11/11262.json

{
  "letter_id": "11262",
  "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/11262",
  "dominant_topic": 0,
  "topic_dist": [
    0.06126,
    0.060056,
    0.050475,
    0.046148,
    0.056661,
    0.045634,
    0.049826,
    0.048671,
    0.045778,
    0.047157,
    0.047815,
    0.049293,
    0.044021,
    0.055004,
    0.052198,
    0.048619,
    0.055309,
    0.044585,
    0.047227,
    0.044263
  ],
  "citations": [
    {
      "rank": 1,
      "cf_id": "cf021",
      "work_id": "035_Augustinus-Hipponensis_Expositio-Epistolae-ad-Galatas",
      "max_score": 0.693571,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_9_11",
          "bdc_text": "iam enim liquido apparet mihi tuam ab omnibus decantatam humanitatem doctis pariter ac indoctis patere . Quando igitur alii apud te pluris sunt eruditionis nomine , sine me tuum demereri favorem , quod literas amo , literatos suspicio atque exosculor . Quod autem nostri Mathię filium Leodigarium Leodegar Hirsgarter , von Winterthur , 1524-1567 , Sohn von Matthias , ab 1539 Stipendiat in Zürich , 1544 ordiniert , wurde vorerst Provisor an der Lateinschule am Großmünster und Pfarrer der Stiftsfiliale Schwamendingen , dann 1547 Pfarrer in Laufen ( Kt . Zürich). 1562 wurde er aus gesundheitlichen Gründen in den Ruhestand versetzt .",
          "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_Expositio-Epistolae-ad-Galatas_window_79",
          "psc_text": "Et quod praevaricatores ipsius Legis inventi sunt, non ad perniciem, sed ad utilitatem valuit eis qui crediderunt: cognitio enim majoris aegritudinis, et desiderari medicum vehementius fecit, et diligi ardentius. Cui enim plurimum dimittitur, plurimum diligit (Luc. VII, 43, 47). 27. [Ib. III, 24-27.] Itaque Lex, inquit, paedagogus noster fuit in Christo: hoc est, quod ait, Sub Lege custodiebamur conclusi in ea (Galat. III, 23). Posteaquam venit fides, jam non sumus sub paedagogo. Eos ergo nunc reprehendit, qui faciunt irritam gratiam Christi: quasi enim nondum venerit, qui vocaret in libertatem, sic adhuc volunt esse sub paedagogo. Quod autem filios Dei dicit esse omnes per fidem, quia induerunt Christum, quicumque in Christo baptizati sunt; ad hoc valet, ne Gentes de se desperarent, quia non custodiebantur sub paedagogo, et ideo se filios non putarent: sed per fidem induendo Christum, omnes fiunt filii; non natura, sicut unicus Filius, qui etiam Sapientia Dei est; neque",
          "candidate_score": 0.693571,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 2,
      "cf_id": "cf025",
      "work_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II",
      "max_score": 0.691298,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_5_7",
          "bdc_text": "Hinc ego in bonam spem adducor , ut , qui conatus meos non dico non probarunt , sed calumniari ( ut est ingratitudo ) nunquam desierunt , posthac cum de me tum de iis , qui fidei meę concrediti sunt , si non melius , at peiuspeius am Rande nachgetragen. minus sentiant . Cęterum , quod tu in literisNicht erhalten . parocho missis salutem mihi adscripsisti , mox per eundem istinc digredientem vor digredientem gestrichenes , unlesbares Wort .",
          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2510",
          "psc_text": "si diceret: A bono vestro non dissentio, meum sit quidquid ipsi fecistis. Atque mox subdidit: Et ego si quid donavi, propter vos. Ac si diceret: Vestris actibus bonum addidi, quidquid propter vos misericorditer feci. Vestra ergo est utilitas bonitas mea, mea est utilitas bonitas vestra. Qui ipsam mox compagem cordium, in qua sic tenetur, adjungens subdidit: In persona Christi. Cui velut si dicere praesumamus: Quare te ita caute discipulis copulas? quare vel te illorum, vel illos tuis actionibus tam sollicita mente conformas? illico subjunxit: Ut non circumveniamur a satana (Ibid., 11) . Cujus sagaces insidias quam acuto sensu transfigat insinuat subdens: Non enim ignoramus cogitationes ejus. Ac si verbis aliis dicat: Acutae auctore Domino sudes sumus, et nares Behemoth istius subtiliter circumspiciendo penetramus, ne hoc quod bene mens inchoat, ipse in malitiae finem vertat. [Vet. XII.] 16. Christi divinitatem explorans, ejus verbis in naso confixus est et captus.---Possunt per sudes",
          "candidate_score": 0.691298,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_21_23",
          "bdc_text": "in convictum tuum recipis , bene facis ; est enim pius et studiosus adolescens . Vale. Vituduri , septimo calendas februarii anno 39 .",
          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1042",
          "psc_text": "veniente, et vitia corruptionis nostrae et tormenta deleta sunt, dicatur de redempto homine: [Vet. V, Rec. IV.] Consumpta est caro ejus a suppliciis; revertatur ad dies adolescentiae suae. Ac si diceret: Mortalitatis suae poena in quadam vetustatis suae senectute dejectus est; revertatur ad dies adolescentiae suae, id est prioris vitae integritate renovetur, ut non in eo remaneat quo lapsus est, sed ad hoc redemptus redeat ad quod percipiendum conditus fuit. Scriptura enim sacra saepe adolescentiam pro novitate vitae ponere consuevit. Unde venienti sponso dicitur: Adolescentulae dilexerunt te (Cant. I, 3) ; id est, electorum animae gratia baptismatis renovatae, quae non in vitae veteris usu deficiunt, sed novi hominis conversatione decorantur. Senectutem quippe veteris hominis inter vitia tabescentem deflebat ille qui ait: Inveteravi inter omnes inimicos meos (Psal. VI, 8) . E contra alius gaudere in virtutibus admonens, dicit: Laetare, juvenis, in adolescentia tua (Eccle. XI, 9) . Ac si diceret:",
          "candidate_score": 0.668091,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_1",
          "bdc_text": "Quantumvis temerarium sit , Bullingere doctissime , meis nugis remorari te occupatissimum adeoque innumeris districtum rebus , non potui tamen non ( tua fretus humanitate ) animi mei gaudium in sinum tuum effundere et paucis testari , quam lęta ac auspicata d. MathiasMatthias Hirsgarter. , summus meus necessarius , Tiguro nuper regressus adportarit .",
          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2105",
          "psc_text": "Timeri iste rhinoceros valde poterat, nisi ligatus esset. Cornu quippe habet, sed ligatus est. Habent ergo in loris ejus quod humiles diligant, habent in cornu ejus quod elati pertimescant. Strictus enim loris, servat pietatem mansuetudinis, sed fultus cornu terrenae gloriae exercet dominium potestatis. Plerumque autem cum exigente ira ad feriendum rapitur, divino timore revocatur. Et quidem per exasperatam potentiam in furorem se elevat; sed quia aeterni judicis reminiscitur, cornu ligatus se inclinat. Saepe ipse vidisse me memini, quod cum se ad feriendum graviter hic rhinoceros accenderet, et quasi elevato cornu bestiolis minimis mortes, exsilia, damnationesque subjectis immensis terroribus intentaret, repente fronti signo crucis impresso, omne in se incendium furoris exstinxit, conversus minas deposuit; et quia ad deliberata progredi non posset, ligatus agnovit. Et non solum in se iras edomat, sed in subjectorum etiam sensibus omne quod rectum est inserere festinat, ut quia omnes sanctam Ecclesiam ex intima cogitatione venerentur, exemplo",
          "candidate_score": 0.663709,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_7_9",
          "bdc_text": "parocho missis salutem mihi adscripsisti , mox per eundem istinc digredientem vor digredientem gestrichenes , unlesbares Wort . verbis quoque me salvere iussisti , tam gratum quam quod gratissimum fuit ; iam enim liquido apparet mihi tuam ab omnibus decantatam humanitatem doctis pariter ac indoctis patere .",
          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_476",
          "psc_text": "terra sine aqua tibi (Psal. CXLII, 6) . His doctrinae fluentis infundi propheta nos admonet, dicens: Sitientes, venite ad aquas (Isai. LV, 1) . Qui dum in extrema parte jam saeculi verba sanctae praedicationis accipimus, quasi ad imbrem serotinum os cordis aperimus. Nam si os in corde non esset, Psalmista non diceret: Labia dolosa in corde, et corde locuti sunt mala (Psal. XI, 3) . Os igitur cordis quia verbis intendimus ultimae praedicationis, hoc velut serotinis aperimus fluentis. Quae nimirum praedicatio ex ejus ad nos sacrificio prodiit, qui per Psalmistam dicit: Elevatio manuum mearum sacrificium vespertinum (Psal. CXL, 2) . Quia enim Redemptor noster juxta mundi finem vim persequentium pertulit, semetipsum pro nobis sacrificium vespertinum dedit. De hoc imbre serotino alias scriptum est: Dabo vobis pluviam temporivam et serotinam (Jerem. V, 24) . Temporivam quippe pluviam dedit, quia electis suis priori tempore legis intellectum contulit. Serotinam quoque pluviam tribuit, quia",
          "candidate_score": 0.661876,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_6_8",
          "bdc_text": "Cęterum , quod tu in literisNicht erhalten . parocho missis salutem mihi adscripsisti , mox per eundem istinc digredientem vor digredientem gestrichenes , unlesbares Wort . verbis quoque me salvere iussisti , tam gratum quam quod gratissimum fuit ;",
          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2510",
          "psc_text": "si diceret: A bono vestro non dissentio, meum sit quidquid ipsi fecistis. Atque mox subdidit: Et ego si quid donavi, propter vos. Ac si diceret: Vestris actibus bonum addidi, quidquid propter vos misericorditer feci. Vestra ergo est utilitas bonitas mea, mea est utilitas bonitas vestra. Qui ipsam mox compagem cordium, in qua sic tenetur, adjungens subdidit: In persona Christi. Cui velut si dicere praesumamus: Quare te ita caute discipulis copulas? quare vel te illorum, vel illos tuis actionibus tam sollicita mente conformas? illico subjunxit: Ut non circumveniamur a satana (Ibid., 11) . Cujus sagaces insidias quam acuto sensu transfigat insinuat subdens: Non enim ignoramus cogitationes ejus. Ac si verbis aliis dicat: Acutae auctore Domino sudes sumus, et nares Behemoth istius subtiliter circumspiciendo penetramus, ne hoc quod bene mens inchoat, ipse in malitiae finem vertat. [Vet. XII.] 16. Christi divinitatem explorans, ejus verbis in naso confixus est et captus.---Possunt per sudes",
          "candidate_score": 0.656437,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_8_10",
          "bdc_text": "verbis quoque me salvere iussisti , tam gratum quam quod gratissimum fuit ; iam enim liquido apparet mihi tuam ab omnibus decantatam humanitatem doctis pariter ac indoctis patere . Quando igitur alii apud te pluris sunt eruditionis nomine , sine me tuum demereri favorem , quod literas amo , literatos suspicio atque exosculor .",
          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_766",
          "psc_text": "plurima reperit manus mea. 8. Multa in sacris litteris intelligere periculosum, nisi intellecta custodiantur.---Quid multas divitias appellatas per significationem credimus, nisi abundantia acumina consiliorum? Quae quaerentis manus invenit, cum haec cogitatio tractantis gignit. Has etenim Salomon sapientiae divitias contemplatus ait: Corona sapientium divitiae eorum (Prov. XIV, 24) . Qui quia divitias non metalla terrena, sed prudentiam nominat, illico per contrarietatem subdit: Fatuitas stultorum imprudentia (Ibid., 24) . Si enim coronam sapientium terrenas divitias diceret, procul dubio fatuitatem stultorum paupertatem potius quam imprudentiam fateretur. Sed dum fatuitatem stultorum imprudentiam subdidit, sapientum divitias quia prudentiam dixerit, indicavit. Has in se Paulus scientiae divitias contemplatus, et contemplationem suam consideratione humanae fragilitatis humilians, ait: Habemus thesaurum istum in vasis fictilibus (II Cor. IV, 7) . Multas itaque apud nos divitias reperimus, cum dona abundantis intelligentiae, sacra eloquia investigando percipimus, atque in his plura, nec tamen sibimet diversa sentimus. Non est autem secura laetitia 701",
          "candidate_score": 0.652516,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_7_9",
          "bdc_text": "parocho missis salutem mihi adscripsisti , mox per eundem istinc digredientem vor digredientem gestrichenes , unlesbares Wort . verbis quoque me salvere iussisti , tam gratum quam quod gratissimum fuit ; iam enim liquido apparet mihi tuam ab omnibus decantatam humanitatem doctis pariter ac indoctis patere .",
          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_268",
          "psc_text": "insania.---Quia enim argento saepe eloquia divina designantur possunt argenti vocabulo etiam ejusdem eloquii scriptores intelligi, quorum vita inter turbas hominum resplenduit luce virtutum. Sed quia lex peccata indicare potuit, non auferre, non quisquam veterum patrum, non legislator Moyses humani generis redemptor exstitit. Argentum ergo in commutatione hujus sapientiae non appenditur, quia quilibet sancti esse potuerunt, in comparatione unigeniti Filii Dei nullius meriti fuisse pensantur, qui nisi hujus sapientiae servos se esse cognoscerent, sancti nullatenus fuissent. Ad hoc quippe illi missi sunt, ut in cordibus hominum viam huic sapientiae praedicando praepararent, neque ut pro ea, sed per eam subjectos populos regerent. Quia enim certum erat quod per accessum temporum deficientis saeculi languores excrescerent, actum est ut aeterna Dei sapientia in fine saeculorum per semetipsam veniret ad grandem hunc et nimiae infirmitatis aegrotum, id est per totum mundum jacens languidum genus humanum, ut transmissis prius praedicatoribus, quasi quibusdam visitatoribus, tanto postmodum major",
          "candidate_score": 0.645094,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_7",
          "bdc_text": "parocho missis salutem mihi adscripsisti , mox per eundem istinc digredientem vor digredientem gestrichenes , unlesbares Wort .",
          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2771",
          "psc_text": "sapientius se cognoscit non esse sapientem. Hinc est quod Abraham inter verba dominica nil se nisi pulverem vidit, dicens: Loquar ad Dominum meum, cum sim pulvis et cinis (Genes. XVIII, 27) . Hinc est quod Moyses omni Aegyptiorum sapientia instructus, ex quo loquentem Dominum audivit, impeditioris et tardioris linguae se esse deprehendit, dicens: Obsecro, Domine, non sum eloquens; ab heri enim et nudiustertius, ex quo locutus es ad servum tuum, impeditioris et tardioris linguae sum (Exod. IV, 10) . Hinc est quod Isaias, postquam sedentem Dominum super solium excelsum atque elevatum vidit, postquam seraphim duabus alis faciem, duabus velare pedes, et duabus volare conspexit, postquam id quod est Sanctus, Sanctus, Sanctus Dominus Deus exercituum, alterum ad alterum clamare audivit (Isai. VI) , ad seipsum rediens, ait: Vae mihi quia tacui, quoniam vir pollutus labiis ego sum, et in medio populi polluta labia habentis ego habito (Ibid., 5) . Moxque ipsam",
          "candidate_score": 0.640477,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_1",
          "bdc_text": "Quantumvis temerarium sit , Bullingere doctissime , meis nugis remorari te occupatissimum adeoque innumeris districtum rebus , non potui tamen non ( tua fretus humanitate ) animi mei gaudium in sinum tuum effundere et paucis testari , quam lęta ac auspicata d. MathiasMatthias Hirsgarter. , summus meus necessarius , Tiguro nuper regressus adportarit .",
          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2024",
          "psc_text": "Tollite jugum meum super vos, et discite a me quia mitissum, et humilis corde, et invenietis requiem animabus vestris. Jugum enim meum suave est, et onus meum leve (Matth. XI, 28) . Asperum quippe jugum, et durae, sicut diximus, servitutis pondus est, subesse temporalibus, ambire terrena, retinere labentia, velle stare in non stantibus, appetere quidem transeuntia, sed cum transeuntibus nolle transire. Dum enim contra votum cuncta fugiunt, quae prius mentem ex desiderio adeptionis afflixerant, post ex pavore amissionis premunt. Liber ergo dimittitur qui, calcatis terrenis desideriis, ab appetitione rerum temporalium securitate mentis exoneratur. Et vincula ejus, quis solvit? Subaudis nisi ego. 51. Divino adjutorio desideriorum carnalium retinacula rumpuntur.---Solvuntur vero uniuscujusque vincula, dum divino adjutorio interna desideriorum carnalium retinacula dirumpuntur. Cum enim pia intentio ad conversionem vocat, sed adhuc ab hac intentione carnis infirmitas revocat, quasi quibusdam vinculis anima ligata praepeditur. Multos enim saepe videmus vitam quidem sanctae conversationis appetere; sed",
          "candidate_score": 0.637749,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_8",
          "bdc_text": "verbis quoque me salvere iussisti , tam gratum quam quod gratissimum fuit ;",
          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2576",
          "psc_text": "Gratia Dei gratuita.---Quibus duobus versibus et virtutem suae potentiae, et omne pondos rationis explevit. Nam propter potentiam dixit: Quis enim resistere potest vultui meo? Et propter rationem subdidit: Quis ante dedit mihi, ut reddam ei? Ac si diceret: Non eum quasi crudelis suscito, quia de ejus fortitudine et electos meos potenter eripio, et rursum reprobos non injuste, sed rationabiliter damno; id est, et eos quos benigne eligo eripere mirabiliter possum, et eos quos respuo non injuste derelinquo. Nemo quippe ut divina illum gratia subsequatur prius aliquid contulit Deo. Nam si nos Deum bene operando praevenimus, ubi est quod Propheta ait: Misericordia ejus praeveniet me (Psal. LVIII, 11) . Si quid nos bonae operationis dedimus, ut ejus gratiam mereremur, ubi est quod Apostolus dicit: Gratia salvati estis per fidem; et hoc non ex vobis, sed Dei donum est, non ex operibus (Ephes. II, 8) ? Si nostra dilectio Deum praevenit, ubi",
          "candidate_score": 0.633964,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_1",
          "bdc_text": "Quantumvis temerarium sit , Bullingere doctissime , meis nugis remorari te occupatissimum adeoque innumeris districtum rebus , non potui tamen non ( tua fretus humanitate ) animi mei gaudium in sinum tuum effundere et paucis testari , quam lęta ac auspicata d. MathiasMatthias Hirsgarter. , summus meus necessarius , Tiguro nuper regressus adportarit .",
          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1414",
          "psc_text": "retineret. Sed cum peccato in quod labitur non potest esse contenta, dum quotidie ad deteriora dejicitur, quasi in puteo quo cecidit fundum non invenit quo figatur. Esset enim fundus putei, si fuisset mensura peccati; unde bene alias dicitur: Peccator cum venerit in profundum malorum, contemnit (Prov. XVIII, 3) . Redire namque dissimulat, quia misereri sibi posse desperat. Sed cum desperando amplius peccat, quasi puteo suo fundum subtrahit, ne ubi retineri possit inveniat. Sequitur: CAPUT XXXVIII. IBID.---Requies autem mensae tuae erit plena pinguedine. 70. Quem eripit gratia, internae satietatis delectatione replet. Requies mensae est refectio satietatis internae; quae pinguedine plena dicitur, quia in aeternae voluptatis delectatione praeparatur. Hujus mensae epulas esuriebat Propheta, cum diceret: Satiabor dum manifestabitur gloria tua (Psal. XVI, 15) . Hujus mensae pocula sitiebat, dicens: Sitivit anima mea ad Deum vivum; 845 quando veniam, et apparebo ante faciem Dei (Psal. XLII, 3) ? Eliu itaque in beato Job",
          "candidate_score": 0.626967,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 3,
      "cf_id": "cf016",
      "work_id": "stoa0022.stoa029.opp-lat1",
      "max_score": 0.690819,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_19_21",
          "bdc_text": "Pfarrerbuch 343 ; HBLS IV 229 . in convictum tuum recipis , bene facis ;",
          "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa029.opp-lat1_window_45",
          "psc_text": "in corde suo scriptum opus legis ostendit. habes quae bona legis sint, quae tamen non solum scire uel audire perfunctorie, sed etiam facere debemus; non enim auditores legis iusti suntapuddeum, sedfactoreslegisiustificabuntur; cognouisti etiam quae mala. primum natura ipsa boni operis 424A magistra est. scis non turandumfurandum et seruum tuum, si turtumfurtum tibi fecerit, uerberas et si quis ad uxorem tuam affectauerit, persequendum putas. quod ergo in aliis reprehendis ipse committis: qui praedicas non furandum furaris, qui dicis non adulterandum adulteras. secuta est etiam lex, quae data est per Moysen, per legem autem agnitio peccati. accepisti etiam quid declinares et ea agis quae prohibita cognoscis. lex autem quid operatur nisi ut omnis mundus subditus fieret B deo, quia non solum Hebraeo lata est, uerum etiam aduenam uocauit, quae non exclusit proselytum. sed quia lex os omnium . 1 Rom. 2, 12 6 II Cor. 3, 3 11 Rom. 2, 13 23",
          "candidate_score": 0.690819,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_1",
          "bdc_text": "Quantumvis temerarium sit , Bullingere doctissime , meis nugis remorari te occupatissimum adeoque innumeris districtum rebus , non potui tamen non ( tua fretus humanitate ) animi mei gaudium in sinum tuum effundere et paucis testari , quam lęta ac auspicata d. MathiasMatthias Hirsgarter. , summus meus necessarius , Tiguro nuper regressus adportarit .",
          "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa029.opp-lat1_window_0",
          "psc_text": "§ 1 Frequens nobis de effugiendo saeculo isto sermo atquelatque 417 AB utinam quam facilis sermo tam cautus et sollicitus affectus! sed quod peius est frequenter inrepit terrenarum inlecebra cupiditatum et uanitatum offusio mentem occupat, ut quod studeas uitare hoc cogites animoque uoluas. quod cauere difficile est homini, exuere autem inpossibile. denique uoti magis eam esse rem quam effectus testatur propheta dicendo: C declinacormeumin testimonia tua et non in aaaritiamauaritiam. non enim in potestate nostra est cor nostrum et nostrae cogitationes, quae inprouiso offusae mentem animumque confundunt atque alio trahunt quam tu proposueris, ad saeculariareuocant, mundana inserunt, uoluptaria ingerunt, inlecebrosa intexunt, ipsoque in tempore quo eleuare mentem paramus insertis inanibus cogitationibus ad terrena plerumque deicimur. § 2 quis D autem tam beatus, qui in corde suo semper ascendat ? sed hoc 1 Augustinus contra dnas epist. Pelag. IIII 11, 30 (Frequena ... in corde eius), contra lul. Pelag. II 8,",
          "candidate_score": 0.634793,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_13_15",
          "bdc_text": "Bullinger , der ihn - wie hier gemeldet wird - als Schüler in sein Haus aufgenommen hatte , schrieb über ihn : „Was ein geflißner , geschickter mensch , der vil und wol schreib. \" - Lit. : Zürich ZB , Ms. Car C 44 , 921f ;",
          "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa029.opp-lat1_window_64",
          "psc_text": "surgens uade in Mesopotamiam in domum Bathuel. in hymnis uel oraculis a plerisque, ut ante nos scriptum est, Bathuel sapientia dicitur, interpretatione autem Latina filia dei significatur. in domum ergo sapientiae mittitur Iacob et accipere admonetur uxorem a filiabus Laban, qui habitabat in Charris, quod significat cauernas, in quibus species est sensuum, qui sunt tamquam in E cauernis corporis, ut uisus in oculis, auditus in auribus, odor in naribus, in ore sapor. qui enim delectatur hoc mundo et tripudiat in uoluptatibus corporis obnoxius est sensuum passionibus atque in his habitat et deuersatur. unde et dicit Rebecca habitandum paucos dies cum illo, non multo tempore, ne corporeis coloretur uoluptatibus et saeculi capiatur 1 Ion. 1, 3 3 Matth. 12, 40 8 Gen. 27, 43 9 Gen. 28, 2 11 Philo 1. c. 9 (553, 30), cf. Origenes in Gen. XII 117 M. 15 Gen. 27, 43; 28, 2 Philo 1. c.",
          "candidate_score": 0.611211,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 4,
      "cf_id": "cf025",
      "work_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis",
      "max_score": 0.689232,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_19_21",
          "bdc_text": "Pfarrerbuch 343 ; HBLS IV 229 . in convictum tuum recipis , bene facis ;",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_327",
          "psc_text": "(Ps. CIV, 44) . Sed cum largientem Deum humana mens boni operis responsione non sequitur, unde nutrita pie creditur, inde justius damnatur. Hinc enim per Psalmistam rursum dicitur: Dejecisti eos, dum allevarentur (Ps. LXXII, 18) . Quia videlicet reprobi cum recta opera divinis muneribus non rependunt, cum totos se hic deserunt, et affluentibus prosperitatibus dimittunt, unde exterius proficiunt, inde ab intimis cadunt. Hinc est quod in inferno cruciato diviti dicitur: Recepisti bona in vita tua (Luc. XVI, 25) . Idcirco enim bona hic recepit et malus, ut illic plenius mala reciperet, quia hic fuerat nec per bona conversus. At contra admonendi sunt, qui ea quidem quae mundi sunt concupiscunt, sed tamen adversitatis labore fatigantur, ut sollicita consideratione perpendant, Creator dispositorque cunctorum quanta super eos gratia vigilat, quos in sua desideria non relaxat. Aegro quippe quem medicus desperat, concedit ut cuncta quae concupiscit accipiat. Nam qui sanari posse creditur, a multis",
          "candidate_score": 0.689232,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_26",
          "bdc_text": "] Et eruditione et pietate insigni viro , domino Henricho Bullingero , domino suo observandissimo .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_157",
          "psc_text": "6.) Aliter admonendi sunt servi, atque aliter domini. Servi scilicet, ut in se semper humilitatem conditionis aspiciant; domini vero, ut naturae suae qua aequaliter sunt cum servis conditi, memoriam non amittant. Servi admonendi sunt ne dominos despiciant, ne Deum offendant si ordinationi illius superbiendo contradicunt; domini quoque admonendi sunt, quia contra Deum de munere ejus superbiunt, si eos quos per conditionem tenent subditos, aequales sibi per naturae consortium non agnoscunt. Isti admonendi sunt ut sciant se servos esse dominorum: illi admonendi sunt ut cognoscant se conservos esse servorum. Istis namque dicitur: Servi, obedite dominis carnalibus (Coloss. III, 22) . Et rursum: Quicunque sunt sub jugo servi, dominos suos omni honore dignos arbitrentur (I Tim. VI, 1) ; illis autem dicitur: Et vos domini eadem facite illis, remittentes minas, scientes quod et illorum et vester Dominus est in coelis (Ephes. VI, 2) . CAPUT VI [ Al. XXX]. Quomodo admonendi sapientes",
          "candidate_score": 0.644542,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_2",
          "bdc_text": "Di boni , quantum lętitiae subito obortum , quando significavit duos adolescentes Unbekannt. , qui hactenus nostra disciplina usi sunt , in celebri doctorum cętu , cum in literis factum esset periculum , non omnino ἀµούσως ad interrogata respondisse .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_320",
          "psc_text": "praecipitatis vim saluberrimi timoris infunderet, cum ipse etiam, qui labi non posset, perfectae vitae gratiam non nisi perfecta aetate praedicaret. Scriptum quippe est: Cum factus esset annorum duodecim, remansit puer Jesus in Jerusalem (Luc. II, 42) . De quo a parentibus requisito, paulo post subditur: Invenerunt illum in templo sedentem in medio doctorum, audientem illos et interrogantem (Ibid., 46) . Vigilanti itaque consideratione pensandum est, quod cum Jesus annorum duodecim dicitur in medio doctorum sedens, non docens, sed interrogans invenitur. Quo exemplo scilicet ostenditur ne infirmus docere quis audeat, si ille puer doceri interrogando voluit, qui per divinitatis potentiam verbum scientiae ipsis suis doctoribus ministravit. Cum vero per Paulum discipulo dicitur: Praecipe haec et doce: nemo adolescentiam tuam contemnat (I Tim. IV, 12) ; sciendum nobis est quia in sacro eloquio aliquando adolescentia juventus vocatur. Quod citius ostenditur, si Salomonis ad medium verba proferantur, qui ait: Laetare juvenis in adolescentia",
          "candidate_score": 0.63865,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 5,
      "cf_id": "cf051",
      "work_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum",
      "max_score": 0.682919,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_9_11",
          "bdc_text": "iam enim liquido apparet mihi tuam ab omnibus decantatam humanitatem doctis pariter ac indoctis patere . Quando igitur alii apud te pluris sunt eruditionis nomine , sine me tuum demereri favorem , quod literas amo , literatos suspicio atque exosculor . Quod autem nostri Mathię filium Leodigarium Leodegar Hirsgarter , von Winterthur , 1524-1567 , Sohn von Matthias , ab 1539 Stipendiat in Zürich , 1544 ordiniert , wurde vorerst Provisor an der Lateinschule am Großmünster und Pfarrer der Stiftsfiliale Schwamendingen , dann 1547 Pfarrer in Laufen ( Kt . Zürich). 1562 wurde er aus gesundheitlichen Gründen in den Ruhestand versetzt .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_235",
          "psc_text": "institutioni consulerent atque prospicerent. Alterum est, in laudato fragmento descriptos reperiri omnes libros in canone Tridentino, sess. 4, descriptos, si unum tamen alterumque excipiamus. Quae duo sane sacrarum Liturgiarum studiosis viris, qui merito hisce temporibus in hoc labore magna cum sacrae antiquae rei utilitate operam insumunt, eruditarum dissertationum supellectilem exhibebunt. Nos integrum illud hic non subjicimus, ne longius quam par est a proposito scopo abscedamus. Illud tamen prout exstat in ms. cod. publici juris faciemus in altero tomo omnium Operum S. Leonis pontificis, brevibusque notis adornabimus. Ad nostra itaque revertentes, ita ratiocinamur. Si ergo, canonicae disciplinae rigore spectato, quinto jam Ecclesiae saeculo, nemini licebat per domos sacras Scripturas habere ab haereticis vitiatas atque corruptas, qui fieri nunc potest ut tantopere heterodoxi conquerantur, cum suos libros sub anathematis poena legendos catholicis ab apostolica sede interdictum intelligunt? Sed in hac re exploratissima diutius immorari vitio mihi daretur, et propterea ad sextum decimum",
          "candidate_score": 0.682919,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_9_11",
          "bdc_text": "iam enim liquido apparet mihi tuam ab omnibus decantatam humanitatem doctis pariter ac indoctis patere . Quando igitur alii apud te pluris sunt eruditionis nomine , sine me tuum demereri favorem , quod literas amo , literatos suspicio atque exosculor . Quod autem nostri Mathię filium Leodigarium Leodegar Hirsgarter , von Winterthur , 1524-1567 , Sohn von Matthias , ab 1539 Stipendiat in Zürich , 1544 ordiniert , wurde vorerst Provisor an der Lateinschule am Großmünster und Pfarrer der Stiftsfiliale Schwamendingen , dann 1547 Pfarrer in Laufen ( Kt . Zürich). 1562 wurde er aus gesundheitlichen Gründen in den Ruhestand versetzt .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_210",
          "psc_text": "occasione. Novum ejusdem fragmentum de canonicis Scripturis, ex Palat. Vat. bibliot. cod. erutum. 1. Nos itaque, tot tantisque praecedentibus suffulti testimoniis, cum de veritate auctoritateque epistolae 15 S. Leonis Magni minime ambigere possemus, tantummodo eam a mendis purgare, si quae in eam irrepserunt, curavimus. Pro quo quidem labore felicius absolvendo necessaria nobis non defuere subsidia; nam, praeter varios antiquissimos Vaticanos codd., quos nostris oculis lustravimus; praeter Grimaneum archetypum Parisiis asservatum, juxta cujus lectiones Paschasius Quesnellus suam adornasse editionem maxime gloriatur, quem nos ipsi amicorum ope adjuti fideliter exscribere curavimus, illam eamdem epistolam tum ad Vallicellanum, tum ad duo Florentina exemplaria exegimus, ut divino quandoque Nomine opitulante, omnia Leonis Opera puriora, nitidiora auctioraque novis typis prodire possint. Sed jam ad institutum revertamur. Laudata igitur S. pontificis ad Asturicensem episcopum epistola sexdecim subjecta habet capitula, quia totidem discutienda et definienda Turribius Leoni proposuerat. Id ea verba innuunt: Quia ergo dilectio tua fideli",
          "candidate_score": 0.669451,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_9_11",
          "bdc_text": "iam enim liquido apparet mihi tuam ab omnibus decantatam humanitatem doctis pariter ac indoctis patere . Quando igitur alii apud te pluris sunt eruditionis nomine , sine me tuum demereri favorem , quod literas amo , literatos suspicio atque exosculor . Quod autem nostri Mathię filium Leodigarium Leodegar Hirsgarter , von Winterthur , 1524-1567 , Sohn von Matthias , ab 1539 Stipendiat in Zürich , 1544 ordiniert , wurde vorerst Provisor an der Lateinschule am Großmünster und Pfarrer der Stiftsfiliale Schwamendingen , dann 1547 Pfarrer in Laufen ( Kt . Zürich). 1562 wurde er aus gesundheitlichen Gründen in den Ruhestand versetzt .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_251",
          "psc_text": "de qua agimus Leonis aevo conscriptam fuisse asseveravit. Cujus quippe veritati minime officere potest tanta illa mss. et editorum exemplarium diversitas, quae nobis in iis anathematismis conspicienda occurrit, dum videlicet aliqui ex codicibus duodecim dumtaxat anathematismos contineant, edita exemplaria decem et octo, in Augustini Operibus horum numerus usque ad viginti sex augeatur. Tantam porro diversitatem cum animadverteret Quesnellus, suis studiis 264 et partibus prodesse posse censuit. Et propterea eam modo Leoni adjudicat, quam ex Romano canonum codice avulsisse suspicatur, modo eam Augustino asserendam esse conjicere conatur, quasi quod aliquando vel ad Hispaniarum episcopos miserit, vel illam ex Africa asportatam a Leone, cum ille adhuc acoluthus Zosimi decretum adversus Pelagianos detulit, etc. Rectene ac sapienter hoc loco et sequentibus Quesnellum ratiocinari arbitrabimur? Frivolum utrumque et sine fundamento esse jam olim Harduinus annotavit. Sed Parisiensem hunc Leonis Operum editorem pro more comminisci et nugari voluisse, ii perspicue intelligent, qui cum in fidei",
          "candidate_score": 0.669267,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_11_13",
          "bdc_text": "Quod autem nostri Mathię filium Leodigarium Leodegar Hirsgarter , von Winterthur , 1524-1567 , Sohn von Matthias , ab 1539 Stipendiat in Zürich , 1544 ordiniert , wurde vorerst Provisor an der Lateinschule am Großmünster und Pfarrer der Stiftsfiliale Schwamendingen , dann 1547 Pfarrer in Laufen ( Kt . Zürich). 1562 wurde er aus gesundheitlichen Gründen in den Ruhestand versetzt . Er kaufte sich in Zürich ein Haus am Salzmarkt . Bullinger , der ihn - wie hier gemeldet wird - als Schüler in sein Haus aufgenommen hatte , schrieb über ihn :",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_205",
          "psc_text": "An Idatius in Chronico, qui alias episcoporum clades descripsit, hanc unam de Turribii exsilio reticuisset? Denique, cur et caeteri omnes Hispaniae Galliciaeque scriptores tanto silentio laborassent in maximi momenti re? Non itaque ad hocce effugium recurrendum est. 9. Neque quidem tam longam plurium annorum peregrinationem, antequam ad episcopatum eveheretur, Turribius peragere potuit. Post Dictinii quippe mortem, quae ante Christi annum 420 contigit, ut ex Augustino 254 vidimus, jam Asturicensem Ecclesiam Turribius est assecutus. Sed tunc non Leo Magnus, sed Zosimus, aut Bonifacius, catholicae Ecclesiae praeerat. Quare cum in exordio secundi capitis illius epistolae Turribius de seipso tamquam de homine jamjam ex peregrinatione adveniente loquatur, inde fit quod quae de Asturicensi concilio ex Idatii Chronico narrant Baluzius et Aguirre minime in Leonis aevum, videlicet in annum 446, rejici possint. Quod si tandem confingamus non statim post adeptum episcopatum Turribium ad Idatium et Ceponium scripsisse, nec Leonem veluti supremum magistrum et judicem",
          "candidate_score": 0.668109,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_10_12",
          "bdc_text": "Quando igitur alii apud te pluris sunt eruditionis nomine , sine me tuum demereri favorem , quod literas amo , literatos suspicio atque exosculor . Quod autem nostri Mathię filium Leodigarium Leodegar Hirsgarter , von Winterthur , 1524-1567 , Sohn von Matthias , ab 1539 Stipendiat in Zürich , 1544 ordiniert , wurde vorerst Provisor an der Lateinschule am Großmünster und Pfarrer der Stiftsfiliale Schwamendingen , dann 1547 Pfarrer in Laufen ( Kt . Zürich). 1562 wurde er aus gesundheitlichen Gründen in den Ruhestand versetzt . Er kaufte sich in Zürich ein Haus am Salzmarkt .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_235",
