8/8000.json

{
  "letter_id": "8000",
  "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/8000",
  "dominant_topic": 6,
  "topic_dist": [
    0.053476,
    0.043254,
    0.052392,
    0.049267,
    0.052622,
    0.046605,
    0.062677,
    0.041444,
    0.050448,
    0.045934,
    0.05484,
    0.061085,
    0.045707,
    0.055147,
    0.044494,
    0.041575,
    0.056305,
    0.046243,
    0.043832,
    0.052652
  ],
  "citations": [
    {
      "rank": 1,
      "cf_id": "cf021",
      "work_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1",
      "max_score": 0.682343,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_1_3",
          "bdc_text": "Binas tuas accepi literas , humanissime mi d. Bullingere , alteras 25 . augusti , alteras calendis septembris ; prioribus , quod necesse minimum erat , silentium tuum excusas et comitem Culemburgensem commendas , qui cum ad nos non venerit , non habeo , quod scribam aliud quam me navaturum ei , si venisset , fuisse vel tua causa , quantam potuissem benevolentiam summam .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0",
          "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et",
          "candidate_score": 0.682343,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_3_5",
          "bdc_text": "prioribus , quod necesse minimum erat , silentium tuum excusas et comitem Culemburgensem commendas , qui cum ad nos non venerit , non habeo , quod scribam aliud quam me navaturum ei , si venisset , fuisse vel tua causa , quantam potuissem benevolentiam summam . D. Hallerus ante dies paucos scripsit mihi de puero , quo utatur amanuense ( ut vocant ) sibi mittendo . Sed in iis literis mentionem Bullingeri facit nullam .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0",
          "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et",
          "candidate_score": 0.681003,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_2_4",
          "bdc_text": "augusti , alteras calendis septembris ; prioribus , quod necesse minimum erat , silentium tuum excusas et comitem Culemburgensem commendas , qui cum ad nos non venerit , non habeo , quod scribam aliud quam me navaturum ei , si venisset , fuisse vel tua causa , quantam potuissem benevolentiam summam . D. Hallerus ante dies paucos scripsit mihi de puero , quo utatur amanuense ( ut vocant ) sibi mittendo .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0",
          "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et",
          "candidate_score": 0.679102,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_2_4",
          "bdc_text": "augusti , alteras calendis septembris ; prioribus , quod necesse minimum erat , silentium tuum excusas et comitem Culemburgensem commendas , qui cum ad nos non venerit , non habeo , quod scribam aliud quam me navaturum ei , si venisset , fuisse vel tua causa , quantam potuissem benevolentiam summam . D. Hallerus ante dies paucos scripsit mihi de puero , quo utatur amanuense ( ut vocant ) sibi mittendo .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_1",
          "psc_text": "non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et merito praestantissime atque in Christi dilectione carissime fili. § 2 Laudes itaque tuas in Christo, siue magis in te laudes Christi, uide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. sed alia et ab aliis, etsi non tam multa uel certa, uerumtamen audiuimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia expectatio 15 cf. Prou. 27, 2 1 Incipit epka ad eundem comitem VP Item epka eiusdem ad Valerium comitem BW epistola-comitem om. C 2 omino-et me om. S xpo SW 3",
          "candidate_score": 0.665482,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_1_3",
          "bdc_text": "Binas tuas accepi literas , humanissime mi d. Bullingere , alteras 25 . augusti , alteras calendis septembris ; prioribus , quod necesse minimum erat , silentium tuum excusas et comitem Culemburgensem commendas , qui cum ad nos non venerit , non habeo , quod scribam aliud quam me navaturum ei , si venisset , fuisse vel tua causa , quantam potuissem benevolentiam summam .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_1",
          "psc_text": "non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et merito praestantissime atque in Christi dilectione carissime fili. § 2 Laudes itaque tuas in Christo, siue magis in te laudes Christi, uide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. sed alia et ab aliis, etsi non tam multa uel certa, uerumtamen audiuimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia expectatio 15 cf. Prou. 27, 2 1 Incipit epka ad eundem comitem VP Item epka eiusdem ad Valerium comitem BW epistola-comitem om. C 2 omino-et me om. S xpo SW 3",
          "candidate_score": 0.664913,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_3_5",
          "bdc_text": "prioribus , quod necesse minimum erat , silentium tuum excusas et comitem Culemburgensem commendas , qui cum ad nos non venerit , non habeo , quod scribam aliud quam me navaturum ei , si venisset , fuisse vel tua causa , quantam potuissem benevolentiam summam . D. Hallerus ante dies paucos scripsit mihi de puero , quo utatur amanuense ( ut vocant ) sibi mittendo . Sed in iis literis mentionem Bullingeri facit nullam .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_1",
          "psc_text": "non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et merito praestantissime atque in Christi dilectione carissime fili. § 2 Laudes itaque tuas in Christo, siue magis in te laudes Christi, uide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. sed alia et ab aliis, etsi non tam multa uel certa, uerumtamen audiuimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia expectatio 15 cf. Prou. 27, 2 1 Incipit epka ad eundem comitem VP Item epka eiusdem ad Valerium comitem BW epistola-comitem om. C 2 omino-et me om. S xpo SW 3",
          "candidate_score": 0.664759,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_4_6",
          "bdc_text": "D. Hallerus ante dies paucos scripsit mihi de puero , quo utatur amanuense ( ut vocant ) sibi mittendo . Sed in iis literis mentionem Bullingeri facit nullam . Ego , ne te sui oblitum putet , verba ipsa epistolae utriusque tuae exscripta meis literis inserui , quod ut gratum ita ipsi iucundum fore confido ;",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0",
          "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et",
          "candidate_score": 0.663317,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_3",
          "bdc_text": "prioribus , quod necesse minimum erat , silentium tuum excusas et comitem Culemburgensem commendas , qui cum ad nos non venerit , non habeo , quod scribam aliud quam me navaturum ei , si venisset , fuisse vel tua causa , quantam potuissem benevolentiam summam .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0",
          "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et",
          "candidate_score": 0.652708,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_3",
          "bdc_text": "prioribus , quod necesse minimum erat , silentium tuum excusas et comitem Culemburgensem commendas , qui cum ad nos non venerit , non habeo , quod scribam aliud quam me navaturum ei , si venisset , fuisse vel tua causa , quantam potuissem benevolentiam summam .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_1",
          "psc_text": "non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et merito praestantissime atque in Christi dilectione carissime fili. § 2 Laudes itaque tuas in Christo, siue magis in te laudes Christi, uide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. sed alia et ab aliis, etsi non tam multa uel certa, uerumtamen audiuimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia expectatio 15 cf. Prou. 27, 2 1 Incipit epka ad eundem comitem VP Item epka eiusdem ad Valerium comitem BW epistola-comitem om. C 2 omino-et me om. S xpo SW 3",
          "candidate_score": 0.646574,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_11_13",
          "bdc_text": "D. Hallerus de rebus Gallicis me identidem per literas quaerit , de quibus si quid habes certi , gratum nobis facies , si ad nos id , quicquid tandem fuerit , perscripseris . Bene vale et me amare perge dominoque Gwalthero et generis tuis S. meis verbis plurimam dicito .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0",
          "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et",
          "candidate_score": 0.64336,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_4_6",
          "bdc_text": "D. Hallerus ante dies paucos scripsit mihi de puero , quo utatur amanuense ( ut vocant ) sibi mittendo . Sed in iis literis mentionem Bullingeri facit nullam . Ego , ne te sui oblitum putet , verba ipsa epistolae utriusque tuae exscripta meis literis inserui , quod ut gratum ita ipsi iucundum fore confido ;",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_1",
          "psc_text": "non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et merito praestantissime atque in Christi dilectione carissime fili. § 2 Laudes itaque tuas in Christo, siue magis in te laudes Christi, uide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. sed alia et ab aliis, etsi non tam multa uel certa, uerumtamen audiuimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia expectatio 15 cf. Prou. 27, 2 1 Incipit epka ad eundem comitem VP Item epka eiusdem ad Valerium comitem BW epistola-comitem om. C 2 omino-et me om. S xpo SW 3",
          "candidate_score": 0.637418,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_11_13",
          "bdc_text": "D. Hallerus de rebus Gallicis me identidem per literas quaerit , de quibus si quid habes certi , gratum nobis facies , si ad nos id , quicquid tandem fuerit , perscripseris . Bene vale et me amare perge dominoque Gwalthero et generis tuis S. meis verbis plurimam dicito .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4",
          "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1",
          "candidate_score": 0.631809,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_5_7",
          "bdc_text": "Sed in iis literis mentionem Bullingeri facit nullam . Ego , ne te sui oblitum putet , verba ipsa epistolae utriusque tuae exscripta meis literis inserui , quod ut gratum ita ipsi iucundum fore confido ; si quid rescripserit , faciam , ut scias .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0",
          "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et",
          "candidate_score": 0.631649,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_6",
          "bdc_text": "Ego , ne te sui oblitum putet , verba ipsa epistolae utriusque tuae exscripta meis literis inserui , quod ut gratum ita ipsi iucundum fore confido ;",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0",
          "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et",
          "candidate_score": 0.628075,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_6",
          "bdc_text": "Ego , ne te sui oblitum putet , verba ipsa epistolae utriusque tuae exscripta meis literis inserui , quod ut gratum ita ipsi iucundum fore confido ;",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_1",
          "psc_text": "non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et merito praestantissime atque in Christi dilectione carissime fili. § 2 Laudes itaque tuas in Christo, siue magis in te laudes Christi, uide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. sed alia et ab aliis, etsi non tam multa uel certa, uerumtamen audiuimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia expectatio 15 cf. Prou. 27, 2 1 Incipit epka ad eundem comitem VP Item epka eiusdem ad Valerium comitem BW epistola-comitem om. C 2 omino-et me om. S xpo SW 3",
          "candidate_score": 0.62792,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 2,
      "cf_id": "cf021",
      "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae",
      "max_score": 0.67524,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_6_8",
          "bdc_text": "Ego , ne te sui oblitum putet , verba ipsa epistolae utriusque tuae exscripta meis literis inserui , quod ut gratum ita ipsi iucundum fore confido ; si quid rescripserit , faciam , ut scias . Nunc ad posteriores tuas accedo Germanice scriptas , quibus mandas , ut Annam o inquiram .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248",
          "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam",
          "candidate_score": 0.67524,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_2_4",
          "bdc_text": "augusti , alteras calendis septembris ; prioribus , quod necesse minimum erat , silentium tuum excusas et comitem Culemburgensem commendas , qui cum ad nos non venerit , non habeo , quod scribam aliud quam me navaturum ei , si venisset , fuisse vel tua causa , quantam potuissem benevolentiam summam . D. Hallerus ante dies paucos scripsit mihi de puero , quo utatur amanuense ( ut vocant ) sibi mittendo .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573",
          "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,",
          "candidate_score": 0.673344,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_2_4",
          "bdc_text": "augusti , alteras calendis septembris ; prioribus , quod necesse minimum erat , silentium tuum excusas et comitem Culemburgensem commendas , qui cum ad nos non venerit , non habeo , quod scribam aliud quam me navaturum ei , si venisset , fuisse vel tua causa , quantam potuissem benevolentiam summam . D. Hallerus ante dies paucos scripsit mihi de puero , quo utatur amanuense ( ut vocant ) sibi mittendo .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3663",
          "psc_text": "ista dictarem, perlator jam ventum exspectans, me vehementer, ut navigaret, urgebat. Itaque si quid hic incondite atque inculte dictum legeris, vel si totum ita esse perspexeris, doctrinae da operam, linguae veniam. Et alia manu: Deo vivas, dilectissime fili. EPISTOLA CCVI. Valerio comiti Felicem episcopum commendat. Domino merito illustri et praestantissimo, atque in Christo charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quotiescumque a me petunt homines, ut eos tuae benignitati fideique commendem, si non facio, non mihi recte videor de tua vel erga opis indigos misericordia, vel erga nos benevolentia judicare. Itaque facio, et maxime ministros Christi, qui Ecclesiae curam gerunt, cujus te cohaeredem et filium esse gaudemus, tuae Praestantiae commendare non dubito, domine merito illustris atque praestantissime, atque in Christo charissime fili. Sanctus itaque frater et coepiscopus noster Felix cum hoc me rogasset, utique negare non debui. Commendo ergo tibi episcopum Christi egentem auxilio viri sublimis: fac ergo quod potes;",
          "candidate_score": 0.670838,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_1_3",
          "bdc_text": "Binas tuas accepi literas , humanissime mi d. Bullingere , alteras 25 . augusti , alteras calendis septembris ; prioribus , quod necesse minimum erat , silentium tuum excusas et comitem Culemburgensem commendas , qui cum ad nos non venerit , non habeo , quod scribam aliud quam me navaturum ei , si venisset , fuisse vel tua causa , quantam potuissem benevolentiam summam .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573",
