Sicut frigus nivis in die messis, ita legatus fidelis ei qui misit eum : animam ipsius requiescere facit.


Nubes, et ventus, et pluviæ non sequentes, vir gloriosus et promissa non complens.


Patientia lenietur princeps, et lingua mollis confringet duritiam.


Mel invenisti : comede quod sufficit tibi, ne forte satiatus evomas illud.


Subtrahe pedem tuum de domo proximi tui, nequando satiatus oderit te.


Jaculum, et gladius, et sagitta acuta, homo qui loquitur contra proximum suum falsum testimonium.


Dens putridus, et pes lassus, qui sperat super infideli in die angustiæ,


et amittit pallium in die frigoris. Acetum in nitro, qui cantat carmina cordi pessimo. Sicut tinea vestimento, et vermis ligno, ita tristitia viri nocet cordi.


Si esurierit inimicus tuus, ciba illum ; si sitierit, da ei aquam bibere :


prunas enim congregabis super caput ejus, et Dominus reddet tibi.


Ventus aquilo dissipat pluvias, et facies tristis linguam detrahentem.


Melius est sedere in angulo domatis quam cum muliere litigiosa et in domo communi.


Aqua frigida animæ sitienti, et nuntius bonus de terra longinqua.


Fons turbatus pede et vena corrupta, justus cadens coram impio.


Sicut qui mel multum comedit non est ei bonum, sic qui scrutator est majestatis opprimetur a gloria.


Sicut urbs patens et absque murorum ambitu, ita vir qui non potest in loquendo cohibere spiritum suum.


Quomodo nix in æstate, et pluviæ in messe, sic indecens est stulto gloria.


Sicut avis ad alia transvolans, et passer quolibet vadens, sic maledictum frustra prolatum in quempiam superveniet.


Flagellum equo, et camus asino, et virga in dorso imprudentium.


Ne respondeas stulto juxta stultitiam suam, ne efficiaris ei similis.


Responde stulto juxta stultitiam suam, ne sibi sapiens esse videatur.


Claudus pedibus, et iniquitatem bibens, qui mittit verba per nuntium stultum.


Quomodo pulchras frustra habet claudus tibias, sic indecens est in ore stultorum parabola.


Sicut qui mittit lapidem in acervum Mercurii, ita qui tribuit insipienti honorem.


Quomodo si spina nascatur in manu temulenti, sic parabola in ore stultorum.


Judicium determinat causas, et qui imponit stulto silentium iras mitigat.


Sicut canis qui revertitur ad vomitum suum, sic imprudens qui iterat stultitiam suam.


Vidisti hominem sapientem sibi videri ? magis illo spem habebit insipiens.


Dicit piger : Leo est in via, et leæna in itineribus.


Sicut ostium vertitur in cardine suo, ita piger in lectulo suo.


Abscondit piger manum sub ascella sua, et laborat si ad os suum eam converterit.


Sapientior sibi piger videtur septem viris loquentibus sententias.


Sicut qui apprehendit auribus canem, sic qui transit impatiens et commiscetur rixæ alterius.


Sicut noxius est qui mittit sagittas et lanceas in mortem,


ita vir fraudulenter nocet amico suo, et cum fuerit deprehensus dicit : Ludens feci.


Cum defecerint ligna extinguetur ignis, et susurrone subtracto, jurgia conquiescent.


Sicut carbones ad prunas, et ligna ad ignem, sic homo iracundus suscitat rixas.


Verba susurronis quasi simplicia, et ipsa perveniunt ad intima ventris.


Quomodo si argento sordido ornare velis vas fictile, sic labia tumentia cum pessimo corde sociata.


Labiis suis intelligitur inimicus, cum in corde tractaverit dolos.


Quando submiserit vocem suam, ne credideris ei, quoniam septem nequitiæ sunt in corde illius.


Qui operit odium fraudulenter, revelabitur malitia ejus in consilio.


Qui fodit foveam incidet in eam, et qui volvit lapidem revertetur ad eum.


Lingua fallax non amat veritatem, et os lubricum operatur ruinas.


Ne glorieris in crastinum, ignorans quid superventura pariat dies.


Laudet te alienus, et non os tuum ; extraneus, et non labia tua.


Grave est saxum, et onerosa arena, sed ira stulti utroque gravior.


Ira non habet misericordiam nec erumpens furor, et impetum concitati ferre quis poterit ?


Melior est manifesta correptio quam amor absconditus.


Meliora sunt vulnera diligentis quam fraudulenta oscula odientis.


Anima saturata calcabit favum, et anima esuriens etiam amarum pro dulci sumet.


Sicut avis transmigrans de nido suo, sic vir qui derelinquit locum suum.


Unguento et variis odoribus delectatur cor, et bonis amici consiliis anima dulcoratur.


Amicum tuum et amicum patris tui ne dimiseris, et domum fratris tui ne ingrediaris in die afflictionis tuæ. Melior est vicinus juxta quam frater procul.


Stude sapientiæ, fili mi, et lætifica cor meum, ut possis exprobranti respondere sermonem.


Astutus videns malum, absconditus est : parvuli transeuntes sustinuerunt dispendia.


Tolle vestimentum ejus qui spopondit pro extraneo, et pro alienis aufer ei pignus.


Qui benedicit proximo suo voce grandi, de nocte consurgens maledicenti similis erit.


Tecta perstillantia in die frigoris et litigiosa mulier comparantur.


Qui retinet eam quasi qui ventum teneat, et oleum dexteræ suæ vocabit.


Ferrum ferro exacuitur, et homo exacuit faciem amici sui.


Qui servat ficum comedet fructus ejus, et qui custos est domini sui glorificabitur.


Quomodo in aquis resplendent vultus prospicientium, sic corda hominum manifesta sunt prudentibus.


Infernus et perditio numquam implentur : similiter et oculi hominum insatiabiles.


Quomodo probatur in conflatorio argentum et in fornace aurum, sic probatur homo ore laudantis. Cor iniqui inquirit mala, cor autem rectum inquirit scientiam.


Si contuderis stultum in pila quasi ptisanas feriente desuper pilo, non auferetur ab eo stultitia ejus.


Diligenter agnosce vultum pecoris tui, tuosque greges considera :


non enim habebis jugiter potestatem, sed corona tribuetur in generationem et generationem.


Aperta sunt prata, et apparuerunt herbæ virentes, et collecta sunt fœna de montibus.


Agni ad vestimentum tuum, et hædi ad agri pretium.


Sufficiat tibi lac caprarum in cibos tuos, et in necessaria domus tuæ, et ad victum ancillis tuis.


Fugit impius nemine persequente ; justus autem, quasi leo confidens, absque terrore erit.


Propter peccata terræ multi principes ejus ; et propter hominis sapientiam, et horum scientiam quæ dicuntur, vita ducis longior erit.


Vir pauper calumnians pauperes similis est imbri vehementi in quo paratur fames.


Qui derelinquunt legem laudant impium ; qui custodiunt, succenduntur contra eum.


Viri mali non cogitant judicium ; qui autem inquirunt Dominum animadvertunt omnia.


Melior est pauper ambulans in simplicitate sua quam dives in pravis itineribus.


Qui custodit legem filius sapiens est ; qui autem comessatores pascit confundit patrem suum.


Qui coacervat divitias usuris et fœnore, liberali in pauperes congregat eas.


Qui declinat aures suas ne audiat legem, oratio ejus erit execrabilis.


Qui decipit justos in via mala, in interitu suo corruet, et simplices possidebunt bona ejus.


Sapiens sibi videtur vir dives ; pauper autem prudens scrutabitur eum.


In exsultatione justorum multa gloria est ; regnantibus impiis, ruinæ hominum.


Qui abscondit scelera sua non dirigetur ; qui autem confessus fuerit et reliquerit ea, misericordiam consequetur.


Beatus homo qui semper est pavidus ; qui vero mentis est duræ corruet in malum.


Leo rugiens et ursus esuriens, princeps impius super populum pauperem.


Dux indigens prudentia multos opprimet per calumniam ; qui autem odit avaritiam, longi fient dies ejus.


Hominem qui calumniatur animæ sanguinem, si usque ad lacum fugerit, nemo sustinet.


Qui ambulat simpliciter salvus erit ; qui perversis graditur viis concidet semel.


Qui operatur terram suam satiabitur panibus ; qui autem sectatur otium replebitur egestate.


Vir fidelis multum laudabitur ; qui autem festinat ditari non erit innocens.


Qui cognoscit in judicio faciem non bene facit ; iste et pro buccella panis deserit veritatem.


Vir qui festinat ditari, et aliis invidet, ignorat quod egestas superveniet ei.


Qui corripit hominem gratiam postea inveniet apud eum, magis quam ille qui per linguæ blandimenta decipit.


Qui subtrahit aliquid a patre suo et a matre, et dicit hoc non esse peccatum, particeps homicidæ est.


Qui se jactat et dilatat, jurgia concitat ; qui vero sperat in Domino sanabitur.


Qui confidit in corde suo stultus est ; qui autem graditur sapienter, ipse salvabitur.


Qui dat pauperi non indigebit ; qui despicit deprecantem sustinebit penuriam.


Cum surrexerint impii, abscondentur homines ; cum illi perierint, multiplicabuntur justi.


Viro qui corripientem dura cervice contemnit, repentinus ei superveniet interitus, et eum sanitas non sequetur.


In multiplicatione justorum lætabitur vulgus ; cum impii sumpserint principatum, gemet populus.


Vir qui amat sapientiam lætificat patrem suum ; qui autem nutrit scorta perdet substantiam.


Rex justus erigit terram ; vir avarus destruet eam.


Homo qui blandis fictisque sermonibus loquitur amico suo rete expandit gressibus ejus.


Peccantem virum iniquum involvet laqueus, et justus laudabit atque gaudebit.


Novit justus causam pauperum ; impius ignorat scientiam.


Homines pestilentes dissipant civitatem ; sapientes vero avertunt furorem.


Vir sapiens si cum stulto contenderit, sive irascatur, sive rideat, non inveniet requiem.


Viri sanguinum oderunt simplicem ; justi autem quærunt animam ejus.


Totum spiritum suum profert stultus ; sapiens differt, et reservat in posterum.


Princeps qui libenter audit verba mendacii, omnes ministros habet impios.


Pauper et creditor obviaverunt sibi : utriusque illuminator est Dominus.


Rex qui judicat in veritate pauperes, thronus ejus in æternum firmabitur.


Virga atque correptio tribuit sapientiam ; puer autem qui dimittitur voluntati suæ confundit matrem suam.


In multiplicatione impiorum multiplicabuntur scelera, et justi ruinas eorum videbunt.


Erudi filium tuum, et refrigerabit te, et dabit delicias animæ tuæ.


Cum prophetia defecerit, dissipabitur populus ; qui vero custodit legem beatus est.


Servus verbis non potest erudiri, quia quod dicis intelligit, et respondere contemnit.


Vidisti hominem velocem ad loquendum ? stultitia magis speranda est quam illius correptio.


Qui delicate a pueritia nutrit servum suum postea sentiet eum contumacem.


Vir iracundus provocat rixas, et qui ad indignandum facilis est erit ad peccandum proclivior.


Superbum sequitur humilitas, et humilem spiritu suscipiet gloria.


Qui cum fure participat odit animam suam ; adjurantem audit, et non indicat.


Qui timet hominem cito corruet ; qui sperat in Domino sublevabitur.


Multi requirunt faciem principis, et judicium a Domino egreditur singulorum.


Abominantur justi virum impium, et abominantur impii eos qui in recta sunt via. Verbum custodiens filius extra perditionem erit.


Verba Congregantis, filii Vomentis. Visio quam locutus est vir cum quo est Deus, et qui Deo secum morante confortatus, ait :


Stultissimus sum virorum, et sapientia hominum non est mecum.


Non didici sapientiam, et non novi scientiam sanctorum.


Quis ascendit in cælum, atque descendit ? quis continuit spiritum in manibus suis ? quis colligavit aquas quasi in vestimento ? quis suscitavit omnes terminos terræ ? quod nomen est ejus, et quod nomen filii ejus, si nosti ?


Omnis sermo Dei ignitus : clypeus est sperantibus in se.


Ne addas quidquam verbis illius, et arguaris, inveniarisque mendax.


Duo rogavi te : ne deneges mihi antequam moriar :


vanitatem et verba mendacia longe fac a me ; mendicitatem et divitias ne dederis mihi : tribue tantum victui meo necessaria,


ne forte satiatus illiciar ad negandum, et dicam : Quis est Dominus ? aut egestate compulsus, furer, et perjurem nomen Dei mei.


Ne accuses servum ad dominum suum, ne forte maledicat tibi, et corruas.


Generatio quæ patri suo maledicit, et quæ matri suæ non benedicit ;


generatio quæ sibi munda videtur, et tamen non est lota a sordibus suis ;


generatio cujus excelsi sunt oculi, et palpebræ ejus in alta surrectæ ;


generatio quæ pro dentibus gladios habet, et commandit molaribus suis, ut comedat inopes de terra, et pauperes ex hominibus.


Sanguisugæ duæ sunt filiæ, dicentes : Affer, affer. Tria sunt insaturabilia, et quartum quod numquam dicit : Sufficit.


Infernus, et os vulvæ, et terra quæ non satiatur aqua : ignis vero numquam dicit : Sufficit.


Oculum qui subsannat patrem, et qui despicit partum matris suæ, effodiant eum corvi de torrentibus, et comedant eum filii aquilæ !


Tria sunt difficilia mihi, et quartum penitus ignoro :


viam aquilæ in cælo, viam colubri super petram, viam navis in medio mari, et viam viri in adolescentia.


Talis est et via mulieris adulteræ, quæ comedit, et tergens os suum dicit : Non sum operata malum.


Per tria movetur terra, et quartum non potest sustinere :


per servum, cum regnaverit ; per stultum, cum saturatus fuerit cibo ;


per odiosam mulierem, cum in matrimonio fuerit assumpta ; et per ancillam, cum fuerit hæres dominæ suæ.


