Lætabitur justus in Domino, et sperabit in eo, et laudabuntur omnes recti corde.


In finem. Psalmus David, canticum Jeremiæ et Ezechielis populo transmigrationis, cum inciperent exire.


Te decet hymnus, Deus, in Sion, et tibi reddetur votum in Jerusalem.


Exaudi orationem meam ; ad te omnis caro veniet.


Verba iniquorum prævaluerunt super nos, et impietatibus nostris tu propitiaberis.


Beatus quem elegisti et assumpsisti : inhabitabit in atriis tuis. Replebimur in bonis domus tuæ ; sanctum est templum tuum,


mirabile in æquitate. Exaudi nos, Deus, salutaris noster, spes omnium finium terræ, et in mari longe.


Præparans montes in virtute tua, accinctus potentia ;


qui conturbas profundum maris, sonum fluctuum ejus. Turbabuntur gentes,


et timebunt qui habitant terminos a signis tuis ; exitus matutini et vespere delectabis.


Visitasti terram, et inebriasti eam ; multiplicasti locupletare eam. Flumen Dei repletum est aquis ; parasti cibum illorum : quoniam ita est præparatio ejus.


Rivos ejus inebria ; multiplica genimina ejus : in stillicidiis ejus lætabitur germinans.


Benedices coronæ anni benignitatis tuæ, et campi tui replebuntur ubertate.


Pinguescent speciosa deserti, et exsultatione colles accingentur.


Induti sunt arietes ovium, et valles abundabunt frumento ; clamabunt, etenim hymnum dicent.


In finem. Canticum psalmi resurrectionis. Jubilate Deo, omnis terra ;


psalmum dicite nomini ejus ; date gloriam laudi ejus.


Dicite Deo : Quam terribilia sunt opera tua, Domine ! in multitudine virtutis tuæ mentientur tibi inimici tui.


Omnis terra adoret te, et psallat tibi ; psalmum dicat nomini tuo.


Venite, et videte opera Dei : terribilis in consiliis super filios hominum.


Qui convertit mare in aridam ; in flumine pertransibunt pede : ibi lætabimur in ipso.


Qui dominatur in virtute sua in æternum ; oculi ejus super gentes respiciunt : qui exasperant non exaltentur in semetipsis.


Benedicite, gentes, Deum nostrum, et auditam facite vocem laudis ejus :


qui posuit animam meam ad vitam, et non dedit in commotionem pedes meos.


Quoniam probasti nos, Deus ; igne nos examinasti, sicut examinatur argentum.


Induxisti nos in laqueum ; posuisti tribulationes in dorso nostro ;


imposuisti homines super capita nostra. Transivimus per ignem et aquam, et eduxisti nos in refrigerium.


Introibo in domum tuam in holocaustis ; reddam tibi vota mea


quæ distinxerunt labia mea : et locutum est os meum in tribulatione mea.


Holocausta medullata offeram tibi, cum incenso arietum ; offeram tibi boves cum hircis.


Venite, audite, et narrabo, omnes qui timetis Deum, quanta fecit animæ meæ.


Ad ipsum ore meo clamavi, et exaltavi sub lingua mea.


Iniquitatem si aspexi in corde meo, non exaudiet Dominus.


Propterea exaudivit Deus, et attendit voci deprecationis meæ.


Benedictus Deus, qui non amovit orationem meam, et misericordiam suam a me.


In finem, in hymnis. Psalmus cantici David.


Deus misereatur nostri, et benedicat nobis ; illuminet vultum suum super nos, et misereatur nostri :


ut cognoscamus in terra viam tuam, in omnibus gentibus salutare tuum.


Confiteantur tibi populi, Deus : confiteantur tibi populi omnes.


Lætentur et exsultent gentes, quoniam judicas populos in æquitate, et gentes in terra dirigis.


Terra dedit fructum suum : benedicat nos Deus, Deus noster !


Benedicat nos Deus, et metuant eum omnes fines terræ.


In finem. Psalmus cantici ipsi David.


Exsurgat Deus, et dissipentur inimici ejus ; et fugiant qui oderunt eum a facie ejus.


Sicut deficit fumus, deficiant ; sicut fluit cera a facie ignis, sic pereant peccatores a facie Dei.


Et justi epulentur, et exsultent in conspectu Dei, et delectentur in lætitia.


Cantate Deo ; psalmum dicite nomini ejus : iter facite ei qui ascendit super occasum. Dominus nomen illi ; exsultate in conspectu ejus. Turbabuntur a facie ejus,


patris orphanorum, et judicis viduarum ; Deus in loco sancto suo.


Deus qui inhabitare facit unius moris in domo ; qui educit vinctos in fortitudine, similiter eos qui exasperant, qui habitant in sepulchris.


Deus, cum egredereris in conspectu populi tui, cum pertransires in deserto,


terra mota est, etenim cæli distillaverunt, a facie Dei Sinai, a facie Dei Israël.


Pluviam voluntariam segregabis, Deus, hæreditati tuæ ; et infirmata est, tu vero perfecisti eam.


Animalia tua habitabunt in ea ; parasti in dulcedine tua pauperi, Deus.


Dominus dabit verbum evangelizantibus, virtute multa.


Rex virtutum dilecti, dilecti ; et speciei domus dividere spolia.


Si dormiatis inter medios cleros, pennæ columbæ deargentatæ, et posteriora dorsi ejus in pallore auri.


Dum discernit cælestis reges super eam, nive dealbabuntur in Selmon.


Mons Dei, mons pinguis : mons coagulatus, mons pinguis.


Ut quid suspicamini, montes coagulatos ? mons in quo beneplacitum est Deo habitare in eo ; etenim Dominus habitabit in finem.


Currus Dei decem millibus multiplex, millia lætantium ; Dominus in eis in Sina, in sancto.


Ascendisti in altum, cepisti captivitatem, accepisti dona in hominibus ; etenim non credentes inhabitare Dominum Deum.


Benedictus Dominus die quotidie : prosperum iter faciet nobis Deus salutarium nostrorum.


Deus noster, Deus salvos faciendi ; et Domini, Domini exitus mortis.


Verumtamen Deus confringet capita inimicorum suorum, verticem capilli perambulantium in delictis suis.


Dixit Dominus : Ex Basan convertam, convertam in profundum maris :


ut intingatur pes tuus in sanguine ; lingua canum tuorum ex inimicis, ab ipso.


Viderunt ingressus tuos, Deus, ingressus Dei mei, regis mei, qui est in sancto.


Prævenerunt principes conjuncti psallentibus, in medio juvencularum tympanistriarum.


In ecclesiis benedicite Deo Domino de fontibus Israël.


Ibi Benjamin adolescentulus, in mentis excessu ; principes Juda, duces eorum ; principes Zabulon, principes Nephthali.


Manda, Deus, virtuti tuæ ; confirma hoc, Deus, quod operatus es in nobis.


A templo tuo in Jerusalem, tibi offerent reges munera.


Increpa feras arundinis ; congregatio taurorum in vaccis populorum : ut excludant eos qui probati sunt argento. Dissipa gentes quæ bella volunt.


Venient legati ex Ægypto ; Æthiopia præveniet manus ejus Deo.


Regna terræ, cantate Deo ; psallite Domino ; psallite Deo.


Qui ascendit super cælum cæli, ad orientem : ecce dabit voci suæ vocem virtutis.


Date gloriam Deo super Israël ; magnificentia ejus et virtus ejus in nubibus.


Mirabilis Deus in sanctis suis ; Deus Israël ipse dabit virtutem et fortitudinem plebi suæ. Benedictus Deus !


In finem, pro iis qui commutabuntur. David.


Salvum me fac, Deus, quoniam intraverunt aquæ usque ad animam meam.


Infixus sum in limo profundi et non est substantia. Veni in altitudinem maris, et tempestas demersit me.


Laboravi clamans, raucæ factæ sunt fauces meæ ; defecerunt oculi mei, dum spero in Deum meum.


Multiplicati sunt super capillos capitis mei qui oderunt me gratis. Confortati sunt qui persecuti sunt me inimici mei injuste ; quæ non rapui, tunc exsolvebam.


Deus, tu scis insipientiam meam ; et delicta mea a te non sunt abscondita.


Non erubescant in me qui exspectant te, Domine, Domine virtutum ; non confundantur super me qui quærunt te, Deus Israël.


Quoniam propter te sustinui opprobrium ; operuit confusio faciem meam.


Extraneus factus sum fratribus meis, et peregrinus filiis matris meæ.


Quoniam zelus domus tuæ comedit me, et opprobria exprobrantium tibi ceciderunt super me.


Et operui in jejunio animam meam, et factum est in opprobrium mihi.


Et posui vestimentum meum cilicium ; et factus sum illis in parabolam.


Adversum me loquebantur qui sedebant in porta, et in me psallebant qui bibebant vinum.


Ego vero orationem meam ad te, Domine ; tempus beneplaciti, Deus. In multitudine misericordiæ tuæ, exaudi me in veritate salutis tuæ.


Eripe me de luto, ut non infigar ; libera me ab iis qui oderunt me, et de profundis aquarum.


Non me demergat tempestas aquæ, neque absorbeat me profundum, neque urgeat super me puteus os suum.


Exaudi me, Domine, quoniam benigna est misericordia tua ; secundum multitudinem miserationum tuarum respice in me.


Et ne avertas faciem tuam a puero tuo ; quoniam tribulor, velociter exaudi me.


Intende animæ meæ, et libera eam ; propter inimicos meos, eripe me.


Tu scis improperium meum, et confusionem meam, et reverentiam meam ;


in conspectu tuo sunt omnes qui tribulant me. Improperium exspectavit cor meum et miseriam : et sustinui qui simul contristaretur, et non fuit ; et qui consolaretur, et non inveni.


Et dederunt in escam meam fel, et in siti mea potaverunt me aceto.


Fiat mensa eorum coram ipsis in laqueum, et in retributiones, et in scandalum.


Obscurentur oculi eorum, ne videant, et dorsum eorum semper incurva.


Effunde super eos iram tuam, et furor iræ tuæ comprehendat eos.


Fiat habitatio eorum deserta, et in tabernaculis eorum non sit qui inhabitet.


Quoniam quem tu percussisti persecuti sunt, et super dolorem vulnerum meorum addiderunt.


Appone iniquitatem super iniquitatem eorum, et non intrent in justitiam tuam.


Deleantur de libro viventium, et cum justis non scribantur.


Ego sum pauper et dolens ; salus tua, Deus, suscepit me.


Laudabo nomen Dei cum cantico, et magnificabo eum in laude :


et placebit Deo super vitulum novellum, cornua producentem et ungulas.


Videant pauperes, et lætentur ; quærite Deum, et vivet anima vestra :


quoniam exaudivit pauperes Dominus, et vinctos suos non despexit.


Laudent illum cæli et terra ; mare, et omnia reptilia in eis.


Quoniam Deus salvam faciet Sion, et ædificabuntur civitates Juda, et inhabitabunt ibi, et hæreditate acquirent eam.


Et semen servorum ejus possidebit eam ; et qui diligunt nomen ejus habitabunt in ea.


In finem. Psalmus David in rememorationem, quod salvum fecerit eum Dominus.


Deus, in adjutorium meum intende ; Domine, ad adjuvandum me festina.


Confundantur, et revereantur, qui quærunt animam meam.


Avertantur retrorsum, et erubescant, qui volunt mihi mala ; avertantur statim erubescentes qui dicunt mihi : Euge, euge !


Exsultent et lætentur in te omnes qui quærunt te ; et dicant semper : Magnificetur Dominus, qui diligunt salutare tuum.


Ego vero egenus et pauper sum ; Deus, adjuva me. Adjutor meus et liberator meus es tu ; Domine, ne moreris.


Psalmus David, filiorum Jonadab, et priorum captivorum. In te, Domine, speravi ; non confundar in æternum.


In justitia tua libera me, et eripe me : inclina ad me aurem tuam, et salva me.


Esto mihi in Deum protectorem, et in locum munitum, ut salvum me facias : quoniam firmamentum meum et refugium meum es tu.


Deus meus, eripe me de manu peccatoris, et de manu contra legem agentis, et iniqui :


quoniam tu es patientia mea, Domine ; Domine, spes mea a juventute mea.


In te confirmatus sum ex utero ; de ventre matris meæ tu es protector meus ; in te cantatio mea semper.


Tamquam prodigium factus sum multis ; et tu adjutor fortis.


Repleatur os meum laude, ut cantem gloriam tuam, tota die magnitudinem tuam.


Ne projicias me in tempore senectutis ; cum defecerit virtus mea, ne derelinquas me.


Quia dixerunt inimici mei mihi, et qui custodiebant animam meam consilium fecerunt in unum,


dicentes : Deus dereliquit eum : persequimini et comprehendite eum, quia non est qui eripiat.


Deus, ne elongeris a me ; Deus meus, in auxilium meum respice.


Confundantur et deficiant detrahentes animæ meæ ; operiantur confusione et pudore qui quærunt mala mihi.


Ego autem semper sperabo, et adjiciam super omnem laudem tuam.


Os meum annuntiabit justitiam tuam, tota die salutare tuum. Quoniam non cognovi litteraturam,


introibo in potentias Domini ; Domine, memorabor justitiæ tuæ solius.


Deus, docuisti me a juventute mea ; et usque nunc pronuntiabo mirabilia tua.


Et usque in senectam et senium, Deus, ne derelinquas me, donec annuntiem brachium tuum generationi omni quæ ventura est, potentiam tuam,


et justitiam tuam, Deus, usque in altissima ; quæ fecisti magnalia, Deus : quis similis tibi ?


Quantas ostendisti mihi tribulationes multas et malas ! et conversus vivificasti me, et de abyssis terræ iterum reduxisti me.


Multiplicasti magnificentiam tuam ; et conversus consolatus es me.


Nam et ego confitebor tibi in vasis psalmi veritatem tuam, Deus ; psallam tibi in cithara, sanctus Israël.


Exsultabunt labia mea cum cantavero tibi ; et anima mea quam redemisti.


