9/9018.json

{
  "letter_id": "9018",
  "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/9018",
  "dominant_topic": 11,
  "topic_dist": [
    0.051691,
    0.046916,
    0.048347,
    0.052255,
    0.05443,
    0.04518,
    0.057825,
    0.045189,
    0.047907,
    0.046215,
    0.053859,
    0.058118,
    0.043204,
    0.053879,
    0.043218,
    0.042893,
    0.055218,
    0.0509,
    0.048051,
    0.054704
  ],
  "citations": [
    {
      "rank": 1,
      "cf_id": "cf025",
      "work_id": "077_Gregorius-I_Epistolae",
      "max_score": 0.677128,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_1_3",
          "bdc_text": "Clarissime vir , amice et frater inprimis colende , etsi non dubito nostrum Gregorium rerum nostrarum Gallicarum miserrimum statum fusissime expositurum , nolui tamen illum sine aliquot lineis a me ad te dimittere , ut saltem intelligas nos tui memoriam nequaquam deposuisse , sed animis nostris , quoadusque vixerimus , perpetuo infixam retinere . Plura autem non scribo propter summam animi maestitiam , quam ex nefaria et plusquam perfida et barbarica tot nobilium et christianorum virorum caede in Gallia concepi . Deum optimum maximum rogans , ut tandem sui populi misereatur .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2014",
          "psc_text": "LVII. AD ARIGIUM EPISCOPUM VAPINCENSEM. Damnandae in concilio simoniae operam impendat. Faveat monachis ad Augustinum euntibus. Gregorius Arigio episcopo Galliarum. Cum in fraterna dilectione unum cor, unus sit animus, sicut in alterius prosperis mens laetatur, ita in adversis affligitur, quia in utroque particeps esse lege charitatis astringitur. 1143 Atque ideo major nos de tristitia vestra moeror invaserat, ne fortasse prolixi luctus afflictio assiduo cor vestrum dolore pulsaret, et vitam gemitibus oneraret. Sed, susceptis charitatis vestrae epistolis, optato sumus gaudio consolati, atque omnipotenti Deo gratias egimus, quia et unanimitatem vestram incolumem, et animum ad consolationem rediisse cognovimus. Nec enim aliter de vobis fuerat aestimandum, nisi quia quidquid adversitatis esset sacerdotali sine dubio patientia vinceretis. Qualiter praeterea in abscindenda simoniaca haeresi fraternitatis vestrae zelus olim exarserit, bene recolimus. Unde hortamur ut, operam studiosius impendentes, districta inter alia quae scripsimus, concilii definitione damnetur; quatenus dum voluntatis nostrae intentio sollicitudinis vestrae fuerit ope completa",
          "candidate_score": 0.677128,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_1_3",
          "bdc_text": "Clarissime vir , amice et frater inprimis colende , etsi non dubito nostrum Gregorium rerum nostrarum Gallicarum miserrimum statum fusissime expositurum , nolui tamen illum sine aliquot lineis a me ad te dimittere , ut saltem intelligas nos tui memoriam nequaquam deposuisse , sed animis nostris , quoadusque vixerimus , perpetuo infixam retinere . Plura autem non scribo propter summam animi maestitiam , quam ex nefaria et plusquam perfida et barbarica tot nobilium et christianorum virorum caede in Gallia concepi . Deum optimum maximum rogans , ut tandem sui populi misereatur .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2004",
          "psc_text": "grammaticam artem docere non debeat. Quos cum Laurentio et Mellito mittit in Britanniam monachos commendat. Gregorius Desiderio episcopo Galliae. Cum multa nobis bona de vestris fuissent studiis nuntiata (Grat., dist. 86, c. 5), ita cordi nostro nata est laetitia, 1140 ut negare ea quae sibi fraternitas vestra concedenda poposcerat minime pateremur. Sed post hoc pervenit ad nos, quod sine verecundia memorare non possumus, fraternitatem tuam grammaticam quibusdam exponere. Quam rem ita moleste suscepimus, ac sumus vehementius aspernati, ut ea quae prius dicta fuerant in gemitum et tristitiam verteremus, quia in uno se ore cum Jovis laudibus Christi laudes non capiunt. Et quam grave nefandumque sit episcopis canere quod nec laico religioso conveniat, ipse considera. Et quamvis dilectissimus filius noster Candidus presbyter postmodum veniens hac de re subtiliter requisitus negaverit, atque conatus vos fuerit excusare, de nostris tamen adhuc animis non recessit quia quanto exsec abile est hoc de sacerdote enarrari,",
          "candidate_score": 0.663859,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_3_5",
          "bdc_text": "Deum optimum maximum rogans , ut tandem sui populi misereatur . Scio vobis hanc tragoediam non minus quam nobis auditu molestissimam fore . Bene vale et fratres tuos meosque scholae et ecclesiae apud vos inservientes meo nomine plurimum salutato .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2000",
          "psc_text": "Sed ut ad aures Dei viam precibus faciatis, vigilantius studendum est ut voces actibus adjuventur; nam inanis fit oratio, ubi prava est actio. Quia igitur quanto immane cernitis imminere periculum, tanto simul omnes in fletu debetis et gemitu occupari, filios vestros a saeculari perversitate, sacerdotali quamprimum adhortatione compescite. Discant injusta contemnere, et quae Deo placita sunt amare, ut illos possitis habere ad impetrandam divinae misericordiae gratiam adjutores, ne si neglexeritis, actio eorum preces orationum superet, et saevientis inimici gladius, quod absit, resecet quos monentis verba non corrigunt. Deus autem noster justus et pius est, et sicut perseverantibus in pravitate districtus est, ita conversis misericors. Ad ipsum ergo 1139 tota mente contriti cordis ejulatione curramus, ab ipso ereptionis nostrae solatia postulemus. Qui quoniam benignus et mitis est, si nos a malis nostris emendatos sua viderit mandata diligere, et hic nos potens est ab hoste defendere, et in futuro aeterna nobis gaudia",
          "candidate_score": 0.663426,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_1_3",
          "bdc_text": "Clarissime vir , amice et frater inprimis colende , etsi non dubito nostrum Gregorium rerum nostrarum Gallicarum miserrimum statum fusissime expositurum , nolui tamen illum sine aliquot lineis a me ad te dimittere , ut saltem intelligas nos tui memoriam nequaquam deposuisse , sed animis nostris , quoadusque vixerimus , perpetuo infixam retinere . Plura autem non scribo propter summam animi maestitiam , quam ex nefaria et plusquam perfida et barbarica tot nobilium et christianorum virorum caede in Gallia concepi . Deum optimum maximum rogans , ut tandem sui populi misereatur .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_82",
          "psc_text": "Conqueritur de onere pastorali. Gregorius Anastasio patriarchae Antiocheno. Scripta vestrae beatitudinis, uti fessus requiem, salutem aeger, fontem sitiens, umbram aestuans inveni. Neque enim illa verba per linguam carnis videbantur expressa, quia sic spiritalem amorem suum quem gestabat aperuit, ac si mens per semetipsam loqueretur. Sed durum valde fuit quod secutum est, quia amor vester terrena me portare onera praecepit, et quem prius spiritaliter diligebatis, postea, ut aestimo, temporaliter amantes, usque ad terram me superposito onere depressistis; ita ut omnem mentis rectitudinem funditus perdens, contemplationisque aciem amittens, non per prophetiae spiritum, sed per experimentum dicam: Incurvatus sum, et humiliatus sum usquequaque (Psal. CXVIII, 107) . Tanta me quippe occupationum onera deprimunt, ut ad superna animus nullatenus erigatur. Multis causarum fluctibus quatior, et post illa quietis otia, tumultuosae vitae tempestatibus affligor, ita ut recte dicam: Veni in altitudinem maris, et tempestus demersit me (Psal. LXVIII, 3) . Periclitanti igitur mihi manum orationis",
          "candidate_score": 0.661023,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_1_3",
          "bdc_text": "Clarissime vir , amice et frater inprimis colende , etsi non dubito nostrum Gregorium rerum nostrarum Gallicarum miserrimum statum fusissime expositurum , nolui tamen illum sine aliquot lineis a me ad te dimittere , ut saltem intelligas nos tui memoriam nequaquam deposuisse , sed animis nostris , quoadusque vixerimus , perpetuo infixam retinere . Plura autem non scribo propter summam animi maestitiam , quam ex nefaria et plusquam perfida et barbarica tot nobilium et christianorum virorum caede in Gallia concepi . Deum optimum maximum rogans , ut tandem sui populi misereatur .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_741",
          "psc_text": "quia etsi peccata Gregorii tanta sunt ut pati talia debeat, Petri tamen apostoli peccata nulla sunt, ut vestris temporibus pati ista mereatur. Unde iterum atque iterum per omnipotentem Dominum rogo ut sicut parentes priores vestri principes, sancti Petri apostoli gratiam quaesierunt, ita vos quoque et hanc vobis quaerere et conservare curetis, et propter peccata nostra, qui ei indigne servimus, ejus apud vos honor nullatenus minuatur, qui et modo vobis adjutor esse in omnibus, et postmodum vestra valeat peccata dimittere. Viginti autem jam et septem annos ducimus, quod in hac urbe inter Langobardorum gladios vivimus. Quibus quam multa hac ab Ecclesia quotidianis diebus erogantur, ut inter eos vivere possimus, suggerenda non sunt. Sed breviter indico, quia sicut in Ravennae partibus dominorum pietas apud primum exercitum Italiae saccellarium habet qui causis supervenientibus quotidianas expensas faciat, ita et in hac urbe in causis talibus eorum sacceliarius ego sum. Et tamen haec Ecclesia, quae",
          "candidate_score": 0.659047,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_1_3",
          "bdc_text": "Clarissime vir , amice et frater inprimis colende , etsi non dubito nostrum Gregorium rerum nostrarum Gallicarum miserrimum statum fusissime expositurum , nolui tamen illum sine aliquot lineis a me ad te dimittere , ut saltem intelligas nos tui memoriam nequaquam deposuisse , sed animis nostris , quoadusque vixerimus , perpetuo infixam retinere . Plura autem non scribo propter summam animi maestitiam , quam ex nefaria et plusquam perfida et barbarica tot nobilium et christianorum virorum caede in Gallia concepi . Deum optimum maximum rogans , ut tandem sui populi misereatur .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1007",
          "psc_text": "sicut omnibus liquet quod beatus evangelista Marcus a sancto Petro apostolo magistro suo Alexandriam sit transmissus, sic hujus nos magistri et discipuli unitate constringimur, ut et ego sedi discipuli praesidere videar propter magistrum, et vos sedi magistri propter discipulum. Ad hanc autem unitatem cordium etiam vestrae sanctitatis meritis ligamur, quos auctoris sui salubriter sequi instituta cognoscimus, et semper ad magistri sui gremium, unde illic praedicatio salutis exorta est, tota se conferre devotione sentimus. Atque ideo sanctitatis vestrae susceptis apicibus, quantum cor nostrum de fraterna visitatione gavisum est, tantum de indictis quae significastis oneribus tristitia premitur, et fraterna compassione vobiscum gemimus quod doletis. Sed quia diversa se tendit ubique concussio, in communi necessitate minus est de propria dolendum, sed studendum magis est ut patienter tolerando vincamus quod omnino devitare non possumus. Quanta autem nos a Langobardorum gladiis in quotidiana nostrorum civium depraedatione vel detruncatione atque interitu patimur, narrare recusamus, redum dolores",
          "candidate_score": 0.6576,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_0_2",
          "bdc_text": "S . Clarissime vir , amice et frater inprimis colende , etsi non dubito nostrum Gregorium rerum nostrarum Gallicarum miserrimum statum fusissime expositurum , nolui tamen illum sine aliquot lineis a me ad te dimittere , ut saltem intelligas nos tui memoriam nequaquam deposuisse , sed animis nostris , quoadusque vixerimus , perpetuo infixam retinere . Plura autem non scribo propter summam animi maestitiam , quam ex nefaria et plusquam perfida et barbarica tot nobilium et christianorum virorum caede in Gallia concepi .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2014",
          "psc_text": "LVII. AD ARIGIUM EPISCOPUM VAPINCENSEM. Damnandae in concilio simoniae operam impendat. Faveat monachis ad Augustinum euntibus. Gregorius Arigio episcopo Galliarum. Cum in fraterna dilectione unum cor, unus sit animus, sicut in alterius prosperis mens laetatur, ita in adversis affligitur, quia in utroque particeps esse lege charitatis astringitur. 1143 Atque ideo major nos de tristitia vestra moeror invaserat, ne fortasse prolixi luctus afflictio assiduo cor vestrum dolore pulsaret, et vitam gemitibus oneraret. Sed, susceptis charitatis vestrae epistolis, optato sumus gaudio consolati, atque omnipotenti Deo gratias egimus, quia et unanimitatem vestram incolumem, et animum ad consolationem rediisse cognovimus. Nec enim aliter de vobis fuerat aestimandum, nisi quia quidquid adversitatis esset sacerdotali sine dubio patientia vinceretis. Qualiter praeterea in abscindenda simoniaca haeresi fraternitatis vestrae zelus olim exarserit, bene recolimus. Unde hortamur ut, operam studiosius impendentes, districta inter alia quae scripsimus, concilii definitione damnetur; quatenus dum voluntatis nostrae intentio sollicitudinis vestrae fuerit ope completa",
          "candidate_score": 0.657151,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_1_3",
          "bdc_text": "Clarissime vir , amice et frater inprimis colende , etsi non dubito nostrum Gregorium rerum nostrarum Gallicarum miserrimum statum fusissime expositurum , nolui tamen illum sine aliquot lineis a me ad te dimittere , ut saltem intelligas nos tui memoriam nequaquam deposuisse , sed animis nostris , quoadusque vixerimus , perpetuo infixam retinere . Plura autem non scribo propter summam animi maestitiam , quam ex nefaria et plusquam perfida et barbarica tot nobilium et christianorum virorum caede in Gallia concepi . Deum optimum maximum rogans , ut tandem sui populi misereatur .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1567",
          "psc_text": "reverendissimus frater noster Syagrius episcopus cum omni synodo, dilectissimo filio nostro Cyriaco abbate remeante, nobis quae acta sunt, studeat renuntiare; ut subtiliter agnoscentes quid, et cum qua cautela, vel qualiter sit decretum, omnipotenti Deo de vita vestra ac moribus gratias incessabiliter persolvamus. ( Vide ep. seq. ) EPISTOLA CVII. AD AREGIUM EPISCOPUM VAPINCENSEM. Eum de suorum obitu consolatur, hortaturque ut sollicite suo munere fungatur. Dalmaticarum usum illi, et archidiacono ejus permittit jubetque ut synodo per Syagrium cogendae intersit. Gregorius Aregio episcopo de Galliis. Fraternitatis vestrae afflictio, quam de amissionis vestrorum vos hominum habuisse cognovimus, tantam nobis causam moeroris injecit, ut quia nos de duobus charitas unum fecit, cor nostrum in vestris specialiter tribulationibus sentiremus. Sed in hoc dolore multum me consolata est sanctitatis vestrae ad animum reducta discretio, quam et patienter ferre tristitiam, et decet de morte, spe vitae alterius, longam non habere moestitiam. Ne tamen aliqua adhuc tribulatio in",
          "candidate_score": 0.655518,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_1_3",
          "bdc_text": "Clarissime vir , amice et frater inprimis colende , etsi non dubito nostrum Gregorium rerum nostrarum Gallicarum miserrimum statum fusissime expositurum , nolui tamen illum sine aliquot lineis a me ad te dimittere , ut saltem intelligas nos tui memoriam nequaquam deposuisse , sed animis nostris , quoadusque vixerimus , perpetuo infixam retinere . Plura autem non scribo propter summam animi maestitiam , quam ex nefaria et plusquam perfida et barbarica tot nobilium et christianorum virorum caede in Gallia concepi . Deum optimum maximum rogans , ut tandem sui populi misereatur .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1376",
          "psc_text": "Deus coelesti vos protectione custodiat, vosque et modo consoletur de largitate donorum, et postmodum de retributione praemiorum. EPISTOLA XXXIV. AD VENANTIUM EPISCOPUM. Presbyteros vel diaconos in Aldionis civitate ordinet, atque ipsos ad infidelium conversionem adhortetur. Gregorius Venantio episcopo. Quoties ea quae hortari nos convenit postulamur, moras ad concedendum facere non debemus; ne differre bona desideria, quae magis fovenda sunt, videamur. Et ideo quia gloriosus Aldio magister militum in civitate ipsius presbyteros vel diaconos omnino, sicut suis nobis epistolis indicavit, desiderat ordinari, eos qui ad consecrandum eliguntur fraternitas vestra diligenter inquirat. Et si nihil est quod canonice eorum ordinationem impediat, Deo illos propitio studeat ordinare. Cum quibus etiam loqui 953 vos convenit, ut adhortationis suae sollicitudine degentem illic populum ab infidelitate revocare, ac contendant a gentilium cultu suspendere, atque eos in omnipotentis Dei doceant timore persistere, et praemia aeternae vitae diligere, quatenus haec consecratio et illis ante Deum ad gloriam, et",
          "candidate_score": 0.654786,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_1_3",
          "bdc_text": "Clarissime vir , amice et frater inprimis colende , etsi non dubito nostrum Gregorium rerum nostrarum Gallicarum miserrimum statum fusissime expositurum , nolui tamen illum sine aliquot lineis a me ad te dimittere , ut saltem intelligas nos tui memoriam nequaquam deposuisse , sed animis nostris , quoadusque vixerimus , perpetuo infixam retinere . Plura autem non scribo propter summam animi maestitiam , quam ex nefaria et plusquam perfida et barbarica tot nobilium et christianorum virorum caede in Gallia concepi . Deum optimum maximum rogans , ut tandem sui populi misereatur .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_961",
          "psc_text": "Mariniani animos relevemus. EPISTOLA XXXV. AD ANTHEMIUM SUBDIACONUM. Pecuniam mittit in captivorum redemptionem, cui studiose jubet incumbere. Gregorius Anthemio subdiacono nostro Neapolitano. Quantus dolor, quantaque sit nostro cordi afflictio de his quae in partibus Campaniae contigerunt, dicere non possumus, sed ex calamitatis magnitudine potes ipse colligere. Ea de re pro remedio captivorum qui tenti sunt solidos experientiae tuae per horum portitorem Stephanum virum magnificum transmisimus, admonentes ut omnino debeas esse sollicitus, ac strenue peragas, et liberos homines quos ad redemptionem suam sufficere non posse cognoscis, tu eos festines redimere. Qui vero servi fuerint, et dominos eorum ita pauperes esse compereris, ut eos redimere non assurgant, et hos quoque comparare non desinas. Pariter etiam et servos Ecclesiae qui tua negligentia perierunt curabis redimere. Quoscunque autem redemeris, subtiliter notitiam, quae nomina eorum, vel quis ubi maneat, sive quid agat, seu unde sit, contineat, facere modis omnibus studebis, quam tecum possis afferre cum",
          "candidate_score": 0.652632,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_1_3",
          "bdc_text": "Clarissime vir , amice et frater inprimis colende , etsi non dubito nostrum Gregorium rerum nostrarum Gallicarum miserrimum statum fusissime expositurum , nolui tamen illum sine aliquot lineis a me ad te dimittere , ut saltem intelligas nos tui memoriam nequaquam deposuisse , sed animis nostris , quoadusque vixerimus , perpetuo infixam retinere . Plura autem non scribo propter summam animi maestitiam , quam ex nefaria et plusquam perfida et barbarica tot nobilium et christianorum virorum caede in Gallia concepi . Deum optimum maximum rogans , ut tandem sui populi misereatur .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1223",
          "psc_text": "EPISCOPUM. Se quantum illius cum Maximo communione offensum, tantum poenitentia mitigatum. Commendatam responsali suo illius in urbe regia causam. Hortatur ad pastoralem sollicitudinem. Ipsi de Florentii episcopi causa inquisitionem mandat. Gregorius Sabiniano episcopo Jadertino. Sicut perseveranti culpae debetur jure vindicta, ita resipiscentibus est venia concedenda. Nam 902 ut res illa contra se merito iracundiam excitare, sic haec in sua prorsus dilectione solet concordiam propagare. Et ideo quia fraternitatem tuam a consortio et communione Maximi, ubi te prius neglectus impulerat, in tantum postea gravitas sacerdotii ad animum reducta suspendit, ut ejus sola nullatenus patereris esse segregatione contentus, nisi et in monasterii te claustra recipiens dudum commissa defleres, eapropter in nostram te gratiam ac communionem receptum esse non dubites; nam quantum nos prius culpa tuae charitatis offenderat, tantum poenitentia mitigavit. Hortamur igitur, dilectissime frater, ut gregi dominico pastoralem sollicitudinem instanter impendas, lucrumque de commissis ovibus facere diligenter invigiles; ut tanto tibi copiosae",
          "candidate_score": 0.651829,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_5_7",
          "bdc_text": "Bene vale et fratres tuos meosque scholae et ecclesiae apud vos inservientes meo nomine plurimum salutato . Heydelbergae 8 . septembris a 1572 .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1775",
          "psc_text": "Si quam magna sit, frater charissime, pacis virtus attendimus, quo a nobis studio sit colenda 1073 agnoscimus. Hanc quippe Dominus et Redemptor noster in magno munere discipulis suis relinquere ac dare dignatus est, ut eos qui firmitate ei fidei cohaerebant, per hanc sibi pia faceret participatione consortes. Scriptum namque est: Beati pacifici, quoniam filii Dei vocabuntur (Matth. V, 9) . Quisquis ergo patris haeres esse desiderat, filius existere hanc custodiendo non renuat. Nam qui locum praebet discordiae, ipse profecto tanti se muneris exsortem esse constituit. Cum igitur fidei tuae sinceritas catholica nobis, ut oportuit, Deo propitio sit rectitudine declarata, magna nimis admiratione suspendimur, ut eos quos bene credere, et recte sentire cognoscis, frustra quorumdam scandalizari vitio patiaris, ut aliorum culpa fraternitatis tuae fuscetur opinio. Nam quomodo sine erroris suspicione sit, qui patientiam praestat erranti? Aut quam de se aestimationem praebeat, si ea quae fervor fidei postulat, aperta purgari satisfactione non",
          "candidate_score": 0.651366,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_1_3",
          "bdc_text": "Clarissime vir , amice et frater inprimis colende , etsi non dubito nostrum Gregorium rerum nostrarum Gallicarum miserrimum statum fusissime expositurum , nolui tamen illum sine aliquot lineis a me ad te dimittere , ut saltem intelligas nos tui memoriam nequaquam deposuisse , sed animis nostris , quoadusque vixerimus , perpetuo infixam retinere . Plura autem non scribo propter summam animi maestitiam , quam ex nefaria et plusquam perfida et barbarica tot nobilium et christianorum virorum caede in Gallia concepi . Deum optimum maximum rogans , ut tandem sui populi misereatur .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_792",