Quatuor sunt minima terræ, et ipsa sunt sapientiora sapientibus :


formicæ, populus infirmus, qui præparat in messe cibum sibi ;


lepusculus, plebs invalida, qui collocat in petra cubile suum ;


regem locusta non habet, et egreditur universa per turmas suas ;


stellio manibus nititur, et moratur in ædibus regis.


Tria sunt quæ bene gradiuntur, et quartum quod incedit feliciter :


leo, fortissimus bestiarum, ad nullius pavebit occursum ;


gallus succinctus lumbos ; et aries ; nec est rex, qui resistat ei.


Est qui stultus apparuit postquam elevatus est in sublime ; si enim intellexisset, ori suo imposuisset manum.


Qui autem fortiter premit ubera ad eliciendum lac exprimit butyrum ; et qui vehementer emungit elicit sanguinem ; et qui provocat iras producit discordias.


Verba Lamuelis regis. Visio qua erudivit eum mater sua.


Quid, dilecte mi ? quid, dilecte uteri mei ? quid, dilecte votorum meorum ?


Ne dederis mulieribus substantiam tuam, et divitias tuas ad delendos reges.


Noli regibus, o Lamuel, noli regibus dare vinum, quia nullum secretum est ubi regnat ebrietas ;


et ne forte bibant, et obliviscantur judiciorum, et mutent causam filiorum pauperis.


Date siceram mœrentibus, et vinum his qui amaro sunt animo.


Bibant, et obliviscantur egestatis suæ, et doloris sui non recordentur amplius.


Aperi os tuum muto, et causis omnium filiorum qui pertranseunt.


Aperi os tuum, decerne quod justum est, et judica inopem et pauperem.


Mulierem fortem quis inveniet ? procul et de ultimis finibus pretium ejus.


Confidit in ea cor viri sui, et spoliis non indigebit.


Reddet ei bonum, et non malum, omnibus diebus vitæ suæ.


Quæsivit lanam et linum, et operata est consilia manuum suarum.


Facta est quasi navis institoris, de longe portans panem suum.


Et de nocte surrexit, deditque prædam domesticis suis, et cibaria ancillis suis.


Consideravit agrum, et emit eum ; de fructu manuum suarum plantavit vineam.


Accinxit fortitudine lumbos suos, et roboravit brachium suum.


Gustavit, et vidit quia bona est negotiatio ejus ; non extinguetur in nocte lucerna ejus.


Manum suam misit ad fortia, et digiti ejus apprehenderunt fusum.


Manum suam aperuit inopi, et palmas suas extendit ad pauperem.


Non timebit domui suæ a frigoribus nivis ; omnes enim domestici ejus vestiti sunt duplicibus.


Stragulatam vestem fecit sibi ; byssus et purpura indumentum ejus.


Nobilis in portis vir ejus, quando sederit cum senatoribus terræ.


Sindonem fecit, et vendidit, et cingulum tradidit Chananæo.


Fortitudo et decor indumentum ejus, et ridebit in die novissimo.


Os suum aperuit sapientiæ, et lex clementiæ in lingua ejus.


Consideravit semitas domus suæ, et panem otiosa non comedit.


Surrexerunt filii ejus, et beatissimam prædicaverunt ; vir ejus, et laudavit eam.


Multæ filiæ congregaverunt divitias ; tu supergressa es universas.


Fallax gratia, et vana est pulchritudo : mulier timens Dominum, ipsa laudabitur.


Date ei de fructu manuum suarum, et laudent eam in portis opera ejus.


Beatus vir qui non abiit in consilio impiorum, et in via peccatorum non stetit, et in cathedra pestilentiæ non sedit ;


sed in lege Domini voluntas ejus, et in lege ejus meditabitur die ac nocte.


Et erit tamquam lignum quod plantatum est secus decursus aquarum, quod fructum suum dabit in tempore suo : et folium ejus non defluet ; et omnia quæcumque faciet prosperabuntur.


Non sic impii, non sic ; sed tamquam pulvis quem projicit ventus a facie terræ.


Ideo non resurgent impii in judicio, neque peccatores in concilio justorum :


quoniam novit Dominus viam justorum, et iter impiorum peribit.


Quare fremuerunt gentes, et populi meditati sunt inania ?


Astiterunt reges terræ, et principes convenerunt in unum adversus Dominum, et adversus christum ejus.


Dirumpamus vincula eorum, et projiciamus a nobis jugum ipsorum.


Qui habitat in cælis irridebit eos, et Dominus subsannabit eos.


Tunc loquetur ad eos in ira sua, et in furore suo conturbabit eos.


Ego autem constitutus sum rex ab eo super Sion, montem sanctum ejus, prædicans præceptum ejus.


Dominus dixit ad me : Filius meus es tu ; ego hodie genui te.


Postula a me, et dabo tibi gentes hæreditatem tuam, et possessionem tuam terminos terræ.


Reges eos in virga ferrea, et tamquam vas figuli confringes eos.


Et nunc, reges, intelligite ; erudimini, qui judicatis terram.


Servite Domino in timore, et exsultate ei cum tremore.


Apprehendite disciplinam, nequando irascatur Dominus, et pereatis de via justa.


Cum exarserit in brevi ira ejus, beati omnes qui confidunt in eo.


Psalmus David, cum fugeret a facie Absalom filii sui.


Domine, quid multiplicati sunt qui tribulant me ? Multi insurgunt adversum me ;


multi dicunt animæ meæ : Non est salus ipsi in Deo ejus.


Tu autem Domine, susceptor meus es, gloria mea, et exaltans caput meum.


Voce mea ad Dominum clamavi ; et exaudivit me de monte sancto suo.


Ego dormivi, et soporatus sum ; et exsurrexi, quia Dominus suscepit me.


Non timebo millia populi circumdantis me. Exsurge, Domine ; salvum me fac, Deus meus.


Quoniam tu percussisti omnes adversantes mihi sine causa ; dentes peccatorum contrivisti.


Domini est salus ; et super populum tuum benedictio tua.


In finem, in carminibus. Psalmus David.


Cum invocarem exaudivit me Deus justitiæ meæ, in tribulatione dilatasti mihi. Miserere mei, et exaudi orationem meam.


Filii hominum, usquequo gravi corde ? ut quid diligitis vanitatem, et quæritis mendacium ?


Et scitote quoniam mirificavit Dominus sanctum suum ; Dominus exaudiet me cum clamavero ad eum.


Irascimini, et nolite peccare ; quæ dicitis in cordibus vestris, in cubilibus vestris compungimini.


Sacrificate sacrificium justitiæ, et sperate in Domino. Multi dicunt : Quis ostendit nobis bona ?


Signatum est super nos lumen vultus tui, Domine : dedisti lætitiam in corde meo.


A fructu frumenti, vini, et olei sui, multiplicati sunt.


In pace in idipsum dormiam, et requiescam ;


quoniam tu, Domine, singulariter in spe constituisti me.


In finem, pro ea quæ hæreditatem consequitur. Psalmus David.


Verba mea auribus percipe, Domine ; intellige clamorem meum.


Intende voci orationis meæ, rex meus et Deus meus.


Quoniam ad te orabo, Domine : mane exaudies vocem meam.


Mane astabo tibi, et videbo quoniam non Deus volens iniquitatem tu es.


Neque habitabit juxta te malignus, neque permanebunt injusti ante oculos tuos.


Odisti omnes qui operantur iniquitatem ; perdes omnes qui loquuntur mendacium. Virum sanguinum et dolosum abominabitur Dominus.


Ego autem in multitudine misericordiæ tuæ introibo in domum tuam ; adorabo ad templum sanctum tuum in timore tuo.


Domine, deduc me in justitia tua : propter inimicos meos dirige in conspectu tuo viam meam.


Quoniam non est in ore eorum veritas ; cor eorum vanum est.


Sepulchrum patens est guttur eorum ; linguis suis dolose agebant : judica illos, Deus. Decidant a cogitationibus suis ; secundum multitudinem impietatum eorum expelle eos, quoniam irritaverunt te, Domine.


Et lætentur omnes qui sperant in te ; in æternum exsultabunt, et habitabis in eis. Et gloriabuntur in te omnes qui diligunt nomen tuum,


quoniam tu benedices justo. Domine, ut scuto bonæ voluntatis tuæ coronasti nos.


In finem, in carminibus. Psalmus David. Pro octava.


Domine, ne in furore tuo arguas me, neque in ira tua corripias me.


Miserere mei, Domine, quoniam infirmus sum ; sana me, Domine, quoniam conturbata sunt ossa mea.


Et anima mea turbata est valde ; sed tu, Domine, usquequo ?


Convertere, Domine, et eripe animam meam ; salvum me fac propter misericordiam tuam.


Quoniam non est in morte qui memor sit tui ; in inferno autem quis confitebitur tibi ?


Laboravi in gemitu meo ; lavabo per singulas noctes lectum meum : lacrimis meis stratum meum rigabo.


Turbatus est a furore oculus meus ; inveteravi inter omnes inimicos meos.


Discedite a me omnes qui operamini iniquitatem, quoniam exaudivit Dominus vocem fletus mei.


Exaudivit Dominus deprecationem meam ; Dominus orationem meam suscepit.


Erubescant, et conturbentur vehementer, omnes inimici mei ; convertantur, et erubescant valde velociter.


Psalmus David, quem cantavit Domino pro verbis Chusi, filii Jemini.


Domine Deus meus, in te speravi ; salvum me fac ex omnibus persequentibus me, et libera me :


nequando rapiat ut leo animam meam, dum non est qui redimat, neque qui salvum faciat.


Domine Deus meus, si feci istud, si est iniquitas in manibus meis,


si reddidi retribuentibus mihi mala, decidam merito ab inimicis meis inanis.


Persequatur inimicus animam meam, et comprehendat ; et conculcet in terra vitam meam, et gloriam meam in pulverem deducat.


Exsurge, Domine, in ira tua, et exaltare in finibus inimicorum meorum : et exsurge, Domine Deus meus, in præcepto quod mandasti,


et synagoga populorum circumdabit te : et propter hanc in altum regredere :


Dominus judicat populos. Judica me, Domine, secundum justitiam meam, et secundum innocentiam meam super me.


Consumetur nequitia peccatorum, et diriges justum, scrutans corda et renes, Deus.


Justum adjutorium meum a Domino, qui salvos facit rectos corde.


Deus judex justus, fortis, et patiens ; numquid irascitur per singulos dies ?


Nisi conversi fueritis, gladium suum vibrabit ; arcum suum tetendit, et paravit illum.


Et in eo paravit vasa mortis, sagittas suas ardentibus effecit.


Ecce parturiit injustitiam ; concepit dolorem, et peperit iniquitatem.


Lacum aperuit, et effodit eum ; et incidit in foveam quam fecit.


Convertetur dolor ejus in caput ejus, et in verticem ipsius iniquitas ejus descendet.


Confitebor Domino secundum justitiam ejus, et psallam nomini Domini altissimi.


In finem, pro torcularibus. Psalmus David.


Domine, Dominus noster, quam admirabile est nomen tuum in universa terra ! quoniam elevata est magnificentia tua super cælos.


Ex ore infantium et lactentium perfecisti laudem propter inimicos tuos, ut destruas inimicum et ultorem.


Quoniam videbo cælos tuos, opera digitorum tuorum, lunam et stellas quæ tu fundasti.


Quid est homo, quod memor es ejus ? aut filius hominis, quoniam visitas eum ?


Minuisti eum paulominus ab angelis ; gloria et honore coronasti eum ;


et constituisti eum super opera manuum tuarum.


Omnia subjecisti sub pedibus ejus, oves et boves universas, insuper et pecora campi,


volucres cæli, et pisces maris qui perambulant semitas maris.


Domine, Dominus noster, quam admirabile est nomen tuum in universa terra !


In finem, pro occultis filii. Psalmus David.


Confitebor tibi, Domine, in toto corde meo ; narrabo omnia mirabilia tua.


Lætabor et exsultabo in te ; psallam nomini tuo, Altissime.


In convertendo inimicum meum retrorsum ; infirmabuntur, et peribunt a facie tua.


Quoniam fecisti judicium meum et causam meam ; sedisti super thronum, qui judicas justitiam.


Increpasti gentes, et periit impius : nomen eorum delesti in æternum, et in sæculum sæculi.


Inimici defecerunt frameæ in finem, et civitates eorum destruxisti. Periit memoria eorum cum sonitu ;


et Dominus in æternum permanet. Paravit in judicio thronum suum,


et ipse judicabit orbem terræ in æquitate : judicabit populos in justitia.


Et factus est Dominus refugium pauperi ; adjutor in opportunitatibus, in tribulatione.


Et sperent in te qui noverunt nomen tuum, quoniam non dereliquisti quærentes te, Domine.


Psallite Domino qui habitat in Sion ; annuntiate inter gentes studia ejus :


quoniam requirens sanguinem eorum recordatus est ; non est oblitus clamorem pauperum.


Miserere mei, Domine : vide humilitatem meam de inimicis meis,


qui exaltas me de portis mortis, ut annuntiem omnes laudationes tuas in portis filiæ Sion :


exultabo in salutari tuo. Infixæ sunt gentes in interitu quem fecerunt ; in laqueo isto quem absconderunt comprehensus est pes eorum.


Cognoscetur Dominus judicia faciens ; in operibus manuum suarum comprehensus est peccator.


Convertantur peccatores in infernum, omnes gentes quæ obliviscuntur Deum.


Quoniam non in finem oblivio erit pauperis ; patientia pauperum non peribit in finem.


Exsurge, Domine ; non confortetur homo : judicentur gentes in conspectu tuo.


Constitue, Domine, legislatorem super eos, ut sciant gentes quoniam homines sunt.


Ut quid, Domine, recessisti longe ; despicis in opportunitatibus, in tribulatione ?


