7/7011.json

{
  "letter_id": "7011",
  "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/7011",
  "dominant_topic": 19,
  "topic_dist": [
    0.045145,
    0.048396,
    0.056269,
    0.054692,
    0.054845,
    0.041489,
    0.047934,
    0.046285,
    0.051135,
    0.049777,
    0.051523,
    0.048611,
    0.041509,
    0.044907,
    0.040553,
    0.043712,
    0.05971,
    0.057414,
    0.055733,
    0.060361
  ],
  "citations": [
    {
      "rank": 1,
      "cf_id": "cf025",
      "work_id": "078_Gregorius-I_Appendix-ad-Librum-sacramentorum",
      "max_score": 0.691374,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_9_11",
          "bdc_text": "Faciat dominus deus noster in reliquis ac unicuique secundum voluntatem suam divinam retribuat . In Rhetis nostris omnia satis prospere cedunt , et nuper , cum in propositione me pro parte copiarum , quas rex meus petit ab illis ac pro interpellatione conservande ligue inter nos , quod verebar , ne quis illorum misceret se in servitio regis Hispaniarum ( quoniam magna est illorum quandoque varietas ) obtinui , ut promulgarent edictum , ne quis ex subditis transiret ad aliud servicium nisi christianissimi regis mei secundum c[on]ventiones sub pena capitis ac bonorum proscriptionem . De reliquis secundum occursum rerum videbimus .",
          "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Appendix-ad-Librum-sacramentorum_window_80",
          "psc_text": "aeternum secum regnare faciat Jesus Christus Dominus noster Rex regum, et Dominus dominantium, qui cum Patre et Spiritu sancto. (1121) Rectitudo regis est noviter ordinati et in solium sublimati haec tria populo Christiano sibi subdito praecipere, in primis ut Ecclesia Dei et omnis populus Christianus veram pacem + servans in omni tempore. Aliud est ut rapacitates et omnes iniquitates omnibus gradibus interdicat. Tertium est, ut in omnibus judiciis aequitatem et misericordiam praecipiat, ut illi et nobis indulgeat sua misericordia clemens et misericors Deus, qui cum Patre. Et (1122) tunc deosculetur omnem clerum populumque, (1123) et dicat unusquisque: vivat rex feliciter in sempiternum! tribus vicibus: vivat rex! ut supra. Et post Evangelium (1124) offert rex ad manum archiepiscopi oblationem et vinum, et sic peragatur Missa suo ordine. Deinde communicetur ab archiepiscopo corpore et sanguine Christi; (1125) et sic referant Deo gratias, post pergant ad mensam. (1126) ITEM AD REGINAM BENEDICENDAM. 263",
          "candidate_score": 0.691374,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_9_11",
          "bdc_text": "Faciat dominus deus noster in reliquis ac unicuique secundum voluntatem suam divinam retribuat . In Rhetis nostris omnia satis prospere cedunt , et nuper , cum in propositione me pro parte copiarum , quas rex meus petit ab illis ac pro interpellatione conservande ligue inter nos , quod verebar , ne quis illorum misceret se in servitio regis Hispaniarum ( quoniam magna est illorum quandoque varietas ) obtinui , ut promulgarent edictum , ne quis ex subditis transiret ad aliud servicium nisi christianissimi regis mei secundum c[on]ventiones sub pena capitis ac bonorum proscriptionem . De reliquis secundum occursum rerum videbimus .",
          "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Appendix-ad-Librum-sacramentorum_window_61",
          "psc_text": "de nobis et Ecclesiis nobis commissis canonicum privilegium ac debitam legem atque justitiam conservetis, et defensionem exhibeatis, sicut rex in suo regno unicuique episcopo et Ecclesiae sibi commissae (1079) per rectum exhibere debet. (1080) Responsio regis. --Promitto vobis et perdono quia unicuique de vobis et Ecclesiis vobis commissis canonicum privilegium et debitam legem atque justitiam servabo, et defensionem, quantum potuero, adjuvante Domino, exhibebo, sicut rex in suo regno unicuique episcopo et Ecclesiae sibi commissae per rectum exhibere debet. (1081) Deinde alloquantur duo episcopi populum in ecclesia inquirentes eorum voluntatem, et si concordes fuerint, (1082) agant Deo gratias omnipotenti (1083) decantantes Te Deum laudamus. Et duo episcopi accipiant eum per manus, et deducant ante altare, et prosternet se usque ad finem Te Deum laudamus. (1084) Invocatio super regem. --Te invocamus, Domine sancte, Pater omnipotens, aeterne Deus, ut Hunc famulum tuum N., quem tuae divinae dispensationis providentia in primordio plasmatum usque ad",
          "candidate_score": 0.679564,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_10",
          "bdc_text": "In Rhetis nostris omnia satis prospere cedunt , et nuper , cum in propositione me pro parte copiarum , quas rex meus petit ab illis ac pro interpellatione conservande ligue inter nos , quod verebar , ne quis illorum misceret se in servitio regis Hispaniarum ( quoniam magna est illorum quandoque varietas ) obtinui , ut promulgarent edictum , ne quis ex subditis transiret ad aliud servicium nisi christianissimi regis mei secundum c[on]ventiones sub pena capitis ac bonorum proscriptionem .",
          "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Appendix-ad-Librum-sacramentorum_window_80",
          "psc_text": "aeternum secum regnare faciat Jesus Christus Dominus noster Rex regum, et Dominus dominantium, qui cum Patre et Spiritu sancto. (1121) Rectitudo regis est noviter ordinati et in solium sublimati haec tria populo Christiano sibi subdito praecipere, in primis ut Ecclesia Dei et omnis populus Christianus veram pacem + servans in omni tempore. Aliud est ut rapacitates et omnes iniquitates omnibus gradibus interdicat. Tertium est, ut in omnibus judiciis aequitatem et misericordiam praecipiat, ut illi et nobis indulgeat sua misericordia clemens et misericors Deus, qui cum Patre. Et (1122) tunc deosculetur omnem clerum populumque, (1123) et dicat unusquisque: vivat rex feliciter in sempiternum! tribus vicibus: vivat rex! ut supra. Et post Evangelium (1124) offert rex ad manum archiepiscopi oblationem et vinum, et sic peragatur Missa suo ordine. Deinde communicetur ab archiepiscopo corpore et sanguine Christi; (1125) et sic referant Deo gratias, post pergant ad mensam. (1126) ITEM AD REGINAM BENEDICENDAM. 263",
          "candidate_score": 0.661334,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_10_12",
          "bdc_text": "In Rhetis nostris omnia satis prospere cedunt , et nuper , cum in propositione me pro parte copiarum , quas rex meus petit ab illis ac pro interpellatione conservande ligue inter nos , quod verebar , ne quis illorum misceret se in servitio regis Hispaniarum ( quoniam magna est illorum quandoque varietas ) obtinui , ut promulgarent edictum , ne quis ex subditis transiret ad aliud servicium nisi christianissimi regis mei secundum c[on]ventiones sub pena capitis ac bonorum proscriptionem . De reliquis secundum occursum rerum videbimus . Bene valle , domine una cum familia meque more nostro Gallico .",
          "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Appendix-ad-Librum-sacramentorum_window_79",
          "psc_text": "[ Al. Davidica] teneat sublimitate sceptrum salutis, et sanctificae propitiationis munere reperiatur locupletatus. Amen. Da ei a tuo spiramine regere populum, sicut Salomonem fecisti regnum obtinere pacificum. Amen. Quod ipse praestare dignetur. Regis status designatur. --Sta (1118) et retine (1119) amodo quem hucusque paterna (1120) suggestione tenuisti haereditario jure tibi delegatum per auctoritatem Dei omnipotentis, et per praesentem traditionem nostram, omnium scilicet episcoporum caeterorumque Dei servorum; et quanto clerum sacris altaribus propinquiorem prospicis, tanto ei potiorem in locis congruis honorem impendere memineris quatenus Mediator Dei et hominum te mediatorem cleri et plebis in hoc regni solio confirmet, et in regnum aeternum secum regnare faciat Jesus Christus Dominus noster Rex regum, et Dominus dominantium, qui cum Patre et Spiritu sancto. (1121) Rectitudo regis est noviter ordinati et in solium sublimati haec tria populo Christiano sibi subdito praecipere, in primis ut Ecclesia Dei et omnis populus Christianus veram pacem + servans in",
          "candidate_score": 0.656683,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_10_12",
          "bdc_text": "In Rhetis nostris omnia satis prospere cedunt , et nuper , cum in propositione me pro parte copiarum , quas rex meus petit ab illis ac pro interpellatione conservande ligue inter nos , quod verebar , ne quis illorum misceret se in servitio regis Hispaniarum ( quoniam magna est illorum quandoque varietas ) obtinui , ut promulgarent edictum , ne quis ex subditis transiret ad aliud servicium nisi christianissimi regis mei secundum c[on]ventiones sub pena capitis ac bonorum proscriptionem . De reliquis secundum occursum rerum videbimus . Bene valle , domine una cum familia meque more nostro Gallico .",
          "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Appendix-ad-Librum-sacramentorum_window_80",
          "psc_text": "aeternum secum regnare faciat Jesus Christus Dominus noster Rex regum, et Dominus dominantium, qui cum Patre et Spiritu sancto. (1121) Rectitudo regis est noviter ordinati et in solium sublimati haec tria populo Christiano sibi subdito praecipere, in primis ut Ecclesia Dei et omnis populus Christianus veram pacem + servans in omni tempore. Aliud est ut rapacitates et omnes iniquitates omnibus gradibus interdicat. Tertium est, ut in omnibus judiciis aequitatem et misericordiam praecipiat, ut illi et nobis indulgeat sua misericordia clemens et misericors Deus, qui cum Patre. Et (1122) tunc deosculetur omnem clerum populumque, (1123) et dicat unusquisque: vivat rex feliciter in sempiternum! tribus vicibus: vivat rex! ut supra. Et post Evangelium (1124) offert rex ad manum archiepiscopi oblationem et vinum, et sic peragatur Missa suo ordine. Deinde communicetur ab archiepiscopo corpore et sanguine Christi; (1125) et sic referant Deo gratias, post pergant ad mensam. (1126) ITEM AD REGINAM BENEDICENDAM. 263",
          "candidate_score": 0.652404,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_10",
          "bdc_text": "In Rhetis nostris omnia satis prospere cedunt , et nuper , cum in propositione me pro parte copiarum , quas rex meus petit ab illis ac pro interpellatione conservande ligue inter nos , quod verebar , ne quis illorum misceret se in servitio regis Hispaniarum ( quoniam magna est illorum quandoque varietas ) obtinui , ut promulgarent edictum , ne quis ex subditis transiret ad aliud servicium nisi christianissimi regis mei secundum c[on]ventiones sub pena capitis ac bonorum proscriptionem .",
          "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Appendix-ad-Librum-sacramentorum_window_79",
          "psc_text": "[ Al. Davidica] teneat sublimitate sceptrum salutis, et sanctificae propitiationis munere reperiatur locupletatus. Amen. Da ei a tuo spiramine regere populum, sicut Salomonem fecisti regnum obtinere pacificum. Amen. Quod ipse praestare dignetur. Regis status designatur. --Sta (1118) et retine (1119) amodo quem hucusque paterna (1120) suggestione tenuisti haereditario jure tibi delegatum per auctoritatem Dei omnipotentis, et per praesentem traditionem nostram, omnium scilicet episcoporum caeterorumque Dei servorum; et quanto clerum sacris altaribus propinquiorem prospicis, tanto ei potiorem in locis congruis honorem impendere memineris quatenus Mediator Dei et hominum te mediatorem cleri et plebis in hoc regni solio confirmet, et in regnum aeternum secum regnare faciat Jesus Christus Dominus noster Rex regum, et Dominus dominantium, qui cum Patre et Spiritu sancto. (1121) Rectitudo regis est noviter ordinati et in solium sublimati haec tria populo Christiano sibi subdito praecipere, in primis ut Ecclesia Dei et omnis populus Christianus veram pacem + servans in",
          "candidate_score": 0.651887,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 2,
      "cf_id": "cf025",
      "work_id": "077_Gregorius-I_Epistolae",
      "max_score": 0.687615,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_9_11",
          "bdc_text": "Faciat dominus deus noster in reliquis ac unicuique secundum voluntatem suam divinam retribuat . In Rhetis nostris omnia satis prospere cedunt , et nuper , cum in propositione me pro parte copiarum , quas rex meus petit ab illis ac pro interpellatione conservande ligue inter nos , quod verebar , ne quis illorum misceret se in servitio regis Hispaniarum ( quoniam magna est illorum quandoque varietas ) obtinui , ut promulgarent edictum , ne quis ex subditis transiret ad aliud servicium nisi christianissimi regis mei secundum c[on]ventiones sub pena capitis ac bonorum proscriptionem . De reliquis secundum occursum rerum videbimus .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2398",
          "psc_text": "vel privilegium tanquam proprius episcopus vindicare, sed omne illic jus ac potestatem Ecclesiae tuae, quippe cujus est parochia, inviolabiliter custodire. Pariter quoque te, sicut idem frater noster petiit, convenit respondere, ut tempore quo miserante Deo pace reddita illi ad propria fuerit revertendi licentia, antedictum venerabile corpus auferendi secum sine aliqua objectione fas habeat. Qua de re ne personale esse videatur quod geritur, et inveniri possit unde recidiva rursus excitetur contentio, etiam successores vestri in hac promissione pro conservandis omnibus sunt per omnia complectendi, quatenus hujusmodi praeveniente cautela, nec ille ibidem de caetero sibi quidquam in dioecesi tua contra aequitatem et sacrorum canonum decreta praesumat defendere, et jus Ecclesiae tuae ex hujusmodi concessione praejudicium aliquod nulla unquam ratione sustineat (Vide sup. epp. 7 et 8.) 1273 EPISTOLA XIV. AD FELICEM SUBDIACONUM. Ecclesiae sancti Pauli ad fovenda lumina amplos concedit reditus. Gregorius Felici subdiacono et rectori patrimonii Appiae. Licet omnia quae hic",
          "candidate_score": 0.687615,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_9_11",
          "bdc_text": "Faciat dominus deus noster in reliquis ac unicuique secundum voluntatem suam divinam retribuat . In Rhetis nostris omnia satis prospere cedunt , et nuper , cum in propositione me pro parte copiarum , quas rex meus petit ab illis ac pro interpellatione conservande ligue inter nos , quod verebar , ne quis illorum misceret se in servitio regis Hispaniarum ( quoniam magna est illorum quandoque varietas ) obtinui , ut promulgarent edictum , ne quis ex subditis transiret ad aliud servicium nisi christianissimi regis mei secundum c[on]ventiones sub pena capitis ac bonorum proscriptionem . De reliquis secundum occursum rerum videbimus .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_439",
          "psc_text": "autem cum talibus res agitur, in quos ecclesiasticae vigor non possit jurisdictionis extendi, de singulis quibusque capitulis probationes inter publica gesta depositas ad nos absque ulla dilatione transmittat, ut instructi subtiliter sciamus quid de his debeamus, Christo auxiliante, disponere. (Vide l. I, ep. 19 et 20, l. II, ep. 17 et 52. Cf. Joan. Diac. l. III, c. 9.) EPISTOLA XXXIII. AD DYNAMIUM PATRICIUM. Quadringentos solidos de reditibus Ecclesiae Romanae se accepisse significat. Mittit crucem sacris reliquiis refertam. Gregorius Dynamio patricio Galliarum, etc. Monstrat quam bene dispenset propria, qui fideliter administrat aliena. Quod vestra 648 nobis gloria ostendit, quae perenni muneri intenta, beato Petro apostolorum principi suorum redituum fructus intulit. Cui dum sua fideliter impenditis, haec apud eum vestra munera fecistis. Sic quippe agere hujus terrae gloriosos de aeterna gloria cogitantes decet, ut in eo quod temporaliter praevalent, mercedem sibi non temporalem parent. Proinde debitum salutationis alloquium persolventes, omnipotentem Dominum",
          "candidate_score": 0.674219,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_10_12",
          "bdc_text": "In Rhetis nostris omnia satis prospere cedunt , et nuper , cum in propositione me pro parte copiarum , quas rex meus petit ab illis ac pro interpellatione conservande ligue inter nos , quod verebar , ne quis illorum misceret se in servitio regis Hispaniarum ( quoniam magna est illorum quandoque varietas ) obtinui , ut promulgarent edictum , ne quis ex subditis transiret ad aliud servicium nisi christianissimi regis mei secundum c[on]ventiones sub pena capitis ac bonorum proscriptionem . De reliquis secundum occursum rerum videbimus . Bene valle , domine una cum familia meque more nostro Gallico .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1329",
          "psc_text": "AD BRUNICHILDEM REGINAM. Pallium Syagrio episcopo concedit. De sacris ordinibus praemio vel gratia non conferendis eam admonet, et ne ex laicis repente fiant episcopi. Laudat ejus erga Augustinum charitatem, hortaturque ut schismaticos ad concordiam revocare atque idololatriae reliquias, et alia in regno suo vitia coercere studeat. De codice ad eam transmisso agit. Gregorius Brunichildae reginae Francorum. Quanta in omnipotentis Dei timore excellentiae vestrae mens soliditate firmata sit, inter alia bona quae agitis etiam in sacerdotum ejus laudabiliter dilectione monstratis; et magna nobis fit de Christianitate vestra laetitia, quoniam quos venerantes ut famulos revera Christi diligitis, augere honoribus studetis. Decet enim vos, excellentissima filia, decet tales existere, ut subjectae possitis esse dominatori. In eo enim regnum potestatis vestrae et subjectis gentibus confirmatis, in quo timori omnipotentis Domini mentis colla subjicitis; et unde vosmetipsas servitio Creatoris subditis, unde vobis vestros subditos ad servitium devotius obligatis. Susceptis itaque epistolis vestris, valde nobis excellentiae",
          "candidate_score": 0.669792,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_8_10",
          "bdc_text": "Audivi , quod certissime , si Hispaniarum rex in his partibus veniat , quod nondum certum habemus propter magnam opinionum varietatem , velle in Mediolano introducere illum rigorem inquisitionis atque idem apud regnum Neapolitanum ac cicitanti uno ex familiaribus et oranti , quod illud mitigaret , respondisse se malle iacturam facere illius regni et ducatus quam bene inceptum relinquere . Faciat dominus deus noster in reliquis ac unicuique secundum voluntatem suam divinam retribuat . In Rhetis nostris omnia satis prospere cedunt , et nuper , cum in propositione me pro parte copiarum , quas rex meus petit ab illis ac pro interpellatione conservande ligue inter nos , quod verebar , ne quis illorum misceret se in servitio regis Hispaniarum ( quoniam magna est illorum quandoque varietas ) obtinui , ut promulgarent edictum , ne quis ex subditis transiret ad aliud servicium nisi christianissimi regis mei secundum c[on]ventiones sub pena capitis ac bonorum proscriptionem .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2237",
          "psc_text": "reservandum nuntiandumque decrevimus, ut inde habita inquisitione, si nulli culpae quam sacri canones insequuntur subjecti sunt, ipse eos debeat ordinare. Excellentiae ergo vestrae cura nostrae se dispositioni conjungat, quatenus nec Ecclesiae utilitates, quarum vobis maximus amor est, pereant, et bonis excellentiae vestrae mercedis augmenta succrescant. Similiter vero de quodam bigamo requisiti, an ad sacrum ordinem potuisset accedere, juxta canonicam regulam omnino vetuimus. Absit enim ne vestris temporibus, in quibus tam multa pia ac religiosa agitis, aliquid contra ecclesiasticum institutum fieri permittatis. Praefati autem viri magnifici filii nostri, dato capitulari, inter caetera petierunt, quod sibi ex vestra perhibuere jussione mandatum, ut talis debeat a nobis in Gallias persona transmitti, quae, facta synodo, cuncta quae contra sacratissimos canones perpetrantur omnipotente Deo possit auctore corrigere. In qua re gloriae vestrae curam cognovimus, quam de vita animae, et de regni vestri soliditate cogitatis, quia Redemptorem nostrum formidantes, ejusque in omnibus praecepta servantes, et hic",
          "candidate_score": 0.669524,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_3_5",
          "bdc_text": "Sed de aliis nulla mentio . Verum est , quod intellexi aliquid de induciis quatuor annorum promulgari inter Turcam et imperatorem , quae res si habet certitudinem , daret otium inimicis Cristi affligere ecclesiam suam . Sed ut ego audio a Venetis , missi sunt legati ad foedus et inducias renovandas cum novo imperatore Turcarum , quod signum manifestum est , quod metuunt a suis copiis , quas sciunt magnas pro estate proxima preparari et provinciam Fori Iullii , quod vulgariter apud nos Fre Just dicimus , fortificant .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_583",
          "psc_text": "hac urbe constitutarum, quas praedictam ecclesiam temporibus habuisse Gothorum constiterit, annis singulis congregare non desinas, et quantum in sartis tectis, vel luminaribus, aliaque reparatione ejusdem ecclesiae necessarium fuerit, erogare modis omnibus studebis. Quidquid vero exuberare potuerit, fideliter rationibus te ecclesiasticis inferre praecipimus. Mense Aprili, indictione 12. EPISTOLA XX. AD MAXIMUM PRAESUMPTOREM. Maximum violenter intrusum, ejusque ordinatores episcopos, ab omni sacerdotali officio summovet, donec de imperatoriae jussionis veritate constiterit. Gregorius Maximo praesumptori in Salona. Licet caetera cujuspiam talia vitae sint merita, ut nihil sit quod ex his sacerdotalibus valeat ordinationibus obviare, tamen solius nefas ambitus severissima canonum districtione damnatur. Cognovimus itaque quod vel surrepta vel simulata 699 piissimorum principum jussione, dum vita dignus non fueris, te ad sacerdotii ordinem cunctis venerabilem prorupisse. Quod nos ideo sine ulla haesitatione credidimus, quia vitam aetatemque tuam non habemus incognitam, ac deinde quia serenissimi domini imperatoris animum non ignoramus, quod se in causis sacerdotalibus miscere",
          "candidate_score": 0.668625,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_4_6",
          "bdc_text": "Verum est , quod intellexi aliquid de induciis quatuor annorum promulgari inter Turcam et imperatorem , quae res si habet certitudinem , daret otium inimicis Cristi affligere ecclesiam suam . Sed ut ego audio a Venetis , missi sunt legati ad foedus et inducias renovandas cum novo imperatore Turcarum , quod signum manifestum est , quod metuunt a suis copiis , quas sciunt magnas pro estate proxima preparari et provinciam Fori Iullii , quod vulgariter apud nos Fre Just dicimus , fortificant . Hec ex Venetis .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_583",
          "psc_text": "hac urbe constitutarum, quas praedictam ecclesiam temporibus habuisse Gothorum constiterit, annis singulis congregare non desinas, et quantum in sartis tectis, vel luminaribus, aliaque reparatione ejusdem ecclesiae necessarium fuerit, erogare modis omnibus studebis. Quidquid vero exuberare potuerit, fideliter rationibus te ecclesiasticis inferre praecipimus. Mense Aprili, indictione 12. EPISTOLA XX. AD MAXIMUM PRAESUMPTOREM. Maximum violenter intrusum, ejusque ordinatores episcopos, ab omni sacerdotali officio summovet, donec de imperatoriae jussionis veritate constiterit. Gregorius Maximo praesumptori in Salona. Licet caetera cujuspiam talia vitae sint merita, ut nihil sit quod ex his sacerdotalibus valeat ordinationibus obviare, tamen solius nefas ambitus severissima canonum districtione damnatur. Cognovimus itaque quod vel surrepta vel simulata 699 piissimorum principum jussione, dum vita dignus non fueris, te ad sacerdotii ordinem cunctis venerabilem prorupisse. Quod nos ideo sine ulla haesitatione credidimus, quia vitam aetatemque tuam non habemus incognitam, ac deinde quia serenissimi domini imperatoris animum non ignoramus, quod se in causis sacerdotalibus miscere",
          "candidate_score": 0.667749,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_10_12",
          "bdc_text": "In Rhetis nostris omnia satis prospere cedunt , et nuper , cum in propositione me pro parte copiarum , quas rex meus petit ab illis ac pro interpellatione conservande ligue inter nos , quod verebar , ne quis illorum misceret se in servitio regis Hispaniarum ( quoniam magna est illorum quandoque varietas ) obtinui , ut promulgarent edictum , ne quis ex subditis transiret ad aliud servicium nisi christianissimi regis mei secundum c[on]ventiones sub pena capitis ac bonorum proscriptionem . De reliquis secundum occursum rerum videbimus . Bene valle , domine una cum familia meque more nostro Gallico .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2398",
          "psc_text": "vel privilegium tanquam proprius episcopus vindicare, sed omne illic jus ac potestatem Ecclesiae tuae, quippe cujus est parochia, inviolabiliter custodire. Pariter quoque te, sicut idem frater noster petiit, convenit respondere, ut tempore quo miserante Deo pace reddita illi ad propria fuerit revertendi licentia, antedictum venerabile corpus auferendi secum sine aliqua objectione fas habeat. Qua de re ne personale esse videatur quod geritur, et inveniri possit unde recidiva rursus excitetur contentio, etiam successores vestri in hac promissione pro conservandis omnibus sunt per omnia complectendi, quatenus hujusmodi praeveniente cautela, nec ille ibidem de caetero sibi quidquam in dioecesi tua contra aequitatem et sacrorum canonum decreta praesumat defendere, et jus Ecclesiae tuae ex hujusmodi concessione praejudicium aliquod nulla unquam ratione sustineat (Vide sup. epp. 7 et 8.) 1273 EPISTOLA XIV. AD FELICEM SUBDIACONUM. Ecclesiae sancti Pauli ad fovenda lumina amplos concedit reditus. Gregorius Felici subdiacono et rectori patrimonii Appiae. Licet omnia quae hic",
          "candidate_score": 0.667554,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_10_12",
          "bdc_text": "In Rhetis nostris omnia satis prospere cedunt , et nuper , cum in propositione me pro parte copiarum , quas rex meus petit ab illis ac pro interpellatione conservande ligue inter nos , quod verebar , ne quis illorum misceret se in servitio regis Hispaniarum ( quoniam magna est illorum quandoque varietas ) obtinui , ut promulgarent edictum , ne quis ex subditis transiret ad aliud servicium nisi christianissimi regis mei secundum c[on]ventiones sub pena capitis ac bonorum proscriptionem . De reliquis secundum occursum rerum videbimus . Bene valle , domine una cum familia meque more nostro Gallico .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_846",
          "psc_text": "UNIVERSOS REGNI CHILDEBERTI EPISCOPOS. Virgilio Arelatensi, cui vices suas commisit, obediant; ab eo vocati veniant ad synodum; nec ad longinqua loca sine illius auctoritate pergant. Gregorius universis episcopis Galliarum qui sub regno Childeberti sunt. Ad hoc dispensationis divinae provisio gradus diversos et ordines constituit esse distinctos, ut dum reverentiam minores potioribus exhiberent, et potiores minoribus dilectionem impenderent, una concordiae fieret ex diversitate contextio, et recte officiorum gereretur administratio singulorum. Neque enim universitas alia poterat 784 ratione subsistere, nisi hujusmodi magnus eam differentiae ordo servaret. Quia vero creatura in una eademque aequalitate gubernari vel vivere non potest, coelestium militiarum exemplar nos instruit, quia dum sunt angeli, et sunt archangeli, liquet quod non sunt aequales, sed in potestate et ordine, sicut nostis, differt alter ab altero. Si ergo inter hos qui sine peccato sunt ista constat esse distinctio, quis hominum abnuat huic se libenter dispositioni submittere, cui novit etiam angelos obedire? Hinc",
          "candidate_score": 0.666178,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_10_12",
          "bdc_text": "In Rhetis nostris omnia satis prospere cedunt , et nuper , cum in propositione me pro parte copiarum , quas rex meus petit ab illis ac pro interpellatione conservande ligue inter nos , quod verebar , ne quis illorum misceret se in servitio regis Hispaniarum ( quoniam magna est illorum quandoque varietas ) obtinui , ut promulgarent edictum , ne quis ex subditis transiret ad aliud servicium nisi christianissimi regis mei secundum c[on]ventiones sub pena capitis ac bonorum proscriptionem . De reliquis secundum occursum rerum videbimus . Bene valle , domine una cum familia meque more nostro Gallico .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2232",
          "psc_text": "faciat, atque haec vigilanti providentia disponat, ut nec Dei Ecclesia neglectum ulterius habeat, et consacerdotes suos non solum verbo, sed etiam exemplo locorum venerabilium curam laudabiliter habere commoneat. EPISTOLA VI. AD BRUNICHILDAM FRANCORUM REGINAM. De privilegiis monasterio et xenodochio concessis, legatis ejus auditis, Menna episcopo absoluto. De episcopo qui capitis infirmitate laborabat. De digamo non ordinando. Missurum se in Gallias qui synodo intersit. Privilegia quae mittit actis publicis inserenda. Gregorius Brunichildae reginae Francorum. Inter alia bona hoc apud vos prae caeteris tenet principatum, quod in mediis hujus mundi fluctibus, qui regentis animos turbulenta solent vexatione 1219 confundere, ita cor ad divini cultus amorem et venerabilium locorum disponendam quietem reducitis, ac si nulla vos alia cura sollicitet. Unde quia hujusmodi praepositorum actio subjectorum magna solet esse munitio, prae aliis gentibus gentem Francorum asserimus felicem, quae sic bonis omnibus praeditam meruit habere reginam. Epistolis autem vestris indicantibus agnoscentes ecclesiam vos sancti Martini",
          "candidate_score": 0.665016,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_3_5",
          "bdc_text": "Sed de aliis nulla mentio . Verum est , quod intellexi aliquid de induciis quatuor annorum promulgari inter Turcam et imperatorem , quae res si habet certitudinem , daret otium inimicis Cristi affligere ecclesiam suam . Sed ut ego audio a Venetis , missi sunt legati ad foedus et inducias renovandas cum novo imperatore Turcarum , quod signum manifestum est , quod metuunt a suis copiis , quas sciunt magnas pro estate proxima preparari et provinciam Fori Iullii , quod vulgariter apud nos Fre Just dicimus , fortificant .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2383",
          "psc_text": "imperatoris, vel, quod absit, in despectum ipsius aliquid facere videremur. Itaque dilectio tua pietati ejus cuncta diligenter insinuet, atque constanter astruat hoc omnino illicitum, omnino pravum, omnino injustum, et sacris esse valde canonibus inimicum. Et ideo hujusmodi peccatum temporibus suis introduci in Ecclesiae praejudicium non permittat. Sed quid de hoc negotio judicatum antefati quondam metropolitae contineat, vel qualiter a nobis ea quae ab illo decreta sunt confirmata fuerint suggerat, atque id agere studeat, ut cum ejus jussione nostra illic sententia transmittatur, quatenus et serenitati ipsius, sicut dignum est, reservasse, et rationabiliter correxisse quae male praesumpta sunt videamur. Qua in re omnino danda opera est ut, si fieri potest, etiam jussionem suam ipse tribuat, in qua ea quae a nobis definita sunt servari praecipiat. Nam hoc facto omnis de caetero subreptionis locus obstruitur. Ita ergo ad compescenda haec praejudicia vigilantiam tuam cum omnipotentis Dei adjutorio exercere festina, ut nec modo voluntas",
          "candidate_score": 0.664533,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_10_12",
          "bdc_text": "In Rhetis nostris omnia satis prospere cedunt , et nuper , cum in propositione me pro parte copiarum , quas rex meus petit ab illis ac pro interpellatione conservande ligue inter nos , quod verebar , ne quis illorum misceret se in servitio regis Hispaniarum ( quoniam magna est illorum quandoque varietas ) obtinui , ut promulgarent edictum , ne quis ex subditis transiret ad aliud servicium nisi christianissimi regis mei secundum c[on]ventiones sub pena capitis ac bonorum proscriptionem . De reliquis secundum occursum rerum videbimus . Bene valle , domine una cum familia meque more nostro Gallico .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1382",
          "psc_text": "possint ignorantes incurrere, quod eos dignum est postmodum vetitos sustinere. Nuntiatum praeterea nobis est suprascriptum Basilium filiis suis Deo propitio Christianis quaedam mancipia ad hoc velle titulo donationis concedere, ut ei hujus occasionis obtentu, domini solummodo nomine ablato, deserviant; et post hoc si ad Ecclesiam confugiendum forte crediderint, ut fieri debeant Christiana, non in libertatem, sed eorum dominio quibus antea donata sunt vendicentur. In qua re fraternitatem vestram decenter convenit vigilare. Et si qua filiis suis mancipia donare voluerit, ut cuncta fraudis tollatur occasio, fiant modis omnibus Christiana, et in domo ejus non maneant; sed cum res exegerit ut eorum debeat uti solatiis, hoc illi jubeantur impendere quod etiam a suis filiis ei decet et propter Deum convenit exhiberi. EPISTOLA XXXVII. AD CHRYSANTHUM SPOLETANUM EPISCOPUM. Ne confugientibus ad illius dioecesim monachis communionem indiscrete reddi patiatur. Mancipio ea lege manumisso ut monachus fieret, monasterium deserere non liceat. Gregorius Chrysantho episcopo Spoletano.",
          "candidate_score": 0.663016,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_10_12",
          "bdc_text": "In Rhetis nostris omnia satis prospere cedunt , et nuper , cum in propositione me pro parte copiarum , quas rex meus petit ab illis ac pro interpellatione conservande ligue inter nos , quod verebar , ne quis illorum misceret se in servitio regis Hispaniarum ( quoniam magna est illorum quandoque varietas ) obtinui , ut promulgarent edictum , ne quis ex subditis transiret ad aliud servicium nisi christianissimi regis mei secundum c[on]ventiones sub pena capitis ac bonorum proscriptionem . De reliquis secundum occursum rerum videbimus . Bene valle , domine una cum familia meque more nostro Gallico .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1585",
          "psc_text": "a praediis ecclesiasticis exigantur, ex laicis repente fiant episcopi. Synodum ad haec emendanda celebrari curent, statuantque ne Judaeis Christiana mancipia habere liceat. Gregorius Theoderico et Theodeberto regibus Francorum. Cum regni vestri nomen inter caetera gratia olim Christianae religionis effulserit, valde studendum est ut unde gloriosiores caeteris gentibus eminetis, inde omnipotenti Domino qui dat salutem regibus perfectius placeatis et fidem quam colitis adjutricem in omnibus habeatis. Optaveramus quidem, praecellentissimi filii, nostrum ad vos sola dirigere visitatione sermonem, ut charitatis officiis paternum monstraremus affectum. Sed quia nimium nos res constristat illicita, sic unum convenit exhibere, ut aliud sub silentio, quod emendatione indiget, minime relinquamus. Quod si diligenter attenditis, pro salutis vestrae nos loqui prorsus incolumitate cognoscetis. Fertur autem (Grat. 1, q. 1, c. 28) simoniacam haeresim, quae prima contra Dei Ecclesiam diabolica plantatione subrepsit, et in ipso ortu suo telo apostolicae ultionis percussa atque damnata est, in regni vestri finibus dominari, cum",
          "candidate_score": 0.661491,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_10",
          "bdc_text": "In Rhetis nostris omnia satis prospere cedunt , et nuper , cum in propositione me pro parte copiarum , quas rex meus petit ab illis ac pro interpellatione conservande ligue inter nos , quod verebar , ne quis illorum misceret se in servitio regis Hispaniarum ( quoniam magna est illorum quandoque varietas ) obtinui , ut promulgarent edictum , ne quis ex subditis transiret ad aliud servicium nisi christianissimi regis mei secundum c[on]ventiones sub pena capitis ac bonorum proscriptionem .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1329",
          "psc_text": "AD BRUNICHILDEM REGINAM. Pallium Syagrio episcopo concedit. De sacris ordinibus praemio vel gratia non conferendis eam admonet, et ne ex laicis repente fiant episcopi. Laudat ejus erga Augustinum charitatem, hortaturque ut schismaticos ad concordiam revocare atque idololatriae reliquias, et alia in regno suo vitia coercere studeat. De codice ad eam transmisso agit. Gregorius Brunichildae reginae Francorum. Quanta in omnipotentis Dei timore excellentiae vestrae mens soliditate firmata sit, inter alia bona quae agitis etiam in sacerdotum ejus laudabiliter dilectione monstratis; et magna nobis fit de Christianitate vestra laetitia, quoniam quos venerantes ut famulos revera Christi diligitis, augere honoribus studetis. Decet enim vos, excellentissima filia, decet tales existere, ut subjectae possitis esse dominatori. In eo enim regnum potestatis vestrae et subjectis gentibus confirmatis, in quo timori omnipotentis Domini mentis colla subjicitis; et unde vosmetipsas servitio Creatoris subditis, unde vobis vestros subditos ad servitium devotius obligatis. Susceptis itaque epistolis vestris, valde nobis excellentiae",
          "candidate_score": 0.66015,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_10_12",
          "bdc_text": "In Rhetis nostris omnia satis prospere cedunt , et nuper , cum in propositione me pro parte copiarum , quas rex meus petit ab illis ac pro interpellatione conservande ligue inter nos , quod verebar , ne quis illorum misceret se in servitio regis Hispaniarum ( quoniam magna est illorum quandoque varietas ) obtinui , ut promulgarent edictum , ne quis ex subditis transiret ad aliud servicium nisi christianissimi regis mei secundum c[on]ventiones sub pena capitis ac bonorum proscriptionem . De reliquis secundum occursum rerum videbimus . Bene valle , domine una cum familia meque more nostro Gallico .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2399",
          "psc_text": "sacrorum canonum decreta praesumat defendere, et jus Ecclesiae tuae ex hujusmodi concessione praejudicium aliquod nulla unquam ratione sustineat (Vide sup. epp. 7 et 8.) 1273 EPISTOLA XIV. AD FELICEM SUBDIACONUM. Ecclesiae sancti Pauli ad fovenda lumina amplos concedit reditus. Gregorius Felici subdiacono et rectori patrimonii Appiae. Licet omnia quae hic apostolica habet ecclesia beatorum Petri et Pauli, quorum honore et beneficiis acquisita sunt, Deo sint auctore communia, esse debet in administratione actionum diversitas personarum, ut in assignatis cuique rebus cura adhiberi possit impensior. Cum ergo pro ecclesia beati Pauli apostoli, sollicitudo debita nos commoneret ne minus illic habere luminaria idem praeco fidei cerneretur, qui totum mundum lumine suae praedicationis implevit, et valde incongruum esse ac durissimum videretur ut illa ei specialiter possessio non serviret, in qua palmam sumens martyrii capite est truncatus ut viveret, utile judicamus eamdem massam quae Aquas Salvias nuncupatur, cum omnibus fundis suis, id est cella vinaria,",
          "candidate_score": 0.658613,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_10_12",
          "bdc_text": "In Rhetis nostris omnia satis prospere cedunt , et nuper , cum in propositione me pro parte copiarum , quas rex meus petit ab illis ac pro interpellatione conservande ligue inter nos , quod verebar , ne quis illorum misceret se in servitio regis Hispaniarum ( quoniam magna est illorum quandoque varietas ) obtinui , ut promulgarent edictum , ne quis ex subditis transiret ad aliud servicium nisi christianissimi regis mei secundum c[on]ventiones sub pena capitis ac bonorum proscriptionem . De reliquis secundum occursum rerum videbimus . Bene valle , domine una cum familia meque more nostro Gallico .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2047",
          "psc_text": "ut quae sunt Creatoris nostri jussioni contraria ab episcoporum moribus compescatis. Ipse autem auctoritate propria episcopos Galliarum judicare non poteris; sed suadendo, blandiendo, bona quoque tua opera eorum imitationi monstrando, pravorum mentes ad sanctitatis studia reformando, quia (Grat. 6, q. 3, c. 1) scriptum est in lege: Per alienam messem transiens falcem mittere non debet; sed manu spicas conterere, et manducare (Deut. XXIII, 25) . Falcem ergo judicii mittere non potes in eam segetem, quae alteri videtur esse commissa; sed per affectum boni operis frumenta dominica vitiorum suorum paleis exspolia, et in Ecclesiae corpus monendo, et persuadendo, quasi mandendo converte. Quidquid vero ex auctoritate agendum est, cum praedicto Arelatensi episcopo agatur, ne praetermitti possit 1157 hoc quod antiqua Patrum institutio invenit. Britannorum vero omnium episcoporum tuae curam fraternitati committimus, ut indocti doceantur, infirmi persuasione roborentur, perversi auctoritate corrigantur. Obsecratio Augustini. Obsecro ut reliquiae sancti Sixti martyris nobis transmittantur. Concessio Gregorii.",
          "candidate_score": 0.658332,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_15_17",
          "bdc_text": "februarii 1567 . Deditissimus et a' obsequium amico Petrus de Grantrye . Clarissimo et doctissimo viro domino Bullingero , primo ministro sacre ecclesie Tiguricensis .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1583",
          "psc_text": "sunt pia esse viderit devotione sollicitam. Curam vero et sollicitudinem ejusdem synodi, quam fiendam decrevimus, fratri coepiscopoque nostro Syagrio, quem vestrum proprium novimus specialiter delegare curavimus; quem petimus ut et supplicantem libenter audire et ope juvare dignemini, quatenus quod ad mercedem vestram respiciat, remoto hujus mali contagio, in cunctis finibus juri vestro subjectis pia et Deo placita procedat ordinatio sacerdotum. Cui fratri nostro pro eo quod se in ea praedicatione quae Anglorum genti, auctore Domino, facta est devotum vehementer exhibuit, pallium ad missarum solemnia utendum transmisimus, ut quia adjuvare spiritalia studuit, apostolorum principis 1016 solatio in ipso quoque inveniatur spiritali ordine profecisse. Omnino praeterea admirati sumus cur et in regno vestro Judaeos Christiana mancipia possidere permittitis. Quid enim sunt Christiani omnes nisi membra Christi? Quorum videlicet membrorum caput cuncti novimus quia fideliter honoratis. Sed quam diversum sit excellentia vestra perpendat caput honorare, et membra ipsius hostibus calcanda permittere. Atque ideo",
          "candidate_score": 0.658158,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_10_12",
          "bdc_text": "In Rhetis nostris omnia satis prospere cedunt , et nuper , cum in propositione me pro parte copiarum , quas rex meus petit ab illis ac pro interpellatione conservande ligue inter nos , quod verebar , ne quis illorum misceret se in servitio regis Hispaniarum ( quoniam magna est illorum quandoque varietas ) obtinui , ut promulgarent edictum , ne quis ex subditis transiret ad aliud servicium nisi christianissimi regis mei secundum c[on]ventiones sub pena capitis ac bonorum proscriptionem . De reliquis secundum occursum rerum videbimus . Bene valle , domine una cum familia meque more nostro Gallico .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_439",
          "psc_text": "autem cum talibus res agitur, in quos ecclesiasticae vigor non possit jurisdictionis extendi, de singulis quibusque capitulis probationes inter publica gesta depositas ad nos absque ulla dilatione transmittat, ut instructi subtiliter sciamus quid de his debeamus, Christo auxiliante, disponere. (Vide l. I, ep. 19 et 20, l. II, ep. 17 et 52. Cf. Joan. Diac. l. III, c. 9.) EPISTOLA XXXIII. AD DYNAMIUM PATRICIUM. Quadringentos solidos de reditibus Ecclesiae Romanae se accepisse significat. Mittit crucem sacris reliquiis refertam. Gregorius Dynamio patricio Galliarum, etc. Monstrat quam bene dispenset propria, qui fideliter administrat aliena. Quod vestra 648 nobis gloria ostendit, quae perenni muneri intenta, beato Petro apostolorum principi suorum redituum fructus intulit. Cui dum sua fideliter impenditis, haec apud eum vestra munera fecistis. Sic quippe agere hujus terrae gloriosos de aeterna gloria cogitantes decet, ut in eo quod temporaliter praevalent, mercedem sibi non temporalem parent. Proinde debitum salutationis alloquium persolventes, omnipotentem Dominum",
          "candidate_score": 0.658134,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_16_18",
          "bdc_text": "Deditissimus et a' obsequium amico Petrus de Grantrye . Clarissimo et doctissimo viro domino Bullingero , primo ministro sacre ecclesie Tiguricensis . Tiguri .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1583",
          "psc_text": "sunt pia esse viderit devotione sollicitam. Curam vero et sollicitudinem ejusdem synodi, quam fiendam decrevimus, fratri coepiscopoque nostro Syagrio, quem vestrum proprium novimus specialiter delegare curavimus; quem petimus ut et supplicantem libenter audire et ope juvare dignemini, quatenus quod ad mercedem vestram respiciat, remoto hujus mali contagio, in cunctis finibus juri vestro subjectis pia et Deo placita procedat ordinatio sacerdotum. Cui fratri nostro pro eo quod se in ea praedicatione quae Anglorum genti, auctore Domino, facta est devotum vehementer exhibuit, pallium ad missarum solemnia utendum transmisimus, ut quia adjuvare spiritalia studuit, apostolorum principis 1016 solatio in ipso quoque inveniatur spiritali ordine profecisse. Omnino praeterea admirati sumus cur et in regno vestro Judaeos Christiana mancipia possidere permittitis. Quid enim sunt Christiani omnes nisi membra Christi? Quorum videlicet membrorum caput cuncti novimus quia fideliter honoratis. Sed quam diversum sit excellentia vestra perpendat caput honorare, et membra ipsius hostibus calcanda permittere. Atque ideo",
          "candidate_score": 0.657926,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_10_12",
          "bdc_text": "In Rhetis nostris omnia satis prospere cedunt , et nuper , cum in propositione me pro parte copiarum , quas rex meus petit ab illis ac pro interpellatione conservande ligue inter nos , quod verebar , ne quis illorum misceret se in servitio regis Hispaniarum ( quoniam magna est illorum quandoque varietas ) obtinui , ut promulgarent edictum , ne quis ex subditis transiret ad aliud servicium nisi christianissimi regis mei secundum c[on]ventiones sub pena capitis ac bonorum proscriptionem . De reliquis secundum occursum rerum videbimus . Bene valle , domine una cum familia meque more nostro Gallico .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1593",
          "psc_text": "ratio exigebat utiliter oportuit definiri, ita quod definitum est non debet violari. Igitur gloriosae memoriae Childebertus, Francorum rex, catholicae religionis amore succensus, 1019 intra muros Arelatensis civitatis monasterium virorum, ut scripto reperimus, pro sua mercede constituens, quaedam ibidem pro habitantium sustentatione concessit. Cujus ne voluntas unquam duceretur in irritum, et ea quae pro quiete monachorum disposita fuerant turbarentur, quaeque contulit in jura ejusdem monasterii, epistolis suis apostolica petiit auctoritate firmari: hoc quoque suae petitioni subjungens, ut eidem monasterio tam in dispositione rerum quam in ordinatione abbatis quaedam pariter privilegia largirentur. Sciens quippe eam apostolicae sedi reverentiam a fidelibus exhiberi, ut quae ejus fuissent decreto disposita nullius deinceps illicitae usurpationis molestia quaterentur. Unde quia effectum et regia voluntas et res valde desiderata poscebat, a praedecessore nostro Vigilio, Romanae sedis antistite, ad praedecessorem vestrum Aurelium scripta transmissa sunt, ubi omnia quae amplectendae voluntatis studium deposcebat apostolicae auctoritatis libenter annisu firmata sunt, quia",
          "candidate_score": 0.656309,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_10_12",
          "bdc_text": "In Rhetis nostris omnia satis prospere cedunt , et nuper , cum in propositione me pro parte copiarum , quas rex meus petit ab illis ac pro interpellatione conservande ligue inter nos , quod verebar , ne quis illorum misceret se in servitio regis Hispaniarum ( quoniam magna est illorum quandoque varietas ) obtinui , ut promulgarent edictum , ne quis ex subditis transiret ad aliud servicium nisi christianissimi regis mei secundum c[on]ventiones sub pena capitis ac bonorum proscriptionem . De reliquis secundum occursum rerum videbimus . Bene valle , domine una cum familia meque more nostro Gallico .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1708",
          "psc_text": "sub omni ad nos studeat festinatione transmittere, quatenus petentium desideria cum Christi auxilio, si nihil est quod eum impediat, impleantur. Cujus vita vel actus, quia melius possunt illic ubi diu est conversatus agnosci, curae tuae sit cum fratre et coepiscopo nostro Fortunato de eo diligenter inquirere. Et si nulla sunt quae ad sacrum ordinem obsistere valeant, ad nos debet omni postposita tarditate transmitti. Ne autem gloriosa filia nostra Clementina hoc moleste suscipiat, ad eam experientia tua pergat, et cum ejus voluntate hoc faciat. Sin vero reniti fortasse voluerit, huc eum, sicut diximus, sine mora experientia tua transmittat, quia ita animi filiorum nostrorum a nobis pacandi sunt, ut tamen animarum utilitas non debeat praepediri. EPISTOLA XX. AD ANTHEMIUM SUBDIACONUM. Ne acceptam ad possessiones emendas pecuniam, in alios usus expendant Surrentini monachi. Gregorius Anthemio subdiacono Campaniae. Pervenit ad nos quod monachi, quos in Surrentina civitate pro complenda, sicut nosti, Antonini quondam defensoris",
          "candidate_score": 0.655807,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_15_17",
          "bdc_text": "februarii 1567 . Deditissimus et a' obsequium amico Petrus de Grantrye . Clarissimo et doctissimo viro domino Bullingero , primo ministro sacre ecclesie Tiguricensis .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_237",
          "psc_text": "mihi Theodorus vir consularis nunc indicavit. Et ideo postquam tibi adhaerere et ecclesiasticis eum utilitatibus tua testificatione studere cognovi, nullius debet adversitatem vel inimicitias formidare; sed quanto sibi alios invidere perpendit, tanto vigilantius, ut ei nihil nocere valeant, in utilitatibus Ecclesiae, et Dei servitio perseveret. Fraternitas autem tua pro ejus persona post hoc non debet esse suspecta, quia apud me nulla subreptio locum inveniet. EPISTOLA XVI AD MAXIMIANUM EPISCOPUM SYRACUSANUM. Paulinum Taurianensem episcopum Ecclesiae Liparitanae praeficit. Gregorius Maximiano episcopo Syracusano. Locis munitis Ecclesia constituta pastoris vacare non debet officio. Quia igitur Ecclesia 580 Liparitana sacerdote privata dignoscitur, ideo Paulinum Taurianensis Ecclesiae episcopum in praedicta Ecclesia Liparitana fraternitas tua sine mora praeesse constituat, ut officii sui administrationem in eadem Ecclesia vigilanter exhibeat, et quaeque ejus utilitatibus convenire didicerit, ordinare non desinat. Cunctumque clerum ut in omnibus canonice ei obedire debeat admoneas, quatenus praefatae Ecclesiae in cunctis utilitas, praedicto fratre et coepiscopo",
          "candidate_score": 0.654244,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_10_12",
          "bdc_text": "In Rhetis nostris omnia satis prospere cedunt , et nuper , cum in propositione me pro parte copiarum , quas rex meus petit ab illis ac pro interpellatione conservande ligue inter nos , quod verebar , ne quis illorum misceret se in servitio regis Hispaniarum ( quoniam magna est illorum quandoque varietas ) obtinui , ut promulgarent edictum , ne quis ex subditis transiret ad aliud servicium nisi christianissimi regis mei secundum c[on]ventiones sub pena capitis ac bonorum proscriptionem . De reliquis secundum occursum rerum videbimus . Bene valle , domine una cum familia meque more nostro Gallico .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_852",
