6/6077.json

{
  "letter_id": "6077",
  "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/6077",
  "dominant_topic": 16,
  "topic_dist": [
    0.048284,
    0.048532,
    0.050742,
    0.057769,
    0.0536,
    0.04284,
    0.050906,
    0.04153,
    0.048029,
    0.056998,
    0.052885,
    0.052,
    0.040966,
    0.04312,
    0.039973,
    0.044468,
    0.060365,
    0.053227,
    0.060348,
    0.053418
  ],
  "citations": [
    {
      "rank": 1,
      "cf_id": "cf022",
      "work_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-pro-XII-capitibus",
      "max_score": 0.711981,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_13_15",
          "bdc_text": "Quamobrem non non minus loquenti deo per naturam obedire detere , quam loquendi per verbum Recte nos facere , si autorem daturae dei probis iubeamur , discedere ab ordine naturae , acti nos facere , si autorem naturae potius audiamus , quam quemvis eius perturbitorem ac cuius responso meo , cum filius sentiret , patrem nonnihil moveri , ipse , inquam quidem verbum manifestum extare . Hic est corpus meum , cui ego , nihil hoc , inquam , contra naturae ordinem ac legem facit , si modo recte intelligatur . Ibi illere , torve me ipsum interit , reverentia , credo et parentis prohibitus , obticuit , unde potui coniicere , si per ipsum steterit , actum iri de omnibus a Brentio distidentibus regione .",
          "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-pro-XII-capitibus_window_72",
          "psc_text": "Cum consederet enim, ut Verbum, suo Patri, et ex ipso sit, et in ipso per naturam, audiebat tamen dicentem etiam cum carne: Sede ad dexteram meam, donec ponam inimicos tuos scabellum pedum tuorum (Psal. CIX, 1); ita etiam adorari ipsum dicimus, tam a nobis, quam a sanctis angelis. Ad haec igitur dicimus, quod valde indocte, imperiteque [ Baluz. docte periteque] objurgavit eos, qui cum carne adorari unum eumdemque filium volunt, tamquam si longe diversa sint inter se σὺν et μετὰ, quod ipse ita posuit, ut supra memoratum est, dicens cum carne adorari oportere; abnegans vero coadorari carnem cum deitate. RESPONSIO ORTHODOXI. Acutissimos nos divinus Paulus effecit, dicens: Vosmetipsos probate, si estis in fide (II Cor. XIII, 5) . Humanus etenim sensus, etsi quadam jactantia, et amore sui extra rectam semitam feratur, et a veritatis dogmatibus abhorrentem habeat motum, suas novas ineptasque cogitationes ipse sentire formidat; se tamen facillime emendabit, sanctorum",
          "candidate_score": 0.711981,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_11_13",
          "bdc_text": "Itaque adhuc perstant illi in officio , quorum alter , qui regit ecclesiam Zvingenbergae , superioribus scripsit ad me famam esse sparsam de Ludovico nostri principis filio , genero sequi pergensis , simul ac is venerit , remoturum a ministerio , quotquot Brentium sensi , nolint . Et satis facile periculo , illum eius esse animi , quem a me quoque alienatum qui , pro posterioribus propter , praideritis corporis etiam ex me , de argumentis physicis , quae pro conservandis proprietatibus corporis Christi proferuntur , quomodo eiusmodi possurae , ordinem atque legentia , digno eucharistiae negotio miscere et gaudio responderem , naturae ordine atque legem , aeque a deo esse ac expressum verbum . Quamobrem non non minus loquenti deo per naturam obedire detere , quam loquendi per verbum Recte nos facere , si autorem daturae dei probis iubeamur , discedere ab ordine naturae , acti nos facere , si autorem naturae potius audiamus , quam quemvis eius perturbitorem ac cuius responso meo , cum filius sentiret , patrem nonnihil moveri , ipse , inquam quidem verbum manifestum extare .",
          "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-pro-XII-capitibus_window_72",
          "psc_text": "Cum consederet enim, ut Verbum, suo Patri, et ex ipso sit, et in ipso per naturam, audiebat tamen dicentem etiam cum carne: Sede ad dexteram meam, donec ponam inimicos tuos scabellum pedum tuorum (Psal. CIX, 1); ita etiam adorari ipsum dicimus, tam a nobis, quam a sanctis angelis. Ad haec igitur dicimus, quod valde indocte, imperiteque [ Baluz. docte periteque] objurgavit eos, qui cum carne adorari unum eumdemque filium volunt, tamquam si longe diversa sint inter se σὺν et μετὰ, quod ipse ita posuit, ut supra memoratum est, dicens cum carne adorari oportere; abnegans vero coadorari carnem cum deitate. RESPONSIO ORTHODOXI. Acutissimos nos divinus Paulus effecit, dicens: Vosmetipsos probate, si estis in fide (II Cor. XIII, 5) . Humanus etenim sensus, etsi quadam jactantia, et amore sui extra rectam semitam feratur, et a veritatis dogmatibus abhorrentem habeat motum, suas novas ineptasque cogitationes ipse sentire formidat; se tamen facillime emendabit, sanctorum",
          "candidate_score": 0.707763,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_12_14",
          "bdc_text": "Et satis facile periculo , illum eius esse animi , quem a me quoque alienatum qui , pro posterioribus propter , praideritis corporis etiam ex me , de argumentis physicis , quae pro conservandis proprietatibus corporis Christi proferuntur , quomodo eiusmodi possurae , ordinem atque legentia , digno eucharistiae negotio miscere et gaudio responderem , naturae ordine atque legem , aeque a deo esse ac expressum verbum . Quamobrem non non minus loquenti deo per naturam obedire detere , quam loquendi per verbum Recte nos facere , si autorem daturae dei probis iubeamur , discedere ab ordine naturae , acti nos facere , si autorem naturae potius audiamus , quam quemvis eius perturbitorem ac cuius responso meo , cum filius sentiret , patrem nonnihil moveri , ipse , inquam quidem verbum manifestum extare . Hic est corpus meum , cui ego , nihil hoc , inquam , contra naturae ordinem ac legem facit , si modo recte intelligatur .",
          "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-pro-XII-capitibus_window_39",
          "psc_text": "qui est unigenitus. Sed tametsi alterius naturae sit corpus, praeter Verbum Dei Patris, attamen est unus, et Christus, et Filius, et Deus, et Dominus, licet factus sit caro; et verae unitatis rationem labefactare periculosum est, et secernere in duos filios [ Baluz. in duas partes] substantias, et eas diversas quidem esse dicere inter se, et separatas proprietate sua, solam autem habere conjunctionem extrinsecus, et honorariam. Si vero dicamus naturalem ἔνωσιν, veram dicemus; maxime cum divina Scriptura hac dictione tam frequenter utatur. Scribit alicubi beatus Paulus: Et eramus natura filii irae, sicut caeteri (Eph. II, 3) . Nemo est autem qui dicat, iram divinam natura habere substantiam, ita ut etiam ipsius filii dicantur esse peccantes: nam si ita dixerimus, erimus nempe Manichaeorum furori consimiles; sed NATURA, posuit pro eo quod est, VERITATE. Ergo non confundentes naturas, nec, quemadmodum adversarii commemorant, inter se eas commiscentes, naturalem dicimus ἔνωσιν factam; sed ex duabus",
          "candidate_score": 0.686015,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_12_14",
          "bdc_text": "Et satis facile periculo , illum eius esse animi , quem a me quoque alienatum qui , pro posterioribus propter , praideritis corporis etiam ex me , de argumentis physicis , quae pro conservandis proprietatibus corporis Christi proferuntur , quomodo eiusmodi possurae , ordinem atque legentia , digno eucharistiae negotio miscere et gaudio responderem , naturae ordine atque legem , aeque a deo esse ac expressum verbum . Quamobrem non non minus loquenti deo per naturam obedire detere , quam loquendi per verbum Recte nos facere , si autorem daturae dei probis iubeamur , discedere ab ordine naturae , acti nos facere , si autorem naturae potius audiamus , quam quemvis eius perturbitorem ac cuius responso meo , cum filius sentiret , patrem nonnihil moveri , ipse , inquam quidem verbum manifestum extare . Hic est corpus meum , cui ego , nihil hoc , inquam , contra naturae ordinem ac legem facit , si modo recte intelligatur .",
          "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-pro-XII-capitibus_window_38",
          "psc_text": "vox ista φύσις, prout ex adjunctis determinatur, ita varias significationes sortitur, atque ita apud Cyrillum φύσις τοῦ λόγου idipsum est quod hypostasis Verbi; contra vero φύσις τοῦ Θεοῦ est communis personarum divinitas, pariter in humanis; φύσις τοῦ Κυριλλου propria utique est ipsius, ut loquuntur, singularitas; φύσις τοῦ ἀνθρώπου est natura communis, etc. Verum si quis velit vim mysterii perspicaci mentis oculo intueri, et [ Baluz. ex] eo ipso facile intelligat, quod a principio diximus, quia non suam naturam apprehendit Deus Verbum, [ Baluz. add. sed] semen Abrahae; quo sumpto ex beata Virgine, processit homo, ut fratribus assimilaretur, et appellaretur primogenitus, qui est unigenitus. Sed tametsi alterius naturae sit corpus, praeter Verbum Dei Patris, attamen est unus, et Christus, et Filius, et Deus, et Dominus, licet factus sit caro; et verae unitatis rationem labefactare periculosum est, et secernere in duos filios [ Baluz. in duas partes] substantias, et eas diversas quidem",
          "candidate_score": 0.68296,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_12_14",
          "bdc_text": "Et satis facile periculo , illum eius esse animi , quem a me quoque alienatum qui , pro posterioribus propter , praideritis corporis etiam ex me , de argumentis physicis , quae pro conservandis proprietatibus corporis Christi proferuntur , quomodo eiusmodi possurae , ordinem atque legentia , digno eucharistiae negotio miscere et gaudio responderem , naturae ordine atque legem , aeque a deo esse ac expressum verbum . Quamobrem non non minus loquenti deo per naturam obedire detere , quam loquendi per verbum Recte nos facere , si autorem daturae dei probis iubeamur , discedere ab ordine naturae , acti nos facere , si autorem naturae potius audiamus , quam quemvis eius perturbitorem ac cuius responso meo , cum filius sentiret , patrem nonnihil moveri , ipse , inquam quidem verbum manifestum extare . Hic est corpus meum , cui ego , nihil hoc , inquam , contra naturae ordinem ac legem facit , si modo recte intelligatur .",
          "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-pro-XII-capitibus_window_116",
          "psc_text": "in divinam naturam [Baluz. dignitatem ]? At nos etiam contraria sibi ponenti dicamus. Si naturae manent inconfusae, manet autem ἕνωσις; dicimus vero, et venerationem, et virtutem, et dignitatem, et auctoritatem uni Filio offerri debere, naturis ἐν τῇ ἑνώσει manentibus inconfusis: ostende, quid aliud desit, quod possit ἕνωσιν comprobare, et assentiemus, et dabimus, sine tamen confusione naturarum. Sed scilicet, ad probationem summae ἑνώσεως, nihil ei satis est, quod non confundat naturas: at nos naturas quidem inconfusas servamus, et summam divinamque [ Baluz. add. unitatem], et nobis inintelligibilem [ Baluz. intelligibilem] ἕνωσιν confitemur, omnia ad ipsius glorificationem, ut Deo et uni Filio, offerentes, dicentesque ad eum beati Petri voce: Tu es Christus Filius Dei vivi (Matth. XVI, 16) . RESPONSIO ORTHODOXI. Instigabantur aliquando in furores impios miserrimi Judaei, telis invidiae animo sauciati; sed cum ad hoc manus etiam sceleratas inferrent Christo omnium salvatori, tantae eorum audaciae et facinorum causas ipsos reddere jubebat,",
          "candidate_score": 0.67985,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_14_16",
          "bdc_text": "Hic est corpus meum , cui ego , nihil hoc , inquam , contra naturae ordinem ac legem facit , si modo recte intelligatur . Ibi illere , torve me ipsum interit , reverentia , credo et parentis prohibitus , obticuit , unde potui coniicere , si per ipsum steterit , actum iri de omnibus a Brentio distidentibus regione . Interim deus non deseret nos , etiamsi ad tempus adversarios nostros scurrore imbutos et fascinatos eo usque grassari patiatur , ut pios profligentes , moderatior nisi forte gravior princeps noster , qui ut concedat determinationem piorum ministrorum , nisi forte gentius aliquis malius aliud illi insusurret et persuadeat .",
          "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-pro-XII-capitibus_window_72",
          "psc_text": "Cum consederet enim, ut Verbum, suo Patri, et ex ipso sit, et in ipso per naturam, audiebat tamen dicentem etiam cum carne: Sede ad dexteram meam, donec ponam inimicos tuos scabellum pedum tuorum (Psal. CIX, 1); ita etiam adorari ipsum dicimus, tam a nobis, quam a sanctis angelis. Ad haec igitur dicimus, quod valde indocte, imperiteque [ Baluz. docte periteque] objurgavit eos, qui cum carne adorari unum eumdemque filium volunt, tamquam si longe diversa sint inter se σὺν et μετὰ, quod ipse ita posuit, ut supra memoratum est, dicens cum carne adorari oportere; abnegans vero coadorari carnem cum deitate. RESPONSIO ORTHODOXI. Acutissimos nos divinus Paulus effecit, dicens: Vosmetipsos probate, si estis in fide (II Cor. XIII, 5) . Humanus etenim sensus, etsi quadam jactantia, et amore sui extra rectam semitam feratur, et a veritatis dogmatibus abhorrentem habeat motum, suas novas ineptasque cogitationes ipse sentire formidat; se tamen facillime emendabit, sanctorum",
          "candidate_score": 0.674019,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_12",
          "bdc_text": "Et satis facile periculo , illum eius esse animi , quem a me quoque alienatum qui , pro posterioribus propter , praideritis corporis etiam ex me , de argumentis physicis , quae pro conservandis proprietatibus corporis Christi proferuntur , quomodo eiusmodi possurae , ordinem atque legentia , digno eucharistiae negotio miscere et gaudio responderem , naturae ordine atque legem , aeque a deo esse ac expressum verbum .",
          "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-pro-XII-capitibus_window_72",
          "psc_text": "Cum consederet enim, ut Verbum, suo Patri, et ex ipso sit, et in ipso per naturam, audiebat tamen dicentem etiam cum carne: Sede ad dexteram meam, donec ponam inimicos tuos scabellum pedum tuorum (Psal. CIX, 1); ita etiam adorari ipsum dicimus, tam a nobis, quam a sanctis angelis. Ad haec igitur dicimus, quod valde indocte, imperiteque [ Baluz. docte periteque] objurgavit eos, qui cum carne adorari unum eumdemque filium volunt, tamquam si longe diversa sint inter se σὺν et μετὰ, quod ipse ita posuit, ut supra memoratum est, dicens cum carne adorari oportere; abnegans vero coadorari carnem cum deitate. RESPONSIO ORTHODOXI. Acutissimos nos divinus Paulus effecit, dicens: Vosmetipsos probate, si estis in fide (II Cor. XIII, 5) . Humanus etenim sensus, etsi quadam jactantia, et amore sui extra rectam semitam feratur, et a veritatis dogmatibus abhorrentem habeat motum, suas novas ineptasque cogitationes ipse sentire formidat; se tamen facillime emendabit, sanctorum",
          "candidate_score": 0.66993,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 2,
      "cf_id": "cf012",
      "work_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate",
      "max_score": 0.710169,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_13_15",
          "bdc_text": "Quamobrem non non minus loquenti deo per naturam obedire detere , quam loquendi per verbum Recte nos facere , si autorem daturae dei probis iubeamur , discedere ab ordine naturae , acti nos facere , si autorem naturae potius audiamus , quam quemvis eius perturbitorem ac cuius responso meo , cum filius sentiret , patrem nonnihil moveri , ipse , inquam quidem verbum manifestum extare . Hic est corpus meum , cui ego , nihil hoc , inquam , contra naturae ordinem ac legem facit , si modo recte intelligatur . Ibi illere , torve me ipsum interit , reverentia , credo et parentis prohibitus , obticuit , unde potui coniicere , si per ipsum steterit , actum iri de omnibus a Brentio distidentibus regione .",
          "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_1119",
          "psc_text": "Dei nativitas et ex Deo est, et in ea est generis natura qua Deus est. 12. Christus verba ita temperavit, ut et natum se proderet et Deum. --Hujus igitur piae ac debitae professionis modum ita in omnibus, quae locutus est, Dominus temperavit, ne divinitati suae contumeliam confessio nativitatis afferret, ne obsequii religio naturam majestatis offenderet: sed ut et honorem debitum nativitas profiteretur, quae subsistere se deberet auctori; et naturae conscientiam fiducia naturalis ostenderet, quae in Deum nascendo subsisteret. Hinc enim illud est, Qui me vidit, vidit et Patrem: sed et illud, Verba quae loquor, non a me loquor (Joan. XIV, 9, 10) . Nam dum non a se loquitur, auctori eum necesse est debere quod loquitur: cum autem se viso Pater videtur, 382 naturae conscientia est, quae ad demonstrationem in se Dei, non aliena a Deo in Deum nata substiterit. Vel illud, Pater quod dedit mihi, majus est omnibus (Joan.",
          "candidate_score": 0.710169,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_13_15",
          "bdc_text": "Quamobrem non non minus loquenti deo per naturam obedire detere , quam loquendi per verbum Recte nos facere , si autorem daturae dei probis iubeamur , discedere ab ordine naturae , acti nos facere , si autorem naturae potius audiamus , quam quemvis eius perturbitorem ac cuius responso meo , cum filius sentiret , patrem nonnihil moveri , ipse , inquam quidem verbum manifestum extare . Hic est corpus meum , cui ego , nihil hoc , inquam , contra naturae ordinem ac legem facit , si modo recte intelligatur . Ibi illere , torve me ipsum interit , reverentia , credo et parentis prohibitus , obticuit , unde potui coniicere , si per ipsum steterit , actum iri de omnibus a Brentio distidentibus regione .",
          "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_352",
          "psc_text": "negare quod verus est? 24. Summa eorum quae hocce libro hactenus probata sunt. --Nunc quia omni hoc sermone nostro demonstratum existimamus, nullam interpositam intelligentiae rationem fuisse, ut Deus verus et Deus falsus in sensum humanae mentis incideret, cum Deum et Deum, et Dominum et Dominum lex locuta sit; neque in nominibus naturisque significatam diversitatem fuisse, ne non secundum 119 nomen naturae et natura nominis posset intelligi; cum virtus Dei, potestas Dei, res Dei, nomen Dei in eo esset, quem Deum lex praedicabat: quae secundum sacramenti evangelici distributionem, ad personae significationem, demonstraret et in creando mundo obedientem dictis Dei Deum, et in figurando homine communis secum et Dei imaginis Deum creatorem, et in judicandis Sodomitis judicem Dominum a Domino, et in largiendis benedictionibus et in decernendis mysteriis legis angelum Dei Deum: ut ad salutarem confessionem in patre Deo et in filio Deo Deus semper ostensus, naturae veritatem ipso naturae nomine edoceret,",
          "candidate_score": 0.700378,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_11_13",
          "bdc_text": "Itaque adhuc perstant illi in officio , quorum alter , qui regit ecclesiam Zvingenbergae , superioribus scripsit ad me famam esse sparsam de Ludovico nostri principis filio , genero sequi pergensis , simul ac is venerit , remoturum a ministerio , quotquot Brentium sensi , nolint . Et satis facile periculo , illum eius esse animi , quem a me quoque alienatum qui , pro posterioribus propter , praideritis corporis etiam ex me , de argumentis physicis , quae pro conservandis proprietatibus corporis Christi proferuntur , quomodo eiusmodi possurae , ordinem atque legentia , digno eucharistiae negotio miscere et gaudio responderem , naturae ordine atque legem , aeque a deo esse ac expressum verbum . Quamobrem non non minus loquenti deo per naturam obedire detere , quam loquendi per verbum Recte nos facere , si autorem daturae dei probis iubeamur , discedere ab ordine naturae , acti nos facere , si autorem naturae potius audiamus , quam quemvis eius perturbitorem ac cuius responso meo , cum filius sentiret , patrem nonnihil moveri , ipse , inquam quidem verbum manifestum extare .",
          "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_626",
          "psc_text": "Deum ex Deo quod in similitudine generis unum sint negare blasphemum est. 40. Nec aliud sunt, nec unus: dum et loquitur Filius, sed non a se: dum Pater agit, sed per Filium in quo et maneat. --Ac ne dubium hoc atque ambiguum sacramentum fides evangelica susciperet, hunc doctrinae suae Dominus ordinem tenuit: Non creditis mihi, quoniam ego in Patre, et Pater in me? Verba quae ego loquor vobis, non a me loquor; sed Pater, qui in me manet, ipse facit opera sua (Joan. XIV, 10) . Quibus, rogo, aliis in Patre et Filio naturae proprietas demonstrari, quam his ipsis verbis, potuit et potest, nativitatis tamen in omnibus significatione praelata? Cum enim 208 ait: Verba quae ego loquor vobis, non a me loquor; non exemit personam, neque se filium denegavit, nec naturam in se paternae virtutis abscondit. Nam dum loquitur ipse (signatus pronomine ego ), in substantia manens loquitur: dum autem",
          "candidate_score": 0.698532,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_12_14",
          "bdc_text": "Et satis facile periculo , illum eius esse animi , quem a me quoque alienatum qui , pro posterioribus propter , praideritis corporis etiam ex me , de argumentis physicis , quae pro conservandis proprietatibus corporis Christi proferuntur , quomodo eiusmodi possurae , ordinem atque legentia , digno eucharistiae negotio miscere et gaudio responderem , naturae ordine atque legem , aeque a deo esse ac expressum verbum . Quamobrem non non minus loquenti deo per naturam obedire detere , quam loquendi per verbum Recte nos facere , si autorem daturae dei probis iubeamur , discedere ab ordine naturae , acti nos facere , si autorem naturae potius audiamus , quam quemvis eius perturbitorem ac cuius responso meo , cum filius sentiret , patrem nonnihil moveri , ipse , inquam quidem verbum manifestum extare . Hic est corpus meum , cui ego , nihil hoc , inquam , contra naturae ordinem ac legem facit , si modo recte intelligatur .",
          "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_352",
          "psc_text": "negare quod verus est? 24. Summa eorum quae hocce libro hactenus probata sunt. --Nunc quia omni hoc sermone nostro demonstratum existimamus, nullam interpositam intelligentiae rationem fuisse, ut Deus verus et Deus falsus in sensum humanae mentis incideret, cum Deum et Deum, et Dominum et Dominum lex locuta sit; neque in nominibus naturisque significatam diversitatem fuisse, ne non secundum 119 nomen naturae et natura nominis posset intelligi; cum virtus Dei, potestas Dei, res Dei, nomen Dei in eo esset, quem Deum lex praedicabat: quae secundum sacramenti evangelici distributionem, ad personae significationem, demonstraret et in creando mundo obedientem dictis Dei Deum, et in figurando homine communis secum et Dei imaginis Deum creatorem, et in judicandis Sodomitis judicem Dominum a Domino, et in largiendis benedictionibus et in decernendis mysteriis legis angelum Dei Deum: ut ad salutarem confessionem in patre Deo et in filio Deo Deus semper ostensus, naturae veritatem ipso naturae nomine edoceret,",
          "candidate_score": 0.696399,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_12_14",
          "bdc_text": "Et satis facile periculo , illum eius esse animi , quem a me quoque alienatum qui , pro posterioribus propter , praideritis corporis etiam ex me , de argumentis physicis , quae pro conservandis proprietatibus corporis Christi proferuntur , quomodo eiusmodi possurae , ordinem atque legentia , digno eucharistiae negotio miscere et gaudio responderem , naturae ordine atque legem , aeque a deo esse ac expressum verbum . Quamobrem non non minus loquenti deo per naturam obedire detere , quam loquendi per verbum Recte nos facere , si autorem daturae dei probis iubeamur , discedere ab ordine naturae , acti nos facere , si autorem naturae potius audiamus , quam quemvis eius perturbitorem ac cuius responso meo , cum filius sentiret , patrem nonnihil moveri , ipse , inquam quidem verbum manifestum extare . Hic est corpus meum , cui ego , nihil hoc , inquam , contra naturae ordinem ac legem facit , si modo recte intelligatur .",
          "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_1119",
          "psc_text": "Dei nativitas et ex Deo est, et in ea est generis natura qua Deus est. 12. Christus verba ita temperavit, ut et natum se proderet et Deum. --Hujus igitur piae ac debitae professionis modum ita in omnibus, quae locutus est, Dominus temperavit, ne divinitati suae contumeliam confessio nativitatis afferret, ne obsequii religio naturam majestatis offenderet: sed ut et honorem debitum nativitas profiteretur, quae subsistere se deberet auctori; et naturae conscientiam fiducia naturalis ostenderet, quae in Deum nascendo subsisteret. Hinc enim illud est, Qui me vidit, vidit et Patrem: sed et illud, Verba quae loquor, non a me loquor (Joan. XIV, 9, 10) . Nam dum non a se loquitur, auctori eum necesse est debere quod loquitur: cum autem se viso Pater videtur, 382 naturae conscientia est, quae ad demonstrationem in se Dei, non aliena a Deo in Deum nata substiterit. Vel illud, Pater quod dedit mihi, majus est omnibus (Joan.",
          "candidate_score": 0.695343,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_12_14",
          "bdc_text": "Et satis facile periculo , illum eius esse animi , quem a me quoque alienatum qui , pro posterioribus propter , praideritis corporis etiam ex me , de argumentis physicis , quae pro conservandis proprietatibus corporis Christi proferuntur , quomodo eiusmodi possurae , ordinem atque legentia , digno eucharistiae negotio miscere et gaudio responderem , naturae ordine atque legem , aeque a deo esse ac expressum verbum . Quamobrem non non minus loquenti deo per naturam obedire detere , quam loquendi per verbum Recte nos facere , si autorem daturae dei probis iubeamur , discedere ab ordine naturae , acti nos facere , si autorem naturae potius audiamus , quam quemvis eius perturbitorem ac cuius responso meo , cum filius sentiret , patrem nonnihil moveri , ipse , inquam quidem verbum manifestum extare . Hic est corpus meum , cui ego , nihil hoc , inquam , contra naturae ordinem ac legem facit , si modo recte intelligatur .",
          "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_540",
          "psc_text": "Quibus modis Christum novimus Deum. Nomen Dei simpliciter ei datum index est naturae. --Deum igitur Dominum nostrum Jesum Christum his modis novimus, nomine, nativitate, natura, potestate, professione. Et de nomine nihil puto ambiguitatis. Legimus enim, In principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum (Joan. I, 1) . Quid calumniae est, cur non sit quod nuncupatur? Aut numquid nomen non naturae significatio est? Et quia contradictio omnis ex causa est, nunc hic negandi Dei quaero causam. 182 Simplex namque nuncupatio est, et caret offendiculo adjectionis alienae. Verbum enim, quod caro factum est, non aliud quam Deus est. Non est hic deputatae aut assumptae nuncupationis relicta suspicio: ut ei, quod Deus est, non ex natura sit nomen. 10. Moysi Dei nomen adjectum. Dii alii ex vocantis voluntate. --Respice ad caeteras aut deputativas, aut assumptivas appellationes. Ad Moysen dictum est, Dedi te deum Pharaoni (Exodi VII, 1). Sed",
          "candidate_score": 0.690018,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_12_14",
          "bdc_text": "Et satis facile periculo , illum eius esse animi , quem a me quoque alienatum qui , pro posterioribus propter , praideritis corporis etiam ex me , de argumentis physicis , quae pro conservandis proprietatibus corporis Christi proferuntur , quomodo eiusmodi possurae , ordinem atque legentia , digno eucharistiae negotio miscere et gaudio responderem , naturae ordine atque legem , aeque a deo esse ac expressum verbum . Quamobrem non non minus loquenti deo per naturam obedire detere , quam loquendi per verbum Recte nos facere , si autorem daturae dei probis iubeamur , discedere ab ordine naturae , acti nos facere , si autorem naturae potius audiamus , quam quemvis eius perturbitorem ac cuius responso meo , cum filius sentiret , patrem nonnihil moveri , ipse , inquam quidem verbum manifestum extare . Hic est corpus meum , cui ego , nihil hoc , inquam , contra naturae ordinem ac legem facit , si modo recte intelligatur .",
          "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_852",
          "psc_text": "Id enim homini acquirebatur, ut Deus esset. Sed manere in Dei unitate assumptus homo nullo modo poterat, nisi per unitatem Dei in unitatem Dei naturalis evaderet: ut per 287 hoc, quod in natura Dei erat Deus Verbum, Verbum quoque caro factum rursum in natura Dei inesset: atque ita homo Jesus Christus maneret in gloria Dei patris, si in Verbi gloriam caro esset unita: rediretque tunc in naturae paternae etiam secundum hominem unitatem Verbum caro factum, cum gloriam Verbi caro assumpta tenuisset. Reddenda igitur apud se ipsum Patri erat unitas sua, ut naturae suae nativitas in se rursum glorificanda resideret: quia dispensationis novitas offensionem unitatis intulerat; et unitas ut perfecta antea fuerat, nulla esse nunc poterat, nisi glorificata apud se fuisset carnis assumptio. 39. Gloria Patris gloria Filii, idque sonat apud te. Haec homini assumpto non concessa, peracta dispensatione rogatur. --Et idcirco tanto antea praeparato ad fidei hujus intelligentiam sensu, cum",
          "candidate_score": 0.688588,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_12_14",
          "bdc_text": "Et satis facile periculo , illum eius esse animi , quem a me quoque alienatum qui , pro posterioribus propter , praideritis corporis etiam ex me , de argumentis physicis , quae pro conservandis proprietatibus corporis Christi proferuntur , quomodo eiusmodi possurae , ordinem atque legentia , digno eucharistiae negotio miscere et gaudio responderem , naturae ordine atque legem , aeque a deo esse ac expressum verbum . Quamobrem non non minus loquenti deo per naturam obedire detere , quam loquendi per verbum Recte nos facere , si autorem daturae dei probis iubeamur , discedere ab ordine naturae , acti nos facere , si autorem naturae potius audiamus , quam quemvis eius perturbitorem ac cuius responso meo , cum filius sentiret , patrem nonnihil moveri , ipse , inquam quidem verbum manifestum extare . Hic est corpus meum , cui ego , nihil hoc , inquam , contra naturae ordinem ac legem facit , si modo recte intelligatur .",
          "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_757",
          "psc_text": "responsionum semina, primo genuinos Scripturarum sensus, non ex eo quod verba nuda et a caeteris divulsa sonant, sed ex antecedentibus et consequentibus et ex dicendi causis esse expetendos: deinde Christum ex unitis in idipsum neque tamen confusis naturis rem unam et eamdem esse; ita enim illum dicta gestaque sua semper temperasse, ut et Dei et hominis filium sese declararet: postremo distinguenda esse quae dixit aut gessit nondum homo, quae jam homo moriturus, quae immortalis. Hinc duarum in uno Christo naturarum veritas diffuse adstruitur. His positis, ad primum haereticorum objectum, Quid me dicis bonum? Nemo bonus, nisi unus Deus, reponit Christum his verbis non boni aut magistri nomen respuere, sed ejus reprehendere fidem, qui ipsum Deum non credens, sic tamen nuncuparet; imo sese Deum ac magistrum testari, cum se sequenti coelestem thesaurum pollicetur. Tum pluribus demonstrat Christum, ubicumque Deum unum praedicat, se alium quidem a Patre, non tamen alterius naturae significare.",
          "candidate_score": 0.688525,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_12_14",
          "bdc_text": "Et satis facile periculo , illum eius esse animi , quem a me quoque alienatum qui , pro posterioribus propter , praideritis corporis etiam ex me , de argumentis physicis , quae pro conservandis proprietatibus corporis Christi proferuntur , quomodo eiusmodi possurae , ordinem atque legentia , digno eucharistiae negotio miscere et gaudio responderem , naturae ordine atque legem , aeque a deo esse ac expressum verbum . Quamobrem non non minus loquenti deo per naturam obedire detere , quam loquendi per verbum Recte nos facere , si autorem daturae dei probis iubeamur , discedere ab ordine naturae , acti nos facere , si autorem naturae potius audiamus , quam quemvis eius perturbitorem ac cuius responso meo , cum filius sentiret , patrem nonnihil moveri , ipse , inquam quidem verbum manifestum extare . Hic est corpus meum , cui ego , nihil hoc , inquam , contra naturae ordinem ac legem facit , si modo recte intelligatur .",
          "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_626",
          "psc_text": "Deum ex Deo quod in similitudine generis unum sint negare blasphemum est. 40. Nec aliud sunt, nec unus: dum et loquitur Filius, sed non a se: dum Pater agit, sed per Filium in quo et maneat. --Ac ne dubium hoc atque ambiguum sacramentum fides evangelica susciperet, hunc doctrinae suae Dominus ordinem tenuit: Non creditis mihi, quoniam ego in Patre, et Pater in me? Verba quae ego loquor vobis, non a me loquor; sed Pater, qui in me manet, ipse facit opera sua (Joan. XIV, 10) . Quibus, rogo, aliis in Patre et Filio naturae proprietas demonstrari, quam his ipsis verbis, potuit et potest, nativitatis tamen in omnibus significatione praelata? Cum enim 208 ait: Verba quae ego loquor vobis, non a me loquor; non exemit personam, neque se filium denegavit, nec naturam in se paternae virtutis abscondit. Nam dum loquitur ipse (signatus pronomine ego ), in substantia manens loquitur: dum autem",
          "candidate_score": 0.687479,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_12_14",
          "bdc_text": "Et satis facile periculo , illum eius esse animi , quem a me quoque alienatum qui , pro posterioribus propter , praideritis corporis etiam ex me , de argumentis physicis , quae pro conservandis proprietatibus corporis Christi proferuntur , quomodo eiusmodi possurae , ordinem atque legentia , digno eucharistiae negotio miscere et gaudio responderem , naturae ordine atque legem , aeque a deo esse ac expressum verbum . Quamobrem non non minus loquenti deo per naturam obedire detere , quam loquendi per verbum Recte nos facere , si autorem daturae dei probis iubeamur , discedere ab ordine naturae , acti nos facere , si autorem naturae potius audiamus , quam quemvis eius perturbitorem ac cuius responso meo , cum filius sentiret , patrem nonnihil moveri , ipse , inquam quidem verbum manifestum extare . Hic est corpus meum , cui ego , nihil hoc , inquam , contra naturae ordinem ac legem facit , si modo recte intelligatur .",
          "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_766",
          "psc_text": "2. Scripturae quibus abutuntur Ariani. Cur earum sensum non assequantur. --Et haec quidem quamvis ita se ut sunt habeant, quia naturalis ex Deo Deus non potest nisi in ea nativitatis suae natura esse qua Deus est, et viventis naturae indifferens unitas inseparabilis a se est sub viventis nativitate naturae: tamen per fidei evangelicae salutarem confessionem subrepunt haeretici ad veritatis excidium, ut naturalem Filio detrahant unitatem, dum aliter atque ad aliud dicta, aliter atque in aliud intelligenda componunt. Negantes itaque Dei filium, utuntur ea auctoritate qua dixerit: Quid me dicis bonum? Nemo est bonus nisi unus Deus (Marc. X, 18) : ut quia unum Deum professio ejus locuta sit, quidquid illud exinde in Dei nomine erit, jam non in natura Dei maneat, quia Deus unus est. Atque ut id, quod ipse Deus dicitur, nuncupatione potius quam veritate sit; hinc confirmare nituntur, quia dixerit: Haec est autem vita aeterna, ut cognoscant te",
          "candidate_score": 0.683288,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_12_14",
          "bdc_text": "Et satis facile periculo , illum eius esse animi , quem a me quoque alienatum qui , pro posterioribus propter , praideritis corporis etiam ex me , de argumentis physicis , quae pro conservandis proprietatibus corporis Christi proferuntur , quomodo eiusmodi possurae , ordinem atque legentia , digno eucharistiae negotio miscere et gaudio responderem , naturae ordine atque legem , aeque a deo esse ac expressum verbum . Quamobrem non non minus loquenti deo per naturam obedire detere , quam loquendi per verbum Recte nos facere , si autorem daturae dei probis iubeamur , discedere ab ordine naturae , acti nos facere , si autorem naturae potius audiamus , quam quemvis eius perturbitorem ac cuius responso meo , cum filius sentiret , patrem nonnihil moveri , ipse , inquam quidem verbum manifestum extare . Hic est corpus meum , cui ego , nihil hoc , inquam , contra naturae ordinem ac legem facit , si modo recte intelligatur .",
          "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_1048",
          "psc_text": "Christus, animae solum communis et corporis homo, hoc habeat sui, quo esse homo coepit exordium, quem extrinsecus protensi sermonis potestas ad virtutem operationum confirmaverit; qui nunc a Dei Verbo contracta rursum protentione desertus, clamet: Deus, Deus meus, quare me dereliquisti? vel certe tum, cum in animam corporis a Dei Verbi natura demutatus est, paterno in omnibus usus auxilio, nunc inops ejus mortique permissus, solitudinem suam conqueratur, relinquentemque se arguat: omnique modo exitiabile deceptae fidei periculum comparetur, si aut in Deo Verbo significari existimetur naturae infirmitas per querelam; aut omnino nec fuerit Deus Verbum, dum Christo Jesu Mariae solum partus exordium est. 358 52. Fides vera haereticae adversa. --Sed inter has impias infirmasque sententias, Ecclesiae fides apostolocis imbuta doctrinis novit in Christo nativitatem, sed ignorat exordium. Scit dispensationem, sed nescit divisionem. Non patitur Christum Jesum, ut Jesus non ipse sit Christus: nec filium hominis discernit a Dei filio, ne filius Dei",
          "candidate_score": 0.681401,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_13_15",
          "bdc_text": "Quamobrem non non minus loquenti deo per naturam obedire detere , quam loquendi per verbum Recte nos facere , si autorem daturae dei probis iubeamur , discedere ab ordine naturae , acti nos facere , si autorem naturae potius audiamus , quam quemvis eius perturbitorem ac cuius responso meo , cum filius sentiret , patrem nonnihil moveri , ipse , inquam quidem verbum manifestum extare . Hic est corpus meum , cui ego , nihil hoc , inquam , contra naturae ordinem ac legem facit , si modo recte intelligatur . Ibi illere , torve me ipsum interit , reverentia , credo et parentis prohibitus , obticuit , unde potui coniicere , si per ipsum steterit , actum iri de omnibus a Brentio distidentibus regione .",
          "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_626",
          "psc_text": "Deum ex Deo quod in similitudine generis unum sint negare blasphemum est. 40. Nec aliud sunt, nec unus: dum et loquitur Filius, sed non a se: dum Pater agit, sed per Filium in quo et maneat. --Ac ne dubium hoc atque ambiguum sacramentum fides evangelica susciperet, hunc doctrinae suae Dominus ordinem tenuit: Non creditis mihi, quoniam ego in Patre, et Pater in me? Verba quae ego loquor vobis, non a me loquor; sed Pater, qui in me manet, ipse facit opera sua (Joan. XIV, 10) . Quibus, rogo, aliis in Patre et Filio naturae proprietas demonstrari, quam his ipsis verbis, potuit et potest, nativitatis tamen in omnibus significatione praelata? Cum enim 208 ait: Verba quae ego loquor vobis, non a me loquor; non exemit personam, neque se filium denegavit, nec naturam in se paternae virtutis abscondit. Nam dum loquitur ipse (signatus pronomine ego ), in substantia manens loquitur: dum autem",
          "candidate_score": 0.681362,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_12_14",
          "bdc_text": "Et satis facile periculo , illum eius esse animi , quem a me quoque alienatum qui , pro posterioribus propter , praideritis corporis etiam ex me , de argumentis physicis , quae pro conservandis proprietatibus corporis Christi proferuntur , quomodo eiusmodi possurae , ordinem atque legentia , digno eucharistiae negotio miscere et gaudio responderem , naturae ordine atque legem , aeque a deo esse ac expressum verbum . Quamobrem non non minus loquenti deo per naturam obedire detere , quam loquendi per verbum Recte nos facere , si autorem daturae dei probis iubeamur , discedere ab ordine naturae , acti nos facere , si autorem naturae potius audiamus , quam quemvis eius perturbitorem ac cuius responso meo , cum filius sentiret , patrem nonnihil moveri , ipse , inquam quidem verbum manifestum extare . Hic est corpus meum , cui ego , nihil hoc , inquam , contra naturae ordinem ac legem facit , si modo recte intelligatur .",
          "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_650",
          "psc_text": "Dei ex lege sacramento, neque unius Dei fidem excedentes, neque non et Deum Christum praedicantes, hunc ex Evangeliis responsionis ordinem sumpsimus, ut veram ex Deo patre nativitatem unigeniti Dei doceremus; quia per eam et Deus verus esset, neque a natura unius Dei veri esset alienus; ac sic neque Deus negari posset, neque ipse alius Deus dici; quia et Deum ( supple, esse) nativitas praestaret, et natura in eo unius Dei ex Deo, eum in Deum alterum non separaret. Et quamquam ad id nos communis intelligentiae sensus impelleret; ne in natura eadem naturarum nomina convenirent, et non unum essent, quibus id quod sunt non differret in genere: tamen ipsis hoc Domini nostri professionibus placuit ostendi, qui cum frequenter fidei ac spei nostrae Deum unum intimasset, ut sacramentum unius Dei se 217 quoque Deo professo probatoque firmaret dixit: Ego et Pater unum sumus: et, Si scitis me, scitis et Patrem meum: et,",
          "candidate_score": 0.68095,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_12_14",
          "bdc_text": "Et satis facile periculo , illum eius esse animi , quem a me quoque alienatum qui , pro posterioribus propter , praideritis corporis etiam ex me , de argumentis physicis , quae pro conservandis proprietatibus corporis Christi proferuntur , quomodo eiusmodi possurae , ordinem atque legentia , digno eucharistiae negotio miscere et gaudio responderem , naturae ordine atque legem , aeque a deo esse ac expressum verbum . Quamobrem non non minus loquenti deo per naturam obedire detere , quam loquendi per verbum Recte nos facere , si autorem daturae dei probis iubeamur , discedere ab ordine naturae , acti nos facere , si autorem naturae potius audiamus , quam quemvis eius perturbitorem ac cuius responso meo , cum filius sentiret , patrem nonnihil moveri , ipse , inquam quidem verbum manifestum extare . Hic est corpus meum , cui ego , nihil hoc , inquam , contra naturae ordinem ac legem facit , si modo recte intelligatur .",
          "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_337",
          "psc_text": "pro naturae nostrae infirmitate nascitur quod erat visum. Accipit umbra corpus (evangelicis temporibus), et species veritatem, et visio naturam. Non tamen Deus a se demutatur, cum in homine nobis aut videtur, aut nascitur, familiari inter se proprietate et nativitatis et visus: ut quod natum est, visum sit; et quod visum est, nasceretur. Et quia nondum nobis collationis evangelicae ac propheticae locus est, institutum interim ex lege ordinem persequamur. Probaturi enim postea ex Evangeliis verum Dei filium natum in homine fuisse, nunc visum interim patriarchis in specie hominis Dei filium Deum verum docemus ex lege. Namque cum Abrahae homo visus, est et Deus adoratus, 114 et judex praedicatus: et cum pluit Dominus a Domino, non ambigitur quin quod pluit Dominus a Domino, ad significationem Patris et Filii lex loquatur: neque rursum existimandum est, quod patriarcha nescierit quin Deum verum adoraret, quem Deum intelligens adorabat. 18. Verbi incarnati fidem haeretici non capiunt.",
          "candidate_score": 0.679949,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_13",
          "bdc_text": "Quamobrem non non minus loquenti deo per naturam obedire detere , quam loquendi per verbum Recte nos facere , si autorem daturae dei probis iubeamur , discedere ab ordine naturae , acti nos facere , si autorem naturae potius audiamus , quam quemvis eius perturbitorem ac cuius responso meo , cum filius sentiret , patrem nonnihil moveri , ipse , inquam quidem verbum manifestum extare .",
          "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_352",
          "psc_text": "negare quod verus est? 24. Summa eorum quae hocce libro hactenus probata sunt. --Nunc quia omni hoc sermone nostro demonstratum existimamus, nullam interpositam intelligentiae rationem fuisse, ut Deus verus et Deus falsus in sensum humanae mentis incideret, cum Deum et Deum, et Dominum et Dominum lex locuta sit; neque in nominibus naturisque significatam diversitatem fuisse, ne non secundum 119 nomen naturae et natura nominis posset intelligi; cum virtus Dei, potestas Dei, res Dei, nomen Dei in eo esset, quem Deum lex praedicabat: quae secundum sacramenti evangelici distributionem, ad personae significationem, demonstraret et in creando mundo obedientem dictis Dei Deum, et in figurando homine communis secum et Dei imaginis Deum creatorem, et in judicandis Sodomitis judicem Dominum a Domino, et in largiendis benedictionibus et in decernendis mysteriis legis angelum Dei Deum: ut ad salutarem confessionem in patre Deo et in filio Deo Deus semper ostensus, naturae veritatem ipso naturae nomine edoceret,",
          "candidate_score": 0.679565,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_13_15",
          "bdc_text": "Quamobrem non non minus loquenti deo per naturam obedire detere , quam loquendi per verbum Recte nos facere , si autorem daturae dei probis iubeamur , discedere ab ordine naturae , acti nos facere , si autorem naturae potius audiamus , quam quemvis eius perturbitorem ac cuius responso meo , cum filius sentiret , patrem nonnihil moveri , ipse , inquam quidem verbum manifestum extare . Hic est corpus meum , cui ego , nihil hoc , inquam , contra naturae ordinem ac legem facit , si modo recte intelligatur . Ibi illere , torve me ipsum interit , reverentia , credo et parentis prohibitus , obticuit , unde potui coniicere , si per ipsum steterit , actum iri de omnibus a Brentio distidentibus regione .",
          "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_885",
          "psc_text": "Patrem docere, et in conspecto Filio Patrem, qui a nemine sit visus, audiri; quia naturae paternae proprietatem nativitas Filii in se perfecta contineat. Volens igitur unigenitus Deus auctoritatem paternam, salva in se naturae unitate, testari, et datos sibi a Patre non apellit, et voluntatem non suam, sed ejus qui se misit, efficit, non quod non velit, quae agit, aut quod non ipse audiatur qui docet: sed ut et cum qui se mittat, et se qui missus est, sub proprietate naturae indifferentis ostenderet: cum quae vult, agit, et loquitur, ea et voluntatem et opera et dicta Patris esse significet. 297 50. Christo libera voluntas. Nec a Patris voluntate dissidens. --Quod autem sit liberae voluntatis, non ambigue ostendit cum ait: Sicut enim Pater suscitat mortuos et vivificat, sic et Filius quos vult vivificat (Joan. V, 21). Cum aequalis in Patre et Filio et virtutis potestas et honoris dignitas manifestatur, ibi et libertas",
          "candidate_score": 0.679285,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_13_15",
          "bdc_text": "Quamobrem non non minus loquenti deo per naturam obedire detere , quam loquendi per verbum Recte nos facere , si autorem daturae dei probis iubeamur , discedere ab ordine naturae , acti nos facere , si autorem naturae potius audiamus , quam quemvis eius perturbitorem ac cuius responso meo , cum filius sentiret , patrem nonnihil moveri , ipse , inquam quidem verbum manifestum extare . Hic est corpus meum , cui ego , nihil hoc , inquam , contra naturae ordinem ac legem facit , si modo recte intelligatur . Ibi illere , torve me ipsum interit , reverentia , credo et parentis prohibitus , obticuit , unde potui coniicere , si per ipsum steterit , actum iri de omnibus a Brentio distidentibus regione .",
          "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_758",
          "psc_text": "his verbis non boni aut magistri nomen respuere, sed ejus reprehendere fidem, qui ipsum Deum non credens, sic tamen nuncuparet; imo sese Deum ac magistrum testari, cum se sequenti coelestem thesaurum pollicetur. Tum pluribus demonstrat Christum, ubicumque Deum unum praedicat, se alium quidem a Patre, non tamen alterius naturae significare. Objectum alterum, ut sciant te solum verum Deum, et quem misisti Jesum Christum, ex superioribus ac continuatis huicce loco verbis diluit. Ubi enim Christus (Joan. XIV) docuit Patrem in se esse, in se loquente loqui, in se operante operari, in se viso videri (Joan. XVI). laudat fidem Apostolorum se exitionis nomine vere ex Deo natum credentium, ac tandem (Joan. XVII) , honorem ita a Patre postulat, ut vicissim honoraturus sit honorantem; ita potestatem accipit, ut et possit omni carni vitam aeternam largiri, nec habeat quidquam minus a Patre: his omnibus indicans se ex Patre natum, et cum eo natura unum.",
          "candidate_score": 0.679257,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_11_13",
          "bdc_text": "Itaque adhuc perstant illi in officio , quorum alter , qui regit ecclesiam Zvingenbergae , superioribus scripsit ad me famam esse sparsam de Ludovico nostri principis filio , genero sequi pergensis , simul ac is venerit , remoturum a ministerio , quotquot Brentium sensi , nolint . Et satis facile periculo , illum eius esse animi , quem a me quoque alienatum qui , pro posterioribus propter , praideritis corporis etiam ex me , de argumentis physicis , quae pro conservandis proprietatibus corporis Christi proferuntur , quomodo eiusmodi possurae , ordinem atque legentia , digno eucharistiae negotio miscere et gaudio responderem , naturae ordine atque legem , aeque a deo esse ac expressum verbum . Quamobrem non non minus loquenti deo per naturam obedire detere , quam loquendi per verbum Recte nos facere , si autorem daturae dei probis iubeamur , discedere ab ordine naturae , acti nos facere , si autorem naturae potius audiamus , quam quemvis eius perturbitorem ac cuius responso meo , cum filius sentiret , patrem nonnihil moveri , ipse , inquam quidem verbum manifestum extare .",
          "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_1119",
          "psc_text": "Dei nativitas et ex Deo est, et in ea est generis natura qua Deus est. 12. Christus verba ita temperavit, ut et natum se proderet et Deum. --Hujus igitur piae ac debitae professionis modum ita in omnibus, quae locutus est, Dominus temperavit, ne divinitati suae contumeliam confessio nativitatis afferret, ne obsequii religio naturam majestatis offenderet: sed ut et honorem debitum nativitas profiteretur, quae subsistere se deberet auctori; et naturae conscientiam fiducia naturalis ostenderet, quae in Deum nascendo subsisteret. Hinc enim illud est, Qui me vidit, vidit et Patrem: sed et illud, Verba quae loquor, non a me loquor (Joan. XIV, 9, 10) . Nam dum non a se loquitur, auctori eum necesse est debere quod loquitur: cum autem se viso Pater videtur, 382 naturae conscientia est, quae ad demonstrationem in se Dei, non aliena a Deo in Deum nata substiterit. Vel illud, Pater quod dedit mihi, majus est omnibus (Joan.",
          "candidate_score": 0.679013,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_13_15",
          "bdc_text": "Quamobrem non non minus loquenti deo per naturam obedire detere , quam loquendi per verbum Recte nos facere , si autorem daturae dei probis iubeamur , discedere ab ordine naturae , acti nos facere , si autorem naturae potius audiamus , quam quemvis eius perturbitorem ac cuius responso meo , cum filius sentiret , patrem nonnihil moveri , ipse , inquam quidem verbum manifestum extare . Hic est corpus meum , cui ego , nihil hoc , inquam , contra naturae ordinem ac legem facit , si modo recte intelligatur . Ibi illere , torve me ipsum interit , reverentia , credo et parentis prohibitus , obticuit , unde potui coniicere , si per ipsum steterit , actum iri de omnibus a Brentio distidentibus regione .",
          "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_803",