          "psc_text": "nullatenus possunt, sicut in alia suggestione plenius indicavi. Et quidem de memetipso in nullo turbatus sum, quia teste conscientia fateor, adversa quaelibet pati paratus sum, dummodo haec omnia cum salute duntaxat meae animae evadam. Sed de gloriosis viris Gregorio praefecto et Castorio magistro militum non mediocriter sum afflictus, qui et omnia quae potuerunt fieri nullo modo facere neglexerunt, et labores vigiliarum et custodiae civitatis in eadem obsessione vehementissimos pertulerunt, et post haec omnia gravi dominorum indignatione percussi sunt. De quibus patenter 768 intelligo quia eos non sua acta, sed mea persona gravat. Cum qua, quia pariter in tribulatione laboraverant, post laborem pariter tribulantur. Quod autem dominorum pietas illud mihi pavendum et terribile omnipotentis Dei judicium intentat, rogo per eumdem omnipotentem Dominum ne hoc ulterius quidem faciat. Nam adhuc nescimus quis ibi qualis sit. Et Paulus egregius praedicator ait: Nolite judicare ante tempus, donec veniat Dominus, qui et illuminabit abscondita tenebrarum,",
          "candidate_score": 0.65123,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_1_3",
          "bdc_text": "Clarissime vir , amice et frater inprimis colende , etsi non dubito nostrum Gregorium rerum nostrarum Gallicarum miserrimum statum fusissime expositurum , nolui tamen illum sine aliquot lineis a me ad te dimittere , ut saltem intelligas nos tui memoriam nequaquam deposuisse , sed animis nostris , quoadusque vixerimus , perpetuo infixam retinere . Plura autem non scribo propter summam animi maestitiam , quam ex nefaria et plusquam perfida et barbarica tot nobilium et christianorum virorum caede in Gallia concepi . Deum optimum maximum rogans , ut tandem sui populi misereatur .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_759",
          "psc_text": "fideli summae illius distributione, tum de rogis militum liberali manu factis. Gregorius Mauricio Augusto. Dominorum pietas, quae suos consuevit misericorditer famulos continere, ita benigna hic subventione resplenduit, ut cunctorum debilium inopia largitatis ejus sit consolatione sublevata. Pro qua re lacrymabili prece omnes deposcimus ut omnipotens Deus qui clementiae vestrae ad hoc corda compunxit, incolume in amoris sui constantia dominorum servet imperium, ut victorias eorum in cunctis gentibus auxilio suae majestatis extendat. Triginta itaque libras auri, quas confamulus meus Busa detulit Scribo, sacerdotibus, egenisque, et aliis fideliter erogavit. Et quia quaedam in hanc urbem sanctimoniales feminae ex diversis provinciis venerunt, post captivitatem fugientes, ex quibus, quantum locorum possibilitas recipit, aliquae in monasteriis datae sunt, quae vero in eis minime capi potuerunt, singulariter degentes inopem vitam ducunt, placuit ut hoc quod caecis, truncis, aliisque debilibus superesse posset, eis erogari debuisset, dummodo non solum dominorum misericordiam indigentes indigenae, sed advenientes etiam peregrini susciperent.",
          "candidate_score": 0.650741,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_1_3",
          "bdc_text": "Clarissime vir , amice et frater inprimis colende , etsi non dubito nostrum Gregorium rerum nostrarum Gallicarum miserrimum statum fusissime expositurum , nolui tamen illum sine aliquot lineis a me ad te dimittere , ut saltem intelligas nos tui memoriam nequaquam deposuisse , sed animis nostris , quoadusque vixerimus , perpetuo infixam retinere . Plura autem non scribo propter summam animi maestitiam , quam ex nefaria et plusquam perfida et barbarica tot nobilium et christianorum virorum caede in Gallia concepi . Deum optimum maximum rogans , ut tandem sui populi misereatur .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1924",
          "psc_text": "Romam congruo tempore venire amice permittit. Gregorius Joanni episcopo Syracusano. Fraternitatis vestrae scripta suscepi, quae mihi de dulcissimi filii mei domni Venantii aegritudine loquebantur, et cuncta circa eum qualiter acta sunt 1119 enarrabant. Sed uno tempore auditis et illum desperate ac graviter aegrotare, et in rebus orphanorum homines iniquos insistere, vix se dolor in corde meo capere poterat. Sed in hoc fuit solatium, quod lacrymae mihi per gemitus erumpebant. Vestra igitur sanctitas primam quam debet curam negligere non debet, ut de anima ejus cogitare debeat, exhortando, rogando, Dei terribile judicium proponendo, ineffabilem ejus misericordiam promittendo, ut ad habitum suum redire vel in extremis debeat, ne ei tantae culpae reatus in aeterno judicio obsistat; ac deinde vestrum est cogitare quomodo filiae ejus domna Barbara et Antonina debeant ordinari, ut nulla occasio malis hominibus praebeatur. Nam postquam me de eis sollicitudinis curam gerere conjuravit, addens ut earum debeam ordinationi prospicere, aliud in",
          "candidate_score": 0.649487,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_1_3",
          "bdc_text": "Clarissime vir , amice et frater inprimis colende , etsi non dubito nostrum Gregorium rerum nostrarum Gallicarum miserrimum statum fusissime expositurum , nolui tamen illum sine aliquot lineis a me ad te dimittere , ut saltem intelligas nos tui memoriam nequaquam deposuisse , sed animis nostris , quoadusque vixerimus , perpetuo infixam retinere . Plura autem non scribo propter summam animi maestitiam , quam ex nefaria et plusquam perfida et barbarica tot nobilium et christianorum virorum caede in Gallia concepi . Deum optimum maximum rogans , ut tandem sui populi misereatur .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_594",
          "psc_text": "Gregorius nobilibus ac possessoribus in Sardinia insula consistentibus. Fratris et coepiscopi mei Felicis vel filii mei Cyriaci servi Dei relatione cognovi pene omnes vos rusticos in vestris possessionibus idololatriae deditos habere. Et valde hac de re contristatus sum, quia scio quod subjectorum culpa praepositorum deprimit vitam, et cum in subjecto peccatum non corrigitur, in eos qui praesunt sententia retorquetur. Unde, magnifici filii, exhortor ut omni cura omnique sollicitudine animarum vestrarum 703 zelum habere debeatis, et quas rationes omnipotenti Deo de subjectis vestris reddituri estis aspiciatis. Ad hoc quippe vobis illi commissi sunt, quatenus et ipsi vestrae utilitati valeant ad terrena servire, et vos per vestram providentiam eorum animabus ea quae sunt aeterna prospicere. Si igitur impendunt illi quod debent, vos eis cur non solvitis quod debetis? id est, ut assidue illos magnitudo vestra commoneat, ab idololatriae errore compescat, quatenus eis ad fidem ductis, omnipotentem Dominum erga se placabilem faciat. Ecce",
          "candidate_score": 0.649432,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_0_2",
          "bdc_text": "S . Clarissime vir , amice et frater inprimis colende , etsi non dubito nostrum Gregorium rerum nostrarum Gallicarum miserrimum statum fusissime expositurum , nolui tamen illum sine aliquot lineis a me ad te dimittere , ut saltem intelligas nos tui memoriam nequaquam deposuisse , sed animis nostris , quoadusque vixerimus , perpetuo infixam retinere . Plura autem non scribo propter summam animi maestitiam , quam ex nefaria et plusquam perfida et barbarica tot nobilium et christianorum virorum caede in Gallia concepi .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2004",
          "psc_text": "grammaticam artem docere non debeat. Quos cum Laurentio et Mellito mittit in Britanniam monachos commendat. Gregorius Desiderio episcopo Galliae. Cum multa nobis bona de vestris fuissent studiis nuntiata (Grat., dist. 86, c. 5), ita cordi nostro nata est laetitia, 1140 ut negare ea quae sibi fraternitas vestra concedenda poposcerat minime pateremur. Sed post hoc pervenit ad nos, quod sine verecundia memorare non possumus, fraternitatem tuam grammaticam quibusdam exponere. Quam rem ita moleste suscepimus, ac sumus vehementius aspernati, ut ea quae prius dicta fuerant in gemitum et tristitiam verteremus, quia in uno se ore cum Jovis laudibus Christi laudes non capiunt. Et quam grave nefandumque sit episcopis canere quod nec laico religioso conveniat, ipse considera. Et quamvis dilectissimus filius noster Candidus presbyter postmodum veniens hac de re subtiliter requisitus negaverit, atque conatus vos fuerit excusare, de nostris tamen adhuc animis non recessit quia quanto exsec abile est hoc de sacerdote enarrari,",
          "candidate_score": 0.649032,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_1_3",
          "bdc_text": "Clarissime vir , amice et frater inprimis colende , etsi non dubito nostrum Gregorium rerum nostrarum Gallicarum miserrimum statum fusissime expositurum , nolui tamen illum sine aliquot lineis a me ad te dimittere , ut saltem intelligas nos tui memoriam nequaquam deposuisse , sed animis nostris , quoadusque vixerimus , perpetuo infixam retinere . Plura autem non scribo propter summam animi maestitiam , quam ex nefaria et plusquam perfida et barbarica tot nobilium et christianorum virorum caede in Gallia concepi . Deum optimum maximum rogans , ut tandem sui populi misereatur .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1870",
          "psc_text": "filiis nostris poposcimus, ut ipsum patrimoniolum sub sua cura habere dignentur, vobis adminiculantibus impleatur, ut vestrum possit esse quod poscimus; quatenus et nos gratias referentes, pro gloriae vestrae incolumitate orare enixius valeamus, et vestrorum bonorum vicissitudinem Deus vobis omnipotens et hic et in futuro recompenset. Clavim vero a sacratissimo beati Petri corpore, in qua de catenis ejus benedictio continetur, transmisimus, quae collo vestro suspensa contra omnia adversa vos muniat. EPISTOLA XV. AD ARIGIUM EPISCOPUM VAPINCENSEN. Post amicissimam salutationem Candidum presbyterum commendat. Gregorius Arigio episcopo Galliarum. In quanta apud nos memoria fraternitatis vestrae sit charitas, cordis vestri secreta requirite, 1103 et ex eo quem circa nos habet amorem colligetis. Et quoniam sincera in dilectione, nec vires absentia, nec locum habet oblivio, ita sibi saepius imaginata vestrae fraternitatis praesentia mens nostra reficitur, ac si corporeis vos oculis nobis sisti cernamus, quia nec abesse credendus est qui per dilectionis vinculum animis inhaeret. Quia",
          "candidate_score": 0.647976,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_1_3",
          "bdc_text": "Clarissime vir , amice et frater inprimis colende , etsi non dubito nostrum Gregorium rerum nostrarum Gallicarum miserrimum statum fusissime expositurum , nolui tamen illum sine aliquot lineis a me ad te dimittere , ut saltem intelligas nos tui memoriam nequaquam deposuisse , sed animis nostris , quoadusque vixerimus , perpetuo infixam retinere . Plura autem non scribo propter summam animi maestitiam , quam ex nefaria et plusquam perfida et barbarica tot nobilium et christianorum virorum caede in Gallia concepi . Deum optimum maximum rogans , ut tandem sui populi misereatur .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1908",
          "psc_text": "ut gloriae vestrae cor et ad operanda quae diximus, gratiae suae igne succendat, et aeternae mercedis fructum vobis de placita sibi operatione concedat. 1114 EPISTOLA XXX. AD VENANTIUM EXMONACHUM PATRICIUM SYRACUSANUM. Tum suae, tum illius podagrae occasione docet vitae hujus poenas esse Dei verbera peccatores ex misericordia corrigentis. In illis proinde revocanda in memoriam delicta, agendas Deo gratias, praevertendum poenitentia Dei judicium. Gregorius Venantio exmonacho patricio Syracusano. Debitum salutationis alloquium solvens, ea volui loqui quae patior. Sed incongruum puto narrare quae nostis. Podagrae enim doloribus torqueor, qui et mihi et vobis non dispariliter nocivi, dum apud nos vehementer excrescunt, nos decrescere a vita fecerunt. Inter quos quid aliud debemus nisi semper delicta nostra ad memoriam revocare, atque omnipotenti Deo gratias agere? Quoniam qui ex carnis blandimento multa peccavimus, ex carnis afflictione purgamur. Sciendum quoque est nobis quia poena praesens, si animum afflicti convertit, finis est culpae praecedentis; si autem ad",
          "candidate_score": 0.647812,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_1_3",
          "bdc_text": "Clarissime vir , amice et frater inprimis colende , etsi non dubito nostrum Gregorium rerum nostrarum Gallicarum miserrimum statum fusissime expositurum , nolui tamen illum sine aliquot lineis a me ad te dimittere , ut saltem intelligas nos tui memoriam nequaquam deposuisse , sed animis nostris , quoadusque vixerimus , perpetuo infixam retinere . Plura autem non scribo propter summam animi maestitiam , quam ex nefaria et plusquam perfida et barbarica tot nobilium et christianorum virorum caede in Gallia concepi . Deum optimum maximum rogans , ut tandem sui populi misereatur .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_90",
          "psc_text": "verbum ex verbo, sed sensum ex sensu transferte, quia plerumque dum proprietas verborum attenditur, sensuum virtus amittitur. EPISTOLA XXX. AD ANDREAM ILLUSTREM. De sua ad episcopatum assumptione dolet; clavem a corpore sancti Petri transmittit. Gregorius Andreae illustri. Omnipotens Deus dulcissimo cordi vestro indicet quia et absens corpore, a charitate vestra animo non recessi. Bona enim vestra, etiam si volo, oblivisci non valeo. Hoc autem quod me ad episcopatus ordinem cognoscitis pervenisse, si me diligitis, plangite, quia hic hujus mundi tantae occupationes sunt, ut per episcopatus ordinem pene ab amore Dei me videam esse separatum. Quod incessanter defleo, atque ut pro me Dominum exoretis rogo. Praeterea sacratissimam clavem a sancti Petri apostoli corpore vobis 520 transmisi, quae super aegros multis solet miraculis coruscare; nam etiam de ejus catenis interius habetur. Eaedem igitur catenae, quae illa sancta colla tenuerunt, suspensae colla vestra sanctificent. (Cf. Joan. Diac. l. I, c. 50.) EPISTOLA XXXI.",
          "candidate_score": 0.647696,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_1_3",
          "bdc_text": "Clarissime vir , amice et frater inprimis colende , etsi non dubito nostrum Gregorium rerum nostrarum Gallicarum miserrimum statum fusissime expositurum , nolui tamen illum sine aliquot lineis a me ad te dimittere , ut saltem intelligas nos tui memoriam nequaquam deposuisse , sed animis nostris , quoadusque vixerimus , perpetuo infixam retinere . Plura autem non scribo propter summam animi maestitiam , quam ex nefaria et plusquam perfida et barbarica tot nobilium et christianorum virorum caede in Gallia concepi . Deum optimum maximum rogans , ut tandem sui populi misereatur .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1748",
          "psc_text": "EPISCOPUM. Se de Sclavis irruptionem facientibus affligi. Adversus iniquos judices defendat strenue, sed modeste, pauperes atque oppressos. Photinianistas ad Ecclesiae sinum revocare pergat. Gregorius Maximo episcopo Salonitano. Ad Romanam veniens urbem communis filius presbyter Veteranus ita me podagrae doloribus debilem reperit, ut fraternitatis tuae epistolis per me respondere nullatenus valuissem. Et quidem de Sclavorum gente, quae vobis valde imminet, 1066 et affligor vehementer et conturbor. Affligor in his quae jam in vobis patior; conturbor, quia per Istriae aditum jam ad Italiam intrare coeperunt. De Juliano autem Scribone quid dicam, quando ubique video quia nobis peccata nostra respondeant, ut et foris a gentibus, et intus a judicibus conturbemur? Sed nolite de talibus omnino contristari, quia qui post nos vixerint deteriora tempora videbunt; ita ut in comparatione sui temporis felices nos aestiment dies habuisse. In quantum vero praevalet fraternitas tua, opponere se pro pauperibus, pro oppressis debet. Quae etiam si prodesse minime",
          "candidate_score": 0.647379,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_1_3",
          "bdc_text": "Clarissime vir , amice et frater inprimis colende , etsi non dubito nostrum Gregorium rerum nostrarum Gallicarum miserrimum statum fusissime expositurum , nolui tamen illum sine aliquot lineis a me ad te dimittere , ut saltem intelligas nos tui memoriam nequaquam deposuisse , sed animis nostris , quoadusque vixerimus , perpetuo infixam retinere . Plura autem non scribo propter summam animi maestitiam , quam ex nefaria et plusquam perfida et barbarica tot nobilium et christianorum virorum caede in Gallia concepi . Deum optimum maximum rogans , ut tandem sui populi misereatur .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_89",
          "psc_text": "vestris mihi epistolis indicate. EPISTOLA XXIX. AD ARISTOBOLUM EXPRAEFECTUM ET ANTIGRAPHUM. Illum consolatur, et rogat ut in epistolis suis e Latino in Graecum convertendis, non verba, sed sensum reddat. Gregorius Aristobolo, expraefecto et antigrapho. Ad explendum affectum meum, fateor, lingua non sufficit; sed quidquid de vobis sentio, vester vobis melius affectus dicit. Quibusdam vero vos adversitatibus laborare audivi. Sed non hac de re valde contristor, quia plerumque navis, quae pervenire ad alta pelagi per prosperitatem poterat, in ipso navigationis initio vento adversante repellitur, sed ad portum repulsa revocatur. Praeterea si prolixam epistolam meam ad interpretandum accipere fortasse contigerit, rogo, non verbum ex verbo, sed sensum ex sensu transferte, quia plerumque dum proprietas verborum attenditur, sensuum virtus amittitur. EPISTOLA XXX. AD ANDREAM ILLUSTREM. De sua ad episcopatum assumptione dolet; clavem a corpore sancti Petri transmittit. Gregorius Andreae illustri. Omnipotens Deus dulcissimo cordi vestro indicet quia et absens corpore, a charitate vestra",
          "candidate_score": 0.647274,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_0_2",
          "bdc_text": "S . Clarissime vir , amice et frater inprimis colende , etsi non dubito nostrum Gregorium rerum nostrarum Gallicarum miserrimum statum fusissime expositurum , nolui tamen illum sine aliquot lineis a me ad te dimittere , ut saltem intelligas nos tui memoriam nequaquam deposuisse , sed animis nostris , quoadusque vixerimus , perpetuo infixam retinere . Plura autem non scribo propter summam animi maestitiam , quam ex nefaria et plusquam perfida et barbarica tot nobilium et christianorum virorum caede in Gallia concepi .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_961",
          "psc_text": "Mariniani animos relevemus. EPISTOLA XXXV. AD ANTHEMIUM SUBDIACONUM. Pecuniam mittit in captivorum redemptionem, cui studiose jubet incumbere. Gregorius Anthemio subdiacono nostro Neapolitano. Quantus dolor, quantaque sit nostro cordi afflictio de his quae in partibus Campaniae contigerunt, dicere non possumus, sed ex calamitatis magnitudine potes ipse colligere. Ea de re pro remedio captivorum qui tenti sunt solidos experientiae tuae per horum portitorem Stephanum virum magnificum transmisimus, admonentes ut omnino debeas esse sollicitus, ac strenue peragas, et liberos homines quos ad redemptionem suam sufficere non posse cognoscis, tu eos festines redimere. Qui vero servi fuerint, et dominos eorum ita pauperes esse compereris, ut eos redimere non assurgant, et hos quoque comparare non desinas. Pariter etiam et servos Ecclesiae qui tua negligentia perierunt curabis redimere. Quoscunque autem redemeris, subtiliter notitiam, quae nomina eorum, vel quis ubi maneat, sive quid agat, seu unde sit, contineat, facere modis omnibus studebis, quam tecum possis afferre cum",
          "candidate_score": 0.646311,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_0_2",
          "bdc_text": "S . Clarissime vir , amice et frater inprimis colende , etsi non dubito nostrum Gregorium rerum nostrarum Gallicarum miserrimum statum fusissime expositurum , nolui tamen illum sine aliquot lineis a me ad te dimittere , ut saltem intelligas nos tui memoriam nequaquam deposuisse , sed animis nostris , quoadusque vixerimus , perpetuo infixam retinere . Plura autem non scribo propter summam animi maestitiam , quam ex nefaria et plusquam perfida et barbarica tot nobilium et christianorum virorum caede in Gallia concepi .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1007",
          "psc_text": "sicut omnibus liquet quod beatus evangelista Marcus a sancto Petro apostolo magistro suo Alexandriam sit transmissus, sic hujus nos magistri et discipuli unitate constringimur, ut et ego sedi discipuli praesidere videar propter magistrum, et vos sedi magistri propter discipulum. Ad hanc autem unitatem cordium etiam vestrae sanctitatis meritis ligamur, quos auctoris sui salubriter sequi instituta cognoscimus, et semper ad magistri sui gremium, unde illic praedicatio salutis exorta est, tota se conferre devotione sentimus. Atque ideo sanctitatis vestrae susceptis apicibus, quantum cor nostrum de fraterna visitatione gavisum est, tantum de indictis quae significastis oneribus tristitia premitur, et fraterna compassione vobiscum gemimus quod doletis. Sed quia diversa se tendit ubique concussio, in communi necessitate minus est de propria dolendum, sed studendum magis est ut patienter tolerando vincamus quod omnino devitare non possumus. Quanta autem nos a Langobardorum gladiis in quotidiana nostrorum civium depraedatione vel detruncatione atque interitu patimur, narrare recusamus, redum dolores",
          "candidate_score": 0.646064,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_5_7",
          "bdc_text": "Bene vale et fratres tuos meosque scholae et ecclesiae apud vos inservientes meo nomine plurimum salutato . Heydelbergae 8 . septembris a 1572 .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1460",
          "psc_text": "Spalensis Ecclesiae sacerdotem tuae in Christo sanctitati cum omni veneratione commendo, quia per ipsum tua benevolentia nobis est lucidata; et dum cum eodem antistite de tua vita loquimur, in bonis actibus vestris nos minores esse censemus. Salutem vero tuam, reverentissime et sanctissime vir, audire delector, et peto tuae Christianitatis prudentiae ut nos gentesque nostras, quae nostro post Deum regimine moderantur, et vestris sunt a Christo acquisitae temporibus, communi Domino tuis crebro commendes orationibus, ut per eamdem rem quos orbis latitudo dissociat, vera in Deum acta charitas feliciter convalescat. EPISTOLA LXII. AD ROMANUM DEFENSOREM. Defensorum nomen usurpantes compescat. Fortunatum amoveat ab Ecclesiae negotiis. Martianum Joanni episcopo, Romanae Ecclesiae patrimonium curanti, inobedientem exsulare cogat. Gregorius Romano defensori. Pervenit ad nos quod tonsuratores in Sicilia prava sibi praesumptione nomen defensorum sumerent, 979 atque eos non solum utilitatibus ecclesiasticis non esse utiles, sed etiam hac occasione multa indisciplinata committere. Proinde experientiae tuae praesenti auctoritate",
          "candidate_score": 0.64089,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_5_7",
          "bdc_text": "Bene vale et fratres tuos meosque scholae et ecclesiae apud vos inservientes meo nomine plurimum salutato . Heydelbergae 8 . septembris a 1572 .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1458",
          "psc_text": "tam dignam acceptam Deo rem pro nobis hominibus modis omnibus laudaret. Unde nos multasque regni curas gerimus, diversis occasionibus occupati, tres praeterierunt anni voluntatem animi nostri 978 minime satisfacere. Et post hoc ad vos ex monasteriis abbates elegimus, qui usque ad tuam praesentiam peraccederent, et munera a nobis directa sancto Petro offerrent, tuae sanctae reverentiae salutem nobis manifestius nuntiarent. Qui properantes, jam pene littora cernentes Italiae, in illis vi maris advenit quibusdam scopulis prope Massilia inhaerentes, vix suas potuerunt animas liberare. Nunc autem presbyterum, quem tua gloria usque ad Malicitanam urbem direxerat, oravimus eum ad nostrum venire conspectum. Sed ipse corporis infirmitate detentus, nullatenus ad regni nostri solium valuit peraccedere. Sed quia certissime cognovimus eum a tua sanctitate fuisse directum, calicem aureum desuper gemmis ornatum direximus, quem, ut de tua confidimus sanctitate, illa [ Ita in ms. ] dignam apostolo, qui primus fulget honore, offerre dignemini. Nam et peto tuam",