          "psc_text": "regis petitu concessisse; hortatur vicissim ut illi faveat in prohibenda simonia, et ne ex laicis repente fiant episcopi. Gregorius Childeberto regi Francorum. Laetos nos excellentiae vestrae vehementer fecit epistola, quae pia vos affectione de honore et reverentia sacerdotali testatur esse sollicitos. Hinc etenim cunctis ostenditis fideles Dei vos esse cultores, dum sacerdotes ipsius grata ac debita veneratione diligitis, et Christiana devotione quidquid ad eorum augmentum pertinet agere festinatis. Unde et gratanter ea quae scripsistis accepimus, et quae voluistis animo libenti concessimus; atque ideo fratri nostro Virgilio, Arelatensis civitatis episcopo, vices nostras juxta antiquum morem et Excellentiae vestrae desiderium Deo favente commisimus, cui etiam et pallii usum, sicut prisca habuit consuetudo, concessimus. Sed quia aliqua ad nos perlata sunt, quae et omnipotentem Deum nimis offendunt, et quamplurimum sacerdotii honorem reverentiamque confundunt, quaesumus ut potestatis vestrae annitente censura modis omnibus emendentur, ne dum laudandae devotioni vestrae res temerariae ac perversae repugnant, aliorum,",
          "candidate_score": 0.653211,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_10_12",
          "bdc_text": "In Rhetis nostris omnia satis prospere cedunt , et nuper , cum in propositione me pro parte copiarum , quas rex meus petit ab illis ac pro interpellatione conservande ligue inter nos , quod verebar , ne quis illorum misceret se in servitio regis Hispaniarum ( quoniam magna est illorum quandoque varietas ) obtinui , ut promulgarent edictum , ne quis ex subditis transiret ad aliud servicium nisi christianissimi regis mei secundum c[on]ventiones sub pena capitis ac bonorum proscriptionem . De reliquis secundum occursum rerum videbimus . Bene valle , domine una cum familia meque more nostro Gallico .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_587",
          "psc_text": "servetur. Hi vero qui in possessionibus eorum sunt, licet et ipsi ex legum districtione sint liberi, tamen quia colendis eorum terris diutius adhaeserunt, ut pote conditionem loci debentes, ad colenda quae consueverant rura permaneant, pensiones praedictis viris praebeant, et cuncta quae de colonis vel originariis jura praecipiunt peragant, extra quod nihil eis oneris amplius indicatur. Quod si quisquam de his vel ad alium migrare locum, vel in obsequio suo retinere voluerit, ipse sibi reputet qui jus colonarium temeritate sua, jus vero dominii sibi juris severitate damnavit. In his ergo omnibus ita te volumus solerter impendi, ut nec direpti gregis pastor reus existas, nec apud nos minor aemulatio fraternitatem tuam reprehensibilem reddat. EPISTOLA XXII. AD CONSTANTIUM EPISCOPUM. Hortatur ut Venantium Lunensem episcopum in cleri sui ac caeterorum religiosorum emendatione adjuvet. Gregorius Constantio episcopo Mediolanensi. Quorumdam de Laudensium venientium partibus ad nos relatione pervenit, religionem locorum ipsorum ita ab ecclesiasticae disciplinae tramite",
          "candidate_score": 0.653003,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_10_12",
          "bdc_text": "In Rhetis nostris omnia satis prospere cedunt , et nuper , cum in propositione me pro parte copiarum , quas rex meus petit ab illis ac pro interpellatione conservande ligue inter nos , quod verebar , ne quis illorum misceret se in servitio regis Hispaniarum ( quoniam magna est illorum quandoque varietas ) obtinui , ut promulgarent edictum , ne quis ex subditis transiret ad aliud servicium nisi christianissimi regis mei secundum c[on]ventiones sub pena capitis ac bonorum proscriptionem . De reliquis secundum occursum rerum videbimus . Bene valle , domine una cum familia meque more nostro Gallico .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_586",
          "psc_text": "Judaeorum terras dudum colunt Christiani, peragant colere jure colonario. Gregorius Venantio episcopo Lunensi. Multorum ad nos relatione pervenit, a Judaeis in Lunensi civitate degentibus, 700 in servitium Christiana detineri mancipia: quae res nobis tanto visa est asperior, quanto a fraternitate tua patientia operosior. Oportebat quippe te respectu loci tui, atque Christianae religionis intuitu, nullam relinquere occasionem ut superstitioni Judaicae simplices animae non tam suasionibus, quam potestatis jure quodammodo deservirent. Quamobrem hortamur fraternitatem tuam ut secundum piissimarum legum tramitem, nulli Judaeo liceat Christianum mancipium in suo retinere dominio. Sed si qui penes eos inveniuntur, libertas eis tuitionis auxilio ex legum sanctione servetur. Hi vero qui in possessionibus eorum sunt, licet et ipsi ex legum districtione sint liberi, tamen quia colendis eorum terris diutius adhaeserunt, ut pote conditionem loci debentes, ad colenda quae consueverant rura permaneant, pensiones praedictis viris praebeant, et cuncta quae de colonis vel originariis jura praecipiunt peragant, extra quod",
          "candidate_score": 0.652974,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_16_18",
          "bdc_text": "Deditissimus et a' obsequium amico Petrus de Grantrye . Clarissimo et doctissimo viro domino Bullingero , primo ministro sacre ecclesie Tiguricensis . Tiguri .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_616",
          "psc_text": "Ad sacrae Scripturae lectionem hortatur. Commendat Narsetem. Mittit munera tabulas. Gregorius Theodoro medico imperatoris. Ego omnipotenti Deo gratias ago, quia eorum qui se vicissim veraciter diligunt loca animum non dividunt. Ecce enim, dulcissime et gloriosissime fili, longe nobis distamus corpore, et tamen praesentes nobis existimus charitate. Hoc vestra opera, hoc scripta testantur, hoc de praesenti expertus sum, hoc de absenti vestra gloria recognosco. Hoc vos et hominibus amabiles, et omnipotenti Deo dignos in perpetuum faciat. Quia enim virtutum mater est charitas, idcirco bonorum operum fructus profertis, quia ipsam eorum fructuum in mente radicem tenetis. Ea autem quae in redemptionem captivorum, Deo vobis aspirante transmisistis, laetus, fateor, et tristis accepi. Laetus videlicet vobis, quos de praeparanda mansione 712 coelestis patriae cogitare cognovi; tristis vero vehementer mihi, qui super curam rerum sancti Petri apostoli adhuc etiam de rebus dulcissimi filii mei domni Theodori rationes positurus sum, sollicite an negligenter eas expenderim, requirendus",
          "candidate_score": 0.652698,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_10_12",
          "bdc_text": "In Rhetis nostris omnia satis prospere cedunt , et nuper , cum in propositione me pro parte copiarum , quas rex meus petit ab illis ac pro interpellatione conservande ligue inter nos , quod verebar , ne quis illorum misceret se in servitio regis Hispaniarum ( quoniam magna est illorum quandoque varietas ) obtinui , ut promulgarent edictum , ne quis ex subditis transiret ad aliud servicium nisi christianissimi regis mei secundum c[on]ventiones sub pena capitis ac bonorum proscriptionem . De reliquis secundum occursum rerum videbimus . Bene valle , domine una cum familia meque more nostro Gallico .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1584",
          "psc_text": "ordine profecisse. Omnino praeterea admirati sumus cur et in regno vestro Judaeos Christiana mancipia possidere permittitis. Quid enim sunt Christiani omnes nisi membra Christi? Quorum videlicet membrorum caput cuncti novimus quia fideliter honoratis. Sed quam diversum sit excellentia vestra perpendat caput honorare, et membra ipsius hostibus calcanda permittere. Atque ideo petimus ut excellentiae vestrae constitutio, de regno suo hujus pravitatis mala removeat; ut in hoc vos amplius dignam cultricem omnipotentis Domini demonstretis, quod fideles illius ab inimicis ejus absolvitis. (Cf. Joan. Diac. l. III, c. 2.) EPISTOLA CX. AD THEODERICUM ET THEODEBERTUM REGES FRANCORUM. Quod multi per simoniam ordinentur, tributa a praediis ecclesiasticis exigantur, ex laicis repente fiant episcopi. Synodum ad haec emendanda celebrari curent, statuantque ne Judaeis Christiana mancipia habere liceat. Gregorius Theoderico et Theodeberto regibus Francorum. Cum regni vestri nomen inter caetera gratia olim Christianae religionis effulserit, valde studendum est ut unde gloriosiores caeteris gentibus eminetis, inde omnipotenti",
          "candidate_score": 0.652279,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_10",
          "bdc_text": "In Rhetis nostris omnia satis prospere cedunt , et nuper , cum in propositione me pro parte copiarum , quas rex meus petit ab illis ac pro interpellatione conservande ligue inter nos , quod verebar , ne quis illorum misceret se in servitio regis Hispaniarum ( quoniam magna est illorum quandoque varietas ) obtinui , ut promulgarent edictum , ne quis ex subditis transiret ad aliud servicium nisi christianissimi regis mei secundum c[on]ventiones sub pena capitis ac bonorum proscriptionem .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2398",
          "psc_text": "vel privilegium tanquam proprius episcopus vindicare, sed omne illic jus ac potestatem Ecclesiae tuae, quippe cujus est parochia, inviolabiliter custodire. Pariter quoque te, sicut idem frater noster petiit, convenit respondere, ut tempore quo miserante Deo pace reddita illi ad propria fuerit revertendi licentia, antedictum venerabile corpus auferendi secum sine aliqua objectione fas habeat. Qua de re ne personale esse videatur quod geritur, et inveniri possit unde recidiva rursus excitetur contentio, etiam successores vestri in hac promissione pro conservandis omnibus sunt per omnia complectendi, quatenus hujusmodi praeveniente cautela, nec ille ibidem de caetero sibi quidquam in dioecesi tua contra aequitatem et sacrorum canonum decreta praesumat defendere, et jus Ecclesiae tuae ex hujusmodi concessione praejudicium aliquod nulla unquam ratione sustineat (Vide sup. epp. 7 et 8.) 1273 EPISTOLA XIV. AD FELICEM SUBDIACONUM. Ecclesiae sancti Pauli ad fovenda lumina amplos concedit reditus. Gregorius Felici subdiacono et rectori patrimonii Appiae. Licet omnia quae hic",
          "candidate_score": 0.649921,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_10",
          "bdc_text": "In Rhetis nostris omnia satis prospere cedunt , et nuper , cum in propositione me pro parte copiarum , quas rex meus petit ab illis ac pro interpellatione conservande ligue inter nos , quod verebar , ne quis illorum misceret se in servitio regis Hispaniarum ( quoniam magna est illorum quandoque varietas ) obtinui , ut promulgarent edictum , ne quis ex subditis transiret ad aliud servicium nisi christianissimi regis mei secundum c[on]ventiones sub pena capitis ac bonorum proscriptionem .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_997",
          "psc_text": "LVI. AD STEPHANUM ABBATEM. Laudat de ordine congregationis, quem ut servet sollicite, hortatur. Gratias agit de cochlearibus ac circulis. Gregorius Stephano abbati. Laetos nos relatio Augustini servi Dei praesentium portitoris effecit, quod dilectionem tuam ut oportet vigilantem esse narravit; denique et presbyteros et diaconos, cunctamque congregationem unanimes vivere ac concordes affirmat. Et quoniam praepositorum bonitas subjectorum salubris est regula, omnipotentem Dominum deprecamur ut in bonis te semper operibus gratia suae pietatis accendat, et commissos tibi ab omni diabolicae fraudis tentatione custodiat, et tecum in charitate et placita sibi vivere conversatione concedat. Quia vero humani generis inimicus insidiari nostris actibus non quiescit, sed assidua calliditate hoc nititur, ut Deo servientes animas in qualibet parte decipiat; ideo, dilectissime Fili, hortamur ut sollicitudinem tuam vigilanter exerceas, et ita commissos tibi oratione et cura providendi custodias, ut lupus circumiens nullam dilaniandi occasionem inveniat; quatenus dum Deo nostro incolumes quorum suscepisti curam reddideris, et praemia",
          "candidate_score": 0.649318,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_10",
          "bdc_text": "In Rhetis nostris omnia satis prospere cedunt , et nuper , cum in propositione me pro parte copiarum , quas rex meus petit ab illis ac pro interpellatione conservande ligue inter nos , quod verebar , ne quis illorum misceret se in servitio regis Hispaniarum ( quoniam magna est illorum quandoque varietas ) obtinui , ut promulgarent edictum , ne quis ex subditis transiret ad aliud servicium nisi christianissimi regis mei secundum c[on]ventiones sub pena capitis ac bonorum proscriptionem .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1456",
          "psc_text": "nullos in hoc nolentes astringimus, sed sicut facere solent medici, et si ad tempus tristem curam, tamen pro salute dictamus. Et idcirco non necessitatem imponimus, sed si imitari doctum sanctumque virum elegerint, ipsorum voluntati relinquimus. Tua igitur experientia ut servari debeant ea quae prohibenda mandavimus, studium et sollicitudinem gerat. Nam si aliter postmodum inveniri contigerit, non leve se apud nos noverit periculum incursuram. Praeterea curae tuae sit eosdem fratres nostros episcopos adhortari, ut subjectos sibi in sacris videlicet ordinibus constitutos, quod ipsi servant, ad similitudinem sui modis omnibus servare commoneant: hoc tantummodo adjecto, ut hi, sicut canonica decrevit auctoritas, uxores quas caste debent regere non relinquant. Data mense Martio, indict. 2. EPISTOLA LXI. INCIPIT EPISTOLA RECHAREDI REGIS GOTHORUM AD BEATUM GREGORIUM ROMENSEM EPISCOPUM DIRECTA. Excusat quod ipsum non ante quatuor annos de conversione sua monuerit. Mittit aureum calicem. Venerationem summam ac benevolentiam testatur. Leandrum Hispalensem commendat. Domino sancto ac beatissimo",
          "candidate_score": 0.64838,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_16_18",
          "bdc_text": "Deditissimus et a' obsequium amico Petrus de Grantrye . Clarissimo et doctissimo viro domino Bullingero , primo ministro sacre ecclesie Tiguricensis . Tiguri .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1842",
          "psc_text": "vos in eremo protegat, quia antiquus hostis terrarum locis a tentatione non excluditur; quia si in paradiso hominem stravit, quis locus extra paradisum esse potest, in quo 1094 mentes hominum penetrare non valeat? In sola ergo Creatoris nostri protectione fidendum est, cui ex intimo corde clamemus: Esto mihi in Deum protectorem, et in locum munitum, ut salvum me facias (Psal. LXX, 3) . Transmisimus vobis de benedictione sancti Petri apostoli cucullam et tunicam, quae ea petimus charitate suscipi, qua a nobis transmissa sunt. EPISTOLA III. AD PANTALEONEM NOTARIUM. Deusdedit diaconum in Mediolanensem episcopum faciat ordinari, atque illic Romanae Ecclesiae utilitates sollicite disponat. Gregorius Pantaleoni notario. Experientia tua, praesenti auctoritate suffulta, ad Genuensem urbem, auxiliante Domino, proficiscens, Deusdedit diaconum Ecclesiae Mediolanensis, si tamen a cunctis electus est, et nihil est quod ei ex anteacta vita per sacros possit canones obviare, episcopum solemniter faciat ordinari. Praeterea, quia multae illic Ecclesiae nostrae utilitates",
          "candidate_score": 0.646687,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_10",
          "bdc_text": "In Rhetis nostris omnia satis prospere cedunt , et nuper , cum in propositione me pro parte copiarum , quas rex meus petit ab illis ac pro interpellatione conservande ligue inter nos , quod verebar , ne quis illorum misceret se in servitio regis Hispaniarum ( quoniam magna est illorum quandoque varietas ) obtinui , ut promulgarent edictum , ne quis ex subditis transiret ad aliud servicium nisi christianissimi regis mei secundum c[on]ventiones sub pena capitis ac bonorum proscriptionem .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1585",
          "psc_text": "a praediis ecclesiasticis exigantur, ex laicis repente fiant episcopi. Synodum ad haec emendanda celebrari curent, statuantque ne Judaeis Christiana mancipia habere liceat. Gregorius Theoderico et Theodeberto regibus Francorum. Cum regni vestri nomen inter caetera gratia olim Christianae religionis effulserit, valde studendum est ut unde gloriosiores caeteris gentibus eminetis, inde omnipotenti Domino qui dat salutem regibus perfectius placeatis et fidem quam colitis adjutricem in omnibus habeatis. Optaveramus quidem, praecellentissimi filii, nostrum ad vos sola dirigere visitatione sermonem, ut charitatis officiis paternum monstraremus affectum. Sed quia nimium nos res constristat illicita, sic unum convenit exhibere, ut aliud sub silentio, quod emendatione indiget, minime relinquamus. Quod si diligenter attenditis, pro salutis vestrae nos loqui prorsus incolumitate cognoscetis. Fertur autem (Grat. 1, q. 1, c. 28) simoniacam haeresim, quae prima contra Dei Ecclesiam diabolica plantatione subrepsit, et in ipso ortu suo telo apostolicae ultionis percussa atque damnata est, in regni vestri finibus dominari, cum",
          "candidate_score": 0.645474,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_10",
          "bdc_text": "In Rhetis nostris omnia satis prospere cedunt , et nuper , cum in propositione me pro parte copiarum , quas rex meus petit ab illis ac pro interpellatione conservande ligue inter nos , quod verebar , ne quis illorum misceret se in servitio regis Hispaniarum ( quoniam magna est illorum quandoque varietas ) obtinui , ut promulgarent edictum , ne quis ex subditis transiret ad aliud servicium nisi christianissimi regis mei secundum c[on]ventiones sub pena capitis ac bonorum proscriptionem .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_119",
          "psc_text": "quos autem ( qualibet occasione) a clericatu in monachicam conversionem venire contigerit, non liceat eis ad eamdem vel aliam Ecclesiam, quarum pridem milites fuerant, sua voluntate denuo remeare, nisi talis vitae monachus fuerit, ut episcopus cui ante militaverat sacerdotio dignum praeviderit, ut ab eo debeat eligi, et in loco quo judicaverit ordinari. Et quia aliquos monachorum 531 usque ad tantum nefas prosiliisse cognovimus, ut uxores publice sortiantur, sub omni eos vigilantia requiras, et inventos digna coercitione in monasteriis quorum monachi fuerunt retransmittas (Grat. 16, q. 1, can. 32; et 27, q. 1, can. 39). Sed et de clericis ad monachatum venientibus, sicut supra diximus, peragere non omittas. Ita enim Dei placabis oculos, et impletae mercedis particeps invenieris. EPISTOLA XLIII. AD LEANDRUM EPISCOPUM HISPALENSEM. De onere episcopali gemit. Laetatur de Recharedi regis conversione. Inductum ab Hispanis ex Arianorum occasione unicae in baptismo mersionis ritum probat. Nonnullos mittit Codices. Gregorius Leandro episcopo",
          "candidate_score": 0.644477,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_10",
          "bdc_text": "In Rhetis nostris omnia satis prospere cedunt , et nuper , cum in propositione me pro parte copiarum , quas rex meus petit ab illis ac pro interpellatione conservande ligue inter nos , quod verebar , ne quis illorum misceret se in servitio regis Hispaniarum ( quoniam magna est illorum quandoque varietas ) obtinui , ut promulgarent edictum , ne quis ex subditis transiret ad aliud servicium nisi christianissimi regis mei secundum c[on]ventiones sub pena capitis ac bonorum proscriptionem .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2399",
          "psc_text": "sacrorum canonum decreta praesumat defendere, et jus Ecclesiae tuae ex hujusmodi concessione praejudicium aliquod nulla unquam ratione sustineat (Vide sup. epp. 7 et 8.) 1273 EPISTOLA XIV. AD FELICEM SUBDIACONUM. Ecclesiae sancti Pauli ad fovenda lumina amplos concedit reditus. Gregorius Felici subdiacono et rectori patrimonii Appiae. Licet omnia quae hic apostolica habet ecclesia beatorum Petri et Pauli, quorum honore et beneficiis acquisita sunt, Deo sint auctore communia, esse debet in administratione actionum diversitas personarum, ut in assignatis cuique rebus cura adhiberi possit impensior. Cum ergo pro ecclesia beati Pauli apostoli, sollicitudo debita nos commoneret ne minus illic habere luminaria idem praeco fidei cerneretur, qui totum mundum lumine suae praedicationis implevit, et valde incongruum esse ac durissimum videretur ut illa ei specialiter possessio non serviret, in qua palmam sumens martyrii capite est truncatus ut viveret, utile judicamus eamdem massam quae Aquas Salvias nuncupatur, cum omnibus fundis suis, id est cella vinaria,",
          "candidate_score": 0.643799,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_10",
          "bdc_text": "In Rhetis nostris omnia satis prospere cedunt , et nuper , cum in propositione me pro parte copiarum , quas rex meus petit ab illis ac pro interpellatione conservande ligue inter nos , quod verebar , ne quis illorum misceret se in servitio regis Hispaniarum ( quoniam magna est illorum quandoque varietas ) obtinui , ut promulgarent edictum , ne quis ex subditis transiret ad aliud servicium nisi christianissimi regis mei secundum c[on]ventiones sub pena capitis ac bonorum proscriptionem .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2232",
          "psc_text": "faciat, atque haec vigilanti providentia disponat, ut nec Dei Ecclesia neglectum ulterius habeat, et consacerdotes suos non solum verbo, sed etiam exemplo locorum venerabilium curam laudabiliter habere commoneat. EPISTOLA VI. AD BRUNICHILDAM FRANCORUM REGINAM. De privilegiis monasterio et xenodochio concessis, legatis ejus auditis, Menna episcopo absoluto. De episcopo qui capitis infirmitate laborabat. De digamo non ordinando. Missurum se in Gallias qui synodo intersit. Privilegia quae mittit actis publicis inserenda. Gregorius Brunichildae reginae Francorum. Inter alia bona hoc apud vos prae caeteris tenet principatum, quod in mediis hujus mundi fluctibus, qui regentis animos turbulenta solent vexatione 1219 confundere, ita cor ad divini cultus amorem et venerabilium locorum disponendam quietem reducitis, ac si nulla vos alia cura sollicitet. Unde quia hujusmodi praepositorum actio subjectorum magna solet esse munitio, prae aliis gentibus gentem Francorum asserimus felicem, quae sic bonis omnibus praeditam meruit habere reginam. Epistolis autem vestris indicantibus agnoscentes ecclesiam vos sancti Martini",
          "candidate_score": 0.64368,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_10",
          "bdc_text": "In Rhetis nostris omnia satis prospere cedunt , et nuper , cum in propositione me pro parte copiarum , quas rex meus petit ab illis ac pro interpellatione conservande ligue inter nos , quod verebar , ne quis illorum misceret se in servitio regis Hispaniarum ( quoniam magna est illorum quandoque varietas ) obtinui , ut promulgarent edictum , ne quis ex subditis transiret ad aliud servicium nisi christianissimi regis mei secundum c[on]ventiones sub pena capitis ac bonorum proscriptionem .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_439",
          "psc_text": "autem cum talibus res agitur, in quos ecclesiasticae vigor non possit jurisdictionis extendi, de singulis quibusque capitulis probationes inter publica gesta depositas ad nos absque ulla dilatione transmittat, ut instructi subtiliter sciamus quid de his debeamus, Christo auxiliante, disponere. (Vide l. I, ep. 19 et 20, l. II, ep. 17 et 52. Cf. Joan. Diac. l. III, c. 9.) EPISTOLA XXXIII. AD DYNAMIUM PATRICIUM. Quadringentos solidos de reditibus Ecclesiae Romanae se accepisse significat. Mittit crucem sacris reliquiis refertam. Gregorius Dynamio patricio Galliarum, etc. Monstrat quam bene dispenset propria, qui fideliter administrat aliena. Quod vestra 648 nobis gloria ostendit, quae perenni muneri intenta, beato Petro apostolorum principi suorum redituum fructus intulit. Cui dum sua fideliter impenditis, haec apud eum vestra munera fecistis. Sic quippe agere hujus terrae gloriosos de aeterna gloria cogitantes decet, ut in eo quod temporaliter praevalent, mercedem sibi non temporalem parent. Proinde debitum salutationis alloquium persolventes, omnipotentem Dominum",
          "candidate_score": 0.641543,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_8",
          "bdc_text": "Audivi , quod certissime , si Hispaniarum rex in his partibus veniat , quod nondum certum habemus propter magnam opinionum varietatem , velle in Mediolano introducere illum rigorem inquisitionis atque idem apud regnum Neapolitanum ac cicitanti uno ex familiaribus et oranti , quod illud mitigaret , respondisse se malle iacturam facere illius regni et ducatus quam bene inceptum relinquere .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_797",
          "psc_text": "ponendo, ut si velim acta ejus singula quae ad me pervenerunt dicere, magno volumine haec explere non possim. Quae omnia serenissima domina solerter aspiciat, et oppressorum gemitus compescat. Haec enim ego ad piissimas aures vestras pervenisse non suspicor. Nam si pervenire potuissent, nunc usque minime permansissent. Quae piissimo domino apto sunt tempore suggerenda, ut ab anima sua, ab imperio atque a filiis suis tale hoc tantumque peccati pondus amoveat. Qui scio quoniam dicturus est quia nobis in Italiae expensis transmittitur quidquid de praedictis insulis aggregatur. Sed ego suggero ad hoc ut etsi minus expensae in Italia tribuantur, a suo tamen imperio oppressorum lacrymas compescat. Nam et idcirco fortasse tantae expensae in hac terra minus ad utilitatem proficiunt, quia cum peccati aliqua admistione colliguntur. Praecipiant ergo serenissimi domini nil cum peccato colligi. Et scio quia etsi parum reipublicae attribuitur utilitatibus, ex eo multum respublica adjuvatur. Quam etsi fortasse contingat expensis minoribus",
          "candidate_score": 0.641271,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_4",
          "bdc_text": "Verum est , quod intellexi aliquid de induciis quatuor annorum promulgari inter Turcam et imperatorem , quae res si habet certitudinem , daret otium inimicis Cristi affligere ecclesiam suam .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2383",
          "psc_text": "imperatoris, vel, quod absit, in despectum ipsius aliquid facere videremur. Itaque dilectio tua pietati ejus cuncta diligenter insinuet, atque constanter astruat hoc omnino illicitum, omnino pravum, omnino injustum, et sacris esse valde canonibus inimicum. Et ideo hujusmodi peccatum temporibus suis introduci in Ecclesiae praejudicium non permittat. Sed quid de hoc negotio judicatum antefati quondam metropolitae contineat, vel qualiter a nobis ea quae ab illo decreta sunt confirmata fuerint suggerat, atque id agere studeat, ut cum ejus jussione nostra illic sententia transmittatur, quatenus et serenitati ipsius, sicut dignum est, reservasse, et rationabiliter correxisse quae male praesumpta sunt videamur. Qua in re omnino danda opera est ut, si fieri potest, etiam jussionem suam ipse tribuat, in qua ea quae a nobis definita sunt servari praecipiat. Nam hoc facto omnis de caetero subreptionis locus obstruitur. Ita ergo ad compescenda haec praejudicia vigilantiam tuam cum omnipotentis Dei adjutorio exercere festina, ut nec modo voluntas",
          "candidate_score": 0.639062,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_8",
          "bdc_text": "Audivi , quod certissime , si Hispaniarum rex in his partibus veniat , quod nondum certum habemus propter magnam opinionum varietatem , velle in Mediolano introducere illum rigorem inquisitionis atque idem apud regnum Neapolitanum ac cicitanti uno ex familiaribus et oranti , quod illud mitigaret , respondisse se malle iacturam facere illius regni et ducatus quam bene inceptum relinquere .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_948",
          "psc_text": "Ravennae. Postquam revertens Castorius omnia nobis quae inter vos et Agilulphum regem acta sunt indicavit, ne excusationem contra nos de mora potuisset aliquis invenire, sub omni eum celeritate illuc retransmittendum praevidimus. Ab eo ergo ea quae sunt agenda cognoscens, esto sollicitus, et omni modo immine ut pax ista debeat ordinari, quia, quantum dicitur, aliqui hoc impedire conantur. Pro qua re festina strenue agere, ut labor vester sine effectu non valeat remanere. Nam jam et partes istae, et diversae insulae in gravissunt periculo positae. Fratrem nostrum Marinianum episcopum (Grat. dist. 86, c. 6) verbis quibus vales excita, quia obdormisse eum suspicor. Nam venerunt quidam ad me, in quibus erant quidam senes mendicantes, qui a me discussi sunt a quibus et quid acceperint, et per singula retulerunt quanta eis et a quibus in itinere data sint. Quos dum sollicite de praedicto fratre requirerem quid eis dedisset, responderunt se eum rogasse, sed ab",
          "candidate_score": 0.629693,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_13_15",
          "bdc_text": "Recomendo tibi , domino Waltero ac reliquis amicis civibus Tiguribus . Scriptum in castello d'Altestein 2 . februarii 1567 .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2127",
          "psc_text": "quia bene novit esse sollicitus, deputate, ut ipse eos vestro nomine, in cunctis ubi necesse fuerit, studeat adjuvare, quia quid agere debeant, dato sibi capitulari, ut perhibent, sunt instructi. Cumque ego sanctitatem vestram sua in praesenti relatione informaverim, ita vos in ejus causis impendite, ut sicut et nos de fraternitate vestra certi sumus, et ille omnino confidit, vobis suffragantibus, utilitas ipsius, Deo adjutore, salubriter peragatur. EPISTOLA VI. AD THEODORUM CURATOREM. Commendat Maurentii homines. Gregorius Theodoro curatori. Quia sic de gloria vestra sicut de charissimo revera filio omnino praesumimus, certi de vobis, eos qui nostri sunt commendamus. Ob quam rem, paterno salutantes affectu, quaesumus ut praesentium portitoribus, quos gloriosissimus Maurentius magister militum ad precarium suum accipiendum transmisit, vestram tuitionem impertire dignemini; quatenus, vobis patrocinantibus, nec moram illic contra rationem nec laborem debeant sustinere, sed quidquid praedicto 1185 gloriosissimo viro competit, gloriae vestrae opitulatione sine difficultate percipiat, ut et ipse nostris amplius",
          "candidate_score": 0.605216,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_13_15",
          "bdc_text": "Recomendo tibi , domino Waltero ac reliquis amicis civibus Tiguribus . Scriptum in castello d'Altestein 2 . februarii 1567 .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_153",
          "psc_text": "c. 43.) EPISTOLA XLVIII. AD THEODORUM DUCEM SARDINIAE. Ut officialem suum cum Juliana abbatissa judicium subire praecipiat, Pompeianam vero in pia causa salvo jure protegat. Gregorius Theodoro duci Sardiniae. Justitiam, quam mente geritis, oportet coram hominibus luce operum demonstretis. Juliana siquidem abbatissa monasterii sancti Viti, quod 543 Vitula quondam recordandae memoriae construxerat, insinuavit nobis a Donato officiali vestro possessionem juris praedicti monasterii detentari. Qui dum excellentiae vestrae patrociniis se cingi conspicit, ad examinandum judicium venire contemnit. Sed nunc gloria vestra praecipiat eumdem officialem cum praedicta ancilla Dei arbitrale subire judicium, quatenus quidquid eorum de tali controversia arbitrorum judicio fuerit diffinitum, effectui mancipetur; ut id quod se amittere sive retinere perspexerit, non hoc virtutis opere fieri, sed legis justitiae debeat reputari. Praeterea et Pompeiana religiosa, quae monasterium in domo propria construxisse dignoscitur, questa est matrem quondam generi sui defuncti testamentum ejus velle cassare, quatenus ultimum filii ejus arbitrium ad irritum deducatur.",
          "candidate_score": 0.60182,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_13_15",
          "bdc_text": "Recomendo tibi , domino Waltero ac reliquis amicis civibus Tiguribus . Scriptum in castello d'Altestein 2 . februarii 1567 .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1490",
          "psc_text": "ipsius subventione proficiat; quatenus et vos remedium pro vestro labore capere, et illi aliquod valeant sustentationis habere solatium. Mobile vero praedictae Ecclesiae facta subtiliter volumus describi notitia, nobisque transmitti, ut ex hoc quid fieri debeat, auctore Domino, disponamus. Circa actus autem, vel disciplinam cleri vel filiorum Ecclesiae ipsius magnam te habere curam necesse est, atque ita insuper pastorali studio vigilare, ut de animabus eorum non culpabilis sis, sed apud omnipotentem Deum mercedem potius possis acquirere. EPISTOLA LXXIII. AD MAURENTIUM MAGISTRUM MILITUM. Theodosium abbatem commendat, ne gravius in murorum vigiliis affligatur. Gregorius Maurentio magistro militum. Filius noster Theodosius, abbas monasterii quod a Liberio quondam patricio in Campaniae partibus noscitur esse constructum, a nobis precibus impetravit ut eum cum congregatione sua 988 vestrae deberemus gloriae commendare. Asserit enim se in murorum vigiliis ultra vires suas vehementer affligi. Petimus ergo gloriam vestram, ut, siquidem est possibile, de eodem per vos onere relevetur. Si",
          "candidate_score": 0.600561,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_13_15",
          "bdc_text": "Recomendo tibi , domino Waltero ac reliquis amicis civibus Tiguribus . Scriptum in castello d'Altestein 2 . februarii 1567 .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_408",
          "psc_text": "atque hospitia, quae intra eamdem domum janua concludit, 637 Florae abbatissae debeas tradere, proprietatis jure procul dubio possidendam. In qua domo monasterium, ubi cum congregatione sua habitare possit, Christo queat adjuvante construere, ut tam ipsa quam etiam quae in ejus loco honoreque successerit praedictam domum et hortum cum omnibus ad se pertinentibus, sicut diximus, quieto inconcussoque jure, a nobis pietatis consideratione concessa, valeat possidere. EPISTOLA XVIII. AD THEODORUM CONSILIARIUM. Acosimi pueri donationem, jam Theodoro factam scripto firmat. Gregorius Theodoro consiliario. Ecclesiasticis utilitatibus desudantes (Grat. XII, q. 2, c. 67) ecclesiastica dignum est remuneratione gaudere, ut qui se voluntariis obsequiorum necessitatibus sponte subjiciunt, digne nostris provisionibus consolentur. Quia igitur te Theodorum virum eloquentissimum consiliarium nostrum mancipiorum cognovimus ministerio destitutum, ideo puerum nomine Acosimum, natione Siculum, juri dominioque tuo dari tradique praecipimus. Quem quoniam traditum ex nostra voluntate jam possides, hujus te necesse fuit scripti, pro futuri temporis testimonio ac robore largitatis,",
          "candidate_score": 0.598874,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_13",
          "bdc_text": "Recomendo tibi , domino Waltero ac reliquis amicis civibus Tiguribus .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2127",
          "psc_text": "quia bene novit esse sollicitus, deputate, ut ipse eos vestro nomine, in cunctis ubi necesse fuerit, studeat adjuvare, quia quid agere debeant, dato sibi capitulari, ut perhibent, sunt instructi. Cumque ego sanctitatem vestram sua in praesenti relatione informaverim, ita vos in ejus causis impendite, ut sicut et nos de fraternitate vestra certi sumus, et ille omnino confidit, vobis suffragantibus, utilitas ipsius, Deo adjutore, salubriter peragatur. EPISTOLA VI. AD THEODORUM CURATOREM. Commendat Maurentii homines. Gregorius Theodoro curatori. Quia sic de gloria vestra sicut de charissimo revera filio omnino praesumimus, certi de vobis, eos qui nostri sunt commendamus. Ob quam rem, paterno salutantes affectu, quaesumus ut praesentium portitoribus, quos gloriosissimus Maurentius magister militum ad precarium suum accipiendum transmisit, vestram tuitionem impertire dignemini; quatenus, vobis patrocinantibus, nec moram illic contra rationem nec laborem debeant sustinere, sed quidquid praedicto 1185 gloriosissimo viro competit, gloriae vestrae opitulatione sine difficultate percipiat, ut et ipse nostris amplius",
          "candidate_score": 0.578843,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 3,
      "cf_id": "cf051",
      "work_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana",
      "max_score": 0.687217,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_4_6",
          "bdc_text": "Verum est , quod intellexi aliquid de induciis quatuor annorum promulgari inter Turcam et imperatorem , quae res si habet certitudinem , daret otium inimicis Cristi affligere ecclesiam suam . Sed ut ego audio a Venetis , missi sunt legati ad foedus et inducias renovandas cum novo imperatore Turcarum , quod signum manifestum est , quod metuunt a suis copiis , quas sciunt magnas pro estate proxima preparari et provinciam Fori Iullii , quod vulgariter apud nos Fre Just dicimus , fortificant . Hec ex Venetis .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_573",
          "psc_text": "si aliena a se quae catholicorum sensibus sunt adversa docuisset. Admonitus ergo dumtaxat fuerat S. Leo de Anatolii ordinatione, quin imperator, vel episcopi qui ad Anatolium ordinandum convenerant, apostolicae sedi sinceram fecissent relationem de Constantinopolitanae Ecclesiae statu, et sincerum dedissent testimonium de fide, meritis qualitatibusque novi antistitis electi, qui non solum cum Romano pontifice communicare intendebat, sed ulterius petebat ut ipsius electio et ordinatio in episcopum tamquam canonica haberetur. Quare ne, quod, ait S. P., inter longinquas regiones accidere solet, in nimias dilationes tenderet veritatis examen, atque nequidquam temere ageret, neve aliquod ratum haberet quod fidei causae et Romanae sedis juribus obesset, solemnem illam legationem decrevit, probatissimis illis quatuor viris data sufficienti paternarum auctoritatum instructione. Quos (subjicit) in omnibus, fratres charissimi, diligentia ac sollicitudine vestra cupimus adjuvari. Confisus tandem in fide, doctrina laudatorum archimandritarum, quos noverat maxime diligere veritatem, eos ad labores pro fidei causa impendendos hisce honorabilibus verbis hortatur,",
          "candidate_score": 0.687217,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_3_5",
          "bdc_text": "Sed de aliis nulla mentio . Verum est , quod intellexi aliquid de induciis quatuor annorum promulgari inter Turcam et imperatorem , quae res si habet certitudinem , daret otium inimicis Cristi affligere ecclesiam suam . Sed ut ego audio a Venetis , missi sunt legati ad foedus et inducias renovandas cum novo imperatore Turcarum , quod signum manifestum est , quod metuunt a suis copiis , quas sciunt magnas pro estate proxima preparari et provinciam Fori Iullii , quod vulgariter apud nos Fre Just dicimus , fortificant .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_573",
          "psc_text": "si aliena a se quae catholicorum sensibus sunt adversa docuisset. Admonitus ergo dumtaxat fuerat S. Leo de Anatolii ordinatione, quin imperator, vel episcopi qui ad Anatolium ordinandum convenerant, apostolicae sedi sinceram fecissent relationem de Constantinopolitanae Ecclesiae statu, et sincerum dedissent testimonium de fide, meritis qualitatibusque novi antistitis electi, qui non solum cum Romano pontifice communicare intendebat, sed ulterius petebat ut ipsius electio et ordinatio in episcopum tamquam canonica haberetur. Quare ne, quod, ait S. P., inter longinquas regiones accidere solet, in nimias dilationes tenderet veritatis examen, atque nequidquam temere ageret, neve aliquod ratum haberet quod fidei causae et Romanae sedis juribus obesset, solemnem illam legationem decrevit, probatissimis illis quatuor viris data sufficienti paternarum auctoritatum instructione. Quos (subjicit) in omnibus, fratres charissimi, diligentia ac sollicitudine vestra cupimus adjuvari. Confisus tandem in fide, doctrina laudatorum archimandritarum, quos noverat maxime diligere veritatem, eos ad labores pro fidei causa impendendos hisce honorabilibus verbis hortatur,",
          "candidate_score": 0.684112,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_3_5",
          "bdc_text": "Sed de aliis nulla mentio . Verum est , quod intellexi aliquid de induciis quatuor annorum promulgari inter Turcam et imperatorem , quae res si habet certitudinem , daret otium inimicis Cristi affligere ecclesiam suam . Sed ut ego audio a Venetis , missi sunt legati ad foedus et inducias renovandas cum novo imperatore Turcarum , quod signum manifestum est , quod metuunt a suis copiis , quas sciunt magnas pro estate proxima preparari et provinciam Fori Iullii , quod vulgariter apud nos Fre Just dicimus , fortificant .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_1064",
          "psc_text": "adhaerere profiteatur. 3. Haec tamen controversia de Attico presbytero nova non erat. Nam S. pontifex jam scripserat ad imperatorem in C P. Ecclesia reperiri clericos ambiguae fidei, quos ab Anatalio ejici petebat, huncque arguebat quod negligenter ferret aliquos de fide perverse sentire et loqui. Quare imperatorem ita compellat, ad justitiam ultionis illum excitando, ne Constantinopolitanae Ecclesiae puritas obscuretur: In qua inveniuntur clerici quidam haereticorum sensui consonantes, ut intra catholicorum viscera assertionibus suis haereticos adjuvantes; in quibus deturbandis si frater meus Anatolius, cum nimis benigne parcit, segnior invenitur. Hinc ergo pontifex ipsum augustum rogat ut dignetur pro sua fide etiam istam Ecclesiae praestare medicinam, ut tales non solum ab ordine clericatus, sed etiam ab Urbis habitatione pellantur, Ne ulterius sanctus Dei populus perversorum hominum contagio polluatur. Leonis votis annuit augustus, Atticumque impulit ut de sua fide ad Rom. pontificem scriberet, et meditata professione omnem de sua doctrina suspicionem amoveret. Perfecit Atticus",
          "candidate_score": 0.681872,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_4_6",
          "bdc_text": "Verum est , quod intellexi aliquid de induciis quatuor annorum promulgari inter Turcam et imperatorem , quae res si habet certitudinem , daret otium inimicis Cristi affligere ecclesiam suam . Sed ut ego audio a Venetis , missi sunt legati ad foedus et inducias renovandas cum novo imperatore Turcarum , quod signum manifestum est , quod metuunt a suis copiis , quas sciunt magnas pro estate proxima preparari et provinciam Fori Iullii , quod vulgariter apud nos Fre Just dicimus , fortificant . Hec ex Venetis .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_1064",
          "psc_text": "adhaerere profiteatur. 3. Haec tamen controversia de Attico presbytero nova non erat. Nam S. pontifex jam scripserat ad imperatorem in C P. Ecclesia reperiri clericos ambiguae fidei, quos ab Anatalio ejici petebat, huncque arguebat quod negligenter ferret aliquos de fide perverse sentire et loqui. Quare imperatorem ita compellat, ad justitiam ultionis illum excitando, ne Constantinopolitanae Ecclesiae puritas obscuretur: In qua inveniuntur clerici quidam haereticorum sensui consonantes, ut intra catholicorum viscera assertionibus suis haereticos adjuvantes; in quibus deturbandis si frater meus Anatolius, cum nimis benigne parcit, segnior invenitur. Hinc ergo pontifex ipsum augustum rogat ut dignetur pro sua fide etiam istam Ecclesiae praestare medicinam, ut tales non solum ab ordine clericatus, sed etiam ab Urbis habitatione pellantur, Ne ulterius sanctus Dei populus perversorum hominum contagio polluatur. Leonis votis annuit augustus, Atticumque impulit ut de sua fide ad Rom. pontificem scriberet, et meditata professione omnem de sua doctrina suspicionem amoveret. Perfecit Atticus",
          "candidate_score": 0.681221,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_3_5",
          "bdc_text": "Sed de aliis nulla mentio . Verum est , quod intellexi aliquid de induciis quatuor annorum promulgari inter Turcam et imperatorem , quae res si habet certitudinem , daret otium inimicis Cristi affligere ecclesiam suam . Sed ut ego audio a Venetis , missi sunt legati ad foedus et inducias renovandas cum novo imperatore Turcarum , quod signum manifestum est , quod metuunt a suis copiis , quas sciunt magnas pro estate proxima preparari et provinciam Fori Iullii , quod vulgariter apud nos Fre Just dicimus , fortificant .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_734",
          "psc_text": "Quod utique ab ipsis factum intelligimus, ut Constantinopolitanus patriarcha, solo honore contentus, omnium Orientalium Ecclesiarum administrationem miscere non auderet. 11. Verum temporis decursu Constantinopolitani patriarchae omnia perturbarunt; atque, honori et vacuo nomini potestatem addere volentes, multorum episcoporum ordinationes sibi indebitas usurparunt, Ponticae videlicet, et Asianae, et Thraciae, ut videlicet veteris Romae patriarchae se aequipararent. Hac de causa enim et ipse Anatolius in generali Chalcedonensi concilio multos conatus adhibuit, ut hujusmodi injuste usurpata jura servaret, sibique et suae sedi privilegia Romanorum pontificum praerogativis aequalia decernerentur. Quod negotium ut felicius et sine contradictione conficeret, toto concilii tempore, legatis sedis apostolicae, officiis, muneribus aliisque modis studebat blandiri; summam erga ipsam apostolicam sedem reverentiam affectando, omnem honorem omniaque Constantinopolitanorum antistitum privilegia in decus, munimen et ornamentum Romanae sedis redundare confingendo; atque demum novum canonem quem de firmandis suae sedis juribus edendum jurabat nemini injuriosum futurum affirmando, eo vano ductus praetextu, quod longa temporis praescriptio",
          "candidate_score": 0.677,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_4_6",
          "bdc_text": "Verum est , quod intellexi aliquid de induciis quatuor annorum promulgari inter Turcam et imperatorem , quae res si habet certitudinem , daret otium inimicis Cristi affligere ecclesiam suam . Sed ut ego audio a Venetis , missi sunt legati ad foedus et inducias renovandas cum novo imperatore Turcarum , quod signum manifestum est , quod metuunt a suis copiis , quas sciunt magnas pro estate proxima preparari et provinciam Fori Iullii , quod vulgariter apud nos Fre Just dicimus , fortificant . Hec ex Venetis .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_601",
          "psc_text": "Ecclesiarum et concordia Domini pertinent sacerdotum per legatos nostros scripta direximus. Novos autem Constantinopolim misisse legatos, postremis iis verbis patefactum est. 443 Verumtamen novae hujus delegationis causa cum in hac epistola indicata non sit, ex aliis subsequentibus necesse est eam exquiramus. Primo enim arbitrabar (cum scripta ibi indicata desiderentur) solemnem decrevisse legationem ad Marcianum, huic gratulaturus pro Romano adepto imperio, pro sibi et Ecclesiae rebus majori patrocinio vindicando. At legatos de quibus ibi mentionem facit ad alium scopum fuisse directos, Leonis scripta ad imperatorem, et epistolae eadem die ad Pulcheriam, ad Anatolium et ad Julianum episcopum Coensem scriptae non obscure declarant. Atque imprimis S. Leo eadem die ad Pulcheriam scribens, hujus pietatem laudat, qua, divinae misericordiae suffulta praesidio, labores sustinuit, ut duae haereses, Nestoriana videlicet et Eutychiana, nec laterent, nec sensim catholicorum corda labefactarent. Id indicare voluisse iis vocibus: Et qui sibi singulas partes geminae impietatis elegerant, una catholicae fidei",
          "candidate_score": 0.670847,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_3_5",
          "bdc_text": "Sed de aliis nulla mentio . Verum est , quod intellexi aliquid de induciis quatuor annorum promulgari inter Turcam et imperatorem , quae res si habet certitudinem , daret otium inimicis Cristi affligere ecclesiam suam . Sed ut ego audio a Venetis , missi sunt legati ad foedus et inducias renovandas cum novo imperatore Turcarum , quod signum manifestum est , quod metuunt a suis copiis , quas sciunt magnas pro estate proxima preparari et provinciam Fori Iullii , quod vulgariter apud nos Fre Just dicimus , fortificant .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_601",
          "psc_text": "Ecclesiarum et concordia Domini pertinent sacerdotum per legatos nostros scripta direximus. Novos autem Constantinopolim misisse legatos, postremis iis verbis patefactum est. 443 Verumtamen novae hujus delegationis causa cum in hac epistola indicata non sit, ex aliis subsequentibus necesse est eam exquiramus. Primo enim arbitrabar (cum scripta ibi indicata desiderentur) solemnem decrevisse legationem ad Marcianum, huic gratulaturus pro Romano adepto imperio, pro sibi et Ecclesiae rebus majori patrocinio vindicando. At legatos de quibus ibi mentionem facit ad alium scopum fuisse directos, Leonis scripta ad imperatorem, et epistolae eadem die ad Pulcheriam, ad Anatolium et ad Julianum episcopum Coensem scriptae non obscure declarant. Atque imprimis S. Leo eadem die ad Pulcheriam scribens, hujus pietatem laudat, qua, divinae misericordiae suffulta praesidio, labores sustinuit, ut duae haereses, Nestoriana videlicet et Eutychiana, nec laterent, nec sensim catholicorum corda labefactarent. Id indicare voluisse iis vocibus: Et qui sibi singulas partes geminae impietatis elegerant, una catholicae fidei",
          "candidate_score": 0.670444,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_4_6",
          "bdc_text": "Verum est , quod intellexi aliquid de induciis quatuor annorum promulgari inter Turcam et imperatorem , quae res si habet certitudinem , daret otium inimicis Cristi affligere ecclesiam suam . Sed ut ego audio a Venetis , missi sunt legati ad foedus et inducias renovandas cum novo imperatore Turcarum , quod signum manifestum est , quod metuunt a suis copiis , quas sciunt magnas pro estate proxima preparari et provinciam Fori Iullii , quod vulgariter apud nos Fre Just dicimus , fortificant . Hec ex Venetis .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_567",
          "psc_text": "ita exploranda erat, ut omnis ambigua aut contraria suspicio a pontificio animo removeretur. Idcirco, nulla mora interposita, quatuor probatae vitae e latere legatos Constantinopolim mittere decrevit, qui ejusdem professionem exciperent, pontificiis instructionibus omnino consonam, ut exinde dignosceretur num novus episcopus apostolicae sedis communione dignus esset habendus. De hac quippe solemni legatione eumdem Theodosium imperatorem in eadem epistola hisce verbis admonuit: Ut autem salubribus curis velocior pleniorque, auxiliante Domino, per vestrae clementiae fidem praestetur effectus, ad pietatem vestram fratres et coepiscopos meos Abundium, et Asterium, sed et Basilium, et Senatorem presbyteros, quorum mihi devotio est probata, direxi, per quod quae nostrae forma sit fidei, manifestatis instructionibus quas misimus, possitis dignanter agnoscere. Ut si Constantinopolitanus antistes in eamdem confessionem toto corde consentit, securi (ut dignum est) de Ecclesiae pace laetemur, neque aliquid residere videatur ambiguum, ut de superfluis forsitan suspicionibus laboremus. Non ergo quamcumque fidei professionem ab Anatolio exigebat, sed eam quae",
          "candidate_score": 0.670071,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_4_6",
          "bdc_text": "Verum est , quod intellexi aliquid de induciis quatuor annorum promulgari inter Turcam et imperatorem , quae res si habet certitudinem , daret otium inimicis Cristi affligere ecclesiam suam . Sed ut ego audio a Venetis , missi sunt legati ad foedus et inducias renovandas cum novo imperatore Turcarum , quod signum manifestum est , quod metuunt a suis copiis , quas sciunt magnas pro estate proxima preparari et provinciam Fori Iullii , quod vulgariter apud nos Fre Just dicimus , fortificant . Hec ex Venetis .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_616",
          "psc_text": "446 5. Cum has adhibuisset diligentias apud Marcianum imperatorem et Pulcheriam Augustam, ab incoepto opere non destitit S. pontifex. Sed eadem die scripsit pariter ad Anatolium, quem pridem receperat in communionem, ratam habendo atque confirmando istius in episcopum Constantinopolitanum electionem, cui aperiens necessitatem quae eum impulit ad mittendos in Orientem novos legatos, Lucentium episcopum et Basilium presbyterum, ei suggerit lapsos poenitentes per satisfactionem et non dubiam fidei professionem ad reconciliationem recipere; ea tamen moderatione servata, ut nec benevolentiae partes nec justitiae negligantur, sed absque personarum acceptione divinum in omnibus judicium cogitetur. Sed in altero ejusdem epistolae capite, agens de iis qui gravius in latrocinali synodo peccaverunt, superiorem sibi locum in illa infelici synodo vindicantes: Horum (ait) si satisfactio talis accedit quae non refutanda videatur, maturioribus apostolicae sedis consiliis causa reservari jubet, ut examinatis omnibus atque perpensis, de ipsis eorum actionibus quid constitui debeat aestimetur; eorum nomina tandem ad altare recitari",