          "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,",
          "candidate_score": 0.668759,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_4_6",
          "bdc_text": "D. Hallerus ante dies paucos scripsit mihi de puero , quo utatur amanuense ( ut vocant ) sibi mittendo . Sed in iis literis mentionem Bullingeri facit nullam . Ego , ne te sui oblitum putet , verba ipsa epistolae utriusque tuae exscripta meis literis inserui , quod ut gratum ita ipsi iucundum fore confido ;",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573",
          "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,",
          "candidate_score": 0.666671,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_3_5",
          "bdc_text": "prioribus , quod necesse minimum erat , silentium tuum excusas et comitem Culemburgensem commendas , qui cum ad nos non venerit , non habeo , quod scribam aliud quam me navaturum ei , si venisset , fuisse vel tua causa , quantam potuissem benevolentiam summam . D. Hallerus ante dies paucos scripsit mihi de puero , quo utatur amanuense ( ut vocant ) sibi mittendo . Sed in iis literis mentionem Bullingeri facit nullam .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573",
          "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,",
          "candidate_score": 0.666285,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_1_3",
          "bdc_text": "Binas tuas accepi literas , humanissime mi d. Bullingere , alteras 25 . augusti , alteras calendis septembris ; prioribus , quod necesse minimum erat , silentium tuum excusas et comitem Culemburgensem commendas , qui cum ad nos non venerit , non habeo , quod scribam aliud quam me navaturum ei , si venisset , fuisse vel tua causa , quantam potuissem benevolentiam summam .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3878",
          "psc_text": "Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me et ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse",
          "candidate_score": 0.662117,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_6_8",
          "bdc_text": "Ego , ne te sui oblitum putet , verba ipsa epistolae utriusque tuae exscripta meis literis inserui , quod ut gratum ita ipsi iucundum fore confido ; si quid rescripserit , faciam , ut scias . Nunc ad posteriores tuas accedo Germanice scriptas , quibus mandas , ut Annam o inquiram .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3463",
          "psc_text": "Cornutus litteras pertulit quas misisti, quae me laetificarunt, quia memoriam nostri bonam habere dignatus es, qui et mihi paucis, sermone proprio sanctae mentis tuae, de his quae petieram, in transitu significasti. Aliquanta autem de opusculis sancti compresbyteri Hieronymi adjunxisti, ut meam quaestionem lectione ejus operis de sanctis Scripturis explere possem. Et quia dignatus es id petere a nobis, ut quid senserimus de ipsis quaestionibus, per litteras tuae sincerissimae charitati insinuaremus; ad ea de quibus scripta legi, prout intellectus exiguus meae mediocritatis sentire potuit aut intelligere, infra scripsi. 2. Cum Dei omnipotentis conditoris totius creaturae arbitrio et potestate cuncta gerantur; vel quae facta sunt, vel quae etiam futura sunt, sanctorum Prophetarum vocibus cognoscuntur, qui priusquam fierent ea quae futura erant, voluntate divina hominibus sunt locuti. Unde satis admiratione plenum est si ea Deus quae praedici voluit, ad hominum sensus penitus non posse pervenire constituit, secundum hoc capitulum quod Dominus beatis Apostolis",
          "candidate_score": 0.661467,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_2_4",
          "bdc_text": "augusti , alteras calendis septembris ; prioribus , quod necesse minimum erat , silentium tuum excusas et comitem Culemburgensem commendas , qui cum ad nos non venerit , non habeo , quod scribam aliud quam me navaturum ei , si venisset , fuisse vel tua causa , quantam potuissem benevolentiam summam . D. Hallerus ante dies paucos scripsit mihi de puero , quo utatur amanuense ( ut vocant ) sibi mittendo .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387",
          "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti",
          "candidate_score": 0.661053,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_4_6",
          "bdc_text": "D. Hallerus ante dies paucos scripsit mihi de puero , quo utatur amanuense ( ut vocant ) sibi mittendo . Sed in iis literis mentionem Bullingeri facit nullam . Ego , ne te sui oblitum putet , verba ipsa epistolae utriusque tuae exscripta meis literis inserui , quod ut gratum ita ipsi iucundum fore confido ;",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_731",
          "psc_text": "collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus! Ego autem dico: Utinam saltem propinquis terrarum locis habitaremus; ut, si non possent misceri nostra colloquia, litterae possent esse crebriores! Nunc vero tanto locorum intervallo absumus a sensibus nostris, ut de illis verbis Apostoli ad Galatas, juvenem me ad tuam Sanctitatem scripsisse meminerim, et ecce jam senex, necdum rescripta meruerim, faciliusque ad te exemplaria epistolae meae pervenerint, nescio qua occasione praeveniente, quam ipsa epistola me curante. Homo enim qui eam tunc acceperat, nec ad te pertulerit, nec ad me retulerit. Tantae autem mihi in litteris tuis, quae in manus nostras venire potuerunt, apparent res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum",
          "candidate_score": 0.661004,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_2_4",
          "bdc_text": "augusti , alteras calendis septembris ; prioribus , quod necesse minimum erat , silentium tuum excusas et comitem Culemburgensem commendas , qui cum ad nos non venerit , non habeo , quod scribam aliud quam me navaturum ei , si venisset , fuisse vel tua causa , quantam potuissem benevolentiam summam . D. Hallerus ante dies paucos scripsit mihi de puero , quo utatur amanuense ( ut vocant ) sibi mittendo .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3878",
          "psc_text": "Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me et ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse",
          "candidate_score": 0.659325,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_2_4",
          "bdc_text": "augusti , alteras calendis septembris ; prioribus , quod necesse minimum erat , silentium tuum excusas et comitem Culemburgensem commendas , qui cum ad nos non venerit , non habeo , quod scribam aliud quam me navaturum ei , si venisset , fuisse vel tua causa , quantam potuissem benevolentiam summam . D. Hallerus ante dies paucos scripsit mihi de puero , quo utatur amanuense ( ut vocant ) sibi mittendo .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180",
          "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,",
          "candidate_score": 0.659037,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_2_4",
          "bdc_text": "augusti , alteras calendis septembris ; prioribus , quod necesse minimum erat , silentium tuum excusas et comitem Culemburgensem commendas , qui cum ad nos non venerit , non habeo , quod scribam aliud quam me navaturum ei , si venisset , fuisse vel tua causa , quantam potuissem benevolentiam summam . D. Hallerus ante dies paucos scripsit mihi de puero , quo utatur amanuense ( ut vocant ) sibi mittendo .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_74",
          "psc_text": "tibi non scribere etiam ineptissimum existimavi. Sed tabellas, si quae ibi nostrae sunt, propter hujusmodi necessitates, mittas peto. Scripsi quiddam de catholica religione, quantum Dominus dare dignatus est, quod tibi volo ante adventum meum mittere, si charta interim non desit. Tolerabis enim qualemcumque scripturam ex officina majorum. De codicibus, praeter libros de Oratore, totum mihi excidit. Sed nihil amplius rescribere potui, quam ut ipse sumeres quos liberet, et nunc in eadem maneo sententia. Absens enim quid plus faciam non invenio. 2. Gratissimum mihi est, quod in ultima epistola me participem domestici tui gaudii facere voluisti. Sed, Mene salis placidi vultum fluctusque quietos Ignorare jubes? (Virg. V Aeneid.) quanquam nec me jubeas, nec ipse ignores. Quare si ad melius cogitandum quies aliqua data est, utere divino beneficio. Nec enim debemus nobis, cum ista proveniunt, sed illis per quos proveniunt, gratulari: quoniam justa, et officiosa, et pro suo genere pacatior atque tranquillior",
          "candidate_score": 0.65769,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_3_5",
          "bdc_text": "prioribus , quod necesse minimum erat , silentium tuum excusas et comitem Culemburgensem commendas , qui cum ad nos non venerit , non habeo , quod scribam aliud quam me navaturum ei , si venisset , fuisse vel tua causa , quantam potuissem benevolentiam summam . D. Hallerus ante dies paucos scripsit mihi de puero , quo utatur amanuense ( ut vocant ) sibi mittendo . Sed in iis literis mentionem Bullingeri facit nullam .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387",
          "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti",
          "candidate_score": 0.656139,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_6_8",
          "bdc_text": "Ego , ne te sui oblitum putet , verba ipsa epistolae utriusque tuae exscripta meis literis inserui , quod ut gratum ita ipsi iucundum fore confido ; si quid rescripserit , faciam , ut scias . Nunc ad posteriores tuas accedo Germanice scriptas , quibus mandas , ut Annam o inquiram .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1910",
          "psc_text": "Scio enim in causa clericorum Anaunensium, qui occisi a Gentilibus, nunc martyres honorantur, Imperatorem rogatum facile concessisse ne illi qui eos occiderant et capti jam tenebantur, poena simili punirentur. 3. Libros de Baptismo parvulorum, cum jam codicem ipsum Praestantiae tuae misissem, cur abs te rursus acceperim, oblitus sum: nisi forte cum inspicerem, mendosos eos reperi, et emendare volui, quod mirabiliter impeditus, adhuc usque non feci. Epistolam quoque ad te scribendam et his adjungendam, quam cum ibi essem jam dictare coeperam, paulo addito sic esse imperfectam scias. Si autem rationem omnium dierum et lucubrationum aliis necessitatibus impensarum tibi possem reddere, graviter contristatus mirareris quanta me distendant, quae differri omnino non possunt, nec agere illa permittant in quae me, petendo et admonendo, urges volentem, et ineffabiliter (quia non possum) dolentem. Cum enim ab eorum hominum necessitatibus aliquantulum vaco, qui me sic angariant, ut eos nullo modo liceat evitare, nec contemnere oporteat; non",
          "candidate_score": 0.655987,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_6_8",
          "bdc_text": "Ego , ne te sui oblitum putet , verba ipsa epistolae utriusque tuae exscripta meis literis inserui , quod ut gratum ita ipsi iucundum fore confido ; si quid rescripserit , faciam , ut scias . Nunc ad posteriores tuas accedo Germanice scriptas , quibus mandas , ut Annam o inquiram .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4039",
          "psc_text": "3. Nam primo dixisti credere te in Deum Patrem omnipotentem, invisibilem, ingenitum, incapabilem: et in Jesum Christum Filium ejus, Deum, natum ante saecula, per quem facta sunt omnia; et in Spiritum sanctum. Quibus ego auditis, cum respondissem nondum a te quidquam dictum quod meae fidei repugnaret, et ideo, si ea scripsisses, me his etiam posse subscribere; ad hoc nescio quomodo res perducta est, ut accepta charta, ea ipsa quae dixeras, velles etiam litteris tua manu exprimere. Quod cum mihi ad legendum dedisses, animadverti minus te scripsisse, Patrem, cum scripsisses, Deum omnipotentem, invisibilem, ingenitum, innatum. Quod ubi commemoravi, non post multam allegationem addidisti, Patrem: et incapabilem quidem, quod verbis dixeras, scripto praetermiseras; sed nulla hinc a me facta commemoratio est. 4. Deinde cum dixissem me paratum esse subscribere adhuc illa verba etiam mea esse posse, prius quaesivi, ne quod in mentem venerat, laberetur, utrum alicubi Scripturarum divinarum legeretur, Pater ingenitus. Hoc",
          "candidate_score": 0.655656,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_3_5",
          "bdc_text": "prioribus , quod necesse minimum erat , silentium tuum excusas et comitem Culemburgensem commendas , qui cum ad nos non venerit , non habeo , quod scribam aliud quam me navaturum ei , si venisset , fuisse vel tua causa , quantam potuissem benevolentiam summam . D. Hallerus ante dies paucos scripsit mihi de puero , quo utatur amanuense ( ut vocant ) sibi mittendo . Sed in iis literis mentionem Bullingeri facit nullam .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_74",
          "psc_text": "tibi non scribere etiam ineptissimum existimavi. Sed tabellas, si quae ibi nostrae sunt, propter hujusmodi necessitates, mittas peto. Scripsi quiddam de catholica religione, quantum Dominus dare dignatus est, quod tibi volo ante adventum meum mittere, si charta interim non desit. Tolerabis enim qualemcumque scripturam ex officina majorum. De codicibus, praeter libros de Oratore, totum mihi excidit. Sed nihil amplius rescribere potui, quam ut ipse sumeres quos liberet, et nunc in eadem maneo sententia. Absens enim quid plus faciam non invenio. 2. Gratissimum mihi est, quod in ultima epistola me participem domestici tui gaudii facere voluisti. Sed, Mene salis placidi vultum fluctusque quietos Ignorare jubes? (Virg. V Aeneid.) quanquam nec me jubeas, nec ipse ignores. Quare si ad melius cogitandum quies aliqua data est, utere divino beneficio. Nec enim debemus nobis, cum ista proveniunt, sed illis per quos proveniunt, gratulari: quoniam justa, et officiosa, et pro suo genere pacatior atque tranquillior",
          "candidate_score": 0.655653,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_1_3",
          "bdc_text": "Binas tuas accepi literas , humanissime mi d. Bullingere , alteras 25 . augusti , alteras calendis septembris ; prioribus , quod necesse minimum erat , silentium tuum excusas et comitem Culemburgensem commendas , qui cum ad nos non venerit , non habeo , quod scribam aliud quam me navaturum ei , si venisset , fuisse vel tua causa , quantam potuissem benevolentiam summam .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387",
          "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti",
          "candidate_score": 0.655409,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_1_3",
          "bdc_text": "Binas tuas accepi literas , humanissime mi d. Bullingere , alteras 25 . augusti , alteras calendis septembris ; prioribus , quod necesse minimum erat , silentium tuum excusas et comitem Culemburgensem commendas , qui cum ad nos non venerit , non habeo , quod scribam aliud quam me navaturum ei , si venisset , fuisse vel tua causa , quantam potuissem benevolentiam summam .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_74",