          "candidate_score": 0.639145,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_0_2",
          "bdc_text": "S . Clarissime vir , amice et frater inprimis colende , etsi non dubito nostrum Gregorium rerum nostrarum Gallicarum miserrimum statum fusissime expositurum , nolui tamen illum sine aliquot lineis a me ad te dimittere , ut saltem intelligas nos tui memoriam nequaquam deposuisse , sed animis nostris , quoadusque vixerimus , perpetuo infixam retinere . Plura autem non scribo propter summam animi maestitiam , quam ex nefaria et plusquam perfida et barbarica tot nobilium et christianorum virorum caede in Gallia concepi .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1567",
          "psc_text": "reverendissimus frater noster Syagrius episcopus cum omni synodo, dilectissimo filio nostro Cyriaco abbate remeante, nobis quae acta sunt, studeat renuntiare; ut subtiliter agnoscentes quid, et cum qua cautela, vel qualiter sit decretum, omnipotenti Deo de vita vestra ac moribus gratias incessabiliter persolvamus. ( Vide ep. seq. ) EPISTOLA CVII. AD AREGIUM EPISCOPUM VAPINCENSEM. Eum de suorum obitu consolatur, hortaturque ut sollicite suo munere fungatur. Dalmaticarum usum illi, et archidiacono ejus permittit jubetque ut synodo per Syagrium cogendae intersit. Gregorius Aregio episcopo de Galliis. Fraternitatis vestrae afflictio, quam de amissionis vestrorum vos hominum habuisse cognovimus, tantam nobis causam moeroris injecit, ut quia nos de duobus charitas unum fecit, cor nostrum in vestris specialiter tribulationibus sentiremus. Sed in hoc dolore multum me consolata est sanctitatis vestrae ad animum reducta discretio, quam et patienter ferre tristitiam, et decet de morte, spe vitae alterius, longam non habere moestitiam. Ne tamen aliqua adhuc tribulatio in",
          "candidate_score": 0.639089,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_1",
          "bdc_text": "Clarissime vir , amice et frater inprimis colende , etsi non dubito nostrum Gregorium rerum nostrarum Gallicarum miserrimum statum fusissime expositurum , nolui tamen illum sine aliquot lineis a me ad te dimittere , ut saltem intelligas nos tui memoriam nequaquam deposuisse , sed animis nostris , quoadusque vixerimus , perpetuo infixam retinere .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2014",
          "psc_text": "LVII. AD ARIGIUM EPISCOPUM VAPINCENSEM. Damnandae in concilio simoniae operam impendat. Faveat monachis ad Augustinum euntibus. Gregorius Arigio episcopo Galliarum. Cum in fraterna dilectione unum cor, unus sit animus, sicut in alterius prosperis mens laetatur, ita in adversis affligitur, quia in utroque particeps esse lege charitatis astringitur. 1143 Atque ideo major nos de tristitia vestra moeror invaserat, ne fortasse prolixi luctus afflictio assiduo cor vestrum dolore pulsaret, et vitam gemitibus oneraret. Sed, susceptis charitatis vestrae epistolis, optato sumus gaudio consolati, atque omnipotenti Deo gratias egimus, quia et unanimitatem vestram incolumem, et animum ad consolationem rediisse cognovimus. Nec enim aliter de vobis fuerat aestimandum, nisi quia quidquid adversitatis esset sacerdotali sine dubio patientia vinceretis. Qualiter praeterea in abscindenda simoniaca haeresi fraternitatis vestrae zelus olim exarserit, bene recolimus. Unde hortamur ut, operam studiosius impendentes, districta inter alia quae scripsimus, concilii definitione damnetur; quatenus dum voluntatis nostrae intentio sollicitudinis vestrae fuerit ope completa",
          "candidate_score": 0.637946,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_0_2",
          "bdc_text": "S . Clarissime vir , amice et frater inprimis colende , etsi non dubito nostrum Gregorium rerum nostrarum Gallicarum miserrimum statum fusissime expositurum , nolui tamen illum sine aliquot lineis a me ad te dimittere , ut saltem intelligas nos tui memoriam nequaquam deposuisse , sed animis nostris , quoadusque vixerimus , perpetuo infixam retinere . Plura autem non scribo propter summam animi maestitiam , quam ex nefaria et plusquam perfida et barbarica tot nobilium et christianorum virorum caede in Gallia concepi .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_82",
          "psc_text": "Conqueritur de onere pastorali. Gregorius Anastasio patriarchae Antiocheno. Scripta vestrae beatitudinis, uti fessus requiem, salutem aeger, fontem sitiens, umbram aestuans inveni. Neque enim illa verba per linguam carnis videbantur expressa, quia sic spiritalem amorem suum quem gestabat aperuit, ac si mens per semetipsam loqueretur. Sed durum valde fuit quod secutum est, quia amor vester terrena me portare onera praecepit, et quem prius spiritaliter diligebatis, postea, ut aestimo, temporaliter amantes, usque ad terram me superposito onere depressistis; ita ut omnem mentis rectitudinem funditus perdens, contemplationisque aciem amittens, non per prophetiae spiritum, sed per experimentum dicam: Incurvatus sum, et humiliatus sum usquequaque (Psal. CXVIII, 107) . Tanta me quippe occupationum onera deprimunt, ut ad superna animus nullatenus erigatur. Multis causarum fluctibus quatior, et post illa quietis otia, tumultuosae vitae tempestatibus affligor, ita ut recte dicam: Veni in altitudinem maris, et tempestus demersit me (Psal. LXVIII, 3) . Periclitanti igitur mihi manum orationis",
          "candidate_score": 0.637378,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_0_2",
          "bdc_text": "S . Clarissime vir , amice et frater inprimis colende , etsi non dubito nostrum Gregorium rerum nostrarum Gallicarum miserrimum statum fusissime expositurum , nolui tamen illum sine aliquot lineis a me ad te dimittere , ut saltem intelligas nos tui memoriam nequaquam deposuisse , sed animis nostris , quoadusque vixerimus , perpetuo infixam retinere . Plura autem non scribo propter summam animi maestitiam , quam ex nefaria et plusquam perfida et barbarica tot nobilium et christianorum virorum caede in Gallia concepi .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_792",
          "psc_text": "nullatenus possunt, sicut in alia suggestione plenius indicavi. Et quidem de memetipso in nullo turbatus sum, quia teste conscientia fateor, adversa quaelibet pati paratus sum, dummodo haec omnia cum salute duntaxat meae animae evadam. Sed de gloriosis viris Gregorio praefecto et Castorio magistro militum non mediocriter sum afflictus, qui et omnia quae potuerunt fieri nullo modo facere neglexerunt, et labores vigiliarum et custodiae civitatis in eadem obsessione vehementissimos pertulerunt, et post haec omnia gravi dominorum indignatione percussi sunt. De quibus patenter 768 intelligo quia eos non sua acta, sed mea persona gravat. Cum qua, quia pariter in tribulatione laboraverant, post laborem pariter tribulantur. Quod autem dominorum pietas illud mihi pavendum et terribile omnipotentis Dei judicium intentat, rogo per eumdem omnipotentem Dominum ne hoc ulterius quidem faciat. Nam adhuc nescimus quis ibi qualis sit. Et Paulus egregius praedicator ait: Nolite judicare ante tempus, donec veniat Dominus, qui et illuminabit abscondita tenebrarum,",
          "candidate_score": 0.636474,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_0_2",
          "bdc_text": "S . Clarissime vir , amice et frater inprimis colende , etsi non dubito nostrum Gregorium rerum nostrarum Gallicarum miserrimum statum fusissime expositurum , nolui tamen illum sine aliquot lineis a me ad te dimittere , ut saltem intelligas nos tui memoriam nequaquam deposuisse , sed animis nostris , quoadusque vixerimus , perpetuo infixam retinere . Plura autem non scribo propter summam animi maestitiam , quam ex nefaria et plusquam perfida et barbarica tot nobilium et christianorum virorum caede in Gallia concepi .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1748",
          "psc_text": "EPISCOPUM. Se de Sclavis irruptionem facientibus affligi. Adversus iniquos judices defendat strenue, sed modeste, pauperes atque oppressos. Photinianistas ad Ecclesiae sinum revocare pergat. Gregorius Maximo episcopo Salonitano. Ad Romanam veniens urbem communis filius presbyter Veteranus ita me podagrae doloribus debilem reperit, ut fraternitatis tuae epistolis per me respondere nullatenus valuissem. Et quidem de Sclavorum gente, quae vobis valde imminet, 1066 et affligor vehementer et conturbor. Affligor in his quae jam in vobis patior; conturbor, quia per Istriae aditum jam ad Italiam intrare coeperunt. De Juliano autem Scribone quid dicam, quando ubique video quia nobis peccata nostra respondeant, ut et foris a gentibus, et intus a judicibus conturbemur? Sed nolite de talibus omnino contristari, quia qui post nos vixerint deteriora tempora videbunt; ita ut in comparatione sui temporis felices nos aestiment dies habuisse. In quantum vero praevalet fraternitas tua, opponere se pro pauperibus, pro oppressis debet. Quae etiam si prodesse minime",
          "candidate_score": 0.636054,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_0_2",
          "bdc_text": "S . Clarissime vir , amice et frater inprimis colende , etsi non dubito nostrum Gregorium rerum nostrarum Gallicarum miserrimum statum fusissime expositurum , nolui tamen illum sine aliquot lineis a me ad te dimittere , ut saltem intelligas nos tui memoriam nequaquam deposuisse , sed animis nostris , quoadusque vixerimus , perpetuo infixam retinere . Plura autem non scribo propter summam animi maestitiam , quam ex nefaria et plusquam perfida et barbarica tot nobilium et christianorum virorum caede in Gallia concepi .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_741",
          "psc_text": "quia etsi peccata Gregorii tanta sunt ut pati talia debeat, Petri tamen apostoli peccata nulla sunt, ut vestris temporibus pati ista mereatur. Unde iterum atque iterum per omnipotentem Dominum rogo ut sicut parentes priores vestri principes, sancti Petri apostoli gratiam quaesierunt, ita vos quoque et hanc vobis quaerere et conservare curetis, et propter peccata nostra, qui ei indigne servimus, ejus apud vos honor nullatenus minuatur, qui et modo vobis adjutor esse in omnibus, et postmodum vestra valeat peccata dimittere. Viginti autem jam et septem annos ducimus, quod in hac urbe inter Langobardorum gladios vivimus. Quibus quam multa hac ab Ecclesia quotidianis diebus erogantur, ut inter eos vivere possimus, suggerenda non sunt. Sed breviter indico, quia sicut in Ravennae partibus dominorum pietas apud primum exercitum Italiae saccellarium habet qui causis supervenientibus quotidianas expensas faciat, ita et in hac urbe in causis talibus eorum sacceliarius ego sum. Et tamen haec Ecclesia, quae",
          "candidate_score": 0.635351,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_0_2",
          "bdc_text": "S . Clarissime vir , amice et frater inprimis colende , etsi non dubito nostrum Gregorium rerum nostrarum Gallicarum miserrimum statum fusissime expositurum , nolui tamen illum sine aliquot lineis a me ad te dimittere , ut saltem intelligas nos tui memoriam nequaquam deposuisse , sed animis nostris , quoadusque vixerimus , perpetuo infixam retinere . Plura autem non scribo propter summam animi maestitiam , quam ex nefaria et plusquam perfida et barbarica tot nobilium et christianorum virorum caede in Gallia concepi .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_89",
          "psc_text": "vestris mihi epistolis indicate. EPISTOLA XXIX. AD ARISTOBOLUM EXPRAEFECTUM ET ANTIGRAPHUM. Illum consolatur, et rogat ut in epistolis suis e Latino in Graecum convertendis, non verba, sed sensum reddat. Gregorius Aristobolo, expraefecto et antigrapho. Ad explendum affectum meum, fateor, lingua non sufficit; sed quidquid de vobis sentio, vester vobis melius affectus dicit. Quibusdam vero vos adversitatibus laborare audivi. Sed non hac de re valde contristor, quia plerumque navis, quae pervenire ad alta pelagi per prosperitatem poterat, in ipso navigationis initio vento adversante repellitur, sed ad portum repulsa revocatur. Praeterea si prolixam epistolam meam ad interpretandum accipere fortasse contigerit, rogo, non verbum ex verbo, sed sensum ex sensu transferte, quia plerumque dum proprietas verborum attenditur, sensuum virtus amittitur. EPISTOLA XXX. AD ANDREAM ILLUSTREM. De sua ad episcopatum assumptione dolet; clavem a corpore sancti Petri transmittit. Gregorius Andreae illustri. Omnipotens Deus dulcissimo cordi vestro indicet quia et absens corpore, a charitate vestra",
          "candidate_score": 0.634591,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_0_2",
          "bdc_text": "S . Clarissime vir , amice et frater inprimis colende , etsi non dubito nostrum Gregorium rerum nostrarum Gallicarum miserrimum statum fusissime expositurum , nolui tamen illum sine aliquot lineis a me ad te dimittere , ut saltem intelligas nos tui memoriam nequaquam deposuisse , sed animis nostris , quoadusque vixerimus , perpetuo infixam retinere . Plura autem non scribo propter summam animi maestitiam , quam ex nefaria et plusquam perfida et barbarica tot nobilium et christianorum virorum caede in Gallia concepi .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1618",
          "psc_text": "calamo scriptam, ex humilitate sermonis altitudinem cordis ostendere. Se nulla dignum laude, cujus mores deprimit honor onerosus, qui victus pondere culpas culpis jungit, qui e monasterii tranquillitate raptus, mentis naufragium passus est. De podagrae doloribus pie consolatur. Pallium mittit. Gregorius Leandro episcopo Hispaniae. Sanctitatis tuae suscepi epistolam, solius charitatis calamo scriptam. Ex corde enim lingua tinxerat 1027 quod in chartae pagina refundebat. Boni autem sapientesque viri, cum legeretur adfuerunt, quorum statim viscera in compunctionem commota sunt. Coepit quisque amoris manu in suo corde te rapere, quia in illa epistola tuae mentis dulcedinem non erat audire, sed cernere. Accendebantur et mirabantur singuli, atque ipse ignis audientium demonstrabat qui fuerat ardor dicentis. Nisi enim prius in se faces ardeant, alium non succendunt. Ibi ergo vidimus quanta charitate tua mens arserit, quae sic et alios accendit. Vitam vero vestram, cujus ego semper cum magna veneratione reminiscor, minime noverant, sed eis altitudo vestri cordis",
          "candidate_score": 0.634282,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_0_2",
          "bdc_text": "S . Clarissime vir , amice et frater inprimis colende , etsi non dubito nostrum Gregorium rerum nostrarum Gallicarum miserrimum statum fusissime expositurum , nolui tamen illum sine aliquot lineis a me ad te dimittere , ut saltem intelligas nos tui memoriam nequaquam deposuisse , sed animis nostris , quoadusque vixerimus , perpetuo infixam retinere . Plura autem non scribo propter summam animi maestitiam , quam ex nefaria et plusquam perfida et barbarica tot nobilium et christianorum virorum caede in Gallia concepi .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_90",
          "psc_text": "verbum ex verbo, sed sensum ex sensu transferte, quia plerumque dum proprietas verborum attenditur, sensuum virtus amittitur. EPISTOLA XXX. AD ANDREAM ILLUSTREM. De sua ad episcopatum assumptione dolet; clavem a corpore sancti Petri transmittit. Gregorius Andreae illustri. Omnipotens Deus dulcissimo cordi vestro indicet quia et absens corpore, a charitate vestra animo non recessi. Bona enim vestra, etiam si volo, oblivisci non valeo. Hoc autem quod me ad episcopatus ordinem cognoscitis pervenisse, si me diligitis, plangite, quia hic hujus mundi tantae occupationes sunt, ut per episcopatus ordinem pene ab amore Dei me videam esse separatum. Quod incessanter defleo, atque ut pro me Dominum exoretis rogo. Praeterea sacratissimam clavem a sancti Petri apostoli corpore vobis 520 transmisi, quae super aegros multis solet miraculis coruscare; nam etiam de ejus catenis interius habetur. Eaedem igitur catenae, quae illa sancta colla tenuerunt, suspensae colla vestra sanctificent. (Cf. Joan. Diac. l. I, c. 50.) EPISTOLA XXXI.",
          "candidate_score": 0.633822,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_0_2",
          "bdc_text": "S . Clarissime vir , amice et frater inprimis colende , etsi non dubito nostrum Gregorium rerum nostrarum Gallicarum miserrimum statum fusissime expositurum , nolui tamen illum sine aliquot lineis a me ad te dimittere , ut saltem intelligas nos tui memoriam nequaquam deposuisse , sed animis nostris , quoadusque vixerimus , perpetuo infixam retinere . Plura autem non scribo propter summam animi maestitiam , quam ex nefaria et plusquam perfida et barbarica tot nobilium et christianorum virorum caede in Gallia concepi .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_465",
          "psc_text": "querelas. Gregorius Joanni episcopo Calliopolitano. Ex gestis quae ad nos fraternitas tua direxit, inventum est Andream fratrem et coepiscopum nostrum habuisse sine dubio concubinam. Sed quia incertum est si eam in sacro ordine constitutus contigerit, necesse est ut eum sollicita adhortatione commoneas, ut si positus in sacro ordine cum ea se novit immistum, ab eo quo est officio quiescat, et nullatenus administrare praesumat. Quod si forte conscius sibi hujus rei peccatum suum supprimens administrare praesumpserit, animae suae periculum divino judicio imminere cognoscat. Matriculam vero quam fecit fustibus castigari, quamvis exinde post octo menses obiisse non credimus, quia tamen eam contra propositi sui ordinem hujusmodi fecit affligi, duobus hunc mensibus a missarum solemnitate suspende, ut vel haec eum verecundia qualem se de caetero possit exhibere, instituat. Praeterea, oblata nobis petitione, quae tenetur in subditis, clerici praedicti episcopi multa se mala ab eo sustinere commemorant. Ob quam rem fraternitas tua subtiliter cuncta",
          "candidate_score": 0.633242,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_0_2",
          "bdc_text": "S . Clarissime vir , amice et frater inprimis colende , etsi non dubito nostrum Gregorium rerum nostrarum Gallicarum miserrimum statum fusissime expositurum , nolui tamen illum sine aliquot lineis a me ad te dimittere , ut saltem intelligas nos tui memoriam nequaquam deposuisse , sed animis nostris , quoadusque vixerimus , perpetuo infixam retinere . Plura autem non scribo propter summam animi maestitiam , quam ex nefaria et plusquam perfida et barbarica tot nobilium et christianorum virorum caede in Gallia concepi .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_217",
          "psc_text": "c. 55.) EPISTOLA II. AD PRAEJECTUM EPISCOPUM NARNIENSEM. Ex mortiferae luis occasione, cives ad poenitentiam et fidem hortandos. Gregorius Praejecto episcopo Narniensi. Pervenit ad nos, peccatis imminentibus, in civitate vestra Narniensi mortalitatem omnino grassari, 570 quae res nos nimis addixit. Quamobrem salutantes fraternitatem tuam modis omnibus, suademus ut a Langobardorum sive Romanorum, qui in eodem loco degunt, admonitione sive exhortatione nulla ratione cessetis, et maxime a gentilium et haereticorum, ut ad veram rectamque fidem catholicam convertantur. Sic enim aut divina misericordia pro sua eis forsitan conversione, et in hac vita subveniet; aut si eos migrare contigerit, a suis, quod et magis optandum est, transient facinoribus absoluti. (Cf. Joan. Diac. l. II, c. 50.) EPISTOLA III. AD VELOCEM MAGISTRUM MILITUM. Ut Ariulphum Langobardorum ducem, si ad Romanas vel ad Ravennates partes excurrat, a tergo insequatur. Gregorius Veloci magistro militum. Et pridem expressimus gloriae vestrae quia milites illuc erant parati venire; sed",
          "candidate_score": 0.633033,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_0_2",
          "bdc_text": "S . Clarissime vir , amice et frater inprimis colende , etsi non dubito nostrum Gregorium rerum nostrarum Gallicarum miserrimum statum fusissime expositurum , nolui tamen illum sine aliquot lineis a me ad te dimittere , ut saltem intelligas nos tui memoriam nequaquam deposuisse , sed animis nostris , quoadusque vixerimus , perpetuo infixam retinere . Plura autem non scribo propter summam animi maestitiam , quam ex nefaria et plusquam perfida et barbarica tot nobilium et christianorum virorum caede in Gallia concepi .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1329",
          "psc_text": "AD BRUNICHILDEM REGINAM. Pallium Syagrio episcopo concedit. De sacris ordinibus praemio vel gratia non conferendis eam admonet, et ne ex laicis repente fiant episcopi. Laudat ejus erga Augustinum charitatem, hortaturque ut schismaticos ad concordiam revocare atque idololatriae reliquias, et alia in regno suo vitia coercere studeat. De codice ad eam transmisso agit. Gregorius Brunichildae reginae Francorum. Quanta in omnipotentis Dei timore excellentiae vestrae mens soliditate firmata sit, inter alia bona quae agitis etiam in sacerdotum ejus laudabiliter dilectione monstratis; et magna nobis fit de Christianitate vestra laetitia, quoniam quos venerantes ut famulos revera Christi diligitis, augere honoribus studetis. Decet enim vos, excellentissima filia, decet tales existere, ut subjectae possitis esse dominatori. In eo enim regnum potestatis vestrae et subjectis gentibus confirmatis, in quo timori omnipotentis Domini mentis colla subjicitis; et unde vosmetipsas servitio Creatoris subditis, unde vobis vestros subditos ad servitium devotius obligatis. Susceptis itaque epistolis vestris, valde nobis excellentiae",
          "candidate_score": 0.632621,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_1",
          "bdc_text": "Clarissime vir , amice et frater inprimis colende , etsi non dubito nostrum Gregorium rerum nostrarum Gallicarum miserrimum statum fusissime expositurum , nolui tamen illum sine aliquot lineis a me ad te dimittere , ut saltem intelligas nos tui memoriam nequaquam deposuisse , sed animis nostris , quoadusque vixerimus , perpetuo infixam retinere .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1007",
          "psc_text": "sicut omnibus liquet quod beatus evangelista Marcus a sancto Petro apostolo magistro suo Alexandriam sit transmissus, sic hujus nos magistri et discipuli unitate constringimur, ut et ego sedi discipuli praesidere videar propter magistrum, et vos sedi magistri propter discipulum. Ad hanc autem unitatem cordium etiam vestrae sanctitatis meritis ligamur, quos auctoris sui salubriter sequi instituta cognoscimus, et semper ad magistri sui gremium, unde illic praedicatio salutis exorta est, tota se conferre devotione sentimus. Atque ideo sanctitatis vestrae susceptis apicibus, quantum cor nostrum de fraterna visitatione gavisum est, tantum de indictis quae significastis oneribus tristitia premitur, et fraterna compassione vobiscum gemimus quod doletis. Sed quia diversa se tendit ubique concussio, in communi necessitate minus est de propria dolendum, sed studendum magis est ut patienter tolerando vincamus quod omnino devitare non possumus. Quanta autem nos a Langobardorum gladiis in quotidiana nostrorum civium depraedatione vel detruncatione atque interitu patimur, narrare recusamus, redum dolores",
