7/7041.json

{
  "letter_id": "7041",
  "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/7041",
  "dominant_topic": 13,
  "topic_dist": [
    0.057513,
    0.046942,
    0.052252,
    0.04824,
    0.048674,
    0.04387,
    0.058488,
    0.044512,
    0.045115,
    0.053432,
    0.055147,
    0.056017,
    0.041952,
    0.064078,
    0.043922,
    0.035658,
    0.050649,
    0.050813,
    0.044043,
    0.058685
  ],
  "citations": [
    {
      "rank": 1,
      "cf_id": "cf033",
      "work_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis",
      "max_score": 0.693246,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_9_11",
          "bdc_text": "martii anno 1567 . R[everentiae ] t[uae ] studi [osissimus ] Georgius a Stetten . Venerando , pio atque erudito viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tygurinae antistiti fidissimo , d. et amico suo colendo [ celendo ] Tyguri .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2675",
          "psc_text": "in Agaliensi monasterio imbibisse necessum est. Intactum etiam hoc saeculo Orientem relinquere non decet; in quo S. Theodorus Siceota defunctus est anno 613; de quo item Georgius ejus discipulus, vitam illius scribens ita loquitur (Bolland. 22 Aprilis): « Infans ipsi oblatus sum, qui et in ejus sancto monasterio enutritus a religiosissimo praefecto litteras didici. » Circa idem tempus Joannes Moschus presbyter et monachus in monasterio S. Theodosii abbatis et archimandritae, omnium quae Jerosolymis erant coenobiorum, varia peragravit loca, lustravitque monasteria; quo in itinere viros etiam doctissimos et philosophos disciplinae et studiorum gratia visitavit, uti ipse testatur in eo quod adornavit, Prato spiritali cap. 171 et 172. Et haec sufficere debent pro saeculo septimo. Saeculo VIII. S. Bonifacius in Nutscellense coenobium commigrans, sub Wimberto abbate piissimo eum in virtutibus ac litteris progressum fecit, ut docendi quoque munus paulo post ipse obierit. Postea transmittens in Germaniam, cum eum populum ad verum Christi",
          "candidate_score": 0.693246,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_10_12",
          "bdc_text": "R[everentiae ] t[uae ] studi [osissimus ] Georgius a Stetten . Venerando , pio atque erudito viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tygurinae antistiti fidissimo , d. et amico suo colendo [ celendo ] Tyguri . [ Nur die Unterschrift autograph , alles übrige v. e .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2675",
          "psc_text": "in Agaliensi monasterio imbibisse necessum est. Intactum etiam hoc saeculo Orientem relinquere non decet; in quo S. Theodorus Siceota defunctus est anno 613; de quo item Georgius ejus discipulus, vitam illius scribens ita loquitur (Bolland. 22 Aprilis): « Infans ipsi oblatus sum, qui et in ejus sancto monasterio enutritus a religiosissimo praefecto litteras didici. » Circa idem tempus Joannes Moschus presbyter et monachus in monasterio S. Theodosii abbatis et archimandritae, omnium quae Jerosolymis erant coenobiorum, varia peragravit loca, lustravitque monasteria; quo in itinere viros etiam doctissimos et philosophos disciplinae et studiorum gratia visitavit, uti ipse testatur in eo quod adornavit, Prato spiritali cap. 171 et 172. Et haec sufficere debent pro saeculo septimo. Saeculo VIII. S. Bonifacius in Nutscellense coenobium commigrans, sub Wimberto abbate piissimo eum in virtutibus ac litteris progressum fecit, ut docendi quoque munus paulo post ipse obierit. Postea transmittens in Germaniam, cum eum populum ad verum Christi",
          "candidate_score": 0.686199,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_9_11",
          "bdc_text": "martii anno 1567 . R[everentiae ] t[uae ] studi [osissimus ] Georgius a Stetten . Venerando , pio atque erudito viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tygurinae antistiti fidissimo , d. et amico suo colendo [ celendo ] Tyguri .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2668",
          "psc_text": "superna gratia se praeveniente, tanto studio divinas epotavit Scripturas, ut de thesauro suo nova proferre posset et vetera; grammaticae etiam regulas, metrorumque subtilitates capaci consequeretur ingenio, » ut scribit Walfridus. Quam vero in Hiberniae monasteriis S. Columbanus deprehenderat disciplinam, eamdem secum in Gallias transtulit, maxime autem in Luxoviense coenobium (Saec. II Ben.), ubi sub finem saeculi VI « ingrediens laudabilis Agilus aevum pueritiae, committitur Eustasio probatae religionis viro, sacris litteris erudiendus, cum aliis nobilium virorum filiis, qui postea ecclesiarum praesules exstiterunt, » quemadmodum habet anonymus in Vita sancti Agili num. 1. Ex his recensent Agnohaldum Laudunensem, Acharium Noviomensem, Audomarum Tarvanensem, et Ragnacharium Augustanum episcopos, de quibus etiam Jonas in Vita sancti Eustasii, num. 5, quo quidem praeceptore adeo profecit Agilus, ut « liberalibus disciplinis enucleatius imbutus, multos sua facundia erudierit, plurimos catholicae fidei puritate illustrarit, nonnullos etiam luculentissimis documentis, postposita altitudinis pompa, sub professione sacrae religionis idoneos reddidit. » Neque",
          "candidate_score": 0.676207,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_10_12",
          "bdc_text": "R[everentiae ] t[uae ] studi [osissimus ] Georgius a Stetten . Venerando , pio atque erudito viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tygurinae antistiti fidissimo , d. et amico suo colendo [ celendo ] Tyguri . [ Nur die Unterschrift autograph , alles übrige v. e .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_773",
          "psc_text": "« Dicebant etiam Tom. I Mon. Eccl. Graec, pag. 377 de abbate Agathone per tres annos illum lapidem ore gestasse donec silere didicisset. » Sed hos omnes superavit Joannes cognomento Silentiarius, qui ex episcopo factus monachus, totos quadraginta septem annos in silentio exegit. Quid de Virgine Deipara loquar, quae, ut notat doctor mellifluus ( Serm. in Dominic. infra oct. Assumpt. ), non nisi quater in toto Evangeliorum decursu locuta legitur? Hujusmodi exempla ad imitationem proposita discipulis haud dubium voluit esse sanctus Pater, cum nullum in Regula tempus loquendi proposuit: cujus votis ut obsecundarent dilectissimi filii continuum pene in coenobiis silentium observare studuerunt. Hos inter enituere prae omnibus Cluniacenses monachi, qui sibi quasi in perpetuum ore praecluso, manus in linguas commutasse videbantur, adinventis signis quibus, dum lingua taceret, quae necessario requirenda erant invicem exprimebant. At non sine admiratione legere possumus quod de Cisterciensium silentio scribit Guillelmus abbas S. Theoderici in libro",
          "candidate_score": 0.675251,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_9_11",
          "bdc_text": "martii anno 1567 . R[everentiae ] t[uae ] studi [osissimus ] Georgius a Stetten . Venerando , pio atque erudito viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tygurinae antistiti fidissimo , d. et amico suo colendo [ celendo ] Tyguri .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2658",
          "psc_text": "cum Polichronio doctrinae scientiis imbuti fuerunt Severus Trevirensis, Albinus Catalaunensis, Aventinus Trecensis episcopi, et S. Aemilianus: omnes vitae merito et sanctitate insignes. Idem de Britanniae monachis asserendum esse constat, tum ex vita S. Gildae abbatis Ruyensis (Saec. I Bened.), qui sub finem saeculi V abbati « Hilduto traditur imbuendus, qui suscipiens sanctum puerulum, sacris litteris coepit instruere illum; et videns eum formae specie fulgentem, ac liberalibus studiis instantissime intentum, benigno amore dilexit, etc. » Sub eodem magistro profecere etiam Samson et Paulus, quorum primus Dolensis, alter Oximensis fuit episcopus ex ejusdem Vitae n. 3. Et quidem de S. Samsone constat ex ejus Vita n. 7, ab auctore subaequali scripta, ubi de Hilduto sive Eltuto magistro sic disserit: « Ille vero Eltutus de totis Scripturis Veteris ac Novi Testamenti, et omnis philosophiae generis, geometriae scilicet ac rhetoricae grammaticae, et arithmeticae, et omnium artium philosophiae omnium Britannorum peritissimus erat. » Additque: «",
          "candidate_score": 0.674631,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_9_11",
          "bdc_text": "martii anno 1567 . R[everentiae ] t[uae ] studi [osissimus ] Georgius a Stetten . Venerando , pio atque erudito viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tygurinae antistiti fidissimo , d. et amico suo colendo [ celendo ] Tyguri .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2650",
          "psc_text": "Eodem tempore vivebat alter Ammonius, abbatis Pambo discipulus, vir insigniter doctus (Pallad. in Laus., c. 12) , qui « Vetus et Novum Testamentum dicebat memoriter, et in doctorum virorum Origenis, et Didymi, et Pierii, et Stephani scriptis ita erat versatus, ut sexagies centena millia versuum percurrerit. » Hic magno Athanasio Romam proficiscenti datus est socius, vir, teste Socrate (Lib. IV, cap. 18), adeo « parum curiosus, ut cum Romae una cum Athanasio forte versaretur, nihil ex magnificis urbis operibus, praeter templum Petro et Paulo dicatum, videre omnino desideraret. » Adeo verum est, quod aiunt nonnulli, scientiam in monachis parere curiositatem, eosque ad curas externas plus aequo effundere. Eodem referri debet quod de Theone abbate, qui triginta annis in domuncula seorsum inclusus silentium exercuit, tradunt Rufinus (Ruf. lib. II de Vit. Patr. cap. 6) et Palladius (Pall. Laus. cap. 50), quod scilicet « erat vir eruditus in triplici gratia sermonum, in",
          "candidate_score": 0.672424,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_9_11",
          "bdc_text": "martii anno 1567 . R[everentiae ] t[uae ] studi [osissimus ] Georgius a Stetten . Venerando , pio atque erudito viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tygurinae antistiti fidissimo , d. et amico suo colendo [ celendo ] Tyguri .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2660",
          "psc_text": "n. 1, saec. I Bened.) Brendano abbati, « eo tempore viro sanctitate et scientia famosissimo, litteratoriae » imbuendus disciplinae traditus sit. Nec mihi dubium est olim Britanniam, ut fidei mysteriis, ita litterarum scientiis institutam fuisse a monachis, agente S. Patricio ejusque discipulis, qui primi in Hibernia verbi divini semina diffuderunt. Venio ad saeculum VI, quo Benedictinus ordo, in quo thesauros sapientiae et scientiae hactenus reconditos crederes, ortum simul et incrementum accepit. Qualis fuerit primorum S. Benedicti discipulorum oraxis, aliqua ex parte discere possumus ex his quae scribit Cassiodorus ad Vivarienses suos monachos, qui a Cassino haud procul dissiti, Benedictinis haud dubium parebant institutis. His imprimis commendat sacrae Scripturae studium, historiae ecclesiasticae lectionem, SS. Patrum, maxime Hilarii, Cypriani, Ambrosii. Hieronymi et Augustini scripta; tum hortatur eos ad Dionysii Exigui monachi canones ecclesiasticos assidue legendos. « ne videamini, inquit, tam salutares ecclesiasticas 636 regulas culpabiliter ignorare. » Et paulo post addit (Divin.",
          "candidate_score": 0.670932,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_10_12",
          "bdc_text": "R[everentiae ] t[uae ] studi [osissimus ] Georgius a Stetten . Venerando , pio atque erudito viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tygurinae antistiti fidissimo , d. et amico suo colendo [ celendo ] Tyguri . [ Nur die Unterschrift autograph , alles übrige v. e .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2650",
          "psc_text": "Eodem tempore vivebat alter Ammonius, abbatis Pambo discipulus, vir insigniter doctus (Pallad. in Laus., c. 12) , qui « Vetus et Novum Testamentum dicebat memoriter, et in doctorum virorum Origenis, et Didymi, et Pierii, et Stephani scriptis ita erat versatus, ut sexagies centena millia versuum percurrerit. » Hic magno Athanasio Romam proficiscenti datus est socius, vir, teste Socrate (Lib. IV, cap. 18), adeo « parum curiosus, ut cum Romae una cum Athanasio forte versaretur, nihil ex magnificis urbis operibus, praeter templum Petro et Paulo dicatum, videre omnino desideraret. » Adeo verum est, quod aiunt nonnulli, scientiam in monachis parere curiositatem, eosque ad curas externas plus aequo effundere. Eodem referri debet quod de Theone abbate, qui triginta annis in domuncula seorsum inclusus silentium exercuit, tradunt Rufinus (Ruf. lib. II de Vit. Patr. cap. 6) et Palladius (Pall. Laus. cap. 50), quod scilicet « erat vir eruditus in triplici gratia sermonum, in",
          "candidate_score": 0.669853,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_9_11",
          "bdc_text": "martii anno 1567 . R[everentiae ] t[uae ] studi [osissimus ] Georgius a Stetten . Venerando , pio atque erudito viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tygurinae antistiti fidissimo , d. et amico suo colendo [ celendo ] Tyguri .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3505",
          "psc_text": "alia erat mens S. Gregorii papae, qui necessarias hujusmodi exemptiones propria didicerat experientia, uti ipse testatur his verbis: « Quam sit necessarium monasteriorum quieti prospicere, et de eorum perpetua securitate tractare, anteactum nos officium, quod in coenobii regimine exhibuimus, informat. Et quia in plurimis monasteriis multa a praesulibus praejudicia atque gravamina monachos pertulisse cognoscimus, oportet ut nostrae fraternitatis provisio de futura quiete eorum salubri disponat ordinatione, quatenus conversantes in illis, in Dei servitio, gratia illius suffragante, mente libera perseverent. » Eamdem necessitatem agnoverat S. Theodorus Siceota, coenobiorum in Galatia archimandrita, qui a Mauritio imperatore et Cyriaco patriarcha C. P. privilegium obtinuit, ut sua monasteria « nulli alii episcopatui subjecta essent, sed sanctissimae tantum et magnae Ecclesiae apostolicae regiae ipsius civitatis, » quemadmodum scribit Georgius illius discipulus in ejus Vita, num. 72. Et Gregorius VII (Lib. II, epist. 69): « An ignoras quod SS. Patres plerumque et religiosa monasteria de subjectione",
          "candidate_score": 0.666938,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_9_11",
          "bdc_text": "martii anno 1567 . R[everentiae ] t[uae ] studi [osissimus ] Georgius a Stetten . Venerando , pio atque erudito viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tygurinae antistiti fidissimo , d. et amico suo colendo [ celendo ] Tyguri .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1081",
          "psc_text": "in Reomensi S. Joannis monasterio colligimus ex libro de Translatione et miraculis ejus, n. 1; sed et S. Galli abbatis discipulos post laborem matutinalis officii quiescendi gratia lectos revisisse auctor est Walfridus in Vita S. Gadi cap. 26 (Saec. II). Similiter S. Geremarus abbas Flaviacensis completo officio revertens in dormitorium in stratu suo collocare se consueverat. ut habent ejus acta n. 14. Idem viguisse in Longoretico monasterio discimus ex Visione Baronti, n. 7, saeculo II Bened.; in Pauliacensi sanctimonialium ex Vita S. Austrobertae, n. 15, saec. III, part. I; in Lindisfarnensis ex Carmine Ethilvulfi monachi cap. 10, 21, 22; in monasterio S. Corbiniani ex ejus Vita auctore Aribone n. 3, denique in Suessionensi B. M. Parthenone aliis in ecclesia vigiliis et orationibus insistentibus, aliae post nocturnum officium dormire permittebantur ex Vita S. Drausii episc., n. 17, apud Bolland., 5 Martii. Sed haec merae indulgentiae, et praeter Regulam S. Benedicti, quae",
          "candidate_score": 0.666629,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_9_11",
          "bdc_text": "martii anno 1567 . R[everentiae ] t[uae ] studi [osissimus ] Georgius a Stetten . Venerando , pio atque erudito viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tygurinae antistiti fidissimo , d. et amico suo colendo [ celendo ] Tyguri .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2666",
          "psc_text": "tantum virum, qui monachorum leges apprime noverat, imo qui monasticam vitam et ipse professus creditur, eos ad aliena suae religioni studia impulisse. Exemplo esse potest Dionysius monachus, cognomento Exiguus, sed eruditione plane maximus, cujus elogium idem Cassiodorus contexuit. Et certe si in Romano S. Andreae monasterio non floruissent hoc saeculo litterarum studia, qua ratione Gregorius Magnus tot verbi divini praecones in Britanniam mittendos exinde extrahere potuisset? Nam et remanere debebant aliqui in commune monasterii, ipsiusque Ecclesiae catholicae, cui potissimum illis temporibus inserviebant monachi, commodum. Quam in Italia ebiberant Benedictini monachi doctrinam eamdem in Britanniam profecti eructarunt: quamvis in Hibernia jam viguisse litterarum studia modo probaverimus ex Vitis SS. Gildae, Samsonis et Maglorii, qui ab Eltuto abbate liberales artes didicerunt; et ex Vita S. Maclovii, qui in Brendani abbatis monasterio iisdem in studiis profecit. Idem demonstrari amplius posset tam ex Vita S. Constantini, num. 1, qui ex rege monachus factus, saeculo",
          "candidate_score": 0.666081,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_9_11",
          "bdc_text": "martii anno 1567 . R[everentiae ] t[uae ] studi [osissimus ] Georgius a Stetten . Venerando , pio atque erudito viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tygurinae antistiti fidissimo , d. et amico suo colendo [ celendo ] Tyguri .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2687",
          "psc_text": "ingressa, et ad probationem cum aliis novitiis admissa cum fuisset, domnus abbas Gothefridus, inquit Vitae scriptor et connovitius, « qui tunc praeerat monasterio Schonaugiensi 642, audiens Joseph inter fratres legentem et psallentem, intellexit quod in studio discendi non modicum neglectus fuerit. Ideoque nescio quo pacto, quo merito, cum ego nuper venissem de saeculo adolescens erudiendus et instituendus, ipsum mihi commendavit, ut infra domum probationis quoad possem erudirem, regerem, instruerem. Feci quod potui, etc. » Et certe si non studuissent, unde tot viros eruditissimos ad episcopales cathedras, et ad haereticos profligandos, maxime Albigenses, Ecclesiae subministrare potuissent? De subsequentibus saeculis supervacaneum est dicere; sufficient conciliorum summorumque pontificum decreta ad eos revincendos qui nullas asserunt exstare sanctiones ecclesiasticas quibus permittantur aut praecipiantur monachis studia. Concilii Aquisgranensis supra citata non revocamus statuta. Celebris est edita in concilio Viennensi Clementis V decretalis, in qua inter alia ad propositum nostrum legitur: « Ut ipsis monachis proficiendi",
          "candidate_score": 0.665146,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_10_12",
          "bdc_text": "R[everentiae ] t[uae ] studi [osissimus ] Georgius a Stetten . Venerando , pio atque erudito viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tygurinae antistiti fidissimo , d. et amico suo colendo [ celendo ] Tyguri . [ Nur die Unterschrift autograph , alles übrige v. e .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1078",
          "psc_text": "in claustro sese recipiebant, ex cap. 84; unde S. Bernardus singularem monachum describens (De Grad. humil.), aliis in claustro quiescentibus, inquit, solus remanet in oratorio: ubi quod dicit quiescentibus non de corporea, sed de spiritali quiete intelligendum est, ut patet ex Aelredo abbate hom. de duobus discipulis euntibus in Emmaus, et ex Gilberto de Hoillandia Serm. 23, in Cant. Denique apud primos B. Stephani abbatis Obazinensis discipulos (Tom. IV Misc. Baluz.), « illud quod post vigilias intervallum restabat, non quieti aut somno deputabatur sed peculiaribus orationibus aut operibus manuum inserviebat, » ut legitur in ejus Vita, n. 7. Istud autem institutum antiquis monachis, ut vidimus hactenus, inviolabile 254 duplici ex causa commendat Joannes Cassianus: 1º ne purificationem nostram nocturnis orationibus acquisitam invidus hostis illusione somni contaminet; 2º ne somnus ille inertiam in monacho parturiat, ac per totum diem vigorem ejus obtundat, cordis pinguedinem exhauriat, et debilem reddat eum adversus insidias",
          "candidate_score": 0.662891,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_9_11",
          "bdc_text": "martii anno 1567 . R[everentiae ] t[uae ] studi [osissimus ] Georgius a Stetten . Venerando , pio atque erudito viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tygurinae antistiti fidissimo , d. et amico suo colendo [ celendo ] Tyguri .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2661",
          "psc_text": "dubium parebant institutis. His imprimis commendat sacrae Scripturae studium, historiae ecclesiasticae lectionem, SS. Patrum, maxime Hilarii, Cypriani, Ambrosii. Hieronymi et Augustini scripta; tum hortatur eos ad Dionysii Exigui monachi canones ecclesiasticos assidue legendos. « ne videamini, inquit, tam salutares ecclesiasticas 636 regulas culpabiliter ignorare. » Et paulo post addit (Divin. Inst., cap. 23): « Et ut vobis in regulis fidei nulla possit nocere subreptio, legite quas habetis in promptu synodum Ephesinam et Chalcedonensem, nec non et Encyclia, id est epistolas confirmationis supradicti concilii. » Deinde postquam docuit quo studio Scriptura sacra cum expositoribus illius legenda sit, subjungit (Cap. 25): « Cosmographiae quoque notitiam vobis percurrendam esse non immerito suademus, ut loca singula, quae in libris sanctis legitis, in qua parte mundi sint posita, evidenter agnoscere debeatis. » Inter alios vero Julii oratoris libellum de Cosmographia, Marcellini Constantinopolitanam Hierosolymitanamque descriptionem, et Ptolomei Cosmographiam laudat: alteroque post capite (Cap. 27): « Illud",
          "candidate_score": 0.662414,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_10_12",
          "bdc_text": "R[everentiae ] t[uae ] studi [osissimus ] Georgius a Stetten . Venerando , pio atque erudito viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tygurinae antistiti fidissimo , d. et amico suo colendo [ celendo ] Tyguri . [ Nur die Unterschrift autograph , alles übrige v. e .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1081",