Dum superbit impius, incenditur pauper : comprehenduntur in consiliis quibus cogitant.


Quoniam laudatur peccator in desideriis animæ suæ, et iniquus benedicitur.


Exacerbavit Dominum peccator : secundum multitudinem iræ suæ, non quæret.


Non est Deus in conspectu ejus ; inquinatæ sunt viæ illius in omni tempore. Auferuntur judicia tua a facie ejus ; omnium inimicorum suorum dominabitur.


Dixit enim in corde suo : Non movebor a generatione in generationem, sine malo.


Cujus maledictione os plenum est, et amaritudine, et dolo ; sub lingua ejus labor et dolor.


Sedet in insidiis cum divitibus in occultis, ut interficiat innocentem.


Oculi ejus in pauperem respiciunt ; insidiatur in abscondito, quasi leo in spelunca sua. Insidiatur ut rapiat pauperem ; rapere pauperem dum attrahit eum.


In laqueo suo humiliabit eum ; inclinabit se, et cadet cum dominatus fuerit pauperum.


Dixit enim in corde suo : Oblitus est Deus ; avertit faciem suam, ne videat in finem.


Exsurge, Domine Deus, exaltetur manus tua ; ne obliviscaris pauperum.


Propter quid irritavit impius Deum ? dixit enim in corde suo : Non requiret.


Vides, quoniam tu laborem et dolorem consideras, ut tradas eos in manus tuas. Tibi derelictus est pauper ; orphano tu eris adjutor.


Contere brachium peccatoris et maligni ; quæretur peccatum illius, et non invenietur.


Dominus regnabit in æternum, et in sæculum sæculi ; peribitis, gentes, de terra illius.


Desiderium pauperum exaudivit Dominus ; præparationem cordis eorum audivit auris tua :


judicare pupillo et humili, ut non apponat ultra magnificare se homo super terram.


In finem. Psalmus David.


In Domino confido ; quomodo dicitis animæ meæ : Transmigra in montem sicut passer ?


Quoniam ecce peccatores intenderunt arcum ; paraverunt sagittas suas in pharetra, ut sagittent in obscuro rectos corde :


quoniam quæ perfecisti destruxerunt ; justus autem, quid fecit ?


Dominus in templo sancto suo ; Dominus in cælo sedes ejus. Oculi ejus in pauperem respiciunt ; palpebræ ejus interrogant filios hominum.


Dominus interrogat justum et impium ; qui autem diligit iniquitatem, odit animam suam.


Pluet super peccatores laqueos ; ignis et sulphur, et spiritus procellarum, pars calicis eorum.


Quoniam justus Dominus, et justitias dilexit : æquitatem vidit vultus ejus.


In finem, pro octava. Psalmus David.


Salvum me fac, Domine, quoniam defecit sanctus, quoniam diminutæ sunt veritates a filiis hominum.


Vana locuti sunt unusquisque ad proximum suum ; labia dolosa, in corde et corde locuti sunt.


Disperdat Dominus universa labia dolosa, et linguam magniloquam.


Qui dixerunt : Linguam nostram magnificabimus ; labia nostra a nobis sunt. Quis noster dominus est ?


Propter miseriam inopum, et gemitum pauperum, nunc exsurgam, dicit Dominus. Ponam in salutari ; fiducialiter agam in eo.


Eloquia Domini, eloquia casta ; argentum igne examinatum, probatum terræ, purgatum septuplum.


Tu, Domine, servabis nos, et custodies nos a generatione hac in æternum.


In circuitu impii ambulant : secundum altitudinem tuam multiplicasti filios hominum.


In finem. Psalmus David. Usquequo, Domine, oblivisceris me in finem ? usquequo avertis faciem tuam a me ?


quamdiu ponam consilia in anima mea ; dolorem in corde meo per diem ?


usquequo exaltabitur inimicus meus super me ?


Respice, et exaudi me, Domine Deus meus. Illumina oculos meos, ne umquam obdormiam in morte ;


nequando dicat inimicus meus : Prævalui adversus eum. Qui tribulant me exsultabunt si motus fuero ;


ego autem in misericordia tua speravi. Exsultabit cor meum in salutari tuo. Cantabo Domino qui bona tribuit mihi ; et psallam nomini Domini altissimi.


In finem. Psalmus David. Dixit insipiens in corde suo : Non est Deus. Corrupti sunt, et abominabiles facti sunt in studiis suis ; non est qui faciat bonum, non est usque ad unum.


Dominus de cælo prospexit super filios hominum, ut videat si est intelligens, aut requirens Deum.


Omnes declinaverunt, simul inutiles facti sunt. Non est qui faciat bonum, non est usque ad unum. Sepulchrum patens est guttur eorum ; linguis suis dolose agebant. Venenum aspidum sub labiis eorum, quorum os maledictione et amaritudine plenum est ; veloces pedes eorum ad effundendum sanguinem. Contritio et infelicitas in viis eorum, et viam pacis non cognoverunt ; non est timor Dei ante oculos eorum.


Nonne cognoscent omnes qui operantur iniquitatem, qui devorant plebem meam sicut escam panis ?


Dominum non invocaverunt ; illic trepidaverunt timore, ubi non erat timor.


Quoniam Dominus in generatione justa est : consilium inopis confudistis, quoniam Dominus spes ejus est.


Quis dabit ex Sion salutare Israël ? Cum averterit Dominus captivitatem plebis suæ, exsultabit Jacob, et lætabitur Israël.


Psalmus David. Domine, quis habitabit in tabernaculo tuo ? aut quis requiescet in monte sancto tuo ?


Qui ingreditur sine macula, et operatur justitiam ;


qui loquitur veritatem in corde suo : qui non egit dolum in lingua sua, nec fecit proximo suo malum, et opprobrium non accepit adversus proximos suos.


Ad nihilum deductus est in conspectu ejus malignus ; timentes autem Dominum glorificat. Qui jurat proximo suo, et non decipit ;


qui pecuniam suam non dedit ad usuram, et munera super innocentem non accepit : qui facit hæc non movebitur in æternum.


Tituli inscriptio, ipsi David. Conserva me, Domine, quoniam speravi in te.


Dixi Domino : Deus meus es tu, quoniam bonorum meorum non eges.


Sanctis qui sunt in terra ejus, mirificavit omnes voluntates meas in eis.


Multiplicatæ sunt infirmitates eorum : postea acceleraverunt. Non congregabo conventicula eorum de sanguinibus, nec memor ero nominum eorum per labia mea.


Dominus pars hæreditatis meæ, et calicis mei : tu es qui restitues hæreditatem meam mihi.


Funes ceciderunt mihi in præclaris ; etenim hæreditas mea præclara est mihi.


Benedicam Dominum qui tribuit mihi intellectum ; insuper et usque ad noctem increpuerunt me renes mei.


Providebam Dominum in conspectu meo semper : quoniam a dextris est mihi, ne commovear.


Propter hoc lætatum est cor meum, et exsultavit lingua mea ; insuper et caro mea requiescet in spe.


Quoniam non derelinques animam meam in inferno, nec dabis sanctum tuum videre corruptionem. Notas mihi fecisti vias vitæ ; adimplebis me lætitia cum vultu tuo : delectationes in dextera tua usque in finem.


Oratio David. Exaudi, Domine, justitiam meam ; intende deprecationem meam. Auribus percipe orationem meam, non in labiis dolosis.


De vultu tuo judicium meum prodeat ; oculi tui videant æquitates.


Probasti cor meum, et visitasti nocte ; igne me examinasti, et non est inventa in me iniquitas.


Ut non loquatur os meum opera hominum : propter verba labiorum tuorum, ego custodivi vias duras.


Perfice gressus meos in semitis tuis, ut non moveantur vestigia mea.


Ego clamavi, quoniam exaudisti me, Deus ; inclina aurem tuam mihi, et exaudi verba mea.


Mirifica misericordias tuas, qui salvos facis sperantes in te.


A resistentibus dexteræ tuæ custodi me ut pupillam oculi. Sub umbra alarum tuarum protege me


a facie impiorum qui me afflixerunt. Inimici mei animam meam circumdederunt ;


adipem suum concluserunt : os eorum locutum est superbiam.


Projicientes me nunc circumdederunt me ; oculos suos statuerunt declinare in terram.


Susceperunt me sicut leo paratus ad prædam, et sicut catulus leonis habitans in abditis.


Exsurge, Domine : præveni eum, et supplanta eum : eripe animam meam ab impio ; frameam tuam


ab inimicis manus tuæ. Domine, a paucis de terra divide eos in vita eorum ; de absconditis tuis adimpletus est venter eorum. Saturati sunt filiis, et dimiserunt reliquias suas parvulis suis.


Ego autem in justitia apparebo conspectui tuo ; satiabor cum apparuerit gloria tua.


In finem. Puero Domini David, qui locutus est Domino verba cantici hujus, in die qua eripuit eum Dominus de manu omnium inimicorum ejus, et de manu Saul, et dixit :


Diligam te, Domine, fortitudo mea.


Dominus firmamentum meum, et refugium meum, et liberator meus. Deus meus adjutor meus, et sperabo in eum ; protector meus, et cornu salutis meæ, et susceptor meus.


Laudans invocabo Dominum, et ab inimicis meis salvus ero.


Circumdederunt me dolores mortis, et torrentes iniquitatis conturbaverunt me.


Dolores inferni circumdederunt me ; præoccupaverunt me laquei mortis.


In tribulatione mea invocavi Dominum, et ad Deum meum clamavi : et exaudivit de templo sancto suo vocem meam ; et clamor meus in conspectu ejus introivit in aures ejus.


Commota est, et contremuit terra ; fundamenta montium conturbata sunt, et commota sunt : quoniam iratus est eis.


Ascendit fumus in ira ejus, et ignis a facie ejus exarsit ; carbones succensi sunt ab eo.


Inclinavit cælos, et descendit, et caligo sub pedibus ejus.


Et ascendit super cherubim, et volavit ; volavit super pennas ventorum.


Et posuit tenebras latibulum suum ; in circuitu ejus tabernaculum ejus, tenebrosa aqua in nubibus aëris.


Præ fulgore in conspectu ejus nubes transierunt ; grando et carbones ignis.


Et intonuit de cælo Dominus, et Altissimus dedit vocem suam : grando et carbones ignis.


Et misit sagittas suas, et dissipavit eos ; fulgura multiplicavit, et conturbavit eos.


Et apparuerunt fontes aquarum, et revelata sunt fundamenta orbis terrarum, ab increpatione tua, Domine, ab inspiratione spiritus iræ tuæ.


Misit de summo, et accepit me ; et assumpsit me de aquis multis.


Eripuit me de inimicis meis fortissimis, et ab his qui oderunt me. Quoniam confortati sunt super me ;


prævenerunt me in die afflictionis meæ : et factus est Dominus protector meus.


Et eduxit me in latitudinem ; salvum me fecit, quoniam voluit me,


et retribuet mihi Dominus secundum justitiam meam, et secundum puritatem manuum mearum retribuet mihi :


quia custodivi vias Domini, nec impie gessi a Deo meo ;


quoniam omnia judicia ejus in conspectu meo, et justitias ejus non repuli a me.


Et ero immaculatus cum eo ; et observabo me ab iniquitate mea.


Et retribuet mihi Dominus secundum justitiam meam, et secundum puritatem manuum mearum in conspectu oculorum ejus.


Cum sancto sanctus eris, et cum viro innocente innocens eris,


et cum electo electus eris, et cum perverso perverteris.


Quoniam tu populum humilem salvum facies, et oculos superborum humiliabis.


Quoniam tu illuminas lucernam meam, Domine ; Deus meus, illumina tenebras meas.


Quoniam in te eripiar a tentatione ; et in Deo meo transgrediar murum.


Deus meus, impolluta via ejus ; eloquia Domini igne examinata : protector est omnium sperantium in se.


Quoniam quis deus præter Dominum ? aut quis deus præter Deum nostrum ?


Deus qui præcinxit me virtute, et posuit immaculatam viam meam ;


qui perfecit pedes meos tamquam cervorum, et super excelsa statuens me ;


qui docet manus meas ad prælium. Et posuisti, ut arcum æreum, brachia mea,


et dedisti mihi protectionem salutis tuæ : et dextera tua suscepit me, et disciplina tua correxit me in finem, et disciplina tua ipsa me docebit.


Dilatasti gressus meos subtus me, et non sunt infirmata vestigia mea.


Persequar inimicos meos, et comprehendam illos ; et non convertar donec deficiant.


Confringam illos, nec poterunt stare ; cadent subtus pedes meos.


Et præcinxisti me virtute ad bellum, et supplantasti insurgentes in me subtus me.


Et inimicos meos dedisti mihi dorsum, et odientes me disperdidisti.


Clamaverunt, nec erat qui salvos faceret ; ad Dominum, nec exaudivit eos.


Et comminuam eos ut pulverem ante faciem venti ; ut lutum platearum delebo eos.


Eripies me de contradictionibus populi ; constitues me in caput gentium.


Populus quem non cognovi servivit mihi ; in auditu auris obedivit mihi.


Filii alieni mentiti sunt mihi, filii alieni inveterati sunt, et claudicaverunt a semitis suis.


Vivit Dominus, et benedictus Deus meus, et exaltetur Deus salutis meæ.


Deus qui das vindictas mihi, et subdis populos sub me ; liberator meus de inimicis meis iracundis.


Et ab insurgentibus in me exaltabis me ; a viro iniquo eripies me.


Propterea confitebor tibi in nationibus, Domine, et nomini tuo psalmum dicam ;


magnificans salutes regis ejus, et faciens misericordiam christo suo David, et semini ejus usque in sæculum.


In finem. Psalmus David.


Cæli enarrant gloriam Dei, et opera manuum ejus annuntiat firmamentum.


Dies diei eructat verbum, et nox nocti indicat scientiam.


Non sunt loquelæ, neque sermones, quorum non audiantur voces eorum.


