Download 7/7014.json from len-rtz/bullinger-references-topics: direct link, hf CLI and curl.
- Browser
- Download file 257 kB
-
https://huggingface.co/datasets/len-rtz/bullinger-references-topics/resolve/522165701a0d37ff1d53383c395cf28c0ea0692e/7/7014.json
- Command line
-
hf download hf://datasets/len-rtz/bullinger-references-topics@522165701a0d37ff1d53383c395cf28c0ea0692e/7/7014.json
-
curl -L -o 7014.json https://huggingface.co/datasets/len-rtz/bullinger-references-topics/resolve/522165701a0d37ff1d53383c395cf28c0ea0692e/7/7014.json
257 kB
| { | |
| "letter_id": "7014", | |
| "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/7014", | |
| "dominant_topic": 5, | |
| "topic_dist": [ | |
| 0.046374, | |
| 0.047716, | |
| 0.042894, | |
| 0.04358, | |
| 0.043867, | |
| 0.064437, | |
| 0.049011, | |
| 0.052032, | |
| 0.060593, | |
| 0.044905, | |
| 0.046504, | |
| 0.048993, | |
| 0.064074, | |
| 0.049825, | |
| 0.061696, | |
| 0.060749, | |
| 0.043128, | |
| 0.043839, | |
| 0.043238, | |
| 0.042545 | |
| ], | |
| "citations": [ | |
| { | |
| "rank": 1, | |
| "cf_id": "cf042", | |
| "work_id": "020_Sulpicius-Severus_Epistolae-1", | |
| "max_score": 0.687223, | |
| "ce_confirmed": false, | |
| "evidence": [ | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_1_3", | |
| "bdc_text": "Hodie primum tuas pridie Caroli scriptas accepi , honorande domine et compater , et gaudeo te meas interea accepisse et satis tibi esse factum . Torsit me ipsum quoque , quod tanto tempore nuncium habere non potuerim ; alioqui pridem et frequentius scripsissem .", | |
| "psc_chunk_id": "020_Sulpicius-Severus_Epistolae-1_window_0", | |
| "psc_text": "EPISTOLA PRIMA. AD CLAUDIAM SOROREM SUAM. De ultimo judicio. I. Lectis epistolis tuis, multo modo permotum affectum lacrymis tenere non potui. Nam et gaudio flebam quod te secundum Domini Dei nostri praecepta vivere ex sermone ipso litterarum tuarum poteram agnoscere, et pro desiderio tui non poteram non dolere, quod per summam a te injuriam alienabar, si litteras non misisses. Tali ergo sorore non fruerer? Testor autem salutem tuam, persaepe ad vos venire volui, sed usque adhuc impeditus sum, obsistente eo qui consuevit obsistere. Nam et festinabam desiderio meo in tuo aspectu satisfacere; et opus Domini nostri inter nos obiter videbamur acturi, cum alter alterum consolando, calcata a nobis mole saeculi, viveremus. Sed jam veniendi diem tempusque non statuo, quia quotiescumque statui, implere non potui. Domini opperiar voluntatem; speroque quod meis votis et orationibus tuis de nostra nos fructum capere faciat perseverantia. II. Caeterum quod a me in omnibus epistolis quas", | |
| "candidate_score": 0.687223, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_0_2", | |
| "bdc_text": "S . Hodie primum tuas pridie Caroli scriptas accepi , honorande domine et compater , et gaudeo te meas interea accepisse et satis tibi esse factum . Torsit me ipsum quoque , quod tanto tempore nuncium habere non potuerim ;", | |
| "psc_chunk_id": "020_Sulpicius-Severus_Epistolae-1_window_0", | |
| "psc_text": "EPISTOLA PRIMA. AD CLAUDIAM SOROREM SUAM. De ultimo judicio. I. Lectis epistolis tuis, multo modo permotum affectum lacrymis tenere non potui. Nam et gaudio flebam quod te secundum Domini Dei nostri praecepta vivere ex sermone ipso litterarum tuarum poteram agnoscere, et pro desiderio tui non poteram non dolere, quod per summam a te injuriam alienabar, si litteras non misisses. Tali ergo sorore non fruerer? Testor autem salutem tuam, persaepe ad vos venire volui, sed usque adhuc impeditus sum, obsistente eo qui consuevit obsistere. Nam et festinabam desiderio meo in tuo aspectu satisfacere; et opus Domini nostri inter nos obiter videbamur acturi, cum alter alterum consolando, calcata a nobis mole saeculi, viveremus. Sed jam veniendi diem tempusque non statuo, quia quotiescumque statui, implere non potui. Domini opperiar voluntatem; speroque quod meis votis et orationibus tuis de nostra nos fructum capere faciat perseverantia. II. Caeterum quod a me in omnibus epistolis quas", | |
| "candidate_score": 0.668957, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_1", | |
| "bdc_text": "Hodie primum tuas pridie Caroli scriptas accepi , honorande domine et compater , et gaudeo te meas interea accepisse et satis tibi esse factum .", | |
| "psc_chunk_id": "020_Sulpicius-Severus_Epistolae-1_window_0", | |
| "psc_text": "EPISTOLA PRIMA. AD CLAUDIAM SOROREM SUAM. De ultimo judicio. I. Lectis epistolis tuis, multo modo permotum affectum lacrymis tenere non potui. Nam et gaudio flebam quod te secundum Domini Dei nostri praecepta vivere ex sermone ipso litterarum tuarum poteram agnoscere, et pro desiderio tui non poteram non dolere, quod per summam a te injuriam alienabar, si litteras non misisses. Tali ergo sorore non fruerer? Testor autem salutem tuam, persaepe ad vos venire volui, sed usque adhuc impeditus sum, obsistente eo qui consuevit obsistere. Nam et festinabam desiderio meo in tuo aspectu satisfacere; et opus Domini nostri inter nos obiter videbamur acturi, cum alter alterum consolando, calcata a nobis mole saeculi, viveremus. Sed jam veniendi diem tempusque non statuo, quia quotiescumque statui, implere non potui. Domini opperiar voluntatem; speroque quod meis votis et orationibus tuis de nostra nos fructum capere faciat perseverantia. II. Caeterum quod a me in omnibus epistolis quas", | |
| "candidate_score": 0.655036, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_2_4", | |
| "bdc_text": "Torsit me ipsum quoque , quod tanto tempore nuncium habere non potuerim ; alioqui pridem et frequentius scripsissem . Sangallenses literas , quas una cum his accepi , remitto ;", | |
| "psc_chunk_id": "020_Sulpicius-Severus_Epistolae-1_window_0", | |
| "psc_text": "EPISTOLA PRIMA. AD CLAUDIAM SOROREM SUAM. De ultimo judicio. I. Lectis epistolis tuis, multo modo permotum affectum lacrymis tenere non potui. Nam et gaudio flebam quod te secundum Domini Dei nostri praecepta vivere ex sermone ipso litterarum tuarum poteram agnoscere, et pro desiderio tui non poteram non dolere, quod per summam a te injuriam alienabar, si litteras non misisses. Tali ergo sorore non fruerer? Testor autem salutem tuam, persaepe ad vos venire volui, sed usque adhuc impeditus sum, obsistente eo qui consuevit obsistere. Nam et festinabam desiderio meo in tuo aspectu satisfacere; et opus Domini nostri inter nos obiter videbamur acturi, cum alter alterum consolando, calcata a nobis mole saeculi, viveremus. Sed jam veniendi diem tempusque non statuo, quia quotiescumque statui, implere non potui. Domini opperiar voluntatem; speroque quod meis votis et orationibus tuis de nostra nos fructum capere faciat perseverantia. II. Caeterum quod a me in omnibus epistolis quas", | |
| "candidate_score": 0.636657, | |
| "ce_score": null | |
| } | |
| ] | |
| }, | |
| { | |
| "rank": 2, | |
| "cf_id": "cf020", | |
| "work_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Ephesios", | |
| "max_score": 0.664672, | |
| "ce_confirmed": false, | |
| "evidence": [ | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_11_13", | |
| "bdc_text": "schript herus von großer rüstung , die in Italia sige , auch von ankunfft der Hispanier . Die reden sind unglich : ettlich sagend vom Niderland , ettlich von Genff. De ßhalb man wol darff , gott zuͦ bitten und sorg zhan. Min herren , die gesanten , sind von Genff noch nitt kommen ;", | |
| "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Ephesios_window_171", | |
| "psc_text": "Id quod nunc Latinus translator expressit, ne deficiatis, potest juxta Graeci sermonis ambiguitatem et ita legi, ne deficiam. Ut sit sensus: Propter quod peto, ne deficiam in tribulationibus meis pro vobis, etc. Hoc est ergo quod Apostolus rogat, et a Domino magnopere deprecatur, ne deficiat in pressuris suis. Videbat quippe se de Jerusalem usque ad Illyricum Evangelium praedicasse, isse Romam, ad Hispanias, vel perrexisse, vel ire disponere (Rom. XV). Totus mundus ad doctrinam ipsius de potestate principis tollebatur: deserebantur idola, et cultoribus templa deserta squalore et sordibus replebantur. Ob quam causam omnis exercitus daemonum, omnis turba inimicarum fortitudinum, contra ipsum facto cuneo dimicabat, ut per tribulationes et angustias, Evangelium Christi desineret praedicare, et lassus aliquando requiesceret. Hoc est itaque quod ait: Peto, ne deficiam in tribulationibus meis pro vobis. Totum enim quod patior, quod tribulor, quod coarctor, vestrae salutis est causa, dum vobis Evangelium annuntiare desidero: quae tribulationes meae, vestra", | |
| "candidate_score": 0.664672, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_11_13", | |
| "bdc_text": "schript herus von großer rüstung , die in Italia sige , auch von ankunfft der Hispanier . Die reden sind unglich : ettlich sagend vom Niderland , ettlich von Genff. De ßhalb man wol darff , gott zuͦ bitten und sorg zhan. Min herren , die gesanten , sind von Genff noch nitt kommen ;", | |
| "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Ephesios_window_420", | |
| "psc_text": "qui habitant terram; quoniam adest dies Domini: quia prope est dies tenebrarum et turbinis, dies nebulae et caliginis (Joel. II, 1) . Et Sophonias de eadem die loquitur dicens: Prope est dies Domini magna, prope et velox nimis. Vox diei Domini amara, et dura, et fortis: dies irae, dies illa, dies angustiae et necessitatis (Soph. I, 14 et seqq.) , et reliqua. Post quae infert: Et affligam homines, et ambulabunt ut caeci: quia Domino peccaverunt (Apoc. XII) . Ut igitur possit quis in hac die diabolo resistere: quia ipse est accusator fratrum nostrorum, assumat omnia arma Dei (hoc enim sonat πανοπλία, non ut in Latino simpliciter arma translata sunt), et omnibus telis armisque succinctus, de quibus in sequentibus explicatur, sciat tunc se stare posse, si universa fuerit operatus, ut plenus cunctis virtutibus, stabilem figat gradum, et non moveatur de acie, sitque ex his de quibus Dominus ait: Sunt quidam de", | |
| "candidate_score": 0.635566, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_11", | |
| "bdc_text": "schript herus von großer rüstung , die in Italia sige , auch von ankunfft der Hispanier .", | |
| "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Ephesios_window_397", | |
| "psc_text": "manifestissime comprobatur, omnia arma Dei quibus nunc indui jubemur [ Al. jubetur], intelligi Salvatorem; ut unum atque idem sit dixisse, Induite vos omnia arma Dei; quasi dixerit, Induite Dominum Jesum Christum. Si enim cingulum veritas est, et lorica justitia est: Salvator autem et veritas, et justitia nominatur, nulli dubium quin ipse et cingulum sit et lorica. Itaque juxta haec, ipse erit et praeparatio Evangelii pacis, et scutum fidei, et galea salutaris, et gladius spiritus, quod est verbum Dei, et vivens sermo et efficax, et acutus super omnem gladium ex utraque parte acutum. Quae autem alia arma Dei possumus existimare, quibus induendus est qui habet adversum diaboli dimicare versutias excepta virtute, quae Christus est. 670 Hunc enim qui juxta omnia quae super eo intelliguntur, fuerit indutus, potens erit contra universas insidias diaboli repugnare, et secundum id quidem quod veritate praecinctus est, non facile ad falsitatis dogmata deducetur. Juxta hoc vero quod", | |
| "candidate_score": 0.599621, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_11", | |
| "bdc_text": "schript herus von großer rüstung , die in Italia sige , auch von ankunfft der Hispanier .", | |
| "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Ephesios_window_420", | |
| "psc_text": "qui habitant terram; quoniam adest dies Domini: quia prope est dies tenebrarum et turbinis, dies nebulae et caliginis (Joel. II, 1) . Et Sophonias de eadem die loquitur dicens: Prope est dies Domini magna, prope et velox nimis. Vox diei Domini amara, et dura, et fortis: dies irae, dies illa, dies angustiae et necessitatis (Soph. I, 14 et seqq.) , et reliqua. Post quae infert: Et affligam homines, et ambulabunt ut caeci: quia Domino peccaverunt (Apoc. XII) . Ut igitur possit quis in hac die diabolo resistere: quia ipse est accusator fratrum nostrorum, assumat omnia arma Dei (hoc enim sonat πανοπλία, non ut in Latino simpliciter arma translata sunt), et omnibus telis armisque succinctus, de quibus in sequentibus explicatur, sciat tunc se stare posse, si universa fuerit operatus, ut plenus cunctis virtutibus, stabilem figat gradum, et non moveatur de acie, sitque ex his de quibus Dominus ait: Sunt quidam de", | |
| "candidate_score": 0.593291, | |
| "ce_score": null | |
| } | |
| ] | |
| }, | |
| { | |
| "rank": 3, | |
| "cf_id": "cf021", | |
| "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", | |
| "max_score": 0.663363, | |
| "ce_confirmed": false, | |
| "evidence": [ | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_1_3", | |
| "bdc_text": "Hodie primum tuas pridie Caroli scriptas accepi , honorande domine et compater , et gaudeo te meas interea accepisse et satis tibi esse factum . Torsit me ipsum quoque , quod tanto tempore nuncium habere non potuerim ; alioqui pridem et frequentius scripsissem .", | |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3878", | |
| "psc_text": "Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me et ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse", | |
| "candidate_score": 0.663363, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_31_33", | |
| "bdc_text": "I [ohannes ] Hallerus tuus . Clarissimo viro d. Heinrycho Bullingero , Tigurinae ecclesiae pastori fidelissimo , domino meo honorando et compatri charissimo . M. Heinrich Bullingern zuͦ Zürich.", | |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", | |
| "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", | |
| "candidate_score": 0.659936, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_2_4", | |
| "bdc_text": "Torsit me ipsum quoque , quod tanto tempore nuncium habere non potuerim ; alioqui pridem et frequentius scripsissem . Sangallenses literas , quas una cum his accepi , remitto ;", | |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3878", | |
| "psc_text": "Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me et ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse", | |
| "candidate_score": 0.656854, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_32", | |
| "bdc_text": "Clarissimo viro d. Heinrycho Bullingero , Tigurinae ecclesiae pastori fidelissimo , domino meo honorando et compatri charissimo .", | |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4013", | |
| "psc_text": "Domino salutem. 1. Nihil melius me facere posse arbitratus sum, quam ut tuae Sanctitati potissimum scriberem, ne per negligentiam in vestra provincia Domini nostri Jesu Christi ovile vastet inimicus, qui non desinit insidiari, ut perdat animas tam magno pretio comparatas. Mallianensem quemdam subdiaconum Victorinum, apud nos constitit esse Manichaeum, et in tam sacrilego errore sub nomine clerici latitabat: nam est etiam aetate jam senex. Ita est autem manifestatus, ut etiam ipse a me interrogatus, antequam a testibus coargueretur, negare non posset. Tot enim et tales esse jam sciebat, quibus se incautus effuderat, ut nihil aliud, si negare tentaret, quam, non dico impudentissimus, sed insanissimus appareret. Auditorem sane Manichaeorum, non electum se esse confessus est. 2. Auditores autem qui appellantur apud eos, et carnibus vescuntur, et agros colunt, et, si voluerint, uxores habent; quorum nihil faciunt qui vocantur electi. Sed ipsi auditores ante electos genua figunt, ut eis manus supplicibus imponantur", | |
| "candidate_score": 0.653555, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_4_6", | |
| "bdc_text": "Sangallenses literas , quas una cum his accepi , remitto ; nihil enim continent , quod non in aliis sit aut quod non habuerimus prius , praeter paucula quaedam , quę exscripsi . Unum in illis non intelligo , quod scribitur :", | |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_731", | |
| "psc_text": "collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus! Ego autem dico: Utinam saltem propinquis terrarum locis habitaremus; ut, si non possent misceri nostra colloquia, litterae possent esse crebriores! Nunc vero tanto locorum intervallo absumus a sensibus nostris, ut de illis verbis Apostoli ad Galatas, juvenem me ad tuam Sanctitatem scripsisse meminerim, et ecce jam senex, necdum rescripta meruerim, faciliusque ad te exemplaria epistolae meae pervenerint, nescio qua occasione praeveniente, quam ipsa epistola me curante. Homo enim qui eam tunc acceperat, nec ad te pertulerit, nec ad me retulerit. Tantae autem mihi in litteris tuis, quae in manus nostras venire potuerunt, apparent res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum", | |
| "candidate_score": 0.652891, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_32", | |
| "bdc_text": "Clarissimo viro d. Heinrycho Bullingero , Tigurinae ecclesiae pastori fidelissimo , domino meo honorando et compatri charissimo .", | |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_197", | |
| "psc_text": "de suscepto hinc patrocinio mendacii officiosi. Domino dilectissimo, et cultu sincerissimo charitatis obsequendo atque amplectendo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS. CAPUT PRIMUM. 1. Nunquam aeque quisquam tam facie cuilibet innotuit, quam mihi tuorum in Domino studiorum quieta, laeta, et vere exercitatio liberalis. Quanquam ergo percupiam omnino te nosse; tamen exiguum quiddam tui minus habeo, praesentiam videlicet corporis: quam ipsam etiam posteaquam te beatissimus nunc episcopus, tum vero jam episcopatu dignus, frater Alypius vidit, remeansque a me visus est, negare non possum magna ex parte mihi esse relatu ejus impressam; et ante reditum, cum te ille ibi videbat, ego videbam, sed oculis ejus. Non enim animo me atque illum, sed corpore duos, qui noverit, dixerit, concordia duntaxat et familiaritate fidissima, non meritis quibus ille antecellit. Quia ergo me primitus communione spiritus quo in unum nectimur, deinde illius ex ore jam diligis; nequaquam impudenter quasi aliquis ignotus commendo Germanitati tuae fratrem Profuturum,", | |
| "candidate_score": 0.652853, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_1_3", | |
| "bdc_text": "Hodie primum tuas pridie Caroli scriptas accepi , honorande domine et compater , et gaudeo te meas interea accepisse et satis tibi esse factum . Torsit me ipsum quoque , quod tanto tempore nuncium habere non potuerim ; alioqui pridem et frequentius scripsissem .", | |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_690", | |
| "psc_text": "noveris; Deum nostrum testor, hoc me non fecisse. Sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur a me scriptum esse, puto te debere cognoscere; aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc dixerim, ut ego non tantum paratissimus sim, si quid te in meis scriptis moverit, fraterne accipere quid contra sentias, aut de correctione mea, aut de ipsa tua benevolentia gavisurus; verum etiam hoc a te postulem, et flagitem. 3. O si licuisset, etsi non cohabitante, saltem vicino te in Domino perfrui ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici, et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, et omnes fratres qui tecum ac de te in Domino", | |
| "candidate_score": 0.652539, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_32", | |
| "bdc_text": "Clarissimo viro d. Heinrycho Bullingero , Tigurinae ecclesiae pastori fidelissimo , domino meo honorando et compatri charissimo .", | |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", | |
| "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", | |
| "candidate_score": 0.652131, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_1_3", | |
| "bdc_text": "Hodie primum tuas pridie Caroli scriptas accepi , honorande domine et compater , et gaudeo te meas interea accepisse et satis tibi esse factum . Torsit me ipsum quoque , quod tanto tempore nuncium habere non potuerim ; alioqui pridem et frequentius scripsissem .", | |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", | |
| "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", | |
| "candidate_score": 0.650243, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_1_3", | |
| "bdc_text": "Hodie primum tuas pridie Caroli scriptas accepi , honorande domine et compater , et gaudeo te meas interea accepisse et satis tibi esse factum . Torsit me ipsum quoque , quod tanto tempore nuncium habere non potuerim ; alioqui pridem et frequentius scripsissem .", | |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3166", | |
| "psc_text": "ad praesentiam matris Domini. CAP. PRIMUM. 1. Fateor me, fratrer dilectissime Dardane, illustrior mihi in charitate Christi, quam in hujus saeculi dignitate, litteris tuis tardius respondisse quam debui. Cujus rei causas nollem quaereres, ne molestius me feras diutius excusantem, quam pertulisti tardius rescribentem; cum ego te malim offensioni meae facile ignoscere, quam de mea defensione judicare: quaecumque illae causae fuerint, crede nullum tui apud me esse potuisse contemptum. Imo enim velocissime rescripsissem, si te contempsissem. Nec modo quia tandem aliquando rescripsi, ideo saltem tandem aliquando dignum aliquid te lectore molitus sum, et quod merito possim tuo nomine praenotare; sed rescribere utcumque jam malui, quam pati et hanc aestatem me hujus officii debitore transire. Nec tua me dignitas terruit fecitque cunctantem, cum sit humanitas tua gratior quam illa suspectior. Sed unde te magis amo, hinc difficilius unde sufficiam tantae aviditati religiosi tui amoris invenio. 2. Huc accessit, quod praeter mutuae charitatis", | |
| "candidate_score": 0.648409, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_31_33", | |
| "bdc_text": "I [ohannes ] Hallerus tuus . Clarissimo viro d. Heinrycho Bullingero , Tigurinae ecclesiae pastori fidelissimo , domino meo honorando et compatri charissimo . M. Heinrich Bullingern zuͦ Zürich.", | |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_197", | |
| "psc_text": "de suscepto hinc patrocinio mendacii officiosi. Domino dilectissimo, et cultu sincerissimo charitatis obsequendo atque amplectendo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS. CAPUT PRIMUM. 1. Nunquam aeque quisquam tam facie cuilibet innotuit, quam mihi tuorum in Domino studiorum quieta, laeta, et vere exercitatio liberalis. Quanquam ergo percupiam omnino te nosse; tamen exiguum quiddam tui minus habeo, praesentiam videlicet corporis: quam ipsam etiam posteaquam te beatissimus nunc episcopus, tum vero jam episcopatu dignus, frater Alypius vidit, remeansque a me visus est, negare non possum magna ex parte mihi esse relatu ejus impressam; et ante reditum, cum te ille ibi videbat, ego videbam, sed oculis ejus. Non enim animo me atque illum, sed corpore duos, qui noverit, dixerit, concordia duntaxat et familiaritate fidissima, non meritis quibus ille antecellit. Quia ergo me primitus communione spiritus quo in unum nectimur, deinde illius ex ore jam diligis; nequaquam impudenter quasi aliquis ignotus commendo Germanitati tuae fratrem Profuturum,", | |
| "candidate_score": 0.64798, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_2_4", | |
| "bdc_text": "Torsit me ipsum quoque , quod tanto tempore nuncium habere non potuerim ; alioqui pridem et frequentius scripsissem . Sangallenses literas , quas una cum his accepi , remitto ;", | |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3318", | |
| "psc_text": "Quod autem quibus simul scripsisti, tunc non eramus simul, ideo factum est ut singulorum singulas, non unam amborum epistolam sumeres. A me quippe digressus est perlator hujus per venerabilem fratrem et coepiscopum meum Alypium, qui tuae Sanctitati aliam rescriberet, transiturus; ad quem etiam ipsas, quas ego jam legerem, litteras tuas ipse portavit. Quae nos quanta laetitia perfuderint, quid homo nitatur loqui quod non potest eloqui? nec teipsum satis nosse arbitror, sed nobis crede, quantum boni feceris talia nobis scripta mittendo. Sicut enim tu testis es animi tui, ita nos nostri, quemadmodum sit affectus illarum sinceritate luculentissima litterarum. Si enim brevissimam epistolam tuam, quam de hac ipsa re ad beatissimum senem Aurelium per Leonem acolythum direxisti, exsultanti alacritate descripsimus, et quibus poteramus magno studio legebamus, ubi nobis exposuisti quid de illo perniciosissimo dogmate, vel quid contra de gratia Dei, quam pusillis magnisque largitur, cui est illud inimicissimum, sentias: quanta nos putas", | |
| "candidate_score": 0.64756, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_1_3", | |
| "bdc_text": "Hodie primum tuas pridie Caroli scriptas accepi , honorande domine et compater , et gaudeo te meas interea accepisse et satis tibi esse factum . Torsit me ipsum quoque , quod tanto tempore nuncium habere non potuerim ; alioqui pridem et frequentius scripsissem .", | |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", | |
| "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", | |
| "candidate_score": 0.645645, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_32", | |
| "bdc_text": "Clarissimo viro d. Heinrycho Bullingero , Tigurinae ecclesiae pastori fidelissimo , domino meo honorando et compatri charissimo .", | |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3663", | |
| "psc_text": "ista dictarem, perlator jam ventum exspectans, me vehementer, ut navigaret, urgebat. Itaque si quid hic incondite atque inculte dictum legeris, vel si totum ita esse perspexeris, doctrinae da operam, linguae veniam. Et alia manu: Deo vivas, dilectissime fili. EPISTOLA CCVI. Valerio comiti Felicem episcopum commendat. Domino merito illustri et praestantissimo, atque in Christo charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quotiescumque a me petunt homines, ut eos tuae benignitati fideique commendem, si non facio, non mihi recte videor de tua vel erga opis indigos misericordia, vel erga nos benevolentia judicare. Itaque facio, et maxime ministros Christi, qui Ecclesiae curam gerunt, cujus te cohaeredem et filium esse gaudemus, tuae Praestantiae commendare non dubito, domine merito illustris atque praestantissime, atque in Christo charissime fili. Sanctus itaque frater et coepiscopus noster Felix cum hoc me rogasset, utique negare non debui. Commendo ergo tibi episcopum Christi egentem auxilio viri sublimis: fac ergo quod potes;", | |
| "candidate_score": 0.645181, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_5_7", | |
| "bdc_text": "nihil enim continent , quod non in aliis sit aut quod non habuerimus prius , praeter paucula quaedam , quę exscripsi . Unum in illis non intelligo , quod scribitur : \"So fro sind wir , das an der mittwochen die sünderung zwüschend dem apt geschehen. \" Was das für ein sünderung sige , wei ß ich nitt , und wie die statt entlich mitt dem apt vertragen .", | |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2256", | |
| "psc_text": "Porro si ea quae in animo nostro sunt corporibus locisque simillima, non tamen locorum spatiis atque finibus continentur, nec intervallis localibus in nostra memoria reponuntur; quanto magis illa quae nullam gerunt similitudinem corporum, charitas, gaudium, longanimitas, pax, benignitas, bonitas, fides, mansuetudo, continentia, nulla locorum spatia tenent, nulla intercapedine separantur, aut aliqua oculi cordis, quo radios suos mittant et ea videant, intervalla conquirunt! Nonne omnia in uno sunt sine angustia, et suis terminis nota sunt, sine circuitu regionum? Aut dic in quo loco videas charitatem; quae tamen in tantum tibi cognita est, in quantum eam potes mentis acie contueri: quam non ideo magnam nosti, quia ingentem aliquam molem conspiciendo lustrasti; nec cum tibi intus loquitur, ut secundum eam vivas, ullis perstrepit sonis; nec ut eam cernas, corporalium lumen erigis oculorum; nec ut eam fortiter teneas, corporalium vires praeparas lacertorum; nec cum tibi venit in mentem, sentis ejus incessum. 44. Ecce etiam", | |