Sed et lingua mea tota die meditabitur justitiam tuam, cum confusi et reveriti fuerint qui quærunt mala mihi.


Psalmus, in Salomonem.


Deus, judicium tuum regi da, et justitiam tuam filio regis ; judicare populum tuum in justitia, et pauperes tuos in judicio.


Suscipiant montes pacem populo, et colles justitiam.


Judicabit pauperes populi, et salvos faciet filios pauperum, et humiliabit calumniatorem.


Et permanebit cum sole, et ante lunam, in generatione et generationem.


Descendet sicut pluvia in vellus, et sicut stillicidia stillantia super terram.


Orietur in diebus ejus justitia, et abundantia pacis, donec auferatur luna.


Et dominabitur a mari usque ad mare, et a flumine usque ad terminos orbis terrarum.


Coram illo procident Æthiopes, et inimici ejus terram lingent.


Reges Tharsis et insulæ munera offerent ; reges Arabum et Saba dona adducent :


et adorabunt eum omnes reges terræ ; omnes gentes servient ei.


Quia liberabit pauperem a potente, et pauperem cui non erat adjutor.


Parcet pauperi et inopi, et animas pauperum salvas faciet.


Ex usuris et iniquitate redimet animas eorum, et honorabile nomen eorum coram illo.


Et vivet, et dabitur ei de auro Arabiæ ; et adorabunt de ipso semper, tota die benedicent ei.


Et erit firmamentum in terra in summis montium ; superextolletur super Libanum fructus ejus, et florebunt de civitate sicut fœnum terræ.


Sit nomen ejus benedictum in sæcula ; ante solem permanet nomen ejus. Et benedicentur in ipso omnes tribus terræ ; omnes gentes magnificabunt eum.


Benedictus Dominus Deus Israël, qui facit mirabilia solus.


Et benedictum nomen majestatis ejus in æternum, et replebitur majestate ejus omnis terra. Fiat, fiat.


Defecerunt laudes David, filii Jesse.


Psalmus Asaph. Quam bonus Israël Deus, his qui recto sunt corde !


Mei autem pene moti sunt pedes, pene effusi sunt gressus mei :


quia zelavi super iniquos, pacem peccatorum videns.


Quia non est respectus morti eorum, et firmamentum in plaga eorum.


In labore hominum non sunt, et cum hominibus non flagellabuntur.


Ideo tenuit eos superbia ; operti sunt iniquitate et impietate sua.


Prodiit quasi ex adipe iniquitas eorum ; transierunt in affectum cordis.


Cogitaverunt et locuti sunt nequitiam ; iniquitatem in excelso locuti sunt.


Posuerunt in cælum os suum, et lingua eorum transivit in terra.


Ideo convertetur populus meus hic, et dies pleni invenientur in eis.


Et dixerunt : Quomodo scit Deus, et si est scientia in excelso ?


Ecce ipsi peccatores, et abundantes in sæculo obtinuerunt divitias.


Et dixi : Ergo sine causa justificavi cor meum, et lavi inter innocentes manus meas,


et fui flagellatus tota die, et castigatio mea in matutinis.


Si dicebam : Narrabo sic ; ecce nationem filiorum tuorum reprobavi.


Existimabam ut cognoscerem hoc ; labor est ante me :


donec intrem in sanctuarium Dei, et intelligam in novissimis eorum.


Verumtamen propter dolos posuisti eis ; dejecisti eos dum allevarentur.


Quomodo facti sunt in desolationem ? subito defecerunt : perierunt propter iniquitatem suam.


Velut somnium surgentium, Domine, in civitate tua imaginem ipsorum ad nihilum rediges.


Quia inflammatum est cor meum, et renes mei commutati sunt ;


et ego ad nihilum redactus sum, et nescivi :


ut jumentum factus sum apud te, et ego semper tecum.


Tenuisti manum dexteram meam, et in voluntate tua deduxisti me, et cum gloria suscepisti me.


Quid enim mihi est in cælo ? et a te quid volui super terram ?


Defecit caro mea et cor meum ; Deus cordis mei, et pars mea, Deus in æternum.


Quia ecce qui elongant se a te peribunt ; perdidisti omnes qui fornicantur abs te.


Mihi autem adhærere Deo bonum est ; ponere in Domino Deo spem meam : ut annuntiem omnes prædicationes tuas in portis filiæ Sion.


Intellectus Asaph. Ut quid, Deus, repulisti in finem, iratus est furor tuus super oves pascuæ tuæ ?


Memor esto congregationis tuæ, quam possedisti ab initio. Redemisti virgam hæreditatis tuæ, mons Sion, in quo habitasti in eo.


Leva manus tuas in superbias eorum in finem : quanta malignatus est inimicus in sancto !


Et gloriati sunt qui oderunt te in medio solemnitatis tuæ ; posuerunt signa sua, signa :


et non cognoverunt sicut in exitu super summum. Quasi in silva lignorum securibus


exciderunt januas ejus in idipsum ; in securi et ascia dejecerunt eam.


Incenderunt igni sanctuarium tuum ; in terra polluerunt tabernaculum nominis tui.


Dixerunt in corde suo cognatio eorum simul : Quiescere faciamus omnes dies festos Dei a terra.


Signa nostra non vidimus ; jam non est propheta ; et nos non cognoscet amplius.


Usquequo, Deus, improperabit inimicus ? irritat adversarius nomen tuum in finem ?


Ut quid avertis manum tuam, et dexteram tuam de medio sinu tuo in finem ?


Deus autem rex noster ante sæcula : operatus est salutem in medio terræ.


Tu confirmasti in virtute tua mare ; contribulasti capita draconum in aquis.


Tu confregisti capita draconis ; dedisti eum escam populis Æthiopum.


Tu dirupisti fontes et torrentes ; tu siccasti fluvios Ethan.


Tuus est dies, et tua est nox ; tu fabricatus es auroram et solem.


Tu fecisti omnes terminos terræ ; æstatem et ver tu plasmasti ea.


Memor esto hujus : inimicus improperavit Domino, et populus insipiens incitavit nomen tuum.


Ne tradas bestiis animas confitentes tibi, et animas pauperum tuorum ne obliviscaris in finem.


Respice in testamentum tuum, quia repleti sunt qui obscurati sunt terræ domibus iniquitatum.


Ne avertatur humilis factus confusus ; pauper et inops laudabunt nomen tuum.


Exsurge, Deus, judica causam tuam ; memor esto improperiorum tuorum, eorum quæ ab insipiente sunt tota die.


Ne obliviscaris voces inimicorum tuorum : superbia eorum qui te oderunt ascendit semper.


In finem, ne corrumpas. Psalmus cantici Asaph.


Confitebimur tibi, Deus, confitebimur, et invocabimus nomen tuum ; narrabimus mirabilia tua.


Cum accepero tempus, ego justitias judicabo.


Liquefacta est terra et omnes qui habitant in ea : ego confirmavi columnas ejus.


Dixi iniquis : Nolite inique agere : et delinquentibus : Nolite exaltare cornu :


nolite extollere in altum cornu vestrum ; nolite loqui adversus Deum iniquitatem.


Quia neque ab oriente, neque ab occidente, neque a desertis montibus :


quoniam Deus judex est. Hunc humiliat, et hunc exaltat :


quia calix in manu Domini vini meri, plenus misto. Et inclinavit ex hoc in hoc ; verumtamen fæx ejus non est exinanita : bibent omnes peccatores terræ.


Ego autem annuntiabo in sæculum ; cantabo Deo Jacob :


et omnia cornua peccatorum confringam, et exaltabuntur cornua justi.


In finem, in laudibus. Psalmus Asaph, canticum ad Assyrios.


Notus in Judæa Deus ; in Israël magnum nomen ejus.


Et factus est in pace locus ejus, et habitatio ejus in Sion.


Ibi confregit potentias arcuum, scutum, gladium, et bellum.


Illuminans tu mirabiliter a montibus æternis ;


turbati sunt omnes insipientes corde. Dormierunt somnum suum, et nihil invenerunt omnes viri divitiarum in manibus suis.


Ab increpatione tua, Deus Jacob, dormitaverunt qui ascenderunt equos.


Tu terribilis es ; et quis resistet tibi ? ex tunc ira tua.


De cælo auditum fecisti judicium : terra tremuit et quievit


cum exsurgeret in judicium Deus, ut salvos faceret omnes mansuetos terræ.


Quoniam cogitatio hominis confitebitur tibi, et reliquiæ cogitationis diem festum agent tibi.


Vovete et reddite Domino Deo vestro, omnes qui in circuitu ejus affertis munera : terribili,


et ei qui aufert spiritum principum : terribili apud reges terræ.


In finem, pro Idithun. Psalmus Asaph.


Voce mea ad Dominum clamavi ; voce mea ad Deum, et intendit mihi.


In die tribulationis meæ Deum exquisivi ; manibus meis nocte contra eum, et non sum deceptus. Renuit consolari anima mea ;


memor fui Dei, et delectatus sum, et exercitatus sum, et defecit spiritus meus.


Anticipaverunt vigilias oculi mei ; turbatus sum, et non sum locutus.


Cogitavi dies antiquos, et annos æternos in mente habui.


Et meditatus sum nocte cum corde meo, et exercitabar, et scopebam spiritum meum.


Numquid in æternum projiciet Deus ? aut non apponet ut complacitior sit adhuc ?


aut in finem misericordiam suam abscindet, a generatione in generationem ?


aut obliviscetur misereri Deus ? aut continebit in ira sua misericordias suas ?


Et dixi : Nunc cœpi ; hæc mutatio dexteræ Excelsi.


Memor fui operum Domini, quia memor ero ab initio mirabilium tuorum :


et meditabor in omnibus operibus tuis, et in adinventionibus tuis exercebor.


Deus, in sancto via tua : quis deus magnus sicut Deus noster ?


Tu es Deus qui facis mirabilia : notam fecisti in populis virtutem tuam.


Redemisti in brachio tuo populum tuum, filios Jacob et Joseph.


Viderunt te aquæ, Deus ; viderunt te aquæ, et timuerunt : et turbatæ sunt abyssi.


Multitudo sonitus aquarum ; vocem dederunt nubes. Etenim sagittæ tuæ transeunt ;


vox tonitrui tui in rota. Illuxerunt coruscationes tuæ orbi terræ ; commota est, et contremuit terra.


In mari via tua, et semitæ tuæ in aquis multis, et vestigia tua non cognoscentur.


Deduxisti sicut oves populum tuum, in manu Moysi et Aaron.


Intellectus Asaph. Attendite, popule meus, legem meam ; inclinate aurem vestram in verba oris mei.


Aperiam in parabolis os meum ; loquar propositiones ab initio.


Quanta audivimus, et cognovimus ea, et patres nostri narraverunt nobis.


Non sunt occultata a filiis eorum in generatione altera, narrantes laudes Domini et virtutes ejus, et mirabilia ejus quæ fecit.


Et suscitavit testimonium in Jacob, et legem posuit in Israël, quanta mandavit patribus nostris nota facere ea filiis suis :


ut cognoscat generatio altera : filii qui nascentur et exsurgent, et narrabunt filiis suis,


ut ponant in Deo spem suam, et non obliviscantur operum Dei, et mandata ejus exquirant :


ne fiant, sicut patres eorum, generatio prava et exasperans ; generatio quæ non direxit cor suum, et non est creditus cum Deo spiritus ejus.


Filii Ephrem, intendentes et mittentes arcum, conversi sunt in die belli.


Non custodierunt testamentum Dei, et in lege ejus noluerunt ambulare.


Et obliti sunt benefactorum ejus, et mirabilium ejus quæ ostendit eis.


Coram patribus eorum fecit mirabilia in terra Ægypti, in campo Taneos.


Interrupit mare, et perduxit eos, et statuit aquas quasi in utre :


et deduxit eos in nube diei, et tota nocte in illuminatione ignis.


Interrupit petram in eremo, et adaquavit eos velut in abysso multa.


Et eduxit aquam de petra, et deduxit tamquam flumina aquas.


Et apposuerunt adhuc peccare ei ; in iram excitaverunt Excelsum in inaquoso.


Et tentaverunt Deum in cordibus suis, ut peterent escas animabus suis.


Et male locuti sunt de Deo ; dixerunt : Numquid poterit Deus parare mensam in deserto ?


quoniam percussit petram, et fluxerunt aquæ, et torrentes inundaverunt. Numquid et panem poterit dare, aut parare mensam populo suo ?


Ideo audivit Dominus et distulit ; et ignis accensus est in Jacob, et ira ascendit in Israël :


quia non crediderunt in Deo, nec speraverunt in salutari ejus.


Et mandavit nubibus desuper, et januas cæli aperuit.


Et pluit illis manna ad manducandum, et panem cæli dedit eis.


Panem angelorum manducavit homo ; cibaria misit eis in abundantia.


Transtulit austrum de cælo, et induxit in virtute sua africum.


Et pluit super eos sicut pulverem carnes, et sicut arenam maris volatilia pennata.


Et ceciderunt in medio castrorum eorum, circa tabernacula eorum.


Et manducaverunt, et saturati sunt nimis, et desiderium eorum attulit eis :


non sunt fraudati a desiderio suo. Adhuc escæ eorum erant in ore ipsorum,


et ira Dei ascendit super eos : et occidit pingues eorum, et electos Israël impedivit.


In omnibus his peccaverunt adhuc, et non crediderunt in mirabilibus ejus.


Et defecerunt in vanitate dies eorum, et anni eorum cum festinatione.


Cum occideret eos, quærebant eum et revertebantur, et diluculo veniebant ad eum.


Et rememorati sunt quia Deus adjutor est eorum, et Deus excelsus redemptor eorum est.


Et dilexerunt eum in ore suo, et lingua sua mentiti sunt ei ;


cor autem eorum non erat rectum cum eo, nec fideles habiti sunt in testamento ejus.


Ipse autem est misericors, et propitius fiet peccatis eorum, et non disperdet eos. Et abundavit ut averteret iram suam, et non accendit omnem iram suam.