          "psc_text": "institutioni consulerent atque prospicerent. Alterum est, in laudato fragmento descriptos reperiri omnes libros in canone Tridentino, sess. 4, descriptos, si unum tamen alterumque excipiamus. Quae duo sane sacrarum Liturgiarum studiosis viris, qui merito hisce temporibus in hoc labore magna cum sacrae antiquae rei utilitate operam insumunt, eruditarum dissertationum supellectilem exhibebunt. Nos integrum illud hic non subjicimus, ne longius quam par est a proposito scopo abscedamus. Illud tamen prout exstat in ms. cod. publici juris faciemus in altero tomo omnium Operum S. Leonis pontificis, brevibusque notis adornabimus. Ad nostra itaque revertentes, ita ratiocinamur. Si ergo, canonicae disciplinae rigore spectato, quinto jam Ecclesiae saeculo, nemini licebat per domos sacras Scripturas habere ab haereticis vitiatas atque corruptas, qui fieri nunc potest ut tantopere heterodoxi conquerantur, cum suos libros sub anathematis poena legendos catholicis ab apostolica sede interdictum intelligunt? Sed in hac re exploratissima diutius immorari vitio mihi daretur, et propterea ad sextum decimum",
          "candidate_score": 0.667329,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_11",
          "bdc_text": "Quod autem nostri Mathię filium Leodigarium Leodegar Hirsgarter , von Winterthur , 1524-1567 , Sohn von Matthias , ab 1539 Stipendiat in Zürich , 1544 ordiniert , wurde vorerst Provisor an der Lateinschule am Großmünster und Pfarrer der Stiftsfiliale Schwamendingen , dann 1547 Pfarrer in Laufen ( Kt . Zürich). 1562 wurde er aus gesundheitlichen Gründen in den Ruhestand versetzt .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_205",
          "psc_text": "An Idatius in Chronico, qui alias episcoporum clades descripsit, hanc unam de Turribii exsilio reticuisset? Denique, cur et caeteri omnes Hispaniae Galliciaeque scriptores tanto silentio laborassent in maximi momenti re? Non itaque ad hocce effugium recurrendum est. 9. Neque quidem tam longam plurium annorum peregrinationem, antequam ad episcopatum eveheretur, Turribius peragere potuit. Post Dictinii quippe mortem, quae ante Christi annum 420 contigit, ut ex Augustino 254 vidimus, jam Asturicensem Ecclesiam Turribius est assecutus. Sed tunc non Leo Magnus, sed Zosimus, aut Bonifacius, catholicae Ecclesiae praeerat. Quare cum in exordio secundi capitis illius epistolae Turribius de seipso tamquam de homine jamjam ex peregrinatione adveniente loquatur, inde fit quod quae de Asturicensi concilio ex Idatii Chronico narrant Baluzius et Aguirre minime in Leonis aevum, videlicet in annum 446, rejici possint. Quod si tandem confingamus non statim post adeptum episcopatum Turribium ad Idatium et Ceponium scripsisse, nec Leonem veluti supremum magistrum et judicem",
          "candidate_score": 0.658806,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_10_12",
          "bdc_text": "Quando igitur alii apud te pluris sunt eruditionis nomine , sine me tuum demereri favorem , quod literas amo , literatos suspicio atque exosculor . Quod autem nostri Mathię filium Leodigarium Leodegar Hirsgarter , von Winterthur , 1524-1567 , Sohn von Matthias , ab 1539 Stipendiat in Zürich , 1544 ordiniert , wurde vorerst Provisor an der Lateinschule am Großmünster und Pfarrer der Stiftsfiliale Schwamendingen , dann 1547 Pfarrer in Laufen ( Kt . Zürich). 1562 wurde er aus gesundheitlichen Gründen in den Ruhestand versetzt . Er kaufte sich in Zürich ein Haus am Salzmarkt .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_205",
          "psc_text": "An Idatius in Chronico, qui alias episcoporum clades descripsit, hanc unam de Turribii exsilio reticuisset? Denique, cur et caeteri omnes Hispaniae Galliciaeque scriptores tanto silentio laborassent in maximi momenti re? Non itaque ad hocce effugium recurrendum est. 9. Neque quidem tam longam plurium annorum peregrinationem, antequam ad episcopatum eveheretur, Turribius peragere potuit. Post Dictinii quippe mortem, quae ante Christi annum 420 contigit, ut ex Augustino 254 vidimus, jam Asturicensem Ecclesiam Turribius est assecutus. Sed tunc non Leo Magnus, sed Zosimus, aut Bonifacius, catholicae Ecclesiae praeerat. Quare cum in exordio secundi capitis illius epistolae Turribius de seipso tamquam de homine jamjam ex peregrinatione adveniente loquatur, inde fit quod quae de Asturicensi concilio ex Idatii Chronico narrant Baluzius et Aguirre minime in Leonis aevum, videlicet in annum 446, rejici possint. Quod si tandem confingamus non statim post adeptum episcopatum Turribium ad Idatium et Ceponium scripsisse, nec Leonem veluti supremum magistrum et judicem",
          "candidate_score": 0.654886,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_11_13",
          "bdc_text": "Quod autem nostri Mathię filium Leodigarium Leodegar Hirsgarter , von Winterthur , 1524-1567 , Sohn von Matthias , ab 1539 Stipendiat in Zürich , 1544 ordiniert , wurde vorerst Provisor an der Lateinschule am Großmünster und Pfarrer der Stiftsfiliale Schwamendingen , dann 1547 Pfarrer in Laufen ( Kt . Zürich). 1562 wurde er aus gesundheitlichen Gründen in den Ruhestand versetzt . Er kaufte sich in Zürich ein Haus am Salzmarkt . Bullinger , der ihn - wie hier gemeldet wird - als Schüler in sein Haus aufgenommen hatte , schrieb über ihn :",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_236",
          "psc_text": "Ecclesiae saeculo, nemini licebat per domos sacras Scripturas habere ab haereticis vitiatas atque corruptas, qui fieri nunc potest ut tantopere heterodoxi conquerantur, cum suos libros sub anathematis poena legendos catholicis ab apostolica sede interdictum intelligunt? Sed in hac re exploratissima diutius immorari vitio mihi daretur, et propterea ad sextum decimum caput gradum facimus, in quo de aliis libris haereticorum studio conscriptis S. pontifex verba fecit. 7. Hoc itaque sextum decimum caput, postremum sanctus Leo Magnus appellat, eo sensu videlicet, ut sexdecim capita discutienda Turribii libellus ad apostolicam sedem transmissus contineret. Sed quia et aliud in extrema familiaris suae epistolae parte idem Asturicensis episcopus subjecerat, quod est de Christi carne: An vere requieverit in sepulcro, idcirco merito judicavimus antiquam vulgatam lectionem, sexdecim nimirum, esse expungendam, et codicum suffragio, ut diximus, novam, decem et septem videlicet, esse sequendam. Sextodecimo igitur Turribiani libelli capiti S. pontifex occurrens, ejusdem imprimis Turribii approbat querimoniam, eam",
          "candidate_score": 0.654124,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_10_12",
          "bdc_text": "Quando igitur alii apud te pluris sunt eruditionis nomine , sine me tuum demereri favorem , quod literas amo , literatos suspicio atque exosculor . Quod autem nostri Mathię filium Leodigarium Leodegar Hirsgarter , von Winterthur , 1524-1567 , Sohn von Matthias , ab 1539 Stipendiat in Zürich , 1544 ordiniert , wurde vorerst Provisor an der Lateinschule am Großmünster und Pfarrer der Stiftsfiliale Schwamendingen , dann 1547 Pfarrer in Laufen ( Kt . Zürich). 1562 wurde er aus gesundheitlichen Gründen in den Ruhestand versetzt . Er kaufte sich in Zürich ein Haus am Salzmarkt .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_236",
          "psc_text": "Ecclesiae saeculo, nemini licebat per domos sacras Scripturas habere ab haereticis vitiatas atque corruptas, qui fieri nunc potest ut tantopere heterodoxi conquerantur, cum suos libros sub anathematis poena legendos catholicis ab apostolica sede interdictum intelligunt? Sed in hac re exploratissima diutius immorari vitio mihi daretur, et propterea ad sextum decimum caput gradum facimus, in quo de aliis libris haereticorum studio conscriptis S. pontifex verba fecit. 7. Hoc itaque sextum decimum caput, postremum sanctus Leo Magnus appellat, eo sensu videlicet, ut sexdecim capita discutienda Turribii libellus ad apostolicam sedem transmissus contineret. Sed quia et aliud in extrema familiaris suae epistolae parte idem Asturicensis episcopus subjecerat, quod est de Christi carne: An vere requieverit in sepulcro, idcirco merito judicavimus antiquam vulgatam lectionem, sexdecim nimirum, esse expungendam, et codicum suffragio, ut diximus, novam, decem et septem videlicet, esse sequendam. Sextodecimo igitur Turribiani libelli capiti S. pontifex occurrens, ejusdem imprimis Turribii approbat querimoniam, eam",
          "candidate_score": 0.653975,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_10_12",
          "bdc_text": "Quando igitur alii apud te pluris sunt eruditionis nomine , sine me tuum demereri favorem , quod literas amo , literatos suspicio atque exosculor . Quod autem nostri Mathię filium Leodigarium Leodegar Hirsgarter , von Winterthur , 1524-1567 , Sohn von Matthias , ab 1539 Stipendiat in Zürich , 1544 ordiniert , wurde vorerst Provisor an der Lateinschule am Großmünster und Pfarrer der Stiftsfiliale Schwamendingen , dann 1547 Pfarrer in Laufen ( Kt . Zürich). 1562 wurde er aus gesundheitlichen Gründen in den Ruhestand versetzt . Er kaufte sich in Zürich ein Haus am Salzmarkt .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_251",
          "psc_text": "de qua agimus Leonis aevo conscriptam fuisse asseveravit. Cujus quippe veritati minime officere potest tanta illa mss. et editorum exemplarium diversitas, quae nobis in iis anathematismis conspicienda occurrit, dum videlicet aliqui ex codicibus duodecim dumtaxat anathematismos contineant, edita exemplaria decem et octo, in Augustini Operibus horum numerus usque ad viginti sex augeatur. Tantam porro diversitatem cum animadverteret Quesnellus, suis studiis 264 et partibus prodesse posse censuit. Et propterea eam modo Leoni adjudicat, quam ex Romano canonum codice avulsisse suspicatur, modo eam Augustino asserendam esse conjicere conatur, quasi quod aliquando vel ad Hispaniarum episcopos miserit, vel illam ex Africa asportatam a Leone, cum ille adhuc acoluthus Zosimi decretum adversus Pelagianos detulit, etc. Rectene ac sapienter hoc loco et sequentibus Quesnellum ratiocinari arbitrabimur? Frivolum utrumque et sine fundamento esse jam olim Harduinus annotavit. Sed Parisiensem hunc Leonis Operum editorem pro more comminisci et nugari voluisse, ii perspicue intelligent, qui cum in fidei",
          "candidate_score": 0.653807,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_11",
          "bdc_text": "Quod autem nostri Mathię filium Leodigarium Leodegar Hirsgarter , von Winterthur , 1524-1567 , Sohn von Matthias , ab 1539 Stipendiat in Zürich , 1544 ordiniert , wurde vorerst Provisor an der Lateinschule am Großmünster und Pfarrer der Stiftsfiliale Schwamendingen , dann 1547 Pfarrer in Laufen ( Kt . Zürich). 1562 wurde er aus gesundheitlichen Gründen in den Ruhestand versetzt .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_210",
          "psc_text": "occasione. Novum ejusdem fragmentum de canonicis Scripturis, ex Palat. Vat. bibliot. cod. erutum. 1. Nos itaque, tot tantisque praecedentibus suffulti testimoniis, cum de veritate auctoritateque epistolae 15 S. Leonis Magni minime ambigere possemus, tantummodo eam a mendis purgare, si quae in eam irrepserunt, curavimus. Pro quo quidem labore felicius absolvendo necessaria nobis non defuere subsidia; nam, praeter varios antiquissimos Vaticanos codd., quos nostris oculis lustravimus; praeter Grimaneum archetypum Parisiis asservatum, juxta cujus lectiones Paschasius Quesnellus suam adornasse editionem maxime gloriatur, quem nos ipsi amicorum ope adjuti fideliter exscribere curavimus, illam eamdem epistolam tum ad Vallicellanum, tum ad duo Florentina exemplaria exegimus, ut divino quandoque Nomine opitulante, omnia Leonis Opera puriora, nitidiora auctioraque novis typis prodire possint. Sed jam ad institutum revertamur. Laudata igitur S. pontificis ad Asturicensem episcopum epistola sexdecim subjecta habet capitula, quia totidem discutienda et definienda Turribius Leoni proposuerat. Id ea verba innuunt: Quia ergo dilectio tua fideli",
          "candidate_score": 0.653262,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_10_12",
          "bdc_text": "Quando igitur alii apud te pluris sunt eruditionis nomine , sine me tuum demereri favorem , quod literas amo , literatos suspicio atque exosculor . Quod autem nostri Mathię filium Leodigarium Leodegar Hirsgarter , von Winterthur , 1524-1567 , Sohn von Matthias , ab 1539 Stipendiat in Zürich , 1544 ordiniert , wurde vorerst Provisor an der Lateinschule am Großmünster und Pfarrer der Stiftsfiliale Schwamendingen , dann 1547 Pfarrer in Laufen ( Kt . Zürich). 1562 wurde er aus gesundheitlichen Gründen in den Ruhestand versetzt . Er kaufte sich in Zürich ein Haus am Salzmarkt .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_210",
          "psc_text": "occasione. Novum ejusdem fragmentum de canonicis Scripturis, ex Palat. Vat. bibliot. cod. erutum. 1. Nos itaque, tot tantisque praecedentibus suffulti testimoniis, cum de veritate auctoritateque epistolae 15 S. Leonis Magni minime ambigere possemus, tantummodo eam a mendis purgare, si quae in eam irrepserunt, curavimus. Pro quo quidem labore felicius absolvendo necessaria nobis non defuere subsidia; nam, praeter varios antiquissimos Vaticanos codd., quos nostris oculis lustravimus; praeter Grimaneum archetypum Parisiis asservatum, juxta cujus lectiones Paschasius Quesnellus suam adornasse editionem maxime gloriatur, quem nos ipsi amicorum ope adjuti fideliter exscribere curavimus, illam eamdem epistolam tum ad Vallicellanum, tum ad duo Florentina exemplaria exegimus, ut divino quandoque Nomine opitulante, omnia Leonis Opera puriora, nitidiora auctioraque novis typis prodire possint. Sed jam ad institutum revertamur. Laudata igitur S. pontificis ad Asturicensem episcopum epistola sexdecim subjecta habet capitula, quia totidem discutienda et definienda Turribius Leoni proposuerat. Id ea verba innuunt: Quia ergo dilectio tua fideli",
          "candidate_score": 0.650982,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 6,
      "cf_id": "cf051",
      "work_id": "054_Leo-I_Epistolae",
      "max_score": 0.681737,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_9_11",
          "bdc_text": "iam enim liquido apparet mihi tuam ab omnibus decantatam humanitatem doctis pariter ac indoctis patere . Quando igitur alii apud te pluris sunt eruditionis nomine , sine me tuum demereri favorem , quod literas amo , literatos suspicio atque exosculor . Quod autem nostri Mathię filium Leodigarium Leodegar Hirsgarter , von Winterthur , 1524-1567 , Sohn von Matthias , ab 1539 Stipendiat in Zürich , 1544 ordiniert , wurde vorerst Provisor an der Lateinschule am Großmünster und Pfarrer der Stiftsfiliale Schwamendingen , dann 1547 Pfarrer in Laufen ( Kt . Zürich). 1562 wurde er aus gesundheitlichen Gründen in den Ruhestand versetzt .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_732",
          "psc_text": "qui apud nos sunt exarchum, sanctitati vestrae suggessi: quandoquidem ne ad vos 952 contenderem, regiarum litterarum vincula retinuerunt, quemadmodum et alios. Et sanctitatem vestram oro ut et paterno affectu illos videat, et sinceras aures vestras illis benignas praebeat, et calumniis vexatam ac sine causa impugnatam senectutem meam studio et providentia vestra dignetur, tum ante omnia fidei insidiis appetitae quam maximam potest curam gerat, paternamque haereditatem Ecclesiis integram custodiat: ut pro his etiam paratas remunerationes a munifico et liberali Domino sanctitas vestra recipiat. 941 Λέοντι ἐπισκόπῳ Ῥώμης. Εἰ Παῦλος τῆς ἀληθείας ὁ κήρυξ, ἡ τοῦ ἁγίου πνεύματος σάλπιγξ, πρὸς τὸν μέγαν ἔδραμε Πέτρον, ὥστε τοῖς ἐν Ἀντιοχείᾳ περὶ τῆς κατὰ νόμον πολιτείας ἀμφισβητοῦσι παρ' αὐτοῦ κομίσαι τὴν λύσιν, πολλῶ μᾶλλον ἡμεῖς οἱ εὐτελεῖς καὶ σμικροὶ, πρὸς τὸν ἀποστολικὸν ὑμῶν τρέχομεν θρόνον. Ὥστε παρ' ὑμῶν λαβεῖν τοῖς τῶν ἐκκλησιῶν ἕλκεσι θεραπείαν. Διὰ πάντα γὰρ ὑμῶν τὸ πρωτεύειν ἁρμόττει. Πολλοῖς γὰρ ὁ ὑμέτερος",
          "candidate_score": 0.681737,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_11_13",
          "bdc_text": "Quod autem nostri Mathię filium Leodigarium Leodegar Hirsgarter , von Winterthur , 1524-1567 , Sohn von Matthias , ab 1539 Stipendiat in Zürich , 1544 ordiniert , wurde vorerst Provisor an der Lateinschule am Großmünster und Pfarrer der Stiftsfiliale Schwamendingen , dann 1547 Pfarrer in Laufen ( Kt . Zürich). 1562 wurde er aus gesundheitlichen Gründen in den Ruhestand versetzt . Er kaufte sich in Zürich ein Haus am Salzmarkt . Bullinger , der ihn - wie hier gemeldet wird - als Schüler in sein Haus aufgenommen hatte , schrieb über ihn :",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1598",
          "psc_text": "Hermes, qui in hac epistola appellatur Archidiaconus, vivo adhuc Rustico Biterrensibus episcopus datus fuit, a quibus cum non fuerit receptus, Narbonam rediit, et hac de re idem Rusticus et Hermes litteras ad Leonem dedere, ut ex Hilari papae epist. 8 colligere licet. His autem ut congruum tempus tribuatur, ante Leonis mortem, quae contigit an. 461, Hermes ad Biterrensem cathedram promotus videtur sub. an. 460; haec autem epistola, Hermete adhuc archidiacono Romae agente, scripta serius dicenda est an. 459. 7. His autem de tempore hujus epistolae praemissis manifestum fit quam sint inanes duae Quesnelli conjecturae, quibus cum animadverterit aliquot ex iis dubiis quae proposuit Rusticus decisa fuisse in conciliis Arausicano I, Vasensi I, et Arelatensi II, alterutrum not. 1 colligit: Scilicet vel Rusticum ad Leonem scripsisse, antequam eae difficiles quaestiones in conciliis supradictis ventilarentur et enodarentur: supervacaneum enim videretur et praeter consuetudinem Gallicanam, ut post soluta in pluribus comprovincialibus, aut majoribus",
          "candidate_score": 0.677829,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_11",
          "bdc_text": "Quod autem nostri Mathię filium Leodigarium Leodegar Hirsgarter , von Winterthur , 1524-1567 , Sohn von Matthias , ab 1539 Stipendiat in Zürich , 1544 ordiniert , wurde vorerst Provisor an der Lateinschule am Großmünster und Pfarrer der Stiftsfiliale Schwamendingen , dann 1547 Pfarrer in Laufen ( Kt . Zürich). 1562 wurde er aus gesundheitlichen Gründen in den Ruhestand versetzt .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1598",
          "psc_text": "Hermes, qui in hac epistola appellatur Archidiaconus, vivo adhuc Rustico Biterrensibus episcopus datus fuit, a quibus cum non fuerit receptus, Narbonam rediit, et hac de re idem Rusticus et Hermes litteras ad Leonem dedere, ut ex Hilari papae epist. 8 colligere licet. His autem ut congruum tempus tribuatur, ante Leonis mortem, quae contigit an. 461, Hermes ad Biterrensem cathedram promotus videtur sub. an. 460; haec autem epistola, Hermete adhuc archidiacono Romae agente, scripta serius dicenda est an. 459. 7. His autem de tempore hujus epistolae praemissis manifestum fit quam sint inanes duae Quesnelli conjecturae, quibus cum animadverterit aliquot ex iis dubiis quae proposuit Rusticus decisa fuisse in conciliis Arausicano I, Vasensi I, et Arelatensi II, alterutrum not. 1 colligit: Scilicet vel Rusticum ad Leonem scripsisse, antequam eae difficiles quaestiones in conciliis supradictis ventilarentur et enodarentur: supervacaneum enim videretur et praeter consuetudinem Gallicanam, ut post soluta in pluribus comprovincialibus, aut majoribus",
          "candidate_score": 0.672837,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_9_11",
          "bdc_text": "iam enim liquido apparet mihi tuam ab omnibus decantatam humanitatem doctis pariter ac indoctis patere . Quando igitur alii apud te pluris sunt eruditionis nomine , sine me tuum demereri favorem , quod literas amo , literatos suspicio atque exosculor . Quod autem nostri Mathię filium Leodigarium Leodegar Hirsgarter , von Winterthur , 1524-1567 , Sohn von Matthias , ab 1539 Stipendiat in Zürich , 1544 ordiniert , wurde vorerst Provisor an der Lateinschule am Großmünster und Pfarrer der Stiftsfiliale Schwamendingen , dann 1547 Pfarrer in Laufen ( Kt . Zürich). 1562 wurde er aus gesundheitlichen Gründen in den Ruhestand versetzt .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_462",
          "psc_text": "quae peculiare Scripturarum et verborum studium exigebant, aliquid diligentiae ac subsidii contulisse; ex quo aliqui eas ab ipso dictatas crediderunt, et in Gallicani scriptoris gloriam apud Gallos vulgarunt. 6. Quantum porro intersit, ut tam celebris dogmatica epistola emendatissima, quoad fieri potest, edatur, cum per se satis intelligitur, tum vero demonstrant etiam luculentius illa trium episcoporum Galliae ad Leonem epist. 67, c. 2: Idcirco si dignanter admittitis, deprecamur ut opus et praesentibus et futuris temporibus profuturum (de hac epistola loquuntur), quod nos asservandi studio foliis mandare curavimus, sanctitas vestra percurrere, et si quid librarii errore defuerit, emendare dignetur. In hanc rem perficiendam codices triginta et amplius expendimus, et inter hos sex vetustissimos. qui millenariam aetatem attingunt. Cum haec epistola invenitur in omnibus collectionibus, quas in praefatione recensuimus, exceptis collect. 4, 6, 7, 14, 15 et 16, tum vero ad praecipuos cujusque collectionis mss. libros eamdem relegimus, inter quos vetustissimi sunt Vat.",
          "candidate_score": 0.672688,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_3_5",
          "bdc_text": "Accedit huc , quod ex epNicht erhalten . istola Rhellicani , quam nuperrime ad me scripsit , intellexi publico oppidi nostri ministro commissum esse a pio quodam viroUnbekannt. , ut rem gestam praetori et senatui meomeo über der Zeile nachgetragen. exponat . Hinc ego in bonam spem adducor , ut , qui conatus meos non dico non probarunt , sed calumniari ( ut est ingratitudo ) nunquam desierunt , posthac cum de me tum de iis , qui fidei meę concrediti sunt , si non melius , at peiuspeius am Rande nachgetragen. minus sentiant .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_502",
          "psc_text": "σοφωτέροις μὲ εἴκειν; εἰς τὴν ἄνοιαν δὲ ταύτην ἐμπίπτουσιν, οἱ κατά τι μὲν ἐμπόδιον ἀσαφείας γνῶναι τὸ ἀληθὲς κωλυόμενοι, οὐκ ἐπὶ τὰς προφητικὰς δὲ φωνὰς, οὐκ ἐπὶ τάς τῶν ἀποστόλων γραφὰς, οὐκ ἐπὶ τὰς εὐαγγελικὰς αὐθεντίας, ἀλλ' ἐφ' ἑαυτοὺς ἀνατρέχοντες· καὶ διὰ τοῦτο διδάσκαλοι πλάνης ἀναδεικνύμενοι· ἐπειδὴ τῆς ἀληθείας μαθηταὶ μὴ γεγόνασι, ποίαν γὰρ ἀπὸ τῶν θείων βίβλων παιδείαν τῆς τε παλαιᾶς καὶ καινῆς διαθήκης προσέλαβεν, ὁς οὐδὲ αὐτοῦ τοῦ συμβόλου τῶν προοιμίων ἐδράξατο; καὶ ὅπερ ἀνὰ πᾶσαν τὴν οἰκουμένην τῇ φωνῇ πάντων τῶν ἀναγεννωμένων προφέρεται, τοῦτο κατὰ νοῦν ἔτι τούτου τοῦ γέροντος οὐ λαμβάνεται. Ἀγνοῶν τοίνυν τί δέοι περὶ τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ Θεοῦ λόγου νοεῖν, καὶ τῶν θείων γραφῶν ἐν τῷ πλάτει πονεῖν οὐ βουλόμενος, ὅπως ἂν τοῦ φωτὸς τῆς ἐντεῦθεν γνώσεως ἄξιος γένηται, ἐκείνην γοῦν ὤφειλε τὴν κοινὴν. καὶ μὴ διαφωνοῦσαν ὁμολογίαν ἐν ἀκροάσει περιμερίμνῳ ποιήσασθαι, ἣν τῶν πιστῶν ἅπαν 806 τό πλῆθος ὁμολογεῖ, πιστεύειν ἑαυτὸ εἰς Θεὸν",
          "candidate_score": 0.668111,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_11_13",
          "bdc_text": "Quod autem nostri Mathię filium Leodigarium Leodegar Hirsgarter , von Winterthur , 1524-1567 , Sohn von Matthias , ab 1539 Stipendiat in Zürich , 1544 ordiniert , wurde vorerst Provisor an der Lateinschule am Großmünster und Pfarrer der Stiftsfiliale Schwamendingen , dann 1547 Pfarrer in Laufen ( Kt . Zürich). 1562 wurde er aus gesundheitlichen Gründen in den Ruhestand versetzt . Er kaufte sich in Zürich ein Haus am Salzmarkt . Bullinger , der ihn - wie hier gemeldet wird - als Schüler in sein Haus aufgenommen hatte , schrieb über ihn :",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_421",
          "psc_text": "voluit eas litteras quas Leonem melius instructum plenius reddidisse aut brevi redditurum praesumebat. Enim vero si has dogmaticas Leonis litteras ille legisset, non videtur scripturus fuisse: Extra consensum Romanae civitatis episcopi causas fidei audire (seu ex Graeco cognoscere, aut dijudicare) non possumus; quae verba nondum sibi notam Romani episcopi sententiam declarant. Igitur haec Chrysologi epistola sub idem tempus data videtur, quo Leo scripsit epistolas 23 et 24, id est circa Februarium an. 449. Forte idem ille vir, qui Theodosii atque Eutychis litteras ad S. Leonem attulit, Ravennam etiam cum ejusdem Theodosii litteris ad Valentinianum transivit, et hac occasione epistolam Eutychis ad Chrysologum detulit. Huic autem Constantinopolim revertenti, dum Valentiniani responsa referret, Chrysologus tradidit hanc epistolam ad Eutychem, ut citius ac tutius traderetur. Certe autem non scripsit post notitiam actorum in Eutychem, aut definitivo Leonis epistolae, ut in Quesnelli sententia praesumendum est. EPISTOLA XXV, PETRI CHRYSOLOGI EPISCOPI RAVENNATIS AD EUTYCHEM PRESBYTERUM.",
          "candidate_score": 0.667542,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_9_11",
          "bdc_text": "iam enim liquido apparet mihi tuam ab omnibus decantatam humanitatem doctis pariter ac indoctis patere . Quando igitur alii apud te pluris sunt eruditionis nomine , sine me tuum demereri favorem , quod literas amo , literatos suspicio atque exosculor . Quod autem nostri Mathię filium Leodigarium Leodegar Hirsgarter , von Winterthur , 1524-1567 , Sohn von Matthias , ab 1539 Stipendiat in Zürich , 1544 ordiniert , wurde vorerst Provisor an der Lateinschule am Großmünster und Pfarrer der Stiftsfiliale Schwamendingen , dann 1547 Pfarrer in Laufen ( Kt . Zürich). 1562 wurde er aus gesundheitlichen Gründen in den Ruhestand versetzt .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_160",
          "psc_text": "praesumptio altentare nitatur. Tunc enim demum Ecclesiarum pax ubique servabitur, si rectorem suum agnoscat universitas. Haec cum hactenus inviolabiliter fuerint custodita, Hilarius Arelatensis, sicut venerabilis viri Leonis Romani papae fideli relatione comperimus, contumaci ausu inlicita quaedam praesumendo tentavit, et ideo transalpinas Ecclesias abominabilis tumultus invasit, quod recens maxime testatur exemplum. Hilarius enim, qui episcopus Arelatensis vocatur, 643 Ecclesiae Romanae urbis inconsulto pontifice, judicia, sive ordinationes episcoporum sola temeritate usurpans invasit. Nam alios incompetenter removit, indecenter alios invitis et repugnantibus civibus ordinavit. Qui quidem, quoniam non facile ab his qui non elegerant recipiebantur, manum sibi contrahebat armatam, et claustra murorum in hostilem morem vel obsidione cingebat, vel aggressione reserabat, et ad sedem quietis, pacem praedicaturos per bella ducebat. His talibus et contra imperii majestatem, et contra reverentiam apostolicae sedis admissis, per ordinem religiosi viri Urbis papae cognitione discussis, certa in eum et de his quos male ordinaverat lata sententia est. Et",
          "candidate_score": 0.667156,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_9_11",
          "bdc_text": "iam enim liquido apparet mihi tuam ab omnibus decantatam humanitatem doctis pariter ac indoctis patere . Quando igitur alii apud te pluris sunt eruditionis nomine , sine me tuum demereri favorem , quod literas amo , literatos suspicio atque exosculor . Quod autem nostri Mathię filium Leodigarium Leodegar Hirsgarter , von Winterthur , 1524-1567 , Sohn von Matthias , ab 1539 Stipendiat in Zürich , 1544 ordiniert , wurde vorerst Provisor an der Lateinschule am Großmünster und Pfarrer der Stiftsfiliale Schwamendingen , dann 1547 Pfarrer in Laufen ( Kt . Zürich). 1562 wurde er aus gesundheitlichen Gründen in den Ruhestand versetzt .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_149",
          "psc_text": "esse consessum, postmodum sit sententia meliore sublatum? Exspectarentur certe vota civium, testimonia populorum; quaereretur honoratorum arbitrium, electio clericorum, quae in sacerdotum solent ordinationibus ab his qui noverunt Patrum regulas, custodiri: ut apostolicae auctoritatis norma in omnibus servaretur, qua praecipitur ut sacerdos Ecclesiae praefuturus, non solum attestatione fidelium, sed etiam eorum qui foris sunt testimonio muniatur (I Tim. III, 7), neque illius scandali relinquatur occasio, cum per pacem et Deo placitam concordiam consonis omnium studiis, qui doctor pacis futurus est, ordinatur. CAP. V. Sed ille insperatus nescientibus supervenit, et improvisus abscessit, cursu, ut didicimus, celeri itinera multa conficiens, et per longinquas provincias tanta immaturitate discurrens, ut videatur gloriam de scurrili velocitate potius quam de sacerdotali moderatione captasse. Haec enim directarum ad nos civium verba sunt litterarum: Ante abscessit quam eum venisse 638 nossemus. Non est hoc redire, sed fugere, nec salubritatem impendere diligentiae pastoralis, sed vim inferre latronis et furis, dicente",
          "candidate_score": 0.666144,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_11_13",
          "bdc_text": "Quod autem nostri Mathię filium Leodigarium Leodegar Hirsgarter , von Winterthur , 1524-1567 , Sohn von Matthias , ab 1539 Stipendiat in Zürich , 1544 ordiniert , wurde vorerst Provisor an der Lateinschule am Großmünster und Pfarrer der Stiftsfiliale Schwamendingen , dann 1547 Pfarrer in Laufen ( Kt . Zürich). 1562 wurde er aus gesundheitlichen Gründen in den Ruhestand versetzt . Er kaufte sich in Zürich ein Haus am Salzmarkt . Bullinger , der ihn - wie hier gemeldet wird - als Schüler in sein Haus aufgenommen hatte , schrieb über ihn :",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_31",
          "psc_text": "Theodoretum lib. I c. 8 et 9, id solum probat, clericos a Meletio ordinatos, qui in suum gradum ita fuerant recepti, ut post clericos ordinatos a legitimo episcopo, omni auctoritate his reservata, infimum locum tenerent, post illorum mortem in ipsorum locum et auctoritatem subrogari potuisse, si quaedam circumstantiae id flagitarent: quae promotio eumdem ordinem auctoritate praeditum respicit, non autem altiorem. Sed quidquid in hoc ipso videatur, neque hic, neque alius peculiaris casus, qui dispensationi tribui debet, constitutionem ac disciplinam vocare potest in dubium, quam et Ambrosii, et Zosimi, et ipsius Leonis testimoniis satis certam ostendimus. Unde nihil est cur ex hoc capite epistolam ad Januarium repudiemus, ac si disciplinam eo tempore ignotam praeferat. 18. Quos vero canones Leo intellexerit, cum hac in re canonum constitutionem allegavit; quoniam de disciplina ex dictis constat, si in magna antiquorum monumentorum penuria nullum certum canonem, constitutionem nullam proferre possimus, nihil praejudicat. Forte S. pontifex",
          "candidate_score": 0.661604,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_11_13",
          "bdc_text": "Quod autem nostri Mathię filium Leodigarium Leodegar Hirsgarter , von Winterthur , 1524-1567 , Sohn von Matthias , ab 1539 Stipendiat in Zürich , 1544 ordiniert , wurde vorerst Provisor an der Lateinschule am Großmünster und Pfarrer der Stiftsfiliale Schwamendingen , dann 1547 Pfarrer in Laufen ( Kt . Zürich). 1562 wurde er aus gesundheitlichen Gründen in den Ruhestand versetzt . Er kaufte sich in Zürich ein Haus am Salzmarkt . Bullinger , der ihn - wie hier gemeldet wird - als Schüler in sein Haus aufgenommen hatte , schrieb über ihn :",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_60",
          "psc_text": "nonnullos absque erroris et auctorum damnatione et absque debitis subscriptionibus imprudenter admissos Septimus detexisset, quibus apertae damnationis et subscriptionis remedium Leo apponendum praecepit; id verisimilius in Leonis initia incidit, si praesertim epist. 1 non Januario, sed alicui ejus praedecessori data credatur. Cum vero hoc praedecessore brevi exstincto Januarius in eodem opere exsequendo pastoralem curam naviter et cum felici successu fuerit exsecutus (quod non exiguum tempus requirit), S. Leo an. 447 ab eodem accepit litteras, in quibus zelum et diligentiam suam prodens, exposuisse videtur non tantum Pelagianos cum debita cautione in gradum suum receptos, verum etiam aliquos ad ulteriorem gradum fuisse promotos. Hinc autem Leo zelum ejus primo commendans, veterem monitionem eidem inculcavit, ne quis ex haeresi adveniens sine debitis cautionibus reciperetur. Dein vero illam canonum constitutionem ingerendam credidit, ne in suum gradum perinde admissi ad ulteriorem promoverentur: quod unum per hoc tempus correctione dignum superesse, ex iisdem Januarii litteris detexerat.",
          "candidate_score": 0.660477,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_11_13",
          "bdc_text": "Quod autem nostri Mathię filium Leodigarium Leodegar Hirsgarter , von Winterthur , 1524-1567 , Sohn von Matthias , ab 1539 Stipendiat in Zürich , 1544 ordiniert , wurde vorerst Provisor an der Lateinschule am Großmünster und Pfarrer der Stiftsfiliale Schwamendingen , dann 1547 Pfarrer in Laufen ( Kt . Zürich). 1562 wurde er aus gesundheitlichen Gründen in den Ruhestand versetzt . Er kaufte sich in Zürich ein Haus am Salzmarkt . Bullinger , der ihn - wie hier gemeldet wird - als Schüler in sein Haus aufgenommen hatte , schrieb über ihn :",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_644",
          "psc_text": "testatur. At hoc in hypothesi ejusdem chronicae notationis in utraque epistola satis ingeniose dictum videri potest, non tamen probabiliter, verisimillimum enim est Leonem ad Pulcheriam misisse exemplar, quod originali ad Theodosium tradito responderet. Hypothesim vero ejusdem diei in epistola signati, ex Latino textu pendet, quod non esse proprium hujus epistolae, sed ex epist. 44 sumptum jam demonstravimus. Repudiata vero hac hypothesi id ita evenisse conjici potest. S. pontifex primo scripsit epistolam 43. Haec sane in omnibus tum Venetis, tum Vaticanis Graecis codicibus, nec non in illis quos vetus interpres Latinus, seu Rusticus vidit, primo loco constanter describitur ante epistolam 44, quod anterioris temporis indicium est; at post aliquot dies; cum jam discessissent ii quibus epist. 43 tradita fuerat, eamdem S. Leo aliquibus mutatis, ac pluribus additis, renovavit, aliisque tradidit perferendam, ita ut, priori, si fieri posset, revocata vel suppressa, hanc Theodosio offerrent; ejusdemque exemplum litteris ad Pulcheriam scriptis junxit. Ita",
          "candidate_score": 0.660062,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_11_13",
          "bdc_text": "Quod autem nostri Mathię filium Leodigarium Leodegar Hirsgarter , von Winterthur , 1524-1567 , Sohn von Matthias , ab 1539 Stipendiat in Zürich , 1544 ordiniert , wurde vorerst Provisor an der Lateinschule am Großmünster und Pfarrer der Stiftsfiliale Schwamendingen , dann 1547 Pfarrer in Laufen ( Kt . Zürich). 1562 wurde er aus gesundheitlichen Gründen in den Ruhestand versetzt . Er kaufte sich in Zürich ein Haus am Salzmarkt . Bullinger , der ihn - wie hier gemeldet wird - als Schüler in sein Haus aufgenommen hatte , schrieb über ihn :",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_183",
          "psc_text": "nimirum codices reperimus signatum num. 5845 continentem puram Dionysii collectionem, quam uti rarissimam Coustantius laudavit, quaeque desinit in epistolis Anastasii II. In hoc autem codice, qui antiquissimus est, et Decretalibus praemittit Dionysii epistolam ad Julianum presbyterum in hoc uno ms. inventam, et ex eodem editam, post descriptam puram collectionem Dionysii eodem antiquo charactere appendix subjicitur, in qua primo ponuntur tria concilia Symmachi papae, unum an. 501, alterum an. 502, ac tertium an. 499, tum vero afferuntur tituli sex decretorum papae Hilari, duo Simplicii, et unus Felicis; ac post titulos ipsa decreta recitantur: quae omnia postea Hadrianeae collectioni suo loco juxta ordinem temporum fuerunt inserta. Post decretum autem Felicis pag. 155 describitur Leonis epistola cum hoc titulo: In causa Lupicini episcopi: Leo universis episcopis per Caesariensem Mauritaniam constitutis. Cum de ordinationibus, et reliqua cum eadem Hadrianeae editionis forma atque lectione. Subjicitur huic epistolae Leonis pag. 157: Epistola Zosimi ad presbyteros Ravennae",
          "candidate_score": 0.65743,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_11_13",
          "bdc_text": "Quod autem nostri Mathię filium Leodigarium Leodegar Hirsgarter , von Winterthur , 1524-1567 , Sohn von Matthias , ab 1539 Stipendiat in Zürich , 1544 ordiniert , wurde vorerst Provisor an der Lateinschule am Großmünster und Pfarrer der Stiftsfiliale Schwamendingen , dann 1547 Pfarrer in Laufen ( Kt . Zürich). 1562 wurde er aus gesundheitlichen Gründen in den Ruhestand versetzt . Er kaufte sich in Zürich ein Haus am Salzmarkt . Bullinger , der ihn - wie hier gemeldet wird - als Schüler in sein Haus aufgenommen hatte , schrieb über ihn :",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_184",
          "psc_text": "ordinem temporum fuerunt inserta. Post decretum autem Felicis pag. 155 describitur Leonis epistola cum hoc titulo: In causa Lupicini episcopi: Leo universis episcopis per Caesariensem Mauritaniam constitutis. Cum de ordinationibus, et reliqua cum eadem Hadrianeae editionis forma atque lectione. Subjicitur huic epistolae Leonis pag. 157: Epistola Zosimi ad presbyteros Ravennae directa. Zosimi commonitorium presbyteris et diaconibus qui Ravennae sunt. Ex relatione, etc., quae in eodem Hadrianeo codice legitur. Tandem post hanc epistolam, veluti novum additamentum sequitur tabula capitum 79, ipsaque documenta post tabulam subjiciuntur. De his alibi fusius erit dicendum. Nunc satis sit memorare quinque priora documenta, quae sic afferuntur: Pag. 159. I. Justinus Augustus Hormisdae. Quo fuimus semper, etc. Pag. 160. II. Exemplar precum a clericis et monachis Antiochenis, Hierosolymitanis. etc., ad Justinum. Haurite aquam cum laetitia, etc. Pag. 161. III. Hormisda Justino. Interea quae ad unitatem Ecclesiae, etc. Pag. 164. IV. Hormisda presbyteris, diaconibus et archimandritis secundae Syriae.",
