Datasets:

fosters
/

yanka_sipakou_odzium_all

audio audioduration (s) 6.65 19.4	text stringlengths 22 180	duration float32 6.65 19.4
	Одыум. Паэма Янкі Сіпакова. Ойча наш, калі ты ёсць на нябёсах.	12.01
	Два браты і сястра з нетутэйшымі імёнамі: Катаклізм, Апакаліпсіс і Катастрофа,	9.35
	нецярпліва, прагна ўглядаюцца ў тутэйшую зямлю і ласкава гладзяць па раскудлачаных валасах	12.4
	сваю нашчадніцу, спадкаемніцу, якая, ці чуеце, мае такое ўжо тутэйшае імя: Бяда.	12.23
	А цялятка было такое чысценькае, а траўка, на якой яно падбрыквала, такая зялёненькая,	10.55
	а сонейка, якое спяліла іх, такое ласкавае, а ветрык, які гуляў з цяляткам, такі ўжо ахайны,	9.78
	а кароўка Святоха, ад якой яно нарадзілася, такая здаровенькая. А яны яго не прымаюць, кажуць, што цялятка бруднае.	13.86
	«Самі вы брудныя, нячысцікі», — злуецца бабка Параска. «І душою, і целам брудныя».	13.05
	Цялятка ж было такое харошае, і траўка была такая чысценькая, і сонца было такое шчырае.	9.91
	Дык што ж тады, людцы, здарылася? Хіба чыстая вада можа быць бруднаю?	9.61
	Хіба чыстая трава можа быць нячыстаю? Хіба цялятка можа быць забруджаным,	10.66
	калі яно п'е чыстую вадзіцу і скубе чыстую травіцу? Чарнобыль.	9.31
	Чорнае слова, як чорнае сонца, бязлітасна ўскацілася на беларускі небасхіл.	12.55
	Яно, нібы чорнае зацьменне, усё пачарніла: і зялёную траву,	8.65
	і празрыстую ваду, і блакітнае неба. Трава зелянее, але яна чорная.	9.52
	Вада свіціцца аж да дна, але яна чорная. Неба блакітнае, але і яно чорнае.	12.16
	Здаецца, нават жудаваты ветрык і халадок, як пры зацьменні, пайшоў па зямлі.	9.89
	Птушкі, здаецца, змоўклі, куры, каровы і коні пачалі трывожыцца, і зарыва ад зацьмення ўспыхнула не такое, як звычайна.	13.45
	Яно было чорнае, з чорнымі сполахамі і пратуберанцамі, хоць само свяцілася і ззяла.	14.18
	чорная бель, чарнобель, чорны боль, чарноболь.	12.76
	Усё, з чым дружыў чалавек і што дружыла з чалавекам, пасварыў Чарнобыль.	9.16
	Зараз усё забаронена: сунічка і рамонак, баравічок і шчаўлінка,	8.3
	яблык і крынічка, хата і расіна, ніва і ялінка. Забаронены.	10.44
	Усё з сяброў ператварылася ў ворагаў. Усё з ласкадаўцаў, абаронцаў, карміцеляў	12.78
	перавярнулася ў забойцаў. Стаіць дрэва і не ведае, навошта яно стаіць.	11.35
	Цячэ рэчка і не ведае, навошта яна цячэ. Узыходзіць рунь і не ведае, навошта яна ўзыходзіць.	11.8
	Дзеці спрадвек радаваліся яблыку, а зараз яго трэба баяцца. Гэты зманлівы чырванашчокі ласунак,	9.97
	заўсёдная ўцеха малых, ужо вораг дзяцей, і яго нельга есці.	8.65
	Вось гэты беленькі, цёпленькі, смачненькі сырадойчык, які здавён лячыў усе хваробы, ужо забойца дзяцей, і яго нельга піць.	12.94
	І вось гэты вусаценькі, шматрадковы каласок — атамная бомба з трыццаццю	9.12
	боегалоўкамі-зярнятамі. І яго нельга браць у рукі.	9.06
	Раней мы стыдаліся, стараніліся такіх нязвыклых слоў, як цэзій, бэр, нукліды, мілірады,	11.01
	празеадым. Яны абыходзілі нас, а мы абыходзілі іх, думалі, што нашы лёсы ніколі не перакрыжуюцца. А зараз?	13.62
	кюры, дазіметр, плутоній, ізатопы,	9.43
	«Усё лета я хаваўся ад радыяцыі», — хваліцца хлопчык з той страшнай зоны, бо пакуль яшчэ не ведае, што схавацца ад радыяцыі нельга.	12.4
	«Доктар сказаў, што ў мяне дужа многа радыяцыі», — сумуе дзяўчынка з той жа самай зоны, бо ўжо ведае	8.38
	тое, што з ёй, з ёй назаўсёды. Радыяцыя — не прастуда, яна не выводзіцца.	9.15