          "candidate_score": 0.669694,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_3_5",
          "bdc_text": "Sed de aliis nulla mentio . Verum est , quod intellexi aliquid de induciis quatuor annorum promulgari inter Turcam et imperatorem , quae res si habet certitudinem , daret otium inimicis Cristi affligere ecclesiam suam . Sed ut ego audio a Venetis , missi sunt legati ad foedus et inducias renovandas cum novo imperatore Turcarum , quod signum manifestum est , quod metuunt a suis copiis , quas sciunt magnas pro estate proxima preparari et provinciam Fori Iullii , quod vulgariter apud nos Fre Just dicimus , fortificant .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_616",
          "psc_text": "446 5. Cum has adhibuisset diligentias apud Marcianum imperatorem et Pulcheriam Augustam, ab incoepto opere non destitit S. pontifex. Sed eadem die scripsit pariter ad Anatolium, quem pridem receperat in communionem, ratam habendo atque confirmando istius in episcopum Constantinopolitanum electionem, cui aperiens necessitatem quae eum impulit ad mittendos in Orientem novos legatos, Lucentium episcopum et Basilium presbyterum, ei suggerit lapsos poenitentes per satisfactionem et non dubiam fidei professionem ad reconciliationem recipere; ea tamen moderatione servata, ut nec benevolentiae partes nec justitiae negligantur, sed absque personarum acceptione divinum in omnibus judicium cogitetur. Sed in altero ejusdem epistolae capite, agens de iis qui gravius in latrocinali synodo peccaverunt, superiorem sibi locum in illa infelici synodo vindicantes: Horum (ait) si satisfactio talis accedit quae non refutanda videatur, maturioribus apostolicae sedis consiliis causa reservari jubet, ut examinatis omnibus atque perpensis, de ipsis eorum actionibus quid constitui debeat aestimetur; eorum nomina tandem ad altare recitari",
          "candidate_score": 0.667552,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_4_6",
          "bdc_text": "Verum est , quod intellexi aliquid de induciis quatuor annorum promulgari inter Turcam et imperatorem , quae res si habet certitudinem , daret otium inimicis Cristi affligere ecclesiam suam . Sed ut ego audio a Venetis , missi sunt legati ad foedus et inducias renovandas cum novo imperatore Turcarum , quod signum manifestum est , quod metuunt a suis copiis , quas sciunt magnas pro estate proxima preparari et provinciam Fori Iullii , quod vulgariter apud nos Fre Just dicimus , fortificant . Hec ex Venetis .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_659",
          "psc_text": "civitate et ipsis locis expellere. Ut, cum omni disciplina considente sancta synodo, sine aliqua commotione atque contentione, quae a Domino Christo revelata fuerint communiter ab omnibus confirmentur. 2. Dum haec autem agebantur, imperator certior factus est Illyricum maxime perturbari ob metum barbaricae invasionis. Quare secum recogitans non valde tutum esse longe a Constantinopoli recedere, iteratis litteris concilii Patres Chalcedonem, Constantinopoli propinquam, convocat, ut sanctorum episcoporum incolumitati et imperii felicitati facilius et securius consuleret. Interim hic describit Baronius gravem cladem Romano imperio ab Attila Hunnorum rege illatam, de qua Sidonius Appollinaris, Gregorius Turonensis, Salvianus Massiliensis episcopus, aliique 456 scriptores verba fecerunt. Cujus rei dumtaxat nos hic mentionem facimus, ut quilibet intelligat quanta ratione S. Leo papa ad securiora pacatioraque tempora generalem synodum differri exoptaverit. Igitur his praetermissis, antequam brevem Chalcedonensium gestorum narrationem instituamus, de nonnullis S. Leonis gestis atque de duabus synodis Galliarum et altera Mediolanensium, verba facere properamus. 3. Et",
          "candidate_score": 0.666965,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_3_5",
          "bdc_text": "Sed de aliis nulla mentio . Verum est , quod intellexi aliquid de induciis quatuor annorum promulgari inter Turcam et imperatorem , quae res si habet certitudinem , daret otium inimicis Cristi affligere ecclesiam suam . Sed ut ego audio a Venetis , missi sunt legati ad foedus et inducias renovandas cum novo imperatore Turcarum , quod signum manifestum est , quod metuunt a suis copiis , quas sciunt magnas pro estate proxima preparari et provinciam Fori Iullii , quod vulgariter apud nos Fre Just dicimus , fortificant .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_567",
          "psc_text": "ita exploranda erat, ut omnis ambigua aut contraria suspicio a pontificio animo removeretur. Idcirco, nulla mora interposita, quatuor probatae vitae e latere legatos Constantinopolim mittere decrevit, qui ejusdem professionem exciperent, pontificiis instructionibus omnino consonam, ut exinde dignosceretur num novus episcopus apostolicae sedis communione dignus esset habendus. De hac quippe solemni legatione eumdem Theodosium imperatorem in eadem epistola hisce verbis admonuit: Ut autem salubribus curis velocior pleniorque, auxiliante Domino, per vestrae clementiae fidem praestetur effectus, ad pietatem vestram fratres et coepiscopos meos Abundium, et Asterium, sed et Basilium, et Senatorem presbyteros, quorum mihi devotio est probata, direxi, per quod quae nostrae forma sit fidei, manifestatis instructionibus quas misimus, possitis dignanter agnoscere. Ut si Constantinopolitanus antistes in eamdem confessionem toto corde consentit, securi (ut dignum est) de Ecclesiae pace laetemur, neque aliquid residere videatur ambiguum, ut de superfluis forsitan suspicionibus laboremus. Non ergo quamcumque fidei professionem ab Anatolio exigebat, sed eam quae",
          "candidate_score": 0.665113,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_4_6",
          "bdc_text": "Verum est , quod intellexi aliquid de induciis quatuor annorum promulgari inter Turcam et imperatorem , quae res si habet certitudinem , daret otium inimicis Cristi affligere ecclesiam suam . Sed ut ego audio a Venetis , missi sunt legati ad foedus et inducias renovandas cum novo imperatore Turcarum , quod signum manifestum est , quod metuunt a suis copiis , quas sciunt magnas pro estate proxima preparari et provinciam Fori Iullii , quod vulgariter apud nos Fre Just dicimus , fortificant . Hec ex Venetis .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_613",
          "psc_text": "ut videlicet, propitiato per unam confessionem Deo, simul et haeretica falsitas, et barbara destruatur hostilitas. Quoniam vero negotium de nova habenda synodo per epistolas ultro citroque missas agere valde difficile pontifex arbitratus est, primo imperatori indicat de solis errantibus esse agendum, minime vero de fide vel Scripturis, quas aliter quam SS. Patres interpretari nefas reputabat; ideo imperiali sollicitudini respondet per legationem, quae (ait) confestim ad clementiam vestram, Deo annuente, perveniet, quidquid ad causae utilitatem arbitror pertinere plenius atque opportunius suggeretur. Non diu distulit ipse pontifex novas litteras dare imperatori, forte quia intra quadraginta septem dierum intervallum ipse ex imperatore novas litteras dare imperatori, forte quia intra quadraginta septem dierum intervallum ipse ex imperatore novas litteras accepit. Siquidem septimo idus Junii fiduciam rescribendi arripere affirmat, cum ex ipsius imperatoris epistolis, tum ex relatione sibi facta ab Abundio caeterisque legatis ex Oriente revertentibus, qui non sola assertione verborum, sed ipsis etiam operum",
          "candidate_score": 0.665055,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_3_5",
          "bdc_text": "Sed de aliis nulla mentio . Verum est , quod intellexi aliquid de induciis quatuor annorum promulgari inter Turcam et imperatorem , quae res si habet certitudinem , daret otium inimicis Cristi affligere ecclesiam suam . Sed ut ego audio a Venetis , missi sunt legati ad foedus et inducias renovandas cum novo imperatore Turcarum , quod signum manifestum est , quod metuunt a suis copiis , quas sciunt magnas pro estate proxima preparari et provinciam Fori Iullii , quod vulgariter apud nos Fre Just dicimus , fortificant .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_659",
          "psc_text": "civitate et ipsis locis expellere. Ut, cum omni disciplina considente sancta synodo, sine aliqua commotione atque contentione, quae a Domino Christo revelata fuerint communiter ab omnibus confirmentur. 2. Dum haec autem agebantur, imperator certior factus est Illyricum maxime perturbari ob metum barbaricae invasionis. Quare secum recogitans non valde tutum esse longe a Constantinopoli recedere, iteratis litteris concilii Patres Chalcedonem, Constantinopoli propinquam, convocat, ut sanctorum episcoporum incolumitati et imperii felicitati facilius et securius consuleret. Interim hic describit Baronius gravem cladem Romano imperio ab Attila Hunnorum rege illatam, de qua Sidonius Appollinaris, Gregorius Turonensis, Salvianus Massiliensis episcopus, aliique 456 scriptores verba fecerunt. Cujus rei dumtaxat nos hic mentionem facimus, ut quilibet intelligat quanta ratione S. Leo papa ad securiora pacatioraque tempora generalem synodum differri exoptaverit. Igitur his praetermissis, antequam brevem Chalcedonensium gestorum narrationem instituamus, de nonnullis S. Leonis gestis atque de duabus synodis Galliarum et altera Mediolanensium, verba facere properamus. 3. Et",
          "candidate_score": 0.664402,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_3_5",
          "bdc_text": "Sed de aliis nulla mentio . Verum est , quod intellexi aliquid de induciis quatuor annorum promulgari inter Turcam et imperatorem , quae res si habet certitudinem , daret otium inimicis Cristi affligere ecclesiam suam . Sed ut ego audio a Venetis , missi sunt legati ad foedus et inducias renovandas cum novo imperatore Turcarum , quod signum manifestum est , quod metuunt a suis copiis , quas sciunt magnas pro estate proxima preparari et provinciam Fori Iullii , quod vulgariter apud nos Fre Just dicimus , fortificant .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_301",
          "psc_text": "illius verba sonant difficile est interpretari. Habet enim: Hac de causa necessarium duximus his sacris litteris uti ad tuam reverentiam, per quas manifestum facimus tuae beatitudini, et universae sanctae synodo, quod nos, regulas Patrum sequentes, non solum propter Theodoretum, sed etiam alios omnes qui ad congregatam sanctam synodum pertinent, auctoritatem et primatum tuae praebemus beatitudini. Haec verba sane, cum tota illa praecedenti causali, apertum schisma contra sedem Romanam divalem illam excitare et inducere etiam Rusticus diaconus, vetustus interpres Actorum Chalcedonensis synodi, intellexit. Quod sequenti annotatione indicavit, ad ultima illa verba subjiciens: Aperte contra sedem Romanam. 11. Nec quidquam conficere posse arbitramur quod in eadem divali Juvenalis episcopi Hierosolymorum et Thalassii Caesareensis in Cappadocia primati nomina offendamus, ut conjicere possimus ejusdem divalis vigore istis quoque primatum ab imperatore fuisse attributum. Nam dumtaxat imperator ibidem indicavit sibi persuasum esse duos hos episcopos futuros esse animo et actionibus concordes ipsi Dioscoro. Sed de",
          "candidate_score": 0.663765,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_4_6",
          "bdc_text": "Verum est , quod intellexi aliquid de induciis quatuor annorum promulgari inter Turcam et imperatorem , quae res si habet certitudinem , daret otium inimicis Cristi affligere ecclesiam suam . Sed ut ego audio a Venetis , missi sunt legati ad foedus et inducias renovandas cum novo imperatore Turcarum , quod signum manifestum est , quod metuunt a suis copiis , quas sciunt magnas pro estate proxima preparari et provinciam Fori Iullii , quod vulgariter apud nos Fre Just dicimus , fortificant . Hec ex Venetis .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_719",
          "psc_text": "ergo Constantinopoli varii habentur episcoporum conventus. Quorum in uno, jubente Theodosio imperatore, et non exspectatis litteris atque Romani pontificis sententia, episcopi Anatolium consecrarunt. Ejusdem concilii meminit Anatolius in epistola ad sanctum Leonem. Unde id operis incubuit sanctae synodo episcoporum Constantinopoli versantium, ut ad me ordinandum sine mora procederent. Alterum deinde habere jussit idem sanctus pontifex, qui, labente Julio mense anni quadringentesimi quinquagesimi, acceptis cum ab Anatolio, tum ab imperatore Theodosio litteris de Flaviani obitu et novi antistitis electione, secum reputans dirum schisma quod catholicam in Oriente societatem disruperat, suspensus haerens, nec rata, nec irrita electionis et consecrationis Acta definire voluit: sed tamdiu cum Anatolio communicare distulit, quamdiu quatuor apost. sedis legati e pontificio latere missi, Constantinopolim profecti, sinceram ex novo episcopo fidei professionem coram omni clero et populo emissam, sua manu signatam, atque adamussim pontificiis votis et mandatis congruentem exciperent. Superstites adhuc sunt plures S. pontificis epistolae, ad Theodosium, ad",
          "candidate_score": 0.663474,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_5_7",
          "bdc_text": "Sed ut ego audio a Venetis , missi sunt legati ad foedus et inducias renovandas cum novo imperatore Turcarum , quod signum manifestum est , quod metuunt a suis copiis , quas sciunt magnas pro estate proxima preparari et provinciam Fori Iullii , quod vulgariter apud nos Fre Just dicimus , fortificant . Hec ex Venetis . Interim certas novas accepi , quod Genue iunxerunt circa tria milia Hispanorum , qui illico sunt in praesidiis iuxta Pedemontanos collocati et paulum ante circa duo millia apud Mediolanenses appulerant .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_573",
          "psc_text": "si aliena a se quae catholicorum sensibus sunt adversa docuisset. Admonitus ergo dumtaxat fuerat S. Leo de Anatolii ordinatione, quin imperator, vel episcopi qui ad Anatolium ordinandum convenerant, apostolicae sedi sinceram fecissent relationem de Constantinopolitanae Ecclesiae statu, et sincerum dedissent testimonium de fide, meritis qualitatibusque novi antistitis electi, qui non solum cum Romano pontifice communicare intendebat, sed ulterius petebat ut ipsius electio et ordinatio in episcopum tamquam canonica haberetur. Quare ne, quod, ait S. P., inter longinquas regiones accidere solet, in nimias dilationes tenderet veritatis examen, atque nequidquam temere ageret, neve aliquod ratum haberet quod fidei causae et Romanae sedis juribus obesset, solemnem illam legationem decrevit, probatissimis illis quatuor viris data sufficienti paternarum auctoritatum instructione. Quos (subjicit) in omnibus, fratres charissimi, diligentia ac sollicitudine vestra cupimus adjuvari. Confisus tandem in fide, doctrina laudatorum archimandritarum, quos noverat maxime diligere veritatem, eos ad labores pro fidei causa impendendos hisce honorabilibus verbis hortatur,",
          "candidate_score": 0.655578,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_5_7",
          "bdc_text": "Sed ut ego audio a Venetis , missi sunt legati ad foedus et inducias renovandas cum novo imperatore Turcarum , quod signum manifestum est , quod metuunt a suis copiis , quas sciunt magnas pro estate proxima preparari et provinciam Fori Iullii , quod vulgariter apud nos Fre Just dicimus , fortificant . Hec ex Venetis . Interim certas novas accepi , quod Genue iunxerunt circa tria milia Hispanorum , qui illico sunt in praesidiis iuxta Pedemontanos collocati et paulum ante circa duo millia apud Mediolanenses appulerant .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_656",
          "psc_text": "quod testimonium tamen ad plura et insigniora sui adversarii argumenta refellenda aptissimum erat, ut ipsi annotabimus in sequentibus de Chalcedonensis synodi actionibus locuturi. CAPUT II. Quare generalis synodus Epheso indicta Chalcedonem transfertur. De S. Leonis epistola ad Ravennium. Galliarum episcopi in duabus synodis conveniunt, eorumque synodicas epistolas multa sapientia et eruditione sacra adornatas transmittunt ad apostolicam sedem. Tandem de Mediolanensi Eusebii synodo agitur, hujusque synodicis ad S. Leonem missis. 1. Promulgato jam edicto de nova generali synodo in Oriente habenda, imperator Marcianus veteres Eutychianorum turbas huc illucque renovari vidit, undequaque partium studia concitari, excitarique tumultus; cum videlicet qui semel Eutycheti adhaeserunt, ne levitatis, ait Baronius, arguerentur, perstabant in sententia, et omni conatu patrocinabantur susceptae semel iniquae causae, et si non aliter, acclamationibus saltem nominis Eutychetis. Has turbas primum Constantinopolim magna cum seditione excitatas fuisse, Marciani imperatoris edictum ad eas comprimendas abolendasque manifestat. Quae cum a gravissimis odiis atque aemulationibus foverentur,",
          "candidate_score": 0.653486,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_4",
          "bdc_text": "Verum est , quod intellexi aliquid de induciis quatuor annorum promulgari inter Turcam et imperatorem , quae res si habet certitudinem , daret otium inimicis Cristi affligere ecclesiam suam .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_1061",
          "psc_text": "poenas non reformidarent; idcirco suggerit Anatolio ut supplicare non desinat imperatorem, et crebris suggestionibus poscere ut quamprimum a pervasoribus suis Alexandrina Ecclesia liberetur. Sibi praeterea consolationem allatam fuisse asseverat ex relatione accepta: quod ex omni numero episcoporum qui Aegyptianis dioecesibus praesunt solum dudum damnati potuerunt quatuor inveniri, qui Timotheo et impietate haereseos et sceleris latrocinio jungerentur; qui ad petendam synodum admitti nullatenus possunt, etiamsi de solo haeretico arguerentur errore. Catholicos deinde episcopos ex Aegypto profugos, qui Constantinopolim convenerant, imperatori commendasse, ut opem obtinerent, testatus est. Tandem in ipsum Anatolium stylum convertit, huncque vehementer arguit quod Attici Constantinopolitani presbyteri contumaciam non represserit, qui ad eam insolentiam profecit, ut in ecclesia contra catholicam fidem et Chalcedonensem synodum ausus fuerat disputare. Cogor (ait) vehementius de tua dissimulatione causari. Minaturque se pro sua auctoritate facturum, si detrectet illum Andreamque socium suae impietatis a communione abscindere. Quem nos, si fieri potest, emendari malumus, quam perire.",
          "candidate_score": 0.652286,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_4",
          "bdc_text": "Verum est , quod intellexi aliquid de induciis quatuor annorum promulgari inter Turcam et imperatorem , quae res si habet certitudinem , daret otium inimicis Cristi affligere ecclesiam suam .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_1064",
          "psc_text": "adhaerere profiteatur. 3. Haec tamen controversia de Attico presbytero nova non erat. Nam S. pontifex jam scripserat ad imperatorem in C P. Ecclesia reperiri clericos ambiguae fidei, quos ab Anatalio ejici petebat, huncque arguebat quod negligenter ferret aliquos de fide perverse sentire et loqui. Quare imperatorem ita compellat, ad justitiam ultionis illum excitando, ne Constantinopolitanae Ecclesiae puritas obscuretur: In qua inveniuntur clerici quidam haereticorum sensui consonantes, ut intra catholicorum viscera assertionibus suis haereticos adjuvantes; in quibus deturbandis si frater meus Anatolius, cum nimis benigne parcit, segnior invenitur. Hinc ergo pontifex ipsum augustum rogat ut dignetur pro sua fide etiam istam Ecclesiae praestare medicinam, ut tales non solum ab ordine clericatus, sed etiam ab Urbis habitatione pellantur, Ne ulterius sanctus Dei populus perversorum hominum contagio polluatur. Leonis votis annuit augustus, Atticumque impulit ut de sua fide ad Rom. pontificem scriberet, et meditata professione omnem de sua doctrina suspicionem amoveret. Perfecit Atticus",
          "candidate_score": 0.650108,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_2_4",
          "bdc_text": "Verum est , quod Selimus nunc imperator habet filium provectum et natum iam 24 annorum nomine Amurathan . Sed de aliis nulla mentio . Verum est , quod intellexi aliquid de induciis quatuor annorum promulgari inter Turcam et imperatorem , quae res si habet certitudinem , daret otium inimicis Cristi affligere ecclesiam suam .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_573",
          "psc_text": "si aliena a se quae catholicorum sensibus sunt adversa docuisset. Admonitus ergo dumtaxat fuerat S. Leo de Anatolii ordinatione, quin imperator, vel episcopi qui ad Anatolium ordinandum convenerant, apostolicae sedi sinceram fecissent relationem de Constantinopolitanae Ecclesiae statu, et sincerum dedissent testimonium de fide, meritis qualitatibusque novi antistitis electi, qui non solum cum Romano pontifice communicare intendebat, sed ulterius petebat ut ipsius electio et ordinatio in episcopum tamquam canonica haberetur. Quare ne, quod, ait S. P., inter longinquas regiones accidere solet, in nimias dilationes tenderet veritatis examen, atque nequidquam temere ageret, neve aliquod ratum haberet quod fidei causae et Romanae sedis juribus obesset, solemnem illam legationem decrevit, probatissimis illis quatuor viris data sufficienti paternarum auctoritatum instructione. Quos (subjicit) in omnibus, fratres charissimi, diligentia ac sollicitudine vestra cupimus adjuvari. Confisus tandem in fide, doctrina laudatorum archimandritarum, quos noverat maxime diligere veritatem, eos ad labores pro fidei causa impendendos hisce honorabilibus verbis hortatur,",
          "candidate_score": 0.648815,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_5_7",
          "bdc_text": "Sed ut ego audio a Venetis , missi sunt legati ad foedus et inducias renovandas cum novo imperatore Turcarum , quod signum manifestum est , quod metuunt a suis copiis , quas sciunt magnas pro estate proxima preparari et provinciam Fori Iullii , quod vulgariter apud nos Fre Just dicimus , fortificant . Hec ex Venetis . Interim certas novas accepi , quod Genue iunxerunt circa tria milia Hispanorum , qui illico sunt in praesidiis iuxta Pedemontanos collocati et paulum ante circa duo millia apud Mediolanenses appulerant .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_997",
          "psc_text": "a Marciano et Leone imperatoribus, se jam synodum confirmasse in fidei rebus asseverat. Negat Paschasius Quesnellus, cujus argumenta evertuntur. Tandem sanctus pontifex novis epistolis synodi confirmatoriis suam voluntatem omnibus patefacit, atque etiam Anatolii dolosas artes exagitat. 1. Anatolii Constantinopolitani episcopi ambitus, hujusque subdola agendi ratio Eutychianorum sacrilegam audaciam jam in Chalcedonensi concilio et S. pontificis sanctionibus compressam redivivere fecisset, nisi imperator Marcianus et Julianus episcopus Coensis, apostolicae sedis legatus, novas turbas et molimina iterum in Oriente excitata, magna cum sollicitudine, S. pontifici Leoni patefecissent. Non una tamen fuit harum turbarum et motuum causa, sed plures. Quarum altera oriebatur ex pontificiorum legatorum protestatione, qua strenue se opposuerunt conatibus Anatolii quaerentis aliarum sedium Orientis privilegia sibi usurpare; altera fuit rumor undequaque per Orientem sparsus, non fuisse a S. Leone receptam Chalcedonensem synodum, cum jam innotuisset irritum et vigore vacuum declaratum fuisse vigesimum illius octavum canonem, pristino juri restitutos fuisse metropolitanos provinciarum primates.",
          "candidate_score": 0.647585,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_5_7",
          "bdc_text": "Sed ut ego audio a Venetis , missi sunt legati ad foedus et inducias renovandas cum novo imperatore Turcarum , quod signum manifestum est , quod metuunt a suis copiis , quas sciunt magnas pro estate proxima preparari et provinciam Fori Iullii , quod vulgariter apud nos Fre Just dicimus , fortificant . Hec ex Venetis . Interim certas novas accepi , quod Genue iunxerunt circa tria milia Hispanorum , qui illico sunt in praesidiis iuxta Pedemontanos collocati et paulum ante circa duo millia apud Mediolanenses appulerant .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_301",
          "psc_text": "illius verba sonant difficile est interpretari. Habet enim: Hac de causa necessarium duximus his sacris litteris uti ad tuam reverentiam, per quas manifestum facimus tuae beatitudini, et universae sanctae synodo, quod nos, regulas Patrum sequentes, non solum propter Theodoretum, sed etiam alios omnes qui ad congregatam sanctam synodum pertinent, auctoritatem et primatum tuae praebemus beatitudini. Haec verba sane, cum tota illa praecedenti causali, apertum schisma contra sedem Romanam divalem illam excitare et inducere etiam Rusticus diaconus, vetustus interpres Actorum Chalcedonensis synodi, intellexit. Quod sequenti annotatione indicavit, ad ultima illa verba subjiciens: Aperte contra sedem Romanam. 11. Nec quidquam conficere posse arbitramur quod in eadem divali Juvenalis episcopi Hierosolymorum et Thalassii Caesareensis in Cappadocia primati nomina offendamus, ut conjicere possimus ejusdem divalis vigore istis quoque primatum ab imperatore fuisse attributum. Nam dumtaxat imperator ibidem indicavit sibi persuasum esse duos hos episcopos futuros esse animo et actionibus concordes ipsi Dioscoro. Sed de",
          "candidate_score": 0.645542,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_4",
          "bdc_text": "Verum est , quod intellexi aliquid de induciis quatuor annorum promulgari inter Turcam et imperatorem , quae res si habet certitudinem , daret otium inimicis Cristi affligere ecclesiam suam .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_1043",
          "psc_text": "Ecclesiae me supplicante concedere, et incommutabiliter perpetuoque 535 praestare, ut quae secundum Evangelium Christi, et praedicationis apostolicae veritatem omnibus retro saeculis una fide unaque intelligentia roborata sunt, nulla ulterius possint actione convelli. Epistolam hanc tandem claudit, suggerendo imperatori necessitatem consulendi reparationi pacis Alexandrinae Ecclesiae, et per catholicos sacerdotes (ait) talem providere jubere pontificem, in quo et in actus probitate, et in fidei professione, nihil possit reprehensibile reperiri. 8. Anatolii autem Constantinopolitani episcopi persuasione praecedentem epistolam ad novum imperatorem scriptam fuisse, perspicue S. P. indicat, rescribendo ad eumdem Anatolium. Ab isto enim plenam acceperat relationem eorum quae apud Alexandriam in Christianae religionis opprobrium contigerunt, quaeque ab improbis Eutychianis moliebantur ut Chalcedonensis concilii decreta abolerentur, sed horum insidias strenue repulsas fuisse ab ipso imperatore. Nunc ergo Anatolium laudat ob curam quam impendit in Ecclesiarum bonum, poscendo ut pontificiis precibus imperialis opitulatio quaereretur, pro iis remediis adhibendis, quae et vulneribus sanandis, et ad",
          "candidate_score": 0.642612,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_4",
          "bdc_text": "Verum est , quod intellexi aliquid de induciis quatuor annorum promulgari inter Turcam et imperatorem , quae res si habet certitudinem , daret otium inimicis Cristi affligere ecclesiam suam .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_659",
          "psc_text": "civitate et ipsis locis expellere. Ut, cum omni disciplina considente sancta synodo, sine aliqua commotione atque contentione, quae a Domino Christo revelata fuerint communiter ab omnibus confirmentur. 2. Dum haec autem agebantur, imperator certior factus est Illyricum maxime perturbari ob metum barbaricae invasionis. Quare secum recogitans non valde tutum esse longe a Constantinopoli recedere, iteratis litteris concilii Patres Chalcedonem, Constantinopoli propinquam, convocat, ut sanctorum episcoporum incolumitati et imperii felicitati facilius et securius consuleret. Interim hic describit Baronius gravem cladem Romano imperio ab Attila Hunnorum rege illatam, de qua Sidonius Appollinaris, Gregorius Turonensis, Salvianus Massiliensis episcopus, aliique 456 scriptores verba fecerunt. Cujus rei dumtaxat nos hic mentionem facimus, ut quilibet intelligat quanta ratione S. Leo papa ad securiora pacatioraque tempora generalem synodum differri exoptaverit. Igitur his praetermissis, antequam brevem Chalcedonensium gestorum narrationem instituamus, de nonnullis S. Leonis gestis atque de duabus synodis Galliarum et altera Mediolanensium, verba facere properamus. 3. Et",
          "candidate_score": 0.642284,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_4",
          "bdc_text": "Verum est , quod intellexi aliquid de induciis quatuor annorum promulgari inter Turcam et imperatorem , quae res si habet certitudinem , daret otium inimicis Cristi affligere ecclesiam suam .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_573",
          "psc_text": "si aliena a se quae catholicorum sensibus sunt adversa docuisset. Admonitus ergo dumtaxat fuerat S. Leo de Anatolii ordinatione, quin imperator, vel episcopi qui ad Anatolium ordinandum convenerant, apostolicae sedi sinceram fecissent relationem de Constantinopolitanae Ecclesiae statu, et sincerum dedissent testimonium de fide, meritis qualitatibusque novi antistitis electi, qui non solum cum Romano pontifice communicare intendebat, sed ulterius petebat ut ipsius electio et ordinatio in episcopum tamquam canonica haberetur. Quare ne, quod, ait S. P., inter longinquas regiones accidere solet, in nimias dilationes tenderet veritatis examen, atque nequidquam temere ageret, neve aliquod ratum haberet quod fidei causae et Romanae sedis juribus obesset, solemnem illam legationem decrevit, probatissimis illis quatuor viris data sufficienti paternarum auctoritatum instructione. Quos (subjicit) in omnibus, fratres charissimi, diligentia ac sollicitudine vestra cupimus adjuvari. Confisus tandem in fide, doctrina laudatorum archimandritarum, quos noverat maxime diligere veritatem, eos ad labores pro fidei causa impendendos hisce honorabilibus verbis hortatur,",
          "candidate_score": 0.641994,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_4",
          "bdc_text": "Verum est , quod intellexi aliquid de induciis quatuor annorum promulgari inter Turcam et imperatorem , quae res si habet certitudinem , daret otium inimicis Cristi affligere ecclesiam suam .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_561",
          "psc_text": "S. pontificis epistolam cum praecedentis Anatolii epistolae fragmento conferamus. 434 Nondum enim Anatolium fuisse sacra episcopali ordinatione initiatum, non obscure indicare videntur S. pontificis verba, qui suum consensum ad ordinationem illius suspendit, et fidei professionem exigit; quemadmodum etiam legimus in primo capite synopsis hujus epistolae. Sed clarius id etiam eruimus ex ipsis Leoninis verbis: Sed ne (ait) in praejudicium catholicae defensionis viderer egisse, de ordinatione ejus qui Constantinopolitanae coepit Ecclesiae praesidere nihil interim in alterutram partem temere scribendum putavi, non dilectionem negans, sed manifestationem catholicae veritatis exspectans. Quae sane verba etiam absque violenta interpretatione explicari possent Anatolium nondum fuisse ordinatum, sed electum episcopum tantummodo fuisse; et tum Romani pontificis consensum exspectasse, ut sacrae ordinationis donum obtineret. Sed isthaec explicatio minime cohaeret Anatolii verbis, quibus fassus est episcoporum synodum Constantinopoli versantium sine mora ad eum ordinandum processisse. Quare, ad utriusque epistolae sensa concilianda, alterutrum esse affirmandum arbitror: nimirum, imperatorem ad S.",
          "candidate_score": 0.640815,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_14_16",
          "bdc_text": "Scriptum in castello d'Altestein 2 . februarii 1567 . Deditissimus et a' obsequium amico Petrus de Grantrye .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_271",
          "psc_text": "nulla ratione videlicet differre ab ea revelatione divo Petro facta, Christi Domini divinitatem confitenti, ob quam beatus pronuntiatus est. Namque PP. illi summa veneratione susceperunt, 374 utpote et magni illius Petri confessioni congruentem, et communem quamdam columnam existentem adversus perverse sentientes. Cujus praeterea tanti faciendum esse S. Gelasius papa censuit, ut in Romano concilio de apocryphis agens scripturis illud decretum ediderit, quo asseritur: Probamus epistolam B. Leonis papae ad Flavianum episcopum Constantinopolitanum destinatam; cujus textum quispiam si usque ad unum iota dispunxerit, et non eam in omnibus venerabiliter receperit, anathema sit. 2. Qualem vero quantamque venerationem in Ecclesia obtinuerit, probat etiam illa consuetudo a cardinali Baronio annotata, qui asseverat Romanum clerum Adventus tempore in divinis recitandis officiis eam legere consuevisse, quamque immediate forte post Gelasii decretum observatam fuisse, indicant sacrarum lectionum libri, qui ad usum chori inserviebant, quos inter unum vetustissimum nostris oculis lustravimus in Vaticana bibliotheca asservatum. Hunc porro",
          "candidate_score": 0.637967,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_5",
          "bdc_text": "Sed ut ego audio a Venetis , missi sunt legati ad foedus et inducias renovandas cum novo imperatore Turcarum , quod signum manifestum est , quod metuunt a suis copiis , quas sciunt magnas pro estate proxima preparari et provinciam Fori Iullii , quod vulgariter apud nos Fre Just dicimus , fortificant .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_573",
          "psc_text": "si aliena a se quae catholicorum sensibus sunt adversa docuisset. Admonitus ergo dumtaxat fuerat S. Leo de Anatolii ordinatione, quin imperator, vel episcopi qui ad Anatolium ordinandum convenerant, apostolicae sedi sinceram fecissent relationem de Constantinopolitanae Ecclesiae statu, et sincerum dedissent testimonium de fide, meritis qualitatibusque novi antistitis electi, qui non solum cum Romano pontifice communicare intendebat, sed ulterius petebat ut ipsius electio et ordinatio in episcopum tamquam canonica haberetur. Quare ne, quod, ait S. P., inter longinquas regiones accidere solet, in nimias dilationes tenderet veritatis examen, atque nequidquam temere ageret, neve aliquod ratum haberet quod fidei causae et Romanae sedis juribus obesset, solemnem illam legationem decrevit, probatissimis illis quatuor viris data sufficienti paternarum auctoritatum instructione. Quos (subjicit) in omnibus, fratres charissimi, diligentia ac sollicitudine vestra cupimus adjuvari. Confisus tandem in fide, doctrina laudatorum archimandritarum, quos noverat maxime diligere veritatem, eos ad labores pro fidei causa impendendos hisce honorabilibus verbis hortatur,",
          "candidate_score": 0.637628,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_14_16",
          "bdc_text": "Scriptum in castello d'Altestein 2 . februarii 1567 . Deditissimus et a' obsequium amico Petrus de Grantrye .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_664",
          "psc_text": "aliquo studii vestri accumulastis argumento, idipsum addi libello huic sollicita pietate jubeatis: ut non solum plures sancti episcopi fratres nostri per Galias, verum etiam multi ex laicis filii vestri, qui epistolam istam magnopere pro veritatis manifestatione desiderant, remissam ad nos et sancta manu vestra emendatam transcribere, legere et tenere mereantur. Multa quidem alia in hac epistola notatu digna occurrunt, quae vel a Baronio, vel a Quesnello et ab aliis etiam forte indicata fuerunt, in quibus haud immorari opus est. Duo dumtaxat ego subjiciam. Alterum, videlicet, tres illos episcopos bis, tertio quaterque voces illas, beatissime papa, adhibuisse, sanctissimum pontificem alloquentes, quas concilii Chalcedonensis tempore in usu fuisse negat Quesnellus, ut ex iis colligat falsam et supposititiam esse de Domno Antiocheno actionem. Verumtamen allucinatum esse 457 hunc Leoninorum Operum editorem, probat cum haec, tum subsequens epistola synodica Ravennii, aliorumque episcoporum Gallorum, in cujus inscriptione ista verba offendimus: Domino vere sancto, merito in",
          "candidate_score": 0.634485,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_14_16",
          "bdc_text": "Scriptum in castello d'Altestein 2 . februarii 1567 . Deditissimus et a' obsequium amico Petrus de Grantrye .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_1055",
          "psc_text": "dilectionis tuae, quas frater et coepiscopus noster Nestorius (Beda habet Nectarius) pio adoptavit affectu. Oportebat enim ut ab Alexandrinae Ecclesiae praesule talia scripta ad sedem apostolicam mitterentur, quae ostenderent magisterio beatissimi Petri apostoli hoc ab initio per beatum Marcum ejus discipulum didicisse: Aegyptios, quod constat credidisse Romanos. Multis deinde eadem epistola suam doctrinam in epist. ad Flavianum contentam defendit adversus haereticorum calumnias; quam legi optat frequenti concione, ut Alexandrinos de sua doctrina faciat certiores. Atque tandem jubet ut allata Patrum testimonia cum sua epistola publice conferat, qua palam fieret eum Nestorium pariter et Eutychetem damnare. Specialem ergo curam Romanum pontificem de Alexandrina Ecclesia semper habuisse, variis argumentis in harum Exercitationum cursu ipsi jam observavimus, quae quidem tanto magis augebatur, quanto majores erant necessitates quibus premebatur, et R. pontificem prospicere oportebat. 538 CAPUT XII ET ULTIMUM. Summum tandem studium usque ad vitae exitum S. Leo adhibuit in firmandis Chalcedonensibus decretis, in",
          "candidate_score": 0.634171,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_5",
          "bdc_text": "Sed ut ego audio a Venetis , missi sunt legati ad foedus et inducias renovandas cum novo imperatore Turcarum , quod signum manifestum est , quod metuunt a suis copiis , quas sciunt magnas pro estate proxima preparari et provinciam Fori Iullii , quod vulgariter apud nos Fre Just dicimus , fortificant .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_1064",
          "psc_text": "adhaerere profiteatur. 3. Haec tamen controversia de Attico presbytero nova non erat. Nam S. pontifex jam scripserat ad imperatorem in C P. Ecclesia reperiri clericos ambiguae fidei, quos ab Anatalio ejici petebat, huncque arguebat quod negligenter ferret aliquos de fide perverse sentire et loqui. Quare imperatorem ita compellat, ad justitiam ultionis illum excitando, ne Constantinopolitanae Ecclesiae puritas obscuretur: In qua inveniuntur clerici quidam haereticorum sensui consonantes, ut intra catholicorum viscera assertionibus suis haereticos adjuvantes; in quibus deturbandis si frater meus Anatolius, cum nimis benigne parcit, segnior invenitur. Hinc ergo pontifex ipsum augustum rogat ut dignetur pro sua fide etiam istam Ecclesiae praestare medicinam, ut tales non solum ab ordine clericatus, sed etiam ab Urbis habitatione pellantur, Ne ulterius sanctus Dei populus perversorum hominum contagio polluatur. Leonis votis annuit augustus, Atticumque impulit ut de sua fide ad Rom. pontificem scriberet, et meditata professione omnem de sua doctrina suspicionem amoveret. Perfecit Atticus",
          "candidate_score": 0.631034,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_5",
          "bdc_text": "Sed ut ego audio a Venetis , missi sunt legati ad foedus et inducias renovandas cum novo imperatore Turcarum , quod signum manifestum est , quod metuunt a suis copiis , quas sciunt magnas pro estate proxima preparari et provinciam Fori Iullii , quod vulgariter apud nos Fre Just dicimus , fortificant .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_997",
          "psc_text": "a Marciano et Leone imperatoribus, se jam synodum confirmasse in fidei rebus asseverat. Negat Paschasius Quesnellus, cujus argumenta evertuntur. Tandem sanctus pontifex novis epistolis synodi confirmatoriis suam voluntatem omnibus patefacit, atque etiam Anatolii dolosas artes exagitat. 1. Anatolii Constantinopolitani episcopi ambitus, hujusque subdola agendi ratio Eutychianorum sacrilegam audaciam jam in Chalcedonensi concilio et S. pontificis sanctionibus compressam redivivere fecisset, nisi imperator Marcianus et Julianus episcopus Coensis, apostolicae sedis legatus, novas turbas et molimina iterum in Oriente excitata, magna cum sollicitudine, S. pontifici Leoni patefecissent. Non una tamen fuit harum turbarum et motuum causa, sed plures. Quarum altera oriebatur ex pontificiorum legatorum protestatione, qua strenue se opposuerunt conatibus Anatolii quaerentis aliarum sedium Orientis privilegia sibi usurpare; altera fuit rumor undequaque per Orientem sparsus, non fuisse a S. Leone receptam Chalcedonensem synodum, cum jam innotuisset irritum et vigore vacuum declaratum fuisse vigesimum illius octavum canonem, pristino juri restitutos fuisse metropolitanos provinciarum primates.",
          "candidate_score": 0.627591,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_5",
          "bdc_text": "Sed ut ego audio a Venetis , missi sunt legati ad foedus et inducias renovandas cum novo imperatore Turcarum , quod signum manifestum est , quod metuunt a suis copiis , quas sciunt magnas pro estate proxima preparari et provinciam Fori Iullii , quod vulgariter apud nos Fre Just dicimus , fortificant .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_616",
          "psc_text": "446 5. Cum has adhibuisset diligentias apud Marcianum imperatorem et Pulcheriam Augustam, ab incoepto opere non destitit S. pontifex. Sed eadem die scripsit pariter ad Anatolium, quem pridem receperat in communionem, ratam habendo atque confirmando istius in episcopum Constantinopolitanum electionem, cui aperiens necessitatem quae eum impulit ad mittendos in Orientem novos legatos, Lucentium episcopum et Basilium presbyterum, ei suggerit lapsos poenitentes per satisfactionem et non dubiam fidei professionem ad reconciliationem recipere; ea tamen moderatione servata, ut nec benevolentiae partes nec justitiae negligantur, sed absque personarum acceptione divinum in omnibus judicium cogitetur. Sed in altero ejusdem epistolae capite, agens de iis qui gravius in latrocinali synodo peccaverunt, superiorem sibi locum in illa infelici synodo vindicantes: Horum (ait) si satisfactio talis accedit quae non refutanda videatur, maturioribus apostolicae sedis consiliis causa reservari jubet, ut examinatis omnibus atque perpensis, de ipsis eorum actionibus quid constitui debeat aestimetur; eorum nomina tandem ad altare recitari",
          "candidate_score": 0.626751,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_13_15",
          "bdc_text": "Recomendo tibi , domino Waltero ac reliquis amicis civibus Tiguribus . Scriptum in castello d'Altestein 2 . februarii 1567 .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_664",
          "psc_text": "aliquo studii vestri accumulastis argumento, idipsum addi libello huic sollicita pietate jubeatis: ut non solum plures sancti episcopi fratres nostri per Galias, verum etiam multi ex laicis filii vestri, qui epistolam istam magnopere pro veritatis manifestatione desiderant, remissam ad nos et sancta manu vestra emendatam transcribere, legere et tenere mereantur. Multa quidem alia in hac epistola notatu digna occurrunt, quae vel a Baronio, vel a Quesnello et ab aliis etiam forte indicata fuerunt, in quibus haud immorari opus est. Duo dumtaxat ego subjiciam. Alterum, videlicet, tres illos episcopos bis, tertio quaterque voces illas, beatissime papa, adhibuisse, sanctissimum pontificem alloquentes, quas concilii Chalcedonensis tempore in usu fuisse negat Quesnellus, ut ex iis colligat falsam et supposititiam esse de Domno Antiocheno actionem. Verumtamen allucinatum esse 457 hunc Leoninorum Operum editorem, probat cum haec, tum subsequens epistola synodica Ravennii, aliorumque episcoporum Gallorum, in cujus inscriptione ista verba offendimus: Domino vere sancto, merito in",
          "candidate_score": 0.601647,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 4,
      "cf_id": "cf016",
      "work_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1",
      "max_score": 0.684821,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_8_10",
          "bdc_text": "Audivi , quod certissime , si Hispaniarum rex in his partibus veniat , quod nondum certum habemus propter magnam opinionum varietatem , velle in Mediolano introducere illum rigorem inquisitionis atque idem apud regnum Neapolitanum ac cicitanti uno ex familiaribus et oranti , quod illud mitigaret , respondisse se malle iacturam facere illius regni et ducatus quam bene inceptum relinquere . Faciat dominus deus noster in reliquis ac unicuique secundum voluntatem suam divinam retribuat . In Rhetis nostris omnia satis prospere cedunt , et nuper , cum in propositione me pro parte copiarum , quas rex meus petit ab illis ac pro interpellatione conservande ligue inter nos , quod verebar , ne quis illorum misceret se in servitio regis Hispaniarum ( quoniam magna est illorum quandoque varietas ) obtinui , ut promulgarent edictum , ne quis ex subditis transiret ad aliud servicium nisi christianissimi regis mei secundum c[on]ventiones sub pena capitis ac bonorum proscriptionem .",
          "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_622",
          "psc_text": "habes illud in libro Regnorum regis Achab ad Heliam dictum, quando eum propheta uehementer increpauit et mortem ei denuntiauit: § 3 inuenisti, inquit, m e ? et respondit Helias: inueni, quia fecisti malignum in conspectu domini. uides ergo, quia regibus non temere uel a prophetis dei uel a sacerdotibus facienda iniuria sit, si nulla sint giauiora grauiora peccata in quibus debeant argui. ubi autem peccata grauiora sunt, ibi non uidetur a sacerdote parc-endum, ut iustis increpationibus corrigantur cap. 44 § 1 Tamen Dauid in hoc loco dicit quod nihil inuenisse uideantur, et ideo inimici eius uanitatem locuti sunt, quoniam nihil quod pro ueritate loquerentur inuenerint. 'aut certe quia, etsi peccaui, tamen peccata mea paenitendi dolore purgabam; in quo illi cum dolo mecum loquebantur, utme ut obiurgatione confunderent et a conuersione reuocarent'. et uide ne hoc magis senserit, quaesisse illos mala eius, sed, cum uellent accusare, praeuentos, quod uulnera sua ipse",
          "candidate_score": 0.684821,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 5,
      "cf_id": "cf025",
      "work_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum",
      "max_score": 0.683338,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_9_11",
          "bdc_text": "Faciat dominus deus noster in reliquis ac unicuique secundum voluntatem suam divinam retribuat . In Rhetis nostris omnia satis prospere cedunt , et nuper , cum in propositione me pro parte copiarum , quas rex meus petit ab illis ac pro interpellatione conservande ligue inter nos , quod verebar , ne quis illorum misceret se in servitio regis Hispaniarum ( quoniam magna est illorum quandoque varietas ) obtinui , ut promulgarent edictum , ne quis ex subditis transiret ad aliud servicium nisi christianissimi regis mei secundum c[on]ventiones sub pena capitis ac bonorum proscriptionem . De reliquis secundum occursum rerum videbimus .",
          "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_930",
          "psc_text": "debent, ut illud solum regii juris sit, quod denario numero continetur. Quod in nobis tunc bene agitur, cum praedicatorum nostrorum magisterio discimus, perfecti esse non solum exhibitione operis, sed etiam in exquisitione cogitationis. Ad extremum vero dicitur: (Vers. 17.) Vosque eritis ei servi. 15. Ut videlicet sic ejus juri se subditos sciant, ut ejus mandata praeterire non audeant. Hanc profecto regiam dominationem volebat Dominus statuere, cum dicebat: Quodcunque ligaveris super terram, erit ligatum in caelis; et quodcunque solveris super terram, erit solutum in caelis (Matth. XVI, 19) . Hanc etiam potestatem exigebat a subditis, qui dicebat: Si quis evangelizaverit vobis aliud, quam ego evangelizavi vobis, anathema sit (Gal. I, 8) . Hinc item Dominus discipulos mittens 199 in praedicationem, dicit: Qui vos audit, me audit; et qui vos spernit, me spernit (Luc. X, 16) . Hinc de Judaeae praedicatoribus eisdem discipulis Dominus dicit: Quaecunque dixerint vobis, facite (Matth. XXIII, 3)",
          "candidate_score": 0.683338,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_9_11",
          "bdc_text": "Faciat dominus deus noster in reliquis ac unicuique secundum voluntatem suam divinam retribuat . In Rhetis nostris omnia satis prospere cedunt , et nuper , cum in propositione me pro parte copiarum , quas rex meus petit ab illis ac pro interpellatione conservande ligue inter nos , quod verebar , ne quis illorum misceret se in servitio regis Hispaniarum ( quoniam magna est illorum quandoque varietas ) obtinui , ut promulgarent edictum , ne quis ex subditis transiret ad aliud servicium nisi christianissimi regis mei secundum c[on]ventiones sub pena capitis ac bonorum proscriptionem . De reliquis secundum occursum rerum videbimus .",
          "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_357",
          "psc_text": "iisdem providebat. Unde et subdit: (Vers. 29.) Ut comederetis primitias omnis sacrificii mei. 28. Quibus nimirum verbis arguere majorem ordinem doctorum videtur, qui idcirco in Redemptoris morte consensit, quod oblationum veterum lucra amittere formidavit. Unde et inito consilio cum Pharisaeis, dicebant: Quid facimus, quia hic homo multa signa facit? Si dimittimus eum sic, omnes credent in eum, et venient Romani, et tollent nostrum locum et gentem (Joan. XI, 47, 48) . Et iterum: Videte quia nihil proficimus; ecce mundus totus post eum vadit (Ibid. XII, 19) . Ideo igitur filios honoravit, ut comederent, quia a praedicationis intentione conticuit, ne dum veritatem novae oblationis assereret, habere ulterius ad voluptatis suae luxuriam vetera non valeret. Quia ergo magnitudinem qualitatemque reatus exposuit, videamus jam quanta aequitate examinis modum insinuet ultionis. Nam subdens ait: (Vers. 30.) Propterea ait Dominus Deus Israel: Loquens locutus sum, ut domus tua et domus patris tui ministraret in conspectu",
          "candidate_score": 0.681229,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_9_11",
          "bdc_text": "Faciat dominus deus noster in reliquis ac unicuique secundum voluntatem suam divinam retribuat . In Rhetis nostris omnia satis prospere cedunt , et nuper , cum in propositione me pro parte copiarum , quas rex meus petit ab illis ac pro interpellatione conservande ligue inter nos , quod verebar , ne quis illorum misceret se in servitio regis Hispaniarum ( quoniam magna est illorum quandoque varietas ) obtinui , ut promulgarent edictum , ne quis ex subditis transiret ad aliud servicium nisi christianissimi regis mei secundum c[on]ventiones sub pena capitis ac bonorum proscriptionem . De reliquis secundum occursum rerum videbimus .",
          "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_1207",
          "psc_text": "per Domini justitiam lata fuerat, coram Domino reponi perhibetur. Sed fortasse jus illud aliud fuit quam lex ista quae scribitur. Quod si verum est, hanc Samuel coram rege ad populum loquitur, ut rex sciat a populo quid exquirat, sciat populus quid exhibere suis regibus debeat. Quae lex in libro scribitur ut pro futurorum memoria reservetur. Coram Domino ponitur, ut venerabilis habeatur. Nos autem reges Ecclesiarum esse sanctos praedicatores diximus, quibus aperte omnia convenire ostendimus quae jure regio continentur. Hanc ergo legem Samuel ad populum loquitur, quando electus doctor fideles sanctae Ecclesiae instruit, qua humilitate suis praepositis debeant subjugari. In libro etiam scribitur quando in eorum mente haec firmiter inserit. Nam qui sic loquitur, ut audita auditores ejus obliviscantur, ad populum legem dicit, sed hanc in libro non scribit. Verba ergo, quae doctor loquitur, in libro scribere, est auditorum suorum mentibus attente commendare. Quasi scribere volebat Dominus, quae dixerat, quando dicebat:",