          "candidate_score": 0.624149,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_1",
          "bdc_text": "Clarissime vir , amice et frater inprimis colende , etsi non dubito nostrum Gregorium rerum nostrarum Gallicarum miserrimum statum fusissime expositurum , nolui tamen illum sine aliquot lineis a me ad te dimittere , ut saltem intelligas nos tui memoriam nequaquam deposuisse , sed animis nostris , quoadusque vixerimus , perpetuo infixam retinere .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_88",
          "psc_text": "suscipere, tamen ego etiam obliviscentem me non obliviscor, negligentem pulso, torpentem amoris stimulis inquieto, ut qui ex semetipso non vult impendere, vel pulsatus sciat reddere quod debet. Praeterea indico suggestionem me apud piissimos dominos summis precibus plenam fecisse, ut virum beatissimum domnum Anastasium patriarcham, concesso usu pallii, ad beati Petri apostolorum principis limina mecum celebraturum solemnia missarum transmittere debuissent; quatenus si ei ad sedem suam minime reverti liceret, saltem mecum in honore suo viveret. 519 Sed quae causa contigerit, ut eadem scripta retinerem, praesentium lator vobis innotescet. Ejusdem tamen domni Anastasii animum cognoscite, et quidquid ei de hac re placuerit, vestris mihi epistolis indicate. EPISTOLA XXIX. AD ARISTOBOLUM EXPRAEFECTUM ET ANTIGRAPHUM. Illum consolatur, et rogat ut in epistolis suis e Latino in Graecum convertendis, non verba, sed sensum reddat. Gregorius Aristobolo, expraefecto et antigrapho. Ad explendum affectum meum, fateor, lingua non sufficit; sed quidquid de vobis sentio, vester vobis melius",
          "candidate_score": 0.623262,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_1",
          "bdc_text": "Clarissime vir , amice et frater inprimis colende , etsi non dubito nostrum Gregorium rerum nostrarum Gallicarum miserrimum statum fusissime expositurum , nolui tamen illum sine aliquot lineis a me ad te dimittere , ut saltem intelligas nos tui memoriam nequaquam deposuisse , sed animis nostris , quoadusque vixerimus , perpetuo infixam retinere .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_90",
          "psc_text": "verbum ex verbo, sed sensum ex sensu transferte, quia plerumque dum proprietas verborum attenditur, sensuum virtus amittitur. EPISTOLA XXX. AD ANDREAM ILLUSTREM. De sua ad episcopatum assumptione dolet; clavem a corpore sancti Petri transmittit. Gregorius Andreae illustri. Omnipotens Deus dulcissimo cordi vestro indicet quia et absens corpore, a charitate vestra animo non recessi. Bona enim vestra, etiam si volo, oblivisci non valeo. Hoc autem quod me ad episcopatus ordinem cognoscitis pervenisse, si me diligitis, plangite, quia hic hujus mundi tantae occupationes sunt, ut per episcopatus ordinem pene ab amore Dei me videam esse separatum. Quod incessanter defleo, atque ut pro me Dominum exoretis rogo. Praeterea sacratissimam clavem a sancti Petri apostoli corpore vobis 520 transmisi, quae super aegros multis solet miraculis coruscare; nam etiam de ejus catenis interius habetur. Eaedem igitur catenae, quae illa sancta colla tenuerunt, suspensae colla vestra sanctificent. (Cf. Joan. Diac. l. I, c. 50.) EPISTOLA XXXI.",
          "candidate_score": 0.621635,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_1",
          "bdc_text": "Clarissime vir , amice et frater inprimis colende , etsi non dubito nostrum Gregorium rerum nostrarum Gallicarum miserrimum statum fusissime expositurum , nolui tamen illum sine aliquot lineis a me ad te dimittere , ut saltem intelligas nos tui memoriam nequaquam deposuisse , sed animis nostris , quoadusque vixerimus , perpetuo infixam retinere .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1791",
          "psc_text": "Commissam eidem ac Joanni episcopo Theodori episcopi causam. Gregorius Domitiano episcopo metropolitano. Quam magnae charitatis sit in mente vestra sinceritas, etiam res ipsa testatur, quod dilectionis affectum 1078 quem coram positis exhibetis servare absentibus non cessatis. Proinde multum nos ad diligendum gloriosum Leontium communem filium epistolarum vestrarum testificatio provocavit, quia dum illum sanctitati vestrae in amicitiis indicastis esse conjunctum, qualis jam sit ostenditur, scilicet quia bono viro nisi bonus homo placere non potuit. Et ideo non immerito diligendus est, qui vobis invenitur familiariter conjunctus. Idem autem gloriosus vir in Sicilia se retinuit, et ad Romanam urbem necdum venit. In his tamen quae ei pro publica utilitate serenissimorum dominorum jussione mandata sunt, in quantum ratio sinit, minime suffragari distulimus. Gloriosum enim Gregorium expraefectum, vel alios qui in septis ecclesiasticis residebant, hortari studiose curavimus, ut exire et rationes suas exponere debuissent. Qui egredientes cum Marco viro magnifico Scribone, qui ad exhibitionem eorum",
          "candidate_score": 0.62012,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_1",
          "bdc_text": "Clarissime vir , amice et frater inprimis colende , etsi non dubito nostrum Gregorium rerum nostrarum Gallicarum miserrimum statum fusissime expositurum , nolui tamen illum sine aliquot lineis a me ad te dimittere , ut saltem intelligas nos tui memoriam nequaquam deposuisse , sed animis nostris , quoadusque vixerimus , perpetuo infixam retinere .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_89",
          "psc_text": "vestris mihi epistolis indicate. EPISTOLA XXIX. AD ARISTOBOLUM EXPRAEFECTUM ET ANTIGRAPHUM. Illum consolatur, et rogat ut in epistolis suis e Latino in Graecum convertendis, non verba, sed sensum reddat. Gregorius Aristobolo, expraefecto et antigrapho. Ad explendum affectum meum, fateor, lingua non sufficit; sed quidquid de vobis sentio, vester vobis melius affectus dicit. Quibusdam vero vos adversitatibus laborare audivi. Sed non hac de re valde contristor, quia plerumque navis, quae pervenire ad alta pelagi per prosperitatem poterat, in ipso navigationis initio vento adversante repellitur, sed ad portum repulsa revocatur. Praeterea si prolixam epistolam meam ad interpretandum accipere fortasse contigerit, rogo, non verbum ex verbo, sed sensum ex sensu transferte, quia plerumque dum proprietas verborum attenditur, sensuum virtus amittitur. EPISTOLA XXX. AD ANDREAM ILLUSTREM. De sua ad episcopatum assumptione dolet; clavem a corpore sancti Petri transmittit. Gregorius Andreae illustri. Omnipotens Deus dulcissimo cordi vestro indicet quia et absens corpore, a charitate vestra",
          "candidate_score": 0.617215,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_1",
          "bdc_text": "Clarissime vir , amice et frater inprimis colende , etsi non dubito nostrum Gregorium rerum nostrarum Gallicarum miserrimum statum fusissime expositurum , nolui tamen illum sine aliquot lineis a me ad te dimittere , ut saltem intelligas nos tui memoriam nequaquam deposuisse , sed animis nostris , quoadusque vixerimus , perpetuo infixam retinere .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_741",
          "psc_text": "quia etsi peccata Gregorii tanta sunt ut pati talia debeat, Petri tamen apostoli peccata nulla sunt, ut vestris temporibus pati ista mereatur. Unde iterum atque iterum per omnipotentem Dominum rogo ut sicut parentes priores vestri principes, sancti Petri apostoli gratiam quaesierunt, ita vos quoque et hanc vobis quaerere et conservare curetis, et propter peccata nostra, qui ei indigne servimus, ejus apud vos honor nullatenus minuatur, qui et modo vobis adjutor esse in omnibus, et postmodum vestra valeat peccata dimittere. Viginti autem jam et septem annos ducimus, quod in hac urbe inter Langobardorum gladios vivimus. Quibus quam multa hac ab Ecclesia quotidianis diebus erogantur, ut inter eos vivere possimus, suggerenda non sunt. Sed breviter indico, quia sicut in Ravennae partibus dominorum pietas apud primum exercitum Italiae saccellarium habet qui causis supervenientibus quotidianas expensas faciat, ita et in hac urbe in causis talibus eorum sacceliarius ego sum. Et tamen haec Ecclesia, quae",
          "candidate_score": 0.616224,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_1",
          "bdc_text": "Clarissime vir , amice et frater inprimis colende , etsi non dubito nostrum Gregorium rerum nostrarum Gallicarum miserrimum statum fusissime expositurum , nolui tamen illum sine aliquot lineis a me ad te dimittere , ut saltem intelligas nos tui memoriam nequaquam deposuisse , sed animis nostris , quoadusque vixerimus , perpetuo infixam retinere .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_961",
          "psc_text": "Mariniani animos relevemus. EPISTOLA XXXV. AD ANTHEMIUM SUBDIACONUM. Pecuniam mittit in captivorum redemptionem, cui studiose jubet incumbere. Gregorius Anthemio subdiacono nostro Neapolitano. Quantus dolor, quantaque sit nostro cordi afflictio de his quae in partibus Campaniae contigerunt, dicere non possumus, sed ex calamitatis magnitudine potes ipse colligere. Ea de re pro remedio captivorum qui tenti sunt solidos experientiae tuae per horum portitorem Stephanum virum magnificum transmisimus, admonentes ut omnino debeas esse sollicitus, ac strenue peragas, et liberos homines quos ad redemptionem suam sufficere non posse cognoscis, tu eos festines redimere. Qui vero servi fuerint, et dominos eorum ita pauperes esse compereris, ut eos redimere non assurgant, et hos quoque comparare non desinas. Pariter etiam et servos Ecclesiae qui tua negligentia perierunt curabis redimere. Quoscunque autem redemeris, subtiliter notitiam, quae nomina eorum, vel quis ubi maneat, sive quid agat, seu unde sit, contineat, facere modis omnibus studebis, quam tecum possis afferre cum",
          "candidate_score": 0.614985,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_1",
          "bdc_text": "Clarissime vir , amice et frater inprimis colende , etsi non dubito nostrum Gregorium rerum nostrarum Gallicarum miserrimum statum fusissime expositurum , nolui tamen illum sine aliquot lineis a me ad te dimittere , ut saltem intelligas nos tui memoriam nequaquam deposuisse , sed animis nostris , quoadusque vixerimus , perpetuo infixam retinere .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1908",
          "psc_text": "ut gloriae vestrae cor et ad operanda quae diximus, gratiae suae igne succendat, et aeternae mercedis fructum vobis de placita sibi operatione concedat. 1114 EPISTOLA XXX. AD VENANTIUM EXMONACHUM PATRICIUM SYRACUSANUM. Tum suae, tum illius podagrae occasione docet vitae hujus poenas esse Dei verbera peccatores ex misericordia corrigentis. In illis proinde revocanda in memoriam delicta, agendas Deo gratias, praevertendum poenitentia Dei judicium. Gregorius Venantio exmonacho patricio Syracusano. Debitum salutationis alloquium solvens, ea volui loqui quae patior. Sed incongruum puto narrare quae nostis. Podagrae enim doloribus torqueor, qui et mihi et vobis non dispariliter nocivi, dum apud nos vehementer excrescunt, nos decrescere a vita fecerunt. Inter quos quid aliud debemus nisi semper delicta nostra ad memoriam revocare, atque omnipotenti Deo gratias agere? Quoniam qui ex carnis blandimento multa peccavimus, ex carnis afflictione purgamur. Sciendum quoque est nobis quia poena praesens, si animum afflicti convertit, finis est culpae praecedentis; si autem ad",
          "candidate_score": 0.614795,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_1",
          "bdc_text": "Clarissime vir , amice et frater inprimis colende , etsi non dubito nostrum Gregorium rerum nostrarum Gallicarum miserrimum statum fusissime expositurum , nolui tamen illum sine aliquot lineis a me ad te dimittere , ut saltem intelligas nos tui memoriam nequaquam deposuisse , sed animis nostris , quoadusque vixerimus , perpetuo infixam retinere .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1567",
          "psc_text": "reverendissimus frater noster Syagrius episcopus cum omni synodo, dilectissimo filio nostro Cyriaco abbate remeante, nobis quae acta sunt, studeat renuntiare; ut subtiliter agnoscentes quid, et cum qua cautela, vel qualiter sit decretum, omnipotenti Deo de vita vestra ac moribus gratias incessabiliter persolvamus. ( Vide ep. seq. ) EPISTOLA CVII. AD AREGIUM EPISCOPUM VAPINCENSEM. Eum de suorum obitu consolatur, hortaturque ut sollicite suo munere fungatur. Dalmaticarum usum illi, et archidiacono ejus permittit jubetque ut synodo per Syagrium cogendae intersit. Gregorius Aregio episcopo de Galliis. Fraternitatis vestrae afflictio, quam de amissionis vestrorum vos hominum habuisse cognovimus, tantam nobis causam moeroris injecit, ut quia nos de duobus charitas unum fecit, cor nostrum in vestris specialiter tribulationibus sentiremus. Sed in hoc dolore multum me consolata est sanctitatis vestrae ad animum reducta discretio, quam et patienter ferre tristitiam, et decet de morte, spe vitae alterius, longam non habere moestitiam. Ne tamen aliqua adhuc tribulatio in",
          "candidate_score": 0.613461,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_1",
          "bdc_text": "Clarissime vir , amice et frater inprimis colende , etsi non dubito nostrum Gregorium rerum nostrarum Gallicarum miserrimum statum fusissime expositurum , nolui tamen illum sine aliquot lineis a me ad te dimittere , ut saltem intelligas nos tui memoriam nequaquam deposuisse , sed animis nostris , quoadusque vixerimus , perpetuo infixam retinere .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_82",
          "psc_text": "Conqueritur de onere pastorali. Gregorius Anastasio patriarchae Antiocheno. Scripta vestrae beatitudinis, uti fessus requiem, salutem aeger, fontem sitiens, umbram aestuans inveni. Neque enim illa verba per linguam carnis videbantur expressa, quia sic spiritalem amorem suum quem gestabat aperuit, ac si mens per semetipsam loqueretur. Sed durum valde fuit quod secutum est, quia amor vester terrena me portare onera praecepit, et quem prius spiritaliter diligebatis, postea, ut aestimo, temporaliter amantes, usque ad terram me superposito onere depressistis; ita ut omnem mentis rectitudinem funditus perdens, contemplationisque aciem amittens, non per prophetiae spiritum, sed per experimentum dicam: Incurvatus sum, et humiliatus sum usquequaque (Psal. CXVIII, 107) . Tanta me quippe occupationum onera deprimunt, ut ad superna animus nullatenus erigatur. Multis causarum fluctibus quatior, et post illa quietis otia, tumultuosae vitae tempestatibus affligor, ita ut recte dicam: Veni in altitudinem maris, et tempestus demersit me (Psal. LXVIII, 3) . Periclitanti igitur mihi manum orationis",
          "candidate_score": 0.613387,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 2,
      "cf_id": "cf021",
      "work_id": "046_Augustinus-Hipponensis_Sermones-inediti",
      "max_score": 0.672536,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_3_5",
          "bdc_text": "Deum optimum maximum rogans , ut tandem sui populi misereatur . Scio vobis hanc tragoediam non minus quam nobis auditu molestissimam fore . Bene vale et fratres tuos meosque scholae et ecclesiae apud vos inservientes meo nomine plurimum salutato .",
          "psc_chunk_id": "046_Augustinus-Hipponensis_Sermones-inediti_window_331",
          "psc_text": "debemus in audiendo, sed vigilantes in operando. Haec schola, in qua Deus solus magister est, bonos quaerit discipulos, non fugitivos, sed studiosos. Apostolus dicit: Studio non pigri, spiritu ferventes, spe gaudentes (Rom. XII, 11) . In hac ergo schola, fratres, quotidie discimus. Aliud discimus in praeceptis, aliud in exemplis, aliud in sacramentis. Sunt ista medicamenta vulnerum nostrorum, et fomenta studiorum nostrorum. Modo respondimus: Exaudi orationem meam, et precem meam, Domine! Inaurire, hoc est: Auribus percipe lacrymas meas (Psal. XXXVIII, 13) . Quid putas, iste petiturus est, qui primo sibimet Deum cupit propitium esse? Quid ab illo expetiturus est? Videamus, discamus. Forte divitias petiturus, forte in hac vita aliquam felicitatem? Dicat ergo nobis, quid petiturus est, qui primo Deum deprecatur. Vidit enim, quod ex se habere non potuit, sed a Deo habere potuit. Audierat enim: Petite, et accipietis (Joan. XVI, 24) . Noverat ergo, quid esset petiturus, qui primo Deum rogavit.",
          "candidate_score": 0.672536,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 3,
      "cf_id": "cf014",
      "work_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1",
      "max_score": 0.669584,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_4_6",
          "bdc_text": "Scio vobis hanc tragoediam non minus quam nobis auditu molestissimam fore . Bene vale et fratres tuos meosque scholae et ecclesiae apud vos inservientes meo nomine plurimum salutato . Heydelbergae 8 .",
          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1246",
          "psc_text": "ἑξῆςἐφεξῆς E. ὁ δυνατὸς Θεὸς ἡμῖν, ἐὰν ἔτι ζῶμεν,ἔτι ζῶμεν ἐπιζῶμεν editi antiqui. τὸ πολύευκτον θέαμα, ἢ τοῖς γοῦν ἄλλοις, οἳ τὴν σὴν ἐπάνοδον οὕτως ἀναμένουσιν ὡς οἰκείαν ἑαυτῶν σωτηρίαν. πέπεισμαι γὰρ ὅτι, τοῖς δάκρυσι τῶν ἐκκλησιῶν καὶ τοῖς στεναγμοῖς οἷςοὓς E. et alii. ἐπὶ σοὶ πάντες στενάζουσι προσχών, ὁ φιλάνθρωπος διαφυλάξει σε τῷ βίῳ, ἕως ἂν δῷ τὴν χάριν τοῖς νυκτὸς καὶ ἡμέρας δεομένοις αὐτοῦ. Τὰ μὲν οὖν μέχρι τῆς ἐπιδημίας τοῦ ἀγαπητοῦ ἀδελφοῦ ἡμῶν Λιβανίου τοῦ συνδιακόνου πεπραγμένα καθʼ ὑμῶνὑμᾶς multi MSS. δι’ αὐτοῦ κατὰ τὴν πάροδον ἱκανῶς ἐδιδάχθημεν, τὰ δὲ ἀπʼ ἐκείνου τοῦ χρόνου δεόμεθα μαθεῖν. μείζονα γὰρ ἐν τῷ μεταξὺ καὶ χαλεπώτερα ἀκούομεν γεγενῆσθαι πάθη περὶ τοὺς τόπους· ἅπερ, ἐὰν μὲν ᾖ δυνατόν, καὶ θᾶττον, εἰ δὲ μή, διὰ γοῦν τοῦ εὐλαβεστάτου ἀδελφοῦ Παύλου τοῦ συμπρεσβυτέρου ἐπανιόντος μάθοιμεν, ὡς εὐχόμεθα, ὅτι ἀβλαβὴς καὶ ἀνεπηρέαστος ὑμῶν φυλάττεται ἡ ζωή. διὰ δὲ τὸ ἀκοῦσαιὅτι add. E. πάντα λῃστῶν",
          "candidate_score": 0.669584,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_4_6",
          "bdc_text": "Scio vobis hanc tragoediam non minus quam nobis auditu molestissimam fore . Bene vale et fratres tuos meosque scholae et ecclesiae apud vos inservientes meo nomine plurimum salutato . Heydelbergae 8 .",
          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_850",
          "psc_text": "ἀρρωστήματα ἡμῶν, εἰ ὄντως τοιαῦτά ἐστιν οἷα ἀκούετε, ἢ ταῖς ἐκ τοῦ ψεύδους προσθήκαις βαρύτερα ὑμῖν ἀπαγγέλλεται τὰ ἁμαρτήματα ἡμῶν, γενέσθω καὶ τοῦτο· ἕτοιμοι ἡμεῖς ὑπτίαις χερσὶ τὴν παρουσίαν ὑμῶν ὑποδέξασθαι, καὶ προθεῖναι ἑαυτοὺς εἰς ἀκριβῆ βάσανον· μόνον ἀγάπη ἡγείσθω τῶν γινομένων· εἴτε καὶ βούλεσθε παρʼ ἑαυτοῖς ὑποδεῖξαί τινα τόπον, ἐν ᾧ γενόμενοι καὶ ὑμῖν τὸ ὀφειλόμενον τῆς ἐπισκέψεως χρέος ἀποπληρώσομεν καὶ ἑαυτῶν τὴν ἐνδεχομένην πεῖραν παρέξομεν, ὥστε καὶ τὰ προλαβόντα ἰάσασθαι, καὶ τοῦ λοιποῦ μηδεμίαν διαβολαῖς χώραν καταλιπεῖν, καὶ τοῦτο γενέσθω. πάντως γὰρ εἰ καὶ ἀσθενῆ περιφέρομεν σάρκα, ἀλλʼ ἕως ἀναπνέωμεν, ὑπεύθυνοί ἐσμεν μηδὲν ἐλλιμπάνειν τῶν εἰς οἰκοδομὴν τῶν ἐκκλησιῶν τοῦ Χριστοῦ. Μὴ οὖν παραλογίσησθε ἡμῶν τὴν παράκλησιν ταύτην, μὴ εἰς ἀνάγκην ἡμᾶς ἀγάγητε καὶ πρὸς ἄλλους ἐξειπεῖν τὴν ὀδύνην ἡμῶν. μέχρι γὰρ νῦν, γινώσκετε, ἀδελφοί, ἐν ἑαυτοῖς τὴν λύπην στέγομεν, αἰσχυνόμενοι τοῖς πόρρωθεν ἡμῶν κοινωνικοῖς τὴν πρὸς ἡμᾶς ἀλλοτρίωσιν ὑμῶν διαγγεῖλαι, ἵνα μὴ κἀκείνους θλίψωμεν καὶ χαρὰν τοῖς",
          "candidate_score": 0.665011,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_4_6",
          "bdc_text": "Scio vobis hanc tragoediam non minus quam nobis auditu molestissimam fore . Bene vale et fratres tuos meosque scholae et ecclesiae apud vos inservientes meo nomine plurimum salutato . Heydelbergae 8 .",
          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1209",
          "psc_text": "τι τὴν ἐπιστολὴν ἡμῶν τοιοῦτον, ὃ δύναται καὶ οἰκοδομῆσαι τὰς ψυχὰς τῶν φοβουμένων τὸν Κύριον. ταῦτατε add. E. οὖν παρακαλοῦμεν, διορθώσεως τυχεῖν ἐκκλησιαστικῆς καὶ τῆς πρὸς τοὺς αἱρετικοὺς κοινωνίας ὑμᾶς ἀπέχεσθαι, εἰδότας ὅτι τὸ ἐν τούτοις ἀδιαφορεῖνἀδιάφορον Med. et Clarom. τὴν ἐπὶ τοῦ Χριστοῦ παρρησίαν ἡμῶν ἀφαιρεῖται. Τοῖς Δυτικοῖςἐπισκόποις περὶ Εὐσταθίου Σεβαστηνοῦ, καὶ Ἀπολλιναρίου, καὶ Παυλίνου, καὶ τῆς ἑκάστου αἱρέσεως. Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν, ἐφʼ ὃνᾧ E. ἠλπίσαμεν, τοσαύτην ὑμῶν ἑκάστῳ παράσχοιπαράσχῃ E. χάριν εἰς τὸ ἐπιτυχεῖν τῆς προκειμένης ἐλπίδος, ὅσης αὐτοὶ χαρᾶς τὰς καρδίας ἡμῶν ἐνεπλήσατε, ἔκ τε τῶν γραμμάτων ἃ ἐπεστείλατε ἡμῖν διὰ τῶν ποθεινοτάτων συμπρεσβυτέρων ἡμῶν, καὶ ἐκ τῆς συμπαθείας τῶν καθʼ ἡμᾶς λυπηρῶν ἣν συνεπαθήσατε ἡμῖν, ὡς ἐνδεδυμένοι σπλάγχνα οἰκτιρμοῦ, καθὼς ἀπήγγειλαν ἡμῖν οἱ προειρημένοι. καὶ γὰρ εἰ καὶ τὰ τραύματα ἡμῶν ὅμοια διαμένει, ἀλλʼ οὖν φέρει τινὰ ἡμῖνom. E. ῥᾳστώνην τὸ ἑτοίμουςἑτοίμως E. ἔχειν τοὺς ἰατρούς, δυναμένους, εἰ καιροῦ λάβοιντο, ταχεῖαν ἐπαγαγεῖνἐπάγειν editi antiqui. τῶν",
          "candidate_score": 0.655323,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_4_6",
          "bdc_text": "Scio vobis hanc tragoediam non minus quam nobis auditu molestissimam fore . Bene vale et fratres tuos meosque scholae et ecclesiae apud vos inservientes meo nomine plurimum salutato . Heydelbergae 8 .",
          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1093",
          "psc_text": "ὦ ἀγαπητοὶ ἡμῖν καὶ περιπόθητοι, γένεσθε τῶν μὲν τραυματιῶν ἰατροί, τῶν δὲ ὑγιαινόντων παιδοτρίβαι, τὸ μὲν νενοσηκὸς ὑγιάζοντες τὸ δὲ ὑγιαῖνον ἀλείφοντες εἰς εὐσέβειαν. Πρὸς Ἰταλοὺς καὶ Γάλλους ἐπισκόπους, περὶ τῆς καταστάσεως καὶ συγχύσεως τῶν ἐκκλησιῶν. Τοῖς ὡς ἀληθῶς θεοφιλεστάτοις καὶ ποθεινοτάτοις ἀδελφοῖς καὶ ὁμοψύχοις συλλειτουργοῖς, τοῖς κατὰ τὴν Γαλλίαν καὶ Ἰταλίαν ἐπισκόποις, Βασίλειος ἐπίσκοπος Καισαρείας τῆς Καππαδοκίας. Ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς σῶμα ἑαυτοῦ καταδεξάμενος ὀνομάσαι τὴν πᾶσαν τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησίαν, καὶ τοὺς καθʼ ἕνα ἡμῶν ἀλλήλων ἀποδείξας μέλη, ἔδωκε καὶ ἡμῖν πᾶσι πρὸς πάντας ἔχειν οἰκείως, κατὰ τὴν τῶν μελῶν συμφωνίαν. διόπερ εἰ καὶ πλεῖστον ἀλλήλων διωρίσμεθα ταῖς οἰκήσεσιν, ἀλλὰ τῷ γε λόγῳ τῆς συναφείας ἐγγὺς ἀλλήλων ἐσμέν. ἐπεὶ οὖν οὐ δύναται ἡ κεφαλὴ τοῖς ποσὶν εἰπεῖν, χρείαν ὑμῶν οὐκ ἔχω, πάντως οὐδὲ ὑμεῖς ἀνέξεσθε ἀποποιήσασθαι ἡμᾶς, ἀλλὰ τοσοῦτον συμπαθήσετε ἡμῶν ταῖς θλίψεσιν αἷς παρεδόθημεν διὰ τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν, ὅσον καὶ ἡμεῖς συγχαίρομεν ὑμῖν τοῖς δοξαζομένοις ἐν τῇ",
          "candidate_score": 0.654967,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_4_6",
          "bdc_text": "Scio vobis hanc tragoediam non minus quam nobis auditu molestissimam fore . Bene vale et fratres tuos meosque scholae et ecclesiae apud vos inservientes meo nomine plurimum salutato . Heydelbergae 8 .",
          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_492",
          "psc_text": "τὸ παρὸν ἅπτηται τῆς ἀσθενείας ἡμῶν. εἰ γὰρ καὶ τοὺς λόγους ἀγνοοῦμεν, καθʼ οὓς ἕκαστον τῶν γινομένωνγιγνομένων E. ὡς καλὸν παρὰ τοῦ Δεσπότου ἡμῖν ἐπάγεται, ἀλλʼ ἐκεῖνο πεπεῖσθαι ὀφείλομεν, ὅτι πάντως συμφέρει τὸ γινόμενον ἢ ἡμῖν διὰ τὸν τῆς ὑπομονῆς μισθὸν ἢ τῇ παραληφθείσῃ ψυχῇ, ἵνα μή, ἐπὶ πλέον τῇ ζωῇ ταύτῃ ἐπιβραδύνασα τῆς ἐμπολιτευομένης τῷ βίῳ κακία ἀναπλησθῇ. εἰ μὲν γὰρ ἐν τῇ ζωῇ ταύτῃ ἡ τῶν Χριστιανῶν ἐλπὶς περιώριστο, εἰκότως χαλεπὸν ἂν ἐνομίσθη τὸ θᾶττον διαζευχθῆναι τοῦ σώματος· εἰ δὲ ἀρχὴ τοῦ ἀληθινοῦ βίου τοῖς κατὰ Θεὸν ζῶσίν ἐστι τὸ τῶν δεσμῶν τούτων τῶν σωματικῶν τὴν ψυχὴν ἐκλυθῆναι, τί λυπούμεθα, ὡς καὶκαί om. E οἱ μὴ ἔχοντες ἐλπίδα; παρακλήθητι οὖν μὴ ὑποπεσεῖν τοῖς πάθεσιν, ἀλλὰ δεῖξαι ὅτι ὑπέρκεισαι καὶ ὑπερῆρας. Σαταλεῦσι πολίταις Ἐγὼ τάς τε ἰδίας ὑμῶν παρακλήσεις καὶ τὰς τοῦ λαοῦ παντὸς δυσωπηθείς, καὶ ἐδεξάμηνκατεδεξάμην Harl. τὴν φροντίδα τῆς καθʼ ὑμᾶς ἐκκλησίας, καὶ ὑπεσχόμην ὑμῖν ἐνώπιον Κυρίου",