| "candidate_score": 0.645148, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_1_3", | |
| "bdc_text": "Hodie primum tuas pridie Caroli scriptas accepi , honorande domine et compater , et gaudeo te meas interea accepisse et satis tibi esse factum . Torsit me ipsum quoque , quod tanto tempore nuncium habere non potuerim ; alioqui pridem et frequentius scripsissem .", | |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", | |
| "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", | |
| "candidate_score": 0.644992, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_1_3", | |
| "bdc_text": "Hodie primum tuas pridie Caroli scriptas accepi , honorande domine et compater , et gaudeo te meas interea accepisse et satis tibi esse factum . Torsit me ipsum quoque , quod tanto tempore nuncium habere non potuerim ; alioqui pridem et frequentius scripsissem .", | |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3318", | |
| "psc_text": "Quod autem quibus simul scripsisti, tunc non eramus simul, ideo factum est ut singulorum singulas, non unam amborum epistolam sumeres. A me quippe digressus est perlator hujus per venerabilem fratrem et coepiscopum meum Alypium, qui tuae Sanctitati aliam rescriberet, transiturus; ad quem etiam ipsas, quas ego jam legerem, litteras tuas ipse portavit. Quae nos quanta laetitia perfuderint, quid homo nitatur loqui quod non potest eloqui? nec teipsum satis nosse arbitror, sed nobis crede, quantum boni feceris talia nobis scripta mittendo. Sicut enim tu testis es animi tui, ita nos nostri, quemadmodum sit affectus illarum sinceritate luculentissima litterarum. Si enim brevissimam epistolam tuam, quam de hac ipsa re ad beatissimum senem Aurelium per Leonem acolythum direxisti, exsultanti alacritate descripsimus, et quibus poteramus magno studio legebamus, ubi nobis exposuisti quid de illo perniciosissimo dogmate, vel quid contra de gratia Dei, quam pusillis magnisque largitur, cui est illud inimicissimum, sentias: quanta nos putas", | |
| "candidate_score": 0.644842, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_32", | |
| "bdc_text": "Clarissimo viro d. Heinrycho Bullingero , Tigurinae ecclesiae pastori fidelissimo , domino meo honorando et compatri charissimo .", | |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1644", | |
| "psc_text": "Domino Christo unanime, magister meus in fide veritatis, et susceptor meus in visceribus charitatis. EPISTOLA CXXII. Augustinus clero et populo Hipponensi excusat absentiam suam, adhortans ut in sublevandis pauperibus solito sint alacriores, ob afflictiones temporarias. Dilectissimis fratribus conclericis et universae plebi, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. In primis peto charitatem vestram, et per Christum obsecro, ne vos mea contristet absentia corporalis. Nam spiritu et cordis affectu puto vos non dubitare nullo modo me a vobis posse discedere; quamvis me amplius contristet, quam forte vos ipsos, quod infirmitas mea sufficere non potest omnibus curis, quas de me exigunt membra Christi, quibus me et timor ejus et charitas servire compellit. Illud enim noverit Dilectio vestra, nunquam me absentem fuisse licentiosa libertate, sed necessaria servitute, quae saepe sanctos fratres et collegas meos, etiam labores marinos et transmarinos compulit sustinere; a quibus me semper non indevotio mentis, sed minus idonea valetudo corporis excusavit. Proinde,", | |
| "candidate_score": 0.644259, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_1_3", | |
| "bdc_text": "Hodie primum tuas pridie Caroli scriptas accepi , honorande domine et compater , et gaudeo te meas interea accepisse et satis tibi esse factum . Torsit me ipsum quoque , quod tanto tempore nuncium habere non potuerim ; alioqui pridem et frequentius scripsissem .", | |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3958", | |
| "psc_text": "multum displicent, quantum existimo, si propensiore charitate, quam severitate legisti. Non est multum; sed multum gratum, si pro litteris nostris, et his et illis, unam nobis epistolam reddas. Saluto et pignus pacis, quod Domino Deo nostro adjuvante feliciter accepisti, ea dilectione qua debeo. EPISTOLA CCXXX. Darius Augustino, pro litteris ab eo acceptis gratiam referens, et petens mitti sibi libros Confessionum, seque ipsius apud Deum precibus commendatum cupiens. DARIUS AUGUSTINO domino suo salutem. 1. Utinam, domine sancte pater, ut meum nomen ad aures tuas, coepiscoporum, ut ais, tuorum Urbani et Novati benigna erga me gratia faciente, perlatum est; ita memetipsum Deus omnium, Deus tuus, manibus tuis atque oculis obtulisset: non quo majorem, aut forsitan talem, qualem tantorum virorum apud te benevolus sermo, et litterarum mentio fecerat, tui me probasset melior lima judicii; sed ut coelestis sapientiae tuae verissimos atque immortales fructus, ore tuo potius, veluti cujusdam purae aquae dulcedinem, ab ipso", | |
| "candidate_score": 0.643303, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_32", | |
| "bdc_text": "Clarissimo viro d. Heinrycho Bullingero , Tigurinae ecclesiae pastori fidelissimo , domino meo honorando et compatri charissimo .", | |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4181", | |
| "psc_text": "Gratias itaque Deo, quod te mihi amicum facere tandem aliquando dignatur. Nunc enim nobis est rerum humanarum et divinarum cum benevolentia et charitate consensio in Christo Jesu Domino nostro, verissima pace nostra. Qui duobus praeceptis cuncta praeconia divina conclusit, dicens: Diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, et ex tota anima tua, et ex tota mente tua; et, Diliges proximum tuum tanquam teipsum. In iis duobus praeceptis tota Lex pendet et Prophetae (Matth. XXII, 37-40). In illo primo rerum divinarum, in hoc secundo rerum humanarum est cum benevolentia et charitate consensio. Haec duo si mecum firmissime teneas, amicitia nostra vera ac sempiterna erit; et non solum nos invicem, sed ipsi etiam Domino sociabit. 5. Quod ut fiat, exhortor gravitatem et prudentiam tuam ut jam etiam fidelium Sacramenta percipias: decet enim aetatem, et congruit, quantum credo, moribus tuis. Memento quid mihi dixeris profecturo, comicum quidem de Terentio, si recolis, versum,", | |
| "candidate_score": 0.642776, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_0_2", | |
| "bdc_text": "S . Hodie primum tuas pridie Caroli scriptas accepi , honorande domine et compater , et gaudeo te meas interea accepisse et satis tibi esse factum . Torsit me ipsum quoque , quod tanto tempore nuncium habere non potuerim ;", | |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3878", | |
| "psc_text": "Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me et ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse", | |
| "candidate_score": 0.642576, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_0_2", | |
| "bdc_text": "S . Hodie primum tuas pridie Caroli scriptas accepi , honorande domine et compater , et gaudeo te meas interea accepisse et satis tibi esse factum . Torsit me ipsum quoque , quod tanto tempore nuncium habere non potuerim ;", | |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_690", | |
| "psc_text": "noveris; Deum nostrum testor, hoc me non fecisse. Sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur a me scriptum esse, puto te debere cognoscere; aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc dixerim, ut ego non tantum paratissimus sim, si quid te in meis scriptis moverit, fraterne accipere quid contra sentias, aut de correctione mea, aut de ipsa tua benevolentia gavisurus; verum etiam hoc a te postulem, et flagitem. 3. O si licuisset, etsi non cohabitante, saltem vicino te in Domino perfrui ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici, et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, et omnes fratres qui tecum ac de te in Domino", | |
| "candidate_score": 0.639602, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_28_30", | |
| "bdc_text": "Salutant te fratres et symmystae omnes , socer item , mater , uxor , Zehenderi . Bernae 4 . februarii 1566 .", | |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4114", | |
| "psc_text": "Quod autem soror in Christo est, et tibi est et mihi, et omnibus quibus una coelestis haereditas, et pater Deus, et frater Christus, in eadem charitatis societate promittitur. Haec aeterna sunt; haec nulla temporis labe deteruntur; haec tanto firmius tenenda sperantur, quanto minus privato, sed communi potius jure obtinenda praedicantur. 4. Potes hoc facillime in ipsa tua matre cognoscere. Nam unde te nunc irretitum involvit, et ab instituto cursu retardatum reflectit et curvat, nisi ex quo tua propria mater est? Nam ex quo soror est omnium, quibus est pater Deus et mater Ecclesia, jam te non impedit, quam neque me, neque omnes fratres nostros, qui eam non privata, sicut tu in domo vestra, sed publica in domo Dei charitate diligimus. Quod ergo tu illi etiam carnali necessitudine annecteris, ad sortem valere debet familiarius colloquendi, et apertiore janua consulendi ut hoc ipsum, quo te privatim diligit, interficiatur in ea, ne quod", | |
| "candidate_score": 0.636429, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_31_33", | |
| "bdc_text": "I [ohannes ] Hallerus tuus . Clarissimo viro d. Heinrycho Bullingero , Tigurinae ecclesiae pastori fidelissimo , domino meo honorando et compatri charissimo . M. Heinrich Bullingern zuͦ Zürich.", | |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180", | |
| "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,", | |
| "candidate_score": 0.63559, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_2_4", | |
| "bdc_text": "Torsit me ipsum quoque , quod tanto tempore nuncium habere non potuerim ; alioqui pridem et frequentius scripsissem . Sangallenses literas , quas una cum his accepi , remitto ;", | |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_236", | |
| "psc_text": "exhibet, seque Valerio coepiscopum Hipponensem ordinatum esse renuntians, exoptat ut in Africam trajicere ipse velit, magno cum sibi solatio, tum caeteris christianis exemplo futurus. Dominis dilectissimis et sincerissimis, vere beatissimis atque abundantissima Dei gratia praestantissimis fratribus, PAULINO et THERASIAE, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum litteras meas, quibus respondi prioribus vestris, si tamen vestris litteris ullo modo a me responderi potest, celerrime optaverim venire in vestrae Charitatis manus, ut quoquo pacto absens cito possem esse vobiscum, lucrum mihi vestrae epistolae contulit tarditas mea. Bonus Dominus, qui non tribuit saepe quod volumus, ut quod mallemus attribuat. Aliud enim est, quod accepta epistola mea scripturi estis, aliud quod non accipiendo scripsistis. Quod cum laetissime legerimus, defuisset nobis certe ista laetitia, si, ut optavimus maximeque voluimus, cito ad vestram Sanctitatem nostrae litterae permeassent. Nunc vero et haec habere scripta, et illa sperare rescripta, gaudio cumulatiore delectat. Ita nec nostra culpa accusari potest, et", | |
| "candidate_score": 0.635468, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_31_33", | |
| "bdc_text": "I [ohannes ] Hallerus tuus . Clarissimo viro d. Heinrycho Bullingero , Tigurinae ecclesiae pastori fidelissimo , domino meo honorando et compatri charissimo . M. Heinrich Bullingern zuͦ Zürich.", | |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1799", | |
| "psc_text": "quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis difficultatis legenti occurrerit. Domino illustri et merito praestantissimo filio VOLUSIANO, AUGUSTINUS episcopus. De salute tua, quam et in hoc saeculo, et in Christo esse cupio, sanctae matris tuae votis sum fortasse etiam ipse non impar. Unde meritis tuis reddens salutationis obsequium, hortor, ut valeo, ut Litterarum vere certeque sanctarum studio te curam non pigeat impendere. Sincera enim et solida res est, nec fucatis eloquiis ambit ad animum, nec ullo linguae tectorio inane aliquid ac pendulum crepitat. Multum movet, non verborum, sed rerum avidum; et multum terret, factura securum. Praecipue Apostolorum linguas exhortor ut legas; ex his enim ad cognoscendos Prophetas", | |
| "candidate_score": 0.633779, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_2_4", | |
| "bdc_text": "Torsit me ipsum quoque , quod tanto tempore nuncium habere non potuerim ; alioqui pridem et frequentius scripsissem . Sangallenses literas , quas una cum his accepi , remitto ;", | |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_731", | |
| "psc_text": "collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus! Ego autem dico: Utinam saltem propinquis terrarum locis habitaremus; ut, si non possent misceri nostra colloquia, litterae possent esse crebriores! Nunc vero tanto locorum intervallo absumus a sensibus nostris, ut de illis verbis Apostoli ad Galatas, juvenem me ad tuam Sanctitatem scripsisse meminerim, et ecce jam senex, necdum rescripta meruerim, faciliusque ad te exemplaria epistolae meae pervenerint, nescio qua occasione praeveniente, quam ipsa epistola me curante. Homo enim qui eam tunc acceperat, nec ad te pertulerit, nec ad me retulerit. Tantae autem mihi in litteris tuis, quae in manus nostras venire potuerunt, apparent res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum", | |
| "candidate_score": 0.63358, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_4_6", | |
| "bdc_text": "Sangallenses literas , quas una cum his accepi , remitto ; nihil enim continent , quod non in aliis sit aut quod non habuerimus prius , praeter paucula quaedam , quę exscripsi . Unum in illis non intelligo , quod scribitur :", | |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_995", | |
| "psc_text": "apud eos quidquam valuisse tuas litteras. Cur autem non valuerint, non opus est scribere; sed mitte aliquem tuorum, vel domesticorum, vel amicorum, cujus hoc fidei possis injungere, qui non ad ea loca, sed ad nos primitus veniat illis omnino nescientibus, et nobiscum primitus consilio pertractato, quod agendum Domino adjuvante visum fuerit, agat. Neque enim tantum pro eis agimus cum hoc agimus, sed etiam pro nostris jam factis catholicis, quibus illorum vicinitas sic infesta est, ut contemni a nobis nullo modo possit. Et hoc quidem breviter scribere poteram; sed volui te habere aliquid litterarum nostrarum, quo rationem curae meae non solum ipse cognosceres, sed etiam cuicumque dissuadenti ne tuorum correctioni operam instanter impendas, nobisque detrahenti quod talia velimus, habeas quod respondeas. Quod si superfluo feci, quod jam ista vel didiceras, vel ipse cogitaveras, aut onerosus fui quod curis publicis tam occupato prolixam epistolam ingessi, peto des veniam, dum tamen quod suggessi", | |
| "candidate_score": 0.632143, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_4_6", | |
| "bdc_text": "Sangallenses literas , quas una cum his accepi , remitto ; nihil enim continent , quod non in aliis sit aut quod non habuerimus prius , praeter paucula quaedam , quę exscripsi . Unum in illis non intelligo , quod scribitur :", | |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3463", | |
| "psc_text": "Cornutus litteras pertulit quas misisti, quae me laetificarunt, quia memoriam nostri bonam habere dignatus es, qui et mihi paucis, sermone proprio sanctae mentis tuae, de his quae petieram, in transitu significasti. Aliquanta autem de opusculis sancti compresbyteri Hieronymi adjunxisti, ut meam quaestionem lectione ejus operis de sanctis Scripturis explere possem. Et quia dignatus es id petere a nobis, ut quid senserimus de ipsis quaestionibus, per litteras tuae sincerissimae charitati insinuaremus; ad ea de quibus scripta legi, prout intellectus exiguus meae mediocritatis sentire potuit aut intelligere, infra scripsi. 2. Cum Dei omnipotentis conditoris totius creaturae arbitrio et potestate cuncta gerantur; vel quae facta sunt, vel quae etiam futura sunt, sanctorum Prophetarum vocibus cognoscuntur, qui priusquam fierent ea quae futura erant, voluntate divina hominibus sunt locuti. Unde satis admiratione plenum est si ea Deus quae praedici voluit, ad hominum sensus penitus non posse pervenire constituit, secundum hoc capitulum quod Dominus beatis Apostolis", | |
| "candidate_score": 0.630504, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_13", | |
| "bdc_text": "ettlich sagend vom Niderland , ettlich von Genff. De ßhalb man wol darff , gott zuͦ bitten und sorg zhan. Min herren , die gesanten , sind von Genff noch nitt kommen ;", | |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1736", | |
| "psc_text": "1. Et petisse te et promisisse me recolens, ut de orando Deo ad te aliquid scriberem, ubi tribuente ipso quem oramus, tempus facultasque concessa est, oportuit ut debitum meum jam jamque persolverem, et pio studio tuo in Christi charitate servirem. Quam me autem laetificaverit ipsa petitio tua, in qua cognovi quantam rei tantae curam geris, verbis explicare non possum. Quod enim majus oportuit esse negotium viduitatis tuae, quam persistere in oratione nocte ac die, secundum Apostoli admonitionem? ille quippe ait: Quae autem vere vidua est et desolata speravit in Domino, et persistit in oratione nocte ac die (I Tim. V, 5). Unde mirum videri potest, cum sis secundum hoc saeculum nobilis, dives, tantaeque familiae mater, et in eo licet vidua, non tamen desolata, quomodo occupaverit cor tuum praecipueque sibi vindicaverit orandi cura; nisi quia prudenter intelligis quod in hoc mundo et in hac vita nulla anima possit esse secura. 2.", | |
| "candidate_score": 0.629125, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_23_25", | |
| "bdc_text": "Hoffmeister zuͦ Küngßfelden hatt mir heruff gschickt , was ir junker Hartman und imm zuͦgschriben . Den abdruck des keiserlichen mandats und der absagbriefen wil ich üch nehermalen wider schicken ; ich hab es noch nieman zeigen können dann dem herren von Dießbach ;", | |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_744", | |
| "psc_text": "inimicitias pervenisse; laetum erit, et multo majus ex inimicitiis talibus ad pristinam concordiam revertisse. EPISTOLA LXXIV. Augustinus Praesidium rogat ut superiorem epistolam curet Hieronymo reddendam, utque sibi eumdem suis etiam litteris placet. Domino beatissimo, et merito venerando fratri, et consacerdoti PRAESIDIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Sicut praesens rogavi Sinceritatem tuam, nunc quoque commoneo, ut litteras meas sancto fratri et compresbytero nostro Hieronymo mittere non graveris. Ut autem noverit Charitas tua quemadmodum etiam tu illi pro mea causa scribere debeas, misi exemplaria litterarum, et mearum ad ipsum, et ad me ipsius, quibus lectis pro tua sancta prudentia facile videas et modum meum, quem servandum putavi, et motum ejus, quem non frustra timui. Aut si ego quod non debui, vel quomodo non debui, aliquid scripsi; non ad illum de me, sed ad me ipsum potius fraterna dilectione mitte sermonem, quo correctus petam ut ignoscat, si meam culpam ipse cognovero. EPISTOLA LXXV.", | |
| "candidate_score": 0.628429, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_7_9", | |
| "bdc_text": "\"So fro sind wir , das an der mittwochen die sünderung zwüschend dem apt geschehen. \" Was das für ein sünderung sige , wei ß ich nitt , und wie die statt entlich mitt dem apt vertragen . Si non molestum est , expone mihi ista . Bi uns ist nüt anders , dann was ir vor habend .", | |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3715", | |
| "psc_text": "Nec vos judicetis esse malevolas, quando hoc indicatis. Magis quippe innocentes non estis, si sorores vestras, quas indicando corrigere potestis, tacendo perire permittitis. Si enim soror tua vulnus haberet in corpore, quod vellet occultari, dum timeret secari, nonne crudeliter abs te sileretur, et misericorditer indicaretur? Quanto ergo potius eam debes manifestare, ne perniciosius putrescat in corde? Sed antequam aliis demonstretur, per quas convincenda est si negaverit, praepositae debet ostendi, si admonita neglexerit corrigi, ne forte possit secretius correpta non innotescere caeteris. Si autem negaverit, tunc neganti adhibendae sunt aliae, ut jam coram omnibus possit, non ab una teste argui, sed a duabus tribusve convinci. Convicta vero, secundum praepositae vel presbyteri arbitrium debet emendatoriam sustinere vindictam: quam si ferre recusaverit, et si ipsa non abscesserit, de vestra societate projiciatur. Non enim et hoc fit crudeliter, sed misericorditer, ne contagione pestifera plurimas perdat. Et hoc quod dixi de oculo non figendo, etiam", | |
| "candidate_score": 0.627251, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_1", | |
| "bdc_text": "Hodie primum tuas pridie Caroli scriptas accepi , honorande domine et compater , et gaudeo te meas interea accepisse et satis tibi esse factum .", | |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_74", | |
| "psc_text": "tibi non scribere etiam ineptissimum existimavi. Sed tabellas, si quae ibi nostrae sunt, propter hujusmodi necessitates, mittas peto. Scripsi quiddam de catholica religione, quantum Dominus dare dignatus est, quod tibi volo ante adventum meum mittere, si charta interim non desit. Tolerabis enim qualemcumque scripturam ex officina majorum. De codicibus, praeter libros de Oratore, totum mihi excidit. Sed nihil amplius rescribere potui, quam ut ipse sumeres quos liberet, et nunc in eadem maneo sententia. Absens enim quid plus faciam non invenio. 2. Gratissimum mihi est, quod in ultima epistola me participem domestici tui gaudii facere voluisti. Sed, Mene salis placidi vultum fluctusque quietos Ignorare jubes? (Virg. V Aeneid.) quanquam nec me jubeas, nec ipse ignores. Quare si ad melius cogitandum quies aliqua data est, utere divino beneficio. Nec enim debemus nobis, cum ista proveniunt, sed illis per quos proveniunt, gratulari: quoniam justa, et officiosa, et pro suo genere pacatior atque tranquillior", | |
| "candidate_score": 0.625308, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_12_14", | |
| "bdc_text": "Die reden sind unglich : ettlich sagend vom Niderland , ettlich von Genff. De ßhalb man wol darff , gott zuͦ bitten und sorg zhan. Min herren , die gesanten , sind von Genff noch nitt kommen ; weiß nitt , was si bringen werdend .", | |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1789", | |
| "psc_text": "intelligendum, ut existimemus sanctum Spiritum Dei, qui in Trinitate incommutabilis Deus est, et cum Patre et Filio unus Deus, tanquam aliquem qui non sit quod Deus est, interpellare pro sanctis: dictum quippe est, Interpellat pro sanctis, quia interpellare sanctos facit; sicut dictum est, Tentat vos Dominus Deus vester, ut sciat si diligatis eum (Deut. XIII, 3), hoc est ut scire vos faciat. Interpellare itaque sanctos facit gemitibus inenarrabilibus, inspirans eis desiderium etiam adhuc incognitae tantae rei quam per patientiam exspectamus. Quomodo enim narratur, quando desideratur, quod ignoratur? nam utique si omnimodo ignoraretur, non desideraretur; et rursus, si videretur, non desideraretur, nec gemitibus quaereretur. CAPUT XVI. 29. Haec omnia considerans, et si quid aliud de hac re tibi Dominus insinuaverit, quod vel mihi non occurrit, vel dici a me longum fuit, concerta in oratione vincere hoc saeculum; ora in spe, ora fideliter et amanter, ora instanter atque patienter, ora sicut vidua", | |
| "candidate_score": 0.625122, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_2", | |
| "bdc_text": "Torsit me ipsum quoque , quod tanto tempore nuncium habere non potuerim ;", | |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_101", | |
| "psc_text": "apud Deum miserius, et tristius, et damnabilius. Item nihil esse in hac vita, et maxime hoc tempore difficilius, laboriosius, periculosius episcopi, aut presbyteri, aut diaconi officio; sed apud Deum nihil beatius, si eo modo militetur quo noster imperator jubet. Quis autem iste sit modus, nec a pueritia, nec ab adolescentia mea didici: et eo tempore quo discere coeperam, vis mihi facta est, merito peccatorum meorum (nam quid aliud existimem nescio), ut secundus locus gubernaculorum mihi traderetur, qui remum tenere non noveram. 2. Sed arbitror Dominum meum propterea me sic emendare voluisse, quod multorum peccata nautarum, antequam expertus essem quid illic agitur, quasi doctior et melior reprehendere audebam. Itaque posteaquam missus sum in medium, tunc sentire coepi temeritates reprehensionum mearum; quanquam et antea periculosissimum judicarem hoc ministerium. Et hinc erant lacrymae illae quas me fundere in civitate, ordinationis meae tempore, nonnulli fratres animadverterunt, et nescientes causas doloris mei, quibus potuerunt sermonibus,", | |
| "candidate_score": 0.624699, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_23_25", | |
| "bdc_text": "Hoffmeister zuͦ Küngßfelden hatt mir heruff gschickt , was ir junker Hartman und imm zuͦgschriben . Den abdruck des keiserlichen mandats und der absagbriefen wil ich üch nehermalen wider schicken ; ich hab es noch nieman zeigen können dann dem herren von Dießbach ;", | |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_705", | |
| "psc_text": "versionem mire depravatam ac variantem reddat suae veritati. Novum Testamentum ab eo castigatum probat. Domino venerabili, et desiderabili sancto fratri, et compresbytero HIERONYMO AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAP. PRIMUM. 1. Ex quo coepi ad te scribere ac tua scripta desiderare, nunquam mihi melior occurrit occasio, quam ut per Dei servum ac ministrum fidelissimum, mihique charissimum mea tibi afferretur epistola, qualis est filius noster Cyprianus diaconus. Per hunc certe ita spero litteras tuas, ut certius in hoc rerum genere quidquam sperare non possim. Nam nec studium in petendis rescriptis memorato filio nostro deerit, nec gratia in promerendis, nec diligentia in custodiendis, nec alacritas in perferendis, nec fides in reddendis: tantum si aliquo modo merear, adjuvet Dominus, et adsit cordi tuo et desiderio meo, ut fraternam voluntatem nulla major voluntas impediat. 2. Quia ergo duas jam epistolas misi, nullam autem tuam postea recepi, easdem ipsas rursus mittere volui, credens eas non pervenisse.", | |
| "candidate_score": 0.624463, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_1", | |
| "bdc_text": "Hodie primum tuas pridie Caroli scriptas accepi , honorande domine et compater , et gaudeo te meas interea accepisse et satis tibi esse factum .", | |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_96", | |
| "psc_text": "Quapropter fertilius tecum fortasse colloquor, quam si coram adessem, cum et epistolam meam legis, et eum audis in cujus pectore me habitare optime nosti. Cum magno gaudio litteras Sanctitatis tuae consideravi atque digessi, quod et christianum animum tuum sine ullo fuco iniqui temporis, et in nos amicissimum prae se gerunt. 2. Gratulor tibi, et gratias ago Deo et Domino nostro de spe et fide et charitate tua tibique apud eum, quod de nobis tam bene existimas ut fideles Dei servos esse credas, idque ipsum in nobis corde purissimo diligas: quanquam hinc etiam gratulandum benevolentiae tuae potius, quam gratiae tibi agendae sint. Tibi enim prodest ipsam diligere bonitatem, quam profecto diligit qui eum diligit quem credit bonum, sive ille se ita, sive aliter quam creditur habeat. Unus tantum in hac re cavendus est error, ne quisquam non de homine, sed de ipso hominis bono aliter sentiat, quam veritas postulat. Tu vero,", | |
| "candidate_score": 0.623396, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_1", | |
| "bdc_text": "Hodie primum tuas pridie Caroli scriptas accepi , honorande domine et compater , et gaudeo te meas interea accepisse et satis tibi esse factum .", | |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4183", | |