In omnem terram exivit sonus eorum, et in fines orbis terræ verba eorum.


In sole posuit tabernaculum suum ; et ipse tamquam sponsus procedens de thalamo suo. Exsultavit ut gigas ad currendam viam ;


a summo cælo egressio ejus. Et occursus ejus usque ad summum ejus ; nec est qui se abscondat a calore ejus.


Lex Domini immaculata, convertens animas ; testimonium Domini fidele, sapientiam præstans parvulis.


Justitiæ Domini rectæ, lætificantes corda ; præceptum Domini lucidum, illuminans oculos.


Timor Domini sanctus, permanens in sæculum sæculi ; judicia Domini vera, justificata in semetipsa,


desiderabilia super aurum et lapidem pretiosum multum, et dulciora super mel et favum.


Etenim servus tuus custodit ea ; in custodiendis illis retributio multa.


Delicta quis intelligit ? ab occultis meis munda me ;


et ab alienis parce servo tuo. Si mei non fuerint dominati, tunc immaculatus ero, et emundabor a delicto maximo.


Et erunt ut complaceant eloquia oris mei, et meditatio cordis mei in conspectu tuo semper. Domine, adjutor meus, et redemptor meus.


Exaudiat te Dominus in die tribulationis ; protegat te nomen Dei Jacob.


Mittat tibi auxilium de sancto, et de Sion tueatur te.


Memor sit omnis sacrificii tui, et holocaustum tuum pingue fiat.


Tribuat tibi secundum cor tuum, et omne consilium tuum confirmet.


Lætabimur in salutari tuo ; et in nomine Dei nostri magnificabimur.


Impleat Dominus omnes petitiones tuas ; nunc cognovi quoniam salvum fecit Dominus christum suum. Exaudiet illum de cælo sancto suo, in potentatibus salus dexteræ ejus.


Hi in curribus, et hi in equis ; nos autem in nomine Domini Dei nostri invocabimus.


Ipsi obligati sunt, et ceciderunt ; nos autem surreximus, et erecti sumus.


Domine, salvum fac regem, et exaudi nos in die qua invocaverimus te.


In finem. Psalmus David.


Domine, in virtute tua lætabitur rex, et super salutare tuum exsultabit vehementer.


Desiderium cordis ejus tribuisti ei, et voluntate labiorum ejus non fraudasti eum.


Quoniam prævenisti eum in benedictionibus dulcedinis ; posuisti in capite ejus coronam de lapide pretioso.


Vitam petiit a te, et tribuisti ei longitudinem dierum, in sæculum, et in sæculum sæculi.


Magna est gloria ejus in salutari tuo ; gloriam et magnum decorem impones super eum.


Quoniam dabis eum in benedictionem in sæculum sæculi ; lætificabis eum in gaudio cum vultu tuo.


Quoniam rex sperat in Domino, et in misericordia Altissimi non commovebitur.


Inveniatur manus tua omnibus inimicis tuis ; dextera tua inveniat omnes qui te oderunt.


Pones eos ut clibanum ignis in tempore vultus tui : Dominus in ira sua conturbabit eos, et devorabit eos ignis.


Fructum eorum de terra perdes, et semen eorum a filiis hominum,


quoniam declinaverunt in te mala ; cogitaverunt consilia quæ non potuerunt stabilire.


Quoniam pones eos dorsum ; in reliquiis tuis præparabis vultum eorum.


Exaltare, Domine, in virtute tua ; cantabimus et psallemus virtutes tuas.


In finem, pro susceptione matutina. Psalmus David.


Deus, Deus meus, respice in me : quare me dereliquisti ? longe a salute mea verba delictorum meorum.


Deus meus, clamabo per diem, et non exaudies ; et nocte, et non ad insipientiam mihi.


Tu autem in sancto habitas, laus Israël.


In te speraverunt patres nostri ; speraverunt, et liberasti eos.


Ad te clamaverunt, et salvi facti sunt ; in te speraverunt, et non sunt confusi.


Ego autem sum vermis, et non homo ; opprobrium hominum, et abjectio plebis.


Omnes videntes me deriserunt me ; locuti sunt labiis, et moverunt caput.


Speravit in Domino, eripiat eum : salvum faciat eum, quoniam vult eum.


Quoniam tu es qui extraxisti me de ventre, spes mea ab uberibus matris meæ.


In te projectus sum ex utero ; de ventre matris meæ Deus meus es tu :


ne discesseris a me, quoniam tribulatio proxima est, quoniam non est qui adjuvet.


Circumdederunt me vituli multi ; tauri pingues obsederunt me.


Aperuerunt super me os suum, sicut leo rapiens et rugiens.


Sicut aqua effusus sum, et dispersa sunt omnia ossa mea : factum est cor meum tamquam cera liquescens in medio ventris mei.


Aruit tamquam testa virtus mea, et lingua mea adhæsit faucibus meis : et in pulverem mortis deduxisti me.


Quoniam circumdederunt me canes multi ; concilium malignantium obsedit me. Foderunt manus meas et pedes meos ;


dinumeraverunt omnia ossa mea. Ipsi vero consideraverunt et inspexerunt me.


Diviserunt sibi vestimenta mea, et super vestem meam miserunt sortem.


Tu autem, Domine, ne elongaveris auxilium tuum a me ; ad defensionem meam conspice.


Erue a framea, Deus, animam meam, et de manu canis unicam meam.


Salva me ex ore leonis, et a cornibus unicornium humilitatem meam.


Narrabo nomen tuum fratribus meis ; in medio ecclesiæ laudabo te.


Qui timetis Dominum, laudate eum ; universum semen Jacob, glorificate eum.


Timeat eum omne semen Israël, quoniam non sprevit, neque despexit deprecationem pauperis, nec avertit faciem suam a me : et cum clamarem ad eum, exaudivit me.


Apud te laus mea in ecclesia magna ; vota mea reddam in conspectu timentium eum.


Edent pauperes, et saturabuntur, et laudabunt Dominum qui requirunt eum : vivent corda eorum in sæculum sæculi.


Reminiscentur et convertentur ad Dominum universi fines terræ ; et adorabunt in conspectu ejus universæ familiæ gentium :


quoniam Domini est regnum, et ipse dominabitur gentium.


Manducaverunt et adoraverunt omnes pingues terræ ; in conspectu ejus cadent omnes qui descendunt in terram.


Et anima mea illi vivet ; et semen meum serviet ipsi.


Annuntiabitur Domino generatio ventura ; et annuntiabunt cæli justitiam ejus populo qui nascetur, quem fecit Dominus.


Psalmus David. Dominus regit me, et nihil mihi deerit :


in loco pascuæ, ibi me collocavit. Super aquam refectionis educavit me ;


animam meam convertit. Deduxit me super semitas justitiæ propter nomen suum.


Nam etsi ambulavero in medio umbræ mortis, non timebo mala, quoniam tu mecum es. Virga tua, et baculus tuus, ipsa me consolata sunt.


Parasti in conspectu meo mensam adversus eos qui tribulant me ; impinguasti in oleo caput meum : et calix meus inebrians, quam præclarus est !


Et misericordia tua subsequetur me omnibus diebus vitæ meæ ; et ut inhabitem in domo Domini in longitudinem dierum.


Prima sabbati. Psalmus David. Domini est terra, et plenitudo ejus ; orbis terrarum, et universi qui habitant in eo.


Quia ipse super maria fundavit eum, et super flumina præparavit eum.


Quis ascendet in montem Domini ? aut quis stabit in loco sancto ejus ?


Innocens manibus et mundo corde, qui non accepit in vano animam suam, nec juravit in dolo proximo suo :


hic accipiet benedictionem a Domino, et misericordiam a Deo salutari suo.


Hæc est generatio quærentium eum, quærentium faciem Dei Jacob.


Attollite portas, principes, vestras, et elevamini, portæ æternales, et introibit rex gloriæ.


Quis est iste rex gloriæ ? Dominus fortis et potens, Dominus potens in prælio.


Quis est iste rex gloriæ ? Dominus virtutum ipse est rex gloriæ.


In finem. Psalmus David. Ad te, Domine, levavi animam meam :


Deus meus, in te confido ; non erubescam.


Neque irrideant me inimici mei : etenim universi qui sustinent te, non confundentur.


Confundantur omnes iniqua agentes supervacue. Vias tuas, Domine, demonstra mihi, et semitas tuas edoce me.


Dirige me in veritate tua, et doce me, quia tu es Deus salvator meus, et te sustinui tota die.


Reminiscere miserationum tuarum, Domine, et misericordiarum tuarum quæ a sæculo sunt.


Delicta juventutis meæ, et ignorantias meas, ne memineris. Secundum misericordiam tuam memento mei tu, propter bonitatem tuam, Domine.


Dulcis et rectus Dominus ; propter hoc legem dabit delinquentibus in via.


Diriget mansuetos in judicio ; docebit mites vias suas.


Universæ viæ Domini, misericordia et veritas, requirentibus testamentum ejus et testimonia ejus.


Propter nomen tuum, Domine, propitiaberis peccato meo ; multum est enim.


Quis est homo qui timet Dominum ? legem statuit ei in via quam elegit.


Anima ejus in bonis demorabitur, et semen ejus hæreditabit terram.


Firmamentum est Dominus timentibus eum ; et testamentum ipsius ut manifestetur illis.


Oculi mei semper ad Dominum, quoniam ipse evellet de laqueo pedes meos.


Respice in me, et miserere mei, quia unicus et pauper sum ego.


Tribulationes cordis mei multiplicatæ sunt : de necessitatibus meis erue me.


Vide humilitatem meam et laborem meum, et dimitte universa delicta mea.


Respice inimicos meos, quoniam multiplicati sunt, et odio iniquo oderunt me.


Custodi animam meam, et erue me : non erubescam, quoniam speravi in te.


Innocentes et recti adhæserunt mihi, quia sustinui te.


Libera, Deus, Israël ex omnibus tribulationibus suis.


In finem. Psalmus David. Judica me, Domine, quoniam ego in innocentia mea ingressus sum, et in Domino sperans non infirmabor.


Proba me, Domine, et tenta me ; ure renes meos et cor meum.


Quoniam misericordia tua ante oculos meos est, et complacui in veritate tua.


Non sedi cum concilio vanitatis, et cum iniqua gerentibus non introibo.


Odivi ecclesiam malignantium, et cum impiis non sedebo.


Lavabo inter innocentes manus meas, et circumdabo altare tuum, Domine :


ut audiam vocem laudis, et enarrem universa mirabilia tua.


Domine, dilexi decorem domus tuæ, et locum habitationis gloriæ tuæ.


Ne perdas cum impiis, Deus, animam meam, et cum viris sanguinum vitam meam :


in quorum manibus iniquitates sunt ; dextera eorum repleta est muneribus.


Ego autem in innocentia mea ingressus sum ; redime me, et miserere mei.


Pes meus stetit in directo ; in ecclesiis benedicam te, Domine.


Psalmus David, priusquam liniretur. Dominus illuminatio mea et salus mea : quem timebo ? Dominus protector vitæ meæ : a quo trepidabo ?


Dum appropiant super me nocentes ut edant carnes meas, qui tribulant me inimici mei, ipsi infirmati sunt et ceciderunt.


Si consistant adversum me castra, non timebit cor meum ; si exsurgat adversum me prælium, in hoc ego sperabo.


Unam petii a Domino, hanc requiram, ut inhabitem in domo Domini omnibus diebus vitæ meæ ; ut videam voluptatem Domini, et visitem templum ejus.


Quoniam abscondit me in tabernaculo suo ; in die malorum protexit me in abscondito tabernaculi sui.


In petra exaltavit me, et nunc exaltavit caput meum super inimicos meos. Circuivi, et immolavi in tabernaculo ejus hostiam vociferationis ; cantabo, et psalmum dicam Domino.


Exaudi, Domine, vocem meam, qua clamavi ad te ; miserere mei, et exaudi me.


Tibi dixit cor meum : Exquisivit te facies mea ; faciem tuam, Domine, requiram.


Ne avertas faciem tuam a me ; ne declines in ira a servo tuo. Adjutor meus esto ; ne derelinquas me, neque despicias me, Deus salutaris meus.


Quoniam pater meus et mater mea dereliquerunt me ; Dominus autem assumpsit me.


Legem pone mihi, Domine, in via tua, et dirige me in semitam rectam, propter inimicos meos.


Ne tradideris me in animas tribulantium me, quoniam insurrexerunt in me testes iniqui, et mentita est iniquitas sibi.


Credo videre bona Domini in terra viventium.


Expecta Dominum, viriliter age : et confortetur cor tuum, et sustine Dominum.


Psalmus ipsi David. Ad te, Domine, clamabo ; Deus meus, ne sileas a me : nequando taceas a me, et assimilabor descendentibus in lacum.


Exaudi, Domine, vocem deprecationis meæ dum oro ad te ; dum extollo manus meas ad templum sanctum tuum.


Ne simul trahas me cum peccatoribus, et cum operantibus iniquitatem ne perdas me ; qui loquuntur pacem cum proximo suo, mala autem in cordibus eorum.


Da illis secundum opera eorum, et secundum nequitiam adinventionum ipsorum. Secundum opera manuum eorum tribue illis ; redde retributionem eorum ipsis.


Quoniam non intellexerunt opera Domini, et in opera manuum ejus destrues illos, et non ædificabis eos.


Benedictus Dominus, quoniam exaudivit vocem deprecationis meæ.


Dominus adjutor meus et protector meus ; in ipso speravit cor meum, et adjutus sum : et refloruit caro mea, et ex voluntate mea confitebor ei.


Dominus fortitudo plebis suæ, et protector salvationum christi sui est.


Salvum fac populum tuum, Domine, et benedic hæreditati tuæ ; et rege eos, et extolle illos usque in æternum.


Psalmus David, in consummatione tabernaculi. Afferte Domino, filii Dei, afferte Domino filios arietum.