Et recordatus est quia caro sunt, spiritus vadens et non rediens.


Quoties exacerbaverunt eum in deserto ; in iram concitaverunt eum in inaquoso ?


Et conversi sunt, et tentaverunt Deum, et sanctum Israël exacerbaverunt.


Non sunt recordati manus ejus, die qua redemit eos de manu tribulantis :


sicut posuit in Ægypto signa sua, et prodigia sua in campo Taneos ;


et convertit in sanguinem flumina eorum, et imbres eorum, ne biberent.


Misit in eos cœnomyiam, et comedit eos, et ranam, et disperdidit eos ;


et dedit ærugini fructus eorum, et labores eorum locustæ ;


et occidit in grandine vineas eorum, et moros eorum in pruina ;


et tradidit grandini jumenta eorum, et possessionem eorum igni ;


misit in eos iram indignationis suæ, indignationem, et iram, et tribulationem, immissiones per angelos malos.


Viam fecit semitæ iræ suæ : non pepercit a morte animabus eorum, et jumenta eorum in morte conclusit :


et percussit omne primogenitum in terra Ægypti ; primitias omnis laboris eorum in tabernaculis Cham :


et abstulit sicut oves populum suum, et perduxit eos tamquam gregem in deserto :


et deduxit eos in spe, et non timuerunt, et inimicos eorum operuit mare.


Et induxit eos in montem sanctificationis suæ, montem quem acquisivit dextera ejus ; et ejecit a facie eorum gentes, et sorte divisit eis terram in funiculo distributionis ;


et habitare fecit in tabernaculis eorum tribus Israël.


Et tentaverunt, et exacerbaverunt Deum excelsum, et testimonia ejus non custodierunt.


Et averterunt se, et non servaverunt pactum : quemadmodum patres eorum, conversi sunt in arcum pravum.


In iram concitaverunt eum in collibus suis, et in sculptilibus suis ad æmulationem eum provocaverunt.


Audivit Deus, et sprevit, et ad nihilum redegit valde Israël.


Et repulit tabernaculum Silo, tabernaculum suum, ubi habitavit in hominibus.


Et tradidit in captivitatem virtutem eorum, et pulchritudinem eorum in manus inimici.


Et conclusit in gladio populum suum, et hæreditatem suam sprevit.


Juvenes eorum comedit ignis, et virgines eorum non sunt lamentatæ.


Sacerdotes eorum in gladio ceciderunt, et viduæ eorum non plorabantur.


Et excitatus est tamquam dormiens Dominus, tamquam potens crapulatus a vino.


Et percussit inimicos suos in posteriora ; opprobrium sempiternum dedit illis.


Et repulit tabernaculum Joseph, et tribum Ephraim non elegit :


sed elegit tribum Juda, montem Sion, quem dilexit.


Et ædificavit sicut unicornium sanctificium suum, in terra quam fundavit in sæcula.


Et elegit David, servum suum, et sustulit eum de gregibus ovium ; de post fœtantes accepit eum :


pascere Jacob servum suum, et Israël hæreditatem suam.


Et pavit eos in innocentia cordis sui, et in intellectibus manuum suarum deduxit eos.


Psalmus Asaph. Deus, venerunt gentes in hæreditatem tuam ; polluerunt templum sanctum tuum ; posuerunt Jerusalem in pomorum custodiam.


Posuerunt morticina servorum tuorum escas volatilibus cæli ; carnes sanctorum tuorum bestiis terræ.


Effuderunt sanguinem eorum tamquam aquam in circuitu Jerusalem, et non erat qui sepeliret.


Facti sumus opprobrium vicinis nostris ; subsannatio et illusio his qui in circuitu nostro sunt.


Usquequo, Domine, irasceris in finem ? accendetur velut ignis zelus tuus ?


Effunde iram tuam in gentes quæ te non noverunt, et in regna quæ nomen tuum non invocaverunt :


quia comederunt Jacob, et locum ejus desolaverunt.


Ne memineris iniquitatum nostrarum antiquarum ; cito anticipent nos misericordiæ tuæ, quia pauperes facti sumus nimis.


Adjuva nos, Deus salutaris noster, et propter gloriam nominis tui, Domine, libera nos : et propitius esto peccatis nostris, propter nomen tuum.


Ne forte dicant in gentibus : Ubi est Deus eorum ? et innotescat in nationibus coram oculis nostris ultio sanguinis servorum tuorum qui effusus est.


Introëat in conspectu tuo gemitus compeditorum ; secundum magnitudinem brachii tui posside filios mortificatorum :


et redde vicinis nostris septuplum in sinu eorum ; improperium ipsorum quod exprobraverunt tibi, Domine.


Nos autem populus tuus, et oves pascuæ tuæ, confitebimur tibi in sæculum ; in generationem et generationem annuntiabimus laudem tuam.


In finem, pro iis qui commutabuntur. Testimonium Asaph, psalmus.


Qui regis Israël, intende ; qui deducis velut ovem Joseph. Qui sedes super cherubim, manifestare


coram Ephraim, Benjamin, et Manasse. Excita potentiam tuam, et veni, ut salvos facias nos.


Deus, converte nos, et ostende faciem tuam, et salvi erimus.


Domine Deus virtutum, quousque irasceris super orationem servi tui ?


cibabis nos pane lacrimarum, et potum dabis nobis in lacrimis in mensura ?


Posuisti nos in contradictionem vicinis nostris, et inimici nostri subsannaverunt nos.


Deus virtutum, converte nos, et ostende faciem tuam, et salvi erimus.


Vineam de Ægypto transtulisti : ejecisti gentes, et plantasti eam.


Dux itineris fuisti in conspectu ejus ; plantasti radices ejus, et implevit terram.


Operuit montes umbra ejus, et arbusta ejus cedros Dei.


Extendit palmites suos usque ad mare, et usque ad flumen propagines ejus.


Ut quid destruxisti maceriam ejus, et vindemiant eam omnes qui prætergrediuntur viam ?


Exterminavit eam aper de silva, et singularis ferus depastus est eam.


Deus virtutum, convertere, respice de cælo, et vide, et visita vineam istam :


et perfice eam quam plantavit dextera tua, et super filium hominis quem confirmasti tibi.


Incensa igni et suffossa, ab increpatione vultus tui peribunt.


Fiat manus tua super virum dexteræ tuæ, et super filium hominis quem confirmasti tibi.


Et non discedimus a te : vivificabis nos, et nomen tuum invocabimus.


Domine Deus virtutum, converte nos, et ostende faciem tuam, et salvi erimus.


In finem, pro torcularibus. Psalmus ipsi Asaph.


Exsultate Deo adjutori nostro ; jubilate Deo Jacob.


Sumite psalmum, et date tympanum ; psalterium jucundum cum cithara.


Buccinate in neomenia tuba, in insigni die solemnitatis vestræ :


quia præceptum in Israël est, et judicium Deo Jacob.


Testimonium in Joseph posuit illud, cum exiret de terra Ægypti ; linguam quam non noverat, audivit.


Divertit ab oneribus dorsum ejus ; manus ejus in cophino servierunt.


In tribulatione invocasti me, et liberavi te. Exaudivi te in abscondito tempestatis ; probavi te apud aquam contradictionis.


Audi, populus meus, et contestabor te. Israël, si audieris me,


non erit in te deus recens, neque adorabis deum alienum.


Ego enim sum Dominus Deus tuus, qui eduxi te de terra Ægypti. Dilata os tuum, et implebo illud.


Et non audivit populus meus vocem meam, et Israël non intendit mihi.


Et dimisi eos secundum desideria cordis eorum ; ibunt in adinventionibus suis.


Si populus meus audisset me, Israël si in viis meis ambulasset,


pro nihilo forsitan inimicos eorum humiliassem, et super tribulantes eos misissem manum meam.


Inimici Domini mentiti sunt ei, et erit tempus eorum in sæcula.


Et cibavit eos ex adipe frumenti, et de petra melle saturavit eos.


Psalmus Asaph. Deus stetit in synagoga deorum ; in medio autem deos dijudicat.


Usquequo judicatis iniquitatem, et facies peccatorum sumitis ?


Judicate egeno et pupillo ; humilem et pauperem justificate.


Eripite pauperem, et egenum de manu peccatoris liberate.


Nescierunt, neque intellexerunt ; in tenebris ambulant : movebuntur omnia fundamenta terræ.


Ego dixi : Dii estis, et filii Excelsi omnes.


Vos autem sicut homines moriemini, et sicut unus de principibus cadetis.


Surge, Deus, judica terram, quoniam tu hæreditabis in omnibus gentibus.


Canticum Psalmi Asaph.


Deus, quis similis erit tibi ? ne taceas, neque compescaris, Deus :


quoniam ecce inimici tui sonuerunt, et qui oderunt te extulerunt caput.


Super populum tuum malignaverunt consilium, et cogitaverunt adversus sanctos tuos.


Dixerunt : Venite, et disperdamus eos de gente, et non memoretur nomen Israël ultra.


Quoniam cogitaverunt unanimiter ; simul adversum te testamentum disposuerunt :


tabernacula Idumæorum et Ismahelitæ, Moab et Agareni,


Gebal, et Ammon, et Amalec ; alienigenæ cum habitantibus Tyrum.


Etenim Assur venit cum illis : facti sunt in adjutorium filiis Lot.


Fac illis sicut Madian et Sisaræ, sicut Jabin in torrente Cisson.


Disperierunt in Endor ; facti sunt ut stercus terræ.


Pone principes eorum sicut Oreb, et Zeb, et Zebee, et Salmana : omnes principes eorum,


qui dixerunt : Hæreditate possideamus sanctuarium Dei.


Deus meus, pone illos ut rotam, et sicut stipulam ante faciem venti.


Sicut ignis qui comburit silvam, et sicut flamma comburens montes,


ita persequeris illos in tempestate tua, et in ira tua turbabis eos.


Imple facies eorum ignominia, et quærent nomen tuum, Domine.


Erubescant, et conturbentur in sæculum sæculi, et confundantur, et pereant.


Et cognoscant quia nomen tibi Dominus : tu solus Altissimus in omni terra.


In finem, pro torcularibus filiis Core. Psalmus.


Quam dilecta tabernacula tua, Domine virtutum !


Concupiscit, et deficit anima mea in atria Domini ; cor meum et caro mea exsultaverunt in Deum vivum.


Etenim passer invenit sibi domum, et turtur nidum sibi, ubi ponat pullos suos : altaria tua, Domine virtutum, rex meus, et Deus meus.


Beati qui habitant in domo tua, Domine ; in sæcula sæculorum laudabunt te.


Beatus vir cujus est auxilium abs te : ascensiones in corde suo disposuit,


in valle lacrimarum, in loco quem posuit.


Etenim benedictionem dabit legislator ; ibunt de virtute in virtutem : videbitur Deus deorum in Sion.


Domine Deus virtutum, exaudi orationem meam ; auribus percipe, Deus Jacob.


Protector noster, aspice, Deus, et respice in faciem christi tui.


Quia melior est dies una in atriis tuis super millia ; elegi abjectus esse in domo Dei mei magis quam habitare in tabernaculis peccatorum.


Quia misericordiam et veritatem diligit Deus : gratiam et gloriam dabit Dominus.


Non privabit bonis eos qui ambulant in innocentia : Domine virtutum, beatus homo qui sperat in te.


In finem, filiis Core. Psalmus.


Benedixisti, Domine, terram tuam ; avertisti captivitatem Jacob.


Remisisti iniquitatem plebis tuæ ; operuisti omnia peccata eorum.


Mitigasti omnem iram tuam ; avertisti ab ira indignationis tuæ.


Converte nos, Deus salutaris noster, et averte iram tuam a nobis.


Numquid in æternum irasceris nobis ? aut extendes iram tuam a generatione in generationem ?


Deus, tu conversus vivificabis nos, et plebs tua lætabitur in te.


Ostende nobis, Domine, misericordiam tuam, et salutare tuum da nobis.


Audiam quid loquatur in me Dominus Deus, quoniam loquetur pacem in plebem suam, et super sanctos suos, et in eos qui convertuntur ad cor.


Verumtamen prope timentes eum salutare ipsius, ut inhabitet gloria in terra nostra.


Misericordia et veritas obviaverunt sibi ; justitia et pax osculatæ sunt.


Veritas de terra orta est, et justitia de cælo prospexit.


Etenim Dominus dabit benignitatem, et terra nostra dabit fructum suum.


Justitia ante eum ambulabit, et ponet in via gressus suos.


Oratio ipsi David. Inclina, Domine, aurem tuam et exaudi me, quoniam inops et pauper sum ego.


Custodi animam meam, quoniam sanctus sum ; salvum fac servum tuum, Deus meus, sperantem in te.


Miserere mei, Domine, quoniam ad te clamavi tota die ;


lætifica animam servi tui, quoniam ad te, Domine, animam meam levavi.


Quoniam tu, Domine, suavis et mitis, et multæ misericordiæ omnibus invocantibus te.


Auribus percipe, Domine, orationem meam, et intende voci deprecationis meæ.


In die tribulationis meæ clamavi ad te, quia exaudisti me.


Non est similis tui in diis, Domine, et non est secundum opera tua.


Omnes gentes quascumque fecisti venient, et adorabunt coram te, Domine, et glorificabunt nomen tuum.


Quoniam magnus es tu, et faciens mirabilia ; tu es Deus solus.


Deduc me, Domine, in via tua, et ingrediar in veritate tua ; lætetur cor meum, ut timeat nomen tuum.


Confitebor tibi, Domine Deus meus, in toto corde meo, et glorificabo nomen tuum in æternum :


quia misericordia tua magna est super me, et eruisti animam meam ex inferno inferiori.


Deus, iniqui insurrexerunt super me, et synagoga potentium quæsierunt animam meam : et non proposuerunt te in conspectu suo.


Et tu, Domine Deus, miserator et misericors ; patiens, et multæ misericordiæ, et verax.


Respice in me, et miserere mei ; da imperium tuum puero tuo, et salvum fac filium ancillæ tuæ.