          "psc_text": "tibi non scribere etiam ineptissimum existimavi. Sed tabellas, si quae ibi nostrae sunt, propter hujusmodi necessitates, mittas peto. Scripsi quiddam de catholica religione, quantum Dominus dare dignatus est, quod tibi volo ante adventum meum mittere, si charta interim non desit. Tolerabis enim qualemcumque scripturam ex officina majorum. De codicibus, praeter libros de Oratore, totum mihi excidit. Sed nihil amplius rescribere potui, quam ut ipse sumeres quos liberet, et nunc in eadem maneo sententia. Absens enim quid plus faciam non invenio. 2. Gratissimum mihi est, quod in ultima epistola me participem domestici tui gaudii facere voluisti. Sed, Mene salis placidi vultum fluctusque quietos Ignorare jubes? (Virg. V Aeneid.) quanquam nec me jubeas, nec ipse ignores. Quare si ad melius cogitandum quies aliqua data est, utere divino beneficio. Nec enim debemus nobis, cum ista proveniunt, sed illis per quos proveniunt, gratulari: quoniam justa, et officiosa, et pro suo genere pacatior atque tranquillior",
          "candidate_score": 0.655071,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_2_4",
          "bdc_text": "augusti , alteras calendis septembris ; prioribus , quod necesse minimum erat , silentium tuum excusas et comitem Culemburgensem commendas , qui cum ad nos non venerit , non habeo , quod scribam aliud quam me navaturum ei , si venisset , fuisse vel tua causa , quantam potuissem benevolentiam summam . D. Hallerus ante dies paucos scripsit mihi de puero , quo utatur amanuense ( ut vocant ) sibi mittendo .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3954",
          "psc_text": "quia me consuluisti, frater dilectissime, qua existimavi veritate et certa charitate rescripsi; sed ne meliorem, si inveneris, sequaris sententiam, non praescripsi. Melius tamen quod in his periculis faciamus, invenire non possumus, quam orationes ad Dominum Deum nostrum, ut misereatur nostri. Quod ipsum, ut scilicet Dei Ecclesias non desererent, Dei dono nonnulli prudentes et sancti viri et velle et facere meruerunt, et inter dentes obtrectantium a sui propositi intentione minime defecerunt. EPISTOLA CCXXIX. Augustinus Dario comiti, qui pacis conferendae causa missus sit, gratulatur, et provocat ad rescribendum. Domino merito illustri, et magnificentissimo atque in Christo charissimo filio DARIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. A sanctis fratribus et coepiscopis meis Urbano et Novato, qualis sis vir et quantus, accepi: quorum alteri apud Carthaginem in Hilarensi oppido, et modo in Siccensi; alteri autem apud Sitifim te nosse provenit. Per hos ergo factum est, ut nec ego te habere incognitum possem. Neque enim quia",
          "candidate_score": 0.65365,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_3",
          "bdc_text": "prioribus , quod necesse minimum erat , silentium tuum excusas et comitem Culemburgensem commendas , qui cum ad nos non venerit , non habeo , quod scribam aliud quam me navaturum ei , si venisset , fuisse vel tua causa , quantam potuissem benevolentiam summam .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387",
          "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti",
          "candidate_score": 0.653311,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_1_3",
          "bdc_text": "Binas tuas accepi literas , humanissime mi d. Bullingere , alteras 25 . augusti , alteras calendis septembris ; prioribus , quod necesse minimum erat , silentium tuum excusas et comitem Culemburgensem commendas , qui cum ad nos non venerit , non habeo , quod scribam aliud quam me navaturum ei , si venisset , fuisse vel tua causa , quantam potuissem benevolentiam summam .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2384",
          "psc_text": "ipsum fuisse impiae crudelisque perfidiae a viro praepotenti (Marino comite) perpetratae in caede duorum fratrum, quorum alter (Marcellinus tribunus) integerrimis erat moribus praeditus, et omnium christianorum virtutum splendore ornatissimus. Domino merito illustri, e debito a me honore dignissimo filio CAECILIANO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Querela de me apud te litteris tuis indita tanto est mihi gratior, quanto plenior charitatis. Si ergo quod tacui purgare coner, quid conabor aliud quam ostendere te non habuisse causam quam mihi succensere deberes? Sed cum id in te magis diligam, quod de mea reticentia es dignatus offendi, quam inter tuas curas nihil momenti habere credideram; causam meam deseram, si me purgare contendero. Si enim indignari non debuisti, quia non ad te scripserim; nihil me pendis, qui loquarne an taceam indifferenter feras. Porro quia me tacuisse moleste tulisti, indignatio ista, indignatio non est. Non itaque tam doleo me non praebuisse, quam gaudeo te nostrum desiderasse",
          "candidate_score": 0.653221,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_11_13",
          "bdc_text": "D. Hallerus de rebus Gallicis me identidem per literas quaerit , de quibus si quid habes certi , gratum nobis facies , si ad nos id , quicquid tandem fuerit , perscripseris . Bene vale et me amare perge dominoque Gwalthero et generis tuis S. meis verbis plurimam dicito .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4183",
          "psc_text": "Dominum Christum dicat genus humanum: Te duce si qua manent sceleris vestigia nostri, Irrita perpetua solvent formidine terras. (Virg. Eclog. 4.) Quod ex Cumaeo, id est, ex Sibyllino carmine se fassus est transtulisse Virgilius; quoniam fortassis etiam illa vates aliquid de unico Salvatore in spiritu audierat, quod necesse habuit confiteri. Haec tibi, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater, sive pauca, sive forsitan multa sint, utcumque occupatissimus scripsi: tua sumere rescripta desidero, et te nomen dedisse inter competentes, vel daturum esse, jamjamque cognoscere. Dominus Deus noster, in quem credidisti, et hic et in futuro saeculo te conservet, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater. EPISTOLA CCLIX. Augustinus Cornelio scortis dedito, admonens illum ut Cyprianae uxoris defunctae pudicitiam imitetur, si velit illius impetrare laudes. Domino dilectissimo, et honorabili fratri CORNELIO, AUGUSTINUS. 1. Scripsisti mihi ut ad te aliquam prolixam epistolam consolatoriam darem, quod graviter optimae",
          "candidate_score": 0.653183,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_3_5",
          "bdc_text": "prioribus , quod necesse minimum erat , silentium tuum excusas et comitem Culemburgensem commendas , qui cum ad nos non venerit , non habeo , quod scribam aliud quam me navaturum ei , si venisset , fuisse vel tua causa , quantam potuissem benevolentiam summam . D. Hallerus ante dies paucos scripsit mihi de puero , quo utatur amanuense ( ut vocant ) sibi mittendo . Sed in iis literis mentionem Bullingeri facit nullam .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3663",
          "psc_text": "ista dictarem, perlator jam ventum exspectans, me vehementer, ut navigaret, urgebat. Itaque si quid hic incondite atque inculte dictum legeris, vel si totum ita esse perspexeris, doctrinae da operam, linguae veniam. Et alia manu: Deo vivas, dilectissime fili. EPISTOLA CCVI. Valerio comiti Felicem episcopum commendat. Domino merito illustri et praestantissimo, atque in Christo charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quotiescumque a me petunt homines, ut eos tuae benignitati fideique commendem, si non facio, non mihi recte videor de tua vel erga opis indigos misericordia, vel erga nos benevolentia judicare. Itaque facio, et maxime ministros Christi, qui Ecclesiae curam gerunt, cujus te cohaeredem et filium esse gaudemus, tuae Praestantiae commendare non dubito, domine merito illustris atque praestantissime, atque in Christo charissime fili. Sanctus itaque frater et coepiscopus noster Felix cum hoc me rogasset, utique negare non debui. Commendo ergo tibi episcopum Christi egentem auxilio viri sublimis: fac ergo quod potes;",
          "candidate_score": 0.653046,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_2_4",
          "bdc_text": "augusti , alteras calendis septembris ; prioribus , quod necesse minimum erat , silentium tuum excusas et comitem Culemburgensem commendas , qui cum ad nos non venerit , non habeo , quod scribam aliud quam me navaturum ei , si venisset , fuisse vel tua causa , quantam potuissem benevolentiam summam . D. Hallerus ante dies paucos scripsit mihi de puero , quo utatur amanuense ( ut vocant ) sibi mittendo .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3572",
          "psc_text": "ille auditur suavius, isti creditur tutius: qui autem quid horum sit verum ignorare se confitetur, illud optat, hoc tolerat, in nullo eorum errat, quia nihil eorum aut affirmat aut negat. Obsecro te ut me talem non spernas; quia et ego te diligo id affirmantem quod verum esse desidero, et tanto magis nolo fallaris, quanto magis amo quod polliceris, et quanto magis video periculosum si falleris. Da veniam, si onerosus fui sanctis sensibus tuis: quanto enim rarius provenit, tanto me tecum saltem per litteras loqui diutius delectavit. EPISTOLA CC. Augustinus Valerio comiti, transmittens nuncupatum ipsi librum primum de Nuptiis et Concupiscentia. Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post",
          "candidate_score": 0.653015,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_7_9",
          "bdc_text": "si quid rescripserit , faciam , ut scias . Nunc ad posteriores tuas accedo Germanice scriptas , quibus mandas , ut Annam o inquiram . Quod ego feci , qua potui diligentia , sed hactenus frustra ;",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2634",
          "psc_text": "minusque exercitato ingenio praediti, eo tamen studio feruntur ad cognoscendas litteras nostras, sive amico, sive inimico animo, ut eis subtrahi omnino non possint. Ista cogitanti cernis quanta cura in scribendo esse debeat, praesertim de rebus ita magnis, ut in eis et magni laborent. Si autem cum aliquid in manibus habeo, intermittendum est et differendum, ut ad ea potius respondeatur quae supervenientia requiruntur; quid fiet si etiam ipsis dum respondetur, alia supervenerint? Num placet ut etiam his omissis illa suscipiantur, et semper priora fiant quae posteriora oboriuntur, eaque sola terminare contingat, quibus cum scribuntur non supervenerit aliquid quod quaeratur? Quod ut mihi accidat difficillimum est; sed non opinor tibi hoc placere. Non ergo debui alia interrumpere cum tua supervenissent, sicut nec tua, si alia rursus irruerint; et tamen servare hanc justitiam non sinor. Nam ecce ut tibi haec ipsa rescriberem, quibus id admonerem, intermisi quae agebam, et animum meum ad hanc",
          "candidate_score": 0.651421,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_1_3",
          "bdc_text": "Binas tuas accepi literas , humanissime mi d. Bullingere , alteras 25 . augusti , alteras calendis septembris ; prioribus , quod necesse minimum erat , silentium tuum excusas et comitem Culemburgensem commendas , qui cum ad nos non venerit , non habeo , quod scribam aliud quam me navaturum ei , si venisset , fuisse vel tua causa , quantam potuissem benevolentiam summam .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3954",
          "psc_text": "quia me consuluisti, frater dilectissime, qua existimavi veritate et certa charitate rescripsi; sed ne meliorem, si inveneris, sequaris sententiam, non praescripsi. Melius tamen quod in his periculis faciamus, invenire non possumus, quam orationes ad Dominum Deum nostrum, ut misereatur nostri. Quod ipsum, ut scilicet Dei Ecclesias non desererent, Dei dono nonnulli prudentes et sancti viri et velle et facere meruerunt, et inter dentes obtrectantium a sui propositi intentione minime defecerunt. EPISTOLA CCXXIX. Augustinus Dario comiti, qui pacis conferendae causa missus sit, gratulatur, et provocat ad rescribendum. Domino merito illustri, et magnificentissimo atque in Christo charissimo filio DARIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. A sanctis fratribus et coepiscopis meis Urbano et Novato, qualis sis vir et quantus, accepi: quorum alteri apud Carthaginem in Hilarensi oppido, et modo in Siccensi; alteri autem apud Sitifim te nosse provenit. Per hos ergo factum est, ut nec ego te habere incognitum possem. Neque enim quia",
          "candidate_score": 0.651236,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_7_9",
          "bdc_text": "si quid rescripserit , faciam , ut scias . Nunc ad posteriores tuas accedo Germanice scriptas , quibus mandas , ut Annam o inquiram . Quod ego feci , qua potui diligentia , sed hactenus frustra ;",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248",
          "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam",
          "candidate_score": 0.650547,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_2_4",
          "bdc_text": "augusti , alteras calendis septembris ; prioribus , quod necesse minimum erat , silentium tuum excusas et comitem Culemburgensem commendas , qui cum ad nos non venerit , non habeo , quod scribam aliud quam me navaturum ei , si venisset , fuisse vel tua causa , quantam potuissem benevolentiam summam . D. Hallerus ante dies paucos scripsit mihi de puero , quo utatur amanuense ( ut vocant ) sibi mittendo .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2384",
          "psc_text": "ipsum fuisse impiae crudelisque perfidiae a viro praepotenti (Marino comite) perpetratae in caede duorum fratrum, quorum alter (Marcellinus tribunus) integerrimis erat moribus praeditus, et omnium christianorum virtutum splendore ornatissimus. Domino merito illustri, e debito a me honore dignissimo filio CAECILIANO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Querela de me apud te litteris tuis indita tanto est mihi gratior, quanto plenior charitatis. Si ergo quod tacui purgare coner, quid conabor aliud quam ostendere te non habuisse causam quam mihi succensere deberes? Sed cum id in te magis diligam, quod de mea reticentia es dignatus offendi, quam inter tuas curas nihil momenti habere credideram; causam meam deseram, si me purgare contendero. Si enim indignari non debuisti, quia non ad te scripserim; nihil me pendis, qui loquarne an taceam indifferenter feras. Porro quia me tacuisse moleste tulisti, indignatio ista, indignatio non est. Non itaque tam doleo me non praebuisse, quam gaudeo te nostrum desiderasse",
          "candidate_score": 0.650126,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_2_4",
          "bdc_text": "augusti , alteras calendis septembris ; prioribus , quod necesse minimum erat , silentium tuum excusas et comitem Culemburgensem commendas , qui cum ad nos non venerit , non habeo , quod scribam aliud quam me navaturum ei , si venisset , fuisse vel tua causa , quantam potuissem benevolentiam summam . D. Hallerus ante dies paucos scripsit mihi de puero , quo utatur amanuense ( ut vocant ) sibi mittendo .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_231",