| "psc_text": "Dominum Christum dicat genus humanum: Te duce si qua manent sceleris vestigia nostri, Irrita perpetua solvent formidine terras. (Virg. Eclog. 4.) Quod ex Cumaeo, id est, ex Sibyllino carmine se fassus est transtulisse Virgilius; quoniam fortassis etiam illa vates aliquid de unico Salvatore in spiritu audierat, quod necesse habuit confiteri. Haec tibi, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater, sive pauca, sive forsitan multa sint, utcumque occupatissimus scripsi: tua sumere rescripta desidero, et te nomen dedisse inter competentes, vel daturum esse, jamjamque cognoscere. Dominus Deus noster, in quem credidisti, et hic et in futuro saeculo te conservet, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater. EPISTOLA CCLIX. Augustinus Cornelio scortis dedito, admonens illum ut Cyprianae uxoris defunctae pudicitiam imitetur, si velit illius impetrare laudes. Domino dilectissimo, et honorabili fratri CORNELIO, AUGUSTINUS. 1. Scripsisti mihi ut ad te aliquam prolixam epistolam consolatoriam darem, quod graviter optimae", | |
| "candidate_score": 0.622413, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_1", | |
| "bdc_text": "Hodie primum tuas pridie Caroli scriptas accepi , honorande domine et compater , et gaudeo te meas interea accepisse et satis tibi esse factum .", | |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_690", | |
| "psc_text": "noveris; Deum nostrum testor, hoc me non fecisse. Sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur a me scriptum esse, puto te debere cognoscere; aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc dixerim, ut ego non tantum paratissimus sim, si quid te in meis scriptis moverit, fraterne accipere quid contra sentias, aut de correctione mea, aut de ipsa tua benevolentia gavisurus; verum etiam hoc a te postulem, et flagitem. 3. O si licuisset, etsi non cohabitante, saltem vicino te in Domino perfrui ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici, et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, et omnes fratres qui tecum ac de te in Domino", | |
| "candidate_score": 0.621374, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_22_24", | |
| "bdc_text": "hoff , Beza werde mir etwas schriben durch mine herren , die gesanten . Hoffmeister zuͦ Küngßfelden hatt mir heruff gschickt , was ir junker Hartman und imm zuͦgschriben . Den abdruck des keiserlichen mandats und der absagbriefen wil ich üch nehermalen wider schicken ;", | |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_744", | |
| "psc_text": "inimicitias pervenisse; laetum erit, et multo majus ex inimicitiis talibus ad pristinam concordiam revertisse. EPISTOLA LXXIV. Augustinus Praesidium rogat ut superiorem epistolam curet Hieronymo reddendam, utque sibi eumdem suis etiam litteris placet. Domino beatissimo, et merito venerando fratri, et consacerdoti PRAESIDIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Sicut praesens rogavi Sinceritatem tuam, nunc quoque commoneo, ut litteras meas sancto fratri et compresbytero nostro Hieronymo mittere non graveris. Ut autem noverit Charitas tua quemadmodum etiam tu illi pro mea causa scribere debeas, misi exemplaria litterarum, et mearum ad ipsum, et ad me ipsius, quibus lectis pro tua sancta prudentia facile videas et modum meum, quem servandum putavi, et motum ejus, quem non frustra timui. Aut si ego quod non debui, vel quomodo non debui, aliquid scripsi; non ad illum de me, sed ad me ipsum potius fraterna dilectione mitte sermonem, quo correctus petam ut ignoscat, si meam culpam ipse cognovero. EPISTOLA LXXV.", | |
| "candidate_score": 0.621325, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_12_14", | |
| "bdc_text": "Die reden sind unglich : ettlich sagend vom Niderland , ettlich von Genff. De ßhalb man wol darff , gott zuͦ bitten und sorg zhan. Min herren , die gesanten , sind von Genff noch nitt kommen ; weiß nitt , was si bringen werdend .", | |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3370", | |
| "psc_text": "oratio quidquid impetrat, evidenter donum Dei esse ostendit, ne homo existimet a seipso sibi esse, quod si in potestate haberetur, non utique posceretur; verumtamen ne saltem orationis putarentur praecedere merita, quibus non gratuita daretur gratia, sed jam nec gratia esset, quia debita redderetur, etiam ipsa oratio inter gratiae munera reperitur. Quid enim oremus, ait Doctor Gentium, sicut oportet, nescimus; sed ipse Spiritus interpellat pro nobis gemitibus inenarrabilibus. Quid est autem, interpellat, nisi, interpellare nos facit? Indigentis enim certissimum indicium est interpellare gemitibus. Nullius autem rei esse indigentem fas est credere Spiritum sanctum. Sed ita dictum est, interpellat, quia interpellare nos facit, nobisque interpellandi et gemendi inspirat affectum; sicut illud in Evangelio: Non enim vos estis qui loquimini, sed Spiritus Patris vestri, qui loquitur in vobis (Matth. X, 20). Neque enim et hoc ita fit de nobis tanquam nihil facientibus nobis. Adjutorium igitur Spiritus sancti sic expressum est, ut ipse facere", | |
| "candidate_score": 0.621161, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_7_9", | |
| "bdc_text": "\"So fro sind wir , das an der mittwochen die sünderung zwüschend dem apt geschehen. \" Was das für ein sünderung sige , wei ß ich nitt , und wie die statt entlich mitt dem apt vertragen . Si non molestum est , expone mihi ista . Bi uns ist nüt anders , dann was ir vor habend .", | |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3162", | |
| "psc_text": "pudor. Erubesco pingere quod sum; non audeo pingere quod non sum: odi quod sum; et non sum quod amo. Sed quid misero mihi proderit odisse iniquitatem, et amare virtutem; cum id potius agam quod odi, nec elaborem piger id potius agere quod amo? Ipse discors et intestino bello distrahor, dum spiritus adversus carnem, caro adversus spiritum dimicat, et lex corporis lege peccati legem mentis impugnat. Infelix ego, qui in me venenatum inimicae arboris gustum nec crucis ligno digessi! Durat enim mihi illud per Adam virus paternum, quo universitatem generis sui pater praevaricatus infecit (Paulinus, in Epist. 8, ad Severum): et caetera quae de hac miseria multa connectis ingemiscendo, exspectans redemptionem corporis tui, et nondum re, sed spe salvum te esse cognoscens (Rom. VIII, 23, 24). 41. Sed fortassis tu alium in te transfigurasti, cum haec diceres, nec aliquas de carne concupiscente adversus spiritum, quamvis ei non consentias, molestias importunas pateris", | |
| "candidate_score": 0.620414, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_7", | |
| "bdc_text": "\"So fro sind wir , das an der mittwochen die sünderung zwüschend dem apt geschehen. \" Was das für ein sünderung sige , wei ß ich nitt , und wie die statt entlich mitt dem apt vertragen .", | |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_333", | |
| "psc_text": "esca aut in potu (Coloss. II, 16): quod ipse utique facit, qui sabbato sumentes escam potumque sic arguit. Quantum erat, ut hinc ei veniret in mentem etiam illud quod idem apostolus alibi dicit: Qui manducat, non manducantem non spernat; et qui non manducat, manducantem non judicet? (Rom. XIV, 3.) Istum modum, hoc temperamentum, quo scandala devitaret, inter jejunantes sabbato et manducantes teneret, ut et ipsum non manducantem manducans quisque non sperneret, et ipse non manducans manducantem non judicaret. CAPUT IX. 21. Petrus etiam, inquit, Apostolorum caput, coeli janitor, et Ecclesiae fundamentum, exstincto Simone qui diaboli fuerat nonnisi jejunio vincendi figura, idipsum Romanos edocuit, quorum fides annuntiatur universo orbi terrarum. Numquid ergo caeteri Apostoli prandere Christianos contra Petrum docuerunt in universo orbe terrarum? Sicut itaque inter se vixerunt concorditer Petrus et condiscipuli ejus, sic inter se concorditer vivant sabbato jejunantes quos plantavit Petrus, et sabbato prandentes quos plantaverunt condiscipuli ejus. Est", | |
| "candidate_score": 0.620243, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_21_23", | |
| "bdc_text": "Uß Franckrych han ich jetz gar nüt ; hoff , Beza werde mir etwas schriben durch mine herren , die gesanten . Hoffmeister zuͦ Küngßfelden hatt mir heruff gschickt , was ir junker Hartman und imm zuͦgschriben .", | |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_841", | |
| "psc_text": "PAULINO et THERASIAE, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Charissimus frater Celsus cum rescripta repeteret, debitum reddere festinavi; sed vere festinavi. Cum enim eum putarem adhuc aliquot dies nobiscum moraturum, repente comperta occasione navigii, mihi pridianam suam profectionem jam nocte suggessit. Quid facerem cum eum tenere non possem, et quia ad vos, cum quibus ei melius esset, properabat, nec si possem, deberem. Proinde pauca illico haec arripui dictanda atque mittenda, prolixioris epistolae me confitens debitorem, cum post reditum venerabilium fratrum nostrorum collegarum meorum Theasii et Evodii, primum vestri ex parte satiatus fuero. Uberius enim ad nos in eorum pectoribus et oribus vos esse venturos jamjamque, in Christi nomine atque adjutorio speramus. Cum haec scriberem, etiam per unanimem filium nostrum Thagastensis Ecclesiae presbyterum Fortunatianum, Romam navigaturum, aliam epistolam paucis ante diebus jam dederam. Nunc ergo quod soleo rogo, ut quod soletis faciatis. Oretis pro nobis, ut videat Deus humilitatem nostram et laborem", | |
| "candidate_score": 0.620138, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_7", | |
| "bdc_text": "\"So fro sind wir , das an der mittwochen die sünderung zwüschend dem apt geschehen. \" Was das für ein sünderung sige , wei ß ich nitt , und wie die statt entlich mitt dem apt vertragen .", | |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_547", | |
| "psc_text": "Ecclesiam sabbato non jejunantem; coeperat perturbari et fluctuare quid ageret: cum ego talia non curabam, sed propter ipsam consului de hac re beatissimae memoriae virum Ambrosium; respondit mihi nihil se docere me posse, nisi quod ipse faceret, quia si melius nosset, id potius observaret. Cumque ego putassem, nulla reddita ratione, auctoritate sola sua nos voluisse admonere ne sabbato jejunaremus, subsecutus est, et ait mihi: Cum Romam venio, jejuno sabbato; cum hic sum, non jejuno. Sic etiam tu, ad quam forte Ecclesiam veneris, ejus morem serva, si cuiquam non vis esse scandalo, nec quemquam tibi. Hoc cum matri renuntiassem, libenter amplexa est. Ego vero de hac sententia etiam atque etiam cogitans, ita semper habui, tanquam eam coelesti oraculo acceperim. Sensi enim saepe dolens et gemens multas infirmorum perturbationes fieri, per quorumdam fratrum contentiosam obstinationem, vel superstitiosam timiditatem, qui in rebus hujusmodi, quae neque Scripturae sanctae auctoritate, neque universalis Ecclesiae traditione, neque", | |
| "candidate_score": 0.619765, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_3_5", | |
| "bdc_text": "alioqui pridem et frequentius scripsissem . Sangallenses literas , quas una cum his accepi , remitto ; nihil enim continent , quod non in aliis sit aut quod non habuerimus prius , praeter paucula quaedam , quę exscripsi .", | |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_513", | |
| "psc_text": "epistolam praenotavi; quod in tuam contumeliam fecisse videar, si non ita mihi abs te ut rescribatur exspecto. De Carthaginensi promissione tua vel nostra instantia, quid multa commemorem? Quomodolibet ea gesserimus, transierint, ne quod restat impediant. Nunc excusatio, nisi fallor, nulla est adjuvante Domino; ambo in Numidia sumus, et nobis loco terrarum invicem propinquamus. Rumor ad me detulit, adhuc te velle mecum disputando experiri de quaestione, quae nostram dirimit communionem. Vide quam breviter omnes auferantur ambages, ad hanc epistolam responde, si placet, et fortasse sufficiet, non solum nobis, sed et eis qui nos audire desiderant; aut si non sufficiet, scripta atque rescripta, donec sufficiant, repetantur. Quid enim nobis commodius poterit exhibere urbium, quas incolimus, tanta vicinitas? Ego enim statui nihil de hac re agere vobiscum, nisi per litteras, vel ne cui nostrum de memoria, quod dicitur elabatur, vel ne fraudentur talium studiosi, qui forte interesse non possunt. Soletis de praeteritis rebus", | |
| "candidate_score": 0.619298, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_2", | |
| "bdc_text": "Torsit me ipsum quoque , quod tanto tempore nuncium habere non potuerim ;", | |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2388", | |
| "psc_text": "agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti qui ejus intra ecclesiam gladium formidabant, violentis fletibus et gemitibus me tenerent, putantes meam sibi aliquid posse prodesse praesentiam, ut quem satis digne pro ejus anima objurgare non possem, pro illorum corporibus etiam rogare compellerer. Quam tamen eorum corporalem salutem satis parietes ecclesiae muniebant. Ego autem duris coarctabar augustiis, quod neque ille me pateretur, qualem oporteret; et insuper facere cogerer quod non deceret. Dolebam etiam graviter vicem venerabilis coepiscopi mei tantae rectoris Ecclesiae, ad cujus pertinere dicebatur officium, post hominis tam nefariam fallaciam adhuc se praebere humilem, quo caeteris parceretur. Fateor; cum tantum malum nullo pectoris robore potuissem tolerare, discessi.", | |
| "candidate_score": 0.619155, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_28", | |
| "bdc_text": "Salutant te fratres et symmystae omnes , socer item , mater , uxor , Zehenderi .", | |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4114", | |
| "psc_text": "Quod autem soror in Christo est, et tibi est et mihi, et omnibus quibus una coelestis haereditas, et pater Deus, et frater Christus, in eadem charitatis societate promittitur. Haec aeterna sunt; haec nulla temporis labe deteruntur; haec tanto firmius tenenda sperantur, quanto minus privato, sed communi potius jure obtinenda praedicantur. 4. Potes hoc facillime in ipsa tua matre cognoscere. Nam unde te nunc irretitum involvit, et ab instituto cursu retardatum reflectit et curvat, nisi ex quo tua propria mater est? Nam ex quo soror est omnium, quibus est pater Deus et mater Ecclesia, jam te non impedit, quam neque me, neque omnes fratres nostros, qui eam non privata, sicut tu in domo vestra, sed publica in domo Dei charitate diligimus. Quod ergo tu illi etiam carnali necessitudine annecteris, ad sortem valere debet familiarius colloquendi, et apertiore janua consulendi ut hoc ipsum, quo te privatim diligit, interficiatur in ea, ne quod", | |
| "candidate_score": 0.61881, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_14_16", | |
| "bdc_text": "weiß nitt , was si bringen werdend . Ich gedenck wol , es werd zum wenigisten ein zuͦsatz hinyn gleit werden bis uff wyteren bscheid . Uff nechst künfftigen montag , den 10 .", | |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3567", | |
| "psc_text": "Ecclesia fructificante atque crescente universus omnino a mari usque ad mare orbis implebitur, procul dubio latet quando finis erit; ante quippe non erit. CAPUT XIII. 52. Ut autem tibi tanquam sancto homini Dei et sincerissimo fratri aperiam de hac quaestione quid sentiam: error quidem in utroque vitandus est, quantum ab homine vitari potest, sive citius sive tardius quam futurum est, Dominus venturus esse credatur; sed mihi quisquam non videtur errare, cum aliquid nescire se scit, sed cum se putat scire quod nescit. Removeamus itaque de medio servum illum malum, qui dicens in corde suo, Moram facit Dominus meus venire, dominatur conservis suis, et ebriosis convivando miscetur (Matth. XXIV, 48, 49, et Luc. XII, 45): iste quippe procul dubio Domini sui odit adventum. Quo servo malo remoto, constituamus ante oculos tres servos bonos, familiam dominicam diligenter sobrieque tractantes, adventum Domini sui sitienter desiderantes, vigilanter exspectantes, fideliter amantes: si unus eorum citius,", | |
| "candidate_score": 0.61682, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_2", | |
| "bdc_text": "Torsit me ipsum quoque , quod tanto tempore nuncium habere non potuerim ;", | |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2389", | |
| "psc_text": "neque ille me pateretur, qualem oporteret; et insuper facere cogerer quod non deceret. Dolebam etiam graviter vicem venerabilis coepiscopi mei tantae rectoris Ecclesiae, ad cujus pertinere dicebatur officium, post hominis tam nefariam fallaciam adhuc se praebere humilem, quo caeteris parceretur. Fateor; cum tantum malum nullo pectoris robore potuissem tolerare, discessi. 4. Haec esset et nunc silentii mei causa apud te, quae fuit tunc discessionis meae, si te apud illum egisse crederem, ut tam nefarias ulcisceretur injurias. Credunt ista qui nesciunt quomodo, et quoties, et quae nobis dixeris, cum anxia cura perageremus ut quanto tibi familiarius inhaerebat, quanto ad eum crebrius ventitabas, quanto saepius cum solo colloquebaris, tanto magis curaret existimationem tuam; ne his qui tui dicebantur inimici talem exitum daret, ut nihil cum illo aliud egisse putareris. Quod quidem nec ego credo, nec fratres mei qui te in loquelis audierunt, et auditu atque omni nutu viderunt signa benigni pectoris tui.", | |
| "candidate_score": 0.615071, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_7", | |
| "bdc_text": "\"So fro sind wir , das an der mittwochen die sünderung zwüschend dem apt geschehen. \" Was das für ein sünderung sige , wei ß ich nitt , und wie die statt entlich mitt dem apt vertragen .", | |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_872", | |
| "psc_text": "Vellem me doceret benigna Sinceritas tua, utrum simulate quisquam sanctus orientalis, cum Romam venerit, jejunet sabbato, excepto illo die paschalis vigiliae: quod si malum esse dixerimus; non solum Romanam Ecclesiam, sed etiam multa ei vicina, et aliquanto remotiora damnabimus, ubi mos idem tenetur et manet. Si autem non jejunare sabbato malum putaverimus; tot ecclesias Orientis, et multo majorem orbis christiani partem qua temeritate criminabimur? Placetne tibi, ut medium quiddam esse dicamus, quod tamen acceptabile sit ei qui hoc non simulate, sed congruenti societate atque observantia fecerit? Et tamen nihil inde legimus in canonicis Libris praeceptum esse Christianis. Quanto magis illud malum dicere non audeo, quod Deum praecepisse ipsa christiana fide negare non possum, qua didici non eo me justificari, sed gratia Dei per Jesum Christum Dominum nostrum? 15. Dico ergo circumcisionem praeputii et caetera hujusmodi, priori populo per Testamentum quod Vetus dicitur, divinitus data ad significationem futurorum quae per Christum", | |
| "candidate_score": 0.614648, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_23_25", | |
| "bdc_text": "Hoffmeister zuͦ Küngßfelden hatt mir heruff gschickt , was ir junker Hartman und imm zuͦgschriben . Den abdruck des keiserlichen mandats und der absagbriefen wil ich üch nehermalen wider schicken ; ich hab es noch nieman zeigen können dann dem herren von Dießbach ;", | |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_689", | |
| "psc_text": "AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum volueris, facillime poteris. CAP. II. 2. Etiam hoc, ad me sane perlatum, utrum quidem crederem dubitavi; sed hinc quoque tibi aliquid utrum scriberem, dubitare non debui: hoc autem brevi suggestum esse Charitati tuae a nescio quibus fratribus, mihi dictum est, quod librum adversus te scripserim, Romamque miserim. Hoc falsum esse noveris; Deum nostrum testor, hoc me non fecisse. Sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur a me scriptum esse, puto te debere cognoscere; aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc", | |
| "candidate_score": 0.614589, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_7", | |
| "bdc_text": "\"So fro sind wir , das an der mittwochen die sünderung zwüschend dem apt geschehen. \" Was das für ein sünderung sige , wei ß ich nitt , und wie die statt entlich mitt dem apt vertragen .", | |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_297", | |
| "psc_text": "epistolis ostendis ingenio, quod in te donum Dei admodum diligo, eumdem sermonem cujusdam, ut scribis, Urbici, paulo diligentius ipse considera, et videbis eum pene universam Ecclesiam Christi, ab ortu solis usque ad occasum, verbis injuriosissimis nequaquam lacerare timuisse. Nec dixerim pene universam, sed plane universam. Nam neque ipsis, quorum consuetudinem sibi videtur defendere, invenitur pepercisse Romanis; sed quomodo in eos quoque redundet conviciorum ejus impetus nescit, quoniam non advertit. Nam cum ei argumenta deficiunt, quibus probet sabbato jejunandum, in luxurias epularum et temulenta convivia et nequissimas ebrietates insultabundus invehitur, quasi non jejunare, hoc sit inebriari. Quod si hoc est, quid ergo prodest Romanis sabbato jejunare? quandoquidem aliis diebus quibus non jejunant, necesse est eos, secundum disputationem hujus, ebriosos et ventricolas judicari. Porro, si aliud est gravare corda in crapula et ebrietate, quod semper est malum, aliud est autem modestia et temperantia custodita relaxare jejunium, quod certe cum fit die dominico,", | |
| "candidate_score": 0.611477, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_7", | |
| "bdc_text": "\"So fro sind wir , das an der mittwochen die sünderung zwüschend dem apt geschehen. \" Was das für ein sünderung sige , wei ß ich nitt , und wie die statt entlich mitt dem apt vertragen .", | |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_324", | |
| "psc_text": "diebus jejunii Moysi, hoc deputa esse responsum et de quadraginta diebus Eliae. Jejunio, inquit, Daniel leonum siccam rabiem illaesus evasit: quasi legerit quod sabbato jejunaverit, aut etiam cum ipsis leonibus sabbato fuerit; ubi tamen legimus quod et pranderit. Jejunio, inquit, trium fida germanitas ignibus coruscanti carceri dominata, rogi hospitio susceptum Dominum adoravit. Haec exempla sanctorum, nec ad persuadendum cujuscumque diei jejunium valent; quanto minus sabbati? Quandoquidem non solum non legitur tres viros sabbato fuisse missos in caminum ignis ardentem; sed ne illud quidem legitur, tamdiu illic eos fuisse ut possit quisquam dicere eos jejunasse, imo vero vix unius horae spatium est, quo eorum confessio hymnusque cantatur: nec amplius inter illas flammas innoxias deambulaverunt, quam canticum illud terminaverunt. Nisi forte ab isto etiam unius horae spatium jejunio deputatur. Quod si ita est, non habet quod succenseat pransoribus sabbati: usque ad horam enim prandii, multo quam in illo camino prolixius jejunatur. 17.", | |
| "candidate_score": 0.610058, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_21_23", | |
| "bdc_text": "Uß Franckrych han ich jetz gar nüt ; hoff , Beza werde mir etwas schriben durch mine herren , die gesanten . Hoffmeister zuͦ Küngßfelden hatt mir heruff gschickt , was ir junker Hartman und imm zuͦgschriben .", | |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2703", | |
| "psc_text": "infelicius, quam corpora barbaricus gladius, trucidarunt. Nam inde ad nos usque ab oceani littore properavit, fama excitus quod a me posset de his quae scire vellet, quidquid vellet audire. Neque nullum cepit adventus sui fructum. Primo, ne de me multum famae crederet: deinde docui hominem quod potui; quod autem non potui, unde discere posset, admonui, atque ut ad te iret hortatus sum. Qua in re consilium vel praeceptum meum cum libenter et obedienter acciperet, rogavi eum ut abs te veniens, per nos ad propria remearet. Quam ejus pollicitationem tenens, occasionem mihi credidi a Domino esse concessam, qua tibi scriberem de his quae per te scire cupio. Quaerebam enim quem ad te mitterem, nec mihi facile occurrebat idonens, et fide agendi, et alacritate obediendi, et exercitatione peregrinandi. Ubi ergo istum juvenem expertus sum, eum ipsum esse qualem a Domino petebam, dubitare non potui. CAPUT II. 3. Accipe igitur quae mihi, peto,", | |
| "candidate_score": 0.609806, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_7", | |
| "bdc_text": "\"So fro sind wir , das an der mittwochen die sünderung zwüschend dem apt geschehen. \" Was das für ein sünderung sige , wei ß ich nitt , und wie die statt entlich mitt dem apt vertragen .", | |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3172", | |
| "psc_text": "Hodie mecum eris in paradiso, non illo die fuit cum Christo in illo sepulcro: nec ejus fidei pro magno munere offerretur sepultura carnis, nihil gaudii vel doloris in morte sentientis, cum ille de requie ubi sensus est cogitaret. 6. Restat igitur ut, si secundum hominem dictum est, Hodie mecum eris in paradiso, in inferno intelligatur esse paradisus, ubi erat eo die futurus secundum humanam animam Christus. Utrum autem sinus ille Abrahae, ubi dives impius cum in tormentis esset inferni, requiescentem pauperem vidit, vel paradisi censendus vocabulo, vel ad inferos pertinere existimandus sit, non facile dixerim. De illo quippe divite legimus dictum esse, Mortuus est autem et dives, et sepultus est in inferno; et, cum apud inferos in tormentis esset. In pauperis autem morte vel requie non sunt inferi nominati: sed, Contigit, inquit, mori inopem illum, et auferri ab Angelis in sinum Abrahae. Deinde ardenti diviti dicit Abraham, Inter nos et", | |
| "candidate_score": 0.608769, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_15_17", | |
| "bdc_text": "Ich gedenck wol , es werd zum wenigisten ein zuͦsatz hinyn gleit werden bis uff wyteren bscheid . Uff nechst künfftigen montag , den 10 . diß monats , wirt ein anderer tag zuͦ Fryburg werden ;", | |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3508", | |
| "psc_text": "quo esse vel dici coepit hora novissima. CAPUT VII. 19. Quod autem ideo videtur Venerationi tuae comprehendi non posse temporum mensuras, ut definiatur quo anno futurus est finis, quia secundum promissionem Domini breviabuntur dies illi, prorsus non intelligo. Si enim sic breviabuntur, ut fiant ex pluribus pauciores; quaero secundum quam veritatem futuri erant plures, nisi breviarentur? Hebdomades enim sancti Danielis non ad primum Domini adventum, sicut pluribus visum est, sed ad secundum potius existimas pertinere. Itanc ergo breviabuntur, ut vel una in eis hebdomada minus futura sit, et falsa erit prophetia, quae tanta diligentia numerum hebdomadarum definire curavit, ut quiddam diceret etiam dimidio hebdomadis implendum? Miror si per prophetiam Christi destruitur prophetia Danielis. Deinde quale est ut putemus ignorasse Danielem, vel potius angelum, a quo ista dicebat breviaturum Dominum dies illos, et errasse ut hoc diceret; vel scisse quidem, sed ei quem docebat fuisse mentitum? Quod si absurdum est, cur", | |
| "candidate_score": 0.606876, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_21_23", | |
| "bdc_text": "Uß Franckrych han ich jetz gar nüt ; hoff , Beza werde mir etwas schriben durch mine herren , die gesanten . Hoffmeister zuͦ Küngßfelden hatt mir heruff gschickt , was ir junker Hartman und imm zuͦgschriben .", | |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2319", | |
| "psc_text": "nostri Ruffini quae proxima occurrit, nunc rescripta persolvo: de littore namque Hipponensi profectus est. Et approbo misericordiae consilium quod tibi Dominus inspiravit, mihique insinuare dignatus es. Ipse et hoc adjuvet, ipse prosperet, qui jam curam nostram ex magna parte lenivit, quia pervectus et commendatus est charissimus homo, non solum bonis operibus, sed etiam sanctis orationibus tuis. 2. Litterae sane Venerationis tuae, ubi multa quaesiisti, et quaerenda admonuisti, et quaerendo docuisti, ad me pervenerunt. Sed quas ipse continuo rescripsi per homines eorumdem sanctorum solatiorum nostrorum, sicut his tuis recentioribus comperi, non sunt redditae Venerationi tuae. In quibus quidem, quatenus ad interrogata responderim, recolere non valui; nec earum exemplum cum requisiissem, ubi hoc possem recognoscere, inveni. Ad nonnulla tamen me respondisse certus omnino sum, et ideo non ad omnia, quia ut cito finirem, festinatio perlatoris urgebat. Simul etiam miseram, sicut jusseras, et illius epistolae exemplum, quam tuae Charitati apud Carthaginem de corporum", | |