Fac mecum signum in bonum, ut videant qui oderunt me, et confundantur : quoniam tu, Domine, adjuvisti me, et consolatus es me.


Filiis Core. Psalmus cantici. Fundamenta ejus in montibus sanctis ;


diligit Dominus portas Sion super omnia tabernacula Jacob.


Gloriosa dicta sunt de te, civitas Dei !


Memor ero Rahab et Babylonis, scientium me ; ecce alienigenæ, et Tyrus, et populus Æthiopum, hi fuerunt illic.


Numquid Sion dicet : Homo et homo natus est in ea, et ipse fundavit eam Altissimus ?


Dominus narrabit in scripturis populorum et principum, horum qui fuerunt in ea.


Sicut lætantium omnium habitatio est in te.


Canticum Psalmi, filiis Core, in finem, pro Maheleth ad respondendum. Intellectus Eman Ezrahitæ.


Domine, Deus salutis meæ, in die clamavi et nocte coram te.


Intret in conspectu tuo oratio mea, inclina aurem tuam ad precem meam.


Quia repleta est malis anima mea, et vita mea inferno appropinquavit.


Æstimatus sum cum descendentibus in lacum, factus sum sicut homo sine adjutorio,


inter mortuos liber ; sicut vulnerati dormientes in sepulchris, quorum non es memor amplius, et ipsi de manu tua repulsi sunt.


Posuerunt me in lacu inferiori, in tenebrosis, et in umbra mortis.


Super me confirmatus est furor tuus, et omnes fluctus tuos induxisti super me.


Longe fecisti notos meos a me ; posuerunt me abominationem sibi. Traditus sum, et non egrediebar ;


oculi mei languerunt præ inopia. Clamavi ad te, Domine, tota die ; expandi ad te manus meas.


Numquid mortuis facies mirabilia ? aut medici suscitabunt, et confitebuntur tibi ?


Numquid narrabit aliquis in sepulchro misericordiam tuam, et veritatem tuam in perditione ?


Numquid cognoscentur in tenebris mirabilia tua ? et justitia tua in terra oblivionis ?


Et ego ad te, Domine, clamavi, et mane oratio mea præveniet te.


Ut quid, Domine, repellis orationem meam ; avertis faciem tuam a me ?


Pauper sum ego, et in laboribus a juventute mea ; exaltatus autem, humiliatus sum et conturbatus.


In me transierunt iræ tuæ, et terrores tui conturbaverunt me :


circumdederunt me sicut aqua tota die ; circumdederunt me simul.


Elongasti a me amicum et proximum, et notos meos a miseria.


Intellectus Ethan Ezrahitæ.


Misericordias Domini in æternum cantabo ; in generationem et generationem annuntiabo veritatem tuam in ore meo.


Quoniam dixisti : In æternum misericordia ædificabitur in cælis ; præparabitur veritas tua in eis.


Disposui testamentum electis meis ; juravi David servo meo :


Usque in æternum præparabo semen tuum, et ædificabo in generationem et generationem sedem tuam.


Confitebuntur cæli mirabilia tua, Domine ; etenim veritatem tuam in ecclesia sanctorum.


Quoniam quis in nubibus æquabitur Domino ; similis erit Deo in filiis Dei ?


Deus, qui glorificatur in consilio sanctorum, magnus et terribilis super omnes qui in circuitu ejus sunt.


Domine Deus virtutum, quis similis tibi ? potens es, Domine, et veritas tua in circuitu tuo.


Tu dominaris potestati maris ; motum autem fluctuum ejus tu mitigas.


Tu humiliasti, sicut vulneratum, superbum ; in brachio virtutis tuæ dispersisti inimicos tuos.


Tui sunt cæli, et tua est terra : orbem terræ, et plenitudinem ejus tu fundasti ;


aquilonem et mare tu creasti. Thabor et Hermon in nomine tuo exsultabunt :


tuum brachium cum potentia. Firmetur manus tua, et exaltetur dextera tua :


justitia et judicium præparatio sedis tuæ : misericordia et veritas præcedent faciem tuam.


Beatus populus qui scit jubilationem : Domine, in lumine vultus tui ambulabunt,


et in nomine tuo exsultabunt tota die, et in justitia tua exaltabuntur.


Quoniam gloria virtutis eorum tu es, et in beneplacito tuo exaltabitur cornu nostrum.


Quia Domini est assumptio nostra, et sancti Israël regis nostri.


Tunc locutus es in visione sanctis tuis, et dixisti : Posui adjutorium in potente, et exaltavi electum de plebe mea.


Inveni David, servum meum ; oleo sancto meo unxi eum.


Manus enim mea auxiliabitur ei, et brachium meum confortabit eum.


Nihil proficiet inimicus in eo, et filius iniquitatis non apponet nocere ei.


Et concidam a facie ipsius inimicos ejus, et odientes eum in fugam convertam.


Et veritas mea et misericordia mea cum ipso, et in nomine meo exaltabitur cornu ejus.


Et ponam in mari manum ejus, et in fluminibus dexteram ejus.


Ipse invocabit me : Pater meus es tu, Deus meus, et susceptor salutis meæ.


Et ego primogenitum ponam illum, excelsum præ regibus terræ.


In æternum servabo illi misericordiam meam, et testamentum meum fidele ipsi.


Et ponam in sæculum sæculi semen ejus, et thronum ejus sicut dies cæli.


Si autem dereliquerint filii ejus legem meam, et in judiciis meis non ambulaverint ;


si justitias meas profanaverint, et mandata mea non custodierint :


visitabo in virga iniquitates eorum, et in verberibus peccata eorum ;


misericordiam autem meam non dispergam ab eo, neque nocebo in veritate mea,


neque profanabo testamentum meum : et quæ procedunt de labiis meis non faciam irrita.


Semel juravi in sancto meo, si David mentiar :


semen ejus in æternum manebit. Et thronus ejus sicut sol in conspectu meo,


et sicut luna perfecta in æternum, et testis in cælo fidelis.


Tu vero repulisti et despexisti ; distulisti christum tuum.


Evertisti testamentum servi tui ; profanasti in terra sanctuarium ejus.


Destruxisti omnes sepes ejus ; posuisti firmamentum ejus formidinem.


Diripuerunt eum omnes transeuntes viam ; factus est opprobrium vicinis suis.


Exaltasti dexteram deprimentium eum ; lætificasti omnes inimicos ejus.


Avertisti adjutorium gladii ejus, et non es auxiliatus ei in bello.


Destruxisti eum ab emundatione, et sedem ejus in terram collisisti.


Minorasti dies temporis ejus ; perfudisti eum confusione.


Usquequo, Domine, avertis in finem ? exardescet sicut ignis ira tua ?


Memorare quæ mea substantia : numquid enim vane constituisti omnes filios hominum ?


Quis est homo qui vivet et non videbit mortem ? eruet animam suam de manu inferi ?


Ubi sunt misericordiæ tuæ antiquæ, Domine, sicut jurasti David in veritate tua ?


Memor esto, Domine, opprobrii servorum tuorum, quod continui in sinu meo, multarum gentium :


quod exprobraverunt inimici tui, Domine ; quod exprobraverunt commutationem christi tui.


Benedictus Dominus in æternum. Fiat, fiat.


Oratio Moysi, hominis Dei. Domine, refugium factus es nobis a generatione in generationem.


Priusquam montes fierent, aut formaretur terra et orbis, a sæculo et usque in sæculum tu es, Deus.


Ne avertas hominem in humilitatem : et dixisti : Convertimini, filii hominum.


Quoniam mille anni ante oculos tuos tamquam dies hesterna quæ præteriit : et custodia in nocte


quæ pro nihilo habentur, eorum anni erunt.


Mane sicut herba transeat ; mane floreat, et transeat ; vespere decidat, induret, et arescat.


Quia defecimus in ira tua, et in furore tuo turbati sumus.


Posuisti iniquitates nostras in conspectu tuo ; sæculum nostrum in illuminatione vultus tui.


Quoniam omnes dies nostri defecerunt, et in ira tua defecimus. Anni nostri sicut aranea meditabuntur ;


dies annorum nostrorum in ipsis septuaginta anni. Si autem in potentatibus octoginta anni, et amplius eorum labor et dolor ; quoniam supervenit mansuetudo, et corripiemur.


Quis novit potestatem iræ tuæ, et præ timore tuo iram tuam


dinumerare ? Dexteram tuam sic notam fac, et eruditos corde in sapientia.


Convertere, Domine ; usquequo ? et deprecabilis esto super servos tuos.


Repleti sumus mane misericordia tua ; et exsultavimus, et delectati sumus omnibus diebus nostris.


Lætati sumus pro diebus quibus nos humiliasti ; annis quibus vidimus mala.


Respice in servos tuos et in opera tua, et dirige filios eorum.


Et sit splendor Domini Dei nostri super nos, et opera manuum nostrarum dirige super nos, et opus manuum nostrarum dirige.


Laus cantici David. Qui habitat in adjutorio Altissimi, in protectione Dei cæli commorabitur.


Dicet Domino : Susceptor meus es tu, et refugium meum ; Deus meus, sperabo in eum.


Quoniam ipse liberavit me de laqueo venantium, et a verbo aspero.


Scapulis suis obumbrabit tibi, et sub pennis ejus sperabis.


Scuto circumdabit te veritas ejus : non timebis a timore nocturno ;


a sagitta volante in die, a negotio perambulante in tenebris, ab incursu, et dæmonio meridiano.


Cadent a latere tuo mille, et decem millia a dextris tuis ; ad te autem non appropinquabit.


Verumtamen oculis tuis considerabis, et retributionem peccatorum videbis.


Quoniam tu es, Domine, spes mea ; Altissimum posuisti refugium tuum.


Non accedet ad te malum, et flagellum non appropinquabit tabernaculo tuo.


Quoniam angelis suis mandavit de te, ut custodiant te in omnibus viis tuis.


In manibus portabunt te, ne forte offendas ad lapidem pedem tuum.


Super aspidem et basiliscum ambulabis, et conculcabis leonem et draconem.


Quoniam in me speravit, liberabo eum ; protegam eum, quoniam cognovit nomen meum.


Clamabit ad me, et ego exaudiam eum ; cum ipso sum in tribulatione : eripiam eum, et glorificabo eum.


Longitudine dierum replebo eum, et ostendam illi salutare meum.


Psalmus cantici, in die sabbati.


Bonum est confiteri Domino, et psallere nomini tuo, Altissime :


ad annuntiandum mane misericordiam tuam, et veritatem tuam per noctem,


in decachordo, psalterio ; cum cantico, in cithara.


Quia delectasti me, Domine, in factura tua ; et in operibus manuum tuarum exsultabo.


Quam magnificata sunt opera tua, Domine ! nimis profundæ factæ sunt cogitationes tuæ.


Vir insipiens non cognoscet, et stultus non intelliget hæc.


Cum exorti fuerint peccatores sicut fœnum, et apparuerint omnes qui operantur iniquitatem, ut intereant in sæculum sæculi :


tu autem Altissimus in æternum, Domine.


Quoniam ecce inimici tui, Domine, quoniam ecce inimici tui peribunt ; et dispergentur omnes qui operantur iniquitatem.


Et exaltabitur sicut unicornis cornu meum, et senectus mea in misericordia uberi.


Et despexit oculus meus inimicos meos, et in insurgentibus in me malignantibus audiet auris mea.


Justus ut palma florebit ; sicut cedrus Libani multiplicabitur.


Plantati in domo Domini, in atriis domus Dei nostri florebunt.


Adhuc multiplicabuntur in senecta uberi, et bene patientes erunt :


ut annuntient quoniam rectus Dominus Deus noster, et non est iniquitas in eo.


Laus cantici ipsi David, in die ante sabbatum, quando fundata est terra. Dominus regnavit, decorem indutus est : indutus est Dominus fortitudinem, et præcinxit se. Etenim firmavit orbem terræ, qui non commovebitur.


Parata sedes tua ex tunc ; a sæculo tu es.


Elevaverunt flumina, Domine, elevaverunt flumina vocem suam ; elevaverunt flumina fluctus suos,


a vocibus aquarum multarum. Mirabiles elationes maris ; mirabilis in altis Dominus.


Testimonia tua credibilia facta sunt nimis ; domum tuam decet sanctitudo, Domine, in longitudinem dierum.


Psalmus ipsi David, quarta sabbati. Deus ultionum Dominus ; Deus ultionum libere egit.


Exaltare, qui judicas terram ; redde retributionem superbis.


Usquequo peccatores, Domine, usquequo peccatores gloriabuntur ;


effabuntur et loquentur iniquitatem ; loquentur omnes qui operantur injustitiam ?


Populum tuum, Domine, humiliaverunt, et hæreditatem tuam vexaverunt.


Viduam et advenam interfecerunt, et pupillos occiderunt.


Et dixerunt : Non videbit Dominus, nec intelliget Deus Jacob.


Intelligite, insipientes in populo ; et stulti, aliquando sapite.


Qui plantavit aurem non audiet ? aut qui finxit oculum non considerat ?


Qui corripit gentes non arguet, qui docet hominem scientiam ?


Dominus scit cogitationes hominum, quoniam vanæ sunt.


Beatus homo quem tu erudieris, Domine, et de lege tua docueris eum :


ut mitiges ei a diebus malis, donec fodiatur peccatori fovea.


Quia non repellet Dominus plebem suam, et hæreditatem suam non derelinquet,


quoadusque justitia convertatur in judicium : et qui juxta illam, omnes qui recto sunt corde.


Quis consurget mihi adversus malignantes ? aut quis stabit mecum adversus operantes iniquitatem ?


Nisi quia Dominus adjuvit me, paulominus habitasset in inferno anima mea.


Si dicebam : Motus est pes meus : misericordia tua, Domine, adjuvabat me.


Secundum multitudinem dolorum meorum in corde meo, consolationes tuæ lætificaverunt animam meam.


Numquid adhæret tibi sedes iniquitatis, qui fingis laborem in præcepto ?


Captabunt in animam justi, et sanguinem innocentem condemnabunt.