          "psc_text": "Domino fratri sancto et unanimo AUGUSTINO, PAULINUS et THERASIA peccatores. 1. Jamdudum, frater in Christo Domino mi unanime, ut te in sanctis et piis laboribus tuis nescientem agnovi, absentemque vidi, tota mente complexus, alloquio quoque familiari atque fraterno per litteras audire properavi. Et credo in manu, et in gratia Domini sermonem meum ad te fuisse perlatum; sed morante adhuc puero quem ad te aliosque dilectos aeque Deo salutandos, ante hiemem miseramus, non potuimus ultra et officium nostrum suspendere, et desiderium sermonis tui cupidissimum temperare. Scripsimus itaque iterato nunc, si priores ad te litterae nostrae pervenire meruerunt; aut primo, si illis in manus tuas perveniendi felicitas non fuit. 2. Sed tu, frater spiritualis omnia judicans, amorem in te nostrum ne pendas officio solo, aut tempore litterarum. Dominus enim testis est, qui unus atque idem operatur in suis ubique charitatem suam, jam abinde nobis, ex quo te beneficio venerabilium episcoporum Aurelii et",
          "candidate_score": 0.648884,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_6_8",
          "bdc_text": "Ego , ne te sui oblitum putet , verba ipsa epistolae utriusque tuae exscripta meis literis inserui , quod ut gratum ita ipsi iucundum fore confido ; si quid rescripserit , faciam , ut scias . Nunc ad posteriores tuas accedo Germanice scriptas , quibus mandas , ut Annam o inquiram .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_904",
          "psc_text": "habes conscripta, relege verba tua in illa Epistola quam mihi per fratrem nostrum jam collegam meum Cyprianum, breviorem misisti, quam veraci, quam germano, quam pleno charitatis affectu, cum quaedam me in te commisisse expostulasses graviter, subjunxisti: In hoc laeditur amicitia, in hoc necessitudinis jura violantur, ne videamur certare pueriliter, et fautoribus invicem, vel detractoribus nostris tribuere materiam contendendi. Haec abs te verba non solum ex animo dicta sentio, verum etiam benigno animo ad consulendum mihi. Denique addis, quod etiamsi non adderes, appareret, et dicis: Haec scribo, quia pure et christiane diligere te cupio, nec quidquam in mea mente retinere, quod distet a labiis. O vir sancte, mihique, ut Deus videt animam meam, veraci, corde dilecte, hoc ipsum quod posuisti in litteris tuis, quod te mihi exhibuisse non dubito, hoc ipsum omnino apostolum Paulum credo exhibuisse in Litteris suis, non unicuilibet homini, sed Judaeis, et Graecis, et omnibus Gentibus filiis suis,",
          "candidate_score": 0.648758,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_1_3",
          "bdc_text": "Binas tuas accepi literas , humanissime mi d. Bullingere , alteras 25 . augusti , alteras calendis septembris ; prioribus , quod necesse minimum erat , silentium tuum excusas et comitem Culemburgensem commendas , qui cum ad nos non venerit , non habeo , quod scribam aliud quam me navaturum ei , si venisset , fuisse vel tua causa , quantam potuissem benevolentiam summam .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3663",
          "psc_text": "ista dictarem, perlator jam ventum exspectans, me vehementer, ut navigaret, urgebat. Itaque si quid hic incondite atque inculte dictum legeris, vel si totum ita esse perspexeris, doctrinae da operam, linguae veniam. Et alia manu: Deo vivas, dilectissime fili. EPISTOLA CCVI. Valerio comiti Felicem episcopum commendat. Domino merito illustri et praestantissimo, atque in Christo charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quotiescumque a me petunt homines, ut eos tuae benignitati fideique commendem, si non facio, non mihi recte videor de tua vel erga opis indigos misericordia, vel erga nos benevolentia judicare. Itaque facio, et maxime ministros Christi, qui Ecclesiae curam gerunt, cujus te cohaeredem et filium esse gaudemus, tuae Praestantiae commendare non dubito, domine merito illustris atque praestantissime, atque in Christo charissime fili. Sanctus itaque frater et coepiscopus noster Felix cum hoc me rogasset, utique negare non debui. Commendo ergo tibi episcopum Christi egentem auxilio viri sublimis: fac ergo quod potes;",
          "candidate_score": 0.648525,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_7_9",
          "bdc_text": "si quid rescripserit , faciam , ut scias . Nunc ad posteriores tuas accedo Germanice scriptas , quibus mandas , ut Annam o inquiram . Quod ego feci , qua potui diligentia , sed hactenus frustra ;",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1910",
          "psc_text": "Scio enim in causa clericorum Anaunensium, qui occisi a Gentilibus, nunc martyres honorantur, Imperatorem rogatum facile concessisse ne illi qui eos occiderant et capti jam tenebantur, poena simili punirentur. 3. Libros de Baptismo parvulorum, cum jam codicem ipsum Praestantiae tuae misissem, cur abs te rursus acceperim, oblitus sum: nisi forte cum inspicerem, mendosos eos reperi, et emendare volui, quod mirabiliter impeditus, adhuc usque non feci. Epistolam quoque ad te scribendam et his adjungendam, quam cum ibi essem jam dictare coeperam, paulo addito sic esse imperfectam scias. Si autem rationem omnium dierum et lucubrationum aliis necessitatibus impensarum tibi possem reddere, graviter contristatus mirareris quanta me distendant, quae differri omnino non possunt, nec agere illa permittant in quae me, petendo et admonendo, urges volentem, et ineffabiliter (quia non possum) dolentem. Cum enim ab eorum hominum necessitatibus aliquantulum vaco, qui me sic angariant, ut eos nullo modo liceat evitare, nec contemnere oporteat; non",
          "candidate_score": 0.648308,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_3_5",
          "bdc_text": "prioribus , quod necesse minimum erat , silentium tuum excusas et comitem Culemburgensem commendas , qui cum ad nos non venerit , non habeo , quod scribam aliud quam me navaturum ei , si venisset , fuisse vel tua causa , quantam potuissem benevolentiam summam . D. Hallerus ante dies paucos scripsit mihi de puero , quo utatur amanuense ( ut vocant ) sibi mittendo . Sed in iis literis mentionem Bullingeri facit nullam .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180",
          "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,",
          "candidate_score": 0.64811,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_5_7",
          "bdc_text": "Sed in iis literis mentionem Bullingeri facit nullam . Ego , ne te sui oblitum putet , verba ipsa epistolae utriusque tuae exscripta meis literis inserui , quod ut gratum ita ipsi iucundum fore confido ; si quid rescripserit , faciam , ut scias .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248",
          "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam",
          "candidate_score": 0.647676,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_4_6",
          "bdc_text": "D. Hallerus ante dies paucos scripsit mihi de puero , quo utatur amanuense ( ut vocant ) sibi mittendo . Sed in iis literis mentionem Bullingeri facit nullam . Ego , ne te sui oblitum putet , verba ipsa epistolae utriusque tuae exscripta meis literis inserui , quod ut gratum ita ipsi iucundum fore confido ;",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1910",
          "psc_text": "Scio enim in causa clericorum Anaunensium, qui occisi a Gentilibus, nunc martyres honorantur, Imperatorem rogatum facile concessisse ne illi qui eos occiderant et capti jam tenebantur, poena simili punirentur. 3. Libros de Baptismo parvulorum, cum jam codicem ipsum Praestantiae tuae misissem, cur abs te rursus acceperim, oblitus sum: nisi forte cum inspicerem, mendosos eos reperi, et emendare volui, quod mirabiliter impeditus, adhuc usque non feci. Epistolam quoque ad te scribendam et his adjungendam, quam cum ibi essem jam dictare coeperam, paulo addito sic esse imperfectam scias. Si autem rationem omnium dierum et lucubrationum aliis necessitatibus impensarum tibi possem reddere, graviter contristatus mirareris quanta me distendant, quae differri omnino non possunt, nec agere illa permittant in quae me, petendo et admonendo, urges volentem, et ineffabiliter (quia non possum) dolentem. Cum enim ab eorum hominum necessitatibus aliquantulum vaco, qui me sic angariant, ut eos nullo modo liceat evitare, nec contemnere oporteat; non",
          "candidate_score": 0.645172,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_3_5",
          "bdc_text": "prioribus , quod necesse minimum erat , silentium tuum excusas et comitem Culemburgensem commendas , qui cum ad nos non venerit , non habeo , quod scribam aliud quam me navaturum ei , si venisset , fuisse vel tua causa , quantam potuissem benevolentiam summam . D. Hallerus ante dies paucos scripsit mihi de puero , quo utatur amanuense ( ut vocant ) sibi mittendo . Sed in iis literis mentionem Bullingeri facit nullam .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3878",
          "psc_text": "Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me et ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse",
          "candidate_score": 0.643819,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_7_9",
          "bdc_text": "si quid rescripserit , faciam , ut scias . Nunc ad posteriores tuas accedo Germanice scriptas , quibus mandas , ut Annam o inquiram . Quod ego feci , qua potui diligentia , sed hactenus frustra ;",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_732",
          "psc_text": "res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum inesse tibi video. Et si quid in hac re habeo facultatis, utcumque impendo populo Dei. Vacare autem studiis diligentius quam quae populi audiunt instruendis, propter ecclesiasticas occupationes omnino non possum. CAPUT III. 6. Nescio quae scripta maledica super tuo nomine ad Africam pervenerunt. Accepimus tamen quod dignatus es mittere, illis respondens maledictis. Quo perlecto, fateor, multum dolui inter tam charas familiaresque personas, cunctis pene Ecclesiis notissimo amicitiae vinculo copulatas, tantum malum extitisse discordiae. Et tu quidem quantum tibi modereris, quantumque teneas aculeos indignationis tuae, ne reddas maledictum pro maledicto, satis in tuis litteris eminet. Verumtamen si eas ipsas cum legissem,",
          "candidate_score": 0.64315,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_3_5",
          "bdc_text": "prioribus , quod necesse minimum erat , silentium tuum excusas et comitem Culemburgensem commendas , qui cum ad nos non venerit , non habeo , quod scribam aliud quam me navaturum ei , si venisset , fuisse vel tua causa , quantam potuissem benevolentiam summam . D. Hallerus ante dies paucos scripsit mihi de puero , quo utatur amanuense ( ut vocant ) sibi mittendo . Sed in iis literis mentionem Bullingeri facit nullam .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3572",
          "psc_text": "ille auditur suavius, isti creditur tutius: qui autem quid horum sit verum ignorare se confitetur, illud optat, hoc tolerat, in nullo eorum errat, quia nihil eorum aut affirmat aut negat. Obsecro te ut me talem non spernas; quia et ego te diligo id affirmantem quod verum esse desidero, et tanto magis nolo fallaris, quanto magis amo quod polliceris, et quanto magis video periculosum si falleris. Da veniam, si onerosus fui sanctis sensibus tuis: quanto enim rarius provenit, tanto me tecum saltem per litteras loqui diutius delectavit. EPISTOLA CC. Augustinus Valerio comiti, transmittens nuncupatum ipsi librum primum de Nuptiis et Concupiscentia. Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post",
          "candidate_score": 0.64312,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_7_9",
          "bdc_text": "si quid rescripserit , faciam , ut scias . Nunc ad posteriores tuas accedo Germanice scriptas , quibus mandas , ut Annam o inquiram . Quod ego feci , qua potui diligentia , sed hactenus frustra ;",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3615",
          "psc_text": "patienter utrumque nescire, et quod tu interrogas, et quod ego: si autem jam scis quod interrogo, cum hoc etiam me docueris, tunc et illud quod vis ut respondeam, nihil ibi jam intuens respondebo. Peto ergo ne succenseas, quia non potui confirmare quod quaeris, sed potui demonstrare, quid quaeras; quod cum inveneris, confirmare non dubites quod quaerebas. 19. Et hoc quidem Sanctitati tuae scribendum existimavi, qui propaginem animarum jam quasi certus improbandam putas. Caeterum si illis qui hanc asserunt, rescribendum fuisset, fortassis ostenderem, quemadmodum id, quod se nosse arbitrantur, ignorent; et ne hoc asserere auderent, quantum formidare deberent. 20. Sane in rescripto amici, quod huic epistolae inserui, ne te forte moveat quod duos libros a me missos commemoravit, quibus respondere vacuum sibi tempus non fuisse respondit: unus est de hac quaestione, non ambo; in alio autem illud ab illo consulendo et pertractando quaesivi. Quod vero admonet et hortatur, ut magis demus",
          "candidate_score": 0.642839,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_3_5",
          "bdc_text": "prioribus , quod necesse minimum erat , silentium tuum excusas et comitem Culemburgensem commendas , qui cum ad nos non venerit , non habeo , quod scribam aliud quam me navaturum ei , si venisset , fuisse vel tua causa , quantam potuissem benevolentiam summam . D. Hallerus ante dies paucos scripsit mihi de puero , quo utatur amanuense ( ut vocant ) sibi mittendo . Sed in iis literis mentionem Bullingeri facit nullam .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3954",
          "psc_text": "quia me consuluisti, frater dilectissime, qua existimavi veritate et certa charitate rescripsi; sed ne meliorem, si inveneris, sequaris sententiam, non praescripsi. Melius tamen quod in his periculis faciamus, invenire non possumus, quam orationes ad Dominum Deum nostrum, ut misereatur nostri. Quod ipsum, ut scilicet Dei Ecclesias non desererent, Dei dono nonnulli prudentes et sancti viri et velle et facere meruerunt, et inter dentes obtrectantium a sui propositi intentione minime defecerunt. EPISTOLA CCXXIX. Augustinus Dario comiti, qui pacis conferendae causa missus sit, gratulatur, et provocat ad rescribendum. Domino merito illustri, et magnificentissimo atque in Christo charissimo filio DARIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. A sanctis fratribus et coepiscopis meis Urbano et Novato, qualis sis vir et quantus, accepi: quorum alteri apud Carthaginem in Hilarensi oppido, et modo in Siccensi; alteri autem apud Sitifim te nosse provenit. Per hos ergo factum est, ut nec ego te habere incognitum possem. Neque enim quia",
          "candidate_score": 0.640885,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_4_6",
          "bdc_text": "D. Hallerus ante dies paucos scripsit mihi de puero , quo utatur amanuense ( ut vocant ) sibi mittendo . Sed in iis literis mentionem Bullingeri facit nullam . Ego , ne te sui oblitum putet , verba ipsa epistolae utriusque tuae exscripta meis literis inserui , quod ut gratum ita ipsi iucundum fore confido ;",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180",
          "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,",
          "candidate_score": 0.640728,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_6",
          "bdc_text": "Ego , ne te sui oblitum putet , verba ipsa epistolae utriusque tuae exscripta meis literis inserui , quod ut gratum ita ipsi iucundum fore confido ;",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4039",