| "candidate_score": 0.606129, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_24", | |
| "bdc_text": "Den abdruck des keiserlichen mandats und der absagbriefen wil ich üch nehermalen wider schicken ;", | |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_705", | |
| "psc_text": "versionem mire depravatam ac variantem reddat suae veritati. Novum Testamentum ab eo castigatum probat. Domino venerabili, et desiderabili sancto fratri, et compresbytero HIERONYMO AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAP. PRIMUM. 1. Ex quo coepi ad te scribere ac tua scripta desiderare, nunquam mihi melior occurrit occasio, quam ut per Dei servum ac ministrum fidelissimum, mihique charissimum mea tibi afferretur epistola, qualis est filius noster Cyprianus diaconus. Per hunc certe ita spero litteras tuas, ut certius in hoc rerum genere quidquam sperare non possim. Nam nec studium in petendis rescriptis memorato filio nostro deerit, nec gratia in promerendis, nec diligentia in custodiendis, nec alacritas in perferendis, nec fides in reddendis: tantum si aliquo modo merear, adjuvet Dominus, et adsit cordi tuo et desiderio meo, ut fraternam voluntatem nulla major voluntas impediat. 2. Quia ergo duas jam epistolas misi, nullam autem tuam postea recepi, easdem ipsas rursus mittere volui, credens eas non pervenisse.", | |
| "candidate_score": 0.604625, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_21_23", | |
| "bdc_text": "Uß Franckrych han ich jetz gar nüt ; hoff , Beza werde mir etwas schriben durch mine herren , die gesanten . Hoffmeister zuͦ Küngßfelden hatt mir heruff gschickt , was ir junker Hartman und imm zuͦgschriben .", | |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_842", | |
| "psc_text": "vos esse venturos jamjamque, in Christi nomine atque adjutorio speramus. Cum haec scriberem, etiam per unanimem filium nostrum Thagastensis Ecclesiae presbyterum Fortunatianum, Romam navigaturum, aliam epistolam paucis ante diebus jam dederam. Nunc ergo quod soleo rogo, ut quod soletis faciatis. Oretis pro nobis, ut videat Deus humilitatem nostram et laborem nostrum, et dimittat omnia peccata nostra. 2. Colloqui autem vobiscum talia cupio, si dignemini, litteris; qualia colloqui possemus, si coram vestris sensibus adessemus. Ecce illam quaestiunculam, quam nuper proposueram, tanquam si praesens praesenti inter dulces loquelas obderem, plane christiano intellectu et devotione solvisti, sed nimis cursim et breviter; posset quippe ibi aliquanto diutius et uberius habitare gratia oris tui, si cum dixisses ita te in illo, quo feliciter uteris, loco perseverare decrevisse, ut si quid de te aliud Domino placuerit, ejus voluntatem praeferas tuae, idipsum aliquanto apertius explicares. Quonam modo voluntatem Dei, quae nostrae voluntati praeponenda est, noverimus: utrum tantum", | |
| "candidate_score": 0.604169, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_17", | |
| "bdc_text": "diß monats , wirt ein anderer tag zuͦ Fryburg werden ;", | |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3508", | |
| "psc_text": "quo esse vel dici coepit hora novissima. CAPUT VII. 19. Quod autem ideo videtur Venerationi tuae comprehendi non posse temporum mensuras, ut definiatur quo anno futurus est finis, quia secundum promissionem Domini breviabuntur dies illi, prorsus non intelligo. Si enim sic breviabuntur, ut fiant ex pluribus pauciores; quaero secundum quam veritatem futuri erant plures, nisi breviarentur? Hebdomades enim sancti Danielis non ad primum Domini adventum, sicut pluribus visum est, sed ad secundum potius existimas pertinere. Itanc ergo breviabuntur, ut vel una in eis hebdomada minus futura sit, et falsa erit prophetia, quae tanta diligentia numerum hebdomadarum definire curavit, ut quiddam diceret etiam dimidio hebdomadis implendum? Miror si per prophetiam Christi destruitur prophetia Danielis. Deinde quale est ut putemus ignorasse Danielem, vel potius angelum, a quo ista dicebat breviaturum Dominum dies illos, et errasse ut hoc diceret; vel scisse quidem, sed ei quem docebat fuisse mentitum? Quod si absurdum est, cur", | |
| "candidate_score": 0.598539, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_26", | |
| "bdc_text": "der ist jetz statthalter absente Steigero et reliquis und laßt üch vast gruͤßen .", | |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_566", | |
| "psc_text": "Spes autem quae videtur, non est spes: quod enim videt quis, quid sperat? Si autem quod non videmus speramus, per patientiam exspectamus (Rom. VIII, 24): secundum hanc fidem, et spem, et dilectionem, qua coepimus esse sub gratia, jam commortui sumus cum Christo, et consepulti illi per baptismum in mortem (Coloss. III), sicut dicit Apostolus: Quia et vetus homo noster simul crucifixus est cum illo; et resurreximus cum illo (Rom. VI, 6): quia simul nos excitavit, et simul sedere fecit in coelestibus. Unde est et illa exhortatio: Si autem resurrexistis cum Christo, quae sursum sunt quaerite, ubi Christus est ad dexteram Dei sedens; quae sursum sunt sapite, non quae super terram. Sed quod sequitur et dicit, Mortui enim estis, et vita vestra abscondita est cum Christo in Deo. Cum Christus apparuerit vita vestra, tunc et vos apparebitis cum illo in gloria (Coloss. III, 1-4); satis indicat quid velit intelligi, quia nunc", | |
| "candidate_score": 0.565174, | |
| "ce_score": null | |
| } | |
| ] | |
| }, | |
| { | |
| "rank": 4, | |
| "cf_id": "cf021", | |
| "work_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-diversis", | |
| "max_score": 0.662511, | |
| "ce_confirmed": false, | |
| "evidence": [ | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_32", | |
| "bdc_text": "Clarissimo viro d. Heinrycho Bullingero , Tigurinae ecclesiae pastori fidelissimo , domino meo honorando et compatri charissimo .", | |
| "psc_chunk_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-diversis_window_393", | |
| "psc_text": "Domino pietatem, fratribus charitatem. Crescant enim eleemosynae nostrae, quibus exaudiantur facilius orationes nostrae. Hospitalitatem sectamini. Tempus est: servi Dei veniunt. Tempus est, occasio est, quare perit? Attende quid habes in coenaculo domus tuae. Attende et sursum quid reponas, quid tibi serves, de quo thesauro solo securus es. Pone sursum, commenda non servo tuo, sed Domino tuo. Numquid illic times ne fur obrepat, ne effractor invadat, ne hostis turbulentus eripiat? Fac ut habeas quod tibi reddatur. Nec hoc tibi redditur, quod posueris. Feneratorem te vult Dominus, sed suum, non proximi tui. SERMO CCCLVIII . De pace et charitate. Carthagine habitus, ante collationem cum Donatistis, II. 1. Pacis conciliandae cura catholicis episcopis. Vinci nolens a veritate, vincitur ab errore. Curam nostram pro vobis, et pro inimicis nostris et vestris, et pro salute omnium, pro quiete, pro pace communi, pro unitate quam Dominus jussit, Dominus diligit, adjuvent preces Sanctitatis vestrae, ut de illa", | |
| "candidate_score": 0.662511, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_30_32", | |
| "bdc_text": "februarii 1566 . I [ohannes ] Hallerus tuus . Clarissimo viro d. Heinrycho Bullingero , Tigurinae ecclesiae pastori fidelissimo , domino meo honorando et compatri charissimo .", | |
| "psc_chunk_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-diversis_window_393", | |
| "psc_text": "Domino pietatem, fratribus charitatem. Crescant enim eleemosynae nostrae, quibus exaudiantur facilius orationes nostrae. Hospitalitatem sectamini. Tempus est: servi Dei veniunt. Tempus est, occasio est, quare perit? Attende quid habes in coenaculo domus tuae. Attende et sursum quid reponas, quid tibi serves, de quo thesauro solo securus es. Pone sursum, commenda non servo tuo, sed Domino tuo. Numquid illic times ne fur obrepat, ne effractor invadat, ne hostis turbulentus eripiat? Fac ut habeas quod tibi reddatur. Nec hoc tibi redditur, quod posueris. Feneratorem te vult Dominus, sed suum, non proximi tui. SERMO CCCLVIII . De pace et charitate. Carthagine habitus, ante collationem cum Donatistis, II. 1. Pacis conciliandae cura catholicis episcopis. Vinci nolens a veritate, vincitur ab errore. Curam nostram pro vobis, et pro inimicis nostris et vestris, et pro salute omnium, pro quiete, pro pace communi, pro unitate quam Dominus jussit, Dominus diligit, adjuvent preces Sanctitatis vestrae, ut de illa", | |
| "candidate_score": 0.658341, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_31_33", | |
| "bdc_text": "I [ohannes ] Hallerus tuus . Clarissimo viro d. Heinrycho Bullingero , Tigurinae ecclesiae pastori fidelissimo , domino meo honorando et compatri charissimo . M. Heinrich Bullingern zuͦ Zürich.", | |
| "psc_chunk_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-diversis_window_393", | |
| "psc_text": "Domino pietatem, fratribus charitatem. Crescant enim eleemosynae nostrae, quibus exaudiantur facilius orationes nostrae. Hospitalitatem sectamini. Tempus est: servi Dei veniunt. Tempus est, occasio est, quare perit? Attende quid habes in coenaculo domus tuae. Attende et sursum quid reponas, quid tibi serves, de quo thesauro solo securus es. Pone sursum, commenda non servo tuo, sed Domino tuo. Numquid illic times ne fur obrepat, ne effractor invadat, ne hostis turbulentus eripiat? Fac ut habeas quod tibi reddatur. Nec hoc tibi redditur, quod posueris. Feneratorem te vult Dominus, sed suum, non proximi tui. SERMO CCCLVIII . De pace et charitate. Carthagine habitus, ante collationem cum Donatistis, II. 1. Pacis conciliandae cura catholicis episcopis. Vinci nolens a veritate, vincitur ab errore. Curam nostram pro vobis, et pro inimicis nostris et vestris, et pro salute omnium, pro quiete, pro pace communi, pro unitate quam Dominus jussit, Dominus diligit, adjuvent preces Sanctitatis vestrae, ut de illa", | |
| "candidate_score": 0.641961, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_16_18", | |
| "bdc_text": "Uff nechst künfftigen montag , den 10 . diß monats , wirt ein anderer tag zuͦ Fryburg werden ; da söllend sich Fryburg und Wallis erlüteren .", | |
| "psc_chunk_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-diversis_window_470", | |
| "psc_text": "crescit, perficitur, minuitur, consumitur, innovatur. Quod in luna per menses, hoc in resurrectione semel in toto tempore. Quomodo id quod de dormientibus quotidie, hoc de luna per singulos menses. Unde abeunt, unde redeunt frondes arboribus? in quae secreta discedunt, de quibus secretis adveniunt? Hiems est, certe nunc arbores arentibus similes verno tempore virescunt. Nunc primum factum est, an et praeterito anno ita fuit? Imo et praeterito sic fuit. Interceptum est ab autumno in hieme, redit per vernum in aestate. Ergo annus redit in tempore, et homines, facti ad imaginem Dei, cum mortui fuerint interibunt? CAPUT XI. 11. Quomodo de terra quaedam instaurantur. Sed potest mihi aliquis dicere minus diligenter inspiciens mutationes instaurationesque rerum: Illa folia putruerunt, nova nascuntur. Bene autem considerans videt quod et illa quae putrescunt, in vires terrae cedunt. Unde enim terra pinguificatur, nisi de putredine terrenorum? Attendunt haec qui agrum colunt; et qui non colunt, quia in", | |
| "candidate_score": 0.595835, | |
| "ce_score": null | |
| } | |
| ] | |
| }, | |
| { | |
| "rank": 5, | |
| "cf_id": "cf021", | |
| "work_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium", | |
| "max_score": 0.660925, | |
| "ce_confirmed": false, | |
| "evidence": [ | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_31_33", | |
| "bdc_text": "I [ohannes ] Hallerus tuus . Clarissimo viro d. Heinrycho Bullingero , Tigurinae ecclesiae pastori fidelissimo , domino meo honorando et compatri charissimo . M. Heinrich Bullingern zuͦ Zürich.", | |
| "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", | |
| "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", | |
| "candidate_score": 0.660925, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_32", | |
| "bdc_text": "Clarissimo viro d. Heinrycho Bullingero , Tigurinae ecclesiae pastori fidelissimo , domino meo honorando et compatri charissimo .", | |
| "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", | |
| "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", | |
| "candidate_score": 0.652989, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_1_3", | |
| "bdc_text": "Hodie primum tuas pridie Caroli scriptas accepi , honorande domine et compater , et gaudeo te meas interea accepisse et satis tibi esse factum . Torsit me ipsum quoque , quod tanto tempore nuncium habere non potuerim ; alioqui pridem et frequentius scripsissem .", | |
| "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_3", | |
| "psc_text": "ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognovimus. 3. Porro autem de pudicitia conjugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, numquid audiremus, nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui vitam tuam, non in superficie, sed penitus nosset? De hoc itaque tuo bono, Dei dono, me quoque delectat familiarius, et aliquanto diutius loqui tecum. Scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo, diutius sis nobiscum. Nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas, nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas venire potuerunt, admodum delecteris; quanto magis quod ad te scribitur, ubi tanquam praesenti loquar, et advertere dignaberis attentius, et accipere gratius? Ab hac ergo epistola perge ad librum, quem simul misi, qui tuae Reverentiae et cur conscriptus sit, et cur ad te potissimum missus, ipse suo principio commodius intimabit.", | |
| "candidate_score": 0.649258, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_1_3", | |
| "bdc_text": "Hodie primum tuas pridie Caroli scriptas accepi , honorande domine et compater , et gaudeo te meas interea accepisse et satis tibi esse factum . Torsit me ipsum quoque , quod tanto tempore nuncium habere non potuerim ; alioqui pridem et frequentius scripsissem .", | |
| "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", | |
| "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", | |
| "candidate_score": 0.647356, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_0_2", | |
| "bdc_text": "S . Hodie primum tuas pridie Caroli scriptas accepi , honorande domine et compater , et gaudeo te meas interea accepisse et satis tibi esse factum . Torsit me ipsum quoque , quod tanto tempore nuncium habere non potuerim ;", | |
| "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", | |
| "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", | |
| "candidate_score": 0.629029, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_1", | |
| "bdc_text": "Hodie primum tuas pridie Caroli scriptas accepi , honorande domine et compater , et gaudeo te meas interea accepisse et satis tibi esse factum .", | |
| "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_3", | |
| "psc_text": "ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognovimus. 3. Porro autem de pudicitia conjugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, numquid audiremus, nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui vitam tuam, non in superficie, sed penitus nosset? De hoc itaque tuo bono, Dei dono, me quoque delectat familiarius, et aliquanto diutius loqui tecum. Scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo, diutius sis nobiscum. Nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas, nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas venire potuerunt, admodum delecteris; quanto magis quod ad te scribitur, ubi tanquam praesenti loquar, et advertere dignaberis attentius, et accipere gratius? Ab hac ergo epistola perge ad librum, quem simul misi, qui tuae Reverentiae et cur conscriptus sit, et cur ad te potissimum missus, ipse suo principio commodius intimabit.", | |
| "candidate_score": 0.626027, | |
| "ce_score": null | |
| } | |
| ] | |
| }, | |
| { | |
| "rank": 6, | |
| "cf_id": "cf021", | |
| "work_id": "stoa0040.stoa060.opp-lat1", | |
| "max_score": 0.658935, | |
| "ce_confirmed": false, | |
| "evidence": [ | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_28_30", | |
| "bdc_text": "Salutant te fratres et symmystae omnes , socer item , mater , uxor , Zehenderi . Bernae 4 . februarii 1566 .", | |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa060.opp-lat1_window_16", | |
| "psc_text": "om. SG 11 his T propinquitatS B redimit K 12 exibet IZSRE et jet T uiros sanctos MENX 13 sanctos feminas B ereditate SR 14 eius om. MENX tota ecclesia est AG quia] quae ]''(ADGT 15 gratia 2JP uti Pl 16 est eius T est om. AG pia MEX pie N eius patris S eiusl mei A 17 que E donec ex dona m. 2 H ipse in eis X eis ipse] ipsis N ipse om. E 18 ergo om. MNX fatiens K 19 pr. et om. R 22 mater est et uirgo bd non capitis nostri, quod est ipse saluator, ex quo magis illa spiritaliter nata est, quia omnes qui in eum crediderint, in quibus et ipsa est, recte filii sponsi appellantur, sed plane mater membrorum eius, quod nos sumus, quia cooperata est caritate, ut fideles in ecclesia nascerentur, quae illius capitis membra sunt, corpore uero ipsius capitis mater.", | |
| "candidate_score": 0.658935, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_28", | |
| "bdc_text": "Salutant te fratres et symmystae omnes , socer item , mater , uxor , Zehenderi .", | |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa060.opp-lat1_window_16", | |
| "psc_text": "om. SG 11 his T propinquitatS B redimit K 12 exibet IZSRE et jet T uiros sanctos MENX 13 sanctos feminas B ereditate SR 14 eius om. MENX tota ecclesia est AG quia] quae ]''(ADGT 15 gratia 2JP uti Pl 16 est eius T est om. AG pia MEX pie N eius patris S eiusl mei A 17 que E donec ex dona m. 2 H ipse in eis X eis ipse] ipsis N ipse om. E 18 ergo om. MNX fatiens K 19 pr. et om. R 22 mater est et uirgo bd non capitis nostri, quod est ipse saluator, ex quo magis illa spiritaliter nata est, quia omnes qui in eum crediderint, in quibus et ipsa est, recte filii sponsi appellantur, sed plane mater membrorum eius, quod nos sumus, quia cooperata est caritate, ut fideles in ecclesia nascerentur, quae illius capitis membra sunt, corpore uero ipsius capitis mater.", | |
| "candidate_score": 0.642251, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_8_10", | |
| "bdc_text": "Si non molestum est , expone mihi ista . Bi uns ist nüt anders , dann was ir vor habend . Miner herren amptman zuͦ Monderys ist zwürend in kurtzem zuͦ Meiland gsin ;", | |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa060.opp-lat1_window_207", | |
| "psc_text": "K 16 cathecumeni C1 cathecumini CaKZABRTa catecumeni Pl catecumini GMXEN caticumini SH 17 uero] ergo N baptizantes B oranti B 18 et alt. om. MENX gregis MENX ac K 19 se] sed X 20 gloriari debere E 22 secuntur SARBGMNXf amissa; sed quia eadem ipsa Apocalypsis, ubi tales tali reue. lati sunt, etiam hinehinc eos laudat, quod in ore eorum non sit inuentum mendacium, meminerint etiam in hoc esse ueraces, ne se audeant dicere non habere peccatum. idem quippe Iohannes, qui illud uidit, hoc dixit: si dixerimus, quia peccatum non habemus, nos ipsos decipimus, et ueritas in nobis non est. quodsi confessi fuerimus delicta nostra, frdelisfidelis est et iustus, ut dimittat nobis peccata nostra et purget nos ab omni iniquitate. quodsi dixerimus, quoniam non peccauimus, mendacem faciemus eum, et uerbum eius non erit in nobis. hoc certe non illis aut illis, sed christianisChristianis omnibus dicitur, ubi et uirgines se debent", | |
| "candidate_score": 0.616182, | |
| "ce_score": null | |
| } | |
| ] | |
| }, | |
| { | |
| "rank": 7, | |
| "cf_id": "cf021", | |
| "work_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1", | |
| "max_score": 0.658376, | |
| "ce_confirmed": false, | |
| "evidence": [ | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_1_3", | |
| "bdc_text": "Hodie primum tuas pridie Caroli scriptas accepi , honorande domine et compater , et gaudeo te meas interea accepisse et satis tibi esse factum . Torsit me ipsum quoque , quod tanto tempore nuncium habere non potuerim ; alioqui pridem et frequentius scripsissem .", | |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", | |
| "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", | |
| "candidate_score": 0.658376, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_31_33", | |
| "bdc_text": "I [ohannes ] Hallerus tuus . Clarissimo viro d. Heinrycho Bullingero , Tigurinae ecclesiae pastori fidelissimo , domino meo honorando et compatri charissimo . M. Heinrich Bullingern zuͦ Zürich.", | |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", | |
| "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", | |
| "candidate_score": 0.654016, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_1_3", | |
| "bdc_text": "Hodie primum tuas pridie Caroli scriptas accepi , honorande domine et compater , et gaudeo te meas interea accepisse et satis tibi esse factum . Torsit me ipsum quoque , quod tanto tempore nuncium habere non potuerim ; alioqui pridem et frequentius scripsissem .", | |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4", | |
| "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1", | |
| "candidate_score": 0.652368, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_32", | |
| "bdc_text": "Clarissimo viro d. Heinrycho Bullingero , Tigurinae ecclesiae pastori fidelissimo , domino meo honorando et compatri charissimo .", | |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", | |
| "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", | |
| "candidate_score": 0.649636, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_2_4", | |
| "bdc_text": "Torsit me ipsum quoque , quod tanto tempore nuncium habere non potuerim ; alioqui pridem et frequentius scripsissem . Sangallenses literas , quas una cum his accepi , remitto ;", | |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", | |
| "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", | |
| "candidate_score": 0.639593, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_0_2", | |
| "bdc_text": "S . Hodie primum tuas pridie Caroli scriptas accepi , honorande domine et compater , et gaudeo te meas interea accepisse et satis tibi esse factum . Torsit me ipsum quoque , quod tanto tempore nuncium habere non potuerim ;", | |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", | |
| "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", | |
| "candidate_score": 0.638752, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_1", | |
| "bdc_text": "Hodie primum tuas pridie Caroli scriptas accepi , honorande domine et compater , et gaudeo te meas interea accepisse et satis tibi esse factum .", | |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4", | |
| "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1", | |
| "candidate_score": 0.62989, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_23_25", | |
| "bdc_text": "Hoffmeister zuͦ Küngßfelden hatt mir heruff gschickt , was ir junker Hartman und imm zuͦgschriben . Den abdruck des keiserlichen mandats und der absagbriefen wil ich üch nehermalen wider schicken ; ich hab es noch nieman zeigen können dann dem herren von Dießbach ;", | |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_150", | |
| "psc_text": "et epist. CCVIl ad Claudium 3 actus T necessarios om. P 4 honorandae K hortande C 5 flagare K fraglare P. satis s. l. m. 2 E 6 iocunditate CTEPBMSWAm 7 tuae] uestre m 8 sed codd. sed et bd ammonens P ammoneijs V ammones KBMSAm per om. It alippium C alypyum T alipium PBA 9 adea P quod P 10 ad hoc] adhuc B ad hunc TKRVPMSWAm\\\\i et ad hunc in ras. F 11 fratris mei BMSAm id didici] addidici m. 1 C, TEKRN etiam prolatas ab eo chartulas legi, quas post eius de Rauenna profectionem Romam mittere ipse curasti, ubi aduersariorum potui uaniloquia reperire, ad ea respondere adiuuante domino quanta possum ueritate et scripturarum diuinarum auctoritate proposui. § 2 Chartula, cui nunc respondeo, hoc titulo praenotatur: 'capitula de libro Augustini quem scripsit contra quae de libris pauca decerpsi'. hic uideo eum qui tuae praestantiae ista scripta direxit de", | |
| "candidate_score": 0.615924, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_23", | |
| "bdc_text": "Hoffmeister zuͦ Küngßfelden hatt mir heruff gschickt , was ir junker Hartman und imm zuͦgschriben .", | |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_150", | |
| "psc_text": "et epist. CCVIl ad Claudium 3 actus T necessarios om. P 4 honorandae K hortande C 5 flagare K fraglare P. satis s. l. m. 2 E 6 iocunditate CTEPBMSWAm 7 tuae] uestre m 8 sed codd. sed et bd ammonens P ammoneijs V ammones KBMSAm per om. It alippium C alypyum T alipium PBA 9 adea P quod P 10 ad hoc] adhuc B ad hunc TKRVPMSWAm\\\\i et ad hunc in ras. F 11 fratris mei BMSAm id didici] addidici m. 1 C, TEKRN etiam prolatas ab eo chartulas legi, quas post eius de Rauenna profectionem Romam mittere ipse curasti, ubi aduersariorum potui uaniloquia reperire, ad ea respondere adiuuante domino quanta possum ueritate et scripturarum diuinarum auctoritate proposui. § 2 Chartula, cui nunc respondeo, hoc titulo praenotatur: 'capitula de libro Augustini quem scripsit contra quae de libris pauca decerpsi'. hic uideo eum qui tuae praestantiae ista scripta direxit de", | |
| "candidate_score": 0.590928, | |
| "ce_score": null | |
| } | |
| ] | |
| }, | |
| { | |
| "rank": 8, | |
| "cf_id": "cf021", | |
| "work_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV", | |
| "max_score": 0.655984, | |
| "ce_confirmed": false, | |
| "evidence": [ | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_30_32", | |
| "bdc_text": "februarii 1566 . I [ohannes ] Hallerus tuus . Clarissimo viro d. Heinrycho Bullingero , Tigurinae ecclesiae pastori fidelissimo , domino meo honorando et compatri charissimo .", | |
| "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_2650", | |
| "psc_text": "eis quando venit Jesus: Dixerunt ergo ei alii discipuli: Vidimus Dominum. Ille autem dixit eis: Nisi videro in manibus ejus fixuram clavorum, et mittam digitum meum in locum clavorum, et mittam manum meam in latus ejus, non credam. Et post dies octo iterum erant discipuli ejus intus, et Thomas cum eis. Venit Jesus januis clausis, et stetit in medio, et dixit: Pax vobis. Deinde dicit Thomae: Infer digitum tuum huc, et vide manus meas, et affer manum tuam, et mitte in latus meum; et noli esse incredulus, sed fidelis. Respondit Thomas et dixit ei: Dominus meus et Deus meus. » Videbat tangebatque hominem, et confitebatur Deum quem non videbat neque tangebat; sed per hoc quod videbat atque tangebat, illud jam remota dubitatione credebat. Dicit ei Jesus: Quia vidisti me, credidisti. Non ait, tetigisti me; sed, vidisti me: quoniam generalis quodammodo sensus est visus. Nam et per alios quatuor sensus nominari", | |
| "candidate_score": 0.655984, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_28_30", | |
| "bdc_text": "Salutant te fratres et symmystae omnes , socer item , mater , uxor , Zehenderi . Bernae 4 . februarii 1566 .", | |
| "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_377", | |
| "psc_text": "in eo occultus erat, in quo benedicuntur omnes gentes, sicut promissum est Abrahae dicente Domino, In semine tuo benedicentur omnes gentes (Gen. XXII, 18) . Nondum autem intelligebatur, quia nondum aqua conversa erat in vinum. Ergo omnibus gentibus dispensabatur prophetia. Quod ut emineat jucundius, de singulis aetatibus, tanquam de singulis hydriis, pro tempore quaedam commemoremus. 10. In ipso exordio Adam et Eva parentes omnium gentium erant, non tantummodo Judaeorum; et quidquid figurabatur in Adam de Christo, ad omnes utique gentes pertinebat, quibus salus est in Christo. Quid ergo potissimum dicam de aqua primae hydriae, nisi quod Apostolus ait de Adam et Eva? Nemo enim me dicet prave intellexisse, quando intellectum non meum, sed Apostoli profero. Illud ergo unum quantum mysterium de Christo continet, quod commemorat Apostolus, dicens, Et erunt duo in carne una: sacramentum hoc magnum est (Ephes. III, 31 et 32) ? Et ne quis magnitudinem istam sacramenti in", | |
