11/11026.json

{
  "letter_id": "11026",
  "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/11026",
  "dominant_topic": 17,
  "topic_dist": [
    0.051307,
    0.058196,
    0.049994,
    0.050045,
    0.051109,
    0.042312,
    0.042756,
    0.059453,
    0.043198,
    0.046643,
    0.046312,
    0.042974,
    0.050187,
    0.049955,
    0.047697,
    0.051769,
    0.047561,
    0.059894,
    0.055547,
    0.05309
  ],
  "citations": [
    {
      "rank": 1,
      "cf_id": "cf051",
      "work_id": "054_Leo-I_Epistolae",
      "max_score": 0.724087,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_2_4",
          "bdc_text": "Hic vero illud inprimis admirari succurrit , tu ne aliquid scripseris , quam ipse senseris et ab aliis acceperis , an et ita revera acceperis ; tumultuatum fuisse apud nos ob doctrinam evangelicam postliminio reducendam - sic enim scribis - , cum contra verum sit ob eam repellendam totum eum terriculosiorem quam periculosiorem tumultum fuisse exortum . Siquidem sacerdotes indocti monachique , non mundo , ut oportebat , sed Deo potius mortui , qui ex tenebris et ignorantiis hominum opime ac plane βασιλιχῶς vivebant , quum viderent tanta exoriente luce regnum questumque sibi non tam decrescere quam prorsus evanescere , illi huic malo primi classicum insonuere , ad quod facile aures arrexerunt multi , qui ad ollas carnium Aegyptiacarum animos reflexerunt quique fastidio verbi Dei , sincerissimo tritico , ad glandes et suillam pastum , cui semel insueverant , magis aspirabant , Accessit ad illos barbarum quoddam atque efferum hominum genus , qui agriculturam et ceteras omnes pacis bonas artes ingnorant et aversantur quique a divinarum rerum cognitione usque eo sunt alieni , ut nec de huminanitate ac civilitate mansuetiore aliquid audire sustineant , quales habet Anglia populos aliquot , quos rectius , opinor , populatores dixerim , ia ultimis suis partibus ad Scotiae confinium , qui cum vicinis utrinque gentibus perpetua bella ac latrocinia antiquo more exercitant et solis rapinis ac praedis inde conquisitis victitant .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_268",
          "psc_text": "multas provincias hostilis occupavit irruptio, et executionem legum tempestates interclusere bellorum. Ex quo inter sacerdotes Dei difficiles commeatus et rari coeperunt esse conventus, invenit ob publicam perturbationem secreta perfidia libertatem, et ad multarum mentium subversionem his malis est incitata, quibus debuit esse correcta. Quae vero illic aut quanta pars plebium a contagione pestis hujus aliena est, ubi, sicut dilectio tua indicat, lethali morbo etiam 697 quorumdam sacerdotum corda corrupta sunt; et per quos opprimenda falsitas et defendenda veritas credebatur, per ipsos doctrinae Priscillianae Evangelium subditur Christi, ut ad profanos sensus pietate sanctorum voluminum depravata, sub nominibus prophetarum et apostolorum non hoc praedicetur quod Spiritus sanctus docuit, sed quod diaboli minister inseruit. Quia ergo dilectio tua fideli, quantum potuit, diligentia damnatas olim opiniones sedecim capitulis comprehendit, nos quoque strictim omnia retractamus, ne aliquid harum blasphemiarum aut tolerabile videatur aut dubium. CAP. I. Quam impie de Trinitate personarum in Deo sentiant Priscillianistae.",
          "candidate_score": 0.724087,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_19_21",
          "bdc_text": "alterum doctrinas et scripta Lutheri , Melanchtonis , Oecolampadii et Germanorum omnium damnari ejicique ; tertium ut religiosis omnia reponerentur ; postremo me et episcopos Vigorniensem , Rochestrensem , Sarisburiensem , breviter et omnes , quos evangelio favisse prae ceteris arbitrabantur , ad suplicium expetebant , ut hęreticos condemnandos , quorum tamen nullum unquam concionantem audiere .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_454",
          "psc_text": "Flavianus etiam monuerat (Epist. 26), cum etiam sine concilio, et antequam haberetur synodus Chalcedonensis, tota Ecclesia illam susceperit, eidemque episcopi suas subscriptiones apposuerint, non ut vim et auctoritatem illi adjicerent, sed ut se catholicos probarent, et ne, si renuerent, haeretici haberentur. Jam enim vulgatum fuerat, quod postea omnes reverendissimi episcopi clamaverunt in Chalcedonensi, act. 4, pag. 1403: Qui non consentit epistolae sanctissimi episcopi Leonis, haereticus est. Porro in eodem concilio, quo Ephesini latrocinii gesta rescindenda erant, maximis cum laudibus suscepta fuit act. 2 et 4, eoque honore habita ac si ab ipso Petro edita fuisset: quod et antequam ederetur, Petrus Chrysologus apostolicae auctoritatis callentissimus, observandum ac tenendum praedixerat epist. 25. Nihil pro apostolicarum definitionum auctoritate illustrius hoc totius Ecclesiae ac generalis synodi testimonio, quod Petrum in successoribus viventem et loquentem agnoscit. In Romana synodo sub Gelasio pronuntiatum fuit anathema, Si quispiam de hujus epistolae textu usque ad unum iota disputaverit,",
          "candidate_score": 0.682064,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_15_17",
          "bdc_text": "Nam denuo principis mandato in consilium episcopi et viri doctiores convenimus , de ecclesiasticarum rerum constitutione tractaturi , in quo liberius omnia agimus quam unquam antea , et maiore ( ut spero ) cum fructu peragemus . Sed exitus declarabit , qui , qualis qualis fuerit , vobis cito innotescet , si non aliunde , tibi certe ex me . Interim phanaticorum illorum rebellium postulata accipito .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_670",
          "psc_text": "sanctam synodum, vel ad Flavianum episcopum detulerunt, episcoporum publicari auribus Alexandrinus permisisset antistes, ita manifestatione purissimae fidei, quam divinitus inspiratam et accepimus, et tenemus, omnium concertationum strepitus quievisset, ut nec imperitia ultra desiperet, nec occasionem nocendi aemulatio reperiret. Sed dum privatae causae religionis exercentur obtentu, commissum est impietate paucorum, quod universam Ecclesiam vulneraret. Comperimus enim, non incerto nuntio, sed fidelissimo rerum, quae gestae sunt, narratore Hilaro diacono nostro, qui vix, ne subscribere per vim cogeretur, effugit, convenisse ad synodum plurimos sacerdotes, quorum utique frequentia consultationi et judicio profuisset, si is qui sibi locum principem vindicabat, sacerdotalem moderationem custodire voluisset; ut, sicut moris est, omnium sententiis ex libertate prolatis, id tranquillo et aequo constitueretur examine, quod et fidei congrueret, congreret, et errantibus subveniret. In ipso autem judicio non omnes qui convenerant, interfuisse cognovimus. Nam alios rejectos, alios didicimus intromissos, qui pro supradicti 913 sacerdotis arbitrio, impiis subscriptionibus captivas manus dederent, et",
          "candidate_score": 0.663221,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_9_11",
          "bdc_text": "Supplices itaque facti veniam omnes facile impetrarunt , exceptis paucis , qui ad exemplum supplicia crucibus luerunt . Sic igitur confectum est bellum hoc , ut plane , quantumvis repugnante rei natura , iuxta verbi ἔτυμον res bella dici possit , si eventum eius spectes , quem ipse mecum considerans eius primis authoribus adeo non irascor , ut gratias etiam agerem , nisi gratiam omnem Deo debere scirem , qui consilia illorum prava in exitum diversissimum convertit . Nam pacatis ac triumphatis rebellibus principis ipsius animus in evangelii favorem fortius ac serio magis quam antea nunquam propondere videtur .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1130",
          "psc_text": "quibusdam tepidis aut negligentibus accidit, nemo non metuat. Multum enim utile ac necessarium est ut peccatorum reatus ante ultimum diem sacerdotali supplicatione solvatur. CAP. IV. His autem qui in tempore necessitatis et in periculi urgentis instantia praesidium poenitentiae et mox reconciliationis implorant, nec satisfactio interdicenda est, nec reconciliatio deneganda: quia misericordiae Dei nec mensuras possumus ponere, nec tempora definire, apud quem nullas patitur veniae moras vera conversio, dicente Spiritu Dei per prophetam: Cum conversus ingemueris, tunc salvus eris (Isai XXX, 15, sec. LXX) . Et alibi: Dic tu iniquitates tuas prior, ut justificeris (Isai. XLIII, 26, sec. LXX) . Et iterum: Quia apud Dominum misericordia est, et copiosa apud eum redemptio (Ps. CXXIX, 7) . In dispensandis itaque Dei donis non debemus esse difficiles, nec accusantium se lacrymas gemitusque negligere, cum ipsam poenitendi affectionem ex Dei credamus inspiratione conceptam, dicente Apostolo: Ne forte det illis Deus poenitentiam, ut resipiscant a",
          "candidate_score": 0.662468,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_10_12",
          "bdc_text": "Sic igitur confectum est bellum hoc , ut plane , quantumvis repugnante rei natura , iuxta verbi ἔτυμον res bella dici possit , si eventum eius spectes , quem ipse mecum considerans eius primis authoribus adeo non irascor , ut gratias etiam agerem , nisi gratiam omnem Deo debere scirem , qui consilia illorum prava in exitum diversissimum convertit . Nam pacatis ac triumphatis rebellibus principis ipsius animus in evangelii favorem fortius ac serio magis quam antea nunquam propondere videtur . Et proceres , qui ante tardi ad credendum et , ut ita dicam , gravicordes erant , iam erectiores ad audiendum et in omnibus aequiores ac secundiores esse ceperunt .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1037",
          "psc_text": "Quoniam vero post judicium de illo opus erat (quem in finem diligentissime pius imperator sanctam synodum congregavit) ut in rectae vestrae fidei sensum omnium conveniret intelligentia, cum oratione et lacrymis, astante nobis in spiritu et cooperante per isthinc missos Deo charissimos viros tua sanctitate, habentes protectricem sanctissimam et speciosissimam Euphemiam martyrem, salutari huic operi nos ipsos omnes reliquis depositis curis dedidimus; et cum tempus postularet ut 1128 omnes congregati sanctissimi episcopi concordem definitionem ederent ad explicationem, et clariorem intelligentiam confessionis in Dominum nostrum Jesum Christum; Dominus Deus inventus, et non quaerentibus apparens, apparens autem etiam non interrogantibus eum, etsi quidam ab initio contentiose obstare conati sunt, ostendit tamen suam veritatem, et disposuit, ut unanime et contradictionis expers ab omnibus publicaretur scriptum, quod tum confirmaret constantium animos, tum invitaret ad viam veritatis omnes qui a veritate declinabant. Et quidem cum subscripsissemus unanimi consensu hujusmodi libello, qui conveneramus in consessu universalis nostrae",
          "candidate_score": 0.661453,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_19",
          "bdc_text": "alterum doctrinas et scripta Lutheri , Melanchtonis , Oecolampadii et Germanorum omnium damnari ejicique ;",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_307",
          "psc_text": "quidem isti nostri non recipiunt [Forte leg. incipiunt], sed Manichaei sequuntur. Quae haeresis, quae eisdem libris utitur, et eadem dogmata, et his deteriora sectatur, ita exsecrabilis universis per omnes terras, ad primam professionis suae confessionem, nec discussa, damnetur oportet, per cujus auctores vel per maximum principem Manem ac discipulos ejus, libros omnes apocryphos vel compositos, vel infectos esse, manifestum est: specialiter autem Actus illos qui vocantur S. Andreae; vel illos qui appellantur S. Joannis, quos sacrilego Leucius ore conscripsit; vel illos qui dicuntur S. Thomae, et his similia: ex quibus Manichaei et Priscillianistae, vel quaecumque illis est secta germana, omnem haeresim suam confirmare nituntur; et maxime ex blasphemissimo illo libro, qui vocatur Memoria Apostolorum, in quo ad magnam perversitatis suae auctoritatem doctrinam Domini mentiuntur, qui totam destruit legem veteris Testamenti, et omnia quae S. Moysi de diversis creaturae factorisque divinitus revelata sunt; praeter reliquas ejusdem libri blasphemias, quas referre pertaesum",
          "candidate_score": 0.659667,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_9_11",
          "bdc_text": "Supplices itaque facti veniam omnes facile impetrarunt , exceptis paucis , qui ad exemplum supplicia crucibus luerunt . Sic igitur confectum est bellum hoc , ut plane , quantumvis repugnante rei natura , iuxta verbi ἔτυμον res bella dici possit , si eventum eius spectes , quem ipse mecum considerans eius primis authoribus adeo non irascor , ut gratias etiam agerem , nisi gratiam omnem Deo debere scirem , qui consilia illorum prava in exitum diversissimum convertit . Nam pacatis ac triumphatis rebellibus principis ipsius animus in evangelii favorem fortius ac serio magis quam antea nunquam propondere videtur .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1131",
          "psc_text": "iterum: Quia apud Dominum misericordia est, et copiosa apud eum redemptio (Ps. CXXIX, 7) . In dispensandis itaque Dei donis non debemus esse difficiles, nec accusantium se lacrymas gemitusque negligere, cum ipsam poenitendi affectionem ex Dei credamus inspiratione conceptam, dicente Apostolo: Ne forte det illis Deus poenitentiam, ut resipiscant a diaboli laqueis, a quo captivi tenentur ad ipsius voluntatem (II Tim. II, 25) . CAP. V. Unde oportet unumquemque Christianum conscientiae suae habere judicium, ne 1176 converti ad Deum de die in diem differat, nec satisfactionis sibi tempus in fine vitae suae constituat: quia periculose hac se conditione fragilitas et ignorantia humana concludit, ut ad paucarum horarum se reservet incertum; et cum possit pleniore satisfactione indulgentiam promereri, illius temporis angustias eligat, quo vix inveniat spatium vel confessio poenitentis, vel reconciliatio sacerdotis. Verum, ut dixi, etiam talium necessitati ita auxiliandum est, ut et actio illis poenitentiae, et communionis gratia, si eam,",
          "candidate_score": 0.657948,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_17_19",
          "bdc_text": "Interim phanaticorum illorum rebellium postulata accipito . Primum erat pontificem Romanum in locum restitui cum suis et legibus et erroribus de purgatorio , de cultu sanctorum , de peregrinatione ad divorum imagines , de septem sacramentis ed sacramentalibus ; alterum doctrinas et scripta Lutheri , Melanchtonis , Oecolampadii et Germanorum omnium damnari ejicique ;",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_45",
          "psc_text": "aliunde colligere licet. Photius in Bibliotheca vetustum codicem referens, qui sub saeculi VI initia lucubratus, exactissimam Pelagianarum rerum historiam ex peculiaribus documentis derivatam continebat, haec de Pelagianorum gestis sub Leonis pontificatu tradit cod. 54: Cum temporis deinde progressu sectae hujus homines per haeresis suae abjurationem Ecclesiae restituti essent; iterum malum ab illis renovatum est. At Septimus episcopus pestis renascentis cursum repressit, datis ad Leonem Romae tum sedem apostolicam tenentem litteris, qui Leo ferventi zelo contra impios depugnavit. Post non multum autem rursum tamquam repullulare amara radice non erubescente, Romae quidam pro haeresi libere loquebantur. Sed Prosper quidam vir vere Dei libellis contra ipsos traditis eos evanescere fecit, praedicto Leone adhuc Romanam sedem gubernante. Duo Pelagianorum gesta sub Leone indicantur: alterum, in quo Septimus et Leo operam posuere, cui sane congruunt duae epistolae sequentes: alterum et posterius tempore, in quo S. Prosper libellos accusationum Romae obtulit, uti pluribus explicabimus in observationibus",
          "candidate_score": 0.654409,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_15_17",
          "bdc_text": "Nam denuo principis mandato in consilium episcopi et viri doctiores convenimus , de ecclesiasticarum rerum constitutione tractaturi , in quo liberius omnia agimus quam unquam antea , et maiore ( ut spero ) cum fructu peragemus . Sed exitus declarabit , qui , qualis qualis fuerit , vobis cito innotescet , si non aliunde , tibi certe ex me . Interim phanaticorum illorum rebellium postulata accipito .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1637",
          "psc_text": "hanc tantummodo causam videatur ejectus, haereticae perversitatis errore damnato, doctrinae apostolicae, ut ad Alexandrinam redeat, acquiescat; cum illi, etiamsi catholicus probaretur, hoc vehementer obsistat, quod vivente episcopo, tantae sedis invasor est, et auctor apparuit inauditae crudelitatis admissae. Et ideo dilectio tua sollicitudine qua clares eniti et elaborare debebit ne cum tam nefario homine sermo aliquis privatim vel publice misceatur, neve sub specie correctionis ejus quorumdam conventui praebeatur occasio; ne redeundi integram capiat libertatem, de quo jam edictis suis princeps Christianissimus judicavit. Omni igitur labore et circumspectione pervigili unitati ecclesiasticae profuturus enitere, frater charissime, ut spes suffragatoribus ipsius adimatur, et Alexandrinis ex clero suo catholicus episcopus secundum morem veterem per orthodoxos Aegyptios consecretur: quia parricida ille non alias a suis defensoribus deseritur, nisi Alexandrina Ecclesia, quae Patrum honori et suae restituenda est libertati, rectorem sanandis omnibus quae male gesta sunt, probatissimum fuerit consecuta. Datum XV kalend. Julias, Magno et Apollonio consulibus.",
          "candidate_score": 0.654326,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_14_16",
          "bdc_text": "Breviter , sicut vobis tumultus ille rusticorum solidam pacem peperit , ita et nobis spes est fore . Nam denuo principis mandato in consilium episcopi et viri doctiores convenimus , de ecclesiasticarum rerum constitutione tractaturi , in quo liberius omnia agimus quam unquam antea , et maiore ( ut spero ) cum fructu peragemus . Sed exitus declarabit , qui , qualis qualis fuerit , vobis cito innotescet , si non aliunde , tibi certe ex me .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_670",
          "psc_text": "sanctam synodum, vel ad Flavianum episcopum detulerunt, episcoporum publicari auribus Alexandrinus permisisset antistes, ita manifestatione purissimae fidei, quam divinitus inspiratam et accepimus, et tenemus, omnium concertationum strepitus quievisset, ut nec imperitia ultra desiperet, nec occasionem nocendi aemulatio reperiret. Sed dum privatae causae religionis exercentur obtentu, commissum est impietate paucorum, quod universam Ecclesiam vulneraret. Comperimus enim, non incerto nuntio, sed fidelissimo rerum, quae gestae sunt, narratore Hilaro diacono nostro, qui vix, ne subscribere per vim cogeretur, effugit, convenisse ad synodum plurimos sacerdotes, quorum utique frequentia consultationi et judicio profuisset, si is qui sibi locum principem vindicabat, sacerdotalem moderationem custodire voluisset; ut, sicut moris est, omnium sententiis ex libertate prolatis, id tranquillo et aequo constitueretur examine, quod et fidei congrueret, congreret, et errantibus subveniret. In ipso autem judicio non omnes qui convenerant, interfuisse cognovimus. Nam alios rejectos, alios didicimus intromissos, qui pro supradicti 913 sacerdotis arbitrio, impiis subscriptionibus captivas manus dederent, et",
          "candidate_score": 0.645438,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_15_17",
          "bdc_text": "Nam denuo principis mandato in consilium episcopi et viri doctiores convenimus , de ecclesiasticarum rerum constitutione tractaturi , in quo liberius omnia agimus quam unquam antea , et maiore ( ut spero ) cum fructu peragemus . Sed exitus declarabit , qui , qualis qualis fuerit , vobis cito innotescet , si non aliunde , tibi certe ex me . Interim phanaticorum illorum rebellium postulata accipito .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_664",
          "psc_text": "Ephesina civitate fieri praecepistis, et ipsi fidei probatur obesse, et omnes Ecclesias vulnerare;. . . . . Et haec a nobis comperta sunt non incerto nuntio, sed ab ipsis reverendissimis episcopis qui a nobis missi sunt, et fidelissimo rerum quae gestae sunt narratore Hilaro diacono nostro. Haec autem ideo culpa processit, eo quod non pura conscientia et recto judicio secundum consuetudinem hi qui collecti sunt de fide et errantibus protulerunt. In ipso autem judicio non omnes qui convenerant interfuisse cognovimus. Nam alios rejectos, alios didicimus intromissos, qui pro supradicti sacerdotis arbitrio impiis subscriptionibus captivas manus dederent, et 908 nociturum statui suo scirent, nisi imperata fecissent, talemque ab ipso prolatam esse sententiam, ut in omnes per eam saeviretur Ecclesias. Quod nostri ab apostolica sede directi, adeo impium et catholicae fidei contrarium videntes, nobis significare noscuntur. CAP. II. Unde, tranquillissime principum, removete, quaesumus, a vestrae pietatis conscientia periculum religionis et fidei: ut",
          "candidate_score": 0.645223,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_15_17",
          "bdc_text": "Nam denuo principis mandato in consilium episcopi et viri doctiores convenimus , de ecclesiasticarum rerum constitutione tractaturi , in quo liberius omnia agimus quam unquam antea , et maiore ( ut spero ) cum fructu peragemus . Sed exitus declarabit , qui , qualis qualis fuerit , vobis cito innotescet , si non aliunde , tibi certe ex me . Interim phanaticorum illorum rebellium postulata accipito .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_652",
          "psc_text": "THEODOSIO imperatori LEO episcopus. Antea et ab initio in iis quae factae sunt synodis tantam nos accepimus fiduciam a sanctissimo Petro et principe apostolorum, ut potestatem habeamus et veritatis vindicandae pro nostra pace, et nemini ipsam liceat, cum munita adeo sit, concutere, dum sine mora laesio removetur. Quoniam igitur concilium episcoporum quod in Ephesina civitate propter Flavianum fieri jussistis, et ipsam laedit fidem, et omnes sauciat Ecclesias . . . . . . . . . . . . . .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Atque haec non ab incerto nuntio nobis cognita sunt, sed ab ipsis quos misimus, religiosissimo episcopo et fidelissimo Hilaro diacono nostro, qui quae acta sunt nobis exposuerunt. Quod autem accidit hanc habet causam quod non pura conscientia rectoque judicio secundum consuetudinem ii qui",
          "candidate_score": 0.641819,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_15_17",
          "bdc_text": "Nam denuo principis mandato in consilium episcopi et viri doctiores convenimus , de ecclesiasticarum rerum constitutione tractaturi , in quo liberius omnia agimus quam unquam antea , et maiore ( ut spero ) cum fructu peragemus . Sed exitus declarabit , qui , qualis qualis fuerit , vobis cito innotescet , si non aliunde , tibi certe ex me . Interim phanaticorum illorum rebellium postulata accipito .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_454",
          "psc_text": "Flavianus etiam monuerat (Epist. 26), cum etiam sine concilio, et antequam haberetur synodus Chalcedonensis, tota Ecclesia illam susceperit, eidemque episcopi suas subscriptiones apposuerint, non ut vim et auctoritatem illi adjicerent, sed ut se catholicos probarent, et ne, si renuerent, haeretici haberentur. Jam enim vulgatum fuerat, quod postea omnes reverendissimi episcopi clamaverunt in Chalcedonensi, act. 4, pag. 1403: Qui non consentit epistolae sanctissimi episcopi Leonis, haereticus est. Porro in eodem concilio, quo Ephesini latrocinii gesta rescindenda erant, maximis cum laudibus suscepta fuit act. 2 et 4, eoque honore habita ac si ab ipso Petro edita fuisset: quod et antequam ederetur, Petrus Chrysologus apostolicae auctoritatis callentissimus, observandum ac tenendum praedixerat epist. 25. Nihil pro apostolicarum definitionum auctoritate illustrius hoc totius Ecclesiae ac generalis synodi testimonio, quod Petrum in successoribus viventem et loquentem agnoscit. In Romana synodo sub Gelasio pronuntiatum fuit anathema, Si quispiam de hujus epistolae textu usque ad unum iota disputaverit,",
          "candidate_score": 0.641616,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_14_16",
          "bdc_text": "Breviter , sicut vobis tumultus ille rusticorum solidam pacem peperit , ita et nobis spes est fore . Nam denuo principis mandato in consilium episcopi et viri doctiores convenimus , de ecclesiasticarum rerum constitutione tractaturi , in quo liberius omnia agimus quam unquam antea , et maiore ( ut spero ) cum fructu peragemus . Sed exitus declarabit , qui , qualis qualis fuerit , vobis cito innotescet , si non aliunde , tibi certe ex me .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1642",
          "psc_text": "colloquia sentiamus quia charitas Dei diffusa est in cordibus nostris per Spiritum sanctum, qui datus est nobis (Rom. V, 5) . Datum XV kalend. Septemb., Magno et Apollonio consulibus. EPISTOLA CLXXII. AD PRESBYTEROS ET DIACONOS ECCLESIAE ALEXANDRINAE. SYNOPSIS. Ad concordiam in Ecclesia Alexandrina servandam augendamque invitat; et ut qui ab haereticis seducti sunt, ad poenitentiae remedium provocentur. LEO episcopus presbyteris et diaconibus Ecclesiae Alexandrinae, dilectissimis filiis in Domino salutem. Gaudeo exsultanter in Domino de piissimo quem inter vos habetis affectu; dum sicut scripta vestra manifestant, et pastor gregem, et grex ostenditur amare pastorem. Solliciti ergo in invicem, sicut Apostolus ait, servare unitatem spiritus in vinculo pacis (Ephes. IV, 3) , properate ad fructum verae pervenire patientiae. Quid enim dignius aut velle potestis aut agere, quam ut, auxiliante Dei gratia, gloriosissimi principis fide ad profectum solidissimae pacis utamini, remota procul ea bestia quae vineam plantationis Dominicae, sicut psalmus propheticus canit (Ps.",
          "candidate_score": 0.637018,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_14_16",
          "bdc_text": "Breviter , sicut vobis tumultus ille rusticorum solidam pacem peperit , ita et nobis spes est fore . Nam denuo principis mandato in consilium episcopi et viri doctiores convenimus , de ecclesiasticarum rerum constitutione tractaturi , in quo liberius omnia agimus quam unquam antea , et maiore ( ut spero ) cum fructu peragemus . Sed exitus declarabit , qui , qualis qualis fuerit , vobis cito innotescet , si non aliunde , tibi certe ex me .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1292",
          "psc_text": "principis animus exsultabit, et quam pariter universa plebs Dei et Ecclesiae Christi procul ab omni discordia liberae permanebunt, litteris suis nos laetificare dignetur, quibus illo perfici valeamus affectu, quem prudentissimis vestris insitum copiose jam novimus vigere praecordiis: ut perceptis alacriter vestrae sanctitatis epistolis, et gratias agamus Domino Deo nostro Christo, qui totius difficultatis vincula disrupit, eidemque vota solemnia pro vestra beatitudine persolvamus. CAP. IV. De his autem quae Constantinopolitanae gratia sedis sancita sunt in Chalcedonensi nuper universali synodo, pro certo beatitudo vestra hoc habeat, nullam esse culpam in me, homine qui semper otium et quietem, in humilitate me continens, ab ineunte mea aetate dilexerim, sed Constantinopolitanae Ecclesiae reverentissimus clerus est, qui hoc habuit studium, et istarum partium religiosissimi sacerdotes qui in hoc fuere concordes et sibi pariter adjutores; cum et sic gestorum vis omnis et confirmatio auctoritati vestrae beatitudinis fuerit reservata. Hoc igitur bene compertum sanctitas vestra cognoscat, nihil ex",
          "candidate_score": 0.635567,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_3",
          "bdc_text": "tumultuatum fuisse apud nos ob doctrinam evangelicam postliminio reducendam - sic enim scribis - , cum contra verum sit ob eam repellendam totum eum terriculosiorem quam periculosiorem tumultum fuisse exortum .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_268",
          "psc_text": "multas provincias hostilis occupavit irruptio, et executionem legum tempestates interclusere bellorum. Ex quo inter sacerdotes Dei difficiles commeatus et rari coeperunt esse conventus, invenit ob publicam perturbationem secreta perfidia libertatem, et ad multarum mentium subversionem his malis est incitata, quibus debuit esse correcta. Quae vero illic aut quanta pars plebium a contagione pestis hujus aliena est, ubi, sicut dilectio tua indicat, lethali morbo etiam 697 quorumdam sacerdotum corda corrupta sunt; et per quos opprimenda falsitas et defendenda veritas credebatur, per ipsos doctrinae Priscillianae Evangelium subditur Christi, ut ad profanos sensus pietate sanctorum voluminum depravata, sub nominibus prophetarum et apostolorum non hoc praedicetur quod Spiritus sanctus docuit, sed quod diaboli minister inseruit. Quia ergo dilectio tua fideli, quantum potuit, diligentia damnatas olim opiniones sedecim capitulis comprehendit, nos quoque strictim omnia retractamus, ne aliquid harum blasphemiarum aut tolerabile videatur aut dubium. CAP. I. Quam impie de Trinitate personarum in Deo sentiant Priscillianistae.",
          "candidate_score": 0.635366,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_14_16",
          "bdc_text": "Breviter , sicut vobis tumultus ille rusticorum solidam pacem peperit , ita et nobis spes est fore . Nam denuo principis mandato in consilium episcopi et viri doctiores convenimus , de ecclesiasticarum rerum constitutione tractaturi , in quo liberius omnia agimus quam unquam antea , et maiore ( ut spero ) cum fructu peragemus . Sed exitus declarabit , qui , qualis qualis fuerit , vobis cito innotescet , si non aliunde , tibi certe ex me .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_652",
          "psc_text": "THEODOSIO imperatori LEO episcopus. Antea et ab initio in iis quae factae sunt synodis tantam nos accepimus fiduciam a sanctissimo Petro et principe apostolorum, ut potestatem habeamus et veritatis vindicandae pro nostra pace, et nemini ipsam liceat, cum munita adeo sit, concutere, dum sine mora laesio removetur. Quoniam igitur concilium episcoporum quod in Ephesina civitate propter Flavianum fieri jussistis, et ipsam laedit fidem, et omnes sauciat Ecclesias . . . . . . . . . . . . . .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Atque haec non ab incerto nuntio nobis cognita sunt, sed ab ipsis quos misimus, religiosissimo episcopo et fidelissimo Hilaro diacono nostro, qui quae acta sunt nobis exposuerunt. Quod autem accidit hanc habet causam quod non pura conscientia rectoque judicio secundum consuetudinem ii qui",
          "candidate_score": 0.634744,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_15",
          "bdc_text": "Nam denuo principis mandato in consilium episcopi et viri doctiores convenimus , de ecclesiasticarum rerum constitutione tractaturi , in quo liberius omnia agimus quam unquam antea , et maiore ( ut spero ) cum fructu peragemus .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_670",
          "psc_text": "sanctam synodum, vel ad Flavianum episcopum detulerunt, episcoporum publicari auribus Alexandrinus permisisset antistes, ita manifestatione purissimae fidei, quam divinitus inspiratam et accepimus, et tenemus, omnium concertationum strepitus quievisset, ut nec imperitia ultra desiperet, nec occasionem nocendi aemulatio reperiret. Sed dum privatae causae religionis exercentur obtentu, commissum est impietate paucorum, quod universam Ecclesiam vulneraret. Comperimus enim, non incerto nuntio, sed fidelissimo rerum, quae gestae sunt, narratore Hilaro diacono nostro, qui vix, ne subscribere per vim cogeretur, effugit, convenisse ad synodum plurimos sacerdotes, quorum utique frequentia consultationi et judicio profuisset, si is qui sibi locum principem vindicabat, sacerdotalem moderationem custodire voluisset; ut, sicut moris est, omnium sententiis ex libertate prolatis, id tranquillo et aequo constitueretur examine, quod et fidei congrueret, congreret, et errantibus subveniret. In ipso autem judicio non omnes qui convenerant, interfuisse cognovimus. Nam alios rejectos, alios didicimus intromissos, qui pro supradicti 913 sacerdotis arbitrio, impiis subscriptionibus captivas manus dederent, et",
          "candidate_score": 0.63212,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_15",
          "bdc_text": "Nam denuo principis mandato in consilium episcopi et viri doctiores convenimus , de ecclesiasticarum rerum constitutione tractaturi , in quo liberius omnia agimus quam unquam antea , et maiore ( ut spero ) cum fructu peragemus .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_236",
          "psc_text": "Servetur hic ordo sacerdotali concordiae profuturus, ut Ecclesiae Domini concordi, quemadmodum cupimus, consilio construantur, et nullum, insidiante diabolo, aditum possit praebere dissensio, per quam valeat dissipare quae nos magno studio habita cupimus moderatione connectere. CAP. II. Invitati fratres in causis maximis, et quae intra provincias suas finiri nequeant terminandis, si nulla gravi necessitate retinentur, fraternum studium pro Ecclesiae ulilitate non denegent: maxime cum moderatio nostra providerit, ut non frequens, neque pro levibus causis conveniendi 679 necessitas indicatur; et binos ternosve episcopos de singulis provinciis adesse sufficiat, ut leve fiat paucis, quod multis esset onerosum; atque ita efficiatur studio charitatis, ut sacerdotalis tractatus ea quae ad disciplinam possunt ecclesiasticam pertinere, sancto sibi Spiritu revelante constituat. Id enim nos, volentes quorumdam inobedientiam juxta coercitione corrigere, vestra noverit dilectio definisse: ut quisquis superbo animo, cum nulla corporis, vel causae fuerit necessitate detentus, fraternum saepius voluerit vitare conventum, se sciat esse judicandum. CAP. III.",
          "candidate_score": 0.631481,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 2,
      "cf_id": "cf012",
      "work_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium",
      "max_score": 0.722717,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_2_4",
          "bdc_text": "Hic vero illud inprimis admirari succurrit , tu ne aliquid scripseris , quam ipse senseris et ab aliis acceperis , an et ita revera acceperis ; tumultuatum fuisse apud nos ob doctrinam evangelicam postliminio reducendam - sic enim scribis - , cum contra verum sit ob eam repellendam totum eum terriculosiorem quam periculosiorem tumultum fuisse exortum . Siquidem sacerdotes indocti monachique , non mundo , ut oportebat , sed Deo potius mortui , qui ex tenebris et ignorantiis hominum opime ac plane βασιλιχῶς vivebant , quum viderent tanta exoriente luce regnum questumque sibi non tam decrescere quam prorsus evanescere , illi huic malo primi classicum insonuere , ad quod facile aures arrexerunt multi , qui ad ollas carnium Aegyptiacarum animos reflexerunt quique fastidio verbi Dei , sincerissimo tritico , ad glandes et suillam pastum , cui semel insueverant , magis aspirabant , Accessit ad illos barbarum quoddam atque efferum hominum genus , qui agriculturam et ceteras omnes pacis bonas artes ingnorant et aversantur quique a divinarum rerum cognitione usque eo sunt alieni , ut nec de huminanitate ac civilitate mansuetiore aliquid audire sustineant , quales habet Anglia populos aliquot , quos rectius , opinor , populatores dixerim , ia ultimis suis partibus ad Scotiae confinium , qui cum vicinis utrinque gentibus perpetua bella ac latrocinia antiquo more exercitant et solis rapinis ac praedis inde conquisitis victitant .",
          "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_110",
          "psc_text": "auctae sunt profanorum. Non peregrina loquor, neque ignorata scribo: audivi ac vidi vitia praesentium; non laicorum, sed episcoporum. Nam absque episcopo Eleusio et paucis cum eo, ex majori parte Asianae decem provinciae, intra quas consisto, vere Deum nesciunt. Atque utinam penitus nescirent; cum procliviore enim venia ignorarent, quam obtrectarent. Sed horum episcoporum dolor se intra silentium non continens, unitatem fidei hujus quaerit, quam jam pridem per alios amisit. Nam illa in primo collatae expositionis fides hanc habuit necessitatem: quia apud Sirmium per immemorem gestorum suorum dictorumque Osium novae et tamen suppuratae jam diu impietatis doctrina proruperat. Sed de eo nil loquor, qui idcirco est reservatus, ne judicio humano ignoraretur qualis ante vixisset. Ubique autem scandala, ubique schismata, ubique perfidiae sunt. Hinc illud est, ut ad professionem subscribendae fidei aliqui eorum, qui ante aliud scripserant, cogerentur. Nec queror de patientissimis viris Orientalibus episcopis, quibus suffecit post blasphemiae voluntatem coactae saltem fidei",
          "candidate_score": 0.722717,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_0_2",
          "bdc_text": "Archiepiscopi Cantuariensis ad Hainrichum Bullingerum epistola . Superest , ut ego vicissim ad te de rebus nostratibus aliqua recenseam , quae tametsi fama loquax iam pridem ad vos difflaverit , ex me tamen , ut arbitror , certiora resciscere gaudebis . Hic vero illud inprimis admirari succurrit , tu ne aliquid scripseris , quam ipse senseris et ab aliis acceperis , an et ita revera acceperis ;",
          "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_10",
          "psc_text": "ambigit non interpretantis in eo esse gloriam, sed auctoris. Ego tamen quae gesta sunt, fideliter transmisi: vos an catholica, an haeretica sint, fidei vestrae judicio comprobate. 8. Quis scopus. Orientalium et Gallorum mutuae suspiciones. --Quamquam enim responderi litteris vestris necessarium fuerit, quibus communionem mihi dominicam fidei vestrae scriptis miseratis; et quidam etiam ex vobis ad synodum quae in Bithynia futura videbatur 463 acciti, firmissima fidei constantia intra communionem se meam continentes, a caeteris extra Gallias abstinerent: et dignum sane erat episcopali ministerio ac voce, in tanto haereticorum furore, aliqua vobiscum per litteras piae fidei consilia conferre. Non enim cum corporibus nostris exsulans, vinctum ac detentum esse potuit Dei verbum, ut non communicari vobiscum posset ubicumque (Vid. l. X de Trinitate, n. 4). Sed maxime cum comperissem synodos in Ancyra atque Arimino congregandas, et a singulis provinciis Gallicanis binos vel singulos eo esse venturos; ea, quae inter nos atque Orientales episcopos",
          "candidate_score": 0.665123,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_1",
          "bdc_text": "Superest , ut ego vicissim ad te de rebus nostratibus aliqua recenseam , quae tametsi fama loquax iam pridem ad vos difflaverit , ex me tamen , ut arbitror , certiora resciscere gaudebis .",
          "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_8",
          "psc_text": "per litterarum exordia existimet judicandum. Iniquum est enim, non comperta usque ad finem ratione dictorum, praejudicatam sententiam ex initiis quorum causa adhuc ignoretur afferre: cum non de inchoatis ad cognoscendum, sed de absolutis ad cognitionem sit judicandum. Est enim mihi non de vobis, ut Dominus sensui meo conscius est, sed de quibusdam nimium apud se cautis et prudentibus metus, non intelligentibus per beatum Apostolum sibi, ne supersaperent, praeceptum (Rom. XII, 3): quos vereor nolle omnia ea, quorum absolutio a me in consummatione erit praestanda, cognoscere, dum verum intelligi ex iis quae absolventur evitant. Sed quisque haec legenda et cognoscenda susceperit, modum sibi atque mihi patientiae fidelis indulgeat, et usque ad absolutionem universa percenseat. Forte enim omnis hic fidei meae sermo praestabit, ut neque furtivi haeretici quod volunt fallant, et perfecti catholici quod desiderant consequantur. 7. Quid complectatur. --Obsequor igitur Charitatis Vestrae impatientissimae voluntati: et omnes fides, quae post sanctam synodum",
          "candidate_score": 0.639795,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 3,
      "cf_id": "cf020",
      "work_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae",
      "max_score": 0.72095,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_3_5",
          "bdc_text": "tumultuatum fuisse apud nos ob doctrinam evangelicam postliminio reducendam - sic enim scribis - , cum contra verum sit ob eam repellendam totum eum terriculosiorem quam periculosiorem tumultum fuisse exortum . Siquidem sacerdotes indocti monachique , non mundo , ut oportebat , sed Deo potius mortui , qui ex tenebris et ignorantiis hominum opime ac plane βασιλιχῶς vivebant , quum viderent tanta exoriente luce regnum questumque sibi non tam decrescere quam prorsus evanescere , illi huic malo primi classicum insonuere , ad quod facile aures arrexerunt multi , qui ad ollas carnium Aegyptiacarum animos reflexerunt quique fastidio verbi Dei , sincerissimo tritico , ad glandes et suillam pastum , cui semel insueverant , magis aspirabant , Accessit ad illos barbarum quoddam atque efferum hominum genus , qui agriculturam et ceteras omnes pacis bonas artes ingnorant et aversantur quique a divinarum rerum cognitione usque eo sunt alieni , ut nec de huminanitate ac civilitate mansuetiore aliquid audire sustineant , quales habet Anglia populos aliquot , quos rectius , opinor , populatores dixerim , ia ultimis suis partibus ad Scotiae confinium , qui cum vicinis utrinque gentibus perpetua bella ac latrocinia antiquo more exercitant et solis rapinis ac praedis inde conquisitis victitant . Ex his tribus hominum generibus conflatus est ille nefarius et Catilinarius exercitus , qui patrie ferrum ac faces inferre nitebatur .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1985",
          "psc_text": "Et Angeli, qui candidis vestibus utebantur, mortuo cadaveri atque polluto praebebant excubias; ut post multa saecula Dormitantius somniaret, imo eructaret immundissimam crapulam: et cum Juliano persecutore, Sanctorum Basilicas aut destrueret, aut in templa converteret? 2. Miror, sanctum Episcopum, in cujus parochia esse Presbyter dicitur, acquiescere furori ejus: et non virga Apostolica, virgaque ferrea confringere vas inutile, et tradere in interitum carnis, ut spiritus salvus fiat (1. Cor. 5. 5). Meminerit illius dicti: Si videbas furem, currebas cum eo, et cum adulteris portionem tuam ponebas (Ps. 49. 48) . Et in alio loco: In matutino interficiebam omnes peccatores terrae, 727 ut disperderem de civitate Domini omnes operantes iniquitatem (Ibid. 100. 8) . Et iterum: Nonne odientes te, Domine, odio habui, et super inimicos tuos tabescebam? Perfectio odio oderam illos (Ibid. 138. 21. 22) . Si non sunt honorandae reliquiae Martyrum, quomodo legimus: Pretiosa in conspectu Domini mors Sanctorum ejus (Ibid. 115.",
          "candidate_score": 0.72095,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_2_4",
          "bdc_text": "Hic vero illud inprimis admirari succurrit , tu ne aliquid scripseris , quam ipse senseris et ab aliis acceperis , an et ita revera acceperis ; tumultuatum fuisse apud nos ob doctrinam evangelicam postliminio reducendam - sic enim scribis - , cum contra verum sit ob eam repellendam totum eum terriculosiorem quam periculosiorem tumultum fuisse exortum . Siquidem sacerdotes indocti monachique , non mundo , ut oportebat , sed Deo potius mortui , qui ex tenebris et ignorantiis hominum opime ac plane βασιλιχῶς vivebant , quum viderent tanta exoriente luce regnum questumque sibi non tam decrescere quam prorsus evanescere , illi huic malo primi classicum insonuere , ad quod facile aures arrexerunt multi , qui ad ollas carnium Aegyptiacarum animos reflexerunt quique fastidio verbi Dei , sincerissimo tritico , ad glandes et suillam pastum , cui semel insueverant , magis aspirabant , Accessit ad illos barbarum quoddam atque efferum hominum genus , qui agriculturam et ceteras omnes pacis bonas artes ingnorant et aversantur quique a divinarum rerum cognitione usque eo sunt alieni , ut nec de huminanitate ac civilitate mansuetiore aliquid audire sustineant , quales habet Anglia populos aliquot , quos rectius , opinor , populatores dixerim , ia ultimis suis partibus ad Scotiae confinium , qui cum vicinis utrinque gentibus perpetua bella ac latrocinia antiquo more exercitant et solis rapinis ac praedis inde conquisitis victitant .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1571",
          "psc_text": "Abiron, qui minora peccarunt, non veniant ante tribunal Christi, et sui eum comparatione condemnent, qui extra Ecclesiam Salvatoris variarum doctrinarum thuribula diabolico igne complevit? Neque enim Dominus qui loquitur per Prophetam: Ego visiones multiplicavi, et in manibus Prophetarum assimilatus sum (Osee 12. 10. juxta LXX) , adulterinas eum docuit proferre doctrinas, nec qui a principio ipsi viderunt, et ministri fuerunt verbi Dei, nec Prophetarum chorus, qui olim vocabantur Videntes, haec eum instituit: sed ipse suae mentis arbitrio, furori daemonum serviens, et blando cogitationum errore deceptus, gregem, et ut ita dicam, 572 examen dogmatum perversorum, per totum orbem immisit mentibus indoctorum. Iste est qui Assyriis Babyloniisque fluminibus aperuit os suum, qui navem Ecclesiae bonarum mercium salutaris doctrinae plenam, fluctibus operire conatus est: dum imperitorum laude sustollitur, et Scripturarum sensum, aliter quam se habet veritas edisserens, gloriatur in confusione sua. Quis enim innumerabiles adeo et garrulos, et verbositatis atque imperitiae plenos conscripsit",
          "candidate_score": 0.720815,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_3_5",
          "bdc_text": "tumultuatum fuisse apud nos ob doctrinam evangelicam postliminio reducendam - sic enim scribis - , cum contra verum sit ob eam repellendam totum eum terriculosiorem quam periculosiorem tumultum fuisse exortum . Siquidem sacerdotes indocti monachique , non mundo , ut oportebat , sed Deo potius mortui , qui ex tenebris et ignorantiis hominum opime ac plane βασιλιχῶς vivebant , quum viderent tanta exoriente luce regnum questumque sibi non tam decrescere quam prorsus evanescere , illi huic malo primi classicum insonuere , ad quod facile aures arrexerunt multi , qui ad ollas carnium Aegyptiacarum animos reflexerunt quique fastidio verbi Dei , sincerissimo tritico , ad glandes et suillam pastum , cui semel insueverant , magis aspirabant , Accessit ad illos barbarum quoddam atque efferum hominum genus , qui agriculturam et ceteras omnes pacis bonas artes ingnorant et aversantur quique a divinarum rerum cognitione usque eo sunt alieni , ut nec de huminanitate ac civilitate mansuetiore aliquid audire sustineant , quales habet Anglia populos aliquot , quos rectius , opinor , populatores dixerim , ia ultimis suis partibus ad Scotiae confinium , qui cum vicinis utrinque gentibus perpetua bella ac latrocinia antiquo more exercitant et solis rapinis ac praedis inde conquisitis victitant . Ex his tribus hominum generibus conflatus est ille nefarius et Catilinarius exercitus , qui patrie ferrum ac faces inferre nitebatur .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1658",