Afferte Domino gloriam et honorem ; afferte Domino gloriam nomini ejus ; adorate Dominum in atrio sancto ejus.


Vox Domini super aquas ; Deus majestatis intonuit : Dominus super aquas multas.


Vox Domini in virtute ; vox Domini in magnificentia.


Vox Domini confringentis cedros, et confringet Dominus cedros Libani :


et comminuet eas, tamquam vitulum Libani, et dilectus quemadmodum filius unicornium.


Vox Domini intercidentis flammam ignis ;


vox Domini concutientis desertum : et commovebit Dominus desertum Cades.


Vox Domini præparantis cervos : et revelabit condensa, et in templo ejus omnes dicent gloriam.


Dominus diluvium inhabitare facit, et sedebit Dominus rex in æternum.


Dominus virtutem populo suo dabit ; Dominus benedicet populo suo in pace.


Psalmus cantici, in dedicatione domus David.


Exaltabo te, Domine, quoniam suscepisti me, nec delectasti inimicos meos super me.


Domine Deus meus, clamavi ad te, et sanasti me.


Domine, eduxisti ab inferno animam meam ; salvasti me a descendentibus in lacum.


Psallite Domino, sancti ejus ; et confitemini memoriæ sanctitatis ejus.


Quoniam ira in indignatione ejus, et vita in voluntate ejus : ad vesperum demorabitur fletus, et ad matutinum lætitia.


Ego autem dixi in abundantia mea : Non movebor in æternum.


Domine, in voluntate tua præstitisti decori meo virtutem ; avertisti faciem tuam a me, et factus sum conturbatus.


Ad te, Domine, clamabo, et ad Deum meum deprecabor.


Quæ utilitas in sanguine meo, dum descendo in corruptionem ? numquid confitebitur tibi pulvis, aut annuntiabit veritatem tuam ?


Audivit Dominus, et misertus est mei ; Dominus factus est adjutor meus.


Convertisti planctum meum in gaudium mihi ; conscidisti saccum meum, et circumdedisti me lætitia :


ut cantet tibi gloria mea, et non compungar. Domine Deus meus, in æternum confitebor tibi.


In finem. Psalmus David, pro extasi.


In te, Domine, speravi ; non confundar in æternum : in justitia tua libera me.


Inclina ad me aurem tuam ; accelera ut eruas me. Esto mihi in Deum protectorem, et in domum refugii, ut salvum me facias :


quoniam fortitudo mea et refugium meum es tu ; et propter nomen tuum deduces me et enutries me.


Educes me de laqueo hoc quem absconderunt mihi, quoniam tu es protector meus.


In manus tuas commendo spiritum meum ; redemisti me, Domine Deus veritatis.


Odisti observantes vanitates supervacue ; ego autem in Domino speravi.


Exsultabo, et lætabor in misericordia tua, quoniam respexisti humilitatem meam ; salvasti de necessitatibus animam meam.


Nec conclusisti me in manibus inimici : statuisti in loco spatioso pedes meos.


Miserere mei, Domine, quoniam tribulor ; conturbatus est in ira oculus meus, anima mea, et venter meus.


Quoniam defecit in dolore vita mea, et anni mei in gemitibus. Infirmata est in paupertate virtus mea, et ossa mea conturbata sunt.


Super omnes inimicos meos factus sum opprobrium, et vicinis meis valde, et timor notis meis ; qui videbant me foras fugerunt a me.


Oblivioni datus sum, tamquam mortuus a corde ; factus sum tamquam vas perditum :


quoniam audivi vituperationem multorum commorantium in circuitu. In eo dum convenirent simul adversum me, accipere animam meam consiliati sunt.


Ego autem in te speravi, Domine ; dixi : Deus meus es tu ;


in manibus tuis sortes meæ : eripe me de manu inimicorum meorum, et a persequentibus me.


Illustra faciem tuam super servum tuum ; salvum me fac in misericordia tua.


Domine, non confundar, quoniam invocavi te. Erubescant impii, et deducantur in infernum ;


muta fiant labia dolosa, quæ loquuntur adversus justum iniquitatem, in superbia, et in abusione.


Quam magna multitudo dulcedinis tuæ, Domine, quam abscondisti timentibus te ; perfecisti eis qui sperant in te in conspectu filiorum hominum !


Abscondes eos in abscondito faciei tuæ a conturbatione hominum ; proteges eos in tabernaculo tuo, a contradictione linguarum.


Benedictus Dominus, quoniam mirificavit misericordiam suam mihi in civitate munita.


Ego autem dixi in excessu mentis meæ : Projectus sum a facie oculorum tuorum : ideo exaudisti vocem orationis meæ, dum clamarem ad te.


Diligite Dominum, omnes sancti ejus, quoniam veritatem requiret Dominus, et retribuet abundanter facientibus superbiam.


Viriliter agite, et confortetur cor vestrum, omnes qui speratis in Domino.


Ipsi David intellectus. Beati quorum remissæ sunt iniquitates, et quorum tecta sunt peccata.


Beatus vir cui non imputavit Dominus peccatum, nec est in spiritu ejus dolus.


Quoniam tacui, inveteraverunt ossa mea, dum clamarem tota die.


Quoniam die ac nocte gravata est super me manus tua, conversus sum in ærumna mea, dum configitur spina.


Delictum meum cognitum tibi feci, et injustitiam meam non abscondi. Dixi : Confitebor adversum me injustitiam meam Domino ; et tu remisisti impietatem peccati mei.


Pro hac orabit ad te omnis sanctus in tempore opportuno. Verumtamen in diluvio aquarum multarum, ad eum non approximabunt.


Tu es refugium meum a tribulatione quæ circumdedit me ; exsultatio mea, erue me a circumdantibus me.


Intellectum tibi dabo, et instruam te in via hac qua gradieris ; firmabo super te oculos meos.


Nolite fieri sicut equus et mulus, quibus non est intellectus. In camo et freno maxillas eorum constringe, qui non approximant ad te.


Multa flagella peccatoris ; sperantem autem in Domino misericordia circumdabit.


Lætamini in Domino, et exsultate, justi ; et gloriamini, omnes recti corde.


Psalmus David. Exsultate, justi, in Domino ; rectos decet collaudatio.


Confitemini Domino in cithara ; in psalterio decem chordarum psallite illi.


Cantate ei canticum novum ; bene psallite ei in vociferatione.


Quia rectum est verbum Domini, et omnia opera ejus in fide.


Diligit misericordiam et judicium ; misericordia Domini plena est terra.


Verbo Domini cæli firmati sunt, et spiritu oris ejus omnis virtus eorum.


Congregans sicut in utre aquas maris ; ponens in thesauris abyssos.


Timeat Dominum omnis terra ; ab eo autem commoveantur omnes inhabitantes orbem.


Quoniam ipse dixit, et facta sunt ; ipse mandavit et creata sunt.


Dominus dissipat consilia gentium ; reprobat autem cogitationes populorum, et reprobat consilia principum.


Consilium autem Domini in æternum manet ; cogitationes cordis ejus in generatione et generationem.


Beata gens cujus est Dominus Deus ejus ; populus quem elegit in hæreditatem sibi.


De cælo respexit Dominus ; vidit omnes filios hominum.


De præparato habitaculo suo respexit super omnes qui habitant terram :


qui finxit sigillatim corda eorum ; qui intelligit omnia opera eorum.


Non salvatur rex per multam virtutem, et gigas non salvabitur in multitudine virtutis suæ.


Fallax equus ad salutem ; in abundantia autem virtutis suæ non salvabitur.


Ecce oculi Domini super metuentes eum, et in eis qui sperant super misericordia ejus :


ut eruat a morte animas eorum, et alat eos in fame.


Anima nostra sustinet Dominum, quoniam adjutor et protector noster est.


Quia in eo lætabitur cor nostrum, et in nomine sancto ejus speravimus.


Fiat misericordia tua, Domine, super nos, quemadmodum speravimus in te.


Davidi, cum immutavit vultum suum coram Achimelech, et dimisit eum, et abiit.


Benedicam Dominum in omni tempore ; semper laus ejus in ore meo.


In Domino laudabitur anima mea : audiant mansueti, et lætentur.


Magnificate Dominum mecum, et exaltemus nomen ejus in idipsum.


Exquisivi Dominum, et exaudivit me ; et ex omnibus tribulationibus meis eripuit me.


Accedite ad eum, et illuminamini ; et facies vestræ non confundentur.


Iste pauper clamavit, et Dominus exaudivit eum, et de omnibus tribulationibus ejus salvavit eum.


Immittet angelus Domini in circuitu timentium eum, et eripiet eos.


Gustate et videte quoniam suavis est Dominus ; beatus vir qui sperat in eo.


Timete Dominum, omnes sancti ejus, quoniam non est inopia timentibus eum.


Divites eguerunt, et esurierunt ; inquirentes autem Dominum non minuentur omni bono.


Venite, filii ; audite me : timorem Domini docebo vos.


Quis est homo qui vult vitam ; diligit dies videre bonos ?


Prohibe linguam tuam a malo, et labia tua ne loquantur dolum.


Diverte a malo, et fac bonum ; inquire pacem, et persequere eam.


Oculi Domini super justos, et aures ejus in preces eorum.


Vultus autem Domini super facientes mala, ut perdat de terra memoriam eorum.


Clamaverunt justi, et Dominus exaudivit eos ; et ex omnibus tribulationibus eorum liberavit eos.


Juxta est Dominus iis qui tribulato sunt corde, et humiles spiritu salvabit.


Multæ tribulationes justorum ; et de omnibus his liberabit eos Dominus.


Custodit Dominus omnia ossa eorum : unum ex his non conteretur.


Mors peccatorum pessima ; et qui oderunt justum delinquent.


Redimet Dominus animas servorum suorum, et non delinquent omnes qui sperant in eo.


Ipsi David. Judica, Domine, nocentes me ; expugna impugnantes me.


Apprehende arma et scutum, et exsurge in adjutorium mihi.


Effunde frameam, et conclude adversus eos qui persequuntur me ; dic animæ meæ : Salus tua ego sum.


Confundantur et revereantur quærentes animam meam ; avertantur retrorsum et confundantur cogitantes mihi mala.


Fiant tamquam pulvis ante faciem venti, et angelus Domini coarctans eos.


Fiat via illorum tenebræ et lubricum, et angelus Domini persequens eos.


Quoniam gratis absconderunt mihi interitum laquei sui ; supervacue exprobraverunt animam meam.


Veniat illi laqueus quem ignorat, et captio quam abscondit apprehendat eum, et in laqueum cadat in ipsum.


Anima autem mea exsultabit in Domino, et delectabitur super salutari suo.


Omnia ossa mea dicent : Domine, quis similis tibi ? eripiens inopem de manu fortiorum ejus ; egenum et pauperem a diripientibus eum.


Surgentes testes iniqui, quæ ignorabam interrogabant me.


Retribuebant mihi mala pro bonis, sterilitatem animæ meæ.


Ego autem, cum mihi molesti essent, induebar cilicio ; humiliabam in jejunio animam meam, et oratio mea in sinu meo convertetur.


Quasi proximum et quasi fratrem nostrum sic complacebam ; quasi lugens et contristatus sic humiliabar.


Et adversum me lætati sunt, et convenerunt ; congregata sunt super me flagella, et ignoravi.


Dissipati sunt, nec compuncti ; tentaverunt me, subsannaverunt me subsannatione ; frenduerunt super me dentibus suis.


Domine, quando respicies ? Restitue animam meam a malignitate eorum ; a leonibus unicam meam.


Confitebor tibi in ecclesia magna ; in populo gravi laudabo te.


Non supergaudeant mihi qui adversantur mihi inique, qui oderunt me gratis, et annuunt oculis.


Quoniam mihi quidem pacifice loquebantur ; et in iracundia terræ loquentes, dolos cogitabant.


Et dilataverunt super me os suum ; dixerunt : Euge, euge ! viderunt oculi nostri.


Vidisti, Domine : ne sileas ; Domine, ne discedas a me.


Exsurge et intende judicio meo, Deus meus ; et Dominus meus, in causam meam.


Judica me secundum justitiam tuam, Domine Deus meus, et non supergaudeant mihi.


Non dicant in cordibus suis : Euge, euge, animæ nostræ ; nec dicant : Devoravimus eum.


Erubescant et revereantur simul qui gratulantur malis meis ; induantur confusione et reverentia qui magna loquuntur super me.


Exsultent et lætentur qui volunt justitiam meam ; et dicant semper : Magnificetur Dominus, qui volunt pacem servi ejus.


Et lingua mea meditabitur justitiam tuam ; tota die laudem tuam.


In finem. Servo Domini ipsi David.


Dixit injustus ut delinquat in semetipso : non est timor Dei ante oculos ejus.


Quoniam dolose egit in conspectu ejus, ut inveniatur iniquitas ejus ad odium.


Verba oris ejus iniquitas, et dolus ; noluit intelligere ut bene ageret.


Iniquitatem meditatus est in cubili suo ; astitit omni viæ non bonæ : malitiam autem non odivit.


Domine, in cælo misericordia tua, et veritas tua usque ad nubes.


Justitia tua sicut montes Dei ; judicia tua abyssus multa. Homines et jumenta salvabis, Domine,


quemadmodum multiplicasti misericordiam tuam, Deus. Filii autem hominum in tegmine alarum tuarum sperabunt.


Inebriabuntur ab ubertate domus tuæ, et torrente voluptatis tuæ potabis eos :


quoniam apud te est fons vitæ, et in lumine tuo videbimus lumen.


Prætende misericordiam tuam scientibus te, et justitiam tuam his qui recto sunt corde.


Non veniat mihi pes superbiæ, et manus peccatoris non moveat me.


Ibi ceciderunt qui operantur iniquitatem ; expulsi sunt, nec potuerunt stare.


Psalmus ipsi David. Noli æmulari in malignantibus, neque zelaveris facientes iniquitatem :


quoniam tamquam fœnum velociter arescent, et quemadmodum olera herbarum cito decident.