          "psc_text": "patri se aequavit. --Tenuit autem hunc semper Dominus fidei ecclesiasticae modum, ut patrem Deum unum praedicans, a sacramento se Dei non separaret unius, dum per naturam nativitatis neque alium se Deum profiteretur esse, neque ipsum: quia eum nec diversi generis Deum esse natura in eo unius Dei patitur, neque nativitas admittit non perfectum 272 ei esse quod filius est. Ita nec separabilis a Deo potest esse, neque ipse est. Per quod ita omnem sermonis sui significationem temperat, ut quidquid Deo patri honoris protestaretur, id modestissima confessione etiam sibi proprium esse monstraret. Cum enim ait, Credite in Deum, et in me credite (Joan. XIV, 1) , quaero in quo se in natura discreverit, qui non discrevit in honore? Dicens enim, Et in me credite, cum dixisset, Et in Deum credite: anne per id quod ait, in me, non et suam intelligitur significasse naturam? Naturam plane separa, si fidem separas. Si credidisse",
          "candidate_score": 0.678768,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_11_13",
          "bdc_text": "Itaque adhuc perstant illi in officio , quorum alter , qui regit ecclesiam Zvingenbergae , superioribus scripsit ad me famam esse sparsam de Ludovico nostri principis filio , genero sequi pergensis , simul ac is venerit , remoturum a ministerio , quotquot Brentium sensi , nolint . Et satis facile periculo , illum eius esse animi , quem a me quoque alienatum qui , pro posterioribus propter , praideritis corporis etiam ex me , de argumentis physicis , quae pro conservandis proprietatibus corporis Christi proferuntur , quomodo eiusmodi possurae , ordinem atque legentia , digno eucharistiae negotio miscere et gaudio responderem , naturae ordine atque legem , aeque a deo esse ac expressum verbum . Quamobrem non non minus loquenti deo per naturam obedire detere , quam loquendi per verbum Recte nos facere , si autorem daturae dei probis iubeamur , discedere ab ordine naturae , acti nos facere , si autorem naturae potius audiamus , quam quemvis eius perturbitorem ac cuius responso meo , cum filius sentiret , patrem nonnihil moveri , ipse , inquam quidem verbum manifestum extare .",
          "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_757",
          "psc_text": "responsionum semina, primo genuinos Scripturarum sensus, non ex eo quod verba nuda et a caeteris divulsa sonant, sed ex antecedentibus et consequentibus et ex dicendi causis esse expetendos: deinde Christum ex unitis in idipsum neque tamen confusis naturis rem unam et eamdem esse; ita enim illum dicta gestaque sua semper temperasse, ut et Dei et hominis filium sese declararet: postremo distinguenda esse quae dixit aut gessit nondum homo, quae jam homo moriturus, quae immortalis. Hinc duarum in uno Christo naturarum veritas diffuse adstruitur. His positis, ad primum haereticorum objectum, Quid me dicis bonum? Nemo bonus, nisi unus Deus, reponit Christum his verbis non boni aut magistri nomen respuere, sed ejus reprehendere fidem, qui ipsum Deum non credens, sic tamen nuncuparet; imo sese Deum ac magistrum testari, cum se sequenti coelestem thesaurum pollicetur. Tum pluribus demonstrat Christum, ubicumque Deum unum praedicat, se alium quidem a Patre, non tamen alterius naturae significare.",
          "candidate_score": 0.678358,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_13_15",
          "bdc_text": "Quamobrem non non minus loquenti deo per naturam obedire detere , quam loquendi per verbum Recte nos facere , si autorem daturae dei probis iubeamur , discedere ab ordine naturae , acti nos facere , si autorem naturae potius audiamus , quam quemvis eius perturbitorem ac cuius responso meo , cum filius sentiret , patrem nonnihil moveri , ipse , inquam quidem verbum manifestum extare . Hic est corpus meum , cui ego , nihil hoc , inquam , contra naturae ordinem ac legem facit , si modo recte intelligatur . Ibi illere , torve me ipsum interit , reverentia , credo et parentis prohibitus , obticuit , unde potui coniicere , si per ipsum steterit , actum iri de omnibus a Brentio distidentibus regione .",
          "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_1130",
          "psc_text": "veritate. Si igitur naturam detrahit Deo Verbo homo secundum carnem Christus Jesus, vel non secundum sacramentum pietatis Deus Verbum homo Christus Jesus est; sit in naturae contumeliam, quod ei secundum nos et Pater pater, et Deus Deus est. Quod si Deus Verbum homo Christus Jesus Deus Verbum esse non destitit; communio nobis et illi ad patrem et Deum ex ea tantum est natura, qua frater est: quia adscendo ad patrem meum et ad patrem vestrum, et ad Deum meum et ad Deum vestrum, non per id, quod unigenitus Deus Verbum est, sed per id, quod Verbum caro factum est, sit fratribus nuntiatum. 17. Christo ut Verbo qui pater est, et ut Jesu et servo Deus est. --Non incautis autem neque ad occasionem impietatis incertis significationibus sermo apostolicus loquitur. Ut nunc Evangelista dictum Domini a professione fratrum incipiens, totius dicti professionem ad ejus naturae consortium docuit, ex qua frater est, pertinere,",
          "candidate_score": 0.677637,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_11_13",
          "bdc_text": "Itaque adhuc perstant illi in officio , quorum alter , qui regit ecclesiam Zvingenbergae , superioribus scripsit ad me famam esse sparsam de Ludovico nostri principis filio , genero sequi pergensis , simul ac is venerit , remoturum a ministerio , quotquot Brentium sensi , nolint . Et satis facile periculo , illum eius esse animi , quem a me quoque alienatum qui , pro posterioribus propter , praideritis corporis etiam ex me , de argumentis physicis , quae pro conservandis proprietatibus corporis Christi proferuntur , quomodo eiusmodi possurae , ordinem atque legentia , digno eucharistiae negotio miscere et gaudio responderem , naturae ordine atque legem , aeque a deo esse ac expressum verbum . Quamobrem non non minus loquenti deo per naturam obedire detere , quam loquendi per verbum Recte nos facere , si autorem daturae dei probis iubeamur , discedere ab ordine naturae , acti nos facere , si autorem naturae potius audiamus , quam quemvis eius perturbitorem ac cuius responso meo , cum filius sentiret , patrem nonnihil moveri , ipse , inquam quidem verbum manifestum extare .",
          "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_469",
          "psc_text": "plures et maximae adhuc unigeniti de se Dei exstent professiones, quibus generationis suae veritatem sine levi saltem ementiendae licet calumniae occasione testetur: tamen 157 quia neque legentium onerandus est sensus coacervatis ad copiam dictis, et cum jam nonnulla de proprietate nativitatis ostensa sint, caetera omnia aliis erunt quaestionibus reservanda. Nunc vero quia hic sermonis nostri ordo institutus est, ut post Patris contestationem, post Filii professionem, fide quoque Apostolorum de vero et secundum nativitatem confitendo Dei filio doceremur; videndum est, an in eo quod ait Dominus, Ex Deo exivi, aliud in eo aliquid potius quam naturam intellexerint nativitatis. 33. Quid sit quod primum credant eum a Deo exisse. --Post multas namque proverbiorum obscuritates, quibus in parabolis locutus esset, quem jam antea Christum sciebant annuntiatum a Moyse et prophetis, confessum quoque a Nathanael et Dei filium et regem Israel (Joan. I, 49), objurgato etiam Philippo, cum de Patre quaereret, cur per operum",
          "candidate_score": 0.677263,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_13",
          "bdc_text": "Quamobrem non non minus loquenti deo per naturam obedire detere , quam loquendi per verbum Recte nos facere , si autorem daturae dei probis iubeamur , discedere ab ordine naturae , acti nos facere , si autorem naturae potius audiamus , quam quemvis eius perturbitorem ac cuius responso meo , cum filius sentiret , patrem nonnihil moveri , ipse , inquam quidem verbum manifestum extare .",
          "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_1119",
          "psc_text": "Dei nativitas et ex Deo est, et in ea est generis natura qua Deus est. 12. Christus verba ita temperavit, ut et natum se proderet et Deum. --Hujus igitur piae ac debitae professionis modum ita in omnibus, quae locutus est, Dominus temperavit, ne divinitati suae contumeliam confessio nativitatis afferret, ne obsequii religio naturam majestatis offenderet: sed ut et honorem debitum nativitas profiteretur, quae subsistere se deberet auctori; et naturae conscientiam fiducia naturalis ostenderet, quae in Deum nascendo subsisteret. Hinc enim illud est, Qui me vidit, vidit et Patrem: sed et illud, Verba quae loquor, non a me loquor (Joan. XIV, 9, 10) . Nam dum non a se loquitur, auctori eum necesse est debere quod loquitur: cum autem se viso Pater videtur, 382 naturae conscientia est, quae ad demonstrationem in se Dei, non aliena a Deo in Deum nata substiterit. Vel illud, Pater quod dedit mihi, majus est omnibus (Joan.",
          "candidate_score": 0.677176,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_13_15",
          "bdc_text": "Quamobrem non non minus loquenti deo per naturam obedire detere , quam loquendi per verbum Recte nos facere , si autorem daturae dei probis iubeamur , discedere ab ordine naturae , acti nos facere , si autorem naturae potius audiamus , quam quemvis eius perturbitorem ac cuius responso meo , cum filius sentiret , patrem nonnihil moveri , ipse , inquam quidem verbum manifestum extare . Hic est corpus meum , cui ego , nihil hoc , inquam , contra naturae ordinem ac legem facit , si modo recte intelligatur . Ibi illere , torve me ipsum interit , reverentia , credo et parentis prohibitus , obticuit , unde potui coniicere , si per ipsum steterit , actum iri de omnibus a Brentio distidentibus regione .",
          "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_938",
          "psc_text": "necesse est, ideo diem Pater solus ostendatur scire, quia non tacet. 72. Deus simplex, et humano modo minime cogitandus. Non mutatur. Omnia potest. --Absit autem corporalium demutationum novitates in Patre et Filio existimari, ut aliquando Pater Filio aut loquatur, aut taceat. Nobis quidem nonnunquam missam vocem de coelo meminimus; ut sacramentum apud nos Filii, paterni dicti significatio firmaret, sicut Dominus ait: Non propter me vox haec venit de coelo, sed propter vos (Joan. XII, 30). Caeterum natura Dei non eget compositis humani officii necessitatibus, linguae 314 motu, temperamento oris, spiritus nisu, aeris pulsu. Deus simplex est, religione nostra intelligendus est, pietate profitendus est: sensu vero non persequendus est, sed adorandus; quia natura moderata et infirmis, naturae infinitae et potentis sacramentum intelligentiae opinione non occupet. Non est itaque diversus compositae divinitatis partibus: ut sit in eo aut post stuporem voluntas, aut post silentium sermo, aut post otium opus: ut aut velle",
          "candidate_score": 0.67677,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_11_13",
          "bdc_text": "Itaque adhuc perstant illi in officio , quorum alter , qui regit ecclesiam Zvingenbergae , superioribus scripsit ad me famam esse sparsam de Ludovico nostri principis filio , genero sequi pergensis , simul ac is venerit , remoturum a ministerio , quotquot Brentium sensi , nolint . Et satis facile periculo , illum eius esse animi , quem a me quoque alienatum qui , pro posterioribus propter , praideritis corporis etiam ex me , de argumentis physicis , quae pro conservandis proprietatibus corporis Christi proferuntur , quomodo eiusmodi possurae , ordinem atque legentia , digno eucharistiae negotio miscere et gaudio responderem , naturae ordine atque legem , aeque a deo esse ac expressum verbum . Quamobrem non non minus loquenti deo per naturam obedire detere , quam loquendi per verbum Recte nos facere , si autorem daturae dei probis iubeamur , discedere ab ordine naturae , acti nos facere , si autorem naturae potius audiamus , quam quemvis eius perturbitorem ac cuius responso meo , cum filius sentiret , patrem nonnihil moveri , ipse , inquam quidem verbum manifestum extare .",
          "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_803",
          "psc_text": "patri se aequavit. --Tenuit autem hunc semper Dominus fidei ecclesiasticae modum, ut patrem Deum unum praedicans, a sacramento se Dei non separaret unius, dum per naturam nativitatis neque alium se Deum profiteretur esse, neque ipsum: quia eum nec diversi generis Deum esse natura in eo unius Dei patitur, neque nativitas admittit non perfectum 272 ei esse quod filius est. Ita nec separabilis a Deo potest esse, neque ipse est. Per quod ita omnem sermonis sui significationem temperat, ut quidquid Deo patri honoris protestaretur, id modestissima confessione etiam sibi proprium esse monstraret. Cum enim ait, Credite in Deum, et in me credite (Joan. XIV, 1) , quaero in quo se in natura discreverit, qui non discrevit in honore? Dicens enim, Et in me credite, cum dixisset, Et in Deum credite: anne per id quod ait, in me, non et suam intelligitur significasse naturam? Naturam plane separa, si fidem separas. Si credidisse",
          "candidate_score": 0.675805,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_13_15",
          "bdc_text": "Quamobrem non non minus loquenti deo per naturam obedire detere , quam loquendi per verbum Recte nos facere , si autorem daturae dei probis iubeamur , discedere ab ordine naturae , acti nos facere , si autorem naturae potius audiamus , quam quemvis eius perturbitorem ac cuius responso meo , cum filius sentiret , patrem nonnihil moveri , ipse , inquam quidem verbum manifestum extare . Hic est corpus meum , cui ego , nihil hoc , inquam , contra naturae ordinem ac legem facit , si modo recte intelligatur . Ibi illere , torve me ipsum interit , reverentia , credo et parentis prohibitus , obticuit , unde potui coniicere , si per ipsum steterit , actum iri de omnibus a Brentio distidentibus regione .",
          "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_587",
          "psc_text": "in filium est: beato Paulo scientiam nobis sanctificationis istius intimante, cum ait: Quod ante promisit per prophetas suos in Scripturis sanctis de filio suo, qui factus est ex semine David secundum carnem, qui destinatus est filius Dei in virtute secundum spiritum sanctificationis (Rom. I, 2, et seqq.) . Cessat ergo blasphemiae crimen, quod cum sit homo Deum se faciat: cum hoc nomen plurimis Dei sermo detulerit, et sanctificatus ac missus a Patre nihil aliud se quam Dei filium sit professus. 25. EGO ET PATER UNUM SUMUS, naturam nativitatis ostendit. --Non est relictus, ut arbitror, ambigendi 196 locus, quin de natura nativitatis dictum sit: Ego et Pater unum sumus. Nam cum Judaei arguissent illum, quod per hoc dictum, homo ipse cum esset, sese Deum faceret: responsio ejus confirmat, quod Dei se filium per id quod Ego et Pater unum sumus (Joan. X, 30) , ostenderit, primum nomine, deinde natura, postremo nativitate.",
          "candidate_score": 0.674478,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_13_15",
          "bdc_text": "Quamobrem non non minus loquenti deo per naturam obedire detere , quam loquendi per verbum Recte nos facere , si autorem daturae dei probis iubeamur , discedere ab ordine naturae , acti nos facere , si autorem naturae potius audiamus , quam quemvis eius perturbitorem ac cuius responso meo , cum filius sentiret , patrem nonnihil moveri , ipse , inquam quidem verbum manifestum extare . Hic est corpus meum , cui ego , nihil hoc , inquam , contra naturae ordinem ac legem facit , si modo recte intelligatur . Ibi illere , torve me ipsum interit , reverentia , credo et parentis prohibitus , obticuit , unde potui coniicere , si per ipsum steterit , actum iri de omnibus a Brentio distidentibus regione .",
          "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_540",
          "psc_text": "Quibus modis Christum novimus Deum. Nomen Dei simpliciter ei datum index est naturae. --Deum igitur Dominum nostrum Jesum Christum his modis novimus, nomine, nativitate, natura, potestate, professione. Et de nomine nihil puto ambiguitatis. Legimus enim, In principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum (Joan. I, 1) . Quid calumniae est, cur non sit quod nuncupatur? Aut numquid nomen non naturae significatio est? Et quia contradictio omnis ex causa est, nunc hic negandi Dei quaero causam. 182 Simplex namque nuncupatio est, et caret offendiculo adjectionis alienae. Verbum enim, quod caro factum est, non aliud quam Deus est. Non est hic deputatae aut assumptae nuncupationis relicta suspicio: ut ei, quod Deus est, non ex natura sit nomen. 10. Moysi Dei nomen adjectum. Dii alii ex vocantis voluntate. --Respice ad caeteras aut deputativas, aut assumptivas appellationes. Ad Moysen dictum est, Dedi te deum Pharaoni (Exodi VII, 1). Sed",
          "candidate_score": 0.67433,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_13_15",
          "bdc_text": "Quamobrem non non minus loquenti deo per naturam obedire detere , quam loquendi per verbum Recte nos facere , si autorem daturae dei probis iubeamur , discedere ab ordine naturae , acti nos facere , si autorem naturae potius audiamus , quam quemvis eius perturbitorem ac cuius responso meo , cum filius sentiret , patrem nonnihil moveri , ipse , inquam quidem verbum manifestum extare . Hic est corpus meum , cui ego , nihil hoc , inquam , contra naturae ordinem ac legem facit , si modo recte intelligatur . Ibi illere , torve me ipsum interit , reverentia , credo et parentis prohibitus , obticuit , unde potui coniicere , si per ipsum steterit , actum iri de omnibus a Brentio distidentibus regione .",
          "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_83",
          "psc_text": "eludit, nos naturam nominum proferamus; et editis, prout in verbis habebimus, dignitate atque officio Patris, Filii, Spiritus sancti, non frustrentur naturae proprietatibus nomina, sed intra naturae significationem nominibus coartentur. Et nescio quid de his rebus aliter sentientibus animi sit, veritatem corrumpentibus, tenebras luci inferentibus, insecabilia desecantibus, incorrupta scindentibus, indivisa partientibus. Quibus si tantum factu facile est perfecta concerpere, jus ponere potestati, modum circumscribere infinito: mihi certe his respondenti in curis aestus est, in sensu labes ( f. tabes) est, in intelligentia stupor est; in sermone autem non jam infirmitatem, sed silentium confitebor. Et certe mihi extorquetur hoc velle, dum et audaciae resistitur, et errori consulitur, et ignorantiae providetur. Immensum est autem quod exigitur, incomprehensibile est quod audetur; ut ultra praefinitionem Dei, sermo de Deo sit. Posuit naturae nomina, Patrem, Filium, Spiritum sanctum. Extra significantiam sermonis est, extra sensus intentionem, extra intelligentiae conceptionem, quidquid ultra quaeritur, non enuntiatur, non attingitur, non",
          "candidate_score": 0.673198,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_13_15",
          "bdc_text": "Quamobrem non non minus loquenti deo per naturam obedire detere , quam loquendi per verbum Recte nos facere , si autorem daturae dei probis iubeamur , discedere ab ordine naturae , acti nos facere , si autorem naturae potius audiamus , quam quemvis eius perturbitorem ac cuius responso meo , cum filius sentiret , patrem nonnihil moveri , ipse , inquam quidem verbum manifestum extare . Hic est corpus meum , cui ego , nihil hoc , inquam , contra naturae ordinem ac legem facit , si modo recte intelligatur . Ibi illere , torve me ipsum interit , reverentia , credo et parentis prohibitus , obticuit , unde potui coniicere , si per ipsum steterit , actum iri de omnibus a Brentio distidentibus regione .",
          "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_570",
          "psc_text": "post haec intelligitur nativitatis differre natura, quam non solum operatio, virtus, honor, sed etiam contumelia negati honoris exaequat? Nihil igitur aliud, quam sacramentum nativitatis, sermo nunc divinae responsionis ostendit. Neque aliter potuit aut debuit Filius a Patre distingui, quam ut et natus esse, nec tamen differens doceretur. 21. Tota de Filio fides eruitur ex praedictis Christi verbis. --Pater igitur usque modo operatur, et 191 Filius operatur. Habes naturae nomina, cum et Pater operatur et filius. Intellige et naturam Dei, per quam Deus operatur, operantem. Ac ne forte duas operationes naturarum dissimilium existimes intelligendas; memento de caeco dictum fuisse: Sed ut manifestentur opera Dei in eo: me oportet operari opera ejus qui me misit (Joan. IX, 3) . In eo ergo, quod operatur Filius, opus Patris est: et opus Filii, opus Dei est. Et de operibus sequens adhuc sermo est. Interim nunc nihil aliud studuit responsio, quam ut omne opus referret",
          "candidate_score": 0.673192,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_10_12",
          "bdc_text": "Huiusmodi ergo terriculamentis periculi et attoniti boni illi viri , consolatione d. Hyperii et mea quoque nonnihil sunt , recreati , ut colligerent animum et constantes in veritate permanerent . Itaque adhuc perstant illi in officio , quorum alter , qui regit ecclesiam Zvingenbergae , superioribus scripsit ad me famam esse sparsam de Ludovico nostri principis filio , genero sequi pergensis , simul ac is venerit , remoturum a ministerio , quotquot Brentium sensi , nolint . Et satis facile periculo , illum eius esse animi , quem a me quoque alienatum qui , pro posterioribus propter , praideritis corporis etiam ex me , de argumentis physicis , quae pro conservandis proprietatibus corporis Christi proferuntur , quomodo eiusmodi possurae , ordinem atque legentia , digno eucharistiae negotio miscere et gaudio responderem , naturae ordine atque legem , aeque a deo esse ac expressum verbum .",
          "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_60",
          "psc_text": "Et cum non conveniat trepidationi et libertati, festinationi et excusationi, querelae et adhortationi, diffidentiae et intercessioni, divinae professionis naturaeque immemores, ad argumentum impietatis suae, dispensationis gesta et dicta tenuerunt. Itaque nos demonstratis omnibus, quae in sacramento et animae et corporis Domini Jesu Christi sunt,nihil inexploratum, nihil tacitum dereliquimus: sed dictorum omnium pacificam intelligentiam singulis quibusque causarum generibus coaptantes, nec trepidare fiduciam, nec evitare voluntatem, nec conqueri securitatem, nec commendationem sui orantem, aliis veniam desiderasse monstravimus: fidem dictorum universorum absoluta evangelici mysterii praedicatione firmantes. 33. Liber XI alia haereticorum argumenta refellit. --Igitur quia desperatissimos homines ne ipsa quidem resurrectionis gloria intra religionis intelligentiam edoctos cohibuit, sed aut per dignationis professionem, impietatis suae arma sumpserunt, aut sacramenti revelationem ad Dei contumeliam transtulerunt: ut per id quod dictum est, Adscendo ad patrem meum et ad patrem vestrum, ad Deum meum et ad Deum vestrum (Joan. XX, 17) , dum communis nobis atque ipsi",
          "candidate_score": 0.672575,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_13",
          "bdc_text": "Quamobrem non non minus loquenti deo per naturam obedire detere , quam loquendi per verbum Recte nos facere , si autorem daturae dei probis iubeamur , discedere ab ordine naturae , acti nos facere , si autorem naturae potius audiamus , quam quemvis eius perturbitorem ac cuius responso meo , cum filius sentiret , patrem nonnihil moveri , ipse , inquam quidem verbum manifestum extare .",
          "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_885",
          "psc_text": "Patrem docere, et in conspecto Filio Patrem, qui a nemine sit visus, audiri; quia naturae paternae proprietatem nativitas Filii in se perfecta contineat. Volens igitur unigenitus Deus auctoritatem paternam, salva in se naturae unitate, testari, et datos sibi a Patre non apellit, et voluntatem non suam, sed ejus qui se misit, efficit, non quod non velit, quae agit, aut quod non ipse audiatur qui docet: sed ut et cum qui se mittat, et se qui missus est, sub proprietate naturae indifferentis ostenderet: cum quae vult, agit, et loquitur, ea et voluntatem et opera et dicta Patris esse significet. 297 50. Christo libera voluntas. Nec a Patris voluntate dissidens. --Quod autem sit liberae voluntatis, non ambigue ostendit cum ait: Sicut enim Pater suscitat mortuos et vivificat, sic et Filius quos vult vivificat (Joan. V, 21). Cum aequalis in Patre et Filio et virtutis potestas et honoris dignitas manifestatur, ibi et libertas",
          "candidate_score": 0.671475,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_13",
          "bdc_text": "Quamobrem non non minus loquenti deo per naturam obedire detere , quam loquendi per verbum Recte nos facere , si autorem daturae dei probis iubeamur , discedere ab ordine naturae , acti nos facere , si autorem naturae potius audiamus , quam quemvis eius perturbitorem ac cuius responso meo , cum filius sentiret , patrem nonnihil moveri , ipse , inquam quidem verbum manifestum extare .",
          "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_540",
          "psc_text": "Quibus modis Christum novimus Deum. Nomen Dei simpliciter ei datum index est naturae. --Deum igitur Dominum nostrum Jesum Christum his modis novimus, nomine, nativitate, natura, potestate, professione. Et de nomine nihil puto ambiguitatis. Legimus enim, In principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum (Joan. I, 1) . Quid calumniae est, cur non sit quod nuncupatur? Aut numquid nomen non naturae significatio est? Et quia contradictio omnis ex causa est, nunc hic negandi Dei quaero causam. 182 Simplex namque nuncupatio est, et caret offendiculo adjectionis alienae. Verbum enim, quod caro factum est, non aliud quam Deus est. Non est hic deputatae aut assumptae nuncupationis relicta suspicio: ut ei, quod Deus est, non ex natura sit nomen. 10. Moysi Dei nomen adjectum. Dii alii ex vocantis voluntate. --Respice ad caeteras aut deputativas, aut assumptivas appellationes. Ad Moysen dictum est, Dedi te deum Pharaoni (Exodi VII, 1). Sed",
          "candidate_score": 0.669911,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_13",
          "bdc_text": "Quamobrem non non minus loquenti deo per naturam obedire detere , quam loquendi per verbum Recte nos facere , si autorem daturae dei probis iubeamur , discedere ab ordine naturae , acti nos facere , si autorem naturae potius audiamus , quam quemvis eius perturbitorem ac cuius responso meo , cum filius sentiret , patrem nonnihil moveri , ipse , inquam quidem verbum manifestum extare .",
          "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_938",
          "psc_text": "necesse est, ideo diem Pater solus ostendatur scire, quia non tacet. 72. Deus simplex, et humano modo minime cogitandus. Non mutatur. Omnia potest. --Absit autem corporalium demutationum novitates in Patre et Filio existimari, ut aliquando Pater Filio aut loquatur, aut taceat. Nobis quidem nonnunquam missam vocem de coelo meminimus; ut sacramentum apud nos Filii, paterni dicti significatio firmaret, sicut Dominus ait: Non propter me vox haec venit de coelo, sed propter vos (Joan. XII, 30). Caeterum natura Dei non eget compositis humani officii necessitatibus, linguae 314 motu, temperamento oris, spiritus nisu, aeris pulsu. Deus simplex est, religione nostra intelligendus est, pietate profitendus est: sensu vero non persequendus est, sed adorandus; quia natura moderata et infirmis, naturae infinitae et potentis sacramentum intelligentiae opinione non occupet. Non est itaque diversus compositae divinitatis partibus: ut sit in eo aut post stuporem voluntas, aut post silentium sermo, aut post otium opus: ut aut velle",
          "candidate_score": 0.669302,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_13",
          "bdc_text": "Quamobrem non non minus loquenti deo per naturam obedire detere , quam loquendi per verbum Recte nos facere , si autorem daturae dei probis iubeamur , discedere ab ordine naturae , acti nos facere , si autorem naturae potius audiamus , quam quemvis eius perturbitorem ac cuius responso meo , cum filius sentiret , patrem nonnihil moveri , ipse , inquam quidem verbum manifestum extare .",
          "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_626",
          "psc_text": "Deum ex Deo quod in similitudine generis unum sint negare blasphemum est. 40. Nec aliud sunt, nec unus: dum et loquitur Filius, sed non a se: dum Pater agit, sed per Filium in quo et maneat. --Ac ne dubium hoc atque ambiguum sacramentum fides evangelica susciperet, hunc doctrinae suae Dominus ordinem tenuit: Non creditis mihi, quoniam ego in Patre, et Pater in me? Verba quae ego loquor vobis, non a me loquor; sed Pater, qui in me manet, ipse facit opera sua (Joan. XIV, 10) . Quibus, rogo, aliis in Patre et Filio naturae proprietas demonstrari, quam his ipsis verbis, potuit et potest, nativitatis tamen in omnibus significatione praelata? Cum enim 208 ait: Verba quae ego loquor vobis, non a me loquor; non exemit personam, neque se filium denegavit, nec naturam in se paternae virtutis abscondit. Nam dum loquitur ipse (signatus pronomine ego ), in substantia manens loquitur: dum autem",
          "candidate_score": 0.668844,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_13",
          "bdc_text": "Quamobrem non non minus loquenti deo per naturam obedire detere , quam loquendi per verbum Recte nos facere , si autorem daturae dei probis iubeamur , discedere ab ordine naturae , acti nos facere , si autorem naturae potius audiamus , quam quemvis eius perturbitorem ac cuius responso meo , cum filius sentiret , patrem nonnihil moveri , ipse , inquam quidem verbum manifestum extare .",
          "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_758",
          "psc_text": "his verbis non boni aut magistri nomen respuere, sed ejus reprehendere fidem, qui ipsum Deum non credens, sic tamen nuncuparet; imo sese Deum ac magistrum testari, cum se sequenti coelestem thesaurum pollicetur. Tum pluribus demonstrat Christum, ubicumque Deum unum praedicat, se alium quidem a Patre, non tamen alterius naturae significare. Objectum alterum, ut sciant te solum verum Deum, et quem misisti Jesum Christum, ex superioribus ac continuatis huicce loco verbis diluit. Ubi enim Christus (Joan. XIV) docuit Patrem in se esse, in se loquente loqui, in se operante operari, in se viso videri (Joan. XVI). laudat fidem Apostolorum se exitionis nomine vere ex Deo natum credentium, ac tandem (Joan. XVII) , honorem ita a Patre postulat, ut vicissim honoraturus sit honorantem; ita potestatem accipit, ut et possit omni carni vitam aeternam largiri, nec habeat quidquam minus a Patre: his omnibus indicans se ex Patre natum, et cum eo natura unum.",
          "candidate_score": 0.667432,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_10_12",
          "bdc_text": "Huiusmodi ergo terriculamentis periculi et attoniti boni illi viri , consolatione d. Hyperii et mea quoque nonnihil sunt , recreati , ut colligerent animum et constantes in veritate permanerent . Itaque adhuc perstant illi in officio , quorum alter , qui regit ecclesiam Zvingenbergae , superioribus scripsit ad me famam esse sparsam de Ludovico nostri principis filio , genero sequi pergensis , simul ac is venerit , remoturum a ministerio , quotquot Brentium sensi , nolint . Et satis facile periculo , illum eius esse animi , quem a me quoque alienatum qui , pro posterioribus propter , praideritis corporis etiam ex me , de argumentis physicis , quae pro conservandis proprietatibus corporis Christi proferuntur , quomodo eiusmodi possurae , ordinem atque legentia , digno eucharistiae negotio miscere et gaudio responderem , naturae ordine atque legem , aeque a deo esse ac expressum verbum .",
          "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_56",
          "psc_text": "in singulis et dispensationum praedicationes, 20 et consciae potestatis naturalis professiones: et cum idem sit dicti auctor utriusque, demonstratis tamen virtutibus generum singulorum (naturarum singularum quae sunt in Christo), non pertineat ad contumeliam verae divinitatis, quod ad sacramentum fidei evangelicae sub dispensatione et causae et temporis et nativitatis et nominis praedicatur. 31. Liber decimus. Quaedam Scripturae verba haereticis specie tenus faventia. --Decimi vero libri eadem est ratio, quae fidei. Nam quia ex passionis genere et professione quaedam per stultae intelligentiae sensum ad contumeliam divinae in Domino Jesu Christo naturae virtutisque rapuerunt; ea ipsa demonstranda fuerunt, et ab his impiissime intellecta esse, et a Domino ad protestationem verae et perfectae in se majestatis esse memorata. Namque his sibi dictis, ut religiose impii sint, blandiuntur: Tristis est anima mea usque ad mortem (Matth. XXVI, 38) ; ut longe a beatitudine atque incorruptione Dei sit, in cujus animam dominans metus tristitiae imminentis inciderit:",
          "candidate_score": 0.665803,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_13",
          "bdc_text": "Quamobrem non non minus loquenti deo per naturam obedire detere , quam loquendi per verbum Recte nos facere , si autorem daturae dei probis iubeamur , discedere ab ordine naturae , acti nos facere , si autorem naturae potius audiamus , quam quemvis eius perturbitorem ac cuius responso meo , cum filius sentiret , patrem nonnihil moveri , ipse , inquam quidem verbum manifestum extare .",
          "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_1130",
          "psc_text": "veritate. Si igitur naturam detrahit Deo Verbo homo secundum carnem Christus Jesus, vel non secundum sacramentum pietatis Deus Verbum homo Christus Jesus est; sit in naturae contumeliam, quod ei secundum nos et Pater pater, et Deus Deus est. Quod si Deus Verbum homo Christus Jesus Deus Verbum esse non destitit; communio nobis et illi ad patrem et Deum ex ea tantum est natura, qua frater est: quia adscendo ad patrem meum et ad patrem vestrum, et ad Deum meum et ad Deum vestrum, non per id, quod unigenitus Deus Verbum est, sed per id, quod Verbum caro factum est, sit fratribus nuntiatum. 17. Christo ut Verbo qui pater est, et ut Jesu et servo Deus est. --Non incautis autem neque ad occasionem impietatis incertis significationibus sermo apostolicus loquitur. Ut nunc Evangelista dictum Domini a professione fratrum incipiens, totius dicti professionem ad ejus naturae consortium docuit, ex qua frater est, pertinere,",
          "candidate_score": 0.663965,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_13",
          "bdc_text": "Quamobrem non non minus loquenti deo per naturam obedire detere , quam loquendi per verbum Recte nos facere , si autorem daturae dei probis iubeamur , discedere ab ordine naturae , acti nos facere , si autorem naturae potius audiamus , quam quemvis eius perturbitorem ac cuius responso meo , cum filius sentiret , patrem nonnihil moveri , ipse , inquam quidem verbum manifestum extare .",
          "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_571",
          "psc_text": "manifestentur opera Dei in eo: me oportet operari opera ejus qui me misit (Joan. IX, 3) . In eo ergo, quod operatur Filius, opus Patris est: et opus Filii, opus Dei est. Et de operibus sequens adhuc sermo est. Interim nunc nihil aliud studuit responsio, quam ut omne opus referret ad utrumque; utriusque autem natura non differret operandi, cum in eo, quod usque adhuc Pater operatur, operatur et Filius: ne qui dominus sabbati est (dominus est enim sabbati filius hominis, Luc. VI, 5), impie operari sabbato crederetur, cujus opus per nativitatis naturam paterni in se operis esset auctoritas. Non confunditur itaque aut aboletur natura, ne filius sit: nec tamen rursum adimitur natura, ne Deus sit. Nec discernuntur diversitate, ne unum sint: neque quod unum sunt, id potest praestare ne uterque sit. Et primum filium cognosce, cum dicitur: Non potest Filius ab se facere quidquam, nisi quod viderit Patrem facientem (Joan.",
          "candidate_score": 0.65949,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_13",
          "bdc_text": "Quamobrem non non minus loquenti deo per naturam obedire detere , quam loquendi per verbum Recte nos facere , si autorem daturae dei probis iubeamur , discedere ab ordine naturae , acti nos facere , si autorem naturae potius audiamus , quam quemvis eius perturbitorem ac cuius responso meo , cum filius sentiret , patrem nonnihil moveri , ipse , inquam quidem verbum manifestum extare .",
          "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_439",
          "psc_text": "Dei filium esse doceamus: ut natura in eo divinitatis, per quod filius est, absoluta sit. Id enim maxime haeresis, de qua nunc agitur, elaborat, ne Dominus noster 148 Jesus Christus vere Dei filius Deus verus sit. Vere Dei filium unigenitum Deum Dominum nostrum Jesum Christum esse ac doceri, multis modis cognitum est, dum de eo testatur Pater, dum de se ipse profitetur, dum apostoli praedicant, dum religiosi credunt, dum daemones confitentur, dum Judaei negant, dum gentes in passione cognoscunt. Neque enim ex communione nuncupationis est, quod de proprietatis fide dicitur. Et cum omnia, quae Christus Dominus aut egit aut docuit, ultra omnia eorum sint qui filii nuncupantur; et in iis omnibus, quae praecipua sint Christi, hoc vel potissimum doceatur esse, quod Dei filius est: non est in eo filii ex generali familiaritate cognomen. 23. Non adoptivum, sed proprium esse Pater testatur. --Non contamino veritatis fidem, ut hoc verbis meis adstruam.",
          "candidate_score": 0.65918,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 3,
      "cf_id": "cf012",
      "work_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1",
      "max_score": 0.702794,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_11_13",
          "bdc_text": "Itaque adhuc perstant illi in officio , quorum alter , qui regit ecclesiam Zvingenbergae , superioribus scripsit ad me famam esse sparsam de Ludovico nostri principis filio , genero sequi pergensis , simul ac is venerit , remoturum a ministerio , quotquot Brentium sensi , nolint . Et satis facile periculo , illum eius esse animi , quem a me quoque alienatum qui , pro posterioribus propter , praideritis corporis etiam ex me , de argumentis physicis , quae pro conservandis proprietatibus corporis Christi proferuntur , quomodo eiusmodi possurae , ordinem atque legentia , digno eucharistiae negotio miscere et gaudio responderem , naturae ordine atque legem , aeque a deo esse ac expressum verbum . Quamobrem non non minus loquenti deo per naturam obedire detere , quam loquendi per verbum Recte nos facere , si autorem daturae dei probis iubeamur , discedere ab ordine naturae , acti nos facere , si autorem naturae potius audiamus , quam quemvis eius perturbitorem ac cuius responso meo , cum filius sentiret , patrem nonnihil moveri , ipse , inquam quidem verbum manifestum extare .",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3196",
          "psc_text": "legem in membris meis repugnantem legi mentis meae. et alio loco: igitur ego ipse quidem mente seruio legi dei; carne autem legi peccati. talem ergo quandam et dominus noster Iesus sentire se refert dissensionem, ubi ait: spiritus promptus, caro autem infirma: secundum interiorem enim hominem consentiebat legi patris, ut pateretur; secundum exteriorem autem, ut ipSł' testatur, in carne trepidabat. itaque quia renes secreta continent carnis, quae infirmabatur in tempore passionis, eruditum se renibus suis ait, ut intelligeret ipse, licet esset filius, sperare in deum. quod similiter de eo et epistola, quse scribitur ad Hebrseos, sentit. quamquam enim, ait, esset filius dei. didicit ex his, quae passus est, obaudientiam: et perfectus factus est omnibus obaudientibus causa salutisalutis s seternse. sic enim renes erudierunt eum, ut prouideret deum a dextris suis semper, ut non moueatur. scilicet de uoluntate spiritus promptus est, sed caro infirma. et proprie 6 qui a sed cf. p.",
          "candidate_score": 0.702794,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_14_16",
          "bdc_text": "Hic est corpus meum , cui ego , nihil hoc , inquam , contra naturae ordinem ac legem facit , si modo recte intelligatur . Ibi illere , torve me ipsum interit , reverentia , credo et parentis prohibitus , obticuit , unde potui coniicere , si per ipsum steterit , actum iri de omnibus a Brentio distidentibus regione . Interim deus non deseret nos , etiamsi ad tempus adversarios nostros scurrore imbutos et fascinatos eo usque grassari patiatur , ut pios profligentes , moderatior nisi forte gravior princeps noster , qui ut concedat determinationem piorum ministrorum , nisi forte gentius aliquis malius aliud illi insusurret et persuadeat .",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3196",
          "psc_text": "legem in membris meis repugnantem legi mentis meae. et alio loco: igitur ego ipse quidem mente seruio legi dei; carne autem legi peccati. talem ergo quandam et dominus noster Iesus sentire se refert dissensionem, ubi ait: spiritus promptus, caro autem infirma: secundum interiorem enim hominem consentiebat legi patris, ut pateretur; secundum exteriorem autem, ut ipSł' testatur, in carne trepidabat. itaque quia renes secreta continent carnis, quae infirmabatur in tempore passionis, eruditum se renibus suis ait, ut intelligeret ipse, licet esset filius, sperare in deum. quod similiter de eo et epistola, quse scribitur ad Hebrseos, sentit. quamquam enim, ait, esset filius dei. didicit ex his, quae passus est, obaudientiam: et perfectus factus est omnibus obaudientibus causa salutisalutis s seternse. sic enim renes erudierunt eum, ut prouideret deum a dextris suis semper, ut non moueatur. scilicet de uoluntate spiritus promptus est, sed caro infirma. et proprie 6 qui a sed cf. p.",
          "candidate_score": 0.69739,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_16",
          "bdc_text": "Interim deus non deseret nos , etiamsi ad tempus adversarios nostros scurrore imbutos et fascinatos eo usque grassari patiatur , ut pios profligentes , moderatior nisi forte gravior princeps noster , qui ut concedat determinationem piorum ministrorum , nisi forte gentius aliquis malius aliud illi insusurret et persuadeat .",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2142",
          "psc_text": "GRe, om. Pb qae G 24 defetigetur G cf. Georges Jrorif. 197 defatigetur RPE usque GRP usque ad E. § 9 Et idcirco propheta pertinaciam spei suae usque ad finem accipiendae misericordiae demonstrat dicens: ita oculi nostri ad dominum deum nostrum, donec misereatur nobis. non decidit, non absistit. tardet licet ad temptationem fidei misericordiam suam dominus, quia fides constantem debet praestare fiducisefiduciae suae expectationem et desperatio omnis diffidentiae confessio est. sed propheta non incertus est misericordiae dei; nam oculi eius in eum, quoad usque misereatur. intenti sunt, intenti autem adeo, ut intentioni eorum oranloratio) geminata subiecta sit. ait enim posthaec: miserere nobis. domine, miserere nobis. et intentus est et intentus orat: ea scilicet perseuerantia, qua uitioramuitiorum seroiserui in dominantibus sibi uitiis demorantur, ille certissima bonorum seternorumaeternorum spe et perfectae in se misericordieBmisericordiae fiducia perseuerat. § 10 Sequitur uero, ut saepenumero cognouimus, hanc fidelium spem grauis iniquorum obtrectatio et molesta malignorum",
          "candidate_score": 0.694055,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_12",
          "bdc_text": "Et satis facile periculo , illum eius esse animi , quem a me quoque alienatum qui , pro posterioribus propter , praideritis corporis etiam ex me , de argumentis physicis , quae pro conservandis proprietatibus corporis Christi proferuntur , quomodo eiusmodi possurae , ordinem atque legentia , digno eucharistiae negotio miscere et gaudio responderem , naturae ordine atque legem , aeque a deo esse ac expressum verbum .",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3196",
          "psc_text": "legem in membris meis repugnantem legi mentis meae. et alio loco: igitur ego ipse quidem mente seruio legi dei; carne autem legi peccati. talem ergo quandam et dominus noster Iesus sentire se refert dissensionem, ubi ait: spiritus promptus, caro autem infirma: secundum interiorem enim hominem consentiebat legi patris, ut pateretur; secundum exteriorem autem, ut ipSł' testatur, in carne trepidabat. itaque quia renes secreta continent carnis, quae infirmabatur in tempore passionis, eruditum se renibus suis ait, ut intelligeret ipse, licet esset filius, sperare in deum. quod similiter de eo et epistola, quse scribitur ad Hebrseos, sentit. quamquam enim, ait, esset filius dei. didicit ex his, quae passus est, obaudientiam: et perfectus factus est omnibus obaudientibus causa salutisalutis s seternse. sic enim renes erudierunt eum, ut prouideret deum a dextris suis semper, ut non moueatur. scilicet de uoluntate spiritus promptus est, sed caro infirma. et proprie 6 qui a sed cf. p.",
          "candidate_score": 0.686171,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_11_13",
          "bdc_text": "Itaque adhuc perstant illi in officio , quorum alter , qui regit ecclesiam Zvingenbergae , superioribus scripsit ad me famam esse sparsam de Ludovico nostri principis filio , genero sequi pergensis , simul ac is venerit , remoturum a ministerio , quotquot Brentium sensi , nolint . Et satis facile periculo , illum eius esse animi , quem a me quoque alienatum qui , pro posterioribus propter , praideritis corporis etiam ex me , de argumentis physicis , quae pro conservandis proprietatibus corporis Christi proferuntur , quomodo eiusmodi possurae , ordinem atque legentia , digno eucharistiae negotio miscere et gaudio responderem , naturae ordine atque legem , aeque a deo esse ac expressum verbum . Quamobrem non non minus loquenti deo per naturam obedire detere , quam loquendi per verbum Recte nos facere , si autorem daturae dei probis iubeamur , discedere ab ordine naturae , acti nos facere , si autorem naturae potius audiamus , quam quemvis eius perturbitorem ac cuius responso meo , cum filius sentiret , patrem nonnihil moveri , ipse , inquam quidem verbum manifestum extare .",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2394",
          "psc_text": "officia propheta exsequitur, scilicet sacrificiorum et holocaustomatum et neomeniarum et sabbatorum, quae omnia umbra sunt futurorum: sed anima eius sustinuit in uerbum dei. propter legem ipse sustinet, id est, ut dixi, corporaliter officia legis gerit. in uerbum autem dei anima sua sustinet: scilicet filii dei aduentum, qui et uerbum dei et deus uerbum est, spiritali( fide expectat. qualiter autem expectet, demonstrat dicens: sperauit anima mea in domino a custodia matutinausque in noctem. recordemur euangeltcaeeuangelicae conparationis tenorem et meminerimus quosdam operarios uineae omnem suo 1 1 digni consortio filio pater recte adque uolens profeta V digni consortio eui (i in ras.) filii pater recte ad quem uolens propheta R digno consortio suo filio ad quS (ad qu3 in ras. P) pater recte uolens per prophetam PT 2 cradetur V Rl creditur Rj PT quoniam Ve qm R quia PTb aput V 3 quia in patre (patrem P) RPT om. V 5",
          "candidate_score": 0.684376,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_10_12",
          "bdc_text": "Huiusmodi ergo terriculamentis periculi et attoniti boni illi viri , consolatione d. Hyperii et mea quoque nonnihil sunt , recreati , ut colligerent animum et constantes in veritate permanerent . Itaque adhuc perstant illi in officio , quorum alter , qui regit ecclesiam Zvingenbergae , superioribus scripsit ad me famam esse sparsam de Ludovico nostri principis filio , genero sequi pergensis , simul ac is venerit , remoturum a ministerio , quotquot Brentium sensi , nolint . Et satis facile periculo , illum eius esse animi , quem a me quoque alienatum qui , pro posterioribus propter , praideritis corporis etiam ex me , de argumentis physicis , quae pro conservandis proprietatibus corporis Christi proferuntur , quomodo eiusmodi possurae , ordinem atque legentia , digno eucharistiae negotio miscere et gaudio responderem , naturae ordine atque legem , aeque a deo esse ac expressum verbum .",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3196",
          "psc_text": "legem in membris meis repugnantem legi mentis meae. et alio loco: igitur ego ipse quidem mente seruio legi dei; carne autem legi peccati. talem ergo quandam et dominus noster Iesus sentire se refert dissensionem, ubi ait: spiritus promptus, caro autem infirma: secundum interiorem enim hominem consentiebat legi patris, ut pateretur; secundum exteriorem autem, ut ipSł' testatur, in carne trepidabat. itaque quia renes secreta continent carnis, quae infirmabatur in tempore passionis, eruditum se renibus suis ait, ut intelligeret ipse, licet esset filius, sperare in deum. quod similiter de eo et epistola, quse scribitur ad Hebrseos, sentit. quamquam enim, ait, esset filius dei. didicit ex his, quae passus est, obaudientiam: et perfectus factus est omnibus obaudientibus causa salutisalutis s seternse. sic enim renes erudierunt eum, ut prouideret deum a dextris suis semper, ut non moueatur. scilicet de uoluntate spiritus promptus est, sed caro infirma. et proprie 6 qui a sed cf. p.",
          "candidate_score": 0.684268,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_15_17",
          "bdc_text": "Ibi illere , torve me ipsum interit , reverentia , credo et parentis prohibitus , obticuit , unde potui coniicere , si per ipsum steterit , actum iri de omnibus a Brentio distidentibus regione . Interim deus non deseret nos , etiamsi ad tempus adversarios nostros scurrore imbutos et fascinatos eo usque grassari patiatur , ut pios profligentes , moderatior nisi forte gravior princeps noster , qui ut concedat determinationem piorum ministrorum , nisi forte gentius aliquis malius aliud illi insusurret et persuadeat . Tua vero humani pericula asperpi , ut tam exteri , qui poteram , seniorem , ne sinatur gubernationem suam hac macula aspergi , ut tam exteri quam posteri querantur , parum constanter ipsum facere , qui passit , sit ministros non contentiosos aut sedidiosos , sed pro conscientia sua docentes loco pelli .",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_835",
          "psc_text": "nosque ab his, quae timemuseripiat. ait enim: a timore inimici eripe animam meam. deus enim non tum tantum orandus est, cum quae timentur ingruerint — et timenda sunt ea, quae, cum coeperint adesse, dominantur —, sed semper atque indefessis precibus orandus est, ut nos a timore eorum, quorum dominatum timemus, eripiat. scriptum enim in prouerbiis est: cum uocarem, non exaudistis; et cum extenderem uerba, non intendistis; sed inania fecistis consilia mea et consiliis meis non intendistis. et ego perditionem uestram inridebo. erit ergo, cum inuocabitis me, et ego non exaudiam. propheta ergo, licet prior tempore, non tamen eorum, qusequae postea dicerentur, ignarus est, sed inpendentibus semper tribulationibus anxius et ad omnem timorem inimici soliicitussollicitus deum orat ob ea, quae timet, et, ut secum in tribulatione sit, ut exaudiat, deprecatur. neque enim dei misericordiam metus noster, sed fides promeretur; et longae praeparationis documento opus est, ut mereamur audiri. meminit ergo propheta",
          "candidate_score": 0.683819,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_15_17",
          "bdc_text": "Ibi illere , torve me ipsum interit , reverentia , credo et parentis prohibitus , obticuit , unde potui coniicere , si per ipsum steterit , actum iri de omnibus a Brentio distidentibus regione . Interim deus non deseret nos , etiamsi ad tempus adversarios nostros scurrore imbutos et fascinatos eo usque grassari patiatur , ut pios profligentes , moderatior nisi forte gravior princeps noster , qui ut concedat determinationem piorum ministrorum , nisi forte gentius aliquis malius aliud illi insusurret et persuadeat . Tua vero humani pericula asperpi , ut tam exteri , qui poteram , seniorem , ne sinatur gubernationem suam hac macula aspergi , ut tam exteri quam posteri querantur , parum constanter ipsum facere , qui passit , sit ministros non contentiosos aut sedidiosos , sed pro conscientia sua docentes loco pelli .",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1722",
          "psc_text": "inpetus in hanc nos uiam cogit. sed qui super seniores et docentes intellegit, per intellegentise doctrinam se prohibuit et exeuntem procurrentemque reuocauit. resistendum ergo est et obnitendum, ut nosmetipsos ab omni uia mala primum arceamus, tum deinde, si qui nos instinctus eo cceperitcoeperit ferre, retrahamus: et prius nostramet ipsi potestate sumus inhibendi, ut deinceps castodiamuscustodiamus dei uerbum. antea autem propria inhibitione opus est, ut possit dei uerbi esse custodia. neque enim quisquam uerbum ante custodiet, et tum prohibere se poterit. prohibitio enim ea demum est, ut id, quod fiebat, fieri arceatur; custodia uero tum firma est, cum se quis a malis inhibens bona obseruet sine intermissione custodisecustodiae. § 9 Qualis autem custodia uerbi dei esse debeat, sequens uersus docet. sequitur enim: a iudiciis tuis non declinaui: quia tu legem posuisti mihi. haec est igitur uera custodia, nullam in partem a dei se iudiciis deflectere neque leui saltim declinare decessu, sed",