          "psc_text": "Ut erroris tenebras, frigusque ignorantiae relinquentes, ad ortum solis justitiae, juncti magorum studiis convertantur, et inhabitantes calidissimam plagam coeli, quae in Scripturarum fervore sentitur, 603 pastores ecclesiasticos, spreta Origenis amentia, sciscitentur, et dicant: Ubi est qui natus est rex Judaeorum (Matth. 2. 2) ? Cum illum invenerint jacentem in praesepi, humili videlicet eloquio Scripturarum, offerant [al. offerunt ] ei aurum, et thus, et myrrham: id est, fidem probatam, et omni veritatis splendore fulgentem, conversationisque beneolentis fragrantiam, et continentiam, luxum voluptatis, et fluitantia carnis incentiva siccantem. Qui enim post crebras commonitiones, ecclesiasticae fidei contradicunt, duplici languore detinentur, nequitia, et imperitia, et in morem serpentum toti ad terrena conversi, adhaerentesque humo, bonis mala praeferunt, nec noverunt, quae sit differentia vitiorum atque virtutum, et de sanctis Scripturis in correptionem, et sanitatem sui medicamenta contemnunt, in morem praegnantium mulierum, veritatis fastidia sustinentes, quae solitos cibos respuunt, et noxia quaeque sectantur; nec valent contra veritatis",
          "candidate_score": 0.719177,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_2_4",
          "bdc_text": "Hic vero illud inprimis admirari succurrit , tu ne aliquid scripseris , quam ipse senseris et ab aliis acceperis , an et ita revera acceperis ; tumultuatum fuisse apud nos ob doctrinam evangelicam postliminio reducendam - sic enim scribis - , cum contra verum sit ob eam repellendam totum eum terriculosiorem quam periculosiorem tumultum fuisse exortum . Siquidem sacerdotes indocti monachique , non mundo , ut oportebat , sed Deo potius mortui , qui ex tenebris et ignorantiis hominum opime ac plane βασιλιχῶς vivebant , quum viderent tanta exoriente luce regnum questumque sibi non tam decrescere quam prorsus evanescere , illi huic malo primi classicum insonuere , ad quod facile aures arrexerunt multi , qui ad ollas carnium Aegyptiacarum animos reflexerunt quique fastidio verbi Dei , sincerissimo tritico , ad glandes et suillam pastum , cui semel insueverant , magis aspirabant , Accessit ad illos barbarum quoddam atque efferum hominum genus , qui agriculturam et ceteras omnes pacis bonas artes ingnorant et aversantur quique a divinarum rerum cognitione usque eo sunt alieni , ut nec de huminanitate ac civilitate mansuetiore aliquid audire sustineant , quales habet Anglia populos aliquot , quos rectius , opinor , populatores dixerim , ia ultimis suis partibus ad Scotiae confinium , qui cum vicinis utrinque gentibus perpetua bella ac latrocinia antiquo more exercitant et solis rapinis ac praedis inde conquisitis victitant .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1658",
          "psc_text": "Ut erroris tenebras, frigusque ignorantiae relinquentes, ad ortum solis justitiae, juncti magorum studiis convertantur, et inhabitantes calidissimam plagam coeli, quae in Scripturarum fervore sentitur, 603 pastores ecclesiasticos, spreta Origenis amentia, sciscitentur, et dicant: Ubi est qui natus est rex Judaeorum (Matth. 2. 2) ? Cum illum invenerint jacentem in praesepi, humili videlicet eloquio Scripturarum, offerant [al. offerunt ] ei aurum, et thus, et myrrham: id est, fidem probatam, et omni veritatis splendore fulgentem, conversationisque beneolentis fragrantiam, et continentiam, luxum voluptatis, et fluitantia carnis incentiva siccantem. Qui enim post crebras commonitiones, ecclesiasticae fidei contradicunt, duplici languore detinentur, nequitia, et imperitia, et in morem serpentum toti ad terrena conversi, adhaerentesque humo, bonis mala praeferunt, nec noverunt, quae sit differentia vitiorum atque virtutum, et de sanctis Scripturis in correptionem, et sanitatem sui medicamenta contemnunt, in morem praegnantium mulierum, veritatis fastidia sustinentes, quae solitos cibos respuunt, et noxia quaeque sectantur; nec valent contra veritatis",
          "candidate_score": 0.716954,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_4_6",
          "bdc_text": "Siquidem sacerdotes indocti monachique , non mundo , ut oportebat , sed Deo potius mortui , qui ex tenebris et ignorantiis hominum opime ac plane βασιλιχῶς vivebant , quum viderent tanta exoriente luce regnum questumque sibi non tam decrescere quam prorsus evanescere , illi huic malo primi classicum insonuere , ad quod facile aures arrexerunt multi , qui ad ollas carnium Aegyptiacarum animos reflexerunt quique fastidio verbi Dei , sincerissimo tritico , ad glandes et suillam pastum , cui semel insueverant , magis aspirabant , Accessit ad illos barbarum quoddam atque efferum hominum genus , qui agriculturam et ceteras omnes pacis bonas artes ingnorant et aversantur quique a divinarum rerum cognitione usque eo sunt alieni , ut nec de huminanitate ac civilitate mansuetiore aliquid audire sustineant , quales habet Anglia populos aliquot , quos rectius , opinor , populatores dixerim , ia ultimis suis partibus ad Scotiae confinium , qui cum vicinis utrinque gentibus perpetua bella ac latrocinia antiquo more exercitant et solis rapinis ac praedis inde conquisitis victitant . Ex his tribus hominum generibus conflatus est ille nefarius et Catilinarius exercitus , qui patrie ferrum ac faces inferre nitebatur . Contra quem rex strenuissimus initio ingentem ac vix credibilem exercitum paucorum dierum spacio conscripserat , nempe ducentorum millium hominum , non quod opus esse sibi tantis copiis putaret , sed ut reliquorum subditorum suorum animos exploraret .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1985",
          "psc_text": "Et Angeli, qui candidis vestibus utebantur, mortuo cadaveri atque polluto praebebant excubias; ut post multa saecula Dormitantius somniaret, imo eructaret immundissimam crapulam: et cum Juliano persecutore, Sanctorum Basilicas aut destrueret, aut in templa converteret? 2. Miror, sanctum Episcopum, in cujus parochia esse Presbyter dicitur, acquiescere furori ejus: et non virga Apostolica, virgaque ferrea confringere vas inutile, et tradere in interitum carnis, ut spiritus salvus fiat (1. Cor. 5. 5). Meminerit illius dicti: Si videbas furem, currebas cum eo, et cum adulteris portionem tuam ponebas (Ps. 49. 48) . Et in alio loco: In matutino interficiebam omnes peccatores terrae, 727 ut disperderem de civitate Domini omnes operantes iniquitatem (Ibid. 100. 8) . Et iterum: Nonne odientes te, Domine, odio habui, et super inimicos tuos tabescebam? Perfectio odio oderam illos (Ibid. 138. 21. 22) . Si non sunt honorandae reliquiae Martyrum, quomodo legimus: Pretiosa in conspectu Domini mors Sanctorum ejus (Ibid. 115.",
          "candidate_score": 0.714934,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_2_4",
          "bdc_text": "Hic vero illud inprimis admirari succurrit , tu ne aliquid scripseris , quam ipse senseris et ab aliis acceperis , an et ita revera acceperis ; tumultuatum fuisse apud nos ob doctrinam evangelicam postliminio reducendam - sic enim scribis - , cum contra verum sit ob eam repellendam totum eum terriculosiorem quam periculosiorem tumultum fuisse exortum . Siquidem sacerdotes indocti monachique , non mundo , ut oportebat , sed Deo potius mortui , qui ex tenebris et ignorantiis hominum opime ac plane βασιλιχῶς vivebant , quum viderent tanta exoriente luce regnum questumque sibi non tam decrescere quam prorsus evanescere , illi huic malo primi classicum insonuere , ad quod facile aures arrexerunt multi , qui ad ollas carnium Aegyptiacarum animos reflexerunt quique fastidio verbi Dei , sincerissimo tritico , ad glandes et suillam pastum , cui semel insueverant , magis aspirabant , Accessit ad illos barbarum quoddam atque efferum hominum genus , qui agriculturam et ceteras omnes pacis bonas artes ingnorant et aversantur quique a divinarum rerum cognitione usque eo sunt alieni , ut nec de huminanitate ac civilitate mansuetiore aliquid audire sustineant , quales habet Anglia populos aliquot , quos rectius , opinor , populatores dixerim , ia ultimis suis partibus ad Scotiae confinium , qui cum vicinis utrinque gentibus perpetua bella ac latrocinia antiquo more exercitant et solis rapinis ac praedis inde conquisitis victitant .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1659",
          "psc_text": "in morem serpentum toti ad terrena conversi, adhaerentesque humo, bonis mala praeferunt, nec noverunt, quae sit differentia vitiorum atque virtutum, et de sanctis Scripturis in correptionem, et sanitatem sui medicamenta contemnunt, in morem praegnantium mulierum, veritatis fastidia sustinentes, quae solitos cibos respuunt, et noxia quaeque sectantur; nec valent contra veritatis radios clarum animae lumen intendere: despicientes ecclesiasticam disciplinam, quasi porci volutantur in coeno, et unguenta contemnunt. Sed justum est, ut saltem de exemplis quae inferimus recipiant sanitatem. Sicut enim oculo officit lippitudo, et totum corpus depopulatur febris, aes quoque et ferrum paulatim rubigo consumit, ita dogmatum perversorum perniciosa contagio animarum negligentium pulchritudinem violat, et deformi eas [al. eos ] mendaciorum pallore perfundit. Obsecro, fratres, ut ignoscatis dolori meo, sceleratas doctrinas in medium proferenti. Licet enim per Babyloniae flumina transierimus, ut captivos ibidem commorantes ad festivitatem Jerusalem pergere suaderemus, tamen misericordia Dei ipsi captivitatem non sensimus, prosperis ventis Scripturarum vela pandentes.",
          "candidate_score": 0.708733,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_4",
          "bdc_text": "Siquidem sacerdotes indocti monachique , non mundo , ut oportebat , sed Deo potius mortui , qui ex tenebris et ignorantiis hominum opime ac plane βασιλιχῶς vivebant , quum viderent tanta exoriente luce regnum questumque sibi non tam decrescere quam prorsus evanescere , illi huic malo primi classicum insonuere , ad quod facile aures arrexerunt multi , qui ad ollas carnium Aegyptiacarum animos reflexerunt quique fastidio verbi Dei , sincerissimo tritico , ad glandes et suillam pastum , cui semel insueverant , magis aspirabant , Accessit ad illos barbarum quoddam atque efferum hominum genus , qui agriculturam et ceteras omnes pacis bonas artes ingnorant et aversantur quique a divinarum rerum cognitione usque eo sunt alieni , ut nec de huminanitate ac civilitate mansuetiore aliquid audire sustineant , quales habet Anglia populos aliquot , quos rectius , opinor , populatores dixerim , ia ultimis suis partibus ad Scotiae confinium , qui cum vicinis utrinque gentibus perpetua bella ac latrocinia antiquo more exercitant et solis rapinis ac praedis inde conquisitis victitant .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1658",
          "psc_text": "Ut erroris tenebras, frigusque ignorantiae relinquentes, ad ortum solis justitiae, juncti magorum studiis convertantur, et inhabitantes calidissimam plagam coeli, quae in Scripturarum fervore sentitur, 603 pastores ecclesiasticos, spreta Origenis amentia, sciscitentur, et dicant: Ubi est qui natus est rex Judaeorum (Matth. 2. 2) ? Cum illum invenerint jacentem in praesepi, humili videlicet eloquio Scripturarum, offerant [al. offerunt ] ei aurum, et thus, et myrrham: id est, fidem probatam, et omni veritatis splendore fulgentem, conversationisque beneolentis fragrantiam, et continentiam, luxum voluptatis, et fluitantia carnis incentiva siccantem. Qui enim post crebras commonitiones, ecclesiasticae fidei contradicunt, duplici languore detinentur, nequitia, et imperitia, et in morem serpentum toti ad terrena conversi, adhaerentesque humo, bonis mala praeferunt, nec noverunt, quae sit differentia vitiorum atque virtutum, et de sanctis Scripturis in correptionem, et sanitatem sui medicamenta contemnunt, in morem praegnantium mulierum, veritatis fastidia sustinentes, quae solitos cibos respuunt, et noxia quaeque sectantur; nec valent contra veritatis",
          "candidate_score": 0.698647,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_0_2",
          "bdc_text": "Archiepiscopi Cantuariensis ad Hainrichum Bullingerum epistola . Superest , ut ego vicissim ad te de rebus nostratibus aliqua recenseam , quae tametsi fama loquax iam pridem ad vos difflaverit , ex me tamen , ut arbitror , certiora resciscere gaudebis . Hic vero illud inprimis admirari succurrit , tu ne aliquid scripseris , quam ipse senseris et ab aliis acceperis , an et ita revera acceperis ;",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2084",
          "psc_text": "disputemus, ut quidquid dixerit, necesse sit approbare; nec quaerendi saltem causa, liceat aliquantulum reluctari. » 3. « Tum vero sine ullo timore offensionis tanquam in campo luditur; sed mirum si nobis non illuditur. Ego enim fateor caritati tuae solis eis Scripturarum libris, qui jam Canonici appellantur, didici hunc timorem honoremque deferre, ut nullum eorum auctorem scribendo aliquid errasse firmissime credam. At si aliquid in eis offendero 763 litteris, quod videatur contrarium veritati, nihil aliud quam vel mendosum esse codicem, vel interpretem non assecutum esse quod dictum est, vel me minime intellexisse, non ambigam. Alios autem ita lego, ut quantalibet sanctitate doctrinaque praepolleant, non ideo verum putem, quia ipsi ita senserunt; sed quia mihi vel per illos auctores Canonicos, vel probabili ratione, quod a vero non abhorreat, persuadere potuerunt. Nec te, mi frater, sentire aliquid aliter existimo: prorsus, inquam, non te arbitror, sic legi tuos libros velle, tanquam Prophetarum et [al.",
          "candidate_score": 0.674626,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_0_2",
          "bdc_text": "Archiepiscopi Cantuariensis ad Hainrichum Bullingerum epistola . Superest , ut ego vicissim ad te de rebus nostratibus aliqua recenseam , quae tametsi fama loquax iam pridem ad vos difflaverit , ex me tamen , ut arbitror , certiora resciscere gaudebis . Hic vero illud inprimis admirari succurrit , tu ne aliquid scripseris , quam ipse senseris et ab aliis acceperis , an et ita revera acceperis ;",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2002",
          "psc_text": "rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae divinarum Scripturarum est, aut esse jam poterit, quantum inesse tibi video. Et si quid in hac re habeo facultatis, utcumque impendo populo Dei. Vacare autem studiis diligentius, quam quae populi audiunt instruendi, propter Ecclesiasticas occupationes omnino non possum. 6. « Nescio quae scripta maledica super tuo nomine ad Africam pervenerunt. Accepimus tamen quod dignatus es mittere, illis respondens maledictis. Quo perlecto, fateor multum dolui, inter tam caras familiaresque personas, cunctis pene Ecclesiis notissimo amicitiae vinculo copulatas, tantum malum exstitisse discordiae. Et tu quidem quantum tibi modereris, quantumque teneas aculeos indignationis tuae, ne reddas maledictum pro maledicto satis in tuis litteris eminet. Verumtamen si eas ipsas cum legissem, contabui dolore, et obrigui timore; quid de me illa facerent, quae in te ille scripsit, si in manus meas forte venissent? Vae mundo ab scandalis (Matth. 18. 7) . Ecce fit, ecce prorsus impletur quod",
          "candidate_score": 0.663889,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_10_12",
          "bdc_text": "Sic igitur confectum est bellum hoc , ut plane , quantumvis repugnante rei natura , iuxta verbi ἔτυμον res bella dici possit , si eventum eius spectes , quem ipse mecum considerans eius primis authoribus adeo non irascor , ut gratias etiam agerem , nisi gratiam omnem Deo debere scirem , qui consilia illorum prava in exitum diversissimum convertit . Nam pacatis ac triumphatis rebellibus principis ipsius animus in evangelii favorem fortius ac serio magis quam antea nunquam propondere videtur . Et proceres , qui ante tardi ad credendum et , ut ita dicam , gravicordes erant , iam erectiores ad audiendum et in omnibus aequiores ac secundiores esse ceperunt .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1228",
          "psc_text": "precatorem: revolvi 441 Veterum libros, ut viderem quid singuli dicerent, et tibi quasi de multorum consilio, responderem. 2. Statimque in fronte Geneseos primam Homiliarum Origenis reperi scriptam de Melchisedech, in qua multiplici sermone disputans, illuc devolutus est, ut eum Angelum diceret. Iisdemque pene argumentis, quibus Scriptor tuus de Spiritu sancto, ille de supernis virtutibus est locutus. Transivi ad Didymum sectatorem ejus, et vidi hominem pedibus in magistri isse sententiam. Verti me ad Hippolytum, Irenaeum, Eusebium Caesariensem, et Emisenum, Apollinarem quoque, et Eustathium nostrum, qui primus Antiochenae Ecclesiae Episcopus contra Arium clarissima tuba bellicum cecinit: et deprehendi, horum omnium opiniones, diversis argumentationibus ac diverticulis ad unum compitum pervenisse, ut dicerent Melchisedech hominem fuisse Chananaeum, regem urbis Jerosolymae, quae primum Salem, postea Jebus, ad extremum Jerusalem appellata sit. Nec mirum esse, si Sacerdos Dei altissimi describatur absque circumcisione et legalibus caeremoniis, et genere Aaron: cum Abel quoque, et Enoch, et Noe placuerint",
          "candidate_score": 0.6596,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_9_11",
          "bdc_text": "Supplices itaque facti veniam omnes facile impetrarunt , exceptis paucis , qui ad exemplum supplicia crucibus luerunt . Sic igitur confectum est bellum hoc , ut plane , quantumvis repugnante rei natura , iuxta verbi ἔτυμον res bella dici possit , si eventum eius spectes , quem ipse mecum considerans eius primis authoribus adeo non irascor , ut gratias etiam agerem , nisi gratiam omnem Deo debere scirem , qui consilia illorum prava in exitum diversissimum convertit . Nam pacatis ac triumphatis rebellibus principis ipsius animus in evangelii favorem fortius ac serio magis quam antea nunquam propondere videtur .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1283",
          "psc_text": "in Propheta (Jon. 3. 4), Publicanum quoque in Evangelio (Luc. 16). E quibus primus non solum indulgentiam, sed et regnum recipere meruit; alter impendentem Dei fregit iram; tertius pectus verberans, pugnis, oculos non levabat ad coelum; et multo justificatior 461 recessit Publicanus humili confessione vitiorum, quam Pharisaeus superba jactatione virtutum. Non est loci hujus ut poenitentiam praedicem, et quasi contra Montanum, Novatumque scribens dicam, illam hostiam Domino esse placabilem (Psal. 26); et, « Sacrificium Deo, spiritum contribulatum » (Psal. 50. 19): Et, « Malo poenitentiam peccatoris, quam mortem: » (Ezech. 18. 23); Et, « Exsurge, exsurge Jerusalem » (Isai. 60. 1; et Baruch, 5. 5); et multa alia, quae prophetarum clangunt tubae. 5. Hoc unum loquar, quod et legentibus utile sit, et praesenti causae conveniat. Non est confusa Dominum in terris, et ille eam non confundetur [al. confundet ] in coelo (Luc. 9). Aperuit cunctis vulnus suum, et decolorem [al.",
          "candidate_score": 0.657591,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_17_19",
          "bdc_text": "Interim phanaticorum illorum rebellium postulata accipito . Primum erat pontificem Romanum in locum restitui cum suis et legibus et erroribus de purgatorio , de cultu sanctorum , de peregrinatione ad divorum imagines , de septem sacramentis ed sacramentalibus ; alterum doctrinas et scripta Lutheri , Melanchtonis , Oecolampadii et Germanorum omnium damnari ejicique ;",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2555",
          "psc_text": "Pammachius ad me cujusdam schedulas misit, quae Origenis περὶ ἀρχῶν interpretata volumina continerent, imo vitiata; hoc magnopere postulans, ut Graecam veritatem Latina servaret translatio, et in utramque partem seu bene, seu male dixisset ille, qui scripsit, absque interpretis patrocinio, Romana lingua cognosceret. Feci ut voluit, misique ei libros, quos cum legisset, exhorruit, et reclusit scrinio, ne prolati in vulgus, multorum animos vulnerarent. A quodam fratre qui habebat zelum Dei, sed non secundum scientiam, rogatus ut traderet ad legendum, quasi statim reddituro, propter angustiam temporis, fraudem non potuit suspicari. Qui acceperat legendos, adhibitis notariis opus omne descripsit, et multo celerius quam promiserat, codicem reddidit. Eademque temeritate, et (ut levius dicam) ineptia, quod male surripuerat, pejus aliis credidit. Et quia difficile grandes libri de 917 rebus mysticis disputantes, notarum possunt servare compendia, praesertim qui furtim celeriterque dictantur; ita in illis confusa sunt omnia, ut et ordine in plerisque, et sensu careant. Quamobrem",
          "candidate_score": 0.653672,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_16_18",
          "bdc_text": "Sed exitus declarabit , qui , qualis qualis fuerit , vobis cito innotescet , si non aliunde , tibi certe ex me . Interim phanaticorum illorum rebellium postulata accipito . Primum erat pontificem Romanum in locum restitui cum suis et legibus et erroribus de purgatorio , de cultu sanctorum , de peregrinatione ad divorum imagines , de septem sacramentis ed sacramentalibus ;",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2303",
          "psc_text": "cum dixisset, insufflavit, et dixit eis: Accipite Spiritum Sanctum: quorum remiseritis peccata, remittuntur eis, et quorum retinueritis, retenta erunt (Joan. 20. 21. et seqq). Prima igitur die resurrectionis, acceperunt Spiritus Sancti gratiam, qua peccata dimitterent, et baptizarent, et filios Dei facerent, et spiritum adoptionis credentibus largirentur: ipso Salvatore dicente: « Quorum remiseritis peccata, remittuntur eis; et quorum retinueritis, retenta erunt » Die autem Pentecostes eis amplius repromissum est, ut baptizarentur Spiritu Sancto, et induerentur virtute ex alto, qua Christi Evangelium cunctis gentibus praedicarent, juxta illud, quod in sexagesimo septimo Psalmo legimus: Donus dabit verbum evangelizantibus virtute multa; ut haberent operationem virtutum, et gratiam sanitatum; et praedicaturi multis gentibus, acciperent genera linguarum: ut jam tunc nosceretur, qui Apostolorum, quibus deberent gentibus nuntiare. Denique Apostolus Paulus, qui de Jerusalem usque ad Illyricum praedicavit, et inde per Romam ad Hispaniam ire festinat (Rom. 15), gratias agit Deo, quod cunctis Apostolis magis linguis loquatur",
          "candidate_score": 0.652767,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_15",
          "bdc_text": "Nam denuo principis mandato in consilium episcopi et viri doctiores convenimus , de ecclesiasticarum rerum constitutione tractaturi , in quo liberius omnia agimus quam unquam antea , et maiore ( ut spero ) cum fructu peragemus .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2033",
          "psc_text": "potuimus? Sed per gratiam Domini nostri Jesu Christi credimus salvari, quemadmodum et illi. Tacuit autem omnis multitudo, et in sententiam ejus Jacobus Apostolus, et omnes simul Presbyteri transierunt. 8. Haec non debent molesta esse lectori, sed et mihi et illi utilia, ut probemus ante Apostolum Paulum non ignorasse Petrum imo principem hujus esse [al. fuisse ] decreti, Legem post Evangelium non esse servandam. Denique tantae auctoritatis Petrus fuit, ut Paulus in epistola sua scripserit: Deinde post annos tres veni Jerosolymam videre Petrum, et mansi apud eum diebus quindecim (Gal. 1. 18) . Rursumque in consequentibus: Post annos quatuordecim ascendi iterum Jerosolymam cum Barnaba, assumpto et Tito. Ascendi autem secundum revelationem, et exposui cum eis Evangelium quod praedico in gentibus (Gal. 2. 1) , ostendens 743 se non habuisse securitatem praedicandi Evangelii, nisi Petri et caeterorum Apostolorum qui cum eo erant, fuisset sententia roboratus. Statimque sequitur: Separatim autem his, qui videbantur",
          "candidate_score": 0.632337,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_7",
          "bdc_text": "Quos cum ad nutum paratos et dicto audientes invenisset , et ex illis rursus vix centesimum quenque delegit , reliquis cum gratia domum remissis .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2395",
          "psc_text": "ad judicandum venerat; sed ad salvandum, non in potestate, sed in humilitate, non in Patris gloria, sed in hominis vilitate, increpat eos, quod non meminerint doctrinae suae, et bonitatis Evangelicae, in qua dixerat: Qui te percusserit in maxillam, praebe ei et alteram (Matth. 5. 39) : Et, Diligite inimicos vestros (Luc. 6. 35) . CAP. VI.--Alteram de Evangelio Lucae (Cap. 16. v. 1. et sqq.) quaestiunculam proposuisti: quis sit villicus iniquitatis, qui Domini voce laudatus est. Cujus cum vellem scire rationem, et de quo fonte processerit, revolvi volumen Evangelicum, et inter caetera reperi; quod appropinquantibus Salvatori publicanis, et peccatoribus, ut audirent eum, murmurabant Pharisaei et Scribae, dicentes: Quare iste peccatores suscipit, et comedit cum eis (Luc. 15. 2) ? Qui locutus est eis parabolam centum ovium, et unius perditae, quae inventa pastoris humeris reportata est. Et cur esset 864 proposita, statim intulit: Dico vobis, sic erit gaudium in coelo super",
          "candidate_score": 0.629798,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_6",
          "bdc_text": "Contra quem rex strenuissimus initio ingentem ac vix credibilem exercitum paucorum dierum spacio conscripserat , nempe ducentorum millium hominum , non quod opus esse sibi tantis copiis putaret , sed ut reliquorum subditorum suorum animos exploraret .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1440",
          "psc_text": "experti sumus. Qui scorpionibus caedit; et lumbis patris habere se putat digitos grossiores, cito regnum mansueti David dissipat (3. Reg 12). Certe Romanus populus, ne in rege quidem 515 superbiam tulit. Dux ille Israelitici exercitus, qui decem plagis affixerat Aegyptum, et ad cujus imperium coelum et terra et maria serviebant, inter cunctos homines, quos tunc terra generavit, mansuetissimus praedicatur. Et ideo per quadraginta annos obtinuit principatum, quia potestatis superbiam lenitate et mansuetudine temperabat. Lapidabatur a populo, et pro lapidantibus rogabat; quin potius deleri ipse vult de libro Dei, ne commissus sibi grex pereat. Cupiebat enim illum imitari Pastorem, quem sciebat etiam errantes oves suis humeris portaturum. Pastor, inquit, bonus ponit animam suam pro ovibus suis (Joan. 10. 11) . Boni quippe pastoris discipulus optat anathema esse pro fratribus suis (Rom. 9. 4), atque cognatis, qui sunt Israelitae secundum carnem. Et si ille perire cupit, ne perditi pereant: quanto magis bonis",
          "candidate_score": 0.625758,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_9",
          "bdc_text": "Supplices itaque facti veniam omnes facile impetrarunt , exceptis paucis , qui ad exemplum supplicia crucibus luerunt .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_342",
          "psc_text": "et ille pugillo mundum includens, praesepis continetur angustiis. Taceo quod usque ad triginta annos ignobilis, parentum paupertate contentus est: verberatur, et tacet: crucifigitur, et pro crucifigentibus deprecatur. « Quid igitur retribuam Domino pro omnibus quae retribuit mihi? Calicem salutaris accipiam, et nomen Domini invocabo. 124 Pretiosa est in conspectu Domini, mors Sanctorum ejus » (Psal. 115. 4. 5. 6). Haec est sola DIGNA RETRIBUTIO, cum sanguis sanguine compensatur; et redempti cruore Christi, pro redemptore libenter occumbimus. Quis sanctorum sine certamine coronatus est? Abel justus occiditur; Abraham uxorem periclitatur amittere. Et ne in immensum volumen extendam, quaere et invenies singulos adversa perpessos. Solus in deliciis Salomon fuit, et forsitan ideo corruit. « Quem enim diligit Dominus, corripit [al. flagellat ]. Castigat autem omnem filium quem recipit » (Prov. 3. 12). Nonne melius est brevi tempore dimicare, ferre vallum, arma sumere, lassescere sub lorica, et postea gaudere victorem, quam impatientia unius horae",
          "candidate_score": 0.621851,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_5",
          "bdc_text": "Ex his tribus hominum generibus conflatus est ille nefarius et Catilinarius exercitus , qui patrie ferrum ac faces inferre nitebatur .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2550",
          "psc_text": "gremio suo, non pro gloria, sed pro salute pugnare? imo ne pugnare quidem, sed auro et cuncta supellectile vitam redimere? Quod non vitio Principum, qui vel religiosissimi sunt, sed scelere semibarbari accidit proditoris, qui nostris contra nos opibus armavit inimicos. Aeterno quondam dedecore Romanum laborabat imperium, quod Gallis cuncta vastantibus, fusoque apud Alliam exercitu, Romam Brennus intravit. Nec pristinam poterat abolere ignominiam, donec et Gallias, genitale Gallorum solum, et Gallograeciam, in qua consederant Orientis Occidentisque victores, suo imperio subjugasset. Hannibal, de Hispaniae finibus orta tempestas, cum vastasset 915 Italiam, vidit urbem, nec ausus est obsidere. Pyrrhum tanta tenuit Romani nominis reverentia, ut deletis omnibus, e propinquo recederet loco: nec audebat victor aspicere, quam regum didicerat civitatem. Et tamen pro hac injuria (non enim dicam superbia) quae bonos exitus habuit, alter toto orbe fugitivus, tandem Bithyniae mortem veneno reperit; alter reversus in patriam, in suo regno occubuit; et utriusque provinciae populi",
          "candidate_score": 0.58803,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 4,
      "cf_id": "cf013",
      "work_id": "073_Athanasius-Alexandrinus_-Evagrius-Antiochensis_Vita-B.-Antonii-abbatis",
      "max_score": 0.717384,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_4_6",
          "bdc_text": "Siquidem sacerdotes indocti monachique , non mundo , ut oportebat , sed Deo potius mortui , qui ex tenebris et ignorantiis hominum opime ac plane βασιλιχῶς vivebant , quum viderent tanta exoriente luce regnum questumque sibi non tam decrescere quam prorsus evanescere , illi huic malo primi classicum insonuere , ad quod facile aures arrexerunt multi , qui ad ollas carnium Aegyptiacarum animos reflexerunt quique fastidio verbi Dei , sincerissimo tritico , ad glandes et suillam pastum , cui semel insueverant , magis aspirabant , Accessit ad illos barbarum quoddam atque efferum hominum genus , qui agriculturam et ceteras omnes pacis bonas artes ingnorant et aversantur quique a divinarum rerum cognitione usque eo sunt alieni , ut nec de huminanitate ac civilitate mansuetiore aliquid audire sustineant , quales habet Anglia populos aliquot , quos rectius , opinor , populatores dixerim , ia ultimis suis partibus ad Scotiae confinium , qui cum vicinis utrinque gentibus perpetua bella ac latrocinia antiquo more exercitant et solis rapinis ac praedis inde conquisitis victitant . Ex his tribus hominum generibus conflatus est ille nefarius et Catilinarius exercitus , qui patrie ferrum ac faces inferre nitebatur . Contra quem rex strenuissimus initio ingentem ac vix credibilem exercitum paucorum dierum spacio conscripserat , nempe ducentorum millium hominum , non quod opus esse sibi tantis copiis putaret , sed ut reliquorum subditorum suorum animos exploraret .",
          "psc_chunk_id": "073_Athanasius-Alexandrinus_-Evagrius-Antiochensis_Vita-B.-Antonii-abbatis_window_79",
          "psc_text": "Postquam Antonius dicendi finem fecit, laetantibus cunctis, in aliis virtutis cupido exardescebat, in aliis infirma refovebatur fides, ex aliorum mentibus falsae opiniones pellebantur, ex aliorum sensibus inanium terrorum pellebatur accensio: simulque universi, cum jam daemonum insidias contemnerent, mirabantur in Antonio tantam gratiam spirituum discernendorum, quam Domino tribuente perceperat. CAP. XXI.--Erant igitur in monte monasteria tanquam tabernacula, plena divinis choris psallentium, legentium, orantium: tantumque jejunandi et vigiliarum ardorem cunctorum mentibus sermo ejus afflaverat, ut futurae spei aviditate, ad charitatem mutuam et misericordias indigentibus exhibendas jugi studio laborarent, qui infinitam regionem quamdam, et oppidum a mundana conversatione sejunctum, plenum pietatis et justitiae videbantur incolere. Quis tantum monachorum agmen aspiciens, quis virilem illum concordiae coetum cernens, in quo nullus nocens, nulla detractio susurronis, sed multitudo abstinentium et certamen officiorum erat, non in hanc statim erumperet vocem: Quam bonae domus tuae, Jacob! tabernacula tua, Israel, tanquam nemora obumbrantia, tanquam paradisus super fluvios, tanquam tabernacula",
          "candidate_score": 0.717384,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_21",
          "bdc_text": "postremo me et episcopos Vigorniensem , Rochestrensem , Sarisburiensem , breviter et omnes , quos evangelio favisse prae ceteris arbitrabantur , ad suplicium expetebant , ut hęreticos condemnandos , quorum tamen nullum unquam concionantem audiere .",
          "psc_chunk_id": "073_Athanasius-Alexandrinus_-Evagrius-Antiochensis_Vita-B.-Antonii-abbatis_window_51",
          "psc_text": "a Domino concessam, et Scripturarum praecepta vitalia, a diabolo vivendi capere consilia, qui suum deserens ordinem, sacrum Christi temeravit imperium. Propterea etiam Dominus eum de Scripturis loquentem jubebat tacere, quia peccatori dicit Deus: Quare tu enarras justitias meas, et assumis testamentum meum per os tuum (Psal. XLIX)? Omnia daemones simulant, colloquuntur saepe cum fratribus, saepe cum turba inconditos excitant sonitus, manus apprehendunt, sibilant, insipienter cachinnant, ut vel in puncto peccati Christianum pectus introeant. Cumque ab universis fuerint repulsi, ad extremum debilitatem suam lamentatione testantur. Et Dominus quidem quasi Deus, et suae conscius majestatis, obmutescere his imperabat; nos autem vestigiis sanctorum inhaerentes, eamdem gradiamur viam, qui memoratas subtilius fallacias pervidentes, canebant: Cum consisteret adversum me peccator, obmutui, et humiliatus sum, et silui a bonis (Psal. XXXVIII). Et iterum: Ego vero tanquam surdus non audiebam, et sicut mutus non aperiens os suum; et factus sum ut homo non audiens (Psal. XXXVII). Christus",
          "candidate_score": 0.665541,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 5,
      "cf_id": "cf021",
      "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae",
      "max_score": 0.716994,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_3_5",
          "bdc_text": "tumultuatum fuisse apud nos ob doctrinam evangelicam postliminio reducendam - sic enim scribis - , cum contra verum sit ob eam repellendam totum eum terriculosiorem quam periculosiorem tumultum fuisse exortum . Siquidem sacerdotes indocti monachique , non mundo , ut oportebat , sed Deo potius mortui , qui ex tenebris et ignorantiis hominum opime ac plane βασιλιχῶς vivebant , quum viderent tanta exoriente luce regnum questumque sibi non tam decrescere quam prorsus evanescere , illi huic malo primi classicum insonuere , ad quod facile aures arrexerunt multi , qui ad ollas carnium Aegyptiacarum animos reflexerunt quique fastidio verbi Dei , sincerissimo tritico , ad glandes et suillam pastum , cui semel insueverant , magis aspirabant , Accessit ad illos barbarum quoddam atque efferum hominum genus , qui agriculturam et ceteras omnes pacis bonas artes ingnorant et aversantur quique a divinarum rerum cognitione usque eo sunt alieni , ut nec de huminanitate ac civilitate mansuetiore aliquid audire sustineant , quales habet Anglia populos aliquot , quos rectius , opinor , populatores dixerim , ia ultimis suis partibus ad Scotiae confinium , qui cum vicinis utrinque gentibus perpetua bella ac latrocinia antiquo more exercitant et solis rapinis ac praedis inde conquisitis victitant . Ex his tribus hominum generibus conflatus est ille nefarius et Catilinarius exercitus , qui patrie ferrum ac faces inferre nitebatur .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1443",
          "psc_text": "Libris conscripta legerent vel audirent, nunc saltem credere debent cum compleri jam vident; ut de his tum magnis pressuris tanquam in torculari Domini Dei nostri, sicut amurca infidelium murmurantium et blasphemantium fluit, ita oleum quoque fidelium confitentium et orantium exprimi et liquari non cesset. Illis enim qui contra christianam fidem querelas impias jactare non quiescunt, dicentes quod antequam ista doctrina per mundum praedicaretur, tanta mala non patiebatur genus humanum, facile est ex Evangelio respondere; Dominus enim dicit: Servus nesciens voluntatem domini sui, et faciens digna plagis, vapulabit paucas; servus autem sciens voluntatem domini sui, et faciens digna plagis, vapulabit multas (Luc. XII, 47, 48). Quid ergo mirum, si christianis temporibus iste mundus, tanquam servus jam sciens voluntatem Domini sui, et faciens digna plagis, vapulat multas? Attendunt quanta celeritate Evangelium praedicatur, et non attendunt quanta perversitate contemnitur. Servi autem Dei humiles et sancti, qui dupliciter mala temporalia patiuntur, quia et ab",
          "candidate_score": 0.716994,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_3_5",
          "bdc_text": "tumultuatum fuisse apud nos ob doctrinam evangelicam postliminio reducendam - sic enim scribis - , cum contra verum sit ob eam repellendam totum eum terriculosiorem quam periculosiorem tumultum fuisse exortum . Siquidem sacerdotes indocti monachique , non mundo , ut oportebat , sed Deo potius mortui , qui ex tenebris et ignorantiis hominum opime ac plane βασιλιχῶς vivebant , quum viderent tanta exoriente luce regnum questumque sibi non tam decrescere quam prorsus evanescere , illi huic malo primi classicum insonuere , ad quod facile aures arrexerunt multi , qui ad ollas carnium Aegyptiacarum animos reflexerunt quique fastidio verbi Dei , sincerissimo tritico , ad glandes et suillam pastum , cui semel insueverant , magis aspirabant , Accessit ad illos barbarum quoddam atque efferum hominum genus , qui agriculturam et ceteras omnes pacis bonas artes ingnorant et aversantur quique a divinarum rerum cognitione usque eo sunt alieni , ut nec de huminanitate ac civilitate mansuetiore aliquid audire sustineant , quales habet Anglia populos aliquot , quos rectius , opinor , populatores dixerim , ia ultimis suis partibus ad Scotiae confinium , qui cum vicinis utrinque gentibus perpetua bella ac latrocinia antiquo more exercitant et solis rapinis ac praedis inde conquisitis victitant . Ex his tribus hominum generibus conflatus est ille nefarius et Catilinarius exercitus , qui patrie ferrum ac faces inferre nitebatur .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1096",
          "psc_text": "Lege enim quid de Petro scripserit Paulus, et quid inde etiam senserit Cyprianus; et non tibi displiceat Ecclesiae mansuetudo, quae membra Christi dispersa colligit, non collecta dispergit: quanquam et illi, qui tunc firmissimi fuerunt, et verba haereticorum insidiosa intelligere potuerunt, pauci quidem in comparatione caeterorum, sed tamen etiam ipsi quidam pro fide fortiter exsulabant, quidam toto orbe latitabant. Ac sic Ecclesia quae per omnes gentes crescit, in frumentis dominicis conservata est, et usque in finem, donec omnino gentes omnes, etiam barbaras teneat, conservabitur. Ipsa est enim Ecclesia in bono semine quod seminavit Filius hominis, et usque ad messem crescere inter zizania, praenuntiavit. Ager autem mundus est, messis finis est saeculi (Matth. XIII, 24-39). 32. Hilarius ergo decem provinciarum Asianarum aut zizania non triticum arguebat, aut ipsum etiam triticum quod defectu quodam periclitabatur, quanto vehementius, tanto utilius arguendum putabat. Habent enim etiam Scripturae canonicae hunc arguendi morem, ut tanquam omnibus dicatur,",
          "candidate_score": 0.710653,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_4_6",
          "bdc_text": "Siquidem sacerdotes indocti monachique , non mundo , ut oportebat , sed Deo potius mortui , qui ex tenebris et ignorantiis hominum opime ac plane βασιλιχῶς vivebant , quum viderent tanta exoriente luce regnum questumque sibi non tam decrescere quam prorsus evanescere , illi huic malo primi classicum insonuere , ad quod facile aures arrexerunt multi , qui ad ollas carnium Aegyptiacarum animos reflexerunt quique fastidio verbi Dei , sincerissimo tritico , ad glandes et suillam pastum , cui semel insueverant , magis aspirabant , Accessit ad illos barbarum quoddam atque efferum hominum genus , qui agriculturam et ceteras omnes pacis bonas artes ingnorant et aversantur quique a divinarum rerum cognitione usque eo sunt alieni , ut nec de huminanitate ac civilitate mansuetiore aliquid audire sustineant , quales habet Anglia populos aliquot , quos rectius , opinor , populatores dixerim , ia ultimis suis partibus ad Scotiae confinium , qui cum vicinis utrinque gentibus perpetua bella ac latrocinia antiquo more exercitant et solis rapinis ac praedis inde conquisitis victitant . Ex his tribus hominum generibus conflatus est ille nefarius et Catilinarius exercitus , qui patrie ferrum ac faces inferre nitebatur . Contra quem rex strenuissimus initio ingentem ac vix credibilem exercitum paucorum dierum spacio conscripserat , nempe ducentorum millium hominum , non quod opus esse sibi tantis copiis putaret , sed ut reliquorum subditorum suorum animos exploraret .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1096",
          "psc_text": "Lege enim quid de Petro scripserit Paulus, et quid inde etiam senserit Cyprianus; et non tibi displiceat Ecclesiae mansuetudo, quae membra Christi dispersa colligit, non collecta dispergit: quanquam et illi, qui tunc firmissimi fuerunt, et verba haereticorum insidiosa intelligere potuerunt, pauci quidem in comparatione caeterorum, sed tamen etiam ipsi quidam pro fide fortiter exsulabant, quidam toto orbe latitabant. Ac sic Ecclesia quae per omnes gentes crescit, in frumentis dominicis conservata est, et usque in finem, donec omnino gentes omnes, etiam barbaras teneat, conservabitur. Ipsa est enim Ecclesia in bono semine quod seminavit Filius hominis, et usque ad messem crescere inter zizania, praenuntiavit. Ager autem mundus est, messis finis est saeculi (Matth. XIII, 24-39). 32. Hilarius ergo decem provinciarum Asianarum aut zizania non triticum arguebat, aut ipsum etiam triticum quod defectu quodam periclitabatur, quanto vehementius, tanto utilius arguendum putabat. Habent enim etiam Scripturae canonicae hunc arguendi morem, ut tanquam omnibus dicatur,",
          "candidate_score": 0.706657,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_0_2",
          "bdc_text": "Archiepiscopi Cantuariensis ad Hainrichum Bullingerum epistola . Superest , ut ego vicissim ad te de rebus nostratibus aliqua recenseam , quae tametsi fama loquax iam pridem ad vos difflaverit , ex me tamen , ut arbitror , certiora resciscere gaudebis . Hic vero illud inprimis admirari succurrit , tu ne aliquid scripseris , quam ipse senseris et ab aliis acceperis , an et ita revera acceperis ;",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3318",
          "psc_text": "Quod autem quibus simul scripsisti, tunc non eramus simul, ideo factum est ut singulorum singulas, non unam amborum epistolam sumeres. A me quippe digressus est perlator hujus per venerabilem fratrem et coepiscopum meum Alypium, qui tuae Sanctitati aliam rescriberet, transiturus; ad quem etiam ipsas, quas ego jam legerem, litteras tuas ipse portavit. Quae nos quanta laetitia perfuderint, quid homo nitatur loqui quod non potest eloqui? nec teipsum satis nosse arbitror, sed nobis crede, quantum boni feceris talia nobis scripta mittendo. Sicut enim tu testis es animi tui, ita nos nostri, quemadmodum sit affectus illarum sinceritate luculentissima litterarum. Si enim brevissimam epistolam tuam, quam de hac ipsa re ad beatissimum senem Aurelium per Leonem acolythum direxisti, exsultanti alacritate descripsimus, et quibus poteramus magno studio legebamus, ubi nobis exposuisti quid de illo perniciosissimo dogmate, vel quid contra de gratia Dei, quam pusillis magnisque largitur, cui est illud inimicissimum, sentias: quanta nos putas",
          "candidate_score": 0.688846,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_0_2",
          "bdc_text": "Archiepiscopi Cantuariensis ad Hainrichum Bullingerum epistola . Superest , ut ego vicissim ad te de rebus nostratibus aliqua recenseam , quae tametsi fama loquax iam pridem ad vos difflaverit , ex me tamen , ut arbitror , certiora resciscere gaudebis . Hic vero illud inprimis admirari succurrit , tu ne aliquid scripseris , quam ipse senseris et ab aliis acceperis , an et ita revera acceperis ;",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2635",
          "psc_text": "mihi accidat difficillimum est; sed non opinor tibi hoc placere. Non ergo debui alia interrumpere cum tua supervenissent, sicut nec tua, si alia rursus irruerint; et tamen servare hanc justitiam non sinor. Nam ecce ut tibi haec ipsa rescriberem, quibus id admonerem, intermisi quae agebam, et animum meum ad hanc epistolam ab alia magna intentione detorsi. 2. Facile autem fuit hanc excusationem, ut arbitror, non iniquam, litteris inditam tibi remittere; respondere autem inquisitionibus tuis non ita facile est: et puto in ipsis opusculis quae me nunc intentissimum detinent, non defutura quaedam loca, ubi haec ipsa expediam quae requiris, si Dominus faverit. Jam etiam ex iis quaestionibus quas modo misisti, multa soluta sunt in eis libris quos nondum edidi, sive de Trinitate, sive de Genesi. Quanquam et illa si relegas quae tibi jamdiu nota sunt, vel, nisi fallor, fuerunt, quia ea fortasse oblitus es quae te conferente mecum ac sermocinante conscripsi,",
          "candidate_score": 0.67514,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_0_2",
          "bdc_text": "Archiepiscopi Cantuariensis ad Hainrichum Bullingerum epistola . Superest , ut ego vicissim ad te de rebus nostratibus aliqua recenseam , quae tametsi fama loquax iam pridem ad vos difflaverit , ex me tamen , ut arbitror , certiora resciscere gaudebis . Hic vero illud inprimis admirari succurrit , tu ne aliquid scripseris , quam ipse senseris et ab aliis acceperis , an et ita revera acceperis ;",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2847",
          "psc_text": "nostra studia cessarent, et, juxta Appium, canina exerceretur facundia. Itaque duobus libellis tuis, quos meo nomini dedicasti, eruditissimis et omni eloquentiae splendore fulgentibus, ad tempus respondere non potui: non quo quidquam in illis reprehendendum putem; sed quia juxta beatum Apostolum, « Unusquisque in suo sensu abundet; alius quidem sic, alius autem sic » (Rom. XIV, 5). Certe, quidquid dici potuit, et sublimi ingenio de Scripturarum sanctarum hauriri fontibus, a te positum atque dissertum est. Sed, quaeso Reverentiam tuam, parumper patiaris me tuum laudare ingenium. Nos enim inter nos eruditionis causa disserimus. Caeterum aemuli, et maxime haeretici, si diversas inter nos sententias viderint, de animi calumniabuntur rancore descendere. Mihi autem decretum est te amare, te suspicere, colere, mirari, tuaque dicta quasi mea defendere. Certe et in dialogo, quem nuper edidi (Lib. 3 adversus Pelagianos), tuae Beatitudinis, ut dignum fuerat, recordatus sum: magisque demus operam, ut perniciosissima haeresis de ecclesiis auferatur, quae",