          "candidate_score": 0.646396,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_4_6",
          "bdc_text": "Scio vobis hanc tragoediam non minus quam nobis auditu molestissimam fore . Bene vale et fratres tuos meosque scholae et ecclesiae apud vos inservientes meo nomine plurimum salutato . Heydelbergae 8 .",
          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1210",
          "psc_text": "ἐκ τῆς συμπαθείας τῶν καθʼ ἡμᾶς λυπηρῶν ἣν συνεπαθήσατε ἡμῖν, ὡς ἐνδεδυμένοι σπλάγχνα οἰκτιρμοῦ, καθὼς ἀπήγγειλαν ἡμῖν οἱ προειρημένοι. καὶ γὰρ εἰ καὶ τὰ τραύματα ἡμῶν ὅμοια διαμένει, ἀλλʼ οὖν φέρει τινὰ ἡμῖνom. E. ῥᾳστώνην τὸ ἑτοίμουςἑτοίμως E. ἔχειν τοὺς ἰατρούς, δυναμένους, εἰ καιροῦ λάβοιντο, ταχεῖαν ἐπαγαγεῖνἐπάγειν editi antiqui. τῶν ἀλγημάτων τὴν ἴασιν. διὸ καὶ πάλιν ὑμᾶς διὰ τῶν ἀγαπητῶν καὶ προσφθεγγόμεθα καὶ παρακαλοῦμεν, εἰ μὲν δίδωσιν ὑμῖν ὁ Κύριος ἄδειαν τοῦ ὡςπρὸς E. Harl. ἡμᾶς ἀφικέσθαι,πορεύεσθαι tres alii MSS.; πορεύσεσθαι duo MSS. μὴ ὀκνῆσαι ἡμῶν τὴν ἐπίσκεψιν. ἐντολῆς γάρ ἐστι τῆς μεγίστης ἡ τῶν ἀσθενούντων ἐπίσκεψις. εἰ δὲ ὁ ἀγαθὸς Θεὸς καὶ σοφὸς τῆς ζωῆς ἡμῶν οἰκονόμος τὴν χάριν ταύτην εἰς ἕτερον καιρὸν ταμιεύεται,om. E. ἀλλʼ ἐπιστείλατε ἡμῖν ὅσα παρʼ ὑμῶν πρέπει γραφῆναι εἰς παράκλησιν μὲν τῶν θλιβομένων, διόρθωσιν δὲ τῶν συντετριμμένων. πολλὰ γὰρ ἤδη τὰ συντρίμματα τῆς Ἐκκλησίας γέγονε, καὶ πολλὴ ἡμῖν επʼ αὐτοῖς ἡ θλίψις· καὶ προσδοκία",
          "candidate_score": 0.645825,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_4_6",
          "bdc_text": "Scio vobis hanc tragoediam non minus quam nobis auditu molestissimam fore . Bene vale et fratres tuos meosque scholae et ecclesiae apud vos inservientes meo nomine plurimum salutato . Heydelbergae 8 .",
          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_825",
          "psc_text": "δὲ ἕτερον, τὸν τὰ οἰκεῖα τημελεῖν ὀφείλοντα τραύματα, ἀνακόλουθον. εὐλογία γὰρ ἁγιασμοῦ μετάδοσίς ἐστιν. ὁ δὲ τοῦτο μὴ ἔχων, διὰ τὸ ἐκ τῆς ἀγνοίας παράπτωμα πῶς ἑτέρῳ μεταδώσει; μήτε τοίνυν δημοσίᾳ μήτε ἰδίᾳ εὐλογείτω, μήτε τὸ σῶμα τοῦ Χριστοῦ κατανεμέτω ἑτέροις, μήτε τι ἄλλο λειτουργείτω, ἀλλὰ ἀρκούμενος τῇ προεδρίᾳ προσκλαιέτω τῷ Κυρίῳ, συγχωρηθῆναι αὐτῷ τὸ ἐκ τῆς ἀγνοίας ἀνόμημα. Ἐκεῖνό γε μὴν γελοῖόν μοι κατεφάνη, τὸ εὔξασθαί τινα ὑείων ἀπέχεσθαι κρεῶν. ὥστε καταξίωσον διδάσκειν αὐτοὺς τῶν ἀπαιδεύτων προσευχῶν καὶ ἐπαγγελιῶν ἀπέχεσθαι· τὴν μέντοι χρῆσιν ἀδιάφορον εἶναι συγχώρησον. οὐδὲν γὰρ κτίσμα Θεοῦ ἀπόβλητον μετʼ εὐχαριστίας λαμβανόμενον. ὥστε ἡ εὐχὴ καταγέλαστος, οὐχ ἡ ἀποχὴ ἀναγκαία. Ἄρχοντας μέντοι ὀμνύειν, ἐπὶ τὸ κακοποιεῖν τοὺς ἀρχομένους, καὶ πάνυ θεραπεύεσθαι προσῆκε. θεραπεία δὲ τούτων διττή· μία μέν, μὴ ὀμνύειν αὐτοὺς διδάσκεσθαι προχείρως· ἑτέρα δέ, μὴ ἐπιμένειν ἐν ταῖς πονηραῖς κρίσεσιν. ὥστε ὅρκῳ προληφθείς τις εἰς κακοποιίαν ἑτέρου, τὴν μὲν ἐπὶ τῇ προπετείᾳ τοῦ ὅρκου μετάνοιαν ἐπιδεικνύσθω,",
          "candidate_score": 0.645823,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_2_4",
          "bdc_text": "Plura autem non scribo propter summam animi maestitiam , quam ex nefaria et plusquam perfida et barbarica tot nobilium et christianorum virorum caede in Gallia concepi . Deum optimum maximum rogans , ut tandem sui populi misereatur . Scio vobis hanc tragoediam non minus quam nobis auditu molestissimam fore .",
          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_883",
          "psc_text": "ταῖς ψαλμῳδίαις ἔγκλημα, ᾧ μάλιστα πρὸς ἁπλουστέρους φοβοῦσιν οἱ διαβάλλοντες ἡμᾶς, ἐκεῖνο εἰπεῖν ἔχω· ὅτι τὰ νῦν κεκρατηκότα ἔθη πάσαις ταῖς τοῦ Θεοῦ ἐκκλησίαις συνῳδά ἐστι καὶ σύμφωνα. ἐκ νυκτὸς γὰρ ὀρθρίζει παρʼ ἡμῖν ὁ λαὸς ἐπὶ τὸν οἶκον τῆς προσευχῆς, καὶ ἐν πόνῳ καὶ θλίψει καὶ συνοχῇ δακρύων ἐξομολογούμενοι τῷ Θεῷ, τελευταῖον ἐξαναστάντες τῶν προσευχῶν εἰς τὴν ψαλμῳδίαν καθίστανται. καὶ νῦν μὲν διχῆ διανεμηθέντες ἀντιψάλλουσιν ἀλλήλοις, ὁμοῦ μὲν τὴν μελέτην τῶν λογίων ἐντεῦθεν κρατύνοντες, ὁμοῦ δὲ καὶ τὴν προσοχὴν καὶ τὸ ἀμετεώριστον τῶν καρδιῶν ἑαυτοῖς διοικούμενοι· ἔπειτα πάλιν ἐπιτρέψαντες ἑνὶ κατάρχειν τοῦ μέλους, οἱ λοιποὶ ὑπηχοῦσι· καὶ οὕτως ἐν τῇ ποικιλίᾳ τῆς ψαλμῳδίας τὴν νύκτα διενεγκόντες, μεταξὺ προσευχόμενοι, ἡμέρας ἤδη ὑπολαμπούσης πάντες κοινῇ, ὡς ἑξ ἑνὸς στόματος καὶ μιᾶς καρδίας, τὸν τῆς ἑξομολογήσεως ψαλμὸν ἀναφέρουσι τῷ Κυρίῳ, ἴδια ἑαυτῶν ἕκαστος τὰ ῥήματα τῆς μετανοίας ποιούμενοι. ἐπὶ τούτοις λοιπὸν εἰ ἡμᾶς ἀποφεύγετε, φεύξεσθε μὲν Αἰγυπτίους, φεύξεσθε δὲ καὶ Λίβυας ἀμφοτέρους,",
          "candidate_score": 0.642512,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_2_4",
          "bdc_text": "Plura autem non scribo propter summam animi maestitiam , quam ex nefaria et plusquam perfida et barbarica tot nobilium et christianorum virorum caede in Gallia concepi . Deum optimum maximum rogans , ut tandem sui populi misereatur . Scio vobis hanc tragoediam non minus quam nobis auditu molestissimam fore .",
          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_912",
          "psc_text": "τὸ γὰρ ἀγνοηθῆναι γενόμενος ἐξ ἀρχῆς ἐπιτηδεύσας, ὡς οὐκ οἶδα εἴ τις ἄλλος τῶν ἐπεσκεμμένων τὴν ἀνθρωπίνην ἀσθένειαν, νῦν καθάπερ τὸ ἐναντίον προελόμενος πᾶσιν ἀνθρώποις γνώριμον ἐμαυτὸν καταστῆσαι, οὕτω πανταχοῦ γῆς, προσθήσω δὲ ὅτι καὶ θαλάσσης, διατεθρύλλημαι. οἵ τε γὰρ τὸν ἔσχατον ὅρον τῆς ἀσεβείας ἐπιτηδεύοντες, καὶ τὸ ἄθεον τῆς ἀνομοιότητος δόγμα ταῖς ἐκκλησίαις ἐπάγοντες, πρὸς ἐμὲ τὸν πόλεμον ἔχουσιν· οἵ τε τὴν μέσην ἐλαύνοντες, ὡς οἴονται, καὶ ἀπὸ μὲν τῶν αὐτῶν ἐκείνων ἀρχῶν ὡρμημένοι, τῇ δὲ τῶν λογισμῶν ἀκολουθίᾳ μὴ ἐφιέντες διὰ τὸ ὑπεναντίον ταῖς ἀκοαῖς τῶν πολλῶν, ἡμᾶς δυσχεραίνουσι καὶ πλύνουσι μὲν ταῖς λοιδορίαις, ἐφʼ ὅσον δύνανται, οὐδεμιᾶς δὲ ἀπέχονται τῆς ἐπιβουλῆς, εἰ καὶ ὅτι ὁ Κύριος ἀπράκτους αὐτῶν τὰς ἐγχειρήσεις ἐποίησε. ταῦτα πῶς οὐ λυπηρά; πῶς οὐχὶ ὀδυνηράν μοι τὴν ζωὴν κατασκευάζοντα; ὅς γε μίαν τίθεμαι τῶν κακῶν παραμυθίαν τὴν ἀσθένειαν τῆς σαρκός, ὑφʼ ἧς πέπεισμαι μὴ πολὺν χρόνον παραμένειν τῇ δυστήνῳ ταύτῃ ζωῇ. καὶ ταῦτα μὲν",
          "candidate_score": 0.637848,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_4",
          "bdc_text": "Scio vobis hanc tragoediam non minus quam nobis auditu molestissimam fore .",
          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1029",
          "psc_text": "εὐχαριστοῦμεν οὖν τῷ Κυρίῳ, μαθόντες ὅτι καὶ ἔρρωσαι τῷ σώματι, καὶ εἰρηνευούσῃ τῇ ἐκκλησίᾳ τῆς σωτηρίου οἰκονομίας τὴν ἀνάμνησιν ἐτέλεσας. Ἡμᾶς δὲ θόρυβοί τινες διετάραξαν· οὐ μὴν ἔξω κατηφείας διηγάγομεν, τῷ τὸν θεοφιλέστατον ἀδελφὸν ἡμῶν πεφυγαδευμένον εἶναι. ἀλλʼ ὑπὲρ μὲν ἐκείνου προσεύχου, ἵνα δῴη αὐτῷ ὁ Θεός ποτε ἐπιδεῖν τὴν ἑαυτοῦ ἐκκλησίαν τῶν αἱρετικῶν δηγμάτων τὰ τραύματα ἰαθεῖσαν· ἡμᾶς δὲ λίαν καταξίωσον ἐπισκέψασθαι, ἕως ἔτι ἐσμὲν ἐπὶ γῆς. ποίησον ἔργον σαυτῷ μὲν ἀκόλουθον, ἡμῖν δὲ εὐχῆς ἄξιον τῆς μεγίστης. θαυμάσαι δέ ἐστι καὶ τὴν διάνοιαν τῶν εὐλογιῶν, ὅτι δι’ αἰνιγμάτων ηὔξω ἡμῖν γῆρας ἰσχυρόν. ἔδειξας γάρ, ὅτι διὰ μὲν τῶν λαμπηνῶν πρὸς τοὺς νυκτερινοὺς διεγείρεις καμάτους, διὰ δὲ τῶν τραγημάτων τὸ πᾶσι τοῖς μέρεσι τετονῶσθαι κατεγγυᾷ. οὐ γὰρ ἔμοιγε καθʼ ἡλικίαν τὸ τρώγειν, πάλαι τῶν ὀδόντων ἔκ τε τοῦ χρόνου καὶ τῆς ἀρρωστίας ἐκτετριμμένων. πρὸς μὲν οὖν τὰ ἐπερωτηθέντα γεγόνασί τινες ἐν τῷ ὑπομνηστικῷ ἀποκρίσεις, οἵας ἐμοὶ δυνατὸν ἦν, καὶ",
          "candidate_score": 0.598084,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_4",
          "bdc_text": "Scio vobis hanc tragoediam non minus quam nobis auditu molestissimam fore .",
          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_912",
          "psc_text": "τὸ γὰρ ἀγνοηθῆναι γενόμενος ἐξ ἀρχῆς ἐπιτηδεύσας, ὡς οὐκ οἶδα εἴ τις ἄλλος τῶν ἐπεσκεμμένων τὴν ἀνθρωπίνην ἀσθένειαν, νῦν καθάπερ τὸ ἐναντίον προελόμενος πᾶσιν ἀνθρώποις γνώριμον ἐμαυτὸν καταστῆσαι, οὕτω πανταχοῦ γῆς, προσθήσω δὲ ὅτι καὶ θαλάσσης, διατεθρύλλημαι. οἵ τε γὰρ τὸν ἔσχατον ὅρον τῆς ἀσεβείας ἐπιτηδεύοντες, καὶ τὸ ἄθεον τῆς ἀνομοιότητος δόγμα ταῖς ἐκκλησίαις ἐπάγοντες, πρὸς ἐμὲ τὸν πόλεμον ἔχουσιν· οἵ τε τὴν μέσην ἐλαύνοντες, ὡς οἴονται, καὶ ἀπὸ μὲν τῶν αὐτῶν ἐκείνων ἀρχῶν ὡρμημένοι, τῇ δὲ τῶν λογισμῶν ἀκολουθίᾳ μὴ ἐφιέντες διὰ τὸ ὑπεναντίον ταῖς ἀκοαῖς τῶν πολλῶν, ἡμᾶς δυσχεραίνουσι καὶ πλύνουσι μὲν ταῖς λοιδορίαις, ἐφʼ ὅσον δύνανται, οὐδεμιᾶς δὲ ἀπέχονται τῆς ἐπιβουλῆς, εἰ καὶ ὅτι ὁ Κύριος ἀπράκτους αὐτῶν τὰς ἐγχειρήσεις ἐποίησε. ταῦτα πῶς οὐ λυπηρά; πῶς οὐχὶ ὀδυνηράν μοι τὴν ζωὴν κατασκευάζοντα; ὅς γε μίαν τίθεμαι τῶν κακῶν παραμυθίαν τὴν ἀσθένειαν τῆς σαρκός, ὑφʼ ἧς πέπεισμαι μὴ πολὺν χρόνον παραμένειν τῇ δυστήνῳ ταύτῃ ζωῇ. καὶ ταῦτα μὲν",
          "candidate_score": 0.59376,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_4",
          "bdc_text": "Scio vobis hanc tragoediam non minus quam nobis auditu molestissimam fore .",
          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_894",
          "psc_text": "καὶ παιδὶ γνώριμον, ὅτι ἐκ τῶν ἡγουμένων τοῦ πλήθους; ὧν τὰς αἰτίας τῆς ἔχθρας ἐμοὶ μὲν οὐκ εὐπρεπὲς λέγειν, ὑμῖν δὲ συνορᾷν καὶ πάνυ ῥᾴδιον. ὅταν γὰρ ἡ μὲν πικρία καὶ ἡ διάστασις μηδεμίαν ἔχοι ὑπερβολὴν εἰς χαλεπότητα, ἡ δὲ τῆς αἰτίας ἐξήγησις ἀνυπόστατος παντελῶς καὶ καταγέλαστος ᾖ, δῆλόν ἐστι τῆς ψυχῆς τὸ ἀρρώστημα, ἀλλοτρίοις μὲν ἀγαθοῖς ἐπισυμβαῖνον, οἰκεῖον δὲ καὶ πρῶτον κακὸν ὑπάρχον τῷ κεκτημένῳ. οἷς καὶ ἄλλο δή τι χάριεν πρόσεστιν. ἀμυσσόμενοι γὰρ ἐν τῷ βάθει καὶ ὀδυνώμενοι, ἐκλαλῆσαι τὴν συμφορὰν ὑπὸ τῆς αἰσχύνης οὐκ ἐπιτρέπονται. τοῦτο μὲν οὖν οὐκ ἐκ τῶν πρὸς ἡμᾶς μόνον, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τοῦ λοιποῦ βίου γνώριμόν ἐστι τῆς ψυχῆς αὐτῶν τὸ πάθημα· εἰ δὲ καὶ ἀγνοοῖτο, οὐ μεγάλη ζημία τοῖς πράγμασι. τὴν δὲ ἀληθεστάτην αἰτίαν δι’ ἣν φευκτὴν ἡμῶν τὴν συντυχίαν τίθενται, λανθάνουσαν ἴσως τοὺς πολλοὺς ὑμῶν, ἐγὼ διδάξω. ἀλλʼ ἀκούσατε. Πίστεως διαστροφὴ παρʼ ὑμῖν μελετᾶται, ἐχθρὰ μὲν τοῖς ἀποστολικοῖς καὶ εὐαγγελικοῖς",
          "candidate_score": 0.591276,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 4,
      "cf_id": "cf012",
      "work_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1",
      "max_score": 0.667271,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_3",
          "bdc_text": "Deum optimum maximum rogans , ut tandem sui populi misereatur .",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2142",
          "psc_text": "GRe, om. Pb qae G 24 defetigetur G cf. Georges Jrorif. 197 defatigetur RPE usque GRP usque ad E. § 9 Et idcirco propheta pertinaciam spei suae usque ad finem accipiendae misericordiae demonstrat dicens: ita oculi nostri ad dominum deum nostrum, donec misereatur nobis. non decidit, non absistit. tardet licet ad temptationem fidei misericordiam suam dominus, quia fides constantem debet praestare fiducisefiduciae suae expectationem et desperatio omnis diffidentiae confessio est. sed propheta non incertus est misericordiae dei; nam oculi eius in eum, quoad usque misereatur. intenti sunt, intenti autem adeo, ut intentioni eorum oranloratio) geminata subiecta sit. ait enim posthaec: miserere nobis. domine, miserere nobis. et intentus est et intentus orat: ea scilicet perseuerantia, qua uitioramuitiorum seroiserui in dominantibus sibi uitiis demorantur, ille certissima bonorum seternorumaeternorum spe et perfectae in se misericordieBmisericordiae fiducia perseuerat. § 10 Sequitur uero, ut saepenumero cognouimus, hanc fidelium spem grauis iniquorum obtrectatio et molesta malignorum",
          "candidate_score": 0.667271,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_7_9",
          "bdc_text": "septembris a 1572 . Tuus ex animo Christophorus Ehemius d[octor] . Pietate , doctrina ac virtute clarissimo viro d. Heynricho Bullingero , ecclesiae Tigurinae fidelissimo d. et [amico ] suo inprimis honorando .",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1708",
          "psc_text": "psalmi istius corpore propheta conformat uel ex sua uel ex alterius, quem instituat, persona, cui in fiducia sit, haec de se, quae sobiectasubiecta sunt, praedicare. est autem dignum contueri, qua uerborum diligentia, qua intellegentise absolutione nos in singulis quibusque dictorum generibus propheta confirmet. § 2 Dicit enim in tertiae decimae litterae uersu: quomodo dilexi legem tuam, domine! tota die meditatio est mihi. promptum utique fuerat dixisse: quomodo feci legem tuam! sed quia maius meritum est, amantem aliquid potius agere quam timentem, idcirco ait: utdilexilegemtuam. differt enim longe obsequium amoris a timoris officio; nec habet gratiam uoluntatis necessitatis operatio. non omnia enim ad perfecti obsequii consummationem sibi illa sufficiunt. quae, quamuis opus suum inpleant, tamen, quia coacta sunt, merito plenae gratiae indigent. uult igitur propheta opus suum dilectionis potius quam terroris esse, et ex caritate obsequium suum, non ex metu suscipi. multi ieiunant, dum a nobis obiurgari timent. multi aliquid in",
          "candidate_score": 0.663381,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_3_5",
          "bdc_text": "Deum optimum maximum rogans , ut tandem sui populi misereatur . Scio vobis hanc tragoediam non minus quam nobis auditu molestissimam fore . Bene vale et fratres tuos meosque scholae et ecclesiae apud vos inservientes meo nomine plurimum salutato .",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1641",
          "psc_text": "ait: et conplacebodeo in regione uiuorum. atque ideo u in a m dixit, quia non in usu uitae istius uiuit, sed in dei sit miseratione uieturusuicturus. sed sperat istud, quia lex dei meditatio eius est. uacemus igitur diuinae lectioni, uacemus praeceptis dei et opera legis uitSB nostrae officiis exequamur: quia propter meditationem legis ueniente in se domini miseratione sperat se propheta uicturum. § 16 Non est uero sufficiens huic 'prophetee, ut sibi tantum sollicitus sit ac solum sui memor sit. oportet eum curam humani generis sumere et publicae sollicitudinis adfectum subire et orare pro his, qui in peccatis et in inreligiositate uersantur. huius itaque adfectus sui sollicitudinem consequenti uersu docet dicens: confundantur superbi, qui iniquitatem fecerunt super me. non est hic maledicti oratio. neque retributionem iniuriae sibi inlatse deprecatur. et absit, ut propheta euangelii prsedicatorpraedicator rationem euangelicse caritatis excesserit domino enim dicente: diligite inimicos uestros et orate pro calumniantibus uobis",
          "candidate_score": 0.659301,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_8_10",
          "bdc_text": "Tuus ex animo Christophorus Ehemius d[octor] . Pietate , doctrina ac virtute clarissimo viro d. Heynricho Bullingero , ecclesiae Tigurinae fidelissimo d. et [amico ] suo inprimis honorando . Tiguri .",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1708",
          "psc_text": "psalmi istius corpore propheta conformat uel ex sua uel ex alterius, quem instituat, persona, cui in fiducia sit, haec de se, quae sobiectasubiecta sunt, praedicare. est autem dignum contueri, qua uerborum diligentia, qua intellegentise absolutione nos in singulis quibusque dictorum generibus propheta confirmet. § 2 Dicit enim in tertiae decimae litterae uersu: quomodo dilexi legem tuam, domine! tota die meditatio est mihi. promptum utique fuerat dixisse: quomodo feci legem tuam! sed quia maius meritum est, amantem aliquid potius agere quam timentem, idcirco ait: utdilexilegemtuam. differt enim longe obsequium amoris a timoris officio; nec habet gratiam uoluntatis necessitatis operatio. non omnia enim ad perfecti obsequii consummationem sibi illa sufficiunt. quae, quamuis opus suum inpleant, tamen, quia coacta sunt, merito plenae gratiae indigent. uult igitur propheta opus suum dilectionis potius quam terroris esse, et ex caritate obsequium suum, non ex metu suscipi. multi ieiunant, dum a nobis obiurgari timent. multi aliquid in",
          "candidate_score": 0.655679,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_7_9",
          "bdc_text": "septembris a 1572 . Tuus ex animo Christophorus Ehemius d[octor] . Pietate , doctrina ac virtute clarissimo viro d. Heynricho Bullingero , ecclesiae Tigurinae fidelissimo d. et [amico ] suo inprimis honorando .",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1812",
          "psc_text": "deinceps frequenter meminimus per hsechaec singularum litterarum quaedamquasdam quasi elementa discendi doctrina nos pietatis, continentise, intellegentiseintellegentiae, fidei et timoris institui, et ut rudem infantiam ad loquendi scientiam, quam et agendi doctrina consequitur, ipsis humanae uocis initiis erudiri: quod ex praesentibus sextae et decimae litterae octo uersibus intellegi licet. propheta enim ex persona sua uniuersos docet, quid uelle, quid agere, quid profiteri unumquemque pro conscientia infirmitatis ac naturae suae utile sit, quid etiam metui, quid caueri, quid emundari oporteat. beatus idem prophetspropheta, qui per misericordiam dei ipse sibi et uniuersis doctor et prospector et emundator et iudex est! certe dignitati eius 1 AOHAUCON et KAO#A(JCO# r KAOHA UCONET KASHAUCON R id Px in m. 2 Y xua?jio>aov id om. Cp 4 consae- 1 pelimur V 5 in sua uoluntate E 8 timet se non Cpb 9 ueterae R ueterem ex uetere m. 2 V 10 exuto ut intellegens V Explicit littera",
          "candidate_score": 0.654105,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_3",
          "bdc_text": "Deum optimum maximum rogans , ut tandem sui populi misereatur .",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1587",
          "psc_text": "sola oboedientia est et metus religionis in obsequella est. horum itaque particeps est, qui timorem suum in mandatorum dei custodia conprobabunt. § 18 Dehinc sequitur: misericordia tua, domine, plena est terra, iustificationes tuas doce me. terra misericordia dei plena est, quae contaminata, quae corrupta. quae inreligiosa, quae infida, quae perdita est. et si quis forte audebit impio ore prophetam roendaciimendacii arguere, tamquam non in omnem terram dei misericordiam putet esse diffusam, dominum in euangeliis recolat dixisse: estote boni, sicut pater uester, qui est in cseliscaelis, qui solem suum oriri facit super bonos et malos et pluit super iustos et iniustos. patiens enim et miserator deus, dum mauult psenitentiampaenitentiam peccatorum quam mortem, dona sua iustis iniustisque largitur, unicuique per patientiam longae eequanimitatis psenitendipaenitendi tempus inpertiens. § 19 Et quia hanc bonitatem patientisepatientiae dei et perfectionem, quae sub illis iustificationibus legis corporaliter adumbratur, 20 Matth. V, 45. 28 cf. Ezech. XXXIII, 11.",
          "candidate_score": 0.652647,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_8_10",
          "bdc_text": "Tuus ex animo Christophorus Ehemius d[octor] . Pietate , doctrina ac virtute clarissimo viro d. Heynricho Bullingero , ecclesiae Tigurinae fidelissimo d. et [amico ] suo inprimis honorando . Tiguri .",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1812",
          "psc_text": "deinceps frequenter meminimus per hsechaec singularum litterarum quaedamquasdam quasi elementa discendi doctrina nos pietatis, continentise, intellegentiseintellegentiae, fidei et timoris institui, et ut rudem infantiam ad loquendi scientiam, quam et agendi doctrina consequitur, ipsis humanae uocis initiis erudiri: quod ex praesentibus sextae et decimae litterae octo uersibus intellegi licet. propheta enim ex persona sua uniuersos docet, quid uelle, quid agere, quid profiteri unumquemque pro conscientia infirmitatis ac naturae suae utile sit, quid etiam metui, quid caueri, quid emundari oporteat. beatus idem prophetspropheta, qui per misericordiam dei ipse sibi et uniuersis doctor et prospector et emundator et iudex est! certe dignitati eius 1 AOHAUCON et KAO#A(JCO# r KAOHA UCONET KASHAUCON R id Px in m. 2 Y xua?jio>aov id om. Cp 4 consae- 1 pelimur V 5 in sua uoluntate E 8 timet se non Cpb 9 ueterae R ueterem ex uetere m. 2 V 10 exuto ut intellegens V Explicit littera",
          "candidate_score": 0.650575,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_3",
          "bdc_text": "Deum optimum maximum rogans , ut tandem sui populi misereatur .",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_401",
          "psc_text": "Christus secundum carnem, qui est super omnia deus. quanto ergo has demutationes eorum et praesentes et aeternas calamitates sancti quique metu contuebuntur, quia punitorum contemplatio sit terribilis exemplo? uidebunt ergo iusti et timebunt, nihil non sibi metuendum in tanta horum calamitate intellegentes. sed quia iusti sunt, licet timeant de exemplo, tamen de fructu propriae iustitiae gaudebunt. ridebunt enim super eum: ridentes igitur et timentes. quia deo subditi sunt, punitorum seueritate terribili. temperat ergo metum risus, dum et metus de exemplo et risus ex merito est. moderatur autem rursum metus risum, dum ita gaudebunt in bonis, ne desit terror exempli: quia impiseimpiae et diffidentis de se conscientiae est, timere sine gaudio et insolentis natunenaturae est, sine timore gaudere. § 20 Sed qui timentes ridebunt, id quoque adicient ad hunc moderatum in timore risum, ut dicant: ecce homo, qui non posuit deum adiutorem suum. stultitiaeatque impietatis extremae est, non intellegere sub deo",
          "candidate_score": 0.650221,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_3",
          "bdc_text": "Deum optimum maximum rogans , ut tandem sui populi misereatur .",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1641",
          "psc_text": "ait: et conplacebodeo in regione uiuorum. atque ideo u in a m dixit, quia non in usu uitae istius uiuit, sed in dei sit miseratione uieturusuicturus. sed sperat istud, quia lex dei meditatio eius est. uacemus igitur diuinae lectioni, uacemus praeceptis dei et opera legis uitSB nostrae officiis exequamur: quia propter meditationem legis ueniente in se domini miseratione sperat se propheta uicturum. § 16 Non est uero sufficiens huic 'prophetee, ut sibi tantum sollicitus sit ac solum sui memor sit. oportet eum curam humani generis sumere et publicae sollicitudinis adfectum subire et orare pro his, qui in peccatis et in inreligiositate uersantur. huius itaque adfectus sui sollicitudinem consequenti uersu docet dicens: confundantur superbi, qui iniquitatem fecerunt super me. non est hic maledicti oratio. neque retributionem iniuriae sibi inlatse deprecatur. et absit, ut propheta euangelii prsedicatorpraedicator rationem euangelicse caritatis excesserit domino enim dicente: diligite inimicos uestros et orate pro calumniantibus uobis",
          "candidate_score": 0.649145,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_8_10",
          "bdc_text": "Tuus ex animo Christophorus Ehemius d[octor] . Pietate , doctrina ac virtute clarissimo viro d. Heynricho Bullingero , ecclesiae Tigurinae fidelissimo d. et [amico ] suo inprimis honorando . Tiguri .",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1449",