          "psc_text": "3. Nam primo dixisti credere te in Deum Patrem omnipotentem, invisibilem, ingenitum, incapabilem: et in Jesum Christum Filium ejus, Deum, natum ante saecula, per quem facta sunt omnia; et in Spiritum sanctum. Quibus ego auditis, cum respondissem nondum a te quidquam dictum quod meae fidei repugnaret, et ideo, si ea scripsisses, me his etiam posse subscribere; ad hoc nescio quomodo res perducta est, ut accepta charta, ea ipsa quae dixeras, velles etiam litteris tua manu exprimere. Quod cum mihi ad legendum dedisses, animadverti minus te scripsisse, Patrem, cum scripsisses, Deum omnipotentem, invisibilem, ingenitum, innatum. Quod ubi commemoravi, non post multam allegationem addidisti, Patrem: et incapabilem quidem, quod verbis dixeras, scripto praetermiseras; sed nulla hinc a me facta commemoratio est. 4. Deinde cum dixissem me paratum esse subscribere adhuc illa verba etiam mea esse posse, prius quaesivi, ne quod in mentem venerat, laberetur, utrum alicubi Scripturarum divinarum legeretur, Pater ingenitus. Hoc",
          "candidate_score": 0.640277,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_3",
          "bdc_text": "prioribus , quod necesse minimum erat , silentium tuum excusas et comitem Culemburgensem commendas , qui cum ad nos non venerit , non habeo , quod scribam aliud quam me navaturum ei , si venisset , fuisse vel tua causa , quantam potuissem benevolentiam summam .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_995",
          "psc_text": "apud eos quidquam valuisse tuas litteras. Cur autem non valuerint, non opus est scribere; sed mitte aliquem tuorum, vel domesticorum, vel amicorum, cujus hoc fidei possis injungere, qui non ad ea loca, sed ad nos primitus veniat illis omnino nescientibus, et nobiscum primitus consilio pertractato, quod agendum Domino adjuvante visum fuerit, agat. Neque enim tantum pro eis agimus cum hoc agimus, sed etiam pro nostris jam factis catholicis, quibus illorum vicinitas sic infesta est, ut contemni a nobis nullo modo possit. Et hoc quidem breviter scribere poteram; sed volui te habere aliquid litterarum nostrarum, quo rationem curae meae non solum ipse cognosceres, sed etiam cuicumque dissuadenti ne tuorum correctioni operam instanter impendas, nobisque detrahenti quod talia velimus, habeas quod respondeas. Quod si superfluo feci, quod jam ista vel didiceras, vel ipse cogitaveras, aut onerosus fui quod curis publicis tam occupato prolixam epistolam ingessi, peto des veniam, dum tamen quod suggessi",
          "candidate_score": 0.638051,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_5_7",
          "bdc_text": "Sed in iis literis mentionem Bullingeri facit nullam . Ego , ne te sui oblitum putet , verba ipsa epistolae utriusque tuae exscripta meis literis inserui , quod ut gratum ita ipsi iucundum fore confido ; si quid rescripserit , faciam , ut scias .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4080",
          "psc_text": "CAPUT V. 26. Ecce quantum potui, exposui tibi fidem meam. Et plura quidem dici possunt, et diligentius disputari; sed vereor ne ista ipsa quae dixi, oneri sint occupationibus tuis: tamen ea non solum dictata conscribi volui, sed etiam manu mea subscribenda curavi; quod quidem et antea volueram, si quod inter nos placuerat, servaretur. Sed modo certe puto jam non a te debere dici timuisse me tibi dicere fidem meam, quando non solum dixi, sed scriptam subscripsi, ne me quisquam dicat aut dixisse quod non dixi, aut non dixisse quod dixi. Hoc fac et tu, si judices quaeris, non qui in ore tuo revereantur personam tuam, sed qui in litteris tuis exserant libertatem suam. Si enim calumniam times (quod nullo modo auderem dicere, nisi hoc ipse dixisses), licet tibi non subscribere: nam et ego propterea nolui nomen tuum scribi in his meis litteris, ne hoc forte noluisses. 27. Facile est ut",
          "candidate_score": 0.637788,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_4_6",
          "bdc_text": "D. Hallerus ante dies paucos scripsit mihi de puero , quo utatur amanuense ( ut vocant ) sibi mittendo . Sed in iis literis mentionem Bullingeri facit nullam . Ego , ne te sui oblitum putet , verba ipsa epistolae utriusque tuae exscripta meis literis inserui , quod ut gratum ita ipsi iucundum fore confido ;",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_689",
          "psc_text": "AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum volueris, facillime poteris. CAP. II. 2. Etiam hoc, ad me sane perlatum, utrum quidem crederem dubitavi; sed hinc quoque tibi aliquid utrum scriberem, dubitare non debui: hoc autem brevi suggestum esse Charitati tuae a nescio quibus fratribus, mihi dictum est, quod librum adversus te scripserim, Romamque miserim. Hoc falsum esse noveris; Deum nostrum testor, hoc me non fecisse. Sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur a me scriptum esse, puto te debere cognoscere; aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc",
          "candidate_score": 0.636746,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_11_13",
          "bdc_text": "D. Hallerus de rebus Gallicis me identidem per literas quaerit , de quibus si quid habes certi , gratum nobis facies , si ad nos id , quicquid tandem fuerit , perscripseris . Bene vale et me amare perge dominoque Gwalthero et generis tuis S. meis verbis plurimam dicito .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573",
          "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,",
          "candidate_score": 0.636683,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_7_9",
          "bdc_text": "si quid rescripserit , faciam , ut scias . Nunc ad posteriores tuas accedo Germanice scriptas , quibus mandas , ut Annam o inquiram . Quod ego feci , qua potui diligentia , sed hactenus frustra ;",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_731",
          "psc_text": "collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus! Ego autem dico: Utinam saltem propinquis terrarum locis habitaremus; ut, si non possent misceri nostra colloquia, litterae possent esse crebriores! Nunc vero tanto locorum intervallo absumus a sensibus nostris, ut de illis verbis Apostoli ad Galatas, juvenem me ad tuam Sanctitatem scripsisse meminerim, et ecce jam senex, necdum rescripta meruerim, faciliusque ad te exemplaria epistolae meae pervenerint, nescio qua occasione praeveniente, quam ipsa epistola me curante. Homo enim qui eam tunc acceperat, nec ad te pertulerit, nec ad me retulerit. Tantae autem mihi in litteris tuis, quae in manus nostras venire potuerunt, apparent res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum",
          "candidate_score": 0.636498,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_4_6",
          "bdc_text": "D. Hallerus ante dies paucos scripsit mihi de puero , quo utatur amanuense ( ut vocant ) sibi mittendo . Sed in iis literis mentionem Bullingeri facit nullam . Ego , ne te sui oblitum putet , verba ipsa epistolae utriusque tuae exscripta meis literis inserui , quod ut gratum ita ipsi iucundum fore confido ;",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3878",
          "psc_text": "Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me et ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse",
          "candidate_score": 0.636424,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_3",
          "bdc_text": "prioribus , quod necesse minimum erat , silentium tuum excusas et comitem Culemburgensem commendas , qui cum ad nos non venerit , non habeo , quod scribam aliud quam me navaturum ei , si venisset , fuisse vel tua causa , quantam potuissem benevolentiam summam .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_74",
          "psc_text": "tibi non scribere etiam ineptissimum existimavi. Sed tabellas, si quae ibi nostrae sunt, propter hujusmodi necessitates, mittas peto. Scripsi quiddam de catholica religione, quantum Dominus dare dignatus est, quod tibi volo ante adventum meum mittere, si charta interim non desit. Tolerabis enim qualemcumque scripturam ex officina majorum. De codicibus, praeter libros de Oratore, totum mihi excidit. Sed nihil amplius rescribere potui, quam ut ipse sumeres quos liberet, et nunc in eadem maneo sententia. Absens enim quid plus faciam non invenio. 2. Gratissimum mihi est, quod in ultima epistola me participem domestici tui gaudii facere voluisti. Sed, Mene salis placidi vultum fluctusque quietos Ignorare jubes? (Virg. V Aeneid.) quanquam nec me jubeas, nec ipse ignores. Quare si ad melius cogitandum quies aliqua data est, utere divino beneficio. Nec enim debemus nobis, cum ista proveniunt, sed illis per quos proveniunt, gratulari: quoniam justa, et officiosa, et pro suo genere pacatior atque tranquillior",
          "candidate_score": 0.636374,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_4_6",
          "bdc_text": "D. Hallerus ante dies paucos scripsit mihi de puero , quo utatur amanuense ( ut vocant ) sibi mittendo . Sed in iis literis mentionem Bullingeri facit nullam . Ego , ne te sui oblitum putet , verba ipsa epistolae utriusque tuae exscripta meis literis inserui , quod ut gratum ita ipsi iucundum fore confido ;",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_231",
          "psc_text": "Domino fratri sancto et unanimo AUGUSTINO, PAULINUS et THERASIA peccatores. 1. Jamdudum, frater in Christo Domino mi unanime, ut te in sanctis et piis laboribus tuis nescientem agnovi, absentemque vidi, tota mente complexus, alloquio quoque familiari atque fraterno per litteras audire properavi. Et credo in manu, et in gratia Domini sermonem meum ad te fuisse perlatum; sed morante adhuc puero quem ad te aliosque dilectos aeque Deo salutandos, ante hiemem miseramus, non potuimus ultra et officium nostrum suspendere, et desiderium sermonis tui cupidissimum temperare. Scripsimus itaque iterato nunc, si priores ad te litterae nostrae pervenire meruerunt; aut primo, si illis in manus tuas perveniendi felicitas non fuit. 2. Sed tu, frater spiritualis omnia judicans, amorem in te nostrum ne pendas officio solo, aut tempore litterarum. Dominus enim testis est, qui unus atque idem operatur in suis ubique charitatem suam, jam abinde nobis, ex quo te beneficio venerabilium episcoporum Aurelii et",
          "candidate_score": 0.636042,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_4_6",
          "bdc_text": "D. Hallerus ante dies paucos scripsit mihi de puero , quo utatur amanuense ( ut vocant ) sibi mittendo . Sed in iis literis mentionem Bullingeri facit nullam . Ego , ne te sui oblitum putet , verba ipsa epistolae utriusque tuae exscripta meis literis inserui , quod ut gratum ita ipsi iucundum fore confido ;",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248",
          "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam",
          "candidate_score": 0.635826,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_11_13",
          "bdc_text": "D. Hallerus de rebus Gallicis me identidem per literas quaerit , de quibus si quid habes certi , gratum nobis facies , si ad nos id , quicquid tandem fuerit , perscripseris . Bene vale et me amare perge dominoque Gwalthero et generis tuis S. meis verbis plurimam dicito .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3881",
          "psc_text": "in singula distributis. 3. Hoc ideo insinuavi Sanctitati tuae, ut quantum tibi desiderium est sumendi quod poscis, tanto flagrantius a Domino mihi poscas adjutorium, quo serviam laudabili studio tuo, atque utilitati eorum quibus id existimas profuturum, domine sinceriter dilectissime frater. Commendo iterum perlatorem, et negotium propter quod eo perrexit; si cognoveris apud quem agendum sit, peto ne pigeat adjuvare. Non enim possumus necessitates hominum ejusmodi deserere, qui nostri non coloni, sed quod majus est, fratres sunt, et in charitate Christi ad curam pertinent nostram. Deo vivas. EPISTOLA CCXXV. Prosper Augustino, de reliquiis pelagianae haereseos in Gallia sub catholico nomine clam succrescentibus certiorem ipsum faciens, ac referens quorumdam querelas de iis quae Augustinus adversus Pelagianos scripsisset de hominum discretione, de vocatione secundum propositum ac praedestinatione electorum, de praeveniente gratia, deque praefixo electorum numero; petens ut quae in istis quaestionibus obscuriora sunt, quam lucidissimis expositionibus aperiat. Domino beatissimo papae, ineffabiliter mirabili, incomparabiliter",
          "candidate_score": 0.635714,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_5_7",
          "bdc_text": "Sed in iis literis mentionem Bullingeri facit nullam . Ego , ne te sui oblitum putet , verba ipsa epistolae utriusque tuae exscripta meis literis inserui , quod ut gratum ita ipsi iucundum fore confido ; si quid rescripserit , faciam , ut scias .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4039",
          "psc_text": "3. Nam primo dixisti credere te in Deum Patrem omnipotentem, invisibilem, ingenitum, incapabilem: et in Jesum Christum Filium ejus, Deum, natum ante saecula, per quem facta sunt omnia; et in Spiritum sanctum. Quibus ego auditis, cum respondissem nondum a te quidquam dictum quod meae fidei repugnaret, et ideo, si ea scripsisses, me his etiam posse subscribere; ad hoc nescio quomodo res perducta est, ut accepta charta, ea ipsa quae dixeras, velles etiam litteris tua manu exprimere. Quod cum mihi ad legendum dedisses, animadverti minus te scripsisse, Patrem, cum scripsisses, Deum omnipotentem, invisibilem, ingenitum, innatum. Quod ubi commemoravi, non post multam allegationem addidisti, Patrem: et incapabilem quidem, quod verbis dixeras, scripto praetermiseras; sed nulla hinc a me facta commemoratio est. 4. Deinde cum dixissem me paratum esse subscribere adhuc illa verba etiam mea esse posse, prius quaesivi, ne quod in mentem venerat, laberetur, utrum alicubi Scripturarum divinarum legeretur, Pater ingenitus. Hoc",
          "candidate_score": 0.634131,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_3",
          "bdc_text": "prioribus , quod necesse minimum erat , silentium tuum excusas et comitem Culemburgensem commendas , qui cum ad nos non venerit , non habeo , quod scribam aliud quam me navaturum ei , si venisset , fuisse vel tua causa , quantam potuissem benevolentiam summam .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3663",
          "psc_text": "ista dictarem, perlator jam ventum exspectans, me vehementer, ut navigaret, urgebat. Itaque si quid hic incondite atque inculte dictum legeris, vel si totum ita esse perspexeris, doctrinae da operam, linguae veniam. Et alia manu: Deo vivas, dilectissime fili. EPISTOLA CCVI. Valerio comiti Felicem episcopum commendat. Domino merito illustri et praestantissimo, atque in Christo charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quotiescumque a me petunt homines, ut eos tuae benignitati fideique commendem, si non facio, non mihi recte videor de tua vel erga opis indigos misericordia, vel erga nos benevolentia judicare. Itaque facio, et maxime ministros Christi, qui Ecclesiae curam gerunt, cujus te cohaeredem et filium esse gaudemus, tuae Praestantiae commendare non dubito, domine merito illustris atque praestantissime, atque in Christo charissime fili. Sanctus itaque frater et coepiscopus noster Felix cum hoc me rogasset, utique negare non debui. Commendo ergo tibi episcopum Christi egentem auxilio viri sublimis: fac ergo quod potes;",
          "candidate_score": 0.633547,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_17",