          "candidate_score": 0.670423,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_12",
          "bdc_text": "Et proceres , qui ante tardi ad credendum et , ut ita dicam , gravicordes erant , iam erectiores ad audiendum et in omnibus aequiores ac secundiores esse ceperunt .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4251",
          "psc_text": "Scriptura nos admonet, dicens: Sit omnis homo velox ad audiendum, tardus autem ad loquendum (Jacobi I, 19): et ille in Psalmo ait, Auditui meo dabis exsultationem et laetitiam; continuoque subjecit, Et exsultabunt ossa humiliata (Psal. L, 10). Vidit enim in audiendo facillime servari humilitatem, quae difficilis est in docendo; quoniam necesse est ut doctor habeat superiorem locum, ubi laboriosum est obtinere ne subrepat elatio. 3. Videsne quemadmodum periclitemur a quibus hoc exspectatur, ut non solum doctores simus, verum etiam cum simus homines, divina doceamus? Sed laborum periculorumque nostrorum singulare est solatium, cum ita proficitis, ut illo perveniatis ubi nullius hominis doctoris egeatis. Isto autem periculo non tantum nos; nam ad illum de quo dicturus sum, quid sumus nos? non ergo nos tantum periculo isto, sed etiam ille Doctor Gentium periclitatum se esse testatur, cum dicit: Ne magnitudine revelationum mearum extollar, datus est mihi stimulus carnis (II Cor. XII, 7) etc.",
          "candidate_score": 0.668641,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_22_24",
          "bdc_text": "Haec sunt , quae in praesentia ad te scribenda duxi . Vos vestris ad Deum precibus nos summo conamine discrimeneque certantes adiuvate . Et tu bene vale .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573",
          "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,",
          "candidate_score": 0.666885,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_1_3",
          "bdc_text": "Superest , ut ego vicissim ad te de rebus nostratibus aliqua recenseam , quae tametsi fama loquax iam pridem ad vos difflaverit , ex me tamen , ut arbitror , certiora resciscere gaudebis . Hic vero illud inprimis admirari succurrit , tu ne aliquid scripseris , quam ipse senseris et ab aliis acceperis , an et ita revera acceperis ; tumultuatum fuisse apud nos ob doctrinam evangelicam postliminio reducendam - sic enim scribis - , cum contra verum sit ob eam repellendam totum eum terriculosiorem quam periculosiorem tumultum fuisse exortum .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3318",
          "psc_text": "Quod autem quibus simul scripsisti, tunc non eramus simul, ideo factum est ut singulorum singulas, non unam amborum epistolam sumeres. A me quippe digressus est perlator hujus per venerabilem fratrem et coepiscopum meum Alypium, qui tuae Sanctitati aliam rescriberet, transiturus; ad quem etiam ipsas, quas ego jam legerem, litteras tuas ipse portavit. Quae nos quanta laetitia perfuderint, quid homo nitatur loqui quod non potest eloqui? nec teipsum satis nosse arbitror, sed nobis crede, quantum boni feceris talia nobis scripta mittendo. Sicut enim tu testis es animi tui, ita nos nostri, quemadmodum sit affectus illarum sinceritate luculentissima litterarum. Si enim brevissimam epistolam tuam, quam de hac ipsa re ad beatissimum senem Aurelium per Leonem acolythum direxisti, exsultanti alacritate descripsimus, et quibus poteramus magno studio legebamus, ubi nobis exposuisti quid de illo perniciosissimo dogmate, vel quid contra de gratia Dei, quam pusillis magnisque largitur, cui est illud inimicissimum, sentias: quanta nos putas",
          "candidate_score": 0.666709,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_0_2",
          "bdc_text": "Archiepiscopi Cantuariensis ad Hainrichum Bullingerum epistola . Superest , ut ego vicissim ad te de rebus nostratibus aliqua recenseam , quae tametsi fama loquax iam pridem ad vos difflaverit , ex me tamen , ut arbitror , certiora resciscere gaudebis . Hic vero illud inprimis admirari succurrit , tu ne aliquid scripseris , quam ipse senseris et ab aliis acceperis , an et ita revera acceperis ;",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3587",
          "psc_text": "et omni eloquentiae splendore fulgentibus, ad tempus respondere non potui, non quod quidquam in illis reprehendendum putem; sed quia juxta beatum Apostolum, « Unusquisque in suo sensu abundat; alius quidem sic, alius autem sic » (Rom. XIV, 5). Certe quidquid dici potuit, et sublimi ingenio de Scripturarum sanctarum hauriri fontibus, a te positum atque dissertum est. Sed quaeso Reverentiam tuam, parum perpatiaris me tuum laudare ingenium. Nos enim inter nos eruditionis causa disserimus. Caeterum aemuli, et maxime haeretici, si diversas inter nos sententias viderint, de animi calumniabuntur rancore descendere. Mihi autem decretum est te amare, suscipere,, colere, mirari, tuaque dicta quasi mea defendere. Certe et in dialogo quem nuper edidi, Beatitudinis tuae, ut dignum fuerat, recordatus sum: magisque demus operam, ut perniciosissima haeresis de Ecclesiis auferatur, quae semper simulat poenitentiam ut docendi in Ecclesiis habeat facultatem; ne, si aperta se luce prodiderit, foras expulsa moriatur. CAPUT II. 4. Cernis nempe,",
          "candidate_score": 0.665923,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_10_12",
          "bdc_text": "Sic igitur confectum est bellum hoc , ut plane , quantumvis repugnante rei natura , iuxta verbi ἔτυμον res bella dici possit , si eventum eius spectes , quem ipse mecum considerans eius primis authoribus adeo non irascor , ut gratias etiam agerem , nisi gratiam omnem Deo debere scirem , qui consilia illorum prava in exitum diversissimum convertit . Nam pacatis ac triumphatis rebellibus principis ipsius animus in evangelii favorem fortius ac serio magis quam antea nunquam propondere videtur . Et proceres , qui ante tardi ad credendum et , ut ita dicam , gravicordes erant , iam erectiores ad audiendum et in omnibus aequiores ac secundiores esse ceperunt .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2795",
          "psc_text": "melius posse novit tua Dilectio, per Dominum obsecro ut id nobiscum communicare digneris. EPISTOLA CLXVIII. Timasius et Jacobus Augustino, gratias agentes pro scripto ipsis libro de Natura et Gratia, adversus libellum Pelagii, naturam non sine gratiae invidia defendentis. Domino vere beatissimo, et merito venerabili patri episcopo AUGUSTINO, TIMASIUS et JACOBUS, in Domino salutem. Ita nos refecit et recreavit gratia Dei, ministrata per verbum tuum, ut prorsus germani dicamus, « Misit verbum suum, et sanavit eos » (Psal. CVI, 20), domine beatissime, et merito venerabilis pater. Sane ea diligentia ventilasse Sanctitatem tuam textum ejusdem libelli reperimus, ut ad singulos apices responsa reddita stupeamus, sive in his quae refutare, detestari, aut fugere deceat christianum; sive in illis in quibus non satis invenitur errasse, quamvis nescio qua calliditate, in ipsis quoque gratiam Dei credidit supprimendam. Sed unum est quod nos in tanto beneficio afficit, quia tarde hoc tam praeclarum gratiae Dei munus effulsit:",
          "candidate_score": 0.665894,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_0_2",
          "bdc_text": "Archiepiscopi Cantuariensis ad Hainrichum Bullingerum epistola . Superest , ut ego vicissim ad te de rebus nostratibus aliqua recenseam , quae tametsi fama loquax iam pridem ad vos difflaverit , ex me tamen , ut arbitror , certiora resciscere gaudebis . Hic vero illud inprimis admirari succurrit , tu ne aliquid scripseris , quam ipse senseris et ab aliis acceperis , an et ita revera acceperis ;",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3574",
          "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbe sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis; quam sit domus tua requies solatiumque",
          "candidate_score": 0.665431,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_0_2",
          "bdc_text": "Archiepiscopi Cantuariensis ad Hainrichum Bullingerum epistola . Superest , ut ego vicissim ad te de rebus nostratibus aliqua recenseam , quae tametsi fama loquax iam pridem ad vos difflaverit , ex me tamen , ut arbitror , certiora resciscere gaudebis . Hic vero illud inprimis admirari succurrit , tu ne aliquid scripseris , quam ipse senseris et ab aliis acceperis , an et ita revera acceperis ;",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2121",
          "psc_text": "sed meis, quos scripsi de Libero Arbitrio. In talibus autem quaestionibus non multum laboro: quia etsi defendi sententia mea liquida ratione non potest, mea est; non ejus auctoris cujus sensum improbare fas non est, etiam cum, eo non intellecto, hoc inde sentitur quod improbandum est. Ego proinde fateor me ex eorum numero esse conari, qui proficiendo scribunt, et scribendo proficiunt. Unde si aliquid vel incautius, vel indoctius a me positum est, quod non solum ab aliis qui videre id possunt, merito reprehendatur, verum etiam a meipso, quia et ego saltem postea videre debeo, si proficio; nec mirandum est, nec dolendum: sed potius ignoscendum atque gratulandum; non quia erratum est, sed quia improbatum. Nam nimis perverse seipsum amat qui et alios vult errare, ut error suus lateat. Quanto enim melius et utilius, ut ubi ipse erravit, alii non errent, quorum admonitu errore careat! quod si noluerit, saltem comites erroris non habeat.",
          "candidate_score": 0.664803,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_0_2",
          "bdc_text": "Archiepiscopi Cantuariensis ad Hainrichum Bullingerum epistola . Superest , ut ego vicissim ad te de rebus nostratibus aliqua recenseam , quae tametsi fama loquax iam pridem ad vos difflaverit , ex me tamen , ut arbitror , certiora resciscere gaudebis . Hic vero illud inprimis admirari succurrit , tu ne aliquid scripseris , quam ipse senseris et ab aliis acceperis , an et ita revera acceperis ;",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573",
          "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,",
          "candidate_score": 0.664367,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_10_12",
          "bdc_text": "Sic igitur confectum est bellum hoc , ut plane , quantumvis repugnante rei natura , iuxta verbi ἔτυμον res bella dici possit , si eventum eius spectes , quem ipse mecum considerans eius primis authoribus adeo non irascor , ut gratias etiam agerem , nisi gratiam omnem Deo debere scirem , qui consilia illorum prava in exitum diversissimum convertit . Nam pacatis ac triumphatis rebellibus principis ipsius animus in evangelii favorem fortius ac serio magis quam antea nunquam propondere videtur . Et proceres , qui ante tardi ad credendum et , ut ita dicam , gravicordes erant , iam erectiores ad audiendum et in omnibus aequiores ac secundiores esse ceperunt .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3320",
          "psc_text": "Deo debemus agere gratias, quam quod ejus sic defenditur gratia ab eis quibus datur, adversus eos quibus vel non datur, vel ingratum est quod datur; quia ut eis gratum sit, occulto et justo judicio Dei non datur? 2. Quapropter, domine venerabilis, et in Christi charitate suscipiende sancte frater, quamvis optime facias, cum de hac re scribis ad fratres, apud quos se illi de tua solent efferre amicitia; tamen haec cura major tibi restat, ut non solum salubri severitate plectantur qui errorem illum christiano infestissimum nomini audent garrire liberius, sed etiam ii diligentissime caveantur vigilantia pastorali, propter infirmiores et simpliciores dominicas oves, cui eum pressius quidem ac timidius, sed tamen insusurrare non sant, penetrantes domos, sicut ait Apostolus, et caetera quae sequuntur exercita impietate facientes (II Tim. III, 6, et sqq). Nec illi negligendi sunt, qui usque ad profundum silentium supprimunt timore quod sentiunt, sed tamen eamdem perversitatem sentire non desinunt.",
          "candidate_score": 0.662515,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_0_2",
          "bdc_text": "Archiepiscopi Cantuariensis ad Hainrichum Bullingerum epistola . Superest , ut ego vicissim ad te de rebus nostratibus aliqua recenseam , quae tametsi fama loquax iam pridem ad vos difflaverit , ex me tamen , ut arbitror , certiora resciscere gaudebis . Hic vero illud inprimis admirari succurrit , tu ne aliquid scripseris , quam ipse senseris et ab aliis acceperis , an et ita revera acceperis ;",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2839",
          "psc_text": "tuae, cito de hac re gaudio explebitur cor nostrum, et lingua nostra exsultatione (Psal. CXXV, 2). EPISTOLA CLXXI Excusat formam superioris epistolae ad Maximum datae. Domino beatissimo, et venerabiliter charissimo fratri et coepiscopo PEREGRINO, ALYPIUS et AUGUSTINUS, in Domino salutem. Ad honorabilem fratrem nostrum Maximum litteras dedimus, credentes eum gratanter eas suscepturum: utrum tamen aliquid profecerimus, proxima occasione, quam reperire potueris, dignare rescribere. Sciat sane prolixas epistolas ad familiarissimos nostros, non solum laicos, verum etiam episcopos, sic quomodo ista scripta est, ad eos scribere nos solere, ut et cito scribantur, et charta teneatur commodius cum leguntur, ne forte istum morem nostrum nesciens, factam sibi arbitretur injuriam. FRAGMENTUM EPISTOLAE HACTENUS INEDITAE AUGUSTINI AD MAXIMUM. In Primasii super Apocalypsim Commentariis repertum, libro secundo ad haec verba: Hos septem quin etiam gradus. .. . idem doctor amplissimus Augustinus multis memorat: ad Maximum denique scribens dicit sic: Praeceptis Dei, quae ut bene agamus accepimus",
          "candidate_score": 0.662126,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_9_11",
          "bdc_text": "Supplices itaque facti veniam omnes facile impetrarunt , exceptis paucis , qui ad exemplum supplicia crucibus luerunt . Sic igitur confectum est bellum hoc , ut plane , quantumvis repugnante rei natura , iuxta verbi ἔτυμον res bella dici possit , si eventum eius spectes , quem ipse mecum considerans eius primis authoribus adeo non irascor , ut gratias etiam agerem , nisi gratiam omnem Deo debere scirem , qui consilia illorum prava in exitum diversissimum convertit . Nam pacatis ac triumphatis rebellibus principis ipsius animus in evangelii favorem fortius ac serio magis quam antea nunquam propondere videtur .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2795",
          "psc_text": "melius posse novit tua Dilectio, per Dominum obsecro ut id nobiscum communicare digneris. EPISTOLA CLXVIII. Timasius et Jacobus Augustino, gratias agentes pro scripto ipsis libro de Natura et Gratia, adversus libellum Pelagii, naturam non sine gratiae invidia defendentis. Domino vere beatissimo, et merito venerabili patri episcopo AUGUSTINO, TIMASIUS et JACOBUS, in Domino salutem. Ita nos refecit et recreavit gratia Dei, ministrata per verbum tuum, ut prorsus germani dicamus, « Misit verbum suum, et sanavit eos » (Psal. CVI, 20), domine beatissime, et merito venerabilis pater. Sane ea diligentia ventilasse Sanctitatem tuam textum ejusdem libelli reperimus, ut ad singulos apices responsa reddita stupeamus, sive in his quae refutare, detestari, aut fugere deceat christianum; sive in illis in quibus non satis invenitur errasse, quamvis nescio qua calliditate, in ipsis quoque gratiam Dei credidit supprimendam. Sed unum est quod nos in tanto beneficio afficit, quia tarde hoc tam praeclarum gratiae Dei munus effulsit:",
          "candidate_score": 0.660589,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_9_11",
          "bdc_text": "Supplices itaque facti veniam omnes facile impetrarunt , exceptis paucis , qui ad exemplum supplicia crucibus luerunt . Sic igitur confectum est bellum hoc , ut plane , quantumvis repugnante rei natura , iuxta verbi ἔτυμον res bella dici possit , si eventum eius spectes , quem ipse mecum considerans eius primis authoribus adeo non irascor , ut gratias etiam agerem , nisi gratiam omnem Deo debere scirem , qui consilia illorum prava in exitum diversissimum convertit . Nam pacatis ac triumphatis rebellibus principis ipsius animus in evangelii favorem fortius ac serio magis quam antea nunquam propondere videtur .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3156",
          "psc_text": "Non ego autem, sed gratia Dei mecum: non quia ipse nihil boni agebat, sed quia nihil ageret, si illa non adjuvaret? Quanquam illa possibilitas liberi arbitrii tam in bonum quam in malum ex aequa lancis perpensione nec huic facilitati locum relinquit, quam saltem videtur esse confessus dicendo, Facilius possunt implere per gratiam, facilius impletur per gratiam bonum, facillime autem sine gratia fit malum: profecto ista possibilitas non aequa lance perpenditur. CAPUT XI. 37. Sed quid plura? Non solum ad istos vitandos cauti esse debemus, verum etiam ad docendos vel monendos, si patiantur, pigrescere non debemus. Plus eis tamen sine dubitatione praestamus, si ut corrigantur oremus, ne cum tantis ingeniis vel pereant, vel alios perdant praesumptione damnabili: quia zelum Dei habent, sed non secundum scientiam; id est, justitiam quae a Deo est ignorantes, et suam volentes constituere, justitiae Dei non sunt subjecti (Rom. X, 2, 3). Quibus utique, quoniam christiani appellantur,",
          "candidate_score": 0.660283,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_23_25",
          "bdc_text": "Vos vestris ad Deum precibus nos summo conamine discrimeneque certantes adiuvate . Et tu bene vale . Datum Lambethę , in suburbio Londoniensi , III die aprilis MDXXXVII .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_623",
          "psc_text": "dicentes: Digitus Dei est hic. 30. Exodum lege, et vide ubi Pascha celebraverunt, post quot dies data sit Lex. Loquitur Deus ad Moysen in eremo Sina die primo mensis tertii. Nota ergo unum diem ex ingressu ipsius tertii mensis, et vide quid dicat inter caetera: Descende, inquit, testare populo, et purifica illos hodie et cras, et lavent vestimenta sua, et sint parati in diem tertium. Tertia enim die descendet Dominus in montem Sina coram omni populo (Id. XIX, 10, 11): tunc data est Lex tertio scilicet die tertii mensis. Numera itaque a quartodecimo primi mensis die, quo factum est Pascha, usque ad diem tertium tertii mensis, et invenies decem et septem dies primi mensis, triginta secundi, tres tertii, qui fiunt quinquaginta. Lex in arca est sanctificatio in corpore Domini, per cujus resurrectionem nobis requies futura promittitur, ad quam percipiendam Spiritu sancto charitas inspiratur. Spiritus autem nondum erat datus, quia Jesus",
          "candidate_score": 0.65298,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_25",
          "bdc_text": "Datum Lambethę , in suburbio Londoniensi , III die aprilis MDXXXVII .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_623",
          "psc_text": "dicentes: Digitus Dei est hic. 30. Exodum lege, et vide ubi Pascha celebraverunt, post quot dies data sit Lex. Loquitur Deus ad Moysen in eremo Sina die primo mensis tertii. Nota ergo unum diem ex ingressu ipsius tertii mensis, et vide quid dicat inter caetera: Descende, inquit, testare populo, et purifica illos hodie et cras, et lavent vestimenta sua, et sint parati in diem tertium. Tertia enim die descendet Dominus in montem Sina coram omni populo (Id. XIX, 10, 11): tunc data est Lex tertio scilicet die tertii mensis. Numera itaque a quartodecimo primi mensis die, quo factum est Pascha, usque ad diem tertium tertii mensis, et invenies decem et septem dies primi mensis, triginta secundi, tres tertii, qui fiunt quinquaginta. Lex in arca est sanctificatio in corpore Domini, per cujus resurrectionem nobis requies futura promittitur, ad quam percipiendam Spiritu sancto charitas inspiratur. Spiritus autem nondum erat datus, quia Jesus",
          "candidate_score": 0.649738,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_19",
          "bdc_text": "alterum doctrinas et scripta Lutheri , Melanchtonis , Oecolampadii et Germanorum omnium damnari ejicique ;",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_428",
          "psc_text": "Nos eis objicimus furorem schismatis, rebaptizationis insaniam, ab haereditate Christi quae per omnes gentes diffusa est, nefariam separationem. De codicibus non tantum nostris, sed etiam eorum, recitamus ecclesias quarum nomina hodie legunt, et quibus hodie non communicant: quae cum recitantur in conventiculis eorum, lectoribus suis dicunt, Pax tecum; et cum ipsis plebibus, quibus illae litterae scriptae sunt, pacem non habent. Et ipsi nobis objiciunt vel falsa crimina mortuorum, vel etiamsi vera, tamen aliena; non intelligentes in iis quae nos eis objicimus, omnes illos teneri; in iis vero quae nobis objiciunt, paleam vel zizania messis dominicae reprehendi, ad frumenta autem crimen non pertinere: neque considerantes quia quibus mali placent in unitate, ipsi communicant malis; quibus autem displicent, et eos emendare non possunt, neque ante tempus messis audent zizania eradicare, ne simul eradicent et triticum (Matth. XIII, 29), non factis eorum, sed altari Christi communicant: ita ut non solum non ab eis",
          "candidate_score": 0.640534,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_14_16",
          "bdc_text": "Breviter , sicut vobis tumultus ille rusticorum solidam pacem peperit , ita et nobis spes est fore . Nam denuo principis mandato in consilium episcopi et viri doctiores convenimus , de ecclesiasticarum rerum constitutione tractaturi , in quo liberius omnia agimus quam unquam antea , et maiore ( ut spero ) cum fructu peragemus . Sed exitus declarabit , qui , qualis qualis fuerit , vobis cito innotescet , si non aliunde , tibi certe ex me .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_845",
          "psc_text": "Sed plerumque non voce de coelo, non per prophetam, non per revelationem vel somnii, vel excessus mentis qui dicitur ecstasis, sed rebus ipsis accidentibus, et ad aliud quam statueramus vocantibus cogimur agnoscere Dei voluntatem esse aliam quam erat nostra: tanquam si proficisci statueremus, et aliquid oriretur quod consulta de officio nostro veritas vetaret deserere, aut decernentibus ibi manere nuntiaretur aliquid, quod eadem veritate consulta nos compelleret proficisci. De hoc tertio genere causarum mutandae sententiae, quid tibi videatur peto mecum plenius et enodatius colloquaris. Saepe nos quippe conturbat, et difficile est non aliquid quod magis faciendum erat omittere, dum illud mutare nolumus in quo prius permanere statueramus, non quidem malum verum, jam ideo malum quia id quod potius agendum est occurrens deseritur; quod si non occurreret, non solum sine vituperatione, sed etiam cum laude, in illo priore perduraretur. Hic non falli difficile est; hic omnino vox prophetica praevalet: Delicta quis intelligit",
          "candidate_score": 0.638265,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_14_16",
          "bdc_text": "Breviter , sicut vobis tumultus ille rusticorum solidam pacem peperit , ita et nobis spes est fore . Nam denuo principis mandato in consilium episcopi et viri doctiores convenimus , de ecclesiasticarum rerum constitutione tractaturi , in quo liberius omnia agimus quam unquam antea , et maiore ( ut spero ) cum fructu peragemus . Sed exitus declarabit , qui , qualis qualis fuerit , vobis cito innotescet , si non aliunde , tibi certe ex me .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2392",
          "psc_text": "Nos interea, quoniam rumor erat quod ecclesiastica manus posset eos eripere, falsis promissionibus ludebamur; ut illo non solum quasi volente, sed etiam instante, pro eis ad Comitatum episcopus mitteretur, ea pollicitatione interposita episcopalibus auribus, quod donec aliquid pro eis illic ageretur, nullum causae illorum excitaretur examen. Postremo, pridie quam terirentur, venit ad nos Praestantia tua; spem dedisti, qualem nunquam antea dederas, quod eos tibi posset concedere profecturo, cum illi graviter prudenterque dixisses, totum quod tecum tam assidue familiarius secretiusque loqueretur, non te honorare potius quam gravare, atque ad id valere, quod communicato et pertractato inter vos mortis eorum consilio, nemo dubitaret quid post haec omnia sequeretur. Quae cum te dixisse nobis indicares, inter narrandum namque tendens in eum locum ubi celebrantur sacramenta fidelium, stupentibus nobis ita jurasti te ista dixisse, ut non solum tunc, verum etiam nunc post tam horrendum inopinatum exitum, cum tuos omnes nutus recolo, nimis mihi impudens",
          "candidate_score": 0.637985,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_3",
          "bdc_text": "tumultuatum fuisse apud nos ob doctrinam evangelicam postliminio reducendam - sic enim scribis - , cum contra verum sit ob eam repellendam totum eum terriculosiorem quam periculosiorem tumultum fuisse exortum .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1066",
          "psc_text": "Domino in timore, ita profuit, ut nunc alii dicant: Jam hoc volebamus; sed Deo gratias, qui nobis occasionem praebuit jamjamque faciendi, et dilationum morulas amputavit. Alii dicant: Hoc esse verum jam sciebamus; sed nescio qua consuetudine tenebamur: gratias Domino, qui vincula nostra disrupit, et nos ad pacis vinculum transtulit. Alii dicant: Nesciebamus hic esse veritatem, nec eam discere volebamus; sed nos ad eam cognoscendam metus fecit intentos, quo timuimus ne forte sine ullis rerum aeternarum lucris damno rerum temporalium feriremur: gratias Domino, qui negligentiam nostram stimulo terroris excussit, ut saltem solliciti quaereremus quod securi nunquam nosse curavimus. Alii dicant: Nos falsis rumoribus terrebamur intrare, quos falsos esse nesciremus, si non intraremus; nec intraremus, nisi cogeremur: gratias Domino, qui trepidationem nostram flagello abstulit, expertos docuit quam vana et inania de Ecclesia sua mendax fama jactaverit; hinc jam credimus et illa falsa esse, quae auctores hujus haeresis criminati sunt, quando posteri eorum",
          "candidate_score": 0.632946,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_1",
          "bdc_text": "Superest , ut ego vicissim ad te de rebus nostratibus aliqua recenseam , quae tametsi fama loquax iam pridem ad vos difflaverit , ex me tamen , ut arbitror , certiora resciscere gaudebis .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3574",
          "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbe sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis; quam sit domus tua requies solatiumque",
          "candidate_score": 0.63062,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_2",
          "bdc_text": "Hic vero illud inprimis admirari succurrit , tu ne aliquid scripseris , quam ipse senseris et ab aliis acceperis , an et ita revera acceperis ;",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2178",
          "psc_text": "Quod si ita est, fallitur ista nostra superior praelocutio, in qua distinximus aliud esse aliquid sentire per corpus, sicut in coelo solem, et in terra montem, arborem, corpusve quodlibet; et aliud mentis intuitu rem nihilominus evidentem, sicut nostra voluntas a nobismetipsis intus aspicitur cum aliquid volumus, vel cogitatio cum cogitamus, vel memoria dum recordamur, vel tale aliquid in animo sine corpore: aliud autem credere quod in corporis mentisve conspectu nec adest nec adfuisse recolitur; sicut sine parentibus creatum Adam, et natum ex Virgine passumque resurrexisse Christum. Haec enim etiam corporaliter facta sunt, et videri per corpus, si tunc adessemus, utique potuerunt: nunc autem non adsunt, sicut adest ista lux quae oculis cernitur, aut voluntas qua nunc aliquid volumus, quae mente conspicitur. Sed quia haec distinctio falsa non est, profecto illa praestructio minus habebat, quod inter credere, et aliquid praesens mente conspicere, ne omnino unum atque idem putaretur, parum clara fuerat",
          "candidate_score": 0.61951,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_14",
          "bdc_text": "Breviter , sicut vobis tumultus ille rusticorum solidam pacem peperit , ita et nobis spes est fore .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3983",
          "psc_text": "petiisti pro te, quantum faciam, videt qui exaudiat, qui videbat quia et ante faciebam: sed redde etiam in hac re dilectionis vicem. Praepositi vestri sumus; grex Dei estis: considerate et videte pericula nostra majora esse quam vestra, et orate pro nobis. Hoc enim et nobis condecet et vobis, ut bonam rationem de vobis reddamus pastorum principi et omnium nostrum capiti, pariterque evadamus hujus mundi periculosiores blanditias quam molestias, nisi cum pax ejus ad hoc proficit, quod Apostolus orare nos monuit, ut quietam vitam et tranquillam agamus in omni pietate et charitate (I Tim. II, 2). Si enim desit pietas et charitas, quid est ab illis et a caeteris mundi malis tranquillitas et quies, nisi luxuriae perditionisque materies, sive invitamentum, sive adjumentum? Ut ergo habeamus quietam et tranquillam vitam in omni pietate et charitate, quod nos pro vobis, orate pro nobis, ubicumque estis, ubicumque sumus nusquam enim non est, cujus sumus.",
          "candidate_score": 0.587088,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_14",
          "bdc_text": "Breviter , sicut vobis tumultus ille rusticorum solidam pacem peperit , ita et nobis spes est fore .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_273",
          "psc_text": "populus noverit; aut si per epistolas agi placet, ipsae plebibus recitentur, ut aliquando non plebes, sed plebs una dicatur. Prorsus sicut volueris, sicut jusseris, sicut tibi placuerit, libenter amplector. Et de animo beatissimi et venerabilis mihi patris Valerii nunc absentis tota securitate polliceor hoc eum cum magna laetitia cogniturum: novi enim quantum diligat pacem, et nulla vani fastus inanitate jactetur. 5. Rogo te quid nobis est cum veteribus dissensionibus? Hucusque vulnera illa duraverint, quae animositas hominum superborum nostris membris inflixit; quorum vulnerum putrefactione etiam dolorem perdidimus, quo solet medicus implorari. Vides quanta et quam miserabili foeditate christianae domus familiaeque turbatae sint. Mariti et uxores de suo lecto sibi consentiunt, et de Christi altari dissentiunt. Per illum sibi jurant, ut inter se pacem habeant, et in illo habere non possunt. Filii cum parentibus unam domum habent suam, et domum Dei non habent unam. Succedere in eorum haereditatem cupiunt, cum quibus de",
          "candidate_score": 0.572332,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 6,
      "cf_id": "cf020",
      "work_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Osee",
      "max_score": 0.716896,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_4_6",
          "bdc_text": "Siquidem sacerdotes indocti monachique , non mundo , ut oportebat , sed Deo potius mortui , qui ex tenebris et ignorantiis hominum opime ac plane βασιλιχῶς vivebant , quum viderent tanta exoriente luce regnum questumque sibi non tam decrescere quam prorsus evanescere , illi huic malo primi classicum insonuere , ad quod facile aures arrexerunt multi , qui ad ollas carnium Aegyptiacarum animos reflexerunt quique fastidio verbi Dei , sincerissimo tritico , ad glandes et suillam pastum , cui semel insueverant , magis aspirabant , Accessit ad illos barbarum quoddam atque efferum hominum genus , qui agriculturam et ceteras omnes pacis bonas artes ingnorant et aversantur quique a divinarum rerum cognitione usque eo sunt alieni , ut nec de huminanitate ac civilitate mansuetiore aliquid audire sustineant , quales habet Anglia populos aliquot , quos rectius , opinor , populatores dixerim , ia ultimis suis partibus ad Scotiae confinium , qui cum vicinis utrinque gentibus perpetua bella ac latrocinia antiquo more exercitant et solis rapinis ac praedis inde conquisitis victitant . Ex his tribus hominum generibus conflatus est ille nefarius et Catilinarius exercitus , qui patrie ferrum ac faces inferre nitebatur . Contra quem rex strenuissimus initio ingentem ac vix credibilem exercitum paucorum dierum spacio conscripserat , nempe ducentorum millium hominum , non quod opus esse sibi tantis copiis putaret , sed ut reliquorum subditorum suorum animos exploraret .",
          "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Osee_window_253",
          "psc_text": "LXX: Super tritico et vino dissecabantur; eruditi sunt in me, et ego confortavi brachia eorum, et contra me cogitaverunt mala: conversi sunt in nihilum, facti sunt quasi arcus intentus, cadent in gladio principes eorum propter imperitiam linguae eorum; sic est subsannatio eorum in terra Aegypti. Propter abundantiam, inquit, rerum omnium corruerunt. Quod etiam Ezechiel in Sodomis et Gomorrhis factum esse commemorat (Ezech. XIX), ut nihil aliud nisi cibos et luxuriam ruminarent: pro quo Septuaginta transtulerunt, super frumento et vino dissecabantur, in exemplum prophetarum Baal, qui praesente Elia, concisione membrorum pluvias precabantur (III Reg. XVIII). Simulque ut ostenderet eos jumentorum similes, non dixit, comedebant, sed ruminabant: et ideo recesserunt a Domino qui dicit: ego eos erudivi, ego fortitudinem praebui, et contra me suas erexere cervices; non quod aliquid possint facere et nocere Creatori suo: sed quod solum facere potuerunt, cogitaverunt mala contra me. Et quomodo a principio fuerunt, priusquam vocarem eos",
          "candidate_score": 0.716896,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_4_6",
          "bdc_text": "Siquidem sacerdotes indocti monachique , non mundo , ut oportebat , sed Deo potius mortui , qui ex tenebris et ignorantiis hominum opime ac plane βασιλιχῶς vivebant , quum viderent tanta exoriente luce regnum questumque sibi non tam decrescere quam prorsus evanescere , illi huic malo primi classicum insonuere , ad quod facile aures arrexerunt multi , qui ad ollas carnium Aegyptiacarum animos reflexerunt quique fastidio verbi Dei , sincerissimo tritico , ad glandes et suillam pastum , cui semel insueverant , magis aspirabant , Accessit ad illos barbarum quoddam atque efferum hominum genus , qui agriculturam et ceteras omnes pacis bonas artes ingnorant et aversantur quique a divinarum rerum cognitione usque eo sunt alieni , ut nec de huminanitate ac civilitate mansuetiore aliquid audire sustineant , quales habet Anglia populos aliquot , quos rectius , opinor , populatores dixerim , ia ultimis suis partibus ad Scotiae confinium , qui cum vicinis utrinque gentibus perpetua bella ac latrocinia antiquo more exercitant et solis rapinis ac praedis inde conquisitis victitant . Ex his tribus hominum generibus conflatus est ille nefarius et Catilinarius exercitus , qui patrie ferrum ac faces inferre nitebatur . Contra quem rex strenuissimus initio ingentem ac vix credibilem exercitum paucorum dierum spacio conscripserat , nempe ducentorum millium hominum , non quod opus esse sibi tantis copiis putaret , sed ut reliquorum subditorum suorum animos exploraret .",
          "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Osee_window_128",
          "psc_text": "colens vitulos aureos in Dan et Bethel: et quia oblita est legis Dei, et penitus Aegyptiis se idolis mancipavit, idcirco et Dominus obliviscetur filiorum ejus, tradens eos aeternae captivati: Qui enim ignorat ignorabitur (I Cor. XIV) , et in Psalmis legimus: Nescierunt, neque intellexerunt, in tenebris ambulant (Ps. LXXXI, 5) . Omnia quae dicuntur ad decem tribus, referre possumus ad haereticos, qui reliquerunt regnum David et Jerusalem, id est, Christum et Ecclesiam: et ideo aeterna nocte cooperti sunt, nec habent scientiam Dei, et repelluntur a Domino ne sacerdotio fungantur ei, et filiorum quos genuerint, numquam meminit, quia filii alieni facti sunt ei. (Vers. 7 seqq.) Secundum multitudinem eorum, sic peccaverunt mihi: gloriam eorum in ignominiam commutabo, peccata populi mei comedent, et ad iniquitatem eorum sublevabunt animas eorum, et erit sicut populus, sic sacerdos, et visitabo super eum vias ejus, et cogitationes illius reddam ei. LXX: Secundum multitudinem eorum, sic peccaverunt",
          "candidate_score": 0.70923,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_4",
          "bdc_text": "Siquidem sacerdotes indocti monachique , non mundo , ut oportebat , sed Deo potius mortui , qui ex tenebris et ignorantiis hominum opime ac plane βασιλιχῶς vivebant , quum viderent tanta exoriente luce regnum questumque sibi non tam decrescere quam prorsus evanescere , illi huic malo primi classicum insonuere , ad quod facile aures arrexerunt multi , qui ad ollas carnium Aegyptiacarum animos reflexerunt quique fastidio verbi Dei , sincerissimo tritico , ad glandes et suillam pastum , cui semel insueverant , magis aspirabant , Accessit ad illos barbarum quoddam atque efferum hominum genus , qui agriculturam et ceteras omnes pacis bonas artes ingnorant et aversantur quique a divinarum rerum cognitione usque eo sunt alieni , ut nec de huminanitate ac civilitate mansuetiore aliquid audire sustineant , quales habet Anglia populos aliquot , quos rectius , opinor , populatores dixerim , ia ultimis suis partibus ad Scotiae confinium , qui cum vicinis utrinque gentibus perpetua bella ac latrocinia antiquo more exercitant et solis rapinis ac praedis inde conquisitis victitant .",
          "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Osee_window_253",
          "psc_text": "LXX: Super tritico et vino dissecabantur; eruditi sunt in me, et ego confortavi brachia eorum, et contra me cogitaverunt mala: conversi sunt in nihilum, facti sunt quasi arcus intentus, cadent in gladio principes eorum propter imperitiam linguae eorum; sic est subsannatio eorum in terra Aegypti. Propter abundantiam, inquit, rerum omnium corruerunt. Quod etiam Ezechiel in Sodomis et Gomorrhis factum esse commemorat (Ezech. XIX), ut nihil aliud nisi cibos et luxuriam ruminarent: pro quo Septuaginta transtulerunt, super frumento et vino dissecabantur, in exemplum prophetarum Baal, qui praesente Elia, concisione membrorum pluvias precabantur (III Reg. XVIII). Simulque ut ostenderet eos jumentorum similes, non dixit, comedebant, sed ruminabant: et ideo recesserunt a Domino qui dicit: ego eos erudivi, ego fortitudinem praebui, et contra me suas erexere cervices; non quod aliquid possint facere et nocere Creatori suo: sed quod solum facere potuerunt, cogitaverunt mala contra me. Et quomodo a principio fuerunt, priusquam vocarem eos",
          "candidate_score": 0.700752,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_4",
          "bdc_text": "Siquidem sacerdotes indocti monachique , non mundo , ut oportebat , sed Deo potius mortui , qui ex tenebris et ignorantiis hominum opime ac plane βασιλιχῶς vivebant , quum viderent tanta exoriente luce regnum questumque sibi non tam decrescere quam prorsus evanescere , illi huic malo primi classicum insonuere , ad quod facile aures arrexerunt multi , qui ad ollas carnium Aegyptiacarum animos reflexerunt quique fastidio verbi Dei , sincerissimo tritico , ad glandes et suillam pastum , cui semel insueverant , magis aspirabant , Accessit ad illos barbarum quoddam atque efferum hominum genus , qui agriculturam et ceteras omnes pacis bonas artes ingnorant et aversantur quique a divinarum rerum cognitione usque eo sunt alieni , ut nec de huminanitate ac civilitate mansuetiore aliquid audire sustineant , quales habet Anglia populos aliquot , quos rectius , opinor , populatores dixerim , ia ultimis suis partibus ad Scotiae confinium , qui cum vicinis utrinque gentibus perpetua bella ac latrocinia antiquo more exercitant et solis rapinis ac praedis inde conquisitis victitant .",
          "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Osee_window_290",
          "psc_text": "a Deo tuo: dilexisti munera super omnem aream tritici. Area et torcular non cognovit eos, et vinum mentitum est illis. Qui a Deo recesserunt, cum in profundum venerint peccatorum, et desperaverint salutem suam, universa contemnent (Prov. XVIII). Denique et Israel recedens a lege Dei, et colens idola, ex multis gentibus unam gentem esse se dicit: gaudens et gratulans quod a Dei notitia recesserit, et sit gens mixta cum caeteris, et propterea nunc corripit eos, et dicit: Ne gaudeas, ne laeteris, nec putes te talem esse, ut sunt caeterae nationes. Aliter enim nesciens Deum, aliter punitur recedens a Deo, quia servus qui scit voluntatem domini sui, et non facit eam, vapulabit multum (Luc. XII). Mercedem fornicationis tuae areas multas et torcularia reputasti, ut rerum omnium abundantia fruereris: ideo area et torcular, triticum vinumque non facient, et mentietur eis torcular, sive negabit vinum suum, quo se inebriandos putabant. Legimus sud Acab rege",
          "candidate_score": 0.693598,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_4",
          "bdc_text": "Siquidem sacerdotes indocti monachique , non mundo , ut oportebat , sed Deo potius mortui , qui ex tenebris et ignorantiis hominum opime ac plane βασιλιχῶς vivebant , quum viderent tanta exoriente luce regnum questumque sibi non tam decrescere quam prorsus evanescere , illi huic malo primi classicum insonuere , ad quod facile aures arrexerunt multi , qui ad ollas carnium Aegyptiacarum animos reflexerunt quique fastidio verbi Dei , sincerissimo tritico , ad glandes et suillam pastum , cui semel insueverant , magis aspirabant , Accessit ad illos barbarum quoddam atque efferum hominum genus , qui agriculturam et ceteras omnes pacis bonas artes ingnorant et aversantur quique a divinarum rerum cognitione usque eo sunt alieni , ut nec de huminanitate ac civilitate mansuetiore aliquid audire sustineant , quales habet Anglia populos aliquot , quos rectius , opinor , populatores dixerim , ia ultimis suis partibus ad Scotiae confinium , qui cum vicinis utrinque gentibus perpetua bella ac latrocinia antiquo more exercitant et solis rapinis ac praedis inde conquisitis victitant .",
          "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Osee_window_128",
          "psc_text": "colens vitulos aureos in Dan et Bethel: et quia oblita est legis Dei, et penitus Aegyptiis se idolis mancipavit, idcirco et Dominus obliviscetur filiorum ejus, tradens eos aeternae captivati: Qui enim ignorat ignorabitur (I Cor. XIV) , et in Psalmis legimus: Nescierunt, neque intellexerunt, in tenebris ambulant (Ps. LXXXI, 5) . Omnia quae dicuntur ad decem tribus, referre possumus ad haereticos, qui reliquerunt regnum David et Jerusalem, id est, Christum et Ecclesiam: et ideo aeterna nocte cooperti sunt, nec habent scientiam Dei, et repelluntur a Domino ne sacerdotio fungantur ei, et filiorum quos genuerint, numquam meminit, quia filii alieni facti sunt ei. (Vers. 7 seqq.) Secundum multitudinem eorum, sic peccaverunt mihi: gloriam eorum in ignominiam commutabo, peccata populi mei comedent, et ad iniquitatem eorum sublevabunt animas eorum, et erit sicut populus, sic sacerdos, et visitabo super eum vias ejus, et cogitationes illius reddam ei. LXX: Secundum multitudinem eorum, sic peccaverunt",
          "candidate_score": 0.692974,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_13",
          "bdc_text": "Denique episcopos ipsos et factionis antistites , quales adhuc nimis multi supersunt , quorum cervices duras inflexibiles opinabamur , submissos iam terram spectare cernas et nobis minus adversari .",
          "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Osee_window_254",
          "psc_text": "non dixit, comedebant, sed ruminabant: et ideo recesserunt a Domino qui dicit: ego eos erudivi, ego fortitudinem praebui, et contra me suas erexere cervices; non quod aliquid possint facere et nocere Creatori suo: sed quod solum facere potuerunt, cogitaverunt mala contra me. Et quomodo a principio fuerunt, priusquam vocarem eos per Abraham, et postea per Moysen et Aaron, et erant absque jugo legisque notitia, et cunctis nationibus miscebantur: ita etiam nunc reversi sunt in pristinum statum: ut absque jugo et frenis deferrentur per praecipitia, et mutarentur in arcum dolosum, ut quem Deus contra adversarios intenderat, ipsi contra suum Dominum verterent, et mitterent adversus eum blasphemiarum sagittas. Unde principes eorum, qui infelicem populum deceperunt, cadent gladio propter furorem linguae suae, quod vitulos aureos deos appellare sunt ausi, ut hoc facerent in terra repromissionis, quod in Aegypto didicerant: colentes Apim Aegyptium, et omnia eorum portenta venerantes: ita enim et in solitudine, quando",
          "candidate_score": 0.663047,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 7,
      "cf_id": "cf016",
      "work_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1",
      "max_score": 0.715817,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_3_5",
          "bdc_text": "tumultuatum fuisse apud nos ob doctrinam evangelicam postliminio reducendam - sic enim scribis - , cum contra verum sit ob eam repellendam totum eum terriculosiorem quam periculosiorem tumultum fuisse exortum . Siquidem sacerdotes indocti monachique , non mundo , ut oportebat , sed Deo potius mortui , qui ex tenebris et ignorantiis hominum opime ac plane βασιλιχῶς vivebant , quum viderent tanta exoriente luce regnum questumque sibi non tam decrescere quam prorsus evanescere , illi huic malo primi classicum insonuere , ad quod facile aures arrexerunt multi , qui ad ollas carnium Aegyptiacarum animos reflexerunt quique fastidio verbi Dei , sincerissimo tritico , ad glandes et suillam pastum , cui semel insueverant , magis aspirabant , Accessit ad illos barbarum quoddam atque efferum hominum genus , qui agriculturam et ceteras omnes pacis bonas artes ingnorant et aversantur quique a divinarum rerum cognitione usque eo sunt alieni , ut nec de huminanitate ac civilitate mansuetiore aliquid audire sustineant , quales habet Anglia populos aliquot , quos rectius , opinor , populatores dixerim , ia ultimis suis partibus ad Scotiae confinium , qui cum vicinis utrinque gentibus perpetua bella ac latrocinia antiquo more exercitant et solis rapinis ac praedis inde conquisitis victitant . Ex his tribus hominum generibus conflatus est ille nefarius et Catilinarius exercitus , qui patrie ferrum ac faces inferre nitebatur .",
          "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_1264",
          "psc_text": "recte per totum orbem apostoli mitterentur dicente domino Iesu: euntes docete omnes gentes. illis quidem etiam interclusa barbaricis motibus regna patuerunt, ut Thomae India, Matthaeo Persia. sed tamen, quo plura obirent spatia terrarum, in exortu ecclesiae potestatem Romani imperii toto orbe diffudit et dissidentium mentes terrarumque diuortia donata pace composuit. didicerunt omnes homines sub uno terrarum imperio uiuentes unius dei omnipotentis imperium fideli eloquio confiteri. cap. 22 § 1 Abstulit ergo bella usque in fines terrae, quod factum esse non dubium est. sed uide ne bella infirmitatis abstulerit, quae sunt in corde titubantium. qui enim terrena transierit, iam non dicit: foris pugnae, intus timores, sed dicit: nostra autem conufersatio in caelis est. transi ergo mundum, ut incipias esse supra mundum; neQaoai enim'transire' estuel, ut dicam expressius,'transfretare'. abstulit ergo dominus bella quae mouebat nobis nequitia spiritalis et deuicto diabolo pacem suam nobis reliquit. arcum confregit, de quo ignita aduersarii iacula spargebantur",