          "psc_text": "toto corde tuo et ex tota anima tua et custodias prseceptapraecepta domini dei tui et iustificationes eius, quae ego prsecipiopraecipio tibi hodie, ut bene sit tibi! ergo cum lex doceat in uiis dei ambulandum, ut ambulanti in his bene in posterum sit, et nunc propheta oret uias iniustitiae a se amoueri sibique ut deus misereatur ex lege, id orat, quod lege conclusum est, ut in uiis dei ambulans in beatitudine collocetur. § 9 Dehinc sequitur: uiam ueritatis dilexi et iudicia tua non sum oblitus. uiam diligunt multi, sed non omnes diligunt ueritatis. et quicumque aut uoluptatum aut diuitiarum aut honorum uiam ineunt, sed et qui hsereticorumhaereticorum doctrinis uagi et incerti et impii differuntur, in uia quidem sunt, sed non sunt in uia ueritatis. sed propheta ex spiritu eius loquitur, qui adsuraptoadsumpto corpore dicturus postea erat: ego sum uia, ueritas, uita. et quia hoc iudicium est, secundum quod in euangeliis continetur:",
          "candidate_score": 0.649012,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_3_5",
          "bdc_text": "Deum optimum maximum rogans , ut tandem sui populi misereatur . Scio vobis hanc tragoediam non minus quam nobis auditu molestissimam fore . Bene vale et fratres tuos meosque scholae et ecclesiae apud vos inservientes meo nomine plurimum salutato .",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1535",
          "psc_text": "d3 uerbi sui C in quo deus uerbi sui pb in quo uerbi sui t ipsis doceri, ut, si quando incidant infirmitates, persecutiones, damna, orbitates, contumeliae, has praesentis sseculisaeculi minas ac potestates spe aeternorum promissorum consolemur. § 2 Et ad hsechaec quidem omnia nos docemur; sed iam ipsis omoibusomnibus propheta perfunctus est dicens: hsecmeconsolata est in humilitate mea: quoniam eloquium tuum uiuificauit me. h ae c ad spem refertur, quam sperare eum deus fecit. consolata est eum uero in humilitate, id est. cum contemnitur, cum inridetarinridetur, cum iniuriis uexatur, cum contumeliis inhonestatur sciens hanc sibi temptationum prae!sentium esse militiam. sed se inter haec iniirmitatisinfirmitatis suae bella spes a domino prsestitapraestita consolatur: uiuificatur autem per eloquia dei. scit in his excellentem esse in cseliscaelis humilitatis susesuae gloriam ; scit animam eloquiis dei refectam tamquam pabulum aliquod uitseuitae in se aeternae continere. non mouetur in eloquiis dei uiuens inani superbientium gloria. nouit",
          "candidate_score": 0.648388,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_9",
          "bdc_text": "Pietate , doctrina ac virtute clarissimo viro d. Heynricho Bullingero , ecclesiae Tigurinae fidelissimo d. et [amico ] suo inprimis honorando .",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1598",
          "psc_text": "et scit disciplinam emendationem esse uitiorum. prius ergo deliquit, secundo autem humiliatus est, et per humilitatis disciplinam oportet eum, ne deliuquatdelinquat, doceri et in eloquiis dei manere, quia iam sit delinquens humiliatus et in mandatis dei, ne ultra possit peccare, mansurus sit. § 5 Bonus es, domine: et in bonitate tua doce me iustificationes tuas. scit iustificationes dei propheta bonas esse, quia bonus sit, qui eas statuit. scit sibi nihil nisi ex iustificatione dei accidere, quia professus sit prius se deliquisse, dehinc postea esse humiliatum. et quia superius orasset, ut bonitatem et disciplinam et scientiam doceretur, nunc orat, ut iustificationes dei in bonitate doceatur: quia iustificatio opus sit rei iustae, quse sibi ignorabitis sit, quia iustificationes, quae 1 scit p sit C esse supr. scr. R 3 et apostolQ ex apostolQ m. 2 V prophetam (om. et) C gratiam V1 5 ita om. C scientiam ex discientiam m. 1 V",
          "candidate_score": 0.646245,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_3",
          "bdc_text": "Deum optimum maximum rogans , ut tandem sui populi misereatur .",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3027",
          "psc_text": "contra morem humanae inpatientiseinpatientiae non festinat punire, miseratus est: tenens iustitiam in poena post misericordiam non pro- Sciente patientia, habens misericordiam in poena post patientiam exerendo iustitiam. non enim deus rapit humanorum criminum coeasionesoccasiones neque tamquam infirmitatis nostrae naturaeque nescius ipsum illud ad poenam erroris et peccati nostri tempus inuadit: sed dissimulat et differt et paenitentiae solacium dilatione ultionis expectat, suauem se omnibus praestans, dum per misericordiae et iustitiseiustitiae modum temperandae seueritatis indulgentiae se reseruat. § 15 Hoc in deo praecipuum, hoc in potente laudandum: non caelum fecisse, quia potens est; non terram fundasse, quia uirtus est; non annum astris temperasse, quia sapiens est; non hominem animasse, quia uita est; non mare in accessus ac decessus mouisse, quia spiritus est: sed misericordem esse, qui iustus est; sed miserantem esse, qui rex est; sed 1 insta post enim suppl. Bened in adn., fadlius posteriore loco excidere potuit ob illud iusta sit",
          "candidate_score": 0.645067,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_3",
          "bdc_text": "Deum optimum maximum rogans , ut tandem sui populi misereatur .",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1588",
          "psc_text": "patiens enim et miserator deus, dum mauult psenitentiampaenitentiam peccatorum quam mortem, dona sua iustis iniustisque largitur, unicuique per patientiam longae eequanimitatis psenitendipaenitendi tempus inpertiens. § 19 Et quia hanc bonitatem patientisepatientiae dei et perfectionem, quae sub illis iustificationibus legis corporaliter adumbratur, 20 Matth. V, 45. 28 cf. Ezech. XXXIII, 11. 2 non fit C in om. Cp patiendis conpassionib. V 3 non dum V 6 dJ11 et tamen h. l. add. m. 2 V 7 uoluptatis R 8 auocet pl sufficigset C sufficuisaet (in marfJ. subficuiss& add. m. 3) R prophetae CpE cf. infr. p. 441, 5 9 dixisse ita VCpE 11 oboedientia est ex oboedientium m. 2 V obsequela ex obsequella R obsequela pE 12 participes expedit, qui timorem p 14 tua supr. scr. R domini R 16 corruptat V1 17 si qui ex si quae m. 2 V audebat V1 18 mendacio V1 21 qui est in caelis",
          "candidate_score": 0.644943,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_5",
          "bdc_text": "Bene vale et fratres tuos meosque scholae et ecclesiae apud vos inservientes meo nomine plurimum salutato .",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_421",
          "psc_text": "- scilicet Ilidereuidere, id est saluatorem suum nosse, angelo dicente: et cognominabis nomen eius Iesum; ipse enim saluum faciet populum suum a peccatis eorum. Christum conspieereconspicere, ut per professionem generosae . familiae sit christianus, exspectat. bonum autem hoc nomen est, quod archangeli atque angeli adorant, quod daemones tremunt et ferre non possunt, quod ad salutem homines adsumunt; quia scriptum est: et omnis qui inuocauerit nomen eius, hicsaluuserit exspectat autem non occulte, non trepidus, non solus, sed in conspectu sanctorum eius, fide scilicet Iiberalibera testimonium exspectationis susesuae uel sub sanctorum cselestmmcaelestium conscientia non recusans, uel prophetiseprophetiae exemplo sanctis omnibus, qui in terra sunt, in se ipso praebens exspectationis exemplum. 8 I Cor. 8, 6. 12 Matth. I, 91 18 Rom. X, 18. 1 qui V 3 dm̃ VPT 8 nulli alium R confitendam ex confitendo m. 2 V 4 misericordiam saeoulum saeculi VRPT cf. adn. Bened. 6 in conspectu ex in",
          "candidate_score": 0.643514,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_9",
          "bdc_text": "Pietate , doctrina ac virtute clarissimo viro d. Heynricho Bullingero , ecclesiae Tigurinae fidelissimo d. et [amico ] suo inprimis honorando .",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1812",
          "psc_text": "deinceps frequenter meminimus per hsechaec singularum litterarum quaedamquasdam quasi elementa discendi doctrina nos pietatis, continentise, intellegentiseintellegentiae, fidei et timoris institui, et ut rudem infantiam ad loquendi scientiam, quam et agendi doctrina consequitur, ipsis humanae uocis initiis erudiri: quod ex praesentibus sextae et decimae litterae octo uersibus intellegi licet. propheta enim ex persona sua uniuersos docet, quid uelle, quid agere, quid profiteri unumquemque pro conscientia infirmitatis ac naturae suae utile sit, quid etiam metui, quid caueri, quid emundari oporteat. beatus idem prophetspropheta, qui per misericordiam dei ipse sibi et uniuersis doctor et prospector et emundator et iudex est! certe dignitati eius 1 AOHAUCON et KAO#A(JCO# r KAOHA UCONET KASHAUCON R id Px in m. 2 Y xua?jio>aov id om. Cp 4 consae- 1 pelimur V 5 in sua uoluntate E 8 timet se non Cpb 9 ueterae R ueterem ex uetere m. 2 V 10 exuto ut intellegens V Explicit littera",
          "candidate_score": 0.642989,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_5",
          "bdc_text": "Bene vale et fratres tuos meosque scholae et ecclesiae apud vos inservientes meo nomine plurimum salutato .",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2302",
          "psc_text": "uia bona. et ambulate in ea. multsemultae itaque uiseuiae interrogandae sunt et in multis insistendum est, ut unam, quae bona est, inueniamus per multorum scilicet doctrinam unam uiam uitse seternaeaeternae reperturi. uiffiuiae enim in lege, uiseuiae in prophetis, uiseuiae in euangeliis, uiae in apostolis sunt, uiae quoque in diuersis praceptorumpraeceptorum operibus- sunt, in quibus per timorem dei ambulantes beati sunt, quibus dicitur: § 4 Labores fructuum tuorum manducabis. sermo ad plures caeptus ad unum refertur, docens nos omnes, qui in Christo credidimus, unum esse apostolo ita confirmante: omnes enim uos unum estis in Christo Iesu; siue ergo ad 8 Ioh. XIV, 6. 13 Hierem. VI, 16. 24 Gal. III, 28. 1 domini G di V dei RPT 2 non in metn sed in oboedientia est et timoris G VR non in metu oboedientiae sed timoris PT 8 obsequella G Vln obsequaella R obsequela T 4 per ea (?) G timens",
          "candidate_score": 0.629009,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 5,
      "cf_id": "cf040",
      "work_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Historia-monachorum",
      "max_score": 0.665805,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_7_9",
          "bdc_text": "septembris a 1572 . Tuus ex animo Christophorus Ehemius d[octor] . Pietate , doctrina ac virtute clarissimo viro d. Heynricho Bullingero , ecclesiae Tigurinae fidelissimo d. et [amico ] suo inprimis honorando .",
          "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Historia-monachorum_window_208",
          "psc_text": "Sed et si humilitatem considerares, longe eum in hoc dono potentiorem ceteris aestimares. Et rursus si patientiam, si mansuetudinem, si benignitatem, in singulis eum virtutibus ita praecellere judicares, ut quid cui praeferre debeas, ignorares. Donum vero sapientiae et scientiae tantum ei contulerat Dominus, ut nullum fere ex omnibus patribus ita penetrasse aulas totius scientiae crederes: sed nec ita aliquem receptum esse intra cubiculum sapientiae Dei, omnes qui eum viderant, fatebantur. Huic erant duo fratres, Eusebius et Euthymius: nam Dioscorus, qui major natu in eis fuerat, ad Episcopatus officium raptus est. Hi ergo fratres erant ei non solum carne, sed etiam vita atque institutione et tota animi virtute germani: qui omnes simul eos, qui in illis locis habitabant fratres, tamquam si nutrix foveat filios suos, ita unumquemque instruentes consolabantur, et docentes ad summam perfectionem nitebantur educere. Vidimus ergo supradictum hominem Dei Ammonium habentem monasterium inter eos muro circumdatum, quod in illis",
          "candidate_score": 0.665805,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_8_10",
          "bdc_text": "Tuus ex animo Christophorus Ehemius d[octor] . Pietate , doctrina ac virtute clarissimo viro d. Heynricho Bullingero , ecclesiae Tigurinae fidelissimo d. et [amico ] suo inprimis honorando . Tiguri .",
          "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Historia-monachorum_window_208",
          "psc_text": "Sed et si humilitatem considerares, longe eum in hoc dono potentiorem ceteris aestimares. Et rursus si patientiam, si mansuetudinem, si benignitatem, in singulis eum virtutibus ita praecellere judicares, ut quid cui praeferre debeas, ignorares. Donum vero sapientiae et scientiae tantum ei contulerat Dominus, ut nullum fere ex omnibus patribus ita penetrasse aulas totius scientiae crederes: sed nec ita aliquem receptum esse intra cubiculum sapientiae Dei, omnes qui eum viderant, fatebantur. Huic erant duo fratres, Eusebius et Euthymius: nam Dioscorus, qui major natu in eis fuerat, ad Episcopatus officium raptus est. Hi ergo fratres erant ei non solum carne, sed etiam vita atque institutione et tota animi virtute germani: qui omnes simul eos, qui in illis locis habitabant fratres, tamquam si nutrix foveat filios suos, ita unumquemque instruentes consolabantur, et docentes ad summam perfectionem nitebantur educere. Vidimus ergo supradictum hominem Dei Ammonium habentem monasterium inter eos muro circumdatum, quod in illis",
          "candidate_score": 0.656537,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 6,
      "cf_id": "cf016",
      "work_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam",
      "max_score": 0.664164,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_7_9",
          "bdc_text": "septembris a 1572 . Tuus ex animo Christophorus Ehemius d[octor] . Pietate , doctrina ac virtute clarissimo viro d. Heynricho Bullingero , ecclesiae Tigurinae fidelissimo d. et [amico ] suo inprimis honorando .",
          "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_457",
          "psc_text": "spiritalis incursu, non imbre mundano, non haereticorum possit nebulosis disputationibus permoveri. 83. Cap. VII (Cap. VII. -- Vers. 1.) Pulchre autem ubi praecepta complevit, suorum praeceptorum formam exsequi docet; nam statim gentilis centurionis servus Domino curandus offertur, in quo populus nationum, qui mundanae servitutis vinculis tenebatur aeger lethalibus passionibus, beneficio Domini sanandus exprimitur. Quod autem moriturum dixit, in eo Evangelista non fefellit; moriturus enim erat, nisi fuisset sanatus a Christo. Implevit igitur praeceptum charitate coelesti, qui sic dilexit inimicos; ut morti eriperet, atque ad perpetuae spem salutis adscisceret. 84. (Vers. 6.) Quantum autem divinae humilitatis insigne, ut coeli Dominus nequaquam dedignaretur centurionis servulum visitare! Elucet fides in operibus, sed plus operatur humanitas in affectibus. Quod utique non ideo faciebat, quia absens curare non poterat: sed ut formam tibi daret imitandae humilitatis, qua juxta humilioribus doceret ac superioribus deferendum. Denique alibi regulo dicit: Vade, filius tuus vivit (Joan. IV, 50) ;",
          "candidate_score": 0.664164,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_7_9",
          "bdc_text": "septembris a 1572 . Tuus ex animo Christophorus Ehemius d[octor] . Pietate , doctrina ac virtute clarissimo viro d. Heynricho Bullingero , ecclesiae Tigurinae fidelissimo d. et [amico ] suo inprimis honorando .",
          "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_1147",
          "psc_text": "175. Non est igitur dubium credidisse Petrum, et credidisse quia dilexit, dilexisse quia credidit. Unde et contristatur quia et tertio interrogatur: Amas me (Ibid., 17) ? Is enim interrogatur, de quo dubitatur. sed Dominus non dubitat, qui interrogat, non ut disceret, sed ut doceret quem elevandus in coelum, amoris sui nobis velut vicarium relinquebat. Sic enim habes: Simon Joannis, diligis me? Utique tu scis, Domine, quia amo te. Dicit ei Jesus: Pasce agnos meos (Ibid., 16) . Bene conscius sui non ad tempus assumptum, sed jamdudum Deo cognitum Petrus testificatur affectum. Quis est enim alius, qui de se hoc facile profiteri possit? Et ideo quia solus profitetur ex omnibus, omnibus antefertur; major enim omnibus charitas. 176. Illud quoque diligentius intuendum, cur cum Dominus dixerit: Diligis me? ille responderit: Tu scis, Domine, quia amo te. In quo videtur mihi dilectio habere animi charitatem, amor quemdam aestum conceptum corporis ac mentis ardore,",
          "candidate_score": 0.657801,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_7_9",
          "bdc_text": "septembris a 1572 . Tuus ex animo Christophorus Ehemius d[octor] . Pietate , doctrina ac virtute clarissimo viro d. Heynricho Bullingero , ecclesiae Tigurinae fidelissimo d. et [amico ] suo inprimis honorando .",
          "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_240",
          "psc_text": "Hi enim primi vitae suae actum in hoc saeculo praemiserunt, in quorum manu nostri quoque actus tamquam plenioris corporis, qui adhuc naturae quodam generantis utero tenebamur, figura praecessit. Sed media tamquam sepis objecta Legis est observatio, et quodammodo vita majorum videtur incisa, de qua in typo illa obstetrix, fortasse justitia, quae nos emissos alvo naturae matris excepit, dixisse proditur: 1322 Hic exiet prior. Et revera mirabilis ille erat ordo pietatis, non a Moyse, nec ab aliquo homine, nec per hominem, sed munere quodam sapientiae sponte se infundentis impressus. . 23. Prima igitur disciplina pietatis secundum Evangelium; quia per crucem et sanguinem credimus Christi, cujus Abraham diem vidit, et gavisus est (Joan. VIII, 56): cujus Noe gratiam in typo Ecclesiae figuratam, spiritali cognitione praesensit: cujus Isaac vicem in sacrificio non recusavit (Gen. XXII, 10): quem Jacob cum vinceret, adoravit (Gen. XXXII, 25): cujus Esaias ruborem vidit vestimentorum (nam secundum Evangelium vita",
          "candidate_score": 0.655514,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_8_10",
          "bdc_text": "Tuus ex animo Christophorus Ehemius d[octor] . Pietate , doctrina ac virtute clarissimo viro d. Heynricho Bullingero , ecclesiae Tigurinae fidelissimo d. et [amico ] suo inprimis honorando . Tiguri .",
          "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_240",
          "psc_text": "Hi enim primi vitae suae actum in hoc saeculo praemiserunt, in quorum manu nostri quoque actus tamquam plenioris corporis, qui adhuc naturae quodam generantis utero tenebamur, figura praecessit. Sed media tamquam sepis objecta Legis est observatio, et quodammodo vita majorum videtur incisa, de qua in typo illa obstetrix, fortasse justitia, quae nos emissos alvo naturae matris excepit, dixisse proditur: 1322 Hic exiet prior. Et revera mirabilis ille erat ordo pietatis, non a Moyse, nec ab aliquo homine, nec per hominem, sed munere quodam sapientiae sponte se infundentis impressus. . 23. Prima igitur disciplina pietatis secundum Evangelium; quia per crucem et sanguinem credimus Christi, cujus Abraham diem vidit, et gavisus est (Joan. VIII, 56): cujus Noe gratiam in typo Ecclesiae figuratam, spiritali cognitione praesensit: cujus Isaac vicem in sacrificio non recusavit (Gen. XXII, 10): quem Jacob cum vinceret, adoravit (Gen. XXXII, 25): cujus Esaias ruborem vidit vestimentorum (nam secundum Evangelium vita",
          "candidate_score": 0.645186,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 7,
      "cf_id": "cf021",
      "work_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1",
      "max_score": 0.663322,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_7_9",
          "bdc_text": "septembris a 1572 . Tuus ex animo Christophorus Ehemius d[octor] . Pietate , doctrina ac virtute clarissimo viro d. Heynricho Bullingero , ecclesiae Tigurinae fidelissimo d. et [amico ] suo inprimis honorando .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_312",
          "psc_text": "om. ElRl in om. Ql leocione D 14 dileccione D, perfectione V tenebimur 0 15 hic corpus E incipit om. E V] quinta B, U Q2. VI R, dno II E. ki CFGHOPR, calendarum Q, kalendartt D1 septembrium D2NQ ar- chadio BFHNOQ agustoD1 augusto-conse om. H 16 bis] II. EQ1 II. B, scdo N, om. 0 rofino CD1, rufino bis 0 VV. CC] uc CD, cc B, qnto qnquies N, uicies Q2, om. R consulib; yv. cc O - 6* CAPVT XVI. DE FIDE ET SVMBOLO LIBER VNVS. § 1 Per idem tempus coram episcopis hoc mihi iubentibus, qui plenarium totius Africae concilium Hippone Regio habebant, de fide ac symbolo disputaui. quam disputationem nonnullis eorum, qui nos familiarius diligebant, studiosissime instantibus in librum contuli. in quo de rebus ipsis ita disseritur, ut tamen non fiat uerborum illa contextio, quae tenenda memoriter conpetentibus traditur. § 2 In hoc libro cum de",
          "candidate_score": 0.663322,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_3_5",
          "bdc_text": "Deum optimum maximum rogans , ut tandem sui populi misereatur . Scio vobis hanc tragoediam non minus quam nobis auditu molestissimam fore . Bene vale et fratres tuos meosque scholae et ecclesiae apud vos inservientes meo nomine plurimum salutato .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_301",
          "psc_text": "saluare D7NQ, va salgjre utp E pererat 01 .■ quam tamen gratiam etiam tunc recolens oraui pro familiarissimis meis, qui mortifero illo adhuc tenebantur errore, et dixi: deus magne, deus omnipotens, deus summae bonitatis, .. quem inuiolabilem et incorruptibilem credi atque intellegi fas est, trina unitas, quam catholica ecclesia colit, supplex oro expertus in me misericordiam tuam, ne homines, cum quibus mihi a pueritia in hominum uictu fuit summa consensio, in tuo cidtu a me dissentire permittas. sic utique orans iam fide retinebam non solum conuersos ad deum gratia eius adiuuari, ut pro- Sciant ac perficiantur — ubi adhuc dici potest pro merito conuersionis illorum istam dari gratiam — uerum etiam ut conuertantur ad deum, ad ipsam dei gratiam pertinere, quem_quem pro eis oraui, qui erant ab illo nimis auersi, atque ad illum conuerterentur oraui. § 12 Hic liber sic incipit: OpitularUe dei misericordia. 3 De d. anim. 24 (p.",
          "candidate_score": 0.647741,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 8,
      "cf_id": "cf020",
      "work_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Epistola-Pauli-ad-Romanos",
      "max_score": 0.66316,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_3_5",
          "bdc_text": "Deum optimum maximum rogans , ut tandem sui populi misereatur . Scio vobis hanc tragoediam non minus quam nobis auditu molestissimam fore . Bene vale et fratres tuos meosque scholae et ecclesiae apud vos inservientes meo nomine plurimum salutato .",
          "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Epistola-Pauli-ad-Romanos_window_58",
          "psc_text": "Debemus autem nos firmiores imbecillitates [ Ms. imbecillitatem] infirmorum sustinere, et non nobis placere. Unusquisque vestrum proximo suo placeat in bonum, ad aedificationem. Etenim Christus non sibi placuit, sed sicut scriptum est: Improperia improperantium tibi ceciderunt super me. Quaecumque enim scripta sunt, ad nostram doctrinam scripta sunt: ut per patientiam, et consolationem Scripturarum, spem habeamus. Deus autem patientiae et solatii, det vobis idipsum sapere in alterutrum secundum Jesum Christum: ut unanimes, uno ore honorificetis Deum, et patrem Domini nostri Jesu Christi. Propter quod suscipite invicem, sicut et Christus suscepit vos in honorem Dei. Dico enim Christum Jesum ministrum fuisse circumcisionis propter veritatem Dei, ad confirmandas promissiones patrum: Gentes autem super misericordia honorare Deum, sicut scriptum est: Propterea confitebor tibi in gentibus, Domine, et nomini tuo cantabo. Et iterum dicit: Laetamini, gentes, cum plebe ejus. Et iterum: Laudate, omnes gentes, Dominum: et magnificate eum, omnes populi. Et rursus Isaias ait: Erit",