Et factus est mihi Dominus in refugium, et Deus meus in adjutorium spei meæ.


Et reddet illis iniquitatem ipsorum, et in malitia eorum disperdet eos : disperdet illos Dominus Deus noster.


Laus cantici ipsi David. Venite, exsultemus Domino ; jubilemus Deo salutari nostro ;


præoccupemus faciem ejus in confessione, et in psalmis jubilemus ei :


quoniam Deus magnus Dominus, et rex magnus super omnes deos.


Quia in manu ejus sunt omnes fines terræ, et altitudines montium ipsius sunt ;


quoniam ipsius est mare, et ipse fecit illud, et siccam manus ejus formaverunt.


Venite, adoremus, et procidamus, et ploremus ante Dominum qui fecit nos :


quia ipse est Dominus Deus noster, et nos populus pascuæ ejus, et oves manus ejus.


Hodie si vocem ejus audieritis, nolite obdurare corda vestra


sicut in irritatione, secundum diem tentationis in deserto, ubi tentaverunt me patres vestri : probaverunt me, et viderunt opera mea.


Quadraginta annis offensus fui generationi illi, et dixi : Semper hi errant corde.


Et isti non cognoverunt vias meas : ut juravi in ira mea : Si introibunt in requiem meam.


Canticum ipsi David, quando domus ædificabatur post captivitatem. Cantate Domino canticum novum ; cantate Domino omnis terra.


Cantate Domino, et benedicite nomini ejus ; annuntiate de die in diem salutare ejus.


Annuntiate inter gentes gloriam ejus ; in omnibus populis mirabilia ejus.


Quoniam magnus Dominus, et laudabilis nimis : terribilis est super omnes deos.


Quoniam omnes dii gentium dæmonia ; Dominus autem cælos fecit.


Confessio et pulchritudo in conspectu ejus ; sanctimonia et magnificentia in sanctificatione ejus.


Afferte Domino, patriæ gentium, afferte Domino gloriam et honorem ;


afferte Domino gloriam nomini ejus. Tollite hostias, et introite in atria ejus ;


adorate Dominum in atrio sancto ejus. Commoveatur a facie ejus universa terra ;


dicite in gentibus, quia Dominus regnavit. Etenim correxit orbem terræ, qui non commovebitur ; judicabit populos in æquitate.


Lætentur cæli, et exsultet terra ; commoveatur mare et plenitudo ejus ;


gaudebunt campi, et omnia quæ in eis sunt. Tunc exsultabunt omnia ligna silvarum


a facie Domini, quia venit, quoniam venit judicare terram. Judicabit orbem terræ in æquitate, et populos in veritate sua.


Huic David, quando terra ejus restituta est. Dominus regnavit : exsultet terra ; lætentur insulæ multæ.


Nubes et caligo in circuitu ejus ; justitia et judicium correctio sedis ejus.


Ignis ante ipsum præcedet, et inflammabit in circuitu inimicos ejus.


Illuxerunt fulgura ejus orbi terræ ; vidit, et commota est terra.


Montes sicut cera fluxerunt a facie Domini ; a facie Domini omnis terra.


Annuntiaverunt cæli justitiam ejus, et viderunt omnes populi gloriam ejus.


Confundantur omnes qui adorant sculptilia, et qui gloriantur in simulacris suis. Adorate eum omnes angeli ejus.


Audivit, et lætata est Sion, et exsultaverunt filiæ Judæ propter judicia tua, Domine.


Quoniam tu Dominus altissimus super omnem terram ; nimis exaltatus es super omnes deos.


Qui diligitis Dominum, odite malum : custodit Dominus animas sanctorum suorum ; de manu peccatoris liberabit eos.


Lux orta est justo, et rectis corde lætitia.


Lætamini, justi, in Domino, et confitemini memoriæ sanctificationis ejus.


Psalmus ipsi David. Cantate Domino canticum novum, quia mirabilia fecit. Salvavit sibi dextera ejus, et brachium sanctum ejus.


Notum fecit Dominus salutare suum ; in conspectu gentium revelavit justitiam suam.


Recordatus est misericordiæ suæ, et veritatis suæ domui Israël. Viderunt omnes termini terræ salutare Dei nostri.


Jubilate Deo, omnis terra ; cantate, et exsultate, et psallite.


Psallite Domino in cithara ; in cithara et voce psalmi ;


in tubis ductilibus, et voce tubæ corneæ. Jubilate in conspectu regis Domini :


moveatur mare, et plenitudo ejus ; orbis terrarum, et qui habitant in eo.


Flumina plaudent manu ; simul montes exsultabunt


a conspectu Domini : quoniam venit judicare terram. Judicabit orbem terrarum in justitia, et populos in æquitate.


Psalmus ipsi David. Dominus regnavit : irascantur populi ; qui sedet super cherubim : moveatur terra.


Dominus in Sion magnus, et excelsus super omnes populos.


Confiteantur nomini tuo magno, quoniam terribile et sanctum est,


et honor regis judicium diligit. Tu parasti directiones ; judicium et justitiam in Jacob tu fecisti.


Exaltate Dominum Deum nostrum, et adorate scabellum pedum ejus, quoniam sanctum est.


Moyses et Aaron in sacerdotibus ejus, et Samuel inter eos qui invocant nomen ejus : invocabant Dominum, et ipse exaudiebat eos ;


in columna nubis loquebatur ad eos. Custodiebant testimonia ejus, et præceptum quod dedit illis.


Domine Deus noster, tu exaudiebas eos ; Deus, tu propitius fuisti eis, et ulciscens in omnes adinventiones eorum.


Exaltate Dominum Deum nostrum, et adorate in monte sancto ejus, quoniam sanctus Dominus Deus noster.


Psalmus in confessione.


Jubilate Deo, omnis terra ; servite Domino in lætitia. Introite in conspectu ejus in exsultatione.


Scitote quoniam Dominus ipse est Deus ; ipse fecit nos, et non ipsi nos : populus ejus, et oves pascuæ ejus.


Introite portas ejus in confessione ; atria ejus in hymnis : confitemini illi. Laudate nomen ejus,


quoniam suavis est Dominus, in æternum misericordia ejus, et usque in generationem et generationem veritas ejus.


Psalmus ipsi David. Misericordiam et judicium cantabo tibi, Domine ; psallam,


et intelligam in via immaculata : quando venies ad me ? Perambulabam in innocentia cordis mei, in medio domus meæ.


Non proponebam ante oculos meos rem injustam ; facientes prævaricationes odivi ; non adhæsit mihi


cor pravum ; declinantem a me malignum non cognoscebam.


Detrahentem secreto proximo suo, hunc persequebar : superbo oculo, et insatiabili corde, cum hoc non edebam.


Oculi mei ad fideles terræ, ut sedeant mecum ; ambulans in via immaculata, hic mihi ministrabat.


Non habitabit in medio domus meæ qui facit superbiam ; qui loquitur iniqua non direxit in conspectu oculorum meorum.


In matutino interficiebam omnes peccatores terræ, ut disperderem de civitate Domini omnes operantes iniquitatem.


Oratio pauperis, cum anxius fuerit, et in conspectu Domini effuderit precem suam.


Domine, exaudi orationem meam, et clamor meus ad te veniat.


Non avertas faciem tuam a me : in quacumque die tribulor, inclina ad me aurem tuam ; in quacumque die invocavero te, velociter exaudi me.


Quia defecerunt sicut fumus dies mei, et ossa mea sicut cremium aruerunt.


Percussus sum ut fœnum, et aruit cor meum, quia oblitus sum comedere panem meum.


A voce gemitus mei adhæsit os meum carni meæ.


Similis factus sum pellicano solitudinis ; factus sum sicut nycticorax in domicilio.


Vigilavi, et factus sum sicut passer solitarius in tecto.


Tota die exprobrabant mihi inimici mei, et qui laudabant me adversum me jurabant :


quia cinerem tamquam panem manducabam, et potum meum cum fletu miscebam,


a facie iræ et indignationis tuæ : quia elevans allisisti me.


Dies mei sicut umbra declinaverunt, et ego sicut fœnum arui.


Tu autem, Domine, in æternum permanes, et memoriale tuum in generationem et generationem.


Tu exsurgens misereberis Sion, quia tempus miserendi ejus, quia venit tempus :


quoniam placuerunt servis tuis lapides ejus, et terræ ejus miserebuntur.


Et timebunt gentes nomen tuum, Domine, et omnes reges terræ gloriam tuam :


quia ædificavit Dominus Sion, et videbitur in gloria sua.


Respexit in orationem humilium et non sprevit precem eorum.


Scribantur hæc in generatione altera, et populus qui creabitur laudabit Dominum.


Quia prospexit de excelso sancto suo ; Dominus de cælo in terram aspexit :


ut audiret gemitus compeditorum ; ut solveret filios interemptorum :


ut annuntient in Sion nomen Domini, et laudem ejus in Jerusalem :


in conveniendo populos in unum, et reges, ut serviant Domino.


Respondit ei in via virtutis suæ : Paucitatem dierum meorum nuntia mihi :


ne revoces me in dimidio dierum meorum, in generationem et generationem anni tui.


Initio tu, Domine, terram fundasti, et opera manuum tuarum sunt cæli.


Ipsi peribunt, tu autem permanes ; et omnes sicut vestimentum veterascent. Et sicut opertorium mutabis eos, et mutabuntur ;


tu autem idem ipse es, et anni tui non deficient.


Filii servorum tuorum habitabunt, et semen eorum in sæculum dirigetur.


Ipsi David. Benedic, anima mea, Domino, et omnia quæ intra me sunt nomini sancto ejus.


Benedic, anima mea, Domino, et noli oblivisci omnes retributiones ejus.


Qui propitiatur omnibus iniquitatibus tuis ; qui sanat omnes infirmitates tuas :


qui redimit de interitu vitam tuam ; qui coronat te in misericordia et miserationibus :


qui replet in bonis desiderium tuum ; renovabitur ut aquilæ juventus tua :


faciens misericordias Dominus, et judicium omnibus injuriam patientibus.


Notas fecit vias suas Moysi ; filiis Israël voluntates suas.


Miserator et misericors Dominus : longanimis, et multum misericors.


Non in perpetuum irascetur, neque in æternum comminabitur.


Non secundum peccata nostra fecit nobis, neque secundum iniquitates nostras retribuit nobis.


Quoniam secundum altitudinem cæli a terra, corroboravit misericordiam suam super timentes se ;


quantum distat ortus ab occidente, longe fecit a nobis iniquitates nostras.


Quomodo miseretur pater filiorum, misertus est Dominus timentibus se.


Quoniam ipse cognovit figmentum nostrum ; recordatus est quoniam pulvis sumus.


Homo, sicut fœnum dies ejus ; tamquam flos agri, sic efflorebit :


quoniam spiritus pertransibit in illo, et non subsistet, et non cognoscet amplius locum suum.


Misericordia autem Domini ab æterno, et usque in æternum super timentes eum. Et justitia illius in filios filiorum,


his qui servant testamentum ejus, et memores sunt mandatorum ipsius ad faciendum ea.


Dominus in cælo paravit sedem suam, et regnum ipsius omnibus dominabitur.


Benedicite Domino, omnes angeli ejus : potentes virtute, facientes verbum illius, ad audiendam vocem sermonum ejus.


Benedicite Domino, omnes virtutes ejus ; ministri ejus, qui facitis voluntatem ejus.


Benedicite Domino, omnia opera ejus : in omni loco dominationis ejus, benedic, anima mea, Domino.


Ipsi David. Benedic, anima mea, Domino : Domine Deus meus, magnificatus es vehementer. Confessionem et decorem induisti,


amictus lumine sicut vestimento. Extendens cælum sicut pellem,


qui tegis aquis superiora ejus : qui ponis nubem ascensum tuum ; qui ambulas super pennas ventorum :


qui facis angelos tuos spiritus, et ministros tuos ignem urentem.


Qui fundasti terram super stabilitatem suam : non inclinabitur in sæculum sæculi.


Abyssus sicut vestimentum amictus ejus ; super montes stabunt aquæ.


Ab increpatione tua fugient ; a voce tonitrui tui formidabunt.


Ascendunt montes, et descendunt campi, in locum quem fundasti eis.


Terminum posuisti quem non transgredientur, neque convertentur operire terram.


Qui emittis fontes in convallibus ; inter medium montium pertransibunt aquæ.


Potabunt omnes bestiæ agri ; expectabunt onagri in siti sua.


Super ea volucres cæli habitabunt ; de medio petrarum dabunt voces.


Rigans montes de superioribus suis ; de fructu operum tuorum satiabitur terra :


producens fœnum jumentis, et herbam servituti hominum, ut educas panem de terra,


et vinum lætificet cor hominis : ut exhilaret faciem in oleo, et panis cor hominis confirmet.


Saturabuntur ligna campi, et cedri Libani quas plantavit :


illic passeres nidificabunt : herodii domus dux est eorum.


Montes excelsi cervis ; petra refugium herinaciis.


Fecit lunam in tempora ; sol cognovit occasum suum.


Posuisti tenebras, et facta est nox ; in ipsa pertransibunt omnes bestiæ silvæ :


catuli leonum rugientes ut rapiant, et quærant a Deo escam sibi.


Ortus est sol, et congregati sunt, et in cubilibus suis collocabuntur.


Exibit homo ad opus suum, et ad operationem suam usque ad vesperum.


Quam magnificata sunt opera tua, Domine ! omnia in sapientia fecisti ; impleta est terra possessione tua.


Hoc mare magnum et spatiosum manibus ; illic reptilia quorum non est numerus : animalia pusilla cum magnis.


Illic naves pertransibunt ; draco iste quem formasti ad illudendum ei.


Omnia a te expectant ut des illis escam in tempore.


Dante te illis, colligent ; aperiente te manum tuam, omnia implebuntur bonitate.


Avertente autem te faciem, turbabuntur ; auferes spiritum eorum, et deficient, et in pulverem suum revertentur.


Emittes spiritum tuum, et creabuntur, et renovabis faciem terræ.


Sit gloria Domini in sæculum ; lætabitur Dominus in operibus suis.