          "candidate_score": 0.715817,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_9_11",
          "bdc_text": "Supplices itaque facti veniam omnes facile impetrarunt , exceptis paucis , qui ad exemplum supplicia crucibus luerunt . Sic igitur confectum est bellum hoc , ut plane , quantumvis repugnante rei natura , iuxta verbi ἔτυμον res bella dici possit , si eventum eius spectes , quem ipse mecum considerans eius primis authoribus adeo non irascor , ut gratias etiam agerem , nisi gratiam omnem Deo debere scirem , qui consilia illorum prava in exitum diversissimum convertit . Nam pacatis ac triumphatis rebellibus principis ipsius animus in evangelii favorem fortius ac serio magis quam antea nunquam propondere videtur .",
          "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_639",
          "psc_text": "in scripturis diuinis huiusmodi reppentur. sic enim et alibi: dum conuerteret dominus captiuitatem Sion, facti sumus sicut consoati consolati , quamquam sanctus non in ostensione uerborum, sed in uirtute spiritus probari se uelit. sensus ergo nobis spectandus est semper, quem etiam ipsum frequens translatio ex Hebraeo in Graecum, ex Graeco in Latinum attenuare consueuit. cap. 50 § 1 Ad omnia itaque superiora pulchrum remedium, quod in flagella paratus est et offert se domino, ut quae placuerint deo 4 cf. Ps. 37, 17 7.8 cf. Ps. 37, 18 10 *Ps. 37, 17 16 cf. Ps. 72, 2 21 *Ps. 125, 1 23 cf. I Cor. 2, 4 27 cf. Ps. 37, 18 2 et om. p 5 superbi BCmlft pleni ft 6 tametsi av 7 dicat BCm1 8 essent AmIC 9 bona] pena f3 poena a confessio om. AmlBCmlfia lOdum om. a cum mouentur a 11 tam] cum A (s. I.",
          "candidate_score": 0.657466,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_16_18",
          "bdc_text": "Sed exitus declarabit , qui , qualis qualis fuerit , vobis cito innotescet , si non aliunde , tibi certe ex me . Interim phanaticorum illorum rebellium postulata accipito . Primum erat pontificem Romanum in locum restitui cum suis et legibus et erroribus de purgatorio , de cultu sanctorum , de peregrinatione ad divorum imagines , de septem sacramentis ed sacramentalibus ;",
          "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_774",
          "psc_text": "mihi illum Adam de paradiso eiectumin castellum relegatum spectantem, unde deiectus sit, flentem ubertim, quia reminiscitur quid amiserit quoue deciderit. et ideo gratias agamus deo, qui nos perpetuo exilio liberauit, aperiens ianuam qua reuertamur ad patriam. unde apostolus praesumpsit dicere: ergo iam non estis aduenae atque peregrini, sed estis ciues sanctorum et domestici dei. cap. 37 § 1 Hoc uolens recipere Dauid, antequam Christus ueniret in terras, dixit: remitte mihi ut ref rigerem, priusqua mea m, et amplius non ero er , hoc est: hic mihi remitte ubi peccaui. nisi hic remiseris mihi, ibi remissionis requiem inuenire non potero; quod enim ligatum in terra manserit, ligatum manebit in caelo, quod solutum in terra fuerit, solutum erit in caelo. propheta enim et praedicator ecclesiae congregandae euangelico spiritu indulgentias domini praeuidebat et praecipienda apostolis § 2 ei dominus reuelabat, immo haec erat uetus sententia, ut qui se ligasset in terris uinctus migraret",
          "candidate_score": 0.650818,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_9",
          "bdc_text": "Supplices itaque facti veniam omnes facile impetrarunt , exceptis paucis , qui ad exemplum supplicia crucibus luerunt .",
          "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_1357",
          "psc_text": "quaeritur ergo propitiatio aut redemptio singulorum, quia 2 *Matth. 17, 24-26 11 cf. Ioh. 8, 34 12 cf. Ioh. 8, 36 13 cf. Ps. 48,9 19 cf. I Ioh. 2, 2 20 cf. Rom. 3, 24 25 cf. II Cor. 5,19 27 cf. I Ioh. 2, 1-2 28 cf. Matth. 20, 28 1 didrachma av 2 symon aDF 4 aut] an a 12 filius dei om. Fa liberat] liber erat Bm?Cm2 liber fJav 14 cui sanguis fl habundare C 15 debebat Bm2C 17 si de] pro fJ, add. fideli fiav . 20 hominis om. BCmlfi 21 redemptionem] add. hominis BF omnium] hominum fl 25 obtulit Cav obtulerit B LXIV. AmbroB. pari 6. Petschenig. 24 omnium pretium sanguis est Christi quo nos redemit dominus leans, qui solus patrem reconciliauit et laborauit usque in finem, quia nostrum laborem ipse suscepit dicens: uenite ad me omnes qui laboratis, et ego ucs reficiam. uide",
          "candidate_score": 0.626688,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_22",
          "bdc_text": "Haec sunt , quae in praesentia ad te scribenda duxi .",
          "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_799",
          "psc_text": "duo in carne u n a. quis iste sit qui locutus est aut de quo istud sit sacramentum, audi dicentem: sacramentum hoc magnum est, ego autem dico in Christo et in ecclesia. unde et ammonet, ut sic diligat homo uxorem suam quemadmodum ecclesiam Christus, quoniam membra sumus corporis eius, de carne ipsius et de ossibus eius. quae igitur maior salus quam esse cum Christo et ei unitate quadam corporis adhaerere, in quo nec macula sit ulla nec sorditudo peccati ? cap. 12 § 1 Scriptum est in capite libri, quod Abel iusti placuit hostia deo, displicuit oblatio parricidae. nonne aperte significauit dominus Iesus esse se offerendum pro nobis, ut in sua passione noui sacrificii gratiam consecraret, ritum populi parricidalis aboleret? quid autem expressius quam quod a sancto patriarcha oblatus est filius et aries immolatus est? nonne aperte ostendit hominis carnem, quae omnibus terrenis est communis animantibus, non diuinitatem unigeniti filii",
          "candidate_score": 0.623088,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_9",
          "bdc_text": "Supplices itaque facti veniam omnes facile impetrarunt , exceptis paucis , qui ad exemplum supplicia crucibus luerunt .",
          "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_1358",
          "psc_text": "omnium] hominum fl 25 obtulit Cav obtulerit B LXIV. AmbroB. pari 6. Petschenig. 24 omnium pretium sanguis est Christi quo nos redemit dominus leans, qui solus patrem reconciliauit et laborauit usque in finem, quia nostrum laborem ipse suscepit dicens: uenite ad me omnes qui laboratis, et ego ucs reficiam. uide lrborantem: laboraui clamans, raucae factae sunt iauces fauces meae, et alibi: Isachar quod bonum est concupiuit, requiescens inter sortes, et infra: § 4 supposuit humerum suum ad laborandum et factus est uir agricola. ergo non dabit homo iam propitiationem suam nec redemptionem, quia semel ablutus est ii peccato per sanguinem Christi, laborabit tamen, ut seruet praecepta uiuendi et a mandatis caelestibus non recedat. dum uiuit, in labore sit et perseueret in eo, ut uiuat in finem, ne et ipse morte moriatur, cum sit iam redemptus a morte. cap. 16 § 1 Qui autem seruauerit mandata uitae, non uidebit interitum, cum",
          "candidate_score": 0.621016,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 8,
      "cf_id": "cf021",
      "work_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1",
      "max_score": 0.715468,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_2_4",
          "bdc_text": "Hic vero illud inprimis admirari succurrit , tu ne aliquid scripseris , quam ipse senseris et ab aliis acceperis , an et ita revera acceperis ; tumultuatum fuisse apud nos ob doctrinam evangelicam postliminio reducendam - sic enim scribis - , cum contra verum sit ob eam repellendam totum eum terriculosiorem quam periculosiorem tumultum fuisse exortum . Siquidem sacerdotes indocti monachique , non mundo , ut oportebat , sed Deo potius mortui , qui ex tenebris et ignorantiis hominum opime ac plane βασιλιχῶς vivebant , quum viderent tanta exoriente luce regnum questumque sibi non tam decrescere quam prorsus evanescere , illi huic malo primi classicum insonuere , ad quod facile aures arrexerunt multi , qui ad ollas carnium Aegyptiacarum animos reflexerunt quique fastidio verbi Dei , sincerissimo tritico , ad glandes et suillam pastum , cui semel insueverant , magis aspirabant , Accessit ad illos barbarum quoddam atque efferum hominum genus , qui agriculturam et ceteras omnes pacis bonas artes ingnorant et aversantur quique a divinarum rerum cognitione usque eo sunt alieni , ut nec de huminanitate ac civilitate mansuetiore aliquid audire sustineant , quales habet Anglia populos aliquot , quos rectius , opinor , populatores dixerim , ia ultimis suis partibus ad Scotiae confinium , qui cum vicinis utrinque gentibus perpetua bella ac latrocinia antiquo more exercitant et solis rapinis ac praedis inde conquisitis victitant .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_884",
          "psc_text": "in pr. om. B1 22 etiam] et ral 23 commemoret AlLS in] et in E2 y m v (ef. infra 26 et 253,1) 24 praedicare ClPF* Nl euangelium] add. regni HA..EtL g 25 ait] dixit F p 26 et om. ElL ael praedicare C1P1F127 interrogauerunt B HElL g primum in omnes gentes oportet praedicari euangelium, significat utique primum 'antequam ueniat consummatio.' § 149 Item quod Mattheus ait: cum ergo uideritis abominationem desolationis, quae dicta est a Danihele propheta, stantem in loco sancto, qui legit intellegat, hoc Marcus ita dicit: wcumcum autem uideritis abominationem desolationis stantem ubi non debet qui legit intellegat. in qua mutatione uerbi exposuit eandem sententiam; ideo quippe ubi non debet, quia in loco sancto non debet. Lucas autem non ait: cum uideritis abominationem desolationis stantem in loco sancto, aut: ubi non debet, sed ait: cum autem uideritis circumdari ab exercitu Hierusalem, tunc scitote, quia adpropinquauit desolatio eius.",
          "candidate_score": 0.715468,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_1_3",
          "bdc_text": "Superest , ut ego vicissim ad te de rebus nostratibus aliqua recenseam , quae tametsi fama loquax iam pridem ad vos difflaverit , ex me tamen , ut arbitror , certiora resciscere gaudebis . Hic vero illud inprimis admirari succurrit , tu ne aliquid scripseris , quam ipse senseris et ab aliis acceperis , an et ita revera acceperis ; tumultuatum fuisse apud nos ob doctrinam evangelicam postliminio reducendam - sic enim scribis - , cum contra verum sit ob eam repellendam totum eum terriculosiorem quam periculosiorem tumultum fuisse exortum .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_971",
          "psc_text": "me es negaturus. ita gestum esse apparebit, cum ad eundem locum narrationis euangelicae uenerimus, ut etiam illic ostendatur euangelistas sibi congruere. § 8 Si autem quaeruntur ipsa omnino uerba, quae Petro dominus dixerit, neque inueniri possunt et superflnosuperfluo quaeruntur, cum sententia eius, propter quam cognoscendam uerba proferuntur, etiam in diuersis euangelistarum uerbis possit esse notissima. siue ergo diuersis sermonum domini locis commotus Petrus singillatim ter enuntiauerit praesumtionem suam et ter ei dominus suam negationem praedixerit, sicut probabilius indagatur, siue aliquo narrandi ordine possint omnium euangelistarum commemorationes in unum redigi, quibus demonstretur semel dominum praedixisse Petro praesumenti, quod eum negaturus esset, nulla hic euangelistarum repugnantia deprehendi poterit, sicut nulla est. § 9 III. Nunc ergo quantum possumus ipsum ex omnibus ordinem iam sequamur. cum itaque secundum Iohannem hoc Petro praedictum esset, sequitur idem Iohannes et conserit 6 Marc. 14, 30. 1 hae noe Bl scriber JB1, scribis Cl PF1 Q g",
          "candidate_score": 0.682322,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_18_20",
          "bdc_text": "Primum erat pontificem Romanum in locum restitui cum suis et legibus et erroribus de purgatorio , de cultu sanctorum , de peregrinatione ad divorum imagines , de septem sacramentis ed sacramentalibus ; alterum doctrinas et scripta Lutheri , Melanchtonis , Oecolampadii et Germanorum omnium damnari ejicique ; tertium ut religiosis omnia reponerentur ;",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_677",
          "psc_text": "Hx cafarnauin CP 0 18 ipsius BRTD, eiusdem ipsius cett., edd. 19 cafarn. CP 0, in c. N1 20 et pr. om. RTD est alt. om. BRTD inferimus 9, inseruimus rael 21 quodmodo Bl 22 indicat p 23 omnem B diabulus T XXXXIII AUIr. Beet. III pars 4. 13 ab eo usque ad tempus. uet regressus est Iesus in uirtute spiritus in Galilaeam, et fama exiit per uniuersam regionem de illo. et ipse docebat in synagogis eorum et magnificabatur ab omnibus. et uenit Nazareth, ubi erat nutritus, et intrauit secundum consuetudinem suam die sabbati in synagogam et surrexit legere. et traditus est illi liber prophetae Esaiae. et ut reuoluit librum, inuenit locum, ubi scriptum erat: spiritus domini super me, propter quod unxit me, euangelizare pauperibus misit me, praedicare captiuis remissionem et caecis uisum, dimittere confractos in remissionem, praedicare annum domini acceptum et diem retributionis. et cum plicasset librum, reddidit ministro",
          "candidate_score": 0.659408,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_18_20",
          "bdc_text": "Primum erat pontificem Romanum in locum restitui cum suis et legibus et erroribus de purgatorio , de cultu sanctorum , de peregrinatione ad divorum imagines , de septem sacramentis ed sacramentalibus ; alterum doctrinas et scripta Lutheri , Melanchtonis , Oecolampadii et Germanorum omnium damnari ejicique ; tertium ut religiosis omnia reponerentur ;",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1310",
          "psc_text": "adhuc essem uobiscum, quoniam necesse est impleri omnia quae scripta sunt in lege Moysi et prophetis et psalmis de me. tunc aperuit illis sensum, ut intellegerent scripturas, et dixit eis: quoniam sic scriptum est et sic oportebat Christum pati et resurgere a mortuis die tertia et praedicari in nomine eius paenitentiam et remissionem peccatorum in omnes gentes incipientibus ab Hierusalem; uos autem estis testes horum. 4 Luc. 24, 41-43 10 *Ioh. 20, 20 b-23 16 *Luc. 24. 44-49 2 iohannes B 6 at] ad B, ait NlL 11 ergo om. B paa B uobiscum BlJRD CPVF ONQ (uerc. uind.), nobia cet., edd. (δμιιν), cf. infra 13 insuflauit BRE, insuffl. cet. 14 remiseris B remittentur H -eia om. RD 15 detenueritia CP AlElL, retinetis Bx retinueritis B2M g v (xoarfjte, al. xpottlrs, Cant. ϰρατήσητς) detenta] retenta Bz g f). erunt g his] hic AlEL r 1& pretermittit g 17 uerba] add.",
          "candidate_score": 0.656615,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_11",
          "bdc_text": "Nam pacatis ac triumphatis rebellibus principis ipsius animus in evangelii favorem fortius ac serio magis quam antea nunquam propondere videtur .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1449",
          "psc_text": "Pilatum uerbis altioribus percutit dicens regnum suum non esse de hoc mundo regemque se natum et ad hoc uenisse in hunc mundum, ut testimonium perhibeat ueritati. Mariam quoque post resurrectionem mystica altitudine uisitans: noli me, inquit, tangere; nondum enim ascendi ad patrem. discipulis etiam insuflando dedit spiritum sanctum, ne ipse spiritus, qui trinitati consubstantialis et coaeternus est, tantum modo patris esse, non etiam filii spiritus putaretur. § 20 Postremo suas oues Petro se amanti eumque amorem ter confitenti commendans dicit eundem Iohannem sic se uelle manere, donec ueniat. ubi etiam mihi uidetur alto docuisse mysterio istam ipsam Iohannis euangelicam dispensationem, qua in lucem liquidissimam uerbi sublimiter fertur, ubi trinitatis aequalitas et incommutabilitas uideri potest, et qua maxime proprietate distet a ceteris homo, cuius susceptione uerbum caro factum est, perspicue cerni cognoscique non 1 cf. Ioh. 12, 1-8 4 cf. Ioh. 13, 1-17, 26 6 cf. Ioh. 18,36 et 37 10",
          "candidate_score": 0.631049,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_3",
          "bdc_text": "tumultuatum fuisse apud nos ob doctrinam evangelicam postliminio reducendam - sic enim scribis - , cum contra verum sit ob eam repellendam totum eum terriculosiorem quam periculosiorem tumultum fuisse exortum .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_537",
          "psc_text": "ChristurnChristum. facta autem die egressus ibat in desertum locum. et hic uidemus eundem prorsus ordinem temporum custoditum, quem conperimus aput Marcum. Mattheus autem, qui uidetur non ordine, quo gestum est, sed quo praetermissum recolit, hoc de socru Petri commemorasse, posteaquam narrauit, quid ipso die facto etiam uespere gestum sit, iam non subiungit diluculum, sed ita narrat: uidens autem Iesus turbas multas circum se iussit ire trans fretum. iam hoc aliud est, non illud quod Marcus et Lucas contexunt, qui post uesperum diluculum ponunt. quod ergo hic dictum est uidens autem Iesus turbas multas circum se iussit ire trans fretum, aliud eum recordatum interposuisse debemus accipere, quod die quodam, cum uidisset JesusIesus turbas multas circum se, iussit ire trans fretum. § 54 Deindequodsubiungit: et accedens unusscriba ait illi: magister, sequar te, quocumque ieris, usque ad illud ubi ait: dimitte mortuos sepelire mortuos suos, hoc similiter narrat et Lucas. sed ille post",
          "candidate_score": 0.630981,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 9,
      "cf_id": "cf016",
      "work_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos",
      "max_score": 0.715155,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_4_6",
          "bdc_text": "Siquidem sacerdotes indocti monachique , non mundo , ut oportebat , sed Deo potius mortui , qui ex tenebris et ignorantiis hominum opime ac plane βασιλιχῶς vivebant , quum viderent tanta exoriente luce regnum questumque sibi non tam decrescere quam prorsus evanescere , illi huic malo primi classicum insonuere , ad quod facile aures arrexerunt multi , qui ad ollas carnium Aegyptiacarum animos reflexerunt quique fastidio verbi Dei , sincerissimo tritico , ad glandes et suillam pastum , cui semel insueverant , magis aspirabant , Accessit ad illos barbarum quoddam atque efferum hominum genus , qui agriculturam et ceteras omnes pacis bonas artes ingnorant et aversantur quique a divinarum rerum cognitione usque eo sunt alieni , ut nec de huminanitate ac civilitate mansuetiore aliquid audire sustineant , quales habet Anglia populos aliquot , quos rectius , opinor , populatores dixerim , ia ultimis suis partibus ad Scotiae confinium , qui cum vicinis utrinque gentibus perpetua bella ac latrocinia antiquo more exercitant et solis rapinis ac praedis inde conquisitis victitant . Ex his tribus hominum generibus conflatus est ille nefarius et Catilinarius exercitus , qui patrie ferrum ac faces inferre nitebatur . Contra quem rex strenuissimus initio ingentem ac vix credibilem exercitum paucorum dierum spacio conscripserat , nempe ducentorum millium hominum , non quod opus esse sibi tantis copiis putaret , sed ut reliquorum subditorum suorum animos exploraret .",
          "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_828",
          "psc_text": "videre cupienti. 91. Et addidit: Oblivisceris, inquit, inopiam nostram, et tribulationem nostram. De qua inopia dicit sanctus Propheta quod in oblivionem venerit Dei? Aut quae est ista inopia, quam excidisse Deo nostro et Domino conqueratur? Non otiosa ista est inopia; nisi forte ea quae protectorem Deum et remuneratorem habere consueverit. Si enim est inopia cui patet regnum coelorum, recte isti inopiam suam divinis excidisse sensibus arbitrantur, qui animam suam humiliatam in pulvere deplorabant, et ventrem suum in terra 925 haerere dicebant. Qui autem in terra haerent, videntur divina protectione privari. Quae sit ergo ista inopia, audi: Beati enim pauperes spiritu, ipsorum enim est regnum coelorum (Matth. V, 3) . Si ergo beata paupertas est, cui patet coelum, terrenas istas divitias negligamus, corporalem redundantiam declinemus. Sequamur vestigia apostolorum, ante quorum pedes unusquisque quod habebat pecuniae ex suorum agrorum pretio conferebat, ut pauperibus dispensaretur. Istam igitur inopiam evangelicam hi sancti viri multo",
          "candidate_score": 0.715155,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_3_5",
          "bdc_text": "tumultuatum fuisse apud nos ob doctrinam evangelicam postliminio reducendam - sic enim scribis - , cum contra verum sit ob eam repellendam totum eum terriculosiorem quam periculosiorem tumultum fuisse exortum . Siquidem sacerdotes indocti monachique , non mundo , ut oportebat , sed Deo potius mortui , qui ex tenebris et ignorantiis hominum opime ac plane βασιλιχῶς vivebant , quum viderent tanta exoriente luce regnum questumque sibi non tam decrescere quam prorsus evanescere , illi huic malo primi classicum insonuere , ad quod facile aures arrexerunt multi , qui ad ollas carnium Aegyptiacarum animos reflexerunt quique fastidio verbi Dei , sincerissimo tritico , ad glandes et suillam pastum , cui semel insueverant , magis aspirabant , Accessit ad illos barbarum quoddam atque efferum hominum genus , qui agriculturam et ceteras omnes pacis bonas artes ingnorant et aversantur quique a divinarum rerum cognitione usque eo sunt alieni , ut nec de huminanitate ac civilitate mansuetiore aliquid audire sustineant , quales habet Anglia populos aliquot , quos rectius , opinor , populatores dixerim , ia ultimis suis partibus ad Scotiae confinium , qui cum vicinis utrinque gentibus perpetua bella ac latrocinia antiquo more exercitant et solis rapinis ac praedis inde conquisitis victitant . Ex his tribus hominum generibus conflatus est ille nefarius et Catilinarius exercitus , qui patrie ferrum ac faces inferre nitebatur .",
          "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_871",
          "psc_text": "Euntes docete omnes gentes (Matth. XXVIII, 19) . Illis quidem etiam interclusa barbaricis montibus regna patuerunt, ut Thomae India, Matthaeo Persia. Sed tamen quo plura obirent spatia terrarum, in exortu Ecclesiae potestatem Romani imperii toto orbe diffudit, et dissidentium mentes, terrarumque divortia donata pace composuit. Didicerunt omnes homines sub uno terrarum imperio viventes, unius Dei omnipotentis imperium fideli eloquio confiteri. 22. Abstulit ergo bella usque ad fines terrae; quod factum esse non dubium est. Sed vide ne bella infirmitatis abstulerit, quae sunt in corde titubantium. Qui enim terrena transierit, jam non dicit: Foris pugnae, intus timores (II Cor. VII, 5) ; sed dicit: Nostra autem conversatio in coelis est (Philip. III, 20) . Transi ergo mundum, 935 ut incipias esse supra mundum; περάσαι enim transire est, vel ut dicam expressius, transfretare. Abstulit ergo Dominus bella, quae movebat nobis nequitia spiritalis: et devicto diabolo, pacem suam nobis reliquit. Arcum confregit, de",
          "candidate_score": 0.712584,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_4",
          "bdc_text": "Siquidem sacerdotes indocti monachique , non mundo , ut oportebat , sed Deo potius mortui , qui ex tenebris et ignorantiis hominum opime ac plane βασιλιχῶς vivebant , quum viderent tanta exoriente luce regnum questumque sibi non tam decrescere quam prorsus evanescere , illi huic malo primi classicum insonuere , ad quod facile aures arrexerunt multi , qui ad ollas carnium Aegyptiacarum animos reflexerunt quique fastidio verbi Dei , sincerissimo tritico , ad glandes et suillam pastum , cui semel insueverant , magis aspirabant , Accessit ad illos barbarum quoddam atque efferum hominum genus , qui agriculturam et ceteras omnes pacis bonas artes ingnorant et aversantur quique a divinarum rerum cognitione usque eo sunt alieni , ut nec de huminanitate ac civilitate mansuetiore aliquid audire sustineant , quales habet Anglia populos aliquot , quos rectius , opinor , populatores dixerim , ia ultimis suis partibus ad Scotiae confinium , qui cum vicinis utrinque gentibus perpetua bella ac latrocinia antiquo more exercitant et solis rapinis ac praedis inde conquisitis victitant .",
          "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_828",
          "psc_text": "videre cupienti. 91. Et addidit: Oblivisceris, inquit, inopiam nostram, et tribulationem nostram. De qua inopia dicit sanctus Propheta quod in oblivionem venerit Dei? Aut quae est ista inopia, quam excidisse Deo nostro et Domino conqueratur? Non otiosa ista est inopia; nisi forte ea quae protectorem Deum et remuneratorem habere consueverit. Si enim est inopia cui patet regnum coelorum, recte isti inopiam suam divinis excidisse sensibus arbitrantur, qui animam suam humiliatam in pulvere deplorabant, et ventrem suum in terra 925 haerere dicebant. Qui autem in terra haerent, videntur divina protectione privari. Quae sit ergo ista inopia, audi: Beati enim pauperes spiritu, ipsorum enim est regnum coelorum (Matth. V, 3) . Si ergo beata paupertas est, cui patet coelum, terrenas istas divitias negligamus, corporalem redundantiam declinemus. Sequamur vestigia apostolorum, ante quorum pedes unusquisque quod habebat pecuniae ex suorum agrorum pretio conferebat, ut pauperibus dispensaretur. Istam igitur inopiam evangelicam hi sancti viri multo",
          "candidate_score": 0.696631,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_9_11",
          "bdc_text": "Supplices itaque facti veniam omnes facile impetrarunt , exceptis paucis , qui ad exemplum supplicia crucibus luerunt . Sic igitur confectum est bellum hoc , ut plane , quantumvis repugnante rei natura , iuxta verbi ἔτυμον res bella dici possit , si eventum eius spectes , quem ipse mecum considerans eius primis authoribus adeo non irascor , ut gratias etiam agerem , nisi gratiam omnem Deo debere scirem , qui consilia illorum prava in exitum diversissimum convertit . Nam pacatis ac triumphatis rebellibus principis ipsius animus in evangelii favorem fortius ac serio magis quam antea nunquam propondere videtur .",
          "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_438",
          "psc_text": "affectum poenitentiae, ibi opinionem ejus erroris excludi, quod divitiae et successus prosperior flagitiosorum nos movere non debeant. Consuetudo autem locutionis in Scripturis divinis hujusmodi reperitur. Sic enim et alibi: Dum converteret Dominus captivitatem Sion, facti sumus sicut consolati (Psal. CXXV, 1) . Quamquam sanctus non in ostensione verborum, sed in virtute spiritus probari se velit. Sensus ergo nobis spectandus est semper, quem etiam ipsum frequens translatio ex Hebraeo in Graecum, ex Graeco in Latinum attenuare consuevit. 50. (Vers. 18.) Ad omnia itaque superiora pulchrum remedium, quod in flagella paratus est, et offert se Domino, ut quae placuerint Deo, flagella sustineat (I Par. XXI, 13). Elegisse quidem lego sanctum David flagelli genus, quod aequanimiter sustineret: sed elegit, quia de tribus conditionibus eligendae unius necessitas mandabatur. Ubi autem non mandatur, ad omnia paratus est Dei servulus, seu corporalem aegritudinem subeat, seu fugam a facie inimici, sive obitum filiorum, quos non timet praemittere;",
          "candidate_score": 0.656351,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_16_18",
          "bdc_text": "Sed exitus declarabit , qui , qualis qualis fuerit , vobis cito innotescet , si non aliunde , tibi certe ex me . Interim phanaticorum illorum rebellium postulata accipito . Primum erat pontificem Romanum in locum restitui cum suis et legibus et erroribus de purgatorio , de cultu sanctorum , de peregrinatione ad divorum imagines , de septem sacramentis ed sacramentalibus ;",
          "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_527",
          "psc_text": "unde dejectus sit, flentem ubertim; quia reminiscitur quid amiserit, quove deciderit. Et ideo gratias agamus Deo, qui nos perpetuo exsilio liberavit, aperiens januam qua revertamur ad patriam. Unde Apostolus 858 praesumpsit dicere: Ergo jam non estis advenae atque peregrini; sed estis cives sanctorum, et domestici Dei (Ephes. II, 19) . 37. (Vers. 14.) Hoc volens recipere David antequam Christus veniret in terram, dixit: Remitte mihi ut refrigerer, priusquam eam, et amplius non ero; hoc est, hic mihi remitte, ubi peccavi. Nisi hic remiseris mihi, ibi remissionis requiem invenire non potero; quod enim in terra ligatum manserit, ligatum manebit in coelo, quod solutum in terra fuerit, solutum erit in coelo. Propheta enim et praedicator Ecclesiae congregandae, evangelico spiritu indulgentias Domini praevidebat; et praecipienda apostolis ei Dominus revelabat; immo haec erat vetus sententia, ut qui se ligasset in terris, vinctus migraret a corpore. Ideo Dominus, quod ante erat judicii sui, dedit apostolis",
          "candidate_score": 0.651583,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_18_20",
          "bdc_text": "Primum erat pontificem Romanum in locum restitui cum suis et legibus et erroribus de purgatorio , de cultu sanctorum , de peregrinatione ad divorum imagines , de septem sacramentis ed sacramentalibus ; alterum doctrinas et scripta Lutheri , Melanchtonis , Oecolampadii et Germanorum omnium damnari ejicique ; tertium ut religiosis omnia reponerentur ;",
          "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_672",
          "psc_text": "Dominus Jesus suis verbis eradicavit ex intimis pectoribus vitia gentilium, perfidiam nationum, et versutarum cogitationum prava commenta destruxit, atque omnia vestigia iniquitatis abolevit. Deinde infudit postea fidem, et continentiae disciplinam; ne tamquam in vase corrupto confusione vitiorum coacescerent sacramenta virtutum. 11. Unde pulchre tibi Apostolus dicit: Sed regnavit mors ab Adam usque ad Moysen (Rom. V, 1) . Quid est Moyses, nisi Lex; quoniam ipse interpres est Legis: finis autem Legis Christus Jesus? Regnavit ergo peccatum in hoc mundo, et in peccato mors saeva, atque intolerabilis quaedam poena peccati. Docuit quidem nos Moyses levare ad Dominum manus, pii cultus instituens disciplinam. Docuit quemadmodum Amalech versutiloquus vinceretur; ut mores nostros et opera 891 levaremus ad Christum, sic destrui posse perfidiam: sin vero dejiceremus animam, inclinaremus affectum, et a continentiae studio averteremus ingenium, ut persuasio nos vana superaret; nullum remedium futurum, nisi Jesus depressa jam brachia Moysi, tamquam infirmitatem Legis attolleret, et",
          "candidate_score": 0.649885,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_11",
          "bdc_text": "Nam pacatis ac triumphatis rebellibus principis ipsius animus in evangelii favorem fortius ac serio magis quam antea nunquam propondere videtur .",
          "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_277",
          "psc_text": "πυκτεύω. Et vere quasi bonus pycta, non aerem, sed aerias potestates et Judaeorum capita verberabat; quia caput omnium Jesum Dominum non habebant. In omni itaque certamine Apostolus est probatus, qui etiam coronam cursus consummati accepit. Unde et ipse ait: Omnia possum in eo qui me confortat (Philipp. IV, 13) . 57. Habet et Christus, qui in pueritia sua aevi maturos vicerint; ut Daniel puer spiritu valido seniores illos redarguit Judaeorum, et de victoriae jure dejecit in mortem. Habet et alios, qui priusquam nascerentur, in matris ventre luctati sunt. Denique Jacob fratrem supplantavit Esau, et malum vicit; atque ita de utero matris exivit, ut victoriae insigne monstraret, et pedem senioris degeneris victor inverteret. Hieremias in vulva matris sanctificatus est et probatus. Joannes Baptista Principem agonis humani, praemiatoremque luctantium, necdum natus venisse cognovit, atque in utero matris exsiliens piae bravium confessionis emeruit. Recte jam tunc designatus est ad coronam, qui ante omnes",
          "candidate_score": 0.640479,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_8",
          "bdc_text": "Ita cum illa quidem minus numerosa , sed fortissima et instructissima militum manu adversum rebelles itum est , quos et ad internetionem cecidisse licuisset , nisi sese dedissent et princeps clementissimus suos , etiam perire meritos , servare quam perdere maluisset .",
          "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_376",
          "psc_text": "Haec manus Aegyptiorum currus, equos et populos Rubri maris demersit profundo. Haec manus mentem gravavit regis Saul, ut gratiam sui conservatoris odisset; et pro praevaricatione coelestis imperii desertus a sociis, interemptis quoque filiis destitutus, victus ab hostibus (quo spectaculo nihil est deformius regi) gladium in se suum ipse converteret, ne captivus senex viveret filiis et regno superstes. Hanc manum David in seipso expertus et liberis, alterius incestum, alterius parricidium deploravit, et 824 (quod pio patri gravius est salutis suae exitiis) simul opprobria sobolis, et pietatis deflevit excidia: quorum alter ad incestum accensus de germanitatis affectu, alter ad parricidium armatus est studio castitatis. Vide quemadmodum illos in gravissimis criminibus confinia lusere virtutum. Utinam aut ille sororem non amasset, aut hic non vindicasset! Ad postremum et ipse patriae finibus pulsus a filio, fugiebat hostem, quem optabat haeredem: metuebat vincere, ne pietatis dispendio vinceretur. 21. Sed forte aliquis dicat: Quomodo in parricidio, vel",
          "candidate_score": 0.626148,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 10,
      "cf_id": "cf020",
      "work_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam",
      "max_score": 0.715084,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_4_6",
          "bdc_text": "Siquidem sacerdotes indocti monachique , non mundo , ut oportebat , sed Deo potius mortui , qui ex tenebris et ignorantiis hominum opime ac plane βασιλιχῶς vivebant , quum viderent tanta exoriente luce regnum questumque sibi non tam decrescere quam prorsus evanescere , illi huic malo primi classicum insonuere , ad quod facile aures arrexerunt multi , qui ad ollas carnium Aegyptiacarum animos reflexerunt quique fastidio verbi Dei , sincerissimo tritico , ad glandes et suillam pastum , cui semel insueverant , magis aspirabant , Accessit ad illos barbarum quoddam atque efferum hominum genus , qui agriculturam et ceteras omnes pacis bonas artes ingnorant et aversantur quique a divinarum rerum cognitione usque eo sunt alieni , ut nec de huminanitate ac civilitate mansuetiore aliquid audire sustineant , quales habet Anglia populos aliquot , quos rectius , opinor , populatores dixerim , ia ultimis suis partibus ad Scotiae confinium , qui cum vicinis utrinque gentibus perpetua bella ac latrocinia antiquo more exercitant et solis rapinis ac praedis inde conquisitis victitant . Ex his tribus hominum generibus conflatus est ille nefarius et Catilinarius exercitus , qui patrie ferrum ac faces inferre nitebatur . Contra quem rex strenuissimus initio ingentem ac vix credibilem exercitum paucorum dierum spacio conscripserat , nempe ducentorum millium hominum , non quod opus esse sibi tantis copiis putaret , sed ut reliquorum subditorum suorum animos exploraret .",
          "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2535",
          "psc_text": "saeculari pascantur eloquentia, quae instar mellis stillat de labiis meretricis, sed vilitatem et paleas sequantur historiae, donec multo labore atque industria mereantur ad frumentum sensuum pervenire. De quibus paleis et frumento Jeremias loquitur: Quid paleis ad triticum, dicit Dominus (Jerem. XIII, 28) ? Et considerandum, quod non bos vertatur in rabiem, sed leo mutetur in mansuetudinem. Serpens etiam qui observabat hominis calcaneum, et cujus ab homine observabatur caput, nequaquam aliorum nutrietur interitu, sed terram, sive pulverem quasi panem comedet (Genes. III). Aut certe sic intelligendum, quod diabolus qui prius hominum mortibus pascebatur, eos tantum comedat, qui pulvis ac terra sunt: per quae omnia demonstratur malorum in bonum commutatio, qui innoxii erunt, antiqua feritate deposita: non foris, sed in monte sancto Domini, hoc est, in Ecclesia, et in confessione ejus montis, a quo vulneratus est princeps Tyri, et qui excisus de monte sine manibus, crevit in montem magnum, et implevit orbem",
          "candidate_score": 0.715084,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_3_5",
          "bdc_text": "tumultuatum fuisse apud nos ob doctrinam evangelicam postliminio reducendam - sic enim scribis - , cum contra verum sit ob eam repellendam totum eum terriculosiorem quam periculosiorem tumultum fuisse exortum . Siquidem sacerdotes indocti monachique , non mundo , ut oportebat , sed Deo potius mortui , qui ex tenebris et ignorantiis hominum opime ac plane βασιλιχῶς vivebant , quum viderent tanta exoriente luce regnum questumque sibi non tam decrescere quam prorsus evanescere , illi huic malo primi classicum insonuere , ad quod facile aures arrexerunt multi , qui ad ollas carnium Aegyptiacarum animos reflexerunt quique fastidio verbi Dei , sincerissimo tritico , ad glandes et suillam pastum , cui semel insueverant , magis aspirabant , Accessit ad illos barbarum quoddam atque efferum hominum genus , qui agriculturam et ceteras omnes pacis bonas artes ingnorant et aversantur quique a divinarum rerum cognitione usque eo sunt alieni , ut nec de huminanitate ac civilitate mansuetiore aliquid audire sustineant , quales habet Anglia populos aliquot , quos rectius , opinor , populatores dixerim , ia ultimis suis partibus ad Scotiae confinium , qui cum vicinis utrinque gentibus perpetua bella ac latrocinia antiquo more exercitant et solis rapinis ac praedis inde conquisitis victitant . Ex his tribus hominum generibus conflatus est ille nefarius et Catilinarius exercitus , qui patrie ferrum ac faces inferre nitebatur .",
          "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1149",
          "psc_text": "nonum: non absque morsu et obtrectationibus invidorum, qui ignorantes quid audiant, quid loquantur, de eo audent judicare quod nesciunt, et ante despiciunt quam probent, eruditosque se aestimant et disertos, si de cunctis Scriptoribus detrahant. Quorum livorem et mussitationem garrulam contemnentes, Dei poscamus auxilium, et Psalmistae imprecatione dicamus: Dissipa gentes quae bella volunt (Ps. LXVII, 32) . Domini enim locus in pace est, quae exsuperat omnem sensum. Quam et Propheta desiderat clamitans: Domine Deus noster, pacem da nobis: omnia enim reddidisti nobis (Isai. XXVI, 12) . Sed jam proponamus Isaiae capitulum, et cum Moyse ingrediamur nubem et caliginem, ut clarificetur vultus noster, et, juxta Hebraicum, cornuta sit facies: audianturque et rutilent tonitrua et fulgura, quae plebs vilior videre non potuit (Exod. XIX). Cap. XXVIII 371 (Cap. XXVIII.--Vers. 1.) Vae coronae superbiae ebriis Ephraim, et flori decidenti gloriae exsultationis ejus, qui erant in vertice vallis pinguissimae, errantes a vino. Ecce validus et",
          "candidate_score": 0.714402,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_3_5",
          "bdc_text": "tumultuatum fuisse apud nos ob doctrinam evangelicam postliminio reducendam - sic enim scribis - , cum contra verum sit ob eam repellendam totum eum terriculosiorem quam periculosiorem tumultum fuisse exortum . Siquidem sacerdotes indocti monachique , non mundo , ut oportebat , sed Deo potius mortui , qui ex tenebris et ignorantiis hominum opime ac plane βασιλιχῶς vivebant , quum viderent tanta exoriente luce regnum questumque sibi non tam decrescere quam prorsus evanescere , illi huic malo primi classicum insonuere , ad quod facile aures arrexerunt multi , qui ad ollas carnium Aegyptiacarum animos reflexerunt quique fastidio verbi Dei , sincerissimo tritico , ad glandes et suillam pastum , cui semel insueverant , magis aspirabant , Accessit ad illos barbarum quoddam atque efferum hominum genus , qui agriculturam et ceteras omnes pacis bonas artes ingnorant et aversantur quique a divinarum rerum cognitione usque eo sunt alieni , ut nec de huminanitate ac civilitate mansuetiore aliquid audire sustineant , quales habet Anglia populos aliquot , quos rectius , opinor , populatores dixerim , ia ultimis suis partibus ad Scotiae confinium , qui cum vicinis utrinque gentibus perpetua bella ac latrocinia antiquo more exercitant et solis rapinis ac praedis inde conquisitis victitant . Ex his tribus hominum generibus conflatus est ille nefarius et Catilinarius exercitus , qui patrie ferrum ac faces inferre nitebatur .",
          "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_349",
          "psc_text": "contemptum sui per Assyrios ulciscitur, et Chaldaeos; sed per feras gentes, et quondam nobis incognitas, quarum et vultus et sermo terribilis est, et femineas incisasque facies praeferentes ( Gothos intelligit qui radebant barbam ), 116 virorum, et bene barbatorum fugientia terga confodiunt. Legisse me novi in his locis latissimam et inextricabilem tropologiam: quod universa, quae juxta historiam disseruimus, spiritualiter Judaeis acciderint, vix unam habentibus vaccam et duas oves, munda videlicet animalia: ut nequaquam solido cibo, sed lacte nutriantur infantiae, et comedant mella verborum, quae distillant de labiis mulieris meretricis; et vinum non habeant, quod laetificat cor hominis: sed omnia eorum opera redigantur in spinas, ut vulnerentur ab adversariis, qui percutiunt in obscuro rectos corde (Psal. X). Quod si quando voluerint altius quippiam sapere, et nimio labore sudantes de Scripturis sanctis mysticum aliquid invenire: nihilominus fruges non afferant doctrinae, sed vepribus compleantur et spinis, quae oriuntur in manibus ebrii. Et nequaquam",
          "candidate_score": 0.706154,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_4",
          "bdc_text": "Siquidem sacerdotes indocti monachique , non mundo , ut oportebat , sed Deo potius mortui , qui ex tenebris et ignorantiis hominum opime ac plane βασιλιχῶς vivebant , quum viderent tanta exoriente luce regnum questumque sibi non tam decrescere quam prorsus evanescere , illi huic malo primi classicum insonuere , ad quod facile aures arrexerunt multi , qui ad ollas carnium Aegyptiacarum animos reflexerunt quique fastidio verbi Dei , sincerissimo tritico , ad glandes et suillam pastum , cui semel insueverant , magis aspirabant , Accessit ad illos barbarum quoddam atque efferum hominum genus , qui agriculturam et ceteras omnes pacis bonas artes ingnorant et aversantur quique a divinarum rerum cognitione usque eo sunt alieni , ut nec de huminanitate ac civilitate mansuetiore aliquid audire sustineant , quales habet Anglia populos aliquot , quos rectius , opinor , populatores dixerim , ia ultimis suis partibus ad Scotiae confinium , qui cum vicinis utrinque gentibus perpetua bella ac latrocinia antiquo more exercitant et solis rapinis ac praedis inde conquisitis victitant .",
          "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2535",
          "psc_text": "saeculari pascantur eloquentia, quae instar mellis stillat de labiis meretricis, sed vilitatem et paleas sequantur historiae, donec multo labore atque industria mereantur ad frumentum sensuum pervenire. De quibus paleis et frumento Jeremias loquitur: Quid paleis ad triticum, dicit Dominus (Jerem. XIII, 28) ? Et considerandum, quod non bos vertatur in rabiem, sed leo mutetur in mansuetudinem. Serpens etiam qui observabat hominis calcaneum, et cujus ab homine observabatur caput, nequaquam aliorum nutrietur interitu, sed terram, sive pulverem quasi panem comedet (Genes. III). Aut certe sic intelligendum, quod diabolus qui prius hominum mortibus pascebatur, eos tantum comedat, qui pulvis ac terra sunt: per quae omnia demonstratur malorum in bonum commutatio, qui innoxii erunt, antiqua feritate deposita: non foris, sed in monte sancto Domini, hoc est, in Ecclesia, et in confessione ejus montis, a quo vulneratus est princeps Tyri, et qui excisus de monte sine manibus, crevit in montem magnum, et implevit orbem",
          "candidate_score": 0.696797,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_4",
          "bdc_text": "Siquidem sacerdotes indocti monachique , non mundo , ut oportebat , sed Deo potius mortui , qui ex tenebris et ignorantiis hominum opime ac plane βασιλιχῶς vivebant , quum viderent tanta exoriente luce regnum questumque sibi non tam decrescere quam prorsus evanescere , illi huic malo primi classicum insonuere , ad quod facile aures arrexerunt multi , qui ad ollas carnium Aegyptiacarum animos reflexerunt quique fastidio verbi Dei , sincerissimo tritico , ad glandes et suillam pastum , cui semel insueverant , magis aspirabant , Accessit ad illos barbarum quoddam atque efferum hominum genus , qui agriculturam et ceteras omnes pacis bonas artes ingnorant et aversantur quique a divinarum rerum cognitione usque eo sunt alieni , ut nec de huminanitate ac civilitate mansuetiore aliquid audire sustineant , quales habet Anglia populos aliquot , quos rectius , opinor , populatores dixerim , ia ultimis suis partibus ad Scotiae confinium , qui cum vicinis utrinque gentibus perpetua bella ac latrocinia antiquo more exercitant et solis rapinis ac praedis inde conquisitis victitant .",
          "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1149",
          "psc_text": "nonum: non absque morsu et obtrectationibus invidorum, qui ignorantes quid audiant, quid loquantur, de eo audent judicare quod nesciunt, et ante despiciunt quam probent, eruditosque se aestimant et disertos, si de cunctis Scriptoribus detrahant. Quorum livorem et mussitationem garrulam contemnentes, Dei poscamus auxilium, et Psalmistae imprecatione dicamus: Dissipa gentes quae bella volunt (Ps. LXVII, 32) . Domini enim locus in pace est, quae exsuperat omnem sensum. Quam et Propheta desiderat clamitans: Domine Deus noster, pacem da nobis: omnia enim reddidisti nobis (Isai. XXVI, 12) . Sed jam proponamus Isaiae capitulum, et cum Moyse ingrediamur nubem et caliginem, ut clarificetur vultus noster, et, juxta Hebraicum, cornuta sit facies: audianturque et rutilent tonitrua et fulgura, quae plebs vilior videre non potuit (Exod. XIX). Cap. XXVIII 371 (Cap. XXVIII.--Vers. 1.) Vae coronae superbiae ebriis Ephraim, et flori decidenti gloriae exsultationis ejus, qui erant in vertice vallis pinguissimae, errantes a vino. Ecce validus et",
          "candidate_score": 0.692082,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_23_25",
          "bdc_text": "Vos vestris ad Deum precibus nos summo conamine discrimeneque certantes adiuvate . Et tu bene vale . Datum Lambethę , in suburbio Londoniensi , III die aprilis MDXXXVII .",
          "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1776",
          "psc_text": "LXX: Sic dicit Dominus: Tempore opportuno exaudivi te, et in die salutis auxiliatus sum tui. Et plasmavi te, et dedi te in testamentum gentium, ut constitueres terram, et possideres haereditates desertas. Diceresque his qui in vinculis sunt, Exite, et qui in tenebris, Revelamini: in omnibus viis pascentur, et in omnibus semitis pascua eorum. Non esurient, neque sitient, neque percutiet eos aestus neque sol; sed qui miseretur eorum, consolabitur eos, et per fontes aquarum ducet illos. Ponamque omnem montem in viam, et omnem semitam in pascua eis. Ecce isti de longe venient, isti ab Aquilone et mari: alii autem de terra Persarum. Laetamini, coeli, et exsuliet terra, erumpant montes laetitiam: quia misertus est Deus populi sui: et humiles populi sui consolatus est. Hoc testimonio Apostolus Paulus in secunda 567 Epistola ad Corinthios usus est, dicens: Tempore opportuno exaudivi te: et in die salutis auxiliatus sum tui. Ecce nunc tempus acceptabile, etc.",