          "candidate_score": 0.681443,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_16",
          "bdc_text": "Interim deus non deseret nos , etiamsi ad tempus adversarios nostros scurrore imbutos et fascinatos eo usque grassari patiatur , ut pios profligentes , moderatior nisi forte gravior princeps noster , qui ut concedat determinationem piorum ministrorum , nisi forte gentius aliquis malius aliud illi insusurret et persuadeat .",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2949",
          "psc_text": "esse inimicos propheta demonstrat, sed eos, qui etiam animam persecuntur: non quod cum corpore possit occidi, sed quod ita diabolicis infestationibus fatigetur et subiectorum sibi uitiorum incentiuis agatur, ut a domino mereatur occidi. uerum ut etiam inimici sui pereant, quamquam ad id potissimum et nomen et misericordia dei est, tamen cum etiam ea causa est, quod seruus dei est, cuius animam persequantorpersequantur. et liberalitas admiscetur et meritum atque ad domini misericordiam serui quoque et fides et nomen adiungitur: ut misericordia dei, quamquam omnibus prompta sit, his tamen, qui serui eius sunt, intellegatur adsistere per eum et in eo, qui ait: ego sum uobiscum omnibus diebus usque in 28 Matth. XXYin, 20. 2 postulet GR ex postulat corr. p 6 aecum G equum R 7 sint Gp sunt R a 8 indescreti G cum que a tribulatione GR q & eil a tribalatione p(A.} a 9 eadem GR & eadem peA)",
          "candidate_score": 0.677402,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_10_12",
          "bdc_text": "Huiusmodi ergo terriculamentis periculi et attoniti boni illi viri , consolatione d. Hyperii et mea quoque nonnihil sunt , recreati , ut colligerent animum et constantes in veritate permanerent . Itaque adhuc perstant illi in officio , quorum alter , qui regit ecclesiam Zvingenbergae , superioribus scripsit ad me famam esse sparsam de Ludovico nostri principis filio , genero sequi pergensis , simul ac is venerit , remoturum a ministerio , quotquot Brentium sensi , nolint . Et satis facile periculo , illum eius esse animi , quem a me quoque alienatum qui , pro posterioribus propter , praideritis corporis etiam ex me , de argumentis physicis , quae pro conservandis proprietatibus corporis Christi proferuntur , quomodo eiusmodi possurae , ordinem atque legentia , digno eucharistiae negotio miscere et gaudio responderem , naturae ordine atque legem , aeque a deo esse ac expressum verbum .",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2394",
          "psc_text": "officia propheta exsequitur, scilicet sacrificiorum et holocaustomatum et neomeniarum et sabbatorum, quae omnia umbra sunt futurorum: sed anima eius sustinuit in uerbum dei. propter legem ipse sustinet, id est, ut dixi, corporaliter officia legis gerit. in uerbum autem dei anima sua sustinet: scilicet filii dei aduentum, qui et uerbum dei et deus uerbum est, spiritali( fide expectat. qualiter autem expectet, demonstrat dicens: sperauit anima mea in domino a custodia matutinausque in noctem. recordemur euangeltcaeeuangelicae conparationis tenorem et meminerimus quosdam operarios uineae omnem suo 1 1 digni consortio filio pater recte adque uolens profeta V digni consortio eui (i in ras.) filii pater recte ad quem uolens propheta R digno consortio suo filio ad quS (ad qu3 in ras. P) pater recte uolens per prophetam PT 2 cradetur V Rl creditur Rj PT quoniam Ve qm R quia PTb aput V 3 quia in patre (patrem P) RPT om. V 5",
          "candidate_score": 0.677118,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_13_15",
          "bdc_text": "Quamobrem non non minus loquenti deo per naturam obedire detere , quam loquendi per verbum Recte nos facere , si autorem daturae dei probis iubeamur , discedere ab ordine naturae , acti nos facere , si autorem naturae potius audiamus , quam quemvis eius perturbitorem ac cuius responso meo , cum filius sentiret , patrem nonnihil moveri , ipse , inquam quidem verbum manifestum extare . Hic est corpus meum , cui ego , nihil hoc , inquam , contra naturae ordinem ac legem facit , si modo recte intelligatur . Ibi illere , torve me ipsum interit , reverentia , credo et parentis prohibitus , obticuit , unde potui coniicere , si per ipsum steterit , actum iri de omnibus a Brentio distidentibus regione .",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_503",
          "psc_text": "solus patrem uidet, qui solus patrem scit, qui solus potest orare pernoctans — secundum euangelium enim dominus pernoctauit orans —, qui per speculum uerborum formam ipsam occultissimi sacramenti sub communibus uerbis, dum oraremus, ostendit. et qui orationem suam poposcit audiri, ut peculiare hocfiducise suae doceret esse, subiecit: inaurire uerba oris mei. et quisquam hoc humanae fiducitefiduciae esse existimabit, ut uerba oris sui uelit audiri? an illa, quibus motus animi nostri et inpetus pronuntiamus, tum cum de ira exardescimus, tum eumcum de odio obtrectamus, tum cum de dolore querimur, tum eumcum de adulatione blandimur, tum cum aut pro spe lucri aut de ueritatis pudore mentimur, aut de contumeliae offensione maledicimus ? et quis usquam uifce ita emendatae et patientis ad omnia fuit, ut his humanae demutationis uitiis non esset obnoiiusobnoxius? solus hoc potuit cum fiducia uelle, qui peccatum non fecit. in cuius ore dolus non fuit, qui flagellis dorsum prabuitpraebuit, maxillas",
          "candidate_score": 0.675741,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_14_16",
          "bdc_text": "Hic est corpus meum , cui ego , nihil hoc , inquam , contra naturae ordinem ac legem facit , si modo recte intelligatur . Ibi illere , torve me ipsum interit , reverentia , credo et parentis prohibitus , obticuit , unde potui coniicere , si per ipsum steterit , actum iri de omnibus a Brentio distidentibus regione . Interim deus non deseret nos , etiamsi ad tempus adversarios nostros scurrore imbutos et fascinatos eo usque grassari patiatur , ut pios profligentes , moderatior nisi forte gravior princeps noster , qui ut concedat determinationem piorum ministrorum , nisi forte gentius aliquis malius aliud illi insusurret et persuadeat .",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3195",
          "psc_text": "hoc iucundatum est cor meum, et exultauit lingua mea, insuper et caro mea habitabit in spe: quia non derelinques animam meam in infernum neque dabis sanctum tuum uidere corruptionem. et textus quidem hic et ordo manifestus est; sed quod renes nominauit, et quasi in nocte, ait, erudierunt me, ne obscuriora uideantur, interrogemus. deus scrutator dicitur renum et cordis, in quibus quasi duobus locis hominis secreta teneantur. sed in corde quidem secretum animae, in renibus uero secretum carnis est: quas subinde inter se diuersitates interioris et eIteriorisexterioris hominis etiam apostolus docet, cum ait: consentio legi secundum interiorem hominem; sed uideo aliam legem in membris meis repugnantem legi mentis meae. et alio loco: igitur ego ipse quidem mente seruio legi dei; carne autem legi peccati. talem ergo quandam et dominus noster Iesus sentire se refert dissensionem, ubi ait: spiritus promptus, caro autem infirma: secundum interiorem enim hominem consentiebat legi patris, ut pateretur;",
          "candidate_score": 0.674136,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_12",
          "bdc_text": "Et satis facile periculo , illum eius esse animi , quem a me quoque alienatum qui , pro posterioribus propter , praideritis corporis etiam ex me , de argumentis physicis , quae pro conservandis proprietatibus corporis Christi proferuntur , quomodo eiusmodi possurae , ordinem atque legentia , digno eucharistiae negotio miscere et gaudio responderem , naturae ordine atque legem , aeque a deo esse ac expressum verbum .",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_845",
          "psc_text": "uero praedicabit animae cum corpore occasum, audiet animam non esaeesse terrenam, sed ex adflatu dei ortam elementis corporis admisceri; mortem autem non interitum esse, sed discessionem ems a corpore. qui autem resurrectionem carnis abnegabit, sciet non difficilem eius instaurationem futuram ei, cui incboatioinchoatio prima sit facilis. porro qui curam humanae conuersationis deo aaferetauferet, cognoscet aeterni regni deum iudicem; neque hominem ideireo tantum conditum, ut esset — quid enim esse hominem deo utile fuit? — sed ut in cognitionem dei editus profectum sibi ex opificis sui cognitione speraret. § 10 Iam si fidem hsereticushaereticus destruet, dei filium semper fuisse cognoscet, nullo a patre internallointeruallo temporis separatum; ipsum esse uerbum, uirtutem, sapientiam dei; hunc mundi opificem fuisse, hunc et hominis conditorem; hunc prima mundi crimina dihmio abluisse, hunc Moysi legem dedisse, hunc in propbetisprophetis fuisse et per eos ingentia illa corporationis et passionis suae sacramenta cecinisse; hunc in corpore resurgentem caducae carni",
          "candidate_score": 0.673012,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_16_18",
          "bdc_text": "Interim deus non deseret nos , etiamsi ad tempus adversarios nostros scurrore imbutos et fascinatos eo usque grassari patiatur , ut pios profligentes , moderatior nisi forte gravior princeps noster , qui ut concedat determinationem piorum ministrorum , nisi forte gentius aliquis malius aliud illi insusurret et persuadeat . Tua vero humani pericula asperpi , ut tam exteri , qui poteram , seniorem , ne sinatur gubernationem suam hac macula aspergi , ut tam exteri quam posteri querantur , parum constanter ipsum facere , qui passit , sit ministros non contentiosos aut sedidiosos , sed pro conscientia sua docentes loco pelli . Hoc ego non meo tantum nomine , verum multo magis aliorum fratrum , pro quibus magis , quam de me ipso sum solicitus gratia scribi , et ad extremum iuxta Stanislium , Pharnovium et me tibi commendo .",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2599",
          "psc_text": "est: hsec enim tribus in ministerium electa est. reliquus autem populus, cui non sacerdotii neque ministerii, sed timoris officium est, in his, qui timent dominum. nuncupatur. docet autem nos apostolus, prae omnes hos esse Israhel, cum ait: et quotquot regulae huic obsecundabunt, pax super eos et misericordia, et super Israhel. sacerdotes et ministros officii sui regula in eo, quod agunt, continet; sed praestat longe uoluntate magis aliquid agere quam lege. et optimum est per ministerii ordinem non solum satisfacere miniaterioministerio, sed per doctrinsedoctrinae soientiamscientiam et fidei calorem ad cognitionem dei contemplationemque. contendere. eum ergo, qui deum intellegens et uidens esset, quod est proprium Israhel, in primo benedicentium ordine conlocanitconlocauit, qui officium. in quo esset, atque honorem sacerdotis hac ipsa cogniti per fidem et contemplati dei nirtuteuirtute praecelleret: quia, cum plures sint Aaron, id est sacerdotes, pauci tamen Israhel, id est qui cognitione mentis deum contemplatari sint, reperientur. hi ergo primum",
          "candidate_score": 0.672992,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_16",
          "bdc_text": "Interim deus non deseret nos , etiamsi ad tempus adversarios nostros scurrore imbutos et fascinatos eo usque grassari patiatur , ut pios profligentes , moderatior nisi forte gravior princeps noster , qui ut concedat determinationem piorum ministrorum , nisi forte gentius aliquis malius aliud illi insusurret et persuadeat .",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2173",
          "psc_text": "sunt dentes mali et tenaces. per haec enim in nos captos laniatosque dominauturdominantur. dum uitiorum suorum aut ministros aut consortes esse nos faciunt: quibus non carnes nostrae, sed anima, nisi deus in nobis esset. ab his manderetur. 1 conexam GR et connexam Pb 8 esse et P esae R post terris «V litt eras. R 4 laudem G per quod GR om. P 5 intellegimus GP intelle- gemns R 7 haec GR cf. Acad. p. 28 sunt om. G 8 absorbore G in iram R (cf. Quintil. VI, 2, 27) in ira P 10 maxime GRP maxime t tempestates Pa 12 in iordane confessionis P 13 pertransiit GR trausiit P 16 tempestates temporarie == (e in ras.) P 18 transit Re transiit P 20 ad transeundi facultatem om. P exaustus R exustus P 22 capturam R capden tionem Pe 24 adpraehen. duntq (nt ex m) R, om. P 26 in",
          "candidate_score": 0.672813,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_16",
          "bdc_text": "Interim deus non deseret nos , etiamsi ad tempus adversarios nostros scurrore imbutos et fascinatos eo usque grassari patiatur , ut pios profligentes , moderatior nisi forte gravior princeps noster , qui ut concedat determinationem piorum ministrorum , nisi forte gentius aliquis malius aliud illi insusurret et persuadeat .",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2143",
          "psc_text": "miserere nobis. domine, miserere nobis. et intentus est et intentus orat: ea scilicet perseuerantia, qua uitioramuitiorum seroiserui in dominantibus sibi uitiis demorantur, ille certissima bonorum seternorumaeternorum spe et perfectae in se misericordieBmisericordiae fiducia perseuerat. § 10 Sequitur uero, ut saepenumero cognouimus, hanc fidelium spem grauis iniquorum obtrectatio et molesta malignorum insectatio. iustitiam enim a nobis praedicari inicus odit; pudicitiam si laudamus, inpudicus offenditur; exsecratur in nobis ebrietas ieiunia. at uero cum ad liberalitateinliberalitatem cohortamarcohortamur. insipientiam nostram auarus accusat. cum Christum deum praedicamus cruciatum, religionem Iudaeus et omnis ex gentibus persecutor exprobrat. cum iudicium dei expectamus, offenduntur saeculi reges et deum arbitrum uitae ab unoquoque acteactae recusant. cum resurrectionem adnuntiamus, mortua cum uitiis suis infidelium corpora contradicunt. fidem quoque nostram a lege et prophetis et euangeliis et apostolis susceptam omnes haereticorum falsitates coarguunt. caedimur, maledicimur, fugamur, necamur ferro, flammis, profundo; desaeuitur in nostram u 3 misereatr G 4 decidit GR desinit",
          "candidate_score": 0.663463,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_17",
          "bdc_text": "Tua vero humani pericula asperpi , ut tam exteri , qui poteram , seniorem , ne sinatur gubernationem suam hac macula aspergi , ut tam exteri quam posteri querantur , parum constanter ipsum facere , qui passit , sit ministros non contentiosos aut sedidiosos , sed pro conscientia sua docentes loco pelli .",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1719",
          "psc_text": "esse constituit. super docentes se ergo intellegit. § 6 Et quia interdum ex naturse diuersitate soleat accidere, ut discipulus prudentior sit magistro, tamen hoc ipsum diligentiae susesuae et studii esse demonstrat. ait enim: super seniores intellexi: quia mandata tua exquisiui. etsuperdocentes intellegit et super seniores intellegit, doctrinae atque intellegentiseintellegentiae suae officium cum ipsa temporis antiquitate demonstrans, id est populi ante se anterioris significans aetatomaetatem. in quo utrumque conuenit, ut et antiquior sit et se putet esse doctorem. sed super eum ille intellegit, qui et docetur et iunior est; intellegit uero, quia mandata dei exquisierit, quae doctor, dum se docere credit, ignorat. § 7 Consequens autem est, ut, qui super seniores et doctores intellegit, fructum intellegentiseintellegentiae susesuae reddat, scilicet, ut ea, quae cognita et perfecta habere ccepitcoepit, exerceat. et uideamus, an hoc ipsum in consequentibus sit. ait enim: ab omni uia mala prohibui pedes meos, ut custodiam uerbum tuum. perfecta haec",
          "candidate_score": 0.659961,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_6_8",
          "bdc_text": "Sed quid est nunc , quod maxime scribam ? imisimus nuper summum virum communem amicum nostrum d. Hyperium , ne nullum malum veniret solum . Post Martyris et Musculi obitum ereptus est , nobis Hyperius magno nostro dolore atque damno , quem virum superintendentes nostri coacti sunt revereri , quo minus dissentientes a se in causa eucharistiae rexarent , id quod superiori aestate tentarunt quidem , nondum tamen perfecerunt .",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2412",
          "psc_text": "ante inmensum supr. scr. P in sctm saeculfl acti P. 42* sperandum est: per spem praesentis saeculi spem futuri sfficali consequentes in domino nostro Iesu Christo, qui est benedictus in saecula sa'culorum. amen. PSALMUS CXXXI. Memento, domine, Dauid et omnis mansuetudinis eius. sicut iurauit domino, uotum uouit deolacob. § 1 Omnes quidem anteriores psalmi graduum in profectum nos spei celsioris extollunt et per doctrinam fidei, spei, confessionis, humilitatis, orationis in sublime gradibus suis pronehunt. sed hic praecipue psalmus nos ad cognitionem filii dei edocet et sacramento adsumptseadsumptae ab eo carnis instituit. coepit enim ita: memento, domine, Dauid et omnis mansnetudinismansuetudinis eius. audent Iudaei aduentum domini nostri, quoinquo corpore salutem humano generi reddidit, abnegantes hunc psalmum ad Dauid referre, ut in passione domini impii, ita et in prophetiseprophetiae scientia inperiti; legentes et non intellegentes, habentes et nescientes, uenerantes et non obcedientesoboedientes. qua enim religionis simulatione prophetarum libros uenerentorueherentur, multis cognitum est.",
          "candidate_score": 0.638695,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_21",
          "bdc_text": "T addictissimus Iohannes Pincier , veteranus H. Tigurinae ecclesiae an et m. Heynricho Bullingero , praeceptori suo sancte colendo .",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1352",
          "psc_text": "est ex his corporis sui uitiis ad innocentiae studium transferri, quia sera licet emendatio utilis sit obliuione uitiorum. sed placiturum deo uirum propheta conformans non expectat post longam ac diuturnam criminum consuetudinem doctrina dei et praeceptis timoris institui, sed rudes a peccatis annos et aetatem adhuc criminum nesciam uult non modo studiis aliquando innocentiseinnocentiae, sed etiam ipsa adulescentiseadulescentiae consuetudine inbui. difficile est enim ab usitatis desinere, difficile est a familiaribus abstrahi, magnum in se consuetudo habet uinculum: et idcirco optimus ille erit cultor, quem non modo delictorum remissio sine crimine constituerit, sed ipsa illa praestiterit uitiorum ignoratio innocentem. § 2 Nouit Hieremias propheta aetatis huius beatitudinem dicens: bonum, inquit, est iuueni uiro, cum aufert iugum graue in iuuentute sua: sedebisedebit t singulariter et tacebit. non expectat frigescentes senectute annos nec emortuam iam per aetatem uitiorum consuetudinem. uult longi praelii militem; uult eum Christi seruum, quem ne ipsa quidem praeteritorum criminum",
          "candidate_score": 0.638381,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_15",
          "bdc_text": "Ibi illere , torve me ipsum interit , reverentia , credo et parentis prohibitus , obticuit , unde potui coniicere , si per ipsum steterit , actum iri de omnibus a Brentio distidentibus regione .",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1787",
          "psc_text": "coniuentiam deflectendae uolantatisuoluntatis inrepat. hoc igitur in tempore odisse nos patrem, matrem, uxorem, filios, fratres, sorores et ipsam quoque animam dominus praecepit. nam hunc eundem sermonem ita clausit, post odium uniuersorum dicens: et si quis non portat crucem suam et uenit post me, non 24 Luo. XIV, 27. 2 ipse ex se ipse m. 2 V 4 et sorores om. VR 5 praeceptum ex praecepto corr. m. 2 V 6 religionis ex religionis religionis m. 2 V 7 nihil ex nil m. 2 V 9 pater ex parte corr. m. 2 V aui mater R 10 eos add. m. 2 V cum animam — odisse om. V 12 inffeulati C resistere R 14 praecentur VR et inpie pietatis ex et inpie tinpieatia V et impiae — = (eras. 2 litt.) pietatis R inutantur V anus pater et mater V 15 miserabiles ex miserabilis m. 2 R mirabiles C in om.",
          "candidate_score": 0.636835,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_15",
          "bdc_text": "Ibi illere , torve me ipsum interit , reverentia , credo et parentis prohibitus , obticuit , unde potui coniicere , si per ipsum steterit , actum iri de omnibus a Brentio distidentibus regione .",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1722",
          "psc_text": "inpetus in hanc nos uiam cogit. sed qui super seniores et docentes intellegit, per intellegentise doctrinam se prohibuit et exeuntem procurrentemque reuocauit. resistendum ergo est et obnitendum, ut nosmetipsos ab omni uia mala primum arceamus, tum deinde, si qui nos instinctus eo cceperitcoeperit ferre, retrahamus: et prius nostramet ipsi potestate sumus inhibendi, ut deinceps castodiamuscustodiamus dei uerbum. antea autem propria inhibitione opus est, ut possit dei uerbi esse custodia. neque enim quisquam uerbum ante custodiet, et tum prohibere se poterit. prohibitio enim ea demum est, ut id, quod fiebat, fieri arceatur; custodia uero tum firma est, cum se quis a malis inhibens bona obseruet sine intermissione custodisecustodiae. § 9 Qualis autem custodia uerbi dei esse debeat, sequens uersus docet. sequitur enim: a iudiciis tuis non declinaui: quia tu legem posuisti mihi. haec est igitur uera custodia, nullam in partem a dei se iudiciis deflectere neque leui saltim declinare decessu, sed",
          "candidate_score": 0.632637,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_17",
          "bdc_text": "Tua vero humani pericula asperpi , ut tam exteri , qui poteram , seniorem , ne sinatur gubernationem suam hac macula aspergi , ut tam exteri quam posteri querantur , parum constanter ipsum facere , qui passit , sit ministros non contentiosos aut sedidiosos , sed pro conscientia sua docentes loco pelli .",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2599",
          "psc_text": "est: hsec enim tribus in ministerium electa est. reliquus autem populus, cui non sacerdotii neque ministerii, sed timoris officium est, in his, qui timent dominum. nuncupatur. docet autem nos apostolus, prae omnes hos esse Israhel, cum ait: et quotquot regulae huic obsecundabunt, pax super eos et misericordia, et super Israhel. sacerdotes et ministros officii sui regula in eo, quod agunt, continet; sed praestat longe uoluntate magis aliquid agere quam lege. et optimum est per ministerii ordinem non solum satisfacere miniaterioministerio, sed per doctrinsedoctrinae soientiamscientiam et fidei calorem ad cognitionem dei contemplationemque. contendere. eum ergo, qui deum intellegens et uidens esset, quod est proprium Israhel, in primo benedicentium ordine conlocanitconlocauit, qui officium. in quo esset, atque honorem sacerdotis hac ipsa cogniti per fidem et contemplati dei nirtuteuirtute praecelleret: quia, cum plures sint Aaron, id est sacerdotes, pauci tamen Israhel, id est qui cognitione mentis deum contemplatari sint, reperientur. hi ergo primum",
          "candidate_score": 0.632009,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_17",
          "bdc_text": "Tua vero humani pericula asperpi , ut tam exteri , qui poteram , seniorem , ne sinatur gubernationem suam hac macula aspergi , ut tam exteri quam posteri querantur , parum constanter ipsum facere , qui passit , sit ministros non contentiosos aut sedidiosos , sed pro conscientia sua docentes loco pelli .",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1718",
          "psc_text": "et ex profeta est m. 2 V 28 docentes te Cpb super uersus r 24 se om. Cp id est om. V 27 seculorum habere C oaelorum habere V caelorum se habere E 99 ihm xpi V.. intellegit, qui unigenitum dei filium in carne uenturum, testimonia. eius meditans, semper expectet. o felix discipuli intellegentia! o doctorum miserabilis inperitia! docentes nesciunt, et intellegunt qui docentur. caret autem propheta uitio iactantire: intellegentiae enim prsestantiampraestantiam unde adeptus esset, ostendit. nam superius ait, quod super inimicos suos prudentior a deo in mandatis eius esset effectus. intellegentia enim omnis ex eo est, qui prudentiorem eum esse constituit. super docentes se ergo intellegit. § 6 Et quia interdum ex naturse diuersitate soleat accidere, ut discipulus prudentior sit magistro, tamen hoc ipsum diligentiae susesuae et studii esse demonstrat. ait enim: super seniores intellexi: quia mandata tua exquisiui. etsuperdocentes intellegit et super seniores intellegit, doctrinae atque intellegentiseintellegentiae suae",
          "candidate_score": 0.630868,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_21",
          "bdc_text": "T addictissimus Iohannes Pincier , veteranus H. Tigurinae ecclesiae an et m. Heynricho Bullingero , praeceptori suo sancte colendo .",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_896",
          "psc_text": "spiritus enim sancti muneribus inundamur, et in nos ex illo uitae fonte fluuius dei aqua repletus infunditur. habemus etiam et cibum paratum. et quis hic cibus est? ille scilicet, in quo ad dei consortium praeparamur per communionem sancti corporis in communione deinceps sancti corporis conlocandi. id enim praesens psalmus significat dicens: parasti cibum illorum, quoniam ita est praeparatio tua: quia cibo illo quamuis in praesens saluamur, tamen in posterum praeparamur. § 15 Seruat autem consuetudinem suam propheta, ut tempora. de quibus loquitur, distinguat. superior namque sermo tamquam de praeterito fuit; qusequae autem adhuc gerenda erant. gerendorum fide et scientia tamquam iam gesta memorauit. at autem ea omnia futuri temporis doceret esse, ait: riuos 8 Ps. XLV, 5. 10 Ioh. IV, 13 sq. 12 Ioh. VII, 88 sq. h I aarimus corr. m. 1 P aurimus R 3 aebrietas P 9 in euuangeliis R (in euangelio V) 10 ex (x in",
          "candidate_score": 0.626447,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_5_7",
          "bdc_text": "qui vobis literas meas redderet . Sed quid est nunc , quod maxime scribam ? imisimus nuper summum virum communem amicum nostrum d. Hyperium , ne nullum malum veniret solum .",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_853",
          "psc_text": "saecula saeculorum. amen. PSALMUS LXIV. In finem psalmus Dauid. Tedecet hymnum, deus, in Sion et tibi reddetur uotum in Hierusalem et reliqua. § 1 Oportune superiorem psalmum hic, qui subiacet, consecutus est. est autem et ipse in finem et congregationem gentium, quae dominum laudaturae sunt, nuntiat; et ipse huius interpretationis nostrae fidem reddet. § 2 In exordio autem eius secundum consuetudinem suam propheta orationem omnem ad deum erigit.. omnis enim nobis res atque sermo cum confessione dei ineundus est. sed sciens propheta, plures pro diuersitate studiorum in superuacuis demorari, specialem et proprium dei a nobis honorem requirit 2 ante intellexerunt eras. non R 6 se in errore sitos P ee in errore ristos R in se errores istos e 10 remissorem (ex remissorum R) RP remissionem a (V) 11 peremptore (in. uersu exeunt. e euan.) R bellatorem P Explioit psal LXIII incp pffalmus (sic) LXIIII R, in P deest subscriptio,",
          "candidate_score": 0.61102,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_7",
          "bdc_text": "imisimus nuper summum virum communem amicum nostrum d. Hyperium , ne nullum malum veniret solum .",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_324",
          "psc_text": "uitia depellit et commune illud superbisesuperbiae malum tollit. quid enim tam inane, tam miserum quam homo homini superbiens, quam de se aliquid confidens? nonne uidemus plures, per opum insolentiam cum exprobrassent inopibus egestatem, amissis omnibus egere, et aliorum miseriam fastidientes rursum eguisse miserantum? 8 Colose. IV, 6. 1 lioguae ex lingua R 2 operationem V 8 nequitias ex nequitas m. 1 V difficile iter est rb 4 plerumque ex plerumquae m. 2 V 6 utilia (om. est) V percaesuro b 6 testimonium ex estimonium m. 2 V frustamur R 8 doctrinam V conditurm corr. m. 1 V 11 incommodo (om. in) V 13 ingraediatur V 15 fuerat b 16 inferens ex afferens (ut uidetur) corr. m. 1 R adhuc cx allhuo R 17 perimendum svp. lin. a m. 2 V 18 idem quod V per superiora ex per superiorem m. 2 V per euperiorem R confirmat profeta subieoit dicens V",
          "candidate_score": 0.58153,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 4,
      "cf_id": "cf051",
      "work_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum",
      "max_score": 0.69594,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_9_11",
          "bdc_text": "Volati erant tum temporis duo ministri ex comitatu Parmistasensi ad synodum Marpurgensem , ubi rationem cogebantur reddere sunt de eucharistia sententiae , a qua cum Ioannes Pistorius et alii , qui intererant synodio , fastidie suo nequirent illos deducere , ad minas conversi sunt , dicentes fore , ut princeps noster , qui tandem negentem sententiae Vitembergensi , ut scriberem apud nos in sua ditione toleraturus esset , nolentem sententiae Vittenbergensi subscribere . Huiusmodi ergo terriculamentis periculi et attoniti boni illi viri , consolatione d. Hyperii et mea quoque nonnihil sunt , recreati , ut colligerent animum et constantes in veritate permanerent . Itaque adhuc perstant illi in officio , quorum alter , qui regit ecclesiam Zvingenbergae , superioribus scripsit ad me famam esse sparsam de Ludovico nostri principis filio , genero sequi pergensis , simul ac is venerit , remoturum a ministerio , quotquot Brentium sensi , nolint .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_104",
          "psc_text": "Ab illo enim catholicorum schismate Priscillianistae occasionem arripuere magis atque magis suam sectam propagandi, cum caesorum cadaveribus sacros martyrum honores vindicarent, impiamque eam consuetudinem inter se ipsos et in Ecclesias inducentes, ut horum nomina inter aliorum martyrum memorias divinis in persolvendis officiis recitarent. In ejusmodi quippe amentiam cecidit Symphosius, a multis deceptus et circumventus, quemadmodum illius definitivae sententiae exemplaria patefaciunt. Ex Priscilliani autem dogmatibus duo dumtaxat profitebatur Symphosius: alterum innascibilem esse Deum, alterum vero duo rerum aspectabilium principia reperiri. Nullis tamen libris apocryphis, aut novis scientiis, quas Priscillianus composuerat Symphosius umquam usus est, quamvis Dictinius epistolis aliquantis pene lapsus, quas omnes suas professione 233 condemnans, correctionem petens, in Toletano illo concilio veniam postulavit. Haec itaque omnia tantam apud nos vim habent, ut nulla prorsus ratione in Quesnelli sententiam adducamur, ut videlicet arbitremur Symphosium anno 381 in Caesaraugustana illa synodo diffamatum, et veluti Priscillianistam se ab illorum Patrum judicio subduxisse. Vix",
          "candidate_score": 0.69594,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_7_9",
          "bdc_text": "imisimus nuper summum virum communem amicum nostrum d. Hyperium , ne nullum malum veniret solum . Post Martyris et Musculi obitum ereptus est , nobis Hyperius magno nostro dolore atque damno , quem virum superintendentes nostri coacti sunt revereri , quo minus dissentientes a se in causa eucharistiae rexarent , id quod superiori aestate tentarunt quidem , nondum tamen perfecerunt . Volati erant tum temporis duo ministri ex comitatu Parmistasensi ad synodum Marpurgensem , ubi rationem cogebantur reddere sunt de eucharistia sententiae , a qua cum Ioannes Pistorius et alii , qui intererant synodio , fastidie suo nequirent illos deducere , ad minas conversi sunt , dicentes fore , ut princeps noster , qui tandem negentem sententiae Vitembergensi , ut scriberem apud nos in sua ditione toleraturus esset , nolentem sententiae Vittenbergensi subscribere .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_104",
          "psc_text": "Ab illo enim catholicorum schismate Priscillianistae occasionem arripuere magis atque magis suam sectam propagandi, cum caesorum cadaveribus sacros martyrum honores vindicarent, impiamque eam consuetudinem inter se ipsos et in Ecclesias inducentes, ut horum nomina inter aliorum martyrum memorias divinis in persolvendis officiis recitarent. In ejusmodi quippe amentiam cecidit Symphosius, a multis deceptus et circumventus, quemadmodum illius definitivae sententiae exemplaria patefaciunt. Ex Priscilliani autem dogmatibus duo dumtaxat profitebatur Symphosius: alterum innascibilem esse Deum, alterum vero duo rerum aspectabilium principia reperiri. Nullis tamen libris apocryphis, aut novis scientiis, quas Priscillianus composuerat Symphosius umquam usus est, quamvis Dictinius epistolis aliquantis pene lapsus, quas omnes suas professione 233 condemnans, correctionem petens, in Toletano illo concilio veniam postulavit. Haec itaque omnia tantam apud nos vim habent, ut nulla prorsus ratione in Quesnelli sententiam adducamur, ut videlicet arbitremur Symphosium anno 381 in Caesaraugustana illa synodo diffamatum, et veluti Priscillianistam se ab illorum Patrum judicio subduxisse. Vix",
          "candidate_score": 0.695008,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_9_11",
          "bdc_text": "Volati erant tum temporis duo ministri ex comitatu Parmistasensi ad synodum Marpurgensem , ubi rationem cogebantur reddere sunt de eucharistia sententiae , a qua cum Ioannes Pistorius et alii , qui intererant synodio , fastidie suo nequirent illos deducere , ad minas conversi sunt , dicentes fore , ut princeps noster , qui tandem negentem sententiae Vitembergensi , ut scriberem apud nos in sua ditione toleraturus esset , nolentem sententiae Vittenbergensi subscribere . Huiusmodi ergo terriculamentis periculi et attoniti boni illi viri , consolatione d. Hyperii et mea quoque nonnihil sunt , recreati , ut colligerent animum et constantes in veritate permanerent . Itaque adhuc perstant illi in officio , quorum alter , qui regit ecclesiam Zvingenbergae , superioribus scripsit ad me famam esse sparsam de Ludovico nostri principis filio , genero sequi pergensis , simul ac is venerit , remoturum a ministerio , quotquot Brentium sensi , nolint .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_346",
          "psc_text": "illud potissimum censuimus, post coactam illam Bracarensem synodum, nullam in posterum in sequentibus conciliorum Actis Romanorumque pontificum decretis Priscillianistarum haereseos occurrere mentionem. An vero tum sacrorum praesulum pietate, et catholicorum principum potentia, qui Hispanis et Galliciis coeperant dominari, nefariae illae propagines ad exitium perductae fuerint; an vero sub simulato alio nomine, Manichaeorum videlicet, Gnosticorum, Montanistarumque latebras ibi sibi quaesierint, affirmare haud ausim. Nec enim optimae critices regulas violare aequum est, a quibus sane eos recedere arbitramur, qui, nimium suis studiis indulgentes, sine ullo monumentorum subsidio, solis variis futilibusque conjecturis insistentes, aut veritatem ipsam falsis quibusdam coloribus caligine simillimis obruunt, aut falsas rerum species fictis describunt lineamentis, ut incautos lectorum animos et judicia decipiant atque pervertant. Ab hac enim agendi ratione nos semper abhorruisse, cum haec, tum aliae nostrae dissertationes cumulate patefacient.",
          "candidate_score": 0.692679,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_9_11",
          "bdc_text": "Volati erant tum temporis duo ministri ex comitatu Parmistasensi ad synodum Marpurgensem , ubi rationem cogebantur reddere sunt de eucharistia sententiae , a qua cum Ioannes Pistorius et alii , qui intererant synodio , fastidie suo nequirent illos deducere , ad minas conversi sunt , dicentes fore , ut princeps noster , qui tandem negentem sententiae Vitembergensi , ut scriberem apud nos in sua ditione toleraturus esset , nolentem sententiae Vittenbergensi subscribere . Huiusmodi ergo terriculamentis periculi et attoniti boni illi viri , consolatione d. Hyperii et mea quoque nonnihil sunt , recreati , ut colligerent animum et constantes in veritate permanerent . Itaque adhuc perstant illi in officio , quorum alter , qui regit ecclesiam Zvingenbergae , superioribus scripsit ad me famam esse sparsam de Ludovico nostri principis filio , genero sequi pergensis , simul ac is venerit , remoturum a ministerio , quotquot Brentium sensi , nolint .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_107",
          "psc_text": "Dictinius et caeteri lapsorum acciti venire detrectarunt, fuisse recitatas; tum etiam Ambrosium sequestris officio sub iis conditionibus functum esse, ut Symphosius ab ordinationis munere se abstineret, et Dictinius hujus filius perpetuo in presbyterii gradu ita permaneret, ut ipse et alii clerici aequalis vel inferioris ordinis numquam ad superiores gradus Ecclesiae possent ascendere. Sed duo sane tum contigerunt, quae paci et ecclesiasticae reconciliationi prorsus repugnabant. Detrectarunt imprimis quotquot Ambrosium adierant coram Hispanorum episcoporum synodo condemnare quae perperam egerant, ut idem Mediolanensis antistes, apostolicae sedis statutis innixus, faciendum praescripserat, tum a poenitentium statu atque proposito contra fidem datam recesserunt. Nam vita functo Asturicensi episcopo, Symphosius ad eam sedem Dictinium filium evexit, et episcopum consecravit, et Dictinius ipse, cum eodem Symphosio multos alios in Galliciae provincia, quorum fides non satis probata erat, in episcopos ordinarunt. Horum autem omnium gestorum seriem continet illud definitivae sententiae exemplar quod in Toletana anni 400 synodo editum fuit.",
          "candidate_score": 0.689574,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_9_11",
          "bdc_text": "Volati erant tum temporis duo ministri ex comitatu Parmistasensi ad synodum Marpurgensem , ubi rationem cogebantur reddere sunt de eucharistia sententiae , a qua cum Ioannes Pistorius et alii , qui intererant synodio , fastidie suo nequirent illos deducere , ad minas conversi sunt , dicentes fore , ut princeps noster , qui tandem negentem sententiae Vitembergensi , ut scriberem apud nos in sua ditione toleraturus esset , nolentem sententiae Vittenbergensi subscribere . Huiusmodi ergo terriculamentis periculi et attoniti boni illi viri , consolatione d. Hyperii et mea quoque nonnihil sunt , recreati , ut colligerent animum et constantes in veritate permanerent . Itaque adhuc perstant illi in officio , quorum alter , qui regit ecclesiam Zvingenbergae , superioribus scripsit ad me famam esse sparsam de Ludovico nostri principis filio , genero sequi pergensis , simul ac is venerit , remoturum a ministerio , quotquot Brentium sensi , nolint .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_88",
          "psc_text": "Augustinus, ut divinarum Scripturarum sanctitati auctoritatique consuleret, omnes excelsae suae sapientiae nervos ad librum illum catholicae pietati maxime injuriosum refellendum atque destruendum adhibuit. Sed et alios Dictinium in Priscillianae haereseos tutelam et praesidium edidisse tractatus, inter caeteros Leo noster asseverat, ut nos ipsi suo loco dicemus. 7. Interim vero, ne a proposito instituto longius abscedamus, Symphosii ac Dictinii apertum lapsum non ante quintum vel sextum Siricii pontificatus annum revocandum esse certissime arbitramur; quorum quidem impietate a caeteris Hispaniae et Lusitaniae episcopis cognita, et ex Dictinii Operibus, quae omnium manibus terebantur, magis comprobata, catholici ab eorum communione se abstinere coeperunt, et in aliquo, ut arbitror, episcoporum conventu anathemate proscripti fuere. Sed de re tam obscura, cujus veteres scriptores altum servavere silentium, ne in divinationem labamur, verba facere omnino praetermittimus. Sed ad Idatii Chronicon sermonem convertentes, quandonam Symphosius et Dictinius ad catholicorum communionem redierint, paucis explicabimus . 8. Idatius itaque, Hispaniarum rerum",
          "candidate_score": 0.684602,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_9_11",
          "bdc_text": "Volati erant tum temporis duo ministri ex comitatu Parmistasensi ad synodum Marpurgensem , ubi rationem cogebantur reddere sunt de eucharistia sententiae , a qua cum Ioannes Pistorius et alii , qui intererant synodio , fastidie suo nequirent illos deducere , ad minas conversi sunt , dicentes fore , ut princeps noster , qui tandem negentem sententiae Vitembergensi , ut scriberem apud nos in sua ditione toleraturus esset , nolentem sententiae Vittenbergensi subscribere . Huiusmodi ergo terriculamentis periculi et attoniti boni illi viri , consolatione d. Hyperii et mea quoque nonnihil sunt , recreati , ut colligerent animum et constantes in veritate permanerent . Itaque adhuc perstant illi in officio , quorum alter , qui regit ecclesiam Zvingenbergae , superioribus scripsit ad me famam esse sparsam de Ludovico nostri principis filio , genero sequi pergensis , simul ac is venerit , remoturum a ministerio , quotquot Brentium sensi , nolint .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_115",
          "psc_text": "quae disserendi ratio, contra 235 Ecclesiae canones, duos confingit episcopos eamdem sedem administrantes? Horum porro nihil habet Idatius in Chronico, nihil Toletani Patres, qui de hac Dictinii restitutione, aut de Turribii ordinatione nec unum verbum protulerunt. Immo Chronicum illud et hujus concilii Acta mire inter se concinunt; in ea videlicet indicanda indulgentia, qua Dictinio et caeteris poenitentibus episcopis benigne fuit concessum in suis sedibus perseverare, et dumtaxat cautum fuit ut ab initiandis episcopis, presbyteris atque diaconibus se abstinerent, quoadusque Romani pontificis Anastasii et Simpliciani Mediolanensis episcopi, Ambrosii successoris, communionis litteras reciperent: Symphosius autem (aiunt Toletani praesules) senex religiosus, qui quod egerat, supra scripsimus, in Ecclesia sua consistat, circumspectior circa eos quos ei reddemus futurus; inde exspectabit communionem unde prius spem futurae pacis acceperat. Quod observandum etiam Dictinio et Antherio esse decrevimus. Cum itaque Toletani Patres decrevissent Symphosium, Dictinium et Antherium in suis Ecclesiis debuisse consistere, an non confinxit Quesnellus Dictinium",
          "candidate_score": 0.68341,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_7_9",
          "bdc_text": "imisimus nuper summum virum communem amicum nostrum d. Hyperium , ne nullum malum veniret solum . Post Martyris et Musculi obitum ereptus est , nobis Hyperius magno nostro dolore atque damno , quem virum superintendentes nostri coacti sunt revereri , quo minus dissentientes a se in causa eucharistiae rexarent , id quod superiori aestate tentarunt quidem , nondum tamen perfecerunt . Volati erant tum temporis duo ministri ex comitatu Parmistasensi ad synodum Marpurgensem , ubi rationem cogebantur reddere sunt de eucharistia sententiae , a qua cum Ioannes Pistorius et alii , qui intererant synodio , fastidie suo nequirent illos deducere , ad minas conversi sunt , dicentes fore , ut princeps noster , qui tandem negentem sententiae Vitembergensi , ut scriberem apud nos in sua ditione toleraturus esset , nolentem sententiae Vittenbergensi subscribere .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_103",
          "psc_text": "Namque sectatores ejus, qui eum prius ut sanctum honoraverant, postea ut martyrem colere coeperunt. Peremptorum corpora ad Hispanias relata, magnisque obsequiis celebrata eorum funera. Caeso itaque Priscilliano et sociis, catholica religio impie magis et superstitiose foedari coepit, cum videlicet tamquam veri martyres haberentur et colerentur ii quos ob graviora scelera saeculi gladius interfecerat. 4. Ex cujus facti novitate ita ecclesiasticae res perturbatae fuere, ut plurimi sanctioris vitae episcopi ab illo judicii et vindictae genere maxime abhorrentes, quasi Priscilliani causam tueri videbantur, cum caedium auctoribus, Ithacio videlicet et caeteris, communione denegata, anathemate dicto episcopalibusque sedibus spoliatis, tam grave cruentumque facinus exhorrebant. Ab illo enim catholicorum schismate Priscillianistae occasionem arripuere magis atque magis suam sectam propagandi, cum caesorum cadaveribus sacros martyrum honores vindicarent, impiamque eam consuetudinem inter se ipsos et in Ecclesias inducentes, ut horum nomina inter aliorum martyrum memorias divinis in persolvendis officiis recitarent. In ejusmodi quippe amentiam cecidit Symphosius, a",
          "candidate_score": 0.683367,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_9_11",
          "bdc_text": "Volati erant tum temporis duo ministri ex comitatu Parmistasensi ad synodum Marpurgensem , ubi rationem cogebantur reddere sunt de eucharistia sententiae , a qua cum Ioannes Pistorius et alii , qui intererant synodio , fastidie suo nequirent illos deducere , ad minas conversi sunt , dicentes fore , ut princeps noster , qui tandem negentem sententiae Vitembergensi , ut scriberem apud nos in sua ditione toleraturus esset , nolentem sententiae Vittenbergensi subscribere . Huiusmodi ergo terriculamentis periculi et attoniti boni illi viri , consolatione d. Hyperii et mea quoque nonnihil sunt , recreati , ut colligerent animum et constantes in veritate permanerent . Itaque adhuc perstant illi in officio , quorum alter , qui regit ecclesiam Zvingenbergae , superioribus scripsit ad me famam esse sparsam de Ludovico nostri principis filio , genero sequi pergensis , simul ac is venerit , remoturum a ministerio , quotquot Brentium sensi , nolint .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_296",
          "psc_text": "in Galliciae regno S. pontificis suffragio aut praecepto habita nostra se convertat oratio. Sed incertus sententiae ob veterum monumentorum inopiam, sive jacturam, aliorum dictis, et observationibus insistere, quam novum aliquid in medium afferre malo; cujusmodi sane illud est, cujus Idatius in Chronico celebrem fecit mentionem. In Asturicensi urbe Galliciae quidam ante aliquot annos latentes Manichaei gestis episcopalibus deteguntur, quae ab Idatio et Turribio episcopis, qui eos audierant, ad Antonium Emeritensem episcopum directa sunt. Fluctuat nunc animus in adjungenda fide Stephano Baluzio, conciliorum collectoribus, Quesnello aliisque doctis viris, qui arbitrati sunt Manichaei vocem Priscillianistas hic innuere et designare. Idatius quippe illius Chronici auctor, discrimen maximum Priscillianistas inter et Manichaeos dari utique novit, ut ipsi hisce dissertationibus explicavimus. Sed adhuc animi fluctuationem haec alia verba praecedentia augent: Quidam ante aliquot annos latentes Manichaei. Latibula porro et tenebras quaerere consuevisse Manichaeos, non Priscillianistas, in prioribus duobus nostris libris, quos de Manichaeis Leone M.",
          "candidate_score": 0.682251,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_10_12",
          "bdc_text": "Huiusmodi ergo terriculamentis periculi et attoniti boni illi viri , consolatione d. Hyperii et mea quoque nonnihil sunt , recreati , ut colligerent animum et constantes in veritate permanerent . Itaque adhuc perstant illi in officio , quorum alter , qui regit ecclesiam Zvingenbergae , superioribus scripsit ad me famam esse sparsam de Ludovico nostri principis filio , genero sequi pergensis , simul ac is venerit , remoturum a ministerio , quotquot Brentium sensi , nolint . Et satis facile periculo , illum eius esse animi , quem a me quoque alienatum qui , pro posterioribus propter , praideritis corporis etiam ex me , de argumentis physicis , quae pro conservandis proprietatibus corporis Christi proferuntur , quomodo eiusmodi possurae , ordinem atque legentia , digno eucharistiae negotio miscere et gaudio responderem , naturae ordine atque legem , aeque a deo esse ac expressum verbum .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_220",
          "psc_text": "Sed ab ea maxime abhorrent, cum nostrarum Ecclesiarum praesules, tum sanctum illud inquisitionis officium, contra quod haereticos comminisci posse P. Natalis Alexander prospexit. Et quidem eas severitatis poenas Ecclesiae adjumento fuisse, Leo ipse ex eo etiam confirmavit, quod corporalia supplicia, et ecclesiasticarum legum exsecutiones, ob gravissimas bellorum vicissitudines, multorum spatio annorum cessare debuissent, nec ipsis provinciarum sacerdotibus in unum frequentius coire, cum haud amplius liceret: Invenit (ait S. pontifex) secreta perfidia libertatem, et ad multarum mentium subversionem iisdem malis est incitata quibus debuit esse correcta. Ex cujus causa statim deplorare pergit deterrimum Galliciae et Hispaniarum statum, quarum non solum plebes, ut a Turribio acceperat, mortifera contagionis peste erant labefactatae; sed, quod gravius est, eorumdem sacerdotes, hoc lethali correpti morbo, veritatem multis erroribus opprimebant, Priscilliani doctrinam evangelicis praeferebant documentis, et ista tandem profanis sensibus depravata populis proponebant, aut praedicabant, ut Spiritus sancti revelationibus rejectis, diaboli dogmata in auditorum animos inspirarent. Haec",
          "candidate_score": 0.678743,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_9",
          "bdc_text": "Volati erant tum temporis duo ministri ex comitatu Parmistasensi ad synodum Marpurgensem , ubi rationem cogebantur reddere sunt de eucharistia sententiae , a qua cum Ioannes Pistorius et alii , qui intererant synodio , fastidie suo nequirent illos deducere , ad minas conversi sunt , dicentes fore , ut princeps noster , qui tandem negentem sententiae Vitembergensi , ut scriberem apud nos in sua ditione toleraturus esset , nolentem sententiae Vittenbergensi subscribere .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_104",
          "psc_text": "Ab illo enim catholicorum schismate Priscillianistae occasionem arripuere magis atque magis suam sectam propagandi, cum caesorum cadaveribus sacros martyrum honores vindicarent, impiamque eam consuetudinem inter se ipsos et in Ecclesias inducentes, ut horum nomina inter aliorum martyrum memorias divinis in persolvendis officiis recitarent. In ejusmodi quippe amentiam cecidit Symphosius, a multis deceptus et circumventus, quemadmodum illius definitivae sententiae exemplaria patefaciunt. Ex Priscilliani autem dogmatibus duo dumtaxat profitebatur Symphosius: alterum innascibilem esse Deum, alterum vero duo rerum aspectabilium principia reperiri. Nullis tamen libris apocryphis, aut novis scientiis, quas Priscillianus composuerat Symphosius umquam usus est, quamvis Dictinius epistolis aliquantis pene lapsus, quas omnes suas professione 233 condemnans, correctionem petens, in Toletano illo concilio veniam postulavit. Haec itaque omnia tantam apud nos vim habent, ut nulla prorsus ratione in Quesnelli sententiam adducamur, ut videlicet arbitremur Symphosium anno 381 in Caesaraugustana illa synodo diffamatum, et veluti Priscillianistam se ab illorum Patrum judicio subduxisse. Vix",
          "candidate_score": 0.675993,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_10_12",
          "bdc_text": "Huiusmodi ergo terriculamentis periculi et attoniti boni illi viri , consolatione d. Hyperii et mea quoque nonnihil sunt , recreati , ut colligerent animum et constantes in veritate permanerent . Itaque adhuc perstant illi in officio , quorum alter , qui regit ecclesiam Zvingenbergae , superioribus scripsit ad me famam esse sparsam de Ludovico nostri principis filio , genero sequi pergensis , simul ac is venerit , remoturum a ministerio , quotquot Brentium sensi , nolint . Et satis facile periculo , illum eius esse animi , quem a me quoque alienatum qui , pro posterioribus propter , praideritis corporis etiam ex me , de argumentis physicis , quae pro conservandis proprietatibus corporis Christi proferuntur , quomodo eiusmodi possurae , ordinem atque legentia , digno eucharistiae negotio miscere et gaudio responderem , naturae ordine atque legem , aeque a deo esse ac expressum verbum .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_141",
          "psc_text": "Leo, cap. 5 docuit, dicens: Quinto capitulo refertur animam hominis divinae esse substantiae, nec a natura creatoris sui conditionis nostrae distare naturam. Quae duo cum ego sedulo animadvertissem, facile in eam persuasionem adductus sum, aut Quesnellum nimis fidenter suis studiis indulsisse, aut in S. Leonis Operibus adornandis oscitanter semper ea percurrisse ut quam saepissime nostris hisce dissertationibus palam fecimus. CAPUT X. De caeteris episcopis et clericis Priscilliana labe pollutis in Toletana prima synodo condemnatis vel absolutis. 1. Quae de Symphosio et Dictinio dicenda occurrebant quanta potuimus brevitate praecedenti capite explicavimus. Nonnulla alia in praesentiarum dicturi sumus de quibusdam aliis episcopis et clericis eadem Priscilliana labe pollutis, qui cum eisdem Symphosio et Dictinio, nondum poenitentibus et ab Ecclesia absolutis, communicarunt, vel ad sacrorum ordinum ministeria ab iis se promoveri passi sunt. Et primo quidem ad eos se nostra vertit oratio qui, ad synodum canonice acciti, eoram Episcopis se sistere non detrectarunt,",