          "psc_text": "in Reomensi S. Joannis monasterio colligimus ex libro de Translatione et miraculis ejus, n. 1; sed et S. Galli abbatis discipulos post laborem matutinalis officii quiescendi gratia lectos revisisse auctor est Walfridus in Vita S. Gadi cap. 26 (Saec. II). Similiter S. Geremarus abbas Flaviacensis completo officio revertens in dormitorium in stratu suo collocare se consueverat. ut habent ejus acta n. 14. Idem viguisse in Longoretico monasterio discimus ex Visione Baronti, n. 7, saeculo II Bened.; in Pauliacensi sanctimonialium ex Vita S. Austrobertae, n. 15, saec. III, part. I; in Lindisfarnensis ex Carmine Ethilvulfi monachi cap. 10, 21, 22; in monasterio S. Corbiniani ex ejus Vita auctore Aribone n. 3, denique in Suessionensi B. M. Parthenone aliis in ecclesia vigiliis et orationibus insistentibus, aliae post nocturnum officium dormire permittebantur ex Vita S. Drausii episc., n. 17, apud Bolland., 5 Martii. Sed haec merae indulgentiae, et praeter Regulam S. Benedicti, quae",
          "candidate_score": 0.662189,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_9_11",
          "bdc_text": "martii anno 1567 . R[everentiae ] t[uae ] studi [osissimus ] Georgius a Stetten . Venerando , pio atque erudito viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tygurinae antistiti fidissimo , d. et amico suo colendo [ celendo ] Tyguri .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2659",
          "psc_text": "ex ejus Vita n. 7, ab auctore subaequali scripta, ubi de Hilduto sive Eltuto magistro sic disserit: « Ille vero Eltutus de totis Scripturis Veteris ac Novi Testamenti, et omnis philosophiae generis, geometriae scilicet ac rhetoricae grammaticae, et arithmeticae, et omnium artium philosophiae omnium Britannorum peritissimus erat. » Additque: « In cujus monasterio ego fui. » His etiam adjiciendus est S. Maglorius, qui, ut habetur in ejus Vita n. 1, « tam artium liberalium quam et divinorum eloquiorum » scientiam ab Eltuto edoctus est. Neque id singulare tantum exstitit Eltuto, cum circa idem tempus S. Maclovius puer (Vita S. Maclovii, n. 1, saec. I Bened.) Brendano abbati, « eo tempore viro sanctitate et scientia famosissimo, litteratoriae » imbuendus disciplinae traditus sit. Nec mihi dubium est olim Britanniam, ut fidei mysteriis, ita litterarum scientiis institutam fuisse a monachis, agente S. Patricio ejusque discipulis, qui primi in Hibernia verbi divini semina diffuderunt.",
          "candidate_score": 0.661847,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_9_11",
          "bdc_text": "martii anno 1567 . R[everentiae ] t[uae ] studi [osissimus ] Georgius a Stetten . Venerando , pio atque erudito viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tygurinae antistiti fidissimo , d. et amico suo colendo [ celendo ] Tyguri .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2671",
          "psc_text": ". . suis semper aspectibus astare praecepit, » ex Vita S. Tillonis, n. 4 (Ibid.). In Stabulensi « liberos suos liberalibus, imo monasticis instruendos disciplinis, » tradebant saeculares viri, ex Vita S. Hadelini n. 5 (Ibid.). In Gemmeticensi « erat consuetudo (S. Filiberti) de monasterio circumquaque ad exhortandas animas fratres transmittere, » ex Vita S. Filiberti n. 20 (Ibid.). Denique SS. Botulfus et Adulfus in Gallia monachi « non solum doceri, sed ex gratia Dei inter perfectiores potestatem adepti sunt docendi, » ex Vita S. Botulli n. 2 (Saec. III Ben.). Quod hic de Galliae monasteriis asserimus, idem de Anglicanis multis potest exemplis confirmari, nimirum saeculo VII Theodorus ex monacho Cantuariensis episcopus, et Adrianus abbas (Saec. II Ben.) « quia litteris sacris simul et saecularibus abundanter ambo erant instructi, congregata discipulorum caterva, scientiae salutaris quotidie flumina irrigandis eorum cordibus emanabant, ita ut metricae artis, astronomicae, et arithmeticae, ecclesiasticae disciplinam inter",
          "candidate_score": 0.661023,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_9_11",
          "bdc_text": "martii anno 1567 . R[everentiae ] t[uae ] studi [osissimus ] Georgius a Stetten . Venerando , pio atque erudito viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tygurinae antistiti fidissimo , d. et amico suo colendo [ celendo ] Tyguri .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2674",
          "psc_text": "reddidit. Viguisse etiam in coenobiis monachorum Britanniae minoris (Armoricam vocant) litterarum scientias, colligimus ex Vita S. Judoci (Saec. II Ben.) n. 3. 639 Quod si inde gradum faciamus in Hispaniam, idem et ibi reperiemus obtinuisse institutum. Nam cum S. Hildephonsus Toletanus episcopus (In ejus Vita num. 2, ibid.) « sub rudimentis adhuc infantiae degens, divino tactus Spiritu, vita delectatus monachorum, contemptis parentum rerumque affectibus. Agaliense monasterium petierit, monachumque se in eo multis fere annis decenter exhibuerit, » ut loquitur Julianus episcopus; et aliunde ex eodem Juliano scripserit (Num. 3) « quamplurimos libros luculentiore sermone potissimos, « tantam haud dubium doctrinam in Agaliensi monasterio imbibisse necessum est. Intactum etiam hoc saeculo Orientem relinquere non decet; in quo S. Theodorus Siceota defunctus est anno 613; de quo item Georgius ejus discipulus, vitam illius scribens ita loquitur (Bolland. 22 Aprilis): « Infans ipsi oblatus sum, qui et in ejus sancto monasterio enutritus a",
          "candidate_score": 0.659781,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_10_12",
          "bdc_text": "R[everentiae ] t[uae ] studi [osissimus ] Georgius a Stetten . Venerando , pio atque erudito viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tygurinae antistiti fidissimo , d. et amico suo colendo [ celendo ] Tyguri . [ Nur die Unterschrift autograph , alles übrige v. e .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2666",
          "psc_text": "tantum virum, qui monachorum leges apprime noverat, imo qui monasticam vitam et ipse professus creditur, eos ad aliena suae religioni studia impulisse. Exemplo esse potest Dionysius monachus, cognomento Exiguus, sed eruditione plane maximus, cujus elogium idem Cassiodorus contexuit. Et certe si in Romano S. Andreae monasterio non floruissent hoc saeculo litterarum studia, qua ratione Gregorius Magnus tot verbi divini praecones in Britanniam mittendos exinde extrahere potuisset? Nam et remanere debebant aliqui in commune monasterii, ipsiusque Ecclesiae catholicae, cui potissimum illis temporibus inserviebant monachi, commodum. Quam in Italia ebiberant Benedictini monachi doctrinam eamdem in Britanniam profecti eructarunt: quamvis in Hibernia jam viguisse litterarum studia modo probaverimus ex Vitis SS. Gildae, Samsonis et Maglorii, qui ab Eltuto abbate liberales artes didicerunt; et ex Vita S. Maclovii, qui in Brendani abbatis monasterio iisdem in studiis profecit. Idem demonstrari amplius posset tam ex Vita S. Constantini, num. 1, qui ex rege monachus factus, saeculo",
          "candidate_score": 0.659712,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_9_11",
          "bdc_text": "martii anno 1567 . R[everentiae ] t[uae ] studi [osissimus ] Georgius a Stetten . Venerando , pio atque erudito viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tygurinae antistiti fidissimo , d. et amico suo colendo [ celendo ] Tyguri .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1078",
          "psc_text": "in claustro sese recipiebant, ex cap. 84; unde S. Bernardus singularem monachum describens (De Grad. humil.), aliis in claustro quiescentibus, inquit, solus remanet in oratorio: ubi quod dicit quiescentibus non de corporea, sed de spiritali quiete intelligendum est, ut patet ex Aelredo abbate hom. de duobus discipulis euntibus in Emmaus, et ex Gilberto de Hoillandia Serm. 23, in Cant. Denique apud primos B. Stephani abbatis Obazinensis discipulos (Tom. IV Misc. Baluz.), « illud quod post vigilias intervallum restabat, non quieti aut somno deputabatur sed peculiaribus orationibus aut operibus manuum inserviebat, » ut legitur in ejus Vita, n. 7. Istud autem institutum antiquis monachis, ut vidimus hactenus, inviolabile 254 duplici ex causa commendat Joannes Cassianus: 1º ne purificationem nostram nocturnis orationibus acquisitam invidus hostis illusione somni contaminet; 2º ne somnus ille inertiam in monacho parturiat, ac per totum diem vigorem ejus obtundat, cordis pinguedinem exhauriat, et debilem reddat eum adversus insidias",
          "candidate_score": 0.65931,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_10_12",
          "bdc_text": "R[everentiae ] t[uae ] studi [osissimus ] Georgius a Stetten . Venerando , pio atque erudito viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tygurinae antistiti fidissimo , d. et amico suo colendo [ celendo ] Tyguri . [ Nur die Unterschrift autograph , alles übrige v. e .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2658",
          "psc_text": "cum Polichronio doctrinae scientiis imbuti fuerunt Severus Trevirensis, Albinus Catalaunensis, Aventinus Trecensis episcopi, et S. Aemilianus: omnes vitae merito et sanctitate insignes. Idem de Britanniae monachis asserendum esse constat, tum ex vita S. Gildae abbatis Ruyensis (Saec. I Bened.), qui sub finem saeculi V abbati « Hilduto traditur imbuendus, qui suscipiens sanctum puerulum, sacris litteris coepit instruere illum; et videns eum formae specie fulgentem, ac liberalibus studiis instantissime intentum, benigno amore dilexit, etc. » Sub eodem magistro profecere etiam Samson et Paulus, quorum primus Dolensis, alter Oximensis fuit episcopus ex ejusdem Vitae n. 3. Et quidem de S. Samsone constat ex ejus Vita n. 7, ab auctore subaequali scripta, ubi de Hilduto sive Eltuto magistro sic disserit: « Ille vero Eltutus de totis Scripturis Veteris ac Novi Testamenti, et omnis philosophiae generis, geometriae scilicet ac rhetoricae grammaticae, et arithmeticae, et omnium artium philosophiae omnium Britannorum peritissimus erat. » Additque: «",
          "candidate_score": 0.656495,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_10_12",
          "bdc_text": "R[everentiae ] t[uae ] studi [osissimus ] Georgius a Stetten . Venerando , pio atque erudito viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tygurinae antistiti fidissimo , d. et amico suo colendo [ celendo ] Tyguri . [ Nur die Unterschrift autograph , alles übrige v. e .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2674",
          "psc_text": "reddidit. Viguisse etiam in coenobiis monachorum Britanniae minoris (Armoricam vocant) litterarum scientias, colligimus ex Vita S. Judoci (Saec. II Ben.) n. 3. 639 Quod si inde gradum faciamus in Hispaniam, idem et ibi reperiemus obtinuisse institutum. Nam cum S. Hildephonsus Toletanus episcopus (In ejus Vita num. 2, ibid.) « sub rudimentis adhuc infantiae degens, divino tactus Spiritu, vita delectatus monachorum, contemptis parentum rerumque affectibus. Agaliense monasterium petierit, monachumque se in eo multis fere annis decenter exhibuerit, » ut loquitur Julianus episcopus; et aliunde ex eodem Juliano scripserit (Num. 3) « quamplurimos libros luculentiore sermone potissimos, « tantam haud dubium doctrinam in Agaliensi monasterio imbibisse necessum est. Intactum etiam hoc saeculo Orientem relinquere non decet; in quo S. Theodorus Siceota defunctus est anno 613; de quo item Georgius ejus discipulus, vitam illius scribens ita loquitur (Bolland. 22 Aprilis): « Infans ipsi oblatus sum, qui et in ejus sancto monasterio enutritus a",
          "candidate_score": 0.654969,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_10",
          "bdc_text": "R[everentiae ] t[uae ] studi [osissimus ] Georgius a Stetten .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2675",
          "psc_text": "in Agaliensi monasterio imbibisse necessum est. Intactum etiam hoc saeculo Orientem relinquere non decet; in quo S. Theodorus Siceota defunctus est anno 613; de quo item Georgius ejus discipulus, vitam illius scribens ita loquitur (Bolland. 22 Aprilis): « Infans ipsi oblatus sum, qui et in ejus sancto monasterio enutritus a religiosissimo praefecto litteras didici. » Circa idem tempus Joannes Moschus presbyter et monachus in monasterio S. Theodosii abbatis et archimandritae, omnium quae Jerosolymis erant coenobiorum, varia peragravit loca, lustravitque monasteria; quo in itinere viros etiam doctissimos et philosophos disciplinae et studiorum gratia visitavit, uti ipse testatur in eo quod adornavit, Prato spiritali cap. 171 et 172. Et haec sufficere debent pro saeculo septimo. Saeculo VIII. S. Bonifacius in Nutscellense coenobium commigrans, sub Wimberto abbate piissimo eum in virtutibus ac litteris progressum fecit, ut docendi quoque munus paulo post ipse obierit. Postea transmittens in Germaniam, cum eum populum ad verum Christi",
          "candidate_score": 0.650507,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_11_13",
          "bdc_text": "Venerando , pio atque erudito viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tygurinae antistiti fidissimo , d. et amico suo colendo [ celendo ] Tyguri . [ Nur die Unterschrift autograph , alles übrige v. e . Schreiber geschrieben. ]",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2675",
          "psc_text": "in Agaliensi monasterio imbibisse necessum est. Intactum etiam hoc saeculo Orientem relinquere non decet; in quo S. Theodorus Siceota defunctus est anno 613; de quo item Georgius ejus discipulus, vitam illius scribens ita loquitur (Bolland. 22 Aprilis): « Infans ipsi oblatus sum, qui et in ejus sancto monasterio enutritus a religiosissimo praefecto litteras didici. » Circa idem tempus Joannes Moschus presbyter et monachus in monasterio S. Theodosii abbatis et archimandritae, omnium quae Jerosolymis erant coenobiorum, varia peragravit loca, lustravitque monasteria; quo in itinere viros etiam doctissimos et philosophos disciplinae et studiorum gratia visitavit, uti ipse testatur in eo quod adornavit, Prato spiritali cap. 171 et 172. Et haec sufficere debent pro saeculo septimo. Saeculo VIII. S. Bonifacius in Nutscellense coenobium commigrans, sub Wimberto abbate piissimo eum in virtutibus ac litteris progressum fecit, ut docendi quoque munus paulo post ipse obierit. Postea transmittens in Germaniam, cum eum populum ad verum Christi",
          "candidate_score": 0.644015,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_11_13",
          "bdc_text": "Venerando , pio atque erudito viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tygurinae antistiti fidissimo , d. et amico suo colendo [ celendo ] Tyguri . [ Nur die Unterschrift autograph , alles übrige v. e . Schreiber geschrieben. ]",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_773",
          "psc_text": "« Dicebant etiam Tom. I Mon. Eccl. Graec, pag. 377 de abbate Agathone per tres annos illum lapidem ore gestasse donec silere didicisset. » Sed hos omnes superavit Joannes cognomento Silentiarius, qui ex episcopo factus monachus, totos quadraginta septem annos in silentio exegit. Quid de Virgine Deipara loquar, quae, ut notat doctor mellifluus ( Serm. in Dominic. infra oct. Assumpt. ), non nisi quater in toto Evangeliorum decursu locuta legitur? Hujusmodi exempla ad imitationem proposita discipulis haud dubium voluit esse sanctus Pater, cum nullum in Regula tempus loquendi proposuit: cujus votis ut obsecundarent dilectissimi filii continuum pene in coenobiis silentium observare studuerunt. Hos inter enituere prae omnibus Cluniacenses monachi, qui sibi quasi in perpetuum ore praecluso, manus in linguas commutasse videbantur, adinventis signis quibus, dum lingua taceret, quae necessario requirenda erant invicem exprimebant. At non sine admiratione legere possumus quod de Cisterciensium silentio scribit Guillelmus abbas S. Theoderici in libro",
          "candidate_score": 0.643785,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_11",
          "bdc_text": "Venerando , pio atque erudito viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tygurinae antistiti fidissimo , d. et amico suo colendo [ celendo ] Tyguri .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2675",
          "psc_text": "in Agaliensi monasterio imbibisse necessum est. Intactum etiam hoc saeculo Orientem relinquere non decet; in quo S. Theodorus Siceota defunctus est anno 613; de quo item Georgius ejus discipulus, vitam illius scribens ita loquitur (Bolland. 22 Aprilis): « Infans ipsi oblatus sum, qui et in ejus sancto monasterio enutritus a religiosissimo praefecto litteras didici. » Circa idem tempus Joannes Moschus presbyter et monachus in monasterio S. Theodosii abbatis et archimandritae, omnium quae Jerosolymis erant coenobiorum, varia peragravit loca, lustravitque monasteria; quo in itinere viros etiam doctissimos et philosophos disciplinae et studiorum gratia visitavit, uti ipse testatur in eo quod adornavit, Prato spiritali cap. 171 et 172. Et haec sufficere debent pro saeculo septimo. Saeculo VIII. S. Bonifacius in Nutscellense coenobium commigrans, sub Wimberto abbate piissimo eum in virtutibus ac litteris progressum fecit, ut docendi quoque munus paulo post ipse obierit. Postea transmittens in Germaniam, cum eum populum ad verum Christi",
          "candidate_score": 0.643693,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_11_13",
          "bdc_text": "Venerando , pio atque erudito viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tygurinae antistiti fidissimo , d. et amico suo colendo [ celendo ] Tyguri . [ Nur die Unterschrift autograph , alles übrige v. e . Schreiber geschrieben. ]",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2650",
          "psc_text": "Eodem tempore vivebat alter Ammonius, abbatis Pambo discipulus, vir insigniter doctus (Pallad. in Laus., c. 12) , qui « Vetus et Novum Testamentum dicebat memoriter, et in doctorum virorum Origenis, et Didymi, et Pierii, et Stephani scriptis ita erat versatus, ut sexagies centena millia versuum percurrerit. » Hic magno Athanasio Romam proficiscenti datus est socius, vir, teste Socrate (Lib. IV, cap. 18), adeo « parum curiosus, ut cum Romae una cum Athanasio forte versaretur, nihil ex magnificis urbis operibus, praeter templum Petro et Paulo dicatum, videre omnino desideraret. » Adeo verum est, quod aiunt nonnulli, scientiam in monachis parere curiositatem, eosque ad curas externas plus aequo effundere. Eodem referri debet quod de Theone abbate, qui triginta annis in domuncula seorsum inclusus silentium exercuit, tradunt Rufinus (Ruf. lib. II de Vit. Patr. cap. 6) et Palladius (Pall. Laus. cap. 50), quod scilicet « erat vir eruditus in triplici gratia sermonum, in",
          "candidate_score": 0.641989,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_11",
          "bdc_text": "Venerando , pio atque erudito viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tygurinae antistiti fidissimo , d. et amico suo colendo [ celendo ] Tyguri .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2650",
          "psc_text": "Eodem tempore vivebat alter Ammonius, abbatis Pambo discipulus, vir insigniter doctus (Pallad. in Laus., c. 12) , qui « Vetus et Novum Testamentum dicebat memoriter, et in doctorum virorum Origenis, et Didymi, et Pierii, et Stephani scriptis ita erat versatus, ut sexagies centena millia versuum percurrerit. » Hic magno Athanasio Romam proficiscenti datus est socius, vir, teste Socrate (Lib. IV, cap. 18), adeo « parum curiosus, ut cum Romae una cum Athanasio forte versaretur, nihil ex magnificis urbis operibus, praeter templum Petro et Paulo dicatum, videre omnino desideraret. » Adeo verum est, quod aiunt nonnulli, scientiam in monachis parere curiositatem, eosque ad curas externas plus aequo effundere. Eodem referri debet quod de Theone abbate, qui triginta annis in domuncula seorsum inclusus silentium exercuit, tradunt Rufinus (Ruf. lib. II de Vit. Patr. cap. 6) et Palladius (Pall. Laus. cap. 50), quod scilicet « erat vir eruditus in triplici gratia sermonum, in",
          "candidate_score": 0.64053,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_10",
          "bdc_text": "R[everentiae ] t[uae ] studi [osissimus ] Georgius a Stetten .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1081",
          "psc_text": "in Reomensi S. Joannis monasterio colligimus ex libro de Translatione et miraculis ejus, n. 1; sed et S. Galli abbatis discipulos post laborem matutinalis officii quiescendi gratia lectos revisisse auctor est Walfridus in Vita S. Gadi cap. 26 (Saec. II). Similiter S. Geremarus abbas Flaviacensis completo officio revertens in dormitorium in stratu suo collocare se consueverat. ut habent ejus acta n. 14. Idem viguisse in Longoretico monasterio discimus ex Visione Baronti, n. 7, saeculo II Bened.; in Pauliacensi sanctimonialium ex Vita S. Austrobertae, n. 15, saec. III, part. I; in Lindisfarnensis ex Carmine Ethilvulfi monachi cap. 10, 21, 22; in monasterio S. Corbiniani ex ejus Vita auctore Aribone n. 3, denique in Suessionensi B. M. Parthenone aliis in ecclesia vigiliis et orationibus insistentibus, aliae post nocturnum officium dormire permittebantur ex Vita S. Drausii episc., n. 17, apud Bolland., 5 Martii. Sed haec merae indulgentiae, et praeter Regulam S. Benedicti, quae",
          "candidate_score": 0.639182,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_11",
          "bdc_text": "Venerando , pio atque erudito viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tygurinae antistiti fidissimo , d. et amico suo colendo [ celendo ] Tyguri .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2658",
          "psc_text": "cum Polichronio doctrinae scientiis imbuti fuerunt Severus Trevirensis, Albinus Catalaunensis, Aventinus Trecensis episcopi, et S. Aemilianus: omnes vitae merito et sanctitate insignes. Idem de Britanniae monachis asserendum esse constat, tum ex vita S. Gildae abbatis Ruyensis (Saec. I Bened.), qui sub finem saeculi V abbati « Hilduto traditur imbuendus, qui suscipiens sanctum puerulum, sacris litteris coepit instruere illum; et videns eum formae specie fulgentem, ac liberalibus studiis instantissime intentum, benigno amore dilexit, etc. » Sub eodem magistro profecere etiam Samson et Paulus, quorum primus Dolensis, alter Oximensis fuit episcopus ex ejusdem Vitae n. 3. Et quidem de S. Samsone constat ex ejus Vita n. 7, ab auctore subaequali scripta, ubi de Hilduto sive Eltuto magistro sic disserit: « Ille vero Eltutus de totis Scripturis Veteris ac Novi Testamenti, et omnis philosophiae generis, geometriae scilicet ac rhetoricae grammaticae, et arithmeticae, et omnium artium philosophiae omnium Britannorum peritissimus erat. » Additque: «",
          "candidate_score": 0.637625,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_11_13",
          "bdc_text": "Venerando , pio atque erudito viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tygurinae antistiti fidissimo , d. et amico suo colendo [ celendo ] Tyguri . [ Nur die Unterschrift autograph , alles übrige v. e . Schreiber geschrieben. ]",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2658",