          "candidate_score": 0.677264,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_6_8",
          "bdc_text": "Contra quem rex strenuissimus initio ingentem ac vix credibilem exercitum paucorum dierum spacio conscripserat , nempe ducentorum millium hominum , non quod opus esse sibi tantis copiis putaret , sed ut reliquorum subditorum suorum animos exploraret . Quos cum ad nutum paratos et dicto audientes invenisset , et ex illis rursus vix centesimum quenque delegit , reliquis cum gratia domum remissis . Ita cum illa quidem minus numerosa , sed fortissima et instructissima militum manu adversum rebelles itum est , quos et ad internetionem cecidisse licuisset , nisi sese dedissent et princeps clementissimus suos , etiam perire meritos , servare quam perdere maluisset .",
          "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1450",
          "psc_text": "et abiit, et reversus est Sennacherib rex Assyriorum, et habitavit in Ninive. Et factum est cum adoraret in templo Nesrach Deum suum, Adramelech et Sarasar, filii ejus, percusserunt eum gladio: fugeruntque in terram Ararat; et regnavit Asaraddon filius ejus pro eo. Centum octoginta quinque millia fortissimorum virorum ab uno Angelo, una nocte caeduntur, et absque vulneribus occisorum mors saeva discurrit, excludens a corporibus animas, Dei voluntate. Super quo in Paralipomenis legitur: Et misit Dominus Angelum, qui percussit omnem virum robustum, et bellatorem, et principem exercitus regis Assyriorum: reversusque est cum ignominia in terram suam (II Paral. XXXII, 24) . Qui idcirco servatus est, ut sciret potentiam Dei, et blasphemantia ora comprimeret: fieretque testis illius majestatis, quem paulo ante contempserat. Quod autem intulit: Et surrexerunt mane, vel Israelitas, vel reliquos exercitus ejus accipiamus: licet in Regum scriptum sit volumine, quod cum ipse rex diluculo surrexisset, vidit omnia corpora mortuorum (III Reg.",
          "candidate_score": 0.676362,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_12_14",
          "bdc_text": "Et proceres , qui ante tardi ad credendum et , ut ita dicam , gravicordes erant , iam erectiores ad audiendum et in omnibus aequiores ac secundiores esse ceperunt . Denique episcopos ipsos et factionis antistites , quales adhuc nimis multi supersunt , quorum cervices duras inflexibiles opinabamur , submissos iam terram spectare cernas et nobis minus adversari . Breviter , sicut vobis tumultus ille rusticorum solidam pacem peperit , ita et nobis spes est fore .",
          "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2545",
          "psc_text": "est, quod estis vos (I Cor. III, 16, 17) . Quicumque ergo humilis est et quietus, et tremens sermones Dei, ipsum respicit Dominus; et de ipso dictum intelligi potest, quod sub terrae nomine prophetatur: Terra tremuit et quievit, cum resurgeret ad judicium Deus (Psal. LXXV, 9, 10) . Habitatores enim ejus, pro quibus μετωνυμικῶς terra dicitur, considerantes judicium Dei, quietem agunt a malis operibus; et sedentes in domo, aeterno requiescunt sabbato, ne moveant se ad opus servile peccati, sicut aedificatores turris moverunt quondam de Oriente pedes suos, et ortum veri luminis reliquerunt. Nec audierunt illud quod ad Cain dicitur: Peccasti, quiesce (Genes. IV) . Sed juxta Proverbia Salomonis: Qui audit Deum, habitabit confidens, et quiescet absque timore ab omni malo (Prov. I, 33) . Iste est humilis atque pauperculus, et contritus spiritu, tremensque sermones Domini, de quo scriptum est in Evangelio: Beati pauperes spiritu, quoniam ipsorum est regnum coelorum (Matth.",
          "candidate_score": 0.669827,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_6_8",
          "bdc_text": "Contra quem rex strenuissimus initio ingentem ac vix credibilem exercitum paucorum dierum spacio conscripserat , nempe ducentorum millium hominum , non quod opus esse sibi tantis copiis putaret , sed ut reliquorum subditorum suorum animos exploraret . Quos cum ad nutum paratos et dicto audientes invenisset , et ex illis rursus vix centesimum quenque delegit , reliquis cum gratia domum remissis . Ita cum illa quidem minus numerosa , sed fortissima et instructissima militum manu adversum rebelles itum est , quos et ad internetionem cecidisse licuisset , nisi sese dedissent et princeps clementissimus suos , etiam perire meritos , servare quam perdere maluisset .",
          "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1451",
          "psc_text": "idcirco servatus est, ut sciret potentiam Dei, et blasphemantia ora comprimeret: fieretque testis illius majestatis, quem paulo ante contempserat. Quod autem intulit: Et surrexerunt mane, vel Israelitas, vel reliquos exercitus ejus accipiamus: licet in Regum scriptum sit volumine, quod cum ipse rex diluculo surrexisset, vidit omnia corpora mortuorum (III Reg. XIX). Pharao quoque in decem Aegypti servatur plagis, ut novissimus pereat: quod et iste passus [ Al. passurus] est. Cum enim reversus esset in Niniven urbem primam regni sui, et adoraret in templo Nesrach Deum suum, quasi victoriam de hostibus reportaret, et delubrum idoli sui triumphans et gratulabundus incederet, contemptor veri Dei in fano falsi [ Al. sui] numinis trucidatur: nec Angeli perit gladio, quod erat commune cum pluribus, sed parricidio filiorum. Qui cum fugissent in terram Ararat, quod intelligitur Armenia, successit in patris locum Asaraddon, quem 467 Scriptura testatur misisse habitatores Samariam; ne terra maneret inculta. Ararat autem regio",
          "candidate_score": 0.661228,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_7_9",
          "bdc_text": "Quos cum ad nutum paratos et dicto audientes invenisset , et ex illis rursus vix centesimum quenque delegit , reliquis cum gratia domum remissis . Ita cum illa quidem minus numerosa , sed fortissima et instructissima militum manu adversum rebelles itum est , quos et ad internetionem cecidisse licuisset , nisi sese dedissent et princeps clementissimus suos , etiam perire meritos , servare quam perdere maluisset . Supplices itaque facti veniam omnes facile impetrarunt , exceptis paucis , qui ad exemplum supplicia crucibus luerunt .",
          "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1450",
          "psc_text": "et abiit, et reversus est Sennacherib rex Assyriorum, et habitavit in Ninive. Et factum est cum adoraret in templo Nesrach Deum suum, Adramelech et Sarasar, filii ejus, percusserunt eum gladio: fugeruntque in terram Ararat; et regnavit Asaraddon filius ejus pro eo. Centum octoginta quinque millia fortissimorum virorum ab uno Angelo, una nocte caeduntur, et absque vulneribus occisorum mors saeva discurrit, excludens a corporibus animas, Dei voluntate. Super quo in Paralipomenis legitur: Et misit Dominus Angelum, qui percussit omnem virum robustum, et bellatorem, et principem exercitus regis Assyriorum: reversusque est cum ignominia in terram suam (II Paral. XXXII, 24) . Qui idcirco servatus est, ut sciret potentiam Dei, et blasphemantia ora comprimeret: fieretque testis illius majestatis, quem paulo ante contempserat. Quod autem intulit: Et surrexerunt mane, vel Israelitas, vel reliquos exercitus ejus accipiamus: licet in Regum scriptum sit volumine, quod cum ipse rex diluculo surrexisset, vidit omnia corpora mortuorum (III Reg.",
          "candidate_score": 0.659631,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_9_11",
          "bdc_text": "Supplices itaque facti veniam omnes facile impetrarunt , exceptis paucis , qui ad exemplum supplicia crucibus luerunt . Sic igitur confectum est bellum hoc , ut plane , quantumvis repugnante rei natura , iuxta verbi ἔτυμον res bella dici possit , si eventum eius spectes , quem ipse mecum considerans eius primis authoribus adeo non irascor , ut gratias etiam agerem , nisi gratiam omnem Deo debere scirem , qui consilia illorum prava in exitum diversissimum convertit . Nam pacatis ac triumphatis rebellibus principis ipsius animus in evangelii favorem fortius ac serio magis quam antea nunquam propondere videtur .",
          "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2327",
          "psc_text": "domo carceris sedentes in tenebris (Isai. XLII, 6, 7) . Annum autem acceptabilem, et diem retributionis, omne praedicationis ejus quo in carne versatus est, tempus intellige. Quod et Apostolus 733 Paulus in primo Salvatoris interpretatur adventu, dicens: Ecce nunc tempus acceptabile: ecce nunc dies salutis (I Cor. VI, 2) . De quo supra plenius diximus (Ad. cap. LX). Sin autem retributio non in meritis bonorum, sed in poenis accipitur peccatorum, juxta quod dies dicitur ultionis, de Judaico populo sentiendum est, in quem post passionem ejus, statim Dei ira pervenit. Consolatusque est omnes lugentes, dicens: Beati lugentes, quoniam ipsi consolabuntur (Matth. V, 5) ; ut poneret lugentibus Sion et daret eis gloriam coronamque pro cinere. De quibus fuit et apostolus Paulus qui lugebat Sion atque dicebat: Tristitia enim est mihi et dolor continuus (Rom. IX, 2) : Et iterum: Optabam ego anathema esse a Christo pro fratribus meis, et propinquis juxta",
          "candidate_score": 0.657178,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_23_25",
          "bdc_text": "Vos vestris ad Deum precibus nos summo conamine discrimeneque certantes adiuvate . Et tu bene vale . Datum Lambethę , in suburbio Londoniensi , III die aprilis MDXXXVII .",
          "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_109",
          "psc_text": "Quod si prudens lector quaesierit, cur in templo Domini cedrina ligna sint posita, et in centesimo tertio psalmo legamus juxta. Hebraicam veritatem, Saturabuntur ligna Domini, et cedri Libani, quas tu plantasti: ibi passeres nidificabunt (Psal. CIII, 18) ; et inter caetera ligna etiam cedri ad laudes Domini provocentur: et in adventu Salvatoris, quando omnes arbores, et ligna campi applaudent ramis suis, scriptum sit: Ponam in terra inaquosa cedrum et buxum, et cypressum et pinum (Isa. XLI, 19, sec. LXX) : et nunc diem Domini super cedros Libani sermo propheticus comminetur? hoc dicendum est, quod ex eodem genere hominum, alii sublimentur ad regnum, alii detrahantur ad poenam, et cedri Libani, quae propter superbiam conterentur, eligantur, cum boni odoris fuerint, et cum Apostolo dixerint: Christi bonus odor sumus (I Cor. II, 15) . (Vers. 14.) Et super omnes montes excelsos, et super omnes colles elevatos. Sicut in bonam partem pro varietate virtutum,",
          "candidate_score": 0.654612,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_15_17",
          "bdc_text": "Nam denuo principis mandato in consilium episcopi et viri doctiores convenimus , de ecclesiasticarum rerum constitutione tractaturi , in quo liberius omnia agimus quam unquam antea , et maiore ( ut spero ) cum fructu peragemus . Sed exitus declarabit , qui , qualis qualis fuerit , vobis cito innotescet , si non aliunde , tibi certe ex me . Interim phanaticorum illorum rebellium postulata accipito .",
          "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_514",
          "psc_text": "misisti filium nostrum Heraclium diaconum, qui me manu conserta in jus vocaret, et promissum per momenta exigeret. Quid igitur faciam? subeamne opus in quo viri eruditissimi sudaverunt, Origenem loquor, et Eusebium Pamphili, quorum alter liberis allegoriae spatiis evagatur, et interpretatis nominibus singulorum, ingenium suum facit Ecclesiae sacramenta, alter historicam expositionem titulo repromittens, interdum 169-170 obliviscitur propositi, et in Origenis scita concedit? An taceam, et aperte hujus generis expositionem nescire me dicam? et quando tibi potero persuadere, me non potuisse magis quam noluisse: quorum alterum imbecillitatis est, alterum superbiae? Quibus adactus causis, malui a te ingenium meum quam voluntatem quaeri: breviterque annotabo quae didici, fundamenta jaciens Scripturarum. Caeterum si aut tu volueris, aut spatium fuerit, et voluntati nostrae Christus annuerit, spiritale supra struendum est aedificium, ut imposito culmine, perfecta Ecclesiae ornamenta monstremus. Proposuisti de Isaia Visionem Babylonis, et Philisthiim, Moab, et Damasci, Aegyptique, et deserti maris, et Idumaeae, et Arabiae, et",
          "candidate_score": 0.641149,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_6",
          "bdc_text": "Contra quem rex strenuissimus initio ingentem ac vix credibilem exercitum paucorum dierum spacio conscripserat , nempe ducentorum millium hominum , non quod opus esse sibi tantis copiis putaret , sed ut reliquorum subditorum suorum animos exploraret .",
          "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_551",
          "psc_text": "disperdendum: tamen ut non timeatis vicinam captivitatem, jurat Dominus (cui etiam non juranti credendum est) quod sua aestimatio non fallatur, et quod mente conceperit, irritum non fiat. Hoc autem humano loquitur affectu, quod scilicet non fallatur qui falli non potest: Conteram, inquit, Assyrium in terra mea, et in montibus meis conculcabo eum. Una enim nocte centum octoginta quinque millia exercitus Assyriorum Angelo vastante deleta sunt (IV Reg. XIX). Et auferetur ab his qui obsidebantur in Jerusalem, jugum ejus, et grave imperium quod omnibus imminebat, et pondus quo premebantur, in ipsum potius retrudetur. Fugiente enim Assyriorum rege in terram suam, liber cum populi reliquiis egressus est Ezechias. (Vers. 26, 27.) Hoc consilium quod cogitavi super omnem terram, et haec est manus extenta super universas gentes. Dominus enim exercituum decrevit, et quis poterit infirmare? Et manus ejus extenta, et qui avertet eam? Hoc loco quidam arbitrantur generalem esse contra omnem orbem prophetiam,",
          "candidate_score": 0.63692,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_6",
          "bdc_text": "Contra quem rex strenuissimus initio ingentem ac vix credibilem exercitum paucorum dierum spacio conscripserat , nempe ducentorum millium hominum , non quod opus esse sibi tantis copiis putaret , sed ut reliquorum subditorum suorum animos exploraret .",
          "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1435",
          "psc_text": "Pelusium: jamque exstructis aggeribus urbi capiendae, venisse Taracham regem Aethiopum in auxilium, et una nocte juxta Jerusalem centum octoginta quinque millia exercitus Assyrii pestilentia corruisse, narrat Herodotus, et plenissime Berosus, Chaldaicae scriptor historiae, quorum fides de propriis libris petenda est. (Vers. 14 seqq.) Et tulit Ezechias libros de manu nuntiorum, et legit eos: et ascendit in domum Domini, et expandit eos coram Domino, et oravit ad Dominum dicens: Domine, exercituum Deus Israel, qui sedes super Cherubim, tu es Deus solus omnium regnorum terrae: tu enim fecisti coelum et terram. Inclina, Domine, aurem tuam et audi: aperi, Domine, oculos tuos, et vide, et audi omnia verba Sennacherib quae misit ad blasphemandum Deum viventem. 462 Vere enim, Domine, desertas fecerunt reges Assyriorum terras et regiones earum: et dederunt deos earum igni: non enim erant dii, sed opera manuum hominum. lignum et lapides; et comminuerunt eos. Et nunc Domine Deus noster, salva nos",
          "candidate_score": 0.632288,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_6",
          "bdc_text": "Contra quem rex strenuissimus initio ingentem ac vix credibilem exercitum paucorum dierum spacio conscripserat , nempe ducentorum millium hominum , non quod opus esse sibi tantis copiis putaret , sed ut reliquorum subditorum suorum animos exploraret .",
          "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1450",
          "psc_text": "et abiit, et reversus est Sennacherib rex Assyriorum, et habitavit in Ninive. Et factum est cum adoraret in templo Nesrach Deum suum, Adramelech et Sarasar, filii ejus, percusserunt eum gladio: fugeruntque in terram Ararat; et regnavit Asaraddon filius ejus pro eo. Centum octoginta quinque millia fortissimorum virorum ab uno Angelo, una nocte caeduntur, et absque vulneribus occisorum mors saeva discurrit, excludens a corporibus animas, Dei voluntate. Super quo in Paralipomenis legitur: Et misit Dominus Angelum, qui percussit omnem virum robustum, et bellatorem, et principem exercitus regis Assyriorum: reversusque est cum ignominia in terram suam (II Paral. XXXII, 24) . Qui idcirco servatus est, ut sciret potentiam Dei, et blasphemantia ora comprimeret: fieretque testis illius majestatis, quem paulo ante contempserat. Quod autem intulit: Et surrexerunt mane, vel Israelitas, vel reliquos exercitus ejus accipiamus: licet in Regum scriptum sit volumine, quod cum ipse rex diluculo surrexisset, vidit omnia corpora mortuorum (III Reg.",
          "candidate_score": 0.628727,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_16",
          "bdc_text": "Sed exitus declarabit , qui , qualis qualis fuerit , vobis cito innotescet , si non aliunde , tibi certe ex me .",
          "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1612",
          "psc_text": "haec? aut quae a principio sunt, quis annuntiabit vobis? adducant testes suos, et justificentur, et audiant et loquantur vera. Estote mihi testes, et ego testis, dicit Dominus Deus, et puer meus quem elegi, ut sciatis et credatis et intelligatis, quia ego sum: Ante me non fuit alius Deus et post me non erit. Ego Deus, et non est praeter me Salvator. Ego annuntiavi, et salvos feci: exprobravi et non erat in vobis alienus. Vos mei testes, et ego Dominus Deus ab initio, et non est qui de manibus meis eruat. Faciam, et quis avertet illud? Hebraei de secundo Salvatoris haec interpretantur adventu, quando post plenitudinem gentium omnis salvandus sit Israel. Nos autem nequaquam putamus ad eos fieri repromissionem, quibus supra dictum est: Quis caecus, nisi pueri mei, et qui surdi, nisi qui dominantur eorum? et excaecati sunt servi Dei. Et rursum: Factus est populus vastatus atque direptus, et his similia.",
          "candidate_score": 0.621618,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_8",
          "bdc_text": "Ita cum illa quidem minus numerosa , sed fortissima et instructissima militum manu adversum rebelles itum est , quos et ad internetionem cecidisse licuisset , nisi sese dedissent et princeps clementissimus suos , etiam perire meritos , servare quam perdere maluisset .",
          "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_70",
          "psc_text": "sic edisserere possumus, ut dicamus, principes quoque corripi, atque robustos, de quibus scriptum est: Potentes potenter tormenta patientur (Sap. VI, 7) ; et: Cui plus datur, plus exigetur ab eo (Luc. XII, 48) . Abutimurque hoc testimonio, si quando opus fuerit adversum Ecclesiae principes, qui suam destruunt operibus dignitatem. Heu consolabor super hostibus meis, et vindicabor de inimicis meis. Rursum et in hoc, quod in Hebraico non habetur, ponuntur LXX, Non cessavit enim furor meus contra inimicos meos. Corripit autem Scriba et Pharisaeos, de quibus et in Evangelio loquitur: Vae vobis, Scribae et Pharisaei (Matth. XXIII, 13 seqq) . Et in alio loco: Generatio adultera et perversa signum quaerit: et signum non dabitur ei, nisi signum Jonae prophetae (Matth. XII, 39) . Plangit autem clementissimus pater principes delinquentes et hostes suos vocat, et inimicos appellat, quod pereant, eo quod nolint agere poenitentiam, quod se venientem non susceperint. Appropinquans enim Jerusalem,",
          "candidate_score": 0.619335,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_2",
          "bdc_text": "Hic vero illud inprimis admirari succurrit , tu ne aliquid scripseris , quam ipse senseris et ab aliis acceperis , an et ita revera acceperis ;",
          "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_267",
          "psc_text": "dic: Aure audietis, et non intelligetis, et videntes videbitis, et non perspicietis; incrassatum est enim cor populi hujus, et auribus graviter audierunt, et oculos suos compresserunt, ne forte videant oculis, et auribus audiant, et corde intelligant, et convertant se, et sanem eos (Act. XXVIII, 26, 27) . Visus est autem Filius in regnantis habitu, et locutus est Spiritus sanctus propter consortium majestatis, unitatemque substantiae. Quaerat aliquis, quomodo nunc Propheta Dominum vidisse se dicat, et non absolute Dominum, sed Dominum sabaoth, ut in consequentibus ipse testatur; cum evangelista Joannes dixerit: Deum nemo vidit unquam (Joan. I, 20) . Et ad Mosen loquatur Deus: Non poteris faciem meam videre: neque enim videbit homo faciem meam, et vivet (Exod. XXXIII, 20). Ad quod respondebimus, non solum Patris divinitatem, sed ne Filii quidem et Spiritus sancti, quia una in Trinitate natura est, posse oculos carnis aspicere; sed oculos mentis, de quibus ipse Salvator ait:",
          "candidate_score": 0.61916,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_25",
          "bdc_text": "Datum Lambethę , in suburbio Londoniensi , III die aprilis MDXXXVII .",
          "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1261",
          "psc_text": "ὅρμημα, id est, impetum et superbiam: Symmachus, turbationem; LXX, vanitatem: Theodotio, latitudinem interpretati sunt; quod tribus litteris scribitur RES et HE et BETH, et ipsum est quod in Psalmis legitur: Memor ero Raab et Babylonis scientium me (Ps. XXVI, 3) . Et est sensus: Quoniam in Aegyptiis vanum auxilium est, praecepi ei, id est, Jerusalem, sive clamavi, quod Aegyptii regni tantum haberent vocabulum, et absque viribus superbiam: et Israel in terra sua sedere vel habitare deberet, nec frustra ab infirmis auxilium petere. (Vers. 8.) Nunc ingressus scribe eis super buxum. in libro diligenter exara illud: et erit in die novissimo in testimonium usque in aeternum. Aiunt Hebraei, quoniam in Prophetis unus sit spiritus, et omnia apud Dominum juncta sint tempora, Jeremiae praecipi, et Dei esse mandatum, ut ingressus Aegyptum scribat eis super buxum, quod lignum est imputribile; sive, ut Symmachus transtulit ἐπὶ πτυχὶ, id est, super latissimam tabulam. Eis autem,",
          "candidate_score": 0.619091,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_14",
          "bdc_text": "Breviter , sicut vobis tumultus ille rusticorum solidam pacem peperit , ita et nobis spes est fore .",
          "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2159",
          "psc_text": "5) . (Vers. 17 seqq.) Propter iniquitatem avaritiae ejus iratus sum, et percussi eum: abscondi, et indignatus sum: et ambulavit moerens [Vulg. abiit vagus] in via cordis sui. Vias ejus vidi, et sanavi eum: et reduxi eum, et reddidi consolationes ipsi et lugentibus ejus. Creavi fructum labiorum, pacem, pacem ei qui longe est et qui prope, dixit Dominus, et sanavi eum. Impii autem quasi mare fervens quod quiescere non potest, et redundant fluctus ejus in conculcationem et lutum. Non est pax, dixit Deus. impiis. LXX: Propter peccatum ad modicum quid 682 contristavi eum, et percussi eum: et averti faciem meam ab eo, et contristatus est et ambulavit tristis in viis suis. Vias ejus vidi, et sanavi eum: et consolatus sum illum, et dedi ei consolationem veram, pacem his qui longe, et qui prope sunt, dicit Dominus, et sanabo eos. Qui autem iniqui sunt, fluctuabunt, et quiescere non poterunt. Non est",
          "candidate_score": 0.592387,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_14",
          "bdc_text": "Breviter , sicut vobis tumultus ille rusticorum solidam pacem peperit , ita et nobis spes est fore .",
          "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1067",
          "psc_text": "Salvatorem tota mente credamus. Pro quo nos ut sensus manifestior fieret, transtulimus, vetus error abiit. Et quia cogitatio nostra firmata est, propterea servabis nobis pacem, quam Apostolis pollicitus es, dicens: Pacem meam do vobis, pacem meam relinquo vobis (Joan. XIV, 27) ; et non solum semel, sed secundo, ut secura sit retributio quae duplici sermone promittitur, juxta quod et Apostolus loquebatur: Gaudete, iterum dico gaudete (Philipp. IV, 4) . Hoc autem ille consequitur, de quo in Levitico dicitur: Homo, homo, filiorum Israel (Levit. XVII) . Et in Numerorum libro: Vir, vir, cujus uxor cubile macularit (Num. V, 12) : ut duplex homo et duplex vir, pacem duplicem consequantur. Meremur autem, inquiunt, pacem, quia in te tota mente confidimus. Post populi verba et responsionem Domini, et rursum vocem populi Propheta loquitur ad credentes: Sperastis, vel sperate in Domino, in saeculis sempiternis, et caetera quae sequuntur. Juxta LXX, ille ingreditur portas Domini,",
          "candidate_score": 0.574706,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 11,
      "cf_id": "cf020",
      "work_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam",
      "max_score": 0.714719,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_4_6",
          "bdc_text": "Siquidem sacerdotes indocti monachique , non mundo , ut oportebat , sed Deo potius mortui , qui ex tenebris et ignorantiis hominum opime ac plane βασιλιχῶς vivebant , quum viderent tanta exoriente luce regnum questumque sibi non tam decrescere quam prorsus evanescere , illi huic malo primi classicum insonuere , ad quod facile aures arrexerunt multi , qui ad ollas carnium Aegyptiacarum animos reflexerunt quique fastidio verbi Dei , sincerissimo tritico , ad glandes et suillam pastum , cui semel insueverant , magis aspirabant , Accessit ad illos barbarum quoddam atque efferum hominum genus , qui agriculturam et ceteras omnes pacis bonas artes ingnorant et aversantur quique a divinarum rerum cognitione usque eo sunt alieni , ut nec de huminanitate ac civilitate mansuetiore aliquid audire sustineant , quales habet Anglia populos aliquot , quos rectius , opinor , populatores dixerim , ia ultimis suis partibus ad Scotiae confinium , qui cum vicinis utrinque gentibus perpetua bella ac latrocinia antiquo more exercitant et solis rapinis ac praedis inde conquisitis victitant . Ex his tribus hominum generibus conflatus est ille nefarius et Catilinarius exercitus , qui patrie ferrum ac faces inferre nitebatur . Contra quem rex strenuissimus initio ingentem ac vix credibilem exercitum paucorum dierum spacio conscripserat , nempe ducentorum millium hominum , non quod opus esse sibi tantis copiis putaret , sed ut reliquorum subditorum suorum animos exploraret .",
          "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_315",
          "psc_text": "quod propter illum terra sit dissipata et redacta in solitudinem, quia nullus sit qui corde recogitet, nec ulla pax universae carni. Neque enim pacem Dei potest recipere. Sapientia enim carnis 929 inimica est Deo; et qui in carne sunt, Deo placere non possunt. Porro juxta Hebraicum, ideo Judaea omnis est desolata, quia nullus est, qui corde recogitet Deum, nec residuus, qui possit evadere. Per omnes enim vias solitudinis venerunt vastatores, id est, hostilis exercitus, et gladius Domini devoravit a termino usque ad terminum; nec requies ulla fuit de urbe fugientibus. Unde dicitur: Non est pax universae carni. (Vers. 13.) Seminaverunt triticum, et spinas messuerunt: haereditatem acceperunt, et non eis proderit. LXX: Seminastis triticum, et spinas messuistis: cleri eorum non proderunt eis. Meliora, inquit, exspectaverunt, et venerunt pessima: sperabant prospera, et adversa perpessi sunt: acceperunt a Domino rerum omnium abundantiam, quae eis non proderit. Juxta Septuaginta vero, omnes haeretici quasi triticum",
          "candidate_score": 0.714719,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_4_6",
          "bdc_text": "Siquidem sacerdotes indocti monachique , non mundo , ut oportebat , sed Deo potius mortui , qui ex tenebris et ignorantiis hominum opime ac plane βασιλιχῶς vivebant , quum viderent tanta exoriente luce regnum questumque sibi non tam decrescere quam prorsus evanescere , illi huic malo primi classicum insonuere , ad quod facile aures arrexerunt multi , qui ad ollas carnium Aegyptiacarum animos reflexerunt quique fastidio verbi Dei , sincerissimo tritico , ad glandes et suillam pastum , cui semel insueverant , magis aspirabant , Accessit ad illos barbarum quoddam atque efferum hominum genus , qui agriculturam et ceteras omnes pacis bonas artes ingnorant et aversantur quique a divinarum rerum cognitione usque eo sunt alieni , ut nec de huminanitate ac civilitate mansuetiore aliquid audire sustineant , quales habet Anglia populos aliquot , quos rectius , opinor , populatores dixerim , ia ultimis suis partibus ad Scotiae confinium , qui cum vicinis utrinque gentibus perpetua bella ac latrocinia antiquo more exercitant et solis rapinis ac praedis inde conquisitis victitant . Ex his tribus hominum generibus conflatus est ille nefarius et Catilinarius exercitus , qui patrie ferrum ac faces inferre nitebatur . Contra quem rex strenuissimus initio ingentem ac vix credibilem exercitum paucorum dierum spacio conscripserat , nempe ducentorum millium hominum , non quod opus esse sibi tantis copiis putaret , sed ut reliquorum subditorum suorum animos exploraret .",
          "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_587",
          "psc_text": "Dormitaverunt somnum suum, et nihil invenerunt (Psal. LXXVI, 5) . Sive juxta Hebraicum: Et aiunt dicit, ut subaudiatur Dominus, aut certe [ Al. forte], sermo divinus. Comminatur itaque Dominus Al. addit nunc seipsum contra hujuscemodi magistros esse venturum, qui seducunt populum ejus in mendaciis suis et in stuporibus atque miraculis. Magna enim et incredibilia et ingentia Al. insensibilia repromittunt, ut seducant miseros: qui nihil profuerunt populo Dei. Et illud implent Apostolicum, docentes quae non oportet turpis lucri gratia: qui solent malis prospera, et bonis contraria nuntiare. (Vers. 33 seqq.) 1007 Si igitur interrogaverit te populus iste, vel propheta, aut sacerdos, dicens: quod est onus Dei (sive quae est assumptio Domini)? dices ad eos: Vos estis onus (sive assumptio). Projiciam quippe (sive allidam) vos, dicit Dominus. Et propheta et sacerdos et populus [Al. Prophetam et Sacerdotes et populum], qui dicit, onus (sive assumptio) Domini, visitabo (sive ulciscar) super virum illum, et",
          "candidate_score": 0.7143,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_4_6",
          "bdc_text": "Siquidem sacerdotes indocti monachique , non mundo , ut oportebat , sed Deo potius mortui , qui ex tenebris et ignorantiis hominum opime ac plane βασιλιχῶς vivebant , quum viderent tanta exoriente luce regnum questumque sibi non tam decrescere quam prorsus evanescere , illi huic malo primi classicum insonuere , ad quod facile aures arrexerunt multi , qui ad ollas carnium Aegyptiacarum animos reflexerunt quique fastidio verbi Dei , sincerissimo tritico , ad glandes et suillam pastum , cui semel insueverant , magis aspirabant , Accessit ad illos barbarum quoddam atque efferum hominum genus , qui agriculturam et ceteras omnes pacis bonas artes ingnorant et aversantur quique a divinarum rerum cognitione usque eo sunt alieni , ut nec de huminanitate ac civilitate mansuetiore aliquid audire sustineant , quales habet Anglia populos aliquot , quos rectius , opinor , populatores dixerim , ia ultimis suis partibus ad Scotiae confinium , qui cum vicinis utrinque gentibus perpetua bella ac latrocinia antiquo more exercitant et solis rapinis ac praedis inde conquisitis victitant . Ex his tribus hominum generibus conflatus est ille nefarius et Catilinarius exercitus , qui patrie ferrum ac faces inferre nitebatur . Contra quem rex strenuissimus initio ingentem ac vix credibilem exercitum paucorum dierum spacio conscripserat , nempe ducentorum millium hominum , non quod opus esse sibi tantis copiis putaret , sed ut reliquorum subditorum suorum animos exploraret .",
          "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_582",
          "psc_text": "non mendacium fraudulentum. Quid sibi volunt haereticorum paleae ad triticum Ecclesiae? de quo Joannes Baptista plenius loquitur (Matth. III), quod purget Dominus aream suam, et ventilabro paleas ventorum flatibus dispergendas, urendasque ignibus derelinquat: triticum autem condat in horrea, ut fiat coelestis panis: et loquatur unusquisque credentium: Gustate et videte, quoniam suavis est Dominus (Psal. XXXIII, 9) . Et pulchre doctrina perversa paleis comparatur, quae medullam non habent, nec possunt nutrire credentium populos, sed de inanibus stipulis conteruntur. Et quia solent haeretici semper prospera polliceri, et coelorum regna peccatoribus pandere: ut dicant, parata sunt tibi regna coelorum, potes imitari majestatem Dei, ut absque peccato sis; accepisti enim liberi arbitrii potestatem, et legis scientiam, per quam consequaris quod volueris: decipiuntque blanditiis miseros, et maxime mulierculas oneratas peccatis, quae circumferuntur omni vento doctrinae, semper discentes et numquam ad scientiam veritatis pervenientes, et omnes auditores suos adulatione decipiunt (Ephes. IV); idcirco Dominus verba sua",
          "candidate_score": 0.713846,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_3_5",
          "bdc_text": "tumultuatum fuisse apud nos ob doctrinam evangelicam postliminio reducendam - sic enim scribis - , cum contra verum sit ob eam repellendam totum eum terriculosiorem quam periculosiorem tumultum fuisse exortum . Siquidem sacerdotes indocti monachique , non mundo , ut oportebat , sed Deo potius mortui , qui ex tenebris et ignorantiis hominum opime ac plane βασιλιχῶς vivebant , quum viderent tanta exoriente luce regnum questumque sibi non tam decrescere quam prorsus evanescere , illi huic malo primi classicum insonuere , ad quod facile aures arrexerunt multi , qui ad ollas carnium Aegyptiacarum animos reflexerunt quique fastidio verbi Dei , sincerissimo tritico , ad glandes et suillam pastum , cui semel insueverant , magis aspirabant , Accessit ad illos barbarum quoddam atque efferum hominum genus , qui agriculturam et ceteras omnes pacis bonas artes ingnorant et aversantur quique a divinarum rerum cognitione usque eo sunt alieni , ut nec de huminanitate ac civilitate mansuetiore aliquid audire sustineant , quales habet Anglia populos aliquot , quos rectius , opinor , populatores dixerim , ia ultimis suis partibus ad Scotiae confinium , qui cum vicinis utrinque gentibus perpetua bella ac latrocinia antiquo more exercitant et solis rapinis ac praedis inde conquisitis victitant . Ex his tribus hominum generibus conflatus est ille nefarius et Catilinarius exercitus , qui patrie ferrum ac faces inferre nitebatur .",
          "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_582",
          "psc_text": "non mendacium fraudulentum. Quid sibi volunt haereticorum paleae ad triticum Ecclesiae? de quo Joannes Baptista plenius loquitur (Matth. III), quod purget Dominus aream suam, et ventilabro paleas ventorum flatibus dispergendas, urendasque ignibus derelinquat: triticum autem condat in horrea, ut fiat coelestis panis: et loquatur unusquisque credentium: Gustate et videte, quoniam suavis est Dominus (Psal. XXXIII, 9) . Et pulchre doctrina perversa paleis comparatur, quae medullam non habent, nec possunt nutrire credentium populos, sed de inanibus stipulis conteruntur. Et quia solent haeretici semper prospera polliceri, et coelorum regna peccatoribus pandere: ut dicant, parata sunt tibi regna coelorum, potes imitari majestatem Dei, ut absque peccato sis; accepisti enim liberi arbitrii potestatem, et legis scientiam, per quam consequaris quod volueris: decipiuntque blanditiis miseros, et maxime mulierculas oneratas peccatis, quae circumferuntur omni vento doctrinae, semper discentes et numquam ad scientiam veritatis pervenientes, et omnes auditores suos adulatione decipiunt (Ephes. IV); idcirco Dominus verba sua",
          "candidate_score": 0.713573,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_2_4",
          "bdc_text": "Hic vero illud inprimis admirari succurrit , tu ne aliquid scripseris , quam ipse senseris et ab aliis acceperis , an et ita revera acceperis ; tumultuatum fuisse apud nos ob doctrinam evangelicam postliminio reducendam - sic enim scribis - , cum contra verum sit ob eam repellendam totum eum terriculosiorem quam periculosiorem tumultum fuisse exortum . Siquidem sacerdotes indocti monachique , non mundo , ut oportebat , sed Deo potius mortui , qui ex tenebris et ignorantiis hominum opime ac plane βασιλιχῶς vivebant , quum viderent tanta exoriente luce regnum questumque sibi non tam decrescere quam prorsus evanescere , illi huic malo primi classicum insonuere , ad quod facile aures arrexerunt multi , qui ad ollas carnium Aegyptiacarum animos reflexerunt quique fastidio verbi Dei , sincerissimo tritico , ad glandes et suillam pastum , cui semel insueverant , magis aspirabant , Accessit ad illos barbarum quoddam atque efferum hominum genus , qui agriculturam et ceteras omnes pacis bonas artes ingnorant et aversantur quique a divinarum rerum cognitione usque eo sunt alieni , ut nec de huminanitate ac civilitate mansuetiore aliquid audire sustineant , quales habet Anglia populos aliquot , quos rectius , opinor , populatores dixerim , ia ultimis suis partibus ad Scotiae confinium , qui cum vicinis utrinque gentibus perpetua bella ac latrocinia antiquo more exercitant et solis rapinis ac praedis inde conquisitis victitant .",
          "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_224",
          "psc_text": "Erubuerunt in sceleribus suis, et intellexerunt abominationes quas operati sunt? Nequaquam, sed in tantam erupere amentiam, ut nec confusione cuperent emendare vitia, nec spe veniae sua scelera confiteri. Idcirco cadent inter corruentes [Al. ruentes]: in tempore visitationis suae corruent, dicit Dominus. Haec sunt praemia eorum qui erubescere nescierunt: ut quorum dignitas erat excelsior populis, ruinis populi miscerentur. A minimo enim usque ad maximum, omnes a varitiae student, et a propheta usque ad sacerdotem cuncti faciunt mendacium: visitationes autem tempus, propinqua captivitas est. (Vers 13.) Congregans congregabo eos, dicit Dominus. Non est uva in vitibus, et non sunt ficus in ficulnea: folium defluxit, et dedi eis quae praetergressa sunt. Quod sit tempus visitationis, in quo corruent delinquentes, manifestius docet, dicens: Congregans congregabo eos. Haud dubium quin in Jerusalem, ut obsideantur a Chaldaeis longo tempore, et famis sustineant mala. Cum, inquit, tempora praetereant, et aestati succedat autumnus, et hyeme arborum cadant folia,",
          "candidate_score": 0.707365,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_2_4",
          "bdc_text": "Hic vero illud inprimis admirari succurrit , tu ne aliquid scripseris , quam ipse senseris et ab aliis acceperis , an et ita revera acceperis ; tumultuatum fuisse apud nos ob doctrinam evangelicam postliminio reducendam - sic enim scribis - , cum contra verum sit ob eam repellendam totum eum terriculosiorem quam periculosiorem tumultum fuisse exortum . Siquidem sacerdotes indocti monachique , non mundo , ut oportebat , sed Deo potius mortui , qui ex tenebris et ignorantiis hominum opime ac plane βασιλιχῶς vivebant , quum viderent tanta exoriente luce regnum questumque sibi non tam decrescere quam prorsus evanescere , illi huic malo primi classicum insonuere , ad quod facile aures arrexerunt multi , qui ad ollas carnium Aegyptiacarum animos reflexerunt quique fastidio verbi Dei , sincerissimo tritico , ad glandes et suillam pastum , cui semel insueverant , magis aspirabant , Accessit ad illos barbarum quoddam atque efferum hominum genus , qui agriculturam et ceteras omnes pacis bonas artes ingnorant et aversantur quique a divinarum rerum cognitione usque eo sunt alieni , ut nec de huminanitate ac civilitate mansuetiore aliquid audire sustineant , quales habet Anglia populos aliquot , quos rectius , opinor , populatores dixerim , ia ultimis suis partibus ad Scotiae confinium , qui cum vicinis utrinque gentibus perpetua bella ac latrocinia antiquo more exercitant et solis rapinis ac praedis inde conquisitis victitant .",
          "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_587",
          "psc_text": "Dormitaverunt somnum suum, et nihil invenerunt (Psal. LXXVI, 5) . Sive juxta Hebraicum: Et aiunt dicit, ut subaudiatur Dominus, aut certe [ Al. forte], sermo divinus. Comminatur itaque Dominus Al. addit nunc seipsum contra hujuscemodi magistros esse venturum, qui seducunt populum ejus in mendaciis suis et in stuporibus atque miraculis. Magna enim et incredibilia et ingentia Al. insensibilia repromittunt, ut seducant miseros: qui nihil profuerunt populo Dei. Et illud implent Apostolicum, docentes quae non oportet turpis lucri gratia: qui solent malis prospera, et bonis contraria nuntiare. (Vers. 33 seqq.) 1007 Si igitur interrogaverit te populus iste, vel propheta, aut sacerdos, dicens: quod est onus Dei (sive quae est assumptio Domini)? dices ad eos: Vos estis onus (sive assumptio). Projiciam quippe (sive allidam) vos, dicit Dominus. Et propheta et sacerdos et populus [Al. Prophetam et Sacerdotes et populum], qui dicit, onus (sive assumptio) Domini, visitabo (sive ulciscar) super virum illum, et",
          "candidate_score": 0.705383,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_4",
          "bdc_text": "Siquidem sacerdotes indocti monachique , non mundo , ut oportebat , sed Deo potius mortui , qui ex tenebris et ignorantiis hominum opime ac plane βασιλιχῶς vivebant , quum viderent tanta exoriente luce regnum questumque sibi non tam decrescere quam prorsus evanescere , illi huic malo primi classicum insonuere , ad quod facile aures arrexerunt multi , qui ad ollas carnium Aegyptiacarum animos reflexerunt quique fastidio verbi Dei , sincerissimo tritico , ad glandes et suillam pastum , cui semel insueverant , magis aspirabant , Accessit ad illos barbarum quoddam atque efferum hominum genus , qui agriculturam et ceteras omnes pacis bonas artes ingnorant et aversantur quique a divinarum rerum cognitione usque eo sunt alieni , ut nec de huminanitate ac civilitate mansuetiore aliquid audire sustineant , quales habet Anglia populos aliquot , quos rectius , opinor , populatores dixerim , ia ultimis suis partibus ad Scotiae confinium , qui cum vicinis utrinque gentibus perpetua bella ac latrocinia antiquo more exercitant et solis rapinis ac praedis inde conquisitis victitant .",
          "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_582",
          "psc_text": "non mendacium fraudulentum. Quid sibi volunt haereticorum paleae ad triticum Ecclesiae? de quo Joannes Baptista plenius loquitur (Matth. III), quod purget Dominus aream suam, et ventilabro paleas ventorum flatibus dispergendas, urendasque ignibus derelinquat: triticum autem condat in horrea, ut fiat coelestis panis: et loquatur unusquisque credentium: Gustate et videte, quoniam suavis est Dominus (Psal. XXXIII, 9) . Et pulchre doctrina perversa paleis comparatur, quae medullam non habent, nec possunt nutrire credentium populos, sed de inanibus stipulis conteruntur. Et quia solent haeretici semper prospera polliceri, et coelorum regna peccatoribus pandere: ut dicant, parata sunt tibi regna coelorum, potes imitari majestatem Dei, ut absque peccato sis; accepisti enim liberi arbitrii potestatem, et legis scientiam, per quam consequaris quod volueris: decipiuntque blanditiis miseros, et maxime mulierculas oneratas peccatis, quae circumferuntur omni vento doctrinae, semper discentes et numquam ad scientiam veritatis pervenientes, et omnes auditores suos adulatione decipiunt (Ephes. IV); idcirco Dominus verba sua",
          "candidate_score": 0.701642,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_4",
          "bdc_text": "Siquidem sacerdotes indocti monachique , non mundo , ut oportebat , sed Deo potius mortui , qui ex tenebris et ignorantiis hominum opime ac plane βασιλιχῶς vivebant , quum viderent tanta exoriente luce regnum questumque sibi non tam decrescere quam prorsus evanescere , illi huic malo primi classicum insonuere , ad quod facile aures arrexerunt multi , qui ad ollas carnium Aegyptiacarum animos reflexerunt quique fastidio verbi Dei , sincerissimo tritico , ad glandes et suillam pastum , cui semel insueverant , magis aspirabant , Accessit ad illos barbarum quoddam atque efferum hominum genus , qui agriculturam et ceteras omnes pacis bonas artes ingnorant et aversantur quique a divinarum rerum cognitione usque eo sunt alieni , ut nec de huminanitate ac civilitate mansuetiore aliquid audire sustineant , quales habet Anglia populos aliquot , quos rectius , opinor , populatores dixerim , ia ultimis suis partibus ad Scotiae confinium , qui cum vicinis utrinque gentibus perpetua bella ac latrocinia antiquo more exercitant et solis rapinis ac praedis inde conquisitis victitant .",
          "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_587",
          "psc_text": "Dormitaverunt somnum suum, et nihil invenerunt (Psal. LXXVI, 5) . Sive juxta Hebraicum: Et aiunt dicit, ut subaudiatur Dominus, aut certe [ Al. forte], sermo divinus. Comminatur itaque Dominus Al. addit nunc seipsum contra hujuscemodi magistros esse venturum, qui seducunt populum ejus in mendaciis suis et in stuporibus atque miraculis. Magna enim et incredibilia et ingentia Al. insensibilia repromittunt, ut seducant miseros: qui nihil profuerunt populo Dei. Et illud implent Apostolicum, docentes quae non oportet turpis lucri gratia: qui solent malis prospera, et bonis contraria nuntiare. (Vers. 33 seqq.) 1007 Si igitur interrogaverit te populus iste, vel propheta, aut sacerdos, dicens: quod est onus Dei (sive quae est assumptio Domini)? dices ad eos: Vos estis onus (sive assumptio). Projiciam quippe (sive allidam) vos, dicit Dominus. Et propheta et sacerdos et populus [Al. Prophetam et Sacerdotes et populum], qui dicit, onus (sive assumptio) Domini, visitabo (sive ulciscar) super virum illum, et",
          "candidate_score": 0.701467,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_4",
          "bdc_text": "Siquidem sacerdotes indocti monachique , non mundo , ut oportebat , sed Deo potius mortui , qui ex tenebris et ignorantiis hominum opime ac plane βασιλιχῶς vivebant , quum viderent tanta exoriente luce regnum questumque sibi non tam decrescere quam prorsus evanescere , illi huic malo primi classicum insonuere , ad quod facile aures arrexerunt multi , qui ad ollas carnium Aegyptiacarum animos reflexerunt quique fastidio verbi Dei , sincerissimo tritico , ad glandes et suillam pastum , cui semel insueverant , magis aspirabant , Accessit ad illos barbarum quoddam atque efferum hominum genus , qui agriculturam et ceteras omnes pacis bonas artes ingnorant et aversantur quique a divinarum rerum cognitione usque eo sunt alieni , ut nec de huminanitate ac civilitate mansuetiore aliquid audire sustineant , quales habet Anglia populos aliquot , quos rectius , opinor , populatores dixerim , ia ultimis suis partibus ad Scotiae confinium , qui cum vicinis utrinque gentibus perpetua bella ac latrocinia antiquo more exercitant et solis rapinis ac praedis inde conquisitis victitant .",