	«Бабулечка, родненькая мая, я так хачу да цябе ў вёску, але напішы мне, калі ж ты выганіш са свае хатачкі радыяцыю?», — рыдае малое, бо здагадваецца:	13.85
	не бабулечка выгане радыяцыю, а радыяцыя выгане бабулечку	9.44
	з хаты, бо гаспадыняю ў хаце ўжо не бабулечка, а радыяцыя.	9.35
	Атамнікі пасварылі чалавека з усёю прыродаю, з жывою і мёртваю пасварылі, і нават жывую прыроду	13.88
	зрабілі мёртваю, чыстае зрабілі брудным, і зараз патрабуюць ад нас жыць ля вады і не мець вады, спяліць яблыкі і не есці іх,	16.799999
	бачыць траву і не хадзіць па ёй, жыць ля хлеба і быць бяз хлеба.	8.45
	На лавачку каля хаты не садзіся. «А дзе сядзець?» Па зямлі не хадзі. «А дзе хадзіць?»	13.46
	Усё мае сваю мяжу. І толькі цярпенне наша, о Божа, бязмежнае.	11.35
	Хай свяціцца імя тваё, хай прыйдзе царства тваё, хай будзе воля твая.	8.29
	Брудная зямля, брудная вада, бруднае паветра, бруднае малако.	9.04
	Божа наш літасцівы, вярні ранейшае значэнне гэтым спрадвечным паняццям,	8.86
	каб бруднаю зямлёю для нас была толькі раскаўзаная ў гразь дарога, каб брудным малаком, як і раней,	10.81
	было толькі малако з бясскрыўднаю крыхою гною, што знячэўку ўвалілася ў дайніцу. Была, ці чуеце, вёска,	10.34
	а стала зона адсялення. Было поле, а стала зона адчужэння.	12.83
	Быў лес, а стала зона пастаяннага радыяцыйнага кантролю.	10.05
	Былі грады, а стала зона перыядычнага дазіметрычнага кантролю. Была	9.97
	пчала, пацешная такая, выпацканая ўся ў жоўты дзьмухаўцовы пылок, а стала маленька-вялікаю атамнаю бомбаю.	14.91
	Было семка, якое хацела зазямліцца і прарасці, ды раптам нечакана для сябе стала неўтаймоўным рэактарам.	12.63
	Пятая частка зямлі маёй сёння за калючым дротам. Яна	8.81
	памерла жывая і жыве мёртвая ў мёртвай зоне.	8.67
	Высозныя тэрыконы з магільнай зямлі, звезенай з радыяцыйных палёў і вуліц, зямлі, якая пачала ўжо зарастаць мёртва-зялёнаю травою.	17.190001
	Усюды надпісы: «Не піць — забруджана», «Не есці — небяспечна», «Не хадзіць — заражона». «Стой, страляць буду…» Такога надпісу няма, але ён маецца на ўвазе. Зона!	17.09
	Агароджаныя калючым дротам нівы і паплавы, лясы і сцяжынкі, крыніцы і дарогі, хаты і рэчкі,	9.87
	ягады і грыбы, промні і слёзы, трава і вераб'і — адгароджаныя.	12.46
	Світанкі і вечаровыя прыцемкі — адгароджаныя. Дажджы і туманы, прарослыя высокай, адчужанаю травою, — адгароджаныя.	13.89
	Ад жыцця адгароджаныя, каб не выпусціць нікога і нічога адсюль.	8.57
	Каб лугі не выйшлі адсюль, каб палі не выйшлі адсюль, каб пакінутыя хаты, трактары, калодзежы ніколі не выйшлі на чыстую зямлю.	14.7
	Каб пудзілы назаўсёды засталіся тут. Гэта ж столькі гадоў яны ўпарта махаюць сатлелым ашмоццем, адганяючы птушак, якіх няма, ад градаў, якіх таксама няма.	18.41
	І як, вы думаеце, усё гэта называецца зараз? Палескі дзяржаўны экалагічны запаведнік.	13.69
	Смяюцца з нас, здзекуюцца ці пацяшаюцца з хворай зямлі нячысцікі. У зямлі такая рана, а яе не відаць.	13.93
	Так яна рэнтгенаточыць, крывавіць, а бачыць гэта, выходзіць, не кожны.	10.93
	Перагукваюцца ў зоне, але не людзі, а вятры. Шчэбечуць у зоне, але не птушкі, а дазіметры.	12.5
	Ламаецца гук, ламаецца вецер, ламаецца сонечны прамень, ламаецца слова.	10.11
	Нібы на якую невядомую перашкоду наткнуўшыся, ламаюцца.	9.13
	Баімся зямлі, баімся вады, баімся паветра. Як на нябёсах, так і на зямлі.	12.5
	Колькі дзён падчас аварыі чарнобыльскія вятры дзьмулі на Беларусь? На Брагінскі, Нараўлянскі, Хойніцкі раёны дзьмулі,	12.24