          "psc_text": "cum Polichronio doctrinae scientiis imbuti fuerunt Severus Trevirensis, Albinus Catalaunensis, Aventinus Trecensis episcopi, et S. Aemilianus: omnes vitae merito et sanctitate insignes. Idem de Britanniae monachis asserendum esse constat, tum ex vita S. Gildae abbatis Ruyensis (Saec. I Bened.), qui sub finem saeculi V abbati « Hilduto traditur imbuendus, qui suscipiens sanctum puerulum, sacris litteris coepit instruere illum; et videns eum formae specie fulgentem, ac liberalibus studiis instantissime intentum, benigno amore dilexit, etc. » Sub eodem magistro profecere etiam Samson et Paulus, quorum primus Dolensis, alter Oximensis fuit episcopus ex ejusdem Vitae n. 3. Et quidem de S. Samsone constat ex ejus Vita n. 7, ab auctore subaequali scripta, ubi de Hilduto sive Eltuto magistro sic disserit: « Ille vero Eltutus de totis Scripturis Veteris ac Novi Testamenti, et omnis philosophiae generis, geometriae scilicet ac rhetoricae grammaticae, et arithmeticae, et omnium artium philosophiae omnium Britannorum peritissimus erat. » Additque: «",
          "candidate_score": 0.635016,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_10",
          "bdc_text": "R[everentiae ] t[uae ] studi [osissimus ] Georgius a Stetten .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2650",
          "psc_text": "Eodem tempore vivebat alter Ammonius, abbatis Pambo discipulus, vir insigniter doctus (Pallad. in Laus., c. 12) , qui « Vetus et Novum Testamentum dicebat memoriter, et in doctorum virorum Origenis, et Didymi, et Pierii, et Stephani scriptis ita erat versatus, ut sexagies centena millia versuum percurrerit. » Hic magno Athanasio Romam proficiscenti datus est socius, vir, teste Socrate (Lib. IV, cap. 18), adeo « parum curiosus, ut cum Romae una cum Athanasio forte versaretur, nihil ex magnificis urbis operibus, praeter templum Petro et Paulo dicatum, videre omnino desideraret. » Adeo verum est, quod aiunt nonnulli, scientiam in monachis parere curiositatem, eosque ad curas externas plus aequo effundere. Eodem referri debet quod de Theone abbate, qui triginta annis in domuncula seorsum inclusus silentium exercuit, tradunt Rufinus (Ruf. lib. II de Vit. Patr. cap. 6) et Palladius (Pall. Laus. cap. 50), quod scilicet « erat vir eruditus in triplici gratia sermonum, in",
          "candidate_score": 0.63345,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_11_13",
          "bdc_text": "Venerando , pio atque erudito viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tygurinae antistiti fidissimo , d. et amico suo colendo [ celendo ] Tyguri . [ Nur die Unterschrift autograph , alles übrige v. e . Schreiber geschrieben. ]",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3626",
          "psc_text": "non ignorabat: legerat enim ne quis in alicujus episcopio ecclesiam construeret, altare erigeret, sine licentia sui episcopi; » et in Vita Rabani (Saec. IV, part. II), « qui per cellas quoque fratrum sibi commissorum et per alia multa loca ad se pertinentia, in quibus prius non erant, ecclesias cum permissione episcopi sui construxit, quas collectis undecunque SS. reliquiis, eorum nomine et honore consecrari fecit. » Vide Vitam S. Theuderii abbatis Viennensis, n. 7, saecul. I, p. 680. « Posterioris habemus exempla in antiquis Patrum Apophtegmatis (Mon. Eccles. Graec. tom. I), in quibus S. Antonius, reperto ad construendum monasterium loco, dixit: « Oremus, atque hic statuamus crucem, ut ibidem aedificent, qui aedificare volunt; » in Vita S. Botulfi abbatis, ubi anonymus loquens de constructione monasterii Ikanhoensis ab eo facta (Saec. III Ben.), « in Christi, inquit, cruce praefigitur signum coelestis potentatus, et construitur aula divini incolatus; » in Historia translationis S.",
          "candidate_score": 0.632388,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_11_13",
          "bdc_text": "Venerando , pio atque erudito viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tygurinae antistiti fidissimo , d. et amico suo colendo [ celendo ] Tyguri . [ Nur die Unterschrift autograph , alles übrige v. e . Schreiber geschrieben. ]",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1188",
          "psc_text": "Chronico, lib. I, cap. 10. Verum cum illud Chronicon stylo Dacii tempora non redoleat, et alioquin falsa plurima contineat, illius foetus non esse apud eruditos quosque pro certo habetur, ac proinde quae de composito ab Ambrosio et Augustino hymno Te Deum laudamus narrantur, dubiae omnino, ne dicam nullius, sunt fidei. Quis autem illius sit auctor hactenus incompertum est. Solus a Smaragdo et aliis quibusdam creditur Ambrosius. Sed in Abbonis abbatis Floriacensis epistola nondum edita tribuitur S. Hilario, ut docuit me, qui ex nostris novae operum hujus sancti editioni adornandae laborat. Hujus hymni praeter S. Benedictum meminere S. Caesarius in Regula ad monachos, c. 21, et S. Aurelianus in Ordine psalm., qui illum ad matutinas laudes decantari decernunt. Hunc vulgatus Alcuinus in lib. de Offic. per ferias vocat hymnum dominicalem; forte quia a S. Benedicto et antiquis monachis omnibus omnino dominicis, ne quidem Adventus et Quadragesimae exceptis, praeter communem Ecclesiae consuetudinem",
          "candidate_score": 0.631831,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_10",
          "bdc_text": "R[everentiae ] t[uae ] studi [osissimus ] Georgius a Stetten .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2666",
          "psc_text": "tantum virum, qui monachorum leges apprime noverat, imo qui monasticam vitam et ipse professus creditur, eos ad aliena suae religioni studia impulisse. Exemplo esse potest Dionysius monachus, cognomento Exiguus, sed eruditione plane maximus, cujus elogium idem Cassiodorus contexuit. Et certe si in Romano S. Andreae monasterio non floruissent hoc saeculo litterarum studia, qua ratione Gregorius Magnus tot verbi divini praecones in Britanniam mittendos exinde extrahere potuisset? Nam et remanere debebant aliqui in commune monasterii, ipsiusque Ecclesiae catholicae, cui potissimum illis temporibus inserviebant monachi, commodum. Quam in Italia ebiberant Benedictini monachi doctrinam eamdem in Britanniam profecti eructarunt: quamvis in Hibernia jam viguisse litterarum studia modo probaverimus ex Vitis SS. Gildae, Samsonis et Maglorii, qui ab Eltuto abbate liberales artes didicerunt; et ex Vita S. Maclovii, qui in Brendani abbatis monasterio iisdem in studiis profecit. Idem demonstrari amplius posset tam ex Vita S. Constantini, num. 1, qui ex rege monachus factus, saeculo",
          "candidate_score": 0.629588,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_11",
          "bdc_text": "Venerando , pio atque erudito viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tygurinae antistiti fidissimo , d. et amico suo colendo [ celendo ] Tyguri .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1953",
          "psc_text": "satis stylo exarata reperi. » Simile est illud quod de S. Benedicto Biscopo refert Beda Venerabilis, quod scilicet aegrotans « quia nullatenus ad orandum surgere, non facile ad explendum solitae psalmodiae cursum linguam vocemque poterat levare, didicit vir prudens, affectu religionis dictante, per singulas diurnae sive nocturnae orationis horas aliquos ad se fratrum vocare, quibus psalmos consuetos duobus in choris resonantibus, et ipse cum eis quatenus poterat psallendo, quod per se solum nequiverat, eorum juvamine suppleret. » Eadem disciplina in aliis etiam Angliae monasteriis vigebat; nam in Croylandensi Turketulus abbas, aegrotante Clarembaldo monacho, ab eo « die nocteque non recedebat, sed juxta recubans, regulare servitium in auribus aegroti decantabat, » quemadmodum scribit Ingulfus, abbas ejusdem coenobii (Ingulf. in Hist. Croyl., anno 974). In Gemmeticensi pariter Hugoni praecentori in vigilia S. Valentini aegrotanti fratres suggerebant (Baldericus Dol. episc. in Histor. Transl. S. Val., apud Boll. 14 Febr.): « Non poteris ad",
          "candidate_score": 0.628784,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_11",
          "bdc_text": "Venerando , pio atque erudito viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tygurinae antistiti fidissimo , d. et amico suo colendo [ celendo ] Tyguri .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1078",
          "psc_text": "in claustro sese recipiebant, ex cap. 84; unde S. Bernardus singularem monachum describens (De Grad. humil.), aliis in claustro quiescentibus, inquit, solus remanet in oratorio: ubi quod dicit quiescentibus non de corporea, sed de spiritali quiete intelligendum est, ut patet ex Aelredo abbate hom. de duobus discipulis euntibus in Emmaus, et ex Gilberto de Hoillandia Serm. 23, in Cant. Denique apud primos B. Stephani abbatis Obazinensis discipulos (Tom. IV Misc. Baluz.), « illud quod post vigilias intervallum restabat, non quieti aut somno deputabatur sed peculiaribus orationibus aut operibus manuum inserviebat, » ut legitur in ejus Vita, n. 7. Istud autem institutum antiquis monachis, ut vidimus hactenus, inviolabile 254 duplici ex causa commendat Joannes Cassianus: 1º ne purificationem nostram nocturnis orationibus acquisitam invidus hostis illusione somni contaminet; 2º ne somnus ille inertiam in monacho parturiat, ac per totum diem vigorem ejus obtundat, cordis pinguedinem exhauriat, et debilem reddat eum adversus insidias",
          "candidate_score": 0.628062,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_11",
          "bdc_text": "Venerando , pio atque erudito viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tygurinae antistiti fidissimo , d. et amico suo colendo [ celendo ] Tyguri .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2660",
          "psc_text": "n. 1, saec. I Bened.) Brendano abbati, « eo tempore viro sanctitate et scientia famosissimo, litteratoriae » imbuendus disciplinae traditus sit. Nec mihi dubium est olim Britanniam, ut fidei mysteriis, ita litterarum scientiis institutam fuisse a monachis, agente S. Patricio ejusque discipulis, qui primi in Hibernia verbi divini semina diffuderunt. Venio ad saeculum VI, quo Benedictinus ordo, in quo thesauros sapientiae et scientiae hactenus reconditos crederes, ortum simul et incrementum accepit. Qualis fuerit primorum S. Benedicti discipulorum oraxis, aliqua ex parte discere possumus ex his quae scribit Cassiodorus ad Vivarienses suos monachos, qui a Cassino haud procul dissiti, Benedictinis haud dubium parebant institutis. His imprimis commendat sacrae Scripturae studium, historiae ecclesiasticae lectionem, SS. Patrum, maxime Hilarii, Cypriani, Ambrosii. Hieronymi et Augustini scripta; tum hortatur eos ad Dionysii Exigui monachi canones ecclesiasticos assidue legendos. « ne videamini, inquit, tam salutares ecclesiasticas 636 regulas culpabiliter ignorare. » Et paulo post addit (Divin.",
          "candidate_score": 0.628014,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_10",
          "bdc_text": "R[everentiae ] t[uae ] studi [osissimus ] Georgius a Stetten .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2674",
          "psc_text": "reddidit. Viguisse etiam in coenobiis monachorum Britanniae minoris (Armoricam vocant) litterarum scientias, colligimus ex Vita S. Judoci (Saec. II Ben.) n. 3. 639 Quod si inde gradum faciamus in Hispaniam, idem et ibi reperiemus obtinuisse institutum. Nam cum S. Hildephonsus Toletanus episcopus (In ejus Vita num. 2, ibid.) « sub rudimentis adhuc infantiae degens, divino tactus Spiritu, vita delectatus monachorum, contemptis parentum rerumque affectibus. Agaliense monasterium petierit, monachumque se in eo multis fere annis decenter exhibuerit, » ut loquitur Julianus episcopus; et aliunde ex eodem Juliano scripserit (Num. 3) « quamplurimos libros luculentiore sermone potissimos, « tantam haud dubium doctrinam in Agaliensi monasterio imbibisse necessum est. Intactum etiam hoc saeculo Orientem relinquere non decet; in quo S. Theodorus Siceota defunctus est anno 613; de quo item Georgius ejus discipulus, vitam illius scribens ita loquitur (Bolland. 22 Aprilis): « Infans ipsi oblatus sum, qui et in ejus sancto monasterio enutritus a",
          "candidate_score": 0.62791,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_3_5",
          "bdc_text": "Gothicum bellum monstrum alere videtur , prout dudum tibi significavi . Saxo et papistici illud maxime urgent ; sed dum caeteri illud magis simulent quam gerant , movent se illi quidem , sed nihil promovent .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_256",
          "psc_text": "IV) , id est, miscens temporibus tempora, terroribus blandimenta: dirum magistri, pium patris ostendat affectum: id est indisciplinatos et inquietos debet durius arguere; obedientes autem, et mites, et patientes, ut in melius proficiant, obsecrare; negligentes autem et contemnentes, ut increpet et corripiat, admonemus. Neque dissimulet peccata delinquentium: sed mox ut coeperint oriri, radicitus ea, ut praevalet, amputet, memor periculi Heli sacerdotis de Silo I Reg. II. Et honestiores quidem atque intelligibiles animos, prima vel secunda admonitione verbis corripiat; improbos autem et duros corde, ac superbos, vel in obedientes, verberum vel corporis castigatione in ipso initio peccati coerceat, sciens scriptum: Stultus verbis non corrigitur. Et iterum: Percute filium tuum virga, et liberabis animam ejus a morte Prov. XXIII . Meminere debet semper abbas quod est, meminere quod dicitur, et scire quia cui plus committitur, plus ab eo exigitur. Sciatque quam difficilem et arduam rem suscepit regere animas et multorum servire moribus.",
          "candidate_score": 0.62095,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_6",
          "bdc_text": "Militem ex Germania in Belgium ducere Hispano admodum difficile erit , ne dicam impossibile .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3670",
          "psc_text": "Quod si post suggestionem suam in sua sententia prioris imperium perduraverit, sciat junior ita sibi expedire, et ex charitate confidens de adjutorio Dei, obediat. COMMENTARIUS. Si cui fratri aliqua forte gravia aut impossibilia injunguntur. ] Duo hic distinguit S. Benedictus, gravia et impossibilia; in quibus hoc intercedit discriminis, quod gravia sint dura, difficilia, aut quae vix fieri possunt, nisi cum summo conamine; impossibilia vero nullo modo. Ita fere Hildemarus, Bernardus Cassinensis, Nicolaus de Fractura, Boherius, et Turrecremata. Impossibilia autem cum Boherio triplicis generis distinguere possumus: 1º juris, ut cum aliquid contra jura praecipitur; 2º facti, ut Alpes ultra mare transferre; 3º naturae, ut coelum conscendere, aut digito tangere. Vel etiam cum Ambrosio (Lib. IV de Fide, cap. 3) impossibilia in quadruplici differentia constituere possumus: 1º aliquid est impossibile per naturam, verbi gratia, ut avis sapientiae disciplinam assequatur aut artem; 2º est aliquid possibile quidem per naturam, sed impossibile per infirmitatem:",
          "candidate_score": 0.615902,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_1",
          "bdc_text": "Libellum de gestis Turcorum , d. colendissime , accepi , pro quo gratias tibi ago .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2662",
          "psc_text": "Cosmographiae quoque notitiam vobis percurrendam esse non immerito suademus, ut loca singula, quae in libris sanctis legitis, in qua parte mundi sint posita, evidenter agnoscere debeatis. » Inter alios vero Julii oratoris libellum de Cosmographia, Marcellini Constantinopolitanam Hierosolymitanamque descriptionem, et Ptolomei Cosmographiam laudat: alteroque post capite (Cap. 27): « Illud quoque, infit, commonendum esse credidimus, quoniam tam in sacris litteris quam in expositoribus doctissimis multa per schemati, multa per definitiones, multa per artem grammaticam, multa per artem rhetoricam, multa, per dialecticam, multa per disciplinam arithmeticam, multa per musicam, multa per disciplinam geometricam, multa per astronomicam intelligere possumus. » Postea consolatus quorumdam simplicitatem fratrum, qui ad arduum adeo studium haud possunt assurgere, subdit (Cap. 28): « Verumtamen nec illud Patres sanctissimi decreverunt, ut saecularium litterarum studia respuantur, quia exinde non minimum ad sacras Scripturas intelligendas sensus noster instruitur: si tamen divina gratia suffragante, notitia ipsarum rerum sobrie ac rationabiliter inquiratur, non",
          "candidate_score": 0.596525,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_5_7",
          "bdc_text": "sed dum caeteri illud magis simulent quam gerant , movent se illi quidem , sed nihil promovent . Militem ex Germania in Belgium ducere Hispano admodum difficile erit , ne dicam impossibile . Bene vale .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_230",
          "psc_text": "cellas, sed discurrunt per diversa loca: sarabaitae, quamvis malt, tamen labore manuum suarum vivunt; gyrovagi labore aliorum: illi non dant aliis malum exemplum; isti vero, quia currunt per diversa loca, ideo exempla mala tribuunt: illi quia in uno loco stant, non vident bona exempla; isti quia vadunt, vident bona exempla, et nolunt illa imitari: sarabaitae multa nescientes agunt; isti vero scientes malum esse discurrere per loca propter gulam, et tamen non emendantur. » De quorum omnium, ] scilicet gyrovagorum, de quibus hic sermo est. Miserrima conversatione. ] Miserrimam vocat gyrovagorum conversationem, ut pote « quorum in animis nihil firmitatis, ut loquitur S. Basilius Const. monast. c. 9 , nihil solidi, nihil quod disciplinae conveniat ordinis, nihil denique prudentiae inest aut gravitatis: contraque summa curiositas, morum perversitas, levitas, inconsiderantia, dolus, hypocrisis, mendacis et veteratoriae orationis plenissima ostentatio in his redundat; In enim et lingua rudes sunt, et ventre intemperantes. » Melius",
          "candidate_score": 0.595039,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_6",
          "bdc_text": "Militem ex Germania in Belgium ducere Hispano admodum difficile erit , ne dicam impossibile .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3106",
          "psc_text": "quis fuerit haereticus, aut 742 de haeresi probabiliter suspectus, aut etiam a Judaeis oriundus; 3º si schismaticus fuerit; 4º si ea sit irregularitate astrictus quae nullam aut difficilem dispensationem admittat; 5º si non sit ex legitimo matrimonio natus; 6º si aere alieno sit obstrictus, aut aliquarum personarum egestati subvenire teneatur; 7º si futurus clericus linguae Latinae sit imperitus; 8º si qua sit ignominia notatus, praesertim in ipso loco in quo habitum petit; 9º si flagitiis aut sceleribus sit contaminatus; 10º si ea corporis infirmitate laboret quae disciplinae austeritatem diu ferre non posse videatur. De quibus tamen, exceptis 2, 6, 9 et 10, impedimentis, justis de causis potest haberi dispensatio a superiore congregationis cum consilio seniorum assistentium. Praeter hujusmodi impedimenta, quibus retardatur aut ex toto impeditur religionis ingressus, simplicitatem insuper atque humilem prudentiam in suscipiendo requirit Guillelmus abbas S. Theoderici ad fratres de Monte Dei scribens in haec verba (Cap. 12):",
          "candidate_score": 0.579578,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 2,
      "cf_id": "cf010",
      "work_id": "stoa0104a.stoa014.opp-lat1",
      "max_score": 0.688506,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_10_12",
          "bdc_text": "R[everentiae ] t[uae ] studi [osissimus ] Georgius a Stetten . Venerando , pio atque erudito viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tygurinae antistiti fidissimo , d. et amico suo colendo [ celendo ] Tyguri . [ Nur die Unterschrift autograph , alles übrige v. e .",
          "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa014.opp-lat1_window_1",
          "psc_text": "Incipit epistula ad Qnirinum B; Augustin. contra duas epist. Pelag. 1. IV, c. 21. p. 480 d: Cyprianum etiam ipse haeresiarches istorum Pelagius cum debito honore commemorat, ubi testimoniorum libram scribens, eum se asserit imitari, 'hoc se' dicens' facere ad Romanos, quod ille fecerit ad Quirinum', et eiusdem libri c.27: merito et ad Quirinum de hac re absolutissimam sententiam proponit, cui testimonia diuina subiungeret; Hieronym. Dialog. contra Pelag. c. 32: quumque se imitatorem. immo expletorem operis beati Cypriani scribentis ad Quirinum esse fateatur. inde non inmerito conicias genuinum operis titulum fuisse AD QVIRINVM; uulgo inscribitur: testimoniorum libri aduersus Judaeos. 5 obteperandum A kme MB 6 peticione A 7 scribturas A et sic fere semper instruere ALMBV, instituere Oxon. 8 abducti et] adducti ad B lucem B illuminati ex luminati Mm. 2 10 cumpositus Z 11 utque M scribebantur ex scribantur M 3* diffunderem, sed quantum mediocris memoria suggerebat, excerptis capitulis",
          "candidate_score": 0.688506,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_10_12",
          "bdc_text": "R[everentiae ] t[uae ] studi [osissimus ] Georgius a Stetten . Venerando , pio atque erudito viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tygurinae antistiti fidissimo , d. et amico suo colendo [ celendo ] Tyguri . [ Nur die Unterschrift autograph , alles übrige v. e .",
          "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa014.opp-lat1_window_0",
          "psc_text": "CVPRIANVS QVIRINO FILIO SALVTEM. Obtemperandum fuit, fili carissime, desiderio tuo spiritali inpensissima petitione diuina magisteria poscenti, quibus nos Dominus per scripturas sanctas erudire et instruere dignatus est, ut a tenebris erroris abducti et luce eius pura et candida luminati uiam uitae per salutaria sacramenta teneamus. et quidem sicut petisti, ita a nobis sermo conpositus et libellus conpendio breniantebreuiante digestus est, ut quae scribebantur non copia latiore EXPLICIT TESTIMONIORVM (add. m. 2: Liber beati augusti contra donatistas et ydola. Item liber cypriani epi ac martyris de sacramentis XPI) ENCIPIT AD QTTRINTM A, INCIPIT AD QVTEINTM LIBER (LIBER cm. M) PRijrvs LM, Incipit epistula ad Qnirinum B; Augustin. contra duas epist. Pelag. 1. IV, c. 21. p. 480 d: Cyprianum etiam ipse haeresiarches istorum Pelagius cum debito honore commemorat, ubi testimoniorum libram scribens, eum se asserit imitari, 'hoc se' dicens' facere ad Romanos, quod ille fecerit ad Quirinum', et eiusdem libri c.27:",
          "candidate_score": 0.683003,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_11_13",