          "candidate_score": 0.66316,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_5",
          "bdc_text": "Bene vale et fratres tuos meosque scholae et ecclesiae apud vos inservientes meo nomine plurimum salutato .",
          "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Epistola-Pauli-ad-Romanos_window_64",
          "psc_text": "Salutate Andronicum et Juniam [ Mss. Julium], cognatos et concaptivos meos: qui sunt nobiles in Apostolis, qui et ante me fuerunt in Christo. Salutate Ampliatum dilectissimum mihi in Domino. Salutate Urbanum adjutorem nostrum in Christo Jesu, et Stachyn dilectum meum. Salutate Appellen probum in Christo. Salutate eos, qui sunt ex Aristoboli domo. Salutate Herodionem cognatum meum. Salutate eos, qui sunt ex Narcissi domo, qui sunt in Domino. Salutate Tryphaenam et Tryphosam, quae laborant in Domino. Salutate Persidem clarissimam, quae multum laboravit in Domino. Salutate Rufum electum in Domino, et matrem ejus, et meam. Salutate Asyncritum, Phlegontem, Hermam, Patrobam, Hermen, et qui cum eis sunt, fratres. Salutate Philologum et Juliam; Nereum et sororem ejus, et Olympiadem, et omnes, qui cum eis sunt, sanctos. Salutate invicem in osculo sancto. Salutant vos omnes Ecclesiae Christi. Rogo autem vos, fratres, ut observetis eos, qui dissensiones et offendicula, praeter doctrinam quam vos didicistis, faciunt, et",
          "candidate_score": 0.644831,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_5",
          "bdc_text": "Bene vale et fratres tuos meosque scholae et ecclesiae apud vos inservientes meo nomine plurimum salutato .",
          "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Epistola-Pauli-ad-Romanos_window_65",
          "psc_text": "qui cum eis sunt, fratres. Salutate Philologum et Juliam; Nereum et sororem ejus, et Olympiadem, et omnes, qui cum eis sunt, sanctos. Salutate invicem in osculo sancto. Salutant vos omnes Ecclesiae Christi. Rogo autem vos, fratres, ut observetis eos, qui dissensiones et offendicula, praeter doctrinam quam vos didicistis, faciunt, et declinate ab aliis. Hujuscemodi enim Christo Domino nostro non serviunt, sed suo ventri, et per dulces sermones, et benedictiones, seducunt corda innocentium. Vestra enim obedientia in omnem locum divulgata est. Gaudeo igitur in vobis. Sed volo vos sapientes esse in bono, et simplices in malo. Deus autem pacis conterat Satanam sub pedibus vestris velociter. Gratia Domini nostri Jesu Christi vobiscum. Salutat vos Timotheus adjutor meus, et Lucius, et Jason, et Sosipater, cognati mei. Saluto vos ego Tertius, qui scripsi epistolam, in Domino. Salutat vos Caius hospes meus, et universa Ecclesia. Salutat vos Erastus arcarius civitatis, et Quartus, frater. Gratia Domini",
          "candidate_score": 0.635925,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 9,
      "cf_id": "cf021",
      "work_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-dubii",
      "max_score": 0.661308,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_3_5",
          "bdc_text": "Deum optimum maximum rogans , ut tandem sui populi misereatur . Scio vobis hanc tragoediam non minus quam nobis auditu molestissimam fore . Bene vale et fratres tuos meosque scholae et ecclesiae apud vos inservientes meo nomine plurimum salutato .",
          "psc_chunk_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-dubii_window_258",
          "psc_text": "Vide magistrum, audi imitatorem. Numquid tunc Dominus Christus pro rogantibus rogavit, et non potius pro insultantibus et interficientibus? Numquid deseruit medicus officium suum, quia phreneticus saeviebat? Dic enim, Ignosce illis, quia nesciunt quid faciunt. Salvatorem occidunt, quia salutem non quaerunt. E contra et tu forsitan dicturus es: Et quando ego hoc possum quod Dominus potuit? Quare hoc dicis? Attende ubi hoc facit; attende quia in cruce hoc fecit, non in coelo. Semper enim Deus in coelo cum Patre: in cruce autem pro te homo, ubi se imitandum praebuit omnibus. Pro te enim misit ipsam vocem, ut ab omnibus audiretur. Nam potuit pro illis orare in silentio, sed tu non haberes exemplum. Sed si multum est ad te Dominus, non sit ad te multum servus. Non potes imitari Dominum tuum, cum penderet in cruce? Stephanum servum ejus, cum lapidaretur, attende. Primum ait tanquam servus ad Dominum, Domine Jesu, accipe spiritum meum;",
          "candidate_score": 0.661308,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_3",
          "bdc_text": "Deum optimum maximum rogans , ut tandem sui populi misereatur .",
          "psc_chunk_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-dubii_window_200",
          "psc_text": "ergo Roma caput gentium, duo lumina gentium ab illo accensa, qui illuminat omnem hominem venientem in hunc mundum: unum, in quo Deus abjectam exaltavit humilitatem; alterum, in quo damnandam sanavit iniquitatem. In illo discamus non superbire; in isto, non desperare. Quam breviter magna nobis exempla praemissa sunt, quam salubria; quae semper commemoremus, et in eorum laude lumen verum magnificemus. Nemo ergo se de hujus saeculi celsitudine extollat: Petrus piscator fuit. Nemo iniquitatem propriam cogitando misericordiam Dei defugiat: Paulus persecutor fuit. Ille dicit, Factus est Dominus refugium pauperum (Psal. IX, 10) : iste dicit, Doceam iniquos vias tuas, et impii ad te convertentur (Psal. L, 15) . SERMO CCCLXXXII . De sancto Stephano. CAPUT PRIMUM. 1. Praeceptum de diligendis inimicis. Jesus filius Nave in eremo pugnabat, et Moyses orabat: non quidem ambo pugnabant, et ambo orabant; sed unus pugnabat, et alius orabat. Merito qui pugnabat, non deficiebat; quia alter orando vincebat.",
          "candidate_score": 0.648162,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 10,
      "cf_id": "cf016",
      "work_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1",
      "max_score": 0.660991,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_3",
          "bdc_text": "Deum optimum maximum rogans , ut tandem sui populi misereatur .",
          "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_836",
          "psc_text": "qua et ipsi aduocamur a deo. quoniam sicut abundant passiones Christi in nobis, ita per Christum abundat etiam consolatio nostra. § 2 tanta ui apostolicae petitionis rogat, ut consolationem accipiat a domino in omni tribulatione, quo non solum ipse induat tolerantiam, uerum etiam alios consoletur, ut et ipsi possint propriae mentis angustias sustinere. si igitur ipse in omni tribulatione idcneusidoneus fueris adprobatus, tunc demum dignus eris qui 4 ef. Luc. 16, 22 15*11 Cor. 1,3-5 1 obdurauit N miseratur A miserator liml hortator Rml 2 execratur AO exsecretus Rml misericordiae N est om-Am1 5 consoIationes Mml 7 deus esset 0 9 flagellatar A inopia MRm2 10 amissione MORm2 11 tantum Om2, add. nunc 0 14 temptationis Rml roga] add. ut O at om.OPEml ut hortationem Rm2 15 et om-0 17 totias uel omnis (u. o. s.l.G) GM 18 hortatur nos 0 21 qua] quia PmlRml aduocantorMml 24aisa 26 et s.Z.4",
          "candidate_score": 0.660991,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_3",
          "bdc_text": "Deum optimum maximum rogans , ut tandem sui populi misereatur .",
          "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1464",
          "psc_text": "aeterno salutem uestram. § 2 credentibus igitur in dominum est in domini misericordia consolatio. est etiam aliud consolationis genus his qui graues soluerint poenas, ut habes scriptum in Esaiae libro: consolamini consolamini populum meum, dicit dominus. sacerdotes. loquimini in cor Hierusalem, consolamini eam, quonianiquoniam repleta est humiliatio eius; so- § 3 lutum est peccatum eius, quoniam accepit de manu domini duplicia peccata sua. etiamsi 13*Bar. 4, 19—22 22*Esai. 40. 1—2 3 psalmi-decimi om.av octaui decimi om.M zadik a decima oetaua v, om.O 4 in morem 0 5 defiuentesa oportune ASPmlRT oportunam GM 6 eonsolationem-sunt OPs-l.mla (om. et) v. om. eel. consoiatione] eonsolationem GM cousolationis NT 7 quia AR 10 et om.AOv 12 clamabat 0 14 sum] add. et Rm2 exue Pml pr. stola GMNa 17 deum a extnhit ASml 19 uestrontm Mml 21 his genus G iis v 22 isaiae GMO(v) alt. consolamini om.AGNPR 24 corde M 26 quia 0",
          "candidate_score": 0.652465,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_3",
          "bdc_text": "Deum optimum maximum rogans , ut tandem sui populi misereatur .",
          "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1712",
          "psc_text": "non secundum hominis affectum. deus enim misencordiarummisericordiarum plenus est et misericordia eius cum iudicio et iudicium cum misericordia; neque sine iudicio miseretur neque sine misencordiamisericordia iudicat. denique seriptiun est: misericordia eiusin stateris. § 2 filii autem hominum mendaces in stateris utdecipiant. examinat ergo et tmtinat deus menta singulorum et quemadmodum pro mensura dat gratiam, ne supra mensuram sit, ita pro mensura dat nllsericordiammisericordiam. unde ait: m e nsuram bonam confertam commotam supereffluentcmdabunt in sinumuestrum. eadem mensura qua mensi fueritis reddetur uobis. similiter in statera singulonunsingulorum opera pensantur, ut, si bona malis praeponderant, remuneratio praemii deferatur, si peccata uirtutibus, tristior reum § 3 poena constnngatconstringat. quod expressum habes ad Timotheum, dicente apostolo Paulo: quorundam hominum peccata manifesta sunt praecedentia ad iudicium, quos- dam autem et subsecuntur. similiter et facta bona manifesta sunt et quae aliter se habent abscondi non possunt. cap. 41 § 1 Omnia ergo a domino deo nostro mensura",
          "candidate_score": 0.650954,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_3",
          "bdc_text": "Deum optimum maximum rogans , ut tandem sui populi misereatur .",
          "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_835",
          "psc_text": "deus, castigasset potius in hoc saeculo, ut postea non flagellaretur. denique Iob, licet grauiter flagellatus et quidem flagellis plurimis inopiae, amissionis filiorum, doloribus corporis, obprobriis amicorum, consolatione tamen fruitur aeterna. cap. 36 § 1 Ergo quanto maiores tribulationes fuerint, tanto uberior consolatio resernaturreseruatur. et tamen, ne cadas atque succumbas, quanto maiores temptationes uideris, tanto magis roga uerbum dei, ut adhortationem tibi adferat, sicut rogauit et Paulus, qui ait: be nedictus deus et pater domini nostri Iesu Christi, pater misericordiarumetdeus omnis consolationis, qui nos exhortatur in omni angustia, ut possimus et ipsi consolari eos qui sunt in omni tribulatione per exhortationem qua et ipsi aduocamur a deo. quoniam sicut abundant passiones Christi in nobis, ita per Christum abundat etiam consolatio nostra. § 2 tanta ui apostolicae petitionis rogat, ut consolationem accipiat a domino in omni tribulatione, quo non solum ipse induat tolerantiam, uerum etiam alios consoletur, ut et ipsi possint propriae",
          "candidate_score": 0.646832,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_8_10",
          "bdc_text": "Tuus ex animo Christophorus Ehemius d[octor] . Pietate , doctrina ac virtute clarissimo viro d. Heynricho Bullingero , ecclesiae Tigurinae fidelissimo d. et [amico ] suo inprimis honorando . Tiguri .",
          "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_383",
          "psc_text": "apostolico sermoni tribunal est timor iusti et basis aurea plena prudentiae, simulacrum autem bonum tamquam effigies ueritatis sermo sanctorum. et uide tamquam basim auream esse sanctorum timorem; lege Esaiam, uide quantis subiecerit timorem, ut faceret inreprehensibilem et bonum timorem: spiritus, inquit, sapientiae et intellectus, spiritus consilii at- § 3 que uirtutis, spiritus cognitionis atque p i etatis, spiritus sancti timoris. quantis timorem subiecit, ut haberet quod sequi posset! informatur per sapientiam, instruitur per intellectum, consilio dirigitur, uirtute firmatur, cognitione regitur, pietate decoratur. tolle timorem domini; ita est inrationabilis et insipiens timor, unus ex illis: foris pugnae, intus timores, quibus adflictus esset et Paulus, nisi habuisset dominum consolantem. cap. 40 § 1 Nec otiosum est in Prouerbiis: tunc intelleges timorem domini. quid est 'tunc' ? id est: cum sapien- . tiam inuocaueris et prudentiae dederis uocem tuam e t si quaesieris illam ut pecuniam et § 2 ut thesauros scrutatus fueris",
          "candidate_score": 0.645678,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 11,
      "cf_id": "cf011",
      "work_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2",
      "max_score": 0.659577,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_7_9",
          "bdc_text": "septembris a 1572 . Tuus ex animo Christophorus Ehemius d[octor] . Pietate , doctrina ac virtute clarissimo viro d. Heynricho Bullingero , ecclesiae Tigurinae fidelissimo d. et [amico ] suo inprimis honorando .",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_522",
          "psc_text": "ἀπὸ τῶν σημείων σου. Τὸ γὰρ φοβηθῆναι πάντας τοὺς κατοικοῦντας τὰ πέρατα ἀπὸ τῶν σημείων τοῦ θεοῦ ἀγαθὸν ἦν καὶ σοφίας ἀρχή, ἐπείπερ ἀρχὴ σοφίας φόβος κυρίου. διὰ δὴ ταῦτα εἰς τὸ τέλος προγέγραπται ὁ ψαλμὸς καὶ ἔστιν ᾠδῆς ψαλμὸς ἐπινίκιον ὕμνον εἰς τὸν σωτῆρα τῶν ἐθνῶν περιέχων, ἐφ’ οἷς τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον τὸν ἐπὶ πάντων θεὸν ἀνυμνεῖ φάσκον· σοὶ πρέπει ὕμνος, ὁ θεός, ἐν Σιών. Τίνα γὰρ ἐχρῆν ἄλλον ἐπὶ τῇ πάντων ἀνθρώπων σωτηρίᾳ ὑμνεῖσθαι ἢ τὸν παντὸς αἴτιον ἀγαθοῦ; διδάσκει δὲ τὸ αὐτὸ πνεῦμα τοὺς προσιόντας ἐξ ἐθνῶν μόνῳ τῷ θεῷ λέγειν· σοὶ πρέπει ὕμνος , ὡς ἂν κατεγνωκότας ἑαυτῶν, ὅτε μὴ πρέποντας ὕμνους ἀνέπεμπον τῇ πολυθέῳ πλάνῃ. Πρέπει δὲ ὕμνος τῷ θεῷ οὐ πᾶς, ἀλλ’ ὁ ἐν Σιὼν ἀναπεμπόμενος, δηλαδὴ ὁ ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ αὐτοῦ. Σιὼν μὲν γάρ ἐστιν ἀληθινὴ ἡ ἐπουράνιος Ἱερουσαλὴμ καὶ τὸ ἐπουράνιον ὄρος τοῦ θεοῦ, περὶ οὗ διδάσκων ὁ ἀπόστολος ἔλεγε· προσεληλύθατε",
          "candidate_score": 0.659577,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_4_6",
          "bdc_text": "Scio vobis hanc tragoediam non minus quam nobis auditu molestissimam fore . Bene vale et fratres tuos meosque scholae et ecclesiae apud vos inservientes meo nomine plurimum salutato . Heydelbergae 8 .",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_1267",
          "psc_text": "καθηδυπαθοῦντες ἐν τοῖς ἑαυτῶν σώμασι μηδὲ τρυφῇ καὶ ἡδονῇ σχολάζοντες, τοὔμπαλιν δὲ πιέζοντες ἑαυτῶν τὴν ζωὴν ἀσιτίαις καὶ πόνοις καὶ ταῖς ἄλλαις ἀσκητικαῖς κακοπαθείαις, οἳ καὶ οὐχ ὑπὲρ ἑαυτῶν μόνον, ἀλλὰ καὶ ὑπὲρ τοῦ παντὸς λαοῦ ἐκ βάθους καρδίας πρὸς τὸν θεὸν ἔστενον. διὸ λέλεκται· εἰσελθέτω ἐνώπιόν σου ὁ στεναγμὸς τῶν πεπεδημένων. τίνες δέ εἰσιν οἱ ταῦτα διδασκόμενοι λέγειν, ἑξῆς παρίστησι φάσκων· περιποίησαι τοὺς υἱοὺς τῶν τεθανατωμένων. Ἡμεῖς μὲν γὰρ οὐ κατηξιώμεθα μέχρις θανάτου ἀγωνίσασθαι οὐδὲ ὑπὲρ θεοῦ κενῶσαι τὰ ἑαυτῶν αἵματα, ἀλλ’ ἐπειδὴ τῶν ταῦτα πεπονθότων ἐσμὲν υἱοί, σεμνυνόμενοι ἐπὶ τῇ τῶν πατέρων ἀρετῇ, δεόμεθα δι’ ἐκείνους ἐλεηθῆναι. διό φαμεν· περιποίησαι τοὺς υἱοὺς τῶν τεθανατωμένων. Ἀπόδος τοῖς γείτοσιν ἡμῶν ἑπταπλασίονα εἰς τὸν κόλπον αὐτῶν τὸν ὀνειδισμὸν αὐτῶν, ὃν ὠνείδισάν σε, κύριε. ἡμεῖς δὲ λαός σου καὶ πρόβατα νομῆς σου ἀνθομολογησόμεθά σοι εἰς τὸν αἰῶνα, εἰς γενεὰν καὶ γενεὰν ἐξαγγελοῦμεν τὴν αἴνεσίν σου. Ἡμᾶς μὲν περιποίησαι , εἰ καὶ μὴ",
          "candidate_score": 0.650865,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_4_6",
          "bdc_text": "Scio vobis hanc tragoediam non minus quam nobis auditu molestissimam fore . Bene vale et fratres tuos meosque scholae et ecclesiae apud vos inservientes meo nomine plurimum salutato . Heydelbergae 8 .",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_1493",
          "psc_text": "Πολλὰ δὲ περὶ τοῦ ἰδίου θανάτου μέλλων ἑξῆς διεξιέναι ὁρῶν τε τὴν μετὰ θάνατον διαδεξομένην αὐτὸν σωτηρίαν εἰκότως τὴν ἀπαρχὴν τοῦ ψαλμοῦ τῇ αὐτοῦ σωτηρίᾳ προλαβὼν ἀνατίθησι· διό φησιν· κύριε ὁ θεὸς τῆς σωτηρίας μου. Ὅτι ἐπλήσθη κακῶν ἡ ψυχή μου, καὶ ἡ ζωή μου τῷ ᾅδῃ ἤγγισεν· προσελογίσθην μετὰ τῶν καταβαινόντων εἰς λάκκον. Σαφῶς διὰ τούτων τὴν εἰς τὸν ᾅδην κάθοδον αὐτοῦ παρίστησι καὶ τὰ κακά, ὧν πεπληρῶσθαι ἑαυτοῦ ἔφασκε τὴν ψυχήν. κακὰ δὲ ἤτοι τὰς περιστάσεις ὀνομάζει κοινότερον ἐξακουομένου τοῦ τῶν κακῶν ὀνόματος, ἢ καὶ τὴν τῶν ἀνθρώπων κακίαν, ἧς πεπληρῶσθαι τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἔλεγεν· ἀλλὰ καὶ τὰς ἁμαρτίας τὰς ἡμετέρας, ἃς εἰς ἑαυτὸν ἀνείληφε, δι’ ἃς καὶ γέγονεν ὑπὲρ ἡμῶν κατάρα κατὰ τὸν ἀπόστολον, ὃς ἔφη· Χριστὸς ὑπὲρ ἡμῶν ἀπέθανε γενόμενος ὑπὲρ ἡμῶν κατάρα· ὅτι γέγραπται· ἐπικατάρατος πᾶς ὁ κρεμάμενος ἐπὶ ξύλου. διὸ καὶ κατὰ τὸν ψαλμὸν ἐπλήσθη κακῶν ἡ ψυχὴ αὐτοῦ, καὶ ἡ ζωὴ αὐτοῦ τῷ",
          "candidate_score": 0.647992,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_4_6",
          "bdc_text": "Scio vobis hanc tragoediam non minus quam nobis auditu molestissimam fore . Bene vale et fratres tuos meosque scholae et ecclesiae apud vos inservientes meo nomine plurimum salutato . Heydelbergae 8 .",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_1834",
          "psc_text": "τὴν σὴν παράκλησιν προσφέρων, καὶ ὥσπερ πλείοσι τραύμασι, πλείους καὶ τὰς θεραπείας προσάγων. τοιούτων δὲ παρακλήσεων καὶ ὁ θεῖος ἀπόστολος ἀντιλαμβανόμενος ἔφασκεν· εὐλογητὸς ὁ θεός, ὁ πατὴρ τῶν οἰκτιρμῶν καὶ θεὸς πάσης παρακλήσεως, ὁ παρακαλῶν ἡμᾶς ἐπὶ πάσῃ τῇ θλίψει ἡμῶν εἰς τὸ δύνασθαι ἡμᾶς παρακαλεῖν τοὺς ἐν πάσῃ θλίψει διὰ τῆς παρακλήσεως, ἧς παρακαλούμεθα αὐτοὶ ὑπὸ τοῦ θεοῦ. ὅτι καθὼς περισσεύει τὰ παθήματα τοῦ Χριστοῦ ἐν ἡμῖν, οὕτως περισσεύει καὶ ἡ παράκλησις ἡμῶν. Καὶ ἦν ἂν εἰπεῖν πρὸς ταῦτα, μεταβαλόντα τό· οὐκ ἄξια τὰ παθήματα τοῦ νῦν καιροῦ πρὸς τὴν μέλλουσαν δόξαν ἀποκαλυφθῆναι εἰς ἡμᾶς, τό· οὐκ ἄξιον τὸ πλῆθος τῶν ὀδυνῶν τῶν ἐν τῇ καρδίᾳ μου πρὸς τὰς παρακλήσεις σου, ὦ κύριε, ἐφ’ αἷς ηὔφρανας τὴν ψυχήν μου. εἰ δὲ ἐφ’ ἑκάστῃ ὀδύνῃ παρακαλεῖταί τις ὑπὸ τοῦ θεοῦ καὶ τῆς παρὰ τοῦ θεοῦ εὐφροσύνης καταξιοῦταί τις· οὐκ ἂν εὔξαιτο διὰ θεὸν πλείους ὑπομένειν ὀδύνας, ὡς ἂν πλειόνων τυγχάνοι",
          "candidate_score": 0.647068,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_4",
          "bdc_text": "Scio vobis hanc tragoediam non minus quam nobis auditu molestissimam fore .",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_1015",
          "psc_text": "Ταύτην δὲ καλὴν ἐμαυτῷ καταφυγὴν εὑρὼν τῆς τῶν ἀπορουμένων λύσεως, τὴν ἀπαλλαγὴν δηλαδὴ τοῦ θνητοῦ βίου καὶ τὴν εἴσοδον τὴν ἐπὶ τὰς ἐπαγγελίας τοῦ θεοῦ, θεραπείας ἐτύγχανον καὶ παραμυθίας εὖ εἰδώς, ὡς ἐκεῖσε γενόμενος συνετισθήσομαι τοὺς λόγους τῶν ἐζητημένων γνώσομαί τε τὰ ἔσχατα τῶν ἀσεβῶν· μὴ γὰρ προσήκει εἰς τὸν παρόντα μόνον ἀποβλέπειν βίον καὶ εἰς τὴν παροῦσαν αὐτῶν τρυφήν, ἀλλὰ καὶ εἰς τὰ ἔσχατα αὐτῶν ἀφορᾷν. Πλὴν διὰ τὰς δολιότητας αὐτῶν ἔθου αὐτοῖς κακά· κατέβαλες αὐτοὺς ἐν τῷ ἐπαρθῆναι. πῶς ἐγένοντο εἰς ἐρήμωσιν ἐξάπινα· ἐξέλιπον, ἀπώλοντο διὰ τὴν ἀβουλίαν αὐτῶν ὡσεὶ ἐνύπνιον ἐξεγειρομένων. Τρισὶ λογισμοῖς ἐπιβαλὼν περὶ τῶν ἐζητημένων, τὸν μὲν ἑώρων ἀσεβῆ καὶ ἄθεον τὸν λέγοντα· ἄρα ματαίως ἐδικαίωσα τὴν καρδίαν μου, τὸν δὲ τῆς τούτων καταλήψεως πεπληρωμένον κόπου καὶ πόνου διὰ τὰ βάθη τοῦ πλούτου τῆς γνώσεως τοῦ θεοῦ καὶ διὰ τὸ ἀνεξερεύνητα εἶναι τὰ κρίματα αὐτοῦ καὶ ἀνεξιχνιάστους τὰς ὁδοὺς αὐτοῦ , ἐπὶ τὸν τρίτον μὲν",
          "candidate_score": 0.593592,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_4",
          "bdc_text": "Scio vobis hanc tragoediam non minus quam nobis auditu molestissimam fore .",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_593",
          "psc_text": "πρὸς τὸν οἶκον Ἰσραήλ, τοὺς παραπικραίνοντας, οἵτινες παρεπίκρανάν με αὐτοὶ καὶ οἱ πατέρες αὐτῶν ἕως τῆς σήμερον ἡμέρας, καὶ ἑξῆς· ἐὰν ἄρα ἀκούσωσιν ἢ πτοηθῶσιν, διότι οἶκος παραπικραινόντων ἐστίν, καὶ πάλιν· καὶ λάλησον τοὺς λόγους μου πρὸς αὐτούς, ἐὰν ἄρα ἀκούσωσιν ἢ πτοηθῶσιν, ὅτι οἶκος παραπικραινόντων ἐστίν. Καὶ ἐν ἑκαστῷ δὲ πέμπτῳ ψαλμῷ λέλεκται· ὅτι παρεπίκραναν τὸ πνεῦμα αὐτοῦ, καὶ πάλιν· πλεονάκις ἐρρύσατο αὐτούς· αὐτοὶ δὲ παρεπίκραναν αὐτὸν ἐν τῇ βουλῇ αὐτῶν. ναὶ μὴν καὶ Μωσῆς τὴν πικρίαν αὐτῶν παρίστησι λέγων· ἐκ γὰρ ἀμπέλου Σοδόμων ἡ ἄμπελος αὐτῶν, καὶ ἡ κληματὶς αὐτῶν ἐκ Γομόρρας· ἡ σταφυλὴ αὐτῶν σταφυλὴ χολῆς, βότρυς πικρίας αὐτῶν. καὶ ἐν τῷ Ἱερεμίᾳ δὲ εἴρηται πρὸς τοὺς αὐτούς· πῶς ἐστράφης εἰς πικρίαν, ἡ ἄμπελος ἡ ἀλλοτρία; εἰκότως τοίνυν καὶ ἐνταῦθα παραπικραίνοντες ὠνομάσθησαν. ἐκ παραλλήλου δὲ μνημονεύσας τῶν ἐθνῶν καὶ τῆς τούτων σωτηρίας ὁ λόγος παράθεσιν τῶν ἐκ περιτομῆς πεποίηται εἰπών· οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ ἐπὶ τὰ ἔθνη ἐπιβλέπουσιν,",
          "candidate_score": 0.58992,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_4",
          "bdc_text": "Scio vobis hanc tragoediam non minus quam nobis auditu molestissimam fore .",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_819",
          "psc_text": "ἡμῶν φέρει, καὶ περὶ ἡμῶν ὀδυνᾶται· ὅτι τε ἐτραυματίσθη οὐ δι’ ἄλλο τι, ἢ διὰ τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν, καὶ μεμαλάκισται διὰ τὰς ἀνομίας ἡμῶν. οἱ δὲ τούτων μὲν οὐδὲν διενοήθησαν, ἤλασαν δὲ αὐτὸν καὶ ἀπεδίωξαν ἑαυτῶν, ἐξαιτησάμενοι μὲν τὸν φονέα, τὸν δὲ ἀρχηγὸν τῆς ζωῆς ἀρνησάμενοι. διό φησιν ἐνταῦθα· Ὅτι ὃν σὺ ἐπάταξας, κατεδίωξαν, καὶ ἐπὶ τὸ ἄλγος τῶν τραυμάτων μου προσέθηκαν. Ἐγὼ μὲν γὰρ τὰ ὑπὲρ αὐτῶν ἀνεδεχόμην τραύματα, καθαρμὸς αὐτῶν γενόμενος, καὶ ἀντίψυχον διὰ τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν· οἱ δὲ προσέθηκαν ἐμοὶ τὰ ἑαυτῶν κακά. Ἔδωκαν γοῦν εἰς τὸ βρῶμά μου χολὴν, καὶ εἰς τὴν δίψαν μου ἐπότισάν με ὄξος· Οὐ μόνον καθ’ ὃν ἔπασχον ὑπ’ αὐτῶν καιρὸν, ἀλλὰ καὶ ἐν τοῖς μετὰ ταῦτα χρόνοις ταῖς κατ’ ἐμοῦ βλασφημίαις παραμένοντες. διὸ κατὰ τὸν Ἀκύλαν, ἀντὶ τοῦ, προσέθηκαν, διηγήσονται, εἴρηται· κατὰ δὲ τὸν Σύμμαχον, ἐξηγοῦντο. οὐ γὰρ ἀπήρκει τὸ ἅπαξ ποτὲ τραυματίσαι αὐτὸν, καὶ τοιαῦτα κατ’ αὐτοῦ τολμῆσαι· ἀλλ’ ὥσπερ",
          "candidate_score": 0.589487,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 12,
      "cf_id": "cf025",
      "work_id": "078_Gregorius-I_Liber-sacramentorum",
      "max_score": 0.659466,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_3_5",
          "bdc_text": "Deum optimum maximum rogans , ut tandem sui populi misereatur . Scio vobis hanc tragoediam non minus quam nobis auditu molestissimam fore . Bene vale et fratres tuos meosque scholae et ecclesiae apud vos inservientes meo nomine plurimum salutato .",
          "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-sacramentorum_window_688",
          "psc_text": "Dominum. Deinde a sacerdote dicatur haec Oratio: Domine Deus, (907) qui per apstolum tuum locutus es: INFIRMATUR QUIS IN VOBIS? INDUCAT PRESBYTEROS ECCLESIAE, 236 ET ORENT SUPER EUM, UNGENTES EUM OLEO SANCTO IN NOMINE DOMINI; ET ORATIO FIDEI SALVABIT INFIRMUM, ET ALLEVABIT EUM DOMINUS; ET SI IN PECCATIS EST, DIMITTENTUR EI; cura, quaesumus, Redemptor noster, gratia Spiritus sancti languores istius infirmi, et sua sana vulnera, ejusque dimitte peccata, atque dolores cunctos cordis et corporis expelle, plenamque ei interius exteriusque sanitatem misericorditer redde, ut, ope misericordiae tuae restitutus et sanatus, ad pristina pietatis tuae reparetur officia. Per. Et sic (908) flectat genu vel genua qui est languidus, et stet ad dexteram sacerdotis, et sic decantetur haec Antiphona: Dominus (909) locutus est discipulis suis: IN NOMINE MEO DAEMONIA EJICITE; ET SUPER INFIRMOS MANUS VESTRAS IMPONITE, ET BENE HABEBUNT. Psal. Deus Deorum Dominus locutus est. Et repetit: In nomine meo, etc. Sequitur Oratio.",