          "candidate_score": 0.672649,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_8_10",
          "bdc_text": "Audivi , quod certissime , si Hispaniarum rex in his partibus veniat , quod nondum certum habemus propter magnam opinionum varietatem , velle in Mediolano introducere illum rigorem inquisitionis atque idem apud regnum Neapolitanum ac cicitanti uno ex familiaribus et oranti , quod illud mitigaret , respondisse se malle iacturam facere illius regni et ducatus quam bene inceptum relinquere . Faciat dominus deus noster in reliquis ac unicuique secundum voluntatem suam divinam retribuat . In Rhetis nostris omnia satis prospere cedunt , et nuper , cum in propositione me pro parte copiarum , quas rex meus petit ab illis ac pro interpellatione conservande ligue inter nos , quod verebar , ne quis illorum misceret se in servitio regis Hispaniarum ( quoniam magna est illorum quandoque varietas ) obtinui , ut promulgarent edictum , ne quis ex subditis transiret ad aliud servicium nisi christianissimi regis mei secundum c[on]ventiones sub pena capitis ac bonorum proscriptionem .",
          "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_934",
          "psc_text": "exaudit eos Dominus in die illa. Quae est dies illa, qua reprobi subjecti Dominum obsecrant, nisi intentio vanae prosperitatis? Non exaudiuntur; quia profecto per divinam gratiam nunquam fit, ut bonis rectoribus semel promissa subjectio, libera egredi ad mundi delectationes possit. Quare et causam subjunxit, dicens: (Vers. 18.) Quia petistis vobis regem. 17. Quasi dicat: Pastoribus spiritalibus promissa subjectio indissolubilis est. Facile quidem vobis regem petitis: sed quia dignitas regia gravis est, eorum potestatem effugere facile non potestis. Hoc quia ad historiam dicimus, notandum esse censemus, quia omnipotens Deus, dum jus regis praedicit, religiosis praepositis formam institutionis impendit. Quare? Ut qui arctissimam conversationis viam imperant, noviter accedentibus facile aditum non impendant. Quare et ejusdem arctissimae vitae magister optimus, summae veritatis discipulus eruditus praecipit, dicens: Probate spiritus, si ex Deo sint (I Joan. IV, 1) . Et item: Nuntientur ei dura et aspera, per quae itur ad Deum, ut sciat ad quod",
          "candidate_score": 0.670004,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_15_17",
          "bdc_text": "februarii 1567 . Deditissimus et a' obsequium amico Petrus de Grantrye . Clarissimo et doctissimo viro domino Bullingero , primo ministro sacre ecclesie Tiguricensis .",
          "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_526",
          "psc_text": "Domino, in laborem praedicationis pergere est. Quod profecto ministerium Samuel coram Heli Domino impendisse dicitur, quia quidquid de religione novae fidei, novus praedicatorum ordo asseruit, hoc Patrum veterum auctoritate roboravit. Domino quippe ministrabat Samuel, quando novus praedicator asserebat, dicens: Dico enim Christum Jesum ministrum fuisse circumcisionis propter veritatem Dei, gentes autem super misericordia honorare Deum (Rom. XV, 8) . Qui profecto ut ministerium, quod Domino exhibebat, coram Heli quoque impenderet, adjunxit, dicens: Sicut scriptum est: Laudate, omnes gentes, Dominum, et collaudate eum, omnes populi (Psal. CXVI, 1) . Et ut se arctius coram Heli in ministerio Domini cohiberet, adjunxit: Isaias enim dicit: Erit radix Jesse, qui exsurget regere gentes, in eum gentes sperabunt (Rom. XV, 12; ex Isa. XI, 10) . Puer Samuel Domino ministrabat, cum dominicae Resurrectionis gloriam 113 Petrus assereret, dicens: Jesum Nazarenum virum approbatum a Deo in vobis signis et prodigiis, traditum per manus impiorum interemistis; hunc",
          "candidate_score": 0.660435,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_16_18",
          "bdc_text": "Deditissimus et a' obsequium amico Petrus de Grantrye . Clarissimo et doctissimo viro domino Bullingero , primo ministro sacre ecclesie Tiguricensis . Tiguri .",
          "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_526",
          "psc_text": "Domino, in laborem praedicationis pergere est. Quod profecto ministerium Samuel coram Heli Domino impendisse dicitur, quia quidquid de religione novae fidei, novus praedicatorum ordo asseruit, hoc Patrum veterum auctoritate roboravit. Domino quippe ministrabat Samuel, quando novus praedicator asserebat, dicens: Dico enim Christum Jesum ministrum fuisse circumcisionis propter veritatem Dei, gentes autem super misericordia honorare Deum (Rom. XV, 8) . Qui profecto ut ministerium, quod Domino exhibebat, coram Heli quoque impenderet, adjunxit, dicens: Sicut scriptum est: Laudate, omnes gentes, Dominum, et collaudate eum, omnes populi (Psal. CXVI, 1) . Et ut se arctius coram Heli in ministerio Domini cohiberet, adjunxit: Isaias enim dicit: Erit radix Jesse, qui exsurget regere gentes, in eum gentes sperabunt (Rom. XV, 12; ex Isa. XI, 10) . Puer Samuel Domino ministrabat, cum dominicae Resurrectionis gloriam 113 Petrus assereret, dicens: Jesum Nazarenum virum approbatum a Deo in vobis signis et prodigiis, traditum per manus impiorum interemistis; hunc",
          "candidate_score": 0.658891,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_17",
          "bdc_text": "Clarissimo et doctissimo viro domino Bullingero , primo ministro sacre ecclesie Tiguricensis .",
          "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_526",
          "psc_text": "Domino, in laborem praedicationis pergere est. Quod profecto ministerium Samuel coram Heli Domino impendisse dicitur, quia quidquid de religione novae fidei, novus praedicatorum ordo asseruit, hoc Patrum veterum auctoritate roboravit. Domino quippe ministrabat Samuel, quando novus praedicator asserebat, dicens: Dico enim Christum Jesum ministrum fuisse circumcisionis propter veritatem Dei, gentes autem super misericordia honorare Deum (Rom. XV, 8) . Qui profecto ut ministerium, quod Domino exhibebat, coram Heli quoque impenderet, adjunxit, dicens: Sicut scriptum est: Laudate, omnes gentes, Dominum, et collaudate eum, omnes populi (Psal. CXVI, 1) . Et ut se arctius coram Heli in ministerio Domini cohiberet, adjunxit: Isaias enim dicit: Erit radix Jesse, qui exsurget regere gentes, in eum gentes sperabunt (Rom. XV, 12; ex Isa. XI, 10) . Puer Samuel Domino ministrabat, cum dominicae Resurrectionis gloriam 113 Petrus assereret, dicens: Jesum Nazarenum virum approbatum a Deo in vobis signis et prodigiis, traditum per manus impiorum interemistis; hunc",
          "candidate_score": 0.655003,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_10",
          "bdc_text": "In Rhetis nostris omnia satis prospere cedunt , et nuper , cum in propositione me pro parte copiarum , quas rex meus petit ab illis ac pro interpellatione conservande ligue inter nos , quod verebar , ne quis illorum misceret se in servitio regis Hispaniarum ( quoniam magna est illorum quandoque varietas ) obtinui , ut promulgarent edictum , ne quis ex subditis transiret ad aliud servicium nisi christianissimi regis mei secundum c[on]ventiones sub pena capitis ac bonorum proscriptionem .",
          "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_930",
          "psc_text": "debent, ut illud solum regii juris sit, quod denario numero continetur. Quod in nobis tunc bene agitur, cum praedicatorum nostrorum magisterio discimus, perfecti esse non solum exhibitione operis, sed etiam in exquisitione cogitationis. Ad extremum vero dicitur: (Vers. 17.) Vosque eritis ei servi. 15. Ut videlicet sic ejus juri se subditos sciant, ut ejus mandata praeterire non audeant. Hanc profecto regiam dominationem volebat Dominus statuere, cum dicebat: Quodcunque ligaveris super terram, erit ligatum in caelis; et quodcunque solveris super terram, erit solutum in caelis (Matth. XVI, 19) . Hanc etiam potestatem exigebat a subditis, qui dicebat: Si quis evangelizaverit vobis aliud, quam ego evangelizavi vobis, anathema sit (Gal. I, 8) . Hinc item Dominus discipulos mittens 199 in praedicationem, dicit: Qui vos audit, me audit; et qui vos spernit, me spernit (Luc. X, 16) . Hinc de Judaeae praedicatoribus eisdem discipulis Dominus dicit: Quaecunque dixerint vobis, facite (Matth. XXIII, 3)",
          "candidate_score": 0.654286,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_2_4",
          "bdc_text": "Verum est , quod Selimus nunc imperator habet filium provectum et natum iam 24 annorum nomine Amurathan . Sed de aliis nulla mentio . Verum est , quod intellexi aliquid de induciis quatuor annorum promulgari inter Turcam et imperatorem , quae res si habet certitudinem , daret otium inimicis Cristi affligere ecclesiam suam .",
          "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_1164",
          "psc_text": "agimus, si interim quod de eo sinistrum videri potest reticemus. Quod vero adhuc manenti ejus innocentiae suffragari potest, in sequentibus dicitur: Quia filius unius anni erat Saul, cum regnare coepisset, et duobus annis regnavit super Israel (I Reg. XIII, 1) . Si enim duobus annis humilis rex fuit, immutatum ei cor asseritur pro vigore propositi, non pro novitate tumoris. In eo ergo quod immutatum cor Saul habere dicitur, novis praedicatoribus sanctae Ecclesiae similatur, qui cum ordinem praedicationis accipiunt, per divinam gratiam meliores fiunt. Samuel quippe Saul in principem unxit, Deus autem ei cor aliud immutavit, quia sacrorum ordinum sacramenta ab Ecclesiae doctoribus foris accipimus, sed sacramentorum virtute ab omnipotente Deo interius roboramur. Virtus vero sacramenti gratia est spiritus septiformis. Quam certe gratiam qui accipiunt, quasi alio accepto corde immutantur, quia quos gratia sua sanctus Spiritus roborat, esse eos facit protinus quod non erant. Sic nimirum et Redemptoris discipuli ante metuebant;",
          "candidate_score": 0.650431,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_10",
          "bdc_text": "In Rhetis nostris omnia satis prospere cedunt , et nuper , cum in propositione me pro parte copiarum , quas rex meus petit ab illis ac pro interpellatione conservande ligue inter nos , quod verebar , ne quis illorum misceret se in servitio regis Hispaniarum ( quoniam magna est illorum quandoque varietas ) obtinui , ut promulgarent edictum , ne quis ex subditis transiret ad aliud servicium nisi christianissimi regis mei secundum c[on]ventiones sub pena capitis ac bonorum proscriptionem .",
          "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_1205",
          "psc_text": "24.) Locutus est Samuel ad populum legem regni, et scripsit in libro, et posuit coram Domino. 38. De jure regio, quia late superius diximus (Lib. IV, cap. 4, num. 4, seq.), hoc tantum de illo memoramus, quia ad historiam non praecipitur, sed ostenditur quid acturi sint reges reprobi, quid vitaturi sint boni. A regibus quidem defendendi sunt subditi, non bonis propriis spoliandi. Auxilium praestare subjectis debent, agros, vineas et oliveta auferre non debent. Quod si non vitanda, sed agenda scripta haec contendere 255 quis voluerit, tyrannorum jus pro eo rege scribitur qui, abjecto Domino, postulatur. Crudelis ergo lex regni, ultio est Dominum abjicientis populi. Non enim injustum erat ut agros et vineas perderet, qui regnantem super se Dominum sponte perdebat. Cuncta ergo quae contra aequitatem in hoc jure regio continentur aequa esse cernimus, si in petendo rege quidquid populus deliquerat consideramus. Nam quod magnum in divinae aequitatis examine onus legis",
          "candidate_score": 0.646507,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_17",
          "bdc_text": "Clarissimo et doctissimo viro domino Bullingero , primo ministro sacre ecclesie Tiguricensis .",
          "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_527",
          "psc_text": "enim dicit: Erit radix Jesse, qui exsurget regere gentes, in eum gentes sperabunt (Rom. XV, 12; ex Isa. XI, 10) . Puer Samuel Domino ministrabat, cum dominicae Resurrectionis gloriam 113 Petrus assereret, dicens: Jesum Nazarenum virum approbatum a Deo in vobis signis et prodigiis, traditum per manus impiorum interemistis; hunc Deus suscitavit a mortuis praefinito consilio tertia die, sicut impossibile erat teneri eum doloribus inferni (Act. II, 22, seq.) . 2. Sed hoc ministerium, quod Domino exhibuit, etiam coram Heli exhibuit, quia subjunxit, dicens: David enim dicit: Quoniam non derelinques animam meam in inferno, nec dabis sanctum tuum videre corruptionem (Act. II, 27; Psal. XV, 10) . Coram Heli itaque Samuel ministrare Domino apte dicitur, quia electi sanctae Ecclesiae praedicatores, dum statum novae fidei praedicando erigerent, quod ratione asserere conati sunt, Patrum veterum auctoritate firmaverunt. 3. Et tunc quidem sermo Domini pretiosus fuisse perhibetur. Pretiosa quippe res parvo pretio emi",
          "candidate_score": 0.640014,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 6,
      "cf_id": "cf010",
      "work_id": "stoa0104a.stoa005.opp-lat1",
      "max_score": 0.682124,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_9_11",
          "bdc_text": "Faciat dominus deus noster in reliquis ac unicuique secundum voluntatem suam divinam retribuat . In Rhetis nostris omnia satis prospere cedunt , et nuper , cum in propositione me pro parte copiarum , quas rex meus petit ab illis ac pro interpellatione conservande ligue inter nos , quod verebar , ne quis illorum misceret se in servitio regis Hispaniarum ( quoniam magna est illorum quandoque varietas ) obtinui , ut promulgarent edictum , ne quis ex subditis transiret ad aliud servicium nisi christianissimi regis mei secundum c[on]ventiones sub pena capitis ac bonorum proscriptionem . De reliquis secundum occursum rerum videbimus .",
          "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa005.opp-lat1_window_45",
          "psc_text": "fratres, per misericordiam Dei ut constituatis corpora uestra hostiam uiuam, sanctam, placentem Deo: nec configuremini saeculo huic, sed transformemini in renouatione sensus ad probandum quae sit uoluntas Dei bona et placens et perfecta. etiterum: sumus filii Dei: si autem filii, et heredes, coheredes autem Christi, siquidem conpatimur, ut et conmagnificemur. et in Apocalypsi eadem loquitur diuinae praedicationis hortatio dicens: tene quod habes, ne alius accipiat coronam tuam. quod exemplum perseuerandi et permanendi designatur in Exodo, ubi Moyses ad superandum Amalech qui figuram portabat diaboli in signo et sacramento crucis adleuabat supinas manus, nec uincere aduersarium potuit, nisi postquam stabilis et in signo adleuatis iugiter manibus perseuerauit. et factum est, inquit, cum leuabat* manus Moyses, praeualebat Israel: ubi autem submiserat manus, inualescebat Amalech. et accepto lapide subposuerunt sub eo, et sedebat 3 II Tim. 2, 4 sq. 7 Rora. 12, 1 sq. 12 Rom. 8, 16 sq. 15 Apoc. 3, 11.",
          "candidate_score": 0.682124,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_10",
          "bdc_text": "In Rhetis nostris omnia satis prospere cedunt , et nuper , cum in propositione me pro parte copiarum , quas rex meus petit ab illis ac pro interpellatione conservande ligue inter nos , quod verebar , ne quis illorum misceret se in servitio regis Hispaniarum ( quoniam magna est illorum quandoque varietas ) obtinui , ut promulgarent edictum , ne quis ex subditis transiret ad aliud servicium nisi christianissimi regis mei secundum c[on]ventiones sub pena capitis ac bonorum proscriptionem .",
          "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa005.opp-lat1_window_45",
          "psc_text": "fratres, per misericordiam Dei ut constituatis corpora uestra hostiam uiuam, sanctam, placentem Deo: nec configuremini saeculo huic, sed transformemini in renouatione sensus ad probandum quae sit uoluntas Dei bona et placens et perfecta. etiterum: sumus filii Dei: si autem filii, et heredes, coheredes autem Christi, siquidem conpatimur, ut et conmagnificemur. et in Apocalypsi eadem loquitur diuinae praedicationis hortatio dicens: tene quod habes, ne alius accipiat coronam tuam. quod exemplum perseuerandi et permanendi designatur in Exodo, ubi Moyses ad superandum Amalech qui figuram portabat diaboli in signo et sacramento crucis adleuabat supinas manus, nec uincere aduersarium potuit, nisi postquam stabilis et in signo adleuatis iugiter manibus perseuerauit. et factum est, inquit, cum leuabat* manus Moyses, praeualebat Israel: ubi autem submiserat manus, inualescebat Amalech. et accepto lapide subposuerunt sub eo, et sedebat 3 II Tim. 2, 4 sq. 7 Rora. 12, 1 sq. 12 Rom. 8, 16 sq. 15 Apoc. 3, 11.",
          "candidate_score": 0.657287,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 7,
      "cf_id": "cf021",
      "work_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis",
      "max_score": 0.681855,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_8_10",
          "bdc_text": "Audivi , quod certissime , si Hispaniarum rex in his partibus veniat , quod nondum certum habemus propter magnam opinionum varietatem , velle in Mediolano introducere illum rigorem inquisitionis atque idem apud regnum Neapolitanum ac cicitanti uno ex familiaribus et oranti , quod illud mitigaret , respondisse se malle iacturam facere illius regni et ducatus quam bene inceptum relinquere . Faciat dominus deus noster in reliquis ac unicuique secundum voluntatem suam divinam retribuat . In Rhetis nostris omnia satis prospere cedunt , et nuper , cum in propositione me pro parte copiarum , quas rex meus petit ab illis ac pro interpellatione conservande ligue inter nos , quod verebar , ne quis illorum misceret se in servitio regis Hispaniarum ( quoniam magna est illorum quandoque varietas ) obtinui , ut promulgarent edictum , ne quis ex subditis transiret ad aliud servicium nisi christianissimi regis mei secundum c[on]ventiones sub pena capitis ac bonorum proscriptionem .",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2293",
          "psc_text": "De verbis Evangelii Matthaei, cap. XXII, 1-14, ubi de nuptiis filii regis. Contra Donatistas, de charitate. Habitus Carthagine in Restituta. 1. Convivium dominicum duplex: aliud hic, fidelium; aliud in coelis, beatorum. Nuptias filii regis ejusque convivium norunt omnes fideles, et apparatus mensae dominicae omnium est voluntati propositus. Interest autem quomodo quis accedat, cum accedere non vetatur. Scripturae quippe sanctae docent nos dominica duo esse convivia; unum quo veniunt boni et mali, alterum quo non accedunt mali. Ergo convivium Domini, unde modo cum Evangelium legeretur audivimus, habet utique bonos et malos. Omnes qui ab hoc convivio excusaverunt, mali sunt: sed non omnes qui intraverunt, boni sunt. Alloquor ergo vos, qui in hoc convivio boni discumbitis, quicumque attenditis quod dictum est, Qui manducat et bibit indigne, judicium sibi manducat et bibit (I Cor. XI, 29) . Omnes qui tales estis, alloquor vos, ut foris non quaeratis bonos, intus toleretis malos. 2. Justi",
          "candidate_score": 0.681855,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_9_11",
          "bdc_text": "Faciat dominus deus noster in reliquis ac unicuique secundum voluntatem suam divinam retribuat . In Rhetis nostris omnia satis prospere cedunt , et nuper , cum in propositione me pro parte copiarum , quas rex meus petit ab illis ac pro interpellatione conservande ligue inter nos , quod verebar , ne quis illorum misceret se in servitio regis Hispaniarum ( quoniam magna est illorum quandoque varietas ) obtinui , ut promulgarent edictum , ne quis ex subditis transiret ad aliud servicium nisi christianissimi regis mei secundum c[on]ventiones sub pena capitis ac bonorum proscriptionem . De reliquis secundum occursum rerum videbimus .",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2293",
          "psc_text": "De verbis Evangelii Matthaei, cap. XXII, 1-14, ubi de nuptiis filii regis. Contra Donatistas, de charitate. Habitus Carthagine in Restituta. 1. Convivium dominicum duplex: aliud hic, fidelium; aliud in coelis, beatorum. Nuptias filii regis ejusque convivium norunt omnes fideles, et apparatus mensae dominicae omnium est voluntati propositus. Interest autem quomodo quis accedat, cum accedere non vetatur. Scripturae quippe sanctae docent nos dominica duo esse convivia; unum quo veniunt boni et mali, alterum quo non accedunt mali. Ergo convivium Domini, unde modo cum Evangelium legeretur audivimus, habet utique bonos et malos. Omnes qui ab hoc convivio excusaverunt, mali sunt: sed non omnes qui intraverunt, boni sunt. Alloquor ergo vos, qui in hoc convivio boni discumbitis, quicumque attenditis quod dictum est, Qui manducat et bibit indigne, judicium sibi manducat et bibit (I Cor. XI, 29) . Omnes qui tales estis, alloquor vos, ut foris non quaeratis bonos, intus toleretis malos. 2. Justi",
          "candidate_score": 0.676274,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_9",
          "bdc_text": "Faciat dominus deus noster in reliquis ac unicuique secundum voluntatem suam divinam retribuat .",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1556",
          "psc_text": "Dominus noster Jesus Christus docuit nos orationem: et cum sit ipse Dominus, sicut in Symbolo accepistis et reddidistis, Filius Dei unicus, tamen noluit esse unus. Unicus est, et unus esse noluit: fratres habere dignatus est. Quibus enim dicit, Dicite, Pater noster, qui es in coelis? Quem voluit a nobis appellari Patrem nostrum, nisi Patrem suum? Numquid invidit nobis? Parentes aliquando cum genuerint unum filium, duos, tres; jam timent generare, ne faciant alios mendicare. Sed quia talis est haereditas quam nobis promittit, quam multi obtineant, et angustias nemo patiatur; ideo in suam fraternitatem vocavit populos gentium, et habet Unicus innumerabiles fratres qui dicant, Pater noster qui es in coelis. Dixerunt ista qui fuerunt ante nos: dicturi sunt qui erunt post nos. Videte quantos fratres habeat Unicus in sua gratia, communicans cum illis hereditatem, pro quibus pertulit mortem. Habebamus patrem et matrem in terra, ut nasceremur ad labores et mortem: invenimus alios",
          "candidate_score": 0.654023,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 8,
      "cf_id": "cf006",
      "work_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem",
      "max_score": 0.681434,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_9_11",
          "bdc_text": "Faciat dominus deus noster in reliquis ac unicuique secundum voluntatem suam divinam retribuat . In Rhetis nostris omnia satis prospere cedunt , et nuper , cum in propositione me pro parte copiarum , quas rex meus petit ab illis ac pro interpellatione conservande ligue inter nos , quod verebar , ne quis illorum misceret se in servitio regis Hispaniarum ( quoniam magna est illorum quandoque varietas ) obtinui , ut promulgarent edictum , ne quis ex subditis transiret ad aliud servicium nisi christianissimi regis mei secundum c[on]ventiones sub pena capitis ac bonorum proscriptionem . De reliquis secundum occursum rerum videbimus .",
          "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_206",
          "psc_text": "conspectu Domini sanctorum ejus (Ps. CXV, 15) . Dominus custodit omnia ossa eorum: unum ex ipsis non comminuetur. Redimet Dominus animas servorum suorum (Ps. XXXIII, 21-23) . Pauca ista de tantis scripturis Creatoris intulimus, et nihil puto jam ad testimonium Dei optimi deest, quod satis et praecepta bonitatis, et promissa consignant. CAPUT XX. Sed enim sepiae isti, quorum figura illud quoque pisculentum de cibis Lex recusavit, ut traductionem sui sentiunt, tenebras hinc blasphemiae intervomunt, atque ita intentionem uniuscujusque jam proximam dispargunt, jactitando et asseverando ea quae relucentem bonitatem Creatoris infuscent. Sed et per istas caligines sequemur nequitiam, et in lucem extrabemus ingenia tenebrarum, objicientia Creatori vel maxime fraudem illam et rapinam auri et argenti, mandatam ab illo Hebraeis in Aegyptios. Age, infelicissime haeretice, teipsum expostulo arbitrum: cognosce in utramque gentem prius, et ita de auctore praecepti judicabis. Reposcunt Aegyptii de Hebraeis vasa aurea et argentea; contra Hebraei mutuas petitiones instituunt,",
          "candidate_score": 0.681434,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 9,
      "cf_id": "cf021",
      "work_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1",
      "max_score": 0.68,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_8_10",
          "bdc_text": "Audivi , quod certissime , si Hispaniarum rex in his partibus veniat , quod nondum certum habemus propter magnam opinionum varietatem , velle in Mediolano introducere illum rigorem inquisitionis atque idem apud regnum Neapolitanum ac cicitanti uno ex familiaribus et oranti , quod illud mitigaret , respondisse se malle iacturam facere illius regni et ducatus quam bene inceptum relinquere . Faciat dominus deus noster in reliquis ac unicuique secundum voluntatem suam divinam retribuat . In Rhetis nostris omnia satis prospere cedunt , et nuper , cum in propositione me pro parte copiarum , quas rex meus petit ab illis ac pro interpellatione conservande ligue inter nos , quod verebar , ne quis illorum misceret se in servitio regis Hispaniarum ( quoniam magna est illorum quandoque varietas ) obtinui , ut promulgarent edictum , ne quis ex subditis transiret ad aliud servicium nisi christianissimi regis mei secundum c[on]ventiones sub pena capitis ac bonorum proscriptionem .",
          "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3202",
          "psc_text": "Domini in Evangelio: Nemo ponens manum super aratrum et respiciens retro, aptus est regno Dei (Luc. IX, 62) . Quid ergo debeo facere? Quod ait Apostolus: Quae retro oblitus, in ea quae ante sunt extentus (Philipp. III, 13) . Retro enim nostra omnia quae transierunt, iniqua sunt. Nemo ex bono venit ad Christum: omnes peccaverunt: credendo justificantur (Rom. III, 22). Perfecta justitia non erit, nisi in illa vita; tamen ad provectum, et mores boni ab ipso inspirantur, ab ipso donantur. Noli ergo tua merita computare, noli. Et si suggerit iniquitas, noli consentire. Quid enim ait?] Iniquitatem si conspexi in corde meo, non exaudiat Dominus. 23. [vers. 19.] Propterea exaudivit me Deus. Quia iniquitatem non conspexi in corde meo. Et intendit voci orationis meae. 24. [vers. 20.] Benedictus Deus meus, qui non amovit deprecationem meam, et misericordiam suam a me. Tenet sensum ab eo loco, ubi ait, Venite, audite, et narrabo",
          "candidate_score": 0.68,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_9_11",
          "bdc_text": "Faciat dominus deus noster in reliquis ac unicuique secundum voluntatem suam divinam retribuat . In Rhetis nostris omnia satis prospere cedunt , et nuper , cum in propositione me pro parte copiarum , quas rex meus petit ab illis ac pro interpellatione conservande ligue inter nos , quod verebar , ne quis illorum misceret se in servitio regis Hispaniarum ( quoniam magna est illorum quandoque varietas ) obtinui , ut promulgarent edictum , ne quis ex subditis transiret ad aliud servicium nisi christianissimi regis mei secundum c[on]ventiones sub pena capitis ac bonorum proscriptionem . De reliquis secundum occursum rerum videbimus .",
          "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3202",
          "psc_text": "Domini in Evangelio: Nemo ponens manum super aratrum et respiciens retro, aptus est regno Dei (Luc. IX, 62) . Quid ergo debeo facere? Quod ait Apostolus: Quae retro oblitus, in ea quae ante sunt extentus (Philipp. III, 13) . Retro enim nostra omnia quae transierunt, iniqua sunt. Nemo ex bono venit ad Christum: omnes peccaverunt: credendo justificantur (Rom. III, 22). Perfecta justitia non erit, nisi in illa vita; tamen ad provectum, et mores boni ab ipso inspirantur, ab ipso donantur. Noli ergo tua merita computare, noli. Et si suggerit iniquitas, noli consentire. Quid enim ait?] Iniquitatem si conspexi in corde meo, non exaudiat Dominus. 23. [vers. 19.] Propterea exaudivit me Deus. Quia iniquitatem non conspexi in corde meo. Et intendit voci orationis meae. 24. [vers. 20.] Benedictus Deus meus, qui non amovit deprecationem meam, et misericordiam suam a me. Tenet sensum ab eo loco, ubi ait, Venite, audite, et narrabo",
          "candidate_score": 0.678966,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 10,
      "cf_id": "cf051",
      "work_id": "054_Leo-I_Epistolae",
      "max_score": 0.679559,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_4_6",
          "bdc_text": "Verum est , quod intellexi aliquid de induciis quatuor annorum promulgari inter Turcam et imperatorem , quae res si habet certitudinem , daret otium inimicis Cristi affligere ecclesiam suam . Sed ut ego audio a Venetis , missi sunt legati ad foedus et inducias renovandas cum novo imperatore Turcarum , quod signum manifestum est , quod metuunt a suis copiis , quas sciunt magnas pro estate proxima preparari et provinciam Fori Iullii , quod vulgariter apud nos Fre Just dicimus , fortificant . Hec ex Venetis .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1186",
          "psc_text": "imperatoris religiosissima pietate, quam evidenter apparet ad universalis Ecclesiae firmamentum a Domino praeparatam; ut dum sancto studio pro fide agunt Christiani principes, fidenter pro eorum regno supplicent Domini sacerdotes. Quod ergo necessarium credidit clementissimus imperator, libenter implevi, ut ad omnes fratres, qui Chalcedonensi synodo interfuerunt, scripta dirigerem, quibus placuisse mihi, quae a sanctis fratribus nostris de regula fidei confirmata sunt, demonstrarem: propter eos scilicet, qui ad occasionem velandae perfidiae suae, infirma vel dubia videri volunt statuta concilii, quae nulla sunt consensus mei sententia roborata; cum tamen post reversionem fratrum, quos vice mea miseram, ad Constantinopolitanum episcopum epistolas dederim: ut, si eas publicare voluisset, abunde ex ipsis potuisset agnosci quanto gaudio ea quae de fide synodus sanxerat approbarem. Sed quia in eisdem continebatur quale responsum accepisset ambitio, ignorari voluit quod de fraternis constitutionibus sentiebam, ne simul cognosceretur quod pro inviolabili Nicaenorum canonum auctoritate rescripseram. Unde studeat dilectio tua piissimum principem crebris",
          "candidate_score": 0.679559,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_3_5",
          "bdc_text": "Sed de aliis nulla mentio . Verum est , quod intellexi aliquid de induciis quatuor annorum promulgari inter Turcam et imperatorem , quae res si habet certitudinem , daret otium inimicis Cristi affligere ecclesiam suam . Sed ut ego audio a Venetis , missi sunt legati ad foedus et inducias renovandas cum novo imperatore Turcarum , quod signum manifestum est , quod metuunt a suis copiis , quas sciunt magnas pro estate proxima preparari et provinciam Fori Iullii , quod vulgariter apud nos Fre Just dicimus , fortificant .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1186",
          "psc_text": "imperatoris religiosissima pietate, quam evidenter apparet ad universalis Ecclesiae firmamentum a Domino praeparatam; ut dum sancto studio pro fide agunt Christiani principes, fidenter pro eorum regno supplicent Domini sacerdotes. Quod ergo necessarium credidit clementissimus imperator, libenter implevi, ut ad omnes fratres, qui Chalcedonensi synodo interfuerunt, scripta dirigerem, quibus placuisse mihi, quae a sanctis fratribus nostris de regula fidei confirmata sunt, demonstrarem: propter eos scilicet, qui ad occasionem velandae perfidiae suae, infirma vel dubia videri volunt statuta concilii, quae nulla sunt consensus mei sententia roborata; cum tamen post reversionem fratrum, quos vice mea miseram, ad Constantinopolitanum episcopum epistolas dederim: ut, si eas publicare voluisset, abunde ex ipsis potuisset agnosci quanto gaudio ea quae de fide synodus sanxerat approbarem. Sed quia in eisdem continebatur quale responsum accepisset ambitio, ignorari voluit quod de fraternis constitutionibus sentiebam, ne simul cognosceretur quod pro inviolabili Nicaenorum canonum auctoritate rescripseram. Unde studeat dilectio tua piissimum principem crebris",
          "candidate_score": 0.679144,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_2_4",
          "bdc_text": "Verum est , quod Selimus nunc imperator habet filium provectum et natum iam 24 annorum nomine Amurathan . Sed de aliis nulla mentio . Verum est , quod intellexi aliquid de induciis quatuor annorum promulgari inter Turcam et imperatorem , quae res si habet certitudinem , daret otium inimicis Cristi affligere ecclesiam suam .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_893",
          "psc_text": "per Constantinopolitanos clericos ad pietatem tuam ante rescripserim, sumptis tamen clementiae vestrae litteris per virum illustrem praefectum 1044 urbis filium meum Tatianum, magnam materiam gratulationis accepi: quia studiosissimos vos ecclesiasticae pacis agnovi. Cui sancto desiderio digna equitate confertur, ut quem statum esse cupitis religionis, eumdem habeatis et regni. Nam inter principes Christianos Spiritu Dei confirmante concordiam, gemina per totum mundum fiducia roboratur: quia profectus charitatis et fidei utrorumque armorum potentiam insuperabilem facit, ut propitiato per unam confessionem Deo, simul et haeretica falsitas et barbara destruatur hostilitas, gloriosissime imperator. Aucta igitur per imperialem amicitiam spe coelestis auxilii, confidentius pietatem vestram pro sacramento salutis humanae incitare praesumo: ne cujusquam procaci impudentique versutia quasi de incerto quid sequendum sit sinatis inquiri. Et cum ab evangelica apostolicaque doctrina ne uno quidem verbo liceat dissidere, aut aliter de Scripturis divinis sapere, quam beati apostoli et patres nostri didicerunt atque docuerunt, nunc demum indisciplinatae moventur et",
          "candidate_score": 0.676737,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_8_10",
          "bdc_text": "Audivi , quod certissime , si Hispaniarum rex in his partibus veniat , quod nondum certum habemus propter magnam opinionum varietatem , velle in Mediolano introducere illum rigorem inquisitionis atque idem apud regnum Neapolitanum ac cicitanti uno ex familiaribus et oranti , quod illud mitigaret , respondisse se malle iacturam facere illius regni et ducatus quam bene inceptum relinquere . Faciat dominus deus noster in reliquis ac unicuique secundum voluntatem suam divinam retribuat . In Rhetis nostris omnia satis prospere cedunt , et nuper , cum in propositione me pro parte copiarum , quas rex meus petit ab illis ac pro interpellatione conservande ligue inter nos , quod verebar , ne quis illorum misceret se in servitio regis Hispaniarum ( quoniam magna est illorum quandoque varietas ) obtinui , ut promulgarent edictum , ne quis ex subditis transiret ad aliud servicium nisi christianissimi regis mei secundum c[on]ventiones sub pena capitis ac bonorum proscriptionem .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1183",
          "psc_text": "a Deo precibus postulare ut vos, et Romanae reipublicae, et catholicae Ecclesiae in omni prosperitate conservet. De vigore autem fidei vestrae, qua indesinenter Domino sacrificium laudis offertis, quantas Deo gratias agam, enarrare non valeo: quoniam principibus temporis nostri non 1207 solum potentiam regiam, sed etiam sacerdotalem cognoscimus inesse doctrinam. Indicante enim fratre meo Juliano episcopo, pervenerunt ad nos in exemplaribus praeceptionum vestrarum saluberrimae sanctiones, quibus insanam imperitiam monachorum dignati estis parcendo plectere, et docendo punire; ut, si eos ad poenitentiam miseratio divina converterit, multis lacrymis, et a nefandis caedibus, et ab haereticorum blasphemiis diluantur. CAP. II. Quod vero piissimus imperator ad omnes episcopos, qui Chalcedonensi synodo interfuere, voluit me scripta dirigere, quibus ea quae illic de fidei regula sunt definita firmarem libenter implevi, ne fallax cujusquam simulatio sententiam meam haberi vellet incertam, cum per Constantinopolitanum episcopum, cui laetitiam meam largiter indicavi, in omnium potuerit notitiam pervenire, quod scripseram, nisi maluisset",
          "candidate_score": 0.676453,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_8_10",
          "bdc_text": "Audivi , quod certissime , si Hispaniarum rex in his partibus veniat , quod nondum certum habemus propter magnam opinionum varietatem , velle in Mediolano introducere illum rigorem inquisitionis atque idem apud regnum Neapolitanum ac cicitanti uno ex familiaribus et oranti , quod illud mitigaret , respondisse se malle iacturam facere illius regni et ducatus quam bene inceptum relinquere . Faciat dominus deus noster in reliquis ac unicuique secundum voluntatem suam divinam retribuat . In Rhetis nostris omnia satis prospere cedunt , et nuper , cum in propositione me pro parte copiarum , quas rex meus petit ab illis ac pro interpellatione conservande ligue inter nos , quod verebar , ne quis illorum misceret se in servitio regis Hispaniarum ( quoniam magna est illorum quandoque varietas ) obtinui , ut promulgarent edictum , ne quis ex subditis transiret ad aliud servicium nisi christianissimi regis mei secundum c[on]ventiones sub pena capitis ac bonorum proscriptionem .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_587",
          "psc_text": "ejus imperitiae amentiaeque 870 consentiat. Diu apud nos incertum fuit, quid in ipso catholicis displiceret: et cum fratris nostri Flaviani nullas litteras sumeremus, ipse autem scriptis suis Nestorianam haeresim repullulare quereretur, non plene potuimus discere unde procederet, vel quo tenderet tam dolosa causatio. Sed postquam gestorum ad nos episcopalium documenta perlata sunt, omnia illa quae fallacium querelarum velamine tegebantur, quam essent detestanda, patuerunt. CAP. II. Et quia clementissimus imperator, pro benevolentia ac pietate animi sui, de statu hujus, qui ante honorabilis videbatur, diligentius voluit judicari, atque ob hoc indicendum credidit episcopale concilium, per fratres nostros Julium episcopum, et Renatum presbyterum, sed et filium meum diaconem Hilarum, quos ex latere meo vice mea misi, ad fratrem nostrum Flavianum sufficientia pro qualitate causae scripta direxi, quibus et vestra dilectio, et Ecclesia universa cognoscat, de antiqua et singulari fide, quam indoctus impugnator incessit, quid divinitus traditum teneamus, et quid incommutabiliter praedicemus. Quia tamen",
          "candidate_score": 0.670223,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_4_6",
          "bdc_text": "Verum est , quod intellexi aliquid de induciis quatuor annorum promulgari inter Turcam et imperatorem , quae res si habet certitudinem , daret otium inimicis Cristi affligere ecclesiam suam . Sed ut ego audio a Venetis , missi sunt legati ad foedus et inducias renovandas cum novo imperatore Turcarum , quod signum manifestum est , quod metuunt a suis copiis , quas sciunt magnas pro estate proxima preparari et provinciam Fori Iullii , quod vulgariter apud nos Fre Just dicimus , fortificant . Hec ex Venetis .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_898",
          "psc_text": "sunt agenda commendans. Nam cum et 1047 fratris mei Anatolii scriptis, et nostrorum sermone cognoverim multos de his qui apud Ephesum Dioscori factione compulsi detestabilibus statutis poenitendum praebuere consensum, inconstantiae suae veniam postulare, et communionem catholicam per satisfactionem correctionis expetere, non fuit talium negligenda conversio, qui non proprio sensu, sed improbi praesumptoris impulsu in haec incidisse noscuntur, in quibus liberum non habuerant judicium. CAP. II. Ne igitur vel resipiscentium desideria mora longior fatigaret, vel incuriosa facilitas temere aliquos ac sine discretione susciperet, injunctum est ab apostolica sede directis, ut in consortium suae deliberationis adscito Constantinopolitanae urbis antistite, et pestilentiae contagia non admittantur, et sanitatis remedia non negentur. Quae industria in omnibus quae nequiter gesta sunt emendandis, celerem juvante Domino consequetur effectum, si reparationi pacis ecclesiasticae opem suam vestra pietas dignetur adjungere: ut vobis ita regnantibus, et Dei regnum intra vos habere mereamini, et catholicam fidem nulla falsitas violet, nulla haeresis",
          "candidate_score": 0.667821,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_3_5",
          "bdc_text": "Sed de aliis nulla mentio . Verum est , quod intellexi aliquid de induciis quatuor annorum promulgari inter Turcam et imperatorem , quae res si habet certitudinem , daret otium inimicis Cristi affligere ecclesiam suam . Sed ut ego audio a Venetis , missi sunt legati ad foedus et inducias renovandas cum novo imperatore Turcarum , quod signum manifestum est , quod metuunt a suis copiis , quas sciunt magnas pro estate proxima preparari et provinciam Fori Iullii , quod vulgariter apud nos Fre Just dicimus , fortificant .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1378",
          "psc_text": "perpetrati hoc sibi possibile esse credebant, ut sanctae Chalcedonensis synodi definitionibus resolutis in alios tractatus vocaretur episcopale concilium. Quod quia, frater charissime, abrupte inimicum est fidei Christianae, et non ob aliud tanta improbitate deposcitur, nisi ut praedicatio Evangelii et Dominicae incarnationis mysterium subruatur, obsecro dilectionem vestram ut a Chalcedonensis synodi definitionibus in nullo animos relaxetis; et quae ex divina sunt inspiratione composita, nulla patiamini novitate temerari. 1311 Certus enim sum quod clementissimus imperator et vir magnificus Patricius, cum omni coetu illustrium potestatum nihil in perturbationem Ecclesiae patientur haereticos obtinere, si pastorales animos in nullo viderint fluctuare. Ut autem haec adhortatio ad omnium fratrum et coepiscoporum nostrorum possit notitiam pervenire, diligentiae vestrae cura prospiciat, quia, quod saepe dicendum est, tota religio Christiana turbatur, si quidquam de his quae apud Chalcedonam sunt statuta convellatur. Datum kalendis Septembris, Constantino et Rufo consulibus. EPISTOLA CL. AD EUXITHEUM EPISCOPUM THESSALONICENSEM, ET A PARI AD JUVENALEM",
          "candidate_score": 0.665087,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_3_5",
          "bdc_text": "Sed de aliis nulla mentio . Verum est , quod intellexi aliquid de induciis quatuor annorum promulgari inter Turcam et imperatorem , quae res si habet certitudinem , daret otium inimicis Cristi affligere ecclesiam suam . Sed ut ego audio a Venetis , missi sunt legati ad foedus et inducias renovandas cum novo imperatore Turcarum , quod signum manifestum est , quod metuunt a suis copiis , quas sciunt magnas pro estate proxima preparari et provinciam Fori Iullii , quod vulgariter apud nos Fre Just dicimus , fortificant .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_898",
          "psc_text": "sunt agenda commendans. Nam cum et 1047 fratris mei Anatolii scriptis, et nostrorum sermone cognoverim multos de his qui apud Ephesum Dioscori factione compulsi detestabilibus statutis poenitendum praebuere consensum, inconstantiae suae veniam postulare, et communionem catholicam per satisfactionem correctionis expetere, non fuit talium negligenda conversio, qui non proprio sensu, sed improbi praesumptoris impulsu in haec incidisse noscuntur, in quibus liberum non habuerant judicium. CAP. II. Ne igitur vel resipiscentium desideria mora longior fatigaret, vel incuriosa facilitas temere aliquos ac sine discretione susciperet, injunctum est ab apostolica sede directis, ut in consortium suae deliberationis adscito Constantinopolitanae urbis antistite, et pestilentiae contagia non admittantur, et sanitatis remedia non negentur. Quae industria in omnibus quae nequiter gesta sunt emendandis, celerem juvante Domino consequetur effectum, si reparationi pacis ecclesiasticae opem suam vestra pietas dignetur adjungere: ut vobis ita regnantibus, et Dei regnum intra vos habere mereamini, et catholicam fidem nulla falsitas violet, nulla haeresis",
          "candidate_score": 0.664467,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_4_6",
          "bdc_text": "Verum est , quod intellexi aliquid de induciis quatuor annorum promulgari inter Turcam et imperatorem , quae res si habet certitudinem , daret otium inimicis Cristi affligere ecclesiam suam . Sed ut ego audio a Venetis , missi sunt legati ad foedus et inducias renovandas cum novo imperatore Turcarum , quod signum manifestum est , quod metuunt a suis copiis , quas sciunt magnas pro estate proxima preparari et provinciam Fori Iullii , quod vulgariter apud nos Fre Just dicimus , fortificant . Hec ex Venetis .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1378",
          "psc_text": "perpetrati hoc sibi possibile esse credebant, ut sanctae Chalcedonensis synodi definitionibus resolutis in alios tractatus vocaretur episcopale concilium. Quod quia, frater charissime, abrupte inimicum est fidei Christianae, et non ob aliud tanta improbitate deposcitur, nisi ut praedicatio Evangelii et Dominicae incarnationis mysterium subruatur, obsecro dilectionem vestram ut a Chalcedonensis synodi definitionibus in nullo animos relaxetis; et quae ex divina sunt inspiratione composita, nulla patiamini novitate temerari. 1311 Certus enim sum quod clementissimus imperator et vir magnificus Patricius, cum omni coetu illustrium potestatum nihil in perturbationem Ecclesiae patientur haereticos obtinere, si pastorales animos in nullo viderint fluctuare. Ut autem haec adhortatio ad omnium fratrum et coepiscoporum nostrorum possit notitiam pervenire, diligentiae vestrae cura prospiciat, quia, quod saepe dicendum est, tota religio Christiana turbatur, si quidquam de his quae apud Chalcedonam sunt statuta convellatur. Datum kalendis Septembris, Constantino et Rufo consulibus. EPISTOLA CL. AD EUXITHEUM EPISCOPUM THESSALONICENSEM, ET A PARI AD JUVENALEM",
          "candidate_score": 0.663751,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_15_17",
          "bdc_text": "februarii 1567 . Deditissimus et a' obsequium amico Petrus de Grantrye . Clarissimo et doctissimo viro domino Bullingero , primo ministro sacre ecclesie Tiguricensis .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_52",
          "psc_text": "Si enim de praeteritis litteris et de re olim insinuata loqueretur, vi verbi duximus commonendam, omnis rectae syntaxeos ratio posset et haberet exigeret. Id autem si evidens judicetur, epistolam primam ad Januarium traditam non fuisse consequens fit. Ita enim Leo indicat se duxisse eum nunc monere, ac si antea de eadem re numquam monuerit. Igitur epistola prima, in qua eadem monitio fusius ingeritur, non ad Januarium, sed ad aliquem ejus praedecessorem tradita dici debet. 25. Ex his porro tempus duarum sequentium epistolarum elicitur, et cur ab his initium duxerimus, manifestum fiet. Annus 444, cui has epistolas auctoritate libri de Promissionibus adjudicavit Quesnellus, explicato eodem testimonio et auctoritate Photii satis revincitur. Multo autem magis repellitur opinio Antelmii, qui easdem epistolas attribuit anno 447. Non leve in speciem videri potest illud cui potissimum insistit Antelmius epist. 1 num. 11 pag. 7, nimirum in epistola ad Aquileiensem episcopum, c. 1 mentionem fieri decretorum",
          "candidate_score": 0.659905,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_0_2",
          "bdc_text": "Pergratas tuas accepi literas , reverendissime domine , quibus , ultra quod tuam erga me benevolentiam manifestas , adhuc recordaris amicorum . Ceterum de novis , quas a Germania accepit dominatio vestra , illud mihi confirmatum est , ita quod habent certitudinem nisi in illa parte fratris imperatoris novi Turcarum , qui iamdudum patre Solimano vivente transfugerat ad regem Persarum , et ille vocabatur Baiazetes , qui quidem patre vivente a dicto rege Persarum truncatus est capite credens sese gratum opus patri prestare . Verum est , quod Selimus nunc imperator habet filium provectum et natum iam 24 annorum nomine Amurathan .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1188",
          "psc_text": "multum me gaudere significo; non ignorans hunc ipsis fervorem fidei divina inspiratione conferri, ut omnibus excellentiam ipsorum non solum regii culminis, sed etiam sacerdotalis esse appareat sanctitatis, apud quos ut fraternitati tuae familiarior esset fiducia, et nunc et antea postulavi, confidens de eorum benevolentia, quod necessariis suggestionibus 1209 non difficulter dignabuntur annuere. CAP. III. Et quia secretius mihi clementissimus imperator per filium nostrum Paulum mandare dignatus est, de admonenda filia nostra clementissima Augusta Eudocia; feci quod voluit, ut litteris meis quam fructuosum ipsi foret, si catholicae fidei faveret, agnosceret, et ut clementissimi principis filii sui litteris super hoc admoneretur, obtinui; non ambigens ipsam quoque pio studio elaboraturam ut auctores seditionum propositum suae professionis agnoscant, et si non intelligunt docentium praedicationem, saltem vindicantium timeant potestatem. Quem itaque profectum haec nostra cura obtineat, protinus litteris dilectionis tuae opto cognoscere, et utrum tandem rebellis imperitia conquiescat; quae si de nostra putat ambigendum esse",
          "candidate_score": 0.657275,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_14_16",
          "bdc_text": "Scriptum in castello d'Altestein 2 . februarii 1567 . Deditissimus et a' obsequium amico Petrus de Grantrye .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_52",
          "psc_text": "Si enim de praeteritis litteris et de re olim insinuata loqueretur, vi verbi duximus commonendam, omnis rectae syntaxeos ratio posset et haberet exigeret. Id autem si evidens judicetur, epistolam primam ad Januarium traditam non fuisse consequens fit. Ita enim Leo indicat se duxisse eum nunc monere, ac si antea de eadem re numquam monuerit. Igitur epistola prima, in qua eadem monitio fusius ingeritur, non ad Januarium, sed ad aliquem ejus praedecessorem tradita dici debet. 25. Ex his porro tempus duarum sequentium epistolarum elicitur, et cur ab his initium duxerimus, manifestum fiet. Annus 444, cui has epistolas auctoritate libri de Promissionibus adjudicavit Quesnellus, explicato eodem testimonio et auctoritate Photii satis revincitur. Multo autem magis repellitur opinio Antelmii, qui easdem epistolas attribuit anno 447. Non leve in speciem videri potest illud cui potissimum insistit Antelmius epist. 1 num. 11 pag. 7, nimirum in epistola ad Aquileiensem episcopum, c. 1 mentionem fieri decretorum",
          "candidate_score": 0.656025,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_4",
          "bdc_text": "Verum est , quod intellexi aliquid de induciis quatuor annorum promulgari inter Turcam et imperatorem , quae res si habet certitudinem , daret otium inimicis Cristi affligere ecclesiam suam .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1186",
          "psc_text": "imperatoris religiosissima pietate, quam evidenter apparet ad universalis Ecclesiae firmamentum a Domino praeparatam; ut dum sancto studio pro fide agunt Christiani principes, fidenter pro eorum regno supplicent Domini sacerdotes. Quod ergo necessarium credidit clementissimus imperator, libenter implevi, ut ad omnes fratres, qui Chalcedonensi synodo interfuerunt, scripta dirigerem, quibus placuisse mihi, quae a sanctis fratribus nostris de regula fidei confirmata sunt, demonstrarem: propter eos scilicet, qui ad occasionem velandae perfidiae suae, infirma vel dubia videri volunt statuta concilii, quae nulla sunt consensus mei sententia roborata; cum tamen post reversionem fratrum, quos vice mea miseram, ad Constantinopolitanum episcopum epistolas dederim: ut, si eas publicare voluisset, abunde ex ipsis potuisset agnosci quanto gaudio ea quae de fide synodus sanxerat approbarem. Sed quia in eisdem continebatur quale responsum accepisset ambitio, ignorari voluit quod de fraternis constitutionibus sentiebam, ne simul cognosceretur quod pro inviolabili Nicaenorum canonum auctoritate rescripseram. Unde studeat dilectio tua piissimum principem crebris",