Spera in Domino, et fac bonitatem ; et inhabita terram, et pasceris in divitiis ejus.


Delectare in Domino, et dabit tibi petitiones cordis tui.


Revela Domino viam tuam, et spera in eo, et ipse faciet.


Et educet quasi lumen justitiam tuam, et judicium tuum tamquam meridiem.


Subditus esto Domino, et ora eum. Noli æmulari in eo qui prosperatur in via sua ; in homine faciente injustitias.


Desine ab ira, et derelinque furorem ; noli æmulari ut maligneris.


Quoniam qui malignantur exterminabuntur ; sustinentes autem Dominum, ipsi hæreditabunt terram.


Et adhuc pusillum, et non erit peccator ; et quæres locum ejus, et non invenies.


Mansueti autem hæreditabunt terram, et delectabuntur in multitudine pacis.


Observabit peccator justum, et stridebit super eum dentibus suis.


Dominus autem irridebit eum, quoniam prospicit quod veniet dies ejus.


Gladium evaginaverunt peccatores ; intenderunt arcum suum : ut dejiciant pauperem et inopem, ut trucident rectos corde.


Gladius eorum intret in corda ipsorum, et arcus eorum confringatur.


Melius est modicum justo, super divitias peccatorum multas :


quoniam brachia peccatorum conterentur : confirmat autem justos Dominus.


Novit Dominus dies immaculatorum, et hæreditas eorum in æternum erit.


Non confundentur in tempore malo, et in diebus famis saturabuntur :


quia peccatores peribunt. Inimici vero Domini mox ut honorificati fuerint et exaltati, deficientes quemadmodum fumus deficient.


Mutuabitur peccator, et non solvet ; justus autem miseretur et tribuet :


quia benedicentes ei hæreditabunt terram ; maledicentes autem ei disperibunt.


Apud Dominum gressus hominis dirigentur, et viam ejus volet.


Cum ceciderit, non collidetur, quia Dominus supponit manum suam.


Junior fui, etenim senui ; et non vidi justum derelictum, nec semen ejus quærens panem.


Tota die miseretur et commodat ; et semen illius in benedictione erit.


Declina a malo, et fac bonum, et inhabita in sæculum sæculi :


quia Dominus amat judicium, et non derelinquet sanctos suos : in æternum conservabuntur. Injusti punientur, et semen impiorum peribit.


Justi autem hæreditabunt terram, et inhabitabunt in sæculum sæculi super eam.


Os justi meditabitur sapientiam, et lingua ejus loquetur judicium.


Lex Dei ejus in corde ipsius, et non supplantabuntur gressus ejus.


Considerat peccator justum, et quærit mortificare eum.


Dominus autem non derelinquet eum in manibus ejus, nec damnabit eum cum judicabitur illi.


Exspecta Dominum, et custodi viam ejus, et exaltabit te ut hæreditate capias terram : cum perierint peccatores, videbis.


Vidi impium superexaltatum, et elevatum sicut cedros Libani :


et transivi, et ecce non erat ; et quæsivi eum, et non est inventus locus ejus.


Custodi innocentiam, et vide æquitatem, quoniam sunt reliquiæ homini pacifico.


Injusti autem disperibunt simul ; reliquiæ impiorum interibunt.


Salus autem justorum a Domino ; et protector eorum in tempore tribulationis.


Et adjuvabit eos Dominus, et liberabit eos ; et eruet eos a peccatoribus, et salvabit eos, quia speraverunt in eo.


Psalmus David, in rememorationem de sabbato.


Domine, ne in furore tuo arguas me, neque in ira tua corripias me :


quoniam sagittæ tuæ infixæ sunt mihi, et confirmasti super me manum tuam.


Non est sanitas in carne mea, a facie iræ tuæ ; non est pax ossibus meis, a facie peccatorum meorum :


quoniam iniquitates meæ supergressæ sunt caput meum, et sicut onus grave gravatæ sunt super me.


Putruerunt et corruptæ sunt cicatrices meæ, a facie insipientiæ meæ.


Miser factus sum et curvatus sum usque in finem ; tota die contristatus ingrediebar.


Quoniam lumbi mei impleti sunt illusionibus, et non est sanitas in carne mea.


Afflictus sum, et humiliatus sum nimis ; rugiebam a gemitu cordis mei.


Domine, ante te omne desiderium meum, et gemitus meus a te non est absconditus.


Cor meum conturbatum est ; dereliquit me virtus mea, et lumen oculorum meorum, et ipsum non est mecum.


Amici mei et proximi mei adversum me appropinquaverunt, et steterunt ; et qui juxta me erant, de longe steterunt : et vim faciebant qui quærebant animam meam.


Et qui inquirebant mala mihi, locuti sunt vanitates, et dolos tota die meditabantur.


Ego autem, tamquam surdus, non audiebam ; et sicut mutus non aperiens os suum.


Et factus sum sicut homo non audiens, et non habens in ore suo redargutiones.


Quoniam in te, Domine, speravi ; tu exaudies me, Domine Deus meus.


Quia dixi : Nequando supergaudeant mihi inimici mei ; et dum commoventur pedes mei, super me magna locuti sunt.


Quoniam ego in flagella paratus sum, et dolor meus in conspectu meo semper.


Quoniam iniquitatem meam annuntiabo, et cogitabo pro peccato meo.


Inimici autem mei vivunt, et confirmati sunt super me : et multiplicati sunt qui oderunt me inique.


Qui retribuunt mala pro bonis detrahebant mihi, quoniam sequebar bonitatem.


Ne derelinquas me, Domine Deus meus ; ne discesseris a me.


Intende in adjutorium meum, Domine Deus salutis meæ.


In finem, ipsi Idithun. Canticum David.


Dixi : Custodiam vias meas : ut non delinquam in lingua mea. Posui ori meo custodiam, cum consisteret peccator adversum me.


Obmutui, et humiliatus sum, et silui a bonis ; et dolor meus renovatus est.


Concaluit cor meum intra me ; et in meditatione mea exardescet ignis.


Locutus sum in lingua mea : Notum fac mihi, Domine, finem meum, et numerum dierum meorum quis est, ut sciam quid desit mihi.


Ecce mensurabiles posuisti dies meos, et substantia mea tamquam nihilum ante te. Verumtamen universa vanitas, omnis homo vivens.


Verumtamen in imagine pertransit homo ; sed et frustra conturbatur : thesaurizat, et ignorat cui congregabit ea.


Et nunc quæ est exspectatio mea : nonne Dominus ? et substantia mea apud te est.


Ab omnibus iniquitatibus meis erue me : opprobrium insipienti dedisti me.


Obmutui, et non aperui os meum, quoniam tu fecisti ;


amove a me plagas tuas.


A fortitudine manus tuæ ego defeci in increpationibus : propter iniquitatem corripuisti hominem. Et tabescere fecisti sicut araneam animam ejus : verumtamen vane conturbatur omnis homo.


Exaudi orationem meam, Domine, et deprecationem meam ; auribus percipe lacrimas meas. Ne sileas, quoniam advena ego sum apud te, et peregrinus sicut omnes patres mei.


Remitte mihi, ut refrigerer priusquam abeam et amplius non ero.


In finem. Psalmus ipsi David.


Exspectans exspectavi Dominum, et intendit mihi.


Et exaudivit preces meas, et eduxit me de lacu miseriæ et de luto fæcis. Et statuit super petram pedes meos, et direxit gressus meos.


Et immisit in os meum canticum novum, carmen Deo nostro. Videbunt multi, et timebunt, et sperabunt in Domino.


Beatus vir cujus est nomen Domini spes ejus, et non respexit in vanitates et insanias falsas.


Multa fecisti tu, Domine Deus meus, mirabilia tua ; et cogitationibus tuis non est qui similis sit tibi. Annuntiavi et locutus sum : multiplicati sunt super numerum.


Sacrificium et oblationem noluisti ; aures autem perfecisti mihi. Holocaustum et pro peccato non postulasti ;


tunc dixi : Ecce venio. In capite libri scriptum est de me,


ut facerem voluntatem tuam. Deus meus, volui, et legem tuam in medio cordis mei.


Annuntiavi justitiam tuam in ecclesia magna ; ecce labia mea non prohibebo : Domine, tu scisti.


Justitiam tuam non abscondi in corde meo ; veritatem tuam et salutare tuum dixi ; non abscondi misericordiam tuam et veritatem tuam a concilio multo.


Tu autem, Domine, ne longe facias miserationes tuas a me ; misericordia tua et veritas tua semper susceperunt me.


Quoniam circumdederunt me mala quorum non est numerus ; comprehenderunt me iniquitates meæ, et non potui ut viderem. Multiplicatæ sunt super capillos capitis mei, et cor meum dereliquit me.


Complaceat tibi, Domine, ut eruas me ; Domine, ad adjuvandum me respice.


Confundantur et revereantur simul, qui quærunt animam meam ut auferant eam ; convertantur retrorsum et revereantur, qui volunt mihi mala.


Ferant confestim confusionem suam, qui dicunt mihi : Euge, euge !


Exsultent et lætentur super te omnes quærentes te ; et dicant semper : Magnificetur Dominus, qui diligunt salutare tuum.


Ego autem mendicus sum et pauper ; Dominus sollicitus est mei. Adjutor meus et protector meus tu es ; Deus meus, ne tardaveris.


In finem. Psalmus ipsi David.


Beatus qui intelligit super egenum et pauperem : in die mala liberabit eum Dominus.


Dominus conservet eum, et vivificet eum, et beatum faciat eum in terra, et non tradat eum in animam inimicorum ejus.


Dominus opem ferat illi super lectum doloris ejus ; universum stratum ejus versasti in infirmitate ejus.


Ego dixi : Domine, miserere mei ; sana animam meam, quia peccavi tibi.


Inimici mei dixerunt mala mihi : Quando morietur, et peribit nomen ejus ?


Et si ingrediebatur ut videret, vana loquebatur ; cor ejus congregavit iniquitatem sibi. Egrediebatur foras et loquebatur.


In idipsum adversum me susurrabant omnes inimici mei ; adversum me cogitabant mala mihi.


Verbum iniquum constituerunt adversum me : Numquid qui dormit non adjiciet ut resurgat ?


Etenim homo pacis meæ in quo speravi, qui edebat panes meos, magnificavit super me supplantationem.


Tu autem, Domine, miserere mei, et resuscita me ; et retribuam eis.


In hoc cognovi quoniam voluisti me, quoniam non gaudebit inimicus meus super me.


Me autem propter innocentiam suscepisti ; et confirmasti me in conspectu tuo in æternum.


Benedictus Dominus Deus Israël a sæculo et usque in sæculum. Fiat, fiat.


In finem. Intellectus filiis Core.


Quemadmodum desiderat cervus ad fontes aquarum, ita desiderat anima mea ad te, Deus.


Sitivit anima mea ad Deum fortem, vivum ; quando veniam, et apparebo ante faciem Dei ?


Fuerunt mihi lacrimæ meæ panes die ac nocte, dum dicitur mihi quotidie : Ubi est Deus tuus ?


Hæc recordatus sum, et effudi in me animam meam, quoniam transibo in locum tabernaculi admirabilis, usque ad domum Dei, in voce exsultationis et confessionis, sonus epulantis.


Quare tristis es, anima mea ? et quare conturbas me ? Spera in Deo, quoniam adhuc confitebor illi, salutare vultus mei,


et Deus meus. Ad meipsum anima mea conturbata est : propterea memor ero tui de terra Jordanis et Hermoniim a monte modico.


Abyssus abyssum invocat, in voce cataractarum tuarum ; omnia excelsa tua, et fluctus tui super me transierunt.


In die mandavit Dominus misericordiam suam, et nocte canticum ejus ; apud me oratio Deo vitæ meæ.


Dicam Deo : Susceptor meus es ; quare oblitus es mei ? et quare contristatus incedo, dum affligit me inimicus ?


Dum confringuntur ossa mea, exprobraverunt mihi qui tribulant me inimici mei, dum dicunt mihi per singulos dies : Ubi est Deus tuus ?


Quare tristis es, anima mea ? et quare conturbas me ? Spera in Deo, quoniam adhuc confitebor illi, salutare vultus mei, et Deus meus.


Psalmus David. Judica me, Deus, et discerne causam meam de gente non sancta : ab homine iniquo et doloso erue me.


Quia tu es, Deus, fortitudo mea : quare me repulisti ? et quare tristis incedo, dum affligit me inimicus ?


Emitte lucem tuam et veritatem tuam : ipsa me deduxerunt, et adduxerunt in montem sanctum tuum, et in tabernacula tua.


Et introibo ad altare Dei, ad Deum qui lætificat juventutem meam. Confitebor tibi in cithara, Deus, Deus meus.


In finem. Filiis Core ad intellectum.


Deus, auribus nostris audivimus, patres nostri annuntiaverunt nobis, opus quod operatus es in diebus eorum, et in diebus antiquis.


Manus tua gentes disperdidit, et plantasti eos ; afflixisti populos, et expulisti eos.


Nec enim in gladio suo possederunt terram, et brachium eorum non salvavit eos : sed dextera tua et brachium tuum, et illuminatio vultus tui, quoniam complacuisti in eis.


Tu es ipse rex meus et Deus meus, qui mandas salutes Jacob.


In te inimicos nostros ventilabimus cornu, et in nomine tuo spernemus insurgentes in nobis.


Non enim in arcu meo sperabo, et gladius meus non salvabit me :


salvasti enim nos de affligentibus nos, et odientes nos confudisti.


In Deo laudabimur tota die, et in nomine tuo confitebimur in sæculum.


Nunc autem repulisti et confudisti nos, et non egredieris, Deus, in virtutibus nostris.


Avertisti nos retrorsum post inimicos nostros, et qui oderunt nos diripiebant sibi.


Dedisti nos tamquam oves escarum, et in gentibus dispersisti nos.