          "candidate_score": 0.657207,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_11",
          "bdc_text": "Quod autem nostri Mathię filium Leodigarium Leodegar Hirsgarter , von Winterthur , 1524-1567 , Sohn von Matthias , ab 1539 Stipendiat in Zürich , 1544 ordiniert , wurde vorerst Provisor an der Lateinschule am Großmünster und Pfarrer der Stiftsfiliale Schwamendingen , dann 1547 Pfarrer in Laufen ( Kt . Zürich). 1562 wurde er aus gesundheitlichen Gründen in den Ruhestand versetzt .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_421",
          "psc_text": "voluit eas litteras quas Leonem melius instructum plenius reddidisse aut brevi redditurum praesumebat. Enim vero si has dogmaticas Leonis litteras ille legisset, non videtur scripturus fuisse: Extra consensum Romanae civitatis episcopi causas fidei audire (seu ex Graeco cognoscere, aut dijudicare) non possumus; quae verba nondum sibi notam Romani episcopi sententiam declarant. Igitur haec Chrysologi epistola sub idem tempus data videtur, quo Leo scripsit epistolas 23 et 24, id est circa Februarium an. 449. Forte idem ille vir, qui Theodosii atque Eutychis litteras ad S. Leonem attulit, Ravennam etiam cum ejusdem Theodosii litteris ad Valentinianum transivit, et hac occasione epistolam Eutychis ad Chrysologum detulit. Huic autem Constantinopolim revertenti, dum Valentiniani responsa referret, Chrysologus tradidit hanc epistolam ad Eutychem, ut citius ac tutius traderetur. Certe autem non scripsit post notitiam actorum in Eutychem, aut definitivo Leonis epistolae, ut in Quesnelli sententia praesumendum est. EPISTOLA XXV, PETRI CHRYSOLOGI EPISCOPI RAVENNATIS AD EUTYCHEM PRESBYTERUM.",
          "candidate_score": 0.655394,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_10_12",
          "bdc_text": "Quando igitur alii apud te pluris sunt eruditionis nomine , sine me tuum demereri favorem , quod literas amo , literatos suspicio atque exosculor . Quod autem nostri Mathię filium Leodigarium Leodegar Hirsgarter , von Winterthur , 1524-1567 , Sohn von Matthias , ab 1539 Stipendiat in Zürich , 1544 ordiniert , wurde vorerst Provisor an der Lateinschule am Großmünster und Pfarrer der Stiftsfiliale Schwamendingen , dann 1547 Pfarrer in Laufen ( Kt . Zürich). 1562 wurde er aus gesundheitlichen Gründen in den Ruhestand versetzt . Er kaufte sich in Zürich ein Haus am Salzmarkt .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1402",
          "psc_text": "--V. Omnia Christianae religionis officia et mysteria apud Alexandriam esse intercepta. --VI. Scripta de fide prolixiora promittit, Anatolii incuriam taxat, catholicos commendat. LEO episcopus LEONI Augusto. CAP. I. Litteras clementiae tuae plenas virtute dei et lumine veritatis veneranter accepi: quibus cuperem, etiam in eo quod praesentiam meam pietas vestra necessariam existimat, obedire, ut majorem fructum conspectu vestri splendoris assequerer. Sed magis id vobis arbitror placiturum, quod eligendum ratio demonstravit. Nam cum sancto et spiritali studio in universum pacem Ecclesiae muniatis, nihilque sit convenientius 1322 fidei defendendae, quam his quae per omnia instruente Spiritu sancto, irreprehensibiliter definita sunt, inhaerere: ipsi videbimur bene statuta convellere, et auctoritates quas Ecclesia universalis amplexa est, ad arbitrium haereticae petitionis infringere, atque ita nullum collidendis collidendis Ecclesiis modum ponere, sed data licentia rebellandi, dilatare magis quam sopire certamina. Unde quia post illas Ephesinae synodi impietates, quibus Dioscori scelere fides catholica refutata et perversitas Eutychiana suscepta est,",
          "candidate_score": 0.654402,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_10_12",
          "bdc_text": "Quando igitur alii apud te pluris sunt eruditionis nomine , sine me tuum demereri favorem , quod literas amo , literatos suspicio atque exosculor . Quod autem nostri Mathię filium Leodigarium Leodegar Hirsgarter , von Winterthur , 1524-1567 , Sohn von Matthias , ab 1539 Stipendiat in Zürich , 1544 ordiniert , wurde vorerst Provisor an der Lateinschule am Großmünster und Pfarrer der Stiftsfiliale Schwamendingen , dann 1547 Pfarrer in Laufen ( Kt . Zürich). 1562 wurde er aus gesundheitlichen Gründen in den Ruhestand versetzt . Er kaufte sich in Zürich ein Haus am Salzmarkt .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_571",
          "psc_text": "ARCHIMANDRITAS CONSTANTINOPOLITANOS. SYNOPSIS. Sensum Eutychis exsecratur: ipsum ad saniorem mentem redire cupit, et sic communioni restitui. 859 Dilectissimis filiis FAUSTO, MARTINO et reliquis archimandritis LEO episcopus. Cum propter causam fidei, quam Eutyches perturbare tentavit, de latere meo mitterem, qui defensioni veritatis assisterent, congruum credidi, ut etiam ad vestram dilectionem scripta dirigerem: quos certum habeo ita studere pietati, ut blasphemas et impias voces nullatenus aequanimiter audire possitis; manente in cordibus vestris apostolica institutione, qua dicitur: Si quis vobis evangelizaverit praeter id quod accepistis, anathema sit (Galat. I, 9) . Sensum autem praedicti, qui, sicut gestorum lectione cognovimus, merito reprobatus est, etiam nos detestandum esse decernimus: ita ut si assertor insipiens in sua pravitate voluerit permanere, habeat cum his consortium, quorum est secutus errorem. Merito 861 enim fiet extra Christi Ecclesiam, qui in Christo humanam, id est nostram, negat esse naturam. Sed si idem spiritu Dei miserante correctus, impietatem sui erroris agnoverit,",
          "candidate_score": 0.654359,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_11",
          "bdc_text": "Quod autem nostri Mathię filium Leodigarium Leodegar Hirsgarter , von Winterthur , 1524-1567 , Sohn von Matthias , ab 1539 Stipendiat in Zürich , 1544 ordiniert , wurde vorerst Provisor an der Lateinschule am Großmünster und Pfarrer der Stiftsfiliale Schwamendingen , dann 1547 Pfarrer in Laufen ( Kt . Zürich). 1562 wurde er aus gesundheitlichen Gründen in den Ruhestand versetzt .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_31",
          "psc_text": "Theodoretum lib. I c. 8 et 9, id solum probat, clericos a Meletio ordinatos, qui in suum gradum ita fuerant recepti, ut post clericos ordinatos a legitimo episcopo, omni auctoritate his reservata, infimum locum tenerent, post illorum mortem in ipsorum locum et auctoritatem subrogari potuisse, si quaedam circumstantiae id flagitarent: quae promotio eumdem ordinem auctoritate praeditum respicit, non autem altiorem. Sed quidquid in hoc ipso videatur, neque hic, neque alius peculiaris casus, qui dispensationi tribui debet, constitutionem ac disciplinam vocare potest in dubium, quam et Ambrosii, et Zosimi, et ipsius Leonis testimoniis satis certam ostendimus. Unde nihil est cur ex hoc capite epistolam ad Januarium repudiemus, ac si disciplinam eo tempore ignotam praeferat. 18. Quos vero canones Leo intellexerit, cum hac in re canonum constitutionem allegavit; quoniam de disciplina ex dictis constat, si in magna antiquorum monumentorum penuria nullum certum canonem, constitutionem nullam proferre possimus, nihil praejudicat. Forte S. pontifex",
          "candidate_score": 0.654313,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_10_12",
          "bdc_text": "Quando igitur alii apud te pluris sunt eruditionis nomine , sine me tuum demereri favorem , quod literas amo , literatos suspicio atque exosculor . Quod autem nostri Mathię filium Leodigarium Leodegar Hirsgarter , von Winterthur , 1524-1567 , Sohn von Matthias , ab 1539 Stipendiat in Zürich , 1544 ordiniert , wurde vorerst Provisor an der Lateinschule am Großmünster und Pfarrer der Stiftsfiliale Schwamendingen , dann 1547 Pfarrer in Laufen ( Kt . Zürich). 1562 wurde er aus gesundheitlichen Gründen in den Ruhestand versetzt . Er kaufte sich in Zürich ein Haus am Salzmarkt .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1449",
          "psc_text": "displicuerant expostulat monetque ut Atticus presbyter propria subscriptione publice recitanda Eutychianum damnet errorem, si catholicus videri velit. LEO episcopus ANATOLIO episcopo. Lectis dilectionis tuae litteris, quas per filium nostrum Patritium diaconem direxisti, intellexi tibi studium meae sollicitudinis displicere, qua secundum dominicam charitatem, quam tibi a nobis impendi experimentis plurimis approbasti, de cavendis his qui communis fidei adversarii dicerentur admonui, ne ad negligentiam rectoris referretur, si quisquam in Ecclesia catholica ea praedicare praesumeret quae haereticorum sensibus convenirent. 1343 Quod utrum veraciter fama jactaret, dilectionis tuae inquirendum judicio delegavi. Neque in aliquo honorem tuum laesi, cui discutienda ea quae ad me erant perlata commisi: ut scilicet Atticus presbyter, quem talia audere cognoveram, nisi perfecta se satisfactione purgasset, et non solum voce haereticos, sed etiam propriae manus subscriptione damnasset, a communionis gratia esset alienus. Qui scripta mittendo dubiae fidei et professionis incertae, confirmavit magis quam diluit, quidquid ad nos de eo fama pertulerat;",
          "candidate_score": 0.653323,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_11",
          "bdc_text": "Quod autem nostri Mathię filium Leodigarium Leodegar Hirsgarter , von Winterthur , 1524-1567 , Sohn von Matthias , ab 1539 Stipendiat in Zürich , 1544 ordiniert , wurde vorerst Provisor an der Lateinschule am Großmünster und Pfarrer der Stiftsfiliale Schwamendingen , dann 1547 Pfarrer in Laufen ( Kt . Zürich). 1562 wurde er aus gesundheitlichen Gründen in den Ruhestand versetzt .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1603",
          "psc_text": "observante Quesnello, Rusticus eorum presbyterorum episcopus non interfuit, sed ad alium conventum. fortassis Narbonensem, habitum paulo ante hanc epistolam ad Rusticum, id est sub an. 458. Hinc Baluzius in nova Conciliorum collectione Narbonense concilium, in quo eorum presbyterorum causa cognita fuerit, jure astruxit, et solum perperam istud affixit anno 452. Dein cum haec epistola ad Rusticum tam sero fuerit scripta, dejectio illa animi, qua idem episcopus scandalorum occasione turbatus, vacationem ab episcopatus laboribus se peroptare Leoni significavit, non in initia episcopatus, nec in juventutem, ut Quesnellus putavit, sed in senectutem ejus incidit, cum gravis annis morti appropinquaret. 9. Nunc de codicibus aliquid dicendum superest. Invenimus hanc epistolam in mss. decem et septem collectionum, nimirum 1, 3 et reliquis usque ad 13, nec non in 18 et 21 usque ad 24, ac praeterea in peculiari vetustissimo ms. capituli Veronensis 58. Duobus autem modis haec in ejusmodi collectionibus praefertur. In omnibus enim",
          "candidate_score": 0.653111,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_11_13",
          "bdc_text": "Quod autem nostri Mathię filium Leodigarium Leodegar Hirsgarter , von Winterthur , 1524-1567 , Sohn von Matthias , ab 1539 Stipendiat in Zürich , 1544 ordiniert , wurde vorerst Provisor an der Lateinschule am Großmünster und Pfarrer der Stiftsfiliale Schwamendingen , dann 1547 Pfarrer in Laufen ( Kt . Zürich). 1562 wurde er aus gesundheitlichen Gründen in den Ruhestand versetzt . Er kaufte sich in Zürich ein Haus am Salzmarkt . Bullinger , der ihn - wie hier gemeldet wird - als Schüler in sein Haus aufgenommen hatte , schrieb über ihn :",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_747",
          "psc_text": "Asterii. Igitur sub finem ejusdem anni haec epistola ad Leonem scripta videtur; sicut et alia ordinatorum ejus, cujus fit mentio in epistola 71; nam statim post ordinationem ejusmodi epistolae scribebantur. 2. Sub idem tempus de eadem re ad Leonem litteras dedere Theodosius atque Pulcheria, et omnes hae epistolae simul videntur transmissae. Nondum tamen Romam pervenerant mense Martio anni 450, cum Leo scripsit epistolas 60 et 61, in quibus Flavianum adhuc vivum praesumit. Eas pontifex accipere potuit mense Aprili vel Maio; cujus morae quid in causa fuerit ignoramus. Cum autem difficilem rem proponerent, quae maturiorem consultationem flagitabat, forte hac de re Leo habuit illum tractatum, cujus gratia Petronium et Regulum Gallicanos diu se retinuisse scribit epist. 67, ad Ravennium, in quam vide annot. 2 (885 d). Haec quidem Anatolii causa adeo magnum pontifici negotium facessivit, ut quatuor legatos eligendos, instruendos, atque Constantinopolim transmittendos crediderit, quod non exiguam in respondendo dilationem flagitabat:",
          "candidate_score": 0.65256,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_11",
          "bdc_text": "Quod autem nostri Mathię filium Leodigarium Leodegar Hirsgarter , von Winterthur , 1524-1567 , Sohn von Matthias , ab 1539 Stipendiat in Zürich , 1544 ordiniert , wurde vorerst Provisor an der Lateinschule am Großmünster und Pfarrer der Stiftsfiliale Schwamendingen , dann 1547 Pfarrer in Laufen ( Kt . Zürich). 1562 wurde er aus gesundheitlichen Gründen in den Ruhestand versetzt .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_644",
          "psc_text": "testatur. At hoc in hypothesi ejusdem chronicae notationis in utraque epistola satis ingeniose dictum videri potest, non tamen probabiliter, verisimillimum enim est Leonem ad Pulcheriam misisse exemplar, quod originali ad Theodosium tradito responderet. Hypothesim vero ejusdem diei in epistola signati, ex Latino textu pendet, quod non esse proprium hujus epistolae, sed ex epist. 44 sumptum jam demonstravimus. Repudiata vero hac hypothesi id ita evenisse conjici potest. S. pontifex primo scripsit epistolam 43. Haec sane in omnibus tum Venetis, tum Vaticanis Graecis codicibus, nec non in illis quos vetus interpres Latinus, seu Rusticus vidit, primo loco constanter describitur ante epistolam 44, quod anterioris temporis indicium est; at post aliquot dies; cum jam discessissent ii quibus epist. 43 tradita fuerat, eamdem S. Leo aliquibus mutatis, ac pluribus additis, renovavit, aliisque tradidit perferendam, ita ut, priori, si fieri posset, revocata vel suppressa, hanc Theodosio offerrent; ejusdemque exemplum litteris ad Pulcheriam scriptis junxit. Ita",
          "candidate_score": 0.651946,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_5",
          "bdc_text": "Hinc ego in bonam spem adducor , ut , qui conatus meos non dico non probarunt , sed calumniari ( ut est ingratitudo ) nunquam desierunt , posthac cum de me tum de iis , qui fidei meę concrediti sunt , si non melius , at peiuspeius am Rande nachgetragen. minus sentiant .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_502",
          "psc_text": "σοφωτέροις μὲ εἴκειν; εἰς τὴν ἄνοιαν δὲ ταύτην ἐμπίπτουσιν, οἱ κατά τι μὲν ἐμπόδιον ἀσαφείας γνῶναι τὸ ἀληθὲς κωλυόμενοι, οὐκ ἐπὶ τὰς προφητικὰς δὲ φωνὰς, οὐκ ἐπὶ τάς τῶν ἀποστόλων γραφὰς, οὐκ ἐπὶ τὰς εὐαγγελικὰς αὐθεντίας, ἀλλ' ἐφ' ἑαυτοὺς ἀνατρέχοντες· καὶ διὰ τοῦτο διδάσκαλοι πλάνης ἀναδεικνύμενοι· ἐπειδὴ τῆς ἀληθείας μαθηταὶ μὴ γεγόνασι, ποίαν γὰρ ἀπὸ τῶν θείων βίβλων παιδείαν τῆς τε παλαιᾶς καὶ καινῆς διαθήκης προσέλαβεν, ὁς οὐδὲ αὐτοῦ τοῦ συμβόλου τῶν προοιμίων ἐδράξατο; καὶ ὅπερ ἀνὰ πᾶσαν τὴν οἰκουμένην τῇ φωνῇ πάντων τῶν ἀναγεννωμένων προφέρεται, τοῦτο κατὰ νοῦν ἔτι τούτου τοῦ γέροντος οὐ λαμβάνεται. Ἀγνοῶν τοίνυν τί δέοι περὶ τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ Θεοῦ λόγου νοεῖν, καὶ τῶν θείων γραφῶν ἐν τῷ πλάτει πονεῖν οὐ βουλόμενος, ὅπως ἂν τοῦ φωτὸς τῆς ἐντεῦθεν γνώσεως ἄξιος γένηται, ἐκείνην γοῦν ὤφειλε τὴν κοινὴν. καὶ μὴ διαφωνοῦσαν ὁμολογίαν ἐν ἀκροάσει περιμερίμνῳ ποιήσασθαι, ἣν τῶν πιστῶν ἅπαν 806 τό πλῆθος ὁμολογεῖ, πιστεύειν ἑαυτὸ εἰς Θεὸν",
          "candidate_score": 0.651827,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_10_12",
          "bdc_text": "Quando igitur alii apud te pluris sunt eruditionis nomine , sine me tuum demereri favorem , quod literas amo , literatos suspicio atque exosculor . Quod autem nostri Mathię filium Leodigarium Leodegar Hirsgarter , von Winterthur , 1524-1567 , Sohn von Matthias , ab 1539 Stipendiat in Zürich , 1544 ordiniert , wurde vorerst Provisor an der Lateinschule am Großmünster und Pfarrer der Stiftsfiliale Schwamendingen , dann 1547 Pfarrer in Laufen ( Kt . Zürich). 1562 wurde er aus gesundheitlichen Gründen in den Ruhestand versetzt . Er kaufte sich in Zürich ein Haus am Salzmarkt .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_462",
          "psc_text": "quae peculiare Scripturarum et verborum studium exigebant, aliquid diligentiae ac subsidii contulisse; ex quo aliqui eas ab ipso dictatas crediderunt, et in Gallicani scriptoris gloriam apud Gallos vulgarunt. 6. Quantum porro intersit, ut tam celebris dogmatica epistola emendatissima, quoad fieri potest, edatur, cum per se satis intelligitur, tum vero demonstrant etiam luculentius illa trium episcoporum Galliae ad Leonem epist. 67, c. 2: Idcirco si dignanter admittitis, deprecamur ut opus et praesentibus et futuris temporibus profuturum (de hac epistola loquuntur), quod nos asservandi studio foliis mandare curavimus, sanctitas vestra percurrere, et si quid librarii errore defuerit, emendare dignetur. In hanc rem perficiendam codices triginta et amplius expendimus, et inter hos sex vetustissimos. qui millenariam aetatem attingunt. Cum haec epistola invenitur in omnibus collectionibus, quas in praefatione recensuimus, exceptis collect. 4, 6, 7, 14, 15 et 16, tum vero ad praecipuos cujusque collectionis mss. libros eamdem relegimus, inter quos vetustissimi sunt Vat.",
          "candidate_score": 0.651304,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_11",
          "bdc_text": "Quod autem nostri Mathię filium Leodigarium Leodegar Hirsgarter , von Winterthur , 1524-1567 , Sohn von Matthias , ab 1539 Stipendiat in Zürich , 1544 ordiniert , wurde vorerst Provisor an der Lateinschule am Großmünster und Pfarrer der Stiftsfiliale Schwamendingen , dann 1547 Pfarrer in Laufen ( Kt . Zürich). 1562 wurde er aus gesundheitlichen Gründen in den Ruhestand versetzt .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_183",
          "psc_text": "nimirum codices reperimus signatum num. 5845 continentem puram Dionysii collectionem, quam uti rarissimam Coustantius laudavit, quaeque desinit in epistolis Anastasii II. In hoc autem codice, qui antiquissimus est, et Decretalibus praemittit Dionysii epistolam ad Julianum presbyterum in hoc uno ms. inventam, et ex eodem editam, post descriptam puram collectionem Dionysii eodem antiquo charactere appendix subjicitur, in qua primo ponuntur tria concilia Symmachi papae, unum an. 501, alterum an. 502, ac tertium an. 499, tum vero afferuntur tituli sex decretorum papae Hilari, duo Simplicii, et unus Felicis; ac post titulos ipsa decreta recitantur: quae omnia postea Hadrianeae collectioni suo loco juxta ordinem temporum fuerunt inserta. Post decretum autem Felicis pag. 155 describitur Leonis epistola cum hoc titulo: In causa Lupicini episcopi: Leo universis episcopis per Caesariensem Mauritaniam constitutis. Cum de ordinationibus, et reliqua cum eadem Hadrianeae editionis forma atque lectione. Subjicitur huic epistolae Leonis pag. 157: Epistola Zosimi ad presbyteros Ravennae",
          "candidate_score": 0.650726,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_11",
          "bdc_text": "Quod autem nostri Mathię filium Leodigarium Leodegar Hirsgarter , von Winterthur , 1524-1567 , Sohn von Matthias , ab 1539 Stipendiat in Zürich , 1544 ordiniert , wurde vorerst Provisor an der Lateinschule am Großmünster und Pfarrer der Stiftsfiliale Schwamendingen , dann 1547 Pfarrer in Laufen ( Kt . Zürich). 1562 wurde er aus gesundheitlichen Gründen in den Ruhestand versetzt .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_60",
          "psc_text": "nonnullos absque erroris et auctorum damnatione et absque debitis subscriptionibus imprudenter admissos Septimus detexisset, quibus apertae damnationis et subscriptionis remedium Leo apponendum praecepit; id verisimilius in Leonis initia incidit, si praesertim epist. 1 non Januario, sed alicui ejus praedecessori data credatur. Cum vero hoc praedecessore brevi exstincto Januarius in eodem opere exsequendo pastoralem curam naviter et cum felici successu fuerit exsecutus (quod non exiguum tempus requirit), S. Leo an. 447 ab eodem accepit litteras, in quibus zelum et diligentiam suam prodens, exposuisse videtur non tantum Pelagianos cum debita cautione in gradum suum receptos, verum etiam aliquos ad ulteriorem gradum fuisse promotos. Hinc autem Leo zelum ejus primo commendans, veterem monitionem eidem inculcavit, ne quis ex haeresi adveniens sine debitis cautionibus reciperetur. Dein vero illam canonum constitutionem ingerendam credidit, ne in suum gradum perinde admissi ad ulteriorem promoverentur: quod unum per hoc tempus correctione dignum superesse, ex iisdem Januarii litteris detexerat.",
          "candidate_score": 0.650011,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_11",
          "bdc_text": "Quod autem nostri Mathię filium Leodigarium Leodegar Hirsgarter , von Winterthur , 1524-1567 , Sohn von Matthias , ab 1539 Stipendiat in Zürich , 1544 ordiniert , wurde vorerst Provisor an der Lateinschule am Großmünster und Pfarrer der Stiftsfiliale Schwamendingen , dann 1547 Pfarrer in Laufen ( Kt . Zürich). 1562 wurde er aus gesundheitlichen Gründen in den Ruhestand versetzt .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1372",
          "psc_text": "epistolae delendum credidimus. 2. Eaedem duae epistolae suspectae fidei fuerunt Pagio ad an. 457, n. 7, sicut etiam epistola 153, ob imploratum auxilium Patricii Asparis, quae duo nomina separatim posita in epist. 149 et 150 pro duabus personis accepit, primum filii, alterum patris, cum tamen unum Asparem significent, qui patricii dignitate ornabatur, unde in epist. 153 Patricius Aspar vocatur. Cum vero Aspar esset Arianus, incredibile visum est Pagio S. pontificem ab Ariano opem postulasse contra Eutychianos et contra Timotheum Aelurum, cujus patrocinium Aspar susceperat. Sed cum Leo imperator Patricio Aspari imperium deberet, necessarium fuit ad eum confugere qui summam apud principem auctoritatem obtinebat, ut vel faveret vel non obsisteret. Cum vero olim catholicis adversus Eutychianos favisset, adeo ut apud Marcianum intercesserit pro Theodoreto, qui gratias illi reddidit epist. 139, S. pontifex fortassis ex insinuatione Anatolii vel Aetii ad eumdem scribens, auxilium aliquod sperare se posse existimavit. Timothei patrocinium non statim",
          "candidate_score": 0.649331,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_20_22",
          "bdc_text": "HBLS IV 229 . in convictum tuum recipis , bene facis ; est enim pius et studiosus adolescens .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_523",
          "psc_text": "καθαρθῇ διαλεγόμενος γάρ ἑαυτοῦ μαθηταῖς, καὶ συνδιατρίβων, καὶ συναλιζόμενος, ἀκριβέστερόν τε, καὶ πολυπραγμονικώτερον διὰ τῆς ἁφῆς ἑαυτὸν ψηλαφᾶσθαι παρὰ τούτων, οὓς ἔπληττε τὸ ἀμφίβολον, ἐνδιδούς· διὰ τοῦτο καὶ κεκλεισμένων τῶν θυρῶν εἰσῄει πρὸς τοὺς μαθητὰς, καὶ τῷ φυσήματι τῷ ἑαυτοῦ παρεῖχεν ἅγιον Πνεῦμα· καὶ χαριζόμενος τὸ φῶς τὸ τῆς γνώσεως, τῶν θείων Γραφῶν ἀπεκάλυπτε τὰ ἀπόῤῥητα· καὶ πάλιν ὁ αὐτὸς τὰ τραύματα τῆς πλευρᾶς, καὶ τὰς διατρήσεις τῶν ἥλων, καὶ πάντα τὰ τοῦ νεαροῦ πάθους ἐπεδείκνυ σημεῖα, λέγων· Ψηλαφήσατέ με, καὶ ἴδετε ὅτι πνεῦμα σάρκα καὶ ὀστέα οὐκ ἔχει, καθὼς ἐμὲ θεωρεῖτε ἔχοντα· ὅπως ἂν μεμενηκέναι ἐν αὐτῷ γνωσθῇ ἡ ἰδιότης τῆς τε θείας, καὶ τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως ἀδιαίρετος· οὕτω τε μάθωμεν τὸν Λόγον, μὴ τοῦτο εἶναι, ὅπερ ἐστὶν ἡ σὰρξ, ἀλλ' ἕνα Υἱὸν τοῦ Θεωῦ καὶ τὸν Λόγον ὁμολογήσωμεν, καὶ τὴν σάρκα. Ἧς τινος πίστεως τοῦ μυστηρίου κοῦφος ὢν Εὐτυχὴς οὗτος, καὶ ἀμέτοχος ὀφείλει νομίζεσθαι ὃς τὴν φύσιν τὴν",
          "candidate_score": 0.638116,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_15_17",
          "bdc_text": "Zürich ZB , Ms. Car C 44 , 921f ; Zürich Stadtarchiv , VIII C 48 , Nr. 2803 ; Zürich StA , B III 28 , 63 ;",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_43",
          "psc_text": "collectionem 8 referentibus haec epistola legitur, nullum Januarii vestigium apparet. Hinc ergo cognoscimus in mss. hujus collectionis Januarii nomen omnino defuisse, ut in Vat. 5845; dein fuisse superadditum, ut in Vallicellano; tandem in textum irrepsisse, ut in Vercellensi, ac in Vat. 1353. Cum vero auctor collectionis 23, quae continetur in Ottoboniano 297, priores epistolas 15 ex codicibus collectionis 8 eodem ordine ad verbum descripserit; dum Januarii nomen inseruit, codice usus fuit laudatae collectionis 8 qui hoc nomen insertum vel superadditum habebat: unde tota hujus nominis auctoritas revocatur ad solam collectionis 8, quam tamen in ipsa origine hoc nomine caruisse ostendimus, ut eodem sane carent caeteri codices ac praesertim vetustis simarum omnium collectionum. Hinc ms. Florentin. S. Marci collectionis 13, ob Leoninas epistolas aliis nominibus insignis, ut videbimus in Admonit. ad epist. 12, sic epistolam, de qua agimus, inscribit: Leo Urbis Romae episcopus . . . . . Aquileiensi episcopo; ubi",
          "candidate_score": 0.630061,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_4",
          "bdc_text": "istola Rhellicani , quam nuperrime ad me scripsit , intellexi publico oppidi nostri ministro commissum esse a pio quodam viroUnbekannt. , ut rem gestam praetori et senatui meomeo über der Zeile nachgetragen. exponat .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1048",
          "psc_text": "οἰκουμενικῇ συνόδῳ πεπραγμένα λαβὼν ταύτης τῆς βασιλευούσης ἐξεδήμησε πόλεως. Ἐπειδὴ δὲ μετ' ἐκείνους πρέπον ἦν τοὺς ὑπολελειμμένους καὶ εἰς γνῶσιν ἡμῶν ἀναγκαίως ἐλθεῖν ὀφείλοντας χάρτας, καὶ δι' ἡμετέρων ἀνδρῶν ἀποσταλῆναι· διὰ τὸ ἰδικῶς ἡμῖν πεπρᾶχθαί τινα, τούτου χάριν ἐπιλεξάμενοι ἄνδρα εὐσεβείᾳ τε, 1125 καὶ συνέσει, καὶ τῇ περὶ τὴν πίστιν ἀκεραιότητι πλουτοῦντα τὸν μνημονευθέντα θεοσεβέστατον ἐπίσκοπον, ἅμα τῷ προειρημένῳ διακόνῳ εἰς τὴν ὑμετέραν μεγίστην Ῥώμην ἐξαπεστείλαμεν ἵνα τὰ μὲν διὰ τῶν χαρτῶν, τὰ δὲ δι' ἑαυτῶν σαφῆ ποιήσαντες ἀποκρίσεως προσφόρῳ τε, καὶ ὑμῖν πρεπούσης χαίροντες πρὸς ἡμᾶς ἐπανέλθωσιν, ἀνυμνοῦντες μετὰ πάντων τὴν ἀγάπην, καὶ τὴν φιλοφροσύνην τὴν συνήθη περὶ τὸν τῆς βασιλεύουσης ταύτης πόλεως θρόνον, τῇ πατρικῇ κηδεμονίᾳ τῆς ὑμετέρας μακαριότητος ὅπως μὲν γὰρ ἡ ἁγία, καὶ οἰκουμενικὴ σύνοδος ἐρευνήσασα τὴν γεγενημένην ζάλην κατὰ τῆς κοινῆς εἰρήνης εὗρε τὸν αἴτιον, Διόσκορόν φημι, τὸν τῆς Ἀλεξανδρέων γεγονότα πρώην ἐπίσκοπον, καὶ ἀπέτεμε τῆς ἱερωσύνης, τὰ παρὰ τῆς ἁγίας καὶ οἰκουμενικῆς συνόδου λεπτομερέστερον",
          "candidate_score": 0.629892,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_16",
          "bdc_text": "Zürich Stadtarchiv , VIII C 48 , Nr. 2803 ;",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_169",
          "psc_text": "4. Tertia editionis forma ex utraque anteriori conflata, quam editionem mixtam nuncupabimus, aliter in mss., aliter in editis invenitur. In codicibus enim quos vidimus, omissis capitibus 6, 7, 8, et dimidio noni, tota Hadrianea editio primum exhibetur, fere cum chronica notatione Dat. IV idus Augusti. Dein subjiciuntur velut appendix memorata capitula omissa et sumpta ex prima decurtata editione usque ad ejus finem, ita ut repetantur illa: Cum itaque omnibus, etc., quae in editione decurtata epistolam claudunt, in Hadrianea autem suo loco capite nono inserta fuerant. Hanc lectionem Quesnelllus reperit in duobus mss. Thuaneis, et uno Cantabrigensi. Nos reperimus in mss. quatuor collectionum 11, 20, 21 et 23, ad quas referri tres a Quesnello laudatos codices nihil ambigimus. Collectio 11, a qua caeterae collectiones hanc editionis formam videntur sumpsisse, praecipue consideranda est, cum antiquior sit Hincmari aetate, uti probavimus in praefat. ad epistolas num. 23. In uno tantum codice Veneto S.",
          "candidate_score": 0.628699,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_15_17",
          "bdc_text": "Zürich ZB , Ms. Car C 44 , 921f ; Zürich Stadtarchiv , VIII C 48 , Nr. 2803 ; Zürich StA , B III 28 , 63 ;",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_471",
          "psc_text": "88. Hinc nihil mirum si haec testimonia in documentis Graecis ante gesta Chalcedonensia laudatae epistolae subjecta fuerint, licet primum ejusdem epistolae exemplum iisdem caruerit: unde nec a nobis eidem subjicienda sunt. Cum vero apud Latinos nullum exemplum hactenus inventum sit in quo haec testimonia post epistolam ad Flavianum describantur, sed ea separatim edita et inserta occurrant in nonnullis antiquis Latinorum collectionibus, nimirum in collect. 5 Quesnelliana cap. 41, ubi ea descripta reperies tomo tertio, et in mss. collect. 3 cap. 82, nec non in codice Veronensi 38 cap. 37, satis probabile est solos Graecos, qui ea simul allata et allegata acceperant in Constantinopolitano conventu exemplaria scripsisse, in quibus ea epistola una cum testimoniis legeretur, ac exinde in Graecos codices ante gesta Chalcedonensia utraque simul traduxisse. Ex his autem apparet quam perperam P. Garnerius horum testimoniorum collectionem Theodoreto tribuerit, de quo tamen plura in observationibus ad notam ultimam Quesnelli. Inter testimonia",
          "candidate_score": 0.628695,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_15_17",
          "bdc_text": "Zürich ZB , Ms. Car C 44 , 921f ; Zürich Stadtarchiv , VIII C 48 , Nr. 2803 ; Zürich StA , B III 28 , 63 ;",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_169",
          "psc_text": "4. Tertia editionis forma ex utraque anteriori conflata, quam editionem mixtam nuncupabimus, aliter in mss., aliter in editis invenitur. In codicibus enim quos vidimus, omissis capitibus 6, 7, 8, et dimidio noni, tota Hadrianea editio primum exhibetur, fere cum chronica notatione Dat. IV idus Augusti. Dein subjiciuntur velut appendix memorata capitula omissa et sumpta ex prima decurtata editione usque ad ejus finem, ita ut repetantur illa: Cum itaque omnibus, etc., quae in editione decurtata epistolam claudunt, in Hadrianea autem suo loco capite nono inserta fuerant. Hanc lectionem Quesnelllus reperit in duobus mss. Thuaneis, et uno Cantabrigensi. Nos reperimus in mss. quatuor collectionum 11, 20, 21 et 23, ad quas referri tres a Quesnello laudatos codices nihil ambigimus. Collectio 11, a qua caeterae collectiones hanc editionis formam videntur sumpsisse, praecipue consideranda est, cum antiquior sit Hincmari aetate, uti probavimus in praefat. ad epistolas num. 23. In uno tantum codice Veneto S.",
          "candidate_score": 0.626122,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_23_25",
          "bdc_text": "Vale. Vituduri , septimo calendas februarii anno 39 . Leonardus Castorius . [ Adresse auf der Rückseite :",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_39",
          "psc_text": "postremam periodum veluti formulam seu clausulam quamdam decretorum haberi posse, quemadmodum visa est P. Bernardo de Rubeis, ut ne mirum sit eamdem in diversis ad eumdem epistolis inveniri. Sed quidquid de his responsionibus videatur, Quesnellianae, ut diximus, et Dionysianae collectionum testimonia cuicumque conjecturae et objectioni certissime praestant. § V. Quis fuerit episcopus Aquileiensis ad quem Leo scripsit epistolam primam: hinc etiam statuitur tempus quo epistolae prima et secunda datae fuere. 21. Jam vero vindicata tum epistola ad Septimum adversus Quesnellum, tum altera ad Januarium adversus Antelmium, quae in dubitationem venerunt, cuinam tradita fuerit epist. 1 ad Aquileiensem, quaerendum est: eademque occasione statuetur de tempore quo et haec et altera ad Septimum, quibus nota chronica deest, datae fuerunt. Epistolam primam ad Januarium Aquileiensem traditam nullo satis certo fundamento praesumitur. Codices enim sine episcopi nomine praeferunt vel ad Aquileiensem episcopum, uti Vat. Reg. collectionis 1, Barber. et Vat. collectionis 3, Lucensis cum",
          "candidate_score": 0.620704,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_15_17",
          "bdc_text": "Zürich ZB , Ms. Car C 44 , 921f ; Zürich Stadtarchiv , VIII C 48 , Nr. 2803 ; Zürich StA , B III 28 , 63 ;",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_165",
          "psc_text": "possumus signatos num. 39 et 42. Exstat etiam in mss. collect. 10 Isidori et collect. 12, ad quam pertinet codex a Merlino adhibitus, nec non Herovallianus ab eodem Quesnello laudatus; et in codd. collectionis 24 quae sola inter collectiones posteriores hanc epistolae formam exhibet; ac praeterea inter hujusmodi codices censendi Victorinus, Regniacensis, et S. Martini Altisiodorensis, qui eamdem collect. 24 cum epistola hujus formae eodem annotante praeseferunt. His codicibus Quesnellus in secunda editione adjecit alios duos, quorum descriptionem post primam impressionem Roma accepit, nimirum Barber. 77 et 2888. Horum primus a nobis item observatus atque collatus, est XII circiter saeculi, et varia opuscula etiam posterioris aevi continet, ex Leone autem hanc unicam epistolam exhibet. Alter vero antiquissimus et majusculis litteris scriptus complectitur vetustam collect. 3, cui alium similem invenimus in perantiquo Vat. 1342. Nos insuper hanc eamdem epistolae decurtatae (sic enim appellabimus) rationem nacti sumus in tribus aliis collectionibus, nimirum",
          "candidate_score": 0.618887,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_23_25",
          "bdc_text": "Vale. Vituduri , septimo calendas februarii anno 39 . Leonardus Castorius . [ Adresse auf der Rückseite :",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_41",
          "psc_text": "habere Ad metropolitanum episcopum Venetiae. Editores Lovanienses, quos alii deinceps secuti sunt, forte fuerunt primi qui absque ullius, quod sciamus, codicis testimonio apposuerunt titulum: Nicetae episcopo Aquileiensi. In mss. vero collectionum 12 et 24 descripta in primis epistola 2 ad Septimum, mox subjicitur epistola 1, Relatione, cum titulo Ad eumdem, ac si eidem Septimo data fuerit: et idcirco quidem in uno codice Fesulano, et altero Florentino S. Laurentii signato num. 14, pluteo 21, qui aliquot epistolas exhibent ex mss. collectionis 24, epistolae primae haec inscriptio praefigitur: Leo Septimo episcopo. Id procul dubio erroneum est, cum Septimus, qui non Aquileiensis, sed Altinas epicopus fuit, in ipso exordio epist. 1 nominetur velut is cujus causa Leo ad Aquileiensem scripsit. Neque tamen hi codices Januario suffragantur. 22. Solum cod. Vat. Ottobonianus 297 collectionis 23 et nonnulli codd. collectionis 8, uti Vercellensis et Vat. 1353, Januarium praeferunt. At hoc nomen codicibus collectionis 8 posterius",
          "candidate_score": 0.618714,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_15_17",
          "bdc_text": "Zürich ZB , Ms. Car C 44 , 921f ; Zürich Stadtarchiv , VIII C 48 , Nr. 2803 ; Zürich StA , B III 28 , 63 ;",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_166",
          "psc_text": "et varia opuscula etiam posterioris aevi continet, ex Leone autem hanc unicam epistolam exhibet. Alter vero antiquissimus et majusculis litteris scriptus complectitur vetustam collect. 3, cui alium similem invenimus in perantiquo Vat. 1342. Nos insuper hanc eamdem epistolae decurtatae (sic enim appellabimus) rationem nacti sumus in tribus aliis collectionibus, nimirum in ms. Vat. Reginae collect. 1, in vetusto cod. Lucensi collect. 4 simili Colbertino 784, qui a Coustantio laudatur in praefat. ad Epistolas Roman. pontif. num. 89, ac praeterea in manuscriptis collectionis 9 Hispanicae, Vat. 1341 et Vindebon. Caesareo 41, ut praetereamus alia plura scripta exemplaria memoratarum collectionum 10, 12 et 24, quae in praefat. ad epistolas recensuimus. Ita octo collectiones 1, 3, 4, 5, 9, 10, 12 et 24, ac peculiaris cod. Barb. 77, hanc primam epistolae formam exhibent. 3. Secunda ejusdem forma edita est primum a Wendelino, dein a Pithaeo, ac demum a Voello et Justello in collectione",
          "candidate_score": 0.618531,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_15_17",
          "bdc_text": "Zürich ZB , Ms. Car C 44 , 921f ; Zürich Stadtarchiv , VIII C 48 , Nr. 2803 ; Zürich StA , B III 28 , 63 ;",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_464",