          "candidate_score": 0.652025,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_4",
          "bdc_text": "Verum est , quod intellexi aliquid de induciis quatuor annorum promulgari inter Turcam et imperatorem , quae res si habet certitudinem , daret otium inimicis Cristi affligere ecclesiam suam .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_268",
          "psc_text": "multas provincias hostilis occupavit irruptio, et executionem legum tempestates interclusere bellorum. Ex quo inter sacerdotes Dei difficiles commeatus et rari coeperunt esse conventus, invenit ob publicam perturbationem secreta perfidia libertatem, et ad multarum mentium subversionem his malis est incitata, quibus debuit esse correcta. Quae vero illic aut quanta pars plebium a contagione pestis hujus aliena est, ubi, sicut dilectio tua indicat, lethali morbo etiam 697 quorumdam sacerdotum corda corrupta sunt; et per quos opprimenda falsitas et defendenda veritas credebatur, per ipsos doctrinae Priscillianae Evangelium subditur Christi, ut ad profanos sensus pietate sanctorum voluminum depravata, sub nominibus prophetarum et apostolorum non hoc praedicetur quod Spiritus sanctus docuit, sed quod diaboli minister inseruit. Quia ergo dilectio tua fideli, quantum potuit, diligentia damnatas olim opiniones sedecim capitulis comprehendit, nos quoque strictim omnia retractamus, ne aliquid harum blasphemiarum aut tolerabile videatur aut dubium. CAP. I. Quam impie de Trinitate personarum in Deo sentiant Priscillianistae.",
          "candidate_score": 0.651169,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_4",
          "bdc_text": "Verum est , quod intellexi aliquid de induciis quatuor annorum promulgari inter Turcam et imperatorem , quae res si habet certitudinem , daret otium inimicis Cristi affligere ecclesiam suam .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_893",
          "psc_text": "per Constantinopolitanos clericos ad pietatem tuam ante rescripserim, sumptis tamen clementiae vestrae litteris per virum illustrem praefectum 1044 urbis filium meum Tatianum, magnam materiam gratulationis accepi: quia studiosissimos vos ecclesiasticae pacis agnovi. Cui sancto desiderio digna equitate confertur, ut quem statum esse cupitis religionis, eumdem habeatis et regni. Nam inter principes Christianos Spiritu Dei confirmante concordiam, gemina per totum mundum fiducia roboratur: quia profectus charitatis et fidei utrorumque armorum potentiam insuperabilem facit, ut propitiato per unam confessionem Deo, simul et haeretica falsitas et barbara destruatur hostilitas, gloriosissime imperator. Aucta igitur per imperialem amicitiam spe coelestis auxilii, confidentius pietatem vestram pro sacramento salutis humanae incitare praesumo: ne cujusquam procaci impudentique versutia quasi de incerto quid sequendum sit sinatis inquiri. Et cum ab evangelica apostolicaque doctrina ne uno quidem verbo liceat dissidere, aut aliter de Scripturis divinis sapere, quam beati apostoli et patres nostri didicerunt atque docuerunt, nunc demum indisciplinatae moventur et",
          "candidate_score": 0.650443,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_4",
          "bdc_text": "Verum est , quod intellexi aliquid de induciis quatuor annorum promulgari inter Turcam et imperatorem , quae res si habet certitudinem , daret otium inimicis Cristi affligere ecclesiam suam .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1179",
          "psc_text": "τοιαῦτα καὶ πρὸς τὴν σὴν ἐνδοξότητα, καὶ πρὸς τὸν τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἐπίσκοπον ἰξαπέσταλται γράμματα, δι' ὧν ἐναργέστατα δείκνυται ἐμὲ τῶν περὶ τῆς καθολικῆς πίστεως ἐν τῇ προλεχθείσῃ συνόδῳ τυπωθέντων ἔχεσθαι. Ἀλλ' ἐπείπερ 1204 ἐν τοῖς αὐτοῖς γράμμασι τὰ διὰ τὴν τῆς συνόδου ἀφορμὴν κακῶς ἐπιχειρηθέντα διαβεβλήκει, μᾶλλον ἠθέλησεν ὁ προλεχθεὶς ἐπίσκοπος τὴν ἐμὴν εὐχαριστίαν σιωπῆσαι, ἤπερ τὴν ἐμὴν ἀμβιτίονα δημοσιεῦσαι· ἐμοὶ δὲ πολλὴ παῤῥησία, τοῦ Θεοῦ δι' ὑμῶν παρέχοντος, συνεισηνέχθη, ὅτιπερ ἀποδέξασθαι ὑμᾶς τὴν ἐμὴν ἀσφάλειαν, ἣν τοῖς πατρικοῖς κανόσι φυλάττω, τῆς ὑμετέρας εὐσεβείας τοῖς γράμμασιν ἐμηνύσατε. Καὶ δικαίως διπλασιάζεταί μοι ἡ χαρὰ, ὁπότε ὑμῖν, ὦ ἐνδοξότατε βασιλεῦ, ἀρέσκειν γινώσκω, ὡς ἂν καὶ ἡ ἐν Νικαίᾳ πίστις τὴν ἰδίαν κατάσχοι πίστιν, καὶ τὰ προνόμια τῶν ἐκκλησιῶν ἀσάλευτα διαμείνοιεν· εἰ καὶ τὰ μάλιστα δὲ περὶ τοῦ λαμπροῦ ἔργου τῆς ὑμετέρας πίστεως οὐδέν μοι ἡ σὴ εὐσέβεια ἐμήνυσεν, ὅμως ἐμοὶ διὰ τοῦ σέβοντος ὑμᾶς ἰδικῶς μετ' ἐμοῦ τοῦ ἐμοῦ καὶ συνεπισκόπου καὶ",
          "candidate_score": 0.647528,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_4",
          "bdc_text": "Verum est , quod intellexi aliquid de induciis quatuor annorum promulgari inter Turcam et imperatorem , quae res si habet certitudinem , daret otium inimicis Cristi affligere ecclesiam suam .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_653",
          "psc_text": ". . . . . . . Atque haec non ab incerto nuntio nobis cognita sunt, sed ab ipsis quos misimus, religiosissimo episcopo et fidelissimo Hilaro diacono nostro, qui quae acta sunt nobis exposuerunt. Quod autem accidit hanc habet causam quod non pura conscientia rectoque judicio secundum consuetudinem ii qui convenerunt, de fide et 904 de iis qui decepti fuerunt, sententiam protulere. Cognoscimus enim ad concilium non omnes quos oportebat convenisse, sed alios quidem ejectos, alios autem intromissos, qui praedicti episcopi circumventione impiis subscriptionibus capti sunt. Talis namque ab ipso prolata sententia, ut omnibus per ipsum Ecclesiis injuria inferretur. Hujuscemodi enim rem valde impiam fideique repugnantem ii testes de visu, qui per nos missi sunt, nobis significarunt. Unde, serenissime imperator, a vestra pia conscientia periculum causa fidei avertere dignare, neque humana praesumptio Christi Evangelio vim inferat. Haec ego, o christianissime et venerabilis imperator, cum iis qui mecum sunt episcopis, sincero",
          "candidate_score": 0.646633,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_0_2",
          "bdc_text": "Pergratas tuas accepi literas , reverendissime domine , quibus , ultra quod tuam erga me benevolentiam manifestas , adhuc recordaris amicorum . Ceterum de novis , quas a Germania accepit dominatio vestra , illud mihi confirmatum est , ita quod habent certitudinem nisi in illa parte fratris imperatoris novi Turcarum , qui iamdudum patre Solimano vivente transfugerat ad regem Persarum , et ille vocabatur Baiazetes , qui quidem patre vivente a dicto rege Persarum truncatus est capite credens sese gratum opus patri prestare . Verum est , quod Selimus nunc imperator habet filium provectum et natum iam 24 annorum nomine Amurathan .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_893",
          "psc_text": "per Constantinopolitanos clericos ad pietatem tuam ante rescripserim, sumptis tamen clementiae vestrae litteris per virum illustrem praefectum 1044 urbis filium meum Tatianum, magnam materiam gratulationis accepi: quia studiosissimos vos ecclesiasticae pacis agnovi. Cui sancto desiderio digna equitate confertur, ut quem statum esse cupitis religionis, eumdem habeatis et regni. Nam inter principes Christianos Spiritu Dei confirmante concordiam, gemina per totum mundum fiducia roboratur: quia profectus charitatis et fidei utrorumque armorum potentiam insuperabilem facit, ut propitiato per unam confessionem Deo, simul et haeretica falsitas et barbara destruatur hostilitas, gloriosissime imperator. Aucta igitur per imperialem amicitiam spe coelestis auxilii, confidentius pietatem vestram pro sacramento salutis humanae incitare praesumo: ne cujusquam procaci impudentique versutia quasi de incerto quid sequendum sit sinatis inquiri. Et cum ab evangelica apostolicaque doctrina ne uno quidem verbo liceat dissidere, aut aliter de Scripturis divinis sapere, quam beati apostoli et patres nostri didicerunt atque docuerunt, nunc demum indisciplinatae moventur et",
          "candidate_score": 0.644685,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_14_16",
          "bdc_text": "Scriptum in castello d'Altestein 2 . februarii 1567 . Deditissimus et a' obsequium amico Petrus de Grantrye .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_761",
          "psc_text": "rei aliqua mentio a Placidia eidem epistolae inserta fuisset. Id autem Romae innotuit ante diem 17 Martii hujus anni 450, quo S. Leo hac de re gratulatus Pulcheriae dedit epistolam 60. Igitur quatuor priores epistolae exaratae fuerunt paulo post diem 22 Februarii, et ante diem 17 Martii anni ejusdem, ac probabilius sub Februarii finem. 5. Cuique epistolae sive a Valentiniano, sive ab Augustis scriptae Quesnellus subjecit epistolam quam Theodosius reddidit. Nos collectionis Chalcedonensis methodum et rationem etiam temporis sequendam putavimus. Ut autem idoneum intervallum tribuatur transmissioni litterarum, Theodosii epistolae in Aprilem referendae videntur, ac propterea post epistolas 60 et 61 scriptas mense Martio easdem locavimus. 6. Quamvis probabilius existimemus omnes has epistolas scriptas fuisse Latine, uti Latine pariter scribebantur leges, etiamsi in Oriente darentur, interiisse tamen credimus originale Latinum, solamque superesse Graecam versionem, et Latina exempla, quae ad nos transmissa fuerunt, esse antiquam interpretationem ex Graeco, eamque ab homine lucubratam",
          "candidate_score": 0.641072,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_14_16",
          "bdc_text": "Scriptum in castello d'Altestein 2 . februarii 1567 . Deditissimus et a' obsequium amico Petrus de Grantrye .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_331",
          "psc_text": "causa fuit quod etsi nullum ejus exemplar manuscriptum nancisci potuit (unde potissimum motus fuit ad dubitandum), pannus tamen ejus, inquit in notis, legitur apud Gratianum 12, q. 2, cap. 52, ubi et Leoni tribuitur, et missa inscribitur universis episcopis per Siciliam constitutis. Sed cujus Leonis sit, an primi an secundi, nec antiquae editiones Gratiani aperiunt, nec recentiores. Tillemontius not. 9, tom. XV, p. 894, in Leonem singulas Quesnelli conjecturas ad calculum revocavit, et ineptas ostendit; sed de codicibus ne verbum quidem. Nos autem, qui potiora ejus argumenta diluemus in annotationibus ipsi epistolae subjiciendis, praestantissimos et vetustos codices reperimus, qui supra omnem conjectationem hasce litteras nostro Leoni indubitanter vindicabunt. 2. Haec itaque epistola nobis conservata fuit in codd. collect. 8, e quibus quatuor memoramus, antiquissimum Vat. 5845, Vallicell. A. S. saeculi IX, unum Vercellensem satis vetustum, et Vat. 1353, qui e vetustissimo Bergomate descriptus fuit. Hujus autem collectionis auctor, qui Dionysio",
          "candidate_score": 0.640876,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_14_16",
          "bdc_text": "Scriptum in castello d'Altestein 2 . februarii 1567 . Deditissimus et a' obsequium amico Petrus de Grantrye .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1281",
          "psc_text": "fidei Christinae, qua clementia vestra praefulget, etiam his litteris quas frater et coepiscopus meus Nestorius detulit, demonstrastis, justissimum fratri meo Proterio Alexandrinae urbis antistiti impendentes favorem, quo mihi per omnia esset acceptior. Nam cui vestra pietas testimonium perhibere dignatur, indubitanter esset probandus, etiamsi taceret. Sed accedit ad gratiam, quod proprio quoque sermone cognoscitur, et quam sincerus sit catholici dogmatis praedicator, ipsius professione clarescit. Unde plenissimo affectu dilectionem orthodoxi fratris amplector, et Deo gratias ago, quod amoto eo qui Evangelio Christi voluit contraire, et a sanctorum Patrum intelligentia dissidere, talem prospexit Alexandrinae Ecclesiae sacerdotem, qui praecedentibus rectoribus et fide concordaret et vita. Nam cum 1257 amplecti se epistolam meam, quam ad beatae memoriae Flavianum contra Eutychen impium misi, toto corde profitetur, quid aliud quam apostolorum se ostendit esse discipulum? Quoniam doctrina veritatis in lumine suo permanet, et non potest esse diversum, quod unum est atque individuum. CAP. II. Rescripsi itaque praedicto",
          "candidate_score": 0.640144,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_4",
          "bdc_text": "Verum est , quod intellexi aliquid de induciis quatuor annorum promulgari inter Turcam et imperatorem , quae res si habet certitudinem , daret otium inimicis Cristi affligere ecclesiam suam .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1377",
          "psc_text": "Eutychianorum furore commissa sunt, quaeque fraternitati vestrae comperta esse non dubito, pro ea sollicitudine quam omnibus Ecclesiis Dei debeo, haec scripta direxi, quibus dilectionem vestram credidi commonendam, ut sceleratis ausibus sancta constantia resistatis, ne in quoquam nostrum communis fides aut trepida inveniatur aut tepida: cum propitio Domino, qui Ecclesiam suam in quacumque tribulatione non deserit, tam religiosum tamque catholicum animum piissimi imperatoris habeamus, ut non aliud de illo credendum sit, quam probavimus de augustae memoriae Marciano. CAP. II. Siquidem etiam adhuc nostra actione cessante, ita fidelissimus imperator parricidale crimen horruerit, ut nullum aditum haereticorum concesserit actioni, qui post immanitatem facinoris perpetrati hoc sibi possibile esse credebant, ut sanctae Chalcedonensis synodi definitionibus resolutis in alios tractatus vocaretur episcopale concilium. Quod quia, frater charissime, abrupte inimicum est fidei Christianae, et non ob aliud tanta improbitate deposcitur, nisi ut praedicatio Evangelii et Dominicae incarnationis mysterium subruatur, obsecro dilectionem vestram ut a Chalcedonensis synodi",
          "candidate_score": 0.639745,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_14_16",
          "bdc_text": "Scriptum in castello d'Altestein 2 . februarii 1567 . Deditissimus et a' obsequium amico Petrus de Grantrye .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_467",
          "psc_text": "Romani hanc notatiunculam praefixere: Pleraque haec sanctorum Patrum testimonia a S. Leone adjuncta sunt epistolae ipsius 97 (nunc 165) ad Leonem Augustum, sed in aliquibus Graecis codicibus concilii hujus inseruntur etiam hoc loco, nimirum post laudatam epistolam ad Flavianum. Haec autem Stephanus Baluzius intelligens de actione secunda notavit: Haec testimonia non exstant in codicibus mss., neque in antiquis editionibus: ac tamen etsi in aliquibus Graecis, ut monent editores Romani, inserantur in hoc loco, puto tamen lecta non fuisse in synodo, adeoque frustra descripta esse in his gestis, in quibus nulla horum testimoniorum mentio est, sed epistolae tantum. Omnem vero difficultatem sustulit observatio trium Graecorum exemplarium Chalcedonensium, quae memoravimus e bibliotheca Veneta S. Marci. Cum enim in his laudata ad Flavianum epistola, ut innuimus, bis proferatur, nimirum ante gesta, et in ipsis gestis; memorata testimonia Patrum non subjiciuntur epistolae gestis insertae, ut a Romanis edita sunt; sed describuntur post epistolam quae",
          "candidate_score": 0.638149,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_14_16",
          "bdc_text": "Scriptum in castello d'Altestein 2 . februarii 1567 . Deditissimus et a' obsequium amico Petrus de Grantrye .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1373",
          "psc_text": "principem auctoritatem obtinebat, ut vel faveret vel non obsisteret. Cum vero olim catholicis adversus Eutychianos favisset, adeo ut apud Marcianum intercesserit pro Theodoreto, qui gratias illi reddidit epist. 139, S. pontifex fortassis ex insinuatione Anatolii vel Aetii ad eumdem scribens, auxilium aliquod sperare se posse existimavit. Timothei patrocinium non statim initio detectum fuerat vel saltem spes erat fore ut Leonis litteris et officiis moveretur, uti eadem spe S. Leo scripsit ad imperatorem Theodosium, licet eum et Eutychi et latrocinio Ephesino patrocinari sciret. Stylus certe ac totus rerum complexus Leonem refert, ut idem Pagius negare non potuit. Pelagii etiam II epistola 3 ad Eliam et caeteros episcopos Istriae, ubi ex sequenti epistola duo testimonia recitat, de ipsius authenticitate dubitare non sinit. Duorum vero ac tam insignium diversae originis codicum, Grimanici et Ratisponensis, auctoritas ita Patricii et Asparis nomina vindicant, ut commentitium plane sit haec nomina pro aliorum magnatum nominibus his litteris",
          "candidate_score": 0.637339,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_14_16",
          "bdc_text": "Scriptum in castello d'Altestein 2 . februarii 1567 . Deditissimus et a' obsequium amico Petrus de Grantrye .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_471",
          "psc_text": "88. Hinc nihil mirum si haec testimonia in documentis Graecis ante gesta Chalcedonensia laudatae epistolae subjecta fuerint, licet primum ejusdem epistolae exemplum iisdem caruerit: unde nec a nobis eidem subjicienda sunt. Cum vero apud Latinos nullum exemplum hactenus inventum sit in quo haec testimonia post epistolam ad Flavianum describantur, sed ea separatim edita et inserta occurrant in nonnullis antiquis Latinorum collectionibus, nimirum in collect. 5 Quesnelliana cap. 41, ubi ea descripta reperies tomo tertio, et in mss. collect. 3 cap. 82, nec non in codice Veronensi 38 cap. 37, satis probabile est solos Graecos, qui ea simul allata et allegata acceperant in Constantinopolitano conventu exemplaria scripsisse, in quibus ea epistola una cum testimoniis legeretur, ac exinde in Graecos codices ante gesta Chalcedonensia utraque simul traduxisse. Ex his autem apparet quam perperam P. Garnerius horum testimoniorum collectionem Theodoreto tribuerit, de quo tamen plura in observationibus ad notam ultimam Quesnelli. Inter testimonia",
          "candidate_score": 0.637202,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_14_16",
          "bdc_text": "Scriptum in castello d'Altestein 2 . februarii 1567 . Deditissimus et a' obsequium amico Petrus de Grantrye .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1288",
          "psc_text": "epistolae exempla monstrabunt. CAP. II. De futuro Paschate, ut saepe jam scripsi, esto sollicitus. et clementissimo principi meo nomine opportunius intimato, ut quid sibi rescriptum sit faciat certiorem, quoniam imminent dies ut nosse possimus quem diem Formatis ascribere debeamus, et omnium ex hac parte suspicio evidentius possit absolvi. Data VI idus Martii, Aetio et Studio viris clarissimis consulibus. 1261 EPISTOLA CXXXII. ANATOLII EPISCOPI CONSTANTINOPOLITANI AD LEONEM PAPAM. SYNOPSIS. I. De intermisso litterarum commercio amice conqueritur. Debitam pontifici obedientiam ostendit. --II. Aetium restitutum esse, Andream vero depositum scribit. --III. Litteris sancti pontificis recreari peroptat. --IV. Ambitionis culpam a se amolitur, eamque in cleri sui episcoporumque Orientalium studium refundit. Gestorum Chalcedonensium confirmatio pontificiae auctoritati reservata traditur. Sanctissimo ac beatissimo coepiscopo papae LEONI ANATOLIUS in Domino salutem. CAP. I. Omne quidem solatium prorsus atque auxilium quod vitae laboriosae curisque vallatae ratio flagitaret, in vestra positum sperans esse beatitudine, totius sarcinam mihi sollicitudinis inde",
          "candidate_score": 0.636642,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_14_16",
          "bdc_text": "Scriptum in castello d'Altestein 2 . februarii 1567 . Deditissimus et a' obsequium amico Petrus de Grantrye .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_538",
          "psc_text": "καὶ συνεπισκόπῳ Φλαυιανῷ, σαφέστερον τὰ ἀπεσταλμένα γράμματα περιέχει. ADMONITIO IN EPISTOLAS SEQUENTES XXX ET XXXI. 1. Etsi duae quae ad Pulcheriam eadem die ac de eadem re scriptae inveniuntur epistolae, aliquot non tam sententiis quam verbis sint plane similes, in multis nihilominus discrepant inter se, et altera ob insertas additiones est longe prolixior. Styli autem ratio et codicum atque collectionum antiquarum auctoritas, quibus utraque fulcitur, nequaquam sinunt ut alterutra alii quam Leoni tribuatur. Exemplaria tum Latina, tum Graeca antiquissimae collectionis 17 Chalcedonensis, et Ratisponensis collectio 19, praeter collectionem duodecimam et vigesimam secundam, primam epistolam satis vindicant; codices vero collectionum 2, 5, 11, 12, 13, 18, 20, 21, 22, 23 et 24, cum exemplo Sichardi, et peculiari ms. Vat. Reginae 293, alteram tuentur. Cur autem eodem die duae ejusmodi epistolae ad Pulcheriam traditae fuerint, et quae prius, quae autem posterius scripta censenda sit, curiosius inquiri potest, quam ulla satis tuta ratione",
          "candidate_score": 0.63519,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_14_16",
          "bdc_text": "Scriptum in castello d'Altestein 2 . februarii 1567 . Deditissimus et a' obsequium amico Petrus de Grantrye .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_644",
          "psc_text": "testatur. At hoc in hypothesi ejusdem chronicae notationis in utraque epistola satis ingeniose dictum videri potest, non tamen probabiliter, verisimillimum enim est Leonem ad Pulcheriam misisse exemplar, quod originali ad Theodosium tradito responderet. Hypothesim vero ejusdem diei in epistola signati, ex Latino textu pendet, quod non esse proprium hujus epistolae, sed ex epist. 44 sumptum jam demonstravimus. Repudiata vero hac hypothesi id ita evenisse conjici potest. S. pontifex primo scripsit epistolam 43. Haec sane in omnibus tum Venetis, tum Vaticanis Graecis codicibus, nec non in illis quos vetus interpres Latinus, seu Rusticus vidit, primo loco constanter describitur ante epistolam 44, quod anterioris temporis indicium est; at post aliquot dies; cum jam discessissent ii quibus epist. 43 tradita fuerat, eamdem S. Leo aliquibus mutatis, ac pluribus additis, renovavit, aliisque tradidit perferendam, ita ut, priori, si fieri posset, revocata vel suppressa, hanc Theodosio offerrent; ejusdemque exemplum litteris ad Pulcheriam scriptis junxit. Ita",
          "candidate_score": 0.635061,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_14_16",
          "bdc_text": "Scriptum in castello d'Altestein 2 . februarii 1567 . Deditissimus et a' obsequium amico Petrus de Grantrye .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_962",
          "psc_text": "IN EPISTOLAM SEQUENTEM. 1. Quesnellus praestantissimam epistolam seu relationem synodi Chalcedonensis ad S. Leonem Graece et Latine inter Leonis Opera primus inseruit, ut in editionibus Conciliorum exhibetur; nullo tamen codice vel Graeco vel Latino usus est. Nos Graecum textum, qui est originalis, cum duobus mss. Venetis S. Marci 164 et 555 recensuimus. Quoad Latinum vero, duplex hujus relationis Latina versio habetur. Quesnellus eam unam dedit quae primum vulgata a Crabbo, in caeteras Conciliorum editiones transivit. At alia exstat interpretatio vetustior, quippe quae paulo post ipsum Chalcedonense concilium exarata fuit, et ex qua Vigilius papa in Constituto testimonium allegavit. Hanc primus edidit Baluzius. In tribus tantum codicibus adhuc inventa est, nimirum in Parisiensi, in Vaticano Reginae Suecorum, et in alio Vat. 1322. Hic autem postremus codex, qui quondam fuit Veronensis Ecclesiae, eo praestantior est quod quamplures subscriptiones Patrum nobis conservavit, quae in ipso originali Graeco desiderantur. Nobis sane, qui hanc versionem",
          "candidate_score": 0.634997,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_14_16",
          "bdc_text": "Scriptum in castello d'Altestein 2 . februarii 1567 . Deditissimus et a' obsequium amico Petrus de Grantrye .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1471",
          "psc_text": "kal. Septembris, quorum alterum habent duo codices Trecopith. et Oxon. Quesnelli ac editiones Josiae Simleri, Surii, etc., alterum vero codex Theodoricianus ejusdem Quesnelli et noster praestantissimus Ratisponensis; hunc postremum cum antecedentibus litteris concinnentem praetulimus: facile autem fuit librariorum lapsu notam VI, disjunctis lateribus convertere in III, et scribere XIII pro XVI kal. Septemb. Neque moveat plerosque codices et collectiones omni chronica notatione carere: aliae enim insignes epistolae in omnibus mss. notam chronicam desiderant; quam si in aliquo codice inveniremus, non idcirco expungendam quispiam crederet, nisi forte historiae repugnaret. In praesenti autem epistola praeter fidem aliquot codicum diversae originis, inter quos praesertim Ratisponensis maximam fidem facit, non solum nihil repugnat, sed omnia potius ex antea dictis concordant. 3. De testimoniis huic epistolae subjectis aliquid hic tandem praemonendum est. S. Leo haec post pseudosynodum Ephesinam primum collegerat, ac in Orientem per legatos miserat, ut doctrinam suae epistolae 28, ad Flavianum, Latinorum ac",
          "candidate_score": 0.633768,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_5",
          "bdc_text": "Sed ut ego audio a Venetis , missi sunt legati ad foedus et inducias renovandas cum novo imperatore Turcarum , quod signum manifestum est , quod metuunt a suis copiis , quas sciunt magnas pro estate proxima preparari et provinciam Fori Iullii , quod vulgariter apud nos Fre Just dicimus , fortificant .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1186",
          "psc_text": "imperatoris religiosissima pietate, quam evidenter apparet ad universalis Ecclesiae firmamentum a Domino praeparatam; ut dum sancto studio pro fide agunt Christiani principes, fidenter pro eorum regno supplicent Domini sacerdotes. Quod ergo necessarium credidit clementissimus imperator, libenter implevi, ut ad omnes fratres, qui Chalcedonensi synodo interfuerunt, scripta dirigerem, quibus placuisse mihi, quae a sanctis fratribus nostris de regula fidei confirmata sunt, demonstrarem: propter eos scilicet, qui ad occasionem velandae perfidiae suae, infirma vel dubia videri volunt statuta concilii, quae nulla sunt consensus mei sententia roborata; cum tamen post reversionem fratrum, quos vice mea miseram, ad Constantinopolitanum episcopum epistolas dederim: ut, si eas publicare voluisset, abunde ex ipsis potuisset agnosci quanto gaudio ea quae de fide synodus sanxerat approbarem. Sed quia in eisdem continebatur quale responsum accepisset ambitio, ignorari voluit quod de fraternis constitutionibus sentiebam, ne simul cognosceretur quod pro inviolabili Nicaenorum canonum auctoritate rescripseram. Unde studeat dilectio tua piissimum principem crebris",
          "candidate_score": 0.632418,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_13_15",
          "bdc_text": "Recomendo tibi , domino Waltero ac reliquis amicis civibus Tiguribus . Scriptum in castello d'Altestein 2 . februarii 1567 .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_80",
          "psc_text": "ipsam a Cyrillo datam credidit ad quosdam monachos his argumentis: quia, inquit, non ad unum, sed ad plures scripta est; et hos quidem Cyrillo inferiores ac subditos innuunt verba, Praecipio vobis ne faciatis, etc.; monachos vero indicare videtur Pachomii monachi exemplum, quod iisdem litteris inseritur. At cum scripta sit ad Latinos, qui Pascha celebrare volebant VII kal. Aprilis, ad inferiores et Cyrilli subditos tradita dici nequit. Sicuti vero librarii arbitrio in epistola ad Africanos scriptum fuit mandamus vobis, ubi apud Dionysium legitur nuntiamus; ita eodem arbitrio in hac epistola scriptum credimus praecipio vobis, ubi aliud in originali ejusque versione modestius aliquid legebatur. Monachi autem exemplum ad propositum comprobandum allatum, nihil conficit, ut ea epistola monachis tradita statuatur; cum praesertim Latinos monachos Cyrillum de Paschate an. 444 interrogasse ne suspicari quidem liceat. 7. Utrum tandem ad unum, an ad plures, scripta fuerit, dubitari potest. Tillemontius in Cyrilli Vita, art. 147, quibusdam",
          "candidate_score": 0.611051,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_13_15",
          "bdc_text": "Recomendo tibi , domino Waltero ac reliquis amicis civibus Tiguribus . Scriptum in castello d'Altestein 2 . februarii 1567 .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_334",
          "psc_text": "et S. Anselmus lib. V, cap. 69, et lib. VI, cap. 189, in pluribus codd. Vaticanis. Tandem, ut alia testimonia omittamus, Gerhohus praepositus Reicherspergensis ineunte saeculo XII totam epistolam ex Germanico codice descripsit in opere de Aedificio Dei, cap 60, quod editum est a P. Pez. in Thesauro Anecdot. tom. II, part. II, unde etiam in Germania hujus epistolae exemplum inveniebatur. 4. Hic tandem monendum est Gerardum Vossium, praepositum Tungrensem, qui primus omnium in appendice Operum S. Gregorii Thaumaturgi editionis Moguntinae ann. 1604 hanc epistolam typis dedit, usum fuisse codice card. Sirleti. Ex complexu autem caeterorum monumentorum, quae ex eodem codice se edidisse testatur, nec non ex titulo peculiari quem his litteris ex eodem ms. praefixit, colligimus eum codicem fuisse similem laudato ms. Vat. Ottobon. collect. 23. Potior autem aliorum quos laudavimus codicum auctoritas majorem epistolae fidem conciliat. 727 EPISTOLA XVII. AD UNIVERSOS EPISCOPOS PER SICILIAM CONSTITUTOS. SYNOPSIS. Constitutione perpetua",
          "candidate_score": 0.608198,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_13_15",
          "bdc_text": "Recomendo tibi , domino Waltero ac reliquis amicis civibus Tiguribus . Scriptum in castello d'Altestein 2 . februarii 1567 .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1006",
          "psc_text": "Theodosiopolis magnae Armeniae. Valere me ora in Domino, Deo amantissime pater. AURELIUS episcopus. Ora pro nobis, pater beatissime. 1106 RESTITUTIANUS episcopus. Ora pro nobis, sancte ac venerabilis papa. AMACIUS episcopus civitatis Sotorum. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. MELETIUS episcopus Larissae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. FONTEIANUS episcopus Sagalassi. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. THEODORUS misericordia Dei episcopus Antifelli Lyciae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. MELIPHTONGUS misericordia Dei episcopus Heliopolis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. THALASSIUS episcopus civitatis Parii. Valere me in Domino, Deo amantissime pater. ALEXANDER episcopus civitatis Seleuciae Pisidiae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. MUSIANUS episcopus Limenorum. Valere me in Domino, Deo amantissime pater. FLORENTIUS episcopus Lesbitereae h . . . . et litteris. Valere me ora Deo amantissime pater. EPIPHANIUS episcopus civitatis Midai. Valere me ora, Deo amantissime pater. CYRUS",
          "candidate_score": 0.604355,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_13_15",
          "bdc_text": "Recomendo tibi , domino Waltero ac reliquis amicis civibus Tiguribus . Scriptum in castello d'Altestein 2 . februarii 1567 .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1471",
          "psc_text": "kal. Septembris, quorum alterum habent duo codices Trecopith. et Oxon. Quesnelli ac editiones Josiae Simleri, Surii, etc., alterum vero codex Theodoricianus ejusdem Quesnelli et noster praestantissimus Ratisponensis; hunc postremum cum antecedentibus litteris concinnentem praetulimus: facile autem fuit librariorum lapsu notam VI, disjunctis lateribus convertere in III, et scribere XIII pro XVI kal. Septemb. Neque moveat plerosque codices et collectiones omni chronica notatione carere: aliae enim insignes epistolae in omnibus mss. notam chronicam desiderant; quam si in aliquo codice inveniremus, non idcirco expungendam quispiam crederet, nisi forte historiae repugnaret. In praesenti autem epistola praeter fidem aliquot codicum diversae originis, inter quos praesertim Ratisponensis maximam fidem facit, non solum nihil repugnat, sed omnia potius ex antea dictis concordant. 3. De testimoniis huic epistolae subjectis aliquid hic tandem praemonendum est. S. Leo haec post pseudosynodum Ephesinam primum collegerat, ac in Orientem per legatos miserat, ut doctrinam suae epistolae 28, ad Flavianum, Latinorum ac",
          "candidate_score": 0.600687,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_13_15",
          "bdc_text": "Recomendo tibi , domino Waltero ac reliquis amicis civibus Tiguribus . Scriptum in castello d'Altestein 2 . februarii 1567 .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_462",
          "psc_text": "quae peculiare Scripturarum et verborum studium exigebant, aliquid diligentiae ac subsidii contulisse; ex quo aliqui eas ab ipso dictatas crediderunt, et in Gallicani scriptoris gloriam apud Gallos vulgarunt. 6. Quantum porro intersit, ut tam celebris dogmatica epistola emendatissima, quoad fieri potest, edatur, cum per se satis intelligitur, tum vero demonstrant etiam luculentius illa trium episcoporum Galliae ad Leonem epist. 67, c. 2: Idcirco si dignanter admittitis, deprecamur ut opus et praesentibus et futuris temporibus profuturum (de hac epistola loquuntur), quod nos asservandi studio foliis mandare curavimus, sanctitas vestra percurrere, et si quid librarii errore defuerit, emendare dignetur. In hanc rem perficiendam codices triginta et amplius expendimus, et inter hos sex vetustissimos. qui millenariam aetatem attingunt. Cum haec epistola invenitur in omnibus collectionibus, quas in praefatione recensuimus, exceptis collect. 4, 6, 7, 14, 15 et 16, tum vero ad praecipuos cujusque collectionis mss. libros eamdem relegimus, inter quos vetustissimi sunt Vat.",
          "candidate_score": 0.59928,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_13",
          "bdc_text": "Recomendo tibi , domino Waltero ac reliquis amicis civibus Tiguribus .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1004",
          "psc_text": "me in Domino ora, Deo amantissime pater. ZENOBIUS episcopus. Ut supra. THOMAS episcopus Theodosiopolis. Valere me in Domino, amantissime pater. SABAS episcopus Palti. Valere me in Domino, Deo, amantissime pater. Subscribens per Patricium episcopum. PATRICIUS episcopus Neocaesareae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. RINUS gratia Dei episcopus Junopolis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. EUDOXIUS episcopus poleos Chomatis. Valere me in Domino ora, sanctissime pater. NICOLAUS misericordia Dei episcopus Acarasseorum. Valere me in Domino ora, amantissime pater. EVODIUS episcopus Saumatis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. TRIPHON episcopus Ecclesiae Chii. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. PAULUS episcopus sanctissimae Dei Ecclesiae Philiomelei. Valere me in Domino ora, domine pater. THEOCTISTUS episcopus Tyrai. Valere me in Domino ora, sanctissime pater. OLYMPIUS episcopus Sozopolitanae sanctissimae Dei Ecclesiae. Valere me ora, Deo sanctissime pater. JOANNES humilis episcopus civitatis Barbileorum. Valere me ora, Deo amantissime pater.",
          "candidate_score": 0.583929,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_13",
          "bdc_text": "Recomendo tibi , domino Waltero ac reliquis amicis civibus Tiguribus .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1006",
          "psc_text": "Theodosiopolis magnae Armeniae. Valere me ora in Domino, Deo amantissime pater. AURELIUS episcopus. Ora pro nobis, pater beatissime. 1106 RESTITUTIANUS episcopus. Ora pro nobis, sancte ac venerabilis papa. AMACIUS episcopus civitatis Sotorum. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. MELETIUS episcopus Larissae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. FONTEIANUS episcopus Sagalassi. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. THEODORUS misericordia Dei episcopus Antifelli Lyciae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. MELIPHTONGUS misericordia Dei episcopus Heliopolis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. THALASSIUS episcopus civitatis Parii. Valere me in Domino, Deo amantissime pater. ALEXANDER episcopus civitatis Seleuciae Pisidiae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. MUSIANUS episcopus Limenorum. Valere me in Domino, Deo amantissime pater. FLORENTIUS episcopus Lesbitereae h . . . . et litteris. Valere me ora Deo amantissime pater. EPIPHANIUS episcopus civitatis Midai. Valere me ora, Deo amantissime pater. CYRUS",
          "candidate_score": 0.576993,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 11,
      "cf_id": "cf016",
      "work_id": "stoa0022.stoa032.opp-lat1",
      "max_score": 0.678007,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_9_11",
          "bdc_text": "Faciat dominus deus noster in reliquis ac unicuique secundum voluntatem suam divinam retribuat . In Rhetis nostris omnia satis prospere cedunt , et nuper , cum in propositione me pro parte copiarum , quas rex meus petit ab illis ac pro interpellatione conservande ligue inter nos , quod verebar , ne quis illorum misceret se in servitio regis Hispaniarum ( quoniam magna est illorum quandoque varietas ) obtinui , ut promulgarent edictum , ne quis ex subditis transiret ad aliud servicium nisi christianissimi regis mei secundum c[on]ventiones sub pena capitis ac bonorum proscriptionem . De reliquis secundum occursum rerum videbimus .",
          "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa032.opp-lat1_window_292",
          "psc_text": "locutus in terra est. respexit deus in eius munera, ex quo ipse reconciliationis diuinae gratiam bonis reliquit heredibus. recte igitur sanctus Dauid, quasi ex persona reconciliati hominis ait: et introibo ad altare dei mei, ad deum, qui laetificat iuuentutem meam. § 33 adstruamus C hunc locum, si possumus, etiam alterius prophetae exemplo, quemadmodum hominis et auersatus sit dominus prius sacrificia et postea sit eidem reconciliatus. habemus in EsaiafeEsaiae libro scriptum dicente deo: quo mihi multitudinem sacrificiorum uestrorum? dicit dominus. plenus sum, id est: abundo meis, uestra non quaero, holocautomata arietum et adipem agnorum et sanguinem taurorum et hircorum, nolo, nec sic ueniatis in conspectum meam. et utique a fetu D pecorum optulerat Abel sacrificium, in quo placuerat deo. sed typum non requirebat, qui expectabat sacrificii ueritatem; expectabatur enim passio domini salutaris. quis enim inquit ista requisiuit de manibus uestris? calcare regiam meam non adponetis. et infra: cum extenderitis manus ad",
          "candidate_score": 0.678007,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 12,
      "cf_id": "cf011",
      "work_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini",
      "max_score": 0.677178,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_9_11",
          "bdc_text": "Faciat dominus deus noster in reliquis ac unicuique secundum voluntatem suam divinam retribuat . In Rhetis nostris omnia satis prospere cedunt , et nuper , cum in propositione me pro parte copiarum , quas rex meus petit ab illis ac pro interpellatione conservande ligue inter nos , quod verebar , ne quis illorum misceret se in servitio regis Hispaniarum ( quoniam magna est illorum quandoque varietas ) obtinui , ut promulgarent edictum , ne quis ex subditis transiret ad aliud servicium nisi christianissimi regis mei secundum c[on]ventiones sub pena capitis ac bonorum proscriptionem . De reliquis secundum occursum rerum videbimus .",
          "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_129",
          "psc_text": "vitam degere mallent, ab omnibus deinceps functionibus immunes permanerent. Denique quotquot ignominiae causa gynaeciis mancipati fuerant, eos imperator perinde ac caeteros libertate donavit. CAPUT XXI. Quomodo etiam pro martyribus et pro Ecclesiarum praediis leges tulit. Et haec quidem de iis qui ista perpessi essent, imperator scriptis legibus constituit. De bonis autem eorum, lege imperatoris plenissime cautum est. Nam sanctorum Dei martyrum bona qui in ipsa confessione mortem obiissent, ad proximos eorum devolvi jussit. Quod si nullus genere ipsis conjunctus reperiretur, haereditatem eorum Ecclesiis deferri; bona item quae ex fisco vel per venditionem, vel per donationem ad alios translata fuerant, aut quae penes fiscum remanserant dominis restitui debere, indulgentiae imperialis epistola praecipiebat. Et hujusmodi quidem beneficia in Ecclesiam Dei contulit benignitas principis, legibus per omnes provincias missis. CAPUT XXII. Quomodo etiam populos recreaverit. Populis vero a fide nostra alienis et universis provinciis, multo plura ac majora donavit principis munificentia. Proinde omnes",
          "candidate_score": 0.677178,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_0_2",
          "bdc_text": "Pergratas tuas accepi literas , reverendissime domine , quibus , ultra quod tuam erga me benevolentiam manifestas , adhuc recordaris amicorum . Ceterum de novis , quas a Germania accepit dominatio vestra , illud mihi confirmatum est , ita quod habent certitudinem nisi in illa parte fratris imperatoris novi Turcarum , qui iamdudum patre Solimano vivente transfugerat ad regem Persarum , et ille vocabatur Baiazetes , qui quidem patre vivente a dicto rege Persarum truncatus est capite credens sese gratum opus patri prestare . Verum est , quod Selimus nunc imperator habet filium provectum et natum iam 24 annorum nomine Amurathan .",
          "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_42",
          "psc_text": "CAPUT XXII. Quomodo elato Constantio, Constantinus a militibus Augustus appellatus sit. Neque tamen idcirco absque imperatore remansit respublica, quippe Constantinus paterna ornatus purpura, et ex paternis aedibus progressus, Constantium patrem tanquam redivivum et in filio adhuc regnantem cunctis exhibuit. Posthaec funus paternum antecedens cum ingenti paternorum amicorum multitudine, quorum alii anteibant, alii subsequebantur, pulcherrimo apparatu exequias Deo devoti principis celebravit. Cuncti beatissimum imperatorem acclamationibus et laudibus prosequebantur; unoque animorum consensu mortuum principatu filii restitui atque in lucem revocari censebant; et faustis acclamationibus novum principem, imperatorem, Augustum, primo statim impetu appellabant. Et hae quidem filium laudantium voces patri mortuo ornamentum afferebant: filium vero beatum praedicabant, qui tanti patris successor esset renuntiatus. Sed et omnes provinciae ejus imperio subjectae, maximo gaudio et inexplicabili laetitia perfusae sunt; utpote quae ne minimo quidem temporis momento imperiali providentia destitutas se fuisse sensissent. Hujusmodi piorum ac Dei amantium hominum exitum esse Deus in imperatore Constantio universis",
          "candidate_score": 0.663293,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_0_2",
          "bdc_text": "Pergratas tuas accepi literas , reverendissime domine , quibus , ultra quod tuam erga me benevolentiam manifestas , adhuc recordaris amicorum . Ceterum de novis , quas a Germania accepit dominatio vestra , illud mihi confirmatum est , ita quod habent certitudinem nisi in illa parte fratris imperatoris novi Turcarum , qui iamdudum patre Solimano vivente transfugerat ad regem Persarum , et ille vocabatur Baiazetes , qui quidem patre vivente a dicto rege Persarum truncatus est capite credens sese gratum opus patri prestare . Verum est , quod Selimus nunc imperator habet filium provectum et natum iam 24 annorum nomine Amurathan .",
          "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_131",
          "psc_text": "sub coelo vidisset aetas, tantum scilicet imperatorem humano generi affulsisse testantes. Atque hi quidem ita sentiebant. CAPUT XXIII. Quod Deum bonorum auctorem praedicavit, et de legibus ejusdem. Imperator autem ipse, ubi cuncta Dei servatoris virtute sub ditionem suam redegit, eum qui haec ipsi bona praestitisset omnibus palam fecit, illumque victoriarum auctorem fuisse, non autem seipsum, professus est. Idque litteris tum latino tum graeco sermone scriptis et ad omnes provincias missis, praedicavit. Porro orationis vim ac virtutem facile cognoscet quisquis epistolas ipsas perlegerit. Sunt autem duae: altera ad Ecclesias Dei directa, altera ad singularum urbium populos a nostra religione alienos. Quam quidem utpote praesenti argumento convenientissimam hic inserendam esse duxi, tum ut historiarum monumentis prodita ejus exemplaria apud posteros perpetuo conserventur, tum ut narrationis nostrae fides ac veritas confirmetur. Descripta autem est ex authentico exemplari legis imperialis, quod apud nos servatur. Cui principis manu apposita subscriptio orationis nostrae veritatem tanquam sigillo",
          "candidate_score": 0.650372,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_0_2",
          "bdc_text": "Pergratas tuas accepi literas , reverendissime domine , quibus , ultra quod tuam erga me benevolentiam manifestas , adhuc recordaris amicorum . Ceterum de novis , quas a Germania accepit dominatio vestra , illud mihi confirmatum est , ita quod habent certitudinem nisi in illa parte fratris imperatoris novi Turcarum , qui iamdudum patre Solimano vivente transfugerat ad regem Persarum , et ille vocabatur Baiazetes , qui quidem patre vivente a dicto rege Persarum truncatus est capite credens sese gratum opus patri prestare . Verum est , quod Selimus nunc imperator habet filium provectum et natum iam 24 annorum nomine Amurathan .",
          "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_0",
          "psc_text": "LIBER PRIMUS. ARGUMENTUM.--CAPUT PRIMUM. Prooemium, de morte imperatoris Constantini. --II. De filiis ejus imperatoribus. --III. De Deo pios principes honorante, et tyrannos puniente. --IV. Quod Deus Constantinum honoraverit. --V. Quod XXX quidem annis regnavit: vixit autem plusquam LX.--VI. Quod Dei quidem famulus, gentium autem victor fuerit. --VII. Comparatio ejus cum Cyro Persarum et Alexandro Macedonum rege. --VIII. Quod orbem propemodum universum subegerit. --IX. Quod pii imperatoris filius imperium filiis reliquit. --X. Quod historia haec necessaria et ad formandos mores utilis sit. --XI. Quod sola Constantini gesta quae ad pietatem pertinent narraturus sit. --XII. Quod Constantinus in tyrannorum aedibus, sicut Moses, educatus sit. --XIII. De patre ejus Constantio, qui Christianos ut Diocletianus et Maximianus persequinoluit. --XIV. Quomodo Constantius exprobrata ipsi a Diocletiano paupertate, aerarium impleverit, et postea collatoribus pecuniam reddiderit. --XV. De persecutione ab aliis concitata. --XVI. Quomodo Constantius simulans se simulacra colere, eos quidem qui sacrificare parati essent expulerit: illos",
          "candidate_score": 0.648302,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_0_2",
          "bdc_text": "Pergratas tuas accepi literas , reverendissime domine , quibus , ultra quod tuam erga me benevolentiam manifestas , adhuc recordaris amicorum . Ceterum de novis , quas a Germania accepit dominatio vestra , illud mihi confirmatum est , ita quod habent certitudinem nisi in illa parte fratris imperatoris novi Turcarum , qui iamdudum patre Solimano vivente transfugerat ad regem Persarum , et ille vocabatur Baiazetes , qui quidem patre vivente a dicto rege Persarum truncatus est capite credens sese gratum opus patri prestare . Verum est , quod Selimus nunc imperator habet filium provectum et natum iam 24 annorum nomine Amurathan .",
          "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_237",
          "psc_text": "conspiciebantur. Horum singuli quemadmodum in tabulis vulgo pingi videmus, seorsum quisque ea ad imperatorem afferebant, quae apud ipsos in pretio sunt. Alii coronas aureas, alii diademata gemmis conserta, alii pueros flava caesarie conspicuos, quidam barbaricas vestes auro et floribus intextas; hi equos, illi clypeos, et hastas longas, et sagittas, et arcus. Atque his donis significabant obsequium ac societatem armorum offerre se imperatori si vellet. Ille vero a singulis oblata accipiens ac seponens, tot tantaque eis vicissim donabat, ut momento temporis ditissimos redderet eos qui dona attulissent. Sed et ex eorum numero nobilissimos quosque Romanis dignitatibus ornabat; adeo ut plerique illorum, obliti reditus in patriam, hic apud nos manere maluerint. CAPUT VIII. Quod Persarum Regi qui legatos ad ipsum miserat scripsit in gratiam Christianorum illic agentium. Jam vero cum rex etiam Persarum per legatos notitiam ambiret Constantini, donaque ad eum misisset, pacis et amicitiae signa; id agens scilicet ut cum illo",
          "candidate_score": 0.646632,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_0_2",
          "bdc_text": "Pergratas tuas accepi literas , reverendissime domine , quibus , ultra quod tuam erga me benevolentiam manifestas , adhuc recordaris amicorum . Ceterum de novis , quas a Germania accepit dominatio vestra , illud mihi confirmatum est , ita quod habent certitudinem nisi in illa parte fratris imperatoris novi Turcarum , qui iamdudum patre Solimano vivente transfugerat ad regem Persarum , et ille vocabatur Baiazetes , qui quidem patre vivente a dicto rege Persarum truncatus est capite credens sese gratum opus patri prestare . Verum est , quod Selimus nunc imperator habet filium provectum et natum iam 24 annorum nomine Amurathan .",
          "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_67",
          "psc_text": "In hunc modum Dei amantissimus imperator victricis crucis confessionem prae se ferens, Filium Dei Romanis libere atque ingenue praedicavit. Et cuncti qui urbem incolebant, tam senatus quam populus, utpote acerba et tyrannica dominatione liberati, respirare quodammodo et purioris lucis radiis perfrui sibi videbantur, atque in novam quamdam vitam renasci. Gentes quoque universae quotquot occidentali oceano terminantur, pristinis malis liberatae, festos dies cum omni hilaritate celebrabant; Constantinum victorem, Dei amicum, de omnibus bene meritum continuis laudibus praedicantes. Eum cuncti commune quoddam bonum, Dei benignitate humano generi donatum illuxisse, uno ore atque, una voce testabantur. Sed et imperatoris literae ubique propositae legebantur: quibus ii qui bonis suis spoliati fuissent, eorum possessionem beneficio principis recuperabant, et qui injuste relegati essent, penatibus suis restituebantur. Vinculis quoque et omni periculo ac metu liberabantur ii, qui per tyrannicam crudelitatem iis vexati fuissent. CAPUT XLII. Honores episcopis delati, et ecclesiarum extructiones. Porro ipse imperator ministros Dei a",
          "candidate_score": 0.644633,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_0_2",
          "bdc_text": "Pergratas tuas accepi literas , reverendissime domine , quibus , ultra quod tuam erga me benevolentiam manifestas , adhuc recordaris amicorum . Ceterum de novis , quas a Germania accepit dominatio vestra , illud mihi confirmatum est , ita quod habent certitudinem nisi in illa parte fratris imperatoris novi Turcarum , qui iamdudum patre Solimano vivente transfugerat ad regem Persarum , et ille vocabatur Baiazetes , qui quidem patre vivente a dicto rege Persarum truncatus est capite credens sese gratum opus patri prestare . Verum est , quod Selimus nunc imperator habet filium provectum et natum iam 24 annorum nomine Amurathan .",
          "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_40",
          "psc_text": "illius temporis, cum adolescentem viderent generosum ac fortem, magnumque et excelso animo praeditum, invidia simul ac metu ob id torqueri coepere. Itaque tempus opportunum captabant, ut malo atque ignominia juvenem afficerent. Id juvenis cum intellexisset (quippe insidiae semel atque iterum ei comparatae, Dei nutu detectae fuerant) fuga salutem sibi quaesivit, magnum illum prophetam Mosem in hoc etiam imitatus. Porro Deus in omnibus illum adjuvit, providentia sua sic cuncta disponens, ut patri ad successionem imperii praesto esset. CAPUT XXI. Mors Constantii Constantinum filium imperatorem relinquentis. Cum ergo evitatis insidiarum dolis, celeri cursu ad patrem profectus esset, ipse quidem post longum temporis spatium in patris conspectum venit. At Constantio sub idem tempus ultimus vitae dies imminebat. Qui cum filium insperato sibi adesse cerneret, lecto exiliens, ambabus ulnis eum amplexus est: huncque unum quo angebatur dolorem, ex absentia scilicet filii conceptum, jam ex animo penitus excussum esse affirmans, gratias Deo maximas egit, posthac",