          "bdc_text": "Venerando , pio atque erudito viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tygurinae antistiti fidissimo , d. et amico suo colendo [ celendo ] Tyguri . [ Nur die Unterschrift autograph , alles übrige v. e . Schreiber geschrieben. ]",
          "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa014.opp-lat1_window_1",
          "psc_text": "Incipit epistula ad Qnirinum B; Augustin. contra duas epist. Pelag. 1. IV, c. 21. p. 480 d: Cyprianum etiam ipse haeresiarches istorum Pelagius cum debito honore commemorat, ubi testimoniorum libram scribens, eum se asserit imitari, 'hoc se' dicens' facere ad Romanos, quod ille fecerit ad Quirinum', et eiusdem libri c.27: merito et ad Quirinum de hac re absolutissimam sententiam proponit, cui testimonia diuina subiungeret; Hieronym. Dialog. contra Pelag. c. 32: quumque se imitatorem. immo expletorem operis beati Cypriani scribentis ad Quirinum esse fateatur. inde non inmerito conicias genuinum operis titulum fuisse AD QVIRINVM; uulgo inscribitur: testimoniorum libri aduersus Judaeos. 5 obteperandum A kme MB 6 peticione A 7 scribturas A et sic fere semper instruere ALMBV, instituere Oxon. 8 abducti et] adducti ad B lucem B illuminati ex luminati Mm. 2 10 cumpositus Z 11 utque M scribebantur ex scribantur M 3* diffunderem, sed quantum mediocris memoria suggerebat, excerptis capitulis",
          "candidate_score": 0.672823,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_11_13",
          "bdc_text": "Venerando , pio atque erudito viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tygurinae antistiti fidissimo , d. et amico suo colendo [ celendo ] Tyguri . [ Nur die Unterschrift autograph , alles übrige v. e . Schreiber geschrieben. ]",
          "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa014.opp-lat1_window_0",
          "psc_text": "CVPRIANVS QVIRINO FILIO SALVTEM. Obtemperandum fuit, fili carissime, desiderio tuo spiritali inpensissima petitione diuina magisteria poscenti, quibus nos Dominus per scripturas sanctas erudire et instruere dignatus est, ut a tenebris erroris abducti et luce eius pura et candida luminati uiam uitae per salutaria sacramenta teneamus. et quidem sicut petisti, ita a nobis sermo conpositus et libellus conpendio breniantebreuiante digestus est, ut quae scribebantur non copia latiore EXPLICIT TESTIMONIORVM (add. m. 2: Liber beati augusti contra donatistas et ydola. Item liber cypriani epi ac martyris de sacramentis XPI) ENCIPIT AD QTTRINTM A, INCIPIT AD QVTEINTM LIBER (LIBER cm. M) PRijrvs LM, Incipit epistula ad Qnirinum B; Augustin. contra duas epist. Pelag. 1. IV, c. 21. p. 480 d: Cyprianum etiam ipse haeresiarches istorum Pelagius cum debito honore commemorat, ubi testimoniorum libram scribens, eum se asserit imitari, 'hoc se' dicens' facere ad Romanos, quod ille fecerit ad Quirinum', et eiusdem libri c.27:",
          "candidate_score": 0.658571,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_11",
          "bdc_text": "Venerando , pio atque erudito viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tygurinae antistiti fidissimo , d. et amico suo colendo [ celendo ] Tyguri .",
          "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa014.opp-lat1_window_0",
          "psc_text": "CVPRIANVS QVIRINO FILIO SALVTEM. Obtemperandum fuit, fili carissime, desiderio tuo spiritali inpensissima petitione diuina magisteria poscenti, quibus nos Dominus per scripturas sanctas erudire et instruere dignatus est, ut a tenebris erroris abducti et luce eius pura et candida luminati uiam uitae per salutaria sacramenta teneamus. et quidem sicut petisti, ita a nobis sermo conpositus et libellus conpendio breniantebreuiante digestus est, ut quae scribebantur non copia latiore EXPLICIT TESTIMONIORVM (add. m. 2: Liber beati augusti contra donatistas et ydola. Item liber cypriani epi ac martyris de sacramentis XPI) ENCIPIT AD QTTRINTM A, INCIPIT AD QVTEINTM LIBER (LIBER cm. M) PRijrvs LM, Incipit epistula ad Qnirinum B; Augustin. contra duas epist. Pelag. 1. IV, c. 21. p. 480 d: Cyprianum etiam ipse haeresiarches istorum Pelagius cum debito honore commemorat, ubi testimoniorum libram scribens, eum se asserit imitari, 'hoc se' dicens' facere ad Romanos, quod ille fecerit ad Quirinum', et eiusdem libri c.27:",
          "candidate_score": 0.643378,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_11",
          "bdc_text": "Venerando , pio atque erudito viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tygurinae antistiti fidissimo , d. et amico suo colendo [ celendo ] Tyguri .",
          "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa014.opp-lat1_window_1",
          "psc_text": "Incipit epistula ad Qnirinum B; Augustin. contra duas epist. Pelag. 1. IV, c. 21. p. 480 d: Cyprianum etiam ipse haeresiarches istorum Pelagius cum debito honore commemorat, ubi testimoniorum libram scribens, eum se asserit imitari, 'hoc se' dicens' facere ad Romanos, quod ille fecerit ad Quirinum', et eiusdem libri c.27: merito et ad Quirinum de hac re absolutissimam sententiam proponit, cui testimonia diuina subiungeret; Hieronym. Dialog. contra Pelag. c. 32: quumque se imitatorem. immo expletorem operis beati Cypriani scribentis ad Quirinum esse fateatur. inde non inmerito conicias genuinum operis titulum fuisse AD QVIRINVM; uulgo inscribitur: testimoniorum libri aduersus Judaeos. 5 obteperandum A kme MB 6 peticione A 7 scribturas A et sic fere semper instruere ALMBV, instituere Oxon. 8 abducti et] adducti ad B lucem B illuminati ex luminati Mm. 2 10 cumpositus Z 11 utque M scribebantur ex scribantur M 3* diffunderem, sed quantum mediocris memoria suggerebat, excerptis capitulis",
          "candidate_score": 0.637383,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 3,
      "cf_id": "cf051",
      "work_id": "054_Leo-I_Epistolae",
      "max_score": 0.673877,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_8_10",
          "bdc_text": "Datum Augustae 2 . martii anno 1567 . R[everentiae ] t[uae ] studi [osissimus ] Georgius a Stetten .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_467",
          "psc_text": "Romani hanc notatiunculam praefixere: Pleraque haec sanctorum Patrum testimonia a S. Leone adjuncta sunt epistolae ipsius 97 (nunc 165) ad Leonem Augustum, sed in aliquibus Graecis codicibus concilii hujus inseruntur etiam hoc loco, nimirum post laudatam epistolam ad Flavianum. Haec autem Stephanus Baluzius intelligens de actione secunda notavit: Haec testimonia non exstant in codicibus mss., neque in antiquis editionibus: ac tamen etsi in aliquibus Graecis, ut monent editores Romani, inserantur in hoc loco, puto tamen lecta non fuisse in synodo, adeoque frustra descripta esse in his gestis, in quibus nulla horum testimoniorum mentio est, sed epistolae tantum. Omnem vero difficultatem sustulit observatio trium Graecorum exemplarium Chalcedonensium, quae memoravimus e bibliotheca Veneta S. Marci. Cum enim in his laudata ad Flavianum epistola, ut innuimus, bis proferatur, nimirum ante gesta, et in ipsis gestis; memorata testimonia Patrum non subjiciuntur epistolae gestis insertae, ut a Romanis edita sunt; sed describuntur post epistolam quae",
          "candidate_score": 0.673877,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_8_10",
          "bdc_text": "Datum Augustae 2 . martii anno 1567 . R[everentiae ] t[uae ] studi [osissimus ] Georgius a Stetten .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1465",
          "psc_text": "potestatibus celebrata, quae S. memoriae praedecessor meus Leo ad consultationem Augustae recordationis Leonis scripserit, et quam veneranter accepta sint, recognoscunt. Hinc in Lectionariis antiquis haec quoque epistola inserta legitur, uti videre est in cod. Vallicellano XXVI, eademque descripta invenitur in mss. collectionis 2 Sermonum S. Leonis, quae ex Lectionariis originem ducit. Confer mss. Basilicae Vat. 210 et Barber. 88. Graeca etiam ejusdem interpretatio exhibetur in aliquot Graecis codicibus, eamque nos proferemus ex Miscellaneis Gerardi Vossii praepositi Tungrensis, qui codice Graeco olim card. Sirleti, postea vero card. Columnae usus fuit. Quasdam vero emendationes secundis curis sumpsimus ex codice Graeco Vat. 1341, quem P. Cacciarius in novissima Romana editione adhibuit. Neque moveat, si non reperitur in collectione Chalcedonensi; quippe haec collectio, ut in praefatione ostendimus, vivente Valentiniano, id est antequam haec epistola scriberetur, concinnata fuit. Hac epistola cum praeclaro encomio usus est S. Ephraemius Antiochenus apud Photium cod. 228. 2 Ut tempus",
          "candidate_score": 0.657242,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_10_12",
          "bdc_text": "R[everentiae ] t[uae ] studi [osissimus ] Georgius a Stetten . Venerando , pio atque erudito viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tygurinae antistiti fidissimo , d. et amico suo colendo [ celendo ] Tyguri . [ Nur die Unterschrift autograph , alles übrige v. e .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_455",
          "psc_text": "Chrysologus apostolicae auctoritatis callentissimus, observandum ac tenendum praedixerat epist. 25. Nihil pro apostolicarum definitionum auctoritate illustrius hoc totius Ecclesiae ac generalis synodi testimonio, quod Petrum in successoribus viventem et loquentem agnoscit. In Romana synodo sub Gelasio pronuntiatum fuit anathema, Si quispiam de hujus epistolae textu usque ad unum iota disputaverit, et non eam in omnibus venerabiliter receperit (Tom. V Concil. Ven. edit. pag. 387) . Et S. Gregorius, lib. VI, epist. 2: Si quis contra harum quatuor synodorum fidem, et contra sanctae memoriae Leonis papae tomum atque definitionem aliquid umquam loqui praesumit, anathema sit. 2. Hinc in fidei professionibus nihil frequentius quam post generalia concilia hujus epistolae doctrinam profiteri. Apud Orientales, ubi Eutychis haeresis turbas excitaverat, haec consuetudo primum inducta, ut liquet inter caetera ex aliquot epistolis Hormisdae, ex epistola Petri diaconi ad Fulgentium, et ex concilio Apamensi an. 535. Idem mos etiam ad Occidentales transivit, et diu etiam obtinuit.",
          "candidate_score": 0.654982,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_8_10",
          "bdc_text": "Datum Augustae 2 . martii anno 1567 . R[everentiae ] t[uae ] studi [osissimus ] Georgius a Stetten .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1368",
          "psc_text": "SYNOPSIS. Gaudet Augustum synodi Chalcedonensis esse custodem, et ab eodem pertinacem et insidiosam haereticorum contentionem compesci postulat. LEO episcopus Romae, LEONI semper Augusto. Licet proxime ad clementiam vestram gemina scripta direxerim, quorum unum debitum salutationis impleret, aliud pro statu Ecclesiae supplicaret, tamen 1306 occasione, quae Deo providente se praebuit, iterari utramque convenit, gloriosissime imperator. Secundum illam ergo fiduciam, quam ex Dei inspiratione universali Ecclesiae praestitistis, ante cujusquam preces constituendo, quod maxime ab omnibus fuerat expetendum, non desinimus gratias agere, et providentiam Dei in fidei vestrae fervore benedicere, qui sancto et catholico spiritu, sicut fratris et coepiscopi mei Anatolii sermone cognovi, ita haereticorum impudentiae restitistis ut profiteremini in totius mundi pacem Chalcedonensis synodi vos esse custodes. Quod cum ex vestrae fidei sententia saluberrime definitum sit, quanto studiosius universali Ecclesiae est conferendum, ut tranquillitas fidei Christianae etiam vestro prosit imperio, nec improbitas haeretica in aliquo de suo molimine glorietur! Cujus pertinax et",
          "candidate_score": 0.65094,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_8_10",
          "bdc_text": "Datum Augustae 2 . martii anno 1567 . R[everentiae ] t[uae ] studi [osissimus ] Georgius a Stetten .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_403",
          "psc_text": "ὤφειλε, δηλῶσαι σπουδάσει· ἵνα μὴ μεταξὺ τῆς διδασκαλίας τῶν μέρων, ἀμφιβολίᾳ τινὶ ἀπατηθῶμεν, καὶ διχονοίᾳ τραφῇ, ἥτις ἐν ταῖς ἰδίαις ἀρχαῖς ἐξαλειπτέα ἐστίν· ἐστι γὰρ ἡμῖν καταθύμιον καὶ παραφυλακτέον, τοῦ Θεοῦ ἐμπνέοντος, ἵνα μὴ αἱ διατυπώσεις τῶν προσκυνητῶν πατέρων, αἱ θεόθεν τὴν ἰσχὺν ἔχουσαι, καὶ εἰς τὴν τελειότητα τῆς πίστεως ἀνήκουσαι, φαύλη τινὸς ἑρμηνείᾳ μολυνθῶσιν. Ὁ Θεὸς ὑγιῆ σε διαφυλάξαι, ἀδελφὲ τιμιώτατε. 767 EPISTOLA XXIV, AD THEODOSIUM AUGUSTUM. SYNOPSIS. I. Laudata imperatoris fide querimoniam Eutychis exponit. --II. Silentium Flaviani arguit; instrui se postulat. LEO episcopus THEODOSIO Augusto. CAP. I. Quantum praesidii Dominus Ecclesiae suae in fide vestrae clementiae praepararit, his etiam litteris quas ad me misistis ostenditur: ut vobis non solum regium, sed etiam sacerdotalem inesse animum gaudeamus. Siquidem praeter imperiales et publicas curas, piissimam sollicitudinem Christianae religionis habetis, ne scilicet in populo Dei aut schismata, aut haereses, aut ulla scandala convalescant: quia tunc est optimus regni vestri status, quando",
          "candidate_score": 0.650043,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_8_10",
          "bdc_text": "Datum Augustae 2 . martii anno 1567 . R[everentiae ] t[uae ] studi [osissimus ] Georgius a Stetten .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1471",
          "psc_text": "kal. Septembris, quorum alterum habent duo codices Trecopith. et Oxon. Quesnelli ac editiones Josiae Simleri, Surii, etc., alterum vero codex Theodoricianus ejusdem Quesnelli et noster praestantissimus Ratisponensis; hunc postremum cum antecedentibus litteris concinnentem praetulimus: facile autem fuit librariorum lapsu notam VI, disjunctis lateribus convertere in III, et scribere XIII pro XVI kal. Septemb. Neque moveat plerosque codices et collectiones omni chronica notatione carere: aliae enim insignes epistolae in omnibus mss. notam chronicam desiderant; quam si in aliquo codice inveniremus, non idcirco expungendam quispiam crederet, nisi forte historiae repugnaret. In praesenti autem epistola praeter fidem aliquot codicum diversae originis, inter quos praesertim Ratisponensis maximam fidem facit, non solum nihil repugnat, sed omnia potius ex antea dictis concordant. 3. De testimoniis huic epistolae subjectis aliquid hic tandem praemonendum est. S. Leo haec post pseudosynodum Ephesinam primum collegerat, ac in Orientem per legatos miserat, ut doctrinam suae epistolae 28, ad Flavianum, Latinorum ac",
          "candidate_score": 0.647346,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_8_10",
          "bdc_text": "Datum Augustae 2 . martii anno 1567 . R[everentiae ] t[uae ] studi [osissimus ] Georgius a Stetten .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_462",
          "psc_text": "quae peculiare Scripturarum et verborum studium exigebant, aliquid diligentiae ac subsidii contulisse; ex quo aliqui eas ab ipso dictatas crediderunt, et in Gallicani scriptoris gloriam apud Gallos vulgarunt. 6. Quantum porro intersit, ut tam celebris dogmatica epistola emendatissima, quoad fieri potest, edatur, cum per se satis intelligitur, tum vero demonstrant etiam luculentius illa trium episcoporum Galliae ad Leonem epist. 67, c. 2: Idcirco si dignanter admittitis, deprecamur ut opus et praesentibus et futuris temporibus profuturum (de hac epistola loquuntur), quod nos asservandi studio foliis mandare curavimus, sanctitas vestra percurrere, et si quid librarii errore defuerit, emendare dignetur. In hanc rem perficiendam codices triginta et amplius expendimus, et inter hos sex vetustissimos. qui millenariam aetatem attingunt. Cum haec epistola invenitur in omnibus collectionibus, quas in praefatione recensuimus, exceptis collect. 4, 6, 7, 14, 15 et 16, tum vero ad praecipuos cujusque collectionis mss. libros eamdem relegimus, inter quos vetustissimi sunt Vat.",
          "candidate_score": 0.646709,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_8_10",
          "bdc_text": "Datum Augustae 2 . martii anno 1567 . R[everentiae ] t[uae ] studi [osissimus ] Georgius a Stetten .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_470",
          "psc_text": "non habeant. 9. Caeterum eadem testimonia, quae in Graecis codicibus leguntur post sequentem epistolam, auctorem habere S. Leonem, non minus quam illa quae post epist. 165 ad Leonem Augustum descripta dabuntur, nihil est dubitandum. Non solum enim eadem utrobique sunt, si exigua quaedam excipias; sed praeterea liquet ex epist. 71 fuisse collecta post pseudosynodum Ephesinam, atque Abundio et Asterio episcopis, Basilio et Senatori presbyteris Constantinopolim missis ab ipso pontifice tradita, ut doctrinam epistolae ad Flavianum Graecorum et Latinorum Patrum auctoritatibus confirmarent; eademque una cum ipsis litteris in Constantinopolitano conventu a legatis fuisse producta ante synodum Chalcedonensem, manifestum est ex epist. 88. Hinc nihil mirum si haec testimonia in documentis Graecis ante gesta Chalcedonensia laudatae epistolae subjecta fuerint, licet primum ejusdem epistolae exemplum iisdem caruerit: unde nec a nobis eidem subjicienda sunt. Cum vero apud Latinos nullum exemplum hactenus inventum sit in quo haec testimonia post epistolam ad Flavianum describantur, sed",
          "candidate_score": 0.646616,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_8_10",
          "bdc_text": "Datum Augustae 2 . martii anno 1567 . R[everentiae ] t[uae ] studi [osissimus ] Georgius a Stetten .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_762",
          "psc_text": "scriptas mense Martio easdem locavimus. 6. Quamvis probabilius existimemus omnes has epistolas scriptas fuisse Latine, uti Latine pariter scribebantur leges, etiamsi in Oriente darentur, interiisse tamen credimus originale Latinum, solamque superesse Graecam versionem, et Latina exempla, quae ad nos transmissa fuerunt, esse antiquam interpretationem ex Graeco, eamque ab homine lucubratam Latini sermonis minus perito, ut constabit ex aliquot locis valde obscuris et pessime redditis, quae Augustorum originali nequaquam congruunt. Hac etiam de causa notatio temporis a Graeco collectore semper omissa, in Latino textu pariter desideratur, quae suppleta fuit, cum Latinae Chalcedonensis collectionis auctor Latina originalia invenit. Confer Praefat. in epistolas num. 36. 7. Nunc titulum, qui tribus imperialibus epistolis 55, 56 et 57, in collectione Chalcedonensi praefigitur, exhibemus. In Graeca collectione sic: Θεῖον γράμμα καταπεμφθὲν, τοῦτο μὲν τοῦ δεσπότου ἡμῶν Οὐαλεντινιανοῦ, τοῦτο δὲ τῆς θείας μνήμης Πλακιδίας, οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ τῆς προσκυνητῆς Βασιλίδος Εὐδοξίας, πρὸς τὸν τῆς θείας μνήμης",
          "candidate_score": 0.644952,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_11",
          "bdc_text": "Venerando , pio atque erudito viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tygurinae antistiti fidissimo , d. et amico suo colendo [ celendo ] Tyguri .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_455",
          "psc_text": "Chrysologus apostolicae auctoritatis callentissimus, observandum ac tenendum praedixerat epist. 25. Nihil pro apostolicarum definitionum auctoritate illustrius hoc totius Ecclesiae ac generalis synodi testimonio, quod Petrum in successoribus viventem et loquentem agnoscit. In Romana synodo sub Gelasio pronuntiatum fuit anathema, Si quispiam de hujus epistolae textu usque ad unum iota disputaverit, et non eam in omnibus venerabiliter receperit (Tom. V Concil. Ven. edit. pag. 387) . Et S. Gregorius, lib. VI, epist. 2: Si quis contra harum quatuor synodorum fidem, et contra sanctae memoriae Leonis papae tomum atque definitionem aliquid umquam loqui praesumit, anathema sit. 2. Hinc in fidei professionibus nihil frequentius quam post generalia concilia hujus epistolae doctrinam profiteri. Apud Orientales, ubi Eutychis haeresis turbas excitaverat, haec consuetudo primum inducta, ut liquet inter caetera ex aliquot epistolis Hormisdae, ex epistola Petri diaconi ad Fulgentium, et ex concilio Apamensi an. 535. Idem mos etiam ad Occidentales transivit, et diu etiam obtinuit.",
          "candidate_score": 0.628043,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_2_4",
          "bdc_text": "Praeter ea , quae ante paucos dies ad te et d. Gvaltherum scripsi , propemodum nunc non habeo , quod addam . Gothicum bellum monstrum alere videtur , prout dudum tibi significavi . Saxo et papistici illud maxime urgent ;",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_567",
          "psc_text": "multa mihi fiducia est de pietatis tuae sublimissima fide, obsecro gloriosam clementiam tuam, ut sicut sancto studio tuo catholica praedicatio semper adjuta est, ita nunc quoque ejus faveas libertati; quam forte ideo permisit Dominus hac tentatione pulsari, ut quales intra Ecclesiam laterent, possent agnosci. Quorum plane non est negligenda curatio, ut nec ipsorum nos contristet amissio. CAP. IV. Augustissimus vero et Christianissimus imperator cupiens quam celerrime turbata componi, episcopali concilio, quod Ephesi vult haberi, nimium breve et angustum tempus indixit, diem kalendarum Augustarum praestituendo conventui; cum a tertio iduum Maiarum, quo serenitatis ejus scripta suscepimus, major pars reliqui sit temporis absumenda, ut profectio 857 sacerdotum, qui negotio sufficiant, valeat ordinari. Nam illud quod pietas ipsius etiam me credidit debere interesse concilio, etiamsi secundum aliquod praecedens exigeretur exemplum, nunc tamen nequaquam posset impleri: quia rerum praesentium nimis incerta conditio a tantae urbis populis me abesse non sineret; et in desperationem quamdam",
          "candidate_score": 0.619168,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 4,
      "cf_id": "cf037",
      "work_id": "022_Gennadius-Massiliensis_Vita-I-S.-Hieronymi",
      "max_score": 0.666937,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_10_12",
          "bdc_text": "R[everentiae ] t[uae ] studi [osissimus ] Georgius a Stetten . Venerando , pio atque erudito viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tygurinae antistiti fidissimo , d. et amico suo colendo [ celendo ] Tyguri . [ Nur die Unterschrift autograph , alles übrige v. e .",
          "psc_chunk_id": "022_Gennadius-Massiliensis_Vita-I-S.-Hieronymi_window_6",