          "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_315",
          "psc_text": "quod propter illum terra sit dissipata et redacta in solitudinem, quia nullus sit qui corde recogitet, nec ulla pax universae carni. Neque enim pacem Dei potest recipere. Sapientia enim carnis 929 inimica est Deo; et qui in carne sunt, Deo placere non possunt. Porro juxta Hebraicum, ideo Judaea omnis est desolata, quia nullus est, qui corde recogitet Deum, nec residuus, qui possit evadere. Per omnes enim vias solitudinis venerunt vastatores, id est, hostilis exercitus, et gladius Domini devoravit a termino usque ad terminum; nec requies ulla fuit de urbe fugientibus. Unde dicitur: Non est pax universae carni. (Vers. 13.) Seminaverunt triticum, et spinas messuerunt: haereditatem acceperunt, et non eis proderit. LXX: Seminastis triticum, et spinas messuistis: cleri eorum non proderunt eis. Meliora, inquit, exspectaverunt, et venerunt pessima: sperabant prospera, et adversa perpessi sunt: acceperunt a Domino rerum omnium abundantiam, quae eis non proderit. Juxta Septuaginta vero, omnes haeretici quasi triticum",
          "candidate_score": 0.699874,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_4",
          "bdc_text": "Siquidem sacerdotes indocti monachique , non mundo , ut oportebat , sed Deo potius mortui , qui ex tenebris et ignorantiis hominum opime ac plane βασιλιχῶς vivebant , quum viderent tanta exoriente luce regnum questumque sibi non tam decrescere quam prorsus evanescere , illi huic malo primi classicum insonuere , ad quod facile aures arrexerunt multi , qui ad ollas carnium Aegyptiacarum animos reflexerunt quique fastidio verbi Dei , sincerissimo tritico , ad glandes et suillam pastum , cui semel insueverant , magis aspirabant , Accessit ad illos barbarum quoddam atque efferum hominum genus , qui agriculturam et ceteras omnes pacis bonas artes ingnorant et aversantur quique a divinarum rerum cognitione usque eo sunt alieni , ut nec de huminanitate ac civilitate mansuetiore aliquid audire sustineant , quales habet Anglia populos aliquot , quos rectius , opinor , populatores dixerim , ia ultimis suis partibus ad Scotiae confinium , qui cum vicinis utrinque gentibus perpetua bella ac latrocinia antiquo more exercitant et solis rapinis ac praedis inde conquisitis victitant .",
          "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_581",
          "psc_text": "oblitus est nominis Dei Al. mei; sic et posteri eorum obliviscantur mei. Hujuscemodi autem prophetatio non est in nomine Domini, sed in nomine Baal, quod proprie idolum Sidoniorum est, sive Babylonium, et vicino nomine appellatur Bel. (Vers. 28, 29.) Propheta qui habet somnium, narret somnium, et qui habet sermonem meum, loquatur sermonem meum vere. Quid paleis ad triticum? dicit Dominus. Numquid non verba mea sunt sicut ignis, dicit Dominus, et quasi malleus (sive securis conterens petram )? Eorum est exponere somnium qui Dei merentur habere sermonem, et dicere: Haec dicit Dominus; quibus locutus est Dominus, in quibus veritas est, et non mendacium fraudulentum. Quid sibi volunt haereticorum paleae ad triticum Ecclesiae? de quo Joannes Baptista plenius loquitur (Matth. III), quod purget Dominus aream suam, et ventilabro paleas ventorum flatibus dispergendas, urendasque ignibus derelinquat: triticum autem condat in horrea, ut fiat coelestis panis: et loquatur unusquisque credentium: Gustate et videte, quoniam",
          "candidate_score": 0.692632,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_7",
          "bdc_text": "Quos cum ad nutum paratos et dicto audientes invenisset , et ex illis rursus vix centesimum quenque delegit , reliquis cum gratia domum remissis .",
          "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_243",
          "psc_text": "12 seqq.) Quis est vir sapiens qui intelligat hoc, et ad quem verbum oris Domini fiat, ut annuntiet istud: quare periit terra, et exusta est quasi desertum, eo quod non sit qui pertranseat? 907 Et dixit Dominus: Quia dereliquerunt legem meam quam dedi eis, et non audierunt vocem meam, et non ambulaverunt in ea, et abierunt post pravitatem cordis sui, et post Baalim, quos didicerunt a patribus suis. Interrogat Propheta, si quem sapientium in Jerusalem valeat reperire, et eorum ad quos fiat sermo Dei, et qui possint annuntiare Domini voluntatem, et causas reddere cur Judaea redacta sit in solitudinem, et omnibus interfectis, nullus remanserit qui per eam transeat. Et inducit Dominum respondentem, causasque reddentem: quia dereliquerint Legem ejus quam dederat eis, nec audierint vocem ejus, nec fecerint quae praecepta sint; sed abierint post pravitatem cordis sui. Ergo non in nostra voluntate, sed in Domino confitendum est. Pravum enim cor in",
          "candidate_score": 0.646599,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_1",
          "bdc_text": "Superest , ut ego vicissim ad te de rebus nostratibus aliqua recenseam , quae tametsi fama loquax iam pridem ad vos difflaverit , ex me tamen , ut arbitror , certiora resciscere gaudebis .",
          "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_253",
          "psc_text": "superbia, dum sapientia, fortitudo et opes eorum reputantur in nihilum, et ista est sola gloriatio, ut sciat et intelligat quod ipse sit Dominus, qui facit misericordiam et judicium et justitiam super terram: quod omnia Dei providentia et justitia gubernentur: et quae nobis videntur non habere rationem, justitiae plena sint atque rationis. 910 Haec enim sola placent Deo, et in his voluntas illius est. Ubi sunt ergo qui dicunt hominem proprio regi posse arbitrio, et sic datam liberi arbitrii potestatem, ut Dei misericordia tollatur atque justitia? Unde et Apostolus, assumens hoc testimonium, ponit exemplum: Qui gloriatur, in Domino glorietur (II Cor. X, 17) . (Vers. 25, 26.) Ecce dies veniunt, dicit Dominus, et visitabo super omnem qui circumcisum habet praeputium, super Aegyptum, et super Judam, et super Edom, et super filios Ammon, et super Moab, et super omnes qui attonsi sunt in comam, habitantes in deserto, quia omnes gentes habent praeputium.",
          "candidate_score": 0.641198,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_3",
          "bdc_text": "tumultuatum fuisse apud nos ob doctrinam evangelicam postliminio reducendam - sic enim scribis - , cum contra verum sit ob eam repellendam totum eum terriculosiorem quam periculosiorem tumultum fuisse exortum .",
          "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_492",
          "psc_text": "in nomine ipsius. Et factus est in corde meo quasi ignis exaestuans, claususque in ossibus meis, et defeci 980 (sive dissolutus sum), ferre non sustinens. Audivi enim contumelias (sive vituperationem) multorum, et terrorem in circuitu (sive congregatorum undique), persequimini, et persequamur eum. Clamante me atque dicente, quod jam Babylonius veniret exercitus, et omnia hostilis gladius praedaretur, versus est mihi sermo Domini in opprobrium atque derisum, dum tarditatem prophetiae putant esse mendacium. Quamobrem in mea mente decrevi, ut ultra ad populum Dei verbis non loquerer, nec nomen illius nominarem. Quod cum pudore superatus, verecunde quidem, sed stulte constituissem, factus est, inquit, in corde meo quasi ignis exaestuans claususque in ossibus meis; sive undique dissolutus sum, ita ut ferre non possem. Conceptus enim animo sermo divinus, nec ore prolatus, ardet in pectore. Unde et Paulus loquitur: Si evangelizavero, non est mihi gloria: necessitas enim mihi incumbit. Vae enim mihi est, nisi evangelizavero;",
          "candidate_score": 0.640223,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 12,
      "cf_id": "cf028",
      "work_id": "stoa0034.stoa001.opp-lat1",
      "max_score": 0.714075,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_4_6",
          "bdc_text": "Siquidem sacerdotes indocti monachique , non mundo , ut oportebat , sed Deo potius mortui , qui ex tenebris et ignorantiis hominum opime ac plane βασιλιχῶς vivebant , quum viderent tanta exoriente luce regnum questumque sibi non tam decrescere quam prorsus evanescere , illi huic malo primi classicum insonuere , ad quod facile aures arrexerunt multi , qui ad ollas carnium Aegyptiacarum animos reflexerunt quique fastidio verbi Dei , sincerissimo tritico , ad glandes et suillam pastum , cui semel insueverant , magis aspirabant , Accessit ad illos barbarum quoddam atque efferum hominum genus , qui agriculturam et ceteras omnes pacis bonas artes ingnorant et aversantur quique a divinarum rerum cognitione usque eo sunt alieni , ut nec de huminanitate ac civilitate mansuetiore aliquid audire sustineant , quales habet Anglia populos aliquot , quos rectius , opinor , populatores dixerim , ia ultimis suis partibus ad Scotiae confinium , qui cum vicinis utrinque gentibus perpetua bella ac latrocinia antiquo more exercitant et solis rapinis ac praedis inde conquisitis victitant . Ex his tribus hominum generibus conflatus est ille nefarius et Catilinarius exercitus , qui patrie ferrum ac faces inferre nitebatur . Contra quem rex strenuissimus initio ingentem ac vix credibilem exercitum paucorum dierum spacio conscripserat , nempe ducentorum millium hominum , non quod opus esse sibi tantis copiis putaret , sed ut reliquorum subditorum suorum animos exploraret .",
          "psc_chunk_id": "stoa0034.stoa001.opp-lat1_window_43",
          "psc_text": "ut uerius proloquar, haruspices has fabulas, coniectores harioli nates et numquam non uani concinnauere fanatici, qui ne suae artes intereant ac ne stipes exiguas consultoribus excutiant iam raris, si quando uos uelle rem uenire in inuidiam compererunt, negleguntur dii, clamitant, atque in templis iam raritas summa est, iacent antiquae derisui caerimoniae et sacrorum quondam ueterrimi ritus religionum nonarum superstitionibus occiderunt, et merito humanum genus tot miseriarum angustiis premitur, tot, laborum excruciatur aerumnis: et homines, brutum genus et quod situm sub lumine est caecitate ingenita nequeuntes uidere, audent adseuerare furiosi quod uos credere non erubescitis sani. § 25 ac ne quis nos tamen diffidentia responsionis tranquillitatis existimet deos donare muneribus, innoxias adfingere his mentes atque ab omni perturbatione dimotas, concedamus, sicut libitum uobis est, intendere in nos iras, sanguinem illos sitire nostrum et iamdudum nos cupere mortalium submouere de saeculis. sed si non est molestum, non graue, si communis officii res",
          "candidate_score": 0.714075,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_2_4",
          "bdc_text": "Hic vero illud inprimis admirari succurrit , tu ne aliquid scripseris , quam ipse senseris et ab aliis acceperis , an et ita revera acceperis ; tumultuatum fuisse apud nos ob doctrinam evangelicam postliminio reducendam - sic enim scribis - , cum contra verum sit ob eam repellendam totum eum terriculosiorem quam periculosiorem tumultum fuisse exortum . Siquidem sacerdotes indocti monachique , non mundo , ut oportebat , sed Deo potius mortui , qui ex tenebris et ignorantiis hominum opime ac plane βασιλιχῶς vivebant , quum viderent tanta exoriente luce regnum questumque sibi non tam decrescere quam prorsus evanescere , illi huic malo primi classicum insonuere , ad quod facile aures arrexerunt multi , qui ad ollas carnium Aegyptiacarum animos reflexerunt quique fastidio verbi Dei , sincerissimo tritico , ad glandes et suillam pastum , cui semel insueverant , magis aspirabant , Accessit ad illos barbarum quoddam atque efferum hominum genus , qui agriculturam et ceteras omnes pacis bonas artes ingnorant et aversantur quique a divinarum rerum cognitione usque eo sunt alieni , ut nec de huminanitate ac civilitate mansuetiore aliquid audire sustineant , quales habet Anglia populos aliquot , quos rectius , opinor , populatores dixerim , ia ultimis suis partibus ad Scotiae confinium , qui cum vicinis utrinque gentibus perpetua bella ac latrocinia antiquo more exercitant et solis rapinis ac praedis inde conquisitis victitant .",
          "psc_chunk_id": "stoa0034.stoa001.opp-lat1_window_43",
          "psc_text": "ut uerius proloquar, haruspices has fabulas, coniectores harioli nates et numquam non uani concinnauere fanatici, qui ne suae artes intereant ac ne stipes exiguas consultoribus excutiant iam raris, si quando uos uelle rem uenire in inuidiam compererunt, negleguntur dii, clamitant, atque in templis iam raritas summa est, iacent antiquae derisui caerimoniae et sacrorum quondam ueterrimi ritus religionum nonarum superstitionibus occiderunt, et merito humanum genus tot miseriarum angustiis premitur, tot, laborum excruciatur aerumnis: et homines, brutum genus et quod situm sub lumine est caecitate ingenita nequeuntes uidere, audent adseuerare furiosi quod uos credere non erubescitis sani. § 25 ac ne quis nos tamen diffidentia responsionis tranquillitatis existimet deos donare muneribus, innoxias adfingere his mentes atque ab omni perturbatione dimotas, concedamus, sicut libitum uobis est, intendere in nos iras, sanguinem illos sitire nostrum et iamdudum nos cupere mortalium submouere de saeculis. sed si non est molestum, non graue, si communis officii res",
          "candidate_score": 0.705725,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_5",
          "bdc_text": "Ex his tribus hominum generibus conflatus est ille nefarius et Catilinarius exercitus , qui patrie ferrum ac faces inferre nitebatur .",
          "psc_chunk_id": "stoa0034.stoa001.opp-lat1_window_939",
          "psc_text": "ullas inserunt rerum conscriptionibus falsitates, adlatum ex Phrygia nihil quidem aliud scribitur missum rege ab Attalo, nisi lapis quidam non magnus, ferri manu hominis sine ulla inpressione qui posset, coloris furni atque atri, angellis prominentibus inaequalis, et quem omnes hodie ipso illo uidemus in signo oris loco positum, indolatum et asperum et simulacro faciem minus expressam simulatione praebentem. quid ergo dicemus? § 50 Hannibalem illum Poenum, hostem potentem ac ualidum, sub quo anceps et dubia res Romana contremuit et magnitudo trepidauit, lapis ex Italia depulit, lapis fregit, lapis fugacem ac timidum suique esse dissimilem fecit? et quod rursus urbs exsiliuit ad imperii columen et regium principatum, nihil consiliis actum est, nihil hominum uiribus, nec ad reditum sublimitatis antiquae tot tantisque ab ducibus quicquam est scientia militari aut rerum experientia conlatum? lapis aliis uires, aliis roboris infirmitatem dedit, hos secundis praecipitauit ab rebus, aliorum extulit stratas desperatione fortunas P et quis",
          "candidate_score": 0.586177,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_5",
          "bdc_text": "Ex his tribus hominum generibus conflatus est ille nefarius et Catilinarius exercitus , qui patrie ferrum ac faces inferre nitebatur .",
          "psc_chunk_id": "stoa0034.stoa001.opp-lat1_window_76",
          "psc_text": "simus Sab: sumus P adrogantiam constrinxit nostram et elatas supercilio cernicesceruices modum fecit suae infirmitatis agnoscere, qui animantia monstrauit informia nos esse, uanis opinionibus fidere, nihil comprehensum habere, nihil scire et quae nostros sita sunt ante oculos non uidere, qui quod omnia superauit et transgressum est munera, ab religionibus nos falsis religionem transduxit ad ueram, qui ab signis inertibus atque ex uilissimo formatis Iutoluto ad sidera subleuauit et caelum et cum domino rerum deo supplicationum fecit uerba atque orationum conloquia miscere. § 39 uenerabar, o caecitas, nuper simuiacrasimulacra modo ex fornacibus prompta, in incudibus deos et ex malleis fabricatos, elephantorum ossa, picturas, ueternosis in arboribus taenias; si quando conspexeram lubricatum lapidem et ex oliui unguine sordidatum, tamquam inesset uis praesens, adulabar, adfabar et beneficia poscebam nihil sentiente de trunco, et eos ipsos diuos quos esse mihi persuaseram adficiebam contumeliis grauibus, cum eos esse credebam ligna lapides atque ossa aut in",
          "candidate_score": 0.580877,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 13,
      "cf_id": "cf025",
      "work_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II",
      "max_score": 0.713149,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_4_6",
          "bdc_text": "Siquidem sacerdotes indocti monachique , non mundo , ut oportebat , sed Deo potius mortui , qui ex tenebris et ignorantiis hominum opime ac plane βασιλιχῶς vivebant , quum viderent tanta exoriente luce regnum questumque sibi non tam decrescere quam prorsus evanescere , illi huic malo primi classicum insonuere , ad quod facile aures arrexerunt multi , qui ad ollas carnium Aegyptiacarum animos reflexerunt quique fastidio verbi Dei , sincerissimo tritico , ad glandes et suillam pastum , cui semel insueverant , magis aspirabant , Accessit ad illos barbarum quoddam atque efferum hominum genus , qui agriculturam et ceteras omnes pacis bonas artes ingnorant et aversantur quique a divinarum rerum cognitione usque eo sunt alieni , ut nec de huminanitate ac civilitate mansuetiore aliquid audire sustineant , quales habet Anglia populos aliquot , quos rectius , opinor , populatores dixerim , ia ultimis suis partibus ad Scotiae confinium , qui cum vicinis utrinque gentibus perpetua bella ac latrocinia antiquo more exercitant et solis rapinis ac praedis inde conquisitis victitant . Ex his tribus hominum generibus conflatus est ille nefarius et Catilinarius exercitus , qui patrie ferrum ac faces inferre nitebatur . Contra quem rex strenuissimus initio ingentem ac vix credibilem exercitum paucorum dierum spacio conscripserat , nempe ducentorum millium hominum , non quod opus esse sibi tantis copiis putaret , sed ut reliquorum subditorum suorum animos exploraret .",
          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2032",
          "psc_text": "In hoc itaque silentio cordis, dum per contemplationem interius vigilamus, exterius quasi obdormiscimus. Quia ergo remoti viri, id est a desideriis carnalibus alieni, hoc silentium mentis inhabitant, huic onagro Dominus in solitudine domum dedit, ut turba desideriorum temporalium non prematur. [Vet. XXV.] 55. Sancti quandiu vivunt, desiderio supernae patriae aestuant.---Sequitur: Et tabernacula ejus in terra salsuginis. Salsugo accendere sitim solet. Et quia sancti viri quandiu in hujus vitae tabernaculis degunt, ad supernam patriam desiderii sui quotidianis aestibus accenduntur, in terra salsuginis tabernacula habere perhibentur. Incessanter quippe accenduntur ut sitiant, sitiunt ut satientur; sicut scriptum est: Beati qui esuriunt et sitiunt justitiam, quoniam ipsi saturabuntur (Matth. V, 6) . Sequitur: CAPUT XVII. VERS. 7.---Contemnit multitudinem civitatis. 56. Terrenorum hominum multitudinem sequi dedignantur.---Multitudinem civitatis contemnere est humanae conversationis prava studia devitare, ut jam non libeat terrenorum hominum, qui prae abundantia iniquitatis multi sunt, perditos mores imitari. Cum paucis namque ingredi angustam portam",
          "candidate_score": 0.713149,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_3_5",
          "bdc_text": "tumultuatum fuisse apud nos ob doctrinam evangelicam postliminio reducendam - sic enim scribis - , cum contra verum sit ob eam repellendam totum eum terriculosiorem quam periculosiorem tumultum fuisse exortum . Siquidem sacerdotes indocti monachique , non mundo , ut oportebat , sed Deo potius mortui , qui ex tenebris et ignorantiis hominum opime ac plane βασιλιχῶς vivebant , quum viderent tanta exoriente luce regnum questumque sibi non tam decrescere quam prorsus evanescere , illi huic malo primi classicum insonuere , ad quod facile aures arrexerunt multi , qui ad ollas carnium Aegyptiacarum animos reflexerunt quique fastidio verbi Dei , sincerissimo tritico , ad glandes et suillam pastum , cui semel insueverant , magis aspirabant , Accessit ad illos barbarum quoddam atque efferum hominum genus , qui agriculturam et ceteras omnes pacis bonas artes ingnorant et aversantur quique a divinarum rerum cognitione usque eo sunt alieni , ut nec de huminanitate ac civilitate mansuetiore aliquid audire sustineant , quales habet Anglia populos aliquot , quos rectius , opinor , populatores dixerim , ia ultimis suis partibus ad Scotiae confinium , qui cum vicinis utrinque gentibus perpetua bella ac latrocinia antiquo more exercitant et solis rapinis ac praedis inde conquisitis victitant . Ex his tribus hominum generibus conflatus est ille nefarius et Catilinarius exercitus , qui patrie ferrum ac faces inferre nitebatur .",
          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_984",
          "psc_text": "in gloria, laetabuntur in cubilibus suis (Psal. CXLIX, 5) . Dicatur ergo, quod semel nobis loquitur Deus per somnium in visione nocturna, quando irruit sopor super homines, et dormiunt in lectulo, quia nimirum tunc secreta divinitatis agnoscimus, cum ab hujus mundi tumultuosa concupiscentia intra mentis nostrae cubilia segregamur. Quia vero, ut saepe jam diximus, aurem cordis tumultus saecularium negotiorum claudit, et quies secretae considerationis aperit, apte subjungit: VERS. 16.---Tunc aperit aures virorum, et erudiens eos instruit disciplina. 40. Qui ab exterioribus operibus cessant, ad compunctionem erudiuntur.---Cum enim ab exterioribus actionibus sopiuntur, aperta aure interni examinis causas audiunt. Qui dum subtiliter vel flagella publica, vel judicia occulta considerant, semetipsos afficere flendo non cessant. [Rec. XIII.] Unde bene dictum est. Et erudiens eos instruit disciplina, quia consideranti menti, et sese per poenitentiam laceranti, quasi quaedam plagae percussionis sunt lamenta compunctionis. Unde etiam Salomon recte vim percussionis utriusque conjungens ait: Livor vulneris abstergit",
          "candidate_score": 0.710755,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_3_5",
          "bdc_text": "tumultuatum fuisse apud nos ob doctrinam evangelicam postliminio reducendam - sic enim scribis - , cum contra verum sit ob eam repellendam totum eum terriculosiorem quam periculosiorem tumultum fuisse exortum . Siquidem sacerdotes indocti monachique , non mundo , ut oportebat , sed Deo potius mortui , qui ex tenebris et ignorantiis hominum opime ac plane βασιλιχῶς vivebant , quum viderent tanta exoriente luce regnum questumque sibi non tam decrescere quam prorsus evanescere , illi huic malo primi classicum insonuere , ad quod facile aures arrexerunt multi , qui ad ollas carnium Aegyptiacarum animos reflexerunt quique fastidio verbi Dei , sincerissimo tritico , ad glandes et suillam pastum , cui semel insueverant , magis aspirabant , Accessit ad illos barbarum quoddam atque efferum hominum genus , qui agriculturam et ceteras omnes pacis bonas artes ingnorant et aversantur quique a divinarum rerum cognitione usque eo sunt alieni , ut nec de huminanitate ac civilitate mansuetiore aliquid audire sustineant , quales habet Anglia populos aliquot , quos rectius , opinor , populatores dixerim , ia ultimis suis partibus ad Scotiae confinium , qui cum vicinis utrinque gentibus perpetua bella ac latrocinia antiquo more exercitant et solis rapinis ac praedis inde conquisitis victitant . Ex his tribus hominum generibus conflatus est ille nefarius et Catilinarius exercitus , qui patrie ferrum ac faces inferre nitebatur .",
          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1785",
          "psc_text": "enim Dei quasi pigmenta quaedam nostri sunt adjutorii. Et sicut pigmentum quanto plus teritur, tanto plus in poculo ejus virtus augetur, ita divina eloquia quo magis exponendo conterimus, eo audientes amplius quasi bibentes juvamus. [Vet. V.] Quia igitur misericors Deus diu peccata hominum tolerat, et cum jam vicinum finem respicit, plerumque mentes peccantium immutat, recte de se, vim tantae pietatis insinuans, ait: CAPUT IX. VERS. 13.---Nunquid tenuisti concutiens extrema terrae, et excussisti impios ex ea? 20. Deus hominem non deserit, et in extremis electos sollicitius purgat.---Per terram quippe homo infima sapiens designatur, cui peccanti dictum est: Terra es, et in terram ibis (Genes. III, 19) . Sed quia pius conditor facturam suam non deserit, mala hominum et per suam sapientiam tolerat, et per eorum quandoque conversionem relaxat. Cum autem duras atque insensibiles mentes respicit, modo eas minis, modo verberibus, modo revelationibus terret, ut quae pessima securitate duruerant, salubri timore molescant,",
          "candidate_score": 0.708857,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_2_4",
          "bdc_text": "Hic vero illud inprimis admirari succurrit , tu ne aliquid scripseris , quam ipse senseris et ab aliis acceperis , an et ita revera acceperis ; tumultuatum fuisse apud nos ob doctrinam evangelicam postliminio reducendam - sic enim scribis - , cum contra verum sit ob eam repellendam totum eum terriculosiorem quam periculosiorem tumultum fuisse exortum . Siquidem sacerdotes indocti monachique , non mundo , ut oportebat , sed Deo potius mortui , qui ex tenebris et ignorantiis hominum opime ac plane βασιλιχῶς vivebant , quum viderent tanta exoriente luce regnum questumque sibi non tam decrescere quam prorsus evanescere , illi huic malo primi classicum insonuere , ad quod facile aures arrexerunt multi , qui ad ollas carnium Aegyptiacarum animos reflexerunt quique fastidio verbi Dei , sincerissimo tritico , ad glandes et suillam pastum , cui semel insueverant , magis aspirabant , Accessit ad illos barbarum quoddam atque efferum hominum genus , qui agriculturam et ceteras omnes pacis bonas artes ingnorant et aversantur quique a divinarum rerum cognitione usque eo sunt alieni , ut nec de huminanitate ac civilitate mansuetiore aliquid audire sustineant , quales habet Anglia populos aliquot , quos rectius , opinor , populatores dixerim , ia ultimis suis partibus ad Scotiae confinium , qui cum vicinis utrinque gentibus perpetua bella ac latrocinia antiquo more exercitant et solis rapinis ac praedis inde conquisitis victitant .",
          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2032",
          "psc_text": "In hoc itaque silentio cordis, dum per contemplationem interius vigilamus, exterius quasi obdormiscimus. Quia ergo remoti viri, id est a desideriis carnalibus alieni, hoc silentium mentis inhabitant, huic onagro Dominus in solitudine domum dedit, ut turba desideriorum temporalium non prematur. [Vet. XXV.] 55. Sancti quandiu vivunt, desiderio supernae patriae aestuant.---Sequitur: Et tabernacula ejus in terra salsuginis. Salsugo accendere sitim solet. Et quia sancti viri quandiu in hujus vitae tabernaculis degunt, ad supernam patriam desiderii sui quotidianis aestibus accenduntur, in terra salsuginis tabernacula habere perhibentur. Incessanter quippe accenduntur ut sitiant, sitiunt ut satientur; sicut scriptum est: Beati qui esuriunt et sitiunt justitiam, quoniam ipsi saturabuntur (Matth. V, 6) . Sequitur: CAPUT XVII. VERS. 7.---Contemnit multitudinem civitatis. 56. Terrenorum hominum multitudinem sequi dedignantur.---Multitudinem civitatis contemnere est humanae conversationis prava studia devitare, ut jam non libeat terrenorum hominum, qui prae abundantia iniquitatis multi sunt, perditos mores imitari. Cum paucis namque ingredi angustam portam",
          "candidate_score": 0.706563,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_4",
          "bdc_text": "Siquidem sacerdotes indocti monachique , non mundo , ut oportebat , sed Deo potius mortui , qui ex tenebris et ignorantiis hominum opime ac plane βασιλιχῶς vivebant , quum viderent tanta exoriente luce regnum questumque sibi non tam decrescere quam prorsus evanescere , illi huic malo primi classicum insonuere , ad quod facile aures arrexerunt multi , qui ad ollas carnium Aegyptiacarum animos reflexerunt quique fastidio verbi Dei , sincerissimo tritico , ad glandes et suillam pastum , cui semel insueverant , magis aspirabant , Accessit ad illos barbarum quoddam atque efferum hominum genus , qui agriculturam et ceteras omnes pacis bonas artes ingnorant et aversantur quique a divinarum rerum cognitione usque eo sunt alieni , ut nec de huminanitate ac civilitate mansuetiore aliquid audire sustineant , quales habet Anglia populos aliquot , quos rectius , opinor , populatores dixerim , ia ultimis suis partibus ad Scotiae confinium , qui cum vicinis utrinque gentibus perpetua bella ac latrocinia antiquo more exercitant et solis rapinis ac praedis inde conquisitis victitant .",
          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_984",
          "psc_text": "in gloria, laetabuntur in cubilibus suis (Psal. CXLIX, 5) . Dicatur ergo, quod semel nobis loquitur Deus per somnium in visione nocturna, quando irruit sopor super homines, et dormiunt in lectulo, quia nimirum tunc secreta divinitatis agnoscimus, cum ab hujus mundi tumultuosa concupiscentia intra mentis nostrae cubilia segregamur. Quia vero, ut saepe jam diximus, aurem cordis tumultus saecularium negotiorum claudit, et quies secretae considerationis aperit, apte subjungit: VERS. 16.---Tunc aperit aures virorum, et erudiens eos instruit disciplina. 40. Qui ab exterioribus operibus cessant, ad compunctionem erudiuntur.---Cum enim ab exterioribus actionibus sopiuntur, aperta aure interni examinis causas audiunt. Qui dum subtiliter vel flagella publica, vel judicia occulta considerant, semetipsos afficere flendo non cessant. [Rec. XIII.] Unde bene dictum est. Et erudiens eos instruit disciplina, quia consideranti menti, et sese per poenitentiam laceranti, quasi quaedam plagae percussionis sunt lamenta compunctionis. Unde etiam Salomon recte vim percussionis utriusque conjungens ait: Livor vulneris abstergit",
          "candidate_score": 0.695725,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_4",
          "bdc_text": "Siquidem sacerdotes indocti monachique , non mundo , ut oportebat , sed Deo potius mortui , qui ex tenebris et ignorantiis hominum opime ac plane βασιλιχῶς vivebant , quum viderent tanta exoriente luce regnum questumque sibi non tam decrescere quam prorsus evanescere , illi huic malo primi classicum insonuere , ad quod facile aures arrexerunt multi , qui ad ollas carnium Aegyptiacarum animos reflexerunt quique fastidio verbi Dei , sincerissimo tritico , ad glandes et suillam pastum , cui semel insueverant , magis aspirabant , Accessit ad illos barbarum quoddam atque efferum hominum genus , qui agriculturam et ceteras omnes pacis bonas artes ingnorant et aversantur quique a divinarum rerum cognitione usque eo sunt alieni , ut nec de huminanitate ac civilitate mansuetiore aliquid audire sustineant , quales habet Anglia populos aliquot , quos rectius , opinor , populatores dixerim , ia ultimis suis partibus ad Scotiae confinium , qui cum vicinis utrinque gentibus perpetua bella ac latrocinia antiquo more exercitant et solis rapinis ac praedis inde conquisitis victitant .",
          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1855",
          "psc_text": "nisi pusilli ac teneri auditores sacri eloquii designantur? In draconum ergo cubilibus viror calami et junci oritur, quia in eis populis quos antiqui hostis malitia possidebat, et doctorum scientia, et auditorum obedientia coacervatur. [Vet. XIX.] 53. Singulorum corda sunt velut desertum, antequam imbre gratiae fecundentur.---Haec tamen quae generaliter de gentilitate dicta sunt si solerter inspicimus, intra sinum sanctae Ecclesiae agi in singulis videmus. Sunt enim plerique ad verba Dei valde insensibiles, qui fidei quidem nomine censentur, verba vitae auribus audiunt, sed ea transire usque ad interna cordis minime permittunt. Hi quid aliud quam deserta terra sunt? Quae scilicet terra hominem non habet, quia eorum mens sensu rationis caret. Et nullus mortalium in hac terra commoratur, quia et si quando in eorum conscientia rationabilium sensuum cogitationes veniunt, non persistunt. Prava enim desideria in eorum cordibus sedem inveniunt, recta vero si quando venerint, ac si impellantur, decurrunt. Sed cum misericors Deus imbri",
          "candidate_score": 0.695053,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_11_13",
          "bdc_text": "Nam pacatis ac triumphatis rebellibus principis ipsius animus in evangelii favorem fortius ac serio magis quam antea nunquam propondere videtur . Et proceres , qui ante tardi ad credendum et , ut ita dicam , gravicordes erant , iam erectiores ad audiendum et in omnibus aequiores ac secundiores esse ceperunt . Denique episcopos ipsos et factionis antistites , quales adhuc nimis multi supersunt , quorum cervices duras inflexibiles opinabamur , submissos iam terram spectare cernas et nobis minus adversari .",
          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1272",
          "psc_text": "Deus etiam perhibuit frustra percussum (Job. II, 3) . Quid ergo vox percussi superbum sonuit, quae a sententia ferientis nullatenus discrepavit? Incaute sunt humiles (22, q. 2, c. Incaute) , qui se mendacio illaqueant, dum arrogantiam vitant; imo mentiendo superbiunt, quia contra veritatem se erigunt quam relinquunt. Qui enim, necessitate cogente, vera de se bona loquitur, tanto magis humilitati jungitur, quanto et veritati sociatur. An Paulus humilis non fuit, quando aemulatione veritatis contra falsos apostolos tot de se discipulis fortia gesta narravit (I Tim. II, 7; Act. XX, 18, 19) Qui nimirum veritati inimicus existeret, si abscondendo virtutes proprias, praedicatores errorum praevalere permisisset. Sed quia arrogantes viri in eo quod bonorum dicta superbe examinant, verborum magis superficiem quam rerum ordinem pensant, Eliu beati Job sententias disciplinam credidit non sonasse. [Vet. III.] Quia vero saepe asperitas superborum usque ad duritiam maledictionis extenditur, illico contra beatum Job, quasi ad Deum faciens verba,",
          "candidate_score": 0.685695,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_11_13",
          "bdc_text": "Nam pacatis ac triumphatis rebellibus principis ipsius animus in evangelii favorem fortius ac serio magis quam antea nunquam propondere videtur . Et proceres , qui ante tardi ad credendum et , ut ita dicam , gravicordes erant , iam erectiores ad audiendum et in omnibus aequiores ac secundiores esse ceperunt . Denique episcopos ipsos et factionis antistites , quales adhuc nimis multi supersunt , quorum cervices duras inflexibiles opinabamur , submissos iam terram spectare cernas et nobis minus adversari .",
          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_578",
          "psc_text": "superimpositum sancti viri apud dura reproborum corda conspiciunt, qui per Prophetam dicunt: Quomodo cantabimus canticum Domini in terra aliena (Psal. CXXXVI, 4) ? Frenum poni etiam Paulus admonuit, qui discipulo praecepit, dicens: Haereticum post primam et secundam correptionem devita, sciens quia subversus est qui ejusmodi est, et delinquit proprio judicio condemnatus (Tit. III, 10) . Sancti quippe doctores 659 plerumque alta consideratione resistentium corda conspiciunt, et dum ea derelicta divinitus vident, afflicti gementesque conticescunt. An non aliquando frenum Salomon doctoribus imponit, qui dicit: Noli arguere derisorem, ne oderit te (Prov. IX, 8) . Sed si ab increpatione idcirco reticemus, quia contra nos insurgere derisoris odia formidamus, non jam lucra Dei, sed nostra quaerimus. Qua in re sciendum est quod nonnunquam cum redarguuntur pravi, deteriores existunt. Ipsis ergo et non nobis parcimus, si ab eorum redargutione pro eorum amore cessamus. Unde necesse est ut aliquando toleremus tacendo quod sunt, quatenus in",
          "candidate_score": 0.680618,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_12_14",
          "bdc_text": "Et proceres , qui ante tardi ad credendum et , ut ita dicam , gravicordes erant , iam erectiores ad audiendum et in omnibus aequiores ac secundiores esse ceperunt . Denique episcopos ipsos et factionis antistites , quales adhuc nimis multi supersunt , quorum cervices duras inflexibiles opinabamur , submissos iam terram spectare cernas et nobis minus adversari . Breviter , sicut vobis tumultus ille rusticorum solidam pacem peperit , ita et nobis spes est fore .",
          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2016",
          "psc_text": "in fide non procrearent. Sapere ad sobrietatem debent.---Notandum vero summopere est quod istae cervae incurvantur ut pariant, quia nimirum si erectae starent, parere non valerent. Nisi enim praedicatores sancti ab illa immensitate contemplationis internae quam capiunt, ad infirmitatem nostram humillima praedicatione quasi quadam incurvatione descenderent, nunquam utique in fide filios procrearent. Nobis quippe prodesse non possent, si in suae altitudinis erectione persisterent. Sed videamus cervam sese ut pariat incurvantem: Ego, inquit, non potui vobis loqui quasi spiritalibus, sed quasi carnalibus, tanquam parvulis in Christo lac vobis potum dedi, non escam (I Cor. III, 1) . Atque mox ejusdem incurvationis causas exsequitur, dicens: Nondum enim poteratis, sed nec adhuc quidem potestis (Ibid., 2) . Sed hanc cervam, quae propter nos incurvata est, quaeso videamus 978 erectam. Ait: Sapientiam loquimur inter perfectos (I Cor. II, 6) . Et rursum: Sive mente excedimus, Deo (II Cor. V, 13) . Cum vero mente excedit",
          "candidate_score": 0.679496,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_12_14",
          "bdc_text": "Et proceres , qui ante tardi ad credendum et , ut ita dicam , gravicordes erant , iam erectiores ad audiendum et in omnibus aequiores ac secundiores esse ceperunt . Denique episcopos ipsos et factionis antistites , quales adhuc nimis multi supersunt , quorum cervices duras inflexibiles opinabamur , submissos iam terram spectare cernas et nobis minus adversari . Breviter , sicut vobis tumultus ille rusticorum solidam pacem peperit , ita et nobis spes est fore .",
          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2008",
          "psc_text": "in praeceptis, 976 compatientes in infirmitatibus, in minis terribiles, in exhortationibus blandi, in ostendendo magisterio humiles, in rerum temporalium contemptu dominantes, in tolerandis adversitatibus rigidi, et tamen dum vires suas sibimet non tribuunt, infirmi; quantus sit eis dolor de cadentibus, quantus de stantibus timor; quo fervore alia adipisti appetunt, quo pavore alia adepta conservant. Quia igitur perpaucorum est ista pensare, bene ei dicitur: Vel parturientes cervas observasti? [Vet. XX.] 43. Qui per vigorem disciplinae patres sunt, per pietatis viscera sint matres.---Nil vero obstat quod verba Deus de doctoribus faciens, non cervorum, sed cervarum eos specie designat, quia nimirum illi veri doctores sunt, qui cum per vigorem disciplinae patres sunt, per pietatis viscera esse matres noverunt. Qui labores sanctae conceptionis tolerant, et proferendos Deo filios intra uterum charitatis portant. In edenda enim prole amplius matres laborant, quae crescentem intra uterum conceptionem, longo mensium tempore sustinent, et quae ex utero procedentem non",
          "candidate_score": 0.679298,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_11_13",
          "bdc_text": "Nam pacatis ac triumphatis rebellibus principis ipsius animus in evangelii favorem fortius ac serio magis quam antea nunquam propondere videtur . Et proceres , qui ante tardi ad credendum et , ut ita dicam , gravicordes erant , iam erectiores ad audiendum et in omnibus aequiores ac secundiores esse ceperunt . Denique episcopos ipsos et factionis antistites , quales adhuc nimis multi supersunt , quorum cervices duras inflexibiles opinabamur , submissos iam terram spectare cernas et nobis minus adversari .",
          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_92",
          "psc_text": "dijudicamur in benefacto hominis infirmi, in quo iste salvus est factus, notum sit omnibus vobis, et omni plebi Israel, quia in nomine Jesu Christi Nazareni, quem vos crucifixistis, quem Deus suscitavit a mortuis, in hoc iste astat coram vobis salvus (Ibid. 8) . Cumque erga haec persequentium furor excresceret, eosque sacerdotes ac principes Jesum praedicare prohiberent, contra iram principum qua auctoritate Petrus excreverit indicatur, cum illic protinus 554 subditur: Petrus vero et apostoli dixerunt: Obedire oportet Deo magis quam hominibus (Ibid., I, 9) . Sed cum auctoritatem praedicantium, resistentium praecepta non premerent, ad flagella pervenitur. Nam subditur: Tunc principes sacerdotum caesis denuntiaverunt ne loquerentur in nomine Jesu, et dimiserunt eos (Ibid., V, 40) . Sed quia apostolorum virtutem premere nec flagella valuerunt, patenter ostenditur, cum protinus subinfertur: Et illi quidem ibant gaudentes a conspectu concilii, quoniam digni habiti sunt pro nomine Jesu contumeliam pati (Ibid., 41) . Mox etiam post",
          "candidate_score": 0.678901,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_11_13",
          "bdc_text": "Nam pacatis ac triumphatis rebellibus principis ipsius animus in evangelii favorem fortius ac serio magis quam antea nunquam propondere videtur . Et proceres , qui ante tardi ad credendum et , ut ita dicam , gravicordes erant , iam erectiores ad audiendum et in omnibus aequiores ac secundiores esse ceperunt . Denique episcopos ipsos et factionis antistites , quales adhuc nimis multi supersunt , quorum cervices duras inflexibiles opinabamur , submissos iam terram spectare cernas et nobis minus adversari .",
          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1614",
          "psc_text": "non ait: Et non audebunt contemplari sapientes; sed, Qui sibi videntur esse sapientes. Quibus videlicet verbis peritos quidem, sed arrogantes insinuat. Eliu ergo dum multa fortiter sentit, in locutionis suae fine se tetigit. Viri namque arrogantes et docti cum recte non vivunt, sed tamen recta dicere doctrinae impulsionibus compelluntur, ipsi damnationis suae aliquomodo praecones fiunt, quia dum ea quae agere respuunt praedicantes insinuant, suis 888 se vocibus damnatos clamant. Contra quos bene per Psalmistam dicitur: Conversi sunt in arcum perversum (Psal. LXXVII, 57) . Arcus quippe perversus ipsum a quo intenditur percutit. In dictis autem suis arrogantium linguae arcui perverso sunt similes, quia dum contra elationem verba faciunt in suis auctoribus sagittas figunt. Unde summa cura providendum est ne accepta sapientia, cum ignorantiae tenebras illuminat, lumen humilitatis tollat, et jam sapientia esse nequeat. Quae etsi virtute locutionis fulgeat, elationis tamen velamine cor loquentis obscurat. 76. Alia bona summa, alia media.---Alia",
          "candidate_score": 0.675936,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_12_14",
          "bdc_text": "Et proceres , qui ante tardi ad credendum et , ut ita dicam , gravicordes erant , iam erectiores ad audiendum et in omnibus aequiores ac secundiores esse ceperunt . Denique episcopos ipsos et factionis antistites , quales adhuc nimis multi supersunt , quorum cervices duras inflexibiles opinabamur , submissos iam terram spectare cernas et nobis minus adversari . Breviter , sicut vobis tumultus ille rusticorum solidam pacem peperit , ita et nobis spes est fore .",
          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1614",
          "psc_text": "non ait: Et non audebunt contemplari sapientes; sed, Qui sibi videntur esse sapientes. Quibus videlicet verbis peritos quidem, sed arrogantes insinuat. Eliu ergo dum multa fortiter sentit, in locutionis suae fine se tetigit. Viri namque arrogantes et docti cum recte non vivunt, sed tamen recta dicere doctrinae impulsionibus compelluntur, ipsi damnationis suae aliquomodo praecones fiunt, quia dum ea quae agere respuunt praedicantes insinuant, suis 888 se vocibus damnatos clamant. Contra quos bene per Psalmistam dicitur: Conversi sunt in arcum perversum (Psal. LXXVII, 57) . Arcus quippe perversus ipsum a quo intenditur percutit. In dictis autem suis arrogantium linguae arcui perverso sunt similes, quia dum contra elationem verba faciunt in suis auctoribus sagittas figunt. Unde summa cura providendum est ne accepta sapientia, cum ignorantiae tenebras illuminat, lumen humilitatis tollat, et jam sapientia esse nequeat. Quae etsi virtute locutionis fulgeat, elationis tamen velamine cor loquentis obscurat. 76. Alia bona summa, alia media.---Alia",
          "candidate_score": 0.670492,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_12_14",
          "bdc_text": "Et proceres , qui ante tardi ad credendum et , ut ita dicam , gravicordes erant , iam erectiores ad audiendum et in omnibus aequiores ac secundiores esse ceperunt . Denique episcopos ipsos et factionis antistites , quales adhuc nimis multi supersunt , quorum cervices duras inflexibiles opinabamur , submissos iam terram spectare cernas et nobis minus adversari . Breviter , sicut vobis tumultus ille rusticorum solidam pacem peperit , ita et nobis spes est fore .",
          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1961",
          "psc_text": "pravis non auditur.---Qui tamen concentus reprobis dormit, quia eorum cordibus nequaquam per vocem compunctionis innotescit. Non enim considerare illam desiderabilem supernorum civium frequentiam student, nullo ardoris radio illa solemnitatis internae festa conspiciunt, nulla in intimis contemplationis penna sublevantur. Solis namque visibilibus serviunt, et idcirco nihil supernae suavitatis intrinsecus audiunt, quia eos, sicut superius diximus, in aure cordis curarum saecularium surdi tumultus premunt. Quia igitur occulti dispensatione judicii quod aliis aperitur aliis clauditur, quod aliis detegitur aliis occultatur, dicatur recte: Quis enarrabit coelorum rationem, et concentum coeli quis dormire faciet? Quod tamen tunc nobis latius innotuit, cum Redemptor noster per dispensationis 966 mysterium apparens, et indignis misericordiam praebuit, et eos a se qui digni videbantur exclusit. Unde hic quoque apte subjungitur: CAPUT VI [Vet. X, Rec. VI]. VERS. 38.---Quando fundabatur pulvis in terram, et glebae compingebantur. 22. Peccatores pulveri similes, quolibet tentationis flatu rapiuntur. Spiritus sancti gratia solidantur, et charitate compinguntur.---Quis",
          "candidate_score": 0.669937,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_13",
          "bdc_text": "Denique episcopos ipsos et factionis antistites , quales adhuc nimis multi supersunt , quorum cervices duras inflexibiles opinabamur , submissos iam terram spectare cernas et nobis minus adversari .",
          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2008",
          "psc_text": "in praeceptis, 976 compatientes in infirmitatibus, in minis terribiles, in exhortationibus blandi, in ostendendo magisterio humiles, in rerum temporalium contemptu dominantes, in tolerandis adversitatibus rigidi, et tamen dum vires suas sibimet non tribuunt, infirmi; quantus sit eis dolor de cadentibus, quantus de stantibus timor; quo fervore alia adipisti appetunt, quo pavore alia adepta conservant. Quia igitur perpaucorum est ista pensare, bene ei dicitur: Vel parturientes cervas observasti? [Vet. XX.] 43. Qui per vigorem disciplinae patres sunt, per pietatis viscera sint matres.---Nil vero obstat quod verba Deus de doctoribus faciens, non cervorum, sed cervarum eos specie designat, quia nimirum illi veri doctores sunt, qui cum per vigorem disciplinae patres sunt, per pietatis viscera esse matres noverunt. Qui labores sanctae conceptionis tolerant, et proferendos Deo filios intra uterum charitatis portant. In edenda enim prole amplius matres laborant, quae crescentem intra uterum conceptionem, longo mensium tempore sustinent, et quae ex utero procedentem non",