| "candidate_score": 0.632614, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_5_7", | |
| "bdc_text": "nihil enim continent , quod non in aliis sit aut quod non habuerimus prius , praeter paucula quaedam , quę exscripsi . Unum in illis non intelligo , quod scribitur : \"So fro sind wir , das an der mittwochen die sünderung zwüschend dem apt geschehen. \" Was das für ein sünderung sige , wei ß ich nitt , und wie die statt entlich mitt dem apt vertragen .", | |
| "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1441", | |
| "psc_text": "sit. Est enim medium separans, sed contra est mediator reconcilians; medium separans est peccatum, mediator reconcilians est Dominus Jesus Christus: Unus enim Deus, et unus mediator Dei et hominum, homo Christus Jesus (I Tim. II, 5) . Ut ergo tollatur maceria separans quod est peccatum, venit ille mediator, et factus est sacrificium sacerdos ipse. Et quia sacrificium factus est pro peccato, offerens seipsum in holocaustum in cruce passionis suae, sequitur Apostolus et dicit, cum dixisset, Obsecramus pro Christo, reconciliari Deo: quasi diceremus, quomodo poterimus reconciliari? Eum, inquit, id est ipsum Christum, qui non noverat peccatum, peccatum pro nobis fecit, ut nos simus justitia Dei in ipso (II Cor. V, 20, 21) . Eum ipsum, inquit, Christum Deum, qui non noverat peccatum. Venit enim in carne, hoc est in similitudine carnis peccati (Rom. VIII, 3), non tamen in carne peccati, non habens ullum omnino peccatum: et ideo factus est verum sacrificium", | |
| "candidate_score": 0.630391, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_27_29", | |
| "bdc_text": "Haec raptim ad tuas . Salutant te fratres et symmystae omnes , socer item , mater , uxor , Zehenderi . Bernae 4 .", | |
| "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_399", | |
| "psc_text": "Abrahae dictus est Lot (Id. XIII, 8, et XIV, 14); filius erat fratris ipsius. Lege, et invenies quia Abraham patruus erat Lot (Id. XI, 27, 31), et dicti sunt fratres. Unde, nisi quia cognati? Item Jacob Laban Syrum habebat avunculum: frater enim erat Laban matris Jacob, id est Rebeccae uxoris Isaac (Id. XXVIII, 2). Lege Scripturam, et invenies quia fratres dicuntur avunculus et sororis filius (Id. XXIX, 12-15). Qua regula cognita, invenies omnes consanguineos Mariae fratres esse Christi. 3. Sed illi discipuli magis erant fratres; quia et illi cognati fratres non essent, si discipuli non essent: et sine causa fratres, si magistrum non agnoscerent fratrem. Nam quodam loco cum ei nuntiati essent mater et fratres ejus foris stantes, ille autem cum discipulis suis loquebatur, ait: Quae mihi mater, vel qui fratres? Et extendens manum super discipulos suos, dixit, Hi sunt fratres mei: et, Quicumque fecerit voluntatem Patris mei, ille mihi", | |
| "candidate_score": 0.622339, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_7_9", | |
| "bdc_text": "\"So fro sind wir , das an der mittwochen die sünderung zwüschend dem apt geschehen. \" Was das für ein sünderung sige , wei ß ich nitt , und wie die statt entlich mitt dem apt vertragen . Si non molestum est , expone mihi ista . Bi uns ist nüt anders , dann was ir vor habend .", | |
| "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1916", | |
| "psc_text": "demonstraturus Jesus turbatus est spiritu, praeterito sermone disserui: sed fortassis quod ibi non dixi, etiam hoc nobis Dominus significare sua perturbatione dignatus est, quod scilicet falsos fratres, et dominici agri illa zizania ita necesse est usque ad messis tempus inter frumenta tolerari (Matth. XIII, 29, 30), ut quando ex eis aliqua separari etiam ante messem urgens causa compellit, fieri sine Ecclesiae perturbatione non possit. Hanc perturbationem sanctorum suorum per schismaticos et haereticos futuram, quodammodo praenuntians Dominus, praefiguravit in seipso, cum exituro Juda homine malo, et commixtionem frumenti, in qua diu fuerat toleratus, separatione apertissima relicturo, turbatus est non carne, sed spiritu. Spirituales enim ejus in hujusmodi scandalis non perversitate, sed charitate turbantur; ne forte in separatione aliquorum zizaniorum, simul aliquod eradicetur et triticum. 2. Turbatus itaque est Jesus spiritu, et protestatus est, et dixit: Amen, amen dico vobis, quia unus ex vobis tradet me. Unus ex vobis, numero, non merito;", | |
| "candidate_score": 0.620802, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_7", | |
| "bdc_text": "\"So fro sind wir , das an der mittwochen die sünderung zwüschend dem apt geschehen. \" Was das für ein sünderung sige , wei ß ich nitt , und wie die statt entlich mitt dem apt vertragen .", | |
| "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1441", | |
| "psc_text": "sit. Est enim medium separans, sed contra est mediator reconcilians; medium separans est peccatum, mediator reconcilians est Dominus Jesus Christus: Unus enim Deus, et unus mediator Dei et hominum, homo Christus Jesus (I Tim. II, 5) . Ut ergo tollatur maceria separans quod est peccatum, venit ille mediator, et factus est sacrificium sacerdos ipse. Et quia sacrificium factus est pro peccato, offerens seipsum in holocaustum in cruce passionis suae, sequitur Apostolus et dicit, cum dixisset, Obsecramus pro Christo, reconciliari Deo: quasi diceremus, quomodo poterimus reconciliari? Eum, inquit, id est ipsum Christum, qui non noverat peccatum, peccatum pro nobis fecit, ut nos simus justitia Dei in ipso (II Cor. V, 20, 21) . Eum ipsum, inquit, Christum Deum, qui non noverat peccatum. Venit enim in carne, hoc est in similitudine carnis peccati (Rom. VIII, 3), non tamen in carne peccati, non habens ullum omnino peccatum: et ideo factus est verum sacrificium", | |
| "candidate_score": 0.619936, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_7", | |
| "bdc_text": "\"So fro sind wir , das an der mittwochen die sünderung zwüschend dem apt geschehen. \" Was das für ein sünderung sige , wei ß ich nitt , und wie die statt entlich mitt dem apt vertragen .", | |
| "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_2621", | |
| "psc_text": "» Quis potest quae facit, ita disponere, quomodo disposuit homo iste quae passus est? Sed homo mediator Dei et hominum; homo de quo praedictum legitur, Et homo est, et quis agnoscet eum? quoniam homines per quos haec fiebant, non agnoscebant hominem Deum. Homo namque apparebat qui Deus latebat; patiebatur haec omnia qui apparebat, et idem ipse disponebat haec omnia qui latebat. Vidit ergo quia consummata sunt omnia quae oportebat ut fierent antequam acciperet acetum et traderet spiritum; atque ut hoc etiam consummaretur quod Scriptura praedixerat, Et in siti mea potaverunt me aceto (Psal. LXVIII, 22) , Sitio, inquit: tanquam diceret, Hoc minus fecistis, date quod estis. Judaei quippe ipsi erant acetum, degenerantes a vino Patriarcharum et Prophetarum; et tanquam de pleno vase, de iniquitate mundi hujus impleti, cor habentes velut spongiam, cavernosis quodammodo atque tortuosis latibulis fraudulentum. Hyssopum autem cui circumposuerunt spongiam aceto plenam, quoniam herba est humilis, et pectus", | |
| "candidate_score": 0.619705, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_7", | |
| "bdc_text": "\"So fro sind wir , das an der mittwochen die sünderung zwüschend dem apt geschehen. \" Was das für ein sünderung sige , wei ß ich nitt , und wie die statt entlich mitt dem apt vertragen .", | |
| "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1930", | |
| "psc_text": "Dominus per buccellam tinctam atque porrectam suum exprimit traditorem, fortassis per panis tinctionem illius significans fictionem. Non enim omnia quae tinguntur, abluuntur; sed ut inficiantur, nonnulla tinguntur. Si autem bonum aliquid hic significat tinctio, eidem bono ingratum non immerito est secuta damnatio. 4. Adhuc tamen Judae possesso, non a Domino, sed a diabolo, cum homini ingrato intrasset panis in ventrem, hostis in mentem: adhuc, inquam, tanti mali jam corde concepti plenus restabat effectus, cujus jam praecesserat damnandus affectus. Itaque cum Dominus panis vivus panem mortuo tradidisset, et panem tradendo panis traditorem ostendisset: Quod facis, inquit, fac citius. Non praecepit facinus; sed praedixit Judae malum, nobis bonum. Quid enim Judae pejus, et quid nobis melius quam traditus Christus, ab illo adversus illum, pro nobis praeter illum? Quod facis, fac citius. O verbum libentius parati, quam irati! o verbum non tam poenam exprimens proditoris, quam mercedem significans Redemptoris! Dixit enim, Quod facis,", | |
| "candidate_score": 0.610473, | |
| "ce_score": null | |
| } | |
| ] | |
| }, | |
| { | |
| "rank": 9, | |
| "cf_id": "cf021", | |
| "work_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis", | |
| "max_score": 0.654324, | |
| "ce_confirmed": false, | |
| "evidence": [ | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_1_3", | |
| "bdc_text": "Hodie primum tuas pridie Caroli scriptas accepi , honorande domine et compater , et gaudeo te meas interea accepisse et satis tibi esse factum . Torsit me ipsum quoque , quod tanto tempore nuncium habere non potuerim ; alioqui pridem et frequentius scripsissem .", | |
| "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_841", | |
| "psc_text": "PRIMUM. 1. Praestabit nobis, qui diem istum commendavit in sanctis suis, ut infirmitas vocis nostrae sufficiat intentioni vestrae. Hoc ideo commendavi, ut me silentio vestro adjuvare dignemini: animus enim promptus est ad vos, sed caro infirma. Et ipse animus, quaecumque forte gaudia de Scriptura Dei concepit, parturit et parere quaerit in auribus et mentibus vestris: praestate in vobis nidum sermoni. Commendatur enim et in Scriptura turtur, quaerere nidum sibi, ubi ponat pullos suos (Psal. LXXXIII, 4). Et hoc quod gestamus in manibus, Scriptura scilicet quam videtis, commendat nobis inquirendam et laudandam mulierem quamdam, de qua paulo ante, cum legeretur, audistis, magnam, habentem magnum virum, eum virum qui invenit perditam, ornavit inventam. De hac secundum lectionis tenorem, quam me portare conspicitis, pauca pro tempore, quae Dominus suggesserit, dicam. Dies enim est martyrum: et ideo magis laudanda est mater martyrum. Jam quae sit ista mulier, me proloquente accepistis: videte etiam ut me", | |
| "candidate_score": 0.654324, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_30_32", | |
| "bdc_text": "februarii 1566 . I [ohannes ] Hallerus tuus . Clarissimo viro d. Heinrycho Bullingero , Tigurinae ecclesiae pastori fidelissimo , domino meo honorando et compatri charissimo .", | |
| "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1248", | |
| "psc_text": "Ecce possessio ipsius sumus. Dominus, inquit, pars haereditatis meae et calicis mei (Psal. XV, 5) . Ecce possessio nostra est: sed tamen qua distinctione? Vos homines estis, ego Dominus Deus vester, dicit Dominus Deus noster. SERMO XLVIII . De verbis Michaeae prophetae, cap. VI, 6-8, Quid dignum offeram Domino, etc. Deque Psalmo LXXII, Quam bonus Israel Deus. etc. Habitus in basilica Celerinae. CAPUT PRIMUM. 1. Praedicator verbi operatur in auribus, Deus in corde. Lectiones divinorum eloquiorum, cum recitarentur, audivimus. Ea nobis est materies loquendi proposita; inde sapere debemus, inde seminare quod sapimus, adjuvante illo, in cujus manu sunt, sicut scriptum est, et nos et sermones nostri (Sap. VII, 16) . Nec frustra alio loco scriptum est, In Domino laudabo sermonem, in Domino laudabo verbum (Psal. LV, 11) . Hoc laudatur in Domino, quod dat Dominus. Quamvis ergo infirmi simus, vasa tamen sumus ejus: capimus quantum possumus, communicamus sine livore quod", | |
| "candidate_score": 0.651697, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_0_2", | |
| "bdc_text": "S . Hodie primum tuas pridie Caroli scriptas accepi , honorande domine et compater , et gaudeo te meas interea accepisse et satis tibi esse factum . Torsit me ipsum quoque , quod tanto tempore nuncium habere non potuerim ;", | |
| "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_841", | |
| "psc_text": "PRIMUM. 1. Praestabit nobis, qui diem istum commendavit in sanctis suis, ut infirmitas vocis nostrae sufficiat intentioni vestrae. Hoc ideo commendavi, ut me silentio vestro adjuvare dignemini: animus enim promptus est ad vos, sed caro infirma. Et ipse animus, quaecumque forte gaudia de Scriptura Dei concepit, parturit et parere quaerit in auribus et mentibus vestris: praestate in vobis nidum sermoni. Commendatur enim et in Scriptura turtur, quaerere nidum sibi, ubi ponat pullos suos (Psal. LXXXIII, 4). Et hoc quod gestamus in manibus, Scriptura scilicet quam videtis, commendat nobis inquirendam et laudandam mulierem quamdam, de qua paulo ante, cum legeretur, audistis, magnam, habentem magnum virum, eum virum qui invenit perditam, ornavit inventam. De hac secundum lectionis tenorem, quam me portare conspicitis, pauca pro tempore, quae Dominus suggesserit, dicam. Dies enim est martyrum: et ideo magis laudanda est mater martyrum. Jam quae sit ista mulier, me proloquente accepistis: videte etiam ut me", | |
| "candidate_score": 0.637706, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_5_7", | |
| "bdc_text": "nihil enim continent , quod non in aliis sit aut quod non habuerimus prius , praeter paucula quaedam , quę exscripsi . Unum in illis non intelligo , quod scribitur : \"So fro sind wir , das an der mittwochen die sünderung zwüschend dem apt geschehen. \" Was das für ein sünderung sige , wei ß ich nitt , und wie die statt entlich mitt dem apt vertragen .", | |
| "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1003", | |
| "psc_text": "Nonne mirum est audire illos ista, habere illos ista, legere illos ista, non invenire de quo dici potuerit, nisi de illo uno qui in Evangelio praedicatur per orbem terrarum, et adhuc non esse Christianos, sed sic illos esse caecos adversus evidentissima eloquia Prophetarum? Noli mirari caecitatem Judaeorum de Christo. CAPUT III. Ecce transit quod dicitur de sponso, incipit dici et de sponsa; et quomodo in sponso mirabaris caecitatem Judaeorum, sic in sponsa miraberis caecitatem haereticorum. 6. Jam modo miremur caecitatem Judaeorum. Dominus tradidit illum pro peccatis nostris; et ipse, quoniam male tractatus est, non aperuit os. Ut ovis ad immolandum ductus est; et ut agnus ante eum qui se tonderet fuit sine voce, sic non aperuit os suum. In humilitate judicium ejus sublatum est. Et ne contemnas, Generationem ejus quis enarrabit? Quam generationem? Ante luciferum genui te (Psal. CIX, 3) . Ecce una generatio: Ante luciferum, ante omnia quae facta", | |
| "candidate_score": 0.636177, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_6_8", | |
| "bdc_text": "Unum in illis non intelligo , quod scribitur : \"So fro sind wir , das an der mittwochen die sünderung zwüschend dem apt geschehen. \" Was das für ein sünderung sige , wei ß ich nitt , und wie die statt entlich mitt dem apt vertragen . Si non molestum est , expone mihi ista .", | |
| "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3485", | |
| "psc_text": "Et quid ei prodest de se invento scientia, quam sauciat conscientia? CAPUT II. 2. De se ipso an hic loquatur Apostolus. Loquitur ergo et in ista lectione, quae hodie recitata est, ille qui invenit se. Scimus, inquit, quia lex spiritualis est; ego autem carnalis sum, venumdatus sub peccato. Quod enim operor, ignoro. Non enim quod volo, hoc ago; sed quod odi, illud facio. Quaeritur hoc loco magna diligentia quis intelligatur, utrum ipse Apostolus qui loquebatur; an alium aliquem in se transfiguravit, quem tangeret in se, sicut dixit quodam loco: Haec autem omnia transfiguravi in me et Apollo propter vos, ut in nobis discatis (I Cor. IV, 6) . Si ergo Apostolus loquitur (quod nemo dubitat), et cum dicit, Non quod volo ago; sed quod odi, illud facio, non de altero, sed de se ipso dicit: quid sumus intellecturi, fratres mei? Itane apostolus Paulus nolebat, verbi gratia, facere adulterium, et faciebat", | |
| "candidate_score": 0.63417, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_28_30", | |
| "bdc_text": "Salutant te fratres et symmystae omnes , socer item , mater , uxor , Zehenderi . Bernae 4 . februarii 1566 .", | |
| "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3681", | |
| "psc_text": "Omnis caro fenum (Isai. XL, 6) . Sed corpus tuum membrum est Christi. Quo ibas? Redi. Quo te tanquam praecipitare cupiebas? Parce in te Christo, agnosce in te Christum. Tollens ergo membra Christi, faciam membra meretricis? Meretrix est enim quae tibi ad adulterium consentit: et forte ipsa christiana tollit membra Christi, et facit membra adulteri. Invicem in vobis contemnitis Christum, nec agnoscitis Dominum vestrum, nec cogitatis pretium vestrum. Qualis autem ille Dominus, qui servos suos fecit fratres suos? Sed parum erat fratres suos, nisi faceret membra sua. Itane tanta dignitas viluit? Quia tam benigne praestita est, non honor ei retribuitur? Si non praestaretur, desideraretur: quia praestita est, contemnitur? CAPUT II. 2. Fornicator in Spiritum sanctum injuriosus. Haec autem corpora nostra, quae dicit Apostolus membra esse Christi, propter corpus Christi, quod ex genere corporis nostri suscepit; haec ergo corpora nostra dicit idem apostolus templum esse in nobis Spiritus sancti, quem habemus", | |
| "candidate_score": 0.63408, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_12_14", | |
| "bdc_text": "Die reden sind unglich : ettlich sagend vom Niderland , ettlich von Genff. De ßhalb man wol darff , gott zuͦ bitten und sorg zhan. Min herren , die gesanten , sind von Genff noch nitt kommen ; weiß nitt , was si bringen werdend .", | |
| "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1662", | |
| "psc_text": "Sed petitur et a nobis. Mendici enim Dei sumus: ut agnoscat ille mendicos suos, agnoscamus et nos nostros. Sed et ibi etiam cogitemus, quando petitur a nobis, qui petunt, a quibus petunt, quid petunt. Qui petunt? Homines. A quibus petunt? Ab hominibus. Qui petunt? Mortales. A quibus petunt? A mortalibus. Qui petunt? Fragiles. A quibus petunt? A fragilibus. Qui petunt? Miseri. A quibus petunt? A miseris. Excepta substantia facultatum, tales sunt qui petunt, quales sunt a quibus petunt. Quam frontem habes petendo ad Dominum tuum, qui non agnoscis parem tuum? Non sum, inquit, talis: absit a me, ut talis sim. Inflatus obsericatus ista loquitur de pannoso. Sed ego nudos interrogo. Non interrogo in vestibus, quales sitis, sed quales nati fueritis. Ambo nudi, ambo infirmi, miseram vitam inchoantes, ideo ambo plorantes. CAPUT VIII. 9. Dives et pauper in nativitate et morte aequales. Ecce recole, dives, primordia tua: vide utrum huc aliquid", | |
| "candidate_score": 0.628188, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_10", | |
| "bdc_text": "Miner herren amptman zuͦ Monderys ist zwürend in kurtzem zuͦ Meiland gsin ;", | |
| "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2495", | |
| "psc_text": "dexteras sibi datas fuisse, et signum concordiae, signum consonantiae, quod ab se ipsi didicerant, eis in nihilo discrepabat. Deinde placuisse dicit inter se et ipsos, ut ipse ad Gentes, illi autem in circumcisionem irent (Galat. II, 1-9); ille seminator, illi messores. Merito etiam Athenienses, quamvis nescientes, nomen suum ei dixerunt. Audientes enim ab eo verbum: Quis est, inquiunt, hic seminator verborum (Act. XVII, 18) . CAPUT II. 2. Messes duae, Judaeorum et Gentium. Attendite ergo, et delectet vos mecum inspicere agriculturam Dei, et in ea messes duas, unam transactam, aliam futuram: transactam in populo Judaeorum, futuram in populis Gentium. Probemus hoc: et unde nisi de Scriptura Dei Domini messis? Ecce habemus ibi praesenti capitulo dictum esse, Messis multa, operarii autem pauci. Rogate Dominum messis, ut mittat operarios in messem suam. Sed quia in illa messe futuri erant contradictores et persecutores Judaei: Ecce, inquit, mitto vos sicut agnos in medio luporum.", | |
| "candidate_score": 0.623008, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_13", | |
| "bdc_text": "ettlich sagend vom Niderland , ettlich von Genff. De ßhalb man wol darff , gott zuͦ bitten und sorg zhan. Min herren , die gesanten , sind von Genff noch nitt kommen ;", | |
| "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1662", | |
| "psc_text": "Sed petitur et a nobis. Mendici enim Dei sumus: ut agnoscat ille mendicos suos, agnoscamus et nos nostros. Sed et ibi etiam cogitemus, quando petitur a nobis, qui petunt, a quibus petunt, quid petunt. Qui petunt? Homines. A quibus petunt? Ab hominibus. Qui petunt? Mortales. A quibus petunt? A mortalibus. Qui petunt? Fragiles. A quibus petunt? A fragilibus. Qui petunt? Miseri. A quibus petunt? A miseris. Excepta substantia facultatum, tales sunt qui petunt, quales sunt a quibus petunt. Quam frontem habes petendo ad Dominum tuum, qui non agnoscis parem tuum? Non sum, inquit, talis: absit a me, ut talis sim. Inflatus obsericatus ista loquitur de pannoso. Sed ego nudos interrogo. Non interrogo in vestibus, quales sitis, sed quales nati fueritis. Ambo nudi, ambo infirmi, miseram vitam inchoantes, ideo ambo plorantes. CAPUT VIII. 9. Dives et pauper in nativitate et morte aequales. Ecce recole, dives, primordia tua: vide utrum huc aliquid", | |
| "candidate_score": 0.622523, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_10", | |
| "bdc_text": "Miner herren amptman zuͦ Monderys ist zwürend in kurtzem zuͦ Meiland gsin ;", | |
| "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2493", | |
| "psc_text": "ergo, ut intelligamus istam messem fuisse in populo Judaeorum. Ad illam messem venit Dominus messis, ad illam messem misit messores: ad Gentes autem non messores, sed seminatores. Intelligamus ergo messem factam in populo Judaeorum, sementem in populis Gentium. Ex illa enim messe Apostoli electi sunt, ubi jum cum meteretur, maturum erat; quia ibi Prophetae seminaverunt. Delectat inspicere agriculturam Dei, et oblectari donis ejus, et operariis in agro ejus. In hac enim agricultura operabatur qui dicebat: Plus omnibus illis laboravi. Sed vires ei dabantur ad operandum a Domino messis: ideo subjecit, Non ego sum, sed gratia Dei mecum (I Cor. XV, 10) . Nam se in agricultura versari satis ostendit, ubi ait: Ego plantavi, Apollo rigavit (Id. III, 6) . Hic autem Apostolus de Saulo Paulus, hoc est de superbo minimus: Saulus enim a Saüle denominatur: paulum autem modicum est: unde nomen suum quodam modo interpretatus, ait, Ego sum minimus Apostolorum", | |
| "candidate_score": 0.62022, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_9_11", | |
| "bdc_text": "Bi uns ist nüt anders , dann was ir vor habend . Miner herren amptman zuͦ Monderys ist zwürend in kurtzem zuͦ Meiland gsin ; schript herus von großer rüstung , die in Italia sige , auch von ankunfft der Hispanier .", | |
| "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1743", | |
| "psc_text": "quid? Nos, inquit, de plenitudine ejus accepimus (Joan. I, 27, 16) . Lucernam se confessus est de illo accensam, et ideo ad pedes ejus confugit, ne ad alta petens vento superbiae exstingueretur. Tam quippe magnus erat, ut Christus putaretur: et si non ipse testis suus esset quia non erat ipse, remaneret error, et putaretur ipse. Qualis humilis? Deferebatur illi honor a populo, et ipse respuebat. Errabant homines in ejus magnitudine, et ipse se humiliabat. Nolebat crescere hominum verbis, quia comprehenderat Dei Verbum. 2. Christi testimonium de Joanne. Ergo hoc Joannes de Christo: Christus de Joanne quid? Modo audivimus: Coepit dicere ad turbas de Joanne: Quid existis in desertum videre? arundinem vento moveri? Utique non; quia Joannes non circumflabatur omni vento doctrinae. Sed quid existis videre? hominem mollibus vestitum? Non; quia Joannes aspera erat veste vestitus: habebat enim vestem de pilis camelorum, non de plumis. Sed quid existis videre? prophetam? Ita:", | |
| "candidate_score": 0.618723, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_9_11", | |
| "bdc_text": "Bi uns ist nüt anders , dann was ir vor habend . Miner herren amptman zuͦ Monderys ist zwürend in kurtzem zuͦ Meiland gsin ; schript herus von großer rüstung , die in Italia sige , auch von ankunfft der Hispanier .", | |
| "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2499", | |
| "psc_text": "seminando; in adventu Domini matura messis inventa est. Missi messores cum falce Evangelii, portaverunt manipulos ad aream dominicam, ubi Stephanus trituraretur. CAPUT III. 3. Semen Evangelii Gentibus transmissum. Hic autem accedit Paulus ille, et ad Gentes mittitur. Et non tacet hoc in commendando gratiam, quam praecipue proprieque suscepit. Ait enim in Scripturis suis, missum se esse praedicare Evangelium, ubi Christus non erat nominatus. Sed jam quia facta est illa messis, et omnes Judaei qui remanserunt, messem attendamus quod nos sumus. Seminatum est enim ab Apostolis et Prophetis. Ipse Dominus seminavit. Ipse enim in Apostolis fuit, quia et ipse messuit Christus. Non enim illi aliquid sine illo: ille perfectus est sine illis. Ipse enim illis ait: Quia sine me nihil potestis facere (Id. XV, 5) . Seminans ergo Christus jam in Gentibus quid dicit? Exiit seminans seminare. Ibi mittuntur messores metere, hic exiit seminans seminare impiger. Quid enim pertimuit, quod aliud", | |
| "candidate_score": 0.617085, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_10", | |
| "bdc_text": "Miner herren amptman zuͦ Monderys ist zwürend in kurtzem zuͦ Meiland gsin ;", | |
| "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_273", | |
| "psc_text": "non moritur ibi? Non sunt quidem majores: sed infirma est natura humana, quae etiam minutissimis bestiis interimi potest. Sic et modica peccata: attenditis quia modica sunt; cavete, quia plura sunt. Quam minutissima sunt grana arenae: si arenae amplius in navem mittatur, mergit illam ut pereat. Quam minutae sunt guttae pluviae: nonne flumina implent, et domos dejiciunt? Ergo ista nolite contemnere. Sed dicturi estis: Et quis potest sine istis? Ne hoc diceres (quia vere nemo potest), Deus misericors videns nostram fragilitatem, posuit contra remedia. Quae sunt remedia? Eleemosynarum, jejuniorum, orationum: ipsa sunt tria. Ut autem verum dicas in oratione, perfectae implendae sunt eleemosynae. Quae sunt perfectae eleemosynae? Ut ex quo tibi abundat, des ei qui non habet; et cum te laedit aliquis, ignoscas illi. 18. Sed ne putetis, fratres, quia facienda sunt quotidie adulteria, et eleemosynis quotidianis mundanda sunt. Ad illa majora scelera non sufficiunt quotidianae eleemosynae, ut ea mundent. Aliud", | |
| "candidate_score": 0.616559, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_9_11", | |
| "bdc_text": "Bi uns ist nüt anders , dann was ir vor habend . Miner herren amptman zuͦ Monderys ist zwürend in kurtzem zuͦ Meiland gsin ; schript herus von großer rüstung , die in Italia sige , auch von ankunfft der Hispanier .", | |
| "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1150", | |
| "psc_text": "Deus ab Africo veniet, et sanctus de monte umbroso: cooperiet montes umbra ejus, et gloria ejus plena est terra (Habac. III, 3) . Per omnes ergo gentes, incipientibus ab Jerusalem: Deus ab Africo veniet, et sanctus de monte umbroso et condenso; id est, a monte Oliveti, unde ascendit in coelum, unde misit discipulos suos, ubi etiam ascensurus ait: Non enim vestrum est scire tempora, quae Pater posuit in sua potestate; sed accipietis virtutem ex alto, et eritis mihi testes. Videte quomodo incipit Evangelium: Et eritis mihi testes in Jerusalem, et in Judaea et Samaria, et usque in totam terram (Act. I, 7, 8) . Ergo Deo veniente Christo, et nomen ejus, et praedicatio Evangelii ejus ab Jerusalem, id est, ab Africo; et a monte umbroso, id est, a monte Oliveti: quia per omnes gentes diffamatum est Evangelium. Operiet montes umbra ejus, id est refrigerium ejus, protectio ejus; et laudis ejus", | |