          "candidate_score": 0.672038,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_9",
          "bdc_text": "Volati erant tum temporis duo ministri ex comitatu Parmistasensi ad synodum Marpurgensem , ubi rationem cogebantur reddere sunt de eucharistia sententiae , a qua cum Ioannes Pistorius et alii , qui intererant synodio , fastidie suo nequirent illos deducere , ad minas conversi sunt , dicentes fore , ut princeps noster , qui tandem negentem sententiae Vitembergensi , ut scriberem apud nos in sua ditione toleraturus esset , nolentem sententiae Vittenbergensi subscribere .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_287",
          "psc_text": "Orosii verba jam Quesnello negotium facessunt, nam Eutropius et Paulus episcopi, sola salutis omnium utilitate permoti, commonitorium jam dederunt (ait Orosius) de aliquantis haeresibus, nec tamen significarunt omnes. Super quas vero haereses duo illi episcopi Augustinum consuluerint, plane reticuit. Sed si eum consuluissent super Priscillianam haeresin, et errores; vel si Augustinus, postulantibus illis duobus episcopis, libellum illum anathematismosque scripsisset, quid Orosio opus erat festinato edere et coacervare in unum omnes perditionum arbores cum radicibus et ramis suis? Annon illa fidei professione, vel libello; annon in decem et octo, vel in viginti sex, anathematismis habebatur id omne quod ad illius haeresis exitium oportebat? Augustinum praeterea, si duo illi episcopi in hac causa interpellassent, aut rescribendo iisdem fecisse satis arbitratur Quesnellus, aut non. Sed utroque hoc telo seipsum jugulat. Nam dato illo primo, fateri cogitur cur Augustinus in eadem causa ab Orosio iterum consultus, hunc non remisit ad illam fidei professionem, et",
          "candidate_score": 0.662503,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_9",
          "bdc_text": "Volati erant tum temporis duo ministri ex comitatu Parmistasensi ad synodum Marpurgensem , ubi rationem cogebantur reddere sunt de eucharistia sententiae , a qua cum Ioannes Pistorius et alii , qui intererant synodio , fastidie suo nequirent illos deducere , ad minas conversi sunt , dicentes fore , ut princeps noster , qui tandem negentem sententiae Vitembergensi , ut scriberem apud nos in sua ditione toleraturus esset , nolentem sententiae Vittenbergensi subscribere .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_296",
          "psc_text": "in Galliciae regno S. pontificis suffragio aut praecepto habita nostra se convertat oratio. Sed incertus sententiae ob veterum monumentorum inopiam, sive jacturam, aliorum dictis, et observationibus insistere, quam novum aliquid in medium afferre malo; cujusmodi sane illud est, cujus Idatius in Chronico celebrem fecit mentionem. In Asturicensi urbe Galliciae quidam ante aliquot annos latentes Manichaei gestis episcopalibus deteguntur, quae ab Idatio et Turribio episcopis, qui eos audierant, ad Antonium Emeritensem episcopum directa sunt. Fluctuat nunc animus in adjungenda fide Stephano Baluzio, conciliorum collectoribus, Quesnello aliisque doctis viris, qui arbitrati sunt Manichaei vocem Priscillianistas hic innuere et designare. Idatius quippe illius Chronici auctor, discrimen maximum Priscillianistas inter et Manichaeos dari utique novit, ut ipsi hisce dissertationibus explicavimus. Sed adhuc animi fluctuationem haec alia verba praecedentia augent: Quidam ante aliquot annos latentes Manichaei. Latibula porro et tenebras quaerere consuevisse Manichaeos, non Priscillianistas, in prioribus duobus nostris libris, quos de Manichaeis Leone M.",
          "candidate_score": 0.661759,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_9",
          "bdc_text": "Volati erant tum temporis duo ministri ex comitatu Parmistasensi ad synodum Marpurgensem , ubi rationem cogebantur reddere sunt de eucharistia sententiae , a qua cum Ioannes Pistorius et alii , qui intererant synodio , fastidie suo nequirent illos deducere , ad minas conversi sunt , dicentes fore , ut princeps noster , qui tandem negentem sententiae Vitembergensi , ut scriberem apud nos in sua ditione toleraturus esset , nolentem sententiae Vittenbergensi subscribere .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_107",
          "psc_text": "Dictinius et caeteri lapsorum acciti venire detrectarunt, fuisse recitatas; tum etiam Ambrosium sequestris officio sub iis conditionibus functum esse, ut Symphosius ab ordinationis munere se abstineret, et Dictinius hujus filius perpetuo in presbyterii gradu ita permaneret, ut ipse et alii clerici aequalis vel inferioris ordinis numquam ad superiores gradus Ecclesiae possent ascendere. Sed duo sane tum contigerunt, quae paci et ecclesiasticae reconciliationi prorsus repugnabant. Detrectarunt imprimis quotquot Ambrosium adierant coram Hispanorum episcoporum synodo condemnare quae perperam egerant, ut idem Mediolanensis antistes, apostolicae sedis statutis innixus, faciendum praescripserat, tum a poenitentium statu atque proposito contra fidem datam recesserunt. Nam vita functo Asturicensi episcopo, Symphosius ad eam sedem Dictinium filium evexit, et episcopum consecravit, et Dictinius ipse, cum eodem Symphosio multos alios in Galliciae provincia, quorum fides non satis probata erat, in episcopos ordinarunt. Horum autem omnium gestorum seriem continet illud definitivae sententiae exemplar quod in Toletana anni 400 synodo editum fuit.",
          "candidate_score": 0.660048,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_9",
          "bdc_text": "Volati erant tum temporis duo ministri ex comitatu Parmistasensi ad synodum Marpurgensem , ubi rationem cogebantur reddere sunt de eucharistia sententiae , a qua cum Ioannes Pistorius et alii , qui intererant synodio , fastidie suo nequirent illos deducere , ad minas conversi sunt , dicentes fore , ut princeps noster , qui tandem negentem sententiae Vitembergensi , ut scriberem apud nos in sua ditione toleraturus esset , nolentem sententiae Vittenbergensi subscribere .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_115",
          "psc_text": "quae disserendi ratio, contra 235 Ecclesiae canones, duos confingit episcopos eamdem sedem administrantes? Horum porro nihil habet Idatius in Chronico, nihil Toletani Patres, qui de hac Dictinii restitutione, aut de Turribii ordinatione nec unum verbum protulerunt. Immo Chronicum illud et hujus concilii Acta mire inter se concinunt; in ea videlicet indicanda indulgentia, qua Dictinio et caeteris poenitentibus episcopis benigne fuit concessum in suis sedibus perseverare, et dumtaxat cautum fuit ut ab initiandis episcopis, presbyteris atque diaconibus se abstinerent, quoadusque Romani pontificis Anastasii et Simpliciani Mediolanensis episcopi, Ambrosii successoris, communionis litteras reciperent: Symphosius autem (aiunt Toletani praesules) senex religiosus, qui quod egerat, supra scripsimus, in Ecclesia sua consistat, circumspectior circa eos quos ei reddemus futurus; inde exspectabit communionem unde prius spem futurae pacis acceperat. Quod observandum etiam Dictinio et Antherio esse decrevimus. Cum itaque Toletani Patres decrevissent Symphosium, Dictinium et Antherium in suis Ecclesiis debuisse consistere, an non confinxit Quesnellus Dictinium",
          "candidate_score": 0.659558,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 5,
      "cf_id": "cf020",
      "work_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Dialogus-contra-Luciferianos",
      "max_score": 0.695367,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_9_11",
          "bdc_text": "Volati erant tum temporis duo ministri ex comitatu Parmistasensi ad synodum Marpurgensem , ubi rationem cogebantur reddere sunt de eucharistia sententiae , a qua cum Ioannes Pistorius et alii , qui intererant synodio , fastidie suo nequirent illos deducere , ad minas conversi sunt , dicentes fore , ut princeps noster , qui tandem negentem sententiae Vitembergensi , ut scriberem apud nos in sua ditione toleraturus esset , nolentem sententiae Vittenbergensi subscribere . Huiusmodi ergo terriculamentis periculi et attoniti boni illi viri , consolatione d. Hyperii et mea quoque nonnihil sunt , recreati , ut colligerent animum et constantes in veritate permanerent . Itaque adhuc perstant illi in officio , quorum alter , qui regit ecclesiam Zvingenbergae , superioribus scripsit ad me famam esse sparsam de Ludovico nostri principis filio , genero sequi pergensis , simul ac is venerit , remoturum a ministerio , quotquot Brentium sensi , nolint .",
          "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Dialogus-contra-Luciferianos_window_63",
          "psc_text": "Igitur alii intra suam communionem remanere, alii ad eos confessores qui sub nomine Athanasii exsulabant, coeperunt litteras mittere: nonnulli initam societatem meliorem desperatione planxerunt. Pauci vero (ut se natura hominum habet) errorem pro consilio defensavere. Periclitabatur navicula Apostolorum, urgebant venti, fluctibus latera tundebantur: nihil jam supererat spei: Dominus excitatur, imperat tempestati, bestia [ Scil. Constantius] moritur, tranquillitas rediit. Manifestius dicam. Omnes episcopi, qui de propriis sedibus fuerant exterminati, per indulgentiam novi principis [ Scil. Juliani] ad Ecclesias redeunt. Tunc triumphatorem suum Athanasium Aegyptus excepit; tunc Hilarium de praelio revertentem, Galliarum Ecclesia complexa est; tunc ad reditum Eusebii [ Scil. Vercellensis] lugubres vestes Italia mutavit. Concurrebant episcopi, qui Ariminensibus dolis irretiti, sine conscientia haeretici ferebantur, contestantes Corpus Domini, et quidquid in Ecclesia sanctum est, se nihil mali in 192 sua fide suspicatos. Putavimus, aiebant, sensum congruere cum verbis; nec in Ecclesia Dei, ubi simplicitas, ubi pura confessio est, aliud in corde",
          "candidate_score": 0.695367,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_8_10",
          "bdc_text": "Post Martyris et Musculi obitum ereptus est , nobis Hyperius magno nostro dolore atque damno , quem virum superintendentes nostri coacti sunt revereri , quo minus dissentientes a se in causa eucharistiae rexarent , id quod superiori aestate tentarunt quidem , nondum tamen perfecerunt . Volati erant tum temporis duo ministri ex comitatu Parmistasensi ad synodum Marpurgensem , ubi rationem cogebantur reddere sunt de eucharistia sententiae , a qua cum Ioannes Pistorius et alii , qui intererant synodio , fastidie suo nequirent illos deducere , ad minas conversi sunt , dicentes fore , ut princeps noster , qui tandem negentem sententiae Vitembergensi , ut scriberem apud nos in sua ditione toleraturus esset , nolentem sententiae Vittenbergensi subscribere . Huiusmodi ergo terriculamentis periculi et attoniti boni illi viri , consolatione d. Hyperii et mea quoque nonnihil sunt , recreati , ut colligerent animum et constantes in veritate permanerent .",
          "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Dialogus-contra-Luciferianos_window_63",
          "psc_text": "Igitur alii intra suam communionem remanere, alii ad eos confessores qui sub nomine Athanasii exsulabant, coeperunt litteras mittere: nonnulli initam societatem meliorem desperatione planxerunt. Pauci vero (ut se natura hominum habet) errorem pro consilio defensavere. Periclitabatur navicula Apostolorum, urgebant venti, fluctibus latera tundebantur: nihil jam supererat spei: Dominus excitatur, imperat tempestati, bestia [ Scil. Constantius] moritur, tranquillitas rediit. Manifestius dicam. Omnes episcopi, qui de propriis sedibus fuerant exterminati, per indulgentiam novi principis [ Scil. Juliani] ad Ecclesias redeunt. Tunc triumphatorem suum Athanasium Aegyptus excepit; tunc Hilarium de praelio revertentem, Galliarum Ecclesia complexa est; tunc ad reditum Eusebii [ Scil. Vercellensis] lugubres vestes Italia mutavit. Concurrebant episcopi, qui Ariminensibus dolis irretiti, sine conscientia haeretici ferebantur, contestantes Corpus Domini, et quidquid in Ecclesia sanctum est, se nihil mali in 192 sua fide suspicatos. Putavimus, aiebant, sensum congruere cum verbis; nec in Ecclesia Dei, ubi simplicitas, ubi pura confessio est, aliud in corde",
          "candidate_score": 0.691551,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_7_9",
          "bdc_text": "imisimus nuper summum virum communem amicum nostrum d. Hyperium , ne nullum malum veniret solum . Post Martyris et Musculi obitum ereptus est , nobis Hyperius magno nostro dolore atque damno , quem virum superintendentes nostri coacti sunt revereri , quo minus dissentientes a se in causa eucharistiae rexarent , id quod superiori aestate tentarunt quidem , nondum tamen perfecerunt . Volati erant tum temporis duo ministri ex comitatu Parmistasensi ad synodum Marpurgensem , ubi rationem cogebantur reddere sunt de eucharistia sententiae , a qua cum Ioannes Pistorius et alii , qui intererant synodio , fastidie suo nequirent illos deducere , ad minas conversi sunt , dicentes fore , ut princeps noster , qui tandem negentem sententiae Vitembergensi , ut scriberem apud nos in sua ditione toleraturus esset , nolentem sententiae Vittenbergensi subscribere .",
          "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Dialogus-contra-Luciferianos_window_79",
          "psc_text": "trahere conatur. Tunc Simon Magus, et Menander discipulus ejus, Dei se asseruere virtutes: tunc Basilides summum Deum Abraxas, cum trecentis sexaginta quinque editionibus commentatus est: tunc Nicolaus, qui unus de septem diaconis fuit, die noctuque nuptias faciens, obscoenos et auditu quoque erubescendos coitus somniavit. Taceo de Judaism haereticis, qui ante adventum Christi, legem traditam dissiparunt: quod Dosithaeus Samaritanorum princeps Prophetas repudiavit: quod Sadducaei ex illius radice nascentes, etiam resurrectionem carnis negaverunt: quod Pharisaei a Judaeis divisi, propter quasdam observationes superfluas, nomen quoque a dissidio susceperunt; quod Herodiani Herodem regem suscepere pro Christo. Ad eos venio haereticos, qui Evangelia laniaverunt. Saturninum quemdam, et Ophitas, et Cainaeos, et Setthoitas, et Carpocratem, et Cerinthum, et hujus successorem Ebionem, et caeteras pestes, quorum plurimi vivente 198 adhuc Joanne apostolo eruperunt, et tamen nullum eorum legimus rebaptizatum. 24. Haereticis concedenda poenitentia sine baptismo. --Quoniam autem talis viri fecimus mentionem, de Apocalypsi quoque ejus approbemus, haereticis",
          "candidate_score": 0.673226,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 6,
      "cf_id": "cf051",
      "work_id": "054_Leo-I_Epistolae",
      "max_score": 0.693998,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_12_14",
          "bdc_text": "Et satis facile periculo , illum eius esse animi , quem a me quoque alienatum qui , pro posterioribus propter , praideritis corporis etiam ex me , de argumentis physicis , quae pro conservandis proprietatibus corporis Christi proferuntur , quomodo eiusmodi possurae , ordinem atque legentia , digno eucharistiae negotio miscere et gaudio responderem , naturae ordine atque legem , aeque a deo esse ac expressum verbum . Quamobrem non non minus loquenti deo per naturam obedire detere , quam loquendi per verbum Recte nos facere , si autorem daturae dei probis iubeamur , discedere ab ordine naturae , acti nos facere , si autorem naturae potius audiamus , quam quemvis eius perturbitorem ac cuius responso meo , cum filius sentiret , patrem nonnihil moveri , ipse , inquam quidem verbum manifestum extare . Hic est corpus meum , cui ego , nihil hoc , inquam , contra naturae ordinem ac legem facit , si modo recte intelligatur .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1541",
          "psc_text": "Item alio loco in eodem libro, inter caetera (Num. 11) . Videsne ita Deum et hominem praedicari, ut mors homini, Deo vero carnis excitatio deputetur? (Non tamen ut alius sit qui mortuus est, et alius sit per quem mortuus resurgit. Spoliata enim caro Christus est mortuus, et rursum Christum a mortuis excitans, idem Christus est carne se exspolians.) Naturam Dei in virtute resurrectionis intellige, dispensationem hominis in morte cognosce. Et cum sint utraque suis gesta naturis, unum tamen Christum Jesum eum memento esse qui utrumque est. 1388 Item post pauca (Num. 14) . Haec igitur demonstranda a me paucis fuerunt, ut utriusque naturae formam tractari in Domino Jesu Christo meminissemus: quia qui erat in forma Dei, formam servi accepit. S. ATHANASII Alexandrinae Ecclesiae episcopi et confessoris ad EPICTETUM Corinthiorum episcopum. CAP. IV. Quomodo autem vel dubitare ausi sunt, qui dicuntur Christiani, si Dominus, qui ex Maria processit, Filius quidem substantia",
          "candidate_score": 0.693998,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_9_11",
          "bdc_text": "Volati erant tum temporis duo ministri ex comitatu Parmistasensi ad synodum Marpurgensem , ubi rationem cogebantur reddere sunt de eucharistia sententiae , a qua cum Ioannes Pistorius et alii , qui intererant synodio , fastidie suo nequirent illos deducere , ad minas conversi sunt , dicentes fore , ut princeps noster , qui tandem negentem sententiae Vitembergensi , ut scriberem apud nos in sua ditione toleraturus esset , nolentem sententiae Vittenbergensi subscribere . Huiusmodi ergo terriculamentis periculi et attoniti boni illi viri , consolatione d. Hyperii et mea quoque nonnihil sunt , recreati , ut colligerent animum et constantes in veritate permanerent . Itaque adhuc perstant illi in officio , quorum alter , qui regit ecclesiam Zvingenbergae , superioribus scripsit ad me famam esse sparsam de Ludovico nostri principis filio , genero sequi pergensis , simul ac is venerit , remoturum a ministerio , quotquot Brentium sensi , nolint .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_268",
          "psc_text": "multas provincias hostilis occupavit irruptio, et executionem legum tempestates interclusere bellorum. Ex quo inter sacerdotes Dei difficiles commeatus et rari coeperunt esse conventus, invenit ob publicam perturbationem secreta perfidia libertatem, et ad multarum mentium subversionem his malis est incitata, quibus debuit esse correcta. Quae vero illic aut quanta pars plebium a contagione pestis hujus aliena est, ubi, sicut dilectio tua indicat, lethali morbo etiam 697 quorumdam sacerdotum corda corrupta sunt; et per quos opprimenda falsitas et defendenda veritas credebatur, per ipsos doctrinae Priscillianae Evangelium subditur Christi, ut ad profanos sensus pietate sanctorum voluminum depravata, sub nominibus prophetarum et apostolorum non hoc praedicetur quod Spiritus sanctus docuit, sed quod diaboli minister inseruit. Quia ergo dilectio tua fideli, quantum potuit, diligentia damnatas olim opiniones sedecim capitulis comprehendit, nos quoque strictim omnia retractamus, ne aliquid harum blasphemiarum aut tolerabile videatur aut dubium. CAP. I. Quam impie de Trinitate personarum in Deo sentiant Priscillianistae.",
          "candidate_score": 0.687451,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_8_10",
          "bdc_text": "Post Martyris et Musculi obitum ereptus est , nobis Hyperius magno nostro dolore atque damno , quem virum superintendentes nostri coacti sunt revereri , quo minus dissentientes a se in causa eucharistiae rexarent , id quod superiori aestate tentarunt quidem , nondum tamen perfecerunt . Volati erant tum temporis duo ministri ex comitatu Parmistasensi ad synodum Marpurgensem , ubi rationem cogebantur reddere sunt de eucharistia sententiae , a qua cum Ioannes Pistorius et alii , qui intererant synodio , fastidie suo nequirent illos deducere , ad minas conversi sunt , dicentes fore , ut princeps noster , qui tandem negentem sententiae Vitembergensi , ut scriberem apud nos in sua ditione toleraturus esset , nolentem sententiae Vittenbergensi subscribere . Huiusmodi ergo terriculamentis periculi et attoniti boni illi viri , consolatione d. Hyperii et mea quoque nonnihil sunt , recreati , ut colligerent animum et constantes in veritate permanerent .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_687",
          "psc_text": "poscentibus episcopis, non sit admissa, ut scilicet remota ea fide quae patriarchas, prophetas, apostolos et martyres coronavit, generatio Jesu Christi Domini nostri secundum carnem, et verae mortis ac resurrectionis ejus 923 confessio, quod horremus dicere, solveretur; scripsimus de hac re, ut potuimus, ad gloriosissimum principem, et quod maximum est, Christianum, cujus epistolae pariter exemplar subjecimus, ut fidem in qua renatus per Dei gratiam regnat, nulla sineret novitate corrumpi: quoniam Flavianus episcopus in nostra omnium communione persistit, atque hoc, quod factum est sine consideratione justitiae, et contra omnem canonum disciplinam, ratum haberi ratio nulla permittit; et quia dissensionis scandalum non abstulisset Ephesina synodus, sed auxisset, habendo intra Italiam concilio et locus constitueretur, et tempus, omnibus querelis et praejudiciis partis utriusque suspensis: quo diligentius universa quae offensionem generaverunt retractentur, et absque vulnere fidei, absque religionis injuria, in pacem Christi redeant, qui per impotentiam subscribere coacti sunt sacerdotes, et soli auferantur errores. CAP.",
          "candidate_score": 0.684256,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_12_14",
          "bdc_text": "Et satis facile periculo , illum eius esse animi , quem a me quoque alienatum qui , pro posterioribus propter , praideritis corporis etiam ex me , de argumentis physicis , quae pro conservandis proprietatibus corporis Christi proferuntur , quomodo eiusmodi possurae , ordinem atque legentia , digno eucharistiae negotio miscere et gaudio responderem , naturae ordine atque legem , aeque a deo esse ac expressum verbum . Quamobrem non non minus loquenti deo per naturam obedire detere , quam loquendi per verbum Recte nos facere , si autorem daturae dei probis iubeamur , discedere ab ordine naturae , acti nos facere , si autorem naturae potius audiamus , quam quemvis eius perturbitorem ac cuius responso meo , cum filius sentiret , patrem nonnihil moveri , ipse , inquam quidem verbum manifestum extare . Hic est corpus meum , cui ego , nihil hoc , inquam , contra naturae ordinem ac legem facit , si modo recte intelligatur .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_360",
          "psc_text": "dicere naturas: quoniam multiplex corpus, quod ex ossibus, nervis et venis, carne et cute, sanguine et spiritu constet: quae omnia diversa quidem inter se sunt, una tamen est eorum natura. Unde et Deitatis natura cum corpore unum est. Et nec in duas naturas dividitur. Nec enim poterat totum Filius hominis appellari qui descendisset e coelis, et rursus Filius Dei qui natus ex femina est, si duarum naturarum caperet divisionem; sed id quidem quod descendisset e coelis, vocaretur Filius hominis, non Filius Dei. Et hoc Paulianae divisionis est. Nos autem divinae Scripturae docent tamquam de uno Domino nostro sentire, et cum descendisset e coelis, et cum in terra natus est. Qui igitur sic sentiunt, non excedunt (ab) inconsona contraria sentientibus, ut cum mente divinis praeceptis consentiant, sermonibus discrepent. Necesse est enim eos, cum duas naturas intelligant, alteram colere, alteram non adorare, et in divinam quidem baptizari, in humanam vero non baptizari.",
          "candidate_score": 0.68361,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_8_10",
          "bdc_text": "Post Martyris et Musculi obitum ereptus est , nobis Hyperius magno nostro dolore atque damno , quem virum superintendentes nostri coacti sunt revereri , quo minus dissentientes a se in causa eucharistiae rexarent , id quod superiori aestate tentarunt quidem , nondum tamen perfecerunt . Volati erant tum temporis duo ministri ex comitatu Parmistasensi ad synodum Marpurgensem , ubi rationem cogebantur reddere sunt de eucharistia sententiae , a qua cum Ioannes Pistorius et alii , qui intererant synodio , fastidie suo nequirent illos deducere , ad minas conversi sunt , dicentes fore , ut princeps noster , qui tandem negentem sententiae Vitembergensi , ut scriberem apud nos in sua ditione toleraturus esset , nolentem sententiae Vittenbergensi subscribere . Huiusmodi ergo terriculamentis periculi et attoniti boni illi viri , consolatione d. Hyperii et mea quoque nonnihil sunt , recreati , ut colligerent animum et constantes in veritate permanerent .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_685",
          "psc_text": "Quando enim sacerdotibus, quando Christianae religioni aut fidei defuistis? Sed cum ad mansuetudinem vestram adeo non potuerint pervenire qui missi sunt, ut ad nos vix unus eorum HILARUS diaconus noster fugiens sit reversus, iteranda scripta credidimus. Et ut validiores preces nostrae esse mereantur, ipsorum scriptorum quae ad clementiam vestram non pervenerunt, exempla subjecimus; amplioribus vos obtestationibus obsecrantes, ut 921 quanto acerbiora facta sunt quibus pro fide regia vos convenit contraire, tanto majore gloria curam ejus in qua excellitis religionis habeatis; ne catholicae fidei integritas ulla humanarum concertationum occasione violetur. Quae enim, congregata apud Ephesum synodo, sopienda et sananda pacis remedio credebantur, haec non solum in majora pacis dispendia, sed, quod nimis dolendum est, etiam in ipsius fidei qua Christiani sumus excidia processerunt. CAP. II. Et hi quidem qui missi sunt, quorumque unus vim Alexandrini episcopi sibi omnia vindicantis effugiens, rerum gestarum nobis ordinem fideliter nuntiavit, reclamarunt in synodo, sicut oportuit,",
          "candidate_score": 0.676565,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_7_9",
          "bdc_text": "imisimus nuper summum virum communem amicum nostrum d. Hyperium , ne nullum malum veniret solum . Post Martyris et Musculi obitum ereptus est , nobis Hyperius magno nostro dolore atque damno , quem virum superintendentes nostri coacti sunt revereri , quo minus dissentientes a se in causa eucharistiae rexarent , id quod superiori aestate tentarunt quidem , nondum tamen perfecerunt . Volati erant tum temporis duo ministri ex comitatu Parmistasensi ad synodum Marpurgensem , ubi rationem cogebantur reddere sunt de eucharistia sententiae , a qua cum Ioannes Pistorius et alii , qui intererant synodio , fastidie suo nequirent illos deducere , ad minas conversi sunt , dicentes fore , ut princeps noster , qui tandem negentem sententiae Vitembergensi , ut scriberem apud nos in sua ditione toleraturus esset , nolentem sententiae Vittenbergensi subscribere .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_687",
          "psc_text": "poscentibus episcopis, non sit admissa, ut scilicet remota ea fide quae patriarchas, prophetas, apostolos et martyres coronavit, generatio Jesu Christi Domini nostri secundum carnem, et verae mortis ac resurrectionis ejus 923 confessio, quod horremus dicere, solveretur; scripsimus de hac re, ut potuimus, ad gloriosissimum principem, et quod maximum est, Christianum, cujus epistolae pariter exemplar subjecimus, ut fidem in qua renatus per Dei gratiam regnat, nulla sineret novitate corrumpi: quoniam Flavianus episcopus in nostra omnium communione persistit, atque hoc, quod factum est sine consideratione justitiae, et contra omnem canonum disciplinam, ratum haberi ratio nulla permittit; et quia dissensionis scandalum non abstulisset Ephesina synodus, sed auxisset, habendo intra Italiam concilio et locus constitueretur, et tempus, omnibus querelis et praejudiciis partis utriusque suspensis: quo diligentius universa quae offensionem generaverunt retractentur, et absque vulnere fidei, absque religionis injuria, in pacem Christi redeant, qui per impotentiam subscribere coacti sunt sacerdotes, et soli auferantur errores. CAP.",
          "candidate_score": 0.675094,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_8_10",
          "bdc_text": "Post Martyris et Musculi obitum ereptus est , nobis Hyperius magno nostro dolore atque damno , quem virum superintendentes nostri coacti sunt revereri , quo minus dissentientes a se in causa eucharistiae rexarent , id quod superiori aestate tentarunt quidem , nondum tamen perfecerunt . Volati erant tum temporis duo ministri ex comitatu Parmistasensi ad synodum Marpurgensem , ubi rationem cogebantur reddere sunt de eucharistia sententiae , a qua cum Ioannes Pistorius et alii , qui intererant synodio , fastidie suo nequirent illos deducere , ad minas conversi sunt , dicentes fore , ut princeps noster , qui tandem negentem sententiae Vitembergensi , ut scriberem apud nos in sua ditione toleraturus esset , nolentem sententiae Vittenbergensi subscribere . Huiusmodi ergo terriculamentis periculi et attoniti boni illi viri , consolatione d. Hyperii et mea quoque nonnihil sunt , recreati , ut colligerent animum et constantes in veritate permanerent .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_686",
          "psc_text": "credebantur, haec non solum in majora pacis dispendia, sed, quod nimis dolendum est, etiam in ipsius fidei qua Christiani sumus excidia processerunt. CAP. II. Et hi quidem qui missi sunt, quorumque unus vim Alexandrini episcopi sibi omnia vindicantis effugiens, rerum gestarum nobis ordinem fideliter nuntiavit, reclamarunt in synodo, sicut oportuit, unius hominis non tam judicio quam furori; protestantes ea quae per vim metumque gererentur, sacramentis Ecclesiae et ipsi Symbolo ab apostolis instituto praejudicare non posse, nec se ab ea fide ulla injuria separandos, quam plenissime expositam atque digestam a sede beati apostoli Petri ad sanctam synodum detulissent. Cujus cum recitatio, poscentibus episcopis, non sit admissa, ut scilicet remota ea fide quae patriarchas, prophetas, apostolos et martyres coronavit, generatio Jesu Christi Domini nostri secundum carnem, et verae mortis ac resurrectionis ejus 923 confessio, quod horremus dicere, solveretur; scripsimus de hac re, ut potuimus, ad gloriosissimum principem, et quod maximum est, Christianum,",
          "candidate_score": 0.674984,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_10_12",
          "bdc_text": "Huiusmodi ergo terriculamentis periculi et attoniti boni illi viri , consolatione d. Hyperii et mea quoque nonnihil sunt , recreati , ut colligerent animum et constantes in veritate permanerent . Itaque adhuc perstant illi in officio , quorum alter , qui regit ecclesiam Zvingenbergae , superioribus scripsit ad me famam esse sparsam de Ludovico nostri principis filio , genero sequi pergensis , simul ac is venerit , remoturum a ministerio , quotquot Brentium sensi , nolint . Et satis facile periculo , illum eius esse animi , quem a me quoque alienatum qui , pro posterioribus propter , praideritis corporis etiam ex me , de argumentis physicis , quae pro conservandis proprietatibus corporis Christi proferuntur , quomodo eiusmodi possurae , ordinem atque legentia , digno eucharistiae negotio miscere et gaudio responderem , naturae ordine atque legem , aeque a deo esse ac expressum verbum .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_268",
          "psc_text": "multas provincias hostilis occupavit irruptio, et executionem legum tempestates interclusere bellorum. Ex quo inter sacerdotes Dei difficiles commeatus et rari coeperunt esse conventus, invenit ob publicam perturbationem secreta perfidia libertatem, et ad multarum mentium subversionem his malis est incitata, quibus debuit esse correcta. Quae vero illic aut quanta pars plebium a contagione pestis hujus aliena est, ubi, sicut dilectio tua indicat, lethali morbo etiam 697 quorumdam sacerdotum corda corrupta sunt; et per quos opprimenda falsitas et defendenda veritas credebatur, per ipsos doctrinae Priscillianae Evangelium subditur Christi, ut ad profanos sensus pietate sanctorum voluminum depravata, sub nominibus prophetarum et apostolorum non hoc praedicetur quod Spiritus sanctus docuit, sed quod diaboli minister inseruit. Quia ergo dilectio tua fideli, quantum potuit, diligentia damnatas olim opiniones sedecim capitulis comprehendit, nos quoque strictim omnia retractamus, ne aliquid harum blasphemiarum aut tolerabile videatur aut dubium. CAP. I. Quam impie de Trinitate personarum in Deo sentiant Priscillianistae.",
          "candidate_score": 0.674319,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_7_9",
          "bdc_text": "imisimus nuper summum virum communem amicum nostrum d. Hyperium , ne nullum malum veniret solum . Post Martyris et Musculi obitum ereptus est , nobis Hyperius magno nostro dolore atque damno , quem virum superintendentes nostri coacti sunt revereri , quo minus dissentientes a se in causa eucharistiae rexarent , id quod superiori aestate tentarunt quidem , nondum tamen perfecerunt . Volati erant tum temporis duo ministri ex comitatu Parmistasensi ad synodum Marpurgensem , ubi rationem cogebantur reddere sunt de eucharistia sententiae , a qua cum Ioannes Pistorius et alii , qui intererant synodio , fastidie suo nequirent illos deducere , ad minas conversi sunt , dicentes fore , ut princeps noster , qui tandem negentem sententiae Vitembergensi , ut scriberem apud nos in sua ditione toleraturus esset , nolentem sententiae Vittenbergensi subscribere .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_686",
          "psc_text": "credebantur, haec non solum in majora pacis dispendia, sed, quod nimis dolendum est, etiam in ipsius fidei qua Christiani sumus excidia processerunt. CAP. II. Et hi quidem qui missi sunt, quorumque unus vim Alexandrini episcopi sibi omnia vindicantis effugiens, rerum gestarum nobis ordinem fideliter nuntiavit, reclamarunt in synodo, sicut oportuit, unius hominis non tam judicio quam furori; protestantes ea quae per vim metumque gererentur, sacramentis Ecclesiae et ipsi Symbolo ab apostolis instituto praejudicare non posse, nec se ab ea fide ulla injuria separandos, quam plenissime expositam atque digestam a sede beati apostoli Petri ad sanctam synodum detulissent. Cujus cum recitatio, poscentibus episcopis, non sit admissa, ut scilicet remota ea fide quae patriarchas, prophetas, apostolos et martyres coronavit, generatio Jesu Christi Domini nostri secundum carnem, et verae mortis ac resurrectionis ejus 923 confessio, quod horremus dicere, solveretur; scripsimus de hac re, ut potuimus, ad gloriosissimum principem, et quod maximum est, Christianum,",
          "candidate_score": 0.671776,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_18_20",
          "bdc_text": "Hoc ego non meo tantum nomine , verum multo magis aliorum fratrum , pro quibus magis , quam de me ipso sum solicitus gratia scribi , et ad extremum iuxta Stanislium , Pharnovium et me tibi commendo . Vale in Christo foelicissimum , 8 . calendas aprilis anno 1564 .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1004",
          "psc_text": "me in Domino ora, Deo amantissime pater. ZENOBIUS episcopus. Ut supra. THOMAS episcopus Theodosiopolis. Valere me in Domino, amantissime pater. SABAS episcopus Palti. Valere me in Domino, Deo, amantissime pater. Subscribens per Patricium episcopum. PATRICIUS episcopus Neocaesareae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. RINUS gratia Dei episcopus Junopolis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. EUDOXIUS episcopus poleos Chomatis. Valere me in Domino ora, sanctissime pater. NICOLAUS misericordia Dei episcopus Acarasseorum. Valere me in Domino ora, amantissime pater. EVODIUS episcopus Saumatis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. TRIPHON episcopus Ecclesiae Chii. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. PAULUS episcopus sanctissimae Dei Ecclesiae Philiomelei. Valere me in Domino ora, domine pater. THEOCTISTUS episcopus Tyrai. Valere me in Domino ora, sanctissime pater. OLYMPIUS episcopus Sozopolitanae sanctissimae Dei Ecclesiae. Valere me ora, Deo sanctissime pater. JOANNES humilis episcopus civitatis Barbileorum. Valere me ora, Deo amantissime pater.",
          "candidate_score": 0.663271,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_18_20",
          "bdc_text": "Hoc ego non meo tantum nomine , verum multo magis aliorum fratrum , pro quibus magis , quam de me ipso sum solicitus gratia scribi , et ad extremum iuxta Stanislium , Pharnovium et me tibi commendo . Vale in Christo foelicissimum , 8 . calendas aprilis anno 1564 .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1002",
          "psc_text": "Deo amantissime pater. CONSTANTINUS misericordia Dei episcopus metropolitanus Meletenus. Valere me in Domino ora, reverentissime pater. FRANCION episcopus metropolitanus Philippopolis. Valere me in Domino ora, amantissime pater. PERGAMIUS episcopus Antiochiae Pisidorum metropolis. Valere in Domino ora, Deo amantissime pater. LUCIANUS episcopus Byzae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. GREGORIUS episcopus Adrianopolis. Valere ora Deo amantissime pater. THEODORITUS episcopus Cyri. Valere me in Domino ora, domine, Deo amantissime pater. MELETIUS episcopus Larissae, vices agens beatissimi episcopi domni Apamiae Syriae, subscripsi. Valere ora, sanctissime pater. ACACIUS misericordia Dei episcopus civitatis Arthiae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. JOANNES episcopus Germaniciae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. JOSEPHUS episcopus Iliopolis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime et sanctissime pater. CALOGERUS episcopus Claudiopolis. Valere me ora, Deo amantissime pater. Et subscripsi per Euphrosynum diaconem. HERACLIUS misericordia Dei episcopus Comanorum. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater.",
          "candidate_score": 0.656391,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_18_20",
          "bdc_text": "Hoc ego non meo tantum nomine , verum multo magis aliorum fratrum , pro quibus magis , quam de me ipso sum solicitus gratia scribi , et ad extremum iuxta Stanislium , Pharnovium et me tibi commendo . Vale in Christo foelicissimum , 8 . calendas aprilis anno 1564 .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1001",
          "psc_text": "amantissime pater. MAXIMUS episcopus magnae civitatis Antiochiae. Valere me in Domino ora, sanctissime et beatissime pater. JUVENALIS episcopus Hierosolymitanus. Valere me in Domino ora, sanctissime et beatissime pater. CYRIACUS episcopus Heracleae metropolis subscripsi per Deo amantissimum episcopum Lucianum. Ut supra. 1104 DIOGENES episcopus metropolis Cyzici. Ut supra. PHOTIUS episcopus Tyri metropolis. Ut supra. FLORENTIUS episcopus Sardensium civitatis metropolis Lydiae. Valere me ora, Deo amantissime pater. CONSTANTIUS episcopus metropolis Bostrae. Valere me ora, domine sanctissime et beatissime pater. THEODORUS episcopus metropolis Damasci. Valere me ora in Domino, Deo amantissime pater. SELEUCUS gratia Dei episcopus metropolis Amasiae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. CONSTANTINUS misericordia Dei episcopus metropolitanus Meletenus. Valere me in Domino ora, reverentissime pater. FRANCION episcopus metropolitanus Philippopolis. Valere me in Domino ora, amantissime pater. PERGAMIUS episcopus Antiochiae Pisidorum metropolis. Valere in Domino ora, Deo amantissime pater. LUCIANUS episcopus Byzae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater.",
          "candidate_score": 0.655278,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_18_20",
          "bdc_text": "Hoc ego non meo tantum nomine , verum multo magis aliorum fratrum , pro quibus magis , quam de me ipso sum solicitus gratia scribi , et ad extremum iuxta Stanislium , Pharnovium et me tibi commendo . Vale in Christo foelicissimum , 8 . calendas aprilis anno 1564 .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1007",
          "psc_text": "ALEXANDER episcopus civitatis Seleuciae Pisidiae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. MUSIANUS episcopus Limenorum. Valere me in Domino, Deo amantissime pater. FLORENTIUS episcopus Lesbitereae h . . . . et litteris. Valere me ora Deo amantissime pater. EPIPHANIUS episcopus civitatis Midai. Valere me ora, Deo amantissime pater. CYRUS episcopus civitatis Siniandi. Valere me in Domino ora, sanctissime pater. PANCRATIUS episcopus Lybiadis. Valere me in Domino ora, sanctissime pater. POLYCHRONIUS episcopus Antipatridis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. CYRIACUS episcopus civitatis Trognadorum subscripsi per presbyterum meum Chrysippum. Valere me in Domino ora, sanctissime pater. EUNOMIUS episcopus Nicomediae metropolis. Valere me ora, sanctissime pater. ANASTASIUS episcopus Nicaeae metropolis. Valere me ora, sanctissime pater. SEBASTIANUS episcopus civitatis Berissae. Valere me in Domino, Deo amantissime pater. JOVINUS episcopus sanctissimae Dei Ecclesiae Debeltorum. Valere me ora, amantissime pater. Similiter et reliqui omnes episcopi subscripserunt. Explicit relatio sanctae synodi Chalcedonensis ad papam",
          "candidate_score": 0.653181,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_18_20",
          "bdc_text": "Hoc ego non meo tantum nomine , verum multo magis aliorum fratrum , pro quibus magis , quam de me ipso sum solicitus gratia scribi , et ad extremum iuxta Stanislium , Pharnovium et me tibi commendo . Vale in Christo foelicissimum , 8 . calendas aprilis anno 1564 .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1003",
          "psc_text": "episcopus Germaniciae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. JOSEPHUS episcopus Iliopolis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime et sanctissime pater. CALOGERUS episcopus Claudiopolis. Valere me ora, Deo amantissime pater. Et subscripsi per Euphrosynum diaconem. HERACLIUS misericordia Dei episcopus Comanorum. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. 1105 IBAS episcopus Edessenae metropolis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. SOPHRONIUS episcopus Constantinae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. URANIUS episcopus Emissae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. EUSEBIUS episcopus Dorylaei. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. AETHERIUS episcopus Smyrnae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. ZENOBIUS episcopus. Ut supra. THOMAS episcopus Theodosiopolis. Valere me in Domino, amantissime pater. SABAS episcopus Palti. Valere me in Domino, Deo, amantissime pater. Subscribens per Patricium episcopum. PATRICIUS episcopus Neocaesareae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. RINUS gratia Dei episcopus Junopolis.",
          "candidate_score": 0.650474,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_18_20",
          "bdc_text": "Hoc ego non meo tantum nomine , verum multo magis aliorum fratrum , pro quibus magis , quam de me ipso sum solicitus gratia scribi , et ad extremum iuxta Stanislium , Pharnovium et me tibi commendo . Vale in Christo foelicissimum , 8 . calendas aprilis anno 1564 .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1005",
          "psc_text": "ora, Deo amantissime pater. PAULUS episcopus sanctissimae Dei Ecclesiae Philiomelei. Valere me in Domino ora, domine pater. THEOCTISTUS episcopus Tyrai. Valere me in Domino ora, sanctissime pater. OLYMPIUS episcopus Sozopolitanae sanctissimae Dei Ecclesiae. Valere me ora, Deo sanctissime pater. JOANNES humilis episcopus civitatis Barbileorum. Valere me ora, Deo amantissime pater. VALERIUS episcopus civitatis Laodiciae Phinicae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. BASILIUS episcopus civitatis Nacholiae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. NOE episcopus civitatis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. URANIUS episcopus civitatis Ibororum. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. MANASSES episcopus Theodosiopolis magnae Armeniae. Valere me ora in Domino, Deo amantissime pater. AURELIUS episcopus. Ora pro nobis, pater beatissime. 1106 RESTITUTIANUS episcopus. Ora pro nobis, sancte ac venerabilis papa. AMACIUS episcopus civitatis Sotorum. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. MELETIUS episcopus Larissae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime",
          "candidate_score": 0.647802,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_11",
          "bdc_text": "Itaque adhuc perstant illi in officio , quorum alter , qui regit ecclesiam Zvingenbergae , superioribus scripsit ad me famam esse sparsam de Ludovico nostri principis filio , genero sequi pergensis , simul ac is venerit , remoturum a ministerio , quotquot Brentium sensi , nolint .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_828",
          "psc_text": "Secreta etiam mandata legatis commissa indicat. Dilectissimo fratri RAVENNIO, LEO papa. Diu filios nostros Petronium presbyterum et Regulum diaconum in Urbe tenuimus: quoniam et de nostra hoc gratia merebantur, et fidei quae nunc quorumdam errore incessitur, ratio postulabat. Voluimus enim eos nostro interesse tractatui, et universa cognoscere quae per te cupimus ad omnium fratrum et consacerdotum nostrorum notitiam pervenire, charissime; hoc dilectioni tuae specialiter delegantes, ut sollicitudine vigilantiae tuae epistola 1001 nostra, quam ad Orientem pro fidei defensione direximus,) vel sanctae memoriae Cyrilli, quae nostris sensibus tota concordat, universis fratribus innotescat: ut certiores effecti contra eos qui incarnationem Domini pravis persuasionibus aestimant temerandam, spirituali se virtute praemuniant. Habes probabilem facultatem, qua cunctis Ecclesiis et Deo nostro episcopatus tui possis commendare primordia, si haec ita, ut credimus atque mandavimus, impleveris, frater charissime. Quae autem committenda litteris non fuerunt, cum praedictorum filiorum nostrorum insinuatione didiceris, Domini fretus auxilio efficaciter, 1002 ut diximus,",
          "candidate_score": 0.638713,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_11",
          "bdc_text": "Itaque adhuc perstant illi in officio , quorum alter , qui regit ecclesiam Zvingenbergae , superioribus scripsit ad me famam esse sparsam de Ludovico nostri principis filio , genero sequi pergensis , simul ac is venerit , remoturum a ministerio , quotquot Brentium sensi , nolint .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_31",
          "psc_text": "Theodoretum lib. I c. 8 et 9, id solum probat, clericos a Meletio ordinatos, qui in suum gradum ita fuerant recepti, ut post clericos ordinatos a legitimo episcopo, omni auctoritate his reservata, infimum locum tenerent, post illorum mortem in ipsorum locum et auctoritatem subrogari potuisse, si quaedam circumstantiae id flagitarent: quae promotio eumdem ordinem auctoritate praeditum respicit, non autem altiorem. Sed quidquid in hoc ipso videatur, neque hic, neque alius peculiaris casus, qui dispensationi tribui debet, constitutionem ac disciplinam vocare potest in dubium, quam et Ambrosii, et Zosimi, et ipsius Leonis testimoniis satis certam ostendimus. Unde nihil est cur ex hoc capite epistolam ad Januarium repudiemus, ac si disciplinam eo tempore ignotam praeferat. 18. Quos vero canones Leo intellexerit, cum hac in re canonum constitutionem allegavit; quoniam de disciplina ex dictis constat, si in magna antiquorum monumentorum penuria nullum certum canonem, constitutionem nullam proferre possimus, nihil praejudicat. Forte S. pontifex",
          "candidate_score": 0.635683,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_11",
          "bdc_text": "Itaque adhuc perstant illi in officio , quorum alter , qui regit ecclesiam Zvingenbergae , superioribus scripsit ad me famam esse sparsam de Ludovico nostri principis filio , genero sequi pergensis , simul ac is venerit , remoturum a ministerio , quotquot Brentium sensi , nolint .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_24",
          "psc_text": "haereticis sive schismaticis similiter receptis. Num vero quibus suus gradus per dispensationem concedebatur, permitteretur etiam ut ad altiorem ascenderent, canon Nicaenus satis videtur innuere: Sic in clero maneant, et dein in eodem ordine permaneant. Certe enim non permanent in eodem ordine, qui ad altiorem ascendunt. Sed hunc canonem uti non satis manifestum omittamus. Cum vero caetera testimonia de aliis in suo gradu receptis similiter loquantur, nihil est quod ex una dispensatione aliam etiam ampliorem colligamus. 17. Hanc sane disciplinam, ut qui reciperentur in suum gradum, ad altiorem non ascenderent, in Occidente, vel saltem in Italia et apud Romanam Ecclesiam viguisse, patet ex decreto quo S. Ambrosius in causa Dictinii, qui a Priscillianistis ad Catholicos redierat, statuit bono pacis locum tenere presbyterii, non accipere honoris augmentum: uti testantur Patres synodi Toletanae an. 400, qui proinde conquesti sunt eum nihilominus a Symposio ad episcopatum fuisse promotum; quod tamen ea excusatione purgatum fuit,",
          "candidate_score": 0.635023,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_18",
          "bdc_text": "Hoc ego non meo tantum nomine , verum multo magis aliorum fratrum , pro quibus magis , quam de me ipso sum solicitus gratia scribi , et ad extremum iuxta Stanislium , Pharnovium et me tibi commendo .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1004",
          "psc_text": "me in Domino ora, Deo amantissime pater. ZENOBIUS episcopus. Ut supra. THOMAS episcopus Theodosiopolis. Valere me in Domino, amantissime pater. SABAS episcopus Palti. Valere me in Domino, Deo, amantissime pater. Subscribens per Patricium episcopum. PATRICIUS episcopus Neocaesareae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. RINUS gratia Dei episcopus Junopolis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. EUDOXIUS episcopus poleos Chomatis. Valere me in Domino ora, sanctissime pater. NICOLAUS misericordia Dei episcopus Acarasseorum. Valere me in Domino ora, amantissime pater. EVODIUS episcopus Saumatis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. TRIPHON episcopus Ecclesiae Chii. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. PAULUS episcopus sanctissimae Dei Ecclesiae Philiomelei. Valere me in Domino ora, domine pater. THEOCTISTUS episcopus Tyrai. Valere me in Domino ora, sanctissime pater. OLYMPIUS episcopus Sozopolitanae sanctissimae Dei Ecclesiae. Valere me ora, Deo sanctissime pater. JOANNES humilis episcopus civitatis Barbileorum. Valere me ora, Deo amantissime pater.",
          "candidate_score": 0.631854,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_18",
          "bdc_text": "Hoc ego non meo tantum nomine , verum multo magis aliorum fratrum , pro quibus magis , quam de me ipso sum solicitus gratia scribi , et ad extremum iuxta Stanislium , Pharnovium et me tibi commendo .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1001",
          "psc_text": "amantissime pater. MAXIMUS episcopus magnae civitatis Antiochiae. Valere me in Domino ora, sanctissime et beatissime pater. JUVENALIS episcopus Hierosolymitanus. Valere me in Domino ora, sanctissime et beatissime pater. CYRIACUS episcopus Heracleae metropolis subscripsi per Deo amantissimum episcopum Lucianum. Ut supra. 1104 DIOGENES episcopus metropolis Cyzici. Ut supra. PHOTIUS episcopus Tyri metropolis. Ut supra. FLORENTIUS episcopus Sardensium civitatis metropolis Lydiae. Valere me ora, Deo amantissime pater. CONSTANTIUS episcopus metropolis Bostrae. Valere me ora, domine sanctissime et beatissime pater. THEODORUS episcopus metropolis Damasci. Valere me ora in Domino, Deo amantissime pater. SELEUCUS gratia Dei episcopus metropolis Amasiae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. CONSTANTINUS misericordia Dei episcopus metropolitanus Meletenus. Valere me in Domino ora, reverentissime pater. FRANCION episcopus metropolitanus Philippopolis. Valere me in Domino ora, amantissime pater. PERGAMIUS episcopus Antiochiae Pisidorum metropolis. Valere in Domino ora, Deo amantissime pater. LUCIANUS episcopus Byzae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater.",
          "candidate_score": 0.622991,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_18",
          "bdc_text": "Hoc ego non meo tantum nomine , verum multo magis aliorum fratrum , pro quibus magis , quam de me ipso sum solicitus gratia scribi , et ad extremum iuxta Stanislium , Pharnovium et me tibi commendo .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1002",