          "bdc_text": "D . Hainricho Bullingero , viro pietate atque eruditione summa praedito , amico singulari suo .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3252",
          "psc_text": "8. Nam utique noverat ille quam magnum bonum esset continentia qui dicebat, Et cum scirem quia nemo potest esse continens, nisi Deus det. Non solum ergo sciebat quantum esset hoc bonum, et quam desiderabiliter esset concupiscendum, verum etiam quod nisi dante Deo esse non posset: docuerat enim eum sapientia; nam hoc dicit, Et hoc ipsum erat sapientiae, scire cujus esset hoc donum. Nec tamen ei scientia suffecit; sed ait: Adii Dominum, et deprecatus sum illum (Sap. VIII, 21). Non igitur tantummodo in hoc nos adjuvat Deus, ut sciamus quid agendum sit, verum etiam ut amando agamus quod discendo jam scimus. Nemo itaque potest esse non solum sciens, verum etiam continens, nisi Deus det. Unde cum jam ille haberet scientiam, precabatur ut haberet et continentiam, ut esset etiam in illo quod sciebat quia non esset ex illo: aut si propter liberum arbitrium, proprium aliquantum et ex illo, non tamen nisi ex",
          "candidate_score": 0.632769,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_12_14",
          "bdc_text": "Bene vale et me amare perge dominoque Gwalthero et generis tuis S. meis verbis plurimam dicito . Augustae 13 .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_362",
          "psc_text": "in iis quibus me exercere benigne paterneque voluisti, sive in aliis quaecumque nostra in tuas sanctas manus forte pervenerint, quia sicut Dei data, sic etiam mea errata cognosco, non solum curam legentis impendas, sed etiam censuram corrigentis assumas. Vale. EPISTOLA XXXVIII. Augustinus Profuturo, de toleranda adversa valetudine; de morte Megalii, et de cohibenda ira. Fratri PROFUTURO AUGUSTINUS. 1. Secundum spiritum, quantum Domino placet, atque vires ipse praebere dignatur, recte sumus; corpore autem, ego in lecto sum. Nec ambulare enim, nec stare, nec sedere possum, rhagadis vel exochadis dolore et tumore. Sed etiam sic, quoniam id Domino placet, quid aliud dicendum est, nisi quia recte sumus? Potius enim si id nolumus quod ille vult, nos culpandi sumus, quam ille non recte aliquid vel facere vel sinere existimandus est. Nosti haec omnia: sed quia mihi es alter ego, quid libentius tecum loquerer, nisi quod mecum loquor? Commendamus ergo sanctis orationibus tuis et",
          "candidate_score": 0.631473,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_3",
          "bdc_text": "prioribus , quod necesse minimum erat , silentium tuum excusas et comitem Culemburgensem commendas , qui cum ad nos non venerit , non habeo , quod scribam aliud quam me navaturum ei , si venisset , fuisse vel tua causa , quantam potuissem benevolentiam summam .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2384",
          "psc_text": "ipsum fuisse impiae crudelisque perfidiae a viro praepotenti (Marino comite) perpetratae in caede duorum fratrum, quorum alter (Marcellinus tribunus) integerrimis erat moribus praeditus, et omnium christianorum virtutum splendore ornatissimus. Domino merito illustri, e debito a me honore dignissimo filio CAECILIANO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Querela de me apud te litteris tuis indita tanto est mihi gratior, quanto plenior charitatis. Si ergo quod tacui purgare coner, quid conabor aliud quam ostendere te non habuisse causam quam mihi succensere deberes? Sed cum id in te magis diligam, quod de mea reticentia es dignatus offendi, quam inter tuas curas nihil momenti habere credideram; causam meam deseram, si me purgare contendero. Si enim indignari non debuisti, quia non ad te scripserim; nihil me pendis, qui loquarne an taceam indifferenter feras. Porro quia me tacuisse moleste tulisti, indignatio ista, indignatio non est. Non itaque tam doleo me non praebuisse, quam gaudeo te nostrum desiderasse",
          "candidate_score": 0.631174,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_3",
          "bdc_text": "prioribus , quod necesse minimum erat , silentium tuum excusas et comitem Culemburgensem commendas , qui cum ad nos non venerit , non habeo , quod scribam aliud quam me navaturum ei , si venisset , fuisse vel tua causa , quantam potuissem benevolentiam summam .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3954",
          "psc_text": "quia me consuluisti, frater dilectissime, qua existimavi veritate et certa charitate rescripsi; sed ne meliorem, si inveneris, sequaris sententiam, non praescripsi. Melius tamen quod in his periculis faciamus, invenire non possumus, quam orationes ad Dominum Deum nostrum, ut misereatur nostri. Quod ipsum, ut scilicet Dei Ecclesias non desererent, Dei dono nonnulli prudentes et sancti viri et velle et facere meruerunt, et inter dentes obtrectantium a sui propositi intentione minime defecerunt. EPISTOLA CCXXIX. Augustinus Dario comiti, qui pacis conferendae causa missus sit, gratulatur, et provocat ad rescribendum. Domino merito illustri, et magnificentissimo atque in Christo charissimo filio DARIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. A sanctis fratribus et coepiscopis meis Urbano et Novato, qualis sis vir et quantus, accepi: quorum alteri apud Carthaginem in Hilarensi oppido, et modo in Siccensi; alteri autem apud Sitifim te nosse provenit. Per hos ergo factum est, ut nec ego te habere incognitum possem. Neque enim quia",
          "candidate_score": 0.630822,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_16_18",
          "bdc_text": "M [atthias ] Schenckius tuus . D . Hainricho Bullingero , viro pietate atque eruditione summa praedito , amico singulari suo . Zürich.",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3252",
          "psc_text": "8. Nam utique noverat ille quam magnum bonum esset continentia qui dicebat, Et cum scirem quia nemo potest esse continens, nisi Deus det. Non solum ergo sciebat quantum esset hoc bonum, et quam desiderabiliter esset concupiscendum, verum etiam quod nisi dante Deo esse non posset: docuerat enim eum sapientia; nam hoc dicit, Et hoc ipsum erat sapientiae, scire cujus esset hoc donum. Nec tamen ei scientia suffecit; sed ait: Adii Dominum, et deprecatus sum illum (Sap. VIII, 21). Non igitur tantummodo in hoc nos adjuvat Deus, ut sciamus quid agendum sit, verum etiam ut amando agamus quod discendo jam scimus. Nemo itaque potest esse non solum sciens, verum etiam continens, nisi Deus det. Unde cum jam ille haberet scientiam, precabatur ut haberet et continentiam, ut esset etiam in illo quod sciebat quia non esset ex illo: aut si propter liberum arbitrium, proprium aliquantum et ex illo, non tamen nisi ex",
          "candidate_score": 0.630268,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_3",
          "bdc_text": "prioribus , quod necesse minimum erat , silentium tuum excusas et comitem Culemburgensem commendas , qui cum ad nos non venerit , non habeo , quod scribam aliud quam me navaturum ei , si venisset , fuisse vel tua causa , quantam potuissem benevolentiam summam .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_513",
          "psc_text": "epistolam praenotavi; quod in tuam contumeliam fecisse videar, si non ita mihi abs te ut rescribatur exspecto. De Carthaginensi promissione tua vel nostra instantia, quid multa commemorem? Quomodolibet ea gesserimus, transierint, ne quod restat impediant. Nunc excusatio, nisi fallor, nulla est adjuvante Domino; ambo in Numidia sumus, et nobis loco terrarum invicem propinquamus. Rumor ad me detulit, adhuc te velle mecum disputando experiri de quaestione, quae nostram dirimit communionem. Vide quam breviter omnes auferantur ambages, ad hanc epistolam responde, si placet, et fortasse sufficiet, non solum nobis, sed et eis qui nos audire desiderant; aut si non sufficiet, scripta atque rescripta, donec sufficiant, repetantur. Quid enim nobis commodius poterit exhibere urbium, quas incolimus, tanta vicinitas? Ego enim statui nihil de hac re agere vobiscum, nisi per litteras, vel ne cui nostrum de memoria, quod dicitur elabatur, vel ne fraudentur talium studiosi, qui forte interesse non possunt. Soletis de praeteritis rebus",
          "candidate_score": 0.629738,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_3",
          "bdc_text": "prioribus , quod necesse minimum erat , silentium tuum excusas et comitem Culemburgensem commendas , qui cum ad nos non venerit , non habeo , quod scribam aliud quam me navaturum ei , si venisset , fuisse vel tua causa , quantam potuissem benevolentiam summam .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573",
          "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,",
          "candidate_score": 0.629423,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_15_17",
          "bdc_text": "septembris 1569 . M [atthias ] Schenckius tuus . D . Hainricho Bullingero , viro pietate atque eruditione summa praedito , amico singulari suo .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3252",
          "psc_text": "8. Nam utique noverat ille quam magnum bonum esset continentia qui dicebat, Et cum scirem quia nemo potest esse continens, nisi Deus det. Non solum ergo sciebat quantum esset hoc bonum, et quam desiderabiliter esset concupiscendum, verum etiam quod nisi dante Deo esse non posset: docuerat enim eum sapientia; nam hoc dicit, Et hoc ipsum erat sapientiae, scire cujus esset hoc donum. Nec tamen ei scientia suffecit; sed ait: Adii Dominum, et deprecatus sum illum (Sap. VIII, 21). Non igitur tantummodo in hoc nos adjuvat Deus, ut sciamus quid agendum sit, verum etiam ut amando agamus quod discendo jam scimus. Nemo itaque potest esse non solum sciens, verum etiam continens, nisi Deus det. Unde cum jam ille haberet scientiam, precabatur ut haberet et continentiam, ut esset etiam in illo quod sciebat quia non esset ex illo: aut si propter liberum arbitrium, proprium aliquantum et ex illo, non tamen nisi ex",
          "candidate_score": 0.628963,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_15_17",
          "bdc_text": "septembris 1569 . M [atthias ] Schenckius tuus . D . Hainricho Bullingero , viro pietate atque eruditione summa praedito , amico singulari suo .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4180",
          "psc_text": "ipse mihi amicus eram, sed potius inimicus: diligebam quippe iniquitatem; et vera quidem divina sententia est qua scriptum est in sanctis Libris, Qui autem diligit iniquitatem, odit animam suam (Psal. X, 6). Cum ergo odissem animam meam, verum amicum quomodo habere poteram, ea mihi optantem in quibus ipse meipsum patiebar inimicum? Cum vero benignitas et gratia Salvatoris nostri illuxit mihi, non secundum merita mea, sed secundum ipsius misericordiam; tu ab hac alienus, quomodo esse poteras amicus meus, qui unde beatus esse possem penitus ignorabas, et non in hoc me amabas, in quo mihi ipse jam fueram utcumque amicus effectus? 4. Gratias itaque Deo, quod te mihi amicum facere tandem aliquando dignatur. Nunc enim nobis est rerum humanarum et divinarum cum benevolentia et charitate consensio in Christo Jesu Domino nostro, verissima pace nostra. Qui duobus praeceptis cuncta praeconia divina conclusit, dicens: Diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, et ex",
          "candidate_score": 0.628042,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_16_18",
          "bdc_text": "M [atthias ] Schenckius tuus . D . Hainricho Bullingero , viro pietate atque eruditione summa praedito , amico singulari suo . Zürich.",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4180",
          "psc_text": "ipse mihi amicus eram, sed potius inimicus: diligebam quippe iniquitatem; et vera quidem divina sententia est qua scriptum est in sanctis Libris, Qui autem diligit iniquitatem, odit animam suam (Psal. X, 6). Cum ergo odissem animam meam, verum amicum quomodo habere poteram, ea mihi optantem in quibus ipse meipsum patiebar inimicum? Cum vero benignitas et gratia Salvatoris nostri illuxit mihi, non secundum merita mea, sed secundum ipsius misericordiam; tu ab hac alienus, quomodo esse poteras amicus meus, qui unde beatus esse possem penitus ignorabas, et non in hoc me amabas, in quo mihi ipse jam fueram utcumque amicus effectus? 4. Gratias itaque Deo, quod te mihi amicum facere tandem aliquando dignatur. Nunc enim nobis est rerum humanarum et divinarum cum benevolentia et charitate consensio in Christo Jesu Domino nostro, verissima pace nostra. Qui duobus praeceptis cuncta praeconia divina conclusit, dicens: Diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, et ex",
          "candidate_score": 0.624582,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_9",
          "bdc_text": "Quod ego feci , qua potui diligentia , sed hactenus frustra ;",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2388",
          "psc_text": "agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti qui ejus intra ecclesiam gladium formidabant, violentis fletibus et gemitibus me tenerent, putantes meam sibi aliquid posse prodesse praesentiam, ut quem satis digne pro ejus anima objurgare non possem, pro illorum corporibus etiam rogare compellerer. Quam tamen eorum corporalem salutem satis parietes ecclesiae muniebant. Ego autem duris coarctabar augustiis, quod neque ille me pateretur, qualem oporteret; et insuper facere cogerer quod non deceret. Dolebam etiam graviter vicem venerabilis coepiscopi mei tantae rectoris Ecclesiae, ad cujus pertinere dicebatur officium, post hominis tam nefariam fallaciam adhuc se praebere humilem, quo caeteris parceretur. Fateor; cum tantum malum nullo pectoris robore potuissem tolerare, discessi.",
          "candidate_score": 0.606623,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_9",
          "bdc_text": "Quod ego feci , qua potui diligentia , sed hactenus frustra ;",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_102",
          "psc_text": "agitur, quasi doctior et melior reprehendere audebam. Itaque posteaquam missus sum in medium, tunc sentire coepi temeritates reprehensionum mearum; quanquam et antea periculosissimum judicarem hoc ministerium. Et hinc erant lacrymae illae quas me fundere in civitate, ordinationis meae tempore, nonnulli fratres animadverterunt, et nescientes causas doloris mei, quibus potuerunt sermonibus, qui omnino ad vulnus meum non pertinerent, tamen bono animo consolati sunt. Sed multo valde ac multo amplius expertus sum, quam putabam: non quia novos aliquos fluctus aut tempestates vidi quas ante non noveram, vel non audieram, vel non legeram, vel non cogitaveram; sed ad eas evitandas aut perferendas solertiam et vires meas omnino non noveram, et alicujus momenti arbitrabar. Dominus autem irrisit me, et rebus ipsis ostendere voluit meipsum mihi. 3. Quod si non damnando, sed miserando fecit, hoc enim spero certe vel nunc cognita aegritudine mea, debeo Scripturarum ejus medicamenta omnia perscrutari, et orando ac legendo agere, ut",
          "candidate_score": 0.601361,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_9",
          "bdc_text": "Quod ego feci , qua potui diligentia , sed hactenus frustra ;",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3922",