          "psc_text": "Igitur Hieronymus Roma egressus, ad orientem tendens, profectus est ad Gregorium Nazianzenum Constantinopolitanae urbis Episcopum; ubi ita proficere studuit, ut mira scientia donaretur. Qui ut sanctarum Scripturarum studiis plene erudiretur, supplex docilisque discipulus hunc adiit praeceptorem, eumque Constantinopolitana urbe observabat. Hoc discipulatu Hieronymus peracto, in Syriam perrexit: et dum in possessione Evagrii presbyteri moraretur, Malchum Monachum et aliquando captivum reperit, percunctatusque eum, omnem ejus captivitatis accepit historiam, quam postea edidit scriptam et Romanis fidelibus misit, haec in ejus historiae prologo interserens. Scribere, inquit, disposui, si tamen Deus vitam dederit, et si vituperatores mei saltem fugientem me et clausum persequi desierint. Ad deserta deinde loca, ad quae olim ad agendam inibi poenitentiam properare cupierat, ita laetus accinctusque accessit, ut volasse eum magis quam remeasse crederes. Quomodo vero per quadriennium continuum Christi potius auxilio poenituerit, idem Hieronymus quae sponte (al. pertulit ) pertulerit, ipsius Dei adfuisse gratiam verbis hujusmodi indicavit. Quoties in",
          "candidate_score": 0.666937,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_9_11",
          "bdc_text": "martii anno 1567 . R[everentiae ] t[uae ] studi [osissimus ] Georgius a Stetten . Venerando , pio atque erudito viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tygurinae antistiti fidissimo , d. et amico suo colendo [ celendo ] Tyguri .",
          "psc_chunk_id": "022_Gennadius-Massiliensis_Vita-I-S.-Hieronymi_window_6",
          "psc_text": "Igitur Hieronymus Roma egressus, ad orientem tendens, profectus est ad Gregorium Nazianzenum Constantinopolitanae urbis Episcopum; ubi ita proficere studuit, ut mira scientia donaretur. Qui ut sanctarum Scripturarum studiis plene erudiretur, supplex docilisque discipulus hunc adiit praeceptorem, eumque Constantinopolitana urbe observabat. Hoc discipulatu Hieronymus peracto, in Syriam perrexit: et dum in possessione Evagrii presbyteri moraretur, Malchum Monachum et aliquando captivum reperit, percunctatusque eum, omnem ejus captivitatis accepit historiam, quam postea edidit scriptam et Romanis fidelibus misit, haec in ejus historiae prologo interserens. Scribere, inquit, disposui, si tamen Deus vitam dederit, et si vituperatores mei saltem fugientem me et clausum persequi desierint. Ad deserta deinde loca, ad quae olim ad agendam inibi poenitentiam properare cupierat, ita laetus accinctusque accessit, ut volasse eum magis quam remeasse crederes. Quomodo vero per quadriennium continuum Christi potius auxilio poenituerit, idem Hieronymus quae sponte (al. pertulit ) pertulerit, ipsius Dei adfuisse gratiam verbis hujusmodi indicavit. Quoties in",
          "candidate_score": 0.659823,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_10_12",
          "bdc_text": "R[everentiae ] t[uae ] studi [osissimus ] Georgius a Stetten . Venerando , pio atque erudito viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tygurinae antistiti fidissimo , d. et amico suo colendo [ celendo ] Tyguri . [ Nur die Unterschrift autograph , alles übrige v. e .",
          "psc_chunk_id": "022_Gennadius-Massiliensis_Vita-I-S.-Hieronymi_window_0",
          "psc_text": "Vita I S. Hieronymi Hieronymus noster in oppido Stridonis, quod a Gothis nunc eversum, Dalmatiae quondam Pannoniaeque confinium fuit, patre Eusebio natus est. Vestem Christi puer Romae suscepit, ibique litteris Graecis ac Latinis a primaevo eruditus est. In arte quidem Grammatica Donatum habuit praeceptorem, in Rhetorica autem Victorinum oratorem. Postquam vero omnem mundanorum studiorum litteraturam adeptus est, probatissimorum quoque Monachorum habitum factumque imitatus est. Cupiditatem siquidem animae jugi sinceritate calcans voluptatemque corporis perenni frangens jejunio, plerosque virorum bonorum et religiosorum meliores fore suo docuit instituto. Quodam igitur tempore, dum ex more idem Hieronymus, divina ad legendum pandit volumina, et mortalem bibliothecae suae auctorem Tullium recordatur. Mox coelitus, ne tales quandoque revolveret libros, salutifero castigatus est verbere. Ita enim ipse de se ad Eustochium virginem scribens asserit: Cum ante annos plurimos domo, parentibus, sorore, cognatis, et (quod his difficilius est ) consuetudine lautioris cibi propter coelorum me regna castrassem, et Jerosolymam",
          "candidate_score": 0.657593,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_10",
          "bdc_text": "R[everentiae ] t[uae ] studi [osissimus ] Georgius a Stetten .",
          "psc_chunk_id": "022_Gennadius-Massiliensis_Vita-I-S.-Hieronymi_window_0",
          "psc_text": "Vita I S. Hieronymi Hieronymus noster in oppido Stridonis, quod a Gothis nunc eversum, Dalmatiae quondam Pannoniaeque confinium fuit, patre Eusebio natus est. Vestem Christi puer Romae suscepit, ibique litteris Graecis ac Latinis a primaevo eruditus est. In arte quidem Grammatica Donatum habuit praeceptorem, in Rhetorica autem Victorinum oratorem. Postquam vero omnem mundanorum studiorum litteraturam adeptus est, probatissimorum quoque Monachorum habitum factumque imitatus est. Cupiditatem siquidem animae jugi sinceritate calcans voluptatemque corporis perenni frangens jejunio, plerosque virorum bonorum et religiosorum meliores fore suo docuit instituto. Quodam igitur tempore, dum ex more idem Hieronymus, divina ad legendum pandit volumina, et mortalem bibliothecae suae auctorem Tullium recordatur. Mox coelitus, ne tales quandoque revolveret libros, salutifero castigatus est verbere. Ita enim ipse de se ad Eustochium virginem scribens asserit: Cum ante annos plurimos domo, parentibus, sorore, cognatis, et (quod his difficilius est ) consuetudine lautioris cibi propter coelorum me regna castrassem, et Jerosolymam",
          "candidate_score": 0.650257,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_10",
          "bdc_text": "R[everentiae ] t[uae ] studi [osissimus ] Georgius a Stetten .",
          "psc_chunk_id": "022_Gennadius-Massiliensis_Vita-I-S.-Hieronymi_window_6",
          "psc_text": "Igitur Hieronymus Roma egressus, ad orientem tendens, profectus est ad Gregorium Nazianzenum Constantinopolitanae urbis Episcopum; ubi ita proficere studuit, ut mira scientia donaretur. Qui ut sanctarum Scripturarum studiis plene erudiretur, supplex docilisque discipulus hunc adiit praeceptorem, eumque Constantinopolitana urbe observabat. Hoc discipulatu Hieronymus peracto, in Syriam perrexit: et dum in possessione Evagrii presbyteri moraretur, Malchum Monachum et aliquando captivum reperit, percunctatusque eum, omnem ejus captivitatis accepit historiam, quam postea edidit scriptam et Romanis fidelibus misit, haec in ejus historiae prologo interserens. Scribere, inquit, disposui, si tamen Deus vitam dederit, et si vituperatores mei saltem fugientem me et clausum persequi desierint. Ad deserta deinde loca, ad quae olim ad agendam inibi poenitentiam properare cupierat, ita laetus accinctusque accessit, ut volasse eum magis quam remeasse crederes. Quomodo vero per quadriennium continuum Christi potius auxilio poenituerit, idem Hieronymus quae sponte (al. pertulit ) pertulerit, ipsius Dei adfuisse gratiam verbis hujusmodi indicavit. Quoties in",
          "candidate_score": 0.646208,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_11",
          "bdc_text": "Venerando , pio atque erudito viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tygurinae antistiti fidissimo , d. et amico suo colendo [ celendo ] Tyguri .",
          "psc_chunk_id": "022_Gennadius-Massiliensis_Vita-I-S.-Hieronymi_window_9",
          "psc_text": "nocte, nec prius a pectoris cessasse verberibus, quam a Domino rediret imperante tranquillitas. Ipsam quoque cellulam meam quasi cogitationum consciam pertimescebam: et mihi iratus et rigidus solus deserta penetrabam. Sicubi concava vallium, aspera montium, rupium praerupta cernebam, ibi me in oratione miserrimae carnis ergastulo locabam; et (ut mihi testis est Dominus) post multas lacrymas, post coelo oculos inhaerentes, nonnunquam videbar mihi interesse agminibus Angelorum; et laetus gaudensque cantabam: Post te in odorem unguentorum tuorum currimus. Quadriennio itaque dedicatae poenitentiae (al. exactae ) exacto, ad Bethleem oppidum Hieronymus remeavit, ubi prudens animal ad praesepe Domini sese obtulit permansurum. Bibliothecam suam quam sibi summo studio ipse condiderat, clausam, omniumque librorum orationes, quas pene memoriter retinebat, iterum relegens, diem jejunans ducebat ad vesperam. Plures ad eum Religiosorum, quibus vitae ejus fama comperta erat, protinus confluxerunt: bonumque Doctorem parvo adhuc sub tugurio boni observavere discipuli. Nec multum post cellulam sibi ob discipulorum copiam, et",
          "candidate_score": 0.631788,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_11",
          "bdc_text": "Venerando , pio atque erudito viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tygurinae antistiti fidissimo , d. et amico suo colendo [ celendo ] Tyguri .",
          "psc_chunk_id": "022_Gennadius-Massiliensis_Vita-I-S.-Hieronymi_window_6",
          "psc_text": "Igitur Hieronymus Roma egressus, ad orientem tendens, profectus est ad Gregorium Nazianzenum Constantinopolitanae urbis Episcopum; ubi ita proficere studuit, ut mira scientia donaretur. Qui ut sanctarum Scripturarum studiis plene erudiretur, supplex docilisque discipulus hunc adiit praeceptorem, eumque Constantinopolitana urbe observabat. Hoc discipulatu Hieronymus peracto, in Syriam perrexit: et dum in possessione Evagrii presbyteri moraretur, Malchum Monachum et aliquando captivum reperit, percunctatusque eum, omnem ejus captivitatis accepit historiam, quam postea edidit scriptam et Romanis fidelibus misit, haec in ejus historiae prologo interserens. Scribere, inquit, disposui, si tamen Deus vitam dederit, et si vituperatores mei saltem fugientem me et clausum persequi desierint. Ad deserta deinde loca, ad quae olim ad agendam inibi poenitentiam properare cupierat, ita laetus accinctusque accessit, ut volasse eum magis quam remeasse crederes. Quomodo vero per quadriennium continuum Christi potius auxilio poenituerit, idem Hieronymus quae sponte (al. pertulit ) pertulerit, ipsius Dei adfuisse gratiam verbis hujusmodi indicavit. Quoties in",
          "candidate_score": 0.628661,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 5,
      "cf_id": "cf025",
      "work_id": "077_Gregorius-I_Epistolae",
      "max_score": 0.66391,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_9_11",
          "bdc_text": "martii anno 1567 . R[everentiae ] t[uae ] studi [osissimus ] Georgius a Stetten . Venerando , pio atque erudito viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tygurinae antistiti fidissimo , d. et amico suo colendo [ celendo ] Tyguri .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1654",
          "psc_text": "morem sequendum, cui Anatolius ab Hieronymo laudatus favit. De episcopis per simoniam ordinatis, aut post lapsum tempore diaconatus; ac de monachis monasteria sua deserentibus consulit sanctum Gregorium, quem videre summopere cupit. Laudat ejus Pastoralem librum, petitque expositiones in Ezechielem et in Cantica. Domino sancto, et in Christo Patri [ Forte mendo librario omissum papae] Romano, pulcherrimo Ecclesiae decori, totius Europae flaccentis augustissimo quasi cuidam flori, egregio speculatori, theoria utpote divina castulitatis [ Ita ms. ] potito, Ego Bargoma [ Sic ms. ] vilis columba in Christo mitto salutem. Gratia [Gratias in Ms. ] tibi et pax a Deo Patre nostro Jesu Christo. [ Magna hic labes, prout in Ms. expressa ] Libet me, o sancte papa, hyperbolicum tecum non sit interrogandum de Pascha, juxta illud Canticum: Interroga patrem tuum, et annuntiabit tibi; majores tuos, et dicent tibi (Deuteron. XXXII, 7) . Licet enim mihi, nimirum micrologo, illud cujusdam egregium Sapientis",
          "candidate_score": 0.66391,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_9_11",
          "bdc_text": "martii anno 1567 . R[everentiae ] t[uae ] studi [osissimus ] Georgius a Stetten . Venerando , pio atque erudito viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tygurinae antistiti fidissimo , d. et amico suo colendo [ celendo ] Tyguri .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1583",
          "psc_text": "sunt pia esse viderit devotione sollicitam. Curam vero et sollicitudinem ejusdem synodi, quam fiendam decrevimus, fratri coepiscopoque nostro Syagrio, quem vestrum proprium novimus specialiter delegare curavimus; quem petimus ut et supplicantem libenter audire et ope juvare dignemini, quatenus quod ad mercedem vestram respiciat, remoto hujus mali contagio, in cunctis finibus juri vestro subjectis pia et Deo placita procedat ordinatio sacerdotum. Cui fratri nostro pro eo quod se in ea praedicatione quae Anglorum genti, auctore Domino, facta est devotum vehementer exhibuit, pallium ad missarum solemnia utendum transmisimus, ut quia adjuvare spiritalia studuit, apostolorum principis 1016 solatio in ipso quoque inveniatur spiritali ordine profecisse. Omnino praeterea admirati sumus cur et in regno vestro Judaeos Christiana mancipia possidere permittitis. Quid enim sunt Christiani omnes nisi membra Christi? Quorum videlicet membrorum caput cuncti novimus quia fideliter honoratis. Sed quam diversum sit excellentia vestra perpendat caput honorare, et membra ipsius hostibus calcanda permittere. Atque ideo",
          "candidate_score": 0.663423,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_8_10",
          "bdc_text": "Datum Augustae 2 . martii anno 1567 . R[everentiae ] t[uae ] studi [osissimus ] Georgius a Stetten .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2077",
          "psc_text": "nunc itaque vestra gloria cognitionem unius Dei Patris, et Filii, et Spiritus sancti regibus ac populis sibimet subjectis festinet infundere, ut et antiquos gentis suae reges laudibus ac meritis transeat; et quanto in subjectis suis aliena peccata deterserit, tanto etiam de peccatis propriis ante omnipotentis Dei terribile examen securior fiat. Reverendissimus autem frater noster Augustinus, episcopus, in monasterii regula doctus, sacrae Scripturae scientia repletus, bonis auctore Deo operibus praeditus, quaeque vos admonet libenter audite, devote peragite, studiose in memoria reservate, quia si vos eum in eo quod pro omnipotente Deo loquitur auditis, idem omnipotens Deus hunc pro vobis exorantem celerius exaudit. Si enim, quod absit, verba ejus postponitis, quando eum omnipotens Deus poterit audire pro vobis, quem vos negligitis audire pro Deo? Tota igitur mente cum eo vos in fervore fidei stringite, atque annisum illius virtute quam vobis divinitus tribuit adjuvate, ut regni sui vos ipse faciat esse participes, cujus",
          "candidate_score": 0.648175,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_8_10",
          "bdc_text": "Datum Augustae 2 . martii anno 1567 . R[everentiae ] t[uae ] studi [osissimus ] Georgius a Stetten .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_762",
          "psc_text": "solum nomine, sed et meritis honoretur. Nos autem de vobis cognoscite studiosissime cogitare. Disposuimus enim hominem nostrum, qui vos possit tueri et regere, cum litteris commendatitiis ad excellentissimum regem, Christo auxiliante, transmittere. Sed viam tempus hiemis impedivit. Viro ergo glorioso Arigio patricio vos praevidimus commendandos, cui interim summa cum benignitate atque obedientia, sicut beati Petri famulos decet, obedire studete, atque ea quae pro ecclesiastica utilitate vobis praecipiuntur implete. Visum autem nobis est ut consuetudinaria excepta ejus utilitate debeatis inferre. Pensiones vero fideliter cum omni collectae diligentia apud unumquemque vestrum, quem communi consensu elegeritis, rejaceant; a quo cum venerit is quem a latere nostro transmiserimus, eas possit accipere. Non enim sumus dubii quod per eum qui vobis visus fuerit possint fideliter conservari. Ita ergo in omnibus irreprehensibiles atque obedientes existite, quatenus 759 veniens ad vos is qui patrimonium ipsum recturus est, sciat quemadmodum unicuique vestrum pro sua debeat strenuitate rependere. (Vide",
          "candidate_score": 0.647886,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_11",
          "bdc_text": "Venerando , pio atque erudito viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tygurinae antistiti fidissimo , d. et amico suo colendo [ celendo ] Tyguri .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1654",
          "psc_text": "morem sequendum, cui Anatolius ab Hieronymo laudatus favit. De episcopis per simoniam ordinatis, aut post lapsum tempore diaconatus; ac de monachis monasteria sua deserentibus consulit sanctum Gregorium, quem videre summopere cupit. Laudat ejus Pastoralem librum, petitque expositiones in Ezechielem et in Cantica. Domino sancto, et in Christo Patri [ Forte mendo librario omissum papae] Romano, pulcherrimo Ecclesiae decori, totius Europae flaccentis augustissimo quasi cuidam flori, egregio speculatori, theoria utpote divina castulitatis [ Ita ms. ] potito, Ego Bargoma [ Sic ms. ] vilis columba in Christo mitto salutem. Gratia [Gratias in Ms. ] tibi et pax a Deo Patre nostro Jesu Christo. [ Magna hic labes, prout in Ms. expressa ] Libet me, o sancte papa, hyperbolicum tecum non sit interrogandum de Pascha, juxta illud Canticum: Interroga patrem tuum, et annuntiabit tibi; majores tuos, et dicent tibi (Deuteron. XXXII, 7) . Licet enim mihi, nimirum micrologo, illud cujusdam egregium Sapientis",
          "candidate_score": 0.64306,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_8_10",
          "bdc_text": "Datum Augustae 2 . martii anno 1567 . R[everentiae ] t[uae ] studi [osissimus ] Georgius a Stetten .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_783",
          "psc_text": "de sancto Ignatio vestra beatitudo cognoscat, quia non solum vester est, sed etiam noster. Sicut enim magistrum ejus apostolorum principem habemus communem, ita quoque ejusdem principis discipulum nullus nostrum habeat privatum. Benedictionem autem vestram qua debuimus mente suscepimus, bene redolentem, bene sapientem. Et omnipotenti Deo gratias agimus, quia et odora sunt et sapora quae agitis, quae dicitis, quae datis. De vita igitur vestra dicamus pariter, dicamus omnes: Gloria in excelsis Deo, et in terra pax hominibus bonae voluntatis. EPISTOLA XL. AD MAURICIUM AUGUSTUM. Conqueritur quod fatuus appellatus sit, quod de Ariulphi ad pacem animo plus aliis credatur quam sibi; quod interim captiva ducatur Italia. Imperatorem, ut debitam sacerdotibus reverentiam impendat, multis hortatur. Quas accepit ipse enumerat plagas. Gregorium praefectum et Castorium magistrum militum excusat. Diversum fore ab imperatorio divinum judicium. Gregorius Mauricio Augusto. In serenissimis jussionibus suis dominorum pietas, dum me de quibusdam redarguere studuit, parcendo mihi minime pepercit. Nam",
          "candidate_score": 0.642948,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_11",
          "bdc_text": "Venerando , pio atque erudito viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tygurinae antistiti fidissimo , d. et amico suo colendo [ celendo ] Tyguri .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1583",
          "psc_text": "sunt pia esse viderit devotione sollicitam. Curam vero et sollicitudinem ejusdem synodi, quam fiendam decrevimus, fratri coepiscopoque nostro Syagrio, quem vestrum proprium novimus specialiter delegare curavimus; quem petimus ut et supplicantem libenter audire et ope juvare dignemini, quatenus quod ad mercedem vestram respiciat, remoto hujus mali contagio, in cunctis finibus juri vestro subjectis pia et Deo placita procedat ordinatio sacerdotum. Cui fratri nostro pro eo quod se in ea praedicatione quae Anglorum genti, auctore Domino, facta est devotum vehementer exhibuit, pallium ad missarum solemnia utendum transmisimus, ut quia adjuvare spiritalia studuit, apostolorum principis 1016 solatio in ipso quoque inveniatur spiritali ordine profecisse. Omnino praeterea admirati sumus cur et in regno vestro Judaeos Christiana mancipia possidere permittitis. Quid enim sunt Christiani omnes nisi membra Christi? Quorum videlicet membrorum caput cuncti novimus quia fideliter honoratis. Sed quam diversum sit excellentia vestra perpendat caput honorare, et membra ipsius hostibus calcanda permittere. Atque ideo",
          "candidate_score": 0.635761,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_11",
          "bdc_text": "Venerando , pio atque erudito viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tygurinae antistiti fidissimo , d. et amico suo colendo [ celendo ] Tyguri .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1548",
          "psc_text": "zelum vos, ne quid manufactum adorari posset, habuisse laudavimus, sed frangere easdem imagines non debuisse indicamus. Idcirco enim pictura in Ecclesiis adhibetur, ut hi qui litteras nesciunt, saltem in parietibus videndo legant quae legere in Codicibus non valent. Tua ergo fraternitas et illas servare, et ab earum adoratu populum prohibere debuit, quatenus et litterarum nescii haberent unde scientiam historiae colligerent, et populus in picturae adoratione minime peccaret. EPISTOLA CVI. AD SYAGRIUM, AETHERIUM, VIRGILIUM ET DESIDERIUM EPISCOPOS. Contra simoniacos, ac neophytos, et vetita mulierum contubernia, nec non synodorum, quae quotannis haberi debent neglectum, stylum acuit; atque ut synodi quotannis fiant. De his omnibus in synodo tractari jubet, et ad se per Cyriacum abbatem referri. Gregorius Syagrio Augustodunensi, Etherio Lugdunensi, Virgilio Arelatensi, et Desiderio Viennensi episcopis Galliarum a paribus. Caput nostrum, quod Christus est, ad hoc sua esse membra nos voluit, ut per compagem charitatis et fidei, 1007 unum nos in se",
          "candidate_score": 0.632747,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_11_13",
          "bdc_text": "Venerando , pio atque erudito viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tygurinae antistiti fidissimo , d. et amico suo colendo [ celendo ] Tyguri . [ Nur die Unterschrift autograph , alles übrige v. e . Schreiber geschrieben. ]",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_81",
          "psc_text": "subsistentiis separans, ad impietatis perfidiam cecidisse convincitur. Scripta quoque Theodoriti, per quae beati Cyrilli fides reprehenditur, ausu dementiae prolata refutantur. Cunctas vero quas praefata veneranda concilia personas respuunt, respuo; quas venerantur, amplector, quia dum universali sunt consensu constituta, se et non illa destruit, quisquis praesumit aut solvere quos religant, aut ligare quos solvunt. Quisquis ergo aliud sapit, anathema sit. Quisquis vero praedictarum synodorum fidem tenet, pax ei sit a Deo Patre per 516 Jesum Christum Filium ejus, qui cum eo vivit et regnat consubstantialiter Deus in unitate Spiritus sancti, per omnia saecula saeculorum. Amen. EPISTOLA XXVI. AD ANASTASIUM PATRIARCHAM ANTIOCHENUM. Conqueritur de onere pastorali. Gregorius Anastasio patriarchae Antiocheno. Scripta vestrae beatitudinis, uti fessus requiem, salutem aeger, fontem sitiens, umbram aestuans inveni. Neque enim illa verba per linguam carnis videbantur expressa, quia sic spiritalem amorem suum quem gestabat aperuit, ac si mens per semetipsam loqueretur. Sed durum valde fuit quod secutum",