          "psc_text": "Deo amantissime pater. CONSTANTINUS misericordia Dei episcopus metropolitanus Meletenus. Valere me in Domino ora, reverentissime pater. FRANCION episcopus metropolitanus Philippopolis. Valere me in Domino ora, amantissime pater. PERGAMIUS episcopus Antiochiae Pisidorum metropolis. Valere in Domino ora, Deo amantissime pater. LUCIANUS episcopus Byzae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. GREGORIUS episcopus Adrianopolis. Valere ora Deo amantissime pater. THEODORITUS episcopus Cyri. Valere me in Domino ora, domine, Deo amantissime pater. MELETIUS episcopus Larissae, vices agens beatissimi episcopi domni Apamiae Syriae, subscripsi. Valere ora, sanctissime pater. ACACIUS misericordia Dei episcopus civitatis Arthiae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. JOANNES episcopus Germaniciae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. JOSEPHUS episcopus Iliopolis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime et sanctissime pater. CALOGERUS episcopus Claudiopolis. Valere me ora, Deo amantissime pater. Et subscripsi per Euphrosynum diaconem. HERACLIUS misericordia Dei episcopus Comanorum. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater.",
          "candidate_score": 0.62137,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_18",
          "bdc_text": "Hoc ego non meo tantum nomine , verum multo magis aliorum fratrum , pro quibus magis , quam de me ipso sum solicitus gratia scribi , et ad extremum iuxta Stanislium , Pharnovium et me tibi commendo .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1007",
          "psc_text": "ALEXANDER episcopus civitatis Seleuciae Pisidiae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. MUSIANUS episcopus Limenorum. Valere me in Domino, Deo amantissime pater. FLORENTIUS episcopus Lesbitereae h . . . . et litteris. Valere me ora Deo amantissime pater. EPIPHANIUS episcopus civitatis Midai. Valere me ora, Deo amantissime pater. CYRUS episcopus civitatis Siniandi. Valere me in Domino ora, sanctissime pater. PANCRATIUS episcopus Lybiadis. Valere me in Domino ora, sanctissime pater. POLYCHRONIUS episcopus Antipatridis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. CYRIACUS episcopus civitatis Trognadorum subscripsi per presbyterum meum Chrysippum. Valere me in Domino ora, sanctissime pater. EUNOMIUS episcopus Nicomediae metropolis. Valere me ora, sanctissime pater. ANASTASIUS episcopus Nicaeae metropolis. Valere me ora, sanctissime pater. SEBASTIANUS episcopus civitatis Berissae. Valere me in Domino, Deo amantissime pater. JOVINUS episcopus sanctissimae Dei Ecclesiae Debeltorum. Valere me ora, amantissime pater. Similiter et reliqui omnes episcopi subscripserunt. Explicit relatio sanctae synodi Chalcedonensis ad papam",
          "candidate_score": 0.618513,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 7,
      "cf_id": "cf016",
      "work_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-viduis",
      "max_score": 0.693856,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_15_17",
          "bdc_text": "Ibi illere , torve me ipsum interit , reverentia , credo et parentis prohibitus , obticuit , unde potui coniicere , si per ipsum steterit , actum iri de omnibus a Brentio distidentibus regione . Interim deus non deseret nos , etiamsi ad tempus adversarios nostros scurrore imbutos et fascinatos eo usque grassari patiatur , ut pios profligentes , moderatior nisi forte gravior princeps noster , qui ut concedat determinationem piorum ministrorum , nisi forte gentius aliquis malius aliud illi insusurret et persuadeat . Tua vero humani pericula asperpi , ut tam exteri , qui poteram , seniorem , ne sinatur gubernationem suam hac macula aspergi , ut tam exteri quam posteri querantur , parum constanter ipsum facere , qui passit , sit ministros non contentiosos aut sedidiosos , sed pro conscientia sua docentes loco pelli .",
          "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-viduis_window_80",
          "psc_text": "singulorum; et ideo praemiis virtutem provocavit, non infirmitatem vinculis alligavit. Scit et ille gentium Doctor (Rom. VII, 23 et seq.), bonus morum auriga nostrorum, et quidam interiorum rector affectuum, qui de se ipso didicerat legi mentis legem corporis repugnare; eamdem tamen Christi gratiae cedere: scit, inquam, varios incursus mentium repugnare; et ideo neque in tantum adhortationem integritatis intendit, ut aboleret gratiam nuptiarum: neque ita conjugium praetulit, ut studia integritatis exstingueret. Sed a continentiae persuasione incipiens, ad incontinentiae remedia descendit: et cum bravium supernae vocationis fortioribus demonstrasset; deficere tamen in via neminem passus est: ita plaudens prioribus, ut non despiceret et sequentes; didicerat enim et ipse, quia Dominus Jesus aliis panem hordeaceum (Joan. VI, 5 et seq.), ne in via deficerent, aliis corpus suum (Matth. XXVI, 26), ut ad regnum contenderent, ministravit. 80. Nec Dominus ipse praeceptum imposuit, 208 sed voluntatem invitavit: nec Apostolus praeceptum statuit, sed consilium dedit (I Cor.",
          "candidate_score": 0.693856,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_16_18",
          "bdc_text": "Interim deus non deseret nos , etiamsi ad tempus adversarios nostros scurrore imbutos et fascinatos eo usque grassari patiatur , ut pios profligentes , moderatior nisi forte gravior princeps noster , qui ut concedat determinationem piorum ministrorum , nisi forte gentius aliquis malius aliud illi insusurret et persuadeat . Tua vero humani pericula asperpi , ut tam exteri , qui poteram , seniorem , ne sinatur gubernationem suam hac macula aspergi , ut tam exteri quam posteri querantur , parum constanter ipsum facere , qui passit , sit ministros non contentiosos aut sedidiosos , sed pro conscientia sua docentes loco pelli . Hoc ego non meo tantum nomine , verum multo magis aliorum fratrum , pro quibus magis , quam de me ipso sum solicitus gratia scribi , et ad extremum iuxta Stanislium , Pharnovium et me tibi commendo .",
          "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-viduis_window_80",
          "psc_text": "singulorum; et ideo praemiis virtutem provocavit, non infirmitatem vinculis alligavit. Scit et ille gentium Doctor (Rom. VII, 23 et seq.), bonus morum auriga nostrorum, et quidam interiorum rector affectuum, qui de se ipso didicerat legi mentis legem corporis repugnare; eamdem tamen Christi gratiae cedere: scit, inquam, varios incursus mentium repugnare; et ideo neque in tantum adhortationem integritatis intendit, ut aboleret gratiam nuptiarum: neque ita conjugium praetulit, ut studia integritatis exstingueret. Sed a continentiae persuasione incipiens, ad incontinentiae remedia descendit: et cum bravium supernae vocationis fortioribus demonstrasset; deficere tamen in via neminem passus est: ita plaudens prioribus, ut non despiceret et sequentes; didicerat enim et ipse, quia Dominus Jesus aliis panem hordeaceum (Joan. VI, 5 et seq.), ne in via deficerent, aliis corpus suum (Matth. XXVI, 26), ut ad regnum contenderent, ministravit. 80. Nec Dominus ipse praeceptum imposuit, 208 sed voluntatem invitavit: nec Apostolus praeceptum statuit, sed consilium dedit (I Cor.",
          "candidate_score": 0.684292,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 8,
      "cf_id": "cf041",
      "work_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita",
      "max_score": 0.69233,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_9_11",
          "bdc_text": "Volati erant tum temporis duo ministri ex comitatu Parmistasensi ad synodum Marpurgensem , ubi rationem cogebantur reddere sunt de eucharistia sententiae , a qua cum Ioannes Pistorius et alii , qui intererant synodio , fastidie suo nequirent illos deducere , ad minas conversi sunt , dicentes fore , ut princeps noster , qui tandem negentem sententiae Vitembergensi , ut scriberem apud nos in sua ditione toleraturus esset , nolentem sententiae Vittenbergensi subscribere . Huiusmodi ergo terriculamentis periculi et attoniti boni illi viri , consolatione d. Hyperii et mea quoque nonnihil sunt , recreati , ut colligerent animum et constantes in veritate permanerent . Itaque adhuc perstant illi in officio , quorum alter , qui regit ecclesiam Zvingenbergae , superioribus scripsit ad me famam esse sparsam de Ludovico nostri principis filio , genero sequi pergensis , simul ac is venerit , remoturum a ministerio , quotquot Brentium sensi , nolint .",
          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_924",
          "psc_text": "Cum ergo ille mandaret ut non oporteret sacris interesse mysteriis eos qui post baptisma peccatum commisissent, quod ducit ad mortem: quibusdam quidem videbatur amara nimis et dura hujusmodi regula; alii vero veluti justam rectamque suscipiebant. Inter haec mota quaestione, venerunt litterae Cornelii Romani praesulis, quae remissionem peccantibus etiam post baptisma promittebant. Sic ergo ambobus diversa scribentibus, et ex divinis eloquiis sua sensa firmantibus, singuli provincialium diversas sunt secuti sententias. Sanantes namque sanare promissa remissione, etiam reliquo tempore deliquerunt. Unde videtur quia gentes Phrygum castiores quam aliae magis esse noscuntur. Novatus itaque, licet propter conversationem subtilissimam segregaverit semetipsum, non tamen mutavit Paschae festivitatem. Nam secundum Patres Hesperios etiam iste celebrabat. Agitur enim apud illos Pascha post aequinoctium olim, et ex quo Christiani esse coeperunt. Sed iste quidem postea sub persecutione Valeriani principis martyrio terminavit vitam. Hi vero qui ex eo nomen habuerunt ejusque fuere participes, facto concilio paucorum episcoporum in vico",
          "candidate_score": 0.69233,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_8_10",
          "bdc_text": "Post Martyris et Musculi obitum ereptus est , nobis Hyperius magno nostro dolore atque damno , quem virum superintendentes nostri coacti sunt revereri , quo minus dissentientes a se in causa eucharistiae rexarent , id quod superiori aestate tentarunt quidem , nondum tamen perfecerunt . Volati erant tum temporis duo ministri ex comitatu Parmistasensi ad synodum Marpurgensem , ubi rationem cogebantur reddere sunt de eucharistia sententiae , a qua cum Ioannes Pistorius et alii , qui intererant synodio , fastidie suo nequirent illos deducere , ad minas conversi sunt , dicentes fore , ut princeps noster , qui tandem negentem sententiae Vitembergensi , ut scriberem apud nos in sua ditione toleraturus esset , nolentem sententiae Vittenbergensi subscribere . Huiusmodi ergo terriculamentis periculi et attoniti boni illi viri , consolatione d. Hyperii et mea quoque nonnihil sunt , recreati , ut colligerent animum et constantes in veritate permanerent .",
          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_924",
          "psc_text": "Cum ergo ille mandaret ut non oporteret sacris interesse mysteriis eos qui post baptisma peccatum commisissent, quod ducit ad mortem: quibusdam quidem videbatur amara nimis et dura hujusmodi regula; alii vero veluti justam rectamque suscipiebant. Inter haec mota quaestione, venerunt litterae Cornelii Romani praesulis, quae remissionem peccantibus etiam post baptisma promittebant. Sic ergo ambobus diversa scribentibus, et ex divinis eloquiis sua sensa firmantibus, singuli provincialium diversas sunt secuti sententias. Sanantes namque sanare promissa remissione, etiam reliquo tempore deliquerunt. Unde videtur quia gentes Phrygum castiores quam aliae magis esse noscuntur. Novatus itaque, licet propter conversationem subtilissimam segregaverit semetipsum, non tamen mutavit Paschae festivitatem. Nam secundum Patres Hesperios etiam iste celebrabat. Agitur enim apud illos Pascha post aequinoctium olim, et ex quo Christiani esse coeperunt. Sed iste quidem postea sub persecutione Valeriani principis martyrio terminavit vitam. Hi vero qui ex eo nomen habuerunt ejusque fuere participes, facto concilio paucorum episcoporum in vico",
          "candidate_score": 0.690518,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_9_11",
          "bdc_text": "Volati erant tum temporis duo ministri ex comitatu Parmistasensi ad synodum Marpurgensem , ubi rationem cogebantur reddere sunt de eucharistia sententiae , a qua cum Ioannes Pistorius et alii , qui intererant synodio , fastidie suo nequirent illos deducere , ad minas conversi sunt , dicentes fore , ut princeps noster , qui tandem negentem sententiae Vitembergensi , ut scriberem apud nos in sua ditione toleraturus esset , nolentem sententiae Vittenbergensi subscribere . Huiusmodi ergo terriculamentis periculi et attoniti boni illi viri , consolatione d. Hyperii et mea quoque nonnihil sunt , recreati , ut colligerent animum et constantes in veritate permanerent . Itaque adhuc perstant illi in officio , quorum alter , qui regit ecclesiam Zvingenbergae , superioribus scripsit ad me famam esse sparsam de Ludovico nostri principis filio , genero sequi pergensis , simul ac is venerit , remoturum a ministerio , quotquot Brentium sensi , nolint .",
          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_519",
          "psc_text": "Movebatque quaestionem imperatoris diversa sententia; cujus litteris, nunc de fide prius agendum, nunc de accusatorum conversatione, legebatur. Haec causa praesentes ad schisma perduxit, et in duas partes synodi multitudo divisa est. Unius enim partis dux erat Acacius Caesareae Palaestinae, Georgius Alexandriae, Ursacius Tyri, Eudoxius Antiochiae, quos alii triginta duo secuti sunt. In alia parte fuit Georgius Laodiciae Syriae, Sophronius Pompeiopoleos Paphlagoniae, Eleusius Cyzici, quos plurimi sequebantur. Cumque placuisset ut prius de fide quaestio moveretur, hi quidem qui erant partis Acacii, Nicaenam fidem aperte negaverunt, aliamque fidem dictare nitebantur. Alterius vero partis numero pluriores, omnia quidem Nicaeni concilii receperunt: de sermone consubstantialitatis tantummodo querebantur. Multis igitur inter alterutros contentionibus usque ad vesperam generatis, novissime Sylvanus Tarsensis praesul Ecclesiae, voce magna clamavit, dicens non oportere novam dictari fidem, sed dudum in Antiochia expositam tempore dedicationis debere servari. Quo dicto sequaces sunt egressi. Alterius vero partis protulerunt fidem Antiochiae recitatam, quam relegentes solverunt",
          "candidate_score": 0.686341,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_9_11",
          "bdc_text": "Volati erant tum temporis duo ministri ex comitatu Parmistasensi ad synodum Marpurgensem , ubi rationem cogebantur reddere sunt de eucharistia sententiae , a qua cum Ioannes Pistorius et alii , qui intererant synodio , fastidie suo nequirent illos deducere , ad minas conversi sunt , dicentes fore , ut princeps noster , qui tandem negentem sententiae Vitembergensi , ut scriberem apud nos in sua ditione toleraturus esset , nolentem sententiae Vittenbergensi subscribere . Huiusmodi ergo terriculamentis periculi et attoniti boni illi viri , consolatione d. Hyperii et mea quoque nonnihil sunt , recreati , ut colligerent animum et constantes in veritate permanerent . Itaque adhuc perstant illi in officio , quorum alter , qui regit ecclesiam Zvingenbergae , superioribus scripsit ad me famam esse sparsam de Ludovico nostri principis filio , genero sequi pergensis , simul ac is venerit , remoturum a ministerio , quotquot Brentium sensi , nolint .",
          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1120",
          "psc_text": "ministravit. Ego autem etiam litteras ejus legi ad Leontium Ancyrae praesulem, quibus indicavit Scythas fuisse conversos in nostra provincia. Et cognoscens in quibusdam vicis Marcionis crevisse languorem, scripsit ejus loci pastoribus ut eos pellerent. Insuper etiam principis pro hac causa proferri petiit sanctionem. [ Haec desunt in mss. codicibus et in ed. V. ] Quod igitur ecclesiarum curam in animo habuerit secundum divinum Apostolum, satis haec docuerint. [ Haec autem desunt in edit. Valesii ] Licet autem etiam aliunde illius libertatem intelligere. THEODORETUS, lib. V, cap. 30, p. 236. CAPUT VI. De Gaina magistro militum ejusque rebellione. Gainas quidam genere Celticus, consilio barbarus, studio tyrannico vehementer elatus, eo tempore cum esset magister militum, multos suae gentis, multos etiam Romanorum sub suo magisterio habens, terrorem plurimis, etiam ipsi principi, meditatione tyrannidis inferebat; eratque Arianus. Is ergo rogavit imperatorem ut intra civitatem ei unam daret ecclesiam. At ille eum se placare promisit.",
          "candidate_score": 0.685879,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_16_18",
          "bdc_text": "Interim deus non deseret nos , etiamsi ad tempus adversarios nostros scurrore imbutos et fascinatos eo usque grassari patiatur , ut pios profligentes , moderatior nisi forte gravior princeps noster , qui ut concedat determinationem piorum ministrorum , nisi forte gentius aliquis malius aliud illi insusurret et persuadeat . Tua vero humani pericula asperpi , ut tam exteri , qui poteram , seniorem , ne sinatur gubernationem suam hac macula aspergi , ut tam exteri quam posteri querantur , parum constanter ipsum facere , qui passit , sit ministros non contentiosos aut sedidiosos , sed pro conscientia sua docentes loco pelli . Hoc ego non meo tantum nomine , verum multo magis aliorum fratrum , pro quibus magis , quam de me ipso sum solicitus gratia scribi , et ad extremum iuxta Stanislium , Pharnovium et me tibi commendo .",
          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1120",
          "psc_text": "ministravit. Ego autem etiam litteras ejus legi ad Leontium Ancyrae praesulem, quibus indicavit Scythas fuisse conversos in nostra provincia. Et cognoscens in quibusdam vicis Marcionis crevisse languorem, scripsit ejus loci pastoribus ut eos pellerent. Insuper etiam principis pro hac causa proferri petiit sanctionem. [ Haec desunt in mss. codicibus et in ed. V. ] Quod igitur ecclesiarum curam in animo habuerit secundum divinum Apostolum, satis haec docuerint. [ Haec autem desunt in edit. Valesii ] Licet autem etiam aliunde illius libertatem intelligere. THEODORETUS, lib. V, cap. 30, p. 236. CAPUT VI. De Gaina magistro militum ejusque rebellione. Gainas quidam genere Celticus, consilio barbarus, studio tyrannico vehementer elatus, eo tempore cum esset magister militum, multos suae gentis, multos etiam Romanorum sub suo magisterio habens, terrorem plurimis, etiam ipsi principi, meditatione tyrannidis inferebat; eratque Arianus. Is ergo rogavit imperatorem ut intra civitatem ei unam daret ecclesiam. At ille eum se placare promisit.",
          "candidate_score": 0.682606,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_9_11",
          "bdc_text": "Volati erant tum temporis duo ministri ex comitatu Parmistasensi ad synodum Marpurgensem , ubi rationem cogebantur reddere sunt de eucharistia sententiae , a qua cum Ioannes Pistorius et alii , qui intererant synodio , fastidie suo nequirent illos deducere , ad minas conversi sunt , dicentes fore , ut princeps noster , qui tandem negentem sententiae Vitembergensi , ut scriberem apud nos in sua ditione toleraturus esset , nolentem sententiae Vittenbergensi subscribere . Huiusmodi ergo terriculamentis periculi et attoniti boni illi viri , consolatione d. Hyperii et mea quoque nonnihil sunt , recreati , ut colligerent animum et constantes in veritate permanerent . Itaque adhuc perstant illi in officio , quorum alter , qui regit ecclesiam Zvingenbergae , superioribus scripsit ad me famam esse sparsam de Ludovico nostri principis filio , genero sequi pergensis , simul ac is venerit , remoturum a ministerio , quotquot Brentium sensi , nolint .",
          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_822",
          "psc_text": "Tyanis ab Eusebio episcopo Caesareae Cappadociae, Athanasio Ancyrae, Pelagio Laodiciae, Zenone Tarsi, Paulo Emeseno, Ostresio Melitinense, et Gregorio Nazianzeno, aliisque multis, qui verbum consubstantialitatis servandum esse apud Antiochiam Joviano imperante decreverant. Releguntur ibi Liberii et Occidentalium litterae sacerdotum. Quamobrem gaudio repleti scripserunt universis Ecclesiis ut legerent decreta episcoporum apud Asiam celebrata, et Liberii litteras, Italorumque, Afrorum, atque Gallicanorum, nec non Siculorum. Detulerant enim horum litteras legati de Lampsaco destinati, ut considerarent omnium numerum sibimet concordantium. Plurima namque multitudo concilium Ariminense vincebat; pariterque scripserunt, ut in Tarsum Ciliciae convenirent certa die; et illi quidem hoc modo alterutros invitabant. Cumque synodus pararetur in Tarsum, convenientes in Antiochia Cariae, quasi 34 Asiani pontifices studium quidem concordiae ecclesiasticae collaudabant, consubstantialitatis vero nomen respuentes, fidem in Antiochia et Seleucia prolatam roborare nitebantur, 314 tanquam Luciani martyris existentem, et multorum sudoribus a progenitoribus suis approbatam. Verum imperator studio Eudoxii synodum in Cilicia celebrari prohibuit. SOZOMEN., lib.",
          "candidate_score": 0.681733,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_7_9",
          "bdc_text": "imisimus nuper summum virum communem amicum nostrum d. Hyperium , ne nullum malum veniret solum . Post Martyris et Musculi obitum ereptus est , nobis Hyperius magno nostro dolore atque damno , quem virum superintendentes nostri coacti sunt revereri , quo minus dissentientes a se in causa eucharistiae rexarent , id quod superiori aestate tentarunt quidem , nondum tamen perfecerunt . Volati erant tum temporis duo ministri ex comitatu Parmistasensi ad synodum Marpurgensem , ubi rationem cogebantur reddere sunt de eucharistia sententiae , a qua cum Ioannes Pistorius et alii , qui intererant synodio , fastidie suo nequirent illos deducere , ad minas conversi sunt , dicentes fore , ut princeps noster , qui tandem negentem sententiae Vitembergensi , ut scriberem apud nos in sua ditione toleraturus esset , nolentem sententiae Vittenbergensi subscribere .",
          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1273",
          "psc_text": "Joannes veniens Antiochiam, et plurimos episcoporum colligens, damnavit Cyrillum, cum jam esset in Alexandria. Post paululum vero tempus inimicitias resolventes, ad gratiam sunt regressi, et sedes alterutris reddiderunt. Post damnationem vero Nestorii, dura Constantinopoli turba contra Ecclesiam facta est. Divisus est namque populus propter tepidum ejus, sicut dixi, tractatum. Clerici tamen omnes communi decreto eum anathematizaverunt. Sic enim nos Christiani contra blasphemos prolatum solemus appellare decretum: quando id veluti in marmore scriptum, manifestum cunctis ostendimus. SOCRATES, lib. VII, cap. 33, Edit. Christ. Vales. cap. 34, p. 377. CAPUT VII. De ordinatione Maximiani Constantinopoli. His ita provenientibus, de electione episcopi quaestio rursus exorta est, et multi Philippum, cujus jam feci memoriam, plurimi Proclum eligebant. Potuitque Proclus tenere pontificatum, nisi quidam procerum prohibuissent, dicentes regulam ecclesiasticam non permittere eum qui alterius civitatis episcopus nominatus est, 377 ad alteram migrare civitatem; quod dictum populos revocavit. Cumque quatuor transissent menses post Nestorii damnationem, Maximianus",
          "candidate_score": 0.67992,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_8_10",
          "bdc_text": "Post Martyris et Musculi obitum ereptus est , nobis Hyperius magno nostro dolore atque damno , quem virum superintendentes nostri coacti sunt revereri , quo minus dissentientes a se in causa eucharistiae rexarent , id quod superiori aestate tentarunt quidem , nondum tamen perfecerunt . Volati erant tum temporis duo ministri ex comitatu Parmistasensi ad synodum Marpurgensem , ubi rationem cogebantur reddere sunt de eucharistia sententiae , a qua cum Ioannes Pistorius et alii , qui intererant synodio , fastidie suo nequirent illos deducere , ad minas conversi sunt , dicentes fore , ut princeps noster , qui tandem negentem sententiae Vitembergensi , ut scriberem apud nos in sua ditione toleraturus esset , nolentem sententiae Vittenbergensi subscribere . Huiusmodi ergo terriculamentis periculi et attoniti boni illi viri , consolatione d. Hyperii et mea quoque nonnihil sunt , recreati , ut colligerent animum et constantes in veritate permanerent .",
          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_904",
          "psc_text": "magnum philosophiae culmen evectus est. Hoc tempore Epiphanius, qui postea Cypri fuit episcopus, inter eremitas maximus habebatur. Fuit etiam in Carris Protogenes episcopus post Vitum, qui, ut ferunt, sibi professus est in Domini Epiphania revelatum: quia vidisset imperatorem Constantinum, quemadmodum ei Deus futura monstraret, et juberet ut quod ei diceret, obediret. Apud hunc [ Ed., hos] itaque tanta abstinentia vigebat, ut propter multa jejunia dentes ejus vermibus ebullirent [ ms. Lyr., caderent et evellerentur]. Alios vero quosdam usque ad octoginta annos panem ferunt penitus non gustasse: Heliodorum plurimas insomnes duxisse noctes; jejunioque septenos continuasse dies. Multi quoque apud Palaestinam et Syriam, atque Persas, fuere monachorum, quorum si vel nomina conscribere quispiam voluerit, multos libros implebit. SOZOMEN., lib. VI, cap. 28. p. 677. CAPUT II. Quod Ariani Constantinopoli comprehendentes orthodoxos, multos in navi concremaverint. Eo siquidem tempore in Constantinopolitana urbe comprehendentes Ariani quosdam religionis piae presbyteros, eosque mittentes in navem inermem,",
          "candidate_score": 0.674942,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_7_9",
          "bdc_text": "imisimus nuper summum virum communem amicum nostrum d. Hyperium , ne nullum malum veniret solum . Post Martyris et Musculi obitum ereptus est , nobis Hyperius magno nostro dolore atque damno , quem virum superintendentes nostri coacti sunt revereri , quo minus dissentientes a se in causa eucharistiae rexarent , id quod superiori aestate tentarunt quidem , nondum tamen perfecerunt . Volati erant tum temporis duo ministri ex comitatu Parmistasensi ad synodum Marpurgensem , ubi rationem cogebantur reddere sunt de eucharistia sententiae , a qua cum Ioannes Pistorius et alii , qui intererant synodio , fastidie suo nequirent illos deducere , ad minas conversi sunt , dicentes fore , ut princeps noster , qui tandem negentem sententiae Vitembergensi , ut scriberem apud nos in sua ditione toleraturus esset , nolentem sententiae Vittenbergensi subscribere .",
          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_904",
          "psc_text": "magnum philosophiae culmen evectus est. Hoc tempore Epiphanius, qui postea Cypri fuit episcopus, inter eremitas maximus habebatur. Fuit etiam in Carris Protogenes episcopus post Vitum, qui, ut ferunt, sibi professus est in Domini Epiphania revelatum: quia vidisset imperatorem Constantinum, quemadmodum ei Deus futura monstraret, et juberet ut quod ei diceret, obediret. Apud hunc [ Ed., hos] itaque tanta abstinentia vigebat, ut propter multa jejunia dentes ejus vermibus ebullirent [ ms. Lyr., caderent et evellerentur]. Alios vero quosdam usque ad octoginta annos panem ferunt penitus non gustasse: Heliodorum plurimas insomnes duxisse noctes; jejunioque septenos continuasse dies. Multi quoque apud Palaestinam et Syriam, atque Persas, fuere monachorum, quorum si vel nomina conscribere quispiam voluerit, multos libros implebit. SOZOMEN., lib. VI, cap. 28. p. 677. CAPUT II. Quod Ariani Constantinopoli comprehendentes orthodoxos, multos in navi concremaverint. Eo siquidem tempore in Constantinopolitana urbe comprehendentes Ariani quosdam religionis piae presbyteros, eosque mittentes in navem inermem,",
          "candidate_score": 0.674649,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_9",
          "bdc_text": "Volati erant tum temporis duo ministri ex comitatu Parmistasensi ad synodum Marpurgensem , ubi rationem cogebantur reddere sunt de eucharistia sententiae , a qua cum Ioannes Pistorius et alii , qui intererant synodio , fastidie suo nequirent illos deducere , ad minas conversi sunt , dicentes fore , ut princeps noster , qui tandem negentem sententiae Vitembergensi , ut scriberem apud nos in sua ditione toleraturus esset , nolentem sententiae Vittenbergensi subscribere .",
          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_822",
          "psc_text": "Tyanis ab Eusebio episcopo Caesareae Cappadociae, Athanasio Ancyrae, Pelagio Laodiciae, Zenone Tarsi, Paulo Emeseno, Ostresio Melitinense, et Gregorio Nazianzeno, aliisque multis, qui verbum consubstantialitatis servandum esse apud Antiochiam Joviano imperante decreverant. Releguntur ibi Liberii et Occidentalium litterae sacerdotum. Quamobrem gaudio repleti scripserunt universis Ecclesiis ut legerent decreta episcoporum apud Asiam celebrata, et Liberii litteras, Italorumque, Afrorum, atque Gallicanorum, nec non Siculorum. Detulerant enim horum litteras legati de Lampsaco destinati, ut considerarent omnium numerum sibimet concordantium. Plurima namque multitudo concilium Ariminense vincebat; pariterque scripserunt, ut in Tarsum Ciliciae convenirent certa die; et illi quidem hoc modo alterutros invitabant. Cumque synodus pararetur in Tarsum, convenientes in Antiochia Cariae, quasi 34 Asiani pontifices studium quidem concordiae ecclesiasticae collaudabant, consubstantialitatis vero nomen respuentes, fidem in Antiochia et Seleucia prolatam roborare nitebantur, 314 tanquam Luciani martyris existentem, et multorum sudoribus a progenitoribus suis approbatam. Verum imperator studio Eudoxii synodum in Cilicia celebrari prohibuit. SOZOMEN., lib.",
          "candidate_score": 0.67136,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_2_4",
          "bdc_text": "Stanislaus Pharnovius Polonus contubernalis vestratum , qui proximo anno reverendi in Christo viri d. Andreae Hyperii sanctae memoriae vixerunt , ante quindenam me inviseret , inter alia significavit mihi de sua ad vos profectione , quam propediem adornaret ac proinde petiit maiorem in modum , ut sibi literas ad vos darem . Ego vero tametsi mea illi commendatione , apud vos praesertim nihil opus esse dicerem . Quia tamen alias scribere vobis consitueram , pro voto animi mei accidit , quod certus homo sua sponte sese offerret .",
          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_310",
          "psc_text": "propterea Athanasium adorandae legis praedicatorem ad tempus in Gallias fuisse directum, quoniam ferocitas crudelium inimicorum ejus in periculo sacri ejus capitis imminebat: ne forsan per malignorum calliditatem aliquid incongruum sustineret. Ut ergo hoc evitaret, ab imminentibus sibi necessitatibus est ablatus. Et ita me jubente habitare praeceptus est [ ed., jussus est], ut in hac civitate in qua degebat, bona ei necessaria non deessent. Talis enim est ejus venerabilis virtus, divinis freta olatiis, ut etiam molestias asperioris fortunae despiciat. Quapropter licet ad charissimam reverentiam vestram dominus noster beatae memoriae Constantinus pius, meus pater, eumdem episcopum in suum locum 245 restituere proposuerat: tamen, quoniam humana sorte praeventus, antequam haec compleret vota requievit, consequens arbitratus sum voluntatem divae memoriae imperatoris implere. Qui dum ad vos remeaverit, qualem a me venerationem habuerit agnoscetis. Non enim mirabile est si quid in eo gessimus quod laudetur. Meam namque animam imago desiderii vestri, et schema tanti viri",
          "candidate_score": 0.6703,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_9",
          "bdc_text": "Volati erant tum temporis duo ministri ex comitatu Parmistasensi ad synodum Marpurgensem , ubi rationem cogebantur reddere sunt de eucharistia sententiae , a qua cum Ioannes Pistorius et alii , qui intererant synodio , fastidie suo nequirent illos deducere , ad minas conversi sunt , dicentes fore , ut princeps noster , qui tandem negentem sententiae Vitembergensi , ut scriberem apud nos in sua ditione toleraturus esset , nolentem sententiae Vittenbergensi subscribere .",
          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_924",
          "psc_text": "Cum ergo ille mandaret ut non oporteret sacris interesse mysteriis eos qui post baptisma peccatum commisissent, quod ducit ad mortem: quibusdam quidem videbatur amara nimis et dura hujusmodi regula; alii vero veluti justam rectamque suscipiebant. Inter haec mota quaestione, venerunt litterae Cornelii Romani praesulis, quae remissionem peccantibus etiam post baptisma promittebant. Sic ergo ambobus diversa scribentibus, et ex divinis eloquiis sua sensa firmantibus, singuli provincialium diversas sunt secuti sententias. Sanantes namque sanare promissa remissione, etiam reliquo tempore deliquerunt. Unde videtur quia gentes Phrygum castiores quam aliae magis esse noscuntur. Novatus itaque, licet propter conversationem subtilissimam segregaverit semetipsum, non tamen mutavit Paschae festivitatem. Nam secundum Patres Hesperios etiam iste celebrabat. Agitur enim apud illos Pascha post aequinoctium olim, et ex quo Christiani esse coeperunt. Sed iste quidem postea sub persecutione Valeriani principis martyrio terminavit vitam. Hi vero qui ex eo nomen habuerunt ejusque fuere participes, facto concilio paucorum episcoporum in vico",
          "candidate_score": 0.663687,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_19_21",
          "bdc_text": "Vale in Christo foelicissimum , 8 . calendas aprilis anno 1564 . T addictissimus Iohannes Pincier , veteranus H. Tigurinae ecclesiae an et m. Heynricho Bullingero , praeceptori suo sancte colendo .",
          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_885",
          "psc_text": "eo [ ms. Theod., Deo] reus existeret. Ad quem Ammonius: Tu, inquit, Evagri, ignoras te puniendum quoniam abscidisti linguam. Et ne tibi arrogare videaris, non uteris gratia Dei. Plurimi siquidem eo tempore digni fuerunt viri, quorum si quis velit verba miraculaque cognoscere, et quemadmodum illis fuerint etiam bestiae subjugatae, librum legat Palladii monachi, qui discipulus fuit Evagrii. Omnia namque de istis subtiliter explanavit, in quo etiam feminarum imitationem conversationemque memoravit. Evagrius igitur atque Palladius mortuo Valente post paululum floruerunt. SOCRATES, lib. IV, cap. 18. Edit. Christ. Vales. cap. 23, p. 233. Hujus temporis est ut quantos potuero memorare possim qui sunt in illo tempore inter Christianos philosophati. Quorum unus quidem in Aegypto Joannes, cui futura et aliis incerta Deus non minus quam antiquis prophetis revelavit, donumque dedit ut curaret insanabiles passiones. Is enim a juventute laudans Deum, degebat in solitudine, comedebatque herbas atque radices, bibebatque aquam si comperisset. Cumque venisset",
          "candidate_score": 0.659836,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_9",
          "bdc_text": "Volati erant tum temporis duo ministri ex comitatu Parmistasensi ad synodum Marpurgensem , ubi rationem cogebantur reddere sunt de eucharistia sententiae , a qua cum Ioannes Pistorius et alii , qui intererant synodio , fastidie suo nequirent illos deducere , ad minas conversi sunt , dicentes fore , ut princeps noster , qui tandem negentem sententiae Vitembergensi , ut scriberem apud nos in sua ditione toleraturus esset , nolentem sententiae Vittenbergensi subscribere .",
          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_342",
          "psc_text": "satisfacere nequivissent pro quo venerant, remisit eos ad propria. Post tres autem annos rursus orientales episcopi Occidentalibus aliam epistolam direxerunt, quam multorum versuum nominavere conscriptionem, eo quod ultra priores prolixo eloquio confecta videretur. In qua de substantia quidem Dei nullam fecere memoriam. Eos autem qui dicunt ex non existentibus Dei Filium, aut ex alia essentia, et non ex Deo, et quia fuerit aliquando tempus aut saeculum quando non erat, abdicarunt. Porro Eudoxium Germaniciae episcopum, Martyrium atque Macedonium portitores epistolarum, occidentales noluerunt suscipere sacerdotes, dicentes dogmata Nicaena sufficere, et nihil ulterius oportere tractari. Cumque Constans a fratre petens ut Athanasius suam reciperet sedem, resistentibus haereticis nihil impetrare valuisset, tunc Athanasius et Paulus adeuntes poposcerunt fieri synodum, eo quod pro defensione rectorum dogmatum expulsi probarentur. SOZOMEN., lib. III, cap. 9. Edit. Christ. Vales. cap. 10, p. 510. CAPUT XXI. Quod Constans fratrem pro fide moverit, et quod Constantius Sardicae concilium convocari praeceperit.",
          "candidate_score": 0.659809,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_17_19",
          "bdc_text": "Tua vero humani pericula asperpi , ut tam exteri , qui poteram , seniorem , ne sinatur gubernationem suam hac macula aspergi , ut tam exteri quam posteri querantur , parum constanter ipsum facere , qui passit , sit ministros non contentiosos aut sedidiosos , sed pro conscientia sua docentes loco pelli . Hoc ego non meo tantum nomine , verum multo magis aliorum fratrum , pro quibus magis , quam de me ipso sum solicitus gratia scribi , et ad extremum iuxta Stanislium , Pharnovium et me tibi commendo . Vale in Christo foelicissimum , 8 .",
          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_872",
          "psc_text": "cap. 20; edit Christ. Vales., cap. 22, p. 178. LIBER OCTAVUS. 321 CAPUT PRIMUM. De conversatione, miraculis et responsionibus vel scriptis diversorum monachorum, nec non et episcoporum. Eo tempore fuit Arsenius monasterii praesul. Is delinquentes juvenes non excommunicabat, sed magis aetate provectos. Dicebat enim: Juvenis excommunicatus spernit, provectus vero velociter excommunicationis dolore corrigitur. Alius nomine Pior ambulans comedebat. Consultus autem cur ita comederet: Non, inquit, volo veluti necessarie uti cibo, sed tanquam extraneum aliquid agere. Pro qua re etiam ab alio requisitus ait: Ut ne, dum comedo, anima voluptatem sentiat corporalem. Isidorus dicebat quadragesimum se annum habere ex quo sentiret quidem mente peccatum, non tamen consentiret vel concupiscentiae, vel furori. Pambo autem, cum sine litteris esset, accessit ad quemdam ut doceretur psalmum; qui dum audisset primum versum tricesimi octavi psalmi: Dixi, custodiam vias meas, ut non delinquam in lingua mea; secundum versum non est passus audire, dicens: Si potuero opere",
          "candidate_score": 0.659478,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_9",
          "bdc_text": "Volati erant tum temporis duo ministri ex comitatu Parmistasensi ad synodum Marpurgensem , ubi rationem cogebantur reddere sunt de eucharistia sententiae , a qua cum Ioannes Pistorius et alii , qui intererant synodio , fastidie suo nequirent illos deducere , ad minas conversi sunt , dicentes fore , ut princeps noster , qui tandem negentem sententiae Vitembergensi , ut scriberem apud nos in sua ditione toleraturus esset , nolentem sententiae Vittenbergensi subscribere .",
          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_362",
          "psc_text": "et dilatare potuissent et fidei corrumpere pietatem; sunt autem horum principes, Eusebius, Theodorus Heracleae, Narcissus Neroniadis Ciliciae, Stephanus Antiochiae, Georgius Laodiceae, Acacius Caesareae Palaestinae, Minophantus Ephesius, Ursatius Sigiduni [ ed. Frob., Mygdoni] Mysiae, Valens Mirsi Pannoniae. Isti namque convenientes cum Orientalibus non sinebant eos nec in sanctum concilium ingredi, nec omnino accedere ad ecclesiam Dei. Et venientes in Sardicam conciliabula apud semetipsos per loca singula faciebant, et acta quaedam cum terroribus concinnabant; quatenus nihil penitus ad judicium perveniret, neque sanctum possemus celebrare concilium. Haec omnia cognoscere potuimus a consacerdotibus nostris Macario Palaestino et Asterio Arabiae, qui cum eis venerant, et ab eorum perfidia recesserant. Hi namque ad sanctum concilium venientes, violentiam quam passi sunt narraverunt, nihil dicentes apud eos agi rectum: insuper adjicientes quia dum essent rectae fidei, prohibiti fuissent ab eis ad haec loca venire, et propter interminationem vix ab eis intercedere [ ed. Niv. et Frob., discedere] potuissent.",
          "candidate_score": 0.659182,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_9",
          "bdc_text": "Volati erant tum temporis duo ministri ex comitatu Parmistasensi ad synodum Marpurgensem , ubi rationem cogebantur reddere sunt de eucharistia sententiae , a qua cum Ioannes Pistorius et alii , qui intererant synodio , fastidie suo nequirent illos deducere , ad minas conversi sunt , dicentes fore , ut princeps noster , qui tandem negentem sententiae Vitembergensi , ut scriberem apud nos in sua ditione toleraturus esset , nolentem sententiae Vittenbergensi subscribere .",
          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_361",
          "psc_text": "imperium; sed regnum ejus et sine principio, et sine termino esse conscripsit. Asclepas autem comminister obtulit monimenta Antiochiae confecta sub accusatorum praesentia, et Caesariensis Eusebii, et ex sententia judicantium episcoporum se ostendit innoxium. Recte siquidem, o charissimi fratres, evocati frequenter, obedire noluerunt, recte quoque fugerunt. Conscientia namque sua perterriti, per fugas suas calumnias indicarunt; et quae praesentes accusatores super eis dixerant, etiam probaverunt. Ad haec autem etiam eos qui dudum accusati propter Arianam haeresim fuerant, et projecti non solum susceperunt, sed etiam in majori ordine posuerunt, diacones ad presbyteratum promoventes, presbyteros ad episcopatum, non ob aliud, nisi ut impietatem seminare et dilatare potuissent et fidei corrumpere pietatem; sunt autem horum principes, Eusebius, Theodorus Heracleae, Narcissus Neroniadis Ciliciae, Stephanus Antiochiae, Georgius Laodiceae, Acacius Caesareae Palaestinae, Minophantus Ephesius, Ursatius Sigiduni [ ed. Frob., Mygdoni] Mysiae, Valens Mirsi Pannoniae. Isti namque convenientes cum Orientalibus non sinebant eos nec in sanctum concilium ingredi, nec",
          "candidate_score": 0.658899,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_2",
          "bdc_text": "Stanislaus Pharnovius Polonus contubernalis vestratum , qui proximo anno reverendi in Christo viri d. Andreae Hyperii sanctae memoriae vixerunt , ante quindenam me inviseret , inter alia significavit mihi de sua ad vos profectione , quam propediem adornaret ac proinde petiit maiorem in modum , ut sibi literas ad vos darem .",
          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_310",
          "psc_text": "propterea Athanasium adorandae legis praedicatorem ad tempus in Gallias fuisse directum, quoniam ferocitas crudelium inimicorum ejus in periculo sacri ejus capitis imminebat: ne forsan per malignorum calliditatem aliquid incongruum sustineret. Ut ergo hoc evitaret, ab imminentibus sibi necessitatibus est ablatus. Et ita me jubente habitare praeceptus est [ ed., jussus est], ut in hac civitate in qua degebat, bona ei necessaria non deessent. Talis enim est ejus venerabilis virtus, divinis freta olatiis, ut etiam molestias asperioris fortunae despiciat. Quapropter licet ad charissimam reverentiam vestram dominus noster beatae memoriae Constantinus pius, meus pater, eumdem episcopum in suum locum 245 restituere proposuerat: tamen, quoniam humana sorte praeventus, antequam haec compleret vota requievit, consequens arbitratus sum voluntatem divae memoriae imperatoris implere. Qui dum ad vos remeaverit, qualem a me venerationem habuerit agnoscetis. Non enim mirabile est si quid in eo gessimus quod laudetur. Meam namque animam imago desiderii vestri, et schema tanti viri",
          "candidate_score": 0.648498,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_11",
          "bdc_text": "Itaque adhuc perstant illi in officio , quorum alter , qui regit ecclesiam Zvingenbergae , superioribus scripsit ad me famam esse sparsam de Ludovico nostri principis filio , genero sequi pergensis , simul ac is venerit , remoturum a ministerio , quotquot Brentium sensi , nolint .",
          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_507",
          "psc_text": "et quia corpus patris ejus absque ipsius consilio migrasse praesumpserit. Relinquens ergo gubernatorem Hesperiarum partium Caesarem Julianum, ipse pergebat ad Orientem. SOCRATES, ibidem, et SOZOMEN., cap. 20, edit. Christ CAPUT XXXII. De Leontio Antiocheno episcopo, et Actio, qui magister Eunomii fuit. Leontius igitur Antiochenus episcopus, cum esset Arianus, languorem suum celare nitebatur. Vidensque divisos sacerdotes et populum, et alios dicentes, Gloria Patri, et Filio; alios, Gloria Patri per Filium in Spiritu sancto; ipse sub silentio dicebat orationem, et nihil aliud audiebant astantes, nisi cum diceret, in saecula saeculorum. Et siquidem hoc non maligne fecisset, diceretur quia pro concordia populi fieret. Sed quia et contra milites veritatis acuebatur, et nonnisi haereticos provehebat, ostendebatur celare pestem, modo timore [ ed., amore] populi, modo formidine pressus imperatoris, qui Filium dissimilem prohibuerat dici. Ea siquidem tempestate Aetius magister Eunomii, qui Arii blasphemiam suis opinionibus auxerat, in diaconatus ordine ministrabat. Sed Flavianus et Diodorus monachicam",
          "candidate_score": 0.643273,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_11",
          "bdc_text": "Itaque adhuc perstant illi in officio , quorum alter , qui regit ecclesiam Zvingenbergae , superioribus scripsit ad me famam esse sparsam de Ludovico nostri principis filio , genero sequi pergensis , simul ac is venerit , remoturum a ministerio , quotquot Brentium sensi , nolint .",
          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_548",
          "psc_text": "cultores Nicaeni concilii, cur in expositione fidei suae Deum ex Deo Filium dicentes dissimilem, et ex non exstantibus nominare praesumerent? his sermonibus respondebant: Sic dictum est Deum ex Deo, sicut habetur apud Apostolum (Rom. XI, 36): Omnia autem ex Deo, unus ergo omnium etiam Filius Dei; et propterea positum est in expositionibus, secundum Scripturas. SOZOMEN., lib. IV, cap. 28. Edit. Christ. Vales., cap. 29, p. 588. Hujus verbi princeps fuit Gregorius Laodicenus episcopus; qui cum talia doceret, ignoravit quemadmodum Apostoli proprietates superiori tempore Origenes latius examinarit atque interpretatus sit. SOCRATES, lib. II, cap. 35. Edit. Christ. Vales. cap. 45, p. 157. CAPUT XL. De crudelitate Georgii apud Alexandriam, et qui post Cyrillum Hierosolymorum tenuerunt episcopatum. Interea dum adhuc Athanasius celaretur, Georgius Alexandriae crudeliter paganos afficiebat, et adversantes sibimet Christianos; utrosque enim cogebat ad suam venire sententiam, et respuentes afficiebat. Erat enim apud sapientes odibilis, quasi despiciens eos, et judicibus imperans,",
          "candidate_score": 0.640664,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_3_5",
          "bdc_text": "Ego vero tametsi mea illi commendatione , apud vos praesertim nihil opus esse dicerem . Quia tamen alias scribere vobis consitueram , pro voto animi mei accidit , quod certus homo sua sponte sese offerret . qui vobis literas meas redderet .",
          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_382",
          "psc_text": "non despexit. Ideoque tibi diu distuli scribere voluntatis meae propositum: sperans sponte te ad nos forte venturum, et laborum satisfactionem a nobis exigere. Verumtamen, quoniam forte timor impedivit voluntatis tuae propositum, litteras largitate plenissimas ad tuam beatitudinem [ ms. Lyr., benignitatem] destinavimus, ut sine metu nostris aspectibus velociter tuam praesentiam praebere festines; quatenus desiderio tuo potitus, experiaris nostram clementiam in propriis restitutus. Hac etenim causa et dominum meum fratremque Constantem Victorem Augustum pro te rogavi, ut tibi potestatem ad nos tribuat veniendi, ut ambobus nobis annuentibus, restitutus in patria, habeas maximum gratiae nostrae pignus. SOCRATES, lib. II, cap. 18. Edit. Christ. Vales. cap. 23, p. 107. CAPUT XXVII. Alia epistola ejusdem pro eadem re. Constantius Victor Augustus Athanasio episcopo. Licet prioribus nostris litteris significaverimus, quatenus sine sollicitudine ad nostrum debeas venire comitatum, eo quod maxime velimus te ad propria destinare; tamen et nunc has litteras ad tuam direximus sanctitatem; per",
          "candidate_score": 0.639727,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_11",
          "bdc_text": "Itaque adhuc perstant illi in officio , quorum alter , qui regit ecclesiam Zvingenbergae , superioribus scripsit ad me famam esse sparsam de Ludovico nostri principis filio , genero sequi pergensis , simul ac is venerit , remoturum a ministerio , quotquot Brentium sensi , nolint .",
          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_552",
          "psc_text": "itaque Macedonius de Ecclesia Constantinopolitana fuisset expulsus, non ea quae Acacius atque Eudoxius sapiebat; sed tradebat magis Filium Deum, per omnia et secundum substantiam similem esse Patri. Sanctum vero Spiritum non earum rerum esse participem, sed ministrum, et perhibentem officium, et quaecunque de sanctis angelis dici possunt. SOZOMEN., lib. IV, cap. 26. Edit. Christ. Vales. cap. 27, p. 585. 277 CAPUT XLII. De his quae rursum ab Arianis contra ipsos Arianos gesta sunt; et quomodo Eustathius nequitiam patefecerit Eudoxii; et epistola Constantinopolitani concilii ad Georgium Alexandrinum, condemnantis Actium cum scriptis ejus. Igitur sequaces Acacii in Antiochiam magno studio convenerunt, acti poenitentia, quia similem dixerant Filium Patri. Et consulatu sequenti, id est, Tauri et Florentii ( An, Dom. 361), cum Euzoius eam gubernaret Ecclesiam, imperatore ibidem constituto, pauci quidem rursus movebant ea quae dudum placuerant: dicentes oportere sermonem similis substantiae auferri ab expositione fidei traditae, tam in Arimino quam Constantinopoli: non",
          "candidate_score": 0.639027,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_15",
          "bdc_text": "Ibi illere , torve me ipsum interit , reverentia , credo et parentis prohibitus , obticuit , unde potui coniicere , si per ipsum steterit , actum iri de omnibus a Brentio distidentibus regione .",
          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1004",
          "psc_text": "Deinde uniuscujusque dogmatis relegens scripturam, alia quidem omnia tanquam divisionem Trinitatis introducentia culpans, repente disrupit, et solum consubstantialitatis dogma cum laude suscepit. Haec enim occasio fuit ut Novatiani bene agentes intra civitatem haberent rursus ecclesias. Admiratus namque princeps eorum concordiam circa fidem, lege praecepit ut propria oratoria detinerent, et privilegia suae Ecclesiae atque fidei possiderent. Verum aliarum religionum antistites propter discordiam suam in reprehensionem sui populi venientes aestuabant, tristitiaque confusi discedebant, et litteris consolabantur alterutros, ut non affligerentur cur eos plurimi relinquentes ad fidem consubstantialitatis accederent: dicentes multos quidem vocatos, paucos autem electos. Quod utique non dicebant, quando multum populum per potestatem sibimet aggregabant. SOCRATES, lib. V, cap. 10, p. 267. Imperator interea lege sancivit ut haeretici neque ecclesias haberent, neque de fide docerent, neque episcopos aut alios ordinarent; et alios quidem e civitatibus expelli, alios sine honore esse, neque frui communi civitate permisit. Insuper crudeles poenas adversus eos in",
          "candidate_score": 0.635106,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_11",
          "bdc_text": "Itaque adhuc perstant illi in officio , quorum alter , qui regit ecclesiam Zvingenbergae , superioribus scripsit ad me famam esse sparsam de Ludovico nostri principis filio , genero sequi pergensis , simul ac is venerit , remoturum a ministerio , quotquot Brentium sensi , nolint .",
          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1120",
          "psc_text": "ministravit. Ego autem etiam litteras ejus legi ad Leontium Ancyrae praesulem, quibus indicavit Scythas fuisse conversos in nostra provincia. Et cognoscens in quibusdam vicis Marcionis crevisse languorem, scripsit ejus loci pastoribus ut eos pellerent. Insuper etiam principis pro hac causa proferri petiit sanctionem. [ Haec desunt in mss. codicibus et in ed. V. ] Quod igitur ecclesiarum curam in animo habuerit secundum divinum Apostolum, satis haec docuerint. [ Haec autem desunt in edit. Valesii ] Licet autem etiam aliunde illius libertatem intelligere. THEODORETUS, lib. V, cap. 30, p. 236. CAPUT VI. De Gaina magistro militum ejusque rebellione. Gainas quidam genere Celticus, consilio barbarus, studio tyrannico vehementer elatus, eo tempore cum esset magister militum, multos suae gentis, multos etiam Romanorum sub suo magisterio habens, terrorem plurimis, etiam ipsi principi, meditatione tyrannidis inferebat; eratque Arianus. Is ergo rogavit imperatorem ut intra civitatem ei unam daret ecclesiam. At ille eum se placare promisit.",