Qui respicit terram, et facit eam tremere ; qui tangit montes, et fumigant.


Cantabo Domino in vita mea ; psallam Deo meo quamdiu sum.


Jucundum sit ei eloquium meum ; ego vero delectabor in Domino.


Deficiant peccatores a terra, et iniqui, ita ut non sint. Benedic, anima mea, Domino.


Alleluja. Confitemini Domino, et invocate nomen ejus ; annuntiate inter gentes opera ejus.


Cantate ei, et psallite ei ; narrate omnia mirabilia ejus.


Laudamini in nomine sancto ejus ; lætetur cor quærentium Dominum.


Quærite Dominum, et confirmamini ; quærite faciem ejus semper.


Mementote mirabilium ejus quæ fecit ; prodigia ejus, et judicia oris ejus :


semen Abraham servi ejus ; filii Jacob electi ejus.


Ipse Dominus Deus noster ; in universa terra judicia ejus.


Memor fuit in sæculum testamenti sui ; verbi quod mandavit in mille generationes :


quod disposuit ad Abraham, et juramenti sui ad Isaac :


et statuit illud Jacob in præceptum, et Israël in testamentum æternum,


dicens : Tibi dabo terram Chanaan, funiculum hæreditatis vestræ :


cum essent numero brevi, paucissimi, et incolæ ejus.


Et pertransierunt de gente in gentem, et de regno ad populum alterum.


Non reliquit hominem nocere eis : et corripuit pro eis reges.


Nolite tangere christos meos, et in prophetis meis nolite malignari.


Et vocavit famem super terram, et omne firmamentum panis contrivit.


Misit ante eos virum : in servum venumdatus est, Joseph.


Humiliaverunt in compedibus pedes ejus ; ferrum pertransiit animam ejus :


donec veniret verbum ejus. Eloquium Domini inflammavit eum.


Misit rex, et solvit eum ; princeps populorum, et dimisit eum.


Constituit eum dominum domus suæ, et principem omnis possessionis suæ :


ut erudiret principes ejus sicut semetipsum, et senes ejus prudentiam doceret.


Et intravit Israël in Ægyptum, et Jacob accola fuit in terra Cham.


Et auxit populum suum vehementer, et firmavit eum super inimicos ejus.


Convertit cor eorum, ut odirent populum ejus, et dolum facerent in servos ejus.


Misit Moysen servum suum ; Aaron quem elegit ipsum.


Posuit in eis verba signorum suorum, et prodigiorum in terra Cham.


Misit tenebras, et obscuravit ; et non exacerbavit sermones suos.


Convertit aquas eorum in sanguinem, et occidit pisces eorum.


Edidit terra eorum ranas in penetralibus regum ipsorum.


Dixit, et venit cœnomyia et ciniphes in omnibus finibus eorum.


Posuit pluvias eorum grandinem : ignem comburentem in terra ipsorum.


Et percussit vineas eorum, et ficulneas eorum, et contrivit lignum finium eorum.


Dixit, et venit locusta, et bruchus cujus non erat numerus :


et comedit omne fœnum in terra eorum, et comedit omnem fructum terræ eorum.


Et percussit omne primogenitum in terra eorum, primitias omnis laboris eorum.


Et eduxit eos cum argento et auro, et non erat in tribubus eorum infirmus.


Lætata est Ægyptus in profectione eorum, quia incubuit timor eorum super eos.


Expandit nubem in protectionem eorum, et ignem ut luceret eis per noctem.


Petierunt, et venit coturnix, et pane cæli saturavit eos.


Dirupit petram, et fluxerunt aquæ : abierunt in sicco flumina.


Quoniam memor fuit verbi sancti sui, quod habuit ad Abraham puerum suum.


Et eduxit populum suum in exsultatione, et electos suos in lætitia.


Et dedit illis regiones gentium, et labores populorum possederunt :


ut custodiant justificationes ejus, et legem ejus requirant.


Alleluja. Confitemini Domino, quoniam bonus, quoniam in sæculum misericordia ejus.


Quis loquetur potentias Domini ; auditas faciet omnes laudes ejus ?


Beati qui custodiunt judicium, et faciunt justitiam in omni tempore.


Memento nostri, Domine, in beneplacito populi tui ; visita nos in salutari tuo :


ad videndum in bonitate electorum tuorum ; ad lætandum in lætitia gentis tuæ : ut lauderis cum hæreditate tua.


Peccavimus cum patribus nostris : injuste egimus ; iniquitatem fecimus.


Patres nostri in Ægypto non intellexerunt mirabilia tua ; non fuerunt memores multitudinis misericordiæ tuæ. Et irritaverunt ascendentes in mare, mare Rubrum ;


et salvavit eos propter nomen suum, ut notam faceret potentiam suam.


Et increpuit mare Rubrum et exsiccatum est, et deduxit eos in abyssis sicut in deserto.


Et salvavit eos de manu odientium, et redemit eos de manu inimici.


Et operuit aqua tribulantes eos ; unus ex eis non remansit.


Et crediderunt verbis ejus, et laudaverunt laudem ejus.


Cito fecerunt ; obliti sunt operum ejus : et non sustinuerunt consilium ejus.


Et concupierunt concupiscentiam in deserto, et tentaverunt Deum in inaquoso.


Et dedit eis petitionem ipsorum, et misit saturitatem in animas eorum.


Et irritaverunt Moysen in castris ; Aaron, sanctum Domini.


Aperta est terra, et deglutivit Dathan, et operuit super congregationem Abiron.


Et exarsit ignis in synagoga eorum : flamma combussit peccatores.


Et fecerunt vitulum in Horeb, et adoraverunt sculptile.


Et mutaverunt gloriam suam in similitudinem vituli comedentis fœnum.


Obliti sunt Deum qui salvavit eos ; qui fecit magnalia in Ægypto,


mirabilia in terra Cham, terribilia in mari Rubro.


Et dixit ut disperderet eos, si non Moyses, electus ejus, stetisset in confractione in conspectu ejus, ut averteret iram ejus, ne disperderet eos.


Et pro nihilo habuerunt terram desiderabilem ; non crediderunt verbo ejus.


Et murmuraverunt in tabernaculis suis ; non exaudierunt vocem Domini.


Et elevavit manum suam super eos ut prosterneret eos in deserto :


et ut dejiceret semen eorum in nationibus, et dispergeret eos in regionibus.


Et initiati sunt Beelphegor, et comederunt sacrificia mortuorum.


Et irritaverunt eum in adinventionibus suis, et multiplicata est in eis ruina.


Et stetit Phinees, et placavit, et cessavit quassatio.


Et reputatum est ei in justitiam, in generationem et generationem usque in sempiternum.


Et irritaverunt eum ad aquas contradictionis, et vexatus est Moyses propter eos :


quia exacerbaverunt spiritum ejus, et distinxit in labiis suis.


Non disperdiderunt gentes quas dixit Dominus illis :


et commisti sunt inter gentes, et didicerunt opera eorum ;


et servierunt sculptilibus eorum, et factum est illis in scandalum.


Et immolaverunt filios suos et filias suas dæmoniis.


Et effuderunt sanguinem innocentem, sanguinem filiorum suorum et filiarum suarum, quas sacrificaverunt sculptilibus Chanaan. Et infecta est terra in sanguinibus,


et contaminata est in operibus eorum : et fornicati sunt in adinventionibus suis.


Et iratus est furore Dominus in populum suum, et abominatus est hæreditatem suam.


Et tradidit eos in manus gentium ; et dominati sunt eorum qui oderunt eos.


Et tribulaverunt eos inimici eorum, et humiliati sunt sub manibus eorum ;


sæpe liberavit eos. Ipsi autem exacerbaverunt eum in consilio suo, et humiliati sunt in iniquitatibus suis.


Et vidit cum tribularentur, et audivit orationem eorum.


Et memor fuit testamenti sui, et pœnituit eum secundum multitudinem misericordiæ suæ :


et dedit eos in misericordias, in conspectu omnium qui ceperant eos.


Salvos nos fac, Domine Deus noster, et congrega nos de nationibus : ut confiteamur nomini sancto tuo, et gloriemur in laude tua.


Benedictus Dominus Deus Israël, a sæculo et usque in sæculum ; et dicet omnis populus : Fiat, fiat.


Alleluja. Confitemini Domino, quoniam bonus, quoniam in sæculum misericordia ejus.


Dicant qui redempti sunt a Domino, quos redemit de manu inimici, et de regionibus congregavit eos,


a solis ortu, et occasu, ab aquilone, et mari.


Erraverunt in solitudine, in inaquoso ; viam civitatis habitaculi non invenerunt.


Esurientes et sitientes, anima eorum in ipsis defecit.


Et clamaverunt ad Dominum cum tribularentur, et de necessitatibus eorum eripuit eos ;


et deduxit eos in viam rectam, ut irent in civitatem habitationis.


Confiteantur Domino misericordiæ ejus, et mirabilia ejus filiis hominum.


Quia satiavit animam inanem, et animam esurientem satiavit bonis.


Sedentes in tenebris et umbra mortis ; vinctos in mendicitate et ferro.


Quia exacerbaverunt eloquia Dei, et consilium Altissimi irritaverunt.


Et humiliatum est in laboribus cor eorum ; infirmati sunt, nec fuit qui adjuvaret.


Et clamaverunt ad Dominum cum tribularentur ; et de necessitatibus eorum liberavit eos.


Et eduxit eos de tenebris et umbra mortis, et vincula eorum dirupit.


Quia contrivit portas æreas, et vectes ferreos confregit.


Suscepit eos de via iniquitatis eorum ; propter injustitias enim suas humiliati sunt.


Omnem escam abominata est anima eorum, et appropinquaverunt usque ad portas mortis.


Et clamaverunt ad Dominum cum tribularentur, et de necessitatibus eorum liberavit eos.


Misit verbum suum, et sanavit eos, et eripuit eos de interitionibus eorum.


Et sacrificent sacrificium laudis, et annuntient opera ejus in exsultatione.


Qui descendunt mare in navibus, facientes operationem in aquis multis :


ipsi viderunt opera Domini, et mirabilia ejus in profundo.


Dixit, et stetit spiritus procellæ, et exaltati sunt fluctus ejus.


Ascendunt usque ad cælos, et descendunt usque ad abyssos ; anima eorum in malis tabescebat.


Turbati sunt, et moti sunt sicut ebrius, et omnis sapientia eorum devorata est.


Et clamaverunt ad Dominum cum tribularentur ; et de necessitatibus eorum eduxit eos.


Et statuit procellam ejus in auram, et siluerunt fluctus ejus.


Et lætati sunt quia siluerunt ; et deduxit eos in portum voluntatis eorum.


Confiteantur Domino misericordiæ ejus, et mirabilia ejus filiis hominum.


Et exaltent eum in ecclesia plebis, et in cathedra seniorum laudent eum.


Posuit flumina in desertum, et exitus aquarum in sitim ;


terram fructiferam in salsuginem, a malitia inhabitantium in ea.


Posuit desertum in stagna aquarum, et terram sine aqua in exitus aquarum.


Et collocavit illic esurientes, et constituerunt civitatem habitationis :


et seminaverunt agros et plantaverunt vineas, et fecerunt fructum nativitatis.


Et benedixit eis, et multiplicati sunt nimis ; et jumenta eorum non minoravit.


Et pauci facti sunt et vexati sunt, a tribulatione malorum et dolore.


Effusa est contemptio super principes : et errare fecit eos in invio, et non in via.


Et adjuvit pauperem de inopia, et posuit sicut oves familias.


Videbunt recti, et lætabuntur ; et omnis iniquitas oppilabit os suum.


Quis sapiens, et custodiet hæc, et intelliget misericordias Domini ?


Canticum Psalmi, ipsi David.


Paratum cor meum, Deus, paratum cor meum ; cantabo, et psallam in gloria mea.


Exsurge, gloria mea ; exsurge, psalterium et cithara ; exsurgam diluculo.


Confitebor tibi in populis, Domine, et psallam tibi in nationibus :


quia magna est super cælos misericordia tua, et usque ad nubes veritas tua.


Exaltare super cælos, Deus, et super omnem terram gloria tua :


ut liberentur dilecti tui. Salvum fac dextera tua, et exaudi me.


Deus locutus est in sancto suo : Exsultabo, et dividam Sichimam ; et convallem tabernaculorum dimetiar.


Meus est Galaad, et meus est Manasses, et Ephraim susceptio capitis mei. Juda rex meus ;


Moab lebes spei meæ : in Idumæam extendam calceamentum meum ; mihi alienigenæ amici facti sunt.


Quis deducet me in civitatem munitam ? quis deducet me usque in Idumæam ?


nonne tu, Deus, qui repulisti nos ? et non exibis, Deus, in virtutibus nostris ?


Da nobis auxilium de tribulatione, quia vana salus hominis.


In Deo faciemus virtutem ; et ipse ad nihilum deducet inimicos nostros.


In finem. Psalmus David.


Deus, laudem meam ne tacueris, quia os peccatoris et os dolosi super me apertum est.


Locuti sunt adversum me lingua dolosa, et sermonibus odii circumdederunt me : et expugnaverunt me gratis.


Pro eo ut me diligerent, detrahebant mihi ; ego autem orabam.


Et posuerunt adversum me mala pro bonis, et odium pro dilectione mea.


Constitue super eum peccatorem, et diabolus stet a dextris ejus.


Cum judicatur, exeat condemnatus ; et oratio ejus fiat in peccatum.


Fiant dies ejus pauci, et episcopatum ejus accipiat alter.


Fiant filii ejus orphani, et uxor ejus vidua.


Nutantes transferantur filii ejus et mendicent, et ejiciantur de habitationibus suis.


Scrutetur fœnerator omnem substantiam ejus, et diripiant alieni labores ejus.


Non sit illi adjutor, nec sit qui misereatur pupillis ejus.


Fiant nati ejus in interitum ; in generatione una deleatur nomen ejus.


In memoriam redeat iniquitas patrum ejus in conspectu Domini, et peccatum matris ejus non deleatur.