          "psc_text": "erit, memorabimus. Inter Lectionaria relegimus antiquissimum Vat. 3836. Addendi sunt praeterea duo alii codices millenarii, Veronensis 8, in quo haec epistola Leonis post epistolas canonicas describitur, et alius Veronen. 58, qui hanc epistolam ante quaedam documenta synodi Chalcedonensis repraesentat. Cum primam hujus epistolae editionem citabimus, intelligimus primam editionem Sermonum S. Leonis, cui haec epistola inserta est ante sermones de Nativitate ex ms. codice collectionis tertiae eorumdem Sermonum. Accedent tandem praeter codices Quesnelli alii quatuor a Baluzio adhibiti, nimirum Colbertinus 2574, Parisien., Divionen. et Corbeiensis, quorum tres postremi collectionem 17 Chalcedonensem continent. 7. Antiquissimam Graecam versionem, quae lecta et inserta fuit act. 2 synodi Chalcedonensis, primus edidit Joannes Leunclavius ex bibliotheca Sambuci Basileae an. 1578, postea ex aliis mss. Gerardus Vossius praepositus Tungrensis in calce Operum S. Gregorii Thaumaturgi an. 1604; dein vero Romani Conciliorum editores an. 1608, et a Romanis alii posteriores Conciliorum collectores. Graecum textum exegimus ad perantiquum ms.",
          "candidate_score": 0.61623,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_23_25",
          "bdc_text": "Vale. Vituduri , septimo calendas februarii anno 39 . Leonardus Castorius . [ Adresse auf der Rückseite :",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_86",
          "psc_text": "aliis ejusdem opusculis paschalibus continentur; illud non omnino omittendum, sed huic monito subjiciendum, et aliquot etiam notationibus illustrandum credidimus. 601 FRAGMENTUM Epistolae S. CYRILLI Alexandrini ad S. LEONEM. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Simul Pascha celebremus kal. IX. Maii propter rationem embolismi anni. Quod 602 si faciatis VII kal. Aprilis, luna XXII, ut jam praeparatis, communem annum facitis de embolismo, dum observatis lunam incensam in III nonas Martias juxta regulam Latinorum kal. Januarii, Dominica luna XXVII; et non observandum est in hoc anno pro causis 603 quas supra diximus. Sicut enim vitandum est Pascha, quod diximus, in hoc anno; ita cavendum est ne",
          "candidate_score": 0.615882,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_15_17",
          "bdc_text": "Zürich ZB , Ms. Car C 44 , 921f ; Zürich Stadtarchiv , VIII C 48 , Nr. 2803 ; Zürich StA , B III 28 , 63 ;",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_332",
          "psc_text": "omnem conjectationem hasce litteras nostro Leoni indubitanter vindicabunt. 2. Haec itaque epistola nobis conservata fuit in codd. collect. 8, e quibus quatuor memoramus, antiquissimum Vat. 5845, Vallicell. A. S. saeculi IX, unum Vercellensem satis vetustum, et Vat. 1353, qui e vetustissimo Bergomate descriptus fuit. Hujus autem collectionis auctor, qui Dionysio plura valde rara documenta adjecit, usus fuit alia nobis ignota collectione, quae in Gelasio terminabat, et saeculo VI condita fuerat. Nam usque ad Gelasium monumenta adduntur chronico ordine satis congruo, qui antiquae collectionis ad hoc usque tempus productae indicium est, de quo plura dicentur in tractatu de antiquis Canonum et Constitutionum Collectionibus tom. III. Leoni autem Magno eadem epistola in his codicibus explorate asseritur non solum ex consulatu qui in Leonis pontificatum cadit, verum etiam ex eo quod inter alias quindecim genuinas epistolas ejusdem pontificis describitur, ita ut de hac una dubium adhuc promovere absque ullo argumento satis certo temerarium",
          "candidate_score": 0.615566,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_15_17",
          "bdc_text": "Zürich ZB , Ms. Car C 44 , 921f ; Zürich Stadtarchiv , VIII C 48 , Nr. 2803 ; Zürich StA , B III 28 , 63 ;",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_466",
          "psc_text": "qui Graecam collectionem Chalcedonensem complectitur; nec non ad alium item Venetum 165, qui nonnullas ejusdem collectionis partes continet. Hos ut distinguamus, codicem 164 primum ms. Venetum appellabimus, secundum vero codicem 165. Cum vero haec epistola in his Venetis codicibus duplici loco legatur, primum inter epistolas ante gesta, dein in ipsis gestis concilii, in quo lecta fuit; nonnumquam utrumque textum ejusdem codicis contulimus, et idcirco variantes lectiones primo vel secundo loco exhibitas allegabimus. 8. Hac occasione dicendum est aliquid de testimoniis Patrum, quae huic epist. 28 ad Flavianum in editis Conciliorum act. 2 Graece et Latine subjecta inveniuntur. His testimoniis editores Romani hanc notatiunculam praefixere: Pleraque haec sanctorum Patrum testimonia a S. Leone adjuncta sunt epistolae ipsius 97 (nunc 165) ad Leonem Augustum, sed in aliquibus Graecis codicibus concilii hujus inseruntur etiam hoc loco, nimirum post laudatam epistolam ad Flavianum. Haec autem Stephanus Baluzius intelligens de actione secunda notavit: Haec testimonia",
          "candidate_score": 0.615196,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_23_25",
          "bdc_text": "Vale. Vituduri , septimo calendas februarii anno 39 . Leonardus Castorius . [ Adresse auf der Rückseite :",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1",
          "psc_text": "epistolam ad Septimum suppositionis accusavit, et imposturae auctorem credidit Isidorum Mercatorem. E contra Josephus Antelmius dissert. 4 de veris Operibus S. Leonis Magni hanc epistolam genuinam propugnans, illam ad Januarium commentitiam contendit. Aliquot subinde epistolae editae sunt ab utroque, quibus suam quisque sententiam vindicare studuit. Pagius in Critica ad an. 447, n. 8, Antelmii amici et comprovincialis sui opinionem secutus est. Quesnello autem favet P. Bernardus de Rubeis in Monumentis Ecclesiae Aquileiensis c. 15, pag. 140. Tillemontius, tom. XV, not. 3 in Leonis Vit. pag. 890, probe refellit Quesnelli rationes, quibus epistolam ad Septimum rejicere studuit; at opinionem Antelmii, qua epistola ad Januarium exploditur, approbare non audet. Solum in fine pronuntiat, si haec epistola non niteretur auctoritate non levi, et necesse esset alterutram ad Januarium vel ad Septimum veluti supposititiam repudiare, illam potius quam istam rejiciendam videri. Nihil tamen pro abjudicanda alterutra satis vehemens atque convincens allatum esse fatetur in",
          "candidate_score": 0.614693,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_15_17",
          "bdc_text": "Zürich ZB , Ms. Car C 44 , 921f ; Zürich Stadtarchiv , VIII C 48 , Nr. 2803 ; Zürich StA , B III 28 , 63 ;",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_634",
          "psc_text": "hactenus quidem praesumptum fuisse epistolam 43, uti Latine edita est ex Latina collectione Chalcedonensi, ipsum esse originale Latinum S. Leonis, quod vetus collector invenerit, suaeque collectioni inseruerit, ut in caeteris plerisque Leonis epistolis accidit, ac praesertim in epistola 44, cujus originale Latinum ab eodem repertum, Latinae collectioni insertum fuit: id quod confirmare posse videtur chronica nota huic epistolae Latinae aposita, quae cum in Graeca versione ex more Graeci interpretis omissa fuerit, ex invento originali Latino derivari videtur. At hanc praesumptionem esse falsam, et Latinum textum, quem habemus epistolae 43, non esse originale, nec originalis Latini exemplum, satis manifeste deteximus. Cum enim in Graeca versione hujus epistolae ea non exigua lacuna sit, quam paulo ante indicavimus; si auctor Latinae collectionis Chalcedon. Latinum exemplum, quod insereret, nactus fuisset, ita in Latino ipsius epistolae textu suppleta legeretur memorata lacuna, sicuti ex Latino exemplo, quod invenit epistolae 33 ad Julianum, suppletae noscuntur lacunae quatuor",
          "candidate_score": 0.613297,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_23_25",
          "bdc_text": "Vale. Vituduri , septimo calendas februarii anno 39 . Leonardus Castorius . [ Adresse auf der Rückseite :",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_7",
          "psc_text": "addita discrepat. Adde tandem quod epistola ad Januarium apud Dionysium non in fine epistolarum Leonis collocatur, sed in medio; est enim inter septem a Dionysio positas epistola quarta; epistola vero ad Mauros, cum addititia sit, in fine Hadrianeae collectionis, quae additamenta Dionysiana recepit, sita est. Idem accidisset epistolae ad Januarium, si inter additamenta fuisset. 5. Epistolam primam ad Aquileiensem una cum epistola secunda ad Septimum illi immediate subjecta exhibent antiquissimi codices Vat. Reginae 1997 collectionis 1 Lucensis, et similis Colbertinus collectionis quartae, alius codex Parisiensium Jesuitarum ab Antelmio laudatus epist. 1. et a Pagio ad an. 447, cujus recentius documentum pertinet ad an. 615, ac tandem quatuor antiquitate praestantes codices collectionis 8 Vat. 5845, Vallicelianus signatus A. 5, Vercellensis saeculi IX et Vat. 1353, qui ex alio Bergomate saeculi IX transcriptus fuit. 6. Eamdem epistolam 1 ad Aquileiensem una cum epist. 18 ad Januarium, non tamen unitas, sed aliis Leoninis",
          "candidate_score": 0.612817,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_14_16",
          "bdc_text": "„Was ein geflißner , geschickter mensch , der vil und wol schreib. \" - Lit. : Zürich ZB , Ms. Car C 44 , 921f ; Zürich Stadtarchiv , VIII C 48 , Nr. 2803 ;",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_635",
          "psc_text": "enim in Graeca versione hujus epistolae ea non exigua lacuna sit, quam paulo ante indicavimus; si auctor Latinae collectionis Chalcedon. Latinum exemplum, quod insereret, nactus fuisset, ita in Latino ipsius epistolae textu suppleta legeretur memorata lacuna, sicuti ex Latino exemplo, quod invenit epistolae 33 ad Julianum, suppletae noscuntur lacunae quatuor quae in Graeca, ejusdem interpretatione deprehenduntur: licet ex his non perinde vitietur ipsius epistolae sensus, uti ex unica maxime laeditur sensus epistolae 43. Ideo igitur collector non supplevit in textu Latino versionis Graecae lacunam hujus epistolae, quia Latinum ipsius originale, vel exemplum nequaquam invenit. Adde quod si Latinum exemplum invenisset collector, non solum lacunam supplesset, sed errorem etiam historicae veritati contrarium exinde emendasset. Exemplar enim Latinum aeque mendosum ac mutilum ab eo fuisse inventum, sicuti mendosa ac mutila est Graeca versio, omnino incredibile est. De nota chronica, quae in Latino praefertur, dicemus paulo post. 4. Cum ergo Latino collectori defuerit",
          "candidate_score": 0.612753,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_23_25",
          "bdc_text": "Vale. Vituduri , septimo calendas februarii anno 39 . Leonardus Castorius . [ Adresse auf der Rückseite :",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_589",
          "psc_text": "ADMONITIO IN EPISTOLAM SEQUENTEM. 1. Verba cap. 1 et 4, direximus atque miserimus, quibus legati ab Urbe directi, et epistola ad Flavianum data idibus Junii missa traditur, indicare videntur sequentem epistolam scriptam fuisse post laudatas litteras ad Flavianum, immo etiam post legatorum discessum, qui profecti dicuntur in epist. 38, data die 23 Julii, quin et epist. 36, data die 20 Junii, ut probabilius ostendemus annot. 3 in ipsam epistolam (Col. 812, n. º); quod tamen in rem praesentem nihilum refert. In eadem epist. 38, memoratur adventus Basilii diaconi, qui profectis jam legatis, Flaviani epistolam ad Leonem detulerat. Si is esset idem Basilius, qui Juliani quoque litteras attulisse traditur, multo evidentius haec epistola scripta dicenda esset post idus Junias, quando legati nondum ab Urbe erant profecti. Ita ex duabus epistolis ad Julianum, quas de eadem re eodem die scriptas credere videtur difficile, sola praecedens epistola data fuisset idibus Junii, sequens vero",
          "candidate_score": 0.612533,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_15_17",
          "bdc_text": "Zürich ZB , Ms. Car C 44 , 921f ; Zürich Stadtarchiv , VIII C 48 , Nr. 2803 ; Zürich StA , B III 28 , 63 ;",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_633",
          "psc_text": "455, ut in praefat. ad epistolas demonstravimus num. 34. Igitur hoc tempore exstitit apud Graecos Latinum hujus epistolae autographum, ex quo Graeca interpretatio manavit. Majus et antiquius germanitatis testimonium desiderari nequit, quod nulla lacuna, errore nullo, qui nunc in ea epistola appareant, vocari potest in dubium: secus alia documenta, quae cum erroribus vel lacunis ad nos pervenerunt, etsi aliunde essent certissima, repudiari vel in suspicionem vocari possent. 3. Dum vero ob tantam auctoritatem stet hanc epistolam 43 supposititiam non esse; quoad ea quae difficultatem afferunt, etsi non aeque certo definire, aliquid tamen non improbabiliter conjectari licebit. Antea vero praemittendum est, hactenus quidem praesumptum fuisse epistolam 43, uti Latine edita est ex Latina collectione Chalcedonensi, ipsum esse originale Latinum S. Leonis, quod vetus collector invenerit, suaeque collectioni inseruerit, ut in caeteris plerisque Leonis epistolis accidit, ac praesertim in epistola 44, cujus originale Latinum ab eodem repertum, Latinae collectioni insertum fuit: id",
          "candidate_score": 0.612254,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_23_25",
          "bdc_text": "Vale. Vituduri , septimo calendas februarii anno 39 . Leonardus Castorius . [ Adresse auf der Rückseite :",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_43",
          "psc_text": "collectionem 8 referentibus haec epistola legitur, nullum Januarii vestigium apparet. Hinc ergo cognoscimus in mss. hujus collectionis Januarii nomen omnino defuisse, ut in Vat. 5845; dein fuisse superadditum, ut in Vallicellano; tandem in textum irrepsisse, ut in Vercellensi, ac in Vat. 1353. Cum vero auctor collectionis 23, quae continetur in Ottoboniano 297, priores epistolas 15 ex codicibus collectionis 8 eodem ordine ad verbum descripserit; dum Januarii nomen inseruit, codice usus fuit laudatae collectionis 8 qui hoc nomen insertum vel superadditum habebat: unde tota hujus nominis auctoritas revocatur ad solam collectionis 8, quam tamen in ipsa origine hoc nomine caruisse ostendimus, ut eodem sane carent caeteri codices ac praesertim vetustis simarum omnium collectionum. Hinc ms. Florentin. S. Marci collectionis 13, ob Leoninas epistolas aliis nominibus insignis, ut videbimus in Admonit. ad epist. 12, sic epistolam, de qua agimus, inscribit: Leo Urbis Romae episcopus . . . . . Aquileiensi episcopo; ubi",
          "candidate_score": 0.611686,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_23_25",
          "bdc_text": "Vale. Vituduri , septimo calendas februarii anno 39 . Leonardus Castorius . [ Adresse auf der Rückseite :",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_2",
          "psc_text": "epistola ad Januarium exploditur, approbare non audet. Solum in fine pronuntiat, si haec epistola non niteretur auctoritate non levi, et necesse esset alterutram ad Januarium vel ad Septimum veluti supposititiam repudiare, illam potius quam istam rejiciendam videri. Nihil tamen pro abjudicanda alterutra satis vehemens atque convincens allatum esse fatetur in ipso opere, art. 7, pag. 431. § I De codicibus diversarum collectionum, in quibus memoratae epistolae continentur. 3. Antequam nostram aperiamus sententiam, qua omnes has epistolas vindicandas credimus, memorandi in primis sunt mss. codices et collectiones in quibus una, vel duae, vel tres laudatae epistolae reperiuntur; hinc enim potissimum vindiciarum argumentum elicietur. Sola epistola prima ad Aquileiensem episcopum, de qua nemo ambigit, invenitur in codicibus collectionis tertiae Barber. 2888, et Vat. 1342, necnon in exemplo Sichardi. 4. Sola epistola 18 ad Januarium exstat in collectione Dionysii Exigui, et ex Dionysio in Hispanica et Hadrianea et in Isidoriana pura. Hic autem",
          "candidate_score": 0.611484,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_23_25",
          "bdc_text": "Vale. Vituduri , septimo calendas februarii anno 39 . Leonardus Castorius . [ Adresse auf der Rückseite :",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_8",
          "psc_text": "pertinet ad an. 615, ac tandem quatuor antiquitate praestantes codices collectionis 8 Vat. 5845, Vallicelianus signatus A. 5, Vercellensis saeculi IX et Vat. 1353, qui ex alio Bergomate saeculi IX transcriptus fuit. 6. Eamdem epistolam 1 ad Aquileiensem una cum epist. 18 ad Januarium, non tamen unitas, sed aliis Leoninis intermediis disjunctas, reperimus in mss. collectionum 11, 20, 21 et 22. 7. Demum omnes hae tres epistolae, prima ad Aquileiensem, et secunda ad Septimum simul junctae, epistola vero 18 ad Januarium seorsim descripta, continentur in mss. antiquissimae collectionis 5, in peculiari ms. Florentino S. Marci collectionis 13, ac in codicibus collectionis 12, 23 et 24, quos in praefatione fusius memoavimus. § II Argumentum ex mss. pro statuenda sinceritate epistolarum ad Septimum Altinensum et ad Januarium Aquileiensem, quae solae a nonnullis in suspicionem vocantur. 8. Ex hac codicum notitia cognoscimus epistolas ad Septimum et ad Januarium, quae in controversiam cadunt, in",
          "candidate_score": 0.611219,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_14_16",
          "bdc_text": "„Was ein geflißner , geschickter mensch , der vil und wol schreib. \" - Lit. : Zürich ZB , Ms. Car C 44 , 921f ; Zürich Stadtarchiv , VIII C 48 , Nr. 2803 ;",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_166",
          "psc_text": "et varia opuscula etiam posterioris aevi continet, ex Leone autem hanc unicam epistolam exhibet. Alter vero antiquissimus et majusculis litteris scriptus complectitur vetustam collect. 3, cui alium similem invenimus in perantiquo Vat. 1342. Nos insuper hanc eamdem epistolae decurtatae (sic enim appellabimus) rationem nacti sumus in tribus aliis collectionibus, nimirum in ms. Vat. Reginae collect. 1, in vetusto cod. Lucensi collect. 4 simili Colbertino 784, qui a Coustantio laudatur in praefat. ad Epistolas Roman. pontif. num. 89, ac praeterea in manuscriptis collectionis 9 Hispanicae, Vat. 1341 et Vindebon. Caesareo 41, ut praetereamus alia plura scripta exemplaria memoratarum collectionum 10, 12 et 24, quae in praefat. ad epistolas recensuimus. Ita octo collectiones 1, 3, 4, 5, 9, 10, 12 et 24, ac peculiaris cod. Barb. 77, hanc primam epistolae formam exhibent. 3. Secunda ejusdem forma edita est primum a Wendelino, dein a Pithaeo, ac demum a Voello et Justello in collectione",
          "candidate_score": 0.610532,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_14_16",
          "bdc_text": "„Was ein geflißner , geschickter mensch , der vil und wol schreib. \" - Lit. : Zürich ZB , Ms. Car C 44 , 921f ; Zürich Stadtarchiv , VIII C 48 , Nr. 2803 ;",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_43",
          "psc_text": "collectionem 8 referentibus haec epistola legitur, nullum Januarii vestigium apparet. Hinc ergo cognoscimus in mss. hujus collectionis Januarii nomen omnino defuisse, ut in Vat. 5845; dein fuisse superadditum, ut in Vallicellano; tandem in textum irrepsisse, ut in Vercellensi, ac in Vat. 1353. Cum vero auctor collectionis 23, quae continetur in Ottoboniano 297, priores epistolas 15 ex codicibus collectionis 8 eodem ordine ad verbum descripserit; dum Januarii nomen inseruit, codice usus fuit laudatae collectionis 8 qui hoc nomen insertum vel superadditum habebat: unde tota hujus nominis auctoritas revocatur ad solam collectionis 8, quam tamen in ipsa origine hoc nomine caruisse ostendimus, ut eodem sane carent caeteri codices ac praesertim vetustis simarum omnium collectionum. Hinc ms. Florentin. S. Marci collectionis 13, ob Leoninas epistolas aliis nominibus insignis, ut videbimus in Admonit. ad epist. 12, sic epistolam, de qua agimus, inscribit: Leo Urbis Romae episcopus . . . . . Aquileiensi episcopo; ubi",
          "candidate_score": 0.61016,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 7,
      "cf_id": "cf014",
      "work_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1",
      "max_score": 0.681185,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_3_5",
          "bdc_text": "Accedit huc , quod ex epNicht erhalten . istola Rhellicani , quam nuperrime ad me scripsit , intellexi publico oppidi nostri ministro commissum esse a pio quodam viroUnbekannt. , ut rem gestam praetori et senatui meomeo über der Zeile nachgetragen. exponat . Hinc ego in bonam spem adducor , ut , qui conatus meos non dico non probarunt , sed calumniari ( ut est ingratitudo ) nunquam desierunt , posthac cum de me tum de iis , qui fidei meę concrediti sunt , si non melius , at peiuspeius am Rande nachgetragen. minus sentiant .",
          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_989",
          "psc_text": "ἐμά, διὰ τί κρίνομαι ὑπὲρ τῶν ἀλλοτρίων; ἀλλʼ ἐροῦσιν, ὅτι κοινωνὸς Ἀπολλιναρίου ἐγώ, καὶ τῶν τοιούτων δογμάτων τὴν διαστροφὴν ἔχων ἐν ἐμαυτῷ. ἀπαιτηθήτωσαν τὰς ἀποδείξεις. εἰ μὲν γὰρ καρδίαν ἀνθρώπου διερευνᾷν ἴσασι, τοῦτο ὁμολογησάτωσαν, καὶ γνωρίσατε αὐτῶν τὴν περὶ πάντα ἀλήθειαν· εἰ δὲ ἐκ τῶν φαινομένων καὶ πᾶσι προδήλων ἐλέγχουσί μου τὴν κοινωνίαν, δειξάτωσαν ἢ κανονικὰ γράμματα παρʼ ἐμοῦ πρὸς αὐτὸν διαπεμπόμενα, ἢ παρʼ ἐκείνου πρὸς ἐμέ, ἢ τῶν κληρικῶν τὰς πρὸς ἡμᾶς ἐπιμιξίας, ἢ εἴ τινα αὐτῶν εἰς κοινωνίαν εὐχῆς ἐδεξάμεθά ποτε. εἰ δὲ ἐπιστολὴν προφέρουσι τὴν λοιπὸν πρὸ κέ ἐτῶν γραφεῖσαν αὐτῷ, παρὰ λαϊκοῦ πρὸς λαϊκόν, καὶ οὐδὲ ταύτην ὡς γέγραπται παρʼ ἐμοῦ, ἀλλὰ μεταποιηθεῖσαν, ὑπὸ τίνων δὲ ὁ Θεὸς οἶδε· γνωρίσατε αὐτόθεν τὴν ἀδικίαν, ὅτι οὐδεὶς ἐν ἐπισκοπῇ ὢν ἐγκαλεῖται, εἴ τι κατὰ ἀδιαφορίαν ἐν τῷ λαϊκῷ βίῳ ἀπαρατηρήτως ἔγραψε, καὶ τοῦτο μηδὲ περὶ πίστεως, ἀλλὰ ψιλὸν γράμμα φιλικὴν ἔχον προσηγορίαν. τάχα δὲ κἀκεῖνοι φαίνονται καὶ Ἕλλησι",
          "candidate_score": 0.681185,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_3_5",
          "bdc_text": "Accedit huc , quod ex epNicht erhalten . istola Rhellicani , quam nuperrime ad me scripsit , intellexi publico oppidi nostri ministro commissum esse a pio quodam viroUnbekannt. , ut rem gestam praetori et senatui meomeo über der Zeile nachgetragen. exponat . Hinc ego in bonam spem adducor , ut , qui conatus meos non dico non probarunt , sed calumniari ( ut est ingratitudo ) nunquam desierunt , posthac cum de me tum de iis , qui fidei meę concrediti sunt , si non melius , at peiuspeius am Rande nachgetragen. minus sentiant .",
          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1111",
          "psc_text": "ἐπιβάλλοντα εἶναι εἰπεῖν καὶ ἡμῖν ἀκοῦσαι πρέποντα. ἐπιστεῖλαι γὰρ οὐκ ἠξίωσεν, οὐ τὸν ἐκ τῶν γραμμάτων ἔλεγχον ὑφορώμενος τοσοῦτον, ὅσον φροντίζων τοῦ μὴ εἰς ἀνάγκην ἐλθεῖν προσειπεῖν ἡμᾶς ὡς ἐπισκόπους· πλήν γε δή, ὅτι σφοδρὰ ἦν τὰ ῥήματα, καὶ ἀπὸ καρδίας ἐκθερμανθείσης ἐξενεχθέντα. ἐπὶ τούτοις διελύθημεν κατῃσχυμμένοι, καὶ συμπεπτωκότες τῇ γνώμῃ, οὐκ ἔχοντες ὅ τι τοῖς ἐρωτῶσιν ἀποκρινούμεθα. χρόνος δὲ οὐ πολὺς ἐν τῷ μέσῳ, καὶ ἀποδημία μέχρι Κιλίκων· κἀκεῖθεν ἐπάνοδος. καὶ γράμματα εὐθύς, ἀπαγόρευσιν ἔχοντα τῆς πρὸς ἡμᾶς κοινωνίας. Ἡ δὲ αἰτία τῆς ἀπορρήξεως, ὅτι Ἀπολλιναρίῳ, φησίν, ἐπεστείλαμεν, καὶ τὸν συμπρεσβύτερον ἡμῶν Διόδωρον ἔχομεν κοινωνικόν. ἐγὼ δὲ Ἀπολλινάριον μὲν ἐχθρὸν οὐδέποτε ἡγησάμην, ἀλλʼ ἔστιν ἐφʼ οἷς καὶ αἰδοῦμαι τὸν ἄνδρα· οὐ μὴν οὕτως ἐμαυτὸν τῷ ἀνθρώπῳ συνῆψα, ὥστε τὰ ἐκείνου ἐγκλήματα αὐτὸς ὑποδέχεσθαι· ὅπου γε ἔχω τινὰ καὶ αὐτὸς ἐγκαλεῖν αὐτῷ, ἐντυχών τισι τῶν συνταγμάτων αὐτοῦ. οὐ μὴν περὶ τοῦ Πνεύματος τοῦ ἁγίου ἢ αἰτήσας αὐτὸν οἶδα βιβλίον, ἢ",
          "candidate_score": 0.679136,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_3_5",
          "bdc_text": "Accedit huc , quod ex epNicht erhalten . istola Rhellicani , quam nuperrime ad me scripsit , intellexi publico oppidi nostri ministro commissum esse a pio quodam viroUnbekannt. , ut rem gestam praetori et senatui meomeo über der Zeile nachgetragen. exponat . Hinc ego in bonam spem adducor , ut , qui conatus meos non dico non probarunt , sed calumniari ( ut est ingratitudo ) nunquam desierunt , posthac cum de me tum de iis , qui fidei meę concrediti sunt , si non melius , at peiuspeius am Rande nachgetragen. minus sentiant .",
          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1073",
          "psc_text": "ψεύσασθαι δὲ οὐκ ἀνέχομαι. Νικοπολίταις πρεσβυτέροις. Ἐδεξάμην τὰ γράμματα τῆς εὐλαβείας ὑμῶν, καὶ οὐδὲν ἔσχον καινότερον τῶν ἐγνωσμένων ἤδη παρʼ αὐτῶν διδαχθῆναι. καὶ γὰρ ἔφθασεν ἡ φήμη εἰς πᾶσαν τὴν περιοικίδα, τοῦ παρʼ ὑμῖν καταπεσόντος τὴν αἰσχύνην περιαγγέλλουσα, ὃς ἐπιθυμίᾳ δόξης κενῆς τὴν αἰσχίστην ἑαυτῷ συνήγαγεν ἀτιμίαν, καὶ εὑρέθη τῶν μὲν ἐπὶ τῇ πίστει μισθῶν διὰ τὴν φιλαυτίαν ἐκπεσών· αὐτὸ δὲ τὸ δύστηνον δοξάριον, οὗ ἐπιθυμήσας ἐπράθη τῇ ἀσεβείᾳ, οὐκ ἔχων διὰ τὸ δίκαιον μῖσος τῶν φοβουμένων τὸν Κύριον. ἀλλὰ ἐκεῖνος μὲν παντὸς τοῦ ἑαυτοῦ βίου ἐναργέστατον ἐξήνεγκε δεῖγμα ἐκ τῆς νῦν προαιρέσεως, ὅτι οὐδέποτε ἔζη ἐπʼ ἐλπίδι τῶν ἀποκειμένων ἡμῖν ἐπαγγελιῶν παρὰ τοῦ Κυρίου, ἀλλὰ εἴ τι ἑαυτῷ ἐπραγματεύετο τῶν ἀνθρωπίνων, καὶ ῥήματα πίστεως καὶ πλάσμα εὐλαβείας, πάντα πρὸς τὴν τῶν ἐντυγχανόντων ἀπάτην ἐπετηδεύετο. Ὑμᾶς δὲ τί καταπονεῖ τὸ συμβάν; τί χείρους ἑαυτῶν γεγόνατε παρὰ τοῦτο; ἔλειψεν εἷς ἐκ τοῦ πληρώματος ὑμῶν, εἰ δὲ καὶ συναπῆλθέ που ἄλλος εἷς",
          "candidate_score": 0.669972,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_3_5",
          "bdc_text": "Accedit huc , quod ex epNicht erhalten . istola Rhellicani , quam nuperrime ad me scripsit , intellexi publico oppidi nostri ministro commissum esse a pio quodam viroUnbekannt. , ut rem gestam praetori et senatui meomeo über der Zeile nachgetragen. exponat . Hinc ego in bonam spem adducor , ut , qui conatus meos non dico non probarunt , sed calumniari ( ut est ingratitudo ) nunquam desierunt , posthac cum de me tum de iis , qui fidei meę concrediti sunt , si non melius , at peiuspeius am Rande nachgetragen. minus sentiant .",
          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_461",
          "psc_text": "εὐθὺς τοῖς προλαβοῦσιν ἀπάγεσθαι, ἀλλὰ τὸ ἥμισυ τῆς ἀκροάσεως ἀκέραιον διασώζειν πρὸς ἀπολογίαν τῷ μὴ παρόντι. Εὐσεβίῳ, ἐπισκόπῳ Σαμοσατωι Πάλαι ἐπιστείλας τῇ θεοσεβείᾳ σου ἄλλων τέ τινων ἕνεκεν καὶ τοῦ συντυχεῖν ἡμᾶς ἀλλήλοις, διήμαρτον τῆς ἐλπίδος, οὐκ ἀφικομένων τῶν γραμμάτων εἰς τὰς χεῖρας τῆς σῆς τιμιότητος, τοῦ μακαρίου διακόνου Θεοφράστου δεξαμένου μὲν τὰ γράμματα ἡμῶν ἐπί τινα περιοδείαν ἀναγκαίως ἀποδημούντων,ἀποδημοῦντος editi antiqi. μὴ διαπεμψαμένου δὲ τῇ θεοσεβείᾳ, σου, τῷ προκαταληφθῆναι τῇ ἀρρωστίᾳ ὑφʼ ἧς ἐτελεύτησεν. ὅθεν τοσοῦτον ὕστερος ἦλθον τοῦ καιροῦ πρὸς τὸ γράφειν, ὥστε μηδὲ ὄφελός τι ἐλπίζειν ἐκ τῆς ἐπιστολῆς ἔσεσθαι ταύτης, εἰς στενὸν παντελῶς κατακλεισθέντος τοῦ χρόνου. ὁ γάρ τοι θεοφιλέστατος ἐπίσκοπος Μελέτιος καὶ Θεόδοτος ἐπέταξαν ἡμῖν πρὸς αὐτοὺς διαβῆναι, ἀγάπης τε ἐπίδειγμα τὴνσήν add. E. συντυχίαν ποιούμενοι, καί τινα καὶ διόρθωσιν γενέσθαι τῶν νῦν παραλυπούντων βουλόμενοι. ἀπέδειξάν τε ἡμῖν χρόνον μὲν τῆς συντυχίας τὰ μέσα τοῦ προσιόντος μηνὸς Ἰουνίου, τόπον δὲ ΦαργαμοῦνΦαρμαγοῦν E. τὸ χωρίον, ἐπίσημον",
          "candidate_score": 0.668694,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_3_5",
          "bdc_text": "Accedit huc , quod ex epNicht erhalten . istola Rhellicani , quam nuperrime ad me scripsit , intellexi publico oppidi nostri ministro commissum esse a pio quodam viroUnbekannt. , ut rem gestam praetori et senatui meomeo über der Zeile nachgetragen. exponat . Hinc ego in bonam spem adducor , ut , qui conatus meos non dico non probarunt , sed calumniari ( ut est ingratitudo ) nunquam desierunt , posthac cum de me tum de iis , qui fidei meę concrediti sunt , si non melius , at peiuspeius am Rande nachgetragen. minus sentiant .",
          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_972",
          "psc_text": "πληροφορίαν τὸ παχὺ ἱμάτιον, καὶ ἡ ζώνη, καὶ τῆς ἀδεψήτου βύρσης τὰ ὑποδήματα. καὶ πολλῶν ἀπαγόντων με τῆς πρὸς αὐτοὺς συνηθείας, οὐκ ἠνειχόμην, ὁρῶν αὐτοὺς τοῦ ἀπολαυστικοῦ βίου τὸν καρτερικὸν προτιμῶντας· καὶ διὰ τὸ παρηλλαγμένον τῆς πολιτείας ζηλοτύπως εἶχον πρὸς αὐτούς. ὅθεν οὐδὲ τὰς περὶ τῶν δογμάτων διαβολὰς προσιέμην, καίτοι πολλῶν διαβεβαιουμένων μὴ ὀρθὰς ἔχειν περὶ Θεοῦ τὰς ὑπολήψεις, ἀλλὰ τῷ προστάτῃ τῆς νῦν αἱρέσεως μαθητευθέντας, τὰ ἐκείνου λάθρα κατασπείρειν διδάγματα· ὧν ἐπειδὴ οὐδέποτε αὐτήκοος ἐγενόμην, συκοφάντας ἡγούμην τοὺς ἀπαγγέλλοντας. ἐπεὶ δὲ λοιπὸν ἐκλήθημεν εἰς τὴν προστασίαν τῆς ἐκκλησίας, τοὺς μὲν παραδοθέντας ἡμῖν φύλακας καὶ σκοπευτὰς τοῦ βίου ἐν προσποιήσει δὴ βοηθείας καὶ κοινωνίας ἀγαπητικῆς σιωπῶ, ἵνα μὴ δόξω ἢ ἄπιστα λέγων ἐμαυτὸν διαβάλλειν, ἢ πιστευόμενος μισανθρωπίας ἀφορμὴν τοῖς πιστεύουσιν ἐμποιεῖν. ὃ καὶ ἐμοὶ μικροῦ συνέβη, εἰ μή με ταχὺ προκατελάβοντο οἱ οἰκτιρμοὶ τοῦ Θεοῦ. μικροῦ γὰρ εἰς τὴν κατὰ πάντων ἐξέπεσον ὑποψίαν, οὐδὲν ἡγούμενος εἶναι παρʼ οὐδενὶ πιστόν, ἐκ",
          "candidate_score": 0.667228,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_3_5",
          "bdc_text": "Accedit huc , quod ex epNicht erhalten . istola Rhellicani , quam nuperrime ad me scripsit , intellexi publico oppidi nostri ministro commissum esse a pio quodam viroUnbekannt. , ut rem gestam praetori et senatui meomeo über der Zeile nachgetragen. exponat . Hinc ego in bonam spem adducor , ut , qui conatus meos non dico non probarunt , sed calumniari ( ut est ingratitudo ) nunquam desierunt , posthac cum de me tum de iis , qui fidei meę concrediti sunt , si non melius , at peiuspeius am Rande nachgetragen. minus sentiant .",
          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_990",
          "psc_text": "ταύτην ὡς γέγραπται παρʼ ἐμοῦ, ἀλλὰ μεταποιηθεῖσαν, ὑπὸ τίνων δὲ ὁ Θεὸς οἶδε· γνωρίσατε αὐτόθεν τὴν ἀδικίαν, ὅτι οὐδεὶς ἐν ἐπισκοπῇ ὢν ἐγκαλεῖται, εἴ τι κατὰ ἀδιαφορίαν ἐν τῷ λαϊκῷ βίῳ ἀπαρατηρήτως ἔγραψε, καὶ τοῦτο μηδὲ περὶ πίστεως, ἀλλὰ ψιλὸν γράμμα φιλικὴν ἔχον προσηγορίαν. τάχα δὲ κἀκεῖνοι φαίνονται καὶ Ἕλλησι καὶ Ἰουδαίοις γράψαντες καὶ μὴ ἔχοντες ἔγκλημα. μέχρι γὰρ σήμερον οὐδεὶς ἐκρίθη ἐπὶ τοιούτῳ πράγματι, ἐφʼ ᾧ ἡμεῖς καταδικαζόμεθα παρὰ τῶν διυλιζόντων τοὺς κώνωπας. ὅτι μὲν οὖν οὔτε ἐγράψαμεν ἐκεῖνα, οὔτε συντεθείμεθα αὐτοῖς, ἀλλὰ καὶ ἀναθεματίζομεν τοὺς ἔχοντας ἐκεῖνο τὸ πονηρὸν φρόνημα, τὸ τῆς συγχύσεως τῶν ὑποστάσεων, ἐν ᾧ ἡ ἀσεβεστάτη αἵρεσις τοῦ Σαβελλίου ἀνενεώθη, τοῦτο μὲν οὖν γνώριμον τῷ Θεῷ, τῷ τὰς καρδίας γινώσκοντι, γνώριμον δὲ καὶ πάσῃ τῇ ἀδελφότητι τῇ εἰς πεῖραν ἐλθούσῃ τῆς ἡμετέρας ταπεινώσεως. καὶ αὐτοὶ δὲ ἐκεῖνοι, οἱ νῦν σφοδροὶ κατήγοροι ἡμῶν, ἐρευνησάτωσαν τὸ ἴδιον συνειδός, καὶ γνώσονται, ὅτι ἐκ παιδὸς μακρὰν ἐγενόμεθα τῶν τοιούτων",
          "candidate_score": 0.667212,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_5",
          "bdc_text": "Hinc ego in bonam spem adducor , ut , qui conatus meos non dico non probarunt , sed calumniari ( ut est ingratitudo ) nunquam desierunt , posthac cum de me tum de iis , qui fidei meę concrediti sunt , si non melius , at peiuspeius am Rande nachgetragen. minus sentiant .",
          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_918",
          "psc_text": "μίαν ταύτην χαρίσασθαι παραμυθίαν, τὴν σὴν σεμνοπρέπειαν πάλιν ᾠκονόμησεν ἐπὶ τῶν πραγμάτων φανῆναι, καὶ δὴ καὶ εὐθυμότεροι ἦμεν, ὡς μέλλοντες ἔτι γοῦν ἅπαξ, πρὶν ἀπιέναι τῆς ζωῆς ταύτης, συντεύξεσθαι τῇ τιμιότητί σου. Ἀλλὰ πάλιν ἡμᾶς ἑτέρα φήμη κατέσχεν, ὡς ἐπὶ τῆς Ἀντιοχείας διάγοντος καὶ τὰ ἐν χερσὶ πράγματα ταῖς μεγάλαις ἀρχαῖς συνδιέποντος. πρὸς δὲ τῇ φήμῃ ταύτῃ κατέλαβεν ἡμᾶς ἀκοή, ὅτι καὶ οἱ τῆς κατὰ Παυλῖνον συντάξεως ἀδελφοὶ διαλέγονταί τινα τῇ ὀρθότητί σου περὶ τῆς πρὸς ἡμᾶς ἑνώσεως· ἡμᾶς δὲ λέγω τοὺς τῆς μερίδος τοῦ ἀνθρώπου τοῦ Θεοῦ, Μελετίου, τοῦ ἐπισκόπου. οὓς καὶ γράμματα ἀκούω νῦν τῶν Δυτικῶν περιφέρειν, αὐτοῖς τὴν ἐπισκοπὴν τῆς κατὰ Ἀντιόχειαν ἐκκλησίας ἐπιτρέποντα, παραλογιζόμενα δὲ τὸν θαυμασιώτατον ἐπίσκοπον τῆς ἀληθινῆς τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησίας Μελέτιον. καὶ οὐ θαυμάζω τοῦτο. οἱ μὲν γὰρ ἀγνοοῦσι παντελῶς τὰ ἐνταῦθα· οἱ δέ, καὶ δοκοῦντες εἰδέναι, φιλονεικότερον μᾶλλον ἢ ἀληθέστερον αὐτοῖς ἐξηγοῦνται. πλὴν ἀλλʼ ἐκείνους μὲν οὐδὲν ἀπεικὸς ἢ ἀγνοεῖν τὴν ἀλήθειαν",
          "candidate_score": 0.659811,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_5",
          "bdc_text": "Hinc ego in bonam spem adducor , ut , qui conatus meos non dico non probarunt , sed calumniari ( ut est ingratitudo ) nunquam desierunt , posthac cum de me tum de iis , qui fidei meę concrediti sunt , si non melius , at peiuspeius am Rande nachgetragen. minus sentiant .",
          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_989",
          "psc_text": "ἐμά, διὰ τί κρίνομαι ὑπὲρ τῶν ἀλλοτρίων; ἀλλʼ ἐροῦσιν, ὅτι κοινωνὸς Ἀπολλιναρίου ἐγώ, καὶ τῶν τοιούτων δογμάτων τὴν διαστροφὴν ἔχων ἐν ἐμαυτῷ. ἀπαιτηθήτωσαν τὰς ἀποδείξεις. εἰ μὲν γὰρ καρδίαν ἀνθρώπου διερευνᾷν ἴσασι, τοῦτο ὁμολογησάτωσαν, καὶ γνωρίσατε αὐτῶν τὴν περὶ πάντα ἀλήθειαν· εἰ δὲ ἐκ τῶν φαινομένων καὶ πᾶσι προδήλων ἐλέγχουσί μου τὴν κοινωνίαν, δειξάτωσαν ἢ κανονικὰ γράμματα παρʼ ἐμοῦ πρὸς αὐτὸν διαπεμπόμενα, ἢ παρʼ ἐκείνου πρὸς ἐμέ, ἢ τῶν κληρικῶν τὰς πρὸς ἡμᾶς ἐπιμιξίας, ἢ εἴ τινα αὐτῶν εἰς κοινωνίαν εὐχῆς ἐδεξάμεθά ποτε. εἰ δὲ ἐπιστολὴν προφέρουσι τὴν λοιπὸν πρὸ κέ ἐτῶν γραφεῖσαν αὐτῷ, παρὰ λαϊκοῦ πρὸς λαϊκόν, καὶ οὐδὲ ταύτην ὡς γέγραπται παρʼ ἐμοῦ, ἀλλὰ μεταποιηθεῖσαν, ὑπὸ τίνων δὲ ὁ Θεὸς οἶδε· γνωρίσατε αὐτόθεν τὴν ἀδικίαν, ὅτι οὐδεὶς ἐν ἐπισκοπῇ ὢν ἐγκαλεῖται, εἴ τι κατὰ ἀδιαφορίαν ἐν τῷ λαϊκῷ βίῳ ἀπαρατηρήτως ἔγραψε, καὶ τοῦτο μηδὲ περὶ πίστεως, ἀλλὰ ψιλὸν γράμμα φιλικὴν ἔχον προσηγορίαν. τάχα δὲ κἀκεῖνοι φαίνονται καὶ Ἕλλησι",
          "candidate_score": 0.652337,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_5",
          "bdc_text": "Hinc ego in bonam spem adducor , ut , qui conatus meos non dico non probarunt , sed calumniari ( ut est ingratitudo ) nunquam desierunt , posthac cum de me tum de iis , qui fidei meę concrediti sunt , si non melius , at peiuspeius am Rande nachgetragen. minus sentiant .",
          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_133",
          "psc_text": "πέπεισμαι καὶ τὴν σὴν χρηστότητα νομίζω μὴ ἀμφιβάλλειν. τὸ μέντοι μηδεμίαν παρέχειν ἐξ ἑαυτῶν λαβὴν μήτε τοῖς ἀκριβῶς ἐπιτηροῦσι τὰ πράγματα μήτε τοῖς κατʼ ἐπήρειαν ἐφεδρεύουσιν ἡμῶν τοῖς ὀλισθήμασι, τοῦτοτοῦτο δὴ C, D, F. καὶ δυνατὸν καὶ ἴδιον τῶν συνετῶς καὶ κατὰ τὸν τῆς εὐσεβείας σκοπὸν τὸν ἑαυτῶν βίον διεξαγόντων. ἡμᾶς δὲ μὴ οὕτως εὐκόλους οἴου μηδὲ εὐπαραγώγους εἶναι, ὥστε ἀνεξετάστως τὰς παρὰ τῶν τυχόντων προσίεσθαι καταῤῥήσεις. μεμνήμεθα γὰρ τοῦ πνευματικοῦ παραγγέλματος μὴ χρῆναι προσδέχεσθαι ἀκοὴν ματαίαν παρεγγυῶντος. Πλὴν ἀλλʼ ἐπειδὴ ὑμεῖς αὐτοί φατε, οἱ περὶ τοὺς λόγους ἐσπουδακότες, τὰ φαινόμενα τῶν ἀφανῶν εἶναι σημεῖα, τοῦτο ἀξιοῦμεν (καὶ μὴ βαρέως δέξῃ, εἴ τι ἐν διδασκαλίας εἴδει λεχθήσεται παρʼ ἡμῶν· τὰ γὰρ ἀσθενῆ τοῦ κόσμου καὶ τὰ ἐξουθενημένα ἐξελέξατο ὁ Θεός, καὶ δι’ αὐτῶν πολλάκις οἰκονομεῖ τὴν σωτηρίαν τῶν σωζομένων)· ὅ γε μὴν λέγω καὶ παραγγέλλω ἐκεῖνό ἐστι· πάντα μὲν λόγον, πᾶσαν δὲ πρᾶξιν καθήκουσαν περιεσκεμμένως ἐπιτελεῖσθαι· καὶ κατὰ τὸ ἀποστολικὸν",
          "candidate_score": 0.651618,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_2_4",
          "bdc_text": "Di boni , quantum lętitiae subito obortum , quando significavit duos adolescentes Unbekannt. , qui hactenus nostra disciplina usi sunt , in celebri doctorum cętu , cum in literis factum esset periculum , non omnino ἀµούσως ad interrogata respondisse . Accedit huc , quod ex epNicht erhalten . istola Rhellicani , quam nuperrime ad me scripsit , intellexi publico oppidi nostri ministro commissum esse a pio quodam viroUnbekannt. , ut rem gestam praetori et senatui meomeo über der Zeile nachgetragen. exponat .",
          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_861",
          "psc_text": "πλημμελήματα, τί οὐχὶ πείθεται τῷ διδασκάλῳ τῶν ἐκκλησιῶν λέγοντι· Ἔλεγξον, ἐπιτίμησον, παρακάλεσον; εἰ δὲ ἀνίατος ἡμῶν ἡ ἀνομία, τί οὐχὶ εἰς πρόσωπον ἡμῖν ἀντικαθίσταται καὶ δημοσιεύσας ἡμῶν τὰ ἀνομήματα ἐλευθεροῖ τῆς παρʼ ἡμῶν βλάβης τὰς ἐκκλησίας; μὴ τοίνυν ἀνάσχησθε τῆς ὑπʼ ὀδόντα λαλουμένης καθʼ ἡμῶν λοιδορίας. τοῦτο γὰρ κἂν παιδίσκη μία τῶν ἐκ μύλωνος ποιήσειε, κἂν τῶν ἀγοραίων τις μεθʼ ὑπερβολῆς ἐπιδείξαιτο, οἷς ἡ γλῶσσα πρὸς πᾶσαν ἠκόνηται λοιδορίαν. ἀλλʼ εἰσὶν ἐπίσκοποι· κληθῶσιν εἰς ἀκρόασιν. ἔστι κλῆρος κατὰ πᾶσαν τοῦ Θεοῦ παροικίαν· συναχθήτωσαν οἱ δοκιμώτατοι. λεγέτω μετὰ παρρησίας ὁ βουλόμενος, ἵνα ἔλεγχος ἦ τὸ γινόμενον, καὶ μὴ λοιδορία. ὑπʼ ὄψιν ἀγέτω τὰ λανθάνοντά μου τῆς πονηρίας· μισείτω δὲ μηδὲ τότε, ἀλλὰ νουθετείτω ὡς ἀδελφόν. ἐλεεῖσθαί που δικαιότεροί ἐσμεν παρὰ τῶν μακαρίων ἀνδρῶν καὶ ἀναμαρτήτων οἱ ἁμαρτωλοὶ ἡμεῖς μᾶλλον ἢ χαλεπαίνεσθαι. Εἰ δὲ περὶ πίστιν τὸ σφάλμα, δειχθήτω ἡμῖν ἡ συγγραφή· πάλιν ἴσον καὶ κοινὸν κριτήριον καθισάτω. ἀναγνωσθήτω τὸ ἔγκλημα. δοκιμασθήτω,",
          "candidate_score": 0.650088,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_4",
          "bdc_text": "istola Rhellicani , quam nuperrime ad me scripsit , intellexi publico oppidi nostri ministro commissum esse a pio quodam viroUnbekannt. , ut rem gestam praetori et senatui meomeo über der Zeile nachgetragen. exponat .",
          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_989",