          "candidate_score": 0.632428,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_10",
          "bdc_text": "R[everentiae ] t[uae ] studi [osissimus ] Georgius a Stetten .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2077",
          "psc_text": "nunc itaque vestra gloria cognitionem unius Dei Patris, et Filii, et Spiritus sancti regibus ac populis sibimet subjectis festinet infundere, ut et antiquos gentis suae reges laudibus ac meritis transeat; et quanto in subjectis suis aliena peccata deterserit, tanto etiam de peccatis propriis ante omnipotentis Dei terribile examen securior fiat. Reverendissimus autem frater noster Augustinus, episcopus, in monasterii regula doctus, sacrae Scripturae scientia repletus, bonis auctore Deo operibus praeditus, quaeque vos admonet libenter audite, devote peragite, studiose in memoria reservate, quia si vos eum in eo quod pro omnipotente Deo loquitur auditis, idem omnipotens Deus hunc pro vobis exorantem celerius exaudit. Si enim, quod absit, verba ejus postponitis, quando eum omnipotens Deus poterit audire pro vobis, quem vos negligitis audire pro Deo? Tota igitur mente cum eo vos in fervore fidei stringite, atque annisum illius virtute quam vobis divinitus tribuit adjuvate, ut regni sui vos ipse faciat esse participes, cujus",
          "candidate_score": 0.632065,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_10",
          "bdc_text": "R[everentiae ] t[uae ] studi [osissimus ] Georgius a Stetten .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_583",
          "psc_text": "hac urbe constitutarum, quas praedictam ecclesiam temporibus habuisse Gothorum constiterit, annis singulis congregare non desinas, et quantum in sartis tectis, vel luminaribus, aliaque reparatione ejusdem ecclesiae necessarium fuerit, erogare modis omnibus studebis. Quidquid vero exuberare potuerit, fideliter rationibus te ecclesiasticis inferre praecipimus. Mense Aprili, indictione 12. EPISTOLA XX. AD MAXIMUM PRAESUMPTOREM. Maximum violenter intrusum, ejusque ordinatores episcopos, ab omni sacerdotali officio summovet, donec de imperatoriae jussionis veritate constiterit. Gregorius Maximo praesumptori in Salona. Licet caetera cujuspiam talia vitae sint merita, ut nihil sit quod ex his sacerdotalibus valeat ordinationibus obviare, tamen solius nefas ambitus severissima canonum districtione damnatur. Cognovimus itaque quod vel surrepta vel simulata 699 piissimorum principum jussione, dum vita dignus non fueris, te ad sacerdotii ordinem cunctis venerabilem prorupisse. Quod nos ideo sine ulla haesitatione credidimus, quia vitam aetatemque tuam non habemus incognitam, ac deinde quia serenissimi domini imperatoris animum non ignoramus, quod se in causis sacerdotalibus miscere",
          "candidate_score": 0.628857,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_11",
          "bdc_text": "Venerando , pio atque erudito viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tygurinae antistiti fidissimo , d. et amico suo colendo [ celendo ] Tyguri .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_992",
          "psc_text": "quatenus dum sanctitatis vestrae fuerit solamina consecutus, si quid Deo nostro lucrifacere, sicut optamus, valuerit, et vos possitis pariter mercedem acquirere, qui ad bona opera suffragii vestri devote copiam ministratis. Candidum autem presbyterum, communem filium, et patrimoniolium Ecclesiae nostrae fraternitas vestra, quippe ut unanimis nobis, studeat habere commendatum, ut aliquid inde pauperum alimoniis sanctitate vestra valeat adjuvante proficere. Quia igitur patrimoniolum ipsum per annos plurimos praedecessor vester tenuit, et collectas apud se pensiones servavit, fraternitas vestra cujus sint res vel quibus erogentur consideret, atque eas animae suae respectu supra scripto filio nostro Candido presbytero nobis restituat dirigendas. Nam valde est exsecrabile ut quod a regibus gentium servatum est, ab episcopis dicatur ablatum. EPISTOLA LIV. AD DESIDERIUM ET SYAGRIUM EPISCOPOS. Augustinum et Candidum commendat. Gregorius Desiderio Viennensi, et Syagrio Augustodunensi, episcopis Galliae a paribus. De fraternitatis vestrae sincera charitate bene confidimus quod amore beati Petri apostolorum principis hominibus nostris vestra devote",
          "candidate_score": 0.628155,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_3_5",
          "bdc_text": "Gothicum bellum monstrum alere videtur , prout dudum tibi significavi . Saxo et papistici illud maxime urgent ; sed dum caeteri illud magis simulent quam gerant , movent se illi quidem , sed nihil promovent .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_948",
          "psc_text": "Ravennae. Postquam revertens Castorius omnia nobis quae inter vos et Agilulphum regem acta sunt indicavit, ne excusationem contra nos de mora potuisset aliquis invenire, sub omni eum celeritate illuc retransmittendum praevidimus. Ab eo ergo ea quae sunt agenda cognoscens, esto sollicitus, et omni modo immine ut pax ista debeat ordinari, quia, quantum dicitur, aliqui hoc impedire conantur. Pro qua re festina strenue agere, ut labor vester sine effectu non valeat remanere. Nam jam et partes istae, et diversae insulae in gravissunt periculo positae. Fratrem nostrum Marinianum episcopum (Grat. dist. 86, c. 6) verbis quibus vales excita, quia obdormisse eum suspicor. Nam venerunt quidam ad me, in quibus erant quidam senes mendicantes, qui a me discussi sunt a quibus et quid acceperint, et per singula retulerunt quanta eis et a quibus in itinere data sint. Quos dum sollicite de praedicto fratre requirerem quid eis dedisset, responderunt se eum rogasse, sed ab",
          "candidate_score": 0.622001,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_2_4",
          "bdc_text": "Praeter ea , quae ante paucos dies ad te et d. Gvaltherum scripsi , propemodum nunc non habeo , quod addam . Gothicum bellum monstrum alere videtur , prout dudum tibi significavi . Saxo et papistici illud maxime urgent ;",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1499",
          "psc_text": "causa vero de qua mihi omnino scribendum fuerat, nihil vestra sanctitas scripsit, in qua me et tardum esse judicavit; quae ne fortasse in scandalo divisionis erumperet, ejusdem divisionis nolui auctor existere. Elegi enim ut ea quae secutura sunt, per alios exirent. Sed subsequenti tempore Deo auctore probabitis, quia in causa in qua Deo placere cupio homines non formido. De qua vobis jam etiam in Constantinopolitanam urbem venientibus scribere curavi. Ligna vero, sicut beatitudo vestra scripserat, majora paraveram; sed ita parva navis huc transmissa est, ut, nisi rescissa essent, ferre non posset. Quae rescindi nolui, sed vestro judicio quid de his fieri debeat reservavi. Si autem non sunt necessaria vobis, hic ea in aliis usibus aptabimus. Peto autem ut pro me enixius vestra sanctitas orare debeat, quia et podagrae doloribus, et Barbarorum gladiis, et curarum afflictionibus incessanter premor. Sed si mihi orationis vestrae opem impenditis, credo quod me contra adversa omnia",
          "candidate_score": 0.620739,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 6,
      "cf_id": "cf025",
      "work_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia",
      "max_score": 0.663331,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_9_11",
          "bdc_text": "martii anno 1567 . R[everentiae ] t[uae ] studi [osissimus ] Georgius a Stetten . Venerando , pio atque erudito viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tygurinae antistiti fidissimo , d. et amico suo colendo [ celendo ] Tyguri .",
          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_724",
          "psc_text": "Stephanus nomine, pater monasterii juxta Reatinae urbis moenia constituti, vir valde sanctus, virtute patientiae singularis. Et supersunt multi qui illum noverunt, ejusque vel vitam vel obitum narrant. Erat autem hujus lingua rustica, sed docta vita. Hic pro amore coelestis patriae cuncta despexerat, possidere aliquid in hoc mundo fugiebat; tumultus devitabat hominum, crebris ac prolixioribus orationibus intentus erat. Virtus tamen patientiae in eo vehementer excreverat, ita ut eum sibi amicum crederet, qui sibi molestiae aliquid irrogasset; reddebat contumeliis gratias; si quod in ipsa sua inopia damnum ei fuisset illatum, hoc maximum lucrum putabat; omnes suos adversarios nihil aliud quam adjutores aestimabat. Hunc cum dies mortis egredi de corpore urgeret, convenerunt multi, ut tam sanctae animae 1617 de hoc mundo recedenti suas animas commendarent. Cumque circa lectum illius hi qui convenerant omnes assisterent, alii corporeis oculis ingredientes angelos viderunt, sed dicere aliquid nullo modo potuerunt; alii omnino nihil viderunt; sed omnes qui",
          "candidate_score": 0.663331,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_10",
          "bdc_text": "R[everentiae ] t[uae ] studi [osissimus ] Georgius a Stetten .",
          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_724",
          "psc_text": "Stephanus nomine, pater monasterii juxta Reatinae urbis moenia constituti, vir valde sanctus, virtute patientiae singularis. Et supersunt multi qui illum noverunt, ejusque vel vitam vel obitum narrant. Erat autem hujus lingua rustica, sed docta vita. Hic pro amore coelestis patriae cuncta despexerat, possidere aliquid in hoc mundo fugiebat; tumultus devitabat hominum, crebris ac prolixioribus orationibus intentus erat. Virtus tamen patientiae in eo vehementer excreverat, ita ut eum sibi amicum crederet, qui sibi molestiae aliquid irrogasset; reddebat contumeliis gratias; si quod in ipsa sua inopia damnum ei fuisset illatum, hoc maximum lucrum putabat; omnes suos adversarios nihil aliud quam adjutores aestimabat. Hunc cum dies mortis egredi de corpore urgeret, convenerunt multi, ut tam sanctae animae 1617 de hoc mundo recedenti suas animas commendarent. Cumque circa lectum illius hi qui convenerant omnes assisterent, alii corporeis oculis ingredientes angelos viderunt, sed dicere aliquid nullo modo potuerunt; alii omnino nihil viderunt; sed omnes qui",
          "candidate_score": 0.639046,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 7,
      "cf_id": "cf020",
      "work_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Dialogus-contra-Pelagianos",
      "max_score": 0.662888,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_10_12",
          "bdc_text": "R[everentiae ] t[uae ] studi [osissimus ] Georgius a Stetten . Venerando , pio atque erudito viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tygurinae antistiti fidissimo , d. et amico suo colendo [ celendo ] Tyguri . [ Nur die Unterschrift autograph , alles übrige v. e .",
          "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Dialogus-contra-Pelagianos_window_8",
          "psc_text": "communis fert opinio, sed unum atque idem scriptum, quod collata opera elaboraverint, ex veterum, qui ejus meminerunt, testimoniis colligi posse videatur. Annianum Pelagii armigerum vocat Orosius: Stat, inquit, superbia immanissimus Goliath (Pelagius) habens post se armigerum suum, qui etsi ipse non dimicat, cuncta tamen aeris et ferri suffragia subministrat: Hieronymus illum, epist. 143, ad Augustin., dicit Copiosissime pasci, ut alienae blasphemiae verba frivola subministret; Gennadius nec nominat quidem; Pelagii autem scripta haeresi suae faventia non tacet: contra Sigebertus qui alios Anniani libros recenset, quos contra Hieronymum scripserit, non agnoscit. Sed quoquo se modo res habeat, scripta malis auspiciis nata male perdidit sequior aetas. Sanctus Pater ipse dum ea confutare diutius differt, tandem contempsit, quasi personam suam dedeceret naeniis ineptissimis respondere. Tantum Augustino insinuat, melius fore, si hoc ille faceret, Ne, inquit, compellamur contra haereticum nostra laudare. Porro Theodorum Mopsuestenum prodit Pelagianae historiae conditor conterraneus meus Henricus card. Norisius ex his",
          "candidate_score": 0.662888,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_10_12",
          "bdc_text": "R[everentiae ] t[uae ] studi [osissimus ] Georgius a Stetten . Venerando , pio atque erudito viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tygurinae antistiti fidissimo , d. et amico suo colendo [ celendo ] Tyguri . [ Nur die Unterschrift autograph , alles übrige v. e .",
          "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Dialogus-contra-Pelagianos_window_7",
          "psc_text": "ut diximus verno tempore, litteras dedit Hieronymus in nostra recensione 134, ad Augustinum perferendas, in quibus ipsum alloquens Hipponensem episcopum num. I, Certe, inquit, et in Dialogo, quem NUPER edidi, tuae beatitudinis, ut dignum fuerat, sum recordatus. Hoc autem sub tertii libri finem, atque adeo opere jam absoluto, scripsit, ut nulli dubium sit exeunti anno quadringentesimo decimo quinto illud esse ascribendum. 3. Contra editos a S. Doctore libros primum Anianus Celedensis, ut vulgo scribitur, diaconus, deinde Pelagius ipse haud multo post, cum Diospolitanam miserabilem synodum fefellisset, denique Theodorus Mopsuestenus episcopus, traduntur stylum acuisse. Verum Anniani et Pelagii, non duo, ut communis fert opinio, sed unum atque idem scriptum, quod collata opera elaboraverint, ex veterum, qui ejus meminerunt, testimoniis colligi posse videatur. Annianum Pelagii armigerum vocat Orosius: Stat, inquit, superbia immanissimus Goliath (Pelagius) habens post se armigerum suum, qui etsi ipse non dimicat, cuncta tamen aeris et ferri suffragia subministrat: Hieronymus",
          "candidate_score": 0.654792,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_11_13",
          "bdc_text": "Venerando , pio atque erudito viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tygurinae antistiti fidissimo , d. et amico suo colendo [ celendo ] Tyguri . [ Nur die Unterschrift autograph , alles übrige v. e . Schreiber geschrieben. ]",
          "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Dialogus-contra-Pelagianos_window_8",
          "psc_text": "communis fert opinio, sed unum atque idem scriptum, quod collata opera elaboraverint, ex veterum, qui ejus meminerunt, testimoniis colligi posse videatur. Annianum Pelagii armigerum vocat Orosius: Stat, inquit, superbia immanissimus Goliath (Pelagius) habens post se armigerum suum, qui etsi ipse non dimicat, cuncta tamen aeris et ferri suffragia subministrat: Hieronymus illum, epist. 143, ad Augustin., dicit Copiosissime pasci, ut alienae blasphemiae verba frivola subministret; Gennadius nec nominat quidem; Pelagii autem scripta haeresi suae faventia non tacet: contra Sigebertus qui alios Anniani libros recenset, quos contra Hieronymum scripserit, non agnoscit. Sed quoquo se modo res habeat, scripta malis auspiciis nata male perdidit sequior aetas. Sanctus Pater ipse dum ea confutare diutius differt, tandem contempsit, quasi personam suam dedeceret naeniis ineptissimis respondere. Tantum Augustino insinuat, melius fore, si hoc ille faceret, Ne, inquit, compellamur contra haereticum nostra laudare. Porro Theodorum Mopsuestenum prodit Pelagianae historiae conditor conterraneus meus Henricus card. Norisius ex his",
          "candidate_score": 0.651372,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_11_13",
          "bdc_text": "Venerando , pio atque erudito viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tygurinae antistiti fidissimo , d. et amico suo colendo [ celendo ] Tyguri . [ Nur die Unterschrift autograph , alles übrige v. e . Schreiber geschrieben. ]",
          "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Dialogus-contra-Pelagianos_window_7",
          "psc_text": "ut diximus verno tempore, litteras dedit Hieronymus in nostra recensione 134, ad Augustinum perferendas, in quibus ipsum alloquens Hipponensem episcopum num. I, Certe, inquit, et in Dialogo, quem NUPER edidi, tuae beatitudinis, ut dignum fuerat, sum recordatus. Hoc autem sub tertii libri finem, atque adeo opere jam absoluto, scripsit, ut nulli dubium sit exeunti anno quadringentesimo decimo quinto illud esse ascribendum. 3. Contra editos a S. Doctore libros primum Anianus Celedensis, ut vulgo scribitur, diaconus, deinde Pelagius ipse haud multo post, cum Diospolitanam miserabilem synodum fefellisset, denique Theodorus Mopsuestenus episcopus, traduntur stylum acuisse. Verum Anniani et Pelagii, non duo, ut communis fert opinio, sed unum atque idem scriptum, quod collata opera elaboraverint, ex veterum, qui ejus meminerunt, testimoniis colligi posse videatur. Annianum Pelagii armigerum vocat Orosius: Stat, inquit, superbia immanissimus Goliath (Pelagius) habens post se armigerum suum, qui etsi ipse non dimicat, cuncta tamen aeris et ferri suffragia subministrat: Hieronymus",
          "candidate_score": 0.648361,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_6",
          "bdc_text": "Militem ex Germania in Belgium ducere Hispano admodum difficile erit , ne dicam impossibile .",
          "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Dialogus-contra-Pelagianos_window_37",
          "psc_text": "futura incerta sint omnia, et maxime ea quae numquam facta sunt, perspicuum est eos id futurum dicere, quod non sit futurum; Ecclesiaste hanc confirmante sententiam: Omne quod futurum est, jam factum est in priori saeculo. 10. Possibilia Dei mandata.--C. Oro te, ut hoc mihi respondeas: possibilia Deus mandata dedit, an impossibilia? A. Cerno quo tua tendat assertio. Sed de hoc in posterioribus disserendum est, ne dum miscemus quaestionibus quaestiones, obscuram audientibus intelligentiam relinquamus. Reservato igitur hoc quod fatemur possibilia Deum dedisse mandata, ne ipse auctor injustitiae sit, si id exigat fieri, quod fieri non potest: nunc illud imple quod proposueras, posse hominem sine peccato esse si velit. Aut enim dabis eos qui potuerunt; aut si nullus potuit, liquido confiteberis hominem in perpetuum vitare peccata non posse. C. Quoniam 703 urges me, ut dem quod dare non debeo, illud, quaeso, considera, quod Dominus dixerit facilius camelum perforamen acus intrare posse, quam",
          "candidate_score": 0.578736,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 8,
      "cf_id": "cf051",
      "work_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana",
      "max_score": 0.662519,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_9_11",
          "bdc_text": "martii anno 1567 . R[everentiae ] t[uae ] studi [osissimus ] Georgius a Stetten . Venerando , pio atque erudito viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tygurinae antistiti fidissimo , d. et amico suo colendo [ celendo ] Tyguri .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_272",
          "psc_text": "etiam illa consuetudo a cardinali Baronio annotata, qui asseverat Romanum clerum Adventus tempore in divinis recitandis officiis eam legere consuevisse, quamque immediate forte post Gelasii decretum observatam fuisse, indicant sacrarum lectionum libri, qui ad usum chori inserviebant, quos inter unum vetustissimum nostris oculis lustravimus in Vaticana bibliotheca asservatum. Hunc porro lectionum codicem sexto Ecclesiae saeculo ab Agimundo presbytero, Romanis et uncialibus characteribus descriptum, et in duas partes divisum, prodit epigraphes quaedam ad calcem alterius partis appositae, in qua non tantum scriptoris nomen exprimitur, verum etiam indicatur eo codice uti consuevisse, in divinis persolvendis officiis, ecclesiam Sanctorum duodecim Apostolorum urbis Romae. Illum itaque integre percurrentes, fere omnes S. pontificis nostri sermones, et homilias, secundum ordinem dierum atque festorum distributas offendimus, cujus distributionis unum integrum specimen ad hujus nostri Operis calcem apponere et exhibere ipsi Vaticanae bibliothecae scriptores humanissime nobis persuaserunt. Ut inde lectores colligere possent, contra quosdam recentiores criticos, antiquissimam esse",
          "candidate_score": 0.662519,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_10_12",
          "bdc_text": "R[everentiae ] t[uae ] studi [osissimus ] Georgius a Stetten . Venerando , pio atque erudito viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tygurinae antistiti fidissimo , d. et amico suo colendo [ celendo ] Tyguri . [ Nur die Unterschrift autograph , alles übrige v. e .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_863",
          "psc_text": "suffultum, quod impiis Dioscori artibus nutibusque obtemperaverit, ab hominum frequentia se subtrahere voluerit, procul ab Antiocheno patriarchatu in secretum Palaestinae cremum se recipiens, ut reliquum vitae suae cursum absolveret. Praeterea bene notavit Baluzius Evagrii testimonium non adversari Theophanis et Anastasii scriptis, quamvis diversa scripserint. Nam illius verba docent ita latere voluisse Domnum, ut nisi unus Cyrillus Scythopolitanus, qui ejusdem eremi incola fuit, quam Domnus inhabitabat, secretum illud detexisset, etiamnum haud dubie cum Evagrio ignoraremus quid de eo factum sit. 498 15. Minus solida sunt argumenta quae Quesnellus adducit ad confirmandam opinionem de Domni morte, videlicet hujus conditionem pejorem fuisse Juvenalis Hierosolymitani aliorumque quibus synodus actione quarta indulgentiam dedit, et de quorum nominibus ad altare recitandis Anatolius scripsit ad S. Leonem. Sed unde constat indulgentiam praemissis verae poenitentiae signis Domnum expetiisse? Aliquos in Ephesina Dioscori synodo lapsos S. Leo recipiendos jussit; sed sub iis conditionibus quas ipse praescripserat in epistola 64",
          "candidate_score": 0.658729,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_11_13",
          "bdc_text": "Venerando , pio atque erudito viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tygurinae antistiti fidissimo , d. et amico suo colendo [ celendo ] Tyguri . [ Nur die Unterschrift autograph , alles übrige v. e . Schreiber geschrieben. ]",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_863",