Fiant contra Dominum semper, et dispereat de terra memoria eorum :


pro eo quod non est recordatus facere misericordiam,


et persecutus est hominem inopem et mendicum, et compunctum corde, mortificare.


Et dilexit maledictionem, et veniet ei ; et noluit benedictionem, et elongabitur ab eo. Et induit maledictionem sicut vestimentum ; et intravit sicut aqua in interiora ejus, et sicut oleum in ossibus ejus.


Fiat ei sicut vestimentum quo operitur, et sicut zona qua semper præcingitur.


Hoc opus eorum qui detrahunt mihi apud Dominum, et qui loquuntur mala adversus animam meam.


Et tu, Domine, Domine, fac mecum propter nomen tuum, quia suavis est misericordia tua.


Libera me, quia egenus et pauper ego sum, et cor meum conturbatum est intra me.


Sicut umbra cum declinat ablatus sum, et excussus sum sicut locustæ.


Genua mea infirmata sunt a jejunio, et caro mea immutata est propter oleum.


Et ego factus sum opprobrium illis ; viderunt me, et moverunt capita sua.


Adjuva me, Domine Deus meus ; salvum me fac secundum misericordiam tuam.


Et sciant quia manus tua hæc, et tu, Domine, fecisti eam.


Maledicent illi, et tu benedices : qui insurgunt in me confundantur ; servus autem tuus lætabitur.


Induantur qui detrahunt mihi pudore, et operiantur sicut diploide confusione sua.


Confitebor Domino nimis in ore meo, et in medio multorum laudabo eum :


quia astitit a dextris pauperis, ut salvam faceret a persequentibus animam meam.


Psalmus David. Dixit Dominus Domino meo : Sede a dextris meis, donec ponam inimicos tuos scabellum pedum tuorum.


Virgam virtutis tuæ emittet Dominus ex Sion : dominare in medio inimicorum tuorum.


Tecum principium in die virtutis tuæ in splendoribus sanctorum : ex utero, ante luciferum, genui te.


Juravit Dominus, et non pœnitebit eum : Tu es sacerdos in æternum secundum ordinem Melchisedech.


Dominus a dextris tuis ; confregit in die iræ suæ reges.


Judicabit in nationibus, implebit ruinas ; conquassabit capita in terra multorum.


De torrente in via bibet ; propterea exaltabit caput.


Alleluja. Confitebor tibi, Domine, in toto corde meo, in consilio justorum, et congregatione.


Magna opera Domini : exquisita in omnes voluntates ejus.


Confessio et magnificentia opus ejus, et justitia ejus manet in sæculum sæculi.


Memoriam fecit mirabilium suorum, misericors et miserator Dominus.


Escam dedit timentibus se ; memor erit in sæculum testamenti sui.


Virtutem operum suorum annuntiabit populo suo,


ut det illis hæreditatem gentium. Opera manuum ejus veritas et judicium.


Fidelia omnia mandata ejus, confirmata in sæculum sæculi, facta in veritate et æquitate.


Redemptionem misit populo suo ; mandavit in æternum testamentum suum. Sanctum et terribile nomen ejus.


Initium sapientiæ timor Domini ; intellectus bonus omnibus facientibus eum : laudatio ejus manet in sæculum sæculi.


Alleluja, reversionis Aggæi et Zachariæ. Beatus vir qui timet Dominum : in mandatis ejus volet nimis.


Potens in terra erit semen ejus ; generatio rectorum benedicetur.


Gloria et divitiæ in domo ejus, et justitia ejus manet in sæculum sæculi.


Exortum est in tenebris lumen rectis : misericors, et miserator, et justus.


Jucundus homo qui miseretur et commodat ; disponet sermones suos in judicio :


quia in æternum non commovebitur.


In memoria æterna erit justus ; ab auditione mala non timebit. Paratum cor ejus sperare in Domino,


confirmatum est cor ejus ; non commovebitur donec despiciat inimicos suos.


Dispersit, dedit pauperibus ; justitia ejus manet in sæculum sæculi : cornu ejus exaltabitur in gloria.


Peccator videbit, et irascetur ; dentibus suis fremet et tabescet : desiderium peccatorum peribit.


Alleluja. Laudate, pueri, Dominum ; laudate nomen Domini.


Sit nomen Domini benedictum ex hoc nunc et usque in sæculum.


A solis ortu usque ad occasum laudabile nomen Domini.


Excelsus super omnes gentes Dominus, et super cælos gloria ejus.


Quis sicut Dominus Deus noster, qui in altis habitat,


et humilia respicit in cælo et in terra ?


Suscitans a terra inopem, et de stercore erigens pauperem :


ut collocet eum cum principibus, cum principibus populi sui.


Qui habitare facit sterilem in domo, matrem filiorum lætantem.


Alleluja. In exitu Israël de Ægypto, domus Jacob de populo barbaro,


facta est Judæa sanctificatio ejus ; Israël potestas ejus.


Mare vidit, et fugit ; Jordanis conversus est retrorsum.


Montes exsultaverunt ut arietes, et colles sicut agni ovium.


Quid est tibi, mare, quod fugisti ? et tu, Jordanis, quia conversus es retrorsum ?


montes, exsultastis sicut arietes ? et colles, sicut agni ovium ?


A facie Domini mota est terra, a facie Dei Jacob :


qui convertit petram in stagna aquarum, et rupem in fontes aquarum.


Non nobis, Domine, non nobis, sed nomini tuo da gloriam :


super misericordia tua et veritate tua ; nequando dicant gentes : Ubi est Deus eorum ?


Deus autem noster in cælo ; omnia quæcumque voluit fecit.


Simulacra gentium argentum et aurum, opera manuum hominum.


Os habent, et non loquentur ; oculos habent, et non videbunt.


Aures habent, et non audient ; nares habent, et non odorabunt.


Manus habent, et non palpabunt ; pedes habent, et non ambulabunt ; non clamabunt in gutture suo.


Similes illis fiant qui faciunt ea, et omnes qui confidunt in eis.


Domus Israël speravit in Domino ; adjutor eorum et protector eorum est.


Domus Aaron speravit in Domino ; adjutor eorum et protector eorum est.


Qui timent Dominum speraverunt in Domino ; adjutor eorum et protector eorum est.


Dominus memor fuit nostri, et benedixit nobis. Benedixit domui Israël ; benedixit domui Aaron.


Benedixit omnibus qui timent Dominum, pusillis cum majoribus.


Adjiciat Dominus super vos, super vos et super filios vestros.


Benedicti vos a Domino, qui fecit cælum et terram.


Cælum cæli Domino ; terram autem dedit filiis hominum.


Non mortui laudabunt te, Domine, neque omnes qui descendunt in infernum :


sed nos qui vivimus, benedicimus Domino, ex hoc nunc et usque in sæculum.


Alleluja. Dilexi, quoniam exaudiet Dominus vocem orationis meæ.


Quia inclinavit aurem suam mihi, et in diebus meis invocabo.


Circumdederunt me dolores mortis ; et pericula inferni invenerunt me. Tribulationem et dolorem inveni,


et nomen Domini invocavi : o Domine, libera animam meam.


Misericors Dominus et justus, et Deus noster miseretur.


Custodiens parvulos Dominus ; humiliatus sum, et liberavit me.


Convertere, anima mea, in requiem tuam, quia Dominus benefecit tibi :


quia eripuit animam meam de morte, oculos meos a lacrimis, pedes meos a lapsu.


Placebo Domino in regione vivorum.


Alleluja. Credidi, propter quod locutus sum ; ego autem humiliatus sum nimis.


Ego dixi in excessu meo : Omnis homo mendax.


Quid retribuam Domino pro omnibus quæ retribuit mihi ?


Calicem salutaris accipiam, et nomen Domini invocabo.


Vota mea Domino reddam coram omni populo ejus.


Pretiosa in conspectu Domini mors sanctorum ejus.


O Domine, quia ego servus tuus ; ego servus tuus, et filius ancillæ tuæ. Dirupisti vincula mea :


tibi sacrificabo hostiam laudis, et nomen Domini invocabo.


Vota mea Domino reddam in conspectu omnis populi ejus ;


in atriis domus Domini, in medio tui, Jerusalem.


Alleluja. Laudate Dominum, omnes gentes ; laudate eum, omnes populi.


Quoniam confirmata est super nos misericordia ejus, et veritas Domini manet in æternum.


Alleluja. Confitemini Domino, quoniam bonus, quoniam in sæculum misericordia ejus.


Dicat nunc Israël : Quoniam bonus, quoniam in sæculum misericordia ejus.


Dicat nunc domus Aaron : Quoniam in sæculum misericordia ejus.


Dicant nunc qui timent Dominum : Quoniam in sæculum misericordia ejus.


De tribulatione invocavi Dominum, et exaudivit me in latitudine Dominus.


Dominus mihi adjutor ; non timebo quid faciat mihi homo.


Dominus mihi adjutor, et ego despiciam inimicos meos.


Bonum est confidere in Domino, quam confidere in homine.


Bonum est sperare in Domino, quam sperare in principibus.


Omnes gentes circuierunt me, et in nomine Domini, quia ultus sum in eos.


Circumdantes circumdederunt me, et in nomine Domini, quia ultus sum in eos.


Circumdederunt me sicut apes, et exarserunt sicut ignis in spinis : et in nomine Domini, quia ultus sum in eos.


Impulsus eversus sum, ut caderem, et Dominus suscepit me.


Fortitudo mea et laus mea Dominus, et factus est mihi in salutem.


Vox exsultationis et salutis in tabernaculis justorum.


Dextera Domini fecit virtutem ; dextera Domini exaltavit me : dextera Domini fecit virtutem.


Non moriar, sed vivam, et narrabo opera Domini.


Castigans castigavit me Dominus, et morti non tradidit me.


Aperite mihi portas justitiæ : ingressus in eas confitebor Domino.


Hæc porta Domini : justi intrabunt in eam.


Confitebor tibi quoniam exaudisti me, et factus es mihi in salutem.


Lapidem quem reprobaverunt ædificantes, hic factus est in caput anguli.


A Domino factum est istud, et est mirabile in oculis nostris.


Hæc est dies quam fecit Dominus ; exsultemus, et lætemur in ea.


O Domine, salvum me fac ; o Domine, bene prosperare.


Benedictus qui venit in nomine Domini : benediximus vobis de domo Domini.


Deus Dominus, et illuxit nobis. Constituite diem solemnem in condensis, usque ad cornu altaris.


Deus meus es tu, et confitebor tibi ; Deus meus es tu, et exaltabo te. Confitebor tibi quoniam exaudisti me, et factus es mihi in salutem.


Confitemini Domino, quoniam bonus, quoniam in sæculum misericordia ejus.


Alleluja. Beati immaculati in via, qui ambulant in lege Domini.


Beati qui scrutantur testimonia ejus ; in toto corde exquirunt eum.


Non enim qui operantur iniquitatem in viis ejus ambulaverunt.


Tu mandasti mandata tua custodiri nimis.


Utinam dirigantur viæ meæ ad custodiendas justificationes tuas.


Tunc non confundar, cum perspexero in omnibus mandatis tuis.


Confitebor tibi in directione cordis, in eo quod didici judicia justitiæ tuæ.


Justificationes tuas custodiam ; non me derelinquas usquequaque.


In quo corrigit adolescentior viam suam ? in custodiendo sermones tuos.


In toto corde meo exquisivi te ; ne repellas me a mandatis tuis.


In corde meo abscondi eloquia tua, ut non peccem tibi.


Benedictus es, Domine ; doce me justificationes tuas.


In labiis meis pronuntiavi omnia judicia oris tui.


In via testimoniorum tuorum delectatus sum, sicut in omnibus divitiis.


In mandatis tuis exercebor, et considerabo vias tuas.


In justificationibus tuis meditabor : non obliviscar sermones tuos.


Retribue servo tuo, vivifica me, et custodiam sermones tuos.


Revela oculos meos, et considerabo mirabilia de lege tua.


Incola ego sum in terra : non abscondas a me mandata tua.


Concupivit anima mea desiderare justificationes tuas in omni tempore.


Increpasti superbos ; maledicti qui declinant a mandatis tuis.


Aufer a me opprobrium et contemptum, quia testimonia tua exquisivi.


Etenim sederunt principes, et adversum me loquebantur ; servus autem tuus exercebatur in justificationibus tuis.


Nam et testimonia tua meditatio mea est, et consilium meum justificationes tuæ.


Adhæsit pavimento anima mea : vivifica me secundum verbum tuum.


Vias meas enuntiavi, et exaudisti me ; doce me justificationes tuas.


Viam justificationum tuarum instrue me, et exercebor in mirabilibus tuis.


Dormitavit anima mea præ tædio : confirma me in verbis tuis.


Viam iniquitatis amove a me, et de lege tua miserere mei.


Viam veritatis elegi ; judicia tua non sum oblitus.


Adhæsi testimoniis tuis, Domine ; noli me confundere.


Viam mandatorum tuorum cucurri, cum dilatasti cor meum.


Legem pone mihi, Domine, viam justificationum tuarum, et exquiram eam semper.


Da mihi intellectum, et scrutabor legem tuam, et custodiam illam in toto corde meo.


Deduc me in semitam mandatorum tuorum, quia ipsam volui.


Inclina cor meum in testimonia tua, et non in avaritiam.


Averte oculos meos, ne videant vanitatem ; in via tua vivifica me.


Statue servo tuo eloquium tuum in timore tuo.


Amputa opprobrium meum quod suspicatus sum, quia judicia tua jucunda.


Ecce concupivi mandata tua : in æquitate tua vivifica me.


Et veniat super me misericordia tua, Domine ; salutare tuum secundum eloquium tuum.


Et respondebo exprobrantibus mihi verbum, quia speravi in sermonibus tuis.


Et ne auferas de ore meo verbum veritatis usquequaque, quia in judiciis tuis supersperavi.


Et custodiam legem tuam semper, in sæculum et in sæculum sæculi.


Et ambulabam in latitudine, quia mandata tua exquisivi.