          "candidate_score": 0.666251,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_23_25",
          "bdc_text": "Vos vestris ad Deum precibus nos summo conamine discrimeneque certantes adiuvate . Et tu bene vale . Datum Lambethę , in suburbio Londoniensi , III die aprilis MDXXXVII .",
          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2840",
          "psc_text": "Tanto quippe locupletius ditabitur, quanto et manifestius innotescit quod ad finem praesentis vitae temporalitas urgetur. Praedicatores namque sanctae Ecclesiae benedictione extremi temporis Psalmista ditari conspexerat, cum dicebat: Adhuc multiplicabuntur in senecta uberi, et bene patientes erunt, ut annuntient (Psal. XCI, 15) . In senecta scilicet uberi multiplicantur, quia cum eorum vita differtur, semper ad melius fortitudo producitur, eisque per augmentum temporum crescunt etiam lucra meritorum. Bene autem patientes sunt ut annuntient, quia coelestia praedicantes, tanto robustius adversa tolerant, quanto et per tolerantiam suam animarum commoda locupletius reportant. Sequitur: CAPUT XVI [Rec. XI]. VERS. 12, 13.---Et facta sunt ei quatuordecim millia ovium, et sex millia camelorum, et mille juga boum, et mille asinae; et fuerunt ei septem filii, et tres filiae. 36. In duplicatis Job armentis et gregibus, aggregata fidelium universitas designatur: innocentium, in vitiis olim superbientium, jugo legis subditorum, gentilium.---Quod septem millia ovium, et tria millia camelorum, et quingenta juga",
          "candidate_score": 0.664945,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_13",
          "bdc_text": "Denique episcopos ipsos et factionis antistites , quales adhuc nimis multi supersunt , quorum cervices duras inflexibiles opinabamur , submissos iam terram spectare cernas et nobis minus adversari .",
          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_376",
          "psc_text": "semetipsam Veritas dicit de eo qui illius mandata custodit: Ego et Pater veniemus, et mansionem apud eum faciemus (Joan. XIV, 23) . Quod contra perversi quique dum interna non appetunt, in suis se cogitationibus foras fundunt. Unde eis per prophetam dicitur: Redite praevaricatores ad cor (Isai. XLVI, 8) . Et rursum: Vae qui cogitatis inutile (Michae. II, 1) . In actionibus quippe suis verentur homines, quos corporaliter vident, et Deum sibi praesentem non aestimant esse, quem non vident. Quod contra in laude justi dicitur, dum Aegypti regem contemneret, et Dei mandatis obediret: Quia invisibilem tanquam videns sustinuit (Hebr. XI, 27) . Perversum quippe terrae principem quasi non vidit, quem ab oculis sui cordis abjecit. Regem vero invisibilem tanquam videns sustinuit, quia ab ejus timoris intuitu mentis oculum non deflexit. Sancta itaque Ecclesia in magnis tunc tribulationibus deprehensa, cum multos a Deo conspicit prava cogitatione discedere, videt profecto mentis eorum habitaculum",
          "candidate_score": 0.661683,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_12",
          "bdc_text": "Et proceres , qui ante tardi ad credendum et , ut ita dicam , gravicordes erant , iam erectiores ad audiendum et in omnibus aequiores ac secundiores esse ceperunt .",
          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1614",
          "psc_text": "non ait: Et non audebunt contemplari sapientes; sed, Qui sibi videntur esse sapientes. Quibus videlicet verbis peritos quidem, sed arrogantes insinuat. Eliu ergo dum multa fortiter sentit, in locutionis suae fine se tetigit. Viri namque arrogantes et docti cum recte non vivunt, sed tamen recta dicere doctrinae impulsionibus compelluntur, ipsi damnationis suae aliquomodo praecones fiunt, quia dum ea quae agere respuunt praedicantes insinuant, suis 888 se vocibus damnatos clamant. Contra quos bene per Psalmistam dicitur: Conversi sunt in arcum perversum (Psal. LXXVII, 57) . Arcus quippe perversus ipsum a quo intenditur percutit. In dictis autem suis arrogantium linguae arcui perverso sunt similes, quia dum contra elationem verba faciunt in suis auctoribus sagittas figunt. Unde summa cura providendum est ne accepta sapientia, cum ignorantiae tenebras illuminat, lumen humilitatis tollat, et jam sapientia esse nequeat. Quae etsi virtute locutionis fulgeat, elationis tamen velamine cor loquentis obscurat. 76. Alia bona summa, alia media.---Alia",
          "candidate_score": 0.65608,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_13",
          "bdc_text": "Denique episcopos ipsos et factionis antistites , quales adhuc nimis multi supersunt , quorum cervices duras inflexibiles opinabamur , submissos iam terram spectare cernas et nobis minus adversari .",
          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2016",
          "psc_text": "in fide non procrearent. Sapere ad sobrietatem debent.---Notandum vero summopere est quod istae cervae incurvantur ut pariant, quia nimirum si erectae starent, parere non valerent. Nisi enim praedicatores sancti ab illa immensitate contemplationis internae quam capiunt, ad infirmitatem nostram humillima praedicatione quasi quadam incurvatione descenderent, nunquam utique in fide filios procrearent. Nobis quippe prodesse non possent, si in suae altitudinis erectione persisterent. Sed videamus cervam sese ut pariat incurvantem: Ego, inquit, non potui vobis loqui quasi spiritalibus, sed quasi carnalibus, tanquam parvulis in Christo lac vobis potum dedi, non escam (I Cor. III, 1) . Atque mox ejusdem incurvationis causas exsequitur, dicens: Nondum enim poteratis, sed nec adhuc quidem potestis (Ibid., 2) . Sed hanc cervam, quae propter nos incurvata est, quaeso videamus 978 erectam. Ait: Sapientiam loquimur inter perfectos (I Cor. II, 6) . Et rursum: Sive mente excedimus, Deo (II Cor. V, 13) . Cum vero mente excedit",
          "candidate_score": 0.653496,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_12",
          "bdc_text": "Et proceres , qui ante tardi ad credendum et , ut ita dicam , gravicordes erant , iam erectiores ad audiendum et in omnibus aequiores ac secundiores esse ceperunt .",
          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1949",
          "psc_text": "Quae idcirco argenteae fieri praecipiuntur, ut praedicatorum verba lucis nitore pateant, 963 et auditorum mentem nulla sui obscuritate confundant. Idcirco autem ductiles, quia necesse est ut hi qui venturam vitam praedicant tribulationum praesentium tunsionibus crescant. Bene autem dicitur: Cum concisus clangor increpuerit, movebuntur castra (Num. X, 5) , quia nimirum praedicationis sermo cum subtilius ac minutius agitur, auditorum corda contra tentationum certamina ardentius excitantur. 15. Qui alios ex officio adhortantur, prius se in bonis operibus exerceant.---Est adhuc aliud in gallo solerter intuendum, quia cum jam edere cantus parat, prius alas excutit, et semetipsum feriens, vigilantiorem reddit. Quod patenter cernimus, si sanctorum praedicatorum vitam vigilanter videamus. Ipsi quippe cum verba praedicationis movent, prius se in sanctis actionibus exercent, ne in semetipsis torpentes opere, alios excitent voce; sed ante se per sublimia facta excutiunt, et tunc ad bene agendum alios sollicitos reddunt. Prius cogitationum alis semetipsos feriunt, quia quidquid in se inutiliter",
          "candidate_score": 0.651013,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_12",
          "bdc_text": "Et proceres , qui ante tardi ad credendum et , ut ita dicam , gravicordes erant , iam erectiores ad audiendum et in omnibus aequiores ac secundiores esse ceperunt .",
          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_937",
          "psc_text": "quod clari hominibus ostendantur. Nam saepe contingit ut sapientes viri cum se non audiri considerant, ori suo silentium indicant; sed plerumque dum conspiciunt quod iniquorum facinora ipsis tacentibus et non corripientibus crescunt, vim quamdam spiritus sui sustinent, ut in locutionem apertae correptionis erumpant. Unde propheta Jeremias cum praedicationis sibi silentium indixisset, dicens: Non recordabor ejus, neque loquar ultra in nomine illius; illico adjunxit: Et factus est in corde meo quasi ignis exaestuans, claususque in ossibus meis, et defeci, ferre non sustinens; audivi enim contumelias multorum (Jerem. XX, 9) . Pro eo enim quod se minime audiri conspexit, silentium appetiit; sed cum crescentia mala cerneret, in eodem silentio non permansit. Quia enim foris tacuit, ex taedio locutionis intus ignem pertulit de zelo charitatis. Inflammantur quippe corda justorum, cum non correpta crescere conspiciunt acta malorum, eorumque culpae se participes credunt quos in iniquitate crescere silendo permittunt. David propheta postquam sibi silentium indixerat,",
          "candidate_score": 0.64899,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_12",
          "bdc_text": "Et proceres , qui ante tardi ad credendum et , ut ita dicam , gravicordes erant , iam erectiores ad audiendum et in omnibus aequiores ac secundiores esse ceperunt .",
          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1950",
          "psc_text": "sanctorum praedicatorum vitam vigilanter videamus. Ipsi quippe cum verba praedicationis movent, prius se in sanctis actionibus exercent, ne in semetipsis torpentes opere, alios excitent voce; sed ante se per sublimia facta excutiunt, et tunc ad bene agendum alios sollicitos reddunt. Prius cogitationum alis semetipsos feriunt, quia quidquid in se inutiliter torpet, sollicita investigatione deprehendunt, districta animadversione corrigunt. Prius sua punire fletibus curant, et tunc quae aliorum sunt punienda denuntiant. Prius ergo alis insonant quam cantus emittant, quia antequam verba exhortationis proferant omne quod locuturi sunt operibus clamant; et cum perfecte in semetipsis vigilant, tunc dormientes alios ad vigilias vocant. 16. Ut recte suo munere defungantur praedicatores et doctores, habent a Deo.---Sed unde tanta haec doctori intelligentia, ut et sibi perfecte vigilet, et dormientes ad vigilias sub quibusdam clamoris provectibus vocet, ut et peccatorum tenebras prius caute discutiat, et discrete postmodum lucem praedicationis ostendat, ut singulis juxta modum et tempora congruat,",
          "candidate_score": 0.646463,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_7",
          "bdc_text": "Quos cum ad nutum paratos et dicto audientes invenisset , et ex illis rursus vix centesimum quenque delegit , reliquis cum gratia domum remissis .",
          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2090",
          "psc_text": "Linguam tuam adhaerere faciam palato tuo, et eris mutus, nec quasi vir objurgans, quia domus exasperans est (Ezech. III, 26) . 83. Aliquando pro doctoris et auditorum merito vel culpa, datur aut negatur. De accepto nemo extollatur. Spem comitetur timor.---Aliquando autem sermo praedicationis propter utrosque datur, aliquando propter utrosque subtrahitur. Propter utrosque enim datur, sicut divina voce Paulo apud Corinthios dicitur: Noli timere, sed loquere (Act. XVIII, 9) . Et paulo post: Quia populus multus est mihi in hac civitate (Ibid. 10) . Propter utrosque vero subtrahitur, sicut Heli sacerdos et pravam filiorum cognovit actionem, et dignam increpationis non exercuit vocem; cum profecto futurum esset ut in mortis supplicio et istos reatus flagitii, et illum silentii poena multaret (I Reg. III, 12, seq.) . Inter haec igitur cum vel pro quo sermo detur, vel propter quem subtrahatur, ignoramus, unum est salubre remedium, nec de his quae aliis magis accepimus, nosmetipsos",
          "candidate_score": 0.641444,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_3",
          "bdc_text": "tumultuatum fuisse apud nos ob doctrinam evangelicam postliminio reducendam - sic enim scribis - , cum contra verum sit ob eam repellendam totum eum terriculosiorem quam periculosiorem tumultum fuisse exortum .",
          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2090",
          "psc_text": "Linguam tuam adhaerere faciam palato tuo, et eris mutus, nec quasi vir objurgans, quia domus exasperans est (Ezech. III, 26) . 83. Aliquando pro doctoris et auditorum merito vel culpa, datur aut negatur. De accepto nemo extollatur. Spem comitetur timor.---Aliquando autem sermo praedicationis propter utrosque datur, aliquando propter utrosque subtrahitur. Propter utrosque enim datur, sicut divina voce Paulo apud Corinthios dicitur: Noli timere, sed loquere (Act. XVIII, 9) . Et paulo post: Quia populus multus est mihi in hac civitate (Ibid. 10) . Propter utrosque vero subtrahitur, sicut Heli sacerdos et pravam filiorum cognovit actionem, et dignam increpationis non exercuit vocem; cum profecto futurum esset ut in mortis supplicio et istos reatus flagitii, et illum silentii poena multaret (I Reg. III, 12, seq.) . Inter haec igitur cum vel pro quo sermo detur, vel propter quem subtrahatur, ignoramus, unum est salubre remedium, nec de his quae aliis magis accepimus, nosmetipsos",
          "candidate_score": 0.629467,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_9",
          "bdc_text": "Supplices itaque facti veniam omnes facile impetrarunt , exceptis paucis , qui ad exemplum supplicia crucibus luerunt .",
          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2822",
          "psc_text": "non inveni (Psal. LXVIII, 21) . Consolantem quippe in passione minime invenit, quia in despectu mortis etiam ipsos hostes pertulit, pro quibus ad mortem venit. Post flagella ergo propinqui ad consolationem veniunt, quia in membris suis nunc quoque Dominus patitur; sed extremo tempore Israelitae omnes ad fidem, cognita Eliae praedicatione, concurrunt, atque ad ejus protectionem quem fugerant redeunt, et tunc illud eximium multiplici aggregatione populorum convivium celebratur. Tunc post flagella quasi Job sanus ostenditur, quando a conversis atque credentibus post passionem suam ac resurrectionem Dominus in coelis immortalis vivere per certitudinem fidei scitur. Tunc quasi remuneratus Job cernitur, quando in majestatis suae potentia sicut est Deus creditur, et ejus fidei subjici hi qui prius restiterant videntur. In fine igitur mundi credentes Hebraei conveniant, et humani generis redemptori in potentia divinitatis quasi sano Job oblationem suarum vota persolvant [Vet. XII]. Unde et bene subditur: Et dederunt ei unusquisque ovem unam, et",
          "candidate_score": 0.623383,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_5",
          "bdc_text": "Ex his tribus hominum generibus conflatus est ille nefarius et Catilinarius exercitus , qui patrie ferrum ac faces inferre nitebatur .",
          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1970",
          "psc_text": "Huic ergo leaenae Dominus praedam capit, ut animam catulorum ejus impleat, quia ad augmentum hujus Ecclesiae innumeros de gentilitate diripuit, et per animarum lucrum esurientia apostolorum vota satiavit. Ipsi quippe catuli pro mentis teneritudine et formidinis infirmitate vocati sunt, quia, passo Domino, clausis foribus residebant, sicut de illis scriptum est: Cum esset sero die illo una Sabbatorum, et fores essent clausae ubi erant discipuli congregati propter metum Judaeorum, venit Jesus, et stetit in medio eorum (Joan. XX, 19) . Unde hic quoque de eisdem catulis apte subjungitur: CAPUT VIII. VERS. XL.---Quando cubant in antris, et in specubus insidiantur. 26. In antris prius cubarunt, unde in mundum praedas acturi exsilierunt.---Cum enim nequaquam sancti apostoli contra membra diaboli in voce liberae praedicationis exsurgerent, et necdum post passionem Domini 968 sancti Spiritus effusione solidati Redemptorem suum firma auctoritate praedicarent, adhuc contra adversarios suos quasi in antris insidiabantur. Clausis quippe foribus quasi in quibusdam",
          "candidate_score": 0.580942,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_14",
          "bdc_text": "Breviter , sicut vobis tumultus ille rusticorum solidam pacem peperit , ita et nobis spes est fore .",
          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1587",
          "psc_text": "scientias? 61. Arcta bene vivendi doctrina, non est ampla via, sed semita.---Habent istae nubes semitas subtilissimas, scilicet sanctae praedicationis vias. Angusta quippe porta est, quae ducit ad vitam (Matth. VII, 14) . Eos ergo per semitas astringunt, qui ab intentionis eorum tramite per lata mundi desideria evagando non exeunt. Arcta enim bene vivendi censura non est ampla via, sed semita, in qua praedicator quisque studiose constringitur, quia sub praeceptorum custodia sollicite coangustatur. An non quasi quaedam angustia est itineris, in hoc quidem mundo vivere, sed de hujus mundi concupiscentia nihil habere, aliena non appetere, propria non tenere, laudes mundi despicere, et pro Deo opprobria amare, gloriam fugere, despectum sequi, adulantes despicere, despicientes honorare, mala nocentium ex corde dimittere, et erga eos dilectionis gratiam immobilem in corde retinere? Quae videlicet omnia semitae sunt, sed magnae, quia quanto in praesenti vita pro ipsa vivendi custodia angustae sunt, tanto amplius in aeterna retributione",
          "candidate_score": 0.571707,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 14,
      "cf_id": "cf020",
      "work_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Michaeam",
      "max_score": 0.712693,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_4_6",
          "bdc_text": "Siquidem sacerdotes indocti monachique , non mundo , ut oportebat , sed Deo potius mortui , qui ex tenebris et ignorantiis hominum opime ac plane βασιλιχῶς vivebant , quum viderent tanta exoriente luce regnum questumque sibi non tam decrescere quam prorsus evanescere , illi huic malo primi classicum insonuere , ad quod facile aures arrexerunt multi , qui ad ollas carnium Aegyptiacarum animos reflexerunt quique fastidio verbi Dei , sincerissimo tritico , ad glandes et suillam pastum , cui semel insueverant , magis aspirabant , Accessit ad illos barbarum quoddam atque efferum hominum genus , qui agriculturam et ceteras omnes pacis bonas artes ingnorant et aversantur quique a divinarum rerum cognitione usque eo sunt alieni , ut nec de huminanitate ac civilitate mansuetiore aliquid audire sustineant , quales habet Anglia populos aliquot , quos rectius , opinor , populatores dixerim , ia ultimis suis partibus ad Scotiae confinium , qui cum vicinis utrinque gentibus perpetua bella ac latrocinia antiquo more exercitant et solis rapinis ac praedis inde conquisitis victitant . Ex his tribus hominum generibus conflatus est ille nefarius et Catilinarius exercitus , qui patrie ferrum ac faces inferre nitebatur . Contra quem rex strenuissimus initio ingentem ac vix credibilem exercitum paucorum dierum spacio conscripserat , nempe ducentorum millium hominum , non quod opus esse sibi tantis copiis putaret , sed ut reliquorum subditorum suorum animos exploraret .",
          "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Michaeam_window_309",
          "psc_text": "Deo accipientium facultatem. Aures quoque eorum obsurdescent, quia malitia non solum oculorum obcaecavit intuitum, sed et aures fecit obsurdescere; noluerunt enim audire vocem incantantium, et venefici incantantis sapienter. Et juxta Isaiam: Auribus suis graviter audierunt (Isai. XXXIII) : quamquam multo minus sit graviter audire, quam penitus non audire, et surdum fieri ut verbum non audiat veritatis. Post tanta mala dicitur de eis, quod lingent humum quasi serpentes, quae trahunt terram, ambulantes in ventre suo, et comedentes terram omnibus diebus vitae suae (Gen. III). Et carnis, id est, terrena opera facientes, et trahentes secum usque ad diem ultionis, et visitationis Domini, non pulverem, non terrae parva vestigia, sed totam humum. Quod cum fecerint, et ad judicium Dei venerint, et conclusi fuerint atque turbati, tamdiu turbabuntur, et conclusi erunt, quamdiu terra quam traxerant quasi serpentes, permanserit in eis. Cum autem illa defecerit, obstupescent, et admirabuntur, non in Domino Deo suo (necdum enim",
          "candidate_score": 0.712693,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_4",
          "bdc_text": "Siquidem sacerdotes indocti monachique , non mundo , ut oportebat , sed Deo potius mortui , qui ex tenebris et ignorantiis hominum opime ac plane βασιλιχῶς vivebant , quum viderent tanta exoriente luce regnum questumque sibi non tam decrescere quam prorsus evanescere , illi huic malo primi classicum insonuere , ad quod facile aures arrexerunt multi , qui ad ollas carnium Aegyptiacarum animos reflexerunt quique fastidio verbi Dei , sincerissimo tritico , ad glandes et suillam pastum , cui semel insueverant , magis aspirabant , Accessit ad illos barbarum quoddam atque efferum hominum genus , qui agriculturam et ceteras omnes pacis bonas artes ingnorant et aversantur quique a divinarum rerum cognitione usque eo sunt alieni , ut nec de huminanitate ac civilitate mansuetiore aliquid audire sustineant , quales habet Anglia populos aliquot , quos rectius , opinor , populatores dixerim , ia ultimis suis partibus ad Scotiae confinium , qui cum vicinis utrinque gentibus perpetua bella ac latrocinia antiquo more exercitant et solis rapinis ac praedis inde conquisitis victitant .",
          "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Michaeam_window_309",
          "psc_text": "Deo accipientium facultatem. Aures quoque eorum obsurdescent, quia malitia non solum oculorum obcaecavit intuitum, sed et aures fecit obsurdescere; noluerunt enim audire vocem incantantium, et venefici incantantis sapienter. Et juxta Isaiam: Auribus suis graviter audierunt (Isai. XXXIII) : quamquam multo minus sit graviter audire, quam penitus non audire, et surdum fieri ut verbum non audiat veritatis. Post tanta mala dicitur de eis, quod lingent humum quasi serpentes, quae trahunt terram, ambulantes in ventre suo, et comedentes terram omnibus diebus vitae suae (Gen. III). Et carnis, id est, terrena opera facientes, et trahentes secum usque ad diem ultionis, et visitationis Domini, non pulverem, non terrae parva vestigia, sed totam humum. Quod cum fecerint, et ad judicium Dei venerint, et conclusi fuerint atque turbati, tamdiu turbabuntur, et conclusi erunt, quamdiu terra quam traxerant quasi serpentes, permanserit in eis. Cum autem illa defecerit, obstupescent, et admirabuntur, non in Domino Deo suo (necdum enim",
          "candidate_score": 0.696641,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 15,
      "cf_id": "cf020",
      "work_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Ezechielem",
      "max_score": 0.71187,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_3_5",
          "bdc_text": "tumultuatum fuisse apud nos ob doctrinam evangelicam postliminio reducendam - sic enim scribis - , cum contra verum sit ob eam repellendam totum eum terriculosiorem quam periculosiorem tumultum fuisse exortum . Siquidem sacerdotes indocti monachique , non mundo , ut oportebat , sed Deo potius mortui , qui ex tenebris et ignorantiis hominum opime ac plane βασιλιχῶς vivebant , quum viderent tanta exoriente luce regnum questumque sibi non tam decrescere quam prorsus evanescere , illi huic malo primi classicum insonuere , ad quod facile aures arrexerunt multi , qui ad ollas carnium Aegyptiacarum animos reflexerunt quique fastidio verbi Dei , sincerissimo tritico , ad glandes et suillam pastum , cui semel insueverant , magis aspirabant , Accessit ad illos barbarum quoddam atque efferum hominum genus , qui agriculturam et ceteras omnes pacis bonas artes ingnorant et aversantur quique a divinarum rerum cognitione usque eo sunt alieni , ut nec de huminanitate ac civilitate mansuetiore aliquid audire sustineant , quales habet Anglia populos aliquot , quos rectius , opinor , populatores dixerim , ia ultimis suis partibus ad Scotiae confinium , qui cum vicinis utrinque gentibus perpetua bella ac latrocinia antiquo more exercitant et solis rapinis ac praedis inde conquisitis victitant . Ex his tribus hominum generibus conflatus est ille nefarius et Catilinarius exercitus , qui patrie ferrum ac faces inferre nitebatur .",
          "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Ezechielem_window_1316",
          "psc_text": "in extrema dicitur prophetia: Et opprobrium populorum nequaquam portabis, et gentem tuam non amittes amplius. Et quia longum est nunc adversum dogma Judaicum, et beatitudinem ventri, et gutturi Judaico servientem, qui omnia terrena desiderant, et dicunt: Manducemus et bibamus, de quibus et Apostolus loquitur: Esca ventri et venter escis: Deus autem et hunc et illam destruet (I Cor. VI, 13), in brevi explanatione dicere: nunc ad spiritualem intelligentiam transeamus, juxta quam et Isaiae extremas partes interpretati sumus. Neque enim juxta Judaicas fabulas, quas illi δευτερώσεις appellant, gemmatam, et auream de coelo exspectamus Jerusalem: nec rursum passuri circumcisionis injuriam, nec oblaturi taurorum et arietum victimas, nec sabbati otio dormiemus. Quod et multi nostrorum, et praecipue Tertulliani liber, qui inscribitur, de Spe fidelium, et Lactantii Institutionum volumen septimum pollicetur, et Victorini Petabionensis episcopi crebrae expositiones, et nuper Severus noster in dialogo cui Gallo nomen imposuit. Et ut Graecos nominem, et primum extremumque",
          "candidate_score": 0.71187,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_4",
          "bdc_text": "Siquidem sacerdotes indocti monachique , non mundo , ut oportebat , sed Deo potius mortui , qui ex tenebris et ignorantiis hominum opime ac plane βασιλιχῶς vivebant , quum viderent tanta exoriente luce regnum questumque sibi non tam decrescere quam prorsus evanescere , illi huic malo primi classicum insonuere , ad quod facile aures arrexerunt multi , qui ad ollas carnium Aegyptiacarum animos reflexerunt quique fastidio verbi Dei , sincerissimo tritico , ad glandes et suillam pastum , cui semel insueverant , magis aspirabant , Accessit ad illos barbarum quoddam atque efferum hominum genus , qui agriculturam et ceteras omnes pacis bonas artes ingnorant et aversantur quique a divinarum rerum cognitione usque eo sunt alieni , ut nec de huminanitate ac civilitate mansuetiore aliquid audire sustineant , quales habet Anglia populos aliquot , quos rectius , opinor , populatores dixerim , ia ultimis suis partibus ad Scotiae confinium , qui cum vicinis utrinque gentibus perpetua bella ac latrocinia antiquo more exercitant et solis rapinis ac praedis inde conquisitis victitant .",
          "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Ezechielem_window_1162",
          "psc_text": "Omnes declinaverunt, simul inutiles facti sunt (Ps. XIII, 3): Idcirco in ramis ejus fecerunt nidos. Sequitur: Et sub frondibus ejus genuerunt omnes bestiae saltuum, quae Christi mansuetudinem perdiderunt, et sub umbraculo illius habitabat coetus gentium plurimarum, ut nullus esset, qui non ejus tegeretur umbraculo, praeter eum qui dixit: Ecce venit princeps mundi istius: et inveniet in me nihil (Joan. XIV, 30). Per unum enim hominem peccatum intravit in mundum, et 375 per peccatum mors (Rom. V, 12); et sic in omnes homines mors pertransiit, in quo omnes peccavimus, et in Adam omnes morimur, cunctique peccavimus, et indigemus gloria Dei (I Cor. XV). Et tamen in ipsa habitatione diversa conditio est. Alii habitant in ramis ejus quasi volatilia, scientiam sibi in philosophia, et in haereticorum dogmatibus pollicentes. Alii quasi bestiae ferae, immites atque crudeles: alii quasi multitudo gentium plurimarum; ut commixtos diversis vitiis significet atque peccatis. Erat autem Assur pulcherrimus in",
          "candidate_score": 0.694208,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_11_13",
          "bdc_text": "Nam pacatis ac triumphatis rebellibus principis ipsius animus in evangelii favorem fortius ac serio magis quam antea nunquam propondere videtur . Et proceres , qui ante tardi ad credendum et , ut ita dicam , gravicordes erant , iam erectiores ad audiendum et in omnibus aequiores ac secundiores esse ceperunt . Denique episcopos ipsos et factionis antistites , quales adhuc nimis multi supersunt , quorum cervices duras inflexibiles opinabamur , submissos iam terram spectare cernas et nobis minus adversari .",
          "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Ezechielem_window_66",
          "psc_text": "quos ego mitto te. Hoc in LXX non habetur. Magnaeque clementiae est ad tales Deum mittere, nec desperare eorum salutem; et confidentiae prophetalis, quod ad tales quoque ire non timeat. Indomabili autem corde, et dura facie, juxta illud debemus accipere quod peccatori dicitur: Nervus ferreus collum tuum, et frons tua aenea (Isai. XLVIII, 6) . Qui et in consequentibus arguuntur cordis lapidei, quod Deus evulsurum esse se dicit, et pro illo carneum redditurum: ut mollitie sua, Dei praecepta suscipiat. (Vers. 5.) Et dices ad eos: Haec dicit Dominus Deus: Si forte vel ipsi audiant, et si forte quiescant: quoniam domus exasperans est, et scient quia propheta fuerit in medio eorum. Simile quid in Jeremia scriptum est: Si forte audiant et agant poenitentiam (Jer. XXVI, 3) . Et in Evangelio: Forsitan filium meum verebuntur (Matth. XXI, 37) . Loquitur autem haec Deus ambigentis affectu, ut liberum hominis monstret 25 arbitrium, ne",
          "candidate_score": 0.674388,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_13",
          "bdc_text": "Denique episcopos ipsos et factionis antistites , quales adhuc nimis multi supersunt , quorum cervices duras inflexibiles opinabamur , submissos iam terram spectare cernas et nobis minus adversari .",
          "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Ezechielem_window_68",
          "psc_text": "metuas, quoniam increduli et subversores sunt tecum. LXX: Et tu, fili hominis, non timeas eos, nec a facie eorum formides: quoniam insanient, et congregabuntur contra te in circuitu. Licet dura cervice sint, et corde indomabili, tamen mea sunt fortiora praecepta. Nec te putes esse deceptum, si mittaris ad eos qui te loquentem non audiant. Ecce praedico tibi quod insaniant, et congregentur adversum te, et circumdent te, nullum tibi effugium relinquentes. Hoc autem facient, quia increduli sunt, et Dei imperia contemnentes. Et cum scorpionibus habitas. Verba eorum ne timeas, et vultus eorum ne formides, quia domus exasperans est. Qui possint ferire, qui arcuato percutere vulnere, et aculeo fistulato, ut eadem plaga et cutem aperiat, et venena diffundat. Unusquisque pro moribus suis sortitur vocabulum. Scribis et Pharisaeis dicitur: Generatio viperarum (Matth. XXIII, 33) . Et de Herode qui versipellis erat: Ite et dicite vulpi huic (Luc. XIII, 32) . Et pseudoprophetae in",
          "candidate_score": 0.6585,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_16_18",
          "bdc_text": "Sed exitus declarabit , qui , qualis qualis fuerit , vobis cito innotescet , si non aliunde , tibi certe ex me . Interim phanaticorum illorum rebellium postulata accipito . Primum erat pontificem Romanum in locum restitui cum suis et legibus et erroribus de purgatorio , de cultu sanctorum , de peregrinatione ad divorum imagines , de septem sacramentis ed sacramentalibus ;",
          "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Ezechielem_window_281",
          "psc_text": "Quae ipsa gloria Domini virum, qui erat in habitu pontificis, habebatque 94 atramentarium in lumbis suis, vocavit, et dixit quae Scriptura testatur. Quidam sex viros, sex interpretantur Angelos, qui Dei pareant voluntati: ipsumque unum qui habebat indumenta pontificis, Salvatorem intelligunt; juxta id, quod Sacerdos est et magni consilii Angelus, illudque quod dicitur: Tu es sacerdos in aeternum secundum ordinem Melchisedec (Psal. CIX, 4) . Ποδήρη autem, quod Septuaginta transtulerunt, una ex octo vestium est pontificis, quae Latine dicitur talaris; et ex eo quod ad pedes usque descendat, hoc sortita vocabulum est. De veste pontificis ante annos plurimos scio edidisse me librum, ad cujus explanationem mitto lectorem. Neque enim possum omnia in omnibus locis dicere, quodque Aquilae prima editio et Theodotio dixerant κάστυ, pro quo in Hebraeo legitur CESATH ( ), cum ab Hebraeo quaererem quid significaret, respondit mihi Graeco sermone appellari καλαμάριον, ab eo quod in illo calami recondantur. Nos",
          "candidate_score": 0.651862,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_18",
          "bdc_text": "Primum erat pontificem Romanum in locum restitui cum suis et legibus et erroribus de purgatorio , de cultu sanctorum , de peregrinatione ad divorum imagines , de septem sacramentis ed sacramentalibus ;",
          "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Ezechielem_window_1030",
          "psc_text": "pontificis, per quatuor ordines in Rationali (Exod. XXVIII), iidem lapides describuntur, et in humeris ejus duo lapides onychini, in quibus duodecim patriarcharum scripta sunt nomina, quos verus pontifex, de quo scriptum est: Tu es sacerdos in aeternum, secundum ordinem Melchisedech (Ps. CIX, 4), portat in pectore, portat in humeris, ut in duodecim lapidibus apostolorum numerum; et in duobus utriusque Testamenti sacramenta demonstret, quorum unus Joannes Evangelista recubuit in pectore ejus, ut hauriret fluenta sapientiae, et posset dicere: In principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum: hoc erat in principio apud Deum (Joan. I, 1, 2). Isti sunt vivi lapides, de quibus aedificatur Ecclesia, et 333 de quibus scribit Apostolus Petrus: Si credidistis, quia suavis est Dominus: ad quem accedentes lapidem viventem, ab hominibus quidem reprobatum, a Deo autem electum honorabilem, et ipsi sicut lapides viventes, aedificamini domus spirituales in Sacerdotium sanctum, offerre spirituales victimas placentes",
          "candidate_score": 0.649422,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_18",
          "bdc_text": "Primum erat pontificem Romanum in locum restitui cum suis et legibus et erroribus de purgatorio , de cultu sanctorum , de peregrinatione ad divorum imagines , de septem sacramentis ed sacramentalibus ;",
          "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Ezechielem_window_281",
          "psc_text": "Quae ipsa gloria Domini virum, qui erat in habitu pontificis, habebatque 94 atramentarium in lumbis suis, vocavit, et dixit quae Scriptura testatur. Quidam sex viros, sex interpretantur Angelos, qui Dei pareant voluntati: ipsumque unum qui habebat indumenta pontificis, Salvatorem intelligunt; juxta id, quod Sacerdos est et magni consilii Angelus, illudque quod dicitur: Tu es sacerdos in aeternum secundum ordinem Melchisedec (Psal. CIX, 4) . Ποδήρη autem, quod Septuaginta transtulerunt, una ex octo vestium est pontificis, quae Latine dicitur talaris; et ex eo quod ad pedes usque descendat, hoc sortita vocabulum est. De veste pontificis ante annos plurimos scio edidisse me librum, ad cujus explanationem mitto lectorem. Neque enim possum omnia in omnibus locis dicere, quodque Aquilae prima editio et Theodotio dixerant κάστυ, pro quo in Hebraeo legitur CESATH ( ), cum ab Hebraeo quaererem quid significaret, respondit mihi Graeco sermone appellari καλαμάριον, ab eo quod in illo calami recondantur. Nos",
          "candidate_score": 0.645762,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_7",
          "bdc_text": "Quos cum ad nutum paratos et dicto audientes invenisset , et ex illis rursus vix centesimum quenque delegit , reliquis cum gratia domum remissis .",
          "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Ezechielem_window_83",
          "psc_text": "ignotae sint linguae, notae fidei sunt. Unde sequitur: Et si ad illos mitterem te, ipsi audirent te. Denique postea misit, et omnes pariter crediderunt. Unde Paulus et Barnabas loquuntur ad Judaeos [ Al. eos]: Vobis quidem oportuerat praedicari verbum Dei: sed quia noluistis suscipere sermonem, ecce convertimur ad gentes (Act. XIII, 46) . Et de centurione dicitur: Neque in Israel tantam fidem inveni (Matth. VIII, 10) . (Vers. 7.) Domus autem Israel nolunt audire te, quia nolunt audire me. Omnis quippe domus Israel attrita fronte est et duro corde. Ne contristeris, ait, si te audire noluerint. Idcirco te non audient: quia me audire contemnent: juxta quod et Salvator aiebat: Qui vos non recipit, me non recipit (Ibid., X, 40) . In quo aperte liberum monstratur arbitrium. Et duae redduntur causae, quare non audiant: quia perversae, inquit, sunt voluntatis, et attrita fronte, sive, ut Septuaginta verterunt, contentiosi sunt: et subauditur, quod",
          "candidate_score": 0.629434,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_7",
          "bdc_text": "Quos cum ad nutum paratos et dicto audientes invenisset , et ex illis rursus vix centesimum quenque delegit , reliquis cum gratia domum remissis .",
          "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Ezechielem_window_175",
          "psc_text": ". (Vers. 8.) Et relinquam in vobis eos qui fugerint gladium in gentibus, cum dispersero vos in terras: et recordabuntur mei liberati vestri in gentibus, ad quas captivi ducti sunt. Illud quod Dominus loquitur ad Eliam: Reliqui mihi septem millia virorum qui non curvaverunt genu Baal (III Reg. XIX, 18) : et Paulus apostolus scribit: Et nunc in hoc tempore reliquiae secundum electionem gratiae 59 salvae factae sunt (Rom. XI, 5) , potest huic capitulo convenire. Et Apostoli enim, qui erant de semine Israel, et gladium fugerant, idcirco sunt reservati, ut dispergerentur in terras [ Al. terris], et in gentibus Evangelium praedicarent, ac recordarentur in gentibus Dei, in quibus captivitatis tempore versabantur. Potest autem et hoc dici, quod ideo aliqui de captivitate Judaica reservati sint [ Al. reservandi sunt], ut in gentibus recordarentur nominis ejus, illiusque potentiam praedicarent. De haereticorum quoque populis, qui evadere potuerint gladium perditionis eorum, et pessimam",
          "candidate_score": 0.628304,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_5",
          "bdc_text": "Ex his tribus hominum generibus conflatus est ille nefarius et Catilinarius exercitus , qui patrie ferrum ac faces inferre nitebatur .",
          "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Ezechielem_window_982",
          "psc_text": "proprietates suas, varie interpretantur. (Vers. 19.) Dan et Graecia et Mozel in nundinis tuis posuerunt [Vulg. proposuerunt] ferrum fabrefactum: stacte 317 et calamus in negotiatione tua. LXX: + Dan et Javan et Mozel in nundinis tuis ⁑ quae in editione eorum de Theodotione addita sunt. Ferrum factum opere, et rota in commixtione tua est. Ex nomine patriarchae Dan et tribus, et locus in quo habitavit tribus, nomen accepit, ubi hodie Paneas, quae quondam Caesarea Philippi vocabatur. Unde et Jordanis fluvius sortitus est vocabulum, Jor, rivus videlicet, Dan, qui fluit de Libano. Javan autem Graeciam sonat, quae interpretatur, ut diximus, est, et non est. Pro Mozel quoque Symmachus transtulit deferens, ut sit sensus: Dan et Graecia detulerunt in nundinis tuis ferrum fabrefactum, et caetera. Aquila vero pro Mozel, posuit de Uzal. De quibus credendum est regionibus, ferrum et stacten et calamum ad Tyri nundinas deportata. Dicamusque quod Graecia, id est, Javan,",
          "candidate_score": 0.611411,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 16,
      "cf_id": "cf021",
      "work_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1",
      "max_score": 0.710915,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_4_6",
          "bdc_text": "Siquidem sacerdotes indocti monachique , non mundo , ut oportebat , sed Deo potius mortui , qui ex tenebris et ignorantiis hominum opime ac plane βασιλιχῶς vivebant , quum viderent tanta exoriente luce regnum questumque sibi non tam decrescere quam prorsus evanescere , illi huic malo primi classicum insonuere , ad quod facile aures arrexerunt multi , qui ad ollas carnium Aegyptiacarum animos reflexerunt quique fastidio verbi Dei , sincerissimo tritico , ad glandes et suillam pastum , cui semel insueverant , magis aspirabant , Accessit ad illos barbarum quoddam atque efferum hominum genus , qui agriculturam et ceteras omnes pacis bonas artes ingnorant et aversantur quique a divinarum rerum cognitione usque eo sunt alieni , ut nec de huminanitate ac civilitate mansuetiore aliquid audire sustineant , quales habet Anglia populos aliquot , quos rectius , opinor , populatores dixerim , ia ultimis suis partibus ad Scotiae confinium , qui cum vicinis utrinque gentibus perpetua bella ac latrocinia antiquo more exercitant et solis rapinis ac praedis inde conquisitis victitant . Ex his tribus hominum generibus conflatus est ille nefarius et Catilinarius exercitus , qui patrie ferrum ac faces inferre nitebatur . Contra quem rex strenuissimus initio ingentem ac vix credibilem exercitum paucorum dierum spacio conscripserat , nempe ducentorum millium hominum , non quod opus esse sibi tantis copiis putaret , sed ut reliquorum subditorum suorum animos exploraret .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_62",
          "psc_text": "occultos malos, zizania uero inter triticum non in ecclesia, sed in ipso mundo permixta dixerunt, quoniam dominus ait: ager est hic mundus. de area sane, cui paleam catholici dixerant usque ad tempus uentilationis admixtam, tamquam omnino in euangelio nihil tale scriptum sit, exponere similitudinem istam ne conati quidem sunt, sed quasi hoc a se ipsis catholici dixerint, eam tantummodo reprehenderunt uelut ex testimonio Hieremiae prophetae, qui ait: quid paleis ad triticum?, non attendentes unde hoc ille dixisset. non enim aiebat de ecclesia, sed de diuinis prophetarum uisionibus et humanis somniis, ne ullo modo compararentur. illam quoque similitudinem de ouibus et haedis, qui simul pascuntur et in saeculi fine segregabuntur, quam inter alias catholici ex euangelio posuerant, omnino attingere noluerunt. neque enim poterant illic dicere etiam haedos a 14 cf. Matth. 13, 47 19 Matth. 13, 38 25 Hier. 23, 28 30 cf. Matth. 25, 32-33 22 ne scripsi nec fv;",
          "candidate_score": 0.710915,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_3_5",
          "bdc_text": "tumultuatum fuisse apud nos ob doctrinam evangelicam postliminio reducendam - sic enim scribis - , cum contra verum sit ob eam repellendam totum eum terriculosiorem quam periculosiorem tumultum fuisse exortum . Siquidem sacerdotes indocti monachique , non mundo , ut oportebat , sed Deo potius mortui , qui ex tenebris et ignorantiis hominum opime ac plane βασιλιχῶς vivebant , quum viderent tanta exoriente luce regnum questumque sibi non tam decrescere quam prorsus evanescere , illi huic malo primi classicum insonuere , ad quod facile aures arrexerunt multi , qui ad ollas carnium Aegyptiacarum animos reflexerunt quique fastidio verbi Dei , sincerissimo tritico , ad glandes et suillam pastum , cui semel insueverant , magis aspirabant , Accessit ad illos barbarum quoddam atque efferum hominum genus , qui agriculturam et ceteras omnes pacis bonas artes ingnorant et aversantur quique a divinarum rerum cognitione usque eo sunt alieni , ut nec de huminanitate ac civilitate mansuetiore aliquid audire sustineant , quales habet Anglia populos aliquot , quos rectius , opinor , populatores dixerim , ia ultimis suis partibus ad Scotiae confinium , qui cum vicinis utrinque gentibus perpetua bella ac latrocinia antiquo more exercitant et solis rapinis ac praedis inde conquisitis victitant . Ex his tribus hominum generibus conflatus est ille nefarius et Catilinarius exercitus , qui patrie ferrum ac faces inferre nitebatur .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_62",
          "psc_text": "occultos malos, zizania uero inter triticum non in ecclesia, sed in ipso mundo permixta dixerunt, quoniam dominus ait: ager est hic mundus. de area sane, cui paleam catholici dixerant usque ad tempus uentilationis admixtam, tamquam omnino in euangelio nihil tale scriptum sit, exponere similitudinem istam ne conati quidem sunt, sed quasi hoc a se ipsis catholici dixerint, eam tantummodo reprehenderunt uelut ex testimonio Hieremiae prophetae, qui ait: quid paleis ad triticum?, non attendentes unde hoc ille dixisset. non enim aiebat de ecclesia, sed de diuinis prophetarum uisionibus et humanis somniis, ne ullo modo compararentur. illam quoque similitudinem de ouibus et haedis, qui simul pascuntur et in saeculi fine segregabuntur, quam inter alias catholici ex euangelio posuerant, omnino attingere noluerunt. neque enim poterant illic dicere etiam haedos a 14 cf. Matth. 13, 47 19 Matth. 13, 38 25 Hier. 23, 28 30 cf. Matth. 25, 32-33 22 ne scripsi nec fv;",
          "candidate_score": 0.708684,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_19_21",
          "bdc_text": "alterum doctrinas et scripta Lutheri , Melanchtonis , Oecolampadii et Germanorum omnium damnari ejicique ; tertium ut religiosis omnia reponerentur ; postremo me et episcopos Vigorniensem , Rochestrensem , Sarisburiensem , breviter et omnes , quos evangelio favisse prae ceteris arbitrabantur , ad suplicium expetebant , ut hęreticos condemnandos , quorum tamen nullum unquam concionantem audiere .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_102",
          "psc_text": "ne a persecutoribus inuenirentur abstulisse atque seruasse, dimisisse 25 cf. De un. bapt. 16, 29. Optat. I 17 sqq. 3 quod f 15 illas f 18 ut petitori constaret quoniam f 25 Carthaginiensis ubique restitui Carthaginensis fv autem in basilica Nouorum quaecumque reproba scripta haereticorum, quae cumcura inuenissent persecutores et abstulissent, nihil ab illo amplius postulasse. uerumtamen quosdam Carthaginiensis ordinis uiros postea suggessisse proconsuli, quod illusi fuerant qui missi erant ad christianorumChristianorum scripturas auferendas et incendendas, quia non inuenerant nisi nescio quae ad eas non pertinentia, ipsas autem in domo episcopi custodiri, unde deberent proferri et incendi; proconsulem uero ad hoc eis consentire noluisse. in eisdem etiam litteris lectum est eos, qui se offerrent persecutionibus non comprehensi et ultro dicerent se habere scripturas quas non traderent, a quibus hoc nemo quaesierat, displicuisse Mensurio et ab eis honorandis eum prohibuisse christianos. quidam etiam in eadem epistula facinorosi arguebantur et fisci debitores,",
          "candidate_score": 0.675361,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_19_21",