          "candidate_score": 0.633193,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 9,
      "cf_id": "cf033",
      "work_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis",
      "max_score": 0.692087,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_16_18",
          "bdc_text": "Interim deus non deseret nos , etiamsi ad tempus adversarios nostros scurrore imbutos et fascinatos eo usque grassari patiatur , ut pios profligentes , moderatior nisi forte gravior princeps noster , qui ut concedat determinationem piorum ministrorum , nisi forte gentius aliquis malius aliud illi insusurret et persuadeat . Tua vero humani pericula asperpi , ut tam exteri , qui poteram , seniorem , ne sinatur gubernationem suam hac macula aspergi , ut tam exteri quam posteri querantur , parum constanter ipsum facere , qui passit , sit ministros non contentiosos aut sedidiosos , sed pro conscientia sua docentes loco pelli . Hoc ego non meo tantum nomine , verum multo magis aliorum fratrum , pro quibus magis , quam de me ipso sum solicitus gratia scribi , et ad extremum iuxta Stanislium , Pharnovium et me tibi commendo .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_256",
          "psc_text": "IV) , id est, miscens temporibus tempora, terroribus blandimenta: dirum magistri, pium patris ostendat affectum: id est indisciplinatos et inquietos debet durius arguere; obedientes autem, et mites, et patientes, ut in melius proficiant, obsecrare; negligentes autem et contemnentes, ut increpet et corripiat, admonemus. Neque dissimulet peccata delinquentium: sed mox ut coeperint oriri, radicitus ea, ut praevalet, amputet, memor periculi Heli sacerdotis de Silo I Reg. II. Et honestiores quidem atque intelligibiles animos, prima vel secunda admonitione verbis corripiat; improbos autem et duros corde, ac superbos, vel in obedientes, verberum vel corporis castigatione in ipso initio peccati coerceat, sciens scriptum: Stultus verbis non corrigitur. Et iterum: Percute filium tuum virga, et liberabis animam ejus a morte Prov. XXIII . Meminere debet semper abbas quod est, meminere quod dicitur, et scire quia cui plus committitur, plus ab eo exigitur. Sciatque quam difficilem et arduam rem suscepit regere animas et multorum servire moribus.",
          "candidate_score": 0.692087,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_15_17",
          "bdc_text": "Ibi illere , torve me ipsum interit , reverentia , credo et parentis prohibitus , obticuit , unde potui coniicere , si per ipsum steterit , actum iri de omnibus a Brentio distidentibus regione . Interim deus non deseret nos , etiamsi ad tempus adversarios nostros scurrore imbutos et fascinatos eo usque grassari patiatur , ut pios profligentes , moderatior nisi forte gravior princeps noster , qui ut concedat determinationem piorum ministrorum , nisi forte gentius aliquis malius aliud illi insusurret et persuadeat . Tua vero humani pericula asperpi , ut tam exteri , qui poteram , seniorem , ne sinatur gubernationem suam hac macula aspergi , ut tam exteri quam posteri querantur , parum constanter ipsum facere , qui passit , sit ministros non contentiosos aut sedidiosos , sed pro conscientia sua docentes loco pelli .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_256",
          "psc_text": "IV) , id est, miscens temporibus tempora, terroribus blandimenta: dirum magistri, pium patris ostendat affectum: id est indisciplinatos et inquietos debet durius arguere; obedientes autem, et mites, et patientes, ut in melius proficiant, obsecrare; negligentes autem et contemnentes, ut increpet et corripiat, admonemus. Neque dissimulet peccata delinquentium: sed mox ut coeperint oriri, radicitus ea, ut praevalet, amputet, memor periculi Heli sacerdotis de Silo I Reg. II. Et honestiores quidem atque intelligibiles animos, prima vel secunda admonitione verbis corripiat; improbos autem et duros corde, ac superbos, vel in obedientes, verberum vel corporis castigatione in ipso initio peccati coerceat, sciens scriptum: Stultus verbis non corrigitur. Et iterum: Percute filium tuum virga, et liberabis animam ejus a morte Prov. XXIII . Meminere debet semper abbas quod est, meminere quod dicitur, et scire quia cui plus committitur, plus ab eo exigitur. Sciatque quam difficilem et arduam rem suscepit regere animas et multorum servire moribus.",
          "candidate_score": 0.689258,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_16",
          "bdc_text": "Interim deus non deseret nos , etiamsi ad tempus adversarios nostros scurrore imbutos et fascinatos eo usque grassari patiatur , ut pios profligentes , moderatior nisi forte gravior princeps noster , qui ut concedat determinationem piorum ministrorum , nisi forte gentius aliquis malius aliud illi insusurret et persuadeat .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_256",
          "psc_text": "IV) , id est, miscens temporibus tempora, terroribus blandimenta: dirum magistri, pium patris ostendat affectum: id est indisciplinatos et inquietos debet durius arguere; obedientes autem, et mites, et patientes, ut in melius proficiant, obsecrare; negligentes autem et contemnentes, ut increpet et corripiat, admonemus. Neque dissimulet peccata delinquentium: sed mox ut coeperint oriri, radicitus ea, ut praevalet, amputet, memor periculi Heli sacerdotis de Silo I Reg. II. Et honestiores quidem atque intelligibiles animos, prima vel secunda admonitione verbis corripiat; improbos autem et duros corde, ac superbos, vel in obedientes, verberum vel corporis castigatione in ipso initio peccati coerceat, sciens scriptum: Stultus verbis non corrigitur. Et iterum: Percute filium tuum virga, et liberabis animam ejus a morte Prov. XXIII . Meminere debet semper abbas quod est, meminere quod dicitur, et scire quia cui plus committitur, plus ab eo exigitur. Sciatque quam difficilem et arduam rem suscepit regere animas et multorum servire moribus.",
          "candidate_score": 0.679521,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_7_9",
          "bdc_text": "imisimus nuper summum virum communem amicum nostrum d. Hyperium , ne nullum malum veniret solum . Post Martyris et Musculi obitum ereptus est , nobis Hyperius magno nostro dolore atque damno , quem virum superintendentes nostri coacti sunt revereri , quo minus dissentientes a se in causa eucharistiae rexarent , id quod superiori aestate tentarunt quidem , nondum tamen perfecerunt . Volati erant tum temporis duo ministri ex comitatu Parmistasensi ad synodum Marpurgensem , ubi rationem cogebantur reddere sunt de eucharistia sententiae , a qua cum Ioannes Pistorius et alii , qui intererant synodio , fastidie suo nequirent illos deducere , ad minas conversi sunt , dicentes fore , ut princeps noster , qui tandem negentem sententiae Vitembergensi , ut scriberem apud nos in sua ditione toleraturus esset , nolentem sententiae Vittenbergensi subscribere .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3405",
          "psc_text": "816 in pluribus monasterii, aut nulli, aut pauci olim erant sacerdotes. S. Pachomius non patiebatur quemquam ex suis ad clericalem gradum ascendere, ut testatur ejus Vitae scriptor, cap. 24 ( Apud Rosweid. ). In pluribus aliis monasteriis nonnisi missi ab episcopo presbyteri sacra mysteria celebrabant. In aliis quibusdam pro magno reputabatur unum aut alterum in monasterio esse sacerdotem: hinc S. Epiphanius ad Joannem Hierosolymitanum se excusans quod Paulinianum S. Hieronymi fratrem in monasterio Bethleemitano sacerdotem ordinasset (Inter epist. S. Hieron. epist. 60): « Cum vidissem, inquit, quia multitudo sanctorum fratrum in monasterio consisteret, et sancti presbyteri Hieronymus et Vincentius propter verecundiam et humilitatem nollent debita nomini suo exercere sacrificia, et laborare in hac parte ministerii quae Christianorum praecipua salus est: invenire autem et comprehendere servum Dei non posses, qui te, eo quod grave onus sacerdotii nollet suscipere, saepe fugiebat; sed nec alius quis episcoporum facile eum reperiret, etc. » In",
          "candidate_score": 0.675059,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_21_23",
          "bdc_text": "T addictissimus Iohannes Pincier , veteranus H. Tigurinae ecclesiae an et m. Heynricho Bullingero , praeceptori suo sancte colendo . domino Pincier. 8 . calendas aprilis 1564 .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2303",
          "psc_text": "apud Bolland., 14 Maii. Sed his indulgentiores fuerunt Nitrienses monachi, qui, teste Palladio, vino utebantur. Vinum etiam monachis permittunt sanctus Ferreolus, sanctus Fructuosus, et Magister in suis Regulis; sanctimonialibus sanctus Caesarius in Regul., cap. 28 (Laus. c. 7): infirmis duntaxat sanctus Leander, in lib. de Institutione virginum, cap. 9. In Regula incerti auctoris vinum bis tantum in hebdomada conceditur (Cap. 2), ut scilicet « sabbato et dominica, sicut consuetudo est, qui volunt, vinum accipiant. » Primi etiam sancti Benedicti abbatis Anianensis discipuli « vinum tantum diebus Dominicis solemnibusque percipiebant (In ejus Vita, num. 12). » Menatenses quoque monachi dominicis duntaxat diebus vini singulas potiones percipiebant. Non defuere etiam ex nostris qui vinum omnino non biberent. Tales fuerunt olim Fuldenses monachi, quibus, ut scribit V. Eigil in Vita sancti Sturmii, num. 14 (Saec. III, part. II), cum sanctus Bonifacius « sacras exposuisset Scripturas, et quod nusquam vinum monachorum legeret esse, consensu",
          "candidate_score": 0.670409,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_20_22",
          "bdc_text": "calendas aprilis anno 1564 . T addictissimus Iohannes Pincier , veteranus H. Tigurinae ecclesiae an et m. Heynricho Bullingero , praeceptori suo sancte colendo . domino Pincier. 8 .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2111",
          "psc_text": "ciborum istis temporibus aut in abbatis providentia reliquit, aut suos sola panis libra quam in die concedit, contentos esse voluit; nam et S. Richmiro abbati (In ejus Vit. n. 15, saec. III Benedict.) 505 cum sanctae Quadragesimae dies advenirent, erat ei aridus cibus panis tantum hordeaceus, quem etiam manu molebat. » Atque ita S. Isidorus in Regula decernit (Cap. 10): « In observatione autem Quadragesimae sicut fieri solet post expletum jejunium pane solo et aqua omnes contenti erunt, vino autem et oleo abstinebunt. » Et sane « jejunare eos dicimus, inquiebat olim Petrus Damiani (Opusc. 14 et 15, cap 6), qui panem cum sale et aqua percipiunt, ubi autem praeter haec aliud aliquid additur, perfectum jejunium non vocatur. » Omnibus mensis. ] Hanc lectionem, quam vulgatae retinent editiones, et in quibusdam codicibus reperiri docent Hildemarus, Bernardus Cassinensis et Boherius, reprobat idem Hildemarus, et cum eo praefati commentatores, cujus loco substituunt",
          "candidate_score": 0.669136,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_20_22",
          "bdc_text": "calendas aprilis anno 1564 . T addictissimus Iohannes Pincier , veteranus H. Tigurinae ecclesiae an et m. Heynricho Bullingero , praeceptori suo sancte colendo . domino Pincier. 8 .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2303",
          "psc_text": "apud Bolland., 14 Maii. Sed his indulgentiores fuerunt Nitrienses monachi, qui, teste Palladio, vino utebantur. Vinum etiam monachis permittunt sanctus Ferreolus, sanctus Fructuosus, et Magister in suis Regulis; sanctimonialibus sanctus Caesarius in Regul., cap. 28 (Laus. c. 7): infirmis duntaxat sanctus Leander, in lib. de Institutione virginum, cap. 9. In Regula incerti auctoris vinum bis tantum in hebdomada conceditur (Cap. 2), ut scilicet « sabbato et dominica, sicut consuetudo est, qui volunt, vinum accipiant. » Primi etiam sancti Benedicti abbatis Anianensis discipuli « vinum tantum diebus Dominicis solemnibusque percipiebant (In ejus Vita, num. 12). » Menatenses quoque monachi dominicis duntaxat diebus vini singulas potiones percipiebant. Non defuere etiam ex nostris qui vinum omnino non biberent. Tales fuerunt olim Fuldenses monachi, quibus, ut scribit V. Eigil in Vita sancti Sturmii, num. 14 (Saec. III, part. II), cum sanctus Bonifacius « sacras exposuisset Scripturas, et quod nusquam vinum monachorum legeret esse, consensu",
          "candidate_score": 0.668967,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_21_23",
          "bdc_text": "T addictissimus Iohannes Pincier , veteranus H. Tigurinae ecclesiae an et m. Heynricho Bullingero , praeceptori suo sancte colendo . domino Pincier. 8 . calendas aprilis 1564 .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2111",
          "psc_text": "ciborum istis temporibus aut in abbatis providentia reliquit, aut suos sola panis libra quam in die concedit, contentos esse voluit; nam et S. Richmiro abbati (In ejus Vit. n. 15, saec. III Benedict.) 505 cum sanctae Quadragesimae dies advenirent, erat ei aridus cibus panis tantum hordeaceus, quem etiam manu molebat. » Atque ita S. Isidorus in Regula decernit (Cap. 10): « In observatione autem Quadragesimae sicut fieri solet post expletum jejunium pane solo et aqua omnes contenti erunt, vino autem et oleo abstinebunt. » Et sane « jejunare eos dicimus, inquiebat olim Petrus Damiani (Opusc. 14 et 15, cap 6), qui panem cum sale et aqua percipiunt, ubi autem praeter haec aliud aliquid additur, perfectum jejunium non vocatur. » Omnibus mensis. ] Hanc lectionem, quam vulgatae retinent editiones, et in quibusdam codicibus reperiri docent Hildemarus, Bernardus Cassinensis et Boherius, reprobat idem Hildemarus, et cum eo praefati commentatores, cujus loco substituunt",
          "candidate_score": 0.667758,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_19_21",
          "bdc_text": "Vale in Christo foelicissimum , 8 . calendas aprilis anno 1564 . T addictissimus Iohannes Pincier , veteranus H. Tigurinae ecclesiae an et m. Heynricho Bullingero , praeceptori suo sancte colendo .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2940",
          "psc_text": "Vita, cap. 23; sed S. Fulgentius Ruspensis episcopus « pelliceo cingulo tanquam monachus utebatur, » uti legimus 703 in ejus Vita. De zonae usu et significatione videsis Haeftenum, lib. V, tract. 4, disq. 1, et tract. 10, disq. 7. Nihil quoque de camisiis sive interulis S. Benedictus, quas S. Robertus abbas Molismensis repudiasse legitur apud Ordericum Vitalem in Hist. lib. V, et consequenter Cistercienses, quorum in Institutis, cap. 4, decernitur « vestitus simplex et vilis, absque pelliciis, camisiis, stamineis, qualem denique Regula describit. » Harum loco S. Patrem Benedictum, primosque ejus discipulos cilicium carne tenus gestasse contendit Haeftenus (Lib. V, tract. 3, disq. 7): exemplo esse potest S. Tillo monachus Sollemniacensis (Saec. II Ben.), cujus « indumentum valde erat vilissimum, sola tunica videlicet atque cuculla, et intrinsecus ad carnem cilicium, quod tandiu donec prae nimia vetustate consumptum nulli usui aptum esset portabat, » ut habent ejus acta. Carthusianis etiam duo",
          "candidate_score": 0.667046,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_19_21",
          "bdc_text": "Vale in Christo foelicissimum , 8 . calendas aprilis anno 1564 . T addictissimus Iohannes Pincier , veteranus H. Tigurinae ecclesiae an et m. Heynricho Bullingero , praeceptori suo sancte colendo .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2753",
          "psc_text": "« Libra panis major solito et delicatior debet esse, et vinum melius quam alio tempore . . . . . Cellerarius dominica, tertia et quinta feriis pisces vel valentiam piscium donat; caeteris diebus arentia et milium per totam Quadragesimam, quod praepositus debet ministrare. Quarta et sexta feriis herbas crudas debemus habere de hortulano, et in jejuniis Quatuor Temporum per annum similiter. » Denique Cistercienses omnium austeriores in capitulo generali anni 1293 id tantum, quod sciam, definierunt (Lib. Instit., dist. 13, cap. 6): « Abstinentia sextae feriae in Quadragesima sic teneatur, ut tribus sextis feriis in conventu utamur pane et aqua; aliis vero tribus uno tantum pulmento simus contenti et potu consueto. » De somno. ] Sic « qui dormire solebat ab exitu de completorio usquequo ad vigilias pulsabatur, aut post completorium, aut antequam pulsetur ad vigilias, orationi se dabit vel meditationi, aut certe silenti psalmorum decantationi, » quemadmodum loquuntur Bernardus",
          "candidate_score": 0.666564,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_19_21",
          "bdc_text": "Vale in Christo foelicissimum , 8 . calendas aprilis anno 1564 . T addictissimus Iohannes Pincier , veteranus H. Tigurinae ecclesiae an et m. Heynricho Bullingero , praeceptori suo sancte colendo .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2303",
          "psc_text": "apud Bolland., 14 Maii. Sed his indulgentiores fuerunt Nitrienses monachi, qui, teste Palladio, vino utebantur. Vinum etiam monachis permittunt sanctus Ferreolus, sanctus Fructuosus, et Magister in suis Regulis; sanctimonialibus sanctus Caesarius in Regul., cap. 28 (Laus. c. 7): infirmis duntaxat sanctus Leander, in lib. de Institutione virginum, cap. 9. In Regula incerti auctoris vinum bis tantum in hebdomada conceditur (Cap. 2), ut scilicet « sabbato et dominica, sicut consuetudo est, qui volunt, vinum accipiant. » Primi etiam sancti Benedicti abbatis Anianensis discipuli « vinum tantum diebus Dominicis solemnibusque percipiebant (In ejus Vita, num. 12). » Menatenses quoque monachi dominicis duntaxat diebus vini singulas potiones percipiebant. Non defuere etiam ex nostris qui vinum omnino non biberent. Tales fuerunt olim Fuldenses monachi, quibus, ut scribit V. Eigil in Vita sancti Sturmii, num. 14 (Saec. III, part. II), cum sanctus Bonifacius « sacras exposuisset Scripturas, et quod nusquam vinum monachorum legeret esse, consensu",
          "candidate_score": 0.666507,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_10_12",
          "bdc_text": "Huiusmodi ergo terriculamentis periculi et attoniti boni illi viri , consolatione d. Hyperii et mea quoque nonnihil sunt , recreati , ut colligerent animum et constantes in veritate permanerent . Itaque adhuc perstant illi in officio , quorum alter , qui regit ecclesiam Zvingenbergae , superioribus scripsit ad me famam esse sparsam de Ludovico nostri principis filio , genero sequi pergensis , simul ac is venerit , remoturum a ministerio , quotquot Brentium sensi , nolint . Et satis facile periculo , illum eius esse animi , quem a me quoque alienatum qui , pro posterioribus propter , praideritis corporis etiam ex me , de argumentis physicis , quae pro conservandis proprietatibus corporis Christi proferuntur , quomodo eiusmodi possurae , ordinem atque legentia , digno eucharistiae negotio miscere et gaudio responderem , naturae ordine atque legem , aeque a deo esse ac expressum verbum .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_256",
          "psc_text": "IV) , id est, miscens temporibus tempora, terroribus blandimenta: dirum magistri, pium patris ostendat affectum: id est indisciplinatos et inquietos debet durius arguere; obedientes autem, et mites, et patientes, ut in melius proficiant, obsecrare; negligentes autem et contemnentes, ut increpet et corripiat, admonemus. Neque dissimulet peccata delinquentium: sed mox ut coeperint oriri, radicitus ea, ut praevalet, amputet, memor periculi Heli sacerdotis de Silo I Reg. II. Et honestiores quidem atque intelligibiles animos, prima vel secunda admonitione verbis corripiat; improbos autem et duros corde, ac superbos, vel in obedientes, verberum vel corporis castigatione in ipso initio peccati coerceat, sciens scriptum: Stultus verbis non corrigitur. Et iterum: Percute filium tuum virga, et liberabis animam ejus a morte Prov. XXIII . Meminere debet semper abbas quod est, meminere quod dicitur, et scire quia cui plus committitur, plus ab eo exigitur. Sciatque quam difficilem et arduam rem suscepit regere animas et multorum servire moribus.",
          "candidate_score": 0.666215,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_19_21",
          "bdc_text": "Vale in Christo foelicissimum , 8 . calendas aprilis anno 1564 . T addictissimus Iohannes Pincier , veteranus H. Tigurinae ecclesiae an et m. Heynricho Bullingero , praeceptori suo sancte colendo .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2111",
          "psc_text": "ciborum istis temporibus aut in abbatis providentia reliquit, aut suos sola panis libra quam in die concedit, contentos esse voluit; nam et S. Richmiro abbati (In ejus Vit. n. 15, saec. III Benedict.) 505 cum sanctae Quadragesimae dies advenirent, erat ei aridus cibus panis tantum hordeaceus, quem etiam manu molebat. » Atque ita S. Isidorus in Regula decernit (Cap. 10): « In observatione autem Quadragesimae sicut fieri solet post expletum jejunium pane solo et aqua omnes contenti erunt, vino autem et oleo abstinebunt. » Et sane « jejunare eos dicimus, inquiebat olim Petrus Damiani (Opusc. 14 et 15, cap 6), qui panem cum sale et aqua percipiunt, ubi autem praeter haec aliud aliquid additur, perfectum jejunium non vocatur. » Omnibus mensis. ] Hanc lectionem, quam vulgatae retinent editiones, et in quibusdam codicibus reperiri docent Hildemarus, Bernardus Cassinensis et Boherius, reprobat idem Hildemarus, et cum eo praefati commentatores, cujus loco substituunt",
          "candidate_score": 0.665507,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_21_23",
          "bdc_text": "T addictissimus Iohannes Pincier , veteranus H. Tigurinae ecclesiae an et m. Heynricho Bullingero , praeceptori suo sancte colendo . domino Pincier. 8 . calendas aprilis 1564 .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2504",
          "psc_text": "« Id est in domo cujuslibet artis, » inquit Boherius. Quamvis Paulus Augustinus a Janua, Theobaldus Artaldus, et quaedam versiones Gallicae hunc textum intelligant de mensae ministerio. In pistrino. ] Pistrinum Boherio « est locus ubi farina deponitur, et fit panis. Et haec quidem parare, inquit, monachorum est. » Nimirum per vices olim in quibusdam saltem monasteriis fratres id praestabant, ut patet ex Vita S. Samsonis (Num. 16, saec. I Ben.): « Frater autem ejusdem presbyteri vicissentibus se per ordinem caeteris monachis hujus monasterii pistor effectus est. » Et in Vita S. Austrebertae (Saec. III Ben.): « Erat consuetudo ut vicissim a sororibus coquerentur panes. » 599 Aut fregerit quidpiam. ] Quanta severitate veteres monachi eos plecterent qui aliquid fregissent docet Cassianus his verbis (Lib. IV, cap. 16): « Si quis gillonem fictilem, quem baucalem nuncupant, casu aliquo fregerit, non aliter negligentiam suam quam publica diluet poenitentia; cunctisque in synaxi",
          "candidate_score": 0.662629,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_20_22",
          "bdc_text": "calendas aprilis anno 1564 . T addictissimus Iohannes Pincier , veteranus H. Tigurinae ecclesiae an et m. Heynricho Bullingero , praeceptori suo sancte colendo . domino Pincier. 8 .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2734",
          "psc_text": "ut pote qui in homilia 16 in Evangelium, quam ad id probandum adducit Amalarius l. I de Offic., c. 7, triginta sex solum dies in Quadragesima numeret. An vero sub vitae finem constituerit, ut quadragesimale jejunium feria quarta post Quinquagesimam aperiretur, suspicabitur non nemo, cum in ejus libro Sacramentorum ea inscribatur Feria IV, Caput jejunii: nisi velimus cum Menardo, laciniam libro Sacramentorum fuisse assutam. Vide ejusdem notas ad praedictum librum p. 52. Venio ad Regulae textum. Licet omni tempore vita monachi Quadragesimae debeat observationem habere. ] Hic alludere videtur S. Benedictus ad praeclaram illam S. Augustini sententiam: « In cruce per totam istam vitam, quae in mediis tentationibus ducitur, perpetuo debet pendere Christianus; non enim est in hac vita tempus evellendi clavos . . . . Crux, inquam, ista non quadraginta dierum est, sed totius hujus vitae, quae mystico numero quadraginta istorum significatur dierum . . . . Sic semper",
          "candidate_score": 0.660856,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_20_22",
          "bdc_text": "calendas aprilis anno 1564 . T addictissimus Iohannes Pincier , veteranus H. Tigurinae ecclesiae an et m. Heynricho Bullingero , praeceptori suo sancte colendo . domino Pincier. 8 .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2348",
          "psc_text": "apostolis institutum est. » Quapropter mirum videri haud debet, si tanta jejunium istud religione observarent veteres monachi, ut etiam in hospitum adventu illud violare nefas ducerent, nec nisi pro summa necessitate illud solvere praesumerent: « Absque legitimis quartae sextaeque feriae, inquit Cassianus (Lib. V, cap. 24), quocunque pergebamus, quotidiana statio solvebatur. » Et Sanctus Antonius (In Regula, num. 15): « Ne frangas jejunium feria quarta et sexta, nisi ob gravem morbum. » Sanctus Macarius (In Regula, cap. 29): « Quarta et sexta feria qui infringunt jejunium Judae aestimantur participes, qui Christum tradidit. » Vulgatus sanctus Athanasius (Syntagma Doctr. ad mon.): « Jejunium quartae videlicet diei et Parasceves, Pentecoste solum et Epiphaniis exceptis, nisi graviter decumbas, diligenter serva. » Istius observantiae causam docet Ruffinus, cum agens de S. Apollonio, haec profert (Lib. II de Vita Patr. cap. 7): « Jejunia sane legitima, id est quarta et sexta feria, monebat non esse",
          "candidate_score": 0.659674,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_21_23",
          "bdc_text": "T addictissimus Iohannes Pincier , veteranus H. Tigurinae ecclesiae an et m. Heynricho Bullingero , praeceptori suo sancte colendo . domino Pincier. 8 . calendas aprilis 1564 .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2083",
          "psc_text": "nongentos a Kerone sancti Othmari discipulo facta, quae communionis vocabulum ita vertit Kemeinsamii, tum majoris explicationis gratia addit scilicet corporis et sanguinis Christi. Praetereo recentiores commentatores Antonium Perez et Joannem Craesbeeck, qui etiam ex hoc loco inferunt quotidianam apud veteres monachos eucharistiae perceptionem; et Nicolaum Bravum, Hugonem Menardum, Carolum Cointium, aliosque non paucos. Hisce omnibus auctoritatibus praeponderare non debet sententia Richardi de Sancto Angelo minus germana et nimis, ut ita loquar, contorta; qui et nostram absolute non negat, multo minus cardinalis 498 de Turrecremata auctoris recentioris; uti et dissertatoris quae nulla veterum auctoritate fulcitur. Sane communionis sanctae vocabulum apud aliquos auctores alium in sensum usurpari non credimus quam ad significandam communionem eucharisticam. Quod si alicubi in alio sensu communio reperitur, semper cum aliquo addito ponitur, verbi gratia, charitatis aut precum. Caeterum hanc nostram expositionem confirmat veterum monachorum praxis ante S. P. Benedictum, qui post communionem minimum panem cum vino percipere",
          "candidate_score": 0.659425,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_19_21",
          "bdc_text": "Vale in Christo foelicissimum , 8 . calendas aprilis anno 1564 . T addictissimus Iohannes Pincier , veteranus H. Tigurinae ecclesiae an et m. Heynricho Bullingero , praeceptori suo sancte colendo .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2751",
          "psc_text": "Vita num. 10, saec. I Ben.) etiam « sanctae Quadragesimae tempore tantam sibi corporis sui persecutor abstinentiae austeritatem semper indixit, ut trium panum tantum edulio plerumque transigeret; saepe quoque ex his ipsis panis unus superesset; potus vero in hujusmodi refectione non alius quam lexivia sumebatur. » Vide Vitam S. Macarii Alexandrini, cap. 3 et 5, apud Bolland. 2 Januar. Postea vero refrigescente charitate, refriguit etiam apud monachos tantus abstinentiae fervor: nam Magister in Regula (Cap. 53) jam coctum tota Quadragesima pulmentum unum, crudum alterum concedit; potiones prima hebdomada duas, unum scilicet merum et unum caldum. Secunda hebdomada singulis singulos meros, et exinde usque Pascha vinum subtrahit, mixtam salibus cum cymino et apii semine aquam calidam indulgens, et feria sexta Parasceves omnem omnino cibum auferens. Remissiores etiam mss. Germaniae Consuetudines, quibus haec tantum praescribuntur (Num. 30): « In Septuagesima pinguedo ad edendum dimittatur; in Quinquagesima ova et caseum; in Quadragesima secunda,",
          "candidate_score": 0.658552,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_19_21",
          "bdc_text": "Vale in Christo foelicissimum , 8 . calendas aprilis anno 1564 . T addictissimus Iohannes Pincier , veteranus H. Tigurinae ecclesiae an et m. Heynricho Bullingero , praeceptori suo sancte colendo .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2338",
          "psc_text": "Spiritus vivendum est, ut in hebdomada nova, sive Paschatis. At a die secunda Omnium Sanctorum, in qua sanctorum apostolorum jejunium ordimur, jejunium servamus secunda, quarta, et sexta die, siccisque vescimur nona hora. Alias vero duas dies, tertiam et quintam nos monachi vescimur oleo, et saeculares piscibus; obsonio vero sabbato et dominica. Sic enim declaratum est de ejusmodi jejunio. Eamdem quoque legem observamus in jejunio mensis Augusti atque Christi Nativitatis. Verum in solemnitate principum apostolorum Petri et Pauli, siquidem quarta vel sexta die acciderit, nec caseo, vel oleo, aut obsonio vescimur, ut et in festo duodecim apostolorum, si quarta vel sexta die contigerit. Idemque servandum est in sanctorum insignium memoriis. In solis vero dominicis festis jejunium solvimus, quovis die acciderint; oleoque et piscibus his diebus vescimur. Si autem vigiliae Nativitatis Christi et Luminum, id est Epiphaniae, quarta et sexta die occurrerint; post completam liturgiam vino tantum et coctis cibis absque oleo",
          "candidate_score": 0.658387,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_19_21",
          "bdc_text": "Vale in Christo foelicissimum , 8 . calendas aprilis anno 1564 . T addictissimus Iohannes Pincier , veteranus H. Tigurinae ecclesiae an et m. Heynricho Bullingero , praeceptori suo sancte colendo .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2348",
          "psc_text": "apostolis institutum est. » Quapropter mirum videri haud debet, si tanta jejunium istud religione observarent veteres monachi, ut etiam in hospitum adventu illud violare nefas ducerent, nec nisi pro summa necessitate illud solvere praesumerent: « Absque legitimis quartae sextaeque feriae, inquit Cassianus (Lib. V, cap. 24), quocunque pergebamus, quotidiana statio solvebatur. » Et Sanctus Antonius (In Regula, num. 15): « Ne frangas jejunium feria quarta et sexta, nisi ob gravem morbum. » Sanctus Macarius (In Regula, cap. 29): « Quarta et sexta feria qui infringunt jejunium Judae aestimantur participes, qui Christum tradidit. » Vulgatus sanctus Athanasius (Syntagma Doctr. ad mon.): « Jejunium quartae videlicet diei et Parasceves, Pentecoste solum et Epiphaniis exceptis, nisi graviter decumbas, diligenter serva. » Istius observantiae causam docet Ruffinus, cum agens de S. Apollonio, haec profert (Lib. II de Vita Patr. cap. 7): « Jejunia sane legitima, id est quarta et sexta feria, monebat non esse",
          "candidate_score": 0.658131,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_20_22",
          "bdc_text": "calendas aprilis anno 1564 . T addictissimus Iohannes Pincier , veteranus H. Tigurinae ecclesiae an et m. Heynricho Bullingero , praeceptori suo sancte colendo . domino Pincier. 8 .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2731",
          "psc_text": "negligentias aliorum temporum his diebus sanctis diluere. Quod tunc digne fit, si ab omnibus vitiis temperemus: orationi cum fletibus, lectioni, et compunctioni cordis, atque abstinentiae operam demus. Ergo his diebus augeamus nobis aliquid ad solitum pensum servitutis nostrae, orationes peculiares, ciborum et potus abstinentiam, ut unusquisque super mensuram sibi indictam aliquid propria voluntate cum gaudio sancti Spiritus offerat Deo: id est, subtrahat corpori suo de cibo, de potu, de somno, de loquacitate, de scurrilitate, et cum spiritualis desiderii gaudio sanctum Pascha exspectet. Hoc ipsum tamen quod unusquisque offert, abbati suo suggerat, et cum ejus fiat oratione et voluntate: quia quod sine permissione Patris spiritualis fit, praesumptioni deputabitur et vanae gloriae, non mercedi. Ergo cum voluntate abbatis omnia agenda sunt. COMMENTARIUS. Sacrum Quadragesimae tempus, Christi Domini jejunio consecratum, ab apostolis institutum, Telesphori papae, ut aiunt, decreto confirmatum, in Ecclesia adeo solemne, speciali semper devotione ac poenitentia observare studuerunt monachi. Hoc potissimum",
          "candidate_score": 0.657346,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_20_22",
          "bdc_text": "calendas aprilis anno 1564 . T addictissimus Iohannes Pincier , veteranus H. Tigurinae ecclesiae an et m. Heynricho Bullingero , praeceptori suo sancte colendo . domino Pincier. 8 .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2751",
          "psc_text": "Vita num. 10, saec. I Ben.) etiam « sanctae Quadragesimae tempore tantam sibi corporis sui persecutor abstinentiae austeritatem semper indixit, ut trium panum tantum edulio plerumque transigeret; saepe quoque ex his ipsis panis unus superesset; potus vero in hujusmodi refectione non alius quam lexivia sumebatur. » Vide Vitam S. Macarii Alexandrini, cap. 3 et 5, apud Bolland. 2 Januar. Postea vero refrigescente charitate, refriguit etiam apud monachos tantus abstinentiae fervor: nam Magister in Regula (Cap. 53) jam coctum tota Quadragesima pulmentum unum, crudum alterum concedit; potiones prima hebdomada duas, unum scilicet merum et unum caldum. Secunda hebdomada singulis singulos meros, et exinde usque Pascha vinum subtrahit, mixtam salibus cum cymino et apii semine aquam calidam indulgens, et feria sexta Parasceves omnem omnino cibum auferens. Remissiores etiam mss. Germaniae Consuetudines, quibus haec tantum praescribuntur (Num. 30): « In Septuagesima pinguedo ad edendum dimittatur; in Quinquagesima ova et caseum; in Quadragesima secunda,",
          "candidate_score": 0.657016,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_20_22",
          "bdc_text": "calendas aprilis anno 1564 . T addictissimus Iohannes Pincier , veteranus H. Tigurinae ecclesiae an et m. Heynricho Bullingero , praeceptori suo sancte colendo . domino Pincier. 8 .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2753",
          "psc_text": "« Libra panis major solito et delicatior debet esse, et vinum melius quam alio tempore . . . . . Cellerarius dominica, tertia et quinta feriis pisces vel valentiam piscium donat; caeteris diebus arentia et milium per totam Quadragesimam, quod praepositus debet ministrare. Quarta et sexta feriis herbas crudas debemus habere de hortulano, et in jejuniis Quatuor Temporum per annum similiter. » Denique Cistercienses omnium austeriores in capitulo generali anni 1293 id tantum, quod sciam, definierunt (Lib. Instit., dist. 13, cap. 6): « Abstinentia sextae feriae in Quadragesima sic teneatur, ut tribus sextis feriis in conventu utamur pane et aqua; aliis vero tribus uno tantum pulmento simus contenti et potu consueto. » De somno. ] Sic « qui dormire solebat ab exitu de completorio usquequo ad vigilias pulsabatur, aut post completorium, aut antequam pulsetur ad vigilias, orationi se dabit vel meditationi, aut certe silenti psalmorum decantationi, » quemadmodum loquuntur Bernardus",
          "candidate_score": 0.656622,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_20_22",
          "bdc_text": "calendas aprilis anno 1564 . T addictissimus Iohannes Pincier , veteranus H. Tigurinae ecclesiae an et m. Heynricho Bullingero , praeceptori suo sancte colendo . domino Pincier. 8 .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2083",
          "psc_text": "nongentos a Kerone sancti Othmari discipulo facta, quae communionis vocabulum ita vertit Kemeinsamii, tum majoris explicationis gratia addit scilicet corporis et sanguinis Christi. Praetereo recentiores commentatores Antonium Perez et Joannem Craesbeeck, qui etiam ex hoc loco inferunt quotidianam apud veteres monachos eucharistiae perceptionem; et Nicolaum Bravum, Hugonem Menardum, Carolum Cointium, aliosque non paucos. Hisce omnibus auctoritatibus praeponderare non debet sententia Richardi de Sancto Angelo minus germana et nimis, ut ita loquar, contorta; qui et nostram absolute non negat, multo minus cardinalis 498 de Turrecremata auctoris recentioris; uti et dissertatoris quae nulla veterum auctoritate fulcitur. Sane communionis sanctae vocabulum apud aliquos auctores alium in sensum usurpari non credimus quam ad significandam communionem eucharisticam. Quod si alicubi in alio sensu communio reperitur, semper cum aliquo addito ponitur, verbi gratia, charitatis aut precum. Caeterum hanc nostram expositionem confirmat veterum monachorum praxis ante S. P. Benedictum, qui post communionem minimum panem cum vino percipere",
          "candidate_score": 0.656385,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_21_23",
          "bdc_text": "T addictissimus Iohannes Pincier , veteranus H. Tigurinae ecclesiae an et m. Heynricho Bullingero , praeceptori suo sancte colendo . domino Pincier. 8 . calendas aprilis 1564 .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2751",
          "psc_text": "Vita num. 10, saec. I Ben.) etiam « sanctae Quadragesimae tempore tantam sibi corporis sui persecutor abstinentiae austeritatem semper indixit, ut trium panum tantum edulio plerumque transigeret; saepe quoque ex his ipsis panis unus superesset; potus vero in hujusmodi refectione non alius quam lexivia sumebatur. » Vide Vitam S. Macarii Alexandrini, cap. 3 et 5, apud Bolland. 2 Januar. Postea vero refrigescente charitate, refriguit etiam apud monachos tantus abstinentiae fervor: nam Magister in Regula (Cap. 53) jam coctum tota Quadragesima pulmentum unum, crudum alterum concedit; potiones prima hebdomada duas, unum scilicet merum et unum caldum. Secunda hebdomada singulis singulos meros, et exinde usque Pascha vinum subtrahit, mixtam salibus cum cymino et apii semine aquam calidam indulgens, et feria sexta Parasceves omnem omnino cibum auferens. Remissiores etiam mss. Germaniae Consuetudines, quibus haec tantum praescribuntur (Num. 30): « In Septuagesima pinguedo ad edendum dimittatur; in Quinquagesima ova et caseum; in Quadragesima secunda,",
          "candidate_score": 0.656005,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_21_23",
          "bdc_text": "T addictissimus Iohannes Pincier , veteranus H. Tigurinae ecclesiae an et m. Heynricho Bullingero , praeceptori suo sancte colendo . domino Pincier. 8 . calendas aprilis 1564 .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1845",
          "psc_text": "in primo Paschae, nec non in festivitate peculiaris Patroni sancti, ac beatissimi venerandi semper martyris Ferreoli, aut certe quidem ad quorum nomina sanctorum idem locus consecratus fuerit, coquinam cibos congregationi paraturus introeat, ibique suscepto junioris ministerio, serviendo mensis humilitatis formam ministret in ferculis, sanctae huic abjectioni se libenter inclinans, quae majorem illum producit caeteris, dum reddit aequalem. » Et Regula Magistri (Cap. 23): Quotiesque hebdomadarii in servitio mensarum negligenter mensis deserviunt, alia die hora refectionis levet se abbas, et cum uno de praepositis aut duobus, si grandis fuerit congregatio, ipsi facient servitium ad omnes mensas, ut doceat eos quomodo faciant. » Nostros vero quod spectat S. Salaberga, Laudunensis abbatissa (In ejus Vit. n. 24, saec. II Bened.) « coquinam, vel reliquas causas [ Forte curas], quae monasticis rebus peragi solent, vicissim suis hebdomadibus ministrabat. » S. Benedictus, abbas Anianensis teste Ardone ejus discipulo, in ejus Vita, num. 14, « laborantibus",
          "candidate_score": 0.65567,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_20_22",
          "bdc_text": "calendas aprilis anno 1564 . T addictissimus Iohannes Pincier , veteranus H. Tigurinae ecclesiae an et m. Heynricho Bullingero , praeceptori suo sancte colendo . domino Pincier. 8 .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1845",
          "psc_text": "in primo Paschae, nec non in festivitate peculiaris Patroni sancti, ac beatissimi venerandi semper martyris Ferreoli, aut certe quidem ad quorum nomina sanctorum idem locus consecratus fuerit, coquinam cibos congregationi paraturus introeat, ibique suscepto junioris ministerio, serviendo mensis humilitatis formam ministret in ferculis, sanctae huic abjectioni se libenter inclinans, quae majorem illum producit caeteris, dum reddit aequalem. » Et Regula Magistri (Cap. 23): Quotiesque hebdomadarii in servitio mensarum negligenter mensis deserviunt, alia die hora refectionis levet se abbas, et cum uno de praepositis aut duobus, si grandis fuerit congregatio, ipsi facient servitium ad omnes mensas, ut doceat eos quomodo faciant. » Nostros vero quod spectat S. Salaberga, Laudunensis abbatissa (In ejus Vit. n. 24, saec. II Bened.) « coquinam, vel reliquas causas [ Forte curas], quae monasticis rebus peragi solent, vicissim suis hebdomadibus ministrabat. » S. Benedictus, abbas Anianensis teste Ardone ejus discipulo, in ejus Vita, num. 14, « laborantibus",
          "candidate_score": 0.654962,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_21_23",
          "bdc_text": "T addictissimus Iohannes Pincier , veteranus H. Tigurinae ecclesiae an et m. Heynricho Bullingero , praeceptori suo sancte colendo . domino Pincier. 8 . calendas aprilis 1564 .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2753",
          "psc_text": "« Libra panis major solito et delicatior debet esse, et vinum melius quam alio tempore . . . . . Cellerarius dominica, tertia et quinta feriis pisces vel valentiam piscium donat; caeteris diebus arentia et milium per totam Quadragesimam, quod praepositus debet ministrare. Quarta et sexta feriis herbas crudas debemus habere de hortulano, et in jejuniis Quatuor Temporum per annum similiter. » Denique Cistercienses omnium austeriores in capitulo generali anni 1293 id tantum, quod sciam, definierunt (Lib. Instit., dist. 13, cap. 6): « Abstinentia sextae feriae in Quadragesima sic teneatur, ut tribus sextis feriis in conventu utamur pane et aqua; aliis vero tribus uno tantum pulmento simus contenti et potu consueto. » De somno. ] Sic « qui dormire solebat ab exitu de completorio usquequo ad vigilias pulsabatur, aut post completorium, aut antequam pulsetur ad vigilias, orationi se dabit vel meditationi, aut certe silenti psalmorum decantationi, » quemadmodum loquuntur Bernardus",
          "candidate_score": 0.654907,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_21_23",
          "bdc_text": "T addictissimus Iohannes Pincier , veteranus H. Tigurinae ecclesiae an et m. Heynricho Bullingero , praeceptori suo sancte colendo . domino Pincier. 8 . calendas aprilis 1564 .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2734",
          "psc_text": "ut pote qui in homilia 16 in Evangelium, quam ad id probandum adducit Amalarius l. I de Offic., c. 7, triginta sex solum dies in Quadragesima numeret. An vero sub vitae finem constituerit, ut quadragesimale jejunium feria quarta post Quinquagesimam aperiretur, suspicabitur non nemo, cum in ejus libro Sacramentorum ea inscribatur Feria IV, Caput jejunii: nisi velimus cum Menardo, laciniam libro Sacramentorum fuisse assutam. Vide ejusdem notas ad praedictum librum p. 52. Venio ad Regulae textum. Licet omni tempore vita monachi Quadragesimae debeat observationem habere. ] Hic alludere videtur S. Benedictus ad praeclaram illam S. Augustini sententiam: « In cruce per totam istam vitam, quae in mediis tentationibus ducitur, perpetuo debet pendere Christianus; non enim est in hac vita tempus evellendi clavos . . . . Crux, inquam, ista non quadraginta dierum est, sed totius hujus vitae, quae mystico numero quadraginta istorum significatur dierum . . . . Sic semper",
          "candidate_score": 0.65273,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_21_23",
          "bdc_text": "T addictissimus Iohannes Pincier , veteranus H. Tigurinae ecclesiae an et m. Heynricho Bullingero , praeceptori suo sancte colendo . domino Pincier. 8 . calendas aprilis 1564 .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1895",
          "psc_text": "pacem, ad communionem, praeter illos qui pro nimia senectute, vel infirmitate, inter illos stare non possunt, qui tamen separatim communicant. Si quis vero hoc spiritali dono, id est corporis et sanguinis Domini nostri Jesu Christi se privaverit, Pater monasterii, qui praesens semper esse debet dum communicant, 454 cur hoc illi evenerit scire debet omnino. » De aliis vero Germaniae monachis ita praescribunt Germaniae Consuetudines mss. n. 21: « Communionem dominicam tempore duodecim lectionum, pacem, oblationem quoque tempore suo nullus praetermittere audeat absque permissu prioris. » Et certe citra omnem dubitationem videtur S. Pater Benedictus priscorum monachorum aemulatus fuisse exempla, qui, teste Cassiano (Lib. III, c. 2), sabbatis dominicisque diebus sacrae communionis obtentu hora tertia convenire solebant; quique, ut scribit S. Joannes Damascenus (In Vita SS. Barlaam, et Iosap., lib. I de Vit. Patr.), « procul inter se constructis aediculis dominicis diebus ad unam et eamdem ecclesiam pergunt ac divina mysteria,",
          "candidate_score": 0.650897,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_4_6",
          "bdc_text": "Quia tamen alias scribere vobis consitueram , pro voto animi mei accidit , quod certus homo sua sponte sese offerret . qui vobis literas meas redderet . Sed quid est nunc , quod maxime scribam ?",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2897",
          "psc_text": "status, si semel animus litterarum permotus affectu, eorumque recensendo sermones ac vultus quos tanto tempore dereliquit, iterum eos revisere, ipsisque cohabitare, et animo ac mente coeperit interesse? quos profecto corporaliter deseruisse nihil proderit, si corde eos incipiat intueri, ac memoriam quam saeculo huic renuntians quisque velut mortuus abdicavit, reviviscens eamdem rursus admiserit. Haec volvens in corde suo non solum nullam resolvere epistolam definivit, sed ne ipsum quidem fasciculum resignare, ne scilicet eorum qui scripserant, vel nomina recensendo, vel vultus recordando, a spiritus sui intentione cessaret. Itaque, ut eum constrictum susceperat, igni tradidit concremandum: Ite, inquiens, cogitationes patriae, pariter concremamini, nec me ulterius ad illa quae fugi revocare tentetis. » Egregium plane facinus, ac vero monacho dignum! Eadem prorsus mente Gerardus pius Belga monachus (Bucelinus in addit. ad Comment. Gerardi, cap. 54) « litteras sibi missas, nisi argentissimae causae essent, et respondere illico cogeretur, nunquam nisi pomeridiano tempore legebat, ne quid",
          "candidate_score": 0.641112,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_21",
          "bdc_text": "T addictissimus Iohannes Pincier , veteranus H. Tigurinae ecclesiae an et m. Heynricho Bullingero , praeceptori suo sancte colendo .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2650",
          "psc_text": "Eodem tempore vivebat alter Ammonius, abbatis Pambo discipulus, vir insigniter doctus (Pallad. in Laus., c. 12) , qui « Vetus et Novum Testamentum dicebat memoriter, et in doctorum virorum Origenis, et Didymi, et Pierii, et Stephani scriptis ita erat versatus, ut sexagies centena millia versuum percurrerit. » Hic magno Athanasio Romam proficiscenti datus est socius, vir, teste Socrate (Lib. IV, cap. 18), adeo « parum curiosus, ut cum Romae una cum Athanasio forte versaretur, nihil ex magnificis urbis operibus, praeter templum Petro et Paulo dicatum, videre omnino desideraret. » Adeo verum est, quod aiunt nonnulli, scientiam in monachis parere curiositatem, eosque ad curas externas plus aequo effundere. Eodem referri debet quod de Theone abbate, qui triginta annis in domuncula seorsum inclusus silentium exercuit, tradunt Rufinus (Ruf. lib. II de Vit. Patr. cap. 6) et Palladius (Pall. Laus. cap. 50), quod scilicet « erat vir eruditus in triplici gratia sermonum, in",
          "candidate_score": 0.633945,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_4",
          "bdc_text": "Quia tamen alias scribere vobis consitueram , pro voto animi mei accidit , quod certus homo sua sponte sese offerret .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2897",
          "psc_text": "status, si semel animus litterarum permotus affectu, eorumque recensendo sermones ac vultus quos tanto tempore dereliquit, iterum eos revisere, ipsisque cohabitare, et animo ac mente coeperit interesse? quos profecto corporaliter deseruisse nihil proderit, si corde eos incipiat intueri, ac memoriam quam saeculo huic renuntians quisque velut mortuus abdicavit, reviviscens eamdem rursus admiserit. Haec volvens in corde suo non solum nullam resolvere epistolam definivit, sed ne ipsum quidem fasciculum resignare, ne scilicet eorum qui scripserant, vel nomina recensendo, vel vultus recordando, a spiritus sui intentione cessaret. Itaque, ut eum constrictum susceperat, igni tradidit concremandum: Ite, inquiens, cogitationes patriae, pariter concremamini, nec me ulterius ad illa quae fugi revocare tentetis. » Egregium plane facinus, ac vero monacho dignum! Eadem prorsus mente Gerardus pius Belga monachus (Bucelinus in addit. ad Comment. Gerardi, cap. 54) « litteras sibi missas, nisi argentissimae causae essent, et respondere illico cogeretur, nunquam nisi pomeridiano tempore legebat, ne quid",
          "candidate_score": 0.63282,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_21",
          "bdc_text": "T addictissimus Iohannes Pincier , veteranus H. Tigurinae ecclesiae an et m. Heynricho Bullingero , praeceptori suo sancte colendo .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1078",
          "psc_text": "in claustro sese recipiebant, ex cap. 84; unde S. Bernardus singularem monachum describens (De Grad. humil.), aliis in claustro quiescentibus, inquit, solus remanet in oratorio: ubi quod dicit quiescentibus non de corporea, sed de spiritali quiete intelligendum est, ut patet ex Aelredo abbate hom. de duobus discipulis euntibus in Emmaus, et ex Gilberto de Hoillandia Serm. 23, in Cant. Denique apud primos B. Stephani abbatis Obazinensis discipulos (Tom. IV Misc. Baluz.), « illud quod post vigilias intervallum restabat, non quieti aut somno deputabatur sed peculiaribus orationibus aut operibus manuum inserviebat, » ut legitur in ejus Vita, n. 7. Istud autem institutum antiquis monachis, ut vidimus hactenus, inviolabile 254 duplici ex causa commendat Joannes Cassianus: 1º ne purificationem nostram nocturnis orationibus acquisitam invidus hostis illusione somni contaminet; 2º ne somnus ille inertiam in monacho parturiat, ac per totum diem vigorem ejus obtundat, cordis pinguedinem exhauriat, et debilem reddat eum adversus insidias",
          "candidate_score": 0.631939,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_21",
          "bdc_text": "T addictissimus Iohannes Pincier , veteranus H. Tigurinae ecclesiae an et m. Heynricho Bullingero , praeceptori suo sancte colendo .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2083",
          "psc_text": "nongentos a Kerone sancti Othmari discipulo facta, quae communionis vocabulum ita vertit Kemeinsamii, tum majoris explicationis gratia addit scilicet corporis et sanguinis Christi. Praetereo recentiores commentatores Antonium Perez et Joannem Craesbeeck, qui etiam ex hoc loco inferunt quotidianam apud veteres monachos eucharistiae perceptionem; et Nicolaum Bravum, Hugonem Menardum, Carolum Cointium, aliosque non paucos. Hisce omnibus auctoritatibus praeponderare non debet sententia Richardi de Sancto Angelo minus germana et nimis, ut ita loquar, contorta; qui et nostram absolute non negat, multo minus cardinalis 498 de Turrecremata auctoris recentioris; uti et dissertatoris quae nulla veterum auctoritate fulcitur. Sane communionis sanctae vocabulum apud aliquos auctores alium in sensum usurpari non credimus quam ad significandam communionem eucharisticam. Quod si alicubi in alio sensu communio reperitur, semper cum aliquo addito ponitur, verbi gratia, charitatis aut precum. Caeterum hanc nostram expositionem confirmat veterum monachorum praxis ante S. P. Benedictum, qui post communionem minimum panem cum vino percipere",
          "candidate_score": 0.630047,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_21",