          "candidate_score": 0.659466,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 13,
      "cf_id": "cf021",
      "work_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis",
      "max_score": 0.65905,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_3_5",
          "bdc_text": "Deum optimum maximum rogans , ut tandem sui populi misereatur . Scio vobis hanc tragoediam non minus quam nobis auditu molestissimam fore . Bene vale et fratres tuos meosque scholae et ecclesiae apud vos inservientes meo nomine plurimum salutato .",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2532",
          "psc_text": "Obsecro autem vos, fratres. Multitudini dicebat: sed omnes unum facere volebat. Obsecro autem vos, fratres, ut idipsum dicatis omnes, et non sint in vobis schismata; sitis autem perfecti in eodem sensu, et in eadem scientia (I Cor. I, 10) . Et alio loco: Unanimes, unum sentientes, nihil per contentionem, neque per inanem gloriam (Philipp. II, 2, 3) . Et Dominus ad Patrem de suis: Ut sint unum, sicut et nos unum sumus (Joan. XVII, 22) . Et in Actibus Apostolorum: Multitudinis autem credentium erat anima una et cor unum (Act. IV, 32) . Ergo magnificate Dominum mecum, et exaltemus nomen ejus in unum (Psal. XXXIII, 4). Quia unum est necessarium, unum illud supernum, unum ubi Pater et Filius et Spiritus sanctus sunt unum. Videte nobis commendari unitatem. Certe Trinitas est Deus noster. Pater non est Filius, Filius non est Pater, Spiritus sanctus nec Pater est, nec Filius, sed amborum Spiritus:",
          "candidate_score": 0.65905,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_5_7",
          "bdc_text": "Bene vale et fratres tuos meosque scholae et ecclesiae apud vos inservientes meo nomine plurimum salutato . Heydelbergae 8 . septembris a 1572 .",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_150",
          "psc_text": "de gente non sancta: cum Dominus venerit in claritate sua cum Angelis sanctis, et colligentur ante eum omnes gentes, et segregabit eos, sicut pastor segregat oves ab haedis: et ponentur justi ad dexteram, haedi autem ad sinistram: et illis dicetur, Venite, benedicti Patris mei, percipite regnum; illis autem, Ite in ignem aeternum, qui praeparatus est diabolo et angelis ejus (Id. XXV, 31-41) . SERMO VI . De eo quod apparuit Dominus Moysi in rubo . CAPUT PRIMUM. 1. Quomodo Deus Moysi apparuit. --Cum sanctae lectiones legerentur, in ea quae scripta sunt in prima lectione, quae nobis recitata est, animo intendimus, et ea quae Dominus suggerit, breviter cum vestra Sanctitate participare curamus: ne carnaliter accipientes divina mysteria, non solum non proficiatis, sed etiam deficiatis. Occurrit enim primo aspectibus nostris ex illa lectione divina, quod Deus apparuit Moysi. Apparere autem per substantiam suam, sicuti est, nonnisi mundis cordibus dignatur. Sic enim scriptum",
          "candidate_score": 0.639976,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_5_7",
          "bdc_text": "Bene vale et fratres tuos meosque scholae et ecclesiae apud vos inservientes meo nomine plurimum salutato . Heydelbergae 8 . septembris a 1572 .",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2102",
          "psc_text": "expedire, quod non expedit vobis. Simul ergo in Dominico agro, fratres, bonum operemur; ut simul de mercede gaudeamus. SERMO LXXXIII . De verbis Evangelii Matthaei, cap. XVIII, 21, 22, Quoties peccabit in me frater meus, etc. CAPUT PRIMUM. 1. De remittendis injuriis. Hesterna die sanctum Evangelium admonuit nos non negligere peccata fratrum nostrorum: Sed si peccaverit, inquit, in te frater tuus, corripe eum inter te et ipsum solum. Si te audierit, lucratus es fratrem tuum. Si autem contempserit, adhibe tecum duos vel tres: ut in ore duorum vel trium testium stet omne verbum. Si autem et ipsos contempserit, dic Ecclesiae. Quod si Ecclesiam contempserit, sit tibi sicut ethnicus et publicanus. Hodierna etiam die ad ipsam rem pertinet capitulum quod sequitur, quod modo cum legeretur audivimus. Cum enim dixisset hoc Dominus Jesus Petro, subjecit et interrogavit Magistrum, quoties ignosceret fratri qui in illum peccasset; et quaesivit utrum sufficeret septies. Respondit illi",
          "candidate_score": 0.638146,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_1",
          "bdc_text": "Clarissime vir , amice et frater inprimis colende , etsi non dubito nostrum Gregorium rerum nostrarum Gallicarum miserrimum statum fusissime expositurum , nolui tamen illum sine aliquot lineis a me ad te dimittere , ut saltem intelligas nos tui memoriam nequaquam deposuisse , sed animis nostris , quoadusque vixerimus , perpetuo infixam retinere .",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1609",
          "psc_text": "13. Symbolum memoria tenendum. Tanquam speculum quotidie inspiciatur. Ideo die sabbati, quando vigilaturi sumus in Dei misericordia, reddituri estis, non Orationem, sed Symbolum. Modo enim nisi teneatis Symbolum, in ecclesia, in populo Symbolum quotidie non auditis. Cum autem tenueritis, ut non obliviscamini, quotidie dicite; quando surgitis, quando vos ad somnum collocatis, reddite Symbolum vestrum, reddite Domino, commemorate vos ipsos, non pigeat repetere. Bona est enim repetitio, ne subrepat oblivio. Ne dicatis: Dixi heri, dixi hodie, quotidie dico, teneo illud bene. Commemora fidem tuam, inspice te: sit tanquam speculum tibi Symbolum tuum. Ibi te vide, si credis omnia quae te credere confiteris, et gaude quotidie in fide tua. Sint divitiae tuae, sint quotidiana ista quodam modo indumenta mentis tuae. Numquid non quando surgis vestis te? Sic et commemorando Symbolum tuum vesti animam tuam, ne forte eam nudet oblivio, et remaneas nudus, et fiat quod ait Apostolus, quod absit a te: Si",
          "candidate_score": 0.637625,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 14,
      "cf_id": "cf016",
      "work_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-officiis-ministrorum",
      "max_score": 0.658646,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_8_10",
          "bdc_text": "Tuus ex animo Christophorus Ehemius d[octor] . Pietate , doctrina ac virtute clarissimo viro d. Heynricho Bullingero , ecclesiae Tigurinae fidelissimo d. et [amico ] suo inprimis honorando . Tiguri .",
          "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-officiis-ministrorum_window_0",
          "psc_text": "LIBER PRIMUS. 1 CAPUT PRIMUM. Episcopi proprium munus, docere: sibi autem discendum esse, ut doceat; immo etiam docendum quod non didicerit, aut saltem et discendum simul, et docendum. 1. Non arrogans videri arbitror, si inter filios suscipiam affectum docendi; cum ipse humilitatis magister dixerit: Venite, filii, audite me; timorem Domini docebo vos (Psal. XXXIII, 12) . In quo licet et humilitatem verecundiae ejus spectare et gratiam. Dicendo enim, timorem Domini, qui 2 communis videtur esse omnibus, expressit insigne verecundiae. Et tamen cum ipse timor initium sapientiae sit, et effector beatitudinis (quoniam timentes Deum beati sunt), praeceptorem se sapientiae edocendae, et demonstratorem beatitudinis adipiscendae, evidenter significavit. 2. Et nos ergo ad imitandam verecundiam seduli, ad conferendam gratiam non usurpatores, quae illi Spiritus infudit sapientiae, ea per illum nobis manifestata, et visu comperta atque exemplo, vobis quasi liberis tradimus; cum jam effugere non possimus officium docendi, quod nobis refugientibus imposuit sacerdotii necessitudo:",
          "candidate_score": 0.658646,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_7_9",
          "bdc_text": "septembris a 1572 . Tuus ex animo Christophorus Ehemius d[octor] . Pietate , doctrina ac virtute clarissimo viro d. Heynricho Bullingero , ecclesiae Tigurinae fidelissimo d. et [amico ] suo inprimis honorando .",
          "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-officiis-ministrorum_window_0",
          "psc_text": "LIBER PRIMUS. 1 CAPUT PRIMUM. Episcopi proprium munus, docere: sibi autem discendum esse, ut doceat; immo etiam docendum quod non didicerit, aut saltem et discendum simul, et docendum. 1. Non arrogans videri arbitror, si inter filios suscipiam affectum docendi; cum ipse humilitatis magister dixerit: Venite, filii, audite me; timorem Domini docebo vos (Psal. XXXIII, 12) . In quo licet et humilitatem verecundiae ejus spectare et gratiam. Dicendo enim, timorem Domini, qui 2 communis videtur esse omnibus, expressit insigne verecundiae. Et tamen cum ipse timor initium sapientiae sit, et effector beatitudinis (quoniam timentes Deum beati sunt), praeceptorem se sapientiae edocendae, et demonstratorem beatitudinis adipiscendae, evidenter significavit. 2. Et nos ergo ad imitandam verecundiam seduli, ad conferendam gratiam non usurpatores, quae illi Spiritus infudit sapientiae, ea per illum nobis manifestata, et visu comperta atque exemplo, vobis quasi liberis tradimus; cum jam effugere non possimus officium docendi, quod nobis refugientibus imposuit sacerdotii necessitudo:",
          "candidate_score": 0.656287,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_9",
          "bdc_text": "Pietate , doctrina ac virtute clarissimo viro d. Heynricho Bullingero , ecclesiae Tigurinae fidelissimo d. et [amico ] suo inprimis honorando .",
          "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-officiis-ministrorum_window_0",
          "psc_text": "LIBER PRIMUS. 1 CAPUT PRIMUM. Episcopi proprium munus, docere: sibi autem discendum esse, ut doceat; immo etiam docendum quod non didicerit, aut saltem et discendum simul, et docendum. 1. Non arrogans videri arbitror, si inter filios suscipiam affectum docendi; cum ipse humilitatis magister dixerit: Venite, filii, audite me; timorem Domini docebo vos (Psal. XXXIII, 12) . In quo licet et humilitatem verecundiae ejus spectare et gratiam. Dicendo enim, timorem Domini, qui 2 communis videtur esse omnibus, expressit insigne verecundiae. Et tamen cum ipse timor initium sapientiae sit, et effector beatitudinis (quoniam timentes Deum beati sunt), praeceptorem se sapientiae edocendae, et demonstratorem beatitudinis adipiscendae, evidenter significavit. 2. Et nos ergo ad imitandam verecundiam seduli, ad conferendam gratiam non usurpatores, quae illi Spiritus infudit sapientiae, ea per illum nobis manifestata, et visu comperta atque exemplo, vobis quasi liberis tradimus; cum jam effugere non possimus officium docendi, quod nobis refugientibus imposuit sacerdotii necessitudo:",
          "candidate_score": 0.64873,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 15,
      "cf_id": "cf031",
      "work_id": "008_Marius-Victorinus_In-epistolam-Pauli-ad-Philippenses",
      "max_score": 0.658472,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_5",
          "bdc_text": "Bene vale et fratres tuos meosque scholae et ecclesiae apud vos inservientes meo nomine plurimum salutato .",
          "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_In-epistolam-Pauli-ad-Philippenses_window_149",
          "psc_text": "Christo Jesu, an in Christo Jesu salutate? Salutant vos qui mecum sunt fratres. Non, inquit, solus saluto vel mando ut salutetis, sed salutant vos et fratres. Adjecit qui mecum sunt. Hoc de plebe et de omni christiano, qui secum sit, accipi voluit. Denique aliud: salutant vos universi sancti, quos utique accepta fide sanctificavit: praecipue autem qui sunt ex Caesaris domo: ipsi vos praecipue salutant, qui sunt de domo Caesaris. Et virtutem evangelii ostendit, quod de domo Caesaris crediderunt multi: qui utique erecti esse debuerant, et nihil aliud quam de Caesare cogitare: et rursus humilitatem ipsorum, qui et humiles sint et hospitales, et omnes fratres salutent alibi positos. Quod autem dixit praecipue intelligi licet illos operam dare ut placeant in obsequio, et idcirco extra caeteros dixerit quod ipsi salutant. VERS. 23. Gratia Domini nostri Jesu Christi cum spiritu vestro. Qui ita sensit de Philippensibus ut illos non quomodo in caeteris epistolis",
          "candidate_score": 0.658472,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 16,
      "cf_id": "cf021",
      "work_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum",
      "max_score": 0.657926,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_3",
          "bdc_text": "Deum optimum maximum rogans , ut tandem sui populi misereatur .",
          "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_676",
          "psc_text": "Deo id agente copiosum locum: ibi namque scriptum est, Multum enim valere tibi soli superat semper, et virtuti brachii tui quis contra stabit? Quoniam tanquam momentum staterae, sic ante te est orbis terrarum; et tanquam gutta roris antelucani, quae descendit in terram: sed misereris omnium, quoniam omnia potes et dissimulas peccata hominum propter poenitentiam. Diligis enim omnia quae sunt, et nihil odisti horum quae fecisti: nec enim odio habens aliquid constituisses. Quomodo ergo posset aliquid permanere, nisi tu voluisses; aut quod a te vocatum no esset, conservaretur? Parcis autem omnibus, quoniam tua sunt, Domine, qui animas amas. Bonus enim spiritus tuus est in omnibus; propter quod eos qui exerrant partibus corripis, et de quibus peccant admonens, alloqueris, ut relicta malitia credant in te, Domine (Sap. XI, 22; XII, 2) . Ad hanc benignam patientiam Dei, qui facit solem suum oriri super bonos et malos, et pluit super justos et injustos,",
          "candidate_score": 0.657926,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 17,
      "cf_id": "cf011",
      "work_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex1",
      "max_score": 0.657255,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_4_6",
          "bdc_text": "Scio vobis hanc tragoediam non minus quam nobis auditu molestissimam fore . Bene vale et fratres tuos meosque scholae et ecclesiae apud vos inservientes meo nomine plurimum salutato . Heydelbergae 8 .",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex1_window_46",
          "psc_text": "ἀπὸ προσσώπου Ἀβεσσαλὼμ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ· ὁ δὲ παρὼν ἔοικεν ἑξῆς ἐκείνῳ εἰρῆσθαι μετὰ τὴν κατὰ τοῦ Ἀβεσσαλὼμ νίκην· μεθ’ ὃν ὕμνον ἐπινίκιον τῷ νικοποιῷ θεῷ ἀνατίθησι τὸν παρόντα ψαλμόν, δι’ οὗ καὶ ἡμεῖς ἐπαιδευόμεθα μὴ ἀμνημονεῖν τῶν τοῦ θεοῦ εἰς ἡμᾶς εὐεργεσιῶν. εἰκότως οὖν ἐν μὲν τῷ πρὸ τούτου ἔλεγεν· κύριε, τί ἐπληθύνθησαν οἱ θλίβοντές με; ἐν δὲ τούτῳ· ἐν θλίψει ἐπλάτυνάς μοι. λέγει δὲ ταῦτα περὶ τῆς κατὰ τὸν Ἀβεσσαλὼμ συμφορᾶς, καθ’ ἣν τὸν θεὸν ἐπικαλεσάμενος ἔτυχεν αὐτοῦ ἐπηκόου καὶ γενόμενος ἐν θλίψει διὰ τὸν λαὸν καὶ τὴν κιβωτὸν τοῦ θεοῦ ἀνέσεως καὶ πλατυσμοῦ ἠξιώθη, παυσαμένου μὲν τοῦ πολέμου, εἰρήνης δὲ βαθυτάτης διαλαβούσης αὐτόν τε καὶ πάντα τὸν λαόν. ἢ ἄλλως λέγει ταῦτα ἐπὶ τοῦ πταίσματος τῆς τοῦ Οὐρίου, καὶ ἡ τοῦ υἱοῦ ἐπανάστασις καὶ τὰ λοιπὰ πάντα τὰ κατὰ τὸν οἶκον κακὰ συμβέβηκεν αὐτῷ. ἐπὶ τούτοις γὰρ ἑαυτὸν κακώσας μετανοίᾳ τε καὶ ἐξομολογήσει ἑαυτὸν παραδοὺς καὶ τῷ",
          "candidate_score": 0.657255,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_4_6",
          "bdc_text": "Scio vobis hanc tragoediam non minus quam nobis auditu molestissimam fore . Bene vale et fratres tuos meosque scholae et ecclesiae apud vos inservientes meo nomine plurimum salutato . Heydelbergae 8 .",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex1_window_656",
          "psc_text": "τοῦ θεοῦ ἀποστραφὲν πάντα τὸν λαὸν τὴν τῶν πολλῶν ἀπώλειαν ἑαυτοῦ εἶναι ζημίαν ἡγούμενος τοὺς ὑπὲρ ἁπάντων ἀνεδέχετο θρήνους εἰς τοσοῦτόν τε ἐπέτεινον τὴν κακοπάθειαν οἱ τοῦ θεοῦ ἄνθρωποι ὡς τοῖς δάκρυσιν ἑαυτῶν τρέφεσθαι καὶ διὰ πάσης ἡμέρας καὶ νυκτός, παραιτεῖσθαι μὲν καὶ αὐτὸν τὸν ἄρτον, μόνῳ δὲ τῷ κλαυθμῷ σχολάζειν. μάλιστα δὲ ταῦτ’ ἔπραττον καὶ ταῦτ’ ἔπασχον ἀκούοντες αὐτοῦ τοῦ λαοῦ, μᾶλλον δὲ τῶν ἀσεβῶν τῶν ἐν αὐτῷ λεγόντων· ποῦ ἐστιν ὁ θεός σου; οὐ γὰρ δήπου οἱ ἐχθροὶ καὶ πολέμιοι καθ’ ἑκάστην ἡμέραν ταῦτα αὐτοῖς ἔλεγον, ἀλλ’ εἰκὸς τοὺς ἐν τῷ ἔθνει ἀπίστους ὡς μάτην θεοσεβοῦντας καὶ εἰκῆ μοχθοῦντας τοὺς προφήτας καταμέμφεσθαι καὶ λέγειν αὐτοῖς· ποῦ ἐστιν ὁ θεός σου; ἃ δὴ παρὰ τῶν ἀδελφῶν καὶ συγγενῶν καὶ γνωρίμων ἀκούοντες τὰ τοῦ πένθους ἐπέτεινον. διό φασι· ταῦτα ἐμνήσθην, καὶ ἐξέχεα ἐπ’ ἐμὲ τὴν ψυχήν μου. οὐ γὰρ ἔξω τὴν ἐμαυτοῦ ταραχὴν ἐνέφαινον, ἀλλ’ ἔνδον ἐν τῇ ἐμαυτοῦ ψυχῇ",
          "candidate_score": 0.651997,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_4",
          "bdc_text": "Scio vobis hanc tragoediam non minus quam nobis auditu molestissimam fore .",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex1_window_401",
          "psc_text": "ἀλλὰ καὶ ταῦτα ἐπὶ τὸν ἐν τῷ ψαλμῷ ἐξομολογούμενον ἀναφερόμενα ὑπερβάλλουσαν αὐτοῦ παρίστησι κάκωσιν. οὕτω γὰρ ἑαυτὸν ἐξέτηκεν, ὡς ἐκλείπειν μὲν αὐτοῦ ἐν ὀδύνῃ τὴν ζωὴν καὶ ἔτη ἐν στεναγμοῖς, ἀσθενῆσαι δὲ ἐν πτωχείᾳ τὴν ἰσχὺν καὶ τὰ ὀστέα τῆς ψυχῆς αὐτοῦ ταραχθῆναι· ἐφ’ οἷς καὶ ἐγελᾶτο ὑπὸ τῶν ἐχθρῶν, ὡς εἰκῆ καὶ μάτην ἑαυτὸν κατακόπτων. οὐ μόνον δὲ παρὰ τοῖς ἐχθροῖς ἐγίνετο ὄνειδος, ἀλλὰ καὶ παρὰ τοῖς γείτοσιν αὐτοῦ τοῖς μάλιστα αὐτὸν εἰδόσι διὰ τὸ ἔγγιστα οἰκεῖν. οὗτοι γὰρ ὁρῶντες αὐτὸν κατατρύχοντα ἐν τῇ πρὸς τὸν θεὸν ἐξομολογήσει κατεγέλων αὐτοῦ καὶ ὠνείδιζον. οἱ δὲ προσήκοντες αὐτῷ συγγενεῖς καὶ φίλοι καὶ ἐφοβοῦντο ὡς μεμηνότα καὶ τὰς φρένας ἐξεστηκότα ὥστε ἀναχωρεῖν καὶ φεύγειν ἐξ αὐτοῦ ἀπογινώσκοντας αὐτοῦ τὴν σωτηρίαν λήθην τε αὐτοῦ ποιεῖσθαι ὡσεὶ καὶ νεκροῦ ἤδη γενομένου καὶ ὡς περὶ σκεύους ἀπολωλότος διακεῖσθαι. ταῦτα πάντα πεπονθέναι ἔφασκεν ἑαυτὸν κακῶν ἐξομολογήσει καὶ μετανοίᾳ. ἀλλ’ οἵδε μέν, φησί, τοιοῦτοι γεγόνασι περὶ ἐμέ.",
          "candidate_score": 0.590892,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 18,
      "cf_id": "cf006",
      "work_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem",
      "max_score": 0.656923,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_7_9",
          "bdc_text": "septembris a 1572 . Tuus ex animo Christophorus Ehemius d[octor] . Pietate , doctrina ac virtute clarissimo viro d. Heynricho Bullingero , ecclesiae Tigurinae fidelissimo d. et [amico ] suo inprimis honorando .",
          "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_488",
          "psc_text": "tuam inducito; et nudum si videris, tegito. Item per Ezechielem (Ezech., XVIII, 7), de viro justo: Panem suum dabit esurienti, et nudum conteget. Satis ergo jam tunc me docuit ea facere aliis, quae mihi velim fieri. Proinde denuntians: Non occides, non adulterabis, non furaberis, non falsum testimonium dices; docuit ne faciam aliis quae fieri mihi nolim: et ideo ipsius erit praeceptum in Evangelio, qui illud retro et praestruxit et distinxit, et ad arbitrium disciplinae suae disposuit: et merito jam compendio substrinxit, quoniam et alias recisum sermonem facturus in terris (Is., X, 23) Dominus, id est Christus, praedicabatur. CAPUT XVII. Hic nunc de foenore cum interponit (Luc. VI): Et si foeneraveritis a quibus speratis vos recepturos, quae gratia est vobis? percurre sequentia Ezechielis, de eodem viro justo: Pecuniam, inquit (Ezech. XVIII, 8), suam foenori non dedit, et quod abundaverit, non sumet; foenoris scilicet redundantiam, quod est usura. Prius igitur fuit, ut",
          "candidate_score": 0.656923,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 19,
      "cf_id": "cf021",
      "work_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1",
      "max_score": 0.656643,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_5",
          "bdc_text": "Bene vale et fratres tuos meosque scholae et ecclesiae apud vos inservientes meo nomine plurimum salutato .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_98",
          "psc_text": "multum, non abundauit, et qui modicum, non defuit illi. gratias autem deo, qui dedit idem studium pro nobis in corde Titi, quia consolationem quidem suscepit; studiosior autem cum esset, sponte exiit ad uos. misimus autem cum eo fratrem, cuius laus in euangelio est per omnes ecclesias, non solum autem, sed et ordinatus ab ecclesiis comes peregrinationis nostrae cum hac gratia quae ministratur a nobis ad domini gloriam et promptum animum nostrum, deuitantes hoc, ne quis nos reprehendat in hac plenitudine, quae ministratur a nobis. prouidemus enim bona non solum coram deo, sed etiam coram hominibus. in his uerbis adparet, quantum non solum curam sanctarum plebium esse uoluerit ministrare necessaria sanctis dei seruis, consilium in hoc dans, quia hoc magis ipsis qui hoc faciebant proderat quam illis erga quos faciebant — illis enim aliud proderat, id est hoc erga se obsequio fratrum suorum sancte uti nec propter hoc deo seruire nec",
          "candidate_score": 0.656643,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 20,
      "cf_id": "cf021",
      "work_id": "stoa0040.stoa029a.opp-lat1",
      "max_score": 0.65641,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_5_7",
          "bdc_text": "Bene vale et fratres tuos meosque scholae et ecclesiae apud vos inservientes meo nomine plurimum salutato . Heydelbergae 8 . septembris a 1572 .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa029a.opp-lat1_window_14",
          "psc_text": "dicant ergo et istae: (litteras ad nos datas, fratres, cotidie legitis, qui uultis adhuc esse de parte Donati. in ipsis epistulis per nomen pacis nos apostolus salutauit dicens: gratia uobis et pax a deo 1 cf. Apoc. 1, 11 15 cf. Apoc. 3, 4 27 Rom. 1, 7 cet. 1 orientales septem ecclesiae (tr. ml) A ecclesiae orientales septem BCbv quas] qua A quam BmlC 2 zmirnae A (y s. i), c smirnae BCb tiatyrae A tiatirae BC tyatirae c philadelfiae B phyladelfiae b lauditiae BC laodiciae b(v) laoditie c 3 fecimu B 11 partis (s s. i) B 12 persona personae b 13 haereditati A 14 plantati A corr. (ex pancati?) ad unam nostrum] adhuc b 23 philipensium c colosensium Bmlb 24 et om. b 25 qui] quid Bm2b 26 epistolis Am2BCbc, item infra patre et domino Iesu Christo. quare pacem in nostris epistulis legendo didicistis et eam nobiscum",
          "candidate_score": 0.65641,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "9018_sent_5",
          "bdc_text": "Bene vale et fratres tuos meosque scholae et ecclesiae apud vos inservientes meo nomine plurimum salutato .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa029a.opp-lat1_window_14",
          "psc_text": "dicant ergo et istae: (litteras ad nos datas, fratres, cotidie legitis, qui uultis adhuc esse de parte Donati. in ipsis epistulis per nomen pacis nos apostolus salutauit dicens: gratia uobis et pax a deo 1 cf. Apoc. 1, 11 15 cf. Apoc. 3, 4 27 Rom. 1, 7 cet. 1 orientales septem ecclesiae (tr. ml) A ecclesiae orientales septem BCbv quas] qua A quam BmlC 2 zmirnae A (y s. i), c smirnae BCb tiatyrae A tiatirae BC tyatirae c philadelfiae B phyladelfiae b lauditiae BC laodiciae b(v) laoditie c 3 fecimu B 11 partis (s s. i) B 12 persona personae b 13 haereditati A 14 plantati A corr. (ex pancati?) ad unam nostrum] adhuc b 23 philipensium c colosensium Bmlb 24 et om. b 25 qui] quid Bm2b 26 epistolis Am2BCbc, item infra patre et domino Iesu Christo. quare pacem in nostris epistulis legendo didicistis et eam nobiscum",
          "candidate_score": 0.63623,
          "ce_score": null
        }
      ]
    }
  ],
  "biblical_hits": []
}