| "candidate_score": 0.61404, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_9_11", | |
| "bdc_text": "Bi uns ist nüt anders , dann was ir vor habend . Miner herren amptman zuͦ Monderys ist zwürend in kurtzem zuͦ Meiland gsin ; schript herus von großer rüstung , die in Italia sige , auch von ankunfft der Hispanier .", | |
| "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2496", | |
| "psc_text": "hoc: et unde nisi de Scriptura Dei Domini messis? Ecce habemus ibi praesenti capitulo dictum esse, Messis multa, operarii autem pauci. Rogate Dominum messis, ut mittat operarios in messem suam. Sed quia in illa messe futuri erant contradictores et persecutores Judaei: Ecce, inquit, mitto vos sicut agnos in medio luporum. Evidentius de hac messe aliquid ostendamus in Evangelio secundum Joannem: ad puteum ubi fatigatus Dominus sedit, magna quidem acta sunt sacramenta, sed angustum tempus est, ut omnia pertractentur. Quod autem ad praesentem rem pertinet, audite. Suscepimus enim messem ostendere in populis, in quibus Prophetae praedicaverunt: ideo enim illi seminatores, ut Apostoli possent esse messores. Samaritana mulier loquitur cum Domino Jesu, et inter caetera cum dixisset ei Dominus, quomodo debeat adorari Deus; ait illa, Scimus quia veniet Messias, qui dicitur Christus, et omnia nos docebit. Et Dominus ad illam: Ego sum qui loquor tecum. Crede quod audis: quid quaeris quod vides?", | |
| "candidate_score": 0.613964, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_26", | |
| "bdc_text": "der ist jetz statthalter absente Steigero et reliquis und laßt üch vast gruͤßen .", | |
| "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2537", | |
| "psc_text": "XII, 37) . Recumbere quid est, nisi vacare? Recumbere quid est, nisi requiescere? Quid est, Transibit, et ministrabit illis? Prius transit, et sic ministrat. Sed ubi? In illo convivio superno, de quo dicit: Amen dico vobis, multi ab oriente et occidente venient, et recumbent cum Abraham, et Isaac, et Jacob in regno coelorum (Matth. VIII, 11) . Ibi Dominus pascit, sed prius hinc transit. Nam ut noveritis, Pascha Transitus interpretatur. Venit Dominus, fecit divina, passus est humana. Numquid adhuc conspuitur? numquid adhuc expalmatur? numquid adhuc spinis coronatur? numquid adhuc flagellatur? numquid adhuc crucifigitur? numquid adhuc lancea vulneratur? Transivit. Denique et Evangelium sic loquitur, quando Pascha fecit cum discipulis suis. Quid dicit Evangelium? Cum autem venisset hora, ut Jesus transiret de hoc mundo ad Patrem (Joan. XIII, 1) . Ergo ille transivit, ut pascat: nos sequamur, ut pascamur. SERMO CIV . Rursus in illud Evangelii Lucae, ubi de Martha et Maria.", | |
| "candidate_score": 0.567293, | |
| "ce_score": null | |
| } | |
| ] | |
| }, | |
| { | |
| "rank": 10, | |
| "cf_id": "cf025", | |
| "work_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II", | |
| "max_score": 0.654203, | |
| "ce_confirmed": false, | |
| "evidence": [ | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_30_32", | |
| "bdc_text": "februarii 1566 . I [ohannes ] Hallerus tuus . Clarissimo viro d. Heinrycho Bullingero , Tigurinae ecclesiae pastori fidelissimo , domino meo honorando et compatri charissimo .", | |
| "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2367", | |
| "psc_text": "intelligit periculum quod evasit, et vile solatium deputat defensoris qui virtutem adversarii debilem putat. Unde bene ereptionem suam Domino tribuens propheta dicebat: Diligam te, Domine, virtus mea (Psal. XVII, 1) , aperte videlicet dicens: Eo te magis diligo, quo infirmitatem 1055 propriam sentiens, virtutem meam te esse cognosco. Hinc rursum ait: Mirifica misericordias tuas, qui salvos facis sperantes in te (Psal. XVI, 7) , quia tunc nimirum misericordiae Domini mirae apud nosmetipsos qui eripimur fiunt, cum per easdem misericordias quam gravia fuerint pericula quae evasimus, agnoscuntur. 15. Vires fraudes que hostis nostri describuntur.---Et quia sermone praecedenti Dominus beato Job mira opera sanctorum sequentium patefecit, ut his auditis disceret de virtutum suarum culmine quam humilia sentire debuisset, nunc ei cum quo hoste bellum gerat ostenditur, et vires fraudesque illius subtilius indicantur, ut qui ad colloquium auctoris sui perductus est, argumenta adversarii aperte cognoscat. Verbis enim sequentibus fideli famulo Dominus cunctas hostis", | |
| "candidate_score": 0.654203, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_9", | |
| "bdc_text": "Bi uns ist nüt anders , dann was ir vor habend .", | |
| "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_982", | |
| "psc_text": "contemplatione mentis sub quibusdam imaginibus solet. In diurna autem luce certius cernimus, in nocturna vero visione cunctanter videmus. Et quia sancti omnes quandiu in hac vita sunt divinae naturae secreta quasi sub quadam imaginatione conspiciunt, quia videlicet necdum sicut sunt ea manifestius contemplantur, bene Eliu, postquam dixit Deum nobis per somnium loqui, subdit: In visione nocturna. Nox quippe est vita praesens, in qua quandiu sumus, per hoc quod interna conspicimus, sub incerta imaginatione caligamus. Propheta namque ad videndum Dominum quadam se premi caligine sentiebat, dicens: Anima mea desideravit te in nocte (Isai. XXVI, 9) . Ac si diceret: In hac obscuritate vitae praesentis videre te appeto, sed adhuc infirmitatis nubilo circumscribor. David quoque hujus noctis caliginem vitans, claritatem veri luminis praestolatus ait: Mane astabo tibi, et videbo (Psal. V, 5) . Adhuc ergo in nocte minus se videre conspicit, qui ad videndum Deum futurum mane concupiscit. Quia vero, ut diximus,", | |
| "candidate_score": 0.643482, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_11_13", | |
| "bdc_text": "schript herus von großer rüstung , die in Italia sige , auch von ankunfft der Hispanier . Die reden sind unglich : ettlich sagend vom Niderland , ettlich von Genff. De ßhalb man wol darff , gott zuͦ bitten und sorg zhan. Min herren , die gesanten , sind von Genff noch nitt kommen ;", | |
| "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_104", | |
| "psc_text": "Domini magnus, juxta et velox nimis. Vox diei Domini amara, tribulabitur ibi fortis. Dies irae dies illa, dies tribulationis et angustiae, dies calamitatis et miseriae, dies tenebrarum et caliginis, dies nebulae et turbinis, dies tubae et clangoris (Sophon. I, 14) . Terrorem ergo districti examinis, quem Sophonias tubam, beatus Job tonitruum appellat. Quem Joel quoque considerans ait: Conturbentur omnes habitatores terrae, quia venit dies Domini, quia prope est dies tenebrarum et caliginis, dies nubis et turbinis: Magnus enim dies Domini, et terribilis valde, et quis sustinebit eum (Joel. II, 1) ? Sed quam incomprehensibilis sit atque inconsiderabilis illa magnitudo, qua in secunda ostensione venturus est, bene utcunque perpendimus, si primi adventus pondera sollicita consideratione pensamus. Certe ut nos a morte redimeret, mori Dominus venit, et defectum nostrae carnis in suo corpore poenasque toleravit. Qui priusquam ad crucis patibulum perveniret, teneri, conspui, illudi, et alapis caedi se pertulit. Ecce ad quanta", | |
| "candidate_score": 0.638398, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_9", | |
| "bdc_text": "Bi uns ist nüt anders , dann was ir vor habend .", | |
| "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_166", | |
| "psc_text": "quoque in interitu vestro ridebo, et subsannabo, cum vobis quod timebatis advenerit, cum irruerit repentina calamitas, et interitus quasi tempestas ingruerit (Prov. I, 26) . Et quia ipsa venturi exitus ignorantia nox vocatur, nocte opprimet eum tempestas, id est turbo eum divini 570 judicii dum ignorat apprehendet. Hinc est namque quod per semetipsam Veritas dicit: Si sciret paterfamilias qua hora fur veniret, vigilaret utique, et non sineret perfodi domum suam. Et vos estote parati, quia qua hora non putatis Filius hominis veniet (Matth. XXIV, 43) . Hinc etiam contra malum servum dicitur: Si autem dixerit malus servus ille in corde suo: Moram facit dominus meus venire, et coeperit percutere conservos suos; manducet autem et bibat cum ebriis; veniet dominus servi illius in die qua non sperat, et hora qua ignorat (Ibid., 48) . Hinc Paulus discipulis dicit: Vos autem, fratres, non estis in tenebris, ut vos dies illa tanquam fur", | |
| "candidate_score": 0.623064, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_20", | |
| "bdc_text": "doch mag ich noch nitt wüßen , was ir bscheid werde sin .", | |
| "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_557", | |
| "psc_text": "Et esse sub sentibus delicias computabant, quia peccatorum delectationibus pressi, ex affectu vitae praesentis quam sint aspera quae patiuntur ignorant. 39. Delicias aestimant manere sub sentibus.---Laetantur itaque, sed sub sentibus, quia rebus quidem temporalibus gaudent, sed tamen dum dispensare sine tribulatione eadem temporalia non valent, ea cura punguntur miseri qua premuntur. Manent sub sentibus, et hoc ipsum delicias aestimant, quia et dura quidem ex praesentis vitae amore tolerant, et tamen affectu nimiae cupiditatis obligati, laborem ejusdem tolerantiae voluptatem putant. Unde recte Jeremias totius in se humanae conversationis speciem sumens, per lamentum queritur, dicens: Inebriavit me absynthio (Thren. III, 15) . Ut enim in superiori jam parte praediximus (Lib. VII, n. 25) , ebrius quisque quod patitur nescit. Qui vero absynthio debriatur, et hoc quod sumpsit amarum est, et tamen non intelligit eamdem amaritudinem qua repletur. Humanum igitur genus recto Dei judicio in voluptatibus suis sibi dimissum, atque per easdem voluptates", | |
| "candidate_score": 0.589738, | |
| "ce_score": null | |
| } | |
| ] | |
| }, | |
| { | |
| "rank": 11, | |
| "cf_id": "cf021", | |
| "work_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Epistolam-Joannis-ad-Parthos-tractatus-X", | |
| "max_score": 0.653811, | |
| "ce_confirmed": false, | |
| "evidence": [ | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_30_32", | |
| "bdc_text": "februarii 1566 . I [ohannes ] Hallerus tuus . Clarissimo viro d. Heinrycho Bullingero , Tigurinae ecclesiae pastori fidelissimo , domino meo honorando et compatri charissimo .", | |
| "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Epistolam-Joannis-ad-Parthos-tractatus-X_window_304", | |
| "psc_text": "Et quid ait? Quoniam bonorum meorum non eges (Psal. XV, 2) . Tu eges bono servi tui. Eget servus bono tuo, ut pascas illum: eges et tu bono servi tui, ut adjuvet te. Non tibi potes aquam implere, non tibi potes coquere, non tibi potes ante equum currere, jumentum tuum non potes curare. Vides quia indiges bono servi tui, obsequio illius indiges. Non es ergo verus dominus, quando indiges inferiore. Ille est verus Dominus qui nihil a nobis quaerit; et vae nobis, si eum non quaeramus. Nihil a nobis quaerit; et quaesivit nos, cum eum non quaereremus. Ovis una erraverat; invenit eam, gaudens in humeris suis reportavit (Luc. XV, 4, 5). Et numquid ovis erat pastori necessaria, et non ovi potius pastor necessarius erat? Quanto libentius de charitate loquor, tanto minus volo finiri Epistolam istam. Nulla est ardentior ad commendandam charitatem. Nihil vobis dulcius praedicatur, nihil salubrius bibitur: sed si", | |
| "candidate_score": 0.653811, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_8_10", | |
| "bdc_text": "Si non molestum est , expone mihi ista . Bi uns ist nüt anders , dann was ir vor habend . Miner herren amptman zuͦ Monderys ist zwürend in kurtzem zuͦ Meiland gsin ;", | |
| "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Epistolam-Joannis-ad-Parthos-tractatus-X_window_141", | |
| "psc_text": "Minorem se sentiebat ad capiendum quod oculus non vidit, nec auris audivit, nec in cor hominis ascendit. Haec est vita nostra, ut desiderando exerceamur. Tantum autem nos exercet sanctum desiderium, quantum desideria nostra amputaverimus ab amore saeculi. Jam diximus aliquando, Exinani quod implendum est. Bono implendus es, funde malum. Puta quia melle te vult implere Deus: si aceto plenus es, ubi mel pones? Fundendum est quod portabat vas: mundandum est ipsum vas; mundandum est, etsi cum labore, cum tritura, ut fiat aptum cuidam rei. Maledicamus, aurum dicamus, vinum dicamus; quidquid dicimus quod dici non potest, quidquid volumus dicere, Deus vocatur. Et quod dicimus Deus, quid diximus? Duae istae syllabae sunt totum quod exspectamus? Quidquid ergo dicere valuimus, infra est: extendamus nos in eum, ut cum venerit, impleat. Similes enim ei erimus; quoniam videbimus eum sicuti est. 7. Et omnis qui habet spem hanc in ipso. Videtis quia in spe nos", | |
| "candidate_score": 0.627938, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_7_9", | |
| "bdc_text": "\"So fro sind wir , das an der mittwochen die sünderung zwüschend dem apt geschehen. \" Was das für ein sünderung sige , wei ß ich nitt , und wie die statt entlich mitt dem apt vertragen . Si non molestum est , expone mihi ista . Bi uns ist nüt anders , dann was ir vor habend .", | |
| "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Epistolam-Joannis-ad-Parthos-tractatus-X_window_205", | |
| "psc_text": "Aut quid estis vos? Quid, nisi Ecclesia Dei, quae nota est omnibus? Et si illi placet, in illa sumus; et qui dilectione in illa manemus, ibi perseveremus, si volumus ostendere dilectionem quam habemus. Verumtamen de apostolo Paulo quid mali sensuri sumus? Ipse non diligebat fratres? Apud ipsum non erat testimonium conscientiae ejus in conspectu Dei? Non erat in Paulo radix illa charitatis, unde omnes boni fructus procedebant? Quis hoc demens dixerit? Ubi ergo invenimus petisse Apostolum et non accepisse? Ait ipse: In magnitudine revelationum ne extollar, datus est mihi stimulus carnis meae, angelus satanae, qui me colaphizet: propter quod ter Dominum rogavi ut auferret eum a me; et dixit mihi, Sufficit tibi gratia mea; nam virtus in infirmitate perficitur (II Cor. XII, 7-9) . Ecce non est exauditus, ut auferretur ab illo angelus satanae. Sed quare? Quia non ei proderat. Ergo e auditus est ad salutem, qui non est exauditus", | |
| "candidate_score": 0.619611, | |
| "ce_score": null | |
| } | |
| ] | |
| }, | |
| { | |
| "rank": 12, | |
| "cf_id": "cf025", | |
| "work_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum", | |
| "max_score": 0.653416, | |
| "ce_confirmed": false, | |
| "evidence": [ | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_30_32", | |
| "bdc_text": "februarii 1566 . I [ohannes ] Hallerus tuus . Clarissimo viro d. Heinrycho Bullingero , Tigurinae ecclesiae pastori fidelissimo , domino meo honorando et compatri charissimo .", | |
| "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_451", | |
| "psc_text": "Qui diligit me diligetur a Patre meo, et ego diligam eum, et manifestabo ei meipsum (Joan. XIV, 21) . Claritas namque manifestae visionis, est revelatio amatae veritatis. Quae profecto veritas si merito dilectionis ostenditur, iis qui torpent a bono opere dignissime occultatur, quia signum amoris non est in affectione animi, sed in studio bonae operationis. Unde et in Evangelio Dominus praemisit, dicens: Qui habet mandata mea, et facit ea, hic est qui me diligit (Ibid.) . Quia ergo de negligentia operis caligo incurritur internae visionis, apte nimis, dum de contemptu mandatorum sacerdos arguitur, visio occultata memoratur. Sequitur: (Vers. 1.) Et sermo Domini erat pretiosus. 4. Quantum ad sacrae historiae veritatem pertinet, pretiosum pro raro posuit. Pretiosus itaque sermo erat, quia dum rarus esset qui summa contemplando cerneret, frequens esse non poterat qui bona loquendo praedicaret. Quod nunc quoque in sancta Ecclesia 97 fieri videmus, quia dum plerique de reverentia culminis", | |
| "candidate_score": 0.653416, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_32", | |
| "bdc_text": "Clarissimo viro d. Heinrycho Bullingero , Tigurinae ecclesiae pastori fidelissimo , domino meo honorando et compatri charissimo .", | |
| "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_451", | |
| "psc_text": "Qui diligit me diligetur a Patre meo, et ego diligam eum, et manifestabo ei meipsum (Joan. XIV, 21) . Claritas namque manifestae visionis, est revelatio amatae veritatis. Quae profecto veritas si merito dilectionis ostenditur, iis qui torpent a bono opere dignissime occultatur, quia signum amoris non est in affectione animi, sed in studio bonae operationis. Unde et in Evangelio Dominus praemisit, dicens: Qui habet mandata mea, et facit ea, hic est qui me diligit (Ibid.) . Quia ergo de negligentia operis caligo incurritur internae visionis, apte nimis, dum de contemptu mandatorum sacerdos arguitur, visio occultata memoratur. Sequitur: (Vers. 1.) Et sermo Domini erat pretiosus. 4. Quantum ad sacrae historiae veritatem pertinet, pretiosum pro raro posuit. Pretiosus itaque sermo erat, quia dum rarus esset qui summa contemplando cerneret, frequens esse non poterat qui bona loquendo praedicaret. Quod nunc quoque in sancta Ecclesia 97 fieri videmus, quia dum plerique de reverentia culminis", | |
| "candidate_score": 0.650969, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_31_33", | |
| "bdc_text": "I [ohannes ] Hallerus tuus . Clarissimo viro d. Heinrycho Bullingero , Tigurinae ecclesiae pastori fidelissimo , domino meo honorando et compatri charissimo . M. Heinrich Bullingern zuͦ Zürich.", | |
| "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_451", | |
| "psc_text": "Qui diligit me diligetur a Patre meo, et ego diligam eum, et manifestabo ei meipsum (Joan. XIV, 21) . Claritas namque manifestae visionis, est revelatio amatae veritatis. Quae profecto veritas si merito dilectionis ostenditur, iis qui torpent a bono opere dignissime occultatur, quia signum amoris non est in affectione animi, sed in studio bonae operationis. Unde et in Evangelio Dominus praemisit, dicens: Qui habet mandata mea, et facit ea, hic est qui me diligit (Ibid.) . Quia ergo de negligentia operis caligo incurritur internae visionis, apte nimis, dum de contemptu mandatorum sacerdos arguitur, visio occultata memoratur. Sequitur: (Vers. 1.) Et sermo Domini erat pretiosus. 4. Quantum ad sacrae historiae veritatem pertinet, pretiosum pro raro posuit. Pretiosus itaque sermo erat, quia dum rarus esset qui summa contemplando cerneret, frequens esse non poterat qui bona loquendo praedicaret. Quod nunc quoque in sancta Ecclesia 97 fieri videmus, quia dum plerique de reverentia culminis", | |
| "candidate_score": 0.642444, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_11_13", | |
| "bdc_text": "schript herus von großer rüstung , die in Italia sige , auch von ankunfft der Hispanier . Die reden sind unglich : ettlich sagend vom Niderland , ettlich von Genff. De ßhalb man wol darff , gott zuͦ bitten und sorg zhan. Min herren , die gesanten , sind von Genff noch nitt kommen ;", | |
| "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_1138", | |
| "psc_text": "nota sit omnibus hominibus; Dominus prope est (Philip. IV, 4) . Citharam nobis sonat, qui civitatis nostrae bona annuntians, ait: Gaudium et laetitia invenietur in ea, gratiarum actio et vox laudis (Isa. LI, 3) . Quia ergo praedicatores sanctae Ecclesiae coeleste regnum annuntiant, et pro eodem regno adipiscendo, mortificare carnem, flere captivitatem, in spe futurae beatitudinis nos exsultare praecipiunt: prophetae ab excelso descendentes, ante se psalterium, tympanum, tibiam, et citharam habere perhibentur. Et grex quidem prophetarum dicitur, quia multi sunt pastores sanctae Ecclesiae, et pastorem unum habent Dominum Jesum Christum. 17. Et notandum quia psalterium, tympanum, tibiam, et citharam ante se habere prophetae perhibentur, ut electorum praedicatorum forma videatur. Reprobi namque post se, quae praedicant, habent: quia dicunt et non faciunt, negligunt bona agere, quae cognoscunt. Unde et adhuc regi Saul, jam Domini mandata contemnenti, dicitur: Quia projecisti sermonem Domini, projecit te Dominus, ne sis rex (I Reg. XV, 23)", | |
| "candidate_score": 0.637238, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_9_11", | |
| "bdc_text": "Bi uns ist nüt anders , dann was ir vor habend . Miner herren amptman zuͦ Monderys ist zwürend in kurtzem zuͦ Meiland gsin ; schript herus von großer rüstung , die in Italia sige , auch von ankunfft der Hispanier .", | |
| "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_40", | |
| "psc_text": "9. Quae enim spiritalis civitas Redemptoris, nisi Scriptura sacra exstitit? Haec nimirum civitas suis civibus tot defensionum munimina contulit, quot praecepta; tot arma eis praebuit, quot consilia salutis. Quid autem fuit Redemptori nostro ascendere, nisi in humanitatis forma, divinitatis suae alta revelare? Et quia in sacra Scriptura cognoscitur, 11 de civitate sua recte ascendere perhibetur. Statuti vero dies sunt promissiones de se, in sanctis Scripturis positae. Dies quippe sunt, quia ad cognoscendum eum, electis lucent. Statuti quoque dies sunt, quia ab antiquis Patribus in eodem sacro eloquio eos esse positos non ignoramus. Diem namque ascensus ejus praefigebat Moyses, cum dicebat: Prophetam vobis suscitabit Dominus de filiis vestris, tanquam me ipsum audietis (Deut. XVIII, 18) . Diem quoque statuebat, qui dicebat: Non deficiet sceptrum de Juda, et dux de femore ejus, donec veniat qui mittendus est, et ipse erit exspectatio gentium (Gen. XLIX, 10) . Diem hujus ascensus statuens, ait Michaeas:", | |
| "candidate_score": 0.628137, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_11", | |
| "bdc_text": "schript herus von großer rüstung , die in Italia sige , auch von ankunfft der Hispanier .", | |
| "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_910", | |
| "psc_text": "curribus per Psalmistam dicitur: Currus Dei decem millibus multiplex, millia laetantium, Dominus in illis ascendit (Psal. LXVII, 18) . Arma vero eorum, sunt acuta consilia, quibus tanto validius hostes feriunt, quanto celerius eorum astutias deprehendunt. Unde et quasi armatus ille potens loquebatur: Non ignoramus ejus astutias (II Cor. II, 11) . Arma etiam fabricabat, cum dicebat: Et scutum fidei, in quo possitis omnia tela nequissimi ignea exstinguere, et galeam salutis assumite, et gladium spiritus, quod est verbum Dei (Ephes. VI, 16, 17) . In illis quidem curribus, et armis positi electi, veloces atque potentes sunt. Veloces quidem: quia dum spiritualia cupiunt, nequitias spirituales in momento deprehendunt. Potentes vero sunt: quia dum ardentius summa desiderant, quidquid eis de imo saeculi amore suggeritur, pro nullo pensant: et quasi currus vecti pondere, in hostes magnum impetum habent, qui sanctis virtutibus, et acutis consiliis pleni, tentamenta omnia, quae ingeruntur, in momento destruunt. Nec vacat", | |
| "candidate_score": 0.609304, | |
| "ce_score": null | |
| } | |
| ] | |
| }, | |
| { | |
| "rank": 13, | |
| "cf_id": "cf016", | |
| "work_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII", | |
| "max_score": 0.652821, | |
| "ce_confirmed": false, | |
| "evidence": [ | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_30_32", | |
| "bdc_text": "februarii 1566 . I [ohannes ] Hallerus tuus . Clarissimo viro d. Heinrycho Bullingero , Tigurinae ecclesiae pastori fidelissimo , domino meo honorando et compatri charissimo .", | |
| "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_620", | |
| "psc_text": "Dominus Jesus, mundum reconcilians sibi, quem redimebat a culpa. 4. Thesaurus noster pretiosus intellectus est. Si terrenus intellectus fuerit, si fragilis, haeretica eum tinea, et impietatis aerugo consumet. Levemus ergo et erigamus sensus nostros, nec impossibile judicemus, ut haec humani corporis infirmitas ad cognitionem mysteriorum coelestium provehatur; cum jam ad nos Dominus Jesus, in quo absconditi erant scientiae sapientiaeque thesauri, divina sua miseratione descenderit; ut clausa reseraret, aperiret latentia, revelaret occulta. Veni ergo, Domine Jesu, aperi nobis et istius prophetici sermonis januam; multis enim clausa est, etsi prima specie aperta videatur. 5. (Vers. 89.) In aeternum, inquit, Domine, permanet verbum tuum in coelo. Vides etiam in te permanere debere, quod etiam in coelo permanet ac perseverat. Serva ergo verbum Dei, et serva in corde tuo, et ita serva, ne obliviscaris. Serva legem Domini, et meditare; ne justificationes Domini de tuo corde labantur. Docet te litterae interpretatio, ut serves diligenter. Docet", | |
| "candidate_score": 0.652821, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_30_32", | |
| "bdc_text": "februarii 1566 . I [ohannes ] Hallerus tuus . Clarissimo viro d. Heinrycho Bullingero , Tigurinae ecclesiae pastori fidelissimo , domino meo honorando et compatri charissimo .", | |
| "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_619", | |
| "psc_text": "Nolite thesaurizare vobis in terra, ubi aerugo et tinea exterminant . . . . sed thesaurizate vobis in coelo (Matth. VI, 19 et 20) . 3. Thesaurus tuus est fides, pietas, misericordia: thesaurus tuus Christus est. Noli eum aestimare de terris, hoc est, de creaturis; quia Dominus totius creaturae est. Maledictus, inquit, homo qui spem habet in homine (Jerem. XVII, 5) : sed mihi salus per hominem venit. Vide tamen quid Scriptura vetus dixerit: Et homo est, et quis cognoscet eum (Ibid., 9) ? Ille igitur homo non humana mihi, sed divina potestate 1115 omnia peccata donavit, Deus in corpore Dominus Jesus, mundum reconcilians sibi, quem redimebat a culpa. 4. Thesaurus noster pretiosus intellectus est. Si terrenus intellectus fuerit, si fragilis, haeretica eum tinea, et impietatis aerugo consumet. Levemus ergo et erigamus sensus nostros, nec impossibile judicemus, ut haec humani corporis infirmitas ad cognitionem mysteriorum coelestium provehatur; cum jam ad", | |
| "candidate_score": 0.648349, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_31_33", | |
| "bdc_text": "I [ohannes ] Hallerus tuus . Clarissimo viro d. Heinrycho Bullingero , Tigurinae ecclesiae pastori fidelissimo , domino meo honorando et compatri charissimo . M. Heinrich Bullingern zuͦ Zürich.", | |
| "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_620", | |
| "psc_text": "Dominus Jesus, mundum reconcilians sibi, quem redimebat a culpa. 4. Thesaurus noster pretiosus intellectus est. Si terrenus intellectus fuerit, si fragilis, haeretica eum tinea, et impietatis aerugo consumet. Levemus ergo et erigamus sensus nostros, nec impossibile judicemus, ut haec humani corporis infirmitas ad cognitionem mysteriorum coelestium provehatur; cum jam ad nos Dominus Jesus, in quo absconditi erant scientiae sapientiaeque thesauri, divina sua miseratione descenderit; ut clausa reseraret, aperiret latentia, revelaret occulta. Veni ergo, Domine Jesu, aperi nobis et istius prophetici sermonis januam; multis enim clausa est, etsi prima specie aperta videatur. 5. (Vers. 89.) In aeternum, inquit, Domine, permanet verbum tuum in coelo. Vides etiam in te permanere debere, quod etiam in coelo permanet ac perseverat. Serva ergo verbum Dei, et serva in corde tuo, et ita serva, ne obliviscaris. Serva legem Domini, et meditare; ne justificationes Domini de tuo corde labantur. Docet te litterae interpretatio, ut serves diligenter. Docet", | |
| "candidate_score": 0.634055, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_2", | |
| "bdc_text": "Torsit me ipsum quoque , quod tanto tempore nuncium habere non potuerim ;", | |
| "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_676", | |