          "bdc_text": "T addictissimus Iohannes Pincier , veteranus H. Tigurinae ecclesiae an et m. Heynricho Bullingero , praeceptori suo sancte colendo .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2675",
          "psc_text": "in Agaliensi monasterio imbibisse necessum est. Intactum etiam hoc saeculo Orientem relinquere non decet; in quo S. Theodorus Siceota defunctus est anno 613; de quo item Georgius ejus discipulus, vitam illius scribens ita loquitur (Bolland. 22 Aprilis): « Infans ipsi oblatus sum, qui et in ejus sancto monasterio enutritus a religiosissimo praefecto litteras didici. » Circa idem tempus Joannes Moschus presbyter et monachus in monasterio S. Theodosii abbatis et archimandritae, omnium quae Jerosolymis erant coenobiorum, varia peragravit loca, lustravitque monasteria; quo in itinere viros etiam doctissimos et philosophos disciplinae et studiorum gratia visitavit, uti ipse testatur in eo quod adornavit, Prato spiritali cap. 171 et 172. Et haec sufficere debent pro saeculo septimo. Saeculo VIII. S. Bonifacius in Nutscellense coenobium commigrans, sub Wimberto abbate piissimo eum in virtutibus ac litteris progressum fecit, ut docendi quoque munus paulo post ipse obierit. Postea transmittens in Germaniam, cum eum populum ad verum Christi",
          "candidate_score": 0.628529,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_21",
          "bdc_text": "T addictissimus Iohannes Pincier , veteranus H. Tigurinae ecclesiae an et m. Heynricho Bullingero , praeceptori suo sancte colendo .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_180",
          "psc_text": "fuerant, abbati subjecti remanebant, ut inter alia colligitur ex Vita S. Ayberti monachi Crispiniensis n. 1 Boll. 7 April., qui, accepta a Lamberto abbate licentia, « reclusionem ingressus est, in qua, quandiu vixit, sub imperio Crispiniensis abbatis Domino militavit. » Qui autem perpetuae reclusioni haud erant addicti, hi certis temporibus ad suum monasterium accedere solebant, cujus rei luculentum habemus exemplum Adhegrini Cluniacensis monachi apud Joannem monachum in Vita S. Odonis Lib. I, n. 22, saec. V Bened., qui ex licentia abbatis per triginta et amplius annos in eremo degens, « dominicis tantum diebus, aut praecipuis festivitatibus ad monasterium S. Petri, quod Cluniacum dicitur, quia duobus fere millibus prope est, descendere consueverat. » Denique perpetuo reclusis solitariorum regulam scripsit Grimlaicus, in cujus cap. 15 agit de modo et ordine recludendi solitarii. Horum qui non conversionis fervore novitio. ] Quod « est dicere, inquit Hildemarus, non tantum vadunt ad eremum quando incidit",
          "candidate_score": 0.626526,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 10,
      "cf_id": "cf031",
      "work_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium",
      "max_score": 0.691788,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_11_13",
          "bdc_text": "Itaque adhuc perstant illi in officio , quorum alter , qui regit ecclesiam Zvingenbergae , superioribus scripsit ad me famam esse sparsam de Ludovico nostri principis filio , genero sequi pergensis , simul ac is venerit , remoturum a ministerio , quotquot Brentium sensi , nolint . Et satis facile periculo , illum eius esse animi , quem a me quoque alienatum qui , pro posterioribus propter , praideritis corporis etiam ex me , de argumentis physicis , quae pro conservandis proprietatibus corporis Christi proferuntur , quomodo eiusmodi possurae , ordinem atque legentia , digno eucharistiae negotio miscere et gaudio responderem , naturae ordine atque legem , aeque a deo esse ac expressum verbum . Quamobrem non non minus loquenti deo per naturam obedire detere , quam loquendi per verbum Recte nos facere , si autorem daturae dei probis iubeamur , discedere ab ordine naturae , acti nos facere , si autorem naturae potius audiamus , quam quemvis eius perturbitorem ac cuius responso meo , cum filius sentiret , patrem nonnihil moveri , ipse , inquam quidem verbum manifestum extare .",
          "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium_window_170",
          "psc_text": "hyle. Discedant Ariani, quoniam nos naturae filium dicimus, ante omnem creaturam genitum. Discedant et ἀπὸ τοῦ ὄντος dicentes Christum esse, quod a Deo factus sit, qui Deus ὂν est: nos enim filium dicimus naturam, et a patre ipsum esse, et in patre. Discedant Marcelli et Photini discipuli, ipsum enim Verbum dicimus in carne fuisse, non aliud Verbum esse, et aliud hominem, in quo Christum dicunt esse, sed ipsum Λόγον carnem induisse. Illi enim dicunt esse et Deum, et Λόγον, et Spiritum. Quartum autem filium, id est hominem, qui ex Maria, quem assumpsit Λόγος, et ut ministrum rexit cui homini dicunt, et sedem paratam esse. Exciderunt ergo a Trinitate. Si autem manet Trinitas sola, ipse homo et λόγος; quem γόγον, nos supra filium demonstravimus. Non autem hoc significat: et λόγος, caro factus est, corruptus λόγος in carnem conversus est, sed λόγος, per quem effecta sunt omnia, et omnia effectus, et caro",
          "candidate_score": 0.691788,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_12_14",
          "bdc_text": "Et satis facile periculo , illum eius esse animi , quem a me quoque alienatum qui , pro posterioribus propter , praideritis corporis etiam ex me , de argumentis physicis , quae pro conservandis proprietatibus corporis Christi proferuntur , quomodo eiusmodi possurae , ordinem atque legentia , digno eucharistiae negotio miscere et gaudio responderem , naturae ordine atque legem , aeque a deo esse ac expressum verbum . Quamobrem non non minus loquenti deo per naturam obedire detere , quam loquendi per verbum Recte nos facere , si autorem daturae dei probis iubeamur , discedere ab ordine naturae , acti nos facere , si autorem naturae potius audiamus , quam quemvis eius perturbitorem ac cuius responso meo , cum filius sentiret , patrem nonnihil moveri , ipse , inquam quidem verbum manifestum extare . Hic est corpus meum , cui ego , nihil hoc , inquam , contra naturae ordinem ac legem facit , si modo recte intelligatur .",
          "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium_window_100",
          "psc_text": "tantum filius: ad patrem autem, quoniam id quod est esse, quod est Deus et pater, causa est τῷ λόγῳ ad id quod est ei esse, nec reversum autem: et est proprium ejus, quod primum est esse, quiescere; τοῦ λόγου autem proprium movere et agere, et non localiter moveri, neque in locum translatione, sed motione quae animae est meliore et diviniore, quae propria motione et vitam dat, et intelligentias parit subsistens in se ipsa, et non discissa a propria potentia in operationem. XXVIII. Sed ista. Et rursus: Sunt enim et alia in sacra Scriptura, quod Deus Jesus, quod ante aeones: quod filius, et natura filius, et in carne filius, et maxime in carne filius vocatus, quod tunc salvavit omnia ὄντα, et tunc vicit inimicitias divinitatis, et omnem mortem, et quod ipse passus sit secundum motionem: pater autem non secundum cessationem. Si ista sic sunt, hoc deest solum quomodo intelligendum ὁμοούσιον, aut",
          "candidate_score": 0.688601,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_13",
          "bdc_text": "Quamobrem non non minus loquenti deo per naturam obedire detere , quam loquendi per verbum Recte nos facere , si autorem daturae dei probis iubeamur , discedere ab ordine naturae , acti nos facere , si autorem naturae potius audiamus , quam quemvis eius perturbitorem ac cuius responso meo , cum filius sentiret , patrem nonnihil moveri , ipse , inquam quidem verbum manifestum extare .",
          "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium_window_204",
          "psc_text": "meo accipiet (Joan. XVI, 15) ; non enim loquetur a semetipso, sed quaecumque audit, loquetur (Ib., 13) . Sanctus igitur Spiritus si loquitur, a filio loquitur; ipse autem a patre. Vox igitur, et λόγος, et Verbum, isti tres, propter quod unum tres. Sed pater quidem in silentio loquitur, filius in manifesto, et in locutione sanctus Spiritus non in manifesto loquitur, sed quae loquitur spiritualiter loquitur. LVI. Ista igitur tria vera lumina, magis autem unum lumen, verum unus λόγος, una vox, unum Verbum, hoc est, una potentia activa, consonat, antequam faciet esse quiddam. Animae autem quod alia substantia sit, manifestum: Facta enim a tripotenti Spiritu, neque pure vox, neque verbum, sed sicut ἠξὼ audit ut loquatur, imago magis vocis quam vox. Et hoc est Joannis vox exclamantis in deserto: Dirigite viam Domini (Mat. III, 3) : anima enim in deserto, hoc est in mundo exclamat, quoniam sit Dominum Deum et vult",
          "candidate_score": 0.658771,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 11,
      "cf_id": "cf022",
      "work_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Scholia-de-incarnatione-unigeniti",
      "max_score": 0.691017,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_12",
          "bdc_text": "Et satis facile periculo , illum eius esse animi , quem a me quoque alienatum qui , pro posterioribus propter , praideritis corporis etiam ex me , de argumentis physicis , quae pro conservandis proprietatibus corporis Christi proferuntur , quomodo eiusmodi possurae , ordinem atque legentia , digno eucharistiae negotio miscere et gaudio responderem , naturae ordine atque legem , aeque a deo esse ac expressum verbum .",
          "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Scholia-de-incarnatione-unigeniti_window_134",
          "psc_text": "Ergo passio dispensationis erat, sua quidem ducente Deo Verbo ea, quae sunt propria carnis, propter inenarrabilem unitatem; manente vero extra passionem, quantum ad ipsius naturam pertinet: impassibilis enim Deus est. Neque id mirum, cum et ipsam hominis animam videamus, siquid corpus passum fuerit, extra passionem quidem manentem, quantum pertinet ad naturam; attamen non extra passionem esse intelligi, eo quod proprium sit corpus ipsius, quod patitur. Et licet incontigua sit, et simplex; tamen id quod patitur, non est alienum. Sic intelliges etiam de Christo omnium salvatore. Utar autem exemplis, quae, quasi per aenigma, nobis possint ostendere, quod communicarit quidem passioni Unigenitus, quantum pertineat ad familiaritatem corporis sui; manserit autem passionis expers, ut Deus. Itaque Deus omnipotens prodigia sapientissimo Moysi jubebat efficere, ut crederet ei Israel, quod [ Baluz. add. non] esset missus a Deo, et ut a violentia liberaretur; ait autem: Et accipies aquam de flumine, et effundes super terram, et",
          "candidate_score": 0.691017,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_10_12",
          "bdc_text": "Huiusmodi ergo terriculamentis periculi et attoniti boni illi viri , consolatione d. Hyperii et mea quoque nonnihil sunt , recreati , ut colligerent animum et constantes in veritate permanerent . Itaque adhuc perstant illi in officio , quorum alter , qui regit ecclesiam Zvingenbergae , superioribus scripsit ad me famam esse sparsam de Ludovico nostri principis filio , genero sequi pergensis , simul ac is venerit , remoturum a ministerio , quotquot Brentium sensi , nolint . Et satis facile periculo , illum eius esse animi , quem a me quoque alienatum qui , pro posterioribus propter , praideritis corporis etiam ex me , de argumentis physicis , quae pro conservandis proprietatibus corporis Christi proferuntur , quomodo eiusmodi possurae , ordinem atque legentia , digno eucharistiae negotio miscere et gaudio responderem , naturae ordine atque legem , aeque a deo esse ac expressum verbum .",
          "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Scholia-de-incarnatione-unigeniti_window_0",
          "psc_text": "ADMONITIO IN SUBSEQUENS OPUS. Tractatus iste, non praestantior quam utilior, inscribitur, SCHOLIA DE INCARNATIONE UNIGENITI: propterea quod continet non tantum explicationem trium vocum difficilium intellectu, Christus, Emmanuel, Jesus, quarum praenotione opus est ad mysterium Incarnationis Dominicae tractandum; sed etiam solutionem implicatae quaestionis, quomodo duae naturae, sine confusione et conversione, convenerint in unitatem personae divinae, eamque non σχετικήν et moralem, sed φυσικήν et substantivam: qui cardo totius quaestionis tanta commotione totius orbis agitatae. Quo auctore scriptus sit, dubitare non licet, cum Theodoretus in secundo dialogo qui dicitur Inconfusus, Leo magnus epistola 97 concilium Chalcedonense actione 2 in fine, Facundus Hermianensis libro VII et XI, Leontius scholasticus libro I contra Nestorianos et Eutychianos, aliique, non tantum hujus operis, tamquam a Cyrillo editi, meminerint, sed ex eo quoque ad confirmandam fidem testimonia deprompserint. Adde quod in bibliotheca Regia Parisiis non modica pars Graece habetur, Cyrilli nomine inscripta, quam Joannes Autbertus transtulit in suam",
          "candidate_score": 0.686209,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_12_14",
          "bdc_text": "Et satis facile periculo , illum eius esse animi , quem a me quoque alienatum qui , pro posterioribus propter , praideritis corporis etiam ex me , de argumentis physicis , quae pro conservandis proprietatibus corporis Christi proferuntur , quomodo eiusmodi possurae , ordinem atque legentia , digno eucharistiae negotio miscere et gaudio responderem , naturae ordine atque legem , aeque a deo esse ac expressum verbum . Quamobrem non non minus loquenti deo per naturam obedire detere , quam loquendi per verbum Recte nos facere , si autorem daturae dei probis iubeamur , discedere ab ordine naturae , acti nos facere , si autorem naturae potius audiamus , quam quemvis eius perturbitorem ac cuius responso meo , cum filius sentiret , patrem nonnihil moveri , ipse , inquam quidem verbum manifestum extare . Hic est corpus meum , cui ego , nihil hoc , inquam , contra naturae ordinem ac legem facit , si modo recte intelligatur .",
          "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Scholia-de-incarnatione-unigeniti_window_81",
          "psc_text": "quod ipse ex Deo Patre Deus Verbum in exinanitatem descenderit, formam servi accipiens, propriumque sibi faciens corpus, quod est natum ex virgine; quod factus sit nostri similis, et nuncupatus filius hominis. Est autem Deus quidem secundum spiritum; homo autem idem secundum carnem. Deinde divinus Paulus Judaeorum populum alloquebatur dicens: Multifariam multisque modis olim Deus loquens patribus in prophetis, novissimis diebus istis locutus est nobis in Filio (Hebr. I, 1) . Et quonam modo intelligatur locutus fuisse Deus et Pater novissimis diebus in Filio? Locutus est enim antiquioribus per ipsum dans legem, et idcirco ipse Filius, suos dicit esse sermones, per sapientissimum Moysen prolatos [ Baluz. om. prolatos]. Ait enim: Nolite putare quia veni solvere legem, aut prophetas. Non veni solvere, sed implere. Dico enim vobis, iota unum, aut unus apex non transibit a lege, donec omnia fiant. Coelum et terra transibunt, verba autem mea non transibunt (Matt. V, 17) .",
          "candidate_score": 0.685125,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_11_13",
          "bdc_text": "Itaque adhuc perstant illi in officio , quorum alter , qui regit ecclesiam Zvingenbergae , superioribus scripsit ad me famam esse sparsam de Ludovico nostri principis filio , genero sequi pergensis , simul ac is venerit , remoturum a ministerio , quotquot Brentium sensi , nolint . Et satis facile periculo , illum eius esse animi , quem a me quoque alienatum qui , pro posterioribus propter , praideritis corporis etiam ex me , de argumentis physicis , quae pro conservandis proprietatibus corporis Christi proferuntur , quomodo eiusmodi possurae , ordinem atque legentia , digno eucharistiae negotio miscere et gaudio responderem , naturae ordine atque legem , aeque a deo esse ac expressum verbum . Quamobrem non non minus loquenti deo per naturam obedire detere , quam loquendi per verbum Recte nos facere , si autorem daturae dei probis iubeamur , discedere ab ordine naturae , acti nos facere , si autorem naturae potius audiamus , quam quemvis eius perturbitorem ac cuius responso meo , cum filius sentiret , patrem nonnihil moveri , ipse , inquam quidem verbum manifestum extare .",
          "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Scholia-de-incarnatione-unigeniti_window_27",
          "psc_text": "Jacob puero suo, et Israel dilecto a se: ipse est enim Deus noster, et non comparabitur alius ad eum (Baruch. III, 38) . Quantum enim ad Dei naturam pertinet, nondum erat nobiscum; multum enim interest inter deitatem et humanitatem; et ingens est nimis differentia naturarum. Ideoque divinus David ad proximitatem mysticam [ Al. unionem arctissimam], Deum Verbum, quod nondum ad nos venerat, vocabat, dicens in spiritu: Ob quid, Domine, discessisti longe (Ps. X, 1) ? Ergo jam non discessit, sed nobiscum fuit, qui cum mansisset, id quod erat, apprehendit Abrahae semen, ut dixi; accepit autem etiam servi formam, et conspectus homo in terra est. Christus vero et Emmanuel eumdem nobis filium designant, partim quia unctus est more nostro, humanae hominis naturae spiritum accipiens, ut in se ipso et primo [ Al. humana natura spiritum accipiente in ipso, ut primo]. Positus est enim primordium generis, rursus ipse ungens, ut Deus, Spiritu",
          "candidate_score": 0.681122,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 12,
      "cf_id": "cf036",
      "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum",
      "max_score": 0.68993,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_12_14",
          "bdc_text": "Et satis facile periculo , illum eius esse animi , quem a me quoque alienatum qui , pro posterioribus propter , praideritis corporis etiam ex me , de argumentis physicis , quae pro conservandis proprietatibus corporis Christi proferuntur , quomodo eiusmodi possurae , ordinem atque legentia , digno eucharistiae negotio miscere et gaudio responderem , naturae ordine atque legem , aeque a deo esse ac expressum verbum . Quamobrem non non minus loquenti deo per naturam obedire detere , quam loquendi per verbum Recte nos facere , si autorem daturae dei probis iubeamur , discedere ab ordine naturae , acti nos facere , si autorem naturae potius audiamus , quam quemvis eius perturbitorem ac cuius responso meo , cum filius sentiret , patrem nonnihil moveri , ipse , inquam quidem verbum manifestum extare . Hic est corpus meum , cui ego , nihil hoc , inquam , contra naturae ordinem ac legem facit , si modo recte intelligatur .",
          "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_189",
          "psc_text": ". Pereunt in verbo crucis non solum qui putant Dei Filium quae humana sunt in carne pati non potuisse, verum etiam qui credunt divinitatem Filii Dei dolores vel passionem substantialiter in cruce sensisse. Quomodo autem verbum crucis virtus est Dei, si in cruce divina substantia potuit infirmari? vel qualiter nos ad immutabilitatis atque incorruptionis gratiam perducturus ( al. reducturus) est Christus, si ipse secundum divinam naturam probatur in deterius commutatus, cum divinae naturae sit proprium, nec defectum capere, nec profectum? CAPUT II. Caute de Christo tractandum propter duas naturas in una persona. Igitur quid in Christo semper impassibile, quidve ante mortem carnis passibile fuerit, tractaturi, primitus libello huic inserenda duximus, quae de uno Christo Deo homineque credimus et tenemus: ne quis, cum in uno Christo coeperimus ea quae ad proprietatem divinae humanaeque naturae pertinent, demonstrare, aut duos Christos nos existimet credere, secundum utramque naturam, aut quartam a nobis inseri putet",
          "candidate_score": 0.68993,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_12",
          "bdc_text": "Et satis facile periculo , illum eius esse animi , quem a me quoque alienatum qui , pro posterioribus propter , praideritis corporis etiam ex me , de argumentis physicis , quae pro conservandis proprietatibus corporis Christi proferuntur , quomodo eiusmodi possurae , ordinem atque legentia , digno eucharistiae negotio miscere et gaudio responderem , naturae ordine atque legem , aeque a deo esse ac expressum verbum .",
          "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_189",
          "psc_text": ". Pereunt in verbo crucis non solum qui putant Dei Filium quae humana sunt in carne pati non potuisse, verum etiam qui credunt divinitatem Filii Dei dolores vel passionem substantialiter in cruce sensisse. Quomodo autem verbum crucis virtus est Dei, si in cruce divina substantia potuit infirmari? vel qualiter nos ad immutabilitatis atque incorruptionis gratiam perducturus ( al. reducturus) est Christus, si ipse secundum divinam naturam probatur in deterius commutatus, cum divinae naturae sit proprium, nec defectum capere, nec profectum? CAPUT II. Caute de Christo tractandum propter duas naturas in una persona. Igitur quid in Christo semper impassibile, quidve ante mortem carnis passibile fuerit, tractaturi, primitus libello huic inserenda duximus, quae de uno Christo Deo homineque credimus et tenemus: ne quis, cum in uno Christo coeperimus ea quae ad proprietatem divinae humanaeque naturae pertinent, demonstrare, aut duos Christos nos existimet credere, secundum utramque naturam, aut quartam a nobis inseri putet",
          "candidate_score": 0.677576,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 13,
      "cf_id": "cf016",
      "work_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos",
      "max_score": 0.689659,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_14_16",
          "bdc_text": "Hic est corpus meum , cui ego , nihil hoc , inquam , contra naturae ordinem ac legem facit , si modo recte intelligatur . Ibi illere , torve me ipsum interit , reverentia , credo et parentis prohibitus , obticuit , unde potui coniicere , si per ipsum steterit , actum iri de omnibus a Brentio distidentibus regione . Interim deus non deseret nos , etiamsi ad tempus adversarios nostros scurrore imbutos et fascinatos eo usque grassari patiatur , ut pios profligentes , moderatior nisi forte gravior princeps noster , qui ut concedat determinationem piorum ministrorum , nisi forte gentius aliquis malius aliud illi insusurret et persuadeat .",
          "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_566",
          "psc_text": "Ideo alii bene habent: In medio cordis; alii: In medio ventris; ut interioris hominis ventrem intelligas, qui in medio esse cordis accipitur: in quo naturalis legis praescripta servamus; quae non solum custoditur, sed etiam fit in cordibus nostris. Unde et scriptum est, quia non solum auditores legis justi sunt apud Deum; sed etiam factores legis justificabuntur (Rom. II, 13) . Sunt enim qui naturaliter ea quae legis sunt, faciunt; sicut gentes quae legem non audiunt et sibi lex sunt, qui cognita sibi legis praecepta conservant. Ergo quasi gentilis populi congregator, personam nostram suscepit hoc loco Christus; ut diceret facere se legem in medio cordis sui. Siquidem populus nationum legem quam non audivit, implevit; ut agnosceret Christum quem populus Judaeorum qui legem acceperat, non recepit, nec cognoscendum putavit; quia scriptum est: Agnovit bos possessorem suunt, et asinus praesepe domini sui: Israel autem me non cognovit (Esai. I, 3) . Hic ergo",
          "candidate_score": 0.689659,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_8_10",
          "bdc_text": "Post Martyris et Musculi obitum ereptus est , nobis Hyperius magno nostro dolore atque damno , quem virum superintendentes nostri coacti sunt revereri , quo minus dissentientes a se in causa eucharistiae rexarent , id quod superiori aestate tentarunt quidem , nondum tamen perfecerunt . Volati erant tum temporis duo ministri ex comitatu Parmistasensi ad synodum Marpurgensem , ubi rationem cogebantur reddere sunt de eucharistia sententiae , a qua cum Ioannes Pistorius et alii , qui intererant synodio , fastidie suo nequirent illos deducere , ad minas conversi sunt , dicentes fore , ut princeps noster , qui tandem negentem sententiae Vitembergensi , ut scriberem apud nos in sua ditione toleraturus esset , nolentem sententiae Vittenbergensi subscribere . Huiusmodi ergo terriculamentis periculi et attoniti boni illi viri , consolatione d. Hyperii et mea quoque nonnihil sunt , recreati , ut colligerent animum et constantes in veritate permanerent .",
          "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_862",
          "psc_text": "super munera autem Cain non respexit (Gen. IV, 4 et 5) ; et ideo contristatus est Cain, quod sacrificium suum Deo displicuisse cognovit, placuisse germani. Unde et illud quod hodie in psalmi responsorio decantatum est, plurimum nostrae conducit assertioni: Exspectans exspectavi Dominum, et respexit me (Psal. XXXIX, 2) . Quem Dominus respicit, salvat. Denique in Domini passione cum titubaret Petrus sermone, non mente (licet ipse Petri sermo titubantis fidelior sit, quam doctrina multorum), respexit eum Christus, et Petrus flevit; quo proprium lavit errorem. Ita quem visus est voce denegare, lacrymis fatebatur. 16. Conturbatae sunt gentes, inclinata sunt regna: dedit vocem suam Altissimus, et mota est terra. Adventu Domini Salvatoris adversariae potestates cum sua legione turbatae sunt, jussae ab humanis exire corporibus, et precatae ut mitterentur in porcos. Turbatis nequissimis potestatibus, necesse fuit turbari cultores simulacrorum, inclinari quoque regna peccati. Erat enim grave regnum, quod sibi in grave servitium subjugaverat omnium",
          "candidate_score": 0.684137,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_10_12",
          "bdc_text": "Huiusmodi ergo terriculamentis periculi et attoniti boni illi viri , consolatione d. Hyperii et mea quoque nonnihil sunt , recreati , ut colligerent animum et constantes in veritate permanerent . Itaque adhuc perstant illi in officio , quorum alter , qui regit ecclesiam Zvingenbergae , superioribus scripsit ad me famam esse sparsam de Ludovico nostri principis filio , genero sequi pergensis , simul ac is venerit , remoturum a ministerio , quotquot Brentium sensi , nolint . Et satis facile periculo , illum eius esse animi , quem a me quoque alienatum qui , pro posterioribus propter , praideritis corporis etiam ex me , de argumentis physicis , quae pro conservandis proprietatibus corporis Christi proferuntur , quomodo eiusmodi possurae , ordinem atque legentia , digno eucharistiae negotio miscere et gaudio responderem , naturae ordine atque legem , aeque a deo esse ac expressum verbum .",
          "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_548",
          "psc_text": "Unde ait: Cum persequentur vos in hac civitate; fugite in aliam (Matth. X, 23) . Merito ergo et hic subiturus corporis passionem, coepit contristari, et moestus esse: et assumptis Petro et duobus filiis Zebedaei: Tristis est anima mea (Matth. XXVI, 38) , ante praemisit; et subjecit postea: Vigilate et orate, ne intretis in tentationem. Spiritus promptus est, caro autem infirma (Ibid., 41) . Vides ubique eum secundum hominem loqui, secundum hominem orare, secundum 863 hominem tristem esse, secundum hominem dixisse: Pater meus, si possibile est (Matth. X, 23) . Quod utique non impossibile Deo; sed hominis est dubitare, Dei confirmare. Ideo promptiores assumpsit, quasi electos ultimi judicii sui testes, qui verborum ejus agnoscerent sacramentum. Denique alii dormiebant, isti soli fida mente vigilabant. Unde et per Hieremiam nondum suscepto corpore, ipse ait: Ego sicut agnus ductus sum, et nescivi (Jerem. XI, 19) . Quid est quod nesciat Sapientia Dei, quae in",
          "candidate_score": 0.674718,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_16_18",
          "bdc_text": "Interim deus non deseret nos , etiamsi ad tempus adversarios nostros scurrore imbutos et fascinatos eo usque grassari patiatur , ut pios profligentes , moderatior nisi forte gravior princeps noster , qui ut concedat determinationem piorum ministrorum , nisi forte gentius aliquis malius aliud illi insusurret et persuadeat . Tua vero humani pericula asperpi , ut tam exteri , qui poteram , seniorem , ne sinatur gubernationem suam hac macula aspergi , ut tam exteri quam posteri querantur , parum constanter ipsum facere , qui passit , sit ministros non contentiosos aut sedidiosos , sed pro conscientia sua docentes loco pelli . Hoc ego non meo tantum nomine , verum multo magis aliorum fratrum , pro quibus magis , quam de me ipso sum solicitus gratia scribi , et ad extremum iuxta Stanislium , Pharnovium et me tibi commendo .",
          "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_265",
          "psc_text": "50. Utrumque tamen intelligi potest, ita est medium, quod et ipse qui a Domino dirigitur, viam Domini cupiet; quia duce ipso, omnis levatur labor, omnia impedimenta removentur, incentiva subministrantur: et ipse Dominus non aspernatur, sed libenter accipit viam viri quem ad virtutem ipse direxerit. Pulchre autem viri gressus dirigi dicuntur a Domino; quia non volentis neque currentis, sed miserentis est Dei, sine offensione servare vestigium. Qui enim plantat et rigat, nihil sunt; sed qui dat incrementum Deus: ipsi soli gloria virtutum jure defertur. 51. (Vers. 24.) Denique etiam justus cadit interdum; sed si justus est, cum acciderit, non conturbabitur. Quod conditionis est, cadit; quod justitiae, resurgit: quoniam justum Deus non derelinquit, sed confirmat manum ejus. Qua ratione non pedem, sed manum dixit? Nisi forte ea, quoniam qui cadit, non magis pede labitur, sed infirmus lubrico saepe decipitur, vel offendit in petra; hic autem justi casum intellige, id est, fortioris. Denique",
          "candidate_score": 0.674326,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_14",
          "bdc_text": "Hic est corpus meum , cui ego , nihil hoc , inquam , contra naturae ordinem ac legem facit , si modo recte intelligatur .",
          "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_566",
          "psc_text": "Ideo alii bene habent: In medio cordis; alii: In medio ventris; ut interioris hominis ventrem intelligas, qui in medio esse cordis accipitur: in quo naturalis legis praescripta servamus; quae non solum custoditur, sed etiam fit in cordibus nostris. Unde et scriptum est, quia non solum auditores legis justi sunt apud Deum; sed etiam factores legis justificabuntur (Rom. II, 13) . Sunt enim qui naturaliter ea quae legis sunt, faciunt; sicut gentes quae legem non audiunt et sibi lex sunt, qui cognita sibi legis praecepta conservant. Ergo quasi gentilis populi congregator, personam nostram suscepit hoc loco Christus; ut diceret facere se legem in medio cordis sui. Siquidem populus nationum legem quam non audivit, implevit; ut agnosceret Christum quem populus Judaeorum qui legem acceperat, non recepit, nec cognoscendum putavit; quia scriptum est: Agnovit bos possessorem suunt, et asinus praesepe domini sui: Israel autem me non cognovit (Esai. I, 3) . Hic ergo",
          "candidate_score": 0.651145,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_15",
          "bdc_text": "Ibi illere , torve me ipsum interit , reverentia , credo et parentis prohibitus , obticuit , unde potui coniicere , si per ipsum steterit , actum iri de omnibus a Brentio distidentibus regione .",
          "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_596",
          "psc_text": "intus cum Jesu non erat, qui de doctrina ejus recesserat, et institutiones ejus reliquerat. Volebat intrare, sed penetrare non poterat; quia eum sua excludebat perfidia. Omnis enim impudicus, aut avarus, aut immundus (quod est idolorum servitus) non habet haereditatem in regno Christi et Dei. Non solum ergo ingredi moliebatur, et non ingrediebatur; sed etiam volebat videre, et non videbat. Denique loquebatur Jesus in parabolis, sed non audiebat Judas. Denique divina non videbat mysteria; non enim omnes audiunt verbum Dei, qui sibi videntur audire. Nam si omnes audirent, non diceret Jesus: Qui habet aures audiendi, audiat (Luc. VIII, 8) . Et ideo quia non audiebat, neque videre poterat, loquebatur vana pro veris, et putabat quod Jesum falleret dicens: Potuit hoc venundari, et dari pauperibus (Matth. XXVI, 9) ; cum furtis suis, non pauperibus provideret, appellans rabbi. Nam quomodo doctorem appellabat a cujus magisterio deviabat; cujusque cor (in quod se immerserat diabolus)",
          "candidate_score": 0.642322,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_8",
          "bdc_text": "Post Martyris et Musculi obitum ereptus est , nobis Hyperius magno nostro dolore atque damno , quem virum superintendentes nostri coacti sunt revereri , quo minus dissentientes a se in causa eucharistiae rexarent , id quod superiori aestate tentarunt quidem , nondum tamen perfecerunt .",
          "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_862",
          "psc_text": "super munera autem Cain non respexit (Gen. IV, 4 et 5) ; et ideo contristatus est Cain, quod sacrificium suum Deo displicuisse cognovit, placuisse germani. Unde et illud quod hodie in psalmi responsorio decantatum est, plurimum nostrae conducit assertioni: Exspectans exspectavi Dominum, et respexit me (Psal. XXXIX, 2) . Quem Dominus respicit, salvat. Denique in Domini passione cum titubaret Petrus sermone, non mente (licet ipse Petri sermo titubantis fidelior sit, quam doctrina multorum), respexit eum Christus, et Petrus flevit; quo proprium lavit errorem. Ita quem visus est voce denegare, lacrymis fatebatur. 16. Conturbatae sunt gentes, inclinata sunt regna: dedit vocem suam Altissimus, et mota est terra. Adventu Domini Salvatoris adversariae potestates cum sua legione turbatae sunt, jussae ab humanis exire corporibus, et precatae ut mitterentur in porcos. Turbatis nequissimis potestatibus, necesse fuit turbari cultores simulacrorum, inclinari quoque regna peccati. Erat enim grave regnum, quod sibi in grave servitium subjugaverat omnium",
          "candidate_score": 0.636155,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 14,
      "cf_id": "cf040",
      "work_id": "stoa0244d.stoa005.opp-lat1",
      "max_score": 0.689474,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_15_17",
          "bdc_text": "Ibi illere , torve me ipsum interit , reverentia , credo et parentis prohibitus , obticuit , unde potui coniicere , si per ipsum steterit , actum iri de omnibus a Brentio distidentibus regione . Interim deus non deseret nos , etiamsi ad tempus adversarios nostros scurrore imbutos et fascinatos eo usque grassari patiatur , ut pios profligentes , moderatior nisi forte gravior princeps noster , qui ut concedat determinationem piorum ministrorum , nisi forte gentius aliquis malius aliud illi insusurret et persuadeat . Tua vero humani pericula asperpi , ut tam exteri , qui poteram , seniorem , ne sinatur gubernationem suam hac macula aspergi , ut tam exteri quam posteri querantur , parum constanter ipsum facere , qui passit , sit ministros non contentiosos aut sedidiosos , sed pro conscientia sua docentes loco pelli .",
          "psc_chunk_id": "stoa0244d.stoa005.opp-lat1_window_84",
          "psc_text": "sapien- tiae ipsius meruerunt arcana cognoscere. 34. Quantum autem nobis per uerbum dei patefactum est et breuis experientia potuit inuenire, illud generali intentione obseruandum puto: ut sicut his, quibus per districtos in excelso funes incedere disciplina est, huc uel illuc declinare discrimen est et deuiare aliquantulum, quamuis illud peregi­ guum uideatur, interitus est, omnis autem eis in eo salus est, si contentam et directam incessus sui lineam teneant, ita et in his nostris actibus, in quamcumque quis partem quacum­ que ex causa declinauerit, siue id malitia siue etiam inperitia faciat, ultimi periculi res est. si uero et aliis praesit, non 2 sibi soli sed et ceteris aeterni causa efficietur interitus. igitur uia regia incedendum est et neque his quae a dextris sunt neque illis quae a sinistris sunt intendendum, sicut et prouerbialis ante sermo praemonuit. sufficiat ergo haec de 22 cf. Num. 21, 22 cf. Prou. 4, 27 1 deposcit",
          "candidate_score": 0.689474,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_17",
          "bdc_text": "Tua vero humani pericula asperpi , ut tam exteri , qui poteram , seniorem , ne sinatur gubernationem suam hac macula aspergi , ut tam exteri quam posteri querantur , parum constanter ipsum facere , qui passit , sit ministros non contentiosos aut sedidiosos , sed pro conscientia sua docentes loco pelli .",
          "psc_chunk_id": "stoa0244d.stoa005.opp-lat1_window_115",
          "psc_text": "sanguinem inno­ centem effundimus, id est animarum simplicium uitam in interitum damus, quae utique de nostris manibus exquirentur. 47. Pro his ergo omnibus considerabam multo esse melius peritioribus aliis cedere regendi habenas quam currus praeci­ pites per inperitiam dare, et magis accommodare aurem ad oboedientiae auditum quam linguam inperitam mouere. haec egomet mecum disserens et consiliario usus memet ipso non malo, ut opinor, sin minus, certe uel sedulo, dicta factaque quae ad pietatem pertinent discere potius ignorans malui quam 2 docere. optabile namque est et mihi percarum usque ad ulti­ mam discere senectutem, quoniam quidem nulla aetas ad perdi­ scendum sufficere potest, docere uero alios affectare eum, qui non sufficienter instructus est, res mihi uidetur antiqui prouer­ bii (in dolio discere artem figuli', hoc est in periculo animarum doctrinam discere pietatis. quique aut satis stulti mihi uidentur aut temerarii: stulti pro eo, si in tantum bruti sunt ut inperitos se",
          "candidate_score": 0.63414,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_17",
          "bdc_text": "Tua vero humani pericula asperpi , ut tam exteri , qui poteram , seniorem , ne sinatur gubernationem suam hac macula aspergi , ut tam exteri quam posteri querantur , parum constanter ipsum facere , qui passit , sit ministros non contentiosos aut sedidiosos , sed pro conscientia sua docentes loco pelli .",
          "psc_chunk_id": "stoa0244d.stoa005.opp-lat1_window_84",
          "psc_text": "sapien- tiae ipsius meruerunt arcana cognoscere. 34. Quantum autem nobis per uerbum dei patefactum est et breuis experientia potuit inuenire, illud generali intentione obseruandum puto: ut sicut his, quibus per districtos in excelso funes incedere disciplina est, huc uel illuc declinare discrimen est et deuiare aliquantulum, quamuis illud peregi­ guum uideatur, interitus est, omnis autem eis in eo salus est, si contentam et directam incessus sui lineam teneant, ita et in his nostris actibus, in quamcumque quis partem quacum­ que ex causa declinauerit, siue id malitia siue etiam inperitia faciat, ultimi periculi res est. si uero et aliis praesit, non 2 sibi soli sed et ceteris aeterni causa efficietur interitus. igitur uia regia incedendum est et neque his quae a dextris sunt neque illis quae a sinistris sunt intendendum, sicut et prouerbialis ante sermo praemonuit. sufficiat ergo haec de 22 cf. Num. 21, 22 cf. Prou. 4, 27 1 deposcit",
          "candidate_score": 0.629609,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 15,
      "cf_id": "cf010",
      "work_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2",
      "max_score": 0.688495,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_11_13",
          "bdc_text": "Itaque adhuc perstant illi in officio , quorum alter , qui regit ecclesiam Zvingenbergae , superioribus scripsit ad me famam esse sparsam de Ludovico nostri principis filio , genero sequi pergensis , simul ac is venerit , remoturum a ministerio , quotquot Brentium sensi , nolint . Et satis facile periculo , illum eius esse animi , quem a me quoque alienatum qui , pro posterioribus propter , praideritis corporis etiam ex me , de argumentis physicis , quae pro conservandis proprietatibus corporis Christi proferuntur , quomodo eiusmodi possurae , ordinem atque legentia , digno eucharistiae negotio miscere et gaudio responderem , naturae ordine atque legem , aeque a deo esse ac expressum verbum . Quamobrem non non minus loquenti deo per naturam obedire detere , quam loquendi per verbum Recte nos facere , si autorem daturae dei probis iubeamur , discedere ab ordine naturae , acti nos facere , si autorem naturae potius audiamus , quam quemvis eius perturbitorem ac cuius responso meo , cum filius sentiret , patrem nonnihil moveri , ipse , inquam quidem verbum manifestum extare .",
          "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_0",
          "psc_text": "EPISTOLA PRIMA. AD DONATUM.(Erasm., Pamel., ep. II. Rigal., ep. I. Oxon., Lips., liber de Gratia Dei.) ARGUMENTUM.-- Promiserat Donato Cyprianus sermonem se cum illo habiturum de rebus divinis; jam promissis admonitus satisfacit, ac multis gratiam Dei per Baptismum collatam commendans, quantum sit mutatus ab illo significat, et ad oculum demonstratis mundi erroribus, ad contemptum ejus, ad assiduam denique lectionem et orationem adhortatur. I. CAECILIUS Cyprianus Donato salutem. Bene admones, Donate charissime. Nam et promisisse me memini, et reddendi tempestivum prorsus hoc tempus est, cum, indulgente vindemia, solutus animus in quietem solemnes ac statas anni fatiscentis inducias sortitur. Locus etiam cum die convenit et mulcendis sensibus ac fovendis ad lenes auras blandientis autumni hortorum facies amoena consentit. Hic jucundum sermonibus diem ducere et studentibus fabulis in divina praecepta conscientiam pectoris erudire. Ac ne colloquium nostrum arbiter profanus impediat, aut clamor intemperans familiae strepentis obtundat, petamus hanc sedem. Dant secessum vicina secreta;",
          "candidate_score": 0.688495,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_8_10",
          "bdc_text": "Post Martyris et Musculi obitum ereptus est , nobis Hyperius magno nostro dolore atque damno , quem virum superintendentes nostri coacti sunt revereri , quo minus dissentientes a se in causa eucharistiae rexarent , id quod superiori aestate tentarunt quidem , nondum tamen perfecerunt . Volati erant tum temporis duo ministri ex comitatu Parmistasensi ad synodum Marpurgensem , ubi rationem cogebantur reddere sunt de eucharistia sententiae , a qua cum Ioannes Pistorius et alii , qui intererant synodio , fastidie suo nequirent illos deducere , ad minas conversi sunt , dicentes fore , ut princeps noster , qui tandem negentem sententiae Vitembergensi , ut scriberem apud nos in sua ditione toleraturus esset , nolentem sententiae Vittenbergensi subscribere . Huiusmodi ergo terriculamentis periculi et attoniti boni illi viri , consolatione d. Hyperii et mea quoque nonnihil sunt , recreati , ut colligerent animum et constantes in veritate permanerent .",
          "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_331",
          "psc_text": "Quamquam sciam, frater charissime, episcopos plurimos, ecclesiis Dominicis in toto mundo divina dignatione praepositos, evangelicae verita tis ac Dominicae traditionis tenere rationem, nec ab eo quod Christus magister et praecepit et gessit humana et novella institutione decedere; tamen, quoniam quidam, vel ignoranter vel simpliciter, in calice Dominico sanctificando et plebi ministrando non hoc faciunt quod Jesus Christus Dominus et Deus noster, sacrificii hujus auctor et doctor fecit et docuit, religiosum pariter ac necessarium duxi has ad vos litteras facere; ut, si quis in isto errore adhuc tenetur, veritatis luce perspecta, ad radicem atque originem traditionis Dominicae revertatur. Nec nos putes, frater charissime, nostra et humana conscribere aut ultronea voluntate hoc nobis audacter assumere, cum mediocritatem nostram semper humili et verecunda moderatione teneamus. Sed quando aliquid Deo inspirante et mandante praecipitur, necesse est Domino servus fidelis obtemperet, excusatus apud omnes quod nihil sibi arroganter assumat, qui offensam Domini timere compellitur, nisi",
          "candidate_score": 0.688103,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_16_18",
          "bdc_text": "Interim deus non deseret nos , etiamsi ad tempus adversarios nostros scurrore imbutos et fascinatos eo usque grassari patiatur , ut pios profligentes , moderatior nisi forte gravior princeps noster , qui ut concedat determinationem piorum ministrorum , nisi forte gentius aliquis malius aliud illi insusurret et persuadeat . Tua vero humani pericula asperpi , ut tam exteri , qui poteram , seniorem , ne sinatur gubernationem suam hac macula aspergi , ut tam exteri quam posteri querantur , parum constanter ipsum facere , qui passit , sit ministros non contentiosos aut sedidiosos , sed pro conscientia sua docentes loco pelli . Hoc ego non meo tantum nomine , verum multo magis aliorum fratrum , pro quibus magis , quam de me ipso sum solicitus gratia scribi , et ad extremum iuxta Stanislium , Pharnovium et me tibi commendo .",
          "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_465",
          "psc_text": "Vos autem, fratres charissimi, pro disciplina quam de mandatis Dominicis a me semper accepistis, et secundum quod me tractante saepissime didicistis, quietem et tranquillitatem tenete, nec quisquam vestrum aliquem tumultum fratribus moveat, aut ultro se gentilibus offerat. Apprehensus enim et traditus loqui debet; siquidem in nobis Dominus positus illa hora loquatur, qui nos confiteri magis voluit quam profiteri. Quid autem de caetero nos observare conveniat antequam in me super confessione nominis Dei proconsul sententiam ferat, instruente Domino in commune disponemus. Incolumes vos, fratres charissimi, Dominus noster in Ecclesia sua permanere faciat et conservare dignetur. Ita fiat per suam misericordiam. 167 Tres epistolae quae sequuntur inter epistolas Cypriani reperiuntur in quibusdam libris antiquis. EPISTOLA CORNELII PAPAE AD CYPRIANUM. Dilectionis tuae non delectabilia et contra fidei regulam scripta suscepi, in quibus nauseas recognovi, et venena sermonum adversus catholicam per totum orbem diffusam Ecclesiam horribilibus a te superseri zizaniis non laudavi. Quae peto",
          "candidate_score": 0.685693,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_11_13",
          "bdc_text": "Itaque adhuc perstant illi in officio , quorum alter , qui regit ecclesiam Zvingenbergae , superioribus scripsit ad me famam esse sparsam de Ludovico nostri principis filio , genero sequi pergensis , simul ac is venerit , remoturum a ministerio , quotquot Brentium sensi , nolint . Et satis facile periculo , illum eius esse animi , quem a me quoque alienatum qui , pro posterioribus propter , praideritis corporis etiam ex me , de argumentis physicis , quae pro conservandis proprietatibus corporis Christi proferuntur , quomodo eiusmodi possurae , ordinem atque legentia , digno eucharistiae negotio miscere et gaudio responderem , naturae ordine atque legem , aeque a deo esse ac expressum verbum . Quamobrem non non minus loquenti deo per naturam obedire detere , quam loquendi per verbum Recte nos facere , si autorem daturae dei probis iubeamur , discedere ab ordine naturae , acti nos facere , si autorem naturae potius audiamus , quam quemvis eius perturbitorem ac cuius responso meo , cum filius sentiret , patrem nonnihil moveri , ipse , inquam quidem verbum manifestum extare .",
          "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_465",
          "psc_text": "Vos autem, fratres charissimi, pro disciplina quam de mandatis Dominicis a me semper accepistis, et secundum quod me tractante saepissime didicistis, quietem et tranquillitatem tenete, nec quisquam vestrum aliquem tumultum fratribus moveat, aut ultro se gentilibus offerat. Apprehensus enim et traditus loqui debet; siquidem in nobis Dominus positus illa hora loquatur, qui nos confiteri magis voluit quam profiteri. Quid autem de caetero nos observare conveniat antequam in me super confessione nominis Dei proconsul sententiam ferat, instruente Domino in commune disponemus. Incolumes vos, fratres charissimi, Dominus noster in Ecclesia sua permanere faciat et conservare dignetur. Ita fiat per suam misericordiam. 167 Tres epistolae quae sequuntur inter epistolas Cypriani reperiuntur in quibusdam libris antiquis. EPISTOLA CORNELII PAPAE AD CYPRIANUM. Dilectionis tuae non delectabilia et contra fidei regulam scripta suscepi, in quibus nauseas recognovi, et venena sermonum adversus catholicam per totum orbem diffusam Ecclesiam horribilibus a te superseri zizaniis non laudavi. Quae peto",
          "candidate_score": 0.682197,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_9_11",
          "bdc_text": "Volati erant tum temporis duo ministri ex comitatu Parmistasensi ad synodum Marpurgensem , ubi rationem cogebantur reddere sunt de eucharistia sententiae , a qua cum Ioannes Pistorius et alii , qui intererant synodio , fastidie suo nequirent illos deducere , ad minas conversi sunt , dicentes fore , ut princeps noster , qui tandem negentem sententiae Vitembergensi , ut scriberem apud nos in sua ditione toleraturus esset , nolentem sententiae Vittenbergensi subscribere . Huiusmodi ergo terriculamentis periculi et attoniti boni illi viri , consolatione d. Hyperii et mea quoque nonnihil sunt , recreati , ut colligerent animum et constantes in veritate permanerent . Itaque adhuc perstant illi in officio , quorum alter , qui regit ecclesiam Zvingenbergae , superioribus scripsit ad me famam esse sparsam de Ludovico nostri principis filio , genero sequi pergensis , simul ac is venerit , remoturum a ministerio , quotquot Brentium sensi , nolint .",
          "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_114",
          "psc_text": "Item, cum comperissem eos qui sacrilegis contactibus manus suas atque ora maculassent, vel nefandis libellis nihilominus conscientiam polluissent, exambire ad martyres passim, confessores quoque importuna et gratiosa deprecatione corrumpere, ut sine ullo discrimine atque examine singulorum darentur quotidie libellorum millia contra Evangelii legem, litteras feci quibus martyres et confessores consilio meo quantum possem ad Dominica praecepta revocarem. Item presbyteris et diaconibus non defuit sacerdotii vigor, ut quidam, minus disciplinae memores et temeraria festinatione praecipites, qui cum lapsis communicare jam coeperant, comprimerentur, intercedentibus nobis. Plebi quoque ipsi quantum potuimus animum composuimus, et ut ecclesiastica disciplina servaretur instruximus. III. Postmodum vero, cum quidam de lapsis, sive sua sponte, sive aliquo incitatore, audaci flagitatione proruerent ut pacem sibi a martyribus et confessoribus promissam extorquere violento impetu niterentur, de hoc etiam bis ad clerum litteras feci et legi eis mandavi, ut ad illorum violentiam interim quoquo genere mitigandam, si qui libello a martyribus accepto",
          "candidate_score": 0.682171,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_15_17",
          "bdc_text": "Ibi illere , torve me ipsum interit , reverentia , credo et parentis prohibitus , obticuit , unde potui coniicere , si per ipsum steterit , actum iri de omnibus a Brentio distidentibus regione . Interim deus non deseret nos , etiamsi ad tempus adversarios nostros scurrore imbutos et fascinatos eo usque grassari patiatur , ut pios profligentes , moderatior nisi forte gravior princeps noster , qui ut concedat determinationem piorum ministrorum , nisi forte gentius aliquis malius aliud illi insusurret et persuadeat . Tua vero humani pericula asperpi , ut tam exteri , qui poteram , seniorem , ne sinatur gubernationem suam hac macula aspergi , ut tam exteri quam posteri querantur , parum constanter ipsum facere , qui passit , sit ministros non contentiosos aut sedidiosos , sed pro conscientia sua docentes loco pelli .",
          "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_199",
          "psc_text": "Quid enim magis aut in pace tam aptum aut in bello persecutionis tam necessarium quam debitam severitatem divini vigoris tenere? quam qui remiserit, instabili rerum cursu erret semper necesse est, et huc atque illuc variis et incertis negotiorum tempestatibus dissipetur, et, quasi extorto de manibus consiliorum gubernaculo, navim ecclesiasticae salutis illidat in scopulos; ut appareat non aliter saluti ecclesiasticae consuli posse nisi si qui et contra ipsam faciunt, quasi quidam adversi fluctus repellantur, et disciplinae ipsius semper custodita ratio quasi salutare aliquod gubernaculum in tempestate servetur. Nec hoc nobis nunc nuper consilium cogitatum est, nec haec apud nos adversus improbos modo supervenerunt repentina subsidia; sed antiqua haec apud nos severitas, antiqua fides, disciplina legitur antiqua: quoniam nec tantas de nobis laudes Apostolus protulisset dicendo, Quia fides vestra praedicatur in toto mundo (Rom. I, 8) , nisi jam exinde vigor iste radices fidei de temporibus illis mutuatus fuisset; quarum laudum et",
          "candidate_score": 0.681715,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_9_11",