Et loquebar in testimoniis tuis in conspectu regum, et non confundebar.


Et meditabar in mandatis tuis, quæ dilexi.


Et levavi manus meas ad mandata tua, quæ dilexi, et exercebar in justificationibus tuis.


Memor esto verbi tui servo tuo, in quo mihi spem dedisti.


Hæc me consolata est in humilitate mea, quia eloquium tuum vivificavit me.


Superbi inique agebant usquequaque ; a lege autem tua non declinavi.


Memor fui judiciorum tuorum a sæculo, Domine, et consolatus sum.


Defectio tenuit me, pro peccatoribus derelinquentibus legem tuam.


Cantabiles mihi erant justificationes tuæ in loco peregrinationis meæ.


Memor fui nocte nominis tui, Domine, et custodivi legem tuam.


Hæc facta est mihi, quia justificationes tuas exquisivi.


Portio mea, Domine, dixi custodire legem tuam.


Deprecatus sum faciem tuam in toto corde meo ; miserere mei secundum eloquium tuum.


Cogitavi vias meas, et converti pedes meos in testimonia tua.


Paratus sum, et non sum turbatus, ut custodiam mandata tua.


Funes peccatorum circumplexi sunt me, et legem tuam non sum oblitus.


Media nocte surgebam ad confitendum tibi, super judicia justificationis tuæ.


Particeps ego sum omnium timentium te, et custodientium mandata tua.


Misericordia tua, Domine, plena est terra ; justificationes tuas doce me.


Bonitatem fecisti cum servo tuo, Domine, secundum verbum tuum.


Bonitatem, et disciplinam, et scientiam doce me, quia mandatis tuis credidi.


Priusquam humiliarer ego deliqui : propterea eloquium tuum custodivi.


Bonus es tu, et in bonitate tua doce me justificationes tuas.


Multiplicata est super me iniquitas superborum ; ego autem in toto corde meo scrutabor mandata tua.


Coagulatum est sicut lac cor eorum ; ego vero legem tuam meditatus sum.


Bonum mihi quia humiliasti me, ut discam justificationes tuas.


Bonum mihi lex oris tui, super millia auri et argenti.


Manus tuæ fecerunt me, et plasmaverunt me : da mihi intellectum, et discam mandata tua.


Qui timent te videbunt me et lætabuntur, quia in verba tua supersperavi.


Cognovi, Domine, quia æquitas judicia tua, et in veritate tua humiliasti me.


Fiat misericordia tua ut consoletur me, secundum eloquium tuum servo tuo.


Veniant mihi miserationes tuæ, et vivam, quia lex tua meditatio mea est.


Confundantur superbi, quia injuste iniquitatem fecerunt in me ; ego autem exercebor in mandatis tuis.


Convertantur mihi timentes te, et qui noverunt testimonia tua.


Fiat cor meum immaculatum in justificationibus tuis, ut non confundar.


Defecit in salutare tuum anima mea, et in verbum tuum supersperavi.


Defecerunt oculi mei in eloquium tuum, dicentes : Quando consolaberis me ?


Quia factus sum sicut uter in pruina ; justificationes tuas non sum oblitus.


Quot sunt dies servi tui ? quando facies de persequentibus me judicium ?


Narraverunt mihi iniqui fabulationes, sed non ut lex tua.


Omnia mandata tua veritas : inique persecuti sunt me, adjuva me.


Paulominus consummaverunt me in terra ; ego autem non dereliqui mandata tua.


Secundum misericordiam tuam vivifica me, et custodiam testimonia oris tui.


In æternum, Domine, verbum tuum permanet in cælo.


In generationem et generationem veritas tua ; fundasti terram, et permanet.


Ordinatione tua perseverat dies, quoniam omnia serviunt tibi.


Nisi quod lex tua meditatio mea est, tunc forte periissem in humilitate mea.


In æternum non obliviscar justificationes tuas, quia in ipsis vivificasti me.


Tuus sum ego ; salvum me fac : quoniam justificationes tuas exquisivi.


Me exspectaverunt peccatores ut perderent me ; testimonia tua intellexi.


Omnis consummationis vidi finem, latum mandatum tuum nimis.


Quomodo dilexi legem tuam, Domine ! tota die meditatio mea est.


Super inimicos meos prudentem me fecisti mandato tuo, quia in æternum mihi est.


Super omnes docentes me intellexi, quia testimonia tua meditatio mea est.


Super senes intellexi, quia mandata tua quæsivi.


Ab omni via mala prohibui pedes meos, ut custodiam verba tua.


A judiciis tuis non declinavi, quia tu legem posuisti mihi.


Quam dulcia faucibus meis eloquia tua ! super mel ori meo.


A mandatis tuis intellexi ; propterea odivi omnem viam iniquitatis.


Lucerna pedibus meis verbum tuum, et lumen semitis meis.


Juravi et statui custodire judicia justitiæ tuæ.


Humiliatus sum usquequaque, Domine ; vivifica me secundum verbum tuum.


Voluntaria oris mei beneplacita fac, Domine, et judicia tua doce me.


Anima mea in manibus meis semper, et legem tuam non sum oblitus.


Posuerunt peccatores laqueum mihi, et de mandatis tuis non erravi.


Hæreditate acquisivi testimonia tua in æternum, quia exsultatio cordis mei sunt.


Inclinavi cor meum ad faciendas justificationes tuas in æternum, propter retributionem.


Iniquos odio habui, et legem tuam dilexi.


Adjutor et susceptor meus es tu, et in verbum tuum supersperavi.


Declinate a me, maligni, et scrutabor mandata Dei mei.


Suscipe me secundum eloquium tuum, et vivam, et non confundas me ab exspectatione mea.


Adjuva me, et salvus ero, et meditabor in justificationibus tuis semper.


Sprevisti omnes discedentes a judiciis tuis, quia injusta cogitatio eorum.


Prævaricantes reputavi omnes peccatores terræ ; ideo dilexi testimonia tua.


Confige timore tuo carnes meas ; a judiciis enim tuis timui.


Feci judicium et justitiam : non tradas me calumniantibus me.


Suscipe servum tuum in bonum : non calumnientur me superbi.


Oculi mei defecerunt in salutare tuum, et in eloquium justitiæ tuæ.


Fac cum servo tuo secundum misericordiam tuam, et justificationes tuas doce me.


Servus tuus sum ego : da mihi intellectum, ut sciam testimonia tua.


Tempus faciendi, Domine : dissipaverunt legem tuam.


Ideo dilexi mandata tua super aurum et topazion.


Propterea ad omnia mandata tua dirigebar ; omnem viam iniquam odio habui.


Mirabilia testimonia tua : ideo scrutata est ea anima mea.


Declaratio sermonum tuorum illuminat, et intellectum dat parvulis.


Os meum aperui, et attraxi spiritum : quia mandata tua desiderabam.


Aspice in me, et miserere mei, secundum judicium diligentium nomen tuum.


Gressus meos dirige secundum eloquium tuum, et non dominetur mei omnis injustitia.


Redime me a calumniis hominum ut custodiam mandata tua.


Faciem tuam illumina super servum tuum, et doce me justificationes tuas.


Exitus aquarum deduxerunt oculi mei, quia non custodierunt legem tuam.


Justus es, Domine, et rectum judicium tuum.


Mandasti justitiam testimonia tua, et veritatem tuam nimis.


Tabescere me fecit zelus meus, quia obliti sunt verba tua inimici mei.


Ignitum eloquium tuum vehementer, et servus tuus dilexit illud.


Adolescentulus sum ego et contemptus ; justificationes tuas non sum oblitus.


Justitia tua, justitia in æternum, et lex tua veritas.


Tribulatio et angustia invenerunt me ; mandata tua meditatio mea est.


Æquitas testimonia tua in æternum : intellectum da mihi, et vivam.


Clamavi in toto corde meo : exaudi me, Domine ; justificationes tuas requiram.


Clamavi ad te ; salvum me fac : ut custodiam mandata tua.


Præveni in maturitate, et clamavi : quia in verba tua supersperavi.


Prævenerunt oculi mei ad te diluculo, ut meditarer eloquia tua.


Vocem meam audi secundum misericordiam tuam, Domine, et secundum judicium tuum vivifica me.


Appropinquaverunt persequentes me iniquitati : a lege autem tua longe facti sunt.


Prope es tu, Domine, et omnes viæ tuæ veritas.


Initio cognovi de testimoniis tuis, quia in æternum fundasti ea.


Vide humilitatem meam, et eripe me, quia legem tuam non sum oblitus.


Judica judicium meum, et redime me : propter eloquium tuum vivifica me.


Longe a peccatoribus salus, quia justificationes tuas non exquisierunt.


Misericordiæ tuæ multæ, Domine ; secundum judicium tuum vivifica me.


Multi qui persequuntur me, et tribulant me ; a testimoniis tuis non declinavi.


Vidi prævaricantes et tabescebam, quia eloquia tua non custodierunt.


Vide quoniam mandata tua dilexi, Domine : in misericordia tua vivifica me.


Principium verborum tuorum veritas ; in æternum omnia judicia justitiæ tuæ.


Principes persecuti sunt me gratis, et a verbis tuis formidavit cor meum.


Lætabor ego super eloquia tua, sicut qui invenit spolia multa.


Iniquitatem odio habui, et abominatus sum, legem autem tuam dilexi.


Septies in die laudem dixi tibi, super judicia justitiæ tuæ.


Pax multa diligentibus legem tuam, et non est illis scandalum.


Exspectabam salutare tuum, Domine, et mandata tua dilexi.


Custodivit anima mea testimonia tua, et dilexit ea vehementer.


Servavi mandata tua et testimonia tua, quia omnes viæ meæ in conspectu tuo.


Appropinquet deprecatio mea in conspectu tuo, Domine ; juxta eloquium tuum da mihi intellectum.


Intret postulatio mea in conspectu tuo ; secundum eloquium tuum eripe me.


Eructabunt labia mea hymnum, cum docueris me justificationes tuas.


Pronuntiabit lingua mea eloquium tuum, quia omnia mandata tua æquitas.


Fiat manus tua ut salvet me, quoniam mandata tua elegi.


Concupivi salutare tuum, Domine, et lex tua meditatio mea est.


Vivet anima mea, et laudabit te, et judicia tua adjuvabunt me.


Erravi sicut ovis quæ periit : quære servum tuum, quia mandata tua non sum oblitus.


Canticum graduum. Ad Dominum cum tribularer clamavi, et exaudivit me.


Domine, libera animam meam a labiis iniquis et a lingua dolosa.


Quid detur tibi, aut quid apponatur tibi ad linguam dolosam ?


Sagittæ potentis acutæ, cum carbonibus desolatoriis.


Heu mihi, quia incolatus meus prolongatus est ! habitavi cum habitantibus Cedar ;


multum incola fuit anima mea.


Cum his qui oderunt pacem eram pacificus ; cum loquebar illis, impugnabant me gratis.


Canticum graduum. Levavi oculos meos in montes, unde veniet auxilium mihi.


Auxilium meum a Domino, qui fecit cælum et terram.


Non det in commotionem pedem tuum, neque dormitet qui custodit te.


Ecce non dormitabit neque dormiet qui custodit Israël.


Dominus custodit te ; Dominus protectio tua super manum dexteram tuam.


Per diem sol non uret te, neque luna per noctem.


Dominus custodit te ab omni malo ; custodiat animam tuam Dominus.


Dominus custodiat introitum tuum et exitum tuum, ex hoc nunc et usque in sæculum.


Canticum graduum. Lætatus sum in his quæ dicta sunt mihi : In domum Domini ibimus.


Stantes erant pedes nostri in atriis tuis, Jerusalem.


Jerusalem, quæ ædificatur ut civitas, cujus participatio ejus in idipsum.


Illuc enim ascenderunt tribus, tribus Domini : testimonium Israël, ad confitendum nomini Domini.


Quia illic sederunt sedes in judicio, sedes super domum David.


Rogate quæ ad pacem sunt Jerusalem, et abundantia diligentibus te.


Fiat pax in virtute tua, et abundantia in turribus tuis.


Propter fratres meos et proximos meos, loquebar pacem de te.


Propter domum Domini Dei nostri, quæsivi bona tibi.


Canticum graduum. Ad te levavi oculos meos, qui habitas in cælis.


Ecce sicut oculi servorum in manibus dominorum suorum ; sicut oculi ancillæ in manibus dominæ suæ : ita oculi nostri ad Dominum Deum nostrum, donec misereatur nostri.


Miserere nostri, Domine, miserere nostri, quia multum repleti sumus despectione ;


quia multum repleta est anima nostra opprobrium abundantibus, et despectio superbis.


Canticum graduum. Nisi quia Dominus erat in nobis, dicat nunc Israël,


nisi quia Dominus erat in nobis : cum exsurgerent homines in nos,


forte vivos deglutissent nos ; cum irasceretur furor eorum in nos,


forsitan aqua absorbuisset nos ;


torrentem pertransivit anima nostra ; forsitan pertransisset anima nostra aquam intolerabilem.


Benedictus Dominus, qui non dedit nos in captionem dentibus eorum.


Anima nostra sicut passer erepta est de laqueo venantium ; laqueus contritus est, et nos liberati sumus.


Adjutorium nostrum in nomine Domini, qui fecit cælum et terram.


Canticum graduum. Qui confidunt in Domino, sicut mons Sion : non commovebitur in æternum, qui habitat


in Jerusalem. Montes in circuitu ejus ; et Dominus in circuitu populi sui, ex hoc nunc et usque in sæculum.


Quia non relinquet Dominus virgam peccatorum super sortem justorum : ut non extendant justi ad iniquitatem manus suas,


benefac, Domine, bonis, et rectis corde.


Declinantes autem in obligationes, adducet Dominus cum operantibus iniquitatem. Pax super Israël !


Canticum graduum. In convertendo Dominus captivitatem Sion, facti sumus sicut consolati.


Tunc repletum est gaudio os nostrum, et lingua nostra exsultatione. Tunc dicent inter gentes : Magnificavit Dominus facere cum eis.