| "psc_text": "Meus est: ante horam in mea possessione fuit, in meo jure: erigere animum prae moerore non poterat, nec oculos levare: et si triste aliquid acciderit, ad me illico revertetur. Quis ergo est Dei, nisi qui potest dicere: Nihil mihi conscius sum (I Cor. IV, 4) ? Ideo dicebat Paulus apostolus Jesu Christi, quia nulli alii obnoxius tenebatur. Ego autem nunc Dei mei sum, nunc tristitiae, nunc iracundiae, nunc verbi otiosi; et ideo qui plures dominos habet, non potest uni dicere: Domine Jesu, tuus sum. Unde arbitror etiam de hujusmodi dominis dixisse Paulum: Nam etsi sunt qui dicantur dii sive in coelo, sive in terra . . . . nobis tamen unus Deus Pater, ex quo omnia, et nos in illo: et unus Dominus Jesus, per quem omnia, et nos per ipsum (I Cor. VIII, 5 et 6) . Verbi igitur totus erat apostolus Paulus; ideo dicebat: Quoniam experimentum quaeritis ejus", | |
| "candidate_score": 0.622531, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_8_10", | |
| "bdc_text": "Si non molestum est , expone mihi ista . Bi uns ist nüt anders , dann was ir vor habend . Miner herren amptman zuͦ Monderys ist zwürend in kurtzem zuͦ Meiland gsin ;", | |
| "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_674", | |
| "psc_text": "non redarguat conscientia, si sermonem tuum animus aut opera non refutent. Ego non nego meum esse eum, qui ipse se non neget, aut certe si pro me se ipsum sibi abneget. Nolo habere servulum pluribus dominis servientem. Nam quomodo meus est, si mihi dicat verbo: Tuus sum, et operibus neget, et factis se diabolo adjudicet et obstringat? Non est meus quem libido succendit; quia mea est castitas. Non est meus quem cura spoliandi minores 1127 exagitat; quia mea integritas est. Non est meus quem ira mobilis inquietat; quia mea tranquillitas est. Non est meus vini crapula temulentus in lucem, ambitione gloriae saecularis ebrius, qui in periculum non possit sobriae moderationis servare vestigium. Pax sum ego, litigare non novi. Quid mihi ad eum de quo veniat diabolus, et dicat: Meus est; nam mihi sua colla curvavit, mea in illo plura reperio: nomen sibi tuum vindicat, et meum munus? 41. Non est", | |
| "candidate_score": 0.617608, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_11", | |
| "bdc_text": "schript herus von großer rüstung , die in Italia sige , auch von ankunfft der Hispanier .", | |
| "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_1222", | |
| "psc_text": "in usu: Magna est manus illius regis; hoc est, magnus exercitus, et illius inferior est manus; ut etiam hic intelligamus: Fiat adjumentum tuum atque subsidium, ut mittas Angelos tuos, opem tuam, subsidia potentiae tuae ad liberandum populum tuum. Haec est manus Dei, de qua scriptum est: Nonne omnes ministri spiritus, qui mittuntur in ministerium propter eos, qui futuri 1253 erunt haeredes salutis (Heb. I, 14) ? Qui ergo elegit mandata Dei, utitur confidentia; ut cum auctoritate deposcat sibi divina subsidia. 23. (Vers. 174.) Sequitur versus sextus: Concupivi salutare tuum, Domine: et lex tua meditatio mea est. Alius longevitate vitae istius delectatur, et concupiscit usque ad depositae senectutis finem corporis hujus vitam producere. Alii franguntur aegritudinis infirmitate, de quibus nemo potest dicere: Cum infirmor, tunc potens sum (II Cor. XII, 10) . Beatos se putant, si inoffensa valetudinis commoditate potiantur, quibus non est infirmitas ad salutem. Horum quoque nemo potest dicere:", | |
| "candidate_score": 0.592198, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_26", | |
| "bdc_text": "der ist jetz statthalter absente Steigero et reliquis und laßt üch vast gruͤßen .", | |
| "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_815", | |
| "psc_text": "sed transibant quasi mobiles. Justi autem pedes stabant in atriis Hierusalem, in quibus perfidi stare non poterant; et ideo praeteribant, sicut Marcus significavit (Marc. XV, 29). Praeterit umbra, non veritas. Dies ejus sicut umbra praeterit, qui obliviscitur, qui derelinquit. Sed et transire infideles legimus, sicut est illud: Et vindemiant eam omnes transeuntes viam (Psal. LXXIX, 13) . Quis enim nisi perfidus despoliat vineam Christi? Sed et alibi scriptum est: Et non dixerunt transeuntes viam: Benedictio Domini super vos (Psal. CXXVIII, 8) . Stantibus enim dicitur: Ecce nunc benedicite Domino (Ps. CXXXIII, 1) . Tamen et in bono legimus transire; ut est illud Moysis: Transiens videbo hoc visum magnum (Exod. III, 3) . Et qui vidit impium exaltatum ultra cedros Libani, Transivi, inquit, et ecce non erat (Psal. XXXVI, 36) . Et nemo dicit servo: Transi, recumbe (Luc. XVII, 7) . 7. Quae ergo distinctio sit consideremus; nisi forte illa, quia", | |
| "candidate_score": 0.563956, | |
| "ce_score": null | |
| } | |
| ] | |
| }, | |
| { | |
| "rank": 14, | |
| "cf_id": "cf016", | |
| "work_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam", | |
| "max_score": 0.652709, | |
| "ce_confirmed": false, | |
| "evidence": [ | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_30_32", | |
| "bdc_text": "februarii 1566 . I [ohannes ] Hallerus tuus . Clarissimo viro d. Heinrycho Bullingero , Tigurinae ecclesiae pastori fidelissimo , domino meo honorando et compatri charissimo .", | |
| "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_1147", | |
| "psc_text": "175. Non est igitur dubium credidisse Petrum, et credidisse quia dilexit, dilexisse quia credidit. Unde et contristatur quia et tertio interrogatur: Amas me (Ibid., 17) ? Is enim interrogatur, de quo dubitatur. sed Dominus non dubitat, qui interrogat, non ut disceret, sed ut doceret quem elevandus in coelum, amoris sui nobis velut vicarium relinquebat. Sic enim habes: Simon Joannis, diligis me? Utique tu scis, Domine, quia amo te. Dicit ei Jesus: Pasce agnos meos (Ibid., 16) . Bene conscius sui non ad tempus assumptum, sed jamdudum Deo cognitum Petrus testificatur affectum. Quis est enim alius, qui de se hoc facile profiteri possit? Et ideo quia solus profitetur ex omnibus, omnibus antefertur; major enim omnibus charitas. 176. Illud quoque diligentius intuendum, cur cum Dominus dixerit: Diligis me? ille responderit: Tu scis, Domine, quia amo te. In quo videtur mihi dilectio habere animi charitatem, amor quemdam aestum conceptum corporis ac mentis ardore,", | |
| "candidate_score": 0.652709, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_30_32", | |
| "bdc_text": "februarii 1566 . I [ohannes ] Hallerus tuus . Clarissimo viro d. Heinrycho Bullingero , Tigurinae ecclesiae pastori fidelissimo , domino meo honorando et compatri charissimo .", | |
| "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_671", | |
| "psc_text": "coelis est (Matth. XVI, 17) . 1427 . 69. (Vers. 25.) Adhaeret his lectio, qua exponuntur hi qui sibi legisperiti videntur, qui verba Legis tenent, vim Legis ignorant: et ex ipso primo Legis capitulo docet esse Legis ignaros, probans quod in principio statim Lex et Patrem et Filium praedicaverit, incarnationis quoque Dominicae annuntiaverit sacramentum, dicens: Diliges Dominum Deum tuum . . . . Et diliges proximum tuum sicut te ipsum (Deut. VI, 5) . 70. (Vers. 28.) Unde Dominus ait ad legisperitum: Hoc fac, et vives. At ille qui nesciret proximum suum; quia non credebat in Christum, respondit: Quis est meus proximus? Itaque qui Christum nescit, nescit et Legem. Quomodo enim potest scire Legem, cum veritatem ignoret, cum Lex annuntiet veritatem? (Vers 30.) Homo quidam ex Hierusalem descendebat in Hiericho, et incidit in latrones. . 71. Ut eum locum qui propositus est nobis, planius possimus absolvere, veterem civitatis Hiericho repetamus", | |
| "candidate_score": 0.647408, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_26_28", | |
| "bdc_text": "der ist jetz statthalter absente Steigero et reliquis und laßt üch vast gruͤßen . Haec raptim ad tuas . Salutant te fratres et symmystae omnes , socer item , mater , uxor , Zehenderi .", | |
| "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_1132", | |
| "psc_text": "secundum carnem jam non novimus Christum. Denique Stephanus non supra terram quaesivit, qui stantem te ad dexteram Dei vidit: Maria autem quia quaerebat in terra, tangere non potuit (Joan. XXIX, 17). Stephanus tetigit, quia quaesivit in coelo; Stephanus inter Judaeos vidit absentem: Maria inter angelos non vidit praesentem. Sed quare non potuerit illa tangere, evangelista ipse nos docuit dicens, quia cum te videret, nesciebat quia tu es; sic enim habes: Conversa est retrorsum, et vidit Jesum stantem, et non sciebat quia Jesus est (Ibid., 1) . Merito tangere non potuit, quae videre non potuerat; nam qui videt tangit. 161. Itaque quid intersit inter illam et hanc Mariam Scriptura distinguit. Illa occurrit, ut 1539 Jesum videat, haec retrorsum convertitur: illa salutatur, haec redarguitur. Denique sic habes: Dicit ei Jesus: Mulier (Joan. XX, 14) . Quae non credit, mulier est, et adhuc corporei sexus appellatione signatur: nam quae credit, occurrit in virum", | |
| "candidate_score": 0.610482, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_26", | |
| "bdc_text": "der ist jetz statthalter absente Steigero et reliquis und laßt üch vast gruͤßen .", | |
| "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_1132", | |
| "psc_text": "secundum carnem jam non novimus Christum. Denique Stephanus non supra terram quaesivit, qui stantem te ad dexteram Dei vidit: Maria autem quia quaerebat in terra, tangere non potuit (Joan. XXIX, 17). Stephanus tetigit, quia quaesivit in coelo; Stephanus inter Judaeos vidit absentem: Maria inter angelos non vidit praesentem. Sed quare non potuerit illa tangere, evangelista ipse nos docuit dicens, quia cum te videret, nesciebat quia tu es; sic enim habes: Conversa est retrorsum, et vidit Jesum stantem, et non sciebat quia Jesus est (Ibid., 1) . Merito tangere non potuit, quae videre non potuerat; nam qui videt tangit. 161. Itaque quid intersit inter illam et hanc Mariam Scriptura distinguit. Illa occurrit, ut 1539 Jesum videat, haec retrorsum convertitur: illa salutatur, haec redarguitur. Denique sic habes: Dicit ei Jesus: Mulier (Joan. XX, 14) . Quae non credit, mulier est, et adhuc corporei sexus appellatione signatur: nam quae credit, occurrit in virum", | |
| "candidate_score": 0.585287, | |
| "ce_score": null | |
| } | |
| ] | |
| }, | |
| { | |
| "rank": 15, | |
| "cf_id": "cf001", | |
| "work_id": "tlg1443.tlg002.1st1K-grc1", | |
| "max_score": 0.652694, | |
| "ce_confirmed": false, | |
| "evidence": [ | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_31_33", | |
| "bdc_text": "I [ohannes ] Hallerus tuus . Clarissimo viro d. Heinrycho Bullingero , Tigurinae ecclesiae pastori fidelissimo , domino meo honorando et compatri charissimo . M. Heinrich Bullingern zuͦ Zürich.", | |
| "psc_chunk_id": "tlg1443.tlg002.1st1K-grc1_window_158", | |
| "psc_text": "χαρᾷ χαίρειν. I. Ἀποδεξάμενος ὑμῶν ἐν θεῷ τὸ πολυπόθητον ὄνομα, ὃ κέκτησθε φύσει δικαίᾳ κατὰ πίστιν καὶ ἀγάπην ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ σωτῆρι ἡμῶν, μιμηταὶ ὄντες θεοῦ φιλανθρωπίας, ἀναζωπυρήσαντες ἐν αἵματι Χριστοῦ τὸ συγγενικὸν ἔργον τελείως ἀπηρτίσατε· 2. ἀκούσαντες γάρ μὲ δεδεμένον ἀπὸ Συρίας ὑπὲρ Χριστοῦ, τῆς κοινῆς ἐλπίδος, πεποιθότα τῇ προσευχῇ ὑμῶν ἐπιτυχεῖν ἐν Ῥώμῃ θηριομαχῆσαι, ἵνα διὰ τοῦ μαρτυρίου δυνηθῶ μαθητὴς εἶναι τοῦ ὑπὲρ ἡμῶν ἑαυτὸν ἀνενεγκόντος θεῷ προσφορὰν καὶ θυσίαν εἰς ὀσμὴν εὐωδίας· 3. ἐπεὶ οὖν τὴν πολυπλήθειαν ὑμῶν ἐν ὀνόματι θεοῦ ἀπείληφα ἐν Ὀνησίμῳ, τῷ ἐπ’ ἀγάπῃ ἀδιηγήτῳ, ὑμῶν δὲ ἐπισκόπῳ, ὃν εὔχομαι κατὰ Χριστὸν Ἰησοῦν ὑμᾶς ἀγαπᾶν καὶ πάντας ὑμᾶς ἐν ὁμοιώματι αὐτοῦ εἶναι. εὐλογητὸς γὰρ ὁ θεὸς ὁ χαρισάμενος ὑμῖν τοιούτοις οὖσιν τοιοῦτον ἐπίσκοπον κεκτῆσθαι ἐν Χριστῷ. II. Περὶ δὲ τοῦ συνδούλου ἡμῶν Βούρρου, τοῦ κατὰ θεὸν διακόνου ὑμῶν καὶ ἐν πᾶσιν εὐλογημένου, εὔχομαι παραμεῖναι αὐτὸν ἄμωμον εἰς τιμὴν τῆς ἐκκλησίας καὶ τοῦ ἐπισκόπου", | |
| "candidate_score": 0.652694, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_14_16", | |
| "bdc_text": "weiß nitt , was si bringen werdend . Ich gedenck wol , es werd zum wenigisten ein zuͦsatz hinyn gleit werden bis uff wyteren bscheid . Uff nechst künfftigen montag , den 10 .", | |
| "psc_chunk_id": "tlg1443.tlg002.1st1K-grc1_window_45", | |
| "psc_text": "βαδίζων καὶ ὀρχήσει καὶ κρότοις νοῦν οὐκ ἔχουσι χαίρων· 4. καὶ μετὰ τὸ σαββατίσαι ἑορταζέτω πᾶς φιλόχριστος τὴν κυριακήν, τὴν ἀναστάσιμον, τὴν βασιλίδα, τὴν ὕπατον πασῶν τῶν ἡμερῶν, ἣν περιμένων ὁ προφήτης ἔλεγεν· Εἰς τὸ τέλος, ὑπὲρ τῆς ὀγδόης· ἐν ᾖ καὶ ἡ ζωὴ ἡμῶν ἀνέτειλεν, καὶ τοῦ θανάτου γέγονε νίκη ἐν Χριστῶ· 5. ὃν τὰ τέκνα τῆς ἀπωλείας ἀρνοῦνται, οἱ ἐχθροὶ τοῦ σταυροῦ, ὧν ὁ θεὸς ἡ κοιλία, οἱ τὰ ἐπίγεια φρονοῦντες, οἱ φιλήδονοι καὶ οὐ φιλόθεοι, μόρφωσιν εὐσεβείας ἔχοντες, τὴν δὲ δύναμιν αὐτῆς ἠρνημένοι, οἱ χριστέμποροι, τὸν λόγον καπηλεύοντες καὶ τὸν Ἰησοῦν πωλοῦντες, οἱ τῶν γυναικῶν φθορεῖς καὶ τῶν ἀλλοτρίων ἐπιθυμηταί, οἱ χρηματολαίλαπες· ὧν ῥυσθείητε ἐλέει θεοῦ διὰ τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. X. Μὴ οὖν ἀναίσθητοι ὦμεν τῆς χρηστότητος αὐτοῦ. ἐὰν μιμήσηται ἡμᾶς καθὰ πράσσομεν, οὐκέτι ἐσμεν· Ἐὰν γὰρ ἀνομίας παρατηρήσῃ, 10 κύριε, κύριε, τίς ὑποστήσεται; 2. γενώμεθα οὖν ἄξιοι τῆς ἐπωνυμίας, ἧς εἰλήφαμεν. ὃς γὰρ ἂν", | |
| "candidate_score": 0.614611, | |
| "ce_score": null | |
| } | |
| ] | |
| }, | |
| { | |
| "rank": 16, | |
| "cf_id": "cf021", | |
| "work_id": "stoa0040.stoa021.opp-lat1", | |
| "max_score": 0.652265, | |
| "ce_confirmed": false, | |
| "evidence": [ | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_1_3", | |
| "bdc_text": "Hodie primum tuas pridie Caroli scriptas accepi , honorande domine et compater , et gaudeo te meas interea accepisse et satis tibi esse factum . Torsit me ipsum quoque , quod tanto tempore nuncium habere non potuerim ; alioqui pridem et frequentius scripsissem .", | |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa021.opp-lat1_window_0", | |
| "psc_text": "LIBER PRIMVS. § 1 Noueram te quidem fama celeberrima praedicante et frequentissimis atque uenicissimis nuntiis quanta esscsesses dei gratia plenus acceperam, beatissime atque ucnerandc papa Bonifaci. sed posteaquam te etiam praesentia corporali frater meus uidit Alypius acceptusque a te benignissime ac sinccrissimesincerissime mutua miscuit dictante dilectione conloquia tecumque conuiuens et paruo licet tempore magno tibi iunctus affeetuaffectu se simul et me refudit animo tnotuo teque mihi reportauit in suo, tanto maior in me tuae sanctitatis est facta notitia quanto certior amicitia. neque enim dedignaris, qui uonnon alta sapis, quamuis altius praesidcas, esse amicus humilium et amorem rependere inpensum. quid est enim aliud amicitia, quae non aliunde quam ex amore nomen accepit et nusquam nisi in Christo fidelis est, in quo solo esse etiam sempiterna ac fclixfelix potest ? unde accepta per eumcum fratrem, per quem te familiarius didici, maiore fiducia ausus suntsum aliquid ad tuam beatitudinenibeatitudinem scribere de his rebus,", | |
| "candidate_score": 0.652265, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_0_2", | |
| "bdc_text": "S . Hodie primum tuas pridie Caroli scriptas accepi , honorande domine et compater , et gaudeo te meas interea accepisse et satis tibi esse factum . Torsit me ipsum quoque , quod tanto tempore nuncium habere non potuerim ;", | |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa021.opp-lat1_window_0", | |
| "psc_text": "LIBER PRIMVS. § 1 Noueram te quidem fama celeberrima praedicante et frequentissimis atque uenicissimis nuntiis quanta esscsesses dei gratia plenus acceperam, beatissime atque ucnerandc papa Bonifaci. sed posteaquam te etiam praesentia corporali frater meus uidit Alypius acceptusque a te benignissime ac sinccrissimesincerissime mutua miscuit dictante dilectione conloquia tecumque conuiuens et paruo licet tempore magno tibi iunctus affeetuaffectu se simul et me refudit animo tnotuo teque mihi reportauit in suo, tanto maior in me tuae sanctitatis est facta notitia quanto certior amicitia. neque enim dedignaris, qui uonnon alta sapis, quamuis altius praesidcas, esse amicus humilium et amorem rependere inpensum. quid est enim aliud amicitia, quae non aliunde quam ex amore nomen accepit et nusquam nisi in Christo fidelis est, in quo solo esse etiam sempiterna ac fclixfelix potest ? unde accepta per eumcum fratrem, per quem te familiarius didici, maiore fiducia ausus suntsum aliquid ad tuam beatitudinenibeatitudinem scribere de his rebus,", | |
| "candidate_score": 0.628199, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_3_5", | |
| "bdc_text": "alioqui pridem et frequentius scripsissem . Sangallenses literas , quas una cum his accepi , remitto ; nihil enim continent , quod non in aliis sit aut quod non habuerimus prius , praeter paucula quaedam , quę exscripsi .", | |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa021.opp-lat1_window_150", | |
| "psc_text": "apostolus loquebatur, ubi ait: quotquot ergo perfccti hoc sapiamus; et siquid aliter sapitis, idquoque deus uobis reuelabit. hoc in illo factum esse putabatur, quando se litteris beatae memoriae papae Innocentii, quibus de hac re dubitatio tota sublata est, consentire respondit. et hoc ut plenius et manifestius in illo fieret, expectabatur uenturis ex Africa litteris, in qua prouincia eius calliditas aliquanto euidentius innotuerat. quae Romam litterae posteaquam uenenmtuenerunt id continentes non sufficere hominibus tardioribus et sollicitioribus, quod se gcneralitergeneraliter InnoccntiiInnocentii episcopi litteris consentire fatebatur, sed aperte eum debere anathcmare quae in suo libello praua posuerat, ne, si id non fecisset, multi parum intellegentes magis in libello eius illa fidei uenena a sede apostolica crederent adprobata, propter quod ab illa dictum erat eum libellum 14 Phil. 3,15 1 ct recurrentibus om.OB 2 eelestioO et oni.O 3 quaenara (ae s.l.m2)0 4 reperitur codd. praet. BV 5 uoce hominem inc. D nuquaC; nusquam-dixit om.EF", | |
| "candidate_score": 0.627905, | |
| "ce_score": null | |
| } | |
| ] | |
| }, | |
| { | |
| "rank": 17, | |
| "cf_id": "cf025", | |
| "work_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia", | |
| "max_score": 0.651303, | |
| "ce_confirmed": false, | |
| "evidence": [ | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_30_32", | |
| "bdc_text": "februarii 1566 . I [ohannes ] Hallerus tuus . Clarissimo viro d. Heinrycho Bullingero , Tigurinae ecclesiae pastori fidelissimo , domino meo honorando et compatri charissimo .", | |
| "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_466", | |
| "psc_text": "non credam. Et post dies octo iterum erant discipuli ejus intus et Thomas cum eis. Venit Jesus januis clausis, et stetit in medio, et dixit: Pax vobis. Deinde dicit Thomae: Infer digitum tuum huc, et vide manus meas; et affer manum tuam, et mitte in latus meum; et noli esse incredulus, sed fidelis. Respondit Thomas, et dixit ei: Dominus meus, et Deus meus. Dicit ei Jesus: Quia vidisti me, Thoma, credidisti: beati qui non viderunt, et crediderunt. Multa quidem et alia signa fecit Jesus in conspectu discipulorum suorum, quae non sunt scripta in libro hoc. Haec autem scripta sunt, ut credatis quia Jesus est Christus Filius Dei, et ut credentes vitam habeatis in nomine ejus. 1552 1. Prima lectionis hujus evangelicae quaestio animum pulsat, quomodo post resurrectionem corpus dominicum verum fuit, quod clausis januis ad discipulos ingredi potuit. Sed sciendum nobis est quod divina operatio si ratione comprehenditur, non est", | |
| "candidate_score": 0.651303, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_30_32", | |
| "bdc_text": "februarii 1566 . I [ohannes ] Hallerus tuus . Clarissimo viro d. Heinrycho Bullingero , Tigurinae ecclesiae pastori fidelissimo , domino meo honorando et compatri charissimo .", | |
| "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_201", | |
| "psc_text": "meas, hoc est diligo, et cognoscunt me meae. Ac si patenter dicat: Diligentes obsequuntur. Qui enim veritatem non diligit, adhuc minime cognovit. 4. Quia ergo audistis, fratres charissimi, periculum nostrum, pensate in verbis dominicis etiam periculum vestrum. Videte si oves ejus estis, videte si eum cognoscitis, videte si lumen veritatis scitis. Scitis autem dico, non per fidem, sed per amorem. Scitis dico, non ex credulitate, sed ex operatione. Nam idem ipse qui hoc loquitur Joannes evangelista testatur, dicens: Qui dicit se nosse Deum, et mandata ejus non custodit, mendax est (I Joan. II, 4) . Unde et in hoc loco Dominus protinus subdit: Sicut novit me Pater, et ego agnosco Patrem, et animam meam pono pro ovibus meis. Ac si aperte dicat: In hoc constat quia et ego agnosco Patrem, 1487 et cognoscor a Patre, quia animam meam pono pro ovibus meis; id est, ea charitate qua pro ovibus morior", | |
| "candidate_score": 0.651196, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_30_32", | |
| "bdc_text": "februarii 1566 . I [ohannes ] Hallerus tuus . Clarissimo viro d. Heinrycho Bullingero , Tigurinae ecclesiae pastori fidelissimo , domino meo honorando et compatri charissimo .", | |
| "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_482", | |
| "psc_text": "qui dicitur Didymus, non erat cum eis quando venit Jesus. Iste unus discipulus defuit, reversus quod gestum est audivit, audita credere renuit. Venit iterum Dominus, et non credenti discipulo latus palpandum praebuit, manus ostendit, et, ostensa suorum cicatrice vulnerum, infidelitatis illius vulnus sanavit. Quid, fratres charissimi, quid inter haec animadvertitis? Nunquid casu gestum creditis, ut electus ille discipulus tunc deesset, post autem veniens audiret, audiens dubitaret, dubitans palparet, palpans crederet? Non hoc casu, sed divina dispensatione gestum est. Egit namque miro modo superna clementia ut discipulus ille dubitans, dum in magistro suo vulnera palparet carnis, in nobis vulnera sanaret infidelitatis. Plus enim nobis Thomae infidelitas ad fidem quam fides credentium discipulorum profuit, quia dum ille ad fidem palpando reducitur, nostra mens, omni dubitatione postposita, in fide solidatur. Sic quippe (27, q. 2, c. 45) discipulum Dominus post resurrectionem suam dubitare permisit, nec tamen in dubitatione deseruit, sicut ante nativitatem suam", | |
| "candidate_score": 0.648256, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_20", | |
| "bdc_text": "doch mag ich noch nitt wüßen , was ir bscheid werde sin .", | |
| "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_209", | |
| "psc_text": "Est autem haec parabola: Semen est verbum Dei. Quod autem secus viam, hi sunt qui audiunt, deinde venit diabolus, et tollit verbum de corde eorum, ne credentes salvi fiant. Nam quod supra petram, hi sunt qui cum audierint, cum gaudio suscipiunt verbum. Et hi radices non habent, quia ad tempus credunt, et in tempore tentationis recedunt. Quod autem in spinas cecidit, hi sunt qui audierunt, et a sollicitudinibus, et divitiis, et voluptatibus vitae, euntes suffocantur, et non referunt fructum. Quod autem cecidit in terram bonam, hi sunt qui in corde bono et optimo audientes verbum retinent, et fructum afferunt in patientia. 1488 1. Lectio sancti Evangelii quam modo, fratres charissimi, audistis expositione non indiget, sed admonitione. Quam enim per semetipsam Veritas exposuit, hanc discutere humana fragilitas non praesumit. Sed est quod sollicite in hac ipsa expositione dominica pensare debeatis, quia si nos vobis semen verbum, agrum mundum, volucres daemonia, spinas", | |
| "candidate_score": 0.58804, | |
| "ce_score": null | |
| } | |
| ] | |
| }, | |
| { | |
| "rank": 18, | |
| "cf_id": "cf020", | |
| "work_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam", | |
| "max_score": 0.651285, | |
| "ce_confirmed": false, | |
| "evidence": [ | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_30_32", | |
| "bdc_text": "februarii 1566 . I [ohannes ] Hallerus tuus . Clarissimo viro d. Heinrycho Bullingero , Tigurinae ecclesiae pastori fidelissimo , domino meo honorando et compatri charissimo .", | |
| "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1510", | |
| "psc_text": "Venturus est enim Filius hominis in gloria Patris sui et reddet unicuique secundum opus suum (Matth. XVI, 17) . Sicut pastor gregem suum pascet. Iste qui postea in majestate venturus est, prius formam pastoris accipit, et dicit ipse de se: Ego sum pastor bonus, et cognosco oves meas, et cognoscunt me meae, et pono animam meam pro ovibus meis (Joan. X, 14, 15) . De quo in Zacharia Pater loquitur: Percutiam pastorem; et oves dispergentur (Zach. XIII, 7) . In brachio, inquit, suo congregabit agnos; non tauros, et arietes, et hircos, et grandes oves, quibus per Ezechiel (Cap. XXXIV) comminatur, quod lacte vescantur et operiantur lanis, 485 et infirmum conterant gregem, sed agnos adhuc tenellos, et rudis in Christo infantiae, qui nuper in baptismo sunt renati, de quibus ipse Dominus loquebatur ad Petrum: Pasce agnos meos (Joan. XXI, 15) . Unde et in eodem Ezechiele scriptum est: Suscitabo super eos", | |
| "candidate_score": 0.651285, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_11_13", | |
| "bdc_text": "schript herus von großer rüstung , die in Italia sige , auch von ankunfft der Hispanier . Die reden sind unglich : ettlich sagend vom Niderland , ettlich von Genff. De ßhalb man wol darff , gott zuͦ bitten und sorg zhan. Min herren , die gesanten , sind von Genff noch nitt kommen ;", | |
| "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1509", | |
| "psc_text": "timere: dic civitatibus Juda, Synagogis videlicet et populis Judaeorum, de quibus Dominus loquebatur: Non veni nisi ad oves perditas domus Israel (Matth. XV, 24) . Et Paulus apostolus: Vobis, inquit, oportebat annuntiari primum verbum Dei (Act. XIII, 46). Quid est autem illud quod jubentur dicere? Ecce Deus vester, quem semper exspectabatis: Ecce Dominus Deus in fortitudine veniet, quem contempsistis in humilitate venientem. Et fortitudo ejus dominabitur, qui prius formam servi acceperat, factus Patri obediens usque ad mortem (Philipp. III). Ecce merces ejus cum eo, et opus illius coram eo (Isa. XL, et LXII) . Juxta quod ipse dicit in Evangelio: Venturus est enim Filius hominis in gloria Patris sui et reddet unicuique secundum opus suum (Matth. XVI, 17) . Sicut pastor gregem suum pascet. Iste qui postea in majestate venturus est, prius formam pastoris accipit, et dicit ipse de se: Ego sum pastor bonus, et cognosco oves meas, et cognoscunt", | |
| "candidate_score": 0.637607, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_11_13", | |
| "bdc_text": "schript herus von großer rüstung , die in Italia sige , auch von ankunfft der Hispanier . Die reden sind unglich : ettlich sagend vom Niderland , ettlich von Genff. De ßhalb man wol darff , gott zuͦ bitten und sorg zhan. Min herren , die gesanten , sind von Genff noch nitt kommen ;", | |
| "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_132", | |
| "psc_text": "et vitam sustentat humanam, et viventibus praebet fortitudinem (Rom. XIV). De istiusmodi pane et aqua, quod auferantur a Judaeis, etiam alius Propheta testatur, dicens: Ecce dies veniet, dicit Dominus, et emittam famem super terram: non famem panis, neque sitim aquae, sed famem audiendi sermones Domini (Amos VIII, 11) . (Vers. 2.) Fortem et virum bellatorem, judicem et Prophetam, et hariolum, et senem. Pro forti, quod solum est in Hebraeo, duo simul LXX transtulerunt, gigantem et fortem, eumdem volentes gigantem esse, quem fortem. De forti supra dictum est. Gigantem autem in bonam partem, hoc est, de Domino Salvatore, in octavo decimo psalmo legimus: Exultavit ut gigas ad currendam viam suam: a summo coelo egressio ejus, et 48 occursus ejus usque ad summum illius (Psal. XVIII, 8) . Sin autem legerimus, Nemrod gigantem (Gen. X), qui fuit venator coram Domino, et gigantes (Gen. VI), propter quos venit diluvium super terram, in contrariam", | |
| "candidate_score": 0.636037, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_11_13", | |
| "bdc_text": "schript herus von großer rüstung , die in Italia sige , auch von ankunfft der Hispanier . Die reden sind unglich : ettlich sagend vom Niderland , ettlich von Genff. De ßhalb man wol darff , gott zuͦ bitten und sorg zhan. Min herren , die gesanten , sind von Genff noch nitt kommen ;", | |
| "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1070", | |