          "psc_text": "penitus de tanta quorumdam contradictione reticere. Sunt ex parte tales personae, ut his, consuetudine ecclesiastica, laicos summam reverentiam necesse sit exhibere. Quod quidem ita curavimus Deo juvante servare, ut, cum opus fuit, non taceremus quae ad quaestionis hujus assertionem exiguitas nostrarum virium suggerebat. Sed nunc summatim, quantum festinatio perlatoris admisit, haec velut commonendo suggessi. Tuae sanctae prudentiae est dispicere quid facto opus sit, ut talium et tantorum superetur vel temperetur intentio. Cui ego jam parum prodesse existimo te reddere rationem, nisi et addatur auctoritas quam transgredi infatigabiliter contentiosa corda non possint. Sed plane illud tacere non debeo, quod se dicant tuam Sanctitatem, hoc excepto, in factis et dictis omnibus admirari. Tuum erit decernere quomodo sit in hoc eorum contradictio toleranda. Nec mireris quod aliter vel aliqua in hac epistola addidi, quantum puto, quae in superiore non dixeram; talis est enim nunc eorum definitio, praeter illa quae per festinationem aut oblivionem",
          "candidate_score": 0.59907,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 3,
      "cf_id": "cf021",
      "work_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium",
      "max_score": 0.674302,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_2_4",
          "bdc_text": "augusti , alteras calendis septembris ; prioribus , quod necesse minimum erat , silentium tuum excusas et comitem Culemburgensem commendas , qui cum ad nos non venerit , non habeo , quod scribam aliud quam me navaturum ei , si venisset , fuisse vel tua causa , quantam potuissem benevolentiam summam . D. Hallerus ante dies paucos scripsit mihi de puero , quo utatur amanuense ( ut vocant ) sibi mittendo .",
          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0",
          "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,",
          "candidate_score": 0.674302,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_1_3",
          "bdc_text": "Binas tuas accepi literas , humanissime mi d. Bullingere , alteras 25 . augusti , alteras calendis septembris ; prioribus , quod necesse minimum erat , silentium tuum excusas et comitem Culemburgensem commendas , qui cum ad nos non venerit , non habeo , quod scribam aliud quam me navaturum ei , si venisset , fuisse vel tua causa , quantam potuissem benevolentiam summam .",
          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0",
          "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,",
          "candidate_score": 0.669701,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_4_6",
          "bdc_text": "D. Hallerus ante dies paucos scripsit mihi de puero , quo utatur amanuense ( ut vocant ) sibi mittendo . Sed in iis literis mentionem Bullingeri facit nullam . Ego , ne te sui oblitum putet , verba ipsa epistolae utriusque tuae exscripta meis literis inserui , quod ut gratum ita ipsi iucundum fore confido ;",
          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0",
          "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,",
          "candidate_score": 0.668589,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_3_5",
          "bdc_text": "prioribus , quod necesse minimum erat , silentium tuum excusas et comitem Culemburgensem commendas , qui cum ad nos non venerit , non habeo , quod scribam aliud quam me navaturum ei , si venisset , fuisse vel tua causa , quantam potuissem benevolentiam summam . D. Hallerus ante dies paucos scripsit mihi de puero , quo utatur amanuense ( ut vocant ) sibi mittendo . Sed in iis literis mentionem Bullingeri facit nullam .",
          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0",
          "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,",
          "candidate_score": 0.667456,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_11_13",
          "bdc_text": "D. Hallerus de rebus Gallicis me identidem per literas quaerit , de quibus si quid habes certi , gratum nobis facies , si ad nos id , quicquid tandem fuerit , perscripseris . Bene vale et me amare perge dominoque Gwalthero et generis tuis S. meis verbis plurimam dicito .",
          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0",
          "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,",
          "candidate_score": 0.637814,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_3",
          "bdc_text": "prioribus , quod necesse minimum erat , silentium tuum excusas et comitem Culemburgensem commendas , qui cum ad nos non venerit , non habeo , quod scribam aliud quam me navaturum ei , si venisset , fuisse vel tua causa , quantam potuissem benevolentiam summam .",
          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0",
          "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,",
          "candidate_score": 0.630375,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 4,
      "cf_id": "cf021",
      "work_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-CCVII",
      "max_score": 0.670092,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_1_3",
          "bdc_text": "Binas tuas accepi literas , humanissime mi d. Bullingere , alteras 25 . augusti , alteras calendis septembris ; prioribus , quod necesse minimum erat , silentium tuum excusas et comitem Culemburgensem commendas , qui cum ad nos non venerit , non habeo , quod scribam aliud quam me navaturum ei , si venisset , fuisse vel tua causa , quantam potuissem benevolentiam summam .",
          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-CCVII_window_0",
          "psc_text": "Beatissimo fratr. et coepiscopo CLAUDIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quoniam mihi fraterno excitatus affectu, Juliani quatuor libros, quos adversus unum meum scripsit, priusquam peterem, ipse misisti; nihil convenientius putavi esse faciendum, quam ut ea quae respondeo, tu potissimum legens judices, utrum recte congruenterque responderim. Nam de his quatuor libris nonnulla decerpta scripserat nescio quis ad illustrem et religiosum virum comitem Valerium, adversus eumdem librum meum, quem me ad illum scripsisse cognoverat: quae cum in manus meas eodem sublimi viro curante venissent, illi primo non distuli secundum volumen adjungere, in quo illa omnia, sicut potui, refutavi. Sed nunc eosdem libros cum diligentius inspicerem, comperi illum, qui nonnulla inde selegerat, non omnia ita posuisse ut in his libris leguntur. Unde poterit videri Juliano, vel cuilibet illorum, me potius fuisse mentitum; quia non utique sicut hi quatuor libri, ita illa quae de his excerpta, et memorato comiti missa sunt, innotescere potuerunt. Quisquis ergo",
          "candidate_score": 0.670092,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_2_4",
          "bdc_text": "augusti , alteras calendis septembris ; prioribus , quod necesse minimum erat , silentium tuum excusas et comitem Culemburgensem commendas , qui cum ad nos non venerit , non habeo , quod scribam aliud quam me navaturum ei , si venisset , fuisse vel tua causa , quantam potuissem benevolentiam summam . D. Hallerus ante dies paucos scripsit mihi de puero , quo utatur amanuense ( ut vocant ) sibi mittendo .",
          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-CCVII_window_0",
          "psc_text": "Beatissimo fratr. et coepiscopo CLAUDIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quoniam mihi fraterno excitatus affectu, Juliani quatuor libros, quos adversus unum meum scripsit, priusquam peterem, ipse misisti; nihil convenientius putavi esse faciendum, quam ut ea quae respondeo, tu potissimum legens judices, utrum recte congruenterque responderim. Nam de his quatuor libris nonnulla decerpta scripserat nescio quis ad illustrem et religiosum virum comitem Valerium, adversus eumdem librum meum, quem me ad illum scripsisse cognoverat: quae cum in manus meas eodem sublimi viro curante venissent, illi primo non distuli secundum volumen adjungere, in quo illa omnia, sicut potui, refutavi. Sed nunc eosdem libros cum diligentius inspicerem, comperi illum, qui nonnulla inde selegerat, non omnia ita posuisse ut in his libris leguntur. Unde poterit videri Juliano, vel cuilibet illorum, me potius fuisse mentitum; quia non utique sicut hi quatuor libri, ita illa quae de his excerpta, et memorato comiti missa sunt, innotescere potuerunt. Quisquis ergo",
          "candidate_score": 0.65239,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_3",
          "bdc_text": "prioribus , quod necesse minimum erat , silentium tuum excusas et comitem Culemburgensem commendas , qui cum ad nos non venerit , non habeo , quod scribam aliud quam me navaturum ei , si venisset , fuisse vel tua causa , quantam potuissem benevolentiam summam .",
          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-CCVII_window_0",
          "psc_text": "Beatissimo fratr. et coepiscopo CLAUDIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quoniam mihi fraterno excitatus affectu, Juliani quatuor libros, quos adversus unum meum scripsit, priusquam peterem, ipse misisti; nihil convenientius putavi esse faciendum, quam ut ea quae respondeo, tu potissimum legens judices, utrum recte congruenterque responderim. Nam de his quatuor libris nonnulla decerpta scripserat nescio quis ad illustrem et religiosum virum comitem Valerium, adversus eumdem librum meum, quem me ad illum scripsisse cognoverat: quae cum in manus meas eodem sublimi viro curante venissent, illi primo non distuli secundum volumen adjungere, in quo illa omnia, sicut potui, refutavi. Sed nunc eosdem libros cum diligentius inspicerem, comperi illum, qui nonnulla inde selegerat, non omnia ita posuisse ut in his libris leguntur. Unde poterit videri Juliano, vel cuilibet illorum, me potius fuisse mentitum; quia non utique sicut hi quatuor libri, ita illa quae de his excerpta, et memorato comiti missa sunt, innotescere potuerunt. Quisquis ergo",
          "candidate_score": 0.630275,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 5,
      "cf_id": "cf014",
      "work_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1",
      "max_score": 0.663353,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_6_8",
          "bdc_text": "Ego , ne te sui oblitum putet , verba ipsa epistolae utriusque tuae exscripta meis literis inserui , quod ut gratum ita ipsi iucundum fore confido ; si quid rescripserit , faciam , ut scias . Nunc ad posteriores tuas accedo Germanice scriptas , quibus mandas , ut Annam o inquiram .",
          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_402",
          "psc_text": "σου σπουδὴ περὶ τὸν αἰδεσιμώτατον ἑταῖρον ἡμῶν Ἐλπίδιον, ὅπως τῇ συνήθει σεαυτοῦ συνέσει ἔδωκας καιρὸν φιλανθρωπίας τῷ ἄρχοντι. ταύτην οὖν τὴν χάριν νῦν σε τελειῶσαι παρακαλοῦμενπαρακαλῶ μέν editi antiqi. διὰ τοῦ γράμματος, καὶ ὑπομνῆσαι τὸν ἄρχοντα οἰκείῳ προστάγματι ἐπὶ τῆς πατρίδος ἡμῶν καταστῆναι τὸν ἄνδρα πᾶσαν σχεδὸν τὴν φροντίδα τῶν δημοσίων ἐξηρτημένον. ὥστε πολλὰς ἕξεις καὶ εὐπροσώπους ὑποβάλλειν προφάσεις τῷ ἄρχοντι, ἐξ ὧν ἀναγκαίως ἐπιμένειν αὐτὸν τῇ πατρίδι ἡμῶν προστάξει. οἷα δὲ τὰ ἐνταῦθα, καὶ ὅσου ἄξιος τοῖς πράγμασιν ὁ ἀνήρ, πάντως οὐδὲν δεήσῃ παρʼ ἡμῶν διδαχθῆναι, αὐτὸς τῇ ἑαυτοῦ συνέσει ἀκριβῶς ἐπιστάμενος. Εὐσταθίῳ,Ἐὐσταθίῳ tantum habent E et Harl. ἐπισκόπῳ Σεβαστείας Καὶ πρὸ τοῦ δέχεσθαι τὰ γράμματα, ᾔδειν τὸν πόνον ὃν ἔχεις ὑπὲρ πάσης ψυχῆς, ἐξαιρέτως δὲ ὑπὲρ τῆς ἡμετέρας ταπεινώσεως, διὰ τὸ προβεβλῆσθαι ἐν τῷ ἀγῶνι τούτῳ· καὶ δεξάμενοςδέ add. E. editi antiqi. παρὰ τοῦ αἰδεσιμωτάτου Ἐλευσινίου τὰ γράμματα, καὶ αὐτὴν αὐτοῦ τὴν παρουσίαν θεασάμενος, ἐδόξασα τὸ θεῖοντὸ θεῖον",
          "candidate_score": 0.663353,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_6",
          "bdc_text": "Ego , ne te sui oblitum putet , verba ipsa epistolae utriusque tuae exscripta meis literis inserui , quod ut gratum ita ipsi iucundum fore confido ;",
          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_402",
          "psc_text": "σου σπουδὴ περὶ τὸν αἰδεσιμώτατον ἑταῖρον ἡμῶν Ἐλπίδιον, ὅπως τῇ συνήθει σεαυτοῦ συνέσει ἔδωκας καιρὸν φιλανθρωπίας τῷ ἄρχοντι. ταύτην οὖν τὴν χάριν νῦν σε τελειῶσαι παρακαλοῦμενπαρακαλῶ μέν editi antiqi. διὰ τοῦ γράμματος, καὶ ὑπομνῆσαι τὸν ἄρχοντα οἰκείῳ προστάγματι ἐπὶ τῆς πατρίδος ἡμῶν καταστῆναι τὸν ἄνδρα πᾶσαν σχεδὸν τὴν φροντίδα τῶν δημοσίων ἐξηρτημένον. ὥστε πολλὰς ἕξεις καὶ εὐπροσώπους ὑποβάλλειν προφάσεις τῷ ἄρχοντι, ἐξ ὧν ἀναγκαίως ἐπιμένειν αὐτὸν τῇ πατρίδι ἡμῶν προστάξει. οἷα δὲ τὰ ἐνταῦθα, καὶ ὅσου ἄξιος τοῖς πράγμασιν ὁ ἀνήρ, πάντως οὐδὲν δεήσῃ παρʼ ἡμῶν διδαχθῆναι, αὐτὸς τῇ ἑαυτοῦ συνέσει ἀκριβῶς ἐπιστάμενος. Εὐσταθίῳ,Ἐὐσταθίῳ tantum habent E et Harl. ἐπισκόπῳ Σεβαστείας Καὶ πρὸ τοῦ δέχεσθαι τὰ γράμματα, ᾔδειν τὸν πόνον ὃν ἔχεις ὑπὲρ πάσης ψυχῆς, ἐξαιρέτως δὲ ὑπὲρ τῆς ἡμετέρας ταπεινώσεως, διὰ τὸ προβεβλῆσθαι ἐν τῷ ἀγῶνι τούτῳ· καὶ δεξάμενοςδέ add. E. editi antiqi. παρὰ τοῦ αἰδεσιμωτάτου Ἐλευσινίου τὰ γράμματα, καὶ αὐτὴν αὐτοῦ τὴν παρουσίαν θεασάμενος, ἐδόξασα τὸ θεῖοντὸ θεῖον",
          "candidate_score": 0.653841,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_6_8",
          "bdc_text": "Ego , ne te sui oblitum putet , verba ipsa epistolae utriusque tuae exscripta meis literis inserui , quod ut gratum ita ipsi iucundum fore confido ; si quid rescripserit , faciam , ut scias . Nunc ad posteriores tuas accedo Germanice scriptas , quibus mandas , ut Annam o inquiram .",
          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_612",
          "psc_text": "ἀναγκαίως ἐπὶ τὴν διὰ τοῦ γράμματος ἐπίσκεψιν ἦλθον, παρακαλῶν προηγουμένως μὲν ἐκτενεῖς τὰς ὑπὲρ ἐμοῦ ποιεῖσθαι ὑμᾶς δεήσεις, ἵνα καταξιωθῶ τὰς γοῦν λειπομένας ἡμέρας ἢ ὥρας δουλεῦσαι τῷ Κυρίῳ κατὰ τὸ εὐαγγέλιον τῆς βασιλείας, ἔπειτα καὶ συγγνώμην ἔχειν μου τῇ ἀπολείψει καὶ τῇ βραδυτῆτι ταύτῃ τῶν γραμμάτων. μόλις γὰρ ηὐπορήσαμεν ἀνθρώπου τοῦ δυναμένου ἐξυπηρετήσασθαι ἡμῶν τῇ ἐπιθυμίᾳ· λέγομεν δὲ τὸν υἱὸν ἡμῶν Εὐγένιον τὸν μονάζοντα, δι’ οὗ παρακαλῶ εὔξασθαι ὑπὲρ ἡμῶν καὶ τῆς Ἐκκλησίας πάσης, καὶ ἀντιγράψαι ἡμῖν τὰ περὶ ὑμῶν, ἵνα γνόντες εὐθυμότερον διατεθῶμεν. Τῇ Ἀντιοχέων Ἐκκλησίᾳτῇ ἐκκλησίᾳ Ἀντιοχείας παραμυθητική E. Τίς δώσει μοι πτέρυγας, ὡσεὶ περιστερᾶς; καὶ πετασθήσομαιπετανθήσομαι Regius. πρὸς ὑμᾶς καὶ καταπαύσω τὸν πόθον ὃν ἔχω ἐπὶ τῇ συντυχίᾳ τῆς ὑμετέρας ἀγάπης. νυνὶ δὲ οὐχὶ πτερύγων ἐνδεῶς ἔχω μόνον, ἀλλὰ καὶ αὐτοῦ τοῦ σώματος, πάλαι μέν μοι ὑπὸ μακρᾶς τῆςτῆς om. E ἀρρωστίας πεπονηκότος, νῦν δὲ ὑπὸ τῶν συνεχῶν θλίψεων παντελῶς συντετριμμένου. τίς γὰρ οὕτως ἀδαμάντινος τὴν",
          "candidate_score": 0.65367,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_6_8",
          "bdc_text": "Ego , ne te sui oblitum putet , verba ipsa epistolae utriusque tuae exscripta meis literis inserui , quod ut gratum ita ipsi iucundum fore confido ; si quid rescripserit , faciam , ut scias . Nunc ad posteriores tuas accedo Germanice scriptas , quibus mandas , ut Annam o inquiram .",
          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1337",
          "psc_text": "οὖν ἔχων ἧκε τὴν ἐπιστολὴν παρʼ ἡμῶν, ἀπέλθοι ἔχων ἃ βούλεται παρὰ σοῦ. Ἀνεπίγραφος, ἐπὶ ἐναρέτοις ἀνδράσιν Ἤδη γνώριμος ὑμῖν ἐστιν ὁ δεῖνα, ὡς αὐτὰ δηλοῖ τὰ διηγήματα τοῦ ἀνδρός. ἐπὶ πάσης γὰρ ὑμᾶς προφάσεως ἔχει ἡ γλῶσσα αὐτοῦ· ἐν ὀρθοδόξωνὀρθοδόξῳ E. μνήμῃ, ἐν ἀσκητῶν φιλοξενίᾳ, ἐν πάσῃ ἀρετῇ πρώτους ὑμᾶς ὁ ἀνὴρ ἄγει. κἂν διδασκάλων τις μνησθῇ, οὐκ ἀνέχεται προθεῖναι ὑμῶν ἑτέρους· ἐὰν ἀγωνιστὰς τῆς εὐσεβείας, καὶ ἱκανοὺς τὸ πιθανὸν τῆς αἱρέσεως διελέγξαι, οὐκ ἂν ἕλοιτο ἕτερον πρὸ ὑμῶν ἀριθμῆσαι, πρὸς πάνταπάντας editi antiqui. ἄμαχον ὑμῖν καὶ ἀνανταγώνιστον τὴν ἀρετὴν μαρτυρῶν. καὶ οὐ πολὺς αὐτῷ πόνος πεῖσαι, ταῦτα λέγοντι. διηγεῖται γὰρ ἀκοαῖς μείζονα ἐπισταμένων ἀνθρώπων, ἢ ὧν ἄν τις νομισθείη μεθʼ ὑπερβολῆς ἀπαγγέλλειν. Οὗτος τοίνυν ἐπανιὼν πρὸς ὑμᾶς γράμματα ᾔτησεν, οὐχ ἵνα ἑαυτὸν ὑμῖν οἰκειώσῃ δι’ ἡμῶν, ἀλλʼ ἵνα ἐμὲ εὐεργετήσῃ, τοῦ προσφθέγξασθαι τοῖς ἀγαπητοῖς μουμοι Regius sec. et Coisl. sec. ἀφορμὴν παρασχόμενος· ὃν ἀμείψαιτοἀμείγεται E. Vat., et Clarom.",