	і нават на мой Зубрэвіцкі лес дзьмулі, які шуміць так далёка ад Чарнобыля. У ім нельга збіраць грыбы. І гэта, як кажуць, у самай чыстай на Беларусі Віцебскай вобласці.	16.790001
	Плылі, здавалася, звычайныя аблокі, але з іх сеяліся незвычайныя дажджы.	12.37
	І была спакуса, і хацелася прасіць: «Вецер, адпіхні, вецер, ад мае зямлі гэтае	9.7
	А куды яму дзьмуць, гэтаму ветру? Усюды ж людзі. А можа, у бок тых атаманаў, якія і нарабілі гэтае ліха?	13.07
	Толькі іх, шэльмаў, не адшукаеш, бо яны невідзімкі. Яны ёсць, і іх няма.	8.64
	Пазашываліся, як тараканы, у шчыліны і адтуль крычаць: «Радыёфобы! Радыяфобія!»	9.98
	А пра тое, што самі падверглі атамнай бамбардзіроўцы Беларусь і Украіну, маўчаць.	9.34
	А што зямлю забілі, таксама маўчаць. «Вецер, піхні ў іхні бок іх жа мірны атам, іхняе стронцыева-цэзіевае воблака!» Не,	15.16
	не дастане яно іх, не пральецца такім жаданым для вучоных-невукаў, такім светла-чорным дажджом.	12.63
	Ніякая хмара іх, нягоднікаў, не дастане. Ніхто і ніколі іх, сытамордзенькіх, не дастане. Яны, нібы тыя кашчэі,	12.68
	несмяротныя. Засудзіць такі пад смерць зусім невінаватага чалавека і не адказвае за гэта.	11.66
	Зашые скальпель у жываце хворага і не адказвае. Зробіць Чарнобыль, і хоць бы што. А то яшчэ і медаль за гэта пачэпіць.	10.62
	Каля сотні ордэнаў упрыгожылі доблесна-злачынныя грудзі будаўнікоў Чарнобыльскай АЭС.	9.78
	Планы былі велічныя, а справы сталі велішныя. Плацяць, звычайна,	8.45
	зусім не тыя, хто вінаваты. Сэрцы вінаватых за Чарнобыль, здаецца, абраслі поўсцю. Яны адно толькі пацяшаюцца з нас.	14.57
	Пра разумных людзей, як пра дурняў, гавораць, а дурняў разумнымі абражаюць.	8.49
	Хто бачыць і крычыць, той для іх радыёфоб. А той, хто бачыць і маўчыць, — разумненькі-разумненькі.	10.43
	Гэта яны не адмянілі дэманстрацый у райцэнтрах, пад самым бокам у звар'яцелага рэактара.	9.01
	«Падумаеш, — маўляў, — дзеля пасяўной не адмянілі, а з-за нейкай там радыяцыі адмяняць будзем?»	9.49
	Дзеткі шчыра, старанна падмялі радыяактыўныя вуліцы і плошчы, самі надыхаліся радыяактыўнага пылу, але ж мільярды партатыўных рэактараў	18.91
	асталося на зямлі. І па іх, па самыя калені ў ізатопах,	8.79
	шчыра маршыравалі ўжо разам і дзеці, і дарослыя, і шчасліва крычалі: «Ура-а-а!»	13
	Дарэчы, а што мы выпрацоўваем, што гадуем на плошчах і дэманстрацыях?	9.01
	Нікому не патрэбны прадукт, які вельмі хутка псуецца. «Ура-а-а!»	8.51
	Вось і сеем радыяцыйнае насенне ў радыяцыйную зямлю і заворваем радыяцыйнымі плугамі, і лашчым, і спялім радыяцыйнымі рукамі.	17.16
	На хворай зямлі перавыконваем здарова-бязглуздыя планы, бо хіба можна на бруднай зямлі	9.92
	выспеліць чысты колас? Хлеб наш надзённы дай нам днесь.	9.88

End of preview. Expand in Data Studio

Адзіум

Аўтар / Author: Янка Сіпакоў
Мова / Language: Беларуская (Belarusian)

Аўдыё нарэзана з арыгінальнага запісу ў зыходнай частаце дыскрэтызацыі (native), мона, фрагменты да 30 секунд. Частка калекцыі Belarusian Audiobooks (native).


Радкоў у датасеце	320
Працягласць	1 гадз
Частата дыскрэтызацыі	44100 Hz
Каналы	мона
Даўжыня фрагмента	да 30 с

Структура

Кожны радок змяшчае:

audio — аўдыёфрагмент (native SR, мона, ≤30 с)
text — транскрыпцыя (Gemini + двайное ASR выраўнаванне)
duration — даўжыня фрагмента ў секундах

Апрацоўка

Аўдыёкніга разбіта на фрагменты (≤30 с) і нарэзана з арыгінальнага аўдыё ў зыходнай якасці. На краях кожнага фрагмента застаецца ≤200 мс арыгінальнай цішыні плюс 100 мс сінтэзаванай. Упэўненасць выраўнавання транскрыпцыі ≥ 0.95.