| "psc_text": "proposuimus: In Domino Deo forti in perpetuum, et reliqua. Pro Domino Deo forti, in Hebraico tria habet nomina, IA ( ) et ADONAI ( ) et SUR ( ), quod aliud invisibilem, aliud ineffabilem, aliud robustum sonat, quorum primum in ALLELUIA ( ) extrema syllaba ponitur. Et hoc diligens lector observet, quod interdum textum in propositione testimonii dividamus: quoniam alium LXX editio, et alium ex Hebraeo ad verbum expressa translatio efficit sensum. Dicit ergo Propheta: Sperate in Domino in saeculis aeternis: in Domino Deo forti in perpetuum, cujus auxilium sempiternum est. Ipse enim incurvabit habitantes in excelso, quia omnis qui se exaltat humiliabitur; qui patrem Abraham se habere jactabant, et in suggillationem Domini loquebantur: Nos de fornicatione nati non sumus (Joan. VIII, 41) . Ipse civitatem sublimem humiliabit, ut Judaei putant, Romam [ Al. Romanam]: ut nos rectius esse convincimus, Jerusalem, quae occidit Prophetas, et lapidavit eos qui ad se", | |
| "candidate_score": 0.633112, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_6_8", | |
| "bdc_text": "Unum in illis non intelligo , quod scribitur : \"So fro sind wir , das an der mittwochen die sünderung zwüschend dem apt geschehen. \" Was das für ein sünderung sige , wei ß ich nitt , und wie die statt entlich mitt dem apt vertragen . Si non molestum est , expone mihi ista .", | |
| "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2110", | |
| "psc_text": "Contritio et infelicitas in viis eorum: Et viam pacis non cognoverunt: Non est timor Dei ante oculos eorum (Rom. III, 13 seqq.) . Quod cum audissem, quasi a fortissimo pugile percussus essem, coepi tacitus aestuare, et stuporem mentis vultus pallore signare. Hebraeus, inquam, ex Hebraeis, secundum legem Pharisaeus, eruditusque ad pedes Gamalielis, aut ignoravit haec, aut eorum, qui lecturi erant, abusus est 667-668 ignorantia (Philipp. VI, Act. XXII, 3). Quorum alterum ineruditi, alterum callidi est ad malitiam, nec ejus qui dixerit: Et si imperitus sermone, non tamen scientia (II Cor. XI, 6) ; et iterum: in simplicitate et sinceritate annuntiavi vobis verbum (II Cor. I, 12) . Tandem in memet reversus, unius diei spatium postulavi, ut responsio mea nequaquam argumentum humani esset ingenii, sed fructus assiduae lectionis. Itaque omnem Scripturam mente perlustrans, animadverti, sicut omnis pene ad Romanos Epistola de veteri structa est Instrumento, sic et hoc testimonium de Psalmis,", | |
| "candidate_score": 0.632338, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_6_8", | |
| "bdc_text": "Unum in illis non intelligo , quod scribitur : \"So fro sind wir , das an der mittwochen die sünderung zwüschend dem apt geschehen. \" Was das für ein sünderung sige , wei ß ich nitt , und wie die statt entlich mitt dem apt vertragen . Si non molestum est , expone mihi ista .", | |
| "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1940", | |
| "psc_text": "mortem (Matth. XXVI, 38) . Et: Nunc anima mea turbata est (Joan. XII, 27) . Et nos putavimus eum esse immundum, sive in dolore, ut Septuaginta transtulerunt, pro quo Aquila et Symmachus posuerunt leprosum, Theodotio, flagellatum. Quod aliis verbis Hebraico idiomate lepra intelligitur, juxta illud quod in psalmo scriptum est: Et flagellum non appropinquabit tabernaculo tuo (Ps. XC, 10) . Et est sensus: Putavimus eum pro peccatis suis a Deo esse percussum, qui humiliatus est propter nos, et cum latronibus crucifixus. Pro eo quod Symmachus transtulit Ἐν ἁφῇ ὄντα, hoc est, in lepra; Aquila posuit ἁφημένον, id est, leprosum: quod multi non intelligentes, putant relictum, et alii legunt καθήμενον, id est, sedentem. In principio capituli, in quo juxta Septuaginta dicitur: Domine, quis credidit auditui nostro: et brachium Domini cui revelatum est (Rom. X) , quo testimonio et apostolus Paulus utitur ad Romanos, edisserens illud super Domini passione: Dominus, in Hebraico", | |
| "candidate_score": 0.627198, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_7", | |
| "bdc_text": "\"So fro sind wir , das an der mittwochen die sünderung zwüschend dem apt geschehen. \" Was das für ein sünderung sige , wei ß ich nitt , und wie die statt entlich mitt dem apt vertragen .", | |
| "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2184", | |
| "psc_text": "ad finem: tota die contristatus incedebam (Ps. XXXVII, 9) . Nec ut sacco quis vestiatur, et in cinere dormiat, quod de David et de Achab legimus (II Reg. III; III Reg. XXI): sed ut cum istis haec faciat quae sequuntur. Alioquin et Apostolus frequenter jejunare se dicit (II Cor. VI et XI), et Dominus, cum sponsus a discipulis suis fuerit ablatus, docet eos jejunaturos (Matth. VI): et in Psalmis poenitens loquitur: Manducavi sicut cinerem panem meum, et potum meum cum fletu miscebam (Ps. CI, 10) . Et cum mihi molesti essent, induebar cilicio (Ps. XXXIV, 13) . Ex quo discimus haec facienda primum esse quae vult Dominus, et non alia praetereunda. (Vers. 6, 7.) Nonne hoc [Vulg. addit est] magis jejunium quod elegi? Dissolve colligationes impietatis, solve fasciculos deprimentes: Dimitte eos qui confracti sunt liberos, et omne onus disrumpe. Frange esurienti panem tuum, et egenos vagosque induc in domum [Vulg.", | |
| "candidate_score": 0.611391, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_26_28", | |
| "bdc_text": "der ist jetz statthalter absente Steigero et reliquis und laßt üch vast gruͤßen . Haec raptim ad tuas . Salutant te fratres et symmystae omnes , socer item , mater , uxor , Zehenderi .", | |
| "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_981", | |
| "psc_text": "Hebraice dicitur SOCHEN ( ), ad Sobnam praepositum templi, sive ut LXX transtulerunt, ταμίαν, hoc est, quaestorem et dispensatorem thesaurorum domus Dei. Sochen autem vel tabernaculum interpretatur, vel pastophorion, hoc est thalamus, in quo habitat praepositus templi. Quis est autem alius, qui habitavit in tabernaculo Judaeorum, et in domo quondam Dei, nisi Judaicae legis sermo et ratio, quae in veteris Instrumenti lectione versata est? Huic itaque traditioni dicitur atque doctrinae: quid hic agis? Cur tibi vis aedificare domum in occidente littera, et tabernaculum tuum, quod non habet fundamentum, in petrae figere firmitate: quod non tam tabernaculum, et domus, quam sepulcrum et memoria appellandum est? Propterea autem tibi dico, quod in excisione sepulcri non debeas laborare, quia transferet Dominus sacerdotium tuum; sicut transferri solet GEBER ( ), quod omnes virum interpretati sunt. Hebraeus autem qui nos in veteris Instrumenti lectione erudivit, gallum gallinaceum transtulit. Sicut, inquit, gallus gallinaceus humero portitoris de", | |
| "candidate_score": 0.61129, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_11", | |
| "bdc_text": "schript herus von großer rüstung , die in Italia sige , auch von ankunfft der Hispanier .", | |
| "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2261", | |
| "psc_text": "quo dicitur ad Judaeos: Non est voluntas mea in vobis, dicit Dominus Omnipotens. Et hostiam non suscipiam de manibus vestris (Malach. I, 10, 11) . Rursumque de multitudine nationum: Ab ortu enim solis usque ad occasum, glorificatum est nomen meum in gentibus. Hujus beatitudinis ille auctor est, qui veniet quasi fluvius violentus, quem spiritus Domini cogit. Sive ut Aquila transtulit, quasi flumen angustum, spiritus Domini signaculum ejus. Aut Theodotio, quasi fluvius oppugnans, spiritus Domini signatus est. In eo ergo testimonii hujus, quod LXX transtulerunt, quasi fluvius violentus, ira Domini veniet cum furore, pars ultima in Hebraico non habetur. Neque enim in repromissionibus Dei, ira furorque ponendus est: cum in caeteris quae sequuntur, beatitudo sit futurorum, et comminatio poenaque peccantium. Juxta Aquilam autem et Theodotionem, spiritus Domini qui signatus in Christo est, illud confirmat exemplum, quod in Joanne Evangelista legitur: Hunc enim Deus signavit Pater (Joan. VI, 27) ; de quo", | |
| "candidate_score": 0.602612, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_11", | |
| "bdc_text": "schript herus von großer rüstung , die in Italia sige , auch von ankunfft der Hispanier .", | |
| "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_447", | |
| "psc_text": "Carmelo et saltui comparata est, ad tantam veniet paucitatem, ut puer parvulus eos possit numerare et describere. Tradunt enim Hebraei, decem tantum de ejus exercitu remansisse; nostrorum quidam volunt hunc regem typum esse adversariae fortitudinis. Et quomodo in Daniele (Cap. X) legimus principes regni Persarum, et regni Medorum, et regni Graecorum, sic et principem esse Assyriorum, qui propter superbiam sensus magnus vocetur, et in die judicii gehennae tradatur ardoribus, quae praeparata est diabolo et angelis ejus. Et lumen Israel et sanctum, hoc est, ipsum Dominum succendere vepres ac spinas Assyrii, omnemque illius potentiam et innumerabiles populos ad nihili deducendos. Tunc eum timore perterritum, quasi colubrum tortuosum et fugitivum, imminentes poenas velle vitare. Qui autem de saltu et 148 confusione ejus lignisque perituris potuerint evadere, eos dignos existere, qui numerentur et describantur a puero, cujus principatus in humeris ejus est. Hoc ipsum et ad haereticos referri potest: quod postquam Ecclesiastica doctrina", | |
| "candidate_score": 0.600334, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_18_20", | |
| "bdc_text": "da söllend sich Fryburg und Wallis erlüteren . Man hoffet guͦts von inan ; doch mag ich noch nitt wüßen , was ir bscheid werde sin .", | |
| "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2159", | |
| "psc_text": "5) . (Vers. 17 seqq.) Propter iniquitatem avaritiae ejus iratus sum, et percussi eum: abscondi, et indignatus sum: et ambulavit moerens [Vulg. abiit vagus] in via cordis sui. Vias ejus vidi, et sanavi eum: et reduxi eum, et reddidi consolationes ipsi et lugentibus ejus. Creavi fructum labiorum, pacem, pacem ei qui longe est et qui prope, dixit Dominus, et sanavi eum. Impii autem quasi mare fervens quod quiescere non potest, et redundant fluctus ejus in conculcationem et lutum. Non est pax, dixit Deus. impiis. LXX: Propter peccatum ad modicum quid 682 contristavi eum, et percussi eum: et averti faciem meam ab eo, et contristatus est et ambulavit tristis in viis suis. Vias ejus vidi, et sanavi eum: et consolatus sum illum, et dedi ei consolationem veram, pacem his qui longe, et qui prope sunt, dicit Dominus, et sanabo eos. Qui autem iniqui sunt, fluctuabunt, et quiescere non poterunt. Non est", | |
| "candidate_score": 0.598887, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_20", | |
| "bdc_text": "doch mag ich noch nitt wüßen , was ir bscheid werde sin .", | |
| "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1192", | |
| "psc_text": "milium, et viciam in finibus suis? Et erudiet illum in judicio; Deus suus docebit illum. Non enim in serris triturabitur gith, nec rota plaustri super cyminum circuibit; sed virga excutietur gith, et cyminum baculo: panis autem comminuetur. Verum non in perpetuum triturans triturabit illum, neque vexabit eum rota plaustri, neque ungulis suis comminuet eum. Et hoc a Deo exercituum exivit, ut mirabile faceret consilium, et magnificaret justitiam. LXX: Auribus percipite et audite vocem meam: attendite et audite sermones meos. Numquid 385 tota die arabit qui arat, aut sementem praeparabit antequam praeparet terram? Numquid cum adaequaverit faciem ejus, tunc seminabit gith et cyminum, et rursum seminabit triticum, et hordeum, et milium, et far in finibus tuis, et erudieris judicio Dei, et laetaberis? Non enim cum duritia mundatur gith, neque rota plaustri circuit super cyminum; sed virga excutitur gith, et cyminum cum pane comeditur. Neque enim in sempiternum ego irascar vobis: nec", | |
| "candidate_score": 0.598858, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_18_20", | |
| "bdc_text": "da söllend sich Fryburg und Wallis erlüteren . Man hoffet guͦts von inan ; doch mag ich noch nitt wüßen , was ir bscheid werde sin .", | |
| "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2057", | |
| "psc_text": "enim cogitationibus dicitur: Inscrutabilia judicia ejus, et investigabiles viae illius (Rom. XI, 33) . Porro de vestris: Cogitaverunt consilium, quod non potuerunt stabilire (Psal. XX, 12) . Et in alio loco: Quodcumque inieritis consilium, dissipabitur, et quidquid locuti fueritis, non permanebit in vobis (Isa. VIII, 10) . Perspicua interpretatione non indigent, idcirco stringuntur potius, quam disseruntur. (Vers. 10, 11.) Et quomodo descendit imber et nix de coelo, et illuc ultra non revertetur [Vulg. revertitur]; sed inebriat terram, et infundit eam, et germinare eam facit, et dat semen serenti, et panem comedenti: sic erit verbum meum, 651 quod egredietur de ore meo; non revertetur ad me vacuum, sed faciet quaecumque volui, et prosperabitur in his, ad quae misi illud. LXX: Quomodo si descendat pluvia, aut nix de coelo, et non revertatur, donec inebriet terram, et generet et oriatur, et det semen seminanti, et panem ad comedendum: sic erit verbum meum, quod", | |
| "candidate_score": 0.598755, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_20", | |
| "bdc_text": "doch mag ich noch nitt wüßen , was ir bscheid werde sin .", | |
| "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2057", | |
| "psc_text": "enim cogitationibus dicitur: Inscrutabilia judicia ejus, et investigabiles viae illius (Rom. XI, 33) . Porro de vestris: Cogitaverunt consilium, quod non potuerunt stabilire (Psal. XX, 12) . Et in alio loco: Quodcumque inieritis consilium, dissipabitur, et quidquid locuti fueritis, non permanebit in vobis (Isa. VIII, 10) . Perspicua interpretatione non indigent, idcirco stringuntur potius, quam disseruntur. (Vers. 10, 11.) Et quomodo descendit imber et nix de coelo, et illuc ultra non revertetur [Vulg. revertitur]; sed inebriat terram, et infundit eam, et germinare eam facit, et dat semen serenti, et panem comedenti: sic erit verbum meum, 651 quod egredietur de ore meo; non revertetur ad me vacuum, sed faciet quaecumque volui, et prosperabitur in his, ad quae misi illud. LXX: Quomodo si descendat pluvia, aut nix de coelo, et non revertatur, donec inebriet terram, et generet et oriatur, et det semen seminanti, et panem ad comedendum: sic erit verbum meum, quod", | |
| "candidate_score": 0.598546, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_11", | |
| "bdc_text": "schript herus von großer rüstung , die in Italia sige , auch von ankunfft der Hispanier .", | |
| "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1297", | |
| "psc_text": "in montem Domini ad fortem Israel. LXX: Ecce nomen Domini venit post tempus multum: ardens furor cum gloria, eloquium labiorum ejus, eloquium irae plenum, et ira furoris sicut ignis devorabit, et spiritus ejus sicut aqua in valle, trahens veniet usque ad collum, et dividetur ut conturbet gentes super errore vano, et abjicietur error, et assumet eos in conspectu eorum. Numquid semper oportet vos laetari et ingredi in sancta mea jugiter, quasi festa celebrantes atque gaudentes, ut ingrediamini cum tibia ad montem Domini ad Deum Israel? Dicamus primum juxta Hebraicum. Pendent ex superioribus, quae dicuntur. Corripuerat sermo propheticus eos, qui contempto auxilio Dei, propter Babyloniorum metum ad Aegyptios confugiebant, et est comminatus descendentibus, ibi eos esse morituros. Rursumque post poenas, eos qui illum audire voluissent [ Al. noluissent], non solum sub Zorobabel, Ezra, et Neemia in Jerusalem habitaturos esse promittit, sed majorem cunctis credentibus verbo Dei, in consummatione mundi beatitudinem pollicetur,", | |
| "candidate_score": 0.594041, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_11", | |
| "bdc_text": "schript herus von großer rüstung , die in Italia sige , auch von ankunfft der Hispanier .", | |
| "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_132", | |
| "psc_text": "et vitam sustentat humanam, et viventibus praebet fortitudinem (Rom. XIV). De istiusmodi pane et aqua, quod auferantur a Judaeis, etiam alius Propheta testatur, dicens: Ecce dies veniet, dicit Dominus, et emittam famem super terram: non famem panis, neque sitim aquae, sed famem audiendi sermones Domini (Amos VIII, 11) . (Vers. 2.) Fortem et virum bellatorem, judicem et Prophetam, et hariolum, et senem. Pro forti, quod solum est in Hebraeo, duo simul LXX transtulerunt, gigantem et fortem, eumdem volentes gigantem esse, quem fortem. De forti supra dictum est. Gigantem autem in bonam partem, hoc est, de Domino Salvatore, in octavo decimo psalmo legimus: Exultavit ut gigas ad currendam viam suam: a summo coelo egressio ejus, et 48 occursus ejus usque ad summum illius (Psal. XVIII, 8) . Sin autem legerimus, Nemrod gigantem (Gen. X), qui fuit venator coram Domino, et gigantes (Gen. VI), propter quos venit diluvium super terram, in contrariam", | |
| "candidate_score": 0.593484, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_20", | |
| "bdc_text": "doch mag ich noch nitt wüßen , was ir bscheid werde sin .", | |
| "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2338", | |
| "psc_text": "divitum munera, quae de rapinis sunt et iniquitate. (Vers. 8, 9.) Et dabo opus eorum in veritate, et foedus perpetuum feriam eis. Et scietur [Vulg. scient] in gentibus semen eorum, et germen eorum in medio populorum. Omnes qui viderint eos, cognoscent eos, quia isti sunt semen, cui benedixit Dominus. LXX: Et dabo laborem eorum justis, et testamentum aeternum ponam cum eis. Et scietur in gentibus semen eorum, et nepotes eorum in medio populorum. Omnis qui viderit eos, cognoscet illos, quia isti sunt semen benedictum a Deo. Deus qui diligit justitiam atque judicium, et detestatur holocausta violenta (quidquid enim de rapinis est, quasi mercedem scorti reputat, et pretium canis,) [ Al. carnis] ipse eorum qui secundo possederint terram, et quos duplici laetitia coronarit, laborem dabit justis, sive ut melius habetur in Hebraico, in veritate: ut nequaquam sicut in Lege umbra veritatis, sed ipsa sit veritas. Et pactum feriet sempiternum, non quale", | |
| "candidate_score": 0.591464, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_20", | |
| "bdc_text": "doch mag ich noch nitt wüßen , was ir bscheid werde sin .", | |
| "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1198", | |
| "psc_text": "clavem scientiae, magnis suppliciis torqueantur: et hoc Domini fiat judicio, qui ostendit in cunctis mirabile consilium suum et justitiae veritatem, ut qui plus acceperunt, plus exigatur ab eis. Pro eo quod nos interpretati sumus: in virga excutietur gith, et cyminum in baculo, nescio quid volentes LXX transtulerunt: cyminum autem cum pane comeditur. Denique et veteres Graeciae interpretes Hebraicum disserentes, de hoc sermone tacuerunt, quia forsitan quid dicerent non habebant. Illud autem in quo nos juxta Hebraicum posuimus: Verum non in perpetuum triturans triturabit illum, neque vexabit illum rota plaustri, nec ungulis suis comminuet eum, LXX non juxta 387 verbum, sed juxta sensum interpretati sunt: Neque enim ego in sempiternum irascar vobis, nec vox amaritudinis meae conculcabit vos: ostendentes futura peccatoribus, post tormenta, refrigeria, et haec quasi portenta atque mirabilia egressa esse a Domino. Unde praecipitur peccatoribus qui postea puniendi sunt, ut ineant consilium, et exaltent consolationem suam, nequaquam vanam, ut", | |
| "candidate_score": 0.589931, | |
| "ce_score": null | |
| } | |
| ] | |
| }, | |
| { | |
| "rank": 19, | |
| "cf_id": "cf021", | |
| "work_id": "stoa0040.stoa033.opp-lat1", | |
| "max_score": 0.651195, | |
| "ce_confirmed": false, | |
| "evidence": [ | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_9", | |
| "bdc_text": "Bi uns ist nüt anders , dann was ir vor habend .", | |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033.opp-lat1_window_340", | |
| "psc_text": "ante numquid exp. nos C 24noueramus E quando s exp. cum 1 id om. EH adcogitamus (om. id) A 26 ncscimus BCEIb non sumusT subtraimur I itaqueb quomodo proferimur ad nos reddimurque nobis, quasi alii simus et alibi simus, quando quaerimus nec inuenimus quod in memoria nostra posuimus, neque nos ipsi ad nos ipsos ueluti alibi positos peruenire possimus et tunc perueniamus quando inuenimus? ubi enim quaerimus nisi apud nos? et quid quaerimus nisi nos, quasi non simus in nobis et aliquo recesserimus a nobis? nonne adtendis et exhorrescis tantam profunditatem ? et quid cstest hoc aliud quam nostra natura nec qualis fuit, sed qualis nunc est? et ecce magis quaeritur quam conprehenditur. saepe mihi propositam quaestionem putaniputaui me intellecturum, si inde cogitarem; cogitaui nec potui, saepe non putaui et tamen potui. uires itaque intellegentiae meae non sunt mihi utique cognitae et credo quia ncc tibi. § 11 Sed me", | |
| "candidate_score": 0.651195, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_2_4", | |
| "bdc_text": "Torsit me ipsum quoque , quod tanto tempore nuncium habere non potuerim ; alioqui pridem et frequentius scripsissem . Sangallenses literas , quas una cum his accepi , remitto ;", | |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033.opp-lat1_window_3", | |
| "psc_text": "om. G sincari simus C § 2 Sed hinc angor paululum, quod adhuc tuae sanctitati minus quam nellemuellem cognitus sum, quando quidem putasti me sic accepturum, quasi tu mihi iniuriam feceris notum faciendo quod alius fecit. quantum autem hoc absit ab animo meo, uide, ut ne ab illo quidem me passum iniuriam conquerar. cum enim aliter quaedam quam ego saperet, numquidnam debuit reticercreticere ? unde mihi gratum esse debet, quod ita non tacuit, ut id etiam legere possimus. debuisse quis dixerit eum scribere potius ad me quam ad alterum de me; sed quod mihi esset ignotus, non est ausus se mihi ingerere in meorum refutatione dictorum. nec consulendum me putauit, ubi sibi uidetur minime dubitandam, sed plane cognitam et certam tenere sententiam. obtemperauit autem amico suo, a quo se, ut scriberet, dicit esse conpulsum. et si quid inter disputandum, quod in meam contumeliam redundaret, expressit, non eum conuiciantis uoluntate crediderim,", | |
| "candidate_score": 0.638053, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_20", | |
| "bdc_text": "doch mag ich noch nitt wüßen , was ir bscheid werde sin .", | |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033.opp-lat1_window_330", | |
| "psc_text": "sciam quando digitum moneo, unde incipiam, a corde an a cerebro an ab utroque an ncutroneutro, et doctore non egeam. ut sciam quid sit tam longe altius super me, ab alio autem homine discercdiscere exspcctemexspectem, undcunde agatur a me quod agitur in me. nam cum in corde cogitare dicamur et quod cogitamus nullo alio homine sciente sciamus, ipsum tamen cor ubi cogitamus 1 quur BlT 2 nollitC 3 cgemonieon codd.b 4 corde] corpore II disportit AB dispcidit C dispertitis IT bd cordis E 6 cordibus H 7 quur RCllml passim 8 facit I 9 quod ista T 10 excstimas A 11 an—sciunt] anima uero nulli sciunt ABClbd An uero quia non nulli sciunt T 12ido] ! co T illas A adque A ac bd 13adC hintibi A maiorem tibit quur T 14 noucrim A 15 ille A illa C anatoinica C empuricam ABI empurica C empericam E 16 continent A", | |
| "candidate_score": 0.587894, | |
| "ce_score": null | |
| } | |
| ] | |
| }, | |
| { | |
| "rank": 20, | |
| "cf_id": "cf020", | |
| "work_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Joelem", | |
| "max_score": 0.651041, | |
| "ce_confirmed": false, | |
| "evidence": [ | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_11_13", | |
| "bdc_text": "schript herus von großer rüstung , die in Italia sige , auch von ankunfft der Hispanier . Die reden sind unglich : ettlich sagend vom Niderland , ettlich von Genff. De ßhalb man wol darff , gott zuͦ bitten und sorg zhan. Min herren , die gesanten , sind von Genff noch nitt kommen ;", | |
| "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Joelem_window_81", | |
| "psc_text": "Inter crepidinem et altare plorabunt sacerdotes ministri Domini, et dicent: Parce, Domine, populo tuo, et ne dederis haereditatem tuam in opprobrium, ut dominentur eorum gentes, ne dicant in nationibus: Ubi est Deus eorum? Adhuc eos ad poenitentiam cohortatur, antequam veniat hostilis exercitus. Supra, inquit, dixeram: Canite tuba in Sion, ululate in monte sancto meo, et reliqua, quia venit dies Domini, quia prope est dies tenebrarum et caliginis, dies nubis et turbinis, annuntians vobis populum multum et fortem esse venturum, qui vestras possessiones urbesque subverteret. Nunc quia benignus sum et misericors, patiens, et multus misericordia, rursum praecipio et dico: Clangite tuba in Sion, et poenitentiam in populis praedicate; sanctificate jejunium, praedicate curationem, sive coetum, de quibus jam ante diximus: congregate populum, ut qui dispersus peccaverat, congregatus peccare desistat. Sanctificate Ecclesiam, ut nullus in Ecclesia non sanctus sit, ne forsitan impediantur orationes vestrae, et modicum fermentum totam massam corrumpat (I Cor. V).", | |
| "candidate_score": 0.651041, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_11_13", | |
| "bdc_text": "schript herus von großer rüstung , die in Italia sige , auch von ankunfft der Hispanier . Die reden sind unglich : ettlich sagend vom Niderland , ettlich von Genff. De ßhalb man wol darff , gott zuͦ bitten und sorg zhan. Min herren , die gesanten , sind von Genff noch nitt kommen ;", | |
| "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Joelem_window_59", | |
| "psc_text": "muros discurrent: super domos ascendent, et per fenestras intrabunt sicut fures, a facie ejus confundetur terra, et commovebitur coelum, sol et luna contenebrabuntur, et stellae auferent lumen suum, et Dominus dabit vocem suam a facie fortitudinis suae, quoniam multa sunt nimis castra ejus, quoniam fortia opera sermonum illius, quia magna dies Domini, magna et illustris nimis, et quis erit sufficiens ad eam? Rursum per metaphoram locustarum, describitur impetus Chaldaeorum, et jubetur propheta, immo per prophetam omnibus qui possunt Dei audire sermonem, ut quasi tuba exaltent vocem suam, et in Sion praedicent, et clangant in monte sancto ejus, ut ad strepitum clamoris et buccinae omnis Jerusalem populus contremiscat. Cumque, ait, cecineritis, hoc dicite: Nequaquam dies Domini ultra differetur, id est, dies ultionis atque vindictae; adest vicina captivitas, jam de suo loco Babyloniorum est egressus exercitus, prope est dies tenebrarum, et angustiae, dies caliginis et nubis et turbinis, in qua auferetur lumen", | |
| "candidate_score": 0.634414, | |
| "ce_score": null | |
| }, | |
| { | |
| "bdc_chunk_id": "7014_sent_11", | |
| "bdc_text": "schript herus von großer rüstung , die in Italia sige , auch von ankunfft der Hispanier .", | |
| "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Joelem_window_65", | |
| "psc_text": "A facie istiusmodi locustarum terra contremuit, et coeli moti sunt, quae dicta hyperbolice sentiamus, non quod locustarum aut hostium tanta vis sit, ut possit movere coelos, et terram concutere; sed quod adversa patientibus prae terroris magnitudine, et coelum ruere et terra fluctuare videatur. Denique prae multitudine locustarum obtexentium coelum, sol et luna convertentur in tenebras, et stellae retrahent splendorem suum: dum lumen in medio nubes posita locustarum, ad terram non sinit pervenire. Dominus quoque dabit vocem suam ante faciem tam potentis exercitus, quia multa sunt castra ejus, et magnitudo virtutis illius in parvis quoque animantibus demonstratur. Haec autem multa castra, et innumerabilia fortia sunt nimis, et facientia verbum illius. Quo dicto ostenditur Babylonios Dei voluntate venturos, et illius imperio parituros. Magnus est, inquit, dies Domini, quo capienda est Jerusalem, et valde terribilis, et nullus eum poterit sustinere, et de necessitate captivitatis aut mortis evadere. Junctam et cohaerentem sibi pericopen dividere", | |
| "candidate_score": 0.595305, | |
| "ce_score": null | |
| } | |
| ] | |
| } | |
| ], | |
| "biblical_hits": [] | |
| } |