          "psc_text": "ἐμά, διὰ τί κρίνομαι ὑπὲρ τῶν ἀλλοτρίων; ἀλλʼ ἐροῦσιν, ὅτι κοινωνὸς Ἀπολλιναρίου ἐγώ, καὶ τῶν τοιούτων δογμάτων τὴν διαστροφὴν ἔχων ἐν ἐμαυτῷ. ἀπαιτηθήτωσαν τὰς ἀποδείξεις. εἰ μὲν γὰρ καρδίαν ἀνθρώπου διερευνᾷν ἴσασι, τοῦτο ὁμολογησάτωσαν, καὶ γνωρίσατε αὐτῶν τὴν περὶ πάντα ἀλήθειαν· εἰ δὲ ἐκ τῶν φαινομένων καὶ πᾶσι προδήλων ἐλέγχουσί μου τὴν κοινωνίαν, δειξάτωσαν ἢ κανονικὰ γράμματα παρʼ ἐμοῦ πρὸς αὐτὸν διαπεμπόμενα, ἢ παρʼ ἐκείνου πρὸς ἐμέ, ἢ τῶν κληρικῶν τὰς πρὸς ἡμᾶς ἐπιμιξίας, ἢ εἴ τινα αὐτῶν εἰς κοινωνίαν εὐχῆς ἐδεξάμεθά ποτε. εἰ δὲ ἐπιστολὴν προφέρουσι τὴν λοιπὸν πρὸ κέ ἐτῶν γραφεῖσαν αὐτῷ, παρὰ λαϊκοῦ πρὸς λαϊκόν, καὶ οὐδὲ ταύτην ὡς γέγραπται παρʼ ἐμοῦ, ἀλλὰ μεταποιηθεῖσαν, ὑπὸ τίνων δὲ ὁ Θεὸς οἶδε· γνωρίσατε αὐτόθεν τὴν ἀδικίαν, ὅτι οὐδεὶς ἐν ἐπισκοπῇ ὢν ἐγκαλεῖται, εἴ τι κατὰ ἀδιαφορίαν ἐν τῷ λαϊκῷ βίῳ ἀπαρατηρήτως ἔγραψε, καὶ τοῦτο μηδὲ περὶ πίστεως, ἀλλὰ ψιλὸν γράμμα φιλικὴν ἔχον προσηγορίαν. τάχα δὲ κἀκεῖνοι φαίνονται καὶ Ἕλλησι",
          "candidate_score": 0.623824,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_13",
          "bdc_text": "Bullinger , der ihn - wie hier gemeldet wird - als Schüler in sein Haus aufgenommen hatte , schrieb über ihn :",
          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_577",
          "psc_text": "τῆς παρʼ ἡμῶν διδασκαλίας εἰς τὸ τὴν προαίρεσιν τοῦ ἀνδρὸς διδαχθῆναι προσδεομένου. τοῦτο γὰρ καὶ αὐτὸς ἐπενόησεν, ὥσπερ φοβούμενος μὴ ὀλίγους σχῇ τῆς ἑαυτοῦ γνώμης μάρτυρας, εἰς πᾶσαν ἐσχατιὰν τὰς ἐπιστολὰς ἃς καθʼ ἡμῶν συνέγραψε διαπεμψάμενος. τῆς μὲν οὖν κοινωνίας ἡμῶν αὐτὸς ἀπέρρηξεν ἑαυτόν, μήτε κατὰ τὸν ὡρισμένον τόπον συνδραμεῖν ἡμῖν ἀνασχόμενος, μήτε τοὺς μαθητὰς ἑαυτοῦ παραγαγών, ὅπερ ὑπέσχετο· ἀλλὰ καὶ ἡμᾶς στηλιτεύων ἐν πανδήμοις συνόδοις, μετὰ τοῦ Κίλικος Θεοφίλου, γυμνῇ καὶ ἀπαρακαλύπτῳ τῇ βλασφημίᾳ ὡς ἀλλότρια τῆς ἑαυτοῦαὐτοῦ editi antiqi. διδασκαλίας ταῖς ψυχαῖς τοῦ λαοῦ ἐνσπείραντας δόγματα. ἱκανὰ μὲν οὖν ἦν καὶ ταῦτα πᾶσαν ἡμῶν τὴν πρὸς αὐτὸν συνάφειαν διαλῦσαι. ἐπειδὴ δὲ καὶ εἰς Κιλικίαν ἐλθών, καὶ συντυχὼν Γελασίῳ τινί, πίστιν αὐτῷ ἐξέθετο, ἣν μόνουμόνον editi antiqi. ἦν Ἀρείου συγγράψαι καὶ εἴ τις αὐτοῦ γνήσιος μαθητής, τότε δὴ καὶ πλέον πρὸς τὸν χωρισμὸν ἐβεβαιώθημεν, λογισάμενοι, ὅτι οὔτε Αἰθίοψ ἀλλάξει ποτὲ τὸ δέρμα αὐτοῦ, οὔτε πάρδαλις τὰ ποικίλματα αὐτῆς, οὔτε",
          "candidate_score": 0.615331,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_13",
          "bdc_text": "Bullinger , der ihn - wie hier gemeldet wird - als Schüler in sein Haus aufgenommen hatte , schrieb über ihn :",
          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1112",
          "psc_text": "ἐχθρὸν οὐδέποτε ἡγησάμην, ἀλλʼ ἔστιν ἐφʼ οἷς καὶ αἰδοῦμαι τὸν ἄνδρα· οὐ μὴν οὕτως ἐμαυτὸν τῷ ἀνθρώπῳ συνῆψα, ὥστε τὰ ἐκείνου ἐγκλήματα αὐτὸς ὑποδέχεσθαι· ὅπου γε ἔχω τινὰ καὶ αὐτὸς ἐγκαλεῖν αὐτῷ, ἐντυχών τισι τῶν συνταγμάτων αὐτοῦ. οὐ μὴν περὶ τοῦ Πνεύματος τοῦ ἁγίου ἢ αἰτήσας αὐτὸν οἶδα βιβλίον, ἢ ἀποσταλὲν ὑποδεξάμενος. ἀλλὰ πολυφωνότατον μὲν αὐτὸν ἀκούω πάντων συγγραφέων γεγενῆσθαι, ὀλίγοις δὲ ἐντετύχηκα τῶν συνταγμάτων αὐτοῦ· οὐδὲ γὰρ σχολή μοί ἐστι τὰ τοιαῦτα διερευνᾶσθαι, καὶ ἅμα δυσχερής τις εἰμὶ πρὸς τὴν τῶν νεωτέρων παραδοχήν, ᾧ γε τὸ σῶμα οὐδὲ τῇ ἀναγνώσει τῶν θεοπνεύστων Γραφῶν φιλοπόνως καὶ καθʼ ὃν δεῖ τρόπον συγχωρεῖ παραμένειν. τί οὖν πρὸς ἐμὲ τοῦτο, εἴ τις συνέγραψέ τι μὴ ἀρέσκον τῷ δεῖνι; καίτοι εἰ δεῖ ἄλλον ὑπὲρ ἄλλου τὰς εὐθύνας ὑπέχειν, ὁ ἐμοὶ ἐγκαλῶν ὑπὲρ Ἀπολλιναρίου ἀπολογείσθω ἡμῖν ὑπὲρ Ἀρείου τοῦ ἰδίου διδασκάλου. καὶ ὑπὲρ Ἀετίου τοῦ ἰδίου αὐτοῦ μαθητοῦ. ἡμεῖς δὲ οὔτε ἐδιδάχθημέν τι, οὔτε ἐμαθητεύθημεν",
          "candidate_score": 0.613372,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_14",
          "bdc_text": "„Was ein geflißner , geschickter mensch , der vil und wol schreib. \" - Lit. :",
          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_578",
          "psc_text": "διαλῦσαι. ἐπειδὴ δὲ καὶ εἰς Κιλικίαν ἐλθών, καὶ συντυχὼν Γελασίῳ τινί, πίστιν αὐτῷ ἐξέθετο, ἣν μόνουμόνον editi antiqi. ἦν Ἀρείου συγγράψαι καὶ εἴ τις αὐτοῦ γνήσιος μαθητής, τότε δὴ καὶ πλέον πρὸς τὸν χωρισμὸν ἐβεβαιώθημεν, λογισάμενοι, ὅτι οὔτε Αἰθίοψ ἀλλάξει ποτὲ τὸ δέρμα αὐτοῦ, οὔτε πάρδαλις τὰ ποικίλματα αὐτῆς, οὔτε ὁ ἐν διαστρόφοις δόγμασι συντραφεὶς ἀποτρίψασθαι δύναται τὸ κακὸν τῆς αἱρέσεως. Ἐπενεανιεύσατο δὲ τούτοις καὶ γράψας καθʼ ἡμῶν, μᾶλλον δὲ συγγράψας λόγους μακροὺς πάσης λοιδορίας καὶ συκοφαντίας γέμοντας· ὑπὲρ ὧν οὐδὲν ἀπεκρινάμεθα τέως, διὰ τὸ διδαχθῆναι παρὰ τοῦ ἀποστόλου, μὴ ἑαυτοὺς ἐκδικεῖν, ἀλλὰ διδόναι τόπον τῇ ὀργῇ· καὶ ἅμα ἐννοήσαντες τὸ βάθος τῆς ὑποκρίσεως, μεθʼ ἧς πάντα τὸν χρόνον ἡμῖν προσηνέχθη, ἀφασίᾳ τινὶ ὑπʼ ἐκπλήξεως κατεσχέθημεν. Εἰ δὲ καὶ μηδὲν ἦν ἐκείνων, τὸ ὑπόγυον τοῦτο, τὸ τολμηθὲν αὐτῷ, τίνι οὐκ ἂν φρίκην καὶ ἀποστροφὴν παντελῆ τοῦ ἀνδρὸς ἐνεποίησεν; ὅς γε, ὡς ἀκούω (εἴ γε ἀληθὴς ὁ λόγος καὶ μὴ πλάσμα",
          "candidate_score": 0.61259,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_13",
          "bdc_text": "Bullinger , der ihn - wie hier gemeldet wird - als Schüler in sein Haus aufgenommen hatte , schrieb über ihn :",
          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1375",
          "psc_text": "σοι, τοσοῦτον αὐτοῖς χαριζόμενος,χαριζόμενοι E. ὅσον καὶ οἱ τοῖς διψῶσι καθηγούμενοι πρὸςom. E. τὰς πηγάς. Ὁ δὲ νῦν προσιὼν μικρὸν ὕστερον ἑαυτοῦ ἕνεκεν σπουδασθήσεται, ἐπειδάν σοι συγγένηται. νῦν δὲ ἀπὸ πατρός ἐστι γνώριμος, μέγα ἐπὶ ὀρθότητι βίου καὶ δυνάμει πολιτικῇ παρʼ ἡμῖν λαβόντος ὄνομα· ὃς καὶ ἐμοὶ εἰς τὴν ἄκραν φιλίαν ἥρμοσται. ἧς ἀμειβόμενος αὐτόν, τῷ παιδὶ ταύτην τὴν χάριν δίδωμι, σοὶ ποιῶν αὐτὸν γνώριμον, πρᾶγμα μεγίστης εὐχῆς ἄξιον τοῖς ἀρετὴν ἀνδρὸς κρίνειν ἐπισταμένοις. Λιβάνιος Βασιλείῳ Διὰ χρόνου πρὸς ἡμᾶς Καππαδόκης ἥκει νέος. ἓν τοῦτο κέρδος, ὅτι Καππαδόκης. ἀλλὰ καὶ τοῦ πρώτου γένους οὗτος ὁ Καππαδόκης. δεύτερον τοῦτο κέρδος. ἀλλὰ καὶ γράμμα τοῦ θαυμαστοῦ Βασιλείου κομίζων ἡμῖν. τουτὶ μὲν ὅτου τίς εἴποι μεῖζον; ἐγὼ γὰρ ὃν ἐπιλελῆσθαί σου νομίζεις, καὶ πάλαι νέον ὄντα ᾐδούμην, σωφροσύνῃ τε πρὸς τοὺς γέροντας ἁμιλλώμενον ὁρῶν, καὶ ταῦτα ἐν ἐκείνῃ τῇ πόλει τῇ ταῖς ἡδοναῖς βρυούσῃ, καὶ λόγων ἤδη μοῖραν κεκτημένον μεγάλην. ἐπειδὴ δὲ ᾠήθης",
          "candidate_score": 0.607221,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 8,
      "cf_id": "cf021",
      "work_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore",
      "max_score": 0.680541,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_21_23",
          "bdc_text": "in convictum tuum recipis , bene facis ; est enim pius et studiosus adolescens . Vale. Vituduri , septimo calendas februarii anno 39 .",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_1030",
          "psc_text": "bona omnia opera nostra, sicut insinuata est Dei quies post omnia bona opera sua. Fecit enim Deus omnia, et ecce omnia bona valde. Et requievit Deus in die septima ab omnibus operibus suis quae fecit (Gen. I-II, 3) . Requiescere vis et tu? Fac primo opera bona valde. Sic data est Judaeis observatio sabbati carnaliter, sicut caetera, significantibus sacramentis. Vacatio enim quaedam imperata est: vacatio illa quod significat, tu age. Vacatio enim spiritualis, tranquillitas est cordis: tranquillitas autem cordis provenit de serenitate bonae conscientiae. Ergo ille vere observat sabbatum, qui non peccat. Ita enim praecipitur illis, quibus observandum sabbatum praecipitur: Omne opus servile non facietis (Levit. XXIII, 7) . Omnis qui facit peccatum, servus est peccati (Joan. VIII, 34) . Septenarius ergo numerus dicatus est Spiritui sancto, sicut denarius legi. Haec et Isaias propheta insinuat hoc in loco, ubi dicit: Implebit eum Spiritus sapientiae et intellectus (numera), consilii et fortitudinis,",
          "candidate_score": 0.680541,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_24_26",
          "bdc_text": "Leonardus Castorius . [ Adresse auf der Rückseite : ] Et eruditione et pietate insigni viro , domino Henricho Bullingero , domino suo observandissimo .",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_667",
          "psc_text": "et heri audivimus aliquid secundum Joannem, et hodie, et adhuc aliae lectiones restant. Hodie ergo quid audivimus? Quia ipso die quo resurrexit, id est dominico die, cum sero factum esset, et essent discipuli in uno loco, et ostia clausa essent propter timorem Judaeorum, apparuit Dominus in medio eorum. Ipso ergo die, sicut evangelista Joannes testis est, bis apparuit discipulis suis, mane et sero. Ex eo quod mane apparuit, etiam ipsa lectio recitata est: quod vero eodem die sero rursus apparuerit, modo cum recitaretur audivimus. Non opus erat ut a me ista commemorarentur, sed ut, a vobis adverterentur: propter quorumdam vero minorem intelligentiam vel majorem negligentiam oportuit commemorare, ut sciatis non solum quid audistis, sed etiam de qua Scriptura vobis legitur quod audistis. 2. Christi ad discipulos per ostia clausa intrantis miraculum ex aliis miraculis suadetur. Videamus ergo quid nobis ad loquendum hodierna lectione proponitur. Ipsa quippe lectio admonet nos, et",
          "candidate_score": 0.640087,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 9,
      "cf_id": "cf051",
      "work_id": "054_Leo-I_Sermones",
      "max_score": 0.679225,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_21_23",
          "bdc_text": "in convictum tuum recipis , bene facis ; est enim pius et studiosus adolescens . Vale. Vituduri , septimo calendas februarii anno 39 .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_969",
          "psc_text": "timere ne pereant. CAP. IV. Operantes igitur, dilectissimi, quod bonum est ad omnes, maxime autem ad domesticos fidei (Galat. VI, 10) , septimum mensem ab initio mysticum propter septiformem Spiritum, et ipso sui ordinis numero consecratum, continentiae fructibus deputantes, quarta et sexta sabbati solemniter jejunemus; sabbato autem apud beatum Petrum vigilias 361 celebremus: cujus nobis et orationes suffragabuntur et merita, ut quantum cuique fidelium tribuitur bonum velle, tantum donetur et posse, ipso adjuvante, qui vivit et regnat cum Patre et Spiritu sancto in saecula saeculorum. Amen. SERMO XCIII [ Al. XCI]. De Jejunio septimi mensis VIII. SYNOPSIS I. Finem legis esse amoris recti de pravo victoriam. De voluntate mala et bona. --II. Longe plus delectare justitiam quam iniquitatem, cujus lex Dei lege superanda. --III. Quantum prosit jejunium septimi mensis a lege et apostolis institutum. CAP. I. Omnis, dilectissimi, divinorum eruditio praeceptorum hoc maxime agit apud corda credentium, ut amor pravus",
          "candidate_score": 0.679225,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_21_23",
          "bdc_text": "in convictum tuum recipis , bene facis ; est enim pius et studiosus adolescens . Vale. Vituduri , septimo calendas februarii anno 39 .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_962",
          "psc_text": "id cui corde inhaeret. --IV. Septimum mensem jejunio, bonis operibus 358 et ipso sui numero esse consecratum. CAP. I. Apostolica institutio, dilectissimi, quae Dominum Jesum Christum ad hoc venisse in hunc mundum noverat, ut legem non solveret, sed impleret (Matth. V, 17), ita veteris Testamenti decreta distinxit, ut quaedam ex eis, sicut erant condita, evangelicae eruditioni profutura decerperet, et quae dudum fuerant consuetudinis Judaicae, fierent observantiae Christianae. Quamvis enim varietates hostiarum, differentiae baptismatum, et otia sabbatorum cum ipsa carnis circumcisione cessaverint, manent tamen ex ipsis voluminibus etiam apud nos plurima praecepta moralia. Et cum inde dicatur: Diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo; et diliges proximum tuum sicut teipsum (Matth. XXII, 37, 39) : Christo Domino dicente cognoscimus, quod in his duobus mandatis tota lex pendet et prophetae (Ibid., 40) ; tantaque est sub hujus geminae charitatis edicto utriusque copula Testamenti, ut sine istarum connexione virtutum nec lex quemquam",
          "candidate_score": 0.679153,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_21_23",
          "bdc_text": "in convictum tuum recipis , bene facis ; est enim pius et studiosus adolescens . Vale. Vituduri , septimo calendas februarii anno 39 .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_92",
          "psc_text": ". Haec virtus omnes facit utiles esse virtutes, quae ipsam quoque fidem, ex qua justus vivit (Habac. II, 4; Rom. I, 17; Galat. III, 11), et quae sine operibus mortua nominatur (Jac. II, 26), sui admixtione vivificat: quia sicut in fide est operum ratio, ita in operibus fidei fortitudo. Dum ergo tempus habemus, sicut ait Apostolus, operemur quod bonum est ad omnes, maxime autem ad domesticos fide (Galat. VI, 10) . Bonum autem facientes non deficiamus, tempore enim suo metemus (Ibid., 9) . Praesens itaque vita tempus est sationis, et dies retributionis tempus est messis, quando unusquisque seminum fructus secundum sationis suae percipiet quantitatem. De proventu autem istius segetis nemo falletur, quia animorum ibi magis quam impendiorum mensura taxabitur; et tantum reddent exigua de exiguis, quantum magna de magnis. Et ideo, dilectissimi, satisfiat apostolicis institutis. Et quia die Dominica prima est futura collectio, omnes vos 37 devotioni voluntariae praeparate, ut",
          "candidate_score": 0.671248,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_21_23",
          "bdc_text": "in convictum tuum recipis , bene facis ; est enim pius et studiosus adolescens . Vale. Vituduri , septimo calendas februarii anno 39 .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_975",
          "psc_text": "sumere, quod ab initio contra vetitum nocuit usurpasse: ut sicut illic concupiscentia fuit vulneri, ita hic abstinentia sit saluti. CAP. III. Cui medicinae, dilectissimi, licet tempus 363 omne sit congruum, hoc tamen habemus aptissimum, quod et apostolicis et legalibus institutis videmus electum, ut sicut in aliis anni diebus, ita in mense septimo spiritalibus nos purificationibus emundemus. Convenientibus enim in unum propositum tribus studiis, oratione scilicet, et eleemosyna, atque jejunio, praestabitur nobis a misericordi Deo et cohibitio cupiditatum, et exauditio precum, et remissio peccatorum: per Dominum nostrum Jesum Christum, qui vivit et regnat cum Patre et Spiritu sancto in saecula saeculorum. Amen. SERMO XCIV [ Al. XCII]. De Jejunio septimi mensis IX. SYNOPSIS. I. Magis curandum esse jejunium spiritale quam corporale. --II. In quo spiritale jejunium sit positum, et quo auxilio implendum. --III. Cur quatuor temporum jejunium fuerit institutum. --VI. Deum diligi, cum proximus diligitur et juvatur. CAP. I. Scio quidem,",
          "candidate_score": 0.671121,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_1",
          "bdc_text": "Quantumvis temerarium sit , Bullingere doctissime , meis nugis remorari te occupatissimum adeoque innumeris districtum rebus , non potui tamen non ( tua fretus humanitate ) animi mei gaudium in sinum tuum effundere et paucis testari , quam lęta ac auspicata d. MathiasMatthias Hirsgarter. , summus meus necessarius , Tiguro nuper regressus adportarit .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_967",
          "psc_text": "thesaurus tuus, ibi erit et cor tuum (Matth. VI, 21) . Quis autem est thesaurus hominis, nisi quaedam fructuum ejus congregatio laborumque collectio? Quod enim quis seminaverit, hoc et metet (Galat. VI, 8) , et quale cujusque opus, talis est et quaestus; et ubi oblectatio fruendi constituitur, ibi cura cordis obstringitur. Sed cum multa sint genera divitiarum, dissimilesque materiae gaudiorum, THESAURUS CUIQUE est suae cupiditatis affectus, qui si de appetitu est terrenorum, non beatos facit sui participatione, sed miseros. Hi vero qui ea quae sursum sunt sapiunt, non quae super terram (Coloss. III, 1), nec perituris intenti sunt, sed aeternis, in illo habent incorruptibiles reconditas facultates, de quo dicit propheta: Thesaurus et salus nostra advenit, sapientia et disciplina et pietas a Domino: hi sunt thesauri justitiae (Isai. XXXIII, 6, sec. LXX) : per quos, auxiliante Dei gratia, etiam terrena bona in coelestia transferuntur, dum multi divitiis, aut juste sibi relictis",
          "candidate_score": 0.632545,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 10,
      "cf_id": "cf021",
      "work_id": "stoa0040.stoa031a.opp-lat1",
      "max_score": 0.679133,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_19_21",
          "bdc_text": "Pfarrerbuch 343 ; HBLS IV 229 . in convictum tuum recipis , bene facis ;",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa031a.opp-lat1_window_123",
          "psc_text": "consensisset M 2 iustum dei PSRb 3 dare--dei om. PltSb (sed in S spatio 2 uers. uacuo.) 4 et om. P 5 sic] si R cum-peccato om. Rb 12 dfri] dl JS om. b 20 inde Slt 21 confixus] cruciiixua PR _25 et (prius) om. b 26 patientiani] penitentiam Pb peccati nostri; ille autem ostendit eam in carne sua, non merito iniquitatis suae. sed. officio misericoriiaemisericordiae suae. nam ut noueris bonam esse legem, quam tu reprelienderereprehendere uoluisti, ipse apostolus Paulus quodam loco dixit: lex subintrauit, ut abundaret delictum. adhuc uidetur illam reprehendere; sed audi quod sequitur: ubi autem, inquit. abundauit delictum, superabundauit gratia. data est enim lex superbis homiuibushominibus et uiribus suis totum tribuentibus, ut cum inplere non possent legem datam, praeuaricatores inuenirentur et facti rei sub lege pefereutpeterent misericordiam a legis conditore. proinde paulo post dicit idem apostolus: itaque lex quidem sancta et mandatum sanctum et iustum et bonum.",
          "candidate_score": 0.679133,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 11,
      "cf_id": "cf021",
      "work_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis",
      "max_score": 0.678937,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_21_23",
          "bdc_text": "in convictum tuum recipis , bene facis ; est enim pius et studiosus adolescens . Vale. Vituduri , septimo calendas februarii anno 39 .",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3770",
          "psc_text": "Praecipe divitibus hujus mundi, non superbe sapere, neque sperare in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, qui praestat nobis omnia abundanter ad fruendum: divites sint in operibus bonis, facile tribuant, communicent, thesaurizent sibi fundamentum bonum in futurum, ut apprehendant veram vitam (I Tim. VI, 17-19) . Audisti, agnovisti, didicisti, tenuisti, fecisti. Fac quod facis, noli pigrescere, noli cessare. Qui perseveraverit usque in finem, hic salvus erit (Matth. X, 22). Bene fecisti homini, ingratus est homo: non te poeniteat bene fecisse, ne fundas poenitendo quod implesti miserando: dic in corde tuo, Non videt iste in quem feci, videt ille propter quem feci; quia iste si videret, si ingratus non esset, sibi potius quam mihi prodesset. Ad Deum me teneam, quem non latet quod facio; non solum quod facio, sed etiam quod corde facio: illum sperem retributorem, qui facti mei non quaerit testem. Talis es, et forte in populo Dei stat juxta",
          "candidate_score": 0.678937,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_19_21",
          "bdc_text": "Pfarrerbuch 343 ; HBLS IV 229 . in convictum tuum recipis , bene facis ;",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_32",
          "psc_text": "29) . Si commemorabuntur, dictum est, praesignatum est aliquando, quod fieri jam videmus. CAPUT VIII. 9. Justificatio ex fide sine operibus. Videamus ergo quomodo impletum sit, et unde impletum, quo praecedente sacrificio impletum, quod dictum est Abrahae, In semine tuo benedicentur omnes gentes. Felices gentes, quae illud non audierunt, et nunc legentes crediderunt, quod credidit ille qui audivit. Credidit enim Abraham Deo, et reputatum est illi ad justitiam, et amicus Dei appellatus est (Jacobi II, 23) . Quod credidit Deo, intus in corde, in sola fide est: quod autem immolandum duxit filium, quod intrepidus dexteram armavit, quod jam feriret, nisi voce teneretur, magna fides est utique, et magnum opus: et ipsum opus laudavit Deus, cum diceret, Quoniam exaudisti vocem meam. Quare ergo apostolus Paulus ait, Arbitramur justificari hominem per fidem sine operibus Legis (Rom. III, 28) ; et alio loco dicit, Et fides quae per dilectionem operatur (Galat. V, 6)",
          "candidate_score": 0.667468,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_19_21",
          "bdc_text": "Pfarrerbuch 343 ; HBLS IV 229 . in convictum tuum recipis , bene facis ;",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3656",
          "psc_text": "Petite, et accipietis. Si vos, ait Salvator, si vos cum sitis mali, nostis bona data dare filiis vestris; quanto magis Pater vester coelestis dabit bona petentibus se (Matth. VII, 7, 11) ? Examinet se ergo omnis homo, et quidquid in se boni invenerit, quod pertineat ad justificationem nostram, agat gratias illi qui dedit; et agendo gratias illi qui dedit, ab illo petat et quod nondum dedit. Non enim tu in accipiendo proficis, et ille in dando deficit. Quantumlibet capaces fauces, capacem ventrem afferas; fons vincit sitientem. SERMO CLX . De verbis Apostoli, I Cor. cap. I, 31, Qui gloriatur, in Domino glorietur. Et de versu Psalmi LXX, 2, In tua justitia erue me, et exime me. 1. Glorietur homo in Domino, non in sua justitia. Admoniti ab Apostolo sumus, ut qui gloriatur, in Domino glorietur; eique Domino cantavimus, In tua justitia erue me, et exime me. Hoc est ergo in",
          "candidate_score": 0.666405,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_0_2",
          "bdc_text": "Gratia et pax a deo per Christum . Quantumvis temerarium sit , Bullingere doctissime , meis nugis remorari te occupatissimum adeoque innumeris districtum rebus , non potui tamen non ( tua fretus humanitate ) animi mei gaudium in sinum tuum effundere et paucis testari , quam lęta ac auspicata d. MathiasMatthias Hirsgarter. , summus meus necessarius , Tiguro nuper regressus adportarit . Di boni , quantum lętitiae subito obortum , quando significavit duos adolescentes Unbekannt. , qui hactenus nostra disciplina usi sunt , in celebri doctorum cętu , cum in literis factum esset periculum , non omnino ἀµούσως ad interrogata respondisse .",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3569",
          "psc_text": "Deus autem unus est. Inter quid et quid sit mediator, invenimus ipso Apostolo dicente; Unius enim Deus, et unus mediator Dei et hominum, homo Christus Jesus (I Tim. II, 5) . Si non jaceres, mediatorem necessarium non haberes: quia vero jaces, et surgere non potes, mediatorem quodam modo Deus tibi porrexit brachium suum. Et brachium Domini cui revelatum est (Isai. LIII, 1) ? Nemo ergo dicat: Quoniam non sumus sub lege, sed sub gratia; ergo peccemus, ergo quod volumus faciamus. Qui hoc dicit, aegritudinem amat, non sanitatem. Gratia medicina est. Qui vult semper aegrotare, ingratus est medicinae. Ergo, fratres, accepto adjutorio, porrecto nobis desuper divino auxilio, brachio Domini, et ipso brachio Domini porrecto nobis auxilio Spiritu sancto, debitores sumus non carni, ut secundum carnem ambulemus. Quia fides bene operari non potest, nisi per dilectionem. Ipsa est enim fidelium fides, ne sit daemonum fides: quia et daemones credunt, et contremiscunt (Jacobi",
          "candidate_score": 0.665284,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_19_21",
          "bdc_text": "Pfarrerbuch 343 ; HBLS IV 229 . in convictum tuum recipis , bene facis ;",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3662",
          "psc_text": "habes: si bene vivis, si praecepta Dei facis, noli tuum putare; hoc est enim velle suam justitiam constituere. Agnosce a quo acceperis et habes quod accepisti. Non enim habes, quod non accepisti. Si autem accepisti, quid gloriaris, quasi non acceperis (I Cor. IV, 7) ? Cum enim gloriaris, quasi non acceperis, in te gloriaris: et ubi est, Qui gloriatur, in Domino glorietur? Datum tene, sed datorem agnosce. Spiritum suum se daturum cum promitteret Dominus: Si quis sitit, inquit, veniat ad me, et bibat. Qui credit in me, flumina aquae vivae fluent de ventre ejus (Joan. VII, 37, 38). Unde in te hoc flumen? Recordare tuam pristinam siccitatem. Nisi enim siccus fuisses, non sitisses: si non sitisses, non bibisses. Quid est, si non sitisses, non bibisses? Nisi tu te inanem invenisses, in Christum non credidisses. Antequam diceret, flumina aquae vivae fluent de ventre ejus; prius dixit, Si quis sitit, veniat et",
          "candidate_score": 0.657304,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_8",
          "bdc_text": "verbis quoque me salvere iussisti , tam gratum quam quod gratissimum fuit ;",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3848",
          "psc_text": "propter peccata nostra, et resurrexi propter justificationem nostram (Rom. IV, 25) . Justificatio tua, circumcisio tua, non est a te. Gratia salvi facti estis per fidem; et hoc non ex vobis, sed Dei donum est: non ex operibus (Ephes. II, 8, 9) . Ne forte dicas, Promerui, et ideo accepi. Non putes te promerendo accepisse, qui non promerereris, nisi accepisses. Gratia praecessit meritum tuum: non gratia ex merito, sed meritum ex gratia. Nam si gratia ex merito; emisti, non gratis accepisti. Pro nihilo, inquit, salvos facies eos (Psal. LV, 8) . Quid est, Pro nihilo salvos facies eos? Nihil in eis invenis unde salves, et tamen salvas. Gratis das, gratis salvas. Omnia merita praecedis, ut dona tua consequantur merita mea. Prorsus gratis das, gratis salvas, qui nihil invenis unde salves, et multum invenis unde damnes. CAPUT III. 4. Fidere in carne.--Nos ergo, inquit, sumus circumcisio, qui spiritui Dei servimus, et",
          "candidate_score": 0.632814,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 12,
      "cf_id": "cf011",
      "work_id": "pta0003.pta007.pta-grc1",
      "max_score": 0.678922,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_9_11",
          "bdc_text": "iam enim liquido apparet mihi tuam ab omnibus decantatam humanitatem doctis pariter ac indoctis patere . Quando igitur alii apud te pluris sunt eruditionis nomine , sine me tuum demereri favorem , quod literas amo , literatos suspicio atque exosculor . Quod autem nostri Mathię filium Leodigarium Leodegar Hirsgarter , von Winterthur , 1524-1567 , Sohn von Matthias , ab 1539 Stipendiat in Zürich , 1544 ordiniert , wurde vorerst Provisor an der Lateinschule am Großmünster und Pfarrer der Stiftsfiliale Schwamendingen , dann 1547 Pfarrer in Laufen ( Kt . Zürich). 1562 wurde er aus gesundheitlichen Gründen in den Ruhestand versetzt .",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_52",
          "psc_text": "etc., V hat aber ὅλον i. Τ.; p. 4 b 1 »διδασκόμενος] in margine codicis erat διαστελλόμενος«, so V i. Τ.; p. 43 c 2 »εἰς αὐτὸν ἀσεβῶντα] satis liquet legend, εἰς αὐτὸν ἀσεβῶν τὸν«, so V i. Τ.; 53 ab »διὸ ἐπανάγει] hiatus erat in exemplari, forte sie supplendus: εἰ δέ τι γένοιτο, περὶ τῆς«, in V ist aber nach ἐπάγει noch erhalten, wenn auch fast unleserlich: λέγων (?) εἰ δέ τις περὶ usw. Montagu kann also nur eine der jüngeren Abschriften im Auge haben, wenn er Lesarten seines »exemplar« anführt (vgl. Note zu p. 52 b 8, 53 ab, 148b 10 usw.). Er hat aber gar nicht eine einzige Handschrift gehabt, sondern neben der eigentlich seinen, die sich besonders daraus müßte feststelleu lassen, daß in ihr auch das ganze Stück meiner Ausgabe S. 104, 33 (καὶ) — 105 21 (μείζων μού ἐστιν) fehlte (vgl. zu p. 110 a",
          "candidate_score": 0.678922,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_9_11",
          "bdc_text": "iam enim liquido apparet mihi tuam ab omnibus decantatam humanitatem doctis pariter ac indoctis patere . Quando igitur alii apud te pluris sunt eruditionis nomine , sine me tuum demereri favorem , quod literas amo , literatos suspicio atque exosculor . Quod autem nostri Mathię filium Leodigarium Leodegar Hirsgarter , von Winterthur , 1524-1567 , Sohn von Matthias , ab 1539 Stipendiat in Zürich , 1544 ordiniert , wurde vorerst Provisor an der Lateinschule am Großmünster und Pfarrer der Stiftsfiliale Schwamendingen , dann 1547 Pfarrer in Laufen ( Kt . Zürich). 1562 wurde er aus gesundheitlichen Gründen in den Ruhestand versetzt .",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_51",
          "psc_text": "der Note zu p. 37, c 7 »ἐγὼ ἐκ τοῦ πατρὸς ἐξῆλθον καὶ ἥκω] hoc ubi dictum sit a servatore, nescio etc.««. Jedenfalls war es vor allem ein nicht gewöhnliches Maß von philologischer Begabung, was Montagu zur Herstellung eines leidlichen Textes befähigte. Denn seine handschriftlichen Mittel waren durchaus nicht hervorragend. Die von GaisfordVgl. oben und Zahn a. a. O. S. 5, Anm. 3. ausgesprochene Meinung, Montagu habe den Codex Venetus selbst benutzt, ist unbegründet. Das geht aus einer Reihe von Noten Montagus aufs deutlichste hervor. Z. B. zu p. 2 (Montagus) b5 »μόνον] erat in margine ὅλον et tolerari postest« etc., V hat aber ὅλον i. Τ.; p. 4 b 1 »διδασκόμενος] in margine codicis erat διαστελλόμενος«, so V i. Τ.; p. 43 c 2 »εἰς αὐτὸν ἀσεβῶντα] satis liquet legend, εἰς αὐτὸν ἀσεβῶν τὸν«, so V i. Τ.; 53 ab »διὸ ἐπανάγει] hiatus erat in exemplari, forte sie supplendus:",
          "candidate_score": 0.665909,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_2_4",
          "bdc_text": "Di boni , quantum lętitiae subito obortum , quando significavit duos adolescentes Unbekannt. , qui hactenus nostra disciplina usi sunt , in celebri doctorum cętu , cum in literis factum esset periculum , non omnino ἀµούσως ad interrogata respondisse . Accedit huc , quod ex epNicht erhalten . istola Rhellicani , quam nuperrime ad me scripsit , intellexi publico oppidi nostri ministro commissum esse a pio quodam viroUnbekannt. , ut rem gestam praetori et senatui meomeo über der Zeile nachgetragen. exponat .",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_241",
          "psc_text": "τρόπον τινὰ ἐξομολογούμενος ὅτι μηδὲν ἠπίστατο ὧν ἔλεγεν· διὸ ἐπάγει λέγων εἰ δέ τις περὶ τῆς σαρκὸς ταύτης τῆς ἐν τῷ λόγῳ ἀθανάτου γεγονυίας πυνθάνοιτο, τί φαμεν πρὸς αὐτόν; ὅτι δογματίζειν μὲν ἡμεῖς περὶ ὧν μὴ ἀκριβῶς παρὰ τῶν θείων μεμαθήκαμεν γραφῶν οὐκ ἀσφαλὲς εἶναι νομίζομεν. πῶς γὰρ τοῦτο πράττειν δυνατὸν τοῖς καὶ τὰ ἑτέρων ἀνατρέπουσιν δόγματα; ἀλλ’ ἐροῦμεν πρὸς τοὺς τὸν ἀκριβῆ περὶ τούτου μαθεῖν παρ’ ἡμῶν βουλομένους λόγον, ὅτι πειθόμενοι τῷ ἱερῷ ἀποστόλῳ ἴσμεν ὅτι οὕτως ἡμᾶς ὁρᾶν τὰ ἀποκεκρυμμένα μυστήρια προσήκει, ὡς αὐτὸς ἔφη »βλέπομεν γὰρ ἄρτι« φησὶν » δι’ ἐσόπτρου ἐν αἰνίγματι, τότε δὲ πρόσωπον πρὸς πρόσωπον· ἄρτι γινώσκομεν ἐκ μέρους, τότε δὲ ἐπιγνωσόμεθα καθὼς καὶ ἐπεγνώσθημεν« . ὥστε μή μου πυνθάνου περὶ ὧν σαφῶς παρὰ τῆς θείας γραφῆς μὴ μεμάθηκα. διὰ τοῦτο τοίνυν οὐδὲ περὶ τῆς θείας ἐκείνης τῆς τῷ θείῳ λόγῳ κοινωνησάσης σαρκὸς σαφῶς εἰπεῖν δυνήσομαι. νυνὶ δὲ πιστεύω ταῖς θείαις γραφαῖς, ὅτι εἷς",
          "candidate_score": 0.64885,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_16",
          "bdc_text": "Zürich Stadtarchiv , VIII C 48 , Nr. 2803 ;",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_56",
          "psc_text": "so fehlt in Gaisfords Ausgabe S. 27/28 § 28, S. 47 kommt zweimal § 25 vor, S. 49—62 steht ἐξ 1955 statt 29—65 (d. h. noch richtiger 30—66), S, 74/75 kommt zweimal § 13 vor, S. 221/222 zählt §§ 6—9 statt 9—12! und die Hervorhebung der Marcellfragmente durch besondern Druck erhöhen die Brauchbarkeit der Ausgabe. Die lateinische Übersetzung ist allerdings einfach nach Montagu wieder ab- gedruckt. Aber die Gaisfordsche Ausgabe kann doch nicht für abschließend angesehn werden. Einmal nämlich hat sie den Codex Venetus nicht völlig ausgenutzt; vielleicht z. Τ. nicht durch Schuld der Collation, sondern durch eigentümliche Mißgriffe bei ihrer Benutzung durch den Herausgeber. Z. B. gehörte Anm. r S. 12 (Gaisfords) nicht zu Z. sondern zu Z. 7; Anm. r S. 25 nicht zu Z. 3, sondern zu Z. 4; Anm. q S. 55 zu Z. 15, nicht Z. 11; Anm. r S. 102 zu S. 103, 2;",
          "candidate_score": 0.645903,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_16",
          "bdc_text": "Zürich Stadtarchiv , VIII C 48 , Nr. 2803 ;",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_54",
          "psc_text": "3), der andere von den beiden in Oxford schon damals vorhandenen (vgl. zu p. 110 a 10). Nach dem oben über die Handschriften Gesagten ist aber klar, daß sein Text ein durchaus befriedigender selbst dann nicht geworden wäre, wenn der Druck sorgfältiger corrigiert, die Bibelstellen und Marcellfragmente reinlicher herausgestellt wären. Dennoch begnügte man sich lange mit Montagus TextEin schlechter Nachdruck existiert von 1688, vgl. Fabricius-Harles a. a. Ο VII, 394, Zahn a. a. Ο. S. 2, Anm. 3., und einzig Christian Heinrich Georg Rettberg (Re) lieferte in seinen MarcellianaGottingae 1794. schätzenswerte Beiträge zur Textkritik, wenn auch nur auf Grund der Montaguschen Ausgabe. Eine neue Ausgabe des ganzen Textes erschien erst wieder im Jahre 1852, und zwar von Thomas Gaisford (Ga)Vgl. oben S. XVI, Anm. 1.. Dieser stützte sich, in richtiger Erkenntnis der Sachlage, allein, oder doch so gut wie allein, auf die venezianische Handschrift, von der er eine Collation Th.",
          "candidate_score": 0.643593,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_16",
          "bdc_text": "Zürich Stadtarchiv , VIII C 48 , Nr. 2803 ;",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_68",
          "psc_text": "Schrift aus den wenigen Stücken nicht ausreichendEine nähere Begründung würde zu weit führen.. Eine Anordnung aber nach dem der Fragmente ist auch hypothetisch, zumal Marcell oft auf die gleichen Dinge zu sprechen gekommen sein muß (vgl. S. 43, 16. 193 204, 34 usw.). Rettbergs auf dem zweiten Wege gewonnene, vorläufig üble Anordnung habe ich deshalb einfach beibehalten. Eine Tabelle des Vorkommens der Marcellfragmente im Eusenbiustext folgt hierIch bemerke ausdrücklich, daß in meinem Eusebiustexte die Rettbergschen Nummern beibehalten (und dabei um 109—115 vermehrt) worden während die Marcellfragmente meine genauere Zählung aufweisen.. Nr. Kl 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 Nr. Re 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 12 13 c. Marc. II 8.9,11.19.12,31 11, 10 19, 30 c. Marc. II 45, 11 45, 15 45, 18 45, 25 44, 18 46, 12 46, 18 46, 23",
          "candidate_score": 0.634715,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_16",
          "bdc_text": "Zürich Stadtarchiv , VIII C 48 , Nr. 2803 ;",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_66",
          "psc_text": "des Zettelkatalogs übersehn ist, konnte es nicht wieder gut gemacht werden. Einer Rechtfertigung bedarf schließlich noch die Beigabe einer Sammlung der Marcellfragmente. Sie ist nach reiflichen Erwägungen erfolgt. Weniger aus dem Grunde, daß in Rettbergs Marcelliana einige Fragmente (Nr. 122 — 128) gar nicht, einige in mangelhafter Benutzung des Eusebius und falsch abgegrenzt (wie Nr. 101 = Re 90)Zwei Fragmente sind bei Rettberg doppelt gezählt: 35=97 und 43 = 81. alle aber auf ungenügender handschriftlicher Grundlage gedruckt sind. Aber der schon mehrfach erwähnte Umstand, daß ein sehr erheblicher Teil der Marcellfragmente nicht nur einmal, sondern an zwei, drei, vier und mehr Stellen des Eusebiustextes citiert Avird, verlangte eine neue Separatausgabe, in der die parallelen Überlieferungen in einander gearbeitet vorgeführt werden. Und vollends schienen die dringend Register zum Marceil technisch eine solche vorauszusetzen. Daß ich die Fragmente am liebsten auch in einer möglichst Marcells entsprechenden Reihenfolge neu georhnet hätte, hat mich",
          "candidate_score": 0.633408,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_16",
          "bdc_text": "Zürich Stadtarchiv , VIII C 48 , Nr. 2803 ;",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_55",
          "psc_text": "Montaguschen Ausgabe. Eine neue Ausgabe des ganzen Textes erschien erst wieder im Jahre 1852, und zwar von Thomas Gaisford (Ga)Vgl. oben S. XVI, Anm. 1.. Dieser stützte sich, in richtiger Erkenntnis der Sachlage, allein, oder doch so gut wie allein, auf die venezianische Handschrift, von der er eine Collation Th. Heyses besaßVgl. a. a. Ο. p. III und die Anmerkungen auf S. 105 — 107 usw. in Gaisfords Ausgabe.. Er hat infolge dessen unter Benutzung von Vorschlägen Montagus und Rettbergs und Hinzufügung einiger eigener Emendatiouen einen wesentlich besseren Text liefern können. Eine ParagrapheneinteilungLeider ist sie etwas flüchtig gemacht oder corrigiert; so fehlt in Gaisfords Ausgabe S. 27/28 § 28, S. 47 kommt zweimal § 25 vor, S. 49—62 steht ἐξ 1955 statt 29—65 (d. h. noch richtiger 30—66), S, 74/75 kommt zweimal § 13 vor, S. 221/222 zählt §§ 6—9 statt 9—12! und die Hervorhebung der Marcellfragmente durch besondern Druck",
          "candidate_score": 0.629628,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_16",
          "bdc_text": "Zürich Stadtarchiv , VIII C 48 , Nr. 2803 ;",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_69",
          "psc_text": "9 10 11 12 13 14 15 Nr. Re 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 12 13 c. Marc. II 8.9,11.19.12,31 11, 10 19, 30 c. Marc. II 45, 11 45, 15 45, 18 45, 25 44, 18 46, 12 46, 18 46, 23 d. e. th. I d. e. th. II d. e. th III 144,14. 145, 7. 151,11 145, 1 145, 20 145, 23 145, 25 1) Fortsetzung zu Nr. 85, nur aus Acacius erhalten bei Epiphanius haer. 72, 6. Schlusswort Den Codex Venetus habe ich verglichen im Herbst 1902, das Manuscript der Ausgabe war fertig im Herbst 1904, der Druck dauerte von da bis zum Winter 1905. Zu ganz besonderem Danke bin ich P. Wendland verpflichtet, der meine Ausgabe im Manuscript durchgearbeitet, weiter Ad. Harnack, F. Loofs und Th. Zahn, die die Druckbogen durchgesehn, und K. Gelshorn, der in manchen Fällen",