          "candidate_score": 0.642327,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_0_2",
          "bdc_text": "Pergratas tuas accepi literas , reverendissime domine , quibus , ultra quod tuam erga me benevolentiam manifestas , adhuc recordaris amicorum . Ceterum de novis , quas a Germania accepit dominatio vestra , illud mihi confirmatum est , ita quod habent certitudinem nisi in illa parte fratris imperatoris novi Turcarum , qui iamdudum patre Solimano vivente transfugerat ad regem Persarum , et ille vocabatur Baiazetes , qui quidem patre vivente a dicto rege Persarum truncatus est capite credens sese gratum opus patri prestare . Verum est , quod Selimus nunc imperator habet filium provectum et natum iam 24 annorum nomine Amurathan .",
          "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_130",
          "psc_text": "quae penes fiscum remanserant dominis restitui debere, indulgentiae imperialis epistola praecipiebat. Et hujusmodi quidem beneficia in Ecclesiam Dei contulit benignitas principis, legibus per omnes provincias missis. CAPUT XXII. Quomodo etiam populos recreaverit. Populis vero a fide nostra alienis et universis provinciis, multo plura ac majora donavit principis munificentia. Proinde omnes nostrarum partium incolae, qui prius audientes ea quae in altera parte imperii Romani gererentur, beatos praedicabant illos qui tantis afficerentur beneficiis, et qui ardentibus votis optabant, ut iisdem bonis ipsi quoque aliquando fruerentur, haec oculis suis spectantes, seipsos jam felices praedicare non dubitabant; novum quoddam miraculum et quale nulla unquam sub coelo vidisset aetas, tantum scilicet imperatorem humano generi affulsisse testantes. Atque hi quidem ita sentiebant. CAPUT XXIII. Quod Deum bonorum auctorem praedicavit, et de legibus ejusdem. Imperator autem ipse, ubi cuncta Dei servatoris virtute sub ditionem suam redegit, eum qui haec ipsi bona praestitisset omnibus palam fecit, illumque victoriarum",
          "candidate_score": 0.641476,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 13,
      "cf_id": "cf041",
      "work_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita",
      "max_score": 0.675481,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_3_5",
          "bdc_text": "Sed de aliis nulla mentio . Verum est , quod intellexi aliquid de induciis quatuor annorum promulgari inter Turcam et imperatorem , quae res si habet certitudinem , daret otium inimicis Cristi affligere ecclesiam suam . Sed ut ego audio a Venetis , missi sunt legati ad foedus et inducias renovandas cum novo imperatore Turcarum , quod signum manifestum est , quod metuunt a suis copiis , quas sciunt magnas pro estate proxima preparari et provinciam Fori Iullii , quod vulgariter apud nos Fre Just dicimus , fortificant .",
          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_979",
          "psc_text": "quoniam hoc omnino nudabat Ecclesias, requie nuper inchoata, resque nimis erat plurimis impossibilis: quia concurreramus in urbem Constantinopolitanam causa litterarum ad nos praeterito anno directarum a vestra charitate post Aquileiense concilium ad Deo amabilem imperatorem Theodosium, propter hanc solummodo causam usque ad Constantinopolim properati, et de hac tantummodo synodo ferentes consensum episcoporum qui per provincias permansere. Majoris vero profectionis neque speravimus opus, neque praeaudivimus omnino, antequam Constantinopolim veniremus. Super haec autem induciarum angusto tempore faciente, neque praeparare nos valentes ad longam profectionem, neque universos communicatores nostros, in provinciis positos commonere, et eorum consensum sumere praevaluimus. Quoniam igitur haec et alia multa plurimorum adventum prohibere videbantur, quod erat secundum effectum [ ed., secundum, ad effectum] rerum, et vestrae circa nos charitatis ostensionem, hoc egimus: reverendissimos atque charissimos fratres et comministros nostros episcopos Cyriacum, Eusebium et Priscianum usque ad vos laborare alacriter exorantes, per quos et nostram voluntatem pacificam et intentionem habentem",
          "candidate_score": 0.675481,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_8_10",
          "bdc_text": "Audivi , quod certissime , si Hispaniarum rex in his partibus veniat , quod nondum certum habemus propter magnam opinionum varietatem , velle in Mediolano introducere illum rigorem inquisitionis atque idem apud regnum Neapolitanum ac cicitanti uno ex familiaribus et oranti , quod illud mitigaret , respondisse se malle iacturam facere illius regni et ducatus quam bene inceptum relinquere . Faciat dominus deus noster in reliquis ac unicuique secundum voluntatem suam divinam retribuat . In Rhetis nostris omnia satis prospere cedunt , et nuper , cum in propositione me pro parte copiarum , quas rex meus petit ab illis ac pro interpellatione conservande ligue inter nos , quod verebar , ne quis illorum misceret se in servitio regis Hispaniarum ( quoniam magna est illorum quandoque varietas ) obtinui , ut promulgarent edictum , ne quis ex subditis transiret ad aliud servicium nisi christianissimi regis mei secundum c[on]ventiones sub pena capitis ac bonorum proscriptionem .",
          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_407",
          "psc_text": "Pastor verus, et de propriis ovibus curam gerens, restituit vobis quem noscimini concupisse. Ecce enim et nos omnia pro ecclesiastica pace facientes, vestraeque dilectioni conspirantes, in ejus amplexu praecessimus; et communicantes ei per eum vos alloquimur, scriptaque praesentia destinamus. Itaque secundum gratifica vota vestra, scitote nos quoque cum eo vinculo charitatis obstrictos. Debetis ergo etiam pro pietate Deo amabilium nostrorum imperatorum incessanter orare, quoniam et ipsi cognoscentes vestrum desiderium, eum vobis restituere destinarunt. Omni ergo honore tensis manibus suscipientes illum, gratificas orationes offerte Deo, qui vobis talia condonavit. Festinate siquidem semper in Deo gaudere, et glorificare Dominum, per quem et cum quo Patri est gloria in saecula saeculorum, Amen. Veniens igitur Athanasius in Aegyptum, quos quidem agnovit Arii sectatores deposuit. Quibus a se depositis, Ecclesias eorum praecepit fidem tenere Nicaeni concilii, eamque summo studio custodiri. SOZOMEN., lib. III, cap. 21 Edit. Christ. Vales. cap. 22, p. 535. CAPUT XXXVII. De",
          "candidate_score": 0.675423,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_2_4",
          "bdc_text": "Verum est , quod Selimus nunc imperator habet filium provectum et natum iam 24 annorum nomine Amurathan . Sed de aliis nulla mentio . Verum est , quod intellexi aliquid de induciis quatuor annorum promulgari inter Turcam et imperatorem , quae res si habet certitudinem , daret otium inimicis Cristi affligere ecclesiam suam .",
          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1019",
          "psc_text": "dies ingressus palatium, vidensque filium Arcadium jam imperatorem astare patri, Theodosium solemniter salutavit; filium vero non ei exhibita salutatione deseruit. Verum imperator credens oblitum Amphilochium, invitavit ut eum osculari deberet. At ille: Sufficit, inquit, ei proprius honor. Tunc imperator contristatus ad suam injuriam filio factam contumeliam judicavit. Porro sapientissimus Amphilochius consilium suae intentionis aperuit, et cum clamore dixit: Vides, imperator, quemadmodum filio tuo contumeliam non pateris irrogari? Crede ergo etiam omnium Deum sic abominari eos qui unigenitum ejus Filium blasphemare contendunt, et velut ingratos circa Salvatorem et benefactorem semper habere in odio. Hoc intelligens imperator, et gesta simul dictaque miratus, legem repente protulit haereticorum concilia prohiberi. THEODORETUS, lib. V, cap. 16, p. 218. CAPUT XXVI. De morte Paulini Antiocheni episcopi, et ordinatione Evangrii, et quomodo Flavianus sit Damaso reconciliatus. Circa haec itaque tempora in Antiochia Syriae Paulino episcopo moriente, plebs ejus declinabat omni modo Flavianum. Et propter hoc Evagrium ordinaverunt",
          "candidate_score": 0.674007,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_4_6",
          "bdc_text": "Verum est , quod intellexi aliquid de induciis quatuor annorum promulgari inter Turcam et imperatorem , quae res si habet certitudinem , daret otium inimicis Cristi affligere ecclesiam suam . Sed ut ego audio a Venetis , missi sunt legati ad foedus et inducias renovandas cum novo imperatore Turcarum , quod signum manifestum est , quod metuunt a suis copiis , quas sciunt magnas pro estate proxima preparari et provinciam Fori Iullii , quod vulgariter apud nos Fre Just dicimus , fortificant . Hec ex Venetis .",
          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_979",
          "psc_text": "quoniam hoc omnino nudabat Ecclesias, requie nuper inchoata, resque nimis erat plurimis impossibilis: quia concurreramus in urbem Constantinopolitanam causa litterarum ad nos praeterito anno directarum a vestra charitate post Aquileiense concilium ad Deo amabilem imperatorem Theodosium, propter hanc solummodo causam usque ad Constantinopolim properati, et de hac tantummodo synodo ferentes consensum episcoporum qui per provincias permansere. Majoris vero profectionis neque speravimus opus, neque praeaudivimus omnino, antequam Constantinopolim veniremus. Super haec autem induciarum angusto tempore faciente, neque praeparare nos valentes ad longam profectionem, neque universos communicatores nostros, in provinciis positos commonere, et eorum consensum sumere praevaluimus. Quoniam igitur haec et alia multa plurimorum adventum prohibere videbantur, quod erat secundum effectum [ ed., secundum, ad effectum] rerum, et vestrae circa nos charitatis ostensionem, hoc egimus: reverendissimos atque charissimos fratres et comministros nostros episcopos Cyriacum, Eusebium et Priscianum usque ad vos laborare alacriter exorantes, per quos et nostram voluntatem pacificam et intentionem habentem",
          "candidate_score": 0.67387,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_8_10",
          "bdc_text": "Audivi , quod certissime , si Hispaniarum rex in his partibus veniat , quod nondum certum habemus propter magnam opinionum varietatem , velle in Mediolano introducere illum rigorem inquisitionis atque idem apud regnum Neapolitanum ac cicitanti uno ex familiaribus et oranti , quod illud mitigaret , respondisse se malle iacturam facere illius regni et ducatus quam bene inceptum relinquere . Faciat dominus deus noster in reliquis ac unicuique secundum voluntatem suam divinam retribuat . In Rhetis nostris omnia satis prospere cedunt , et nuper , cum in propositione me pro parte copiarum , quas rex meus petit ab illis ac pro interpellatione conservande ligue inter nos , quod verebar , ne quis illorum misceret se in servitio regis Hispaniarum ( quoniam magna est illorum quandoque varietas ) obtinui , ut promulgarent edictum , ne quis ex subditis transiret ad aliud servicium nisi christianissimi regis mei secundum c[on]ventiones sub pena capitis ac bonorum proscriptionem .",
          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1004",
          "psc_text": "Deinde uniuscujusque dogmatis relegens scripturam, alia quidem omnia tanquam divisionem Trinitatis introducentia culpans, repente disrupit, et solum consubstantialitatis dogma cum laude suscepit. Haec enim occasio fuit ut Novatiani bene agentes intra civitatem haberent rursus ecclesias. Admiratus namque princeps eorum concordiam circa fidem, lege praecepit ut propria oratoria detinerent, et privilegia suae Ecclesiae atque fidei possiderent. Verum aliarum religionum antistites propter discordiam suam in reprehensionem sui populi venientes aestuabant, tristitiaque confusi discedebant, et litteris consolabantur alterutros, ut non affligerentur cur eos plurimi relinquentes ad fidem consubstantialitatis accederent: dicentes multos quidem vocatos, paucos autem electos. Quod utique non dicebant, quando multum populum per potestatem sibimet aggregabant. SOCRATES, lib. V, cap. 10, p. 267. Imperator interea lege sancivit ut haeretici neque ecclesias haberent, neque de fide docerent, neque episcopos aut alios ordinarent; et alios quidem e civitatibus expelli, alios sine honore esse, neque frui communi civitate permisit. Insuper crudeles poenas adversus eos in",
          "candidate_score": 0.673302,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_4_6",
          "bdc_text": "Verum est , quod intellexi aliquid de induciis quatuor annorum promulgari inter Turcam et imperatorem , quae res si habet certitudinem , daret otium inimicis Cristi affligere ecclesiam suam . Sed ut ego audio a Venetis , missi sunt legati ad foedus et inducias renovandas cum novo imperatore Turcarum , quod signum manifestum est , quod metuunt a suis copiis , quas sciunt magnas pro estate proxima preparari et provinciam Fori Iullii , quod vulgariter apud nos Fre Just dicimus , fortificant . Hec ex Venetis .",
          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_936",
          "psc_text": "primum quidem Constantinopoli commoratus est, praeparans bellum; deinde Trajanum cum expeditu contra barbaros destinavit. Cumque remeasset ille devictus, derogabat Valens ei mollitiem, et causam timoris ascribens. At ille usus fiducia, viro fortissimo congruenti: Non, inquit, imperator, ego sum victus; sed tu victoriam perdidisti, dum Deo resistis, et illius solatia barbaris facis potius opportuna: dum enim a te expugnatur, pro illis pugnat; et necesse est Dei sequi victoriam. An nescis quos ab Ecclesiis expulisti, vel quibus eas contradidisti? Haec eadem Arantheus et Victor magistri militum sunt professi; et imperatorem, ne tunc indignaretur, admonuerunt. Aiunt etenim Isaac monachum, habentem cellulam illic, cum videret eum ingredientem ad pugnam, cum clamore dixisse: Quo vadis, imperator, qui pugnas adversus Deum, quem non habes adjutorem? Ipse enim contra te barbaros movit, quoniam et tu adversus eum blasphemas linguas plurimas excitasti, et qui ei psallunt a sacris domibus expulisti. Quiesce ergo rebellare, et ille faciet bella cessare.",
          "candidate_score": 0.673114,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_3_5",
          "bdc_text": "Sed de aliis nulla mentio . Verum est , quod intellexi aliquid de induciis quatuor annorum promulgari inter Turcam et imperatorem , quae res si habet certitudinem , daret otium inimicis Cristi affligere ecclesiam suam . Sed ut ego audio a Venetis , missi sunt legati ad foedus et inducias renovandas cum novo imperatore Turcarum , quod signum manifestum est , quod metuunt a suis copiis , quas sciunt magnas pro estate proxima preparari et provinciam Fori Iullii , quod vulgariter apud nos Fre Just dicimus , fortificant .",
          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_936",
          "psc_text": "primum quidem Constantinopoli commoratus est, praeparans bellum; deinde Trajanum cum expeditu contra barbaros destinavit. Cumque remeasset ille devictus, derogabat Valens ei mollitiem, et causam timoris ascribens. At ille usus fiducia, viro fortissimo congruenti: Non, inquit, imperator, ego sum victus; sed tu victoriam perdidisti, dum Deo resistis, et illius solatia barbaris facis potius opportuna: dum enim a te expugnatur, pro illis pugnat; et necesse est Dei sequi victoriam. An nescis quos ab Ecclesiis expulisti, vel quibus eas contradidisti? Haec eadem Arantheus et Victor magistri militum sunt professi; et imperatorem, ne tunc indignaretur, admonuerunt. Aiunt etenim Isaac monachum, habentem cellulam illic, cum videret eum ingredientem ad pugnam, cum clamore dixisse: Quo vadis, imperator, qui pugnas adversus Deum, quem non habes adjutorem? Ipse enim contra te barbaros movit, quoniam et tu adversus eum blasphemas linguas plurimas excitasti, et qui ei psallunt a sacris domibus expulisti. Quiesce ergo rebellare, et ille faciet bella cessare.",
          "candidate_score": 0.671575,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_8_10",
          "bdc_text": "Audivi , quod certissime , si Hispaniarum rex in his partibus veniat , quod nondum certum habemus propter magnam opinionum varietatem , velle in Mediolano introducere illum rigorem inquisitionis atque idem apud regnum Neapolitanum ac cicitanti uno ex familiaribus et oranti , quod illud mitigaret , respondisse se malle iacturam facere illius regni et ducatus quam bene inceptum relinquere . Faciat dominus deus noster in reliquis ac unicuique secundum voluntatem suam divinam retribuat . In Rhetis nostris omnia satis prospere cedunt , et nuper , cum in propositione me pro parte copiarum , quas rex meus petit ab illis ac pro interpellatione conservande ligue inter nos , quod verebar , ne quis illorum misceret se in servitio regis Hispaniarum ( quoniam magna est illorum quandoque varietas ) obtinui , ut promulgarent edictum , ne quis ex subditis transiret ad aliud servicium nisi christianissimi regis mei secundum c[on]ventiones sub pena capitis ac bonorum proscriptionem .",
          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1058",
          "psc_text": "consuetudo sublata est, dum, ut arbitror, minora peccata pro pudore confessionis et subtilitate examinantium patrarentur, SOZOMEN. lib. VII, cap. 16, p. 726. CAPUT XXXVI. De divisione haereticorum inter semetipsos. Dignum itaque judico non tacere quae apud alios gesta sunt, id est, apud Arianos, Novatianos, Macedonianos, et Eunomianos. Ecclesia namque divisa erat, et apud semetipsos singuli congregabantur. Quemadmodum enim, et pro quibus causis divisi sunt, sermone procedente narrabimus. Hoc autem sciendum est, quia imperator Theodosius nullum horum persequebatur praeter Eunomium, qui Constantinopoli collectas in domo faciebat, et conscriptos a se libros recitabat, ita ut ejus doctrina multi corrumperentur. Pro qua causa eum mulctavit exsilio, nullumque alium fatigavit neque sibimet communicare compulit; sed singulos per loca propria collectas celebrare permisit, et cultum tenere Christianitatis, sicut praecipere potuit. Et alios quidem permisit extra civitatem oratoria fabricare; Novatianos autem concordes suae fidei, intra urbem ecclesias habere concessit. De quibus quidem pauca dicenda sunt. Quadraginta",
          "candidate_score": 0.668473,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_3_5",
          "bdc_text": "Sed de aliis nulla mentio . Verum est , quod intellexi aliquid de induciis quatuor annorum promulgari inter Turcam et imperatorem , quae res si habet certitudinem , daret otium inimicis Cristi affligere ecclesiam suam . Sed ut ego audio a Venetis , missi sunt legati ad foedus et inducias renovandas cum novo imperatore Turcarum , quod signum manifestum est , quod metuunt a suis copiis , quas sciunt magnas pro estate proxima preparari et provinciam Fori Iullii , quod vulgariter apud nos Fre Just dicimus , fortificant .",
          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_457",
          "psc_text": "THEODORETUS, lib. II, cap. 15, p. 90. Igitur imperator illos quidem mittit in exsilium. Generale vero concilium fieri cogitabat, quatenus omnes Orientales episcopos venientes ad Occidentem, si posset, concordes efficeret. Quod cum propter itineris spatia difficile videretur, duplicem tractavit synodum celebrari: ut in Arimino quidem Itali qui tunc aderant convenirent, Orientales autem in Nicomedia Bithyniae civitate. Hoc ergo imperatore tractante, effectus non evenit ut voluit. Neutrum enim concilium sibimet concordavit, sed utrumque divisum est. Nam neque Arimino convenientes alterutris inter se consonare potuerunt, et Orientales in Seleucia Isauriae congregati, aliud schisma sunt passi; quod suo loco narrabitur. SOCRATES, lib. II, cap. 29. Edit. Christ. Vales. cap. 37, p. 131. 265 CAPUT XVII. Dialogus inter Liberium et Constantium gestus, et quomodo Liberius fuerit exsilio destinatus. Ego quidem Liberii per omnia famosissimi habitum pro veritate dialogum contra Constantium volo referre, quoniam a fidelibus illius temporis est conscriptus. Is enim post Julium Sylvestri",
          "candidate_score": 0.666354,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_3_5",
          "bdc_text": "Sed de aliis nulla mentio . Verum est , quod intellexi aliquid de induciis quatuor annorum promulgari inter Turcam et imperatorem , quae res si habet certitudinem , daret otium inimicis Cristi affligere ecclesiam suam . Sed ut ego audio a Venetis , missi sunt legati ad foedus et inducias renovandas cum novo imperatore Turcarum , quod signum manifestum est , quod metuunt a suis copiis , quas sciunt magnas pro estate proxima preparari et provinciam Fori Iullii , quod vulgariter apud nos Fre Just dicimus , fortificant .",
          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_314",
          "psc_text": "et velut calamum ventis accedentibus agitari, praesumpsit contra evangelica dogmata bellum assumere, et adversus Ecclesias asperrimam erigere tempestatem. Dicebat enim esse culpabiles qui consubstantialitatis vocem, quae scripta non inveniretur, in fidei doctrina posuissent, quod inter sacerdotes et eos discordiam generaret. Hinc ergo Athanasium et ejus sectatores accusans, insidias instruebat. Hujus cooperatores erant Eusebius et Theogonius, et Theodorus Perinthius, qui eloquentior videbatur, et scripsit explanationes Evangeliorum, quem plurimi Herocleioten vocant ( An. Dom. 341). Isti namque saepius videntes imperatorem, reversionem Athanasii multorum causam asserebant esse malorum; et non solum Aegyptum, sed etiam Palaestinam, et Phoenicen, vicinasque gentes ejus gratia dicebant esse turbatas. Proinde hujusmodi verbis levissimam obsidentes imperatoris intentionem, suaserunt ut Athanasium ab Ecclesia rursus expelleret. Qui agnoscens eorum consilium, ad partes Hesperias abiit. THEODORETUS, lib. II, cap. 3, p. 70. CAPUT VI. Quid de Athanasio Julius decrevit episcopus. Verum Eusebius ejusque consortes calumnias in Athanasium factas Julio Romano pontifici destinaverunt.",
          "candidate_score": 0.665781,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_4_6",
          "bdc_text": "Verum est , quod intellexi aliquid de induciis quatuor annorum promulgari inter Turcam et imperatorem , quae res si habet certitudinem , daret otium inimicis Cristi affligere ecclesiam suam . Sed ut ego audio a Venetis , missi sunt legati ad foedus et inducias renovandas cum novo imperatore Turcarum , quod signum manifestum est , quod metuunt a suis copiis , quas sciunt magnas pro estate proxima preparari et provinciam Fori Iullii , quod vulgariter apud nos Fre Just dicimus , fortificant . Hec ex Venetis .",
          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_314",
          "psc_text": "et velut calamum ventis accedentibus agitari, praesumpsit contra evangelica dogmata bellum assumere, et adversus Ecclesias asperrimam erigere tempestatem. Dicebat enim esse culpabiles qui consubstantialitatis vocem, quae scripta non inveniretur, in fidei doctrina posuissent, quod inter sacerdotes et eos discordiam generaret. Hinc ergo Athanasium et ejus sectatores accusans, insidias instruebat. Hujus cooperatores erant Eusebius et Theogonius, et Theodorus Perinthius, qui eloquentior videbatur, et scripsit explanationes Evangeliorum, quem plurimi Herocleioten vocant ( An. Dom. 341). Isti namque saepius videntes imperatorem, reversionem Athanasii multorum causam asserebant esse malorum; et non solum Aegyptum, sed etiam Palaestinam, et Phoenicen, vicinasque gentes ejus gratia dicebant esse turbatas. Proinde hujusmodi verbis levissimam obsidentes imperatoris intentionem, suaserunt ut Athanasium ab Ecclesia rursus expelleret. Qui agnoscens eorum consilium, ad partes Hesperias abiit. THEODORETUS, lib. II, cap. 3, p. 70. CAPUT VI. Quid de Athanasio Julius decrevit episcopus. Verum Eusebius ejusque consortes calumnias in Athanasium factas Julio Romano pontifici destinaverunt.",
          "candidate_score": 0.663825,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_4_6",
          "bdc_text": "Verum est , quod intellexi aliquid de induciis quatuor annorum promulgari inter Turcam et imperatorem , quae res si habet certitudinem , daret otium inimicis Cristi affligere ecclesiam suam . Sed ut ego audio a Venetis , missi sunt legati ad foedus et inducias renovandas cum novo imperatore Turcarum , quod signum manifestum est , quod metuunt a suis copiis , quas sciunt magnas pro estate proxima preparari et provinciam Fori Iullii , quod vulgariter apud nos Fre Just dicimus , fortificant . Hec ex Venetis .",
          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_457",
          "psc_text": "THEODORETUS, lib. II, cap. 15, p. 90. Igitur imperator illos quidem mittit in exsilium. Generale vero concilium fieri cogitabat, quatenus omnes Orientales episcopos venientes ad Occidentem, si posset, concordes efficeret. Quod cum propter itineris spatia difficile videretur, duplicem tractavit synodum celebrari: ut in Arimino quidem Itali qui tunc aderant convenirent, Orientales autem in Nicomedia Bithyniae civitate. Hoc ergo imperatore tractante, effectus non evenit ut voluit. Neutrum enim concilium sibimet concordavit, sed utrumque divisum est. Nam neque Arimino convenientes alterutris inter se consonare potuerunt, et Orientales in Seleucia Isauriae congregati, aliud schisma sunt passi; quod suo loco narrabitur. SOCRATES, lib. II, cap. 29. Edit. Christ. Vales. cap. 37, p. 131. 265 CAPUT XVII. Dialogus inter Liberium et Constantium gestus, et quomodo Liberius fuerit exsilio destinatus. Ego quidem Liberii per omnia famosissimi habitum pro veritate dialogum contra Constantium volo referre, quoniam a fidelibus illius temporis est conscriptus. Is enim post Julium Sylvestri",
          "candidate_score": 0.663504,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_5_7",
          "bdc_text": "Sed ut ego audio a Venetis , missi sunt legati ad foedus et inducias renovandas cum novo imperatore Turcarum , quod signum manifestum est , quod metuunt a suis copiis , quas sciunt magnas pro estate proxima preparari et provinciam Fori Iullii , quod vulgariter apud nos Fre Just dicimus , fortificant . Hec ex Venetis . Interim certas novas accepi , quod Genue iunxerunt circa tria milia Hispanorum , qui illico sunt in praesidiis iuxta Pedemontanos collocati et paulum ante circa duo millia apud Mediolanenses appulerant .",
          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1093",
          "psc_text": "post Maximum praeparabat. Congregansque militarem virtutem, et Honorium filium designans imperatorem consulatu suo et Habundantii ( An. Dom. 393), decimo die Januarii 351 mensis, denuo ad partes Hesperias magno studio festinabat. SOCRATES, lib. V, cap. 24. Edit. Christ. Vales. cap. 25, p. 293. Interea eventum belli considerans, misit ad Thebaidam ad Joannem monachum, tunc praescientia clarum. Ad quem destinavit Eutropium eunuchum sibimet fidelissimum, ut aut eum, si vellet venire, deduceret, aut nolentem de eventu belli requireret. At ille Joannem quidem deducere non praevaluit; sed mandatum retulit ejus, quia bello vinceret, et perimeret tyrannum, et post victoriam in Italia moreretur. SOZOMEN., lib. VII, cap. 22, pag. 740. Relictis ergo Theodosius ambobus filiis in urbe Constantinopoli, cum pergeret contra Eugenium bellaturus, plurimi trans Istrum barbari sunt secuti, cum eo pugnaturi contra tyrannum; parvoque tempore cum manu maxima venit ad Gallias. Illic enim praeparabat bellum, ubi jam multa millia habebat exercitus. SOCRATES, lib.",
          "candidate_score": 0.662612,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_2_4",
          "bdc_text": "Verum est , quod Selimus nunc imperator habet filium provectum et natum iam 24 annorum nomine Amurathan . Sed de aliis nulla mentio . Verum est , quod intellexi aliquid de induciis quatuor annorum promulgari inter Turcam et imperatorem , quae res si habet certitudinem , daret otium inimicis Cristi affligere ecclesiam suam .",
          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_930",
          "psc_text": "Theodosius imperator duxit uxorem; ex qua Placidia filia noscitur ei esse progenita. Nam Arcadium et Honorium ex Flacilla priore conjuge habuisse cognoscitur. SOCRATES, lib. IV, cap. 26. Edit. Christ. Vales. cap. 31, p. 248. CAPUT XII. Quod Themistius philosophus Valentem ab orthodoxorum nece avocaverit. Interea Valens in Antiochia Syriae degens, consubstantialitatis cultores vehementer insequebatur, nisi eum liber Themistii philosophi revocasset, in quo peroraverat quia eum esse non oporteret infestum, propter discordiam ecclesiasticorum dogmatum, quando etiam apud paganos ultra trecentarum sectarum differentia videretur, et unusquisque pro dogmate proprio in sententia diversa consisteret. Et si forte hoc Deo gratum potius esset, dum non facile cognoscitur, et diverso modo glorificatur; quatenus unusquisque amplius timeat, dum integritatem ejus scientiae, vel quomodo, aut qualis, quantusque sit magis ignorat. His ergo Themistii ratiocinationibus aliquantulum mitior factus est imperator. SOCRATES, lib. VI, cap. 36, p. 695. CAPUT XIII. Quemadmodum se Gothi contulerint ad Valentem, et quomodo ad",
          "candidate_score": 0.659859,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_4",
          "bdc_text": "Verum est , quod intellexi aliquid de induciis quatuor annorum promulgari inter Turcam et imperatorem , quae res si habet certitudinem , daret otium inimicis Cristi affligere ecclesiam suam .",
          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_821",
          "psc_text": "Athanasius irrationabilem furorem populi metuens, atque timens ne malorum faciendorum ipse causa esse videretur, quatuor mensibus semetipsum in sepulcro patris abscondit. Cumque propter ejus absentiam, seditionem desiderio ipsius populus excitasset, agnoscens imperator propter hoc Alexandriam esse turbatam, litteris indicavit, ut Athanasius licenter teneret Ecclesias. Et haec fuit causa ut usque ad Athanasii mortem Alexandrina non turbaretur Ecclesia. Quia vero post ejus mortem rursus Ariani eas Ecclesias invaserunt, post pauca narrabo. SOCRATES, lib. IV, cap. 12. Edit. Christ. Vales. cap. 13, p. 225. CAPUT XXVIII. De concilio Tyanensi, ubi litterae Liberii et Occidentalium sunt receptae. Illo siquidem tempore celebrabatur concilium in Tyanis ab Eusebio episcopo Caesareae Cappadociae, Athanasio Ancyrae, Pelagio Laodiciae, Zenone Tarsi, Paulo Emeseno, Ostresio Melitinense, et Gregorio Nazianzeno, aliisque multis, qui verbum consubstantialitatis servandum esse apud Antiochiam Joviano imperante decreverant. Releguntur ibi Liberii et Occidentalium litterae sacerdotum. Quamobrem gaudio repleti scripserunt universis Ecclesiis ut legerent decreta episcoporum apud Asiam",
          "candidate_score": 0.657482,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_5_7",
          "bdc_text": "Sed ut ego audio a Venetis , missi sunt legati ad foedus et inducias renovandas cum novo imperatore Turcarum , quod signum manifestum est , quod metuunt a suis copiis , quas sciunt magnas pro estate proxima preparari et provinciam Fori Iullii , quod vulgariter apud nos Fre Just dicimus , fortificant . Hec ex Venetis . Interim certas novas accepi , quod Genue iunxerunt circa tria milia Hispanorum , qui illico sunt in praesidiis iuxta Pedemontanos collocati et paulum ante circa duo millia apud Mediolanenses appulerant .",
          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_829",
          "psc_text": "turba nasceretur in populo per seditiones haereticorum, agebat in Ponto silentium cum suis episcopis, qui semper adhaeserant illi. Contigit etiam ut circa Eusebium odium populi nasceretur. Dumque Basilio fuisset nuntiatum quia Valens veniret in Cappadociam, relicto Ponto, Caesaream venit, et pactis cum Eusebio celebratis, Ecclesiam pro tempore suis adhortationibus roborabat. Valens autem, dum suam intentionem non valuisset implere, cum episcopis secum ambulantibus tunc abscessit. SOZOMEN., lib. VI, cap. 15, p. 656. Igitur imperator Valens parvipendens [ ed. V., pervidens] famis invasionem, venit Antiochiam Syriae. Cumque ibi moraretur, nolentes Arianis consentire vastabat, vehementerque consubstantialitatis praedicatoribus imminebat. Et quos dum Ecclesiis pene omnium civitatum Orientalium expulisset, non ei hoc suffecit, sed etiam eos diversis suppliciis subdidit, multosque diversa morte contraditos interemit, plurimos tamen necabat in flumine. SOCRATES, lib. IV, cap. 14. Edit. Christ. Vales. cap. 17, p. 228. CAPUT XXXII. Quomodo in Edessa mulier cum filio currens ad martyrium, praefectum et imperatorem",
          "candidate_score": 0.655982,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_2_4",
          "bdc_text": "Verum est , quod Selimus nunc imperator habet filium provectum et natum iam 24 annorum nomine Amurathan . Sed de aliis nulla mentio . Verum est , quod intellexi aliquid de induciis quatuor annorum promulgari inter Turcam et imperatorem , quae res si habet certitudinem , daret otium inimicis Cristi affligere ecclesiam suam .",
          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_230",
          "psc_text": "annum aetatis agens, et his similia faciens rediit ad filium. Et cum laetitia transivit e saeculo, multa filio pietatis mandata committens, novissimis benedictionibus adimpleto. THEODORETUS, lib. I, cap. 18, p. 48. Post haec igitur imperator curam maximam Christianorum habens, paganorum superstitiones aversabatur; removitque monomachias, et suas imagines in templis poni praecepit; et cubitum quo mensuratur Nilus, non jam in templum Serapidis annis singulis, sed in ecclesiam portari sancivit. SOCRATES, lib. I, cap. 14; edit. Christ. Vales. cap. 18, p. 48. In omnibus itaque volens similem monstrari Romae Constantinopolim, frustratus non est. Nam et corporibus et divitiis major effecta est. Quod ideo provenisse credo propter amorem Dei, quem civitas gerit, et habitatorum circa indigentes auxilium. In tantum namque fides crevit, ut multi quidem Judaeorum civium, pagani vero pene omnes Christianam illic converterentur ad fidem. In qua urbe, crescente tempore, religio noscitur ampliata; neque arae, neque pagana templa, aut sacrificia facta sunt,",
          "candidate_score": 0.655076,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_6_8",
          "bdc_text": "Hec ex Venetis . Interim certas novas accepi , quod Genue iunxerunt circa tria milia Hispanorum , qui illico sunt in praesidiis iuxta Pedemontanos collocati et paulum ante circa duo millia apud Mediolanenses appulerant . Audivi , quod certissime , si Hispaniarum rex in his partibus veniat , quod nondum certum habemus propter magnam opinionum varietatem , velle in Mediolano introducere illum rigorem inquisitionis atque idem apud regnum Neapolitanum ac cicitanti uno ex familiaribus et oranti , quod illud mitigaret , respondisse se malle iacturam facere illius regni et ducatus quam bene inceptum relinquere .",
          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_497",
          "psc_text": "sanctam fidem nostram in apostolorum eruditione fundatam, hanc vos tenere, et hanc populis universis exponere, quae videlicet a constitutis Patrum nulla ratione dissentit, per quos justum est caeteros erudiri. Sed relatione Gallicanorum et Venetorum fratrum, quosdam haeresibus favere cognovimus. Quod malum non solum cavere debent episcopi, sed etiam reluctari contra ea quae gesta sunt imperitia aut simplicitate quorumdam pravis interpretationibus deceptorum. Variis ergo doctrinis non decet labefactari, sed magis Patrum nostrorum roborari sententiam. Auxentium igitur Mediolani praecipue in hac causa damnatum esse praescriptum est. Unde justum est omnes in universo Romanorum orbe doctores legis, ea quae legis sunt sapere, et non fidem doctrinis variis maculare. Itaque dum primum haereticorum coepisset nequitia pullulare, sicut etiam nunc blasphemia nefandorum patet Arianorum, tunc Patres nostri trecenti decem et octo electi, habito tractatu in urbe Nicaena, hunc murum firmissimum contra arma diabolica statuerunt; et hoc remedio venena mortifera sunt depulsa, ut Pater et Filius",
          "candidate_score": 0.654521,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_5_7",
          "bdc_text": "Sed ut ego audio a Venetis , missi sunt legati ad foedus et inducias renovandas cum novo imperatore Turcarum , quod signum manifestum est , quod metuunt a suis copiis , quas sciunt magnas pro estate proxima preparari et provinciam Fori Iullii , quod vulgariter apud nos Fre Just dicimus , fortificant . Hec ex Venetis . Interim certas novas accepi , quod Genue iunxerunt circa tria milia Hispanorum , qui illico sunt in praesidiis iuxta Pedemontanos collocati et paulum ante circa duo millia apud Mediolanenses appulerant .",
          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_314",
          "psc_text": "et velut calamum ventis accedentibus agitari, praesumpsit contra evangelica dogmata bellum assumere, et adversus Ecclesias asperrimam erigere tempestatem. Dicebat enim esse culpabiles qui consubstantialitatis vocem, quae scripta non inveniretur, in fidei doctrina posuissent, quod inter sacerdotes et eos discordiam generaret. Hinc ergo Athanasium et ejus sectatores accusans, insidias instruebat. Hujus cooperatores erant Eusebius et Theogonius, et Theodorus Perinthius, qui eloquentior videbatur, et scripsit explanationes Evangeliorum, quem plurimi Herocleioten vocant ( An. Dom. 341). Isti namque saepius videntes imperatorem, reversionem Athanasii multorum causam asserebant esse malorum; et non solum Aegyptum, sed etiam Palaestinam, et Phoenicen, vicinasque gentes ejus gratia dicebant esse turbatas. Proinde hujusmodi verbis levissimam obsidentes imperatoris intentionem, suaserunt ut Athanasium ab Ecclesia rursus expelleret. Qui agnoscens eorum consilium, ad partes Hesperias abiit. THEODORETUS, lib. II, cap. 3, p. 70. CAPUT VI. Quid de Athanasio Julius decrevit episcopus. Verum Eusebius ejusque consortes calumnias in Athanasium factas Julio Romano pontifici destinaverunt.",
          "candidate_score": 0.652602,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_2_4",
          "bdc_text": "Verum est , quod Selimus nunc imperator habet filium provectum et natum iam 24 annorum nomine Amurathan . Sed de aliis nulla mentio . Verum est , quod intellexi aliquid de induciis quatuor annorum promulgari inter Turcam et imperatorem , quae res si habet certitudinem , daret otium inimicis Cristi affligere ecclesiam suam .",
          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_283",
          "psc_text": "est. 240 Piissimo et Deo amantissimo Domino nostro imperatori Constantino Arius et Euzoius presbyteri. Sicut praecepit Deo amabilis pietas tua, domme imperator, exponimus nostram fidem, et scriptis profitemur coram Deo sic credere et nos, et omnes qui nobiscum sunt, sicuti subjectum est. Credimus in unum Deum Patrem omnipotentem, et Dominum Jesum Christum Filium ejus, qui ex eo ante omnia saecula natus est, Deum Verbum, per quem omnia facta sunt, quae in coelis, et quae in terra, qui venit, et carnem assumpsit, et passus est, et resurrexit, et ascendit in coelos, et iterum venturus est judicare vivos et mortuos; et in Spiritum sanctum, et carnis resurrectionem, et vitam futuri saeculi, et in regnum coelorum, et in unam sanctam catholicam Dei Ecclesiam, quae a finibus usque ad fines est. Hanc autem fidem percepimus ex sanctis Evangeliis, dicente Domino discipulis suis: Euntes docete omnes gentes, baptizantes eos in nomine Patris, et Filii, et",
          "candidate_score": 0.652406,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_2_4",
          "bdc_text": "Verum est , quod Selimus nunc imperator habet filium provectum et natum iam 24 annorum nomine Amurathan . Sed de aliis nulla mentio . Verum est , quod intellexi aliquid de induciis quatuor annorum promulgari inter Turcam et imperatorem , quae res si habet certitudinem , daret otium inimicis Cristi affligere ecclesiam suam .",
          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1018",
          "psc_text": "imperator, permanere non est passus; sed ipsa prostibula destrui jussit, aliisque poenis adulteram sancivit affligi. His actis, relicto Romae Valentiniano, ipse cum Honorio Constantinopolim remeavit consulatu Daciani et Symmachi ( An. Dom. 391), die decima mensis Novembris. SOCRATES, lib. V, cap. 18, p. 277. CAPUT XXV. Quomodo Amphilochius Theodosio persuaserit, ut Arianorum conciliabula prohiberet. Revertente siquidem Theodosio ab Hesperiis partibus, venit ad eum Amphilochius, vir admirandus, cujus saepe meminimus, supplicans ut Arianorum concilia de singulis civitatibus prohiberet. Verum imperator crudelem judicans esse petitionem, sprevit eum. Porro sapientissimus Amphilochius eo quidem tempore tacuit; sed causae remedium memorabile praeparavit. Post aliquot namque dies ingressus palatium, vidensque filium Arcadium jam imperatorem astare patri, Theodosium solemniter salutavit; filium vero non ei exhibita salutatione deseruit. Verum imperator credens oblitum Amphilochium, invitavit ut eum osculari deberet. At ille: Sufficit, inquit, ei proprius honor. Tunc imperator contristatus ad suam injuriam filio factam contumeliam judicavit. Porro sapientissimus Amphilochius",
          "candidate_score": 0.652114,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_10",
          "bdc_text": "In Rhetis nostris omnia satis prospere cedunt , et nuper , cum in propositione me pro parte copiarum , quas rex meus petit ab illis ac pro interpellatione conservande ligue inter nos , quod verebar , ne quis illorum misceret se in servitio regis Hispaniarum ( quoniam magna est illorum quandoque varietas ) obtinui , ut promulgarent edictum , ne quis ex subditis transiret ad aliud servicium nisi christianissimi regis mei secundum c[on]ventiones sub pena capitis ac bonorum proscriptionem .",
          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1004",
          "psc_text": "Deinde uniuscujusque dogmatis relegens scripturam, alia quidem omnia tanquam divisionem Trinitatis introducentia culpans, repente disrupit, et solum consubstantialitatis dogma cum laude suscepit. Haec enim occasio fuit ut Novatiani bene agentes intra civitatem haberent rursus ecclesias. Admiratus namque princeps eorum concordiam circa fidem, lege praecepit ut propria oratoria detinerent, et privilegia suae Ecclesiae atque fidei possiderent. Verum aliarum religionum antistites propter discordiam suam in reprehensionem sui populi venientes aestuabant, tristitiaque confusi discedebant, et litteris consolabantur alterutros, ut non affligerentur cur eos plurimi relinquentes ad fidem consubstantialitatis accederent: dicentes multos quidem vocatos, paucos autem electos. Quod utique non dicebant, quando multum populum per potestatem sibimet aggregabant. SOCRATES, lib. V, cap. 10, p. 267. Imperator interea lege sancivit ut haeretici neque ecclesias haberent, neque de fide docerent, neque episcopos aut alios ordinarent; et alios quidem e civitatibus expelli, alios sine honore esse, neque frui communi civitate permisit. Insuper crudeles poenas adversus eos in",
          "candidate_score": 0.652045,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_5_7",
          "bdc_text": "Sed ut ego audio a Venetis , missi sunt legati ad foedus et inducias renovandas cum novo imperatore Turcarum , quod signum manifestum est , quod metuunt a suis copiis , quas sciunt magnas pro estate proxima preparari et provinciam Fori Iullii , quod vulgariter apud nos Fre Just dicimus , fortificant . Hec ex Venetis . Interim certas novas accepi , quod Genue iunxerunt circa tria milia Hispanorum , qui illico sunt in praesidiis iuxta Pedemontanos collocati et paulum ante circa duo millia apud Mediolanenses appulerant .",
          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_979",
          "psc_text": "quoniam hoc omnino nudabat Ecclesias, requie nuper inchoata, resque nimis erat plurimis impossibilis: quia concurreramus in urbem Constantinopolitanam causa litterarum ad nos praeterito anno directarum a vestra charitate post Aquileiense concilium ad Deo amabilem imperatorem Theodosium, propter hanc solummodo causam usque ad Constantinopolim properati, et de hac tantummodo synodo ferentes consensum episcoporum qui per provincias permansere. Majoris vero profectionis neque speravimus opus, neque praeaudivimus omnino, antequam Constantinopolim veniremus. Super haec autem induciarum angusto tempore faciente, neque praeparare nos valentes ad longam profectionem, neque universos communicatores nostros, in provinciis positos commonere, et eorum consensum sumere praevaluimus. Quoniam igitur haec et alia multa plurimorum adventum prohibere videbantur, quod erat secundum effectum [ ed., secundum, ad effectum] rerum, et vestrae circa nos charitatis ostensionem, hoc egimus: reverendissimos atque charissimos fratres et comministros nostros episcopos Cyriacum, Eusebium et Priscianum usque ad vos laborare alacriter exorantes, per quos et nostram voluntatem pacificam et intentionem habentem",
          "candidate_score": 0.651741,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_5_7",
          "bdc_text": "Sed ut ego audio a Venetis , missi sunt legati ad foedus et inducias renovandas cum novo imperatore Turcarum , quod signum manifestum est , quod metuunt a suis copiis , quas sciunt magnas pro estate proxima preparari et provinciam Fori Iullii , quod vulgariter apud nos Fre Just dicimus , fortificant . Hec ex Venetis . Interim certas novas accepi , quod Genue iunxerunt circa tria milia Hispanorum , qui illico sunt in praesidiis iuxta Pedemontanos collocati et paulum ante circa duo millia apud Mediolanenses appulerant .",
          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1010",
          "psc_text": "quae contra Ambrosium rursus magniloquum praedicatorem veritatis agerentur, scripsit Valentiniano, ut bellum quod agebatur contra Ecclesias solveretur: monens ut paternam non amitteret pietatem; adjecitque etiam minas belli; et nisi quiesceret, verba operibus adimpleret. Quamobrem sumens exercitum, venit Mediolanum, ubi tunc ille degebat. Porro Valentinianus agnoscens ejus invasionem, fugit in Illyricum, experimento cognoscens quae mala matris consilio sustineret. THEODORETUS, lib. V, cap. 14, p. 217. Porro Theodosius audiens quae a Justina fuerant gesta, et a tyranno scripta, fugienti Valentiniano rescripsit non esse mirandum si imperatori quidem terror, tyranno vero potestas accresceret dum imperator pietati rebellis exstitisset, tyrannus autem ei auxilia commodaret; et propterea ille quidem fugeret nudus, iste vero armaretur adversus nudum. THEODORETUS, lib. V, cap. 15, p. 217. Tunc igitur Theodosius imperator in maxima sollicitudine constitutus contra tyrannum praeparabat exercitum, metuens ne quid etiam contra juniorem Valentinianum insidiae tyrannicae praevalerent. Ea tempestate etiam legatio Persarum aderat, pacem petens. Quo tempore",
          "candidate_score": 0.651686,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_5_7",
          "bdc_text": "Sed ut ego audio a Venetis , missi sunt legati ad foedus et inducias renovandas cum novo imperatore Turcarum , quod signum manifestum est , quod metuunt a suis copiis , quas sciunt magnas pro estate proxima preparari et provinciam Fori Iullii , quod vulgariter apud nos Fre Just dicimus , fortificant . Hec ex Venetis . Interim certas novas accepi , quod Genue iunxerunt circa tria milia Hispanorum , qui illico sunt in praesidiis iuxta Pedemontanos collocati et paulum ante circa duo millia apud Mediolanenses appulerant .",
          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_941",
          "psc_text": "etiam Constantinopoleos suburbana vastabant, non existente qui eis resistere fortiter praevaleret. Qui dum usque ad muros venissent urbis, afflicta civitas murmurabat; quasi eos imperator illuc evocasset, dum nec resisteret, et magis bella protraheret. Circenses ludi igitur agebantur, et illic imperatori clamabant: Da arma, et nos pugnabimus. Hinc accensus imperator, undecima die Junii mensis egreditur, interminatus poenas se pro injuriis, cum rediret, a Constantinopolitanis civibus exacturum, et quoniam primitus videbantur Procopio praebuisse solatium; ita ut civitatem aratro vertere minaretur. Deduxit igitur cives usque ad urbem Adrianopolim, quae est in confinio Macedoniae. SOCRATES, lib. IV, cap. 31. Edit. Christ. Vales. cap. 38, p. 254 Et, exercitu quidem praemisso, ipse in quodam vico victoriam sustinebat. Porro milites, barbarorum impetum non ferentes, alii fugiebant, alii 330 necabantur. Barbari autem venientes ad vicum ubi Valens, agnita proditione, latitare et se celare nitebatur, immisso igne concremaverunt cum vico etiam pietatis inimicum. THEODORETUS, lib. IV, cap. 31.",
          "candidate_score": 0.65104,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_0_2",
          "bdc_text": "Pergratas tuas accepi literas , reverendissime domine , quibus , ultra quod tuam erga me benevolentiam manifestas , adhuc recordaris amicorum . Ceterum de novis , quas a Germania accepit dominatio vestra , illud mihi confirmatum est , ita quod habent certitudinem nisi in illa parte fratris imperatoris novi Turcarum , qui iamdudum patre Solimano vivente transfugerat ad regem Persarum , et ille vocabatur Baiazetes , qui quidem patre vivente a dicto rege Persarum truncatus est capite credens sese gratum opus patri prestare . Verum est , quod Selimus nunc imperator habet filium provectum et natum iam 24 annorum nomine Amurathan .",
          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_306",
          "psc_text": "desiderans. Porro autem tres filios 243 imperii reliquit haeredes, et Athanasium magnum reverti praecepit in Alexandriam, licet Eusebius praesens esset, et niteretur contraria suadere. THEODORETUS, lib. I, cap. 23, p. 65. Nicomediae in suburbano sacri baptismatis donis initiatus est. SOZOMEN., lib. II, cap. cap. 32. Edit. Christ. Vales. cap. 34, p. 945. Ita facto testamento, tribus filiis haeredibus constitutis, est defunctus. Corpus autem imperatoris in aureo loculo collocatum, ad Constantinopolim est devectum, et in palatii celso loco repositum. Quod in multis honoribus atque veneratione quasi viveret habebatur, donec aliquis filiorum ejus assisteret. Postea vero ab Oriente Constantio veniente, cum imperialibus exsequiis funus ejus sepultum est in Apostolorum ecclesia; quam propterea fecerat, ne imperatores et sacerdotes reliquiis privarentur apostolorum. Vixit autem Constantinus imperator annis sexaginta et quinque, regnavit autem triginta et uno. Defunctus est, consulatu Feliciani et Taciani ( id est, anno Dom. 336, Chron. Cassiod. 338), vicesima secunda die mensis",
          "candidate_score": 0.649813,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_5_7",
          "bdc_text": "Sed ut ego audio a Venetis , missi sunt legati ad foedus et inducias renovandas cum novo imperatore Turcarum , quod signum manifestum est , quod metuunt a suis copiis , quas sciunt magnas pro estate proxima preparari et provinciam Fori Iullii , quod vulgariter apud nos Fre Just dicimus , fortificant . Hec ex Venetis . Interim certas novas accepi , quod Genue iunxerunt circa tria milia Hispanorum , qui illico sunt in praesidiis iuxta Pedemontanos collocati et paulum ante circa duo millia apud Mediolanenses appulerant .",
          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_457",
          "psc_text": "THEODORETUS, lib. II, cap. 15, p. 90. Igitur imperator illos quidem mittit in exsilium. Generale vero concilium fieri cogitabat, quatenus omnes Orientales episcopos venientes ad Occidentem, si posset, concordes efficeret. Quod cum propter itineris spatia difficile videretur, duplicem tractavit synodum celebrari: ut in Arimino quidem Itali qui tunc aderant convenirent, Orientales autem in Nicomedia Bithyniae civitate. Hoc ergo imperatore tractante, effectus non evenit ut voluit. Neutrum enim concilium sibimet concordavit, sed utrumque divisum est. Nam neque Arimino convenientes alterutris inter se consonare potuerunt, et Orientales in Seleucia Isauriae congregati, aliud schisma sunt passi; quod suo loco narrabitur. SOCRATES, lib. II, cap. 29. Edit. Christ. Vales. cap. 37, p. 131. 265 CAPUT XVII. Dialogus inter Liberium et Constantium gestus, et quomodo Liberius fuerit exsilio destinatus. Ego quidem Liberii per omnia famosissimi habitum pro veritate dialogum contra Constantium volo referre, quoniam a fidelibus illius temporis est conscriptus. Is enim post Julium Sylvestri",