          "psc_text": "suffultum, quod impiis Dioscori artibus nutibusque obtemperaverit, ab hominum frequentia se subtrahere voluerit, procul ab Antiocheno patriarchatu in secretum Palaestinae cremum se recipiens, ut reliquum vitae suae cursum absolveret. Praeterea bene notavit Baluzius Evagrii testimonium non adversari Theophanis et Anastasii scriptis, quamvis diversa scripserint. Nam illius verba docent ita latere voluisse Domnum, ut nisi unus Cyrillus Scythopolitanus, qui ejusdem eremi incola fuit, quam Domnus inhabitabat, secretum illud detexisset, etiamnum haud dubie cum Evagrio ignoraremus quid de eo factum sit. 498 15. Minus solida sunt argumenta quae Quesnellus adducit ad confirmandam opinionem de Domni morte, videlicet hujus conditionem pejorem fuisse Juvenalis Hierosolymitani aliorumque quibus synodus actione quarta indulgentiam dedit, et de quorum nominibus ad altare recitandis Anatolius scripsit ad S. Leonem. Sed unde constat indulgentiam praemissis verae poenitentiae signis Domnum expetiisse? Aliquos in Ephesina Dioscori synodo lapsos S. Leo recipiendos jussit; sed sub iis conditionibus quas ipse praescripserat in epistola 64",
          "candidate_score": 0.637819,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_1_3",
          "bdc_text": "Libellum de gestis Turcorum , d. colendissime , accepi , pro quo gratias tibi ago . Praeter ea , quae ante paucos dies ad te et d. Gvaltherum scripsi , propemodum nunc non habeo , quod addam . Gothicum bellum monstrum alere videtur , prout dudum tibi significavi .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_198",
          "psc_text": "hunc libellum tibi porrigimus cum multis obsecrationibus, ut, Dei metu in animo servato, qui imperium augustissimi et pientissimi imperatoris Constantini tuetur, cognitionem causarum nostrarum imperatori reserves. Aequum est enim, te ab imperatore missum negotium hoc integrum retinere. Nemo est qui negare audeat hocce contestatorium libellum in se continere omnem vim et energiam quam in quatuor libellorum generibus sparsam atque divisam esse Quesnellus comminiscitur. An non in eo conqueruntur Athanasius et episcopi Aegyptii falsitatibus et criminum consarcinatione ab hostium calumniis esse appetitos, ob insidias Eusebii, Narcisi et aliorum? Nonne testati sunt solemni protestatione in ea synodo catholicae Ecclesiae insidias fuisse molitas, sub praetextu falsorum criminum ipsis objectorum, de quibus inquisitionem facere confingebant? Nonne tandem obsecrationibus petebant ut, Dei metu servato, causarum cognitio imperatori Constantino reservata esset? Agebatur enim de criminibus falsis, quae si vera fuissent, jam et civilem rerum administrationem, et imperiale regimen, offendissent. Et propterea nihil mirum si in iis",
          "candidate_score": 0.60732,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_1_3",
          "bdc_text": "Libellum de gestis Turcorum , d. colendissime , accepi , pro quo gratias tibi ago . Praeter ea , quae ante paucos dies ad te et d. Gvaltherum scripsi , propemodum nunc non habeo , quod addam . Gothicum bellum monstrum alere videtur , prout dudum tibi significavi .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_207",
          "psc_text": "et ipso scriptore reluctante. Ipse enim Eutyches (ait) diserte distinguit inter libellos et epistolam hanc suam. Subjunxi (inquit) his litteris meis utrumque libellum, et eum qui ab accusatore meo oblatus est synodo, et qui a me gestus quidem, non tamen susceptus. Lapsus ergo Christiani Lupi, aut oscitantia (Quesnello auctore), in eo stare videtur, ut epistolam Eutychis libellum appellaverit, ipsius scripti epigraphe refragante. 360 Quid inde tamen? an non epistolae cuilibet, et hujus generis potissimum, libelli nuncupatio convenire potest? Ego sane ne grammaticorum scriptorum leges in Quesnelli mentem revocem, ea exempla adducere praetermitto, quae ex Cicerone ipso laudari possent. quorum aliqua dumtaxat annotare haud piguit. Verumtamen inficiari non possum huic epistolae, etiam epigraphe nostra refragante, omnes libelli characteres atque notiones convenire. Non unius imprimis, sed plurium rerum simul congestarum continet narrationem, quarum ratione commentarioli cujusdam appellationem merito habere potest, in qua nullatenus a libello differre ii judicabunt, qui hujus vocis significationem",
          "candidate_score": 0.605687,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 9,
      "cf_id": "cf040",
      "work_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum",
      "max_score": 0.66208,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_9_11",
          "bdc_text": "martii anno 1567 . R[everentiae ] t[uae ] studi [osissimus ] Georgius a Stetten . Venerando , pio atque erudito viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tygurinae antistiti fidissimo , d. et amico suo colendo [ celendo ] Tyguri .",
          "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_185",
          "psc_text": "in tota vita sua non totos triginta dies Alexandriae, ubi erat, Didymus commoratus est, per totos pene libellos suos longe lateque se jactat, Didymi videntis esse dicipulum, et καθηγητὴν, id est praeceptorem, in scripturis sanctis habuisse Didymum. Et omnis ista jactantia in uno mense quaesita est. Ego qui sex annis Dei caussa commoratus sum, et iterum 367 post intervallum aliquod, aliis duobus, ubi Didymus, de quo tu solo te jactas, et ubi alii nihilominus illo non inferiores, quos tu ne facie tenus quidem nosti, Serapion, et Menites, viri natura et moribus et eruditione germani: ubi Paulus senex Petri Martyris discipulus: et ut ad eremi magistros veniam, quibus et attentius et frequentius vacabamus, ubi Macarius Antonii discipulus et alter Macarius, et Isidorus, et Pambas, omnes amici Dei, qui nos haec docebant, quae ipsi a Deo discebant: quantam ego, si hoc ita deceret, aut expediret, de his omnibus habere jactantiae materiam possem?",
          "candidate_score": 0.66208,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 10,
      "cf_id": "cf051",
      "work_id": "055_Leo-I_De-haeresi-Pelagiana",
      "max_score": 0.661582,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_10_12",
          "bdc_text": "R[everentiae ] t[uae ] studi [osissimus ] Georgius a Stetten . Venerando , pio atque erudito viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tygurinae antistiti fidissimo , d. et amico suo colendo [ celendo ] Tyguri . [ Nur die Unterschrift autograph , alles übrige v. e .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-Pelagiana_window_41",
          "psc_text": "Augustinum sanctae recordationis virum pro vita sua atque meritis in nostra communione semper habuimus, nec umquam hunc sinistrae suspicionis saltem rumor aspersit, quem tantae scientiae olim fuisse meminimus, ut inter magistros optimos etiam ante a meis decessoribus haberetur. Huic autem epistolae praeteritorum sedis apostolicae auctoritates de gratia Dei et libero voluntatis arbitrio subjectas legimus; ut inde obloquentes quae sequi et probare profiterentur, atque ea omnia quae sacratissima beati apostoli sedes Petri contra inimicos gratiae Dei per ministerium praesulum suorum sanxit et docuit, intelligerent. Quisnam vero horum capitulorum collector fuerit, in praesentia non inquirimus. Auctor tamen ita recentioribus dogmatistis refragatur, ut luce hac in re clarius ostendat Pelagianam haeresim proscriptam et judicatam fuisse ab apostolica sede, et Africanos canones tantum roboris obtinuisse, quantum iisdem Romani 293 antistites tribuerunt, cum eosdem probarunt. Quae sane verba cum Quesnellum aliosque ejus asseclas gravius urgeant et male habeant, statim subjicimus sequentia verba: Necessarium igitur fuit",
          "candidate_score": 0.661582,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_8_10",
          "bdc_text": "Datum Augustae 2 . martii anno 1567 . R[everentiae ] t[uae ] studi [osissimus ] Georgius a Stetten .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-Pelagiana_window_41",
          "psc_text": "Augustinum sanctae recordationis virum pro vita sua atque meritis in nostra communione semper habuimus, nec umquam hunc sinistrae suspicionis saltem rumor aspersit, quem tantae scientiae olim fuisse meminimus, ut inter magistros optimos etiam ante a meis decessoribus haberetur. Huic autem epistolae praeteritorum sedis apostolicae auctoritates de gratia Dei et libero voluntatis arbitrio subjectas legimus; ut inde obloquentes quae sequi et probare profiterentur, atque ea omnia quae sacratissima beati apostoli sedes Petri contra inimicos gratiae Dei per ministerium praesulum suorum sanxit et docuit, intelligerent. Quisnam vero horum capitulorum collector fuerit, in praesentia non inquirimus. Auctor tamen ita recentioribus dogmatistis refragatur, ut luce hac in re clarius ostendat Pelagianam haeresim proscriptam et judicatam fuisse ab apostolica sede, et Africanos canones tantum roboris obtinuisse, quantum iisdem Romani 293 antistites tribuerunt, cum eosdem probarunt. Quae sane verba cum Quesnellum aliosque ejus asseclas gravius urgeant et male habeant, statim subjicimus sequentia verba: Necessarium igitur fuit",
          "candidate_score": 0.645987,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_8_10",
          "bdc_text": "Datum Augustae 2 . martii anno 1567 . R[everentiae ] t[uae ] studi [osissimus ] Georgius a Stetten .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-Pelagiana_window_39",
          "psc_text": "atque rationibus erat instructus? An imparatus et inermis cum haereticis certamen sanctus Prosper habere voluit, et, quasi nimium sibi fidens, tum pro Ecclesiae sanctionibus, tum pro Augustini doctrina decertavit, quando, necdum super laudatas quaestiones institutus, animo varias inter adversariorum opiniones interpretationesque fluctuabat? Ficta et commentitia fabula tanto indigna viro! Praesertim cum ab Augustino, duobus in libris, videlicet de Praedestinatione et de Dono Perseverantiae, paulo ante diem ejus emortualem conscriptis, objectas sibi a Prospero et Hilario Massiliensium et Pelagianorum quaestiones enodatas fuisse intelligamus. Quando vero Augustinus obierit, narrat Possidius in Augustini Vita scribens: Anno 430, quinto kalendas Septembris S. doctorem humanae vitae debitum persolvisse, quo tempore Vandali Hipponem tertium jam mensem obsidebant. 4. Ad quae omnia cum ipse sedulo animadverterem, contra fere omnium praecedentium scriptorum opinionem mihi persuasi sanctum Prosperum in Pelagianos vel horum reliquias decertare aggressum, eosdemque scripto dumtaxat impetere coepisse cum jam Augustinus obierat. Quis ignorat tum ita in",
          "candidate_score": 0.643266,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 11,
      "cf_id": "cf051",
      "work_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum",
      "max_score": 0.659501,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_10_12",
          "bdc_text": "R[everentiae ] t[uae ] studi [osissimus ] Georgius a Stetten . Venerando , pio atque erudito viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tygurinae antistiti fidissimo , d. et amico suo colendo [ celendo ] Tyguri . [ Nur die Unterschrift autograph , alles übrige v. e .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_90",
          "psc_text": "Symphosius, et Dictinius, et alii cum his Gallaeciae provinciae episcopis Priscilliani sectatores haeresim ejus blasphemissimam cum assertore eodem professionis suae subscriptione condemnant. Addit praeterea: Statuuntur quaedam etiam observanda de Ecclesiae disciplina, communicante in eodem concilio Ortigio episcopo, qui Gelenis fuerat ordinatus. Sed agentibus Priscillianistis, pro fide catholica pulsus factionibus exsulabat. Mirari profecto oportet nec veteres nec recentiores scriptores ad tam celebre testimonium animadvertisse, sed horum alios, quoad concilii causas, quoad tempus, quoad gesta, in unam, alios in alteram abiisse opinionem. Immo admirationem auget quod hujus vel alterius opinionis assertores non iisdem insistant 230 principiis, cum eorum quilibet, vel propriis studiis indulgeat, vel, quasi divinationibus usus, longius quam par est in re non mediocris momenti abscedat a veritate. Nec enim cum Baronio aut Conciliorum collectoribus hic contendere audeo, qui, in tanta sacrorum monumentorum copia et Christianae rei suppellectile tempus et operam insumentes, omnia collegerunt, disposuerunt, ornarunt, non ita tamen, ut eadem",
          "candidate_score": 0.659501,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_8_10",
          "bdc_text": "Datum Augustae 2 . martii anno 1567 . R[everentiae ] t[uae ] studi [osissimus ] Georgius a Stetten .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_257",
          "psc_text": "verba a nobis laudata, et ab ipso Quesnello exscripta, immediate haec alia subjecit? Unde quia et ipsum praescriptae fidei exemplar cum suis capitulis prae manibus hic habemus pro instructione ignorantium, si vestrae placet reverentiae recitetur. Tunc autem omnes episcopi dixerunt: Valde necessaria horum capitulorum est lectio. Nec aliam adducunt rationem, nisi hanc, ut simplicioribus, videlicet, quibusque pristina sanctorum Patrum statuta pandebantur, abominata jam olim a sede beatissimi Petri apostoli et damnata Priscillianae haeresis figmenta cognoscerent. An vero isthaec Quesnellum jugulent, quaeso, lector animadvertat? Pristina profecto illa sanctorum Patrum statuta, quibus Priscillianae haereseos portenta damnata fuere, apostolicae beatissimi Petri sedi tribuuntur. Non igitur illius professionis fidei illorumque capitulorum auctor Augustinus dicendus est; is enim, quamvis meritis, laboribus honoribusque clarus, quandonam apostolicum Petri thronum assecutus est? 4. Neque deinde tanta illa tamque a Quesnello decantata diversitas in anathematismorum numero reperta huic veritati tenebras obducit. Nam imprimis manuscripta exemplaria ex quibus potissimum illa",
          "candidate_score": 0.64331,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 12,
      "cf_id": "cf020",
      "work_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Contra-Vigilantium",
      "max_score": 0.6571,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_10_12",
          "bdc_text": "R[everentiae ] t[uae ] studi [osissimus ] Georgius a Stetten . Venerando , pio atque erudito viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tygurinae antistiti fidissimo , d. et amico suo colendo [ celendo ] Tyguri . [ Nur die Unterschrift autograph , alles übrige v. e .",
          "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Contra-Vigilantium_window_0",
          "psc_text": "IN SEQ. LIBRUM CONTRA VIGILANTIUM ADMONITIO. Contra Vigilantium epistolam, biennio ante hunc libellum, datam Ripario Presbytero excudimus in secunda parte prioris tomi sub num. CIX, in qua cum haeretici hominis Commentarios nondum accepisset Hieronymus, praelusit quodammodo pugnae, suamque potius aperuit fidem, quam ejus expugnarit infidelitatem. Nunc quando ad ipsum librum devenimus, quo adversus insaniam hominis summo animi ardore velitatur, ut causae momenta perspecta habeas, quis ipse Vigilantius fuerit, quidque contra rectam fidem temere senserit, praenotandum est. Eum natione Gallum dicit Gennadius, Calagurritarum, sive ex Calagurris viculo prope Convenarum urbem, Hieronymus: unde intelligas ex inferiori illum fuisse Aquitania ad radices Pyrenaei. Homo erat, eodem Gennadio auctore, seductus humana laude et praesumens supra vires suas, lingua politus, non sensu Scripturarum exercitatus, sed si Hieronymum audis, imperitus et verbis et scientia, et sermone inconditus. Ex vitae instituto cauponam exercuerat, sive etiam tunc exercebat, cum novus Ecclesiarum magister audire voluit, et presbyter jussus est.",
          "candidate_score": 0.6571,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_11_13",
          "bdc_text": "Venerando , pio atque erudito viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tygurinae antistiti fidissimo , d. et amico suo colendo [ celendo ] Tyguri . [ Nur die Unterschrift autograph , alles übrige v. e . Schreiber geschrieben. ]",
          "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Contra-Vigilantium_window_0",
          "psc_text": "IN SEQ. LIBRUM CONTRA VIGILANTIUM ADMONITIO. Contra Vigilantium epistolam, biennio ante hunc libellum, datam Ripario Presbytero excudimus in secunda parte prioris tomi sub num. CIX, in qua cum haeretici hominis Commentarios nondum accepisset Hieronymus, praelusit quodammodo pugnae, suamque potius aperuit fidem, quam ejus expugnarit infidelitatem. Nunc quando ad ipsum librum devenimus, quo adversus insaniam hominis summo animi ardore velitatur, ut causae momenta perspecta habeas, quis ipse Vigilantius fuerit, quidque contra rectam fidem temere senserit, praenotandum est. Eum natione Gallum dicit Gennadius, Calagurritarum, sive ex Calagurris viculo prope Convenarum urbem, Hieronymus: unde intelligas ex inferiori illum fuisse Aquitania ad radices Pyrenaei. Homo erat, eodem Gennadio auctore, seductus humana laude et praesumens supra vires suas, lingua politus, non sensu Scripturarum exercitatus, sed si Hieronymum audis, imperitus et verbis et scientia, et sermone inconditus. Ex vitae instituto cauponam exercuerat, sive etiam tunc exercebat, cum novus Ecclesiarum magister audire voluit, et presbyter jussus est.",
          "candidate_score": 0.647758,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_11",
          "bdc_text": "Venerando , pio atque erudito viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tygurinae antistiti fidissimo , d. et amico suo colendo [ celendo ] Tyguri .",
          "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Contra-Vigilantium_window_0",
          "psc_text": "IN SEQ. LIBRUM CONTRA VIGILANTIUM ADMONITIO. Contra Vigilantium epistolam, biennio ante hunc libellum, datam Ripario Presbytero excudimus in secunda parte prioris tomi sub num. CIX, in qua cum haeretici hominis Commentarios nondum accepisset Hieronymus, praelusit quodammodo pugnae, suamque potius aperuit fidem, quam ejus expugnarit infidelitatem. Nunc quando ad ipsum librum devenimus, quo adversus insaniam hominis summo animi ardore velitatur, ut causae momenta perspecta habeas, quis ipse Vigilantius fuerit, quidque contra rectam fidem temere senserit, praenotandum est. Eum natione Gallum dicit Gennadius, Calagurritarum, sive ex Calagurris viculo prope Convenarum urbem, Hieronymus: unde intelligas ex inferiori illum fuisse Aquitania ad radices Pyrenaei. Homo erat, eodem Gennadio auctore, seductus humana laude et praesumens supra vires suas, lingua politus, non sensu Scripturarum exercitatus, sed si Hieronymum audis, imperitus et verbis et scientia, et sermone inconditus. Ex vitae instituto cauponam exercuerat, sive etiam tunc exercebat, cum novus Ecclesiarum magister audire voluit, et presbyter jussus est.",
          "candidate_score": 0.639379,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 13,
      "cf_id": "cf037",
      "work_id": "058_Gennadius-Massiliensis_De-scriptoribus-ecclesiasticis",
      "max_score": 0.655857,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_10_12",
          "bdc_text": "R[everentiae ] t[uae ] studi [osissimus ] Georgius a Stetten . Venerando , pio atque erudito viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tygurinae antistiti fidissimo , d. et amico suo colendo [ celendo ] Tyguri . [ Nur die Unterschrift autograph , alles übrige v. e .",
          "psc_chunk_id": "058_Gennadius-Massiliensis_De-scriptoribus-ecclesiasticis_window_0",
          "psc_text": "De scriptoribus ecclesiasticis HIERONYMUS noster litteris Graecis ac Latinis Romae apprime eruditus, presbyter quoque ibidem ordinatus est. Porro ad Bethleem oppidum juvenis advenit: ubi prudens animal ad praesepe Domini sese obtulit permansurum. Inter caetera operum suorum opuscula, usque ad Theodosii XIV imperii annum a beato Petro sumens exordium, usque in semetipsum de Viris illustribus scripsit. Innumeris praeterea libris apostolorum prophetarumque constructionibus editis, immobilem catholicae turrim Ecclesiae contra perfidorum jacula consummavit. Litteris quoque Hebraicis atque Chaldaicis ita edoctus, ut omnes Testamenti Veteris libros, ex Hebraeorum scilicet codicibus, verteret in Latinum. Danielem quoque prophetam Chaldaico stylo locutum, et Job justum Arabico, in Romanam linguam utrumque auctorem perfecta interpretatione mutaverit. Matthaei nihilominus Evangelium ex Hebraeo fecit esse Romanum. Namque mentis corporisque virginitatem et delictorum poenitentiam praedicans atque custodiens, solus omnium Romanorum omnes 16 prophetarum commentatus est libros. In sanctis praeterea librorum suorum prologis, ita se luculentissimum interpretem, et immensis epistolarum suarum voluminibus nervosum",
          "candidate_score": 0.655857,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_11_13",
          "bdc_text": "Venerando , pio atque erudito viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tygurinae antistiti fidissimo , d. et amico suo colendo [ celendo ] Tyguri . [ Nur die Unterschrift autograph , alles übrige v. e . Schreiber geschrieben. ]",
          "psc_chunk_id": "058_Gennadius-Massiliensis_De-scriptoribus-ecclesiasticis_window_0",
          "psc_text": "De scriptoribus ecclesiasticis HIERONYMUS noster litteris Graecis ac Latinis Romae apprime eruditus, presbyter quoque ibidem ordinatus est. Porro ad Bethleem oppidum juvenis advenit: ubi prudens animal ad praesepe Domini sese obtulit permansurum. Inter caetera operum suorum opuscula, usque ad Theodosii XIV imperii annum a beato Petro sumens exordium, usque in semetipsum de Viris illustribus scripsit. Innumeris praeterea libris apostolorum prophetarumque constructionibus editis, immobilem catholicae turrim Ecclesiae contra perfidorum jacula consummavit. Litteris quoque Hebraicis atque Chaldaicis ita edoctus, ut omnes Testamenti Veteris libros, ex Hebraeorum scilicet codicibus, verteret in Latinum. Danielem quoque prophetam Chaldaico stylo locutum, et Job justum Arabico, in Romanam linguam utrumque auctorem perfecta interpretatione mutaverit. Matthaei nihilominus Evangelium ex Hebraeo fecit esse Romanum. Namque mentis corporisque virginitatem et delictorum poenitentiam praedicans atque custodiens, solus omnium Romanorum omnes 16 prophetarum commentatus est libros. In sanctis praeterea librorum suorum prologis, ita se luculentissimum interpretem, et immensis epistolarum suarum voluminibus nervosum",
          "candidate_score": 0.632782,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 14,
      "cf_id": "cf025",
      "work_id": "077_Gregorius-I_Dialogi",
      "max_score": 0.648624,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_10",
          "bdc_text": "R[everentiae ] t[uae ] studi [osissimus ] Georgius a Stetten .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Dialogi_window_667",