          "candidate_score": 0.652295,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_6_8",
          "bdc_text": "Ego , ne te sui oblitum putet , verba ipsa epistolae utriusque tuae exscripta meis literis inserui , quod ut gratum ita ipsi iucundum fore confido ; si quid rescripserit , faciam , ut scias . Nunc ad posteriores tuas accedo Germanice scriptas , quibus mandas , ut Annam o inquiram .",
          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1243",
          "psc_text": "οἷς ἐπιθυμῶ, διὰ τοῦ γράμματος ἀναπαύω τὸν πόθον ὃν ἔχω ἐπὶ τῇ ἀπολαύσει τῶν ἐν σοὶ καλῶν, καὶ παρακαλῶ τὴν ἀνυπέρβλητόν σου εὐλάβειαν εὔχεσθαι ὑπὲρ ἐμοῦ καὶ τῆς Ἐκκλησίας, ἵνα ὁ Κύριος δῷ ἡμῖν ἀπροσκόπως παρελθεῖν τὰς λυπουμένας ἡμέρας ἢ ὥρας τῆς παρεπιδημίας ἡμῶν· παράσχοι δὲ ἡμῖν καὶ ἰδεῖν τὴν εἰρήνην τῶν ἐκκλησιῶν αὐτοῦ καὶ ἀκοῦσαι περί τε τῶν λοιπῶν συλλειτουργῶν σου καὶ τῶν συναθλητῶνἀθλητῶν E. ἃ εὐχόμεθα, καὶ περὶ σοῦ αὐτοῦ, ἃκαὶ add. E. νυκτὸς καὶ ἡμέρας οἱ ὑπὸ σὲ λαοὶ ζητοῦσι παρὰ τοῦ Κυρίου τῆς δικαιοσύνης. Γίνωσκε δὲ ὅτι πολλάκις μὲν οὐκ ἐπεστείλαμεν,ἀπεστείλαμεν E. οὐδὲ ὁσάκις ὀφειλόμενον ἦν, ἐπεστείλαμεν δὲ ὅμως τῇ θεοσεβείᾳ σου. καὶ τάχα οὐκ ἠδυνήθησαν διασῶσαι τὰς προσηγορίας ἡμῶν οἱ πιστευθέντες τὴν διακονίαν τῶν γραμμάτων ἀδελφοί. ἀλλὰ νῦν, ἐπειδὴ ἐπετύχομεν ἡμετέρων τῶν ὁδοιπορούντων πρὸς τὴν σὴν τιμιότητα, καὶ τὰ γράμματα αὐτοῖς ἐνεχειρίσαμεν προθύμως, καὶ ἀπεστείλαμένἐπεστείλαμεν E. alii MSS.; ἐστείλαμεν quatuor MSS. τινα, ἃ καταξίωσον ὑποδέξασθαιδέξασθαι",
          "candidate_score": 0.649346,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_6",
          "bdc_text": "Ego , ne te sui oblitum putet , verba ipsa epistolae utriusque tuae exscripta meis literis inserui , quod ut gratum ita ipsi iucundum fore confido ;",
          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1354",
          "psc_text": "γὰρ ποιούμεθα τοῦom. E. ὄχλον ἡμῶν τὸ γράμμα φέρειν τῇ τιμιότητί σου, τὸ μὴ δέχεσθαι ἐφʼ οἷς ἂν ἑκάστοτε γράφομενγράφωμεν Med. et duo MSS. τὰς ἀποκρίσεις. πάλιν δὲ εἰς ἑτέραν μεθίστησι διάνοιαν ἡ ἔννοια τοῦ πλήθους τῶν περὶ σὲ πραγμάτων, καὶ συγγνώμην ἔχομεν τῷ τοσαῦτα διὰ χειρὸς ἔχοντι ἐπιλανθανομένῳ ἡμῶν, ὧν οὐδὲ εἰ πᾶσα ἦν σχολὴ καὶ ἡσυχία, διὰ τὸ ταπεινὸν τοῦ βίου μεμνῆσθαι ῥᾴδιον. Σὲ μὲν οὖν ὁ ἅγιοςΘεὸς add. Vat. et Clar. καὶ ἐπὶ μείζονα τῆς περιφανείας ἀγάγοι καὶ τῇ παρούσῃ λαμπρότητι συντηρήσοι τῇ ἑαυτοῦ χάριτι· ἡμεῖς δὲ πᾶσαν πρόφασιν ἀμειβόμεθα γράμμασιν, οὐχ ἥκιστα δὲ τὴν παροῦσαν διὰ τόνδε, ὃν καὶ παρακατατιθέμεθά σοι καὶ ἀξιοῦμεν λαβεῖν τινα αὐτὸν τῆς τῶν γραμμάτων ἡμῶνἡμῖν E. διακονίας αἴσθησιν. Βασιλείου, ἀνεπίγραφος, ὑπὲρ πατριώτου Τοὺς ἐκ τῆς πατρίδος ἡμῶν ἀφικομένους συνίστησί σοι αὐτὸτὸ add. E. τῆς πατρίδος δίκαιον, εἰ καὶ ὅτι τῇ τοῦ τρόπου χρηστότητι πάντας ὑπὸ τὴν ἑαυτοῦ ἄγεις πρόνοιαν τοὺς ὁπωσοῦν",
          "candidate_score": 0.637659,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_8",
          "bdc_text": "Nunc ad posteriores tuas accedo Germanice scriptas , quibus mandas , ut Annam o inquiram .",
          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_612",
          "psc_text": "ἀναγκαίως ἐπὶ τὴν διὰ τοῦ γράμματος ἐπίσκεψιν ἦλθον, παρακαλῶν προηγουμένως μὲν ἐκτενεῖς τὰς ὑπὲρ ἐμοῦ ποιεῖσθαι ὑμᾶς δεήσεις, ἵνα καταξιωθῶ τὰς γοῦν λειπομένας ἡμέρας ἢ ὥρας δουλεῦσαι τῷ Κυρίῳ κατὰ τὸ εὐαγγέλιον τῆς βασιλείας, ἔπειτα καὶ συγγνώμην ἔχειν μου τῇ ἀπολείψει καὶ τῇ βραδυτῆτι ταύτῃ τῶν γραμμάτων. μόλις γὰρ ηὐπορήσαμεν ἀνθρώπου τοῦ δυναμένου ἐξυπηρετήσασθαι ἡμῶν τῇ ἐπιθυμίᾳ· λέγομεν δὲ τὸν υἱὸν ἡμῶν Εὐγένιον τὸν μονάζοντα, δι’ οὗ παρακαλῶ εὔξασθαι ὑπὲρ ἡμῶν καὶ τῆς Ἐκκλησίας πάσης, καὶ ἀντιγράψαι ἡμῖν τὰ περὶ ὑμῶν, ἵνα γνόντες εὐθυμότερον διατεθῶμεν. Τῇ Ἀντιοχέων Ἐκκλησίᾳτῇ ἐκκλησίᾳ Ἀντιοχείας παραμυθητική E. Τίς δώσει μοι πτέρυγας, ὡσεὶ περιστερᾶς; καὶ πετασθήσομαιπετανθήσομαι Regius. πρὸς ὑμᾶς καὶ καταπαύσω τὸν πόθον ὃν ἔχω ἐπὶ τῇ συντυχίᾳ τῆς ὑμετέρας ἀγάπης. νυνὶ δὲ οὐχὶ πτερύγων ἐνδεῶς ἔχω μόνον, ἀλλὰ καὶ αὐτοῦ τοῦ σώματος, πάλαι μέν μοι ὑπὸ μακρᾶς τῆςτῆς om. E ἀρρωστίας πεπονηκότος, νῦν δὲ ὑπὸ τῶν συνεχῶν θλίψεων παντελῶς συντετριμμένου. τίς γὰρ οὕτως ἀδαμάντινος τὴν",
          "candidate_score": 0.6368,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_8",
          "bdc_text": "Nunc ad posteriores tuas accedo Germanice scriptas , quibus mandas , ut Annam o inquiram .",
          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_543",
          "psc_text": "ἀλλʼ ἐπειδὴ ὁ ποθεινότατος ἀδελφὸς ἡμῶν ΣαγκτίσσιμοςΣαγκτήσιμος E. editi antiqi. ὁ συμπρεσβύτερος τὴν μέχρις ὑμῶν ὁδοιπορίαν ὑπέστη, δι’ αὐτοῦ καὶ προσφθέγγομαίπροσφθεγγόμεθα E. Med. σου τὴν κοσμιότητα,τιμιότητα E. καὶ παρακαλῶ προσεύχεσθαι ὑπὲρ ἐμοῦ καὶ χρῆσαι τὴν ἀκοὴν τῷ προειρημένῳ,εἰρημένῳ E. ὥστε παρʼ αὐτοῦ διδαχθῆναι τὰ τῶν ἐκκλησιῶν ἐν οἵοιςοἷς E. ἐστὶ καὶ τὴν δυνατὴν σπουδὴν εἰσενέγκασθαι εἰς τὰ προκείμενα. Γίνωσκε δὲ ὅτι Φαῦστος γράμματα ἔχων ἧκε πρὸς ἡμᾶς παρὰτοῦ add. E. πάπα, ἀξιοῦντα αὐτὸν γενέσθαι ἐπίσκοπον. ἐπειδὴ δὲ ᾐτήσαμεν ἡμεῖς,ᾐτησάμην ἡμεῖς om. E Med. μαρτυρίαν τῆς σῆς εὐλαβείας καὶ τῶν λοιπῶν ἐπισκόπων, καταφρονήσας ἡμῶν πρὸς Ἄνθιμον ᾤχετο, καὶ παρʼ αὐτοῦ λαβὼν τὴν χειροτονίαν χωρὶς ἡμετέρας ὑπομνήσεως ἐπανῆκε. Ποιμενίῳ, ἐπισκόπῳ Σατάλων Πάντως ἐπεζήτησαςἐπιζητήσας editi antiqi. γράμματα παρὰ τῶν Ἀρμενίων, ὅτε ἐπανῆκαν διὰ σοῦ, καὶ τὴν αἰτίαν ἔμαθες, δι’ ἣν οὐκ ἔδωκα αὐτοῖς τὴν ἐπιστολήν. εἰ μὲν οὖν εἶπον φιλαλήθως, ἔδωκας ἡμῖν αὐτόθεν τὴν συγγνώμην· εἰ δὲ ἀπεκρύψαντο ἐκεῖνοι, ὅπερ οὐκοὖν E. εἰκάζω—ἀλλὰ",
          "candidate_score": 0.631842,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_6",
          "bdc_text": "Ego , ne te sui oblitum putet , verba ipsa epistolae utriusque tuae exscripta meis literis inserui , quod ut gratum ita ipsi iucundum fore confido ;",
          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_405",
          "psc_text": "τοῦ φοβεροῦ τούτου χειμῶνος παρὰ πάντων ὁμοίως τῶν καὶ κατὰ μικρὸν ἢ ἀκοῇ ἢ πείρᾳ γνωριζόντων τὴν τελειότητα σοῦ πιστεύῃ.πιστεύειν E. διὸ μὴ ἀνῇς καὶ προσευχόμενος ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ἡμῶν καὶ διεγείρων ἡμᾶς τοῖς γράμμασιν· ὧν εἰ ᾔδεις ὁπόσον ἐστὶ τὸ ὠφέλιμον, οὐκ ἄν ποτε παραπεσοῦσάν σοι γραμμάτων ἀφορμὴν πρὸς ἡμᾶς ὑπερέβης. εἰ δὲ καταξιωθείημεν τῇ συνεργίᾳ τῶν προσευχῶν τοῦ ἰδεῖν σε καὶ ἀπολαῦσαι τῶν ἐν σοὶ ἀγαθῶν, καὶ προσθεῖναι τῇ ἱστορίᾳ τοῦ ἡμετέρου βίου τὴν συντυχίαν τῆς μεγάλης σου ὄντως καὶ ἀποστολικῆς ψυχῆς, πάντως ἂν ἑαυτοῖςαὐτοῖς editi antiqi. ἐλογισάμεθα, ὧν ἐθλίβημενἐθλίβομαι editi antiqi. ἐν πάσῃ τῇ ζωῇ ἡμῶν, ἀντίρροπον παρὰ τῆς τοῦ Θεοῦ φιλανθρωπίας ἐσχηκέναι παραμυθίαν. Ἰννοκεντίῳ ἐπισκόπῳῬώμης add. absurde Clarom. Ὅσον εὐθύμησα δεξάμενος γράμματα τῆς ἀγάπης σου, τοσοῦτον ἐλυπήθην, ὅτι βάρος ἐπέθηκας ἡμῖν φροντίδος τῆς ὑπερβαινούσης ἡμᾶς. πῶς γὰρ δυνηθῶμεν ἀπὸ τοσούτου διαστήματος τοσαύτης ἡμεῖς οἰκονομίας περιγενέσθαι; ἕως μὲν γὰρ ὑμᾶς ἔχει ἡ Ἐκκλησία, ὡς ἰδίοις στηρίγμασιν ἐπαναπαύεται,",
          "candidate_score": 0.629027,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_6",
          "bdc_text": "Ego , ne te sui oblitum putet , verba ipsa epistolae utriusque tuae exscripta meis literis inserui , quod ut gratum ita ipsi iucundum fore confido ;",
          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1243",
          "psc_text": "οἷς ἐπιθυμῶ, διὰ τοῦ γράμματος ἀναπαύω τὸν πόθον ὃν ἔχω ἐπὶ τῇ ἀπολαύσει τῶν ἐν σοὶ καλῶν, καὶ παρακαλῶ τὴν ἀνυπέρβλητόν σου εὐλάβειαν εὔχεσθαι ὑπὲρ ἐμοῦ καὶ τῆς Ἐκκλησίας, ἵνα ὁ Κύριος δῷ ἡμῖν ἀπροσκόπως παρελθεῖν τὰς λυπουμένας ἡμέρας ἢ ὥρας τῆς παρεπιδημίας ἡμῶν· παράσχοι δὲ ἡμῖν καὶ ἰδεῖν τὴν εἰρήνην τῶν ἐκκλησιῶν αὐτοῦ καὶ ἀκοῦσαι περί τε τῶν λοιπῶν συλλειτουργῶν σου καὶ τῶν συναθλητῶνἀθλητῶν E. ἃ εὐχόμεθα, καὶ περὶ σοῦ αὐτοῦ, ἃκαὶ add. E. νυκτὸς καὶ ἡμέρας οἱ ὑπὸ σὲ λαοὶ ζητοῦσι παρὰ τοῦ Κυρίου τῆς δικαιοσύνης. Γίνωσκε δὲ ὅτι πολλάκις μὲν οὐκ ἐπεστείλαμεν,ἀπεστείλαμεν E. οὐδὲ ὁσάκις ὀφειλόμενον ἦν, ἐπεστείλαμεν δὲ ὅμως τῇ θεοσεβείᾳ σου. καὶ τάχα οὐκ ἠδυνήθησαν διασῶσαι τὰς προσηγορίας ἡμῶν οἱ πιστευθέντες τὴν διακονίαν τῶν γραμμάτων ἀδελφοί. ἀλλὰ νῦν, ἐπειδὴ ἐπετύχομεν ἡμετέρων τῶν ὁδοιπορούντων πρὸς τὴν σὴν τιμιότητα, καὶ τὰ γράμματα αὐτοῖς ἐνεχειρίσαμεν προθύμως, καὶ ἀπεστείλαμένἐπεστείλαμεν E. alii MSS.; ἐστείλαμεν quatuor MSS. τινα, ἃ καταξίωσον ὑποδέξασθαιδέξασθαι",
          "candidate_score": 0.626782,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_6",
          "bdc_text": "Ego , ne te sui oblitum putet , verba ipsa epistolae utriusque tuae exscripta meis literis inserui , quod ut gratum ita ipsi iucundum fore confido ;",
          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1244",
          "psc_text": "ἐπεστείλαμεν δὲ ὅμως τῇ θεοσεβείᾳ σου. καὶ τάχα οὐκ ἠδυνήθησαν διασῶσαι τὰς προσηγορίας ἡμῶν οἱ πιστευθέντες τὴν διακονίαν τῶν γραμμάτων ἀδελφοί. ἀλλὰ νῦν, ἐπειδὴ ἐπετύχομεν ἡμετέρων τῶν ὁδοιπορούντων πρὸς τὴν σὴν τιμιότητα, καὶ τὰ γράμματα αὐτοῖς ἐνεχειρίσαμεν προθύμως, καὶ ἀπεστείλαμένἐπεστείλαμεν E. alii MSS.; ἐστείλαμεν quatuor MSS. τινα, ἃ καταξίωσον ὑποδέξασθαιδέξασθαι Med. παρὰ τῆς ἡμετέρας ταπεινώσεως ἀνυπερηφάνως, καὶ εὐλογῆσαι ἡμᾶς κατὰ μίμησιν τοῦ πατριάρχου Ἰσαάκ. εἰ δέ τι, καὶ ὡς ἀσχολούμενοι καὶ ὑπὸ πλήθους φροντίδων τὸν νοῦν βεβαπτισμένον ἔχοντες, παρείδομεν τῶν πρεπόντων, μὴ λογίσῃ ἡμῖν, μηδὲ λυπηθῆς· ἀλλὰ μίμησαι τὴν σεαυτοῦ ἐν πᾶσι τελειότητα, ἵνα καὶ ἡμεῖς ἀπολαύσωμέν σου τῆς ἀρετῆς ὡς καὶ οἱ λοιποὶ πάντες. ἐρρωμένος,καὶ add. editi antiqui. εὔθυμος ἐν Κυρίῳ, ὑπερευχόμενός μου, χαρισθείης μοι καὶ τῇ τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησίᾳ. Εὐσεβίῳ ἐν ἐξορίᾳ ὄντι Ἔδειξε καὶ ἐφʼ ἡμῶν ὁ Κύριος, ὅτι οὐκ ἐγκαταλείπει τοὺς ὁσίους αὐτοῦ, τῇ μεγάλῃαὐτοῦ add. E. καὶ κραταιᾷ χειρὶ αὐτοῦom. E. περισκεπάσας τὴν ζωὴν τῆς",
          "candidate_score": 0.624994,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_8",
          "bdc_text": "Nunc ad posteriores tuas accedo Germanice scriptas , quibus mandas , ut Annam o inquiram .",
          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1243",
          "psc_text": "οἷς ἐπιθυμῶ, διὰ τοῦ γράμματος ἀναπαύω τὸν πόθον ὃν ἔχω ἐπὶ τῇ ἀπολαύσει τῶν ἐν σοὶ καλῶν, καὶ παρακαλῶ τὴν ἀνυπέρβλητόν σου εὐλάβειαν εὔχεσθαι ὑπὲρ ἐμοῦ καὶ τῆς Ἐκκλησίας, ἵνα ὁ Κύριος δῷ ἡμῖν ἀπροσκόπως παρελθεῖν τὰς λυπουμένας ἡμέρας ἢ ὥρας τῆς παρεπιδημίας ἡμῶν· παράσχοι δὲ ἡμῖν καὶ ἰδεῖν τὴν εἰρήνην τῶν ἐκκλησιῶν αὐτοῦ καὶ ἀκοῦσαι περί τε τῶν λοιπῶν συλλειτουργῶν σου καὶ τῶν συναθλητῶνἀθλητῶν E. ἃ εὐχόμεθα, καὶ περὶ σοῦ αὐτοῦ, ἃκαὶ add. E. νυκτὸς καὶ ἡμέρας οἱ ὑπὸ σὲ λαοὶ ζητοῦσι παρὰ τοῦ Κυρίου τῆς δικαιοσύνης. Γίνωσκε δὲ ὅτι πολλάκις μὲν οὐκ ἐπεστείλαμεν,ἀπεστείλαμεν E. οὐδὲ ὁσάκις ὀφειλόμενον ἦν, ἐπεστείλαμεν δὲ ὅμως τῇ θεοσεβείᾳ σου. καὶ τάχα οὐκ ἠδυνήθησαν διασῶσαι τὰς προσηγορίας ἡμῶν οἱ πιστευθέντες τὴν διακονίαν τῶν γραμμάτων ἀδελφοί. ἀλλὰ νῦν, ἐπειδὴ ἐπετύχομεν ἡμετέρων τῶν ὁδοιπορούντων πρὸς τὴν σὴν τιμιότητα, καὶ τὰ γράμματα αὐτοῖς ἐνεχειρίσαμεν προθύμως, καὶ ἀπεστείλαμένἐπεστείλαμεν E. alii MSS.; ἐστείλαμεν quatuor MSS. τινα, ἃ καταξίωσον ὑποδέξασθαιδέξασθαι",
          "candidate_score": 0.624548,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_8",
          "bdc_text": "Nunc ad posteriores tuas accedo Germanice scriptas , quibus mandas , ut Annam o inquiram .",
          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1314",
          "psc_text": "ποιουμένην ἀεί, τὸν βίον ἑαυτῆς ῥυθμίζειν πρὸς ἀπολογίαν τοῦ ἀπαραλογίστου κριτοῦ, ἵνα γένηταί σοι παρρησία ἐπὶ τοῖς ἀγαθοῖς ἔργοις ἔμπροσθεν τοῦ τὰ κρυπτὰ τῶν καρδιῶν ἡμῶν ἀποκαλύπτειν μέλλοντος ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς ἐπισκοπῆς αὐτοῦ. Τὴν εὐγενεστάτην θυγατέρα ἀσπαζόμεθα διὰ σοῦ· καὶ παρακαλῶ ἐν τῇ μελέτῃ τῶν λογίωνλόγων editi antiqui. τοῦ Κυρίου διάγειν αὐτήν, ἵνα ἐκτρέφηται ὑπὸ τῆς ἀγαθῆς διδασκαλίας τὴν ψυχήν, καὶ ἐπιδιδῷἐπιδῷ E. πρὸς αὔξησιν καὶ μέγεθος ἡ διάνοια αὐτῆς μᾶλλον ἢ τὸ σῶμα ὑπὸ τῆς φύσεως. ἘλευθέρᾳἸουλίττῃ add. Coisl. recent. Πάνυ ἐμαυτῷ ἐπιβάλλειν κρίνων καὶ διὰ τὸ τῆς ἡλικίας πρεσβυτικὸν καὶ διὰ τὸ τῆς πνευματικῆς διαθέσεως γνήσιον τὴν ἀσύγκριτόν σου εὐγένειαν καὶ ἐν τῇ σωματικῇ παρουσίᾳ ἐπισκέπτεσθαι, καὶ ἀπούσηςἀπούσῃ E. et editi antiqui. μὴ ἀπολιμπάνεσθαι, ἀλλὰ γράμμασιν ἀποπληροῦν τὸ ἐνδέον, ἐπειδὴ εὗρον πρέπουσαν διάκονον τῶν πρὸς τὴν σὴν σεμνότητα γραμμάτων τήνδε δι’ αὐτῆς προσφθέγγομαί σε, προηγουμένως παρορμῶν ἐπὶ τὸ ἔργον τὸ τοῦ Κυρίου, ἵνα σε ὁ ἅγιος Θεὸς",
          "candidate_score": 0.622159,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_11",
          "bdc_text": "D. Hallerus de rebus Gallicis me identidem per literas quaerit , de quibus si quid habes certi , gratum nobis facies , si ad nos id , quicquid tandem fuerit , perscripseris .",
          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1081",
          "psc_text": "γραμμάτων ἐξήρκεσεν ἂν ἡμῖν τήν τε ἐπὶ ταῖς φροντίσι παραμυθίαν ἱκανὴν παρασχεῖν καὶ διδασκαλίαν ἀκριβῆ τῶν πραγμάτων ποιήσασθαι. πολλὰ γὰρ ἦν ἃ ἐπεζητοῦμεν παρὰ τοῦ σαφέστατα ἐπισταμένου μαθεῖν, διὰ τὸ τὰς φήμας πεπλανημένως πρὸς ἡμᾶς διαβαίνειν, ἃ πάντα εὐσταθῶς καὶ ἐμπείρως διηγήσατο ἡμῖν ὁ ποθεινότατος καὶ τιμιώτατος ἀδελφὸς ἡμῶν Θεοδόσιος ὁ συμπρεσβύτερος. ἃ τοίνυν ἑαυτοῖς συμβουλεύομεν, ταῦτα καὶ πρὸς τὴν ὑμετέραν εὐλάβειαν γράφομεν· ὅτι πολλοῖς συνέβη ταῦτα, ἃ καὶ ὑμῖν, καὶ οὐ κατὰ τὸν παρόντα καιρὸν μόνον, ἀλλὰ καὶ ἐν τῷ παρελθόντι χρόνῳ μυρία τῶν τοιούτων τὰ ὑποδείγματα· τὰ μὲν ἐγγράφως αἱ ἱστορίαι καταλελοίπασι, τὰ δὲ τῇ ἀγράφῳ μνήμῃ παρὰ τῶν εἰδότων διεδεξάμεθα· ὅτι καὶ κατὰ ἄνδρα ἕκαστον, καὶ κατὰ πόλεις πειρασμοὶ περιέσχον ὑπὲρ τοῦ ὀνόματος τοῦ Κυρίου τοὺς εἰς αὐτὸν ἠλπικότας. ἀλλʼ ὅμως παρῆλθε πάντα, καὶ οὐδὲν τῶν σκυθρωπῶν ἀθάνατον ἔσχε τὸ λυπηρόν. ὡς γὰρ αἱ χάλαζαι, καὶ οἱ χείμαρροι, καὶ ὅσα τῶν κακῶν αὐτοσχέδια, τὰ μὲν μαλακὰ ῥᾳδίως",
          "candidate_score": 0.620499,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_11",
          "bdc_text": "D. Hallerus de rebus Gallicis me identidem per literas quaerit , de quibus si quid habes certi , gratum nobis facies , si ad nos id , quicquid tandem fuerit , perscripseris .",
          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1116",
          "psc_text": "κατενώπιον τοῦ Θεοῦ ἐν Χριστῷ λαλοῦμεν), ἀπορίᾳ δὲ καὶ ἀμηχανίᾳ καὶ τῷ μὴ ἔχειν εἰπεῖν τι τῆς λύπης ἄξιον. Ἕως ἐν τούτοις ἦμεν, ἐπικατέλαβεν ἡμᾶς ἕτερα γράμματα πρὸς Δαζίζαν τινὰ γεγραμμένα δῆθεν, τῇ δὲ ἀληθείᾳ πᾶσιν ἀνθρώποις ἐπεσταλμένα, ὡς δηλοῖ αὐτῶν ἡ οὕτως ὀξεῖα διάδοσις, ὡς ἐν ὀλίγαις ἡμέραις ἐν παντὶ μὲν τῷ Πόντῳ κατασπαρῆναι καὶ τὴν Γαλατίαν ἐπιδραμεῖν. φασὶ δέ τινες, ὅτι καὶ Βιθυνοὺς διεξελθόντες οἱ τῶν ἀγαθῶν τούτων ἄγγελοι μέχρις αὐτοῦ ἔφθασαν Ἑλλησπόντου. τίνα δὲ ἦν τὰ καθʼ ἡμῶν πρὸς Δαζίζαν ἐπεσταλμένα, πάντως μὲν οἶδας. οὐ γὰρ οὕτω σε μακρὰν τῆς ἑαυτῶν φιλίας τίθενται, ὥστε σε μόνον ἀγέραστον τῆς τιμῆς ἐκείνης καταλιπεῖν. εἰ δὲ οὐκ ἦλθεν εἰς σὲ τὰ γράμματα, ἀλλʼ ἐγώ σοι ἀποστέλλω. ἐν οἷς εὑρήσεις ἡμᾶς κατηγορουμένους, δόλον καὶ ῥᾳδιουργίαν, φθορὰν ἐκκλησιῶν καὶ ψυχῶν ἀπώλειαν, καὶ τὸ πάντων