          "candidate_score": 0.629254,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_16",
          "bdc_text": "Zürich Stadtarchiv , VIII C 48 , Nr. 2803 ;",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_30",
          "psc_text": "eine seit 1604 in Bodleiana befindliche, im Jahre 1543 von Georgios Tryphon Epidaurius geschriebene Papierhandschrift. Auch HarnackLG I, 2, 497, vgl. auch v. Otto a. a. Ο. S. XVIII ff. erklärt sie, was den Text des Theophilus anlangt, für eine bloße Abschrift aus Die Bedenken, die van de Sande Bakhuyzen für den Text des Adamautius äussertA. a. Ο. S. XXX f., machen nichts aus; denn wenn Bodl. auct. Ε. I. 11 auch nur »Abschrift einer revidierten Abschrift« des Venetus wäre, so einer auf Grund unabhängigen handschriftlichen Materials revidierten. Eine vierte Handschrift ist der cod. Vaticanus gr. 1089 chart. saec. XVI — so sicher nach einer Nachricht Mercatis, nicht saec. XIV, wie van de Sande Bakhuyzen angibtA. a. Ο. S. XXVII f.. Des letzteren Vermutung aber, daß Handschrift »wahrscheinlich eine Abschrift« der venezianischen ist, steht auch in Bezug auf unseren Text zu Recht. Als fünfte käme eine Handschrift der Nationalbibliothek zu",
          "candidate_score": 0.628911,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_14_16",
          "bdc_text": "„Was ein geflißner , geschickter mensch , der vil und wol schreib. \" - Lit. : Zürich ZB , Ms. Car C 44 , 921f ; Zürich Stadtarchiv , VIII C 48 , Nr. 2803 ;",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_54",
          "psc_text": "3), der andere von den beiden in Oxford schon damals vorhandenen (vgl. zu p. 110 a 10). Nach dem oben über die Handschriften Gesagten ist aber klar, daß sein Text ein durchaus befriedigender selbst dann nicht geworden wäre, wenn der Druck sorgfältiger corrigiert, die Bibelstellen und Marcellfragmente reinlicher herausgestellt wären. Dennoch begnügte man sich lange mit Montagus TextEin schlechter Nachdruck existiert von 1688, vgl. Fabricius-Harles a. a. Ο VII, 394, Zahn a. a. Ο. S. 2, Anm. 3., und einzig Christian Heinrich Georg Rettberg (Re) lieferte in seinen MarcellianaGottingae 1794. schätzenswerte Beiträge zur Textkritik, wenn auch nur auf Grund der Montaguschen Ausgabe. Eine neue Ausgabe des ganzen Textes erschien erst wieder im Jahre 1852, und zwar von Thomas Gaisford (Ga)Vgl. oben S. XVI, Anm. 1.. Dieser stützte sich, in richtiger Erkenntnis der Sachlage, allein, oder doch so gut wie allein, auf die venezianische Handschrift, von der er eine Collation Th.",
          "candidate_score": 0.628235,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_14_16",
          "bdc_text": "„Was ein geflißner , geschickter mensch , der vil und wol schreib. \" - Lit. : Zürich ZB , Ms. Car C 44 , 921f ; Zürich Stadtarchiv , VIII C 48 , Nr. 2803 ;",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_27",
          "psc_text": "Annales literar. Helmstadtienses 1787 (vgl. Hamack LG I, 2, 581) war mir unzugänglich. wußten, die Handschrift in Venedig, die von ersterem, wohl nach Th. Heyse, folgendermaßen beschrieben wird: Cod. Marcianus 496. membranaceus saec. X, forma quadrata, δίστοιχος, versibus quadragenis binis, iisque litterarum fere tricenarum. Diligenter recognovit et jure suo potius quam ad alterius exempli fidem textum saepe emendavit docta manus saec. XVI. forsan Francisci Turiani, quem scimus hoc opus in MS. legisseVgl. die erste Note in Montacutius’ Ausgabe., vel etiam primi editoris. Nam hunc ipsum codicem editionum πρωτότυπον esse plane perspicitur ex lacunis p. 52 et 53. Tit. in indice libri: Εὐσεβίου τοῦ Παμφίλου λόγοι β΄ Μάρκελλον τὸν Γαλάτην ἐξ αὐτῶν τῶν ἐκείνῳ συγγεγραμμένων· καὶ ἕτεροι τοῦ αὐτοῦ Εὐσεβίου λόγοι γ΄ ἀνατρέποντες τὰ Μαρκέλλου. Es steht mit der Überlieferung der beiden Eusebiusschriften also ganz entsprechend wie mit der der drei Βücher des Theophilus Antiochien an AutolycusVgl. v.Otto Corp. Apol. VIII",
          "candidate_score": 0.620919,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_14",
          "bdc_text": "„Was ein geflißner , geschickter mensch , der vil und wol schreib. \" - Lit. :",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_121",
          "psc_text": "χαρισθείσης σοφίας καὶ γνόντας ζηλῶσαι τὸ προφητικόν, ὡς αὐτός φησιν, γράμμα. καὶ πῶς οἷοί τ’ ἦσαν γνῶναι τὰ θεῖα καὶ ζηλῶσαι οἱ ψυχικοὶ καὶ οὐκ εἰδότες »πνευματικὰ πνευματικοῖς« συγκρίνειν, τοῦ θείου ἀποστόλου ἀποφηναμένου ψυχικὸν ἄνθρωπον μὴ δέχεσθαι τὰ τοῦ πνεύματος τοῦ θεοῦ« ; τοῦ δ’ αὐτοῦ φήσαντος μὴ δύνασθαι γνῶναι τὸν ψυχικὸν τὰ πνευματικά, »ὅτι πνευματικῶς ἀνακρίνεται«, ἀντιδοξάζων ὁ γενναῖος τῷ ἀποστόλῳ φάσκει τὸν αὐτὸν τρόπον τῷ Σολομῶνι γεγραφέναι τοὺς τὰς Ἑλληνικὰς παροιμίας πεποιημένους. λέγει δ’ οὖν ἐπὶ λέξεως ἐπειδὴ ταῖς τοῦ σοφωτάτου Σολομῶνος Παροιμίαις ἐντυχόντες καὶ γνόντες δι’ αὐτῶν ὅτι οὐδέν ἐστιν ἐκ τοῦ προχείρου σαφῶς τῶν ἐν αὐταῖς εἰρημένων μαθεῖν, καὶ αὐτοὶ ζηλῶσαι τὸ προφητικὸν βουληθέντες γράμμα τὸν αὐτὸν ἐκείνῳ γεγράφασι τρόπον. σκέψαι δὲ καὶ ἄλλως ἐξ αὐτῶν τῶν παραθέσεων ὅσον τῆς ἀληθείας διήμαρτεν, εἰπὼν τοὺς παρ’ Ἕλλησιν τὸν αὐτὸν τῷ Σολομῶνι γεγραφέναι τρόπον. ὁ μὲν γὰρ Σολομὼν θεοδωρήτῳ σοφίᾳ κινούμενος πᾶσαν αὐτοῦ τὴν γραφὴν ἐπ’ ὠφελείᾳ καὶ",
          "candidate_score": 0.61449,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_15_17",
          "bdc_text": "Zürich ZB , Ms. Car C 44 , 921f ; Zürich Stadtarchiv , VIII C 48 , Nr. 2803 ; Zürich StA , B III 28 , 63 ;",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_31",
          "psc_text": "— so sicher nach einer Nachricht Mercatis, nicht saec. XIV, wie van de Sande Bakhuyzen angibtA. a. Ο. S. XXVII f.. Des letzteren Vermutung aber, daß Handschrift »wahrscheinlich eine Abschrift« der venezianischen ist, steht auch in Bezug auf unseren Text zu Recht. Als fünfte käme eine Handschrift der Nationalbibliothek zu Paris, cod. Paris, gr. 949 (nicht 969, früher Reg. 2985, 2) chart, 1581 Pantaleon Mamukas von Chios geschriebenVgl. Omont, Inventaire sommaire etc. Ι, 182, auch Catal. Par. Reg. II, 185. Zu dem Schreiber Gardthausen, Griechische Palaeographie S. 335.. Eine sechste Handschrift »adscriptis etiam ex alio codice emendationibus [Excerpta ex iis in Roeskri Bibl. PP. Τ. V. p. 282sq.]« besaß einst Thomas GaleVgl. Fabricius-Harles, Bibliotheca graeca VIl, 395 u. Catal. codd. Angliae et Hibern. II p. 186 Nr. 5888.. Dies ist wahrscheinlich der jetzige cod. Cantabrigiensis Trinity College O. 4. 41, enthaltend neben dem 1613 von Petrus Goldmannus Scotus in der",
          "candidate_score": 0.614199,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_15_17",
          "bdc_text": "Zürich ZB , Ms. Car C 44 , 921f ; Zürich Stadtarchiv , VIII C 48 , Nr. 2803 ; Zürich StA , B III 28 , 63 ;",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_56",
          "psc_text": "so fehlt in Gaisfords Ausgabe S. 27/28 § 28, S. 47 kommt zweimal § 25 vor, S. 49—62 steht ἐξ 1955 statt 29—65 (d. h. noch richtiger 30—66), S, 74/75 kommt zweimal § 13 vor, S. 221/222 zählt §§ 6—9 statt 9—12! und die Hervorhebung der Marcellfragmente durch besondern Druck erhöhen die Brauchbarkeit der Ausgabe. Die lateinische Übersetzung ist allerdings einfach nach Montagu wieder ab- gedruckt. Aber die Gaisfordsche Ausgabe kann doch nicht für abschließend angesehn werden. Einmal nämlich hat sie den Codex Venetus nicht völlig ausgenutzt; vielleicht z. Τ. nicht durch Schuld der Collation, sondern durch eigentümliche Mißgriffe bei ihrer Benutzung durch den Herausgeber. Z. B. gehörte Anm. r S. 12 (Gaisfords) nicht zu Z. sondern zu Z. 7; Anm. r S. 25 nicht zu Z. 3, sondern zu Z. 4; Anm. q S. 55 zu Z. 15, nicht Z. 11; Anm. r S. 102 zu S. 103, 2;",
          "candidate_score": 0.612929,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_15_17",
          "bdc_text": "Zürich ZB , Ms. Car C 44 , 921f ; Zürich Stadtarchiv , VIII C 48 , Nr. 2803 ; Zürich StA , B III 28 , 63 ;",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_49",
          "psc_text": "ε/καὶ ἐφ’ (beim Seitenwechsel). 26 ἆρ᾿. 61 ἂν εἴρηται. 64, 21 πειρᾶται πειρᾶται 66, 17 κτίστιν. 70, 28 κατασιγάση. 71, 3 ἐτεκτείνατο. 72, 13 ἀπηλλοτρίοται. 74, 14 ἐβιωνέους. 75, 6 ἀποκαλύψει (ebenso 76, 7). 8 ἐσφάλει. 35 παρασκευάσει 79, 33 ἐπαγγέλοιτο. 87, 36 ἀνθροποπαθὲς. 93, 2 δοκεῖ. 97, 17 φήσαιαν. 98, 2 ἐδόξαζεν. 99, 6 πρακταίων. 108, 1 ἑνώθη. 109, 1 μένουσαν (in einem Wort). 123,15 μωϋσέα (nur hier). 129,29 u. 31 ὅτε. 132, 20 ἠσαΐας. 137, 23 διαβεβαιοῦτο. 150, 31 διαστειλλάμενος. 151, 21 ἀλλιγορικοῦ. 167, 8 παρεσκευασκέναι. Ausgaben Der erste Druck der beiden Eusebiusschriften stammt aus dem Jahre 1628Eusebii Pamphilii Caesareae Palaestinae episcopi, de demonstratione evangelica libri decem. quibus accessere nondum bactenus editi nee visi contra Marcelum Ancyrae episcopum libri duo: de ecclesiastica theologia tres. omnia studio R. Μ. latine facta, notis illustrata: et indicibus loco suo necessariis locupletata. Parisiis 1628., in dem sie »mit leidlicher Sorgfalt in Bezug",
          "candidate_score": 0.612928,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_15_17",
          "bdc_text": "Zürich ZB , Ms. Car C 44 , 921f ; Zürich Stadtarchiv , VIII C 48 , Nr. 2803 ; Zürich StA , B III 28 , 63 ;",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_68",
          "psc_text": "Schrift aus den wenigen Stücken nicht ausreichendEine nähere Begründung würde zu weit führen.. Eine Anordnung aber nach dem der Fragmente ist auch hypothetisch, zumal Marcell oft auf die gleichen Dinge zu sprechen gekommen sein muß (vgl. S. 43, 16. 193 204, 34 usw.). Rettbergs auf dem zweiten Wege gewonnene, vorläufig üble Anordnung habe ich deshalb einfach beibehalten. Eine Tabelle des Vorkommens der Marcellfragmente im Eusenbiustext folgt hierIch bemerke ausdrücklich, daß in meinem Eusebiustexte die Rettbergschen Nummern beibehalten (und dabei um 109—115 vermehrt) worden während die Marcellfragmente meine genauere Zählung aufweisen.. Nr. Kl 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 Nr. Re 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 12 13 c. Marc. II 8.9,11.19.12,31 11, 10 19, 30 c. Marc. II 45, 11 45, 15 45, 18 45, 25 44, 18 46, 12 46, 18 46, 23",
          "candidate_score": 0.612803,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_14_16",
          "bdc_text": "„Was ein geflißner , geschickter mensch , der vil und wol schreib. \" - Lit. : Zürich ZB , Ms. Car C 44 , 921f ; Zürich Stadtarchiv , VIII C 48 , Nr. 2803 ;",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_53",
          "psc_text": "ab, 148b 10 usw.). Er hat aber gar nicht eine einzige Handschrift gehabt, sondern neben der eigentlich seinen, die sich besonders daraus müßte feststelleu lassen, daß in ihr auch das ganze Stück meiner Ausgabe S. 104, 33 (καὶ) — 105 21 (μείζων μού ἐστιν) fehlte (vgl. zu p. 110 a 10)Der Cantabrigiensis ist zu jung, um als Vorlage für den Druck gedient zu haben, vgl. oben S. XVII, und die Bodleiani enthalten beide S. 104, 33—105, 21., noch eine zweite (vgl. zu p. 94 c 7,118 b 10); und zwar war diese ein cod. Bodleianus (vgl. zu p. 149 a 3), der andere von den beiden in Oxford schon damals vorhandenen (vgl. zu p. 110 a 10). Nach dem oben über die Handschriften Gesagten ist aber klar, daß sein Text ein durchaus befriedigender selbst dann nicht geworden wäre, wenn der Druck sorgfältiger corrigiert, die Bibelstellen und Marcellfragmente reinlicher herausgestellt wären.",
          "candidate_score": 0.611808,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_15_17",
          "bdc_text": "Zürich ZB , Ms. Car C 44 , 921f ; Zürich Stadtarchiv , VIII C 48 , Nr. 2803 ; Zürich StA , B III 28 , 63 ;",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_54",
          "psc_text": "3), der andere von den beiden in Oxford schon damals vorhandenen (vgl. zu p. 110 a 10). Nach dem oben über die Handschriften Gesagten ist aber klar, daß sein Text ein durchaus befriedigender selbst dann nicht geworden wäre, wenn der Druck sorgfältiger corrigiert, die Bibelstellen und Marcellfragmente reinlicher herausgestellt wären. Dennoch begnügte man sich lange mit Montagus TextEin schlechter Nachdruck existiert von 1688, vgl. Fabricius-Harles a. a. Ο VII, 394, Zahn a. a. Ο. S. 2, Anm. 3., und einzig Christian Heinrich Georg Rettberg (Re) lieferte in seinen MarcellianaGottingae 1794. schätzenswerte Beiträge zur Textkritik, wenn auch nur auf Grund der Montaguschen Ausgabe. Eine neue Ausgabe des ganzen Textes erschien erst wieder im Jahre 1852, und zwar von Thomas Gaisford (Ga)Vgl. oben S. XVI, Anm. 1.. Dieser stützte sich, in richtiger Erkenntnis der Sachlage, allein, oder doch so gut wie allein, auf die venezianische Handschrift, von der er eine Collation Th.",
          "candidate_score": 0.611624,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_16_18",
          "bdc_text": "Zürich Stadtarchiv , VIII C 48 , Nr. 2803 ; Zürich StA , B III 28 , 63 ; Hermann Bleuler , Die Hirschgartner von Zürich , [ Küsnacht- Z ürich 1944 ] ;",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_27",
          "psc_text": "Annales literar. Helmstadtienses 1787 (vgl. Hamack LG I, 2, 581) war mir unzugänglich. wußten, die Handschrift in Venedig, die von ersterem, wohl nach Th. Heyse, folgendermaßen beschrieben wird: Cod. Marcianus 496. membranaceus saec. X, forma quadrata, δίστοιχος, versibus quadragenis binis, iisque litterarum fere tricenarum. Diligenter recognovit et jure suo potius quam ad alterius exempli fidem textum saepe emendavit docta manus saec. XVI. forsan Francisci Turiani, quem scimus hoc opus in MS. legisseVgl. die erste Note in Montacutius’ Ausgabe., vel etiam primi editoris. Nam hunc ipsum codicem editionum πρωτότυπον esse plane perspicitur ex lacunis p. 52 et 53. Tit. in indice libri: Εὐσεβίου τοῦ Παμφίλου λόγοι β΄ Μάρκελλον τὸν Γαλάτην ἐξ αὐτῶν τῶν ἐκείνῳ συγγεγραμμένων· καὶ ἕτεροι τοῦ αὐτοῦ Εὐσεβίου λόγοι γ΄ ἀνατρέποντες τὰ Μαρκέλλου. Es steht mit der Überlieferung der beiden Eusebiusschriften also ganz entsprechend wie mit der der drei Βücher des Theophilus Antiochien an AutolycusVgl. v.Otto Corp. Apol. VIII",
          "candidate_score": 0.611424,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_14_16",
          "bdc_text": "„Was ein geflißner , geschickter mensch , der vil und wol schreib. \" - Lit. : Zürich ZB , Ms. Car C 44 , 921f ; Zürich Stadtarchiv , VIII C 48 , Nr. 2803 ;",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_52",
          "psc_text": "etc., V hat aber ὅλον i. Τ.; p. 4 b 1 »διδασκόμενος] in margine codicis erat διαστελλόμενος«, so V i. Τ.; p. 43 c 2 »εἰς αὐτὸν ἀσεβῶντα] satis liquet legend, εἰς αὐτὸν ἀσεβῶν τὸν«, so V i. Τ.; 53 ab »διὸ ἐπανάγει] hiatus erat in exemplari, forte sie supplendus: εἰ δέ τι γένοιτο, περὶ τῆς«, in V ist aber nach ἐπάγει noch erhalten, wenn auch fast unleserlich: λέγων (?) εἰ δέ τις περὶ usw. Montagu kann also nur eine der jüngeren Abschriften im Auge haben, wenn er Lesarten seines »exemplar« anführt (vgl. Note zu p. 52 b 8, 53 ab, 148b 10 usw.). Er hat aber gar nicht eine einzige Handschrift gehabt, sondern neben der eigentlich seinen, die sich besonders daraus müßte feststelleu lassen, daß in ihr auch das ganze Stück meiner Ausgabe S. 104, 33 (καὶ) — 105 21 (μείζων μού ἐστιν) fehlte (vgl. zu p. 110 a",
          "candidate_score": 0.611116,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_14_16",
          "bdc_text": "„Was ein geflißner , geschickter mensch , der vil und wol schreib. \" - Lit. : Zürich ZB , Ms. Car C 44 , 921f ; Zürich Stadtarchiv , VIII C 48 , Nr. 2803 ;",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_51",
          "psc_text": "der Note zu p. 37, c 7 »ἐγὼ ἐκ τοῦ πατρὸς ἐξῆλθον καὶ ἥκω] hoc ubi dictum sit a servatore, nescio etc.««. Jedenfalls war es vor allem ein nicht gewöhnliches Maß von philologischer Begabung, was Montagu zur Herstellung eines leidlichen Textes befähigte. Denn seine handschriftlichen Mittel waren durchaus nicht hervorragend. Die von GaisfordVgl. oben und Zahn a. a. O. S. 5, Anm. 3. ausgesprochene Meinung, Montagu habe den Codex Venetus selbst benutzt, ist unbegründet. Das geht aus einer Reihe von Noten Montagus aufs deutlichste hervor. Z. B. zu p. 2 (Montagus) b5 »μόνον] erat in margine ὅλον et tolerari postest« etc., V hat aber ὅλον i. Τ.; p. 4 b 1 »διδασκόμενος] in margine codicis erat διαστελλόμενος«, so V i. Τ.; p. 43 c 2 »εἰς αὐτὸν ἀσεβῶντα] satis liquet legend, εἰς αὐτὸν ἀσεβῶν τὸν«, so V i. Τ.; 53 ab »διὸ ἐπανάγει] hiatus erat in exemplari, forte sie supplendus:",
          "candidate_score": 0.610986,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_14_16",
          "bdc_text": "„Was ein geflißner , geschickter mensch , der vil und wol schreib. \" - Lit. : Zürich ZB , Ms. Car C 44 , 921f ; Zürich Stadtarchiv , VIII C 48 , Nr. 2803 ;",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_61",
          "psc_text": "bemerkt ist, genau den Text wieder, den der erste Schreiber des Codex Venetus Marc. gr. 496 beabsichtigte, und zwar nach meiner Collation. Seine kleinen Versehen und Eigenheiten sind dabei in der Regel ausgeschlossen geblieben, auch vom Apparat, zumal wenn sie bereits von zweiter oder gar schon erster Hand corrigiert warenVgl. oben, ich bin der Handschrift auch bei ihren Schwankungen zwischen γίγνομαι — γίνομαι treu geblieben, und erst recht in den Fällen γενηθῆναι — γενητός — γεννητός usw. vgl. Zahn a. a. Ο. S. 40 Anm. 2. Dagegen habe ich immer ῾Ησαΐας und Ἱερεμίας geschrieben, nicht mit V unter Umständen ἠσαΐας und ἰερεμίας. Zu Ἁβραάμ vgl. die Nachträge und Berichtigungen.. Dann ist energisch emendiert worden. Schon die mehrfach überlieferten Marcellstücke weisen Abweichungen unter einander auf, die auszugleichen waren. Weiter aber sind die Vorschläge Montagus gründlicher ausgenutzt worden als bei und zu den selteneren Besserungen von Rettberg, Gaisford selbst, Zahn und anderen",
          "candidate_score": 0.610248,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_16_18",
          "bdc_text": "Zürich Stadtarchiv , VIII C 48 , Nr. 2803 ; Zürich StA , B III 28 , 63 ; Hermann Bleuler , Die Hirschgartner von Zürich , [ Küsnacht- Z ürich 1944 ] ;",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_30",
          "psc_text": "eine seit 1604 in Bodleiana befindliche, im Jahre 1543 von Georgios Tryphon Epidaurius geschriebene Papierhandschrift. Auch HarnackLG I, 2, 497, vgl. auch v. Otto a. a. Ο. S. XVIII ff. erklärt sie, was den Text des Theophilus anlangt, für eine bloße Abschrift aus Die Bedenken, die van de Sande Bakhuyzen für den Text des Adamautius äussertA. a. Ο. S. XXX f., machen nichts aus; denn wenn Bodl. auct. Ε. I. 11 auch nur »Abschrift einer revidierten Abschrift« des Venetus wäre, so einer auf Grund unabhängigen handschriftlichen Materials revidierten. Eine vierte Handschrift ist der cod. Vaticanus gr. 1089 chart. saec. XVI — so sicher nach einer Nachricht Mercatis, nicht saec. XIV, wie van de Sande Bakhuyzen angibtA. a. Ο. S. XXVII f.. Des letzteren Vermutung aber, daß Handschrift »wahrscheinlich eine Abschrift« der venezianischen ist, steht auch in Bezug auf unseren Text zu Recht. Als fünfte käme eine Handschrift der Nationalbibliothek zu",
          "candidate_score": 0.608885,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_14_16",
          "bdc_text": "„Was ein geflißner , geschickter mensch , der vil und wol schreib. \" - Lit. : Zürich ZB , Ms. Car C 44 , 921f ; Zürich Stadtarchiv , VIII C 48 , Nr. 2803 ;",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_30",
          "psc_text": "eine seit 1604 in Bodleiana befindliche, im Jahre 1543 von Georgios Tryphon Epidaurius geschriebene Papierhandschrift. Auch HarnackLG I, 2, 497, vgl. auch v. Otto a. a. Ο. S. XVIII ff. erklärt sie, was den Text des Theophilus anlangt, für eine bloße Abschrift aus Die Bedenken, die van de Sande Bakhuyzen für den Text des Adamautius äussertA. a. Ο. S. XXX f., machen nichts aus; denn wenn Bodl. auct. Ε. I. 11 auch nur »Abschrift einer revidierten Abschrift« des Venetus wäre, so einer auf Grund unabhängigen handschriftlichen Materials revidierten. Eine vierte Handschrift ist der cod. Vaticanus gr. 1089 chart. saec. XVI — so sicher nach einer Nachricht Mercatis, nicht saec. XIV, wie van de Sande Bakhuyzen angibtA. a. Ο. S. XXVII f.. Des letzteren Vermutung aber, daß Handschrift »wahrscheinlich eine Abschrift« der venezianischen ist, steht auch in Bezug auf unseren Text zu Recht. Als fünfte käme eine Handschrift der Nationalbibliothek zu",
          "candidate_score": 0.606468,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_14_16",
          "bdc_text": "„Was ein geflißner , geschickter mensch , der vil und wol schreib. \" - Lit. : Zürich ZB , Ms. Car C 44 , 921f ; Zürich Stadtarchiv , VIII C 48 , Nr. 2803 ;",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_11",
          "psc_text": "S. 544 f. die Gründe für denen Caspari den Brief Marcells auf 337/38 datiert hat., bleibt seine wichtigste Aufstellung unerwiesen, nämlich die, daß der Verfasser von contra Marcellum den Brief Marcells Julius anführe. Sein erster Beweis dafür (ZNTW 1903 S 330 verfehlt; denn die Worte (S. 18, 14 f): ἄρξομαι τοίνυν ἀπὸ τῆς ὑπ’ αὐτοῦ γραφείσης ἐπιστολῆς πρὸς ἕκαστον τῶν μὴ ὀρθῶς γραφέντων ἀντιλέγειν sind gar nicht Worte des Verfassers von contra Marcellum über einen Brief Marcells, sondern hier spricht Marcell selbst über einen Brief des AsteriusVgl. Harnack a. a. Ο. und meine Ausgabe zu S. 18, 14ff. Conybeare denn auch in ZNTW 1905 S. 250 f diese Instanz zurückgezogen.. Aber auch die weitere Stelle (S. 31, 22 22ff): τὴν τοῦ Γαλάτου πίστιν, ἢ καὶ μᾶλλον τὴν ἀπιστίαν τὴν εἰς τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ, καιρὸς ἤδη καλεῖ . . . εἰς φῶς ἀγαγεῖν, καὶ τὴν χρόνοις μακροῖς ἐνδομυχήσασαν τῴ ἀνδρὶ",
          "candidate_score": 0.605624,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_14_16",
          "bdc_text": "„Was ein geflißner , geschickter mensch , der vil und wol schreib. \" - Lit. : Zürich ZB , Ms. Car C 44 , 921f ; Zürich Stadtarchiv , VIII C 48 , Nr. 2803 ;",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_18",
          "psc_text": "dem anerkannten Eusebius Pamphili festzustellen. Die Register bieten den Stoff dazu.. Freilich gehört es wohl nicht zu den beweisbaren Dingen, er meint, eine so erbitterte Polemik passe überhaupt nicht zu dem milden Eusebius von Caesarea, und der Stil unserer Bücher weiche sehr von dem des »Leben Konstantins« ab, daß ein und derselbe Mann der Verfasser beider sein könne. Vom Stil Eusebius von Emesa wissen wir allerdings so gut wie nichtsUnd eine Schrift gegen Marcell ist für diesen noch weniger bezeugt für den Caesareenser, während Hieronymus de vir. ill. c. 86 u. 91 doch Anlaß genug hatte, ihn zu nennen.. Aber zwei Einzelheiten sind wohl auffälligWenn die Vita Constantini für Konstantinopel ἡ βασιλέως (oder ἐπώνυμος πόλις, ἡ αὐτοῦ πόλις usw., für Rom ἧ βασιλεύουσα (oder βασιλὶς) sagt, so folgt daraus noch nicht die Unechtheit von contra Marcellum, wo Konstantinopel S. 58, 8 ἧ βασιλικὴ πόλις heißt. Warum soll Eusebius Pamphili um",
          "candidate_score": 0.603787,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 13,
      "cf_id": "cf021",
      "work_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1",
      "max_score": 0.677974,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_3_5",
          "bdc_text": "Accedit huc , quod ex epNicht erhalten . istola Rhellicani , quam nuperrime ad me scripsit , intellexi publico oppidi nostri ministro commissum esse a pio quodam viroUnbekannt. , ut rem gestam praetori et senatui meomeo über der Zeile nachgetragen. exponat . Hinc ego in bonam spem adducor , ut , qui conatus meos non dico non probarunt , sed calumniari ( ut est ingratitudo ) nunquam desierunt , posthac cum de me tum de iis , qui fidei meę concrediti sunt , si non melius , at peiuspeius am Rande nachgetragen. minus sentiant .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_642",
          "psc_text": "hoc uoluitluit. Optatus hoc fecit'? quod et ipsae ciuitates Mustitana et Adsuritana testantur, quae se dicunt ex Optati comminatione Gildonianum militem formidantes coegisse episcopos suos ad communionem redire Primiani. uerum tu, quia hoc ab illo factum (non) inpudenter negari posse uidisti, hoc a me scriptum negasti, magis fortassis existimans litteras meas quam illam rem posse nesciri. sed licuerit episcopis uestris nescio quo Donatiano uel Numidico priuilegio de suo ignorare collega quidquid tota Africa conclamabat, cum Afris ab Afris obiecta crimina numquam probata, totiens absoluta orientalibus et occidentalibus terrae finibus ignota esse non sinant; ualeat apud uos baptismus ab Optato datus, quem sic damnare noluisti. ut tamen non fueris ausus absoluere, et non ualeat datus baptismus in ecclesiis apostolico labore fundatis Corinthiorum Galatarum Ephesiorum Colossensium Philippensium Thessalonicensium ceterarumque in sanctis litteris quas et uos legitis conscriptarum, ubi Caeciliani non dico falsum illud crimen, sed forte nec uerum nomen auditum est; habuerit",
          "candidate_score": 0.677974,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_4_6",
          "bdc_text": "istola Rhellicani , quam nuperrime ad me scripsit , intellexi publico oppidi nostri ministro commissum esse a pio quodam viroUnbekannt. , ut rem gestam praetori et senatui meomeo über der Zeile nachgetragen. exponat . Hinc ego in bonam spem adducor , ut , qui conatus meos non dico non probarunt , sed calumniari ( ut est ingratitudo ) nunquam desierunt , posthac cum de me tum de iis , qui fidei meę concrediti sunt , si non melius , at peiuspeius am Rande nachgetragen. minus sentiant . Cęterum , quod tu in literisNicht erhalten .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_642",
          "psc_text": "hoc uoluitluit. Optatus hoc fecit'? quod et ipsae ciuitates Mustitana et Adsuritana testantur, quae se dicunt ex Optati comminatione Gildonianum militem formidantes coegisse episcopos suos ad communionem redire Primiani. uerum tu, quia hoc ab illo factum (non) inpudenter negari posse uidisti, hoc a me scriptum negasti, magis fortassis existimans litteras meas quam illam rem posse nesciri. sed licuerit episcopis uestris nescio quo Donatiano uel Numidico priuilegio de suo ignorare collega quidquid tota Africa conclamabat, cum Afris ab Afris obiecta crimina numquam probata, totiens absoluta orientalibus et occidentalibus terrae finibus ignota esse non sinant; ualeat apud uos baptismus ab Optato datus, quem sic damnare noluisti. ut tamen non fueris ausus absoluere, et non ualeat datus baptismus in ecclesiis apostolico labore fundatis Corinthiorum Galatarum Ephesiorum Colossensium Philippensium Thessalonicensium ceterarumque in sanctis litteris quas et uos legitis conscriptarum, ubi Caeciliani non dico falsum illud crimen, sed forte nec uerum nomen auditum est; habuerit",
          "candidate_score": 0.675028,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_19_21",
          "bdc_text": "Pfarrerbuch 343 ; HBLS IV 229 . in convictum tuum recipis , bene facis ;",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_290",
          "psc_text": "conquirat. adiungis etiam testimonium propheticum dicens: dabo nobis pastores sernndum cor meum, et pascent nos pascentes cum disciplina. scio, completum est: tales apostoli fuerunt, tales etiam nunc, etsi pro ecclesiae latitudine perpauci, non tamen desunt. sed quid etiam per Ezechielem prophetam dicatur aduersus pastores malos, debuisti quaerere legere cogitare. ibi enim dicit: ego pascam, non pastores. § 9 Proinde et per pastores bonos et per pastores malos cum uerbum suum sacramentumque dispensat, ipse pascit, quia de se ipso ait: ut sit unus grex et unus pastor. bonam est enim confidere in dominum quam confidere in hominem, et: maledictus omnis qui spem suam ponit in homine. quod a me in illa epistula commemoratum sic te intellegere ostendis, ut ideo magis te dicas iustum et fidelem, per quem hoc sacramentum celebretur, inquirere, quia spem et fiduciam dei, non hominis habes, dei esse autem fidem atque iustitiam, quam semper in ministris eius attendis.",
          "candidate_score": 0.662579,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_2",
          "bdc_text": "Di boni , quantum lętitiae subito obortum , quando significavit duos adolescentes Unbekannt. , qui hactenus nostra disciplina usi sunt , in celebri doctorum cętu , cum in literis factum esset periculum , non omnino ἀµούσως ad interrogata respondisse .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_56",
          "psc_text": "egeni multos autem ditantes, tamquam nihil habentes et omnia possidentes. quid enim hoc stilo apostolico uberius et ornatius, id est eloquentius facile inueneris? si autem presse atque constricte, magis eum disputatorem quam dictorem appellare consuerunt, qualiter agit idem apostolus de circumcisione et praeputio patris Abraham uel distinctione legis et gratiae, quod quidam non intellegentes, immo uero calumniautescalumniantes criminati sunt eum dicere: faciamus mala, ut ueniant bona. siue autem sit dictor siue disputator, nec dictio sine disputatione est, cum et in ipsa eloquentiae latitudine ueritas a falsitate discernitur, nec disputatio potest esse sine dictione. quando utique uerbis et lingua ipsa constrictio sermonis exprimitur, siue illo utatur perpetuo siue interrogando eum cum quo agit cogat respondere quod uerum est et ex hoc ad aliud uerum quod quaerebatur adducat, ubi maxime regnare dialectica dicitur. § 21 Cum enim quisque suis responsionibus conuincitur, et si male respondit non habet quod inputet disputatori 18 Rom.",
          "candidate_score": 0.6457,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_2",
          "bdc_text": "Di boni , quantum lętitiae subito obortum , quando significavit duos adolescentes Unbekannt. , qui hactenus nostra disciplina usi sunt , in celebri doctorum cętu , cum in literis factum esset periculum , non omnino ἀµούσως ad interrogata respondisse .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_4",
          "psc_text": "est miles armandus, quia contra patriam nonnulli arma sumpserunt, aut ideo uti non debent boni et docti medici ferramentis medicinalibus ad salutem, quia his ad perniciem etiam indocti pessimique abutuntur. quis enim nescit, sicuti est (medicina utilis uel inutilis), ut fuerint (utilia uel inutil)ia quae quaeruntur, ita eloquentiam, hoc est peritiam facultatemque dicendi, sic esse utilem uel inutilem, ut fuerint utilia uel inutilia quae dicuntur? quod nec te arbitror ignorare. § 3 Sed, credo, cum me uideres a nonnullis putari eloquentem, ut a me lectoris auditorisue studium deterreres, accusandam existimasti eloquentiam, ut iam quid dicerem non adtenderet, quisquis abs te perterritus tamquam eloquenter me 4 epist. Cresc. et Prou. 10, 19 def. X 1 sursus Wml 3 eum WYmlRZ 9 sentiarum WmlYml 10 per Wm3, om. eet. v arte grammatica YmHv diacit Z 13 non ea Z 21 medicina-inutilis suppleui ut] aut WmlYRZv 22 <utilia uel inutil)ia scripsi ea cadd.",
          "candidate_score": 0.643426,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 14,
      "cf_id": "cf021",
      "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae",
      "max_score": 0.677121,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_5_7",
          "bdc_text": "Hinc ego in bonam spem adducor , ut , qui conatus meos non dico non probarunt , sed calumniari ( ut est ingratitudo ) nunquam desierunt , posthac cum de me tum de iis , qui fidei meę concrediti sunt , si non melius , at peiuspeius am Rande nachgetragen. minus sentiant . Cęterum , quod tu in literisNicht erhalten . parocho missis salutem mihi adscripsisti , mox per eundem istinc digredientem vor digredientem gestrichenes , unlesbares Wort .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821",
          "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,",
          "candidate_score": 0.677121,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_4_6",
          "bdc_text": "istola Rhellicani , quam nuperrime ad me scripsit , intellexi publico oppidi nostri ministro commissum esse a pio quodam viroUnbekannt. , ut rem gestam praetori et senatui meomeo über der Zeile nachgetragen. exponat . Hinc ego in bonam spem adducor , ut , qui conatus meos non dico non probarunt , sed calumniari ( ut est ingratitudo ) nunquam desierunt , posthac cum de me tum de iis , qui fidei meę concrediti sunt , si non melius , at peiuspeius am Rande nachgetragen. minus sentiant . Cęterum , quod tu in literisNicht erhalten .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_798",
          "psc_text": "calumniam? Hujuscemodi enim in epistola tua texis fabulam: « Quidam frater noster episcopus, cum lectitari instituisset in Ecclesia cui praeest, interpretationem tuam, movit quiddam longe aliter a te positam apud Jonam prophetam, quam erat omnium sensibus memoriaeque inveteratum, et tot aetatum successionibus decantatum. Factus est tantus tumultus in plebe, maxime Graecis arguentibus, et inclamantibus calumniam falsitatis, ut cogeretur episcopus, (Oëa quippe civitas erat), Judaeorum testimonium flugitare. Utrum autem illi imperitia an malitia, hoc esse in hebraeis codicibus responderunt, quod et graeci et latini habebant atque dicebant. Quid plura? Coactus est homo velut mendositatem corrigere, volens post magnum periculum non remanere sine plebe. Unde etiam nobis videtur aliquando te quoque in nonnullis falli potuisse. » CAPUT VII. 22. Dicis me in Jona propheta male quiddam interpretatum, et seditione populi conclamante, propter unius verbi dissonantiam, episcopum pene sacerdotium perdidisse. Et quid sit illud quod male interpretatus sim, subtrahis, auferens mihi occasionem defensionis",
          "candidate_score": 0.676739,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_5_7",
          "bdc_text": "Hinc ego in bonam spem adducor , ut , qui conatus meos non dico non probarunt , sed calumniari ( ut est ingratitudo ) nunquam desierunt , posthac cum de me tum de iis , qui fidei meę concrediti sunt , si non melius , at peiuspeius am Rande nachgetragen. minus sentiant . Cęterum , quod tu in literisNicht erhalten . parocho missis salutem mihi adscripsisti , mox per eundem istinc digredientem vor digredientem gestrichenes , unlesbares Wort .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4049",
          "psc_text": "tibi asserere fidem meam; quandoquidem in fide nostri placiti stare noluisti; et vir tantus qui pro fide quam reipublicae debes, non times maledicta provincialium, pro fide quam Christo debes, times calumnias episcoporum. Deinde cum disputationi nostrae etiam honoratos viros interesse cupiveris, miror quomodo in ipsa devitatione calumniae verba tua times a notariis conscribi, et ex ore tuo a clarissimis testibus non times audiri. Nonne consideras difficile esse ut homines suspicentur te a nobis ullam formidasse calumniam, ut verba tua excipi nolles; sed cum cogitasses retentum te fuisse in verbo ante prandium manu tua conscripto, simul etiam cogitasse non tam facile te notariorum tabulas delere potuisse, quam facile illam chartulam conscidisti? Si autem dicis non illa ita gesta esse ut a me narrata sunt, aut tu oblivione falleris, non enim audeo dicere mentiris; aut ego vel similiter fallor, vel mentior. Vides ergo quam recte dicam ea quae de his maxime rebus",
          "candidate_score": 0.676555,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_4_6",
          "bdc_text": "istola Rhellicani , quam nuperrime ad me scripsit , intellexi publico oppidi nostri ministro commissum esse a pio quodam viroUnbekannt. , ut rem gestam praetori et senatui meomeo über der Zeile nachgetragen. exponat . Hinc ego in bonam spem adducor , ut , qui conatus meos non dico non probarunt , sed calumniari ( ut est ingratitudo ) nunquam desierunt , posthac cum de me tum de iis , qui fidei meę concrediti sunt , si non melius , at peiuspeius am Rande nachgetragen. minus sentiant . Cęterum , quod tu in literisNicht erhalten .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4049",
          "psc_text": "tibi asserere fidem meam; quandoquidem in fide nostri placiti stare noluisti; et vir tantus qui pro fide quam reipublicae debes, non times maledicta provincialium, pro fide quam Christo debes, times calumnias episcoporum. Deinde cum disputationi nostrae etiam honoratos viros interesse cupiveris, miror quomodo in ipsa devitatione calumniae verba tua times a notariis conscribi, et ex ore tuo a clarissimis testibus non times audiri. Nonne consideras difficile esse ut homines suspicentur te a nobis ullam formidasse calumniam, ut verba tua excipi nolles; sed cum cogitasses retentum te fuisse in verbo ante prandium manu tua conscripto, simul etiam cogitasse non tam facile te notariorum tabulas delere potuisse, quam facile illam chartulam conscidisti? Si autem dicis non illa ita gesta esse ut a me narrata sunt, aut tu oblivione falleris, non enim audeo dicere mentiris; aut ego vel similiter fallor, vel mentior. Vides ergo quam recte dicam ea quae de his maxime rebus",