          "candidate_score": 0.649717,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_2_4",
          "bdc_text": "Verum est , quod Selimus nunc imperator habet filium provectum et natum iam 24 annorum nomine Amurathan . Sed de aliis nulla mentio . Verum est , quod intellexi aliquid de induciis quatuor annorum promulgari inter Turcam et imperatorem , quae res si habet certitudinem , daret otium inimicis Cristi affligere ecclesiam suam .",
          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_829",
          "psc_text": "turba nasceretur in populo per seditiones haereticorum, agebat in Ponto silentium cum suis episcopis, qui semper adhaeserant illi. Contigit etiam ut circa Eusebium odium populi nasceretur. Dumque Basilio fuisset nuntiatum quia Valens veniret in Cappadociam, relicto Ponto, Caesaream venit, et pactis cum Eusebio celebratis, Ecclesiam pro tempore suis adhortationibus roborabat. Valens autem, dum suam intentionem non valuisset implere, cum episcopis secum ambulantibus tunc abscessit. SOZOMEN., lib. VI, cap. 15, p. 656. Igitur imperator Valens parvipendens [ ed. V., pervidens] famis invasionem, venit Antiochiam Syriae. Cumque ibi moraretur, nolentes Arianis consentire vastabat, vehementerque consubstantialitatis praedicatoribus imminebat. Et quos dum Ecclesiis pene omnium civitatum Orientalium expulisset, non ei hoc suffecit, sed etiam eos diversis suppliciis subdidit, multosque diversa morte contraditos interemit, plurimos tamen necabat in flumine. SOCRATES, lib. IV, cap. 14. Edit. Christ. Vales. cap. 17, p. 228. CAPUT XXXII. Quomodo in Edessa mulier cum filio currens ad martyrium, praefectum et imperatorem",
          "candidate_score": 0.648542,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_5_7",
          "bdc_text": "Sed ut ego audio a Venetis , missi sunt legati ad foedus et inducias renovandas cum novo imperatore Turcarum , quod signum manifestum est , quod metuunt a suis copiis , quas sciunt magnas pro estate proxima preparari et provinciam Fori Iullii , quod vulgariter apud nos Fre Just dicimus , fortificant . Hec ex Venetis . Interim certas novas accepi , quod Genue iunxerunt circa tria milia Hispanorum , qui illico sunt in praesidiis iuxta Pedemontanos collocati et paulum ante circa duo millia apud Mediolanenses appulerant .",
          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_936",
          "psc_text": "primum quidem Constantinopoli commoratus est, praeparans bellum; deinde Trajanum cum expeditu contra barbaros destinavit. Cumque remeasset ille devictus, derogabat Valens ei mollitiem, et causam timoris ascribens. At ille usus fiducia, viro fortissimo congruenti: Non, inquit, imperator, ego sum victus; sed tu victoriam perdidisti, dum Deo resistis, et illius solatia barbaris facis potius opportuna: dum enim a te expugnatur, pro illis pugnat; et necesse est Dei sequi victoriam. An nescis quos ab Ecclesiis expulisti, vel quibus eas contradidisti? Haec eadem Arantheus et Victor magistri militum sunt professi; et imperatorem, ne tunc indignaretur, admonuerunt. Aiunt etenim Isaac monachum, habentem cellulam illic, cum videret eum ingredientem ad pugnam, cum clamore dixisse: Quo vadis, imperator, qui pugnas adversus Deum, quem non habes adjutorem? Ipse enim contra te barbaros movit, quoniam et tu adversus eum blasphemas linguas plurimas excitasti, et qui ei psallunt a sacris domibus expulisti. Quiesce ergo rebellare, et ille faciet bella cessare.",
          "candidate_score": 0.648171,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_0_2",
          "bdc_text": "Pergratas tuas accepi literas , reverendissime domine , quibus , ultra quod tuam erga me benevolentiam manifestas , adhuc recordaris amicorum . Ceterum de novis , quas a Germania accepit dominatio vestra , illud mihi confirmatum est , ita quod habent certitudinem nisi in illa parte fratris imperatoris novi Turcarum , qui iamdudum patre Solimano vivente transfugerat ad regem Persarum , et ille vocabatur Baiazetes , qui quidem patre vivente a dicto rege Persarum truncatus est capite credens sese gratum opus patri prestare . Verum est , quod Selimus nunc imperator habet filium provectum et natum iam 24 annorum nomine Amurathan .",
          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_487",
          "psc_text": "suscipientes episcopi, talia rescripserunt. SOCRATES, lib. II, cap. 29; edit. Christ. Vales. cap. 37, p. 139. CAPUT XXIII. Epistola Ariminensis concilii ad imperatorem Constantium destinata. Litteras clementiae tuae suscepimus, domine Deo amabilis imperator: quibus continetur, quia propter necessitatem publicam interim non potuisti nostros videre legatos, nosque jubetis ut eorum sustineamus adventum, donec ea quae a nobis decreta sunt et nostris progenitoribus consonare noscuntur, ab eis pietas vestra cognoscat. Quamobrem et nunc per has litteras profitemur atque firmamus nequaquam nos a proposito nostro recedere. Hoc etiam nostris legatis injunximus. Supplicamus igitur ut animo tranquillo et praesentes nostrae mediocritatis litteras relegi jubeas, et illa quae per legatos nostros mandavimus, libenter accipias. Illud itaque nobiscum considerare tua mansuetudo debet, quanta sit modo tristitia quantusque moeror, ut beatissimis temporibus tuis, tantae Ecclesiae privatae videantur episcopis. Et propterea rursus tuam clementiam deprecamur, domine Deo amabilis imperator, ut ante asperitatem hiemis (si tamen vestrae placet pietati)",
          "candidate_score": 0.647976,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_2_4",
          "bdc_text": "Verum est , quod Selimus nunc imperator habet filium provectum et natum iam 24 annorum nomine Amurathan . Sed de aliis nulla mentio . Verum est , quod intellexi aliquid de induciis quatuor annorum promulgari inter Turcam et imperatorem , quae res si habet certitudinem , daret otium inimicis Cristi affligere ecclesiam suam .",
          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1188",
          "psc_text": "docetur ut Deum omnium facile contemnat ac deneget, facillime quoque spernit imperatorem, cum et ipse sit particeps naturae mortalis. Et si summo supplicio dignus est qui tua sceptra contempserit, imperator, multiplicibus tormentis subdendus est qui cunctorum negaverit Creatorem. At imperator cum debuisset mirari prudentiam, fortissimum divitiis et dignitate nudavit athletam, jussitque ut nudus traheret camelos exercitus. Cumque plurimi transissent dies, respiciens de superioribus imperator, vidit illum eminentissimum virum, solis radiis inflammatum, et pulveris squalore completum; patriaeque nobilitatis memor, cum ad se jussit adduci, et ex lineis vestibus operiri. Deinde putans quia tam praecedenti afflicti one quam ejus miseratione molliretur: Vel nunc, inquit, illa obstinatione privatus, nega filium fabri. At ille Dei zelo completus, dirupit vestem et jactavit, dicens: Si propter hoc me putas a pietate recedere, habe donum cum impietate quam possides. Hanc ejus fortitudinem contemplatus, nudum eum a suo projecit imperio. THEODORETUS, lib. V, cap. 38. Edit. Christ. Vales.",
          "candidate_score": 0.647535,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_0_2",
          "bdc_text": "Pergratas tuas accepi literas , reverendissime domine , quibus , ultra quod tuam erga me benevolentiam manifestas , adhuc recordaris amicorum . Ceterum de novis , quas a Germania accepit dominatio vestra , illud mihi confirmatum est , ita quod habent certitudinem nisi in illa parte fratris imperatoris novi Turcarum , qui iamdudum patre Solimano vivente transfugerat ad regem Persarum , et ille vocabatur Baiazetes , qui quidem patre vivente a dicto rege Persarum truncatus est capite credens sese gratum opus patri prestare . Verum est , quod Selimus nunc imperator habet filium provectum et natum iam 24 annorum nomine Amurathan .",
          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_385",
          "psc_text": "in maximo gaudio Ecclesiam fecit esse Romanam. Putabatur enim etiam Orientis imperator eorum fidei consentire, eo quod ad se Athanasium fiducialiter evocaret. Julius autem in Alexandriam clericis atque plebi haec de Athanasio scripta direxit. SOCRATES, lib. II, cap. 18. Edit. Christ. Vales. cap. 23, p. 108. CAPUT XXIX. Epistola Julii ad Alexandrinos pro Athanasio. Julius archiepiscopus presbyteris, et diaconibus, et plebi, habitantibus in Alexandria, dilectissimis fratribus, in Domino salutem. Congaudeo vobis et ego, dilectissimi fratres, quoniam fructum vestrae fidei ante oculos jam videtis. Hoc etenim vere gestum quilibet inspiciet in fratre et coepiscopo nostro Athanasio, quem propter puritatem vitae suae et vestras orationes restituit vobis Deus. Ex hoc itaque creditur puras et charitate plenas orationes vestras ascendisse semper ad Deum. Memores enim estis promissionum coelestium atque dilectionis quam ex doctrina praedicti fratris mei Athanasii didicistis, et integrum cognovistis secundum insitam vobis fidem quam percepistis: quoniam non usque ad finem is",
          "candidate_score": 0.646596,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_5_7",
          "bdc_text": "Sed ut ego audio a Venetis , missi sunt legati ad foedus et inducias renovandas cum novo imperatore Turcarum , quod signum manifestum est , quod metuunt a suis copiis , quas sciunt magnas pro estate proxima preparari et provinciam Fori Iullii , quod vulgariter apud nos Fre Just dicimus , fortificant . Hec ex Venetis . Interim certas novas accepi , quod Genue iunxerunt circa tria milia Hispanorum , qui illico sunt in praesidiis iuxta Pedemontanos collocati et paulum ante circa duo millia apud Mediolanenses appulerant .",
          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_315",
          "psc_text": "turbatas. Proinde hujusmodi verbis levissimam obsidentes imperatoris intentionem, suaserunt ut Athanasium ab Ecclesia rursus expelleret. Qui agnoscens eorum consilium, ad partes Hesperias abiit. THEODORETUS, lib. II, cap. 3, p. 70. CAPUT VI. Quid de Athanasio Julius decrevit episcopus. Verum Eusebius ejusque consortes calumnias in Athanasium factas Julio Romano pontifici destinaverunt. Qui ecclesiasticam sequens legem, etiam ipsos Romam venire praecepit, et venerabilem Athanasium ad judicium regulariter evocavit. Ille continuo evocatione suscepta venit: calumniarum vero sarcinatores Romam quidem profecti non sunt, scientes facile suum posse capi mendacium. Sed videntes oves pastore desolatas, lupum super eas pro pastore constituerunt, id est, Gregorium, qui sex annis bestiis ferocibus crudelius usus, poenam malitiae suae solvit, ab omnibus amarissime laniatus. THEODORETUS, lib. II, cap. 4, p. 71. CAPUT VII. Quod Constans imperator partes foverit Athanasii. Athanasius autem veniens ad Constantem, postquam Constantinus junior fuerat bello defunctus, Arianae cohortis cum gemitu referebat insidias, et bellum contra apostolicam",
          "candidate_score": 0.646369,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_5_7",
          "bdc_text": "Sed ut ego audio a Venetis , missi sunt legati ad foedus et inducias renovandas cum novo imperatore Turcarum , quod signum manifestum est , quod metuunt a suis copiis , quas sciunt magnas pro estate proxima preparari et provinciam Fori Iullii , quod vulgariter apud nos Fre Just dicimus , fortificant . Hec ex Venetis . Interim certas novas accepi , quod Genue iunxerunt circa tria milia Hispanorum , qui illico sunt in praesidiis iuxta Pedemontanos collocati et paulum ante circa duo millia apud Mediolanenses appulerant .",
          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_804",
          "psc_text": "IV, cap. 8, p. 216. CAPUT XXII. De nativitate Valentiniani minoris, et de immensitate grandinis, et de ortu principis Gratiani. Hoc itaque tempore talia gerebantur. Sciendum tamen quia bellum contra Procopium tyrannum gestum est consulatu Gratiani, et Dagalaiphi ( An. Dom. 366), circa terminum Maii mensis. Post paululum vero tempus eodem consulatu, Valentiniano principi, in Occidentis partibus constituto, natus est filius nomen referens patris, Verum Gratianus ante ejus fuerat natus imperium. Et sequenti consulatu Lupicini et Jovini ( An. Dom. 367) grandinis multitudo in Constantinopolitana urbe secunda Junii mensis die, saxorum gerens similitudinem, vehementer effunditur. Quod multi dicebant propter motum imperatoris accidere, qui plurimos sacerdotum exsilio deportaverat Eudoxio communicare fugientes. Post paululum vero tempus eodem consulatu, Valentinianus princeps filium Gratianum imperatorem constituit, vicesima quarta die mensis Augusti. Sequenti vero consulatu Valentiniani secundo, et Valentis item secundo ( An. Dom. 368), terraemotus circa Bithyniam maximus Nicaeam subvertit urbem, undecima die mensis",
          "candidate_score": 0.645791,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_5_7",
          "bdc_text": "Sed ut ego audio a Venetis , missi sunt legati ad foedus et inducias renovandas cum novo imperatore Turcarum , quod signum manifestum est , quod metuunt a suis copiis , quas sciunt magnas pro estate proxima preparari et provinciam Fori Iullii , quod vulgariter apud nos Fre Just dicimus , fortificant . Hec ex Venetis . Interim certas novas accepi , quod Genue iunxerunt circa tria milia Hispanorum , qui illico sunt in praesidiis iuxta Pedemontanos collocati et paulum ante circa duo millia apud Mediolanenses appulerant .",
          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_933",
          "psc_text": "Hunnorum depraedabantur. Expulsique de propriis, ad Romanorum loca confugiunt, servire potius volentes imperatori. Hoc dum cognovisset Valens, nihil futuri providens, terras eis tribuit Thraciarum, arbitratus praeparatum se contra omnes barbaros habere solatium; ac propterea milites de caetero negligebat, et eos qui dudum contra hostes laboraverant despiciens, etiam a collatoribus provinciae per vicos et civitates pro unoquoque milite octuaginta solidos exigebat, qui dudum eorum tributa relevarat. Hoc ergo fuit initium ut illo tempore Romanorum respublica calamitatibus subderetur. Barbari namque cum Thraciam 329 tenuissent, licenter Romanorum provinciam devastabant. Haec audiens Valens, cum ab orthodoxorum exsiliis non quiesceret, tunc tamen hac se necessitate suspendit. Turbatus enim ab Antiochia Constantinopolim venit: unde etiam aliquantum Christianorum persecutio tunc cessavit. SOCRATES, lib. IV, cap. 27 et 28. Edit. Christ. Vales. cap. 32 et 33, p. 250. Interea Valens imperator, dum Gothorum gentem commovisset ad praelium apud Bosphorum, tunc fatuus vires suae infirmitatis agnoscens, misit ad fratrem",
          "candidate_score": 0.645592,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_4",
          "bdc_text": "Verum est , quod intellexi aliquid de induciis quatuor annorum promulgari inter Turcam et imperatorem , quae res si habet certitudinem , daret otium inimicis Cristi affligere ecclesiam suam .",
          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_478",
          "psc_text": "18 et 19, p. 97. CAPUT XXI. Epistola concilii Ariminensis orthodoxorum episcoporum ad imperatorem Constantium. Divina jussione et praecepto pietatis tuae, olim dogmatizata confidimus. In Ariminum namque ex universis Occidentalibus civitatibus omnes convenimus simul episcopi, ut et fides catholicae cognosceretur Ecclesiae, et qui contraria sapiunt panderentur. Multum namque disceptantibus nobis invenimus optimum esse statutam fidem antiquitus permanere, quam etiam prophetae, evangelistae, nec non apostoli per Jesum Christum Dominum nostrum praedicasse noscuntur (qui et tui regni protector, tuaeque salutis auxiliator est), quatenus hanc tenentes custodiamus, et custodientes ad finem usque servemus. Incongruum enim nefariumque videtur ex his quae recte justeque definita sunt aliquid permutare, id est horum quae Nicaeae communiter cum gloriosissimo Constantino tuo patre et imperatore deliberata atque defixa sunt. Quorum doctrina atque sensus discurrit, et praedicatus est in omnium hominum auditus et mentes. Haec fides sola Arianam haeresim expugnavit et perdidit; per quam non illa sola, sed etiam reliquae",
          "candidate_score": 0.64406,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_10",
          "bdc_text": "In Rhetis nostris omnia satis prospere cedunt , et nuper , cum in propositione me pro parte copiarum , quas rex meus petit ab illis ac pro interpellatione conservande ligue inter nos , quod verebar , ne quis illorum misceret se in servitio regis Hispaniarum ( quoniam magna est illorum quandoque varietas ) obtinui , ut promulgarent edictum , ne quis ex subditis transiret ad aliud servicium nisi christianissimi regis mei secundum c[on]ventiones sub pena capitis ac bonorum proscriptionem .",
          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_761",
          "psc_text": "Patris, et Filii, et Spiritus sancti. Quam nequaquam declinantes, juxta ministeria religionis magni Regis exercent. Hanc ergo praedicari decrevit nostra quoque potentia: ita tamen ut non dicant aliqui: Sequimur religionem imperatoris, hanc patriam gubernantis, et non illi potius obedientes qui nobis salutis mandata contradidit. Evangelium namque Christi nostri sic habet: Reddite quae sunt Caesaris Caesari, et quae sunt Dei Deo (Matth. XXII, 21) . Quid ergo dicitis vos episcopi et praesules salutaris Verbi? Si ita se habet vestra probatio, diligentes alterutros, imperiali abuti dignitate quiescite; et nolite persequi eos qui Deo perfecte ministrant: quorum orationibus et terrena bella sedantur, et recedentium a Deo angelorum repelluntur incursus, quique omnes daemones corruptores precum assiduitate confundunt, tributa secundum leges inferre non respuunt, potestatique regiae non resistunt; sed sincera voluntate et superni Dei mandata custodiunt, et nostris legibus subjugantur. Vos autem inobedientes esse monstramini. Et nos quidem subjicimur ei qui primus est et novissimus;",
          "candidate_score": 0.643121,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_4",
          "bdc_text": "Verum est , quod intellexi aliquid de induciis quatuor annorum promulgari inter Turcam et imperatorem , quae res si habet certitudinem , daret otium inimicis Cristi affligere ecclesiam suam .",
          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_450",
          "psc_text": "imbutus erat Aetius, et divinarum litterarum ignarus, tantummodo in contentionibus praeparatus, quod etiam quilibet rusticus facere potest. Et dum nec veteres, qui eloquia Christiana fuerant interpretati, legisset, asserebat se multum gaudere libris Clementis et Africani, nec non Origenis, cum utique fuerint illi viri totius sapientiae virtutibus eruditi. Fecit igitur is epistolas ad imperatorem Constantium, 264 et ad alios quosdam, contentiones involvens et quaedam commenta conficiens. Quamobrem etiam Sine Deo vocabatur. Et licet eadem quae Arius vindicaret, tamen a suis non valentibus intelligere perplexiones syllogismorum ejus, cum eadem quae ille saperet, putabatur haereticus. Et propterea eorum pulsus Ecclesia credebatur, cum ipse illis potius communicare noluisset. Hactenus enim ex illis sunt qui tunc quidem Aetiani, nunc autem Eunomiani vocantur. Posteriore namque tempore Eunomius notarius ejus, eruditus ab eo, editionem ejus haereticam divulgavit. Sed de Eunomio locis convenientibus explanabimus. SOCRATES, lib. II, cap. 28. Edit. Christ. Vales. cap. 35, p. 129. CAPUT XIV.",
          "candidate_score": 0.641409,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_1_3",
          "bdc_text": "Ceterum de novis , quas a Germania accepit dominatio vestra , illud mihi confirmatum est , ita quod habent certitudinem nisi in illa parte fratris imperatoris novi Turcarum , qui iamdudum patre Solimano vivente transfugerat ad regem Persarum , et ille vocabatur Baiazetes , qui quidem patre vivente a dicto rege Persarum truncatus est capite credens sese gratum opus patri prestare . Verum est , quod Selimus nunc imperator habet filium provectum et natum iam 24 annorum nomine Amurathan . Sed de aliis nulla mentio .",
          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_940",
          "psc_text": "et maxime Alexandrini; Petro quippe revertente de Roma cum litteris Damasi Romanae urbis antistitis, confirmantis consubstantialitatis fidem, et Petri episcopi roborantis ordinationem. Quo facto, populus sumpta fiducia, Lucium expulit, et reduxit Petrum. Sed Lucius Constantinopolim navigavit: Petrus cum paucum vixisset tempus, reliquit fratrem suum Timotheum successorem. SOCRATES, lib. IV, cap. 30. Edit. Christ. Vales. cap. 37, p. 254. CAPUT XV. Quomodo Valens contra Gothos pugnando sit devictus et mortuus. Porro Valens imperator cum tricesima die Maii mensis sexto consulatu suo, et Valentiniani junioris secundo ( An. Dom. 378), Constantinopolim venisset, invenit populum in moestitia constitutum. Barbari namque per Thracias discurrentes, etiam Constantinopoleos suburbana vastabant, non existente qui eis resistere fortiter praevaleret. Qui dum usque ad muros venissent urbis, afflicta civitas murmurabat; quasi eos imperator illuc evocasset, dum nec resisteret, et magis bella protraheret. Circenses ludi igitur agebantur, et illic imperatori clamabant: Da arma, et nos pugnabimus. Hinc accensus imperator, undecima",
          "candidate_score": 0.640957,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_5",
          "bdc_text": "Sed ut ego audio a Venetis , missi sunt legati ad foedus et inducias renovandas cum novo imperatore Turcarum , quod signum manifestum est , quod metuunt a suis copiis , quas sciunt magnas pro estate proxima preparari et provinciam Fori Iullii , quod vulgariter apud nos Fre Just dicimus , fortificant .",
          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_862",
          "psc_text": "imperatore percipietis; resistentes vero, carceres, supplicia, tormenta, flagella, vincula sustinebitis. Pecuniis simul possessionibusque privati, et postea pulsi, loca crudelia inhabitare damnabimini. Sic iste fortissimus seductor, minas seductioni contemperans, invitabat atque cogebat ut omnes a pia sententia deviarent. At illi nihil amarius aestimantes quam pietatis proditionem, hujusmodi responderunt verbis, virtute fortique sensu seductionem minasque subdentes: Quiesce, jam quiesce his nos terrere sermonibus; cessa vana [ ms. Lyr., vesana] verba proferre. Nos neque novum, neque recentem colimus Deum. Et licet inaniter furias, teque concutias sicut vehemens ventus, in dogmatibus pietatis ad mortem usque consistimus: non impotentem, non insipientem, non sine veritate aliquando fatentes Deum; non aliquando quidem 319 existentem, sicut impietas Arii temporalem praedicat Filium. Si enim creatura est secundum ejus vesaniam Filius, non existens cum Patre, etiam Pater aliquando non fuit; quippe Filio non exstante secundum eos aliquando. Si vero semper est Pater, existente quippe ex eo vero Filio, et non",
          "candidate_score": 0.640717,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_4",
          "bdc_text": "Verum est , quod intellexi aliquid de induciis quatuor annorum promulgari inter Turcam et imperatorem , quae res si habet certitudinem , daret otium inimicis Cristi affligere ecclesiam suam .",
          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_253",
          "psc_text": "ita cuncti commovebantur, ut pene usque ad gladios pervenirent, nisi Deus et timor principis cohiberet. Nam imperator suis epistolis seditionem compescuit. Eusebius autem Palaestinae repudiavit [ ms. Theod., repedavit]; quod admiratus imperator scripsit ei: propositum laudans, eumque beatum clamans, et quod non unius civitatis, sed totius orbis potius digne decerneretur episcopus. De caetero autem per annos octo dicitur Antiochenae Ecclesiae vacasse sedes. Tandem vero studio inimicorum Nicaenae fidei, ordinatur Euphronius. His igitur in hoc volumine rite contextis, tempus est ut sequentis libri ordinetur [ ed., ordiamur] initium. SOCRATES, lib. I, cap. 18. Edit. Christ. Vales. cap. 24, p. 59. LIBER TERTIUS. 236 CAPUT PRIMUM. De conversione gentis Indorum atque Persarum. In temporibus religiosi principis Constantini, et Indorum gentes et Iberorum Christiani dogmatis rudimenta susceperunt. Sed etiam Armenios tunc primum audivi Christianos effectos. Aiunt enim Tiridatem regem tunc gentis illius ex quodam mirabili signo Dei, quod circa ejus domum evenit, Christianum",
          "candidate_score": 0.638926,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_1_3",
          "bdc_text": "Ceterum de novis , quas a Germania accepit dominatio vestra , illud mihi confirmatum est , ita quod habent certitudinem nisi in illa parte fratris imperatoris novi Turcarum , qui iamdudum patre Solimano vivente transfugerat ad regem Persarum , et ille vocabatur Baiazetes , qui quidem patre vivente a dicto rege Persarum truncatus est capite credens sese gratum opus patri prestare . Verum est , quod Selimus nunc imperator habet filium provectum et natum iam 24 annorum nomine Amurathan . Sed de aliis nulla mentio .",
          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_312",
          "psc_text": "Eusebio ut derogaret ei apud imperatorem: quoniam non decernente communi concilio episcoporum, auctoritate sua arripuisset [ ms. Lyr., corripuisset] Ecclesiam. Tantumque his derogationibus actum est, ut indignante imperatore de Alexandria urbe projiceretur. Eodem tempore Eusebio moriente episcopo Caesareae Palaestinae cognomento Pamphili, Agapius discipulus ejus suscepit episcopatum, qui et alios plurimos edidit libros, et de vita doctoris sui multa conscripsit. SOZOMEN., lib. IV, cap. 2, p. 499. CAPUT IV. De morte Constantini minoris. Non multo post tempore et Constantinus imperator, Constantini majoris filius, dum nititur invadere partes junioris fratris Constantis, circa Aquileiam congressione facta perimitur, consulatu Acindyni et Procli ( An. Dom. 339). Quamobrem imperii Romani principatus occidentalium quidem partium pervenit ad Constantem, orientalis autem ad Constantium. SOCRATES, lib. II, cap. 3; edit. Christ. Vales. cap. 5, p. 83. CAPUT V. Quomodo Athanasius, Arianis bella sibi denuo suscitantibus, ad partes discesserit Italiae. Igitur tempore quo Constantinus ad perenne transivit imperium, testamento",
          "candidate_score": 0.638907,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_1_3",
          "bdc_text": "Ceterum de novis , quas a Germania accepit dominatio vestra , illud mihi confirmatum est , ita quod habent certitudinem nisi in illa parte fratris imperatoris novi Turcarum , qui iamdudum patre Solimano vivente transfugerat ad regem Persarum , et ille vocabatur Baiazetes , qui quidem patre vivente a dicto rege Persarum truncatus est capite credens sese gratum opus patri prestare . Verum est , quod Selimus nunc imperator habet filium provectum et natum iam 24 annorum nomine Amurathan . Sed de aliis nulla mentio .",
          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_403",
          "psc_text": "Constantinopolitanae civitatis moriente, tres ejus filii imperium susceperunt, in praecedentibus est narratum. Sciendum autem quia cum istis imperavit consobrinus eorum, nomine Dalmatius, vocabulum patris habens; qui dum paululum imperasset, a militibus interemptus est, non jubente Constantio ut occideretur, nec tamen prohibente. Dum vero Constantinus minor fratris partes invaderet, et ipse a militibus congressione facta peremptus est. Hoc autem jam saepe dictum est. Post mortem vero Constantini minoris, Persicum 257 contra Romanos motum est bellum, in quo Constantius proficere non valebat; nam cum nocte praelium circa fines Romanorum atque Persarum fuisset gestum, validiores tunc Persae ad breve tempus inventi sunt. Quo tempore neque Christiani sub quiete degebant, sed per Athanasium de consubstantialis verbo circa Ecclesias erat pugna. SOCRATES, lib. II, cap. 20. Edit. Christ. Vales. cap. 25, p. 115. Denique apud Antiochiam non concordabant in professione sua clerus et populus; sed per choros, ut est consuetudo, ad hymnos dicendos Deo in",
          "candidate_score": 0.638203,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_1_3",
          "bdc_text": "Ceterum de novis , quas a Germania accepit dominatio vestra , illud mihi confirmatum est , ita quod habent certitudinem nisi in illa parte fratris imperatoris novi Turcarum , qui iamdudum patre Solimano vivente transfugerat ad regem Persarum , et ille vocabatur Baiazetes , qui quidem patre vivente a dicto rege Persarum truncatus est capite credens sese gratum opus patri prestare . Verum est , quod Selimus nunc imperator habet filium provectum et natum iam 24 annorum nomine Amurathan . Sed de aliis nulla mentio .",
          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_306",
          "psc_text": "desiderans. Porro autem tres filios 243 imperii reliquit haeredes, et Athanasium magnum reverti praecepit in Alexandriam, licet Eusebius praesens esset, et niteretur contraria suadere. THEODORETUS, lib. I, cap. 23, p. 65. Nicomediae in suburbano sacri baptismatis donis initiatus est. SOZOMEN., lib. II, cap. cap. 32. Edit. Christ. Vales. cap. 34, p. 945. Ita facto testamento, tribus filiis haeredibus constitutis, est defunctus. Corpus autem imperatoris in aureo loculo collocatum, ad Constantinopolim est devectum, et in palatii celso loco repositum. Quod in multis honoribus atque veneratione quasi viveret habebatur, donec aliquis filiorum ejus assisteret. Postea vero ab Oriente Constantio veniente, cum imperialibus exsequiis funus ejus sepultum est in Apostolorum ecclesia; quam propterea fecerat, ne imperatores et sacerdotes reliquiis privarentur apostolorum. Vixit autem Constantinus imperator annis sexaginta et quinque, regnavit autem triginta et uno. Defunctus est, consulatu Feliciani et Taciani ( id est, anno Dom. 336, Chron. Cassiod. 338), vicesima secunda die mensis",
          "candidate_score": 0.636851,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_5",
          "bdc_text": "Sed ut ego audio a Venetis , missi sunt legati ad foedus et inducias renovandas cum novo imperatore Turcarum , quod signum manifestum est , quod metuunt a suis copiis , quas sciunt magnas pro estate proxima preparari et provinciam Fori Iullii , quod vulgariter apud nos Fre Just dicimus , fortificant .",
          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_979",
          "psc_text": "quoniam hoc omnino nudabat Ecclesias, requie nuper inchoata, resque nimis erat plurimis impossibilis: quia concurreramus in urbem Constantinopolitanam causa litterarum ad nos praeterito anno directarum a vestra charitate post Aquileiense concilium ad Deo amabilem imperatorem Theodosium, propter hanc solummodo causam usque ad Constantinopolim properati, et de hac tantummodo synodo ferentes consensum episcoporum qui per provincias permansere. Majoris vero profectionis neque speravimus opus, neque praeaudivimus omnino, antequam Constantinopolim veniremus. Super haec autem induciarum angusto tempore faciente, neque praeparare nos valentes ad longam profectionem, neque universos communicatores nostros, in provinciis positos commonere, et eorum consensum sumere praevaluimus. Quoniam igitur haec et alia multa plurimorum adventum prohibere videbantur, quod erat secundum effectum [ ed., secundum, ad effectum] rerum, et vestrae circa nos charitatis ostensionem, hoc egimus: reverendissimos atque charissimos fratres et comministros nostros episcopos Cyriacum, Eusebium et Priscianum usque ad vos laborare alacriter exorantes, per quos et nostram voluntatem pacificam et intentionem habentem",
          "candidate_score": 0.631279,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_8",
          "bdc_text": "Audivi , quod certissime , si Hispaniarum rex in his partibus veniat , quod nondum certum habemus propter magnam opinionum varietatem , velle in Mediolano introducere illum rigorem inquisitionis atque idem apud regnum Neapolitanum ac cicitanti uno ex familiaribus et oranti , quod illud mitigaret , respondisse se malle iacturam facere illius regni et ducatus quam bene inceptum relinquere .",
          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_725",
          "psc_text": "et omnium ante se regnantium vitas carpens, neque philosopho Marco pepercit. Igitur ambo detractores fuerunt. Non opus habeo plurimis uti sermonibus. Ego namque ex utrorumque verbis mores eorum conjiciens, haec dixi. Quid autem de Juliano Gregorius Nazianzenus retulit audiamus. Ait enim in secundo libro contra paganos haec verba post alia: « Haec equidem de Juliano aliis ipsa experimenta tradiderunt, et assumpta potestas imperii; mihi autem olim ejus mores comperti sunt, dum hunc virum in Athenis clarius agnovissem. Venerat enim illic dum frater ejus imperatori videretur inimicus. Fuitque adventus ejus ratio duplex; una quidem quasi decentior, qua dicebat se venisse ut videret Helladam atque doceretur; altera vero secretior, et non nota plurimis, ut immolatores daemonum et viros fallaces inquireret, quia nondum habebat impietatis suae licentiam. Tunc igitur non frustra consideravi virum. Non enim fortuitu ista conspexi; sed faciebat me cautum inconstantia morum ejus, et excessus uberior. Vates enim egregius est qui",
          "candidate_score": 0.630646,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_8",
          "bdc_text": "Audivi , quod certissime , si Hispaniarum rex in his partibus veniat , quod nondum certum habemus propter magnam opinionum varietatem , velle in Mediolano introducere illum rigorem inquisitionis atque idem apud regnum Neapolitanum ac cicitanti uno ex familiaribus et oranti , quod illud mitigaret , respondisse se malle iacturam facere illius regni et ducatus quam bene inceptum relinquere .",
          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_497",
          "psc_text": "sanctam fidem nostram in apostolorum eruditione fundatam, hanc vos tenere, et hanc populis universis exponere, quae videlicet a constitutis Patrum nulla ratione dissentit, per quos justum est caeteros erudiri. Sed relatione Gallicanorum et Venetorum fratrum, quosdam haeresibus favere cognovimus. Quod malum non solum cavere debent episcopi, sed etiam reluctari contra ea quae gesta sunt imperitia aut simplicitate quorumdam pravis interpretationibus deceptorum. Variis ergo doctrinis non decet labefactari, sed magis Patrum nostrorum roborari sententiam. Auxentium igitur Mediolani praecipue in hac causa damnatum esse praescriptum est. Unde justum est omnes in universo Romanorum orbe doctores legis, ea quae legis sunt sapere, et non fidem doctrinis variis maculare. Itaque dum primum haereticorum coepisset nequitia pullulare, sicut etiam nunc blasphemia nefandorum patet Arianorum, tunc Patres nostri trecenti decem et octo electi, habito tractatu in urbe Nicaena, hunc murum firmissimum contra arma diabolica statuerunt; et hoc remedio venena mortifera sunt depulsa, ut Pater et Filius",
          "candidate_score": 0.628648,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_13_15",
          "bdc_text": "Recomendo tibi , domino Waltero ac reliquis amicis civibus Tiguribus . Scriptum in castello d'Altestein 2 . februarii 1567 .",
          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_760",
          "psc_text": "expositam in Nicaena urbe servandam. Scripsit autem et ipse, socium adhibens in suis litteris fratrem, quatenus in his quae placuerant duraretur. Nunc ergo etiam legem ipsam ponere necessarium est quae aperte et ejus pietatem praedicat, et Valentis tunc sinceritatem sine dubitatione demonstrat. THEODORETUS, lib. IV, cap. 6. Edit. Christ. Vales. cap. 7. p. 157. CAPUT IX. Edictum Valentiniani et Valentis de consubstantiali Trinitate. Impp. maximi, pii, victores, Augusti, Valentinianus, Valens et Gratianus, episcopis dioeceseos Asiae, Phrygiae, Carophrygiae, et Pacatianae, in Domino salutem. Tanto concilio in Illyrico celebrato, et subtiliter habita quaestione de salutari Verbo, ostenderunt ter beati pontifices Trinitatem consubstantialem Patris, et Filii, et Spiritus sancti. Quam nequaquam declinantes, juxta ministeria religionis magni Regis exercent. Hanc ergo praedicari decrevit nostra quoque potentia: ita tamen ut non dicant aliqui: Sequimur religionem imperatoris, hanc patriam gubernantis, et non illi potius obedientes qui nobis salutis mandata contradidit. Evangelium namque Christi nostri sic habet:",
          "candidate_score": 0.605462,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 14,
      "cf_id": "cf016",
      "work_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1",
      "max_score": 0.675439,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_8_10",
          "bdc_text": "Audivi , quod certissime , si Hispaniarum rex in his partibus veniat , quod nondum certum habemus propter magnam opinionum varietatem , velle in Mediolano introducere illum rigorem inquisitionis atque idem apud regnum Neapolitanum ac cicitanti uno ex familiaribus et oranti , quod illud mitigaret , respondisse se malle iacturam facere illius regni et ducatus quam bene inceptum relinquere . Faciat dominus deus noster in reliquis ac unicuique secundum voluntatem suam divinam retribuat . In Rhetis nostris omnia satis prospere cedunt , et nuper , cum in propositione me pro parte copiarum , quas rex meus petit ab illis ac pro interpellatione conservande ligue inter nos , quod verebar , ne quis illorum misceret se in servitio regis Hispaniarum ( quoniam magna est illorum quandoque varietas ) obtinui , ut promulgarent edictum , ne quis ex subditis transiret ad aliud servicium nisi christianissimi regis mei secundum c[on]ventiones sub pena capitis ac bonorum proscriptionem .",
          "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_830",
          "psc_text": "aliud direptionis genus, quando aliis oblata diripimus. qui sint igitur raptores isti non laboramus intellegere, cum de Beniamin lupi rapacis genere nos manare nouerimus. praecesserat Iohannes, ut iustificaret populum Iudaeorum, ipse dominus uenerat ad oues perditas domus Israhel, apostolos destinauerat, ut fidem populi 1383 A Iudaeorum uel disputatione uel signis miraculisque fundarent, sed cum illi munera sibi oblata defugerent, publicani et peccatores in deum credere, in fidem coire coeperunt. in his igitur apostolica praedicatione regnum caelorum cogitur et fidelis populi adspiratione solidatur. § 113 diripit regnum illa quae fluiu sanguinis laborabat; nam cum dominus ad filiam principis synagogae tenderet, furtiuo quodam tactu sanitatis remedium praelibauit. diripit regnum illa Chananaea, quae a finibus suis egressa B clamabat dicens: miserere mei, domine, fili Dauid; filia mea male a daemone uexatur. uere haec regnum coegit pertinax in precibus, sapiens in responsis, fidelis in uerbis. praetereuntem reuocat, tacentem rogat, excusantem adorat, negantem inclinat. nonne",
          "candidate_score": 0.675439,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_7_9",
          "bdc_text": "Interim certas novas accepi , quod Genue iunxerunt circa tria milia Hispanorum , qui illico sunt in praesidiis iuxta Pedemontanos collocati et paulum ante circa duo millia apud Mediolanenses appulerant . Audivi , quod certissime , si Hispaniarum rex in his partibus veniat , quod nondum certum habemus propter magnam opinionum varietatem , velle in Mediolano introducere illum rigorem inquisitionis atque idem apud regnum Neapolitanum ac cicitanti uno ex familiaribus et oranti , quod illud mitigaret , respondisse se malle iacturam facere illius regni et ducatus quam bene inceptum relinquere . Faciat dominus deus noster in reliquis ac unicuique secundum voluntatem suam divinam retribuat .",
          "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_830",
          "psc_text": "aliud direptionis genus, quando aliis oblata diripimus. qui sint igitur raptores isti non laboramus intellegere, cum de Beniamin lupi rapacis genere nos manare nouerimus. praecesserat Iohannes, ut iustificaret populum Iudaeorum, ipse dominus uenerat ad oues perditas domus Israhel, apostolos destinauerat, ut fidem populi 1383 A Iudaeorum uel disputatione uel signis miraculisque fundarent, sed cum illi munera sibi oblata defugerent, publicani et peccatores in deum credere, in fidem coire coeperunt. in his igitur apostolica praedicatione regnum caelorum cogitur et fidelis populi adspiratione solidatur. § 113 diripit regnum illa quae fluiu sanguinis laborabat; nam cum dominus ad filiam principis synagogae tenderet, furtiuo quodam tactu sanitatis remedium praelibauit. diripit regnum illa Chananaea, quae a finibus suis egressa B clamabat dicens: miserere mei, domine, fili Dauid; filia mea male a daemone uexatur. uere haec regnum coegit pertinax in precibus, sapiens in responsis, fidelis in uerbis. praetereuntem reuocat, tacentem rogat, excusantem adorat, negantem inclinat. nonne",
          "candidate_score": 0.660999,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_16_18",
          "bdc_text": "Deditissimus et a' obsequium amico Petrus de Grantrye . Clarissimo et doctissimo viro domino Bullingero , primo ministro sacre ecclesie Tiguricensis . Tiguri .",
          "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1105",
          "psc_text": "deum inhonoras? nomen enim dei per uos blasphematur. § 55 non sic apostolus Petrus, qui primus dominicae c exsecutor sententiae, ut ostenderet non in uacuum domini effusa mandata, cum posceretur a paupere, ut ei aliquid pecuniae largiretur, ait: argentum atque aurum non habeo. ille glonaturgloriatur quod non habeat argentum atque aurum, uobis pudori est minus adhuc habere quam cupitis? est ergo et pauperies gloriosa, quia est et beata paupertas, sicut scriptum est: beati pauperes spiritu; tamen non tam hoc gloriatur Petrus quod argentum et aurum non habeat quam quod seruet D domini mandatum, qui praecepit: nolite aurum possidere, hoc est dicere: uides me Christi esse discipulum et aurum a me requiris? aliud nobis multo pretiosius auro donauit, ut in nomine eius operemur. itaque non habeo quod non dedit. sed quod dedit habeo: in nomine domini Iesu surge et ambula. § 56 sicut ergo qui horrea uult congerendis aedificare 3 Matth.",
          "candidate_score": 0.65899,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_15_17",
          "bdc_text": "februarii 1567 . Deditissimus et a' obsequium amico Petrus de Grantrye . Clarissimo et doctissimo viro domino Bullingero , primo ministro sacre ecclesie Tiguricensis .",
          "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1105",
          "psc_text": "deum inhonoras? nomen enim dei per uos blasphematur. § 55 non sic apostolus Petrus, qui primus dominicae c exsecutor sententiae, ut ostenderet non in uacuum domini effusa mandata, cum posceretur a paupere, ut ei aliquid pecuniae largiretur, ait: argentum atque aurum non habeo. ille glonaturgloriatur quod non habeat argentum atque aurum, uobis pudori est minus adhuc habere quam cupitis? est ergo et pauperies gloriosa, quia est et beata paupertas, sicut scriptum est: beati pauperes spiritu; tamen non tam hoc gloriatur Petrus quod argentum et aurum non habeat quam quod seruet D domini mandatum, qui praecepit: nolite aurum possidere, hoc est dicere: uides me Christi esse discipulum et aurum a me requiris? aliud nobis multo pretiosius auro donauit, ut in nomine eius operemur. itaque non habeo quod non dedit. sed quod dedit habeo: in nomine domini Iesu surge et ambula. § 56 sicut ergo qui horrea uult congerendis aedificare 3 Matth.",
          "candidate_score": 0.658609,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_2_4",
          "bdc_text": "Verum est , quod Selimus nunc imperator habet filium provectum et natum iam 24 annorum nomine Amurathan . Sed de aliis nulla mentio . Verum est , quod intellexi aliquid de induciis quatuor annorum promulgari inter Turcam et imperatorem , quae res si habet certitudinem , daret otium inimicis Cristi affligere ecclesiam suam .",
          "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_376",
          "psc_text": "ego ero inquit ei in patrem et ille mihi in filium — quis estille proprius dei filius nisi cui dictum est: filius meus es tu, ego hodie genui te? — et misericordiam meam non dispergam ab eo et fidelem eum seruabo in domo mea et in regno eius usque in saeculum? at uero Salomonem errasse ideo D fortasse tam grauiter, ne errarent homines et ad ipsum crederetur manasse promissum, diuinarum serie cognouimus lectionum; aedificauit enim templum Astartae idolo propter amorem mulieris et indignatus est dominus in Salomonem. si igitur et uiuente Dauid regnare coepit — sic enim habes quod, cum esset nuntiatum Dauid regnare Salomonem, adoranitadorauit rexinrex cubili suo et dixit: benedictus dominus deus Israhel. qui dedit mihi hodie de semine meo sedentem in E throno meo, et oculi mei uident — si errauit, si offendit, 1 Reg. II 12, 24; III 1, 39 4 Paralip. I 17, 11 sq.",
          "candidate_score": 0.648061,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_1_3",
          "bdc_text": "Ceterum de novis , quas a Germania accepit dominatio vestra , illud mihi confirmatum est , ita quod habent certitudinem nisi in illa parte fratris imperatoris novi Turcarum , qui iamdudum patre Solimano vivente transfugerat ad regem Persarum , et ille vocabatur Baiazetes , qui quidem patre vivente a dicto rege Persarum truncatus est capite credens sese gratum opus patri prestare . Verum est , quod Selimus nunc imperator habet filium provectum et natum iam 24 annorum nomine Amurathan . Sed de aliis nulla mentio .",
          "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_404",
          "psc_text": "8. n. m2) T 24 accipere (i ex e m2) P factorum signaculum. pectoris ornamentum, regiae libertatis insigne. ergo ut Mdiamurordiamur historiam, cum generaret Thamar, legisti quia unus de utero eius praemisit manum, quam corripiens obsetrix coccum ligauit dicens: hic exiexiet et prior. ut autem reuocauit manum puer in matris uterum, statim exiuit frater eius. dixit autem obsetrix: quid incisa est per te c saepis? et uocauit nomen eius PhareaPhares. et post ipsum exiuit frater eius, in cuius manu erat coccum, et uocauit nomen eius Zara. uides quanta aenigmata myateriummysterium prodant: manus praemissa, coccum ligatum, reducta manus, uox obsetricis gemina quod prior alter exiret, saepem alter incideret. § 21 cur autem alter manum praemisit ex utero, alter genitali praecessit exortu nisi quia per geminorum mysterium gemina describitur uita D populorum, una secundum legem, altera secundum fidem, una secundum litteram, altera secundum gratiam? prior gratia quam lex, prior fides quam littera.",
          "candidate_score": 0.646709,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_16_18",
          "bdc_text": "Deditissimus et a' obsequium amico Petrus de Grantrye . Clarissimo et doctissimo viro domino Bullingero , primo ministro sacre ecclesie Tiguricensis . Tiguri .",
          "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_639",
          "psc_text": "genere solum Petrum piscari dominus iubet dic ns: mitte amum et eum piscem qui primus ascenderit tolle. magnum quidem est et spiritale documentum, quo Christiani uiri snblimioribussublimioribus potestatibus docentur debere esse subiecti, ne qui B constitutionem regis terreni putet esse soluendam. si enim censum filius dei soluit, quis tu tantus ea, qui non putes esse soluendum? et ille censum soluit, qui nihil possidebat; tu autem, qui saeculi sequeris lucrum, cur saeculi obsequium non recognoscas ? cur te supra saeculum quadam animi adrogantia feras, cum saeculo sis misera cupiditate subiectus? § 74 penditur . igitur didragma, quod erat pretium nostrae redemtionis et corporis, in lege praemisaumpraemissum, in euangelio persolutum, non otiose c in ore piscis lnuentuminuentum; ex ore emm tuo iustificaberis. etenim pretium inmortalitatis est nobis nostra confeasioconfessio, quia, sicut scriptum est, ore confessio fifit tadad salutem. § 75 et fortasse primus hic piscis primus est martyr in ore habens 10",
          "candidate_score": 0.645481,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_6_8",
          "bdc_text": "Hec ex Venetis . Interim certas novas accepi , quod Genue iunxerunt circa tria milia Hispanorum , qui illico sunt in praesidiis iuxta Pedemontanos collocati et paulum ante circa duo millia apud Mediolanenses appulerant . Audivi , quod certissime , si Hispaniarum rex in his partibus veniat , quod nondum certum habemus propter magnam opinionum varietatem , velle in Mediolano introducere illum rigorem inquisitionis atque idem apud regnum Neapolitanum ac cicitanti uno ex familiaribus et oranti , quod illud mitigaret , respondisse se malle iacturam facere illius regni et ducatus quam bene inceptum relinquere .",
          "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_830",
          "psc_text": "aliud direptionis genus, quando aliis oblata diripimus. qui sint igitur raptores isti non laboramus intellegere, cum de Beniamin lupi rapacis genere nos manare nouerimus. praecesserat Iohannes, ut iustificaret populum Iudaeorum, ipse dominus uenerat ad oues perditas domus Israhel, apostolos destinauerat, ut fidem populi 1383 A Iudaeorum uel disputatione uel signis miraculisque fundarent, sed cum illi munera sibi oblata defugerent, publicani et peccatores in deum credere, in fidem coire coeperunt. in his igitur apostolica praedicatione regnum caelorum cogitur et fidelis populi adspiratione solidatur. § 113 diripit regnum illa quae fluiu sanguinis laborabat; nam cum dominus ad filiam principis synagogae tenderet, furtiuo quodam tactu sanitatis remedium praelibauit. diripit regnum illa Chananaea, quae a finibus suis egressa B clamabat dicens: miserere mei, domine, fili Dauid; filia mea male a daemone uexatur. uere haec regnum coegit pertinax in precibus, sapiens in responsis, fidelis in uerbis. praetereuntem reuocat, tacentem rogat, excusantem adorat, negantem inclinat. nonne",
          "candidate_score": 0.641126,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_2",
          "bdc_text": "Verum est , quod Selimus nunc imperator habet filium provectum et natum iam 24 annorum nomine Amurathan .",
          "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_376",
          "psc_text": "ego ero inquit ei in patrem et ille mihi in filium — quis estille proprius dei filius nisi cui dictum est: filius meus es tu, ego hodie genui te? — et misericordiam meam non dispergam ab eo et fidelem eum seruabo in domo mea et in regno eius usque in saeculum? at uero Salomonem errasse ideo D fortasse tam grauiter, ne errarent homines et ad ipsum crederetur manasse promissum, diuinarum serie cognouimus lectionum; aedificauit enim templum Astartae idolo propter amorem mulieris et indignatus est dominus in Salomonem. si igitur et uiuente Dauid regnare coepit — sic enim habes quod, cum esset nuntiatum Dauid regnare Salomonem, adoranitadorauit rexinrex cubili suo et dixit: benedictus dominus deus Israhel. qui dedit mihi hodie de semine meo sedentem in E throno meo, et oculi mei uident — si errauit, si offendit, 1 Reg. II 12, 24; III 1, 39 4 Paralip. I 17, 11 sq.",
          "candidate_score": 0.632214,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_2",
          "bdc_text": "Verum est , quod Selimus nunc imperator habet filium provectum et natum iam 24 annorum nomine Amurathan .",
          "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_375",
          "psc_text": "m2) P 21 solomonis ac salomonis ra ex o) PK 22 est s. u. P 23 denique B solomon a salamon G salomon (a ex o) a uero ecclesiam de nationibus coogregauitcongregauit. postremo uiuente Dauid et natus est Salomon et regnum est consecutus, hic autem qui promittitur post mortem Dauid surrecturus esse monstratur, sicut habes quia cum conpleti fuerint dies C tui et dormieris cum patribus tuis, suscitabo de semine tuo qui erit ex uentre tuo et parabo regnum eius. ipse mihi aedificabit domum, et erigam sedem eius in saeculum. numquid in saeculum regnauit Salomon, qui annis tantummodo quadraginta regnauit? ego ero inquit ei in patrem et ille mihi in filium — quis estille proprius dei filius nisi cui dictum est: filius meus es tu, ego hodie genui te? — et misericordiam meam non dispergam ab eo et fidelem eum seruabo in domo mea et in regno eius usque in",