          "psc_text": "unus Speciosus, alter vero Gregorius dicebatur, ejus se regulae in sancta conversatione tradiderunt. Quos idem Pater venerabilis in monasterio, quod juxta Terracinensem urbem construxerat, fecit habitare. Qui multas quidem pecunias in hoc mundo possederant, sed cuncta pauperibus pro animarum suarum redemptione largiti sunt, et in eodem monasterio permanserunt. Quorum unus, scilicet Speciosus, 385 dum pro utilitate monasterii juxta Capuanam urbem missus fuisset, die quadam frater ejus Gregorius cum fratribus ad mensam sedens atque convescens, per spiritum sublevatus aspexit, et vidit Speciosi germani sui animam tam longe a se positi de corpore exire; quod mox fratribus indicavit, atque festinans cucurrit, jamque eumdem fratrem suum sepultum reperit, quem tamen hora ea qua viderat exisse de corpore invenit. ΚΕΦΑΛ. Θ'. Περὶ ἐξόδου τῆς ψυχῆς Σπεκιώσου μοναχοῦ. Παρὰ τῶν αὐτῶν τοίνυν μαθητῶν αὐτοῦ διηγουμένων μεμάθηκα, ὅτι δύο εὐγενεῖς ἄνδρες, καὶ τὴν ἔξω σοφίαν ἐξησκημένοι γνήσιοι ἀδελφοὶ ὑπάρχοντες, ὁ μὲν εἷς Σπεκιῶσος, ὁ δὲ ἕτερος",
          "candidate_score": 0.648624,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_10",
          "bdc_text": "R[everentiae ] t[uae ] studi [osissimus ] Georgius a Stetten .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Dialogi_window_850",
          "psc_text": "CAPUT XXXVI. De his qui quasi per errorem educi videntur e corpore, et de vocatione et revocatione Petri monachi, et de morte et resuscitatione Stephani, ac de visione cujusdam militis. GREGORIUS. Hoc cum fit, Petre, si bene perpenditur, non error, sed admonitio est. Superna enim pietas ex magna misericordiae suae largitate disponit, ut nonnulli etiam post exitum repente ad corpus redeant, et tormenta inferni, quae audita non crediderant, saltem visa pertimescant. Nam quidam Illiricianus monachus, qui in hac urbe in monasterio mecum vivebat, mihi narrare consueverat, quia 432 quodam tempore cum adhuc in eremo moraretur, agnoverit quod Petrus quidam monachus ex regione ortus Iberiae, qui ei in loco vastae solitudinis, cui Evasa nomen est, inhaerebat, sicut ipso narrante didicerat, priusquam eremum peteret, molestia corporis interveniente defunctus est: sed protinus corpori restitutus, inferni supplicia atque innumera loca flammarum se vidisse testabatur. Qui etiam quosdam hujus saeculi potentes in eisdem flammis suspensos",
          "candidate_score": 0.634134,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 15,
      "cf_id": "cf052",
      "work_id": "051_Prosper-Aquitanus_Epistola_ad_Augustinum",
      "max_score": 0.646964,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_8_10",
          "bdc_text": "Datum Augustae 2 . martii anno 1567 . R[everentiae ] t[uae ] studi [osissimus ] Georgius a Stetten .",
          "psc_chunk_id": "051_Prosper-Aquitanus_Epistola_ad_Augustinum_window_0",
          "psc_text": "Epistola ad Augustinum Domino beatissimo papae, ineffabiliter mirabili, incomparabiliter honorando, praestantissimo patrono, AUGUSTINO PROSPER. 1 1. Ignotus quidem tibi facie, sed jam aliquatenus, si reminiscaris, animo ac sermone compertus; nam per sanctum fratrem meum Leontium diaconum misi epistolas et recepi; nunc quoque beatitudini tuae scribere audeo, non solum salutationis, ut tunc, studio; sed etiam fidei qua Ecclesia vivit affectu. Excubante enim pro universis membris corporis Christi vigilantissima industria tua, et adversus haereticarum doctrinarum insidias veritatis virtute pugnante, nullo modo mihi verendum putavi ne onerosus tibi aut importunus essem in eo quod ad multorum salutem, ac perinde ad pietatem tuam, pertinet: cum potius reum futurum esse me crederem, si ea quae valde perniciosa esse intelligo ad specialem patronum fidei non referrem. 2. Multi ergo servorum Christi qui in Massiliensi urbe consistunt, in sanctitatis tuae scriptis quae adversus Pelagianos haereticos condidisti, contrarium putant Patrum opinioni et ecclesiastico sensui quidquid in eis de",
          "candidate_score": 0.646964,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 16,
      "cf_id": "cf052",
      "work_id": "044_Prosper-Aquitanus_Epistola-CCXXV",
      "max_score": 0.64669,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_8_10",
          "bdc_text": "Datum Augustae 2 . martii anno 1567 . R[everentiae ] t[uae ] studi [osissimus ] Georgius a Stetten .",
          "psc_chunk_id": "044_Prosper-Aquitanus_Epistola-CCXXV_window_0",
          "psc_text": "Domino beatissimo papae, ineffabiliter mirabili, incomparabiliter honorando, praestantissimo patrono AUGUSTINO, PROSPER. 1. Ignotus quidem tibi facie, sed jam aliquatenus, si reminiscaris, animo ac sermone compertus; nam per sanctum fratrem meum Leontium diaconum misi epistolas et recepi; nunc quoque Beatitudini tuae scribere audeo, non solum salutationis, ut tunc, studio; sed etiam fidei, qua Ecclesia vivit, affectu. Excubante enim pro universis membris corporis Christi vigilantissima industria tua, et adversus haereticarum doctrinarum insidias veritatis virtute pugnante, nullo modo mihi verendum putavi ne onerosus tibi, aut importunus essem in eo quod ad multorum salutem, ac perinde ad pietatem tuam pertinet: cum potius reum futurum esse me crederem, si ea, quae valde perniciosa esse intelligo, ad specialem patronum fidei non referrem. 2. Multi ergo servorum Christi qui in Massiliensi urbe consistunt, in Sanctitatis tuae scriptis, quae adversus Pelagianos haereticos condidisti, contrarium putant patrum opinioni et ecclesiastico sensui, quidquid in eis de vocatione electorum secundum Dei",
          "candidate_score": 0.64669,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 17,
      "cf_id": "cf025",
      "work_id": "075_Gregorius-I_Moralia",
      "max_score": 0.646674,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_3_5",
          "bdc_text": "Gothicum bellum monstrum alere videtur , prout dudum tibi significavi . Saxo et papistici illud maxime urgent ; sed dum caeteri illud magis simulent quam gerant , movent se illi quidem , sed nihil promovent .",
          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1933",
          "psc_text": "Sed si ad sanctae Ecclesiae typum trahatur, haec et cum loquitur, dolor minime quiescit, quando locutione sua perversos minime corrigi conspicit. Et cum tacet, dolor minime recedit, quia etsi aversata conticuerit, hoc ipsum amplius quod tacet gemit, quia se tacente perversorum culpas excrescere conspicit. Sequitur: CAPUT VII. [ Rec. IV ]. VERS. 8.-- Nunc autem oppressit me dolor meus, et in nihilum redacti sunt omnes artus mei. 9. Dolor Ecclesiae dum ad malorum exempla infirmos pertrahi conspicit. --Dolore suo sancta Ecclesia premitur quando in malitia sua crescere perversos intuetur. Et quia dum pravi crescunt etiam infirmi qui in ea sunt ad sequenda studia pravitatis irritantur, recte additur: Et in nihilum redacti sunt omnes artus mei. Sicut enim per ossa fortes, sic per artus infirmi quique designari solent. Membra ergo Ecclesiae ad nihilum rediguntur quando ex imitatione pravorum in hoc mundo crescentium infirmi quique deterius infirmantur. Videntes etenim felicitatem malorum, saepe",
          "candidate_score": 0.646674,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_3_5",
          "bdc_text": "Gothicum bellum monstrum alere videtur , prout dudum tibi significavi . Saxo et papistici illud maxime urgent ; sed dum caeteri illud magis simulent quam gerant , movent se illi quidem , sed nihil promovent .",
          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1932",
          "psc_text": "Nam quando et aliis cognoscentibus peccant, aliis etiam cognoscentibus increpandi sunt, ne si praedicator taceat, culpam approbasse videatur, atque haec crescens in exemplum veniat, quam pastoris lingua non secat. Sancta ergo Ecclesia, cum per praedicatores suos quaedam facta malorum sub dispensatione invectionis increpat, labia quasi parcens movet; sed tamen parcendo non parcit, quia ab invectione culpae generaliter non tacet, quam specialiter tacet. Sequitur: CAPUT VI. VERS. 7.-- Sed quid agam? Si locutus fuero non quiescet dolor meus; et si tacuero, non recedet a me. 8. Dolor Ecclesiae cum pravos frustra corripi conspicit. --Hoc personae beati Job qualiter congruat nullus ignorat. Sed si ad sanctae Ecclesiae typum trahatur, haec et cum loquitur, dolor minime quiescit, quando locutione sua perversos minime corrigi conspicit. Et cum tacet, dolor minime recedit, quia etsi aversata conticuerit, hoc ipsum amplius quod tacet gemit, quia se tacente perversorum culpas excrescere conspicit. Sequitur: CAPUT VII. [ Rec. IV",
          "candidate_score": 0.628126,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_3_5",
          "bdc_text": "Gothicum bellum monstrum alere videtur , prout dudum tibi significavi . Saxo et papistici illud maxime urgent ; sed dum caeteri illud magis simulent quam gerant , movent se illi quidem , sed nihil promovent .",
          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2224",
          "psc_text": "appetit videri terribilis. Sed cum res exigit ut loqui quid dupliciter debeat, quasi postposito terrore superbiae, remissa locutione blanditur; et cum superbus videri desierit, duplex effici non pertimescit. In cujus ergo mentem vitia vitiis succedunt, recte de eo dicitur: Vadent, et venient super eum horribiles, quia quot vitiis decedentibus et succedentibus premitur, tot malignis spiritibus ejus animus quasi euntibus ac redeuntibus devastatur. Sed haec quae agit extrinsecus per partes prodeunt; nam menti ejus simul omnia mala colligantur. Unde et subditur: CAPUT XXVIII. VERS. 26.-- Omnes tenebrae absconditae sunt in occultis ejus. 34. Omnia vitia in hypocritae mente sunt colligata. --Quamvis enim hypocrita actiones bonas in superficie ostendat, quaedam tamen in eo malorum operum tenebrae apparent; sed tamen minus prodit in opere quam in ejus latet cogitatione. Nam qui cuncta simul in effectu non explet, cuncta quae noceant in mente tacitus tenet. Omnes ergo tenebrae in occultis ejus absconditae dicuntur, quia",
          "candidate_score": 0.624425,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_3_5",
          "bdc_text": "Gothicum bellum monstrum alere videtur , prout dudum tibi significavi . Saxo et papistici illud maxime urgent ; sed dum caeteri illud magis simulent quam gerant , movent se illi quidem , sed nihil promovent .",
          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2429",
          "psc_text": "Ecclesiae afflictionem conspiciens, psalmum pro torcularibus scribit (Psal. VIII, aut LXXXIII). Sed omnes qui vitam fidelium persequuntur, calcant et sitiunt, quia agendo crudelia, ferociores fiunt, impietatis suae meritis caecati, eo ambiunt graviora facere, quo jam gravia fecerunt. Haeretici autem cum per se potestatem persecutionis non habent, hujus saeculi potentes commovent, eorumque mentes ad persequendum trahunt, et quibus valent persuasionibus accendunt. Quos cum crudelia agere contra catholicorum vitam conspiciunt, quasi in ipso solis fervore requiescunt. Bene ergo nunc dicitur: Inter acervos eorum meridiati sunt, qui calcatis torcularibus sitiunt, quia eorum se multitudini adjungunt, quos jam vident gravia agere, et adhuc sitire graviora. Quorum fervor dum eorum desideria satiat, in eorum actibus, quasi in meridie, quiescunt. Sequitur: CAPUT LV. VERS. 12.-- De civitatibus fecerunt viros gemere. 68. Haeretici Ecclesiae unitatem solvere nituntur. --Quia civitates a conviventibus populis appellantur, non immerito civitatum nomine verae sunt fidei Ecclesiae designatae, quae in singulis mundi partibus",
          "candidate_score": 0.619041,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_3_5",
          "bdc_text": "Gothicum bellum monstrum alere videtur , prout dudum tibi significavi . Saxo et papistici illud maxime urgent ; sed dum caeteri illud magis simulent quam gerant , movent se illi quidem , sed nihil promovent .",
          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_407",
          "psc_text": "Narrat mala quae patitur, subjungit bona quae impartitur. Pensemus ergo cujus laboris sit, uno eodemque tempore foris adversa tolerare, intus infirma protegere. Foris pugnas patitur, quia 90 verberibus scinditur, catenis ligatur; intus metum tolerat, quia passionem suam non sibi, sed discipulis obesse formidat. Unde et eisdem scribit, dicens: Nemo moveatur in tribulationibus istis. Ipsi enim scitis, quod in hoc positi sumus (I Thess. III, 3) . Aliorum quippe casus in propria passione metuebat, ne dum ipsum discipuli afflictum pro fide verberibus agnoscerent, fideles se profiteri recusarent. O immensae charitatis viscera; despicit quod ipse patitur, et curat ne quid pravae persuasionis discipuli in corde patiantur. In se contemnit vulnera corporis, et in aliis vulnera medetur cordis. Habent quippe hoc justi proprium, ut in dolore positi tribulationis suae, curam non deserant utilitatis alienae; et cum de se adversa patientes dolent, aliis necessaria docentes praevident, et quasi percussi quidam magni medici aegrotant. Ipsi",
          "candidate_score": 0.615522,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 18,
      "cf_id": "cf041",
      "work_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita",
      "max_score": 0.646107,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_10",
          "bdc_text": "R[everentiae ] t[uae ] studi [osissimus ] Georgius a Stetten .",
          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_915",
          "psc_text": "magnus Antonius. Deserens enim solitudinem, totas circumibat urbes, satisfaciens universis, quoniam Athanasius doctrinae apostolicae praedicator exstaret, et hostes essent veritatis participes Arii. Sic igitur sciebant illi sacratissimi viri quid tempori unicuique congrueret, et quando opus erat frui quiete, quando necessarium solitudini praeponere civitates. THEODORETUS, lib. IV, cap. 25. Edit. Christ. Vales. cap. 27, p. 190 CAPUT VI. De Acepsema et aliis. Fuit igitur illo tempore in Cyrestensium eremo famosissimus Acepsemas in cella reclusus, et sexaginta annis neque visus neque locutus est. Zeugmatius quoque mirabilis, qui licet oculorum acie privaretur, omnia circumibat, confortans oves lupisque resistens. Propter quam causam monachicam ejus cellulam concremaverunt; sed Trajanus magister militum fidelissimus aliam ei fabricavit, multoque eum fovit auxilio. Hoc itaque tempore fuit Ephraem in Edessa, in Alexandria vero Didymus. Et Ephraem Syra usus lingua, spiritalis gratiae radios emittebat. Qui licet nesciret doctrinam Graecam, multos Graecorum cruditosque redarguit, et totius haereticae pravitatis infirmitatem nudavit. Et",
          "candidate_score": 0.646107,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_2_4",
          "bdc_text": "Praeter ea , quae ante paucos dies ad te et d. Gvaltherum scripsi , propemodum nunc non habeo , quod addam . Gothicum bellum monstrum alere videtur , prout dudum tibi significavi . Saxo et papistici illud maxime urgent ;",
          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1120",
          "psc_text": "ministravit. Ego autem etiam litteras ejus legi ad Leontium Ancyrae praesulem, quibus indicavit Scythas fuisse conversos in nostra provincia. Et cognoscens in quibusdam vicis Marcionis crevisse languorem, scripsit ejus loci pastoribus ut eos pellerent. Insuper etiam principis pro hac causa proferri petiit sanctionem. [ Haec desunt in mss. codicibus et in ed. V. ] Quod igitur ecclesiarum curam in animo habuerit secundum divinum Apostolum, satis haec docuerint. [ Haec autem desunt in edit. Valesii ] Licet autem etiam aliunde illius libertatem intelligere. THEODORETUS, lib. V, cap. 30, p. 236. CAPUT VI. De Gaina magistro militum ejusque rebellione. Gainas quidam genere Celticus, consilio barbarus, studio tyrannico vehementer elatus, eo tempore cum esset magister militum, multos suae gentis, multos etiam Romanorum sub suo magisterio habens, terrorem plurimis, etiam ipsi principi, meditatione tyrannidis inferebat; eratque Arianus. Is ergo rogavit imperatorem ut intra civitatem ei unam daret ecclesiam. At ille eum se placare promisit.",
          "candidate_score": 0.612443,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_1_3",
          "bdc_text": "Libellum de gestis Turcorum , d. colendissime , accepi , pro quo gratias tibi ago . Praeter ea , quae ante paucos dies ad te et d. Gvaltherum scripsi , propemodum nunc non habeo , quod addam . Gothicum bellum monstrum alere videtur , prout dudum tibi significavi .",
          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1123",
          "psc_text": "mea petitione contemni. Cui Joannes: Plurima, inquit, praemia, et quae transcendunt tua certamina, percepisti, magister militum factus, consulari toga insuper exornatus. Et oportet te considerare qui dudum fueris, et qualis modo conspiciaris, et quae prisca paupertas, et quae moderna substantia; quibus vestibus utebaris antequam Istrum transisses, et quibus nunc uteris. Considera igitur quia pauci labores maxima tibi praemia contulerunt, et circa honorantem te non sis ingratus. His sermonibus tantus ille doctor obstruxit os Gainae, eumque compulit ut taceret. THEODORETUS, lib. V, cap. 32, p. 237. Igitur dum Gainas adipisci desideraret imperium, qui dudum de sua fide apud beatam martyrem Eufemiam in Chalcedonia imperatori Arcadio promisisset, diversa consilia revolvebat, et in sua intentione semper instabat. Dumque per diem nihil in urbe Constantinopolitana agere potuisset, machinatus est ut nocte barbaros mitteret qui palatium concremarent. Tunc enim aperte monstratum est quomodo Deus custodiat civitatem. Missis enim ab eo barbaris ad incendium atque praedas,",
          "candidate_score": 0.604854,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_1",
          "bdc_text": "Libellum de gestis Turcorum , d. colendissime , accepi , pro quo gratias tibi ago .",
          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_221",
          "psc_text": "pulcherrimum, sicut designatur ex ejus epistola ad Macarium ipsius civitatis episcopum destinata. THEODORETUS, lib. I, cap. 16, p. 45. CAPUT XVII. Libellus poenitentiae ab Eusebio et Theogonio datus. Eusebius igitur et Theogonius poenitentiae libellum summis episcopis dirigentes, ab exsilio revocati sunt imperiali praecepto, et suas Ecclesias receperunt, expellentes eos qui in ipsorum locis fuerant ordinati, id est Eusebius Amphionem, Chrestum vero Theogonius. Cujus libelli exemplar hoc est. Dudum quidem ante judicium condemnati a reverentia vestra, patienter ferre quae decreta sunt a sancto concilio vestro debuimus. Sed quia nimis absurdum est contra nosmetipsos dare calumniatoribus de taciturnitate probationem, propterea referimus quoniam nos et in fide una cucurrimus, et sensum examinantes de consubstantialitatis sermone cuncti pacificati sumus: nequaquam sequentes haeresim, sed commemorantes [ ms. Lyr., commorantes] ad cautelam Ecclesiarum quae nostrae subveniebant menti. Et satisfacientes eis a quibus per nos suaderi debuerat, in fide subscripsimus. Anathematismo autem non subnotavimus, non tanquam fidem",
          "candidate_score": 0.595574,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 19,
      "cf_id": "cf021",
      "work_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium",
      "max_score": 0.645356,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_11_13",
          "bdc_text": "Venerando , pio atque erudito viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tygurinae antistiti fidissimo , d. et amico suo colendo [ celendo ] Tyguri . [ Nur die Unterschrift autograph , alles übrige v. e . Schreiber geschrieben. ]",
          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0",
          "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,",
          "candidate_score": 0.645356,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_2",
          "bdc_text": "Praeter ea , quae ante paucos dies ad te et d. Gvaltherum scripsi , propemodum nunc non habeo , quod addam .",
          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0",
          "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,",
          "candidate_score": 0.622323,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 20,
      "cf_id": "cf052",
      "work_id": "051_Prosper-Aquitanus_Sententiae-delibatae-ex-operibus-S.-Augustini",
      "max_score": 0.645132,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_7_9",
          "bdc_text": "Bene vale . Datum Augustae 2 . martii anno 1567 .",
          "psc_chunk_id": "051_Prosper-Aquitanus_Sententiae-delibatae-ex-operibus-S.-Augustini_window_94",
          "psc_text": "confugiat ad placatum (Aug. in ps. LXX serm. 1, n. 5). CCXXXVII [ Alias CCXXXVI]. De duabus vitis. Duae vitae sunt, una est corporis, altera animae. Sicut vita corporis anima, sic vita animae Deus: et quomodo si anima deserat, moritur corpus; sic anima moritur, si deserat Deus (Aug. in ps. LXX, serm. 2 n. 3). CCXXXVIII [ Alias CCXXXVII]. A quo bene sit homini. A quo habet homo ut sit, apud illum habet ut ei bene sit (Aug. ibid., n. 6). CCXXXIX [ Alias CCXXXVIII]. De obedientia. Perfecte Deus evidenterque monstravit quantum sit bonum obedientia, cum hominem in paradiso positum ab ea re prohibuit, quae non erat mala. Sola ibi obedientia potuit tenere palmam, sola inobedientia incidit in poenam (Aug. ibid., n. 7). CCXL [ Alias CCXXXIX]. De eruditione bonorum per malos. 577 Interdum Deus per malos erudit bonos, et per temporalem potentiam damnandorum exercet disciplinam liberandorum (Aug. enar. in",
          "candidate_score": 0.645132,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7041_sent_7_9",
          "bdc_text": "Bene vale . Datum Augustae 2 . martii anno 1567 .",
          "psc_chunk_id": "051_Prosper-Aquitanus_Sententiae-delibatae-ex-operibus-S.-Augustini_window_53",
          "psc_text": "fecerit: quia bona est. Nec auctor excellentior est Deo, nec ars efficacior Dei verbo: nec causa melior, quam ut bonum crearetur a bono (Aug. ibid., c. 21). CXLII. De bono et malo amore. Est amor quo amatur et quod amandum non est: et istum amorem odit in se qui illum diligit quo amatur quod amandum est. Possunt enim ambo esse in uno homine, et hoc bonum est homini, ut illo proficiente quo bene vivimus, iste deficiat quo male vivimus; donec ad perfectum sanetur, et in bonum commutetur omne quod vivimus (Aug. ibid., c. 28). CXLIII. De bono creaturae. Creaturae rationalis vel intellectualis bonum, quo beata sit, non est nisi Deus: quod ei non ex se ipsa est, quia ex nihilo creata est; sed ex illo a quo creata est. Hoc enim adepto fit beata, quo amisso misera (Aug. l. XII de Civ., c. 1). CXLIV. De vitio naturae. 563 Vitium",
          "candidate_score": 0.635072,
          "ce_score": null
        }
      ]
    }
  ],
  "biblical_hits": []
}