          "candidate_score": 0.674854,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_3_5",
          "bdc_text": "Accedit huc , quod ex epNicht erhalten . istola Rhellicani , quam nuperrime ad me scripsit , intellexi publico oppidi nostri ministro commissum esse a pio quodam viroUnbekannt. , ut rem gestam praetori et senatui meomeo über der Zeile nachgetragen. exponat . Hinc ego in bonam spem adducor , ut , qui conatus meos non dico non probarunt , sed calumniari ( ut est ingratitudo ) nunquam desierunt , posthac cum de me tum de iis , qui fidei meę concrediti sunt , si non melius , at peiuspeius am Rande nachgetragen. minus sentiant .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_419",
          "psc_text": "17. Illisne se tandem Caecilianus audiendum judicandumque committeret, cum haberet tales, apud quos si ei causa moveretur, innocentiam suam facillime ostenderet? Non se illis omnino committeret, nec si peregrinus Ecclesiae Carthaginensis subito episcopus esset ordinatus, et ignoret quid ad corrupendos animos vel improborum vel imperitorum posse tunc pecuniosissima mulier quaedam Lucilla, quam pro disciplina ecclesiastica corripiendo idem cum esset diaconus laeserat: etiam hoc enim accesserat malum ad illam perficiendam iniquitatem. Nam in illo concilio, ubi a confessis traditoribus absentes atque innocentes damnati sunt, pauci quidam erant, qui crimina sua infamatis aliis tegere cupiebant, ut homines a veritatis inquisitione averterentur falsis rumoribus avocati. Pauci ergo erant, qui hoc negotium maxime curabant, quamvis in eis esset major auctoritas, propter ipsius Secundi societatem, qui eis pepercerat territus. Caeteri autem Lucillae pecunia maxime adversus Caecilianum empti et instigati perhibentur. Extant Gesta apud Zenophilum consularem, ubi Nundinarius quidam diaconus a Sylvano Cirtensi episcopo, quantum ipsis",
          "candidate_score": 0.672649,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_4_6",
          "bdc_text": "istola Rhellicani , quam nuperrime ad me scripsit , intellexi publico oppidi nostri ministro commissum esse a pio quodam viroUnbekannt. , ut rem gestam praetori et senatui meomeo über der Zeile nachgetragen. exponat . Hinc ego in bonam spem adducor , ut , qui conatus meos non dico non probarunt , sed calumniari ( ut est ingratitudo ) nunquam desierunt , posthac cum de me tum de iis , qui fidei meę concrediti sunt , si non melius , at peiuspeius am Rande nachgetragen. minus sentiant . Cęterum , quod tu in literisNicht erhalten .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4090",
          "psc_text": "Noli ergo ulterius jactare quod tu fidem tuam dixeris, et ego meam non dixerim; quia sunt homines qui considerent me potius habuisse fiduciam fidei meae, qui eam scribi voluerim; te autem non habuisse, dum quasi calumniam pertimescis. Paratus ergo eras negare, si tibi objiceretur quod contra fidem meam aliquid dixeris. Vide ergo quid de te ipse sentiri feceris. Quod si objectum non eras negaturus, cur dictum scribi noluisti; praesertim cum magnopere voluisses etiam honoratos viros nostro interesse sermoni? Cur ergo volens calumniam devitare, notariorum stilum timebas, et clarissimorum virorum testimonium non timebas? 3. Si autem sic vis ut etiam ego dicam fidem meam, quomodo te dicis dixisse tuam, ego etiam brevius possum dicere, credere me in Patrem et Filium et Spiritum sanctum. Si autem proprium aliquid unde dissentis a me, vis audire: credo in Patrem et Filium et Spiritum sanctum, nec Filium dicens Patrem, nec Patrem Filium, nec utriusque Spiritum",
          "candidate_score": 0.671511,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_4_6",
          "bdc_text": "istola Rhellicani , quam nuperrime ad me scripsit , intellexi publico oppidi nostri ministro commissum esse a pio quodam viroUnbekannt. , ut rem gestam praetori et senatui meomeo über der Zeile nachgetragen. exponat . Hinc ego in bonam spem adducor , ut , qui conatus meos non dico non probarunt , sed calumniari ( ut est ingratitudo ) nunquam desierunt , posthac cum de me tum de iis , qui fidei meę concrediti sunt , si non melius , at peiuspeius am Rande nachgetragen. minus sentiant . Cęterum , quod tu in literisNicht erhalten .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_754",
          "psc_text": "contemneretur. Itaque ut simpliciter fatear, legi haec omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum interdum, nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant, et non placeant inter extraneos, quae placent inter suos. » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere utrum ea quae scripsimus haberentur in graecis, ut, si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares; praesertim cum libere in praefatione confessus sim, Origenis commentarios me esse secutum, et vel mea vel aliena dictasse, et in fine ejusdem capituli quod reprehendis, scripserim: « Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem; debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat quod ipse commisit. » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in graecis legeram,",
          "candidate_score": 0.671066,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_4_6",
          "bdc_text": "istola Rhellicani , quam nuperrime ad me scripsit , intellexi publico oppidi nostri ministro commissum esse a pio quodam viroUnbekannt. , ut rem gestam praetori et senatui meomeo über der Zeile nachgetragen. exponat . Hinc ego in bonam spem adducor , ut , qui conatus meos non dico non probarunt , sed calumniari ( ut est ingratitudo ) nunquam desierunt , posthac cum de me tum de iis , qui fidei meę concrediti sunt , si non melius , at peiuspeius am Rande nachgetragen. minus sentiant . Cęterum , quod tu in literisNicht erhalten .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3868",
          "psc_text": "non dubito: sed breviter, perstricte atque summatim, et opiniones rogo cujuslibet haeresis exponi, et quid contra teneat Ecclesia catholica, quantum instructioni satis est, subdi: ut velut quodam ex omnibus concepto commonitorio, si quis aliquam objectionem aut convictionem uberius, plenius ac planius nosse voluerit, ad opulenta et magnifica volumina transmittatur, quibus a diversis, et praecipue a Veneratione tua in hoc ipsum constat elaboratum. Sufficiet autem admonitio talis, ut puto, doctis et imperitis, otiosis et occupatis, et ad cujuslibet gradus ministerium Ecclesiae undecumque promotis; dum et ille qui multa legit, eadem breviter recordatur, et compendio ignarus instruitur, ut noverit quid teneat, quid evitet quid aversetur ne faciat, quid ut faciat assequatur. Fortassis autem, si tamen quod arbitror verum est, etiam adversus calumniantium malignas mentes et dolosa labia opus hoc parvum inter caetera mirifica testimonio coronae tuae non deerit: ut quibus patet campus calumniandi profusior, validis et ex omni parte conclusis fidei limitibus",
          "candidate_score": 0.670452,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_4_6",
          "bdc_text": "istola Rhellicani , quam nuperrime ad me scripsit , intellexi publico oppidi nostri ministro commissum esse a pio quodam viroUnbekannt. , ut rem gestam praetori et senatui meomeo über der Zeile nachgetragen. exponat . Hinc ego in bonam spem adducor , ut , qui conatus meos non dico non probarunt , sed calumniari ( ut est ingratitudo ) nunquam desierunt , posthac cum de me tum de iis , qui fidei meę concrediti sunt , si non melius , at peiuspeius am Rande nachgetragen. minus sentiant . Cęterum , quod tu in literisNicht erhalten .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190",
          "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est",
          "candidate_score": 0.669854,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_3_5",
          "bdc_text": "Accedit huc , quod ex epNicht erhalten . istola Rhellicani , quam nuperrime ad me scripsit , intellexi publico oppidi nostri ministro commissum esse a pio quodam viroUnbekannt. , ut rem gestam praetori et senatui meomeo über der Zeile nachgetragen. exponat . Hinc ego in bonam spem adducor , ut , qui conatus meos non dico non probarunt , sed calumniari ( ut est ingratitudo ) nunquam desierunt , posthac cum de me tum de iis , qui fidei meę concrediti sunt , si non melius , at peiuspeius am Rande nachgetragen. minus sentiant .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_798",
          "psc_text": "calumniam? Hujuscemodi enim in epistola tua texis fabulam: « Quidam frater noster episcopus, cum lectitari instituisset in Ecclesia cui praeest, interpretationem tuam, movit quiddam longe aliter a te positam apud Jonam prophetam, quam erat omnium sensibus memoriaeque inveteratum, et tot aetatum successionibus decantatum. Factus est tantus tumultus in plebe, maxime Graecis arguentibus, et inclamantibus calumniam falsitatis, ut cogeretur episcopus, (Oëa quippe civitas erat), Judaeorum testimonium flugitare. Utrum autem illi imperitia an malitia, hoc esse in hebraeis codicibus responderunt, quod et graeci et latini habebant atque dicebant. Quid plura? Coactus est homo velut mendositatem corrigere, volens post magnum periculum non remanere sine plebe. Unde etiam nobis videtur aliquando te quoque in nonnullis falli potuisse. » CAPUT VII. 22. Dicis me in Jona propheta male quiddam interpretatum, et seditione populi conclamante, propter unius verbi dissonantiam, episcopum pene sacerdotium perdidisse. Et quid sit illud quod male interpretatus sim, subtrahis, auferens mihi occasionem defensionis",
          "candidate_score": 0.66724,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_4_6",
          "bdc_text": "istola Rhellicani , quam nuperrime ad me scripsit , intellexi publico oppidi nostri ministro commissum esse a pio quodam viroUnbekannt. , ut rem gestam praetori et senatui meomeo über der Zeile nachgetragen. exponat . Hinc ego in bonam spem adducor , ut , qui conatus meos non dico non probarunt , sed calumniari ( ut est ingratitudo ) nunquam desierunt , posthac cum de me tum de iis , qui fidei meę concrediti sunt , si non melius , at peiuspeius am Rande nachgetragen. minus sentiant . Cęterum , quod tu in literisNicht erhalten .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_419",
          "psc_text": "17. Illisne se tandem Caecilianus audiendum judicandumque committeret, cum haberet tales, apud quos si ei causa moveretur, innocentiam suam facillime ostenderet? Non se illis omnino committeret, nec si peregrinus Ecclesiae Carthaginensis subito episcopus esset ordinatus, et ignoret quid ad corrupendos animos vel improborum vel imperitorum posse tunc pecuniosissima mulier quaedam Lucilla, quam pro disciplina ecclesiastica corripiendo idem cum esset diaconus laeserat: etiam hoc enim accesserat malum ad illam perficiendam iniquitatem. Nam in illo concilio, ubi a confessis traditoribus absentes atque innocentes damnati sunt, pauci quidam erant, qui crimina sua infamatis aliis tegere cupiebant, ut homines a veritatis inquisitione averterentur falsis rumoribus avocati. Pauci ergo erant, qui hoc negotium maxime curabant, quamvis in eis esset major auctoritas, propter ipsius Secundi societatem, qui eis pepercerat territus. Caeteri autem Lucillae pecunia maxime adversus Caecilianum empti et instigati perhibentur. Extant Gesta apud Zenophilum consularem, ubi Nundinarius quidam diaconus a Sylvano Cirtensi episcopo, quantum ipsis",
          "candidate_score": 0.664025,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_8_10",
          "bdc_text": "verbis quoque me salvere iussisti , tam gratum quam quod gratissimum fuit ; iam enim liquido apparet mihi tuam ab omnibus decantatam humanitatem doctis pariter ac indoctis patere . Quando igitur alii apud te pluris sunt eruditionis nomine , sine me tuum demereri favorem , quod literas amo , literatos suspicio atque exosculor .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2478",
          "psc_text": "dono sum, si quid laudabiliter sum. Nam quaedam acutissima et excellentissima ingenia tanto in majores errores ierunt, quanto praefidentius tanquam suis viribus cucurrerunt, nec suppliciter ac veraciter Deum, ut sibi viam ostenderet, petiverunt. Merita vero quorumlibet hominum quae sunt; quandoquidem ille, qui non cum mercede debita, sed cum gratuita gratia venit, omnes peccatores solus a peccatis liber atque liberator invenit? 6. Si ergo nos virtus vera delectat, ei dicamus, quod in ejus sacris Litteris legimus, Diligam te, Domine, virtus mea (Psal. XVII, 2): et si vere beati esse volumus (quod nolle non pessumus), id quod in eisdem Litteris didicimus, fido corde teneamus, Beatus vir cujus est nomen Domini spes ejus, et non respexit in vanitates et insanias mendaces (Psal. XXXIX, 5). Quanta est autem vanitas, quanta insania, quantumque mendacium, hominem mortalem, aerumnosam vitam mutabili et spiritu et carne ducentem, tot peccatis oneratum, tot tentationibus subditum, tot corruptionibus obnoxium, poenisque justissimis",
          "candidate_score": 0.6516,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_8_10",
          "bdc_text": "verbis quoque me salvere iussisti , tam gratum quam quod gratissimum fuit ; iam enim liquido apparet mihi tuam ab omnibus decantatam humanitatem doctis pariter ac indoctis patere . Quando igitur alii apud te pluris sunt eruditionis nomine , sine me tuum demereri favorem , quod literas amo , literatos suspicio atque exosculor .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821",
          "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,",
          "candidate_score": 0.648467,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_7_9",
          "bdc_text": "parocho missis salutem mihi adscripsisti , mox per eundem istinc digredientem vor digredientem gestrichenes , unlesbares Wort . verbis quoque me salvere iussisti , tam gratum quam quod gratissimum fuit ; iam enim liquido apparet mihi tuam ab omnibus decantatam humanitatem doctis pariter ac indoctis patere .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3365",
          "psc_text": "nisi Pater, qui misit me, attraxerit eum. Unde et paulo post ait, Verba quae ego locutus sum vobis, spiritus et vita sunt. Sed sunt quidam ex vobis, qui non credunt: deinde Evangelista subjungit, Sciebat enim ab initio Jesus qui essent credentes, et quis esset traditurus eum. Et ne quisquam existimaret credentes sic ad ejus praescientiam pertinere, quomodo non credentes, id est, ut non eis fides ipsa desuper daretur, sed tantummodo voluntas eorum praenosceretur; mox adjecit atque ait: Et dicebat, Propterea dixi vobis, quia nemo potest venire ad me, nisi fuerit ei datum a Patre meo. Hinc erat quod eorum qui audierant loquenten de carne sua et sanguine suo, quidam scandalizati abscesserunt, quidam credendo manserunt (Joan. VI, 44-66): quia nemo potest venire ad illum, nisi cui datum est a Patre, ac per hoc et ab ipso Filio, et a Spiritu sancto. Neque enim separata sunt dona vel opera inseparabilis Trinitatis; sed",
          "candidate_score": 0.645165,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_22_24",
          "bdc_text": "est enim pius et studiosus adolescens . Vale. Vituduri , septimo calendas februarii anno 39 . Leonardus Castorius .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1869",
          "psc_text": "tempus me citius quam exempla defecerint, quibus rerum ipsa natura et opera humana, certa ratione, pro temporum opportunitate mutentur, nec tamen eadem ratio sit mutabilis qua ista mutantur. Unde pauca commemorem, ut ex his excitata quodammodo jam per plura similia vigil currat intentio. Nonne hiemi aestas, addito sensim calore, succedit? nonne diurnis tempora necturna vertuntur? Quoties nostrae variantur aetates! adolescentiae pueritia non reditura cedit; juventus adolescentiae non mansura succedit; finiens juventutem senectus morte finitur. Haec omnia mutantur, nec mutatur divinae providentiae ratio, qua fit ut ista mutentur. Non autem, opinor, cum agricola aestate aliud jusserit, quam jusserat hieme, ratio mutatur agriculturae. Et cum mane surgit qui nocte quiescebat, vitae consilium non mutavit. Aliud magister adolescenti quam puero solebat, imposuit. Doctrina igitur constans, mutato praecepto non mutata mutavit instructionem. 3. Nam magnus ille nostrorum temporum medicus Vindicianus, consultus a quodam, dolori ejus adhiberi jussit quod in tempore congruere videbatur; adhibitum sanitas",
          "candidate_score": 0.640559,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_2",
          "bdc_text": "Di boni , quantum lętitiae subito obortum , quando significavit duos adolescentes Unbekannt. , qui hactenus nostra disciplina usi sunt , in celebri doctorum cętu , cum in literis factum esset periculum , non omnino ἀµούσως ad interrogata respondisse .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1496",
          "psc_text": "quo aliquid utilis salubrisque scientiae sibi accipiendum esse arbitrentur. Quod non ita est, mihi crede. 9. Primum quia esse aliquos in illis terris, ubi imperitus minimeque acutus videri times, qui te de istis quaestionibus quidquam interrogent, omnino non video: quandoquidem hic, quo ad ea discenda venisti, et Romae expertus es quam negligenter habeantur, et ob hoc neque doceantur neque discantur; et in Africa usque adeo de his interrogatorem pateris neminem, ut nec teipsum qui patiatur invenias, eaque inopia episcopis exponenda ea mittere cogaris: quasi vero episcopi isti, etiamsi adolescentes, eodem quo tu raperis animi ardore, vel potius errore, quasi aliquid magnum haec discere curarunt, usque ad canos episcopales, et usque ad cathedras ecclesiasticas, ea sibi in memoria durare paterentur; aut si ipsi vellent, non illa, etiam de invitorum cordibus, curae majores gravioresque secluderent; aut si aliqua ex eis in animis eorum nimia consuetudine remanerent, non etiam ipsa oblivione sepeliri mallent",
          "candidate_score": 0.637369,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_10",
          "bdc_text": "Quando igitur alii apud te pluris sunt eruditionis nomine , sine me tuum demereri favorem , quod literas amo , literatos suspicio atque exosculor .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2634",
          "psc_text": "minusque exercitato ingenio praediti, eo tamen studio feruntur ad cognoscendas litteras nostras, sive amico, sive inimico animo, ut eis subtrahi omnino non possint. Ista cogitanti cernis quanta cura in scribendo esse debeat, praesertim de rebus ita magnis, ut in eis et magni laborent. Si autem cum aliquid in manibus habeo, intermittendum est et differendum, ut ad ea potius respondeatur quae supervenientia requiruntur; quid fiet si etiam ipsis dum respondetur, alia supervenerint? Num placet ut etiam his omissis illa suscipiantur, et semper priora fiant quae posteriora oboriuntur, eaque sola terminare contingat, quibus cum scribuntur non supervenerit aliquid quod quaeratur? Quod ut mihi accidat difficillimum est; sed non opinor tibi hoc placere. Non ergo debui alia interrumpere cum tua supervenissent, sicut nec tua, si alia rursus irruerint; et tamen servare hanc justitiam non sinor. Nam ecce ut tibi haec ipsa rescriberem, quibus id admonerem, intermisi quae agebam, et animum meum ad hanc",
          "candidate_score": 0.631334,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_10",
          "bdc_text": "Quando igitur alii apud te pluris sunt eruditionis nomine , sine me tuum demereri favorem , quod literas amo , literatos suspicio atque exosculor .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1830",
          "psc_text": "opinionem facile praesumptam, quaeso deponas, eumque animum quamvis erga me benevolentissimum, solvas atque exuas; ac de me mihi magis quam ulli alteri credas, si mihi dilectionis vicem rependis. Tanta est enim christianarum profunditas Litterarum, ut in eis quotidie proficerem, si eas solas ab ineunte pueritia usque ad decrepitam senectutem maximo otio, summo studio, meliore ingenio conarer addiscere: non quod ad ea quae necessaria sunt saluti, tanta in eis perveniatur difficultate; sed cum quisque ibi fidem tenuerit, sine qua pie recteque non vivitur, tam multa, tamque multiplicibus mysteriorum umbraculis opacata intelligenda proficientibus restant, tantaque non solum in verbis quibus ista dicta sunt, verum etiam in rebus quae intelligendae sunt, latet altitudo sapientiae, ut annosissimis, acutissimis, flagrantissimis cupiditate discendi hoc contingat, quod eadem Scriptura quodam loco habet, Cum consummaverit homo, tunc incipit (Eccli. XVIII, 6). CAPUT II. 4. Sed quid hinc plura? Veniendum potius est ad rem quam requiris. Ubi primum te",
          "candidate_score": 0.62868,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_8",
          "bdc_text": "verbis quoque me salvere iussisti , tam gratum quam quod gratissimum fuit ;",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_884",
          "psc_text": "fallaciter; sed sine ulla exceptione dixit: Si circumcidamini, Christus vobis nihil proderit. Sicut ergo tu vis hic locum dare sententiae tuae, ut velis subintelligi, nisi fallaciter; ita non imprudenter flagito ut etiam nos illic intelligere sinas eis dictum, Si circumcidamini, qui propterea volebant circumcidi, quod aliter se putabant in Christo salvos esse non posse. Hoc ergo animo, hac voluntate, ista intentione quisquis tunc circumcidebatur, Christus ei nihil omnino proderat: Sicut alibi aperte dicit, Nam si per Legem justitia, ergo Christus gratis mortuus est (Gal. II, 21). Hoc declarat et quod ipse commemorasti: Evacuati estis a Christo qui in Lege justificamini; a gratia excidistis. Illos itaque arguit, qui se justificari in Lege credebant, non qui legitima illa in ejus honorem, a quo mandata sunt, observabant, intelligentes et qua praenuntiandae veritatis ratione mandata sint, et quousque debeant perdurare. Unde est illud quod ait, Si spiritu ducimini, non adhuc estis sub Lege (Id.",
          "candidate_score": 0.627376,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_13",
          "bdc_text": "Bullinger , der ihn - wie hier gemeldet wird - als Schüler in sein Haus aufgenommen hatte , schrieb über ihn :",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_731",
          "psc_text": "collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus! Ego autem dico: Utinam saltem propinquis terrarum locis habitaremus; ut, si non possent misceri nostra colloquia, litterae possent esse crebriores! Nunc vero tanto locorum intervallo absumus a sensibus nostris, ut de illis verbis Apostoli ad Galatas, juvenem me ad tuam Sanctitatem scripsisse meminerim, et ecce jam senex, necdum rescripta meruerim, faciliusque ad te exemplaria epistolae meae pervenerint, nescio qua occasione praeveniente, quam ipsa epistola me curante. Homo enim qui eam tunc acceperat, nec ad te pertulerit, nec ad me retulerit. Tantae autem mihi in litteris tuis, quae in manus nostras venire potuerunt, apparent res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum",
          "candidate_score": 0.610625,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_13_15",
          "bdc_text": "Bullinger , der ihn - wie hier gemeldet wird - als Schüler in sein Haus aufgenommen hatte , schrieb über ihn : „Was ein geflißner , geschickter mensch , der vil und wol schreib. \" - Lit. : Zürich ZB , Ms. Car C 44 , 921f ;",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_731",
          "psc_text": "collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus! Ego autem dico: Utinam saltem propinquis terrarum locis habitaremus; ut, si non possent misceri nostra colloquia, litterae possent esse crebriores! Nunc vero tanto locorum intervallo absumus a sensibus nostris, ut de illis verbis Apostoli ad Galatas, juvenem me ad tuam Sanctitatem scripsisse meminerim, et ecce jam senex, necdum rescripta meruerim, faciliusque ad te exemplaria epistolae meae pervenerint, nescio qua occasione praeveniente, quam ipsa epistola me curante. Homo enim qui eam tunc acceperat, nec ad te pertulerit, nec ad me retulerit. Tantae autem mihi in litteris tuis, quae in manus nostras venire potuerunt, apparent res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum",
          "candidate_score": 0.608108,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_13_15",
          "bdc_text": "Bullinger , der ihn - wie hier gemeldet wird - als Schüler in sein Haus aufgenommen hatte , schrieb über ihn : „Was ein geflißner , geschickter mensch , der vil und wol schreib. \" - Lit. : Zürich ZB , Ms. Car C 44 , 921f ;",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2585",
          "psc_text": "utrum anima per mortem soluta non omni careat corpore, quo possit ferri de loco in locum. Tum edoceri cupit qua varia ratione de Deo et hominibus dicitur sapientia. Domino venerabiliterque dilectissimo fratri et consacerdoti AUGUSTINO, et fratribus qui tecum sunt, EVODIUS, et fratres qui mecum sunt, in Domino salutem. 1. Debitum flagito epistolae quam misi; et volui primo illud discere quod interrogavi, et postea hoc requirere. Audi rem, quia dignaris, quae me fecit impatientem, ut et id festinarem nosse, si fieri potest, in hac vita. Quemdam puerum habui presbyteri Armeni Melonitani filium notarium: hunc jam saeculo se mergentem, nam scholastico proconsulis excipiebat, per meam eruit Deus humilitatem. Fuit quidem, ut puerilis aetas habet, promptus, aliquantulum inquietus, et accedente aetate (nam vigesimo et secundo anno solvitur), ita eum gravitas morum, et custos bona vita ornavit, ut satis delectet ejus habere memoriam. Erat autem strenuus in notis, et in scribendo bene laboriosus,",
          "candidate_score": 0.600474,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 15,
      "cf_id": "cf016",
      "work_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1",
      "max_score": 0.677111,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_0_2",
          "bdc_text": "Gratia et pax a deo per Christum . Quantumvis temerarium sit , Bullingere doctissime , meis nugis remorari te occupatissimum adeoque innumeris districtum rebus , non potui tamen non ( tua fretus humanitate ) animi mei gaudium in sinum tuum effundere et paucis testari , quam lęta ac auspicata d. MathiasMatthias Hirsgarter. , summus meus necessarius , Tiguro nuper regressus adportarit . Di boni , quantum lętitiae subito obortum , quando significavit duos adolescentes Unbekannt. , qui hactenus nostra disciplina usi sunt , in celebri doctorum cętu , cum in literis factum esset periculum , non omnino ἀµούσως ad interrogata respondisse .",
          "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_1330",
          "psc_text": "uocationis etiam in euangelio nos dominus adhortatur dicens:? u eni t e ad me omnes qui laboratis et onerati estis, et ego uos reficiam. tollite iugum meum super uos et discite a me, quia mitis sum et humilis corde. deinde iugum suum snaue suaue et onus leue esse commemorat, quoniam qui desperauerit medicinam sanus esse non poterit. et . ideo omnibus grata est mansuetudo.quae uulnera interiorum curat animorum. cap. 2 § 1 Uenturus igitur ad aegrotos, uenturu- ut medicus, qui grauia ulcera nostra curaret, medicamenta proponit, ut audiant homines et ad remedium salutis fida sedulitate concurrant. sic illa in euangelio meruit sanitatem, quae profluuio per duodecim annos sanguinis laborabat. audiuit medicum uenisse, festinauit contingere dicens: si tetigero fimbriam eius, salua ero. § 2 intra se hoc dixit et Christus audiuit, et tetigit fimbriam et uirtus de saluatore processit quae curauit aegram, firmauit inualidam, profluuium statuit, pietatem probauit. similiter ergo et",
          "candidate_score": 0.677111,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_0_2",
          "bdc_text": "Gratia et pax a deo per Christum . Quantumvis temerarium sit , Bullingere doctissime , meis nugis remorari te occupatissimum adeoque innumeris districtum rebus , non potui tamen non ( tua fretus humanitate ) animi mei gaudium in sinum tuum effundere et paucis testari , quam lęta ac auspicata d. MathiasMatthias Hirsgarter. , summus meus necessarius , Tiguro nuper regressus adportarit . Di boni , quantum lętitiae subito obortum , quando significavit duos adolescentes Unbekannt. , qui hactenus nostra disciplina usi sunt , in celebri doctorum cętu , cum in literis factum esset periculum , non omnino ἀµούσως ad interrogata respondisse .",
          "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_1331",
          "psc_text": "meruit sanitatem, quae profluuio per duodecim annos sanguinis laborabat. audiuit medicum uenisse, festinauit contingere dicens: si tetigero fimbriam eius, salua ero. § 2 intra se hoc dixit et Christus audiuit, et tetigit fimbriam et uirtus de saluatore processit quae curauit aegram, firmauit inualidam, profluuium statuit, pietatem probauit. similiter ergo et hic omnes gentes uocat ad sapientiae fontem atque prudentiae, redemptionem omnibus pollicetur, ut nemo trepidet, nemo desperet, ubi nullus excipitur, sed omnis anima inuitatur ad gratiam, ut sine pretio redimatur a crimine et fructum uitae adipiscatur aeternae. cap. 3 § 1 Hic sensus est psalmi, quem suo ordine digeremus, cum exulicauerimus superiorum uim . qualitatemque uerborum. 11 *Matth. 11, 28-29 - 14 cf. Matth. 11, 30 23 *Matth. 9, 21 1 omnes om. {l 3 renountient C 8 exibeat C 12 honerati AjnlC 13 meum om. DF 14 mittis C 19 uideant a 20 fidei F 22 sanguinis (sanguini Bmi)",
          "candidate_score": 0.658173,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_1_3",
          "bdc_text": "Quantumvis temerarium sit , Bullingere doctissime , meis nugis remorari te occupatissimum adeoque innumeris districtum rebus , non potui tamen non ( tua fretus humanitate ) animi mei gaudium in sinum tuum effundere et paucis testari , quam lęta ac auspicata d. MathiasMatthias Hirsgarter. , summus meus necessarius , Tiguro nuper regressus adportarit . Di boni , quantum lętitiae subito obortum , quando significavit duos adolescentes Unbekannt. , qui hactenus nostra disciplina usi sunt , in celebri doctorum cętu , cum in literis factum esset periculum , non omnino ἀµούσως ad interrogata respondisse . Accedit huc , quod ex epNicht erhalten .",
          "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_1330",
          "psc_text": "uocationis etiam in euangelio nos dominus adhortatur dicens:? u eni t e ad me omnes qui laboratis et onerati estis, et ego uos reficiam. tollite iugum meum super uos et discite a me, quia mitis sum et humilis corde. deinde iugum suum snaue suaue et onus leue esse commemorat, quoniam qui desperauerit medicinam sanus esse non poterit. et . ideo omnibus grata est mansuetudo.quae uulnera interiorum curat animorum. cap. 2 § 1 Uenturus igitur ad aegrotos, uenturu- ut medicus, qui grauia ulcera nostra curaret, medicamenta proponit, ut audiant homines et ad remedium salutis fida sedulitate concurrant. sic illa in euangelio meruit sanitatem, quae profluuio per duodecim annos sanguinis laborabat. audiuit medicum uenisse, festinauit contingere dicens: si tetigero fimbriam eius, salua ero. § 2 intra se hoc dixit et Christus audiuit, et tetigit fimbriam et uirtus de saluatore processit quae curauit aegram, firmauit inualidam, profluuium statuit, pietatem probauit. similiter ergo et",
          "candidate_score": 0.646324,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_7",
          "bdc_text": "parocho missis salutem mihi adscripsisti , mox per eundem istinc digredientem vor digredientem gestrichenes , unlesbares Wort .",
          "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_943",
          "psc_text": "scriptura edocuit propheta dicente: uoce mea ad dominum clamaui et uox mea ad deum, et intendit mihi. quid est 'mea'? potuit enim dicere: 'clamaui ad dominum'. sed quae nostra est uox nisi ista quae melior est, quae nescit erraie? nam ex multiloquio peccatum incurrimus et uitare non possumus. § 2 illa uox prophetae est quae ad deum peruenit, quae tacente Moyse clamauit ad dominum, qua 30 etiam in orationibus suis Anna clapiabat, cum oris sui labia non 3 *Luc. 8, 46 6 cf. Explan. ps. 1, cap. 12 7 *Ps. 143, 9 11 *Ps. 70, 22-23 14 II Cor. 7, 5 16 cf. Eph. 1, 7 20 I Cor. 14, 15 24 *Ps. 76, 2 27 cf. Prou. 10, 19 29 cf. Ex. 14, 15 30 cf. I Reg. 1, 13 2 eam BCv (eum, scil. tactum) uidit B (teste h) Cfia 5 homini decem sensus /5 7 decacordo ABDF",
          "candidate_score": 0.646228,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_1",
          "bdc_text": "Quantumvis temerarium sit , Bullingere doctissime , meis nugis remorari te occupatissimum adeoque innumeris districtum rebus , non potui tamen non ( tua fretus humanitate ) animi mei gaudium in sinum tuum effundere et paucis testari , quam lęta ac auspicata d. MathiasMatthias Hirsgarter. , summus meus necessarius , Tiguro nuper regressus adportarit .",
          "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_1330",
          "psc_text": "uocationis etiam in euangelio nos dominus adhortatur dicens:? u eni t e ad me omnes qui laboratis et onerati estis, et ego uos reficiam. tollite iugum meum super uos et discite a me, quia mitis sum et humilis corde. deinde iugum suum snaue suaue et onus leue esse commemorat, quoniam qui desperauerit medicinam sanus esse non poterit. et . ideo omnibus grata est mansuetudo.quae uulnera interiorum curat animorum. cap. 2 § 1 Uenturus igitur ad aegrotos, uenturu- ut medicus, qui grauia ulcera nostra curaret, medicamenta proponit, ut audiant homines et ad remedium salutis fida sedulitate concurrant. sic illa in euangelio meruit sanitatem, quae profluuio per duodecim annos sanguinis laborabat. audiuit medicum uenisse, festinauit contingere dicens: si tetigero fimbriam eius, salua ero. § 2 intra se hoc dixit et Christus audiuit, et tetigit fimbriam et uirtus de saluatore processit quae curauit aegram, firmauit inualidam, profluuium statuit, pietatem probauit. similiter ergo et",
          "candidate_score": 0.630265,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_12_14",
          "bdc_text": "Er kaufte sich in Zürich ein Haus am Salzmarkt . Bullinger , der ihn - wie hier gemeldet wird - als Schüler in sein Haus aufgenommen hatte , schrieb über ihn : „Was ein geflißner , geschickter mensch , der vil und wol schreib. \" - Lit. :",
          "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_83",
          "psc_text": "sedens in domo et ambulans in itinere v 26 et (posl uigilia) om. ACfta signo] sinua sinu tuo et a signum v in manu tua fJau tuo et in manu A tuo B et in manu Cm2, om. Cml 27 inmobilia (dadXevra) ed. Rom. 29 qui D dominus deus tuus quam ut diligas dominum deum tuum et ambules in omnibus uiis eius? Sapientia quoque dicit: concupiscite ergo sermones meos, diligite illos et habebitis disciplinam. clara est et quae numquam marcescat sapientia et facile uidetur ab his qui diligunt illam et inuenitur ab his qui quaerunt illam. § 5 legitime ergo docemur a sancto propheta uoluntatem in lege habere, meditationem secundum legem. uoluntas in lege non solum in studio, sed etiam in facto est; prior uoluntas, secunda operatio. denique et dominus dicenti sibi: si uis, potes me mundare respondit: uolo, mundare, quo ostenderet operationibus nostris uoluntatem praeuiam esse debere. denique lex",
          "candidate_score": 0.610417,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 16,
      "cf_id": "cf021",
      "work_id": "stoa0040.stoa063.opp-lat1",
      "max_score": 0.675957,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_3_5",
          "bdc_text": "Accedit huc , quod ex epNicht erhalten . istola Rhellicani , quam nuperrime ad me scripsit , intellexi publico oppidi nostri ministro commissum esse a pio quodam viroUnbekannt. , ut rem gestam praetori et senatui meomeo über der Zeile nachgetragen. exponat . Hinc ego in bonam spem adducor , ut , qui conatus meos non dico non probarunt , sed calumniari ( ut est ingratitudo ) nunquam desierunt , posthac cum de me tum de iis , qui fidei meę concrediti sunt , si non melius , at peiuspeius am Rande nachgetragen. minus sentiant .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa063.opp-lat1_window_82",
          "psc_text": "homine nihil mali temere suspicatur nec cuiquam criminanti facile credit, quando sine teste ac sine ullo documento crimen obiciens maledicus potius conuiciator quam ueridicus accusator extiterit. § 28 Huc accedit, quia Miltiade tunc episcopo Romanae ecclesiae praesidente ex praecepto Constantini imperatoris, ad quem totam illam causam accusatores episcopi Carthaginiensis ecclesiae Caeciliani per Anullinum proconsulem detulerunt, idem Caecilianus innocens pronuntiatus est. de quo iudicio cum maiores istorum inportunissimaperuicaciamemoratoimperatori quererentur, quod non plene neque recte fuerit examinatum atque depromptum, nihil de Miltiadis traditione uel turificatione dixerunt, ad cuius audientiam nec uenire utique debuerunt, hoc potius ante suggerentes imperatori aut ut suggereretur instantes, quod apud traditorem codicum diuinorum et idolorum sacrificiis inquinatum causam suam agere non deberent. cum hoc ergo nec ante suggesserint nec, posteaquam contra eos pro Caeciliano iudicatum est, saltem uicti et irati obiciendum putarint, quid nunc inanes tam sero conectunt calumnias, quasi ut innocentiae Caeciliani Miltiadis iudicis decoloratione fuscetur et",