          "candidate_score": 0.620635,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 15,
      "cf_id": "cf006",
      "work_id": "stoa0275.stoa025.opp-lat2",
      "max_score": 0.675392,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_8_10",
          "bdc_text": "Audivi , quod certissime , si Hispaniarum rex in his partibus veniat , quod nondum certum habemus propter magnam opinionum varietatem , velle in Mediolano introducere illum rigorem inquisitionis atque idem apud regnum Neapolitanum ac cicitanti uno ex familiaribus et oranti , quod illud mitigaret , respondisse se malle iacturam facere illius regni et ducatus quam bene inceptum relinquere . Faciat dominus deus noster in reliquis ac unicuique secundum voluntatem suam divinam retribuat . In Rhetis nostris omnia satis prospere cedunt , et nuper , cum in propositione me pro parte copiarum , quas rex meus petit ab illis ac pro interpellatione conservande ligue inter nos , quod verebar , ne quis illorum misceret se in servitio regis Hispaniarum ( quoniam magna est illorum quandoque varietas ) obtinui , ut promulgarent edictum , ne quis ex subditis transiret ad aliud servicium nisi christianissimi regis mei secundum c[on]ventiones sub pena capitis ac bonorum proscriptionem .",
          "psc_chunk_id": "stoa0275.stoa025.opp-lat2_window_168",
          "psc_text": "denique primus in Christi baptismo reserauit aditum caelestis regni, quo soluuntur alligata retro delicta et alligantur quae non fuerint soluta, secundum ueram salutem, et Ananiam uinxit uinculo mortis et debilem pedibus absoluit uitio ualetudinis. sed et in illa disceptatione custodiendae necne legis primus omnium Petrus spiritu instinctus et de nationum uocatione praefatus, et nunc, inquit, cur temptastis dominum de imponendo iugo fratribus, quod neque nos neque patres nostri sufferre ualuerunt? sed enim per gratiam Iesu credimus nos salutem consecuturos, sicut et illi. haec sententia et soluit quae omissa sunt legis et alligauit quae reseruata sunt. adeo nihil ad delicta fidelium capitalia potestas soluendi et alligandi Petro emancipata. cui si praeceperat dominus etiam septuagies septies delinquenti in eum fratri indulgere, utique nihil postea alligare id est retinere mandasset, nisi forte ea quae in dominum, non in fratrem, quis admiserit. praeiudicatur enim non dimittenda in deum delicta, cum in homine admissa donantur.",
          "candidate_score": 0.675392,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 16,
      "cf_id": "cf012",
      "work_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1",
      "max_score": 0.675008,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_9_11",
          "bdc_text": "Faciat dominus deus noster in reliquis ac unicuique secundum voluntatem suam divinam retribuat . In Rhetis nostris omnia satis prospere cedunt , et nuper , cum in propositione me pro parte copiarum , quas rex meus petit ab illis ac pro interpellatione conservande ligue inter nos , quod verebar , ne quis illorum misceret se in servitio regis Hispaniarum ( quoniam magna est illorum quandoque varietas ) obtinui , ut promulgarent edictum , ne quis ex subditis transiret ad aliud servicium nisi christianissimi regis mei secundum c[on]ventiones sub pena capitis ac bonorum proscriptionem . De reliquis secundum occursum rerum videbimus .",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3189",
          "psc_text": "enim eos, qui ex operibus iustificantur, repudiabat, eos utique, quos deus per gratiam saluos faciebat, habere malebat. itaque significanter ait: dominus portio hereditatis m e ffi. cam enim dominus gratia sua saluos fecerit illos, quos ille in hereditatem dedit, uere dominus est portio hereditatis eius. seruauit autem obsequium filius, ut hereditatem suam non in sanguine suo qunesitamquaesitam praedicaret, sed per deum donatam sibi diceret a deo, ut et calicis sui, id est passionis dominum portionem esse confiteatur. etenim si passione domini redemptae sunt gentes de peccato, ipsa tamen passio domini uoluntas patris fuit, sicut testatur in euangelio dicens — ut homo loquitur, quem suscepit -: pater, transeat calix iste a me: uerumtamen, non quod ego uolo, sed quod tu. igitur si uoluntatem domini consideres, ipse confessus est dicens: si fieri potest, transeat iste calix a me. unde etiam redemptio gentium non in uoluntate filii, sed in uoluntate patris recipienda est.",
          "candidate_score": 0.675008,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_8_10",
          "bdc_text": "Audivi , quod certissime , si Hispaniarum rex in his partibus veniat , quod nondum certum habemus propter magnam opinionum varietatem , velle in Mediolano introducere illum rigorem inquisitionis atque idem apud regnum Neapolitanum ac cicitanti uno ex familiaribus et oranti , quod illud mitigaret , respondisse se malle iacturam facere illius regni et ducatus quam bene inceptum relinquere . Faciat dominus deus noster in reliquis ac unicuique secundum voluntatem suam divinam retribuat . In Rhetis nostris omnia satis prospere cedunt , et nuper , cum in propositione me pro parte copiarum , quas rex meus petit ab illis ac pro interpellatione conservande ligue inter nos , quod verebar , ne quis illorum misceret se in servitio regis Hispaniarum ( quoniam magna est illorum quandoque varietas ) obtinui , ut promulgarent edictum , ne quis ex subditis transiret ad aliud servicium nisi christianissimi regis mei secundum c[on]ventiones sub pena capitis ac bonorum proscriptionem .",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_223",
          "psc_text": "reges ex regia R. adfectu pastoris habiturus: ipse est enim pastor bonus, cuius nos sumus oues, pro quibus animam suam posuit. ne autem ius tyrannicum significari arbitremur in uirga, quae in uirgseuirgae nuncupatione proprietas sit, ex nononouo et ueteri Testamento noscendum est. § 36 Beatus Paulus ad Corinthios scribens, quos ex multis peccatis ad psenitentiampaenitentiam moderata atque utili adhortatione reuocabat, ait: quid uultis? inuirga ueniam ad uos an in caritate et spiritu mansuetudinis? numquid Paulo ius pnetoriumpraetorium erat, ut uirgam comminaretur et cum officio lictoris ad ecclesiam Christi adesset? non utique ita opinandum est. sed quia omnis dei sermo, quo ex errore in neritatemueritatem retrahimur, quo per comminationem terroremque iudicii ad innocentis et sanctae uitae uiam regimur, uirga est nuncnpatus, per quam, intra disciplinam diuini metus cohibiti, moderati ac prouidentis rectoris monitu cohereemur, beatus apostolus condicionem eligendi aduentus sui his, quos monebat, adiecit, utrum mallent eum in seueritate doctrinae atque",
          "candidate_score": 0.674438,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_9_11",
          "bdc_text": "Faciat dominus deus noster in reliquis ac unicuique secundum voluntatem suam divinam retribuat . In Rhetis nostris omnia satis prospere cedunt , et nuper , cum in propositione me pro parte copiarum , quas rex meus petit ab illis ac pro interpellatione conservande ligue inter nos , quod verebar , ne quis illorum misceret se in servitio regis Hispaniarum ( quoniam magna est illorum quandoque varietas ) obtinui , ut promulgarent edictum , ne quis ex subditis transiret ad aliud servicium nisi christianissimi regis mei secundum c[on]ventiones sub pena capitis ac bonorum proscriptionem . De reliquis secundum occursum rerum videbimus .",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3181",
          "psc_text": "ex circumcisione manu facta crediderunt, ad confessionem peccatricum gentium humiliati crediderunt, ut essent omnes hereditas Christi: non in his, qui ex operibus suis iustificsbuntur, sed in his, qui per gratuitam gratiam dei iustificantur. et hsechaec est tituli inscriptio, quod sit Christus rex IudsBorum. itaque narrat hic psalmus, quorum Iudseorum rex Christus esse uideatur et quam habeat rationem tituli inscriptione; qui non eorum Iudseorum. qui palam uiderentur et quorum esset aperta in 22 galatbas 83 xpc. XXII. Hllar. Piet. pars I. 56 carne circumcisio, sed potius illorum Iudaeorum, qui in secreto IudseiIudaei, quibus circumcisio cordis, quorum gloria non ex hominibus, sed ex deo est. uideamus denique psalmi textum, si ad hsechaec, quae diximus, attinet. 4. Custodi me, inquit, domine, quoniam in te speraui. qui debitum petit, non sperat; nam si debetur mihi aliquid, iure id reposco. quod si quis mihi ex uoluntate tribuat. non ex oblatione, de hac consuetudine eius beninolentiambeniuolentiam",
          "candidate_score": 0.670261,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_9",
          "bdc_text": "Faciat dominus deus noster in reliquis ac unicuique secundum voluntatem suam divinam retribuat .",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2136",
          "psc_text": "deo et in unigenito deo secundum proprietatem atque naturam cum fide et ueritate profitemur. nusquam enim genere plurali nec deos neque dominos sermo propheticus nuncupauit, sed unumquemque suo ordine. Genesis namque ait: et pluit sulphur et ignem dominus a domino; et propheta: unxit te deus, deus tuus; et rursum: dixit dominus domino meo; et euangelia: et uerbum erat apud deum et deus erat uerbum; et apostolus: unus deus, ex quo omnia, et unusdominos Iesus, per quem omnia; etrursum: ex quibus Christus cstest, qui super omnia deus. hoc ergo propter \"dominus\" dictum est, ut intellegeremus per id, quod unus innascibilis deus est, non adimi unigenito deo posse, quod deus est. deus 18 Gen. XIX, 24. 19 Pa. XLIV, 8. 20 Pa. CIX, 1. lob. I, 1. 22 I Cor. 8, 6. 23 Rom. IX, 5. 1 hii G hi ex hiiP nequitiarum GP nequitiarum in caelestibus RE 2 in operam G",
          "candidate_score": 0.668299,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_7_9",
          "bdc_text": "Interim certas novas accepi , quod Genue iunxerunt circa tria milia Hispanorum , qui illico sunt in praesidiis iuxta Pedemontanos collocati et paulum ante circa duo millia apud Mediolanenses appulerant . Audivi , quod certissime , si Hispaniarum rex in his partibus veniat , quod nondum certum habemus propter magnam opinionum varietatem , velle in Mediolano introducere illum rigorem inquisitionis atque idem apud regnum Neapolitanum ac cicitanti uno ex familiaribus et oranti , quod illud mitigaret , respondisse se malle iacturam facere illius regni et ducatus quam bene inceptum relinquere . Faciat dominus deus noster in reliquis ac unicuique secundum voluntatem suam divinam retribuat .",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_572",
          "psc_text": "demorante domino ipse ad praedicationem aduentus sui ad castella prsemissuspraemissus est et foturifuturi regni dux ab eo ac princeps est constitutus; notus autem, cum omnes ingressus eius egressusque didicisset cognouissetque in hominis filio et dei filium, qui et particeps in demutando ex aqua uino et dulcificando in populi cibum hordeo extitisset eonuiuioqueconuiuioque eodem usus esset secumque dei domum semper esset ingressus —, maiorem de se querellam in hoc consortium diuini ministerii adsumptus exhibuit. § 14 Sed quamquam specialia hsec in impietatem eius dicta essent, tamen poensepoenae decretum refertur ad plures. ueniat mors super eos et descendant in infernum uiuentes, quoniam nequitia in hospitiis eorum, in medio eorum, ita super eos morte uentura, ut ad poensepoenae sensum uiaentesuiuentes descendant in infernum, cum in hospitiis eorum et in medio eorum, id est totos ipsos intra extraque nequitiae opera circumdent. § 15 Verum ille hsec hisbis agentibus atque meditantibus, ad 2 portasse se",
          "candidate_score": 0.66666,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_7_9",
          "bdc_text": "Interim certas novas accepi , quod Genue iunxerunt circa tria milia Hispanorum , qui illico sunt in praesidiis iuxta Pedemontanos collocati et paulum ante circa duo millia apud Mediolanenses appulerant . Audivi , quod certissime , si Hispaniarum rex in his partibus veniat , quod nondum certum habemus propter magnam opinionum varietatem , velle in Mediolano introducere illum rigorem inquisitionis atque idem apud regnum Neapolitanum ac cicitanti uno ex familiaribus et oranti , quod illud mitigaret , respondisse se malle iacturam facere illius regni et ducatus quam bene inceptum relinquere . Faciat dominus deus noster in reliquis ac unicuique secundum voluntatem suam divinam retribuat .",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_36",
          "psc_text": "maxime tribus linguis sacramentum uoluntatis dei et beati regni expectatio praedicatur: ex quo illud Pilati fuit, ut his tribus linguis regem Iudaeoram dominum Iesum Christum esse praescriberet. nam quamuis multaemulta barbarae gentes dei cognitionem secundum apostolorum praedicationem et nlanentiummanentium hodie illic ecclesiarum fidem adeptae sint, tamen specialiter euangelica doctrina in Romano imperio, sub quo Hebraei et Graeci continentur, consistit. § 16 Consequens autem est, secundum octonarium hunc nigintiuiginti et duarum ogdoadum numerum eum, qui subiectus est in quindecim canticis graduum, psalmorum numerum 2 deputetur ex deputemtur m. 2 V 3 moysei V (cj. Neue Forment. J, 333) moysi (mosi R) rE 6 octauus Vr in octauum E 7 hesdrae V duodecimus sit Vr in duodecimum E solomonis r 8 aecclesiastea V ecclesiasten r 9 quartum decimum ex quartum decim V duodecim ex duodecimum V 10 minores scripiri Bened. adnotalione usus, ones V omnes rt, om. E (cf. Stud. 1886, 332)",
          "candidate_score": 0.659851,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_9",
          "bdc_text": "Faciat dominus deus noster in reliquis ac unicuique secundum voluntatem suam divinam retribuat .",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_785",
          "psc_text": "domino. in semel itaque loquente deo baec duo audiuntur: quia potestas dei est, et tibi, domine, misericordia. ab ipso enim salutare eius est; et filius omnia accepit a patre: et idcirco in eo dei potestas oeluel accepta uel nata est. pater enim non iudicat quemquam, sed omne iudicium dedit filio. retributor ergo uniuscuiusque est ille, qui iudex est. sed potestas eius est, a quo unigenitus deus est natus in iudicem; et potestas eius a deo est, qui iudicium accepit a patre: atque ita nec caret potestate qui iudex est, nec miseratione qui deus est. certe necesse est aeterni iudicii reus maneat in uno utrumque non eonfitensconfitens, cum tamen non unus intellegendus sit esse, qui uterque sit, dicens: pater in me et ego in patre, dominus noster Ieaus Christus, qui est benedictus in saecula saeculorum. amen. 4 Ioh. XVII, 6. 10 I Cor. 8, 6. 16 Ioh. V, 28. 28 Ioh.",
          "candidate_score": 0.659214,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_9",
          "bdc_text": "Faciat dominus deus noster in reliquis ac unicuique secundum voluntatem suam divinam retribuat .",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3183",
          "psc_text": "id mihi retribuet, quod necesse habuerit, non quod noluerituoluerit. si enim operatus fuero, uelit nolit, debetur mihi merces et euacuabitur per hsechaec gratia dei, sicut apostolus ait: nam qui operatur, merces illi accepta fit per debitum, non per gratiam; sed qui se non ex operibus suis. sed ex gratia dei saluum fieri uult, sicut oportet nos omnes credere, hic sperans in deum constituet sibi bonum. quod uoluerit deus, non quod necesse habuerit; ac per hoc significanter ait: dixi domino: deus meus es tu. neque enim umquam dominus gratias agit seruo, si fecerit, quod iusserit: sed per haec omnia expectari uolet beniuolentiam suam et gratiam, sicut et dominus docetdicene: quis ex uobis habet seruum arantem aut pascentem? numquid, cum uenerit domum, dicit ei: transi et recumbe? sed dicit: transi et ministra mihi, et tunc manducabis. numquid agit dominus illi gratias seruo, quia siesic fecerit? amen dico uobis, quia non agit. sic",
          "candidate_score": 0.654234,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_17",
          "bdc_text": "Clarissimo et doctissimo viro domino Bullingero , primo ministro sacre ecclesie Tiguricensis .",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2136",
          "psc_text": "deo et in unigenito deo secundum proprietatem atque naturam cum fide et ueritate profitemur. nusquam enim genere plurali nec deos neque dominos sermo propheticus nuncupauit, sed unumquemque suo ordine. Genesis namque ait: et pluit sulphur et ignem dominus a domino; et propheta: unxit te deus, deus tuus; et rursum: dixit dominus domino meo; et euangelia: et uerbum erat apud deum et deus erat uerbum; et apostolus: unus deus, ex quo omnia, et unusdominos Iesus, per quem omnia; etrursum: ex quibus Christus cstest, qui super omnia deus. hoc ergo propter \"dominus\" dictum est, ut intellegeremus per id, quod unus innascibilis deus est, non adimi unigenito deo posse, quod deus est. deus 18 Gen. XIX, 24. 19 Pa. XLIV, 8. 20 Pa. CIX, 1. lob. I, 1. 22 I Cor. 8, 6. 23 Rom. IX, 5. 1 hii G hi ex hiiP nequitiarum GP nequitiarum in caelestibus RE 2 in operam G",
          "candidate_score": 0.645504,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_6_8",
          "bdc_text": "Hec ex Venetis . Interim certas novas accepi , quod Genue iunxerunt circa tria milia Hispanorum , qui illico sunt in praesidiis iuxta Pedemontanos collocati et paulum ante circa duo millia apud Mediolanenses appulerant . Audivi , quod certissime , si Hispaniarum rex in his partibus veniat , quod nondum certum habemus propter magnam opinionum varietatem , velle in Mediolano introducere illum rigorem inquisitionis atque idem apud regnum Neapolitanum ac cicitanti uno ex familiaribus et oranti , quod illud mitigaret , respondisse se malle iacturam facere illius regni et ducatus quam bene inceptum relinquere .",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_572",
          "psc_text": "demorante domino ipse ad praedicationem aduentus sui ad castella prsemissuspraemissus est et foturifuturi regni dux ab eo ac princeps est constitutus; notus autem, cum omnes ingressus eius egressusque didicisset cognouissetque in hominis filio et dei filium, qui et particeps in demutando ex aqua uino et dulcificando in populi cibum hordeo extitisset eonuiuioqueconuiuioque eodem usus esset secumque dei domum semper esset ingressus —, maiorem de se querellam in hoc consortium diuini ministerii adsumptus exhibuit. § 14 Sed quamquam specialia hsec in impietatem eius dicta essent, tamen poensepoenae decretum refertur ad plures. ueniat mors super eos et descendant in infernum uiuentes, quoniam nequitia in hospitiis eorum, in medio eorum, ita super eos morte uentura, ut ad poensepoenae sensum uiaentesuiuentes descendant in infernum, cum in hospitiis eorum et in medio eorum, id est totos ipsos intra extraque nequitiae opera circumdent. § 15 Verum ille hsec hisbis agentibus atque meditantibus, ad 2 portasse se",
          "candidate_score": 0.642987,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_17",
          "bdc_text": "Clarissimo et doctissimo viro domino Bullingero , primo ministro sacre ecclesie Tiguricensis .",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2573",
          "psc_text": "ex his dictis docemur, quibus trepidum ac pauentem Moysen dominus conifrmatdicens: ecce angelus meus antecedet te. hos igitur de thensauris suis uentos producit [tribuens in his auxilium humanae infirmitati], ut haec nos diuina praesidia 7 Deut. XXXII, 1 aq. 16 Ps. ell, 4. 28 Exod. XXIII, 23. u 1 cernetur (oernetr G) GT cernitur (i in ras. P) Pe 8 in plooiis fiPT inter pluuiaa e fulgure GT fulgora Pfulgura e ipsis G P 5 profunde denda* G profundeN P 6 per doctrinam — corporaliter om. G cf. Acad. n p. 32 7 audiet G 8 expectetr G dictum PT cf. Ps. CXLII cap. 7 et Sabalier 1,385 adn. eloquium E 10 niuis P 11 potent T 12 et peccaminum hieme arefacta *****tia (excitantia temptatii) G om. PTh 14 in pluuias GPTb om. e 15 thensauris G thesauris PTE et quop de thensanris suis scripsi et quo* de********** G quos",
          "candidate_score": 0.637536,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_17",
          "bdc_text": "Clarissimo et doctissimo viro domino Bullingero , primo ministro sacre ecclesie Tiguricensis .",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1716",
          "psc_text": "intellegeretur, id, quod consequitur, adiecit: super omnes docentes me intellexi, quoniam testimonia tua meditatio mea est. didicisti, o Dauid, a Moyse legem, et Aaron tibi sacrifieiorumsacrificiorum omnium doctor est, Iesus iteratae circumcisionis magister est, Samuel ungendi tibi sacramentum in temetipso et prophetae et regis ostendit: quid est istud, quod loqui ausus es, quod super omnes te docentes intellexeris ? sed superior uersus, super quos omnes docentes se intellegat, ostendit, id est super inimicos. et rursum hic, qui nunc est uersus inferior, qui inimici sint, declarat, id est omnes docentes. claues enim se caelorum habere profitentur et doctores esse se legis gloriantur. et cum omnia legis testimonia aduentum domini nostri Iesu Christi testentur, super doctores suos propheta 1 dei om. Cp et ante in lege om. C heretici VR 2 mandatatum ex mandatum m. 2 V -4 auctorem — circumciBio om. V 5 -pcederit C 6 dfa R dnS V dominum",
          "candidate_score": 0.634811,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 17,
      "cf_id": "cf025",
      "work_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis",
      "max_score": 0.674665,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_8_10",
          "bdc_text": "Audivi , quod certissime , si Hispaniarum rex in his partibus veniat , quod nondum certum habemus propter magnam opinionum varietatem , velle in Mediolano introducere illum rigorem inquisitionis atque idem apud regnum Neapolitanum ac cicitanti uno ex familiaribus et oranti , quod illud mitigaret , respondisse se malle iacturam facere illius regni et ducatus quam bene inceptum relinquere . Faciat dominus deus noster in reliquis ac unicuique secundum voluntatem suam divinam retribuat . In Rhetis nostris omnia satis prospere cedunt , et nuper , cum in propositione me pro parte copiarum , quas rex meus petit ab illis ac pro interpellatione conservande ligue inter nos , quod verebar , ne quis illorum misceret se in servitio regis Hispaniarum ( quoniam magna est illorum quandoque varietas ) obtinui , ut promulgarent edictum , ne quis ex subditis transiret ad aliud servicium nisi christianissimi regis mei secundum c[on]ventiones sub pena capitis ac bonorum proscriptionem .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_10",
          "psc_text": "breviter diximus, ut quantum sit pondus regiminis monstraremus, ne temerare sacra regimina quisquis his impar est audeat, et per concupiscentiam culminis, ducatum suscipiat perditionis. Hinc enim pie Jacobus prohibet, dicens: Nolite plures magistri fieri, fratres mei (Jac. III, 1) . Hinc ipse Dei hominumque Mediator regnum percipere vitavit in terris, qui supernorum quoque spirituum scientiam sensumque transcendens, ante saecula regnat in coelis. Scriptum quippe est: Jesus ergo cum cognovisset quia venturi essent ut raperent eum, et facerent eum regem, fugit iterum in montem ipse solus (Joan. VI, 15) . Quis enim principari hominibus tam sine culpa potuisset, quam is qui hos nimirum regeret, quos ipse creaverat? Sed quia idcirco in carne venerat, ut non solum nos per passionem redimeret, 5 verum etiam per conversationem doceret, exemplum se sequentibus praebens, rex fieri noluit, ad crucis vero patibulum sponte convenit; oblatam gloriam culminis fugit, poenam probrosae mortis appetiit; ut membra ejus videlicet",
          "candidate_score": 0.674665,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_8",
          "bdc_text": "Audivi , quod certissime , si Hispaniarum rex in his partibus veniat , quod nondum certum habemus propter magnam opinionum varietatem , velle in Mediolano introducere illum rigorem inquisitionis atque idem apud regnum Neapolitanum ac cicitanti uno ex familiaribus et oranti , quod illud mitigaret , respondisse se malle iacturam facere illius regni et ducatus quam bene inceptum relinquere .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_10",
          "psc_text": "breviter diximus, ut quantum sit pondus regiminis monstraremus, ne temerare sacra regimina quisquis his impar est audeat, et per concupiscentiam culminis, ducatum suscipiat perditionis. Hinc enim pie Jacobus prohibet, dicens: Nolite plures magistri fieri, fratres mei (Jac. III, 1) . Hinc ipse Dei hominumque Mediator regnum percipere vitavit in terris, qui supernorum quoque spirituum scientiam sensumque transcendens, ante saecula regnat in coelis. Scriptum quippe est: Jesus ergo cum cognovisset quia venturi essent ut raperent eum, et facerent eum regem, fugit iterum in montem ipse solus (Joan. VI, 15) . Quis enim principari hominibus tam sine culpa potuisset, quam is qui hos nimirum regeret, quos ipse creaverat? Sed quia idcirco in carne venerat, ut non solum nos per passionem redimeret, 5 verum etiam per conversationem doceret, exemplum se sequentibus praebens, rex fieri noluit, ad crucis vero patibulum sponte convenit; oblatam gloriam culminis fugit, poenam probrosae mortis appetiit; ut membra ejus videlicet",
          "candidate_score": 0.63676,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 18,
      "cf_id": "cf021",
      "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae",
      "max_score": 0.67337,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_4_6",
          "bdc_text": "Verum est , quod intellexi aliquid de induciis quatuor annorum promulgari inter Turcam et imperatorem , quae res si habet certitudinem , daret otium inimicis Cristi affligere ecclesiam suam . Sed ut ego audio a Venetis , missi sunt legati ad foedus et inducias renovandas cum novo imperatore Turcarum , quod signum manifestum est , quod metuunt a suis copiis , quas sciunt magnas pro estate proxima preparari et provinciam Fori Iullii , quod vulgariter apud nos Fre Just dicimus , fortificant . Hec ex Venetis .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3033",
          "psc_text": "etiam illorum seductione perdendi: si autem veritatis praedicatione furor eorum ad saeviendum provocaretur, aliquibus liberatis nostrisque firmatis, rursus a sequenda veritate formido impediret infirmos. Cum igitur his angustiis affligeretur Ecclesia, quisquis existimat omnia potius sustinenda, quam Dei auxilium, ut per christianos imperatores ferretur, fuisse poscendum, parum attendit non bonam de hac negligentia reddi potuisse rationem. CAP. V. 19. Quod enim dicunt qui contra suas impietates leges justas institui nolunt, non petiisse a regibus terrae Apostolos talia, non considerant aliud fuisse tunc tempus, et omnia suis temporibus agi. Quis enim tunc in Christum crediderat imperator, qui ei pro pietate contra impietatem leges ferendo serviret, quando adhuc illud propheticum complebatur, Quare fremuerunt gentes, et populi meditati sunt inania? Astiterunt reges terrae, et principes convenerunt in unum adversus Dominum, et adversus Christum ejus: nondum autem agebatur, quod paulo post in eodem psalmo dicitur, Et nunc reges intelligite; erudimini qui judicatis terram. Servite Domino",
          "candidate_score": 0.67337,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_3_5",
          "bdc_text": "Sed de aliis nulla mentio . Verum est , quod intellexi aliquid de induciis quatuor annorum promulgari inter Turcam et imperatorem , quae res si habet certitudinem , daret otium inimicis Cristi affligere ecclesiam suam . Sed ut ego audio a Venetis , missi sunt legati ad foedus et inducias renovandas cum novo imperatore Turcarum , quod signum manifestum est , quod metuunt a suis copiis , quas sciunt magnas pro estate proxima preparari et provinciam Fori Iullii , quod vulgariter apud nos Fre Just dicimus , fortificant .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1056",
          "psc_text": "primo utique apud collegas transmarinos convincere debuerunt, ipso Imperatore longe ordinatius agente, ut episcoporum causam ad se delatam, ad episcopos mitteret, nec victi pacem cum fratribus habere voluerunt: sed rursus ad eumdem imperatorem venerunt; rursus non Caecilianum tantum, verum etiam datos sibi episcopos judices, apud terrenum regem accusaverunt; rursus ab alio episcopali judicio ad eumdem imperatorem appellaverunt. Nec eo ipso inter partes cognoscente atque judicante, vel veritati vel paci cedendum esse duxerunt. 14. Quid autem aliud statueret Constantinus adversus Caecilianum et socios ejus, si essent vestris majoribus accusantibus victi, quam quod statuit in eos ipsos, qui cum ultro accusassent, nec ea quae intendebant probare potuissent, noluerunt veritati consentire, nec victi? Ille quippe imperator primus constituit in hac causa, ut res convictorum, et unitati pervicaciter resistentium, fisco vindicarentur. Sed videlicet si vestris majoribus accusantibus atque superantibus, contra communionem Caeciliani imperator tale aliquid decrevisset, provisores Ecclesiae, defensores pacis et unitatis nominari velletis.",
          "candidate_score": 0.670994,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_4_6",
          "bdc_text": "Verum est , quod intellexi aliquid de induciis quatuor annorum promulgari inter Turcam et imperatorem , quae res si habet certitudinem , daret otium inimicis Cristi affligere ecclesiam suam . Sed ut ego audio a Venetis , missi sunt legati ad foedus et inducias renovandas cum novo imperatore Turcarum , quod signum manifestum est , quod metuunt a suis copiis , quas sciunt magnas pro estate proxima preparari et provinciam Fori Iullii , quod vulgariter apud nos Fre Just dicimus , fortificant . Hec ex Venetis .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1056",
          "psc_text": "primo utique apud collegas transmarinos convincere debuerunt, ipso Imperatore longe ordinatius agente, ut episcoporum causam ad se delatam, ad episcopos mitteret, nec victi pacem cum fratribus habere voluerunt: sed rursus ad eumdem imperatorem venerunt; rursus non Caecilianum tantum, verum etiam datos sibi episcopos judices, apud terrenum regem accusaverunt; rursus ab alio episcopali judicio ad eumdem imperatorem appellaverunt. Nec eo ipso inter partes cognoscente atque judicante, vel veritati vel paci cedendum esse duxerunt. 14. Quid autem aliud statueret Constantinus adversus Caecilianum et socios ejus, si essent vestris majoribus accusantibus victi, quam quod statuit in eos ipsos, qui cum ultro accusassent, nec ea quae intendebant probare potuissent, noluerunt veritati consentire, nec victi? Ille quippe imperator primus constituit in hac causa, ut res convictorum, et unitati pervicaciter resistentium, fisco vindicarentur. Sed videlicet si vestris majoribus accusantibus atque superantibus, contra communionem Caeciliani imperator tale aliquid decrevisset, provisores Ecclesiae, defensores pacis et unitatis nominari velletis.",
          "candidate_score": 0.668263,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_4_6",
          "bdc_text": "Verum est , quod intellexi aliquid de induciis quatuor annorum promulgari inter Turcam et imperatorem , quae res si habet certitudinem , daret otium inimicis Cristi affligere ecclesiam suam . Sed ut ego audio a Venetis , missi sunt legati ad foedus et inducias renovandas cum novo imperatore Turcarum , quod signum manifestum est , quod metuunt a suis copiis , quas sciunt magnas pro estate proxima preparari et provinciam Fori Iullii , quod vulgariter apud nos Fre Just dicimus , fortificant . Hec ex Venetis .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_808",
          "psc_text": "litteras ad imperatorem Constantinum, ut inter Afros episcopi transmarini judicarent, miserunt; datis judicibus quos postulaverant et Romae judicantibus non obtemperaverunt, episcopos apud Imperatorem tanquam male judicaverint arguerunt. Ab aliis rursus episcopis ad Arelatum missis ad ipsum Imperatorem appellaverunt; ab ipso auditi et calumniatores inventi, in eodem scelere permanserunt. Evigilate ad salutem, amate pacem, redite ad unitatem. Haec vobis quemadmodum gesta sint, quando vultis, omnia recitamus. 3. Ille communicat malis, qui consentit factis malorum, non qui tolerat in agro dominico zizania usque ad messem, vel paleam usque ad ultimam ventilationem. Si malos odistis, vos ipsi mutamini ab scelere schismatis. Si malorum permixtionem timeretis, Optatum inter vos in apertissima iniquitate viventem per tot annos non teneretis. Quem cum modo martyrem dicitis, superest ut eum, propter quem mortuus est, Christum dicatis. Postremo quid vos offendit orbis christianus, a quo vos nefario furore praecidistis? et quid vos promeruerunt Maximianistae, quos a vobis damnatos et",
          "candidate_score": 0.666807,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_3_5",
          "bdc_text": "Sed de aliis nulla mentio . Verum est , quod intellexi aliquid de induciis quatuor annorum promulgari inter Turcam et imperatorem , quae res si habet certitudinem , daret otium inimicis Cristi affligere ecclesiam suam . Sed ut ego audio a Venetis , missi sunt legati ad foedus et inducias renovandas cum novo imperatore Turcarum , quod signum manifestum est , quod metuunt a suis copiis , quas sciunt magnas pro estate proxima preparari et provinciam Fori Iullii , quod vulgariter apud nos Fre Just dicimus , fortificant .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_808",
          "psc_text": "litteras ad imperatorem Constantinum, ut inter Afros episcopi transmarini judicarent, miserunt; datis judicibus quos postulaverant et Romae judicantibus non obtemperaverunt, episcopos apud Imperatorem tanquam male judicaverint arguerunt. Ab aliis rursus episcopis ad Arelatum missis ad ipsum Imperatorem appellaverunt; ab ipso auditi et calumniatores inventi, in eodem scelere permanserunt. Evigilate ad salutem, amate pacem, redite ad unitatem. Haec vobis quemadmodum gesta sint, quando vultis, omnia recitamus. 3. Ille communicat malis, qui consentit factis malorum, non qui tolerat in agro dominico zizania usque ad messem, vel paleam usque ad ultimam ventilationem. Si malos odistis, vos ipsi mutamini ab scelere schismatis. Si malorum permixtionem timeretis, Optatum inter vos in apertissima iniquitate viventem per tot annos non teneretis. Quem cum modo martyrem dicitis, superest ut eum, propter quem mortuus est, Christum dicatis. Postremo quid vos offendit orbis christianus, a quo vos nefario furore praecidistis? et quid vos promeruerunt Maximianistae, quos a vobis damnatos et",
          "candidate_score": 0.664073,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_4",
          "bdc_text": "Verum est , quod intellexi aliquid de induciis quatuor annorum promulgari inter Turcam et imperatorem , quae res si habet certitudinem , daret otium inimicis Cristi affligere ecclesiam suam .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3033",
          "psc_text": "etiam illorum seductione perdendi: si autem veritatis praedicatione furor eorum ad saeviendum provocaretur, aliquibus liberatis nostrisque firmatis, rursus a sequenda veritate formido impediret infirmos. Cum igitur his angustiis affligeretur Ecclesia, quisquis existimat omnia potius sustinenda, quam Dei auxilium, ut per christianos imperatores ferretur, fuisse poscendum, parum attendit non bonam de hac negligentia reddi potuisse rationem. CAP. V. 19. Quod enim dicunt qui contra suas impietates leges justas institui nolunt, non petiisse a regibus terrae Apostolos talia, non considerant aliud fuisse tunc tempus, et omnia suis temporibus agi. Quis enim tunc in Christum crediderat imperator, qui ei pro pietate contra impietatem leges ferendo serviret, quando adhuc illud propheticum complebatur, Quare fremuerunt gentes, et populi meditati sunt inania? Astiterunt reges terrae, et principes convenerunt in unum adversus Dominum, et adversus Christum ejus: nondum autem agebatur, quod paulo post in eodem psalmo dicitur, Et nunc reges intelligite; erudimini qui judicatis terram. Servite Domino",
          "candidate_score": 0.648762,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_0",
          "bdc_text": "Pergratas tuas accepi literas , reverendissime domine , quibus , ultra quod tuam erga me benevolentiam manifestas , adhuc recordaris amicorum .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573",
          "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,",
          "candidate_score": 0.642168,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_0",
          "bdc_text": "Pergratas tuas accepi literas , reverendissime domine , quibus , ultra quod tuam erga me benevolentiam manifestas , adhuc recordaris amicorum .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4151",
          "psc_text": "XXIV, 13): conjungere Domino, ut crescat in novissimis vita tua. Scio enim non deesse recreationem cordis de fratribus bonis. Huc adjunge promissiones Dei fideles, magnas, certas, sempiternas, ipsiusque tolerantiae imperturbabilem ineffabilemque mercedem: et vide quam verum Domino cantes, Secundum multitudinem dolorum meorum in corde meo, consolationes tuae jucundaverunt animam meam (Psal. XCIII, 19). Mitte fratri Firmo litteras nostras. Sanctitatem tuam et familiam Dei, quae tuo ministerio gubernatur, fratres et sorores quae apud nos sunt nobiscum, in Domino resalutant. ( Et alia manu: ) Incolumes pro nobis oretis, dilectissimi et sancti fratres. Ego Alypius impensissime saluto Sinceritatem tuam, omnesque tibi in Domino conjunctos; atque ut hanc tanquam meam epistolam deputes, peto: etsi enim aliam propriam mittere potuissem, tamen malui huic suscribere, ut unanimitatem nostram una etiam pagina testaretur. EPISTOLA CCXLIX. Augustinus Restituto, quatenus mali tolerandi in Ecclesia. Domino desiderantissimo, et honorifica sinceritate charissimo fratri, et condiacono RESTITUTO, AUGUSTINUS, in Domino salutem.",
          "candidate_score": 0.633758,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_0",
          "bdc_text": "Pergratas tuas accepi literas , reverendissime domine , quibus , ultra quod tuam erga me benevolentiam manifestas , adhuc recordaris amicorum .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_96",
          "psc_text": "Quapropter fertilius tecum fortasse colloquor, quam si coram adessem, cum et epistolam meam legis, et eum audis in cujus pectore me habitare optime nosti. Cum magno gaudio litteras Sanctitatis tuae consideravi atque digessi, quod et christianum animum tuum sine ullo fuco iniqui temporis, et in nos amicissimum prae se gerunt. 2. Gratulor tibi, et gratias ago Deo et Domino nostro de spe et fide et charitate tua tibique apud eum, quod de nobis tam bene existimas ut fideles Dei servos esse credas, idque ipsum in nobis corde purissimo diligas: quanquam hinc etiam gratulandum benevolentiae tuae potius, quam gratiae tibi agendae sint. Tibi enim prodest ipsam diligere bonitatem, quam profecto diligit qui eum diligit quem credit bonum, sive ille se ita, sive aliter quam creditur habeat. Unus tantum in hac re cavendus est error, ne quisquam non de homine, sed de ipso hominis bono aliter sentiat, quam veritas postulat. Tu vero,",
          "candidate_score": 0.629759,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_0",
          "bdc_text": "Pergratas tuas accepi literas , reverendissime domine , quibus , ultra quod tuam erga me benevolentiam manifestas , adhuc recordaris amicorum .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180",
          "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,",
          "candidate_score": 0.627367,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_0",
          "bdc_text": "Pergratas tuas accepi literas , reverendissime domine , quibus , ultra quod tuam erga me benevolentiam manifestas , adhuc recordaris amicorum .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_744",
          "psc_text": "inimicitias pervenisse; laetum erit, et multo majus ex inimicitiis talibus ad pristinam concordiam revertisse. EPISTOLA LXXIV. Augustinus Praesidium rogat ut superiorem epistolam curet Hieronymo reddendam, utque sibi eumdem suis etiam litteris placet. Domino beatissimo, et merito venerando fratri, et consacerdoti PRAESIDIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Sicut praesens rogavi Sinceritatem tuam, nunc quoque commoneo, ut litteras meas sancto fratri et compresbytero nostro Hieronymo mittere non graveris. Ut autem noverit Charitas tua quemadmodum etiam tu illi pro mea causa scribere debeas, misi exemplaria litterarum, et mearum ad ipsum, et ad me ipsius, quibus lectis pro tua sancta prudentia facile videas et modum meum, quem servandum putavi, et motum ejus, quem non frustra timui. Aut si ego quod non debui, vel quomodo non debui, aliquid scripsi; non ad illum de me, sed ad me ipsum potius fraterna dilectione mitte sermonem, quo correctus petam ut ignoscat, si meam culpam ipse cognovero. EPISTOLA LXXV.",
          "candidate_score": 0.626103,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_13_15",
          "bdc_text": "Recomendo tibi , domino Waltero ac reliquis amicis civibus Tiguribus . Scriptum in castello d'Altestein 2 . februarii 1567 .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573",
          "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,",
          "candidate_score": 0.615887,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_13_15",
          "bdc_text": "Recomendo tibi , domino Waltero ac reliquis amicis civibus Tiguribus . Scriptum in castello d'Altestein 2 . februarii 1567 .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2849",
          "psc_text": "Firmum, anno praeterito, ob rem earum Ravennam, et inde Africam Siciliamque direximus, quem putamus jam in Africae partibus commorari. Sanctos tuo adhaerentes lateri, ut meo obsequio salutes, precor. Litteras quoque meas ad sanctum presbyterum Firmum direxi; quae si ad te venerint, ei dirigere non graveris. Incolumem te, et mei memorem, Christus Dominus custodiat, domine vere sancte, et beatissime papa. Et subter: Grandem latini sermonis in ista provincia notariorum patimur penuriam; et idcirco praeceptis tuis parere non possumus, maxime in editione Septuaginta, quae asteriscis verubusque dictincta est: pleraque enim prioris laboris, fraude cujusdam amisimus. EPISTOLA CLXXIII. Augustinus Donato, villae Mutugennae in dioecesi Hipponensi presbytero donatistae, qui jussus comprehendi et adduci ad ecclesiam, conatus est sibi vim inferre, suadet ut re sobrie perpensa resipiscat, docens pravam voluntatem recte cogi ad meliora. Donato presbytero partis Donati, AUGUSTINUS episcopus Ecclesiae catholicae. 1. Si posses videre dolorem cordis mei, et sollicitudinem pro salute tua, fortassis",
          "candidate_score": 0.605615,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_13_15",
          "bdc_text": "Recomendo tibi , domino Waltero ac reliquis amicis civibus Tiguribus . Scriptum in castello d'Altestein 2 . februarii 1567 .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_535",
          "psc_text": "capitulatam argenteam, et lucernam argenteam, ita ut ei diceret Victor quidam: Mortuus fueras, si non illas invenisses. Hunc iste Sylvanum; manifestissimum traditorem, pro magno commemorat in epistola quam tibi scribit, a Secundo Tigisitano primae sedis episcopo episcopum tunc ordinatum. Quiescat ergo superba eorum lingua, et cognoscat crimina sua, ne delirans loquatur aliena. Recita illi etiam, si voluerit, Gesta ecclesiastica ejusdem Secundi Tigisitani in domo Urbani Donati habita, ubi confessos traditores judici Deo dimisit, Donatum Masculitanum, Marinum ab Aquis Tibilitanis, Donatum Calamensem, cum quibus confessis traditoribus memoratum traditorem Silvanum eis ordinavit episcopum. Recita illi Gesta apud Zenophilum consularem, ubi Nundinarius quidam diaconus iratus Silvano, quod ab eo fuerit excommunicatus, haec omnia judiciis prodidit, quae certis documentis et responsionibus testium, et recitatione Gestorum et multarum epistolarum, luce clarius constiterunt. 5. Multa sunt alia quae illi recites, si non contentiose agere, sed prudenter audire voluerit: preces Donatistarum ad Constantinum, ut propter ipsam causam",
          "candidate_score": 0.605375,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_13_15",
          "bdc_text": "Recomendo tibi , domino Waltero ac reliquis amicis civibus Tiguribus . Scriptum in castello d'Altestein 2 . februarii 1567 .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_642",
          "psc_text": "tueatur, domine eximie meritoque honorabilis et dilectissime fili. EPISTOLA LVII. Augustinus, libro quodam suo in eam rem conscripto, Celerem instruxerat, mera levitate Donatistas se ab Ecclesia catholica segregasse: cui, si eo codice satisfactum non sit, promittit adhuc scripta. In fine, cum amico quodam donatista, Celeri subdito, conferre cupit. Domino dilectissimo meritoque honorabili ac suscipiendo filio CELERI, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Nullam fuisse justam causam, cur ab orbe terrarum, quo Ecclesia catholica secundum prophetica et evangelica promissa diffunditur, se pars Donati dirimeret, credo quod magis quoque considerans prudentia tua facillime intelligit. De qua re, si diligentior disputatio necessaria est, memini me ad legendum dedisse benevolentiae tuae codicem, cum id te petisse charissimus mihi, tuus filius, meus Caecilius intimasset; qui codex non paucis diebus apud te fuit. Quem si rei hujus cognoscendae studio, vel inter occupationes tuas legere sive voluisti sive potuisti, non dubito comperisse prudentiam tuam nihil eos habere quod",
          "candidate_score": 0.598158,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_13",
          "bdc_text": "Recomendo tibi , domino Waltero ac reliquis amicis civibus Tiguribus .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573",
          "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,",
          "candidate_score": 0.594836,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_13",
          "bdc_text": "Recomendo tibi , domino Waltero ac reliquis amicis civibus Tiguribus .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3663",
          "psc_text": "ista dictarem, perlator jam ventum exspectans, me vehementer, ut navigaret, urgebat. Itaque si quid hic incondite atque inculte dictum legeris, vel si totum ita esse perspexeris, doctrinae da operam, linguae veniam. Et alia manu: Deo vivas, dilectissime fili. EPISTOLA CCVI. Valerio comiti Felicem episcopum commendat. Domino merito illustri et praestantissimo, atque in Christo charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quotiescumque a me petunt homines, ut eos tuae benignitati fideique commendem, si non facio, non mihi recte videor de tua vel erga opis indigos misericordia, vel erga nos benevolentia judicare. Itaque facio, et maxime ministros Christi, qui Ecclesiae curam gerunt, cujus te cohaeredem et filium esse gaudemus, tuae Praestantiae commendare non dubito, domine merito illustris atque praestantissime, atque in Christo charissime fili. Sanctus itaque frater et coepiscopus noster Felix cum hoc me rogasset, utique negare non debui. Commendo ergo tibi episcopum Christi egentem auxilio viri sublimis: fac ergo quod potes;",
          "candidate_score": 0.584986,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 19,
      "cf_id": "cf020",
      "work_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Job",
      "max_score": 0.67261,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_9_11",
          "bdc_text": "Faciat dominus deus noster in reliquis ac unicuique secundum voluntatem suam divinam retribuat . In Rhetis nostris omnia satis prospere cedunt , et nuper , cum in propositione me pro parte copiarum , quas rex meus petit ab illis ac pro interpellatione conservande ligue inter nos , quod verebar , ne quis illorum misceret se in servitio regis Hispaniarum ( quoniam magna est illorum quandoque varietas ) obtinui , ut promulgarent edictum , ne quis ex subditis transiret ad aliud servicium nisi christianissimi regis mei secundum c[on]ventiones sub pena capitis ac bonorum proscriptionem . De reliquis secundum occursum rerum videbimus .",
          "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Job_window_727",
          "psc_text": "Unde arbitror quod cum ea quae omnino perierant, illa ei in duplum fuerint restituta, etiam filii ei viginti pro decem redditi sint. Hi enim ipsi decem primi quos ruina domus labentis oppresserat, apud Deum non putantur exstincti. Propter aedificationem itaque fidei nostrae, tantos ei filios a Deo redditos, quantos amiserat, sentiendum est, ut omni bonorum suorum substantia in duplum sibi a Domino reddita, etiam filios in duplum habere se crederet: qui, utpote fidelissimus Dei servus, minime dubitare deberet eos, quos ad Deum praemiserat, non perisse. Sic ubi per totum hunc librum sanctum Job, figuram habuisse Salvatoris perspeximus, donante gratia ejus, ut nobis largiri dignatus est, exposuimus, et in quibusdam locis, amicos ejus significari haereticos intelleximus, sicut etiam et illum Heliu gentilitatis habuisse imaginem, disseruimus. Sed quia per Christum impiorum atque errantium reconciliatio est: Non est enim aliud nomen sub coelo, in quo oportet salvos fieri: ideo exstincta nunc gentilitate atque",
          "candidate_score": 0.67261,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 20,
      "cf_id": "cf012",
      "work_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-contra-Arianos-vel-Auxentium",
      "max_score": 0.672397,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "7011_sent_8_10",
          "bdc_text": "Audivi , quod certissime , si Hispaniarum rex in his partibus veniat , quod nondum certum habemus propter magnam opinionum varietatem , velle in Mediolano introducere illum rigorem inquisitionis atque idem apud regnum Neapolitanum ac cicitanti uno ex familiaribus et oranti , quod illud mitigaret , respondisse se malle iacturam facere illius regni et ducatus quam bene inceptum relinquere . Faciat dominus deus noster in reliquis ac unicuique secundum voluntatem suam divinam retribuat . In Rhetis nostris omnia satis prospere cedunt , et nuper , cum in propositione me pro parte copiarum , quas rex meus petit ab illis ac pro interpellatione conservande ligue inter nos , quod verebar , ne quis illorum misceret se in servitio regis Hispaniarum ( quoniam magna est illorum quandoque varietas ) obtinui , ut promulgarent edictum , ne quis ex subditis transiret ad aliud servicium nisi christianissimi regis mei secundum c[on]ventiones sub pena capitis ac bonorum proscriptionem .",
          "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-contra-Arianos-vel-Auxentium_window_9",
          "psc_text": "plebis, quam corda sunt sacerdotum. Si Deum verum Ariani praedicant Christum, Deum sine fraude confessi sunt: quod si Deum dicunt, et negant verum; tribuunt nomen, et adimunt veritatem. 7. Hilarii cum Auxentio Mediolani gesta. Auxentius consubstantialitatem confitetur. --Quamquam igitur impiissimis eorum blasphemiis plenae omnes ecclesiarum chartae, plenique jam libri sint: quid proxime tamen acciderit, non tacendum est. Cum edicto gravi sanctus ( Carn. ms. sanctissimus) rex perturbari ecclesiam Mediolanensium, quae Deum verum Christum et unius cum Patre divinitatis et substantiae confitetur, sub unitatis specie et voluntate jussisset; etiam importuna interpellatione suggessi, Auxentium blasphemum esse, et omnino hostem Christi habendum: idque adjeci, eum aliter credere, quam rex ipse, aut alii omnes haberent. Quibus rex permotus; audiri nos a Quaestore et Magistro praecepit, considentibus una nobiscum episcopis fere decem. Primumque, ut in foro solet, de persona calumniatus est, damnatum quondam me a Saturnino, audiri ut episcopum non oportere. Non est nunc temporis,",
          "candidate_score": 0.672397,
          "ce_score": null
        }
      ]
    }
  ],
  "biblical_hits": []
}