Vendidisti populum tuum sine pretio, et non fuit multitudo in commutationibus eorum.


Posuisti nos opprobrium vicinis nostris ; subsannationem et derisum his qui sunt in circuitu nostro.


Posuisti nos in similitudinem gentibus ; commotionem capitis in populis.


Tota die verecundia mea contra me est, et confusio faciei meæ cooperuit me :


a voce exprobrantis et obloquentis, a facie inimici et persequentis.


Hæc omnia venerunt super nos ; nec obliti sumus te, et inique non egimus in testamento tuo.


Et non recessit retro cor nostrum ; et declinasti semitas nostras a via tua :


quoniam humiliasti nos in loco afflictionis, et cooperuit nos umbra mortis.


Si obliti sumus nomen Dei nostri, et si expandimus manus nostras ad deum alienum,


nonne Deus requiret ista ? ipse enim novit abscondita cordis. Quoniam propter te mortificamur tota die ; æstimati sumus sicut oves occisionis.


Exsurge ; quare obdormis, Domine ? exsurge, et ne repellas in finem.


Quare faciem tuam avertis ? oblivisceris inopiæ nostræ et tribulationis nostræ ?


Quoniam humiliata est in pulvere anima nostra ; conglutinatus est in terra venter noster.


Exsurge, Domine, adjuva nos, et redime nos propter nomen tuum.


In finem, pro iis qui commutabuntur. Filiis Core, ad intellectum. Canticum pro dilecto.


Eructavit cor meum verbum bonum : dico ego opera mea regi. Lingua mea calamus scribæ velociter scribentis.


Speciosus forma præ filiis hominum, diffusa est gratia in labiis tuis : propterea benedixit te Deus in æternum.


Accingere gladio tuo super femur tuum, potentissime.


Specie tua et pulchritudine tua intende, prospere procede, et regna, propter veritatem, et mansuetudinem, et justitiam ; et deducet te mirabiliter dextera tua.


Sagittæ tuæ acutæ : populi sub te cadent, in corda inimicorum regis.


Sedes tua, Deus, in sæculum sæculi ; virga directionis virga regni tui.


Dilexisti justitiam, et odisti iniquitatem ; propterea unxit te Deus, Deus tuus, oleo lætitiæ, præ consortibus tuis.


Myrrha, et gutta, et casia a vestimentis tuis, a domibus eburneis ; ex quibus delectaverunt te


filiæ regum in honore tuo. Astitit regina a dextris tuis in vestitu deaurato, circumdata varietate.


Audi, filia, et vide, et inclina aurem tuam ; et obliviscere populum tuum, et domum patris tui.


Et concupiscet rex decorem tuum, quoniam ipse est Dominus Deus tuus, et adorabunt eum.


Et filiæ Tyri in muneribus vultum tuum deprecabuntur ; omnes divites plebis.


Omnis gloria ejus filiæ regis ab intus, in fimbriis aureis,


circumamicta varietatibus. Adducentur regi virgines post eam ; proximæ ejus afferentur tibi.


Afferentur in lætitia et exsultatione ; adducentur in templum regis.


Pro patribus tuis nati sunt tibi filii ; constitues eos principes super omnem terram.


Memores erunt nominis tui in omni generatione et generationem : propterea populi confitebuntur tibi in æternum, et in sæculum sæculi.


In finem, filiis Core, pro arcanis. Psalmus.


Deus noster refugium et virtus ; adjutor in tribulationibus quæ invenerunt nos nimis.


Propterea non timebimus dum turbabitur terra, et transferentur montes in cor maris.


Sonuerunt, et turbatæ sunt aquæ eorum ; conturbati sunt montes in fortitudine ejus.


Fluminis impetus lætificat civitatem Dei : sanctificavit tabernaculum suum Altissimus.


Deus in medio ejus, non commovebitur ; adjuvabit eam Deus mane diluculo.


Conturbatæ sunt gentes, et inclinata sunt regna : dedit vocem suam, mota est terra.


Dominus virtutum nobiscum ; susceptor noster Deus Jacob.


Venite, et videte opera Domini, quæ posuit prodigia super terram,


auferens bella usque ad finem terræ. Arcum conteret, et confringet arma, et scuta comburet igni.


Vacate, et videte quoniam ego sum Deus ; exaltabor in gentibus, et exaltabor in terra.


In finem, pro filiis Core. Psalmus.


Omnes gentes, plaudite manibus ; jubilate Deo in voce exsultationis :


quoniam Dominus excelsus, terribilis, rex magnus super omnem terram.


Subjecit populos nobis, et gentes sub pedibus nostris.


Elegit nobis hæreditatem suam ; speciem Jacob quam dilexit.


Ascendit Deus in jubilo, et Dominus in voce tubæ.


Psallite Deo nostro, psallite ; psallite regi nostro, psallite :


quoniam rex omnis terræ Deus, psallite sapienter.


Regnabit Deus super gentes ; Deus sedet super sedem sanctam suam.


Principes populorum congregati sunt cum Deo Abraham, quoniam dii fortes terræ vehementer elevati sunt.


Psalmus cantici. Filiis Core, secunda sabbati.


Magnus Dominus et laudabilis nimis, in civitate Dei nostri, in monte sancto ejus.


Fundatur exsultatione universæ terræ mons Sion ; latera aquilonis, civitas regis magni.


Deus in domibus ejus cognoscetur cum suscipiet eam.


Quoniam ecce reges terræ congregati sunt ; convenerunt in unum.


Ipsi videntes, sic admirati sunt, conturbati sunt, commoti sunt.


Tremor apprehendit eos ; ibi dolores ut parturientis :


in spiritu vehementi conteres naves Tharsis.


Sicut audivimus, sic vidimus, in civitate Domini virtutum, in civitate Dei nostri : Deus fundavit eam in æternum.


Suscepimus, Deus, misericordiam tuam in medio templi tui.


Secundum nomen tuum, Deus, sic et laus tua in fines terræ ; justitia plena est dextera tua.


Lætetur mons Sion, et exsultent filiæ Judæ, propter judicia tua, Domine.


Circumdate Sion, et complectimini eam ; narrate in turribus ejus.


Ponite corda vestra in virtute ejus, et distribuite domos ejus, ut enarretis in progenie altera.


Quoniam hic est Deus, Deus noster in æternum, et in sæculum sæculi : ipse reget nos in sæcula.


In finem, filiis Core. Psalmus.


Audite hæc, omnes gentes ; auribus percipite, omnes qui habitatis orbem :


quique terrigenæ et filii hominum, simul in unum dives et pauper.


Os meum loquetur sapientiam, et meditatio cordis mei prudentiam.


Inclinabo in parabolam aurem meam ; aperiam in psalterio propositionem meam.


Cur timebo in die mala ? iniquitas calcanei mei circumdabit me.


Qui confidunt in virtute sua, et in multitudine divitiarum suarum, gloriantur.


Frater non redimit, redimet homo : non dabit Deo placationem suam,


et pretium redemptionis animæ suæ. Et laborabit in æternum ;


et vivet adhuc in finem.


Non videbit interitum, cum viderit sapientes morientes : simul insipiens et stultus peribunt. Et relinquent alienis divitias suas,


et sepulchra eorum domus illorum in æternum ; tabernacula eorum in progenie et progenie : vocaverunt nomina sua in terris suis.


Et homo, cum in honore esset, non intellexit. Comparatus est jumentis insipientibus, et similis factus est illis.


Hæc via illorum scandalum ipsis ; et postea in ore suo complacebunt.


Sicut oves in inferno positi sunt : mors depascet eos. Et dominabuntur eorum justi in matutino ; et auxilium eorum veterascet in inferno a gloria eorum.


Verumtamen Deus redimet animam meam de manu inferi, cum acceperit me.


Ne timueris cum dives factus fuerit homo, et cum multiplicata fuerit gloria domus ejus :


quoniam, cum interierit, non sumet omnia, neque descendet cum eo gloria ejus.


Quia anima ejus in vita ipsius benedicetur ; confitebitur tibi cum benefeceris ei.


Introibit usque in progenies patrum suorum ; et usque in æternum non videbit lumen.


Homo, cum in honore esset, non intellexit. Comparatus est jumentis insipientibus, et similis factus est illis.


Psalmus Asaph. Deus deorum Dominus locutus est, et vocavit terram a solis ortu usque ad occasum.


Ex Sion species decoris ejus :


Deus manifeste veniet ; Deus noster, et non silebit. Ignis in conspectu ejus exardescet ; et in circuitu ejus tempestas valida.


Advocabit cælum desursum, et terram, discernere populum suum.


Congregate illi sanctos ejus, qui ordinant testamentum ejus super sacrificia.


Et annuntiabunt cæli justitiam ejus, quoniam Deus judex est.


Audi, populus meus, et loquar ; Israël, et testificabor tibi : Deus, Deus tuus ego sum.


Non in sacrificiis tuis arguam te ; holocausta autem tua in conspectu meo sunt semper.


Non accipiam de domo tua vitulos, neque de gregibus tuis hircos :


quoniam meæ sunt omnes feræ silvarum, jumenta in montibus, et boves.


Cognovi omnia volatilia cæli, et pulchritudo agri mecum est.


Si esuriero, non dicam tibi : meus est enim orbis terræ et plenitudo ejus.


Numquid manducabo carnes taurorum ? aut sanguinem hircorum potabo ?


Immola Deo sacrificium laudis, et redde Altissimo vota tua.


Et invoca me in die tribulationis : eruam te, et honorificabis me.


Peccatori autem dixit Deus : Quare tu enarras justitias meas ? et assumis testamentum meum per os tuum ?


Tu vero odisti disciplinam, et projecisti sermones meos retrorsum.


Si videbas furem, currebas cum eo ; et cum adulteris portionem tuam ponebas.


Os tuum abundavit malitia, et lingua tua concinnabat dolos.


Sedens adversus fratrem tuum loquebaris, et adversus filium matris tuæ ponebas scandalum.


Hæc fecisti, et tacui. Existimasti inique quod ero tui similis : arguam te, et statuam contra faciem tuam.


Intelligite hæc, qui obliviscimini Deum, nequando rapiat, et non sit qui eripiat.


Sacrificium laudis honorificabit me, et illic iter quo ostendam illi salutare Dei.


In finem. Psalmus David,


cum venit ad eum Nathan propheta, quando intravit ad Bethsabee.


Miserere mei, Deus, secundum magnam misericordiam tuam ; et secundum multitudinem miserationum tuarum, dele iniquitatem meam.


Amplius lava me ab iniquitate mea, et a peccato meo munda me.


Quoniam iniquitatem meam ego cognosco, et peccatum meum contra me est semper.


Tibi soli peccavi, et malum coram te feci ; ut justificeris in sermonibus tuis, et vincas cum judicaris.


Ecce enim in iniquitatibus conceptus sum, et in peccatis concepit me mater mea.


Ecce enim veritatem dilexisti ; incerta et occulta sapientiæ tuæ manifestasti mihi.


Asperges me hyssopo, et mundabor ; lavabis me, et super nivem dealbabor.


Auditui meo dabis gaudium et lætitiam, et exsultabunt ossa humiliata.


Averte faciem tuam a peccatis meis, et omnes iniquitates meas dele.


Cor mundum crea in me, Deus, et spiritum rectum innova in visceribus meis.


Ne projicias me a facie tua, et spiritum sanctum tuum ne auferas a me.


Redde mihi lætitiam salutaris tui, et spiritu principali confirma me.


Docebo iniquos vias tuas, et impii ad te convertentur.


Libera me de sanguinibus, Deus, Deus salutis meæ, et exsultabit lingua mea justitiam tuam.


Domine, labia mea aperies, et os meum annuntiabit laudem tuam.


Quoniam si voluisses sacrificium, dedissem utique ; holocaustis non delectaberis.


Sacrificium Deo spiritus contribulatus ; cor contritum et humiliatum, Deus, non despicies.


Benigne fac, Domine, in bona voluntate tua Sion, ut ædificentur muri Jerusalem.


Tunc acceptabis sacrificium justitiæ, oblationes et holocausta ; tunc imponent super altare tuum vitulos.


In finem. Intellectus David,


cum venit Doëg Idumæus, et nuntiavit Sauli : Venit David in domum Achimelech.


Quid gloriaris in malitia, qui potens es in iniquitate ?


Tota die injustitiam cogitavit lingua tua ; sicut novacula acuta fecisti dolum.


Dilexisti malitiam super benignitatem ; iniquitatem magis quam loqui æquitatem.


Dilexisti omnia verba præcipitationis ; lingua dolosa.


Propterea Deus destruet te in finem ; evellet te, et emigrabit te de tabernaculo tuo, et radicem tuam de terra viventium.


Videbunt justi, et timebunt ; et super eum ridebunt, et dicent :


Ecce homo qui non posuit Deum adjutorem suum ; sed speravit in multitudine divitiarum suarum, et prævaluit in vanitate sua.


Ego autem, sicut oliva fructifera in domo Dei ; speravi in misericordia Dei, in æternum et in sæculum sæculi.


Confitebor tibi in sæculum, quia fecisti ; et exspectabo nomen tuum, quoniam bonum est in conspectu sanctorum tuorum.


In finem, pro Maëleth intelligentiæ David. Dixit insipiens in corde suo : Non est Deus.


Corrupti sunt, et abominabiles facti sunt in iniquitatibus ; non est qui faciat bonum.


Deus de cælo prospexit super filios hominum, ut videat si est intelligens, aut requirens Deum.


Omnes declinaverunt ; simul inutiles facti sunt : non est qui faciat bonum, non est usque ad unum.


Nonne scient omnes qui operantur iniquitatem, qui devorant plebem meam ut cibum panis ?


Deum non invocaverunt ; illic trepidaverunt timore, ubi non erat timor. Quoniam Deus dissipavit ossa eorum qui hominibus placent : confusi sunt, quoniam Deus sprevit eos.


Quis dabit ex Sion salutare Israël ? cum converterit Deus captivitatem plebis suæ, exsultabit Jacob, et lætabitur Israël.