          "bdc_text": "alterum doctrinas et scripta Lutheri , Melanchtonis , Oecolampadii et Germanorum omnium damnari ejicique ; tertium ut religiosis omnia reponerentur ; postremo me et episcopos Vigorniensem , Rochestrensem , Sarisburiensem , breviter et omnes , quos evangelio favisse prae ceteris arbitrabantur , ad suplicium expetebant , ut hęreticos condemnandos , quorum tamen nullum unquam concionantem audiere .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_72",
          "psc_text": "11, 23 1 et S anatheraatizatur fv, correxi 7 in om. f 9 in add. Morelius 14 Uagaitano fv 18 Aptugnensis scripsi Aptuginensis fv 28 intra v probarent non solum uera esse crimina Caeciliani, nam hoc parum est, sed etiam ecclesiae, quae per omnes gentes usque ad terrae terminos dilatatur, ea probari et innotescere potuisse, ut consequenter saltem secundum ipsos posset cognitorum peccatorum contagione maculari. § 15 Cum itaque litterae Donatistarum recitatae fuissent, uoluit cognitor, ut etiam quae catholici recitanda dederant legerentur. sed Donatistae ad ea quae scripserant ut responderetur flagitare coeperunt, quod et catholici magis uolebant, ne illae litterae sic manerent, quasi eis non potuerit responderi. incipientibus ergo catholicis respondere Donatistae interrumpere et obstrepere coeperunt, ne perpetuus respondentis sermo decurreret, sicut eorum litterae nullo interpellante. fuerant recitatae. uolentibus ergo catholicis diuina testimonia, quae ipsi posuerant, et ea, quae illi commemorauerant, ostendere quemadmodum essent accipienda, ne inter se deprehenderentur esse",
          "candidate_score": 0.66885,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_15_17",
          "bdc_text": "Nam denuo principis mandato in consilium episcopi et viri doctiores convenimus , de ecclesiasticarum rerum constitutione tractaturi , in quo liberius omnia agimus quam unquam antea , et maiore ( ut spero ) cum fructu peragemus . Sed exitus declarabit , qui , qualis qualis fuerit , vobis cito innotescet , si non aliunde , tibi certe ex me . Interim phanaticorum illorum rebellium postulata accipito .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_1",
          "psc_text": "sine difficultate quisque inueniat quod uoluerit. § 1 Ingressis itaque utrisque partibus primo loco recitatum est rescriptum imperatoris, quo iussit collationem inter memoratos episcopos fieri, ut superstitionem manifesta ratio confutaret. § 2 Secundo loco recitatum est edictum ipsius cognitoris, quod per prouinciam misit, ut conuenirentur utriusque partis episcopi et intra diem Calendarum Iuniarum conferendi causa congregarentur Carthagine. in eo edicto basilicas sine iussione imperatoris reddidit Donatistis, qui se pollicerentur esse uenturos, ut eo modo eos ad conferendum etiam beneficiis inuitaret. in eodem etiam edicto obtulit eis, ut alium quem uellent cum illo iudicem constituerent, iurauitque se hoc iudicaturum quod ueritas suasisset, et cetera quae ad exhortationem congregationis illorum eodem continentur edicto. § 3 Tertio loco recitatum est alterum cognitoris edictum, quod proposuit iam praesentibus apud Carthaginem utriusque Gestorum collationis quae supersunt extant apud Mansi, Sacrorum conciliorum noua collectio, tom. IV, pag. 19-245 2 imperatoris] Honorii 15 rescr. imper.] cf. cod.",
          "candidate_score": 0.645539,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 17,
      "cf_id": "cf021",
      "work_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Adimantum",
      "max_score": 0.710354,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_2_4",
          "bdc_text": "Hic vero illud inprimis admirari succurrit , tu ne aliquid scripseris , quam ipse senseris et ab aliis acceperis , an et ita revera acceperis ; tumultuatum fuisse apud nos ob doctrinam evangelicam postliminio reducendam - sic enim scribis - , cum contra verum sit ob eam repellendam totum eum terriculosiorem quam periculosiorem tumultum fuisse exortum . Siquidem sacerdotes indocti monachique , non mundo , ut oportebat , sed Deo potius mortui , qui ex tenebris et ignorantiis hominum opime ac plane βασιλιχῶς vivebant , quum viderent tanta exoriente luce regnum questumque sibi non tam decrescere quam prorsus evanescere , illi huic malo primi classicum insonuere , ad quod facile aures arrexerunt multi , qui ad ollas carnium Aegyptiacarum animos reflexerunt quique fastidio verbi Dei , sincerissimo tritico , ad glandes et suillam pastum , cui semel insueverant , magis aspirabant , Accessit ad illos barbarum quoddam atque efferum hominum genus , qui agriculturam et ceteras omnes pacis bonas artes ingnorant et aversantur quique a divinarum rerum cognitione usque eo sunt alieni , ut nec de huminanitate ac civilitate mansuetiore aliquid audire sustineant , quales habet Anglia populos aliquot , quos rectius , opinor , populatores dixerim , ia ultimis suis partibus ad Scotiae confinium , qui cum vicinis utrinque gentibus perpetua bella ac latrocinia antiquo more exercitant et solis rapinis ac praedis inde conquisitis victitant .",
          "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Adimantum_window_102",
          "psc_text": "diceret Auditoribus suis ad turbam Dominum ista locutum esse, non ad paucos sanctos, quales se ipsi videri volunt; ut quoniam suos Auditores tanquam adhuc immundos permittunt carnibus vesci, sibi autem quasi jam mundis cum sceleratum atque nefarium esse arbitrantur, hoc etiam Dominum sensisse videatur, quod non paucos sanctos, sed turbas ista docuerit. O hominem pessimum, securum de negligentia generis humani ad occultandas deceptiones suas! Non enim credebat aliquem existere, qui arriperet Evangelium, et cum scientia legeret, et inveniret hominem in ipsis pratis, quibus greges suos Dominus pascit, laqueos incautis et minus providis abscondentem. Nam de his verbis commoti discipuli, et non credentes proprie, sed potius figurate Dominum locutum fuisse, cum diceret non coinquinari hominem iis quae per cibos ingrediuntur in eum, quoniam Judaei erant etiam ipsi discipuli, qui fugiendos quarumdam carnium cibos a pueritia institutum acceperant, accedentes ad eum dixerunt ei: Scis quia Pharisaei audito verbo scandalizati sunt? At ille",
          "candidate_score": 0.710354,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_4_6",
          "bdc_text": "Siquidem sacerdotes indocti monachique , non mundo , ut oportebat , sed Deo potius mortui , qui ex tenebris et ignorantiis hominum opime ac plane βασιλιχῶς vivebant , quum viderent tanta exoriente luce regnum questumque sibi non tam decrescere quam prorsus evanescere , illi huic malo primi classicum insonuere , ad quod facile aures arrexerunt multi , qui ad ollas carnium Aegyptiacarum animos reflexerunt quique fastidio verbi Dei , sincerissimo tritico , ad glandes et suillam pastum , cui semel insueverant , magis aspirabant , Accessit ad illos barbarum quoddam atque efferum hominum genus , qui agriculturam et ceteras omnes pacis bonas artes ingnorant et aversantur quique a divinarum rerum cognitione usque eo sunt alieni , ut nec de huminanitate ac civilitate mansuetiore aliquid audire sustineant , quales habet Anglia populos aliquot , quos rectius , opinor , populatores dixerim , ia ultimis suis partibus ad Scotiae confinium , qui cum vicinis utrinque gentibus perpetua bella ac latrocinia antiquo more exercitant et solis rapinis ac praedis inde conquisitis victitant . Ex his tribus hominum generibus conflatus est ille nefarius et Catilinarius exercitus , qui patrie ferrum ac faces inferre nitebatur . Contra quem rex strenuissimus initio ingentem ac vix credibilem exercitum paucorum dierum spacio conscripserat , nempe ducentorum millium hominum , non quod opus esse sibi tantis copiis putaret , sed ut reliquorum subditorum suorum animos exploraret .",
          "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Adimantum_window_102",
          "psc_text": "diceret Auditoribus suis ad turbam Dominum ista locutum esse, non ad paucos sanctos, quales se ipsi videri volunt; ut quoniam suos Auditores tanquam adhuc immundos permittunt carnibus vesci, sibi autem quasi jam mundis cum sceleratum atque nefarium esse arbitrantur, hoc etiam Dominum sensisse videatur, quod non paucos sanctos, sed turbas ista docuerit. O hominem pessimum, securum de negligentia generis humani ad occultandas deceptiones suas! Non enim credebat aliquem existere, qui arriperet Evangelium, et cum scientia legeret, et inveniret hominem in ipsis pratis, quibus greges suos Dominus pascit, laqueos incautis et minus providis abscondentem. Nam de his verbis commoti discipuli, et non credentes proprie, sed potius figurate Dominum locutum fuisse, cum diceret non coinquinari hominem iis quae per cibos ingrediuntur in eum, quoniam Judaei erant etiam ipsi discipuli, qui fugiendos quarumdam carnium cibos a pueritia institutum acceperant, accedentes ad eum dixerunt ei: Scis quia Pharisaei audito verbo scandalizati sunt? At ille",
          "candidate_score": 0.70839,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_3_5",
          "bdc_text": "tumultuatum fuisse apud nos ob doctrinam evangelicam postliminio reducendam - sic enim scribis - , cum contra verum sit ob eam repellendam totum eum terriculosiorem quam periculosiorem tumultum fuisse exortum . Siquidem sacerdotes indocti monachique , non mundo , ut oportebat , sed Deo potius mortui , qui ex tenebris et ignorantiis hominum opime ac plane βασιλιχῶς vivebant , quum viderent tanta exoriente luce regnum questumque sibi non tam decrescere quam prorsus evanescere , illi huic malo primi classicum insonuere , ad quod facile aures arrexerunt multi , qui ad ollas carnium Aegyptiacarum animos reflexerunt quique fastidio verbi Dei , sincerissimo tritico , ad glandes et suillam pastum , cui semel insueverant , magis aspirabant , Accessit ad illos barbarum quoddam atque efferum hominum genus , qui agriculturam et ceteras omnes pacis bonas artes ingnorant et aversantur quique a divinarum rerum cognitione usque eo sunt alieni , ut nec de huminanitate ac civilitate mansuetiore aliquid audire sustineant , quales habet Anglia populos aliquot , quos rectius , opinor , populatores dixerim , ia ultimis suis partibus ad Scotiae confinium , qui cum vicinis utrinque gentibus perpetua bella ac latrocinia antiquo more exercitant et solis rapinis ac praedis inde conquisitis victitant . Ex his tribus hominum generibus conflatus est ille nefarius et Catilinarius exercitus , qui patrie ferrum ac faces inferre nitebatur .",
          "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Adimantum_window_102",
          "psc_text": "diceret Auditoribus suis ad turbam Dominum ista locutum esse, non ad paucos sanctos, quales se ipsi videri volunt; ut quoniam suos Auditores tanquam adhuc immundos permittunt carnibus vesci, sibi autem quasi jam mundis cum sceleratum atque nefarium esse arbitrantur, hoc etiam Dominum sensisse videatur, quod non paucos sanctos, sed turbas ista docuerit. O hominem pessimum, securum de negligentia generis humani ad occultandas deceptiones suas! Non enim credebat aliquem existere, qui arriperet Evangelium, et cum scientia legeret, et inveniret hominem in ipsis pratis, quibus greges suos Dominus pascit, laqueos incautis et minus providis abscondentem. Nam de his verbis commoti discipuli, et non credentes proprie, sed potius figurate Dominum locutum fuisse, cum diceret non coinquinari hominem iis quae per cibos ingrediuntur in eum, quoniam Judaei erant etiam ipsi discipuli, qui fugiendos quarumdam carnium cibos a pueritia institutum acceperant, accedentes ad eum dixerunt ei: Scis quia Pharisaei audito verbo scandalizati sunt? At ille",
          "candidate_score": 0.708011,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_4",
          "bdc_text": "Siquidem sacerdotes indocti monachique , non mundo , ut oportebat , sed Deo potius mortui , qui ex tenebris et ignorantiis hominum opime ac plane βασιλιχῶς vivebant , quum viderent tanta exoriente luce regnum questumque sibi non tam decrescere quam prorsus evanescere , illi huic malo primi classicum insonuere , ad quod facile aures arrexerunt multi , qui ad ollas carnium Aegyptiacarum animos reflexerunt quique fastidio verbi Dei , sincerissimo tritico , ad glandes et suillam pastum , cui semel insueverant , magis aspirabant , Accessit ad illos barbarum quoddam atque efferum hominum genus , qui agriculturam et ceteras omnes pacis bonas artes ingnorant et aversantur quique a divinarum rerum cognitione usque eo sunt alieni , ut nec de huminanitate ac civilitate mansuetiore aliquid audire sustineant , quales habet Anglia populos aliquot , quos rectius , opinor , populatores dixerim , ia ultimis suis partibus ad Scotiae confinium , qui cum vicinis utrinque gentibus perpetua bella ac latrocinia antiquo more exercitant et solis rapinis ac praedis inde conquisitis victitant .",
          "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Adimantum_window_102",
          "psc_text": "diceret Auditoribus suis ad turbam Dominum ista locutum esse, non ad paucos sanctos, quales se ipsi videri volunt; ut quoniam suos Auditores tanquam adhuc immundos permittunt carnibus vesci, sibi autem quasi jam mundis cum sceleratum atque nefarium esse arbitrantur, hoc etiam Dominum sensisse videatur, quod non paucos sanctos, sed turbas ista docuerit. O hominem pessimum, securum de negligentia generis humani ad occultandas deceptiones suas! Non enim credebat aliquem existere, qui arriperet Evangelium, et cum scientia legeret, et inveniret hominem in ipsis pratis, quibus greges suos Dominus pascit, laqueos incautis et minus providis abscondentem. Nam de his verbis commoti discipuli, et non credentes proprie, sed potius figurate Dominum locutum fuisse, cum diceret non coinquinari hominem iis quae per cibos ingrediuntur in eum, quoniam Judaei erant etiam ipsi discipuli, qui fugiendos quarumdam carnium cibos a pueritia institutum acceperant, accedentes ad eum dixerunt ei: Scis quia Pharisaei audito verbo scandalizati sunt? At ille",
          "candidate_score": 0.693858,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 18,
      "cf_id": "cf020",
      "work_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Naum",
      "max_score": 0.71022,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_2_4",
          "bdc_text": "Hic vero illud inprimis admirari succurrit , tu ne aliquid scripseris , quam ipse senseris et ab aliis acceperis , an et ita revera acceperis ; tumultuatum fuisse apud nos ob doctrinam evangelicam postliminio reducendam - sic enim scribis - , cum contra verum sit ob eam repellendam totum eum terriculosiorem quam periculosiorem tumultum fuisse exortum . Siquidem sacerdotes indocti monachique , non mundo , ut oportebat , sed Deo potius mortui , qui ex tenebris et ignorantiis hominum opime ac plane βασιλιχῶς vivebant , quum viderent tanta exoriente luce regnum questumque sibi non tam decrescere quam prorsus evanescere , illi huic malo primi classicum insonuere , ad quod facile aures arrexerunt multi , qui ad ollas carnium Aegyptiacarum animos reflexerunt quique fastidio verbi Dei , sincerissimo tritico , ad glandes et suillam pastum , cui semel insueverant , magis aspirabant , Accessit ad illos barbarum quoddam atque efferum hominum genus , qui agriculturam et ceteras omnes pacis bonas artes ingnorant et aversantur quique a divinarum rerum cognitione usque eo sunt alieni , ut nec de huminanitate ac civilitate mansuetiore aliquid audire sustineant , quales habet Anglia populos aliquot , quos rectius , opinor , populatores dixerim , ia ultimis suis partibus ad Scotiae confinium , qui cum vicinis utrinque gentibus perpetua bella ac latrocinia antiquo more exercitant et solis rapinis ac praedis inde conquisitis victitant .",
          "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Naum_window_129",
          "psc_text": "semperque subsiliens: et ob hanc causam ubicumque orta fuerit, usque ad pulverem cuncta consumit, quia donec crescant pennae, abire non potest. Haec juxta Hebraicum, propter lectoris faciliorem intelligentiam, ipsa Scripturae calcans vestigia, manifestius explanavi. Dicam autem et juxta LXX coeptam τροπολογίαν sequens, primum breviter, id est, quasi in epitome, et postea latius de singulis disserens: Populus tuus, o Ninive, homines videlicet saeculares qui proprie vocantur populus urbis Assyriae, ita passionibus enervati sunt, et vitiis elanguerunt, ut imbecillitati mulierum comparentur; nihil enim in animabus suis forte, nihil robustum possident et virile. Unde inimici praevalentes adversum eos, aperuerunt omnes sensus 577 eorum, et per corporales januas introgressi sunt. Et signanter sensus corporum, ostia Niniviticae terrae appellantur. Habent autem ex prima Dei conditione etiam hi qui se vitiis manciparunt, occasionem cognoscendi Deum, quasi robustissimos vectes, quibus oppilent et claudant portas sensuum. Sed et ipsos consumet ignis, qui a sagittis est alatus ardentibus, quamobrem",
          "candidate_score": 0.71022,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_3_5",
          "bdc_text": "tumultuatum fuisse apud nos ob doctrinam evangelicam postliminio reducendam - sic enim scribis - , cum contra verum sit ob eam repellendam totum eum terriculosiorem quam periculosiorem tumultum fuisse exortum . Siquidem sacerdotes indocti monachique , non mundo , ut oportebat , sed Deo potius mortui , qui ex tenebris et ignorantiis hominum opime ac plane βασιλιχῶς vivebant , quum viderent tanta exoriente luce regnum questumque sibi non tam decrescere quam prorsus evanescere , illi huic malo primi classicum insonuere , ad quod facile aures arrexerunt multi , qui ad ollas carnium Aegyptiacarum animos reflexerunt quique fastidio verbi Dei , sincerissimo tritico , ad glandes et suillam pastum , cui semel insueverant , magis aspirabant , Accessit ad illos barbarum quoddam atque efferum hominum genus , qui agriculturam et ceteras omnes pacis bonas artes ingnorant et aversantur quique a divinarum rerum cognitione usque eo sunt alieni , ut nec de huminanitate ac civilitate mansuetiore aliquid audire sustineant , quales habet Anglia populos aliquot , quos rectius , opinor , populatores dixerim , ia ultimis suis partibus ad Scotiae confinium , qui cum vicinis utrinque gentibus perpetua bella ac latrocinia antiquo more exercitant et solis rapinis ac praedis inde conquisitis victitant . Ex his tribus hominum generibus conflatus est ille nefarius et Catilinarius exercitus , qui patrie ferrum ac faces inferre nitebatur .",
          "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Naum_window_129",
          "psc_text": "semperque subsiliens: et ob hanc causam ubicumque orta fuerit, usque ad pulverem cuncta consumit, quia donec crescant pennae, abire non potest. Haec juxta Hebraicum, propter lectoris faciliorem intelligentiam, ipsa Scripturae calcans vestigia, manifestius explanavi. Dicam autem et juxta LXX coeptam τροπολογίαν sequens, primum breviter, id est, quasi in epitome, et postea latius de singulis disserens: Populus tuus, o Ninive, homines videlicet saeculares qui proprie vocantur populus urbis Assyriae, ita passionibus enervati sunt, et vitiis elanguerunt, ut imbecillitati mulierum comparentur; nihil enim in animabus suis forte, nihil robustum possident et virile. Unde inimici praevalentes adversum eos, aperuerunt omnes sensus 577 eorum, et per corporales januas introgressi sunt. Et signanter sensus corporum, ostia Niniviticae terrae appellantur. Habent autem ex prima Dei conditione etiam hi qui se vitiis manciparunt, occasionem cognoscendi Deum, quasi robustissimos vectes, quibus oppilent et claudant portas sensuum. Sed et ipsos consumet ignis, qui a sagittis est alatus ardentibus, quamobrem",
          "candidate_score": 0.708081,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_2_4",
          "bdc_text": "Hic vero illud inprimis admirari succurrit , tu ne aliquid scripseris , quam ipse senseris et ab aliis acceperis , an et ita revera acceperis ; tumultuatum fuisse apud nos ob doctrinam evangelicam postliminio reducendam - sic enim scribis - , cum contra verum sit ob eam repellendam totum eum terriculosiorem quam periculosiorem tumultum fuisse exortum . Siquidem sacerdotes indocti monachique , non mundo , ut oportebat , sed Deo potius mortui , qui ex tenebris et ignorantiis hominum opime ac plane βασιλιχῶς vivebant , quum viderent tanta exoriente luce regnum questumque sibi non tam decrescere quam prorsus evanescere , illi huic malo primi classicum insonuere , ad quod facile aures arrexerunt multi , qui ad ollas carnium Aegyptiacarum animos reflexerunt quique fastidio verbi Dei , sincerissimo tritico , ad glandes et suillam pastum , cui semel insueverant , magis aspirabant , Accessit ad illos barbarum quoddam atque efferum hominum genus , qui agriculturam et ceteras omnes pacis bonas artes ingnorant et aversantur quique a divinarum rerum cognitione usque eo sunt alieni , ut nec de huminanitate ac civilitate mansuetiore aliquid audire sustineant , quales habet Anglia populos aliquot , quos rectius , opinor , populatores dixerim , ia ultimis suis partibus ad Scotiae confinium , qui cum vicinis utrinque gentibus perpetua bella ac latrocinia antiquo more exercitant et solis rapinis ac praedis inde conquisitis victitant .",
          "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Naum_window_22",
          "psc_text": "Domini insanabilis venit furoris et irae, ponere orbem terrae desertum, et peccatores perdere ex eo (Isai. XIII, 9) . Speremus in Domino, et per patientiam ejus exspectemus adventum, ut cum venerit, bonum eum, non judicem sentiamus, et cognoscat vel sperantes in se, vel timentes se (II Tim. II). Scit enim Dominus eos qui ejus sunt. (Vers. 8.) Et in diluvio praetereunte consummationem faciet loci ejus, et inimicos ejus persequentur tenebrae. LXX: Et in diluvio transeunte consummationem faciet: consurgentes et inimicos ejus persequentur tenebrae. Dominus patiens et multae miserationis, et non irascetur in finem, neque in aeternum indignabitur; sed cum creverit malitia super terram, et omnis caro corruperit viam suam, inducet diluvium quod pertranseat, non quod permaneat in aeternum. Consummationem autem, sive finem, faciet loci ejus, id est, diluvii, ut quomodo de impio dicitur: Et pertransivi, et non est inventus locus ejus (Ps. XXXVI, 36) ; et: Iter impiorum peribit (Ps.",
          "candidate_score": 0.706167,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 19,
      "cf_id": "cf021",
      "work_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1",
      "max_score": 0.709964,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_4_6",
          "bdc_text": "Siquidem sacerdotes indocti monachique , non mundo , ut oportebat , sed Deo potius mortui , qui ex tenebris et ignorantiis hominum opime ac plane βασιλιχῶς vivebant , quum viderent tanta exoriente luce regnum questumque sibi non tam decrescere quam prorsus evanescere , illi huic malo primi classicum insonuere , ad quod facile aures arrexerunt multi , qui ad ollas carnium Aegyptiacarum animos reflexerunt quique fastidio verbi Dei , sincerissimo tritico , ad glandes et suillam pastum , cui semel insueverant , magis aspirabant , Accessit ad illos barbarum quoddam atque efferum hominum genus , qui agriculturam et ceteras omnes pacis bonas artes ingnorant et aversantur quique a divinarum rerum cognitione usque eo sunt alieni , ut nec de huminanitate ac civilitate mansuetiore aliquid audire sustineant , quales habet Anglia populos aliquot , quos rectius , opinor , populatores dixerim , ia ultimis suis partibus ad Scotiae confinium , qui cum vicinis utrinque gentibus perpetua bella ac latrocinia antiquo more exercitant et solis rapinis ac praedis inde conquisitis victitant . Ex his tribus hominum generibus conflatus est ille nefarius et Catilinarius exercitus , qui patrie ferrum ac faces inferre nitebatur . Contra quem rex strenuissimus initio ingentem ac vix credibilem exercitum paucorum dierum spacio conscripserat , nempe ducentorum millium hominum , non quod opus esse sibi tantis copiis putaret , sed ut reliquorum subditorum suorum animos exploraret .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_283",
          "psc_text": "sed de ecclesia toto terrarum orbe diffusa prauum habere iudicium, et maluerunt Christi euangelio quam collegarum concilio credere. itaque illis relictis mox ad catholicam pacem multi et episcopi et clerici et populi redierunt, quod et antequam facerent in tritico deputabantur. tunc enim non faciebant, cum aduersus homines male sibi a collegis insinuatos, non aduersus ecclesiam dei, quae in cunctis gentibus crescit, illa eorum contradictio nitebatur. itaque et in Africa triticum, quod filius hominis seminauerat, triticum mansit et ex illo usque adhuc creuit et crescit et deinceps usque ad messem fructificabit et crescet sicut in omni mundo. § 74 Nonnulli etiam bonae uoluntatis per carnalem caliginem etiam post confirmatum contra ecclesiam dei malignorum furorem in illa dissensione diutius errauerunt, tamquam si adhuc mollia conculcarentur frumenta et radice uiua herbae uigor attereretur. etiam ipsa tamen frumenta sua nouerat deus, quamuis ut reuiuiscerent arguenda et increpanda. non enim eo modo dictum est Petro:",
          "candidate_score": 0.709964,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_4",
          "bdc_text": "Siquidem sacerdotes indocti monachique , non mundo , ut oportebat , sed Deo potius mortui , qui ex tenebris et ignorantiis hominum opime ac plane βασιλιχῶς vivebant , quum viderent tanta exoriente luce regnum questumque sibi non tam decrescere quam prorsus evanescere , illi huic malo primi classicum insonuere , ad quod facile aures arrexerunt multi , qui ad ollas carnium Aegyptiacarum animos reflexerunt quique fastidio verbi Dei , sincerissimo tritico , ad glandes et suillam pastum , cui semel insueverant , magis aspirabant , Accessit ad illos barbarum quoddam atque efferum hominum genus , qui agriculturam et ceteras omnes pacis bonas artes ingnorant et aversantur quique a divinarum rerum cognitione usque eo sunt alieni , ut nec de huminanitate ac civilitate mansuetiore aliquid audire sustineant , quales habet Anglia populos aliquot , quos rectius , opinor , populatores dixerim , ia ultimis suis partibus ad Scotiae confinium , qui cum vicinis utrinque gentibus perpetua bella ac latrocinia antiquo more exercitant et solis rapinis ac praedis inde conquisitis victitant .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_283",
          "psc_text": "sed de ecclesia toto terrarum orbe diffusa prauum habere iudicium, et maluerunt Christi euangelio quam collegarum concilio credere. itaque illis relictis mox ad catholicam pacem multi et episcopi et clerici et populi redierunt, quod et antequam facerent in tritico deputabantur. tunc enim non faciebant, cum aduersus homines male sibi a collegis insinuatos, non aduersus ecclesiam dei, quae in cunctis gentibus crescit, illa eorum contradictio nitebatur. itaque et in Africa triticum, quod filius hominis seminauerat, triticum mansit et ex illo usque adhuc creuit et crescit et deinceps usque ad messem fructificabit et crescet sicut in omni mundo. § 74 Nonnulli etiam bonae uoluntatis per carnalem caliginem etiam post confirmatum contra ecclesiam dei malignorum furorem in illa dissensione diutius errauerunt, tamquam si adhuc mollia conculcarentur frumenta et radice uiua herbae uigor attereretur. etiam ipsa tamen frumenta sua nouerat deus, quamuis ut reuiuiscerent arguenda et increpanda. non enim eo modo dictum est Petro:",
          "candidate_score": 0.697389,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_10_12",
          "bdc_text": "Sic igitur confectum est bellum hoc , ut plane , quantumvis repugnante rei natura , iuxta verbi ἔτυμον res bella dici possit , si eventum eius spectes , quem ipse mecum considerans eius primis authoribus adeo non irascor , ut gratias etiam agerem , nisi gratiam omnem Deo debere scirem , qui consilia illorum prava in exitum diversissimum convertit . Nam pacatis ac triumphatis rebellibus principis ipsius animus in evangelii favorem fortius ac serio magis quam antea nunquam propondere videtur . Et proceres , qui ante tardi ad credendum et , ut ita dicam , gravicordes erant , iam erectiores ad audiendum et in omnibus aequiores ac secundiores esse ceperunt .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_185",
          "psc_text": "uideant, cum ad Colossenses uenerint, quomodo ibi uel legant uel audiant ad eos epistulam datam, ubi eis dicit apostolus: gratias agimus deo patri domini nostri Iesu Christi semper pro uobis deprecantes, audientes fidem uestram in Christo Iesu et dilectionem quam habetis in omnes sanctos propter spem quae reposita est uobis in caelis, quam ante audistis in uerbo ueritatis euangelii quod peruenit in uos, sicut in omni mundo est fructificans et crescens sicut et 24 Col. 1, 3-6 2 adimpletum Oml 4 impleta H 8 et om. Ov 10 quod erubescunt om. Jlml 11 si dicant om. Ollml, cf. p. 293, 26 quod] quid Ilml 12 legant nobis hoc II 15 traditum] consignatum IIv cognita 0 17 inde] in 0 23 epistolam Ov 24 grascias 0 LH. Anpftwt. c. Don. n. 19 in uobis, ex qua die audistis et cognouistis gratiam dei in ueritate. haec enim uerba conueniunt cum euangelio ubi",
          "candidate_score": 0.665653,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_18_20",
          "bdc_text": "Primum erat pontificem Romanum in locum restitui cum suis et legibus et erroribus de purgatorio , de cultu sanctorum , de peregrinatione ad divorum imagines , de septem sacramentis ed sacramentalibus ; alterum doctrinas et scripta Lutheri , Melanchtonis , Oecolampadii et Germanorum omnium damnari ejicique ; tertium ut religiosis omnia reponerentur ;",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_92",
          "psc_text": "et sic oportebat Christum pati et resurgere tertia die, et praedicari in nomine eius paenitentiam et remissionem peccatorum per omnes gentes, incipientibus ab Hierusalem. non ego potuerim in lege et prophetis et psalmis haec scripta cognoscere: ibi tamen hoc esse scriptum ille dicit qui ueritas est. sed etsi haec ibi scripta esse non diceret, procul dubio sufficeret christianis quod Christus ipse dixisset, oportere praedicari in nomine suo paenitentiam et remissionem peccatorum per omnes gentes, incipientibus ab Hierusalem. sed dubitantes discipulos suos, quamuis conspecto et contrectato eius corpore, maiore documento scripturarum uoluit confirmare, quam quod se ipse uisibilem atque palpabilem mortalium sensibus admouebat. teneamus ergo ecclesiam ex ore domini designatam, unde coeptura et quo usque peruentura esset, coeptura scilicet ab Hierusalem et peruentura in omnes gentes. § 26 Hic iam quisquis dixerit Hierusalem non illam uisibilem ciuitatem intellegendam, sed figurate positam, ut 1 Ps. 49, 2 9 Luc. 24, 44 13",
          "candidate_score": 0.658656,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_22",
          "bdc_text": "Haec sunt , quae in praesentia ad te scribenda duxi .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_85",
          "psc_text": "cum post resurrectionem praeberet se etiam contrectandum atque palpandum manibus dubitantium discipulorum et cum accepisset coram illis et manducasset quod ei porrexerant, dixit eis: isti sunt sermones quos locutus sum ad uos cum adhuc essem uobiscum, quia oportebat adimpleri omnia scripta in lege Moysi et prophetis et psalmis de me. de quo autem nisi de illo scripta sunt, quae nos quoque commemorauimus ex lege et prophetis et psalmis, sicut per singula demonstraui? cum ergo ipse dicat qui ueritas est: oportebat adimpleri omnia, quomodo isti negant, nisi quia ueritati inimici sunt? si autem obscura esse adhuc dicunt, et hinc ipsum caput audiamus uerissimum demonstratorem corporis sui. cum enim dixisset: quia oportebat adimpleri omnia scripta in lege Moysi et prophetis et psalmis de me, tamquam quaereremus, utrum in eo quod dixit (de me' illic intellegenda esset ecclesia propter id quod scriptum est: erunt duo in carne una, ut non solum de capite,",
          "candidate_score": 0.624027,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_25",
          "bdc_text": "Datum Lambethę , in suburbio Londoniensi , III die aprilis MDXXXVII .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_91",
          "psc_text": "quae Hierusalem. sed quid ad me? dicant ea, quae posui de lege et prophetis et psalmis, non pertinere ad haec uerba domini quae in euangelio leguntur: non curo, non resisto. certe tamen nisi in lege et prophetis et psalmis hoc praedictum esset, siue in eis testimoniis quae ipse adhibui siue in aliis, nequaquam dixisset dominus: oportet adimpleri omnia quae scripta sunt in lege Moysi et prophetis et psalmis de me, ac deinde aperto eorum sensu, ut intellegerent scripturas, doceret ea ipsa, quae de illo scripta sunt in lege et prophetis et psalmis, eo modo ut diceret: quoniam sic scriptum est et sic oportebat Christum pati et resurgere tertia die, et praedicari in nomine eius paenitentiam et remissionem peccatorum per omnes gentes, incipientibus ab Hierusalem. non ego potuerim in lege et prophetis et psalmis haec scripta cognoscere: ibi tamen hoc esse scriptum ille dicit qui ueritas est. sed etsi haec ibi",
          "candidate_score": 0.619777,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 20,
      "cf_id": "cf021",
      "work_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1",
      "max_score": 0.709883,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_3_5",
          "bdc_text": "tumultuatum fuisse apud nos ob doctrinam evangelicam postliminio reducendam - sic enim scribis - , cum contra verum sit ob eam repellendam totum eum terriculosiorem quam periculosiorem tumultum fuisse exortum . Siquidem sacerdotes indocti monachique , non mundo , ut oportebat , sed Deo potius mortui , qui ex tenebris et ignorantiis hominum opime ac plane βασιλιχῶς vivebant , quum viderent tanta exoriente luce regnum questumque sibi non tam decrescere quam prorsus evanescere , illi huic malo primi classicum insonuere , ad quod facile aures arrexerunt multi , qui ad ollas carnium Aegyptiacarum animos reflexerunt quique fastidio verbi Dei , sincerissimo tritico , ad glandes et suillam pastum , cui semel insueverant , magis aspirabant , Accessit ad illos barbarum quoddam atque efferum hominum genus , qui agriculturam et ceteras omnes pacis bonas artes ingnorant et aversantur quique a divinarum rerum cognitione usque eo sunt alieni , ut nec de huminanitate ac civilitate mansuetiore aliquid audire sustineant , quales habet Anglia populos aliquot , quos rectius , opinor , populatores dixerim , ia ultimis suis partibus ad Scotiae confinium , qui cum vicinis utrinque gentibus perpetua bella ac latrocinia antiquo more exercitant et solis rapinis ac praedis inde conquisitis victitant . Ex his tribus hominum generibus conflatus est ille nefarius et Catilinarius exercitus , qui patrie ferrum ac faces inferre nitebatur .",
          "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3364",
          "psc_text": "Scripturarum sanctarum sensus de Christo Deo asserti sunt contra Photinum! quam multi de homine Christo contra Manichaeum! quam multi de Trinitate contra Sabellium! quam multi de unitate Trinitatis contra Arianos, Eunomianos, Macedonianos! quam multi de catholica Ecclesia toto orbe diffusa, et de malorum commixtione usque in finem saeculi, quod bonis in sacramentorum ejus societate non obsint, adversus Donatistas et Luciferianos aliosque, si qui sunt, qui simili errore a veritate dissentiunt! quam multi contra caeteros haereticos, quos enumerare vel commemorare nimis longum est, et praesenti operi non necessarium! Quorum tamen sensuum probati assertores, aut prorsus laterent, aut non ita eminerent, ut eos eminere fecerunt superborum contradictiones, quos velut tauros, id est jugo disciplinae pacifico lenique non subditos, commemorat Apostolus, ubi talem dixit eligendum ad episcopatum, ut potens sit exhortari in doctrina sana, et contradicentes redarguere (Tit. I, 9) . Sunt enim multi non subditi; hi sunt tauri elatione cervicis impatientes aratri",
          "candidate_score": 0.709883,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_21_23",
          "bdc_text": "postremo me et episcopos Vigorniensem , Rochestrensem , Sarisburiensem , breviter et omnes , quos evangelio favisse prae ceteris arbitrabantur , ad suplicium expetebant , ut hęreticos condemnandos , quorum tamen nullum unquam concionantem audiere . Haec sunt , quae in praesentia ad te scribenda duxi . Vos vestris ad Deum precibus nos summo conamine discrimeneque certantes adiuvate .",
          "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3364",
          "psc_text": "Scripturarum sanctarum sensus de Christo Deo asserti sunt contra Photinum! quam multi de homine Christo contra Manichaeum! quam multi de Trinitate contra Sabellium! quam multi de unitate Trinitatis contra Arianos, Eunomianos, Macedonianos! quam multi de catholica Ecclesia toto orbe diffusa, et de malorum commixtione usque in finem saeculi, quod bonis in sacramentorum ejus societate non obsint, adversus Donatistas et Luciferianos aliosque, si qui sunt, qui simili errore a veritate dissentiunt! quam multi contra caeteros haereticos, quos enumerare vel commemorare nimis longum est, et praesenti operi non necessarium! Quorum tamen sensuum probati assertores, aut prorsus laterent, aut non ita eminerent, ut eos eminere fecerunt superborum contradictiones, quos velut tauros, id est jugo disciplinae pacifico lenique non subditos, commemorat Apostolus, ubi talem dixit eligendum ad episcopatum, ut potens sit exhortari in doctrina sana, et contradicentes redarguere (Tit. I, 9) . Sunt enim multi non subditi; hi sunt tauri elatione cervicis impatientes aratri",
          "candidate_score": 0.685794,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_23_25",
          "bdc_text": "Vos vestris ad Deum precibus nos summo conamine discrimeneque certantes adiuvate . Et tu bene vale . Datum Lambethę , in suburbio Londoniensi , III die aprilis MDXXXVII .",
          "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_810",
          "psc_text": "Multa flagella peccatoris: multum flagellatur, qui non confitens Deo peccata sua, seipsum sibi rectorem esse vult. Sperantem autem in Domino misericordia circumdabit: qui autem sperat in Domino, et ei se subdit regendum, misericordia circumdabit eum. 11. [vers. 11.] Laetamini in Domino, et exsultate, justi: laetamini, et exsultate, justi, non in vobis, sed in Domino. Et gloriamini, omnes recti corde: et in eo gloriamini omnes, qui intellexistis rectum esse illi subdi, ut caeteris praeferamini. ENARRATIO II. SERMO AD PLEBEM. 1. Psalmus gratiae Dei et justificationis nostrae nullis praecedentibus meritis nostris, sed praeveniente nos misericordia Domini Dei nostri, commendatus maxime ore apostolico, sicut praecedens hunc psalmum lectio omnibus intimavit, a nostra tenuitate susceptus est cum Vestra Charitate tractandus. Unde primum infirmitatem meam orationibus vestris commendo, sicut dicit Apostolus, ut detur mihi sermo in apertione oris mei (Ephes. VI, 19) , sic loqui vobis, quemadmodum et mihi dicere periculosum non sit, et vobis",
          "candidate_score": 0.660084,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_16_18",
          "bdc_text": "Sed exitus declarabit , qui , qualis qualis fuerit , vobis cito innotescet , si non aliunde , tibi certe ex me . Interim phanaticorum illorum rebellium postulata accipito . Primum erat pontificem Romanum in locum restitui cum suis et legibus et erroribus de purgatorio , de cultu sanctorum , de peregrinatione ad divorum imagines , de septem sacramentis ed sacramentalibus ;",
          "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_751",
          "psc_text": "Noli solum te dicere. Nam et Elias aliquando taedio multitudinis impiorum ait: Prophetas tuos occiderunt, altaria tua suffoderunt, et ego relictus sum solus, et quaerunt animam meam. Sed quid dicit illi responsum divinum? Reliqui mihi septem millia virorum, qui non curvaverunt genua ante Baal (III Reg. XIX, 10; Rom. XI, 3, 4) . Ergo, fratres, inter haec scandala unum est remedium, ne male sentias de fratre tuo. Humiliter esto quod vis eum esse, et non putabis cum esse quod non es. Sed tamen sit etiam timor notis, etiam expertis. 8. [vers. 13.] Qui videbant me, foras fugerunt a me. Ignoscendum esset si foras fugissent a me qui non videbant me: etiam qui videbant me, foras fugerunt a me. Sed si qui me non videbant, foras fugerunt a me (nec dicendum est, foras fugerunt; quia intus non fuerunt: si intus enim fuissent, vidissent me, id est, cognovissent corpus Christi, cognovissent membra",
          "candidate_score": 0.65137,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_11",
          "bdc_text": "Nam pacatis ac triumphatis rebellibus principis ipsius animus in evangelii favorem fortius ac serio magis quam antea nunquam propondere videtur .",
          "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3162",
          "psc_text": "tribus diebus, et tribus noctibus (Matth. XII, 39, 40) . Quomodo fuit Jonas in ventre ceti? Nonne ut postea vivus evomeretur? Hoc fuit infernus Domino, quod Jonae cetus. Hoc signum proprium commendavit; hoc est potentissimum. Potentius est revixisse mortuum, quam non fuisse mortuum. Magnitudo potentiae Domini secundum quod homo factus est, in virtute resurrectionis apparet. Hanc commendat Apostolus, cum dicit: Non habens meam justitiam quae ex Lege est; sed eam quae est per fidem Christi, quae est ex Deo justitia in fide, ad cognoscendum eum, et virtutem resurrectionis ejus (Philipp. III, 9, 10) . Sic commandatur et alio loco: Et si crucifixus est ex infirmitate, sed vivit in virtute Dei (II Cor. XIII, 4) . Cum ergo ista magna potentia Domini in resurrectione intelligatur, unde titulum psalmus iste accepit; quid sibi vult, In multitudine potentiae tuae mentientur tibi inimici tui, nisi ut sic intelligas: Ideo tibi mentientur inimici tui ut",
          "candidate_score": 0.633412,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_1",
          "bdc_text": "Superest , ut ego vicissim ad te de rebus nostratibus aliqua recenseam , quae tametsi fama loquax iam pridem ad vos difflaverit , ex me tamen , ut arbitror , certiora resciscere gaudebis .",
          "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3529",
          "psc_text": "non respicere retro? Quae retro oblitus, inquit. Ideo sequeris vocatus ad supernam palmam de qua postea glorieris. Quia idem Apostolus dicit: Superest mihi corona justitiae, quam mihi reddet Dominus in illo die justus judex (II Tim. IV, 8) . IN PSALMUM LXX ENARRATIO. SERMO I. De prima parte Psalmi. 1. In omnibus Scripturis sanctis, gratia Dei quae liberat nos commendat se nobis, ut commendatos habeat nos. Hoc in isto psalmo canitur, de quo cum Vestra Charitate loqui suscepimus. Aderit Dominus, ut sic eam corde concipiam, quomodo dignum est; et sic eam promam, quomodo expedit vobis. Multum enim movet Dei amor et timor: timor Dei, quia justus est; amor, quia misericors est. Quis enim ei diceret, Quid fecisti (Sap. XII, 12) , si damnaret injustum? Quanta ergo misericordia ejus, ut justificet injustum? Ex hoc praelectum nobis et Apostolum audivimus eamdem maxime gratiam commendantem: de cujus commendatione habebat Judaeos inimicos, velut de",
          "candidate_score": 0.631498,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_25",
          "bdc_text": "Datum Lambethę , in suburbio Londoniensi , III die aprilis MDXXXVII .",
          "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_666",
          "psc_text": "Dei. Inde inchoata est omnis vita ista mortalis. Vespere demorabitur fletus. Diu eris in fletu, o genus humanum: nasceris enim de Adam, et sic est factum; et nos ex Adam sumus, et quotquot crearunt filios, et creaturi sunt, ex Adam sunt, ex quo et ipsi creati sunt. Vespere demorabitur fletus: et in matutinum exsultatio: quando coeperit oriri fidelibus lux, quae occiderat peccatoribus. Nam ideo et Dominus Jesus Christus in matutino resurrexit de sepulcro (Matth. XXVIII, 1), ut quod dedicavit in fundamento, hoc promitteret domui. In Domino nostro vespera fuit, qua sepultus est; et matutinum, quo resurrexit, tertio die: sepultus es et tu vespere in paradiso, et resurrexisti tertio die. Quomodo tertio die? Si saeculum cogites, unus dies est ante Legem, secundus sub Lege, tertius sub Gratia. Quod triduo illo ostendit caput tuum, hoc triduo saeculi ostenditur in te. Quando? In matutino sperandum est, laetandum est; sed perferendum est modo, et",
          "candidate_score": 0.623067,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_9",
          "bdc_text": "Supplices itaque facti veniam omnes facile impetrarunt , exceptis paucis , qui ad exemplum supplicia crucibus luerunt .",
          "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1939",
          "psc_text": "Baptizetur unusquisque vestrum in nomine Domini nostri Jesu Christi: in illius nomine quem occidistis, baptizamini, et dimittuntur vobis peccata vestra. Medicum vel postea cognovistis, jam securi bibite sanguinem quem fudistis. 5. [vers. 3.] Denique accepta tanta securitate, quid dicunt? Propterea non timebimus, cum conturbabitur terra. Paulo ante solliciti, subito securi, ex tribulationibus nimiis in magna tranquillitate positi. Dormiebat enim illis Christus, ideo turbabantur: excitatus est Christus, sicut modo audivimus in Evangelio, imperavit ventis, et quieverunt (Matth. VIII, 24-26). Quoniam Christus in cujusque corde per fidem est, significatum est nobis, quia ejus cor tanquam navis in hujus saeculi tempestate turbatur, qui fidem suam obliviscitur: tanquam Christo dormiente turbatur; excitato autem Christo, fit tranquillitas. Denique et ipse Dominus quid ait? Ubi est fides vestra (Luc. VIII, 25) ? Excitatus Christus excitavit fidem: ut quod in navi factum erat, fieret in cordibus eorum. Adjutor in tribulationibus quae invenerunt nos nimis: id egit ut",
          "candidate_score": 0.620615,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11026_sent_14",
          "bdc_text": "Breviter , sicut vobis tumultus ille rusticorum solidam pacem peperit , ita et nobis spes est fore .",
          "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3655",
          "psc_text": "pacem iis qui prope (Ephes. II, 14-17) . Ipse in Evangelio dicit: Pacem relinquo vobis, pacem meam do vobis (Joan. XIV, 27) . Et multis aliis testimoniis Dominus Christus pacificus esse monstratur: non secundum pacem quam novit et quaerit hic mundus; sed illam pacem de qua dicitur apud prophetam, Dabo eis solatium verum, pacem super pacem (Isai. LVII, 19, sec. LXX) ; cum scilicet paci reconciliationis additur pax immortalitatis. Nam post omnia reddita quae promisit Deus, novissimam pacem nos exspectare debere, qua cum Deo vivamus in aeternum, idem propheta ostendit, ubi ait: Domine, Deus noster, pacem da nobis; omnia enim dedisti nobis (Isai. XXVI, 12, sec. LXX) . Pax erit plane illa perfecta, quando novissima inimica destruetur mors. Et in quo erit hoc, nisi in pacifico illo reconciliatore nostro? Sicut enim in Adam omnes moriuntur; sic et in Christo omnes vivificabuntur (I Cor. XV, 26, 22) . Quoniam ergo invenimus",
          "candidate_score": 0.573839,
          "ce_score": null
        }
      ]
    }
  ],
  "biblical_hits": []
}