          "bdc_text": "Volati erant tum temporis duo ministri ex comitatu Parmistasensi ad synodum Marpurgensem , ubi rationem cogebantur reddere sunt de eucharistia sententiae , a qua cum Ioannes Pistorius et alii , qui intererant synodio , fastidie suo nequirent illos deducere , ad minas conversi sunt , dicentes fore , ut princeps noster , qui tandem negentem sententiae Vitembergensi , ut scriberem apud nos in sua ditione toleraturus esset , nolentem sententiae Vittenbergensi subscribere . Huiusmodi ergo terriculamentis periculi et attoniti boni illi viri , consolatione d. Hyperii et mea quoque nonnihil sunt , recreati , ut colligerent animum et constantes in veritate permanerent . Itaque adhuc perstant illi in officio , quorum alter , qui regit ecclesiam Zvingenbergae , superioribus scripsit ad me famam esse sparsam de Ludovico nostri principis filio , genero sequi pergensis , simul ac is venerit , remoturum a ministerio , quotquot Brentium sensi , nolint .",
          "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_93",
          "psc_text": "contra Evangelii legem, litteras feci quibus martyres et confessores consilio meo quantum possem ad Dominica praecepta revocarem. » I. Cyprianus martyribus et confessoribus charissimis fratribus salutem. Sollicitudo loci nostri et timor Domini compellit, fortissimi ac beatissimi fratres, admonere vos litteris nostris ut a quibus tam devote et fortiter servatur fides Domini, ab iisdem lex quoque et disciplina Domini reservetur. Nam, cum omnes milites Christi custodire oporteat praecepta imperatoris20 sui, tum vos magis praeceptis ejus obtemperare plus convenit, qui exemplum caeteris facti estis et virtutis et timoris Dei. Et credideram quidem presbyteros et diaconos qui illic praesentes sunt monere vos et instruere plenissime circa Evangelii legem, sicut in praeteritum semper sub antecessoribus nostris factum est, ut diaconi, ad carcerem commeantes, martyrum desideria consiliis suis et Scripturarum praeceptis gubernarent. Sed nunc cum maximo animi dolore cognosco non tantum illic vobis non suggeri divina praecepta, sed adhuc potius impediri, ut ea quae a",
          "candidate_score": 0.681382,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_7_9",
          "bdc_text": "imisimus nuper summum virum communem amicum nostrum d. Hyperium , ne nullum malum veniret solum . Post Martyris et Musculi obitum ereptus est , nobis Hyperius magno nostro dolore atque damno , quem virum superintendentes nostri coacti sunt revereri , quo minus dissentientes a se in causa eucharistiae rexarent , id quod superiori aestate tentarunt quidem , nondum tamen perfecerunt . Volati erant tum temporis duo ministri ex comitatu Parmistasensi ad synodum Marpurgensem , ubi rationem cogebantur reddere sunt de eucharistia sententiae , a qua cum Ioannes Pistorius et alii , qui intererant synodio , fastidie suo nequirent illos deducere , ad minas conversi sunt , dicentes fore , ut princeps noster , qui tandem negentem sententiae Vitembergensi , ut scriberem apud nos in sua ditione toleraturus esset , nolentem sententiae Vittenbergensi subscribere .",
          "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_331",
          "psc_text": "Quamquam sciam, frater charissime, episcopos plurimos, ecclesiis Dominicis in toto mundo divina dignatione praepositos, evangelicae verita tis ac Dominicae traditionis tenere rationem, nec ab eo quod Christus magister et praecepit et gessit humana et novella institutione decedere; tamen, quoniam quidam, vel ignoranter vel simpliciter, in calice Dominico sanctificando et plebi ministrando non hoc faciunt quod Jesus Christus Dominus et Deus noster, sacrificii hujus auctor et doctor fecit et docuit, religiosum pariter ac necessarium duxi has ad vos litteras facere; ut, si quis in isto errore adhuc tenetur, veritatis luce perspecta, ad radicem atque originem traditionis Dominicae revertatur. Nec nos putes, frater charissime, nostra et humana conscribere aut ultronea voluntate hoc nobis audacter assumere, cum mediocritatem nostram semper humili et verecunda moderatione teneamus. Sed quando aliquid Deo inspirante et mandante praecipitur, necesse est Domino servus fidelis obtemperet, excusatus apud omnes quod nihil sibi arroganter assumat, qui offensam Domini timere compellitur, nisi",
          "candidate_score": 0.679651,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_8_10",
          "bdc_text": "Post Martyris et Musculi obitum ereptus est , nobis Hyperius magno nostro dolore atque damno , quem virum superintendentes nostri coacti sunt revereri , quo minus dissentientes a se in causa eucharistiae rexarent , id quod superiori aestate tentarunt quidem , nondum tamen perfecerunt . Volati erant tum temporis duo ministri ex comitatu Parmistasensi ad synodum Marpurgensem , ubi rationem cogebantur reddere sunt de eucharistia sententiae , a qua cum Ioannes Pistorius et alii , qui intererant synodio , fastidie suo nequirent illos deducere , ad minas conversi sunt , dicentes fore , ut princeps noster , qui tandem negentem sententiae Vitembergensi , ut scriberem apud nos in sua ditione toleraturus esset , nolentem sententiae Vittenbergensi subscribere . Huiusmodi ergo terriculamentis periculi et attoniti boni illi viri , consolatione d. Hyperii et mea quoque nonnihil sunt , recreati , ut colligerent animum et constantes in veritate permanerent .",
          "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_114",
          "psc_text": "Item, cum comperissem eos qui sacrilegis contactibus manus suas atque ora maculassent, vel nefandis libellis nihilominus conscientiam polluissent, exambire ad martyres passim, confessores quoque importuna et gratiosa deprecatione corrumpere, ut sine ullo discrimine atque examine singulorum darentur quotidie libellorum millia contra Evangelii legem, litteras feci quibus martyres et confessores consilio meo quantum possem ad Dominica praecepta revocarem. Item presbyteris et diaconibus non defuit sacerdotii vigor, ut quidam, minus disciplinae memores et temeraria festinatione praecipites, qui cum lapsis communicare jam coeperant, comprimerentur, intercedentibus nobis. Plebi quoque ipsi quantum potuimus animum composuimus, et ut ecclesiastica disciplina servaretur instruximus. III. Postmodum vero, cum quidam de lapsis, sive sua sponte, sive aliquo incitatore, audaci flagitatione proruerent ut pacem sibi a martyribus et confessoribus promissam extorquere violento impetu niterentur, de hoc etiam bis ad clerum litteras feci et legi eis mandavi, ut ad illorum violentiam interim quoquo genere mitigandam, si qui libello a martyribus accepto",
          "candidate_score": 0.676823,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_16",
          "bdc_text": "Interim deus non deseret nos , etiamsi ad tempus adversarios nostros scurrore imbutos et fascinatos eo usque grassari patiatur , ut pios profligentes , moderatior nisi forte gravior princeps noster , qui ut concedat determinationem piorum ministrorum , nisi forte gentius aliquis malius aliud illi insusurret et persuadeat .",
          "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_69",
          "psc_text": "Deum nostrum, si modo nos in praeteritum peccasse poeniteat, et confitentes atque intelligentes delicta nostra, quibus nunc Dominum offendimus, vel de caetero nos ambulare in viis ejus et praecepta ejus metuere spondeamus. Pater nos corrigit et tuetur, stantes tamen in fide et pressuris atque angustiis, scilicet Christo ejus firmiter adhaerentes, sicut scriptum est: Quis nos separabit a dilectione Christi? pressura, an angustia, an persecutio, an fames, an nuditas, an periculum, an gladius (Rom. VIII, 35) ? Nihil horum potest separare credentes, nihil potest avellere corpori ejus et sanguini cohaerentes. Persecutio ista examinatio est atque exploratio pectoris nostri. Excuti nos Deus voluit et probari, sicut suos semper probavit; nec tamen in probationibus ejus aliquando auxilium credentibus defuit. VI. Denique ad minimum famulum suum et in delictis licet plurimis constitutum et dignatione ejus indignum, tamen ille pro sua circa nos bonitate mandare dignatus est. « Dic illi, inquit, securus sit, quia pax",
          "candidate_score": 0.663821,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_9",
          "bdc_text": "Volati erant tum temporis duo ministri ex comitatu Parmistasensi ad synodum Marpurgensem , ubi rationem cogebantur reddere sunt de eucharistia sententiae , a qua cum Ioannes Pistorius et alii , qui intererant synodio , fastidie suo nequirent illos deducere , ad minas conversi sunt , dicentes fore , ut princeps noster , qui tandem negentem sententiae Vitembergensi , ut scriberem apud nos in sua ditione toleraturus esset , nolentem sententiae Vittenbergensi subscribere .",
          "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_305",
          "psc_text": "AD FIDUM, DE INFANTIBUS BAPTIZANDIS. ARGUMENTUM-- hujus epistolae praecipuum paucis indicat D. Augustinus, Epistola XXVIII ad Hieronymum: « Beatus Cyprianus, inquit, non aliquod decretum condens novum, sed Ecclesiae fidem firmissimam servans, ad corrigendum eos qui putabant ante octavum diem nativitatis non esse parvulum baptizandum, mox natum rite baptizari posse, cum suis quibusdam coepiscopis, censuit. Obiter tamen sub principium pacem Victori cuidam, quamvis contra decreta synodorum de lapsis datam, non revocat, sed Therapio episcopo ne deinceps id faciat interdicit. » E quo loco satis constat scriptam hanc epistolam post utramque synodum de lapsis quarum supra mentio Epistola LIV. Verum an paulo post, an longo post tempore, incertum est; in pace tamen scriptam contextus indicat. (Haec epistola supra recensetur inter acta conciliorum Carthaginiensium quae sub S. Cypriano habita fuere.) 99 EPISTOLA LX.(Pamel., Rigalt., Baluz., LX. Paris., LIX. Oxon., Lips., LXII.) AD EPISCOPOS NUMIDAS, DE REDEMPTIONE FRATRUM EX CAPTIVITATE BARBARORUM. ARGUMENTUM.-- Deplorata sub",
          "candidate_score": 0.66113,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_17_19",
          "bdc_text": "Tua vero humani pericula asperpi , ut tam exteri , qui poteram , seniorem , ne sinatur gubernationem suam hac macula aspergi , ut tam exteri quam posteri querantur , parum constanter ipsum facere , qui passit , sit ministros non contentiosos aut sedidiosos , sed pro conscientia sua docentes loco pelli . Hoc ego non meo tantum nomine , verum multo magis aliorum fratrum , pro quibus magis , quam de me ipso sum solicitus gratia scribi , et ad extremum iuxta Stanislium , Pharnovium et me tibi commendo . Vale in Christo foelicissimum , 8 .",
          "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_331",
          "psc_text": "Quamquam sciam, frater charissime, episcopos plurimos, ecclesiis Dominicis in toto mundo divina dignatione praepositos, evangelicae verita tis ac Dominicae traditionis tenere rationem, nec ab eo quod Christus magister et praecepit et gessit humana et novella institutione decedere; tamen, quoniam quidam, vel ignoranter vel simpliciter, in calice Dominico sanctificando et plebi ministrando non hoc faciunt quod Jesus Christus Dominus et Deus noster, sacrificii hujus auctor et doctor fecit et docuit, religiosum pariter ac necessarium duxi has ad vos litteras facere; ut, si quis in isto errore adhuc tenetur, veritatis luce perspecta, ad radicem atque originem traditionis Dominicae revertatur. Nec nos putes, frater charissime, nostra et humana conscribere aut ultronea voluntate hoc nobis audacter assumere, cum mediocritatem nostram semper humili et verecunda moderatione teneamus. Sed quando aliquid Deo inspirante et mandante praecipitur, necesse est Domino servus fidelis obtemperet, excusatus apud omnes quod nihil sibi arroganter assumat, qui offensam Domini timere compellitur, nisi",
          "candidate_score": 0.653939,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_3_5",
          "bdc_text": "Ego vero tametsi mea illi commendatione , apud vos praesertim nihil opus esse dicerem . Quia tamen alias scribere vobis consitueram , pro voto animi mei accidit , quod certus homo sua sponte sese offerret . qui vobis literas meas redderet .",
          "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_205",
          "psc_text": "debemus et reddimus quod illorum carceris tenebras litteris tuis illuminasti, quod ad illos venisti, quomodo introire potuisti, quod illorum animos sua fide et confessione robustos tuis allocutionibus litterisque recreasti, quod, felicitates eorum condignis laudibus prosecutus, accendisti ad multo ardentiorem coelestis gloriae cupiditatem, quod pronos impulisti, quod, ut credimus et optamus, victores futuros viribus tui sermonis animasti; ut, quamquam hoc totum de fide confitentium et de divina indulgentia venire videatur, tamen in martyrio suo tibi ex aliquo debitores facti esse videantur. Sed, ut ad id unde digressus sermo videbatur esse rursus revertatur, quales litteras in Siciliam quoque miserimus subjectas habebis: quamquam nobis differendae hujus rei necessitas major incumbat, quibus, post excessum nobilissimae memoriae viri Fabiani, nondum est episcopus propter rerum et temporum difficultates constitutus, qui omnia ista moderetur et eorum qui lapsi sunt possit cum auctoritate et consilio habere rationem: quamquam nobis in tam ingenti negotio placeat quod et tu ipse",
          "candidate_score": 0.647262,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_6_8",
          "bdc_text": "Sed quid est nunc , quod maxime scribam ? imisimus nuper summum virum communem amicum nostrum d. Hyperium , ne nullum malum veniret solum . Post Martyris et Musculi obitum ereptus est , nobis Hyperius magno nostro dolore atque damno , quem virum superintendentes nostri coacti sunt revereri , quo minus dissentientes a se in causa eucharistiae rexarent , id quod superiori aestate tentarunt quidem , nondum tamen perfecerunt .",
          "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_331",
          "psc_text": "Quamquam sciam, frater charissime, episcopos plurimos, ecclesiis Dominicis in toto mundo divina dignatione praepositos, evangelicae verita tis ac Dominicae traditionis tenere rationem, nec ab eo quod Christus magister et praecepit et gessit humana et novella institutione decedere; tamen, quoniam quidam, vel ignoranter vel simpliciter, in calice Dominico sanctificando et plebi ministrando non hoc faciunt quod Jesus Christus Dominus et Deus noster, sacrificii hujus auctor et doctor fecit et docuit, religiosum pariter ac necessarium duxi has ad vos litteras facere; ut, si quis in isto errore adhuc tenetur, veritatis luce perspecta, ad radicem atque originem traditionis Dominicae revertatur. Nec nos putes, frater charissime, nostra et humana conscribere aut ultronea voluntate hoc nobis audacter assumere, cum mediocritatem nostram semper humili et verecunda moderatione teneamus. Sed quando aliquid Deo inspirante et mandante praecipitur, necesse est Domino servus fidelis obtemperet, excusatus apud omnes quod nihil sibi arroganter assumat, qui offensam Domini timere compellitur, nisi",
          "candidate_score": 0.64559,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_4_6",
          "bdc_text": "Quia tamen alias scribere vobis consitueram , pro voto animi mei accidit , quod certus homo sua sponte sese offerret . qui vobis literas meas redderet . Sed quid est nunc , quod maxime scribam ?",
          "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_205",
          "psc_text": "debemus et reddimus quod illorum carceris tenebras litteris tuis illuminasti, quod ad illos venisti, quomodo introire potuisti, quod illorum animos sua fide et confessione robustos tuis allocutionibus litterisque recreasti, quod, felicitates eorum condignis laudibus prosecutus, accendisti ad multo ardentiorem coelestis gloriae cupiditatem, quod pronos impulisti, quod, ut credimus et optamus, victores futuros viribus tui sermonis animasti; ut, quamquam hoc totum de fide confitentium et de divina indulgentia venire videatur, tamen in martyrio suo tibi ex aliquo debitores facti esse videantur. Sed, ut ad id unde digressus sermo videbatur esse rursus revertatur, quales litteras in Siciliam quoque miserimus subjectas habebis: quamquam nobis differendae hujus rei necessitas major incumbat, quibus, post excessum nobilissimae memoriae viri Fabiani, nondum est episcopus propter rerum et temporum difficultates constitutus, qui omnia ista moderetur et eorum qui lapsi sunt possit cum auctoritate et consilio habere rationem: quamquam nobis in tam ingenti negotio placeat quod et tu ipse",
          "candidate_score": 0.64489,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_6_8",
          "bdc_text": "Sed quid est nunc , quod maxime scribam ? imisimus nuper summum virum communem amicum nostrum d. Hyperium , ne nullum malum veniret solum . Post Martyris et Musculi obitum ereptus est , nobis Hyperius magno nostro dolore atque damno , quem virum superintendentes nostri coacti sunt revereri , quo minus dissentientes a se in causa eucharistiae rexarent , id quod superiori aestate tentarunt quidem , nondum tamen perfecerunt .",
          "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_367",
          "psc_text": "Sacrificans diis eradicabitur, nisi Domino soli (Exod. XXII, 19) . Item Dominus denuo loquitur et dicit: Adoraverunt eos quos fecerunt digiti eorum, et curvatus est homo et humiliatus est vir, et non laxabo illis (Isa. II, 8, 9) . In Apocalypsi quoque legimus iram Domini comminantis et dicentis: Si quis adorat bestiam et imaginem ejus, et accipit notam in fronte sua et in manu, bibet et ipse de vino irae Dei mixto in poculo irae ejus, et punietur igne et sulphure sub oculis sanctorum Angelorum et sub oculis Agni, et fumus de tormentis eorum in saecula saeculorum ascendet, nec habebunt requiem die ac nocte qui adorant bestiam et imaginem ejus (Apoc. XIV, 9-11) . II. Cum ergo haec tormenta, haec supplicia in die judicii Dominus comminetur iis qui diabolo obtemperant et idolis sacrificant, quomodo se putat posse agere pro Dei sacerdote qui obtemperavit et servivit diaboli sacerdotibus? aut quomodo putat",
          "candidate_score": 0.642777,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_6_8",
          "bdc_text": "Sed quid est nunc , quod maxime scribam ? imisimus nuper summum virum communem amicum nostrum d. Hyperium , ne nullum malum veniret solum . Post Martyris et Musculi obitum ereptus est , nobis Hyperius magno nostro dolore atque damno , quem virum superintendentes nostri coacti sunt revereri , quo minus dissentientes a se in causa eucharistiae rexarent , id quod superiori aestate tentarunt quidem , nondum tamen perfecerunt .",
          "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_359",
          "psc_text": "6) . Et iterum in Psalmis: Allevatio manuum mearum sacrificium vespertinum (Psal. CXL, 2) . Nos autem resurrectionem Domini mane celebramus. XVII. Et quia passionis ejus mentionem in sacrificiis omnibus facimus (passio est enim Domini sacrificium quod offerimus), nihil aliud quam quod ille fecit facere debemus. Scriptura enim dicit: Quotiescumque enim ederitis panem istum et calicem istum biberitis, mortem Domini annuntiabitis quoadusque veniat (I Cor. II, 26) . Quotiescumque ergo calicem in commemorationem Domini et passionis ejus offerimus, id quod constat Dominum fecisse faciamus. Et viderit, frater charissime; si quis de antecessoribus nostris vel ignoranter vel simpliciter non hoc observavit et tenuit quod nos Dominus facere exemplo et magisterio suo docuit, potest simplicitati ejus de indulgentia Domini venia concedi. Nobis vero non poterit ignosci, qui nunc a Domino admoniti et instructi sumus ut calicem Dominicum vino mixtum, secundum quod Dominus obtulit, offeramus; et de hoc quoque ad collegas nostros litteras",
          "candidate_score": 0.63925,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 16,
      "cf_id": "cf016",
      "work_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam",
      "max_score": 0.687666,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_12",
          "bdc_text": "Et satis facile periculo , illum eius esse animi , quem a me quoque alienatum qui , pro posterioribus propter , praideritis corporis etiam ex me , de argumentis physicis , quae pro conservandis proprietatibus corporis Christi proferuntur , quomodo eiusmodi possurae , ordinem atque legentia , digno eucharistiae negotio miscere et gaudio responderem , naturae ordine atque legem , aeque a deo esse ac expressum verbum .",
          "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_747",
          "psc_text": "corpore Deo (Ephes. II, 14-16) . Quis est uterque, nisi unus interior, alter exterior? Alter animae spectat vigorem, alterum refert ad corporis sensum; quamquam in se separabilis affectus conspiratione concordent, cum caro subjecta meliori, salutaribus obedit imperiis: non quod in naturam animae subtilitate materiae transfusa demigret, sed quia deliciis abdicatis, ab omni defaecata labe vitiorum, coelestis conversationis tramitem obedientiae affectione gradiatur: jam non ut antea legi mentis repugnans, sed per legem mentis et spiritum vitae liberata a lege peccati; ut animae caro fiat appendix, non jam lena vitiorum, sed aemula quaedam et quasi pedissequa virtutis. 1445 . 142. Et rursus quando anima corporis non connivet illecebris, nec carnalium voluptatum delectatione vincitur, sed mens pura mundique hujus exuta famulatu, sensus corporis in suas illicit et attrahit voluptates; ut audiendi legendique usu incrementa virtutis epuletur, atque interioris succi spiritualibus nescitura famem satietur alimentis. Etenim (Cf. Aug. lib. II cont. Jul. Pelag., c.",
          "candidate_score": 0.687666,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_8_10",
          "bdc_text": "Post Martyris et Musculi obitum ereptus est , nobis Hyperius magno nostro dolore atque damno , quem virum superintendentes nostri coacti sunt revereri , quo minus dissentientes a se in causa eucharistiae rexarent , id quod superiori aestate tentarunt quidem , nondum tamen perfecerunt . Volati erant tum temporis duo ministri ex comitatu Parmistasensi ad synodum Marpurgensem , ubi rationem cogebantur reddere sunt de eucharistia sententiae , a qua cum Ioannes Pistorius et alii , qui intererant synodio , fastidie suo nequirent illos deducere , ad minas conversi sunt , dicentes fore , ut princeps noster , qui tandem negentem sententiae Vitembergensi , ut scriberem apud nos in sua ditione toleraturus esset , nolentem sententiae Vittenbergensi subscribere . Huiusmodi ergo terriculamentis periculi et attoniti boni illi viri , consolatione d. Hyperii et mea quoque nonnihil sunt , recreati , ut colligerent animum et constantes in veritate permanerent .",
          "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_1105",
          "psc_text": "1532 Etiam velum scinditur, quo vel duorum populorum divisio, vel mysteriorum Synagogae profanatio declaratur. Scinditur ergo velum vetus; ut Ecclesia nova fidei suae vela suspendat. Synagogae velamen aufertur; ut religionis interna mysteria, revelato mentis cernamus obtutu. Denique jam etiam centurio Dei Filium quem crucifixerat, confitetur. O duriora saxis pectora Judaeorum! Finduntur petrae, sed horum corda obdurantur. Judex arguit, credit minister, proditor scelus suum morte condemnat, elementa fugiunt, terra concutitur, monumenta reserantur: Judaeorum tamen immobilis duritia manet orbe concusso. 129. (Vers. 49.) Stabant autem et mulieres haec videntes: stabat et mater, cum studio pietatis sua pericula posthaberet. Sed et Dominus pendens in cruce, qui sua pericula contemneret, pio matrem commendabat affectu. Quod non otiose Joannes pluribus prosecutus est (Joan. XIX, 25); alii enim mundum descripsere concussum, coelum tenebris obductum, refugisse solem. Addiderunt Matthaeus et Marcus, qui humana atque moralia uberius prosecuti sunt: Deus, Deus meus, respice in me (Matth. XXVII, 46)",
          "candidate_score": 0.680898,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_12",
          "bdc_text": "Et satis facile periculo , illum eius esse animi , quem a me quoque alienatum qui , pro posterioribus propter , praideritis corporis etiam ex me , de argumentis physicis , quae pro conservandis proprietatibus corporis Christi proferuntur , quomodo eiusmodi possurae , ordinem atque legentia , digno eucharistiae negotio miscere et gaudio responderem , naturae ordine atque legem , aeque a deo esse ac expressum verbum .",
          "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_746",
          "psc_text": "anima ab odore, tactu, gustuque luxuriae separata, in una domo se adversus incursantia vitia dividentes, caro et anima subjicientes se legi Dei, et removentes a lege peccati: quorum licet dissensio per praevaricationem primi hominis in naturam se verterit; ut nequaquam sibi paribus ad virtutem studiis convenirent; tamen per crucem Domini Salvatoris tam inimicitiis, quam etiam mandatorum lege vacuatis in societatis concordiam congruerunt, posteaquam Christus e coelo pax nostra descendens, fecit utraque unum, et medium parietem maceriae solvit, inimicitias in carne sua lege mandatorum in decretis evacuans; ut duos conderet in uno novo homine faciens pacem, et reconciliaret utrosque in uno corpore Deo (Ephes. II, 14-16) . Quis est uterque, nisi unus interior, alter exterior? Alter animae spectat vigorem, alterum refert ad corporis sensum; quamquam in se separabilis affectus conspiratione concordent, cum caro subjecta meliori, salutaribus obedit imperiis: non quod in naturam animae subtilitate materiae transfusa demigret, sed quia deliciis abdicatis,",
          "candidate_score": 0.670938,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_19_21",
          "bdc_text": "Vale in Christo foelicissimum , 8 . calendas aprilis anno 1564 . T addictissimus Iohannes Pincier , veteranus H. Tigurinae ecclesiae an et m. Heynricho Bullingero , praeceptori suo sancte colendo .",
          "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_163",
          "psc_text": "(Luc. XVI, 16) : Joannes vero praenuntius Christi. Ita Lex et Ecclesiae praenuntia, et gratiae poenitentia est. Bene itaque sanctus Lucas compendio usus est, ut Joannem declararet prophetam, dicens factum esse super eum verbum Domini: alia non adderet; nullus enim eget indicio sui, qui verbo Dei abundat. Unum itaque dixit, et omnia declaravit. 69. At vero sanctus Matthaeus et Marcus vestitu, et cinctu, et cibo Prophetam declarare voluerunt; eo quod vestitum de pilis camelorum habuit, 1304 et zonam pelliceam super lumbos suos: locustas autem, et mel silvestre edebat (Matth. III, 4; Marc. I, 6). Praenuntius enim Christi non patiebatur immundarum perire exuvias bestiarum: ipso quoque vestitus indicio designans Christum esse venturum, qui belluina, illuvieque contexta pro nostrorum deformitate meritorum, gentilitatis immundae peccata suscipiens, in illo trophaeo crucis, amictu quodam se nostrae carnis exueret. 70. Quid autem sibi vult cinctus zonae pelliceae, nisi quod caro ista quae mentem prius gravare consueverat,",
          "candidate_score": 0.660304,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_18_20",
          "bdc_text": "Hoc ego non meo tantum nomine , verum multo magis aliorum fratrum , pro quibus magis , quam de me ipso sum solicitus gratia scribi , et ad extremum iuxta Stanislium , Pharnovium et me tibi commendo . Vale in Christo foelicissimum , 8 . calendas aprilis anno 1564 .",
          "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_29",
          "psc_text": "Non enim voluntate tantum humana visum est: sed sicut placuit ei qui in me, inquit, loquitur Christus; qui ut id quod bonum est, nobis quoque bonum videri possit, operatur; quem enim miseratur, et vocat (II Cor. XIII, 3). Et ideo qui Christum sequitur, potest interrogatus cur esse voluerit Christianus, respondere: Visum est mihi. Quod cum dicit, non negat Deo visum; a Deo enim praeparatur voluntas hominum. Ut enim Deus honorificetur a sancto, Dei gratia est. Denique plurimi voluerunt scribere Evangelium: sed quatuor tantummodo, qui divinam meruerunt gratiam, sunt recepti. Visum est, inquit, et mihi assecuto a principio omnia diligenter ex ordine. . 11. Prolixiorem hunc Evangelii librum quam caeteros esse nemo dubitaverit. Non ideo non ea quae falsa sunt, sed quae vera, sibi vindicat. Denique etiam a sancto apostolo Paulo testimonium meruit diligentiae. Sic enim laudat Lucam: Cujus laus, inquit, est in Evangelio per omnes Ecclesias (II Cor. VIII, 18)",
          "candidate_score": 0.651797,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_0_2",
          "bdc_text": "S. 14 . Salutem a deo per Christum d. P . Stanislaus Pharnovius Polonus contubernalis vestratum , qui proximo anno reverendi in Christo viri d. Andreae Hyperii sanctae memoriae vixerunt , ante quindenam me inviseret , inter alia significavit mihi de sua ad vos profectione , quam propediem adornaret ac proinde petiit maiorem in modum , ut sibi literas ad vos darem .",
          "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_53",
          "psc_text": "mundo corde: nec corporalibus oculis Deus quaeritur, nec circumscribitur visu, nec tactu tenetur, nec auditur affatu, nec sentitur incessu. Et cum absens putatur, videtur: et cum praesens est, non videtur. Denique nec apostoli omnes Christum videbant; et ideo ait: Tanto tempore vobiscum sum, et adhuc me non cognovistis (Joan. XIV, 9) ! Qui enim cognovit quae sit latitudo, et longitudo, et altitudo, et profundum, et supereminentem scientiae charitatem Christi, vidit et Christum, vidit et Patrem. Nos enim jam secundum carnem non novimus Christum, sed secundum spiritum; spiritus enim ante faciem nostram Christus Dominus, qui nos in omnem plenitudinem Dei misericordia sua implere dignetur; ut videri possit a nobis. Ideo ergo apparuit Zachariae angelus a dextris altaris incensi, quia apparuit cum voluit, non apparuit quamdiu noluit. . 28. Apparuit autem a dextris altaris incensi; quia divinae insigne misericordiae deferebat: Dominus enim a dextris est mihi, ne commovear (Psal. XV, 8) .",
          "candidate_score": 0.650185,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 17,
      "cf_id": "cf010",
      "work_id": "stoa0104a.stoa004.opp-lat1",
      "max_score": 0.687456,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_15_17",
          "bdc_text": "Ibi illere , torve me ipsum interit , reverentia , credo et parentis prohibitus , obticuit , unde potui coniicere , si per ipsum steterit , actum iri de omnibus a Brentio distidentibus regione . Interim deus non deseret nos , etiamsi ad tempus adversarios nostros scurrore imbutos et fascinatos eo usque grassari patiatur , ut pios profligentes , moderatior nisi forte gravior princeps noster , qui ut concedat determinationem piorum ministrorum , nisi forte gentius aliquis malius aliud illi insusurret et persuadeat . Tua vero humani pericula asperpi , ut tam exteri , qui poteram , seniorem , ne sinatur gubernationem suam hac macula aspergi , ut tam exteri quam posteri querantur , parum constanter ipsum facere , qui passit , sit ministros non contentiosos aut sedidiosos , sed pro conscientia sua docentes loco pelli .",
          "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa004.opp-lat1_window_3",
          "psc_text": "dns D et corripit om. S, et ad hoc corripit v quoque et maxime sacerdotes non oderunt sed diligunt eos quos corripiunt ut emendent, quando et Deus per Hieremiam ante praedixerit et tempora nostra significauerit dicens: et dabo uobis pastores secundum cor meum, et pascent uos pascentes cum disciplina. § 2 Quodsi in scripturis sanctis frequenter et ubique disciplina praecipitur et fundamentum omne religionis ac fidei de obseruatione ac timore proficiscitur, quid cupidius adpetere, quid magis uelle ac tenere nos conuenit, quam ut radicibus fortius fixis et domiciliis nostris super petram robusta mole solidatis inconcussi ad procellas et turbines saeculi stemus, ad Dei munera per diuina praecepta aeniamusueniamus, considerantes pariter ac scientes quod templa Dei sint membra nostra ab omni faece contagionis antiquae lauacri uitalis sanctificatione purgata nec uiolari ea aut pollui fes sit, quando qui uiolat et ipse uioletur? eorum nos templorum cultores et antistites sumus: seruiamus illi, cuius",
          "candidate_score": 0.687456,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_16_18",
          "bdc_text": "Interim deus non deseret nos , etiamsi ad tempus adversarios nostros scurrore imbutos et fascinatos eo usque grassari patiatur , ut pios profligentes , moderatior nisi forte gravior princeps noster , qui ut concedat determinationem piorum ministrorum , nisi forte gentius aliquis malius aliud illi insusurret et persuadeat . Tua vero humani pericula asperpi , ut tam exteri , qui poteram , seniorem , ne sinatur gubernationem suam hac macula aspergi , ut tam exteri quam posteri querantur , parum constanter ipsum facere , qui passit , sit ministros non contentiosos aut sedidiosos , sed pro conscientia sua docentes loco pelli . Hoc ego non meo tantum nomine , verum multo magis aliorum fratrum , pro quibus magis , quam de me ipso sum solicitus gratia scribi , et ad extremum iuxta Stanislium , Pharnovium et me tibi commendo .",
          "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa004.opp-lat1_window_3",
          "psc_text": "dns D et corripit om. S, et ad hoc corripit v quoque et maxime sacerdotes non oderunt sed diligunt eos quos corripiunt ut emendent, quando et Deus per Hieremiam ante praedixerit et tempora nostra significauerit dicens: et dabo uobis pastores secundum cor meum, et pascent uos pascentes cum disciplina. § 2 Quodsi in scripturis sanctis frequenter et ubique disciplina praecipitur et fundamentum omne religionis ac fidei de obseruatione ac timore proficiscitur, quid cupidius adpetere, quid magis uelle ac tenere nos conuenit, quam ut radicibus fortius fixis et domiciliis nostris super petram robusta mole solidatis inconcussi ad procellas et turbines saeculi stemus, ad Dei munera per diuina praecepta aeniamusueniamus, considerantes pariter ac scientes quod templa Dei sint membra nostra ab omni faece contagionis antiquae lauacri uitalis sanctificatione purgata nec uiolari ea aut pollui fes sit, quando qui uiolat et ipse uioletur? eorum nos templorum cultores et antistites sumus: seruiamus illi, cuius",
          "candidate_score": 0.678932,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_14_16",
          "bdc_text": "Hic est corpus meum , cui ego , nihil hoc , inquam , contra naturae ordinem ac legem facit , si modo recte intelligatur . Ibi illere , torve me ipsum interit , reverentia , credo et parentis prohibitus , obticuit , unde potui coniicere , si per ipsum steterit , actum iri de omnibus a Brentio distidentibus regione . Interim deus non deseret nos , etiamsi ad tempus adversarios nostros scurrore imbutos et fascinatos eo usque grassari patiatur , ut pios profligentes , moderatior nisi forte gravior princeps noster , qui ut concedat determinationem piorum ministrorum , nisi forte gentius aliquis malius aliud illi insusurret et persuadeat .",
          "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa004.opp-lat1_window_3",
          "psc_text": "dns D et corripit om. S, et ad hoc corripit v quoque et maxime sacerdotes non oderunt sed diligunt eos quos corripiunt ut emendent, quando et Deus per Hieremiam ante praedixerit et tempora nostra significauerit dicens: et dabo uobis pastores secundum cor meum, et pascent uos pascentes cum disciplina. § 2 Quodsi in scripturis sanctis frequenter et ubique disciplina praecipitur et fundamentum omne religionis ac fidei de obseruatione ac timore proficiscitur, quid cupidius adpetere, quid magis uelle ac tenere nos conuenit, quam ut radicibus fortius fixis et domiciliis nostris super petram robusta mole solidatis inconcussi ad procellas et turbines saeculi stemus, ad Dei munera per diuina praecepta aeniamusueniamus, considerantes pariter ac scientes quod templa Dei sint membra nostra ab omni faece contagionis antiquae lauacri uitalis sanctificatione purgata nec uiolari ea aut pollui fes sit, quando qui uiolat et ipse uioletur? eorum nos templorum cultores et antistites sumus: seruiamus illi, cuius",
          "candidate_score": 0.673978,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_16_18",
          "bdc_text": "Interim deus non deseret nos , etiamsi ad tempus adversarios nostros scurrore imbutos et fascinatos eo usque grassari patiatur , ut pios profligentes , moderatior nisi forte gravior princeps noster , qui ut concedat determinationem piorum ministrorum , nisi forte gentius aliquis malius aliud illi insusurret et persuadeat . Tua vero humani pericula asperpi , ut tam exteri , qui poteram , seniorem , ne sinatur gubernationem suam hac macula aspergi , ut tam exteri quam posteri querantur , parum constanter ipsum facere , qui passit , sit ministros non contentiosos aut sedidiosos , sed pro conscientia sua docentes loco pelli . Hoc ego non meo tantum nomine , verum multo magis aliorum fratrum , pro quibus magis , quam de me ipso sum solicitus gratia scribi , et ad extremum iuxta Stanislium , Pharnovium et me tibi commendo .",
          "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa004.opp-lat1_window_0",
          "psc_text": "§ 1 Disciplina custos spei, retinaculum fidei, dux itineris salutaris, fomes ac nutrimentum bonae indolis, magistra uirtutis, facit in Christo manere semper ac iugiter Deo uiuere, ad promissa caelestia et diuina praemia peruenire. hanc et sectari salubre est et auersari ac neglegere letale. in psalmis loquitur Spiritus sanctus: continete disciplinam ne forte irascatur Dominus et pereatis a uia recta, cum exarserit cito ira eius super uos. et iterum: peccatori autem dicit Deus: ad quid exponis iustificationes meas et adsumis testamentum meum per os tuum? tu autem odisti disciplinam et abiecisti sermones meos retro. et denuo legimus: disciplinam qui abicit infelix est. et de Salomone mandata sapientiae monentis accepimus: fili, ne neglexeris disciplinam Dei nec defeceris ab eo correptus: quem enim diligit Deus corripit. si autem Deus quem diligit corripit et corripit ut emendet, fratres 7 Ps. 2, 12. 9 Ps. 49,16 sq. 13 Sap. 3,11. 14 Prou. 3,11 sq. IJTCMT",
          "candidate_score": 0.673244,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 18,
      "cf_id": "cf006",
      "work_id": "002_Tertullianus_De-praescriptionibus-adversus-haereticos",
      "max_score": 0.687132,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_9_11",
          "bdc_text": "Volati erant tum temporis duo ministri ex comitatu Parmistasensi ad synodum Marpurgensem , ubi rationem cogebantur reddere sunt de eucharistia sententiae , a qua cum Ioannes Pistorius et alii , qui intererant synodio , fastidie suo nequirent illos deducere , ad minas conversi sunt , dicentes fore , ut princeps noster , qui tandem negentem sententiae Vitembergensi , ut scriberem apud nos in sua ditione toleraturus esset , nolentem sententiae Vittenbergensi subscribere . Huiusmodi ergo terriculamentis periculi et attoniti boni illi viri , consolatione d. Hyperii et mea quoque nonnihil sunt , recreati , ut colligerent animum et constantes in veritate permanerent . Itaque adhuc perstant illi in officio , quorum alter , qui regit ecclesiam Zvingenbergae , superioribus scripsit ad me famam esse sparsam de Ludovico nostri principis filio , genero sequi pergensis , simul ac is venerit , remoturum a ministerio , quotquot Brentium sensi , nolint .",
          "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_De-praescriptionibus-adversus-haereticos_window_15",
          "psc_text": "Nonne ab ipso Domino quidam discentium scandalizati deverterunt? Nec tamen propterea caeteri quoque discedendum a vestigiis ejus putaverunt; sed, qui scierunt illum vitae esse Verbum et a Deo venisse, perseveraverunt in comitatu ejus usque ad finem, cum illis, si vellent et ipsi discedere, placide obtulisset. Minus est, si et apostolum ejus aliquis Phygellus, et Hermogenes, et Philetus, et Hymenaeus reliquerunt (II Tim., I, 15; I Tim., I, 20): ipse traditor Christi de Apostolis fuit. Miramur de Ecclesiis ejus, si a quibusdam deseruntur, cum ea nos ostendant Christianos, quae patimur ad exemplum ipsius Christi: Ex nobis, inquit (I Joan., II, 19), prodierunt, sed non fuerunt ex nobis; si fuissent ex nobis, permansissent utique nobiscum. CAPUT IV. Quin potius memores simus tam dominicarum pronuntiationum quam apostolicarum litterarum, quae futuras haereses praenuntiarunt, et fugiendas praefinierunt. Quin potius memores simus tam dominicarum pronuntiationum, quam apostolicarum litterarum, quae nobis et futuras haereses praenuntiarunt, et fugiendas",
          "candidate_score": 0.687132,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_8_10",
          "bdc_text": "Post Martyris et Musculi obitum ereptus est , nobis Hyperius magno nostro dolore atque damno , quem virum superintendentes nostri coacti sunt revereri , quo minus dissentientes a se in causa eucharistiae rexarent , id quod superiori aestate tentarunt quidem , nondum tamen perfecerunt . Volati erant tum temporis duo ministri ex comitatu Parmistasensi ad synodum Marpurgensem , ubi rationem cogebantur reddere sunt de eucharistia sententiae , a qua cum Ioannes Pistorius et alii , qui intererant synodio , fastidie suo nequirent illos deducere , ad minas conversi sunt , dicentes fore , ut princeps noster , qui tandem negentem sententiae Vitembergensi , ut scriberem apud nos in sua ditione toleraturus esset , nolentem sententiae Vittenbergensi subscribere . Huiusmodi ergo terriculamentis periculi et attoniti boni illi viri , consolatione d. Hyperii et mea quoque nonnihil sunt , recreati , ut colligerent animum et constantes in veritate permanerent .",
          "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_De-praescriptionibus-adversus-haereticos_window_70",
          "psc_text": "semel et iterum ejecti, Marcion quidem cum ducentis sestertiis quae Ecclesiae intulerat, novissime in perpetuum discidium relegati , venena doctrinarum suarum disseminaverunt. Postmodum idem Marcion, poenitentiam confessus cum conditioni datae sibi occurrit, ita pacem recepturus, si caeteros quos perditioni erudisset, Ecclesiae restitueret, morte praeventus est. Oportebat enim haereses esse (I Cor., II, 19) . Nec tamen ideo bonum haereses, quia eas oportebat, quasi non et malum oportuerit esse. Nam et Dominum tradi oportebat; sed vae traditori (Marc., XIV, 21)? ne quis etiam hinc haereses defendat. Si et Apellis stemma retractandum est, tam non vetus et ipse quam Marcion institutor et praeformator ejus: sed lapsus in foeminam desertor continentiae marcionensis, ab oculis sanctissimi magistri Alexandriam secessit; inde post annos regressus non melior, nisi tantum qua jam non marcionites, in alteram foeminam impegit, illam virginem Philumenen, quam supra edidimus, postea vero immane prostibulum et ipsam, cujus energemate circumventus, quas ab ea didicit",
          "candidate_score": 0.684782,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_8_10",
          "bdc_text": "Post Martyris et Musculi obitum ereptus est , nobis Hyperius magno nostro dolore atque damno , quem virum superintendentes nostri coacti sunt revereri , quo minus dissentientes a se in causa eucharistiae rexarent , id quod superiori aestate tentarunt quidem , nondum tamen perfecerunt . Volati erant tum temporis duo ministri ex comitatu Parmistasensi ad synodum Marpurgensem , ubi rationem cogebantur reddere sunt de eucharistia sententiae , a qua cum Ioannes Pistorius et alii , qui intererant synodio , fastidie suo nequirent illos deducere , ad minas conversi sunt , dicentes fore , ut princeps noster , qui tandem negentem sententiae Vitembergensi , ut scriberem apud nos in sua ditione toleraturus esset , nolentem sententiae Vittenbergensi subscribere . Huiusmodi ergo terriculamentis periculi et attoniti boni illi viri , consolatione d. Hyperii et mea quoque nonnihil sunt , recreati , ut colligerent animum et constantes in veritate permanerent .",
          "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_De-praescriptionibus-adversus-haereticos_window_69",
          "psc_text": "nos, anathema sit (Gal., I, 8) . CAPUT XXX. Marcionem enim et Valentinum, in catholicam primo doctrinam apud Ecclesiam romanensem sub episcopatu Eleutheri credidisse; donec ob inquietam curiositatem semel et iterum ejecti, novissime in perpetuum dissidium relegati, venena doctrinarum suarum disseminarunt. Atque idem de aliis judicium, qui virtutibus et miraculis novos se apostolos esse probare nequeunt. Ubi tunc Marcion, ponticus nauclerus, stoicae studiosus? Ubi Valentinus platonicae sectator? Nam constat illos, neque adeo olim fuisse, Antonini fere principatu, et in catholicae primo doctrinam credidisse apud Ecclesiam romanensem, sub episcopatu Eleutherii benedicti, donec ob inquietam semper eorum curiositatem, qua fratres quoque vitabant semel et iterum ejecti, Marcion quidem cum ducentis sestertiis quae Ecclesiae intulerat, novissime in perpetuum discidium relegati , venena doctrinarum suarum disseminaverunt. Postmodum idem Marcion, poenitentiam confessus cum conditioni datae sibi occurrit, ita pacem recepturus, si caeteros quos perditioni erudisset, Ecclesiae restitueret, morte praeventus est. Oportebat enim haereses esse (I",
          "candidate_score": 0.681196,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 19,
      "cf_id": "cf006",
      "work_id": "stoa0275.stoa011.opp-lat2",
      "max_score": 0.687054,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_15_17",
          "bdc_text": "Ibi illere , torve me ipsum interit , reverentia , credo et parentis prohibitus , obticuit , unde potui coniicere , si per ipsum steterit , actum iri de omnibus a Brentio distidentibus regione . Interim deus non deseret nos , etiamsi ad tempus adversarios nostros scurrore imbutos et fascinatos eo usque grassari patiatur , ut pios profligentes , moderatior nisi forte gravior princeps noster , qui ut concedat determinationem piorum ministrorum , nisi forte gentius aliquis malius aliud illi insusurret et persuadeat . Tua vero humani pericula asperpi , ut tam exteri , qui poteram , seniorem , ne sinatur gubernationem suam hac macula aspergi , ut tam exteri quam posteri querantur , parum constanter ipsum facere , qui passit , sit ministros non contentiosos aut sedidiosos , sed pro conscientia sua docentes loco pelli .",
          "psc_chunk_id": "stoa0275.stoa011.opp-lat2_window_35",
          "psc_text": "aliud adspergi uel intercipi uiolentia maris, aliud tingui disciplina religionis. ceterum nauicula illa figuram ecclesiae praeferebat, quod in mari id est saeculo fluctibus id est persecutionibus et temptationibus inquietatur, domino per patientiam uelut dormiente, donec orationibus sanctorum in ultimis suscitatus compescat saeculum et tranquillitatem suis reddat. nunc siue tincti quoquo modo fuerunt siue illoti perseuerauerunt, ut et illud dictum domini de uno lauacro sub Petri persona ad nos tantummodo spectet, de salute tamen apostolorum satis temerarium est aestimare, quia illis uel primae adlectionis et exinde indiuiduae familiaritatis praerogatiua compendium baptismi conferre posset, cum illi, opinor, sequebantur illum qui credenti cuique salutem pollicebatur. fides tua te, aiebat, saluum fecit, et, remittentur tibi peccata, credenti utique nec tamen tincto. id si apostolis defuit, nescio quorum fide uno uerbo domini suscitatus teloneum dereliquit, patrem et nauem et artem qua uitam sustentabat deseruit, patris exsequias despexit, summum illud domini praeceptum, qui patrem aut matrem",
          "candidate_score": 0.687054,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_21",
          "bdc_text": "T addictissimus Iohannes Pincier , veteranus H. Tigurinae ecclesiae an et m. Heynricho Bullingero , praeceptori suo sancte colendo .",
          "psc_chunk_id": "stoa0275.stoa011.opp-lat2_window_33",
          "psc_text": "domini per totum orbem aperiendam destinabantur? ipse dominus nullius paenitentiae debitor tinctus est: peccatoribus non fuit necesse? quod ergo alii tincti non sunt, non tamen comites Christi, sed aemuli fidei, legis doctores et Pharisaei? unde et suggeritur, cum aduersantes domini tingui noluerint, eos qui dominum sequebantur tinctos fuisse nec cum aemulis suis sapuisse, maxime quando dominus, cui adhaerebant, testimonio Iohannem extulisset, nemo, dicens, maior inter natos feminarum Iohanne baptizatore. alii plane satis coacte iniciunt tunc apostolos baptismi uicem implesse, cum in nauicula fluctibus adspersi operti sunt; ipsum quoque Petrum per mare 12] Ioh. 13, 6. 25] Math. 11, 11. 1 praescriptione Bmg, Gel, praescriptione praestructione B 6 tinctis Gel: tinctus B in eiusmodi B; in del. Gel 7 ut Lat: et B excogitem Oehlerus: excogitet B, exagitet Gel, exagitem Lat libidine Urs: libidinem B 8 incutiat Gel 11 definiebat Urs 12 uolenti Iun: nolenti B 18 destinabantur ? ipse Gel:",
          "candidate_score": 0.634371,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_21",
          "bdc_text": "T addictissimus Iohannes Pincier , veteranus H. Tigurinae ecclesiae an et m. Heynricho Bullingero , praeceptori suo sancte colendo .",
          "psc_chunk_id": "stoa0275.stoa011.opp-lat2_window_31",
          "psc_text": "8] Ioh. 4, 2. 29] Ioh. 3, 5. 3 in sola Urs 5 stabilis fides aqua Rig: stabilis aquae fides qua B 9 quasi B, quia Gel 13 caedit Gel: caecidit B praeministratur B, fit Bmg 19 spiritum sanctum Gel: spiritusancto B ad patrem ascenderat B, a patre descenderat Bmg, Gel 27 resurrectione Iwn: surrectione B ista praescriptione apostolis salus competat, quos tinctos non inuenimus in domino praeter Paulum. immo cum Paulus solus ex illis baptismum Christi induerit, aut praeiudicatum esse de ceterorum periculo qui careant aqua Christi, ut praescriptio salua sit, aut rescindi praescriptionem, si etiam non tinctis salus statuta est. audiui, domino teste, eiusmodi, ne quis me tam perditum existimet, ut ultro excogitem libidine stili, quae aliis scrupulum incutiant. et nunc illis, ut potero, respondebo, qui negant apostolos tinctos. nam si humanum Iohannis baptismum inierant et dominicum desiderabant, quatenus unum baptismum definierat ipse dominus dicens Petro perfundi uolenti:",
          "candidate_score": 0.631224,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 20,
      "cf_id": "cf021",
      "work_id": "043_Augustinus-Hipponensis_Contra-epistolam-Parmeniani",
      "max_score": 0.68643,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "6077_sent_16_18",
          "bdc_text": "Interim deus non deseret nos , etiamsi ad tempus adversarios nostros scurrore imbutos et fascinatos eo usque grassari patiatur , ut pios profligentes , moderatior nisi forte gravior princeps noster , qui ut concedat determinationem piorum ministrorum , nisi forte gentius aliquis malius aliud illi insusurret et persuadeat . Tua vero humani pericula asperpi , ut tam exteri , qui poteram , seniorem , ne sinatur gubernationem suam hac macula aspergi , ut tam exteri quam posteri querantur , parum constanter ipsum facere , qui passit , sit ministros non contentiosos aut sedidiosos , sed pro conscientia sua docentes loco pelli . Hoc ego non meo tantum nomine , verum multo magis aliorum fratrum , pro quibus magis , quam de me ipso sum solicitus gratia scribi , et ad extremum iuxta Stanislium , Pharnovium et me tibi commendo .",
          "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_Contra-epistolam-Parmeniani_window_234",
          "psc_text": "Sicut ille fidelissimus testis avaritiae collegarum, cum ea mala tribulationum quae patiebatur illo tempore Ecclesia, censurae divinae et disciplinae tribueret, commemoratis quos noverat episcoporum pessimis moribus, qui esurientibus fratribus habere argentum largiter vellent, fundos insidiosis fraudibus raperent, usuris multiplicantibus fenus augerent: Quid non, inquit, perpeti tales pro peccatis hujusmodi mereremur? Et deinde adhibet testimonium de Psalmis dicens: Cum jam pridem monuerit et dixerit censura divina (Cyprianus, Serm. de Lapsis), « Si dereliquerint filii ejus legem meam, et in judiciis meis non ambulaverint; si justitias meas profanaverint, et praecepta mea non observaverint; visitabo in virga iniquitates eorum, et in flagellis delicta eorum: misericordiam autem meam non dispergam ab eis » (Psal. LXXXVIII, 31-34). 15. Misericorditer igitur corripiat homo quod potest: quod autem non potest, patienter ferat; et dilectione gemat atque lugeat, donec aut ille desuper emendet et corrigat, aut usque ad messem differat eradicare zizania, et paleam ventilare: ut tamen securi",
          "candidate_score": 0.68643,
          "ce_score": null
        }
      ]
    }
  ],
  "biblical_hits": []
}