In finem, in carminibus. Intellectus David,


cum venissent Ziphæi, et dixissent ad Saul : Nonne David absconditus est apud nos ?


Deus, in nomine tuo salvum me fac, et in virtute tua judica me.


Deus, exaudi orationem meam ; auribus percipe verba oris mei.


Quoniam alieni insurrexerunt adversum me, et fortes quæsierunt animam meam, et non proposuerunt Deum ante conspectum suum.


Ecce enim Deus adjuvat me, et Dominus susceptor est animæ meæ.


Averte mala inimicis meis ; et in veritate tua disperde illos.


Voluntarie sacrificabo tibi, et confitebor nomini tuo, Domine, quoniam bonum est.


Quoniam ex omni tribulatione eripuisti me, et super inimicos meos despexit oculus meus.


In finem, in carminibus. Intellectus David.


Exaudi, Deus, orationem meam, et ne despexeris deprecationem meam :


intende mihi, et exaudi me. Contristatus sum in exercitatione mea, et conturbatus sum


a voce inimici, et a tribulatione peccatoris. Quoniam declinaverunt in me iniquitates, et in ira molesti erant mihi.


Cor meum conturbatum est in me, et formido mortis cecidit super me.


Timor et tremor venerunt super me, et contexerunt me tenebræ.


Et dixi : Quis dabit mihi pennas sicut columbæ, et volabo, et requiescam ?


Ecce elongavi fugiens, et mansi in solitudine.


Exspectabam eum qui salvum me fecit a pusillanimitate spiritus, et tempestate.


Præcipita, Domine ; divide linguas eorum : quoniam vidi iniquitatem et contradictionem in civitate.


Die ac nocte circumdabit eam super muros ejus iniquitas ; et labor in medio ejus,


et injustitia : et non defecit de plateis ejus usura et dolus.


Quoniam si inimicus meus maledixisset mihi, sustinuissem utique. Et si is qui oderat me super me magna locutus fuisset, abscondissem me forsitan ab eo.


Tu vero homo unanimis, dux meus, et notus meus :


qui simul mecum dulces capiebas cibos ; in domo Dei ambulavimus cum consensu.


Veniat mors super illos, et descendant in infernum viventes : quoniam nequitiæ in habitaculis eorum, in medio eorum.


Ego autem ad Deum clamavi, et Dominus salvabit me.


Vespere, et mane, et meridie, narrabo, et annuntiabo ; et exaudiet vocem meam.


Redimet in pace animam meam ab his qui appropinquant mihi : quoniam inter multos erant mecum.


Exaudiet Deus, et humiliabit illos, qui est ante sæcula. Non enim est illis commutatio, et non timuerunt Deum.


Extendit manum suam in retribuendo ; contaminaverunt testamentum ejus :


divisi sunt ab ira vultus ejus, et appropinquavit cor illius. Molliti sunt sermones ejus super oleum ; et ipsi sunt jacula.


Jacta super Dominum curam tuam, et ipse te enutriet ; non dabit in æternum fluctuationem justo.


Tu vero, Deus, deduces eos in puteum interitus. Viri sanguinum et dolosi non dimidiabunt dies suos ; ego autem sperabo in te, Domine.


In finem, pro populo qui a sanctis longe factus est. David in tituli inscriptionem, cum tenuerunt eum Allophyli in Geth.


Miserere mei, Deus, quoniam conculcavit me homo ; tota die impugnans, tribulavit me.


Conculcaverunt me inimici mei tota die, quoniam multi bellantes adversum me.


Ab altitudine diei timebo : ego vero in te sperabo.


In Deo laudabo sermones meos ; in Deo speravi : non timebo quid faciat mihi caro.


Tota die verba mea execrabantur ; adversum me omnes cogitationes eorum in malum.


Inhabitabunt, et abscondent ; ipsi calcaneum meum observabunt. Sicut sustinuerunt animam meam,


pro nihilo salvos facies illos ; in ira populos confringes.


Deus, vitam meam annuntiavi tibi ; posuisti lacrimas meas in conspectu tuo, sicut et in promissione tua :


tunc convertentur inimici mei retrorsum. In quacumque die invocavero te, ecce cognovi quoniam Deus meus es.


In Deo laudabo verbum ; in Domino laudabo sermonem. In Deo speravi : non timebo quid faciat mihi homo.


In me sunt, Deus, vota tua, quæ reddam, laudationes tibi :


quoniam eripuisti animam meam de morte, et pedes meos de lapsu, ut placeam coram Deo in lumine viventium.


In finem, ne disperdas. David in tituli inscriptionem, cum fugeret a facie Saul in speluncam.


Miserere mei, Deus, miserere mei, quoniam in te confidit anima mea. Et in umbra alarum tuarum sperabo, donec transeat iniquitas.


Clamabo ad Deum altissimum, Deum qui benefecit mihi.


Misit de cælo, et liberavit me ; dedit in opprobrium conculcantes me. Misit Deus misericordiam suam et veritatem suam,


et eripuit animam meam de medio catulorum leonum. Dormivi conturbatus. Filii hominum dentes eorum arma et sagittæ, et lingua eorum gladius acutus.


Exaltare super cælos, Deus, et in omnem terram gloria tua.


Laqueum paraverunt pedibus meis, et incurvaverunt animam meam. Foderunt ante faciem meam foveam, et inciderunt in eam.


Paratum cor meum, Deus, paratum cor meum ; cantabo, et psalmum dicam.


Exsurge, gloria mea ; exsurge, psalterium et cithara : exsurgam diluculo.


Confitebor tibi in populis, Domine, et psalmum dicam tibi in gentibus :


quoniam magnificata est usque ad cælos misericordia tua, et usque ad nubes veritas tua.


Exaltare super cælos, Deus, et super omnem terram gloria tua.


In finem, ne disperdas. David in tituli inscriptionem.


Si vere utique justitiam loquimini, recta judicate, filii hominum.


Etenim in corde iniquitates operamini ; in terra injustitias manus vestræ concinnant.


Alienati sunt peccatores a vulva ; erraverunt ab utero : locuti sunt falsa.


Furor illis secundum similitudinem serpentis, sicut aspidis surdæ et obturantis aures suas,


quæ non exaudiet vocem incantantium, et venefici incantantis sapienter.


Deus conteret dentes eorum in ore ipsorum ; molas leonum confringet Dominus.


Ad nihilum devenient tamquam aqua decurrens ; intendit arcum suum donec infirmentur.


Sicut cera quæ fluit auferentur ; supercecidit ignis, et non viderunt solem.


Priusquam intelligerent spinæ vestræ rhamnum, sicut viventes sic in ira absorbet eos.


Lætabitur justus cum viderit vindictam ; manus suas lavabit in sanguine peccatoris.


Et dicet homo : Si utique est fructus justo, utique est Deus judicans eos in terra.


In finem, ne disperdas. David in tituli inscriptionem, quando misit Saul et custodivit domum ejus ut eum interficeret.


Eripe me de inimicis meis, Deus meus, et ab insurgentibus in me libera me.


Eripe me de operantibus iniquitatem, et de viris sanguinum salva me.


Quia ecce ceperunt animam meam ; irruerunt in me fortes.


Neque iniquitas mea, neque peccatum meum, Domine ; sine iniquitate cucurri, et direxi.


Exsurge in occursum meum, et vide : et tu, Domine Deus virtutum, Deus Israël, intende ad visitandas omnes gentes : non miserearis omnibus qui operantur iniquitatem.


Convertentur ad vesperam, et famem patientur ut canes : et circuibunt civitatem.


Ecce loquentur in ore suo, et gladius in labiis eorum : quoniam quis audivit ?


Et tu, Domine, deridebis eos ; ad nihilum deduces omnes gentes.


Fortitudinem meam ad te custodiam, quia, Deus, susceptor meus es :


Deus meus misericordia ejus præveniet me.


Deus ostendet mihi super inimicos meos : ne occidas eos, nequando obliviscantur populi mei. Disperge illos in virtute tua, et depone eos, protector meus, Domine :


delictum oris eorum, sermonem labiorum ipsorum ; et comprehendantur in superbia sua. Et de execratione et mendacio annuntiabuntur


in consummatione : in ira consummationis, et non erunt. Et scient quia Deus dominabitur Jacob, et finium terræ.


Ipsi dispergentur ad manducandum ; si vero non fuerint saturati, et murmurabunt.


Ego autem cantabo fortitudinem tuam, et exsultabo mane misericordiam tuam : quia factus es susceptor meus, et refugium meum in die tribulationis meæ.


Adjutor meus, tibi psallam, quia Deus susceptor meus es ; Deus meus, misericordia mea.


In finem, pro his qui immutabuntur, in tituli inscriptionem ipsi David, in doctrinam,


cum succendit Mesopotamiam Syriæ et Sobal, et convertit Joab, et percussit Idumæam in valle Salinarum duodecim millia.


Deus, repulisti nos, et destruxisti nos ; iratus es, et misertus es nobis.


Commovisti terram, et conturbasti eam ; sana contritiones ejus, quia commota est.


Ostendisti populo tuo dura ; potasti nos vino compunctionis.


Dedisti metuentibus te significationem, ut fugiant a facie arcus ; ut liberentur dilecti tui.


Salvum fac dextera tua, et exaudi me.


Deus locutus est in sancto suo : lætabor, et partibor Sichimam ; et convallem tabernaculorum metibor.


Meus est Galaad, et meus est Manasses ; et Ephraim fortitudo capitis mei. Juda rex meus ;


Moab olla spei meæ. In Idumæam extendam calceamentum meum : mihi alienigenæ subditi sunt.


Quis deducet me in civitatem munitam ? quis deducet me usque in Idumæam ?


nonne tu, Deus, qui repulisti nos ? et non egredieris, Deus, in virtutibus nostris ?


Da nobis auxilium de tribulatione, quia vana salus hominis.


In Deo faciemus virtutem ; et ipse ad nihilum deducet tribulantes nos.


In finem. In hymnis David.


Exaudi, Deus, deprecationem meam ; intende orationi meæ.


A finibus terræ ad te clamavi, dum anxiaretur cor meum ; in petra exaltasti me. Deduxisti me,


quia factus es spes mea : turris fortitudinis a facie inimici.


Inhabitabo in tabernaculo tuo in sæcula ; protegar in velamento alarum tuarum.


Quoniam tu, Deus meus, exaudisti orationem meam ; dedisti hæreditatem timentibus nomen tuum.


Dies super dies regis adjicies ; annos ejus usque in diem generationis et generationis.


Permanet in æternum in conspectu Dei : misericordiam et veritatem ejus quis requiret ?


Sic psalmum dicam nomini tuo in sæculum sæculi, ut reddam vota mea de die in diem.


In finem, pro Idithun. Psalmus David.


Nonne Deo subjecta erit anima mea ? ab ipso enim salutare meum.


Nam et ipse Deus meus et salutaris meus ; susceptor meus, non movebor amplius.


Quousque irruitis in hominem ? interficitis universi vos, tamquam parieti inclinato et maceriæ depulsæ.


Verumtamen pretium meum cogitaverunt repellere ; cucurri in siti : ore suo benedicebant, et corde suo maledicebant.


Verumtamen Deo subjecta esto, anima mea, quoniam ab ipso patientia mea :


quia ipse Deus meus et salvator meus, adjutor meus, non emigrabo.


In Deo salutare meum et gloria mea ; Deus auxilii mei, et spes mea in Deo est.


Sperate in eo, omnis congregatio populi ; effundite coram illo corda vestra : Deus adjutor noster in æternum.


Verumtamen vani filii hominum, mendaces filii hominum in stateris, ut decipiant ipsi de vanitate in idipsum.


Nolite sperare in iniquitate, et rapinas nolite concupiscere ; divitiæ si affluant, nolite cor apponere.


Semel locutus est Deus ; duo hæc audivi : quia potestas Dei est,


et tibi, Domine, misericordia : quia tu reddes unicuique juxta opera sua.


Psalmus David, cum esset in deserto Idumææ.


Deus, Deus meus, ad te de luce vigilo. Sitivit in te anima mea ; quam multipliciter tibi caro mea !


In terra deserta, et invia, et inaquosa, sic in sancto apparui tibi, ut viderem virtutem tuam et gloriam tuam.


Quoniam melior est misericordia tua super vitas, labia mea laudabunt te.


Sic benedicam te in vita mea, et in nomine tuo levabo manus meas.


Sicut adipe et pinguedine repleatur anima mea, et labiis exsultationis laudabit os meum.


Si memor fui tui super stratum meum, in matutinis meditabor in te.


Quia fuisti adjutor meus, et in velamento alarum tuarum exsultabo.


Adhæsit anima mea post te ; me suscepit dextera tua.


Ipsi vero in vanum quæsierunt animam meam : introibunt in inferiora terræ ;


tradentur in manus gladii : partes vulpium erunt.


Rex vero lætabitur in Deo ; laudabuntur omnes qui jurant in eo : quia obstructum est os loquentium iniqua.


In finem. Psalmus David.


Exaudi, Deus, orationem meam cum deprecor ; a timore inimici eripe animam meam.


Protexisti me a conventu malignantium, a multitudine operantium iniquitatem.


Quia exacuerunt ut gladium linguas suas ; intenderunt arcum rem amaram,


ut sagittent in occultis immaculatum.


Subito sagittabunt eum, et non timebunt ; firmaverunt sibi sermonem nequam. Narraverunt ut absconderent laqueos ; dixerunt : Quis videbit eos ?


Scrutati sunt iniquitates ; defecerunt scrutantes scrutinio. Accedet homo ad cor altum,


et exaltabitur Deus. Sagittæ parvulorum factæ sunt plagæ eorum,


et infirmatæ sunt contra eos linguæ eorum. Conturbati sunt omnes qui videbant eos,


et timuit omnis homo. Et annuntiaverunt opera Dei, et facta ejus intellexerunt.