          "candidate_score": 0.675957,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_4_6",
          "bdc_text": "istola Rhellicani , quam nuperrime ad me scripsit , intellexi publico oppidi nostri ministro commissum esse a pio quodam viroUnbekannt. , ut rem gestam praetori et senatui meomeo über der Zeile nachgetragen. exponat . Hinc ego in bonam spem adducor , ut , qui conatus meos non dico non probarunt , sed calumniari ( ut est ingratitudo ) nunquam desierunt , posthac cum de me tum de iis , qui fidei meę concrediti sunt , si non melius , at peiuspeius am Rande nachgetragen. minus sentiant . Cęterum , quod tu in literisNicht erhalten .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa063.opp-lat1_window_82",
          "psc_text": "homine nihil mali temere suspicatur nec cuiquam criminanti facile credit, quando sine teste ac sine ullo documento crimen obiciens maledicus potius conuiciator quam ueridicus accusator extiterit. § 28 Huc accedit, quia Miltiade tunc episcopo Romanae ecclesiae praesidente ex praecepto Constantini imperatoris, ad quem totam illam causam accusatores episcopi Carthaginiensis ecclesiae Caeciliani per Anullinum proconsulem detulerunt, idem Caecilianus innocens pronuntiatus est. de quo iudicio cum maiores istorum inportunissimaperuicaciamemoratoimperatori quererentur, quod non plene neque recte fuerit examinatum atque depromptum, nihil de Miltiadis traditione uel turificatione dixerunt, ad cuius audientiam nec uenire utique debuerunt, hoc potius ante suggerentes imperatori aut ut suggereretur instantes, quod apud traditorem codicum diuinorum et idolorum sacrificiis inquinatum causam suam agere non deberent. cum hoc ergo nec ante suggesserint nec, posteaquam contra eos pro Caeciliano iudicatum est, saltem uicti et irati obiciendum putarint, quid nunc inanes tam sero conectunt calumnias, quasi ut innocentiae Caeciliani Miltiadis iudicis decoloratione fuscetur et",
          "candidate_score": 0.66462,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 17,
      "cf_id": "cf021",
      "work_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1",
      "max_score": 0.675724,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_19_21",
          "bdc_text": "Pfarrerbuch 343 ; HBLS IV 229 . in convictum tuum recipis , bene facis ;",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_118",
          "psc_text": "K 23 in me habitat S 25 corporis ministerio RVbd 27 hoc] id R 28 adiecit K inuenio om. TKVP 16 inuenio. hoc ideo dictum est, quia tunc perficitur bonum, quando desideria mala nulla sunt, sicut tunc perficitur malum, quando malis desideriis oboeditur. quando autem sunt quidem, sed non eis oboeditur, nec malum perficitur, quia non eis oboeditur, nec bonum, quia sunt, sed fit ex aliqua parte bonum, quia concupiscentiae malae non consentitur, et ex aliqua parte remanet malum, quia uel concupiscitur. ideo ergo apostolus non ait facere bonum sibi non adiacere, sed perficere. multum enim boni facit, qui facit quod scriptum est: post concupiscentias tuas non eas, sed non perficit, quia non inplet quod scriptum est: non concupiseasconcupiscas. ad hoc ergo dixit lex: non concupisces, ut nos in hoc morbo inuenientes iacere medicinam gratiae quaereremus et in eo praecepto sciremus, et quaquo debeamus in hac mortalitate proficiendo conari et",
          "candidate_score": 0.675724,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_5_7",
          "bdc_text": "Hinc ego in bonam spem adducor , ut , qui conatus meos non dico non probarunt , sed calumniari ( ut est ingratitudo ) nunquam desierunt , posthac cum de me tum de iis , qui fidei meę concrediti sunt , si non melius , at peiuspeius am Rande nachgetragen. minus sentiant . Cęterum , quod tu in literisNicht erhalten . parocho missis salutem mihi adscripsisti , mox per eundem istinc digredientem vor digredientem gestrichenes , unlesbares Wort .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_146",
          "psc_text": "dicat: 'beatus Ambrosius episcopus, in cuius praecipue libris Romana elucet fides, qui scriptorum inter Latinos flos quidam speciosus enituit, cuius fidem et purissimum in scripturis sensum ne inimicus quidem ausus est reprehendere'. paeniteat ergo eum quod sensit aduersus Ambrosium, ne paeniteat eum quod sic laudauit Ambrosium. habes librum et molestia longitudinis et difficultate quaestionis quam mihi fuit ad dictandum, tam tibi ad legendum negotiosum, quibus particulis temporum te inuenire potuit aut potuerit otiosum. quem profecto, quantum me dominus adiuuare dignatus est, elaboratum inter ecclesiasticas curas meas non tibi ingererem inter publicas tuas, nisi ab homine dei, qui te familiarius nouit, audissem, quod tam libenter legas, ut etiam nocturnas aliquas horas lectioni uigilanter inpendas. 2 cf. p. 159, 25 4 flos] lucet tios T 6 esset B peneteat m. 1 K ergo om. T quod-eum om. T 7 ne-Ambrosium om. B peneteat m. 1 K 9 fuit om. P dictandum laboriosus",
          "candidate_score": 0.671637,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_19_21",
          "bdc_text": "Pfarrerbuch 343 ; HBLS IV 229 . in convictum tuum recipis , bene facis ;",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_120",
          "psc_text": "operor illud, sed quod habitat in me peccatum, et sequitur: inuenio ergo legem mihi uolenti facere bonum, quoniam mihi 10 Eccli. 18, 30 12 Ex. 20,17 19 Rom. 7,15.16.17 22 Rom. 7, 21 1 non hoc BMSW Ap. 3 desideriis malis A quando—oboeditur om. N sunt] sunt desideria subaudi C 4 nec—oboeditur om. T ei N 5 quia non inueniunt quod sunt N 6 consentiunt BMSJV Ap. oboeditur E 7 manet P 8 apostulus K sibi bonum FSJV non adiacere sibi B 9 bonum TFBVP facit qui add. in mg. m. 2 E 11 concupisces FVbd 12 concupiscas S iu hoc morbo add. m. 2 in mg. E 13 iacere inuenientes C medicinae gratiam m. 2 R 14 quod m. 1 CV, TKBPm ad quod m. 2 C quid BMSWA\\\\i 15 quod m. 1 V, Bm quid BMSWAp in om. R 18 commendaret VP 19 enim om. F inquid (semper",
          "candidate_score": 0.657066,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 18,
      "cf_id": "cf021",
      "work_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1",
      "max_score": 0.675569,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_5_7",
          "bdc_text": "Hinc ego in bonam spem adducor , ut , qui conatus meos non dico non probarunt , sed calumniari ( ut est ingratitudo ) nunquam desierunt , posthac cum de me tum de iis , qui fidei meę concrediti sunt , si non melius , at peiuspeius am Rande nachgetragen. minus sentiant . Cęterum , quod tu in literisNicht erhalten . parocho missis salutem mihi adscripsisti , mox per eundem istinc digredientem vor digredientem gestrichenes , unlesbares Wort .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_1445",
          "psc_text": "scripsi: sub libri; cf. uas. 7 terebuntho T therebentho F1 6 flueret N 10 exudat PSNYT 13 saltim S 14 Icsus] moyses PNS 15 eo] quo PT 16 usque om. S internicionem PlSN anatht>ma F1 praecedit 81 17 sed. cod. Alex. 20 id eos bd 24 fIIII) N 25 neglexerunt NTbd 26 qui PV 28 obaudire bd 29 disperatione N pugnare conpellerent et eos superare non possent? hunc ergo eis humanum timorem dominus noluit inputare, etsi adparet in eo quaedam subdefectio fidei: quae si fortis in eis esset, ea sequerentur quae ipsum Iesum bellantem secuta sunt. quia uero non in eis tanta fides fuit, etiam cum aduersariis suis praeualuissent, pugnare cum eis usque ad interemptionem eorum timore non ausi sunt. quem timorem, ut dixi, non de malitia neque de superbia uel contemptu praecepti dominici, sed de animi infirmitate uenientem noluit eis dominus inputare, cum eis per legum nouissima loqueretur. unde",
          "candidate_score": 0.675569,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_5_7",
          "bdc_text": "Hinc ego in bonam spem adducor , ut , qui conatus meos non dico non probarunt , sed calumniari ( ut est ingratitudo ) nunquam desierunt , posthac cum de me tum de iis , qui fidei meę concrediti sunt , si non melius , at peiuspeius am Rande nachgetragen. minus sentiant . Cęterum , quod tu in literisNicht erhalten . parocho missis salutem mihi adscripsisti , mox per eundem istinc digredientem vor digredientem gestrichenes , unlesbares Wort .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_624",
          "psc_text": "s. l. m. 2) C, PVTEug essem corde compunctus. deinde addidit: peccatum meum cognoui et facinus meum non operui: posteaquam uiderunt, quanto scelere Christum crucifixerint. et quia receperunt consilium, ut agerent paenitentiam et in baptismo remissionem peccatorum acciperent, dixi, inquit, pronuntiabo aduersus me delictum meum domino, et tu remisisti inpietatem cordis mei. Hanc autem prophetiam potius fuisse quam locutus est dominus ad Moysen satis res ipsa indicat, quandoquidem de petra uel cauerna eius et de manus eius superpositione, de uisione posterionimposteriorum eius nihil postea uisibili opere subsecutum legitur. mox enim adiungit interposito articulo scriptura: et dixit dominus ad Moysen, cum ipse dominus utique etiam illa, quae supra sunt, loqueretur. atque inde contexit quid deinceps dominus dicat: excide tibi duas tabulas lapideas sicut et primas et cetera. cap. 155 Quid est quod dictum est de domino: et reum non purificabit, nisi: non eum dicet innocentem? cap. 156 Deus in monte duas",
          "candidate_score": 0.673978,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_5_7",
          "bdc_text": "Hinc ego in bonam spem adducor , ut , qui conatus meos non dico non probarunt , sed calumniari ( ut est ingratitudo ) nunquam desierunt , posthac cum de me tum de iis , qui fidei meę concrediti sunt , si non melius , at peiuspeius am Rande nachgetragen. minus sentiant . Cęterum , quod tu in literisNicht erhalten . parocho missis salutem mihi adscripsisti , mox per eundem istinc digredientem vor digredientem gestrichenes , unlesbares Wort .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_1064",
          "psc_text": "fieri diuinitus potuisse, quod illi infidelitate non crederent, maxime quia dixerat: audite me, increduli. ita quidem intellegi possent haec uerba, nisi deus qui cordis inspector est, quo animo dicta fuerint indicaret. sequitur enim scriptura et dicit: et dixit dominus ad Moysen et Aaron: quoniam non credidistis sanctificare me in conspectu filiorum Israhel, propter hoc non inducetis uos synagogam hanc in terram quam dedi eis. ac per hoc intellegitur illa uerba ita dixisse Moysen, tamquam ad incertum percusserit, ut si non sequeretur effectus, hoc praedixisse putaretur, cum ait: numquid ex hac petra educemus uobis aquam? quod in animo eius lateret omnino, nisi dei sententia proderetur. e contrario itaque ibtoisto loco debemus intellegere uerba Moysi de promissis carnibus quaerentis potius quomodo fieret quam diffidentis fuisse, quando 5 Num. 20, 10. 11 18 cf. Prou. 24, 12 20 Num. 20, 12 1 suppresse T 3 aquii PlSV 5 ilixerat C 6 educimus psr",
          "candidate_score": 0.668712,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 19,
      "cf_id": "cf051",
      "work_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana",
      "max_score": 0.675305,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_4_6",
          "bdc_text": "istola Rhellicani , quam nuperrime ad me scripsit , intellexi publico oppidi nostri ministro commissum esse a pio quodam viroUnbekannt. , ut rem gestam praetori et senatui meomeo über der Zeile nachgetragen. exponat . Hinc ego in bonam spem adducor , ut , qui conatus meos non dico non probarunt , sed calumniari ( ut est ingratitudo ) nunquam desierunt , posthac cum de me tum de iis , qui fidei meę concrediti sunt , si non melius , at peiuspeius am Rande nachgetragen. minus sentiant . Cęterum , quod tu in literisNicht erhalten .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_1016",
          "psc_text": "quos vice mea miseram, ad Constantinopolitanum episcopum epistolis dederim; ut si eas publicare voluisset, abunde ex ipsis potuisset agnosci quanto gaudio ea quae de fide sanxerunt approbarem. Epistola autem haec qua asseverat fidei synodalia decreta approbasse, legatorum quoque pontificiorum ad urbem regressus, referenda est ad mensem Maium praecedentis anni quadringentesimi secundi Herculano clariss. consule; et calumnia illa a malignis interpretibus nata, qua dubitabatur utrum quae in synodo Chalcedonensi de fide statuta erant approbaret, audita est, et in vulgus fuit sparsa anno sequenti, in Februario mense, cum jam Opilio consulatum agebat. Unde ergo colligit Quesnellus approbationis epistolam fuisse scriptam a Leone, « ne ex contemptu venerandae synodi ipse infamaretur, neve eo duce gloriarentur qui Chalced. synodi definitionibus obnitebantur. » 7. Jam pudet me diutius in eripiendis Quesnellianis nugis esse immoratum. Nam Leo ipse in epistolis ad calcem paginae annotatis, omnium turbarum, suspicionum falsique rumoris originem malis Anatolii artibus tribuit, quia cum",
          "candidate_score": 0.675305,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_4_6",
          "bdc_text": "istola Rhellicani , quam nuperrime ad me scripsit , intellexi publico oppidi nostri ministro commissum esse a pio quodam viroUnbekannt. , ut rem gestam praetori et senatui meomeo über der Zeile nachgetragen. exponat . Hinc ego in bonam spem adducor , ut , qui conatus meos non dico non probarunt , sed calumniari ( ut est ingratitudo ) nunquam desierunt , posthac cum de me tum de iis , qui fidei meę concrediti sunt , si non melius , at peiuspeius am Rande nachgetragen. minus sentiant . Cęterum , quod tu in literisNicht erhalten .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_1008",
          "psc_text": "consuetudine, qua Romani pontifices, acceptis synodalibus Actis, mittebant ad synodi Patres epistolas encyclicas decretorum seu canonum confirmativas, quae in Ecclesiis publice legebantur, ut vis coactiva decretorum in singulorum notitiam veniret. Hanc confirmationem necessariam judicatam fuisse, certe indicant illa postrema verba, in singulorum notitiam pervenire debebant. Praeterea, quae calumnia movere poterat Leonis animum ad rem insolitam agendam; et Marcianum ad eam exposcendam? Forte cum ageretur de solis fidei decretis Leo, tamquam Eutychianista, aut Nestorianus, in suspicionem traducebatur, ita ut suae fidei publicum testimonium eum dare oporteret? Figmentum apage, nec a fatuis quidem excogitatum? An non plurium annorum cursu improbos gravissimosque labores subiit, ad utramque haeresim exstinguendam? Testabantur id omnes litterae huc illucque, et ad Orientales potissimum missae; Marcianus praeterea atque etiam Pulcheria augusta hoc ipsum testabantur, ut nulli calumniae umquam locus esse posset. 4. Mirari deinde oportet quod Quesnellus affirmet Leonem eam epistolam ad Chalcedonensem synodum non scripsisse ut robur sacrosanctis",
          "candidate_score": 0.672107,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_11_13",
          "bdc_text": "Quod autem nostri Mathię filium Leodigarium Leodegar Hirsgarter , von Winterthur , 1524-1567 , Sohn von Matthias , ab 1539 Stipendiat in Zürich , 1544 ordiniert , wurde vorerst Provisor an der Lateinschule am Großmünster und Pfarrer der Stiftsfiliale Schwamendingen , dann 1547 Pfarrer in Laufen ( Kt . Zürich). 1562 wurde er aus gesundheitlichen Gründen in den Ruhestand versetzt . Er kaufte sich in Zürich ein Haus am Salzmarkt . Bullinger , der ihn - wie hier gemeldet wird - als Schüler in sein Haus aufgenommen hatte , schrieb über ihn :",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_992",
          "psc_text": "In hujus ergo vicarii institutione Orientalium patriarcharum morem aemulatus est Leo, in multis tamen ab eisdem se pro sua praerogativa discernens, et certis incrementis et accessionibus munus hoc complens et adornans. Quod penitus inspicere otiosum, opinor, non erit, neque ab hoc loco alienum. 7. Quesnelliana haec tamen doctrina, etsi quamdam veritatis speciem praeseferre videatur, in multis quidem vacillat; nec praesentem S. P. Leonis agendi rationem indicat, nec pontificia munera Juliano Coensi demandata explicata sunt quemadmodum oporteret. Vacillat imprimis, immo prorsus cadit quoad apostolicorum nuntiorum originem. Si enim apostolicae sedis vicarios cum apostolicis nuntiis confundamus, jam utrorumque originem altius esse repetendam ostendunt Romanorum pontificum epistolae, Damasi papae videlicet, Syricii, Innocentii primi, Zosimi, atque Coelestini. Quaestionem hanc de apostolicae sedis vicariis, horum antiqua institutione et potestate, magno eruditionis apparatu pertractavit cl. D. Franciscus Antonius de Simeonibus, et secutus Holstenii Rom. collectionem, 524 jam ante Damasum papam, hoc vicarii munere apud Illyricos functum",
          "candidate_score": 0.667019,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_10_12",
          "bdc_text": "Quando igitur alii apud te pluris sunt eruditionis nomine , sine me tuum demereri favorem , quod literas amo , literatos suspicio atque exosculor . Quod autem nostri Mathię filium Leodigarium Leodegar Hirsgarter , von Winterthur , 1524-1567 , Sohn von Matthias , ab 1539 Stipendiat in Zürich , 1544 ordiniert , wurde vorerst Provisor an der Lateinschule am Großmünster und Pfarrer der Stiftsfiliale Schwamendingen , dann 1547 Pfarrer in Laufen ( Kt . Zürich). 1562 wurde er aus gesundheitlichen Gründen in den Ruhestand versetzt . Er kaufte sich in Zürich ein Haus am Salzmarkt .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_992",
          "psc_text": "In hujus ergo vicarii institutione Orientalium patriarcharum morem aemulatus est Leo, in multis tamen ab eisdem se pro sua praerogativa discernens, et certis incrementis et accessionibus munus hoc complens et adornans. Quod penitus inspicere otiosum, opinor, non erit, neque ab hoc loco alienum. 7. Quesnelliana haec tamen doctrina, etsi quamdam veritatis speciem praeseferre videatur, in multis quidem vacillat; nec praesentem S. P. Leonis agendi rationem indicat, nec pontificia munera Juliano Coensi demandata explicata sunt quemadmodum oporteret. Vacillat imprimis, immo prorsus cadit quoad apostolicorum nuntiorum originem. Si enim apostolicae sedis vicarios cum apostolicis nuntiis confundamus, jam utrorumque originem altius esse repetendam ostendunt Romanorum pontificum epistolae, Damasi papae videlicet, Syricii, Innocentii primi, Zosimi, atque Coelestini. Quaestionem hanc de apostolicae sedis vicariis, horum antiqua institutione et potestate, magno eruditionis apparatu pertractavit cl. D. Franciscus Antonius de Simeonibus, et secutus Holstenii Rom. collectionem, 524 jam ante Damasum papam, hoc vicarii munere apud Illyricos functum",
          "candidate_score": 0.664495,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_11",
          "bdc_text": "Quod autem nostri Mathię filium Leodigarium Leodegar Hirsgarter , von Winterthur , 1524-1567 , Sohn von Matthias , ab 1539 Stipendiat in Zürich , 1544 ordiniert , wurde vorerst Provisor an der Lateinschule am Großmünster und Pfarrer der Stiftsfiliale Schwamendingen , dann 1547 Pfarrer in Laufen ( Kt . Zürich). 1562 wurde er aus gesundheitlichen Gründen in den Ruhestand versetzt .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_992",
          "psc_text": "In hujus ergo vicarii institutione Orientalium patriarcharum morem aemulatus est Leo, in multis tamen ab eisdem se pro sua praerogativa discernens, et certis incrementis et accessionibus munus hoc complens et adornans. Quod penitus inspicere otiosum, opinor, non erit, neque ab hoc loco alienum. 7. Quesnelliana haec tamen doctrina, etsi quamdam veritatis speciem praeseferre videatur, in multis quidem vacillat; nec praesentem S. P. Leonis agendi rationem indicat, nec pontificia munera Juliano Coensi demandata explicata sunt quemadmodum oporteret. Vacillat imprimis, immo prorsus cadit quoad apostolicorum nuntiorum originem. Si enim apostolicae sedis vicarios cum apostolicis nuntiis confundamus, jam utrorumque originem altius esse repetendam ostendunt Romanorum pontificum epistolae, Damasi papae videlicet, Syricii, Innocentii primi, Zosimi, atque Coelestini. Quaestionem hanc de apostolicae sedis vicariis, horum antiqua institutione et potestate, magno eruditionis apparatu pertractavit cl. D. Franciscus Antonius de Simeonibus, et secutus Holstenii Rom. collectionem, 524 jam ante Damasum papam, hoc vicarii munere apud Illyricos functum",
          "candidate_score": 0.663274,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_11_13",
          "bdc_text": "Quod autem nostri Mathię filium Leodigarium Leodegar Hirsgarter , von Winterthur , 1524-1567 , Sohn von Matthias , ab 1539 Stipendiat in Zürich , 1544 ordiniert , wurde vorerst Provisor an der Lateinschule am Großmünster und Pfarrer der Stiftsfiliale Schwamendingen , dann 1547 Pfarrer in Laufen ( Kt . Zürich). 1562 wurde er aus gesundheitlichen Gründen in den Ruhestand versetzt . Er kaufte sich in Zürich ein Haus am Salzmarkt . Bullinger , der ihn - wie hier gemeldet wird - als Schüler in sein Haus aufgenommen hatte , schrieb über ihn :",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_772",
          "psc_text": "Leonem conditionatum fecisse decretum de Theodoreti ad episcopatum restitutione; vel usum fuisse facultate qua pollebat ut istius causae exitum ad concilii Chalcedonensis determinationem remitteret. Neutrum quidem ex ecclesiasticis monumentis innotescit. Immo si Chalcedonensis concilii Acta in ipsius Theodoreti causa evolvamus, nihil prorsus de hujusmodi conditionata absolutione et restitutione constare certo affirmabimus. Imprimis enim habemus quod cum legerentur in Chalcedonensi synodo Acta latrocinalia, et Constantinus venerit ad divalem Theodosii junioris, qua jubebatur Theodoreto ut is sola suae Ecclesiae communione esset contentus, quin synodo Ephesinae adesset, judices dixerunt: Ingrediatur reverendissimus episcopus Theodoretus, ut sit particeps synodi, quia restituit ei episcopatum sanctissimus archiepiscopus Leo, et piissimus imperator (Marcianus videlicet) sanxit eum adesse sanctae synodo. Nullam hic fieri mentionem de restitutione conditionata, nullamque adhibitam fuisse formulam, si placeat, si videatur synodo, exscripta verba patefaciunt. Praeterea et si aliqui condemnantes praecedentem Theodoreti agendi rationem, volentes Dioscoro blandiri, exclamaverint: Hunc foras mittite; magistrum Nestorii foras mittite;",
          "candidate_score": 0.659201,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_11_13",
          "bdc_text": "Quod autem nostri Mathię filium Leodigarium Leodegar Hirsgarter , von Winterthur , 1524-1567 , Sohn von Matthias , ab 1539 Stipendiat in Zürich , 1544 ordiniert , wurde vorerst Provisor an der Lateinschule am Großmünster und Pfarrer der Stiftsfiliale Schwamendingen , dann 1547 Pfarrer in Laufen ( Kt . Zürich). 1562 wurde er aus gesundheitlichen Gründen in den Ruhestand versetzt . Er kaufte sich in Zürich ein Haus am Salzmarkt . Bullinger , der ihn - wie hier gemeldet wird - als Schüler in sein Haus aufgenommen hatte , schrieb über ihn :",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_660",
          "psc_text": "Cujus rei dumtaxat nos hic mentionem facimus, ut quilibet intelligat quanta ratione S. Leo papa ad securiora pacatioraque tempora generalem synodum differri exoptaverit. Igitur his praetermissis, antequam brevem Chalcedonensium gestorum narrationem instituamus, de nonnullis S. Leonis gestis atque de duabus synodis Galliarum et altera Mediolanensium, verba facere properamus. 3. Et primo quidem nobis occurrit brevissima S. pontificis epistola ad Ravennium Arelatensem, quam doctissimus Sirmondus publici juris fecit, et deinde Paschasius Quesnellus in suam novam transtulit editionem. Agit in ea S. pontifex de Paschate sequenti anno 453 die decima kalendarum Aprilis celebrando. Ad Romanum enim pontificem pertinuisse indicare illius diei celebritatem epistolae synopsis manifestat. Ut nimirum, quorum in fide una est (ait) confessio, sit etiam in hac festivitate una devotio. Duas praeterea circa ea tempora Galliarum episcopi litteras ad nostrum sanctum pontificem scripserunt, in quibus ita obsequentes et studiosos erga apostolicam sedem se exhibent, ut ab hujus decretis et a catholica",
          "candidate_score": 0.654757,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_11_13",
          "bdc_text": "Quod autem nostri Mathię filium Leodigarium Leodegar Hirsgarter , von Winterthur , 1524-1567 , Sohn von Matthias , ab 1539 Stipendiat in Zürich , 1544 ordiniert , wurde vorerst Provisor an der Lateinschule am Großmünster und Pfarrer der Stiftsfiliale Schwamendingen , dann 1547 Pfarrer in Laufen ( Kt . Zürich). 1562 wurde er aus gesundheitlichen Gründen in den Ruhestand versetzt . Er kaufte sich in Zürich ein Haus am Salzmarkt . Bullinger , der ihn - wie hier gemeldet wird - als Schüler in sein Haus aufgenommen hatte , schrieb über ihn :",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_696",
          "psc_text": "locutus est: Apostoli ita docuerunt, pie et vere Leo docuit, Cyrillus ita docuit. Leo et Cyrillus similiter docuerunt. Quis autem non intelligit solemnibus istis atque universalibus PP. acclamationibus justo judicio et diligenti studio honorem ad apostolicam sedem et ad sanctum Leonem delatum fuisse, cujus jura et praerogativas Dioscorus in praecedenti synodo pessumdederat et aboleverat? Leonem enim Petri esse successorem, sincerum fidei catholicae custodem, Scripturarum sacrarum supremum esse interpretem, uno ore venerati, ad delendam nimirum illam turpitudinis maculam, qua cum summo apostolicae sedis dedecore Leo ipse et hujus legati in latrocinio Ephesino fuerant passi et inusti. Pro quo scelere cum debitas poenas Dioscorum subire oporteret, in sequenti tertia sessione hujus damnatio prolata est. Huic autem sessioni soli episcopi sine saeculi magistratibus interfuerunt. Aberat etiam a synodo Dioscorus, sed sub militum custodia detinebatur. Et quamvis in prima sessione istius crimina sufficienter omnibus innotuissent, tamen ad servandam juris canonici formam et ordinem, iterum",
          "candidate_score": 0.65461,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_11_13",
          "bdc_text": "Quod autem nostri Mathię filium Leodigarium Leodegar Hirsgarter , von Winterthur , 1524-1567 , Sohn von Matthias , ab 1539 Stipendiat in Zürich , 1544 ordiniert , wurde vorerst Provisor an der Lateinschule am Großmünster und Pfarrer der Stiftsfiliale Schwamendingen , dann 1547 Pfarrer in Laufen ( Kt . Zürich). 1562 wurde er aus gesundheitlichen Gründen in den Ruhestand versetzt . Er kaufte sich in Zürich ein Haus am Salzmarkt . Bullinger , der ihn - wie hier gemeldet wird - als Schüler in sein Haus aufgenommen hatte , schrieb über ihn :",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_312",
          "psc_text": "formae sequens consuetudinem nos direxit. Qui sanctissimus non dubitans se in vobis hic adesse, quos praecipue cognoscit omnia quae ad fidei catholicae sinceritatem et quae ad S. Petri apostoli pertinent reverentiam agere, qui etiam per nos congruas sanctorum Patrum concilio direxit epistolas, quas suscipi et recenseri praecipite. Gravissima haec Hilari allocutio, ipsiusque justissima postulatio, apostolicae sedis juribus innixa, nec contemni, nec rejici debebat a Dioscoro; cum testimonium perhibuisset Hilarius, S. pontificem concilio adesse per suos legatos, atque postulasset ut a Patribus id cognosceretur, ejusque dogmatica epistola susciperetur et legeretur. Tum vero Dioscorus, intemperantiae frenis laxatis, se constituit ambitiosum judicem omnium gerendarum rerum, imperialium ministrorum protectione et armatae cohortis praesidio inflatus, audacter praecepit: Suscipiantur quae scripta sunt ad hanc sanctam et universalem synodum a sanctissimo fratre nostro coepiscopo Leone. Ne relegerentur, praepedivit, et harum litterarum loco, aliae divinae litterae redditae sunt, quas prae manibus tenebat Joannes presbyter, et primicerius notariorum, quae",
          "candidate_score": 0.653641,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_11",
          "bdc_text": "Quod autem nostri Mathię filium Leodigarium Leodegar Hirsgarter , von Winterthur , 1524-1567 , Sohn von Matthias , ab 1539 Stipendiat in Zürich , 1544 ordiniert , wurde vorerst Provisor an der Lateinschule am Großmünster und Pfarrer der Stiftsfiliale Schwamendingen , dann 1547 Pfarrer in Laufen ( Kt . Zürich). 1562 wurde er aus gesundheitlichen Gründen in den Ruhestand versetzt .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_696",
          "psc_text": "locutus est: Apostoli ita docuerunt, pie et vere Leo docuit, Cyrillus ita docuit. Leo et Cyrillus similiter docuerunt. Quis autem non intelligit solemnibus istis atque universalibus PP. acclamationibus justo judicio et diligenti studio honorem ad apostolicam sedem et ad sanctum Leonem delatum fuisse, cujus jura et praerogativas Dioscorus in praecedenti synodo pessumdederat et aboleverat? Leonem enim Petri esse successorem, sincerum fidei catholicae custodem, Scripturarum sacrarum supremum esse interpretem, uno ore venerati, ad delendam nimirum illam turpitudinis maculam, qua cum summo apostolicae sedis dedecore Leo ipse et hujus legati in latrocinio Ephesino fuerant passi et inusti. Pro quo scelere cum debitas poenas Dioscorum subire oporteret, in sequenti tertia sessione hujus damnatio prolata est. Huic autem sessioni soli episcopi sine saeculi magistratibus interfuerunt. Aberat etiam a synodo Dioscorus, sed sub militum custodia detinebatur. Et quamvis in prima sessione istius crimina sufficienter omnibus innotuissent, tamen ad servandam juris canonici formam et ordinem, iterum",
          "candidate_score": 0.652441,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_11",
          "bdc_text": "Quod autem nostri Mathię filium Leodigarium Leodegar Hirsgarter , von Winterthur , 1524-1567 , Sohn von Matthias , ab 1539 Stipendiat in Zürich , 1544 ordiniert , wurde vorerst Provisor an der Lateinschule am Großmünster und Pfarrer der Stiftsfiliale Schwamendingen , dann 1547 Pfarrer in Laufen ( Kt . Zürich). 1562 wurde er aus gesundheitlichen Gründen in den Ruhestand versetzt .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_464",
          "psc_text": "Ecclesiis principaliter ex divina institutione debemus. Et ultimo capite ejusdem epistolae, varios episcoporum gradus distinguens, quorum alii in minoribus, alii in majoribus provinciarum urbibus constituti sunt, qui minorem vel ampliorem sollicitudinem susciperent: Per quos ad unam Petri sedem universalis Ecclesiae cura conflueret, et nihil usquam a suo capite dissideret. Similem quoque loquendi formulam offendimus in epistola ad Palaestinos monachos, quam his verbis orsus est: Sollicitudini meae, quam universali Ecclesiae omnibusque filiis debeo, multorum relatione patefactum est. Ad quod onus gravissimum sibi a Deo impositum in anniversario suae assumptionis serius animadvertens, omnium et singulorum episcoporum administrationem sui laboris esse portionem asseverat, ut dum (ait) ad beati apostoli Petri sedem ex toto orbe concurritur, et illa universalis Ecclesiae a Domino eidem commendata dilectio etiam ex nostra dispensatione deposcitur, tanto amplius nobis instare oneris sentiamus, quanto cunctis majora debemus. Hanc autem universalem curam quandoque, immo etiam frequentissime, Leonem independenter a quacumque synodo in",
          "candidate_score": 0.647928,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_23_25",
          "bdc_text": "Vale. Vituduri , septimo calendas februarii anno 39 . Leonardus Castorius . [ Adresse auf der Rückseite :",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_833",
          "psc_text": "in Vaticanis scriniis affirmat idem Casanata scribens: Duo alii codices Vaticani, numero 5405 et 4166, 492 recentissimi sunt, nec quidquam continent observatione dignum. Nec vero Quesnellum alii codices quibus praecedentes editores usi sunt debuissent latere, Corbeiensem nimirum, Divionensem, qui, quamvis inter se non concordent in actionum ordine, tamen in illis actio Domni non desideratur, ut dumtaxat unius chartacei codicis, nullam antiquitatem praeseferentis, auctoritati insisteret. Nam in cod. Bohieriano actio haec ponitur initio actionis septimae, ut diximus. In editione vero Crabbi subjungitur eidem actioni septimae, hac praefixa ad lectorem praemonitione: Quae inventa est in codice Patrum Juliae membranaceo, transcripta ex codice vetusto chartaceo, et dicitur fuisse Proculi et Albini Germanorum scholasticorum. Verumtamen ordinis diversitas nullum fundamentum suppeditat ut hanc tamquam supposititiam rejiciamus. Etenim Crabbus in sua editione decimae illius concilii actioni haec verba subjecit: Constantinopoli VI kal. Aprilis, indictione 13 feria sexta, referenda sunt ad Rusticum S. R. E. diaconum, quae",
          "candidate_score": 0.612737,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 20,
      "cf_id": "cf039",
      "work_id": "042_Quodvultdeus_Epistolae",
      "max_score": 0.675037,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_4_6",
          "bdc_text": "istola Rhellicani , quam nuperrime ad me scripsit , intellexi publico oppidi nostri ministro commissum esse a pio quodam viroUnbekannt. , ut rem gestam praetori et senatui meomeo über der Zeile nachgetragen. exponat . Hinc ego in bonam spem adducor , ut , qui conatus meos non dico non probarunt , sed calumniari ( ut est ingratitudo ) nunquam desierunt , posthac cum de me tum de iis , qui fidei meę concrediti sunt , si non melius , at peiuspeius am Rande nachgetragen. minus sentiant . Cęterum , quod tu in literisNicht erhalten .",
          "psc_chunk_id": "042_Quodvultdeus_Epistolae_window_4",
          "psc_text": "calumniantium malignas mentes et dolosa labia opus hoc parvum inter caetera mirifica testimonio coronae tuae non deerit: ut quibus patet campus calumniandi profusior, validis et ex omni parte conclusis fidei limitibus coarctati, omnibusque veritatis telorum generibus circumacti, etiam uno multiformi jaculo repente prostrati, morticinos spiritus non audeant anhelare. 4. Video quam onerosus existam meliora cogitanti, et disponenti majora sancto seni, et querelas corporis sustinenti. Sed per Christum Dominum rogo, qui te participem sapientiae suae sine invidia esse concessit, ut hanc gratiam dones indoctis Ecclesiae, qui te agnoscis sapientibus atque insipientibus debitorem (Rom. I, 14), merito ac jure dicturus: Videte quoniam non mihi soli laboravi, sed omnibus exquirentibus veritatem (Eccli. XXIV, 47, et XXXIII, 18) . Potui adhuc offerre supplices et multiplices preces, et mecum imperitorum classes adsciscere: sed malui jam audire dictantem, quam occupare legentem. EPISTOLA CCXXII. Dilectissimo filio et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Acceptis litteris Charitatis tuae, ubi",
          "candidate_score": 0.675037,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11262_sent_3_5",
          "bdc_text": "Accedit huc , quod ex epNicht erhalten . istola Rhellicani , quam nuperrime ad me scripsit , intellexi publico oppidi nostri ministro commissum esse a pio quodam viroUnbekannt. , ut rem gestam praetori et senatui meomeo über der Zeile nachgetragen. exponat . Hinc ego in bonam spem adducor , ut , qui conatus meos non dico non probarunt , sed calumniari ( ut est ingratitudo ) nunquam desierunt , posthac cum de me tum de iis , qui fidei meę concrediti sunt , si non melius , at peiuspeius am Rande nachgetragen. minus sentiant .",
          "psc_chunk_id": "042_Quodvultdeus_Epistolae_window_4",
          "psc_text": "calumniantium malignas mentes et dolosa labia opus hoc parvum inter caetera mirifica testimonio coronae tuae non deerit: ut quibus patet campus calumniandi profusior, validis et ex omni parte conclusis fidei limitibus coarctati, omnibusque veritatis telorum generibus circumacti, etiam uno multiformi jaculo repente prostrati, morticinos spiritus non audeant anhelare. 4. Video quam onerosus existam meliora cogitanti, et disponenti majora sancto seni, et querelas corporis sustinenti. Sed per Christum Dominum rogo, qui te participem sapientiae suae sine invidia esse concessit, ut hanc gratiam dones indoctis Ecclesiae, qui te agnoscis sapientibus atque insipientibus debitorem (Rom. I, 14), merito ac jure dicturus: Videte quoniam non mihi soli laboravi, sed omnibus exquirentibus veritatem (Eccli. XXIV, 47, et XXXIII, 18) . Potui adhuc offerre supplices et multiplices preces, et mecum imperitorum classes adsciscere: sed malui jam audire dictantem, quam occupare legentem. EPISTOLA CCXXII. Dilectissimo filio et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Acceptis litteris Charitatis tuae, ubi",
          "candidate_score": 0.667405,
          "ce_score": null
        }
      ]
    }
  ],
  "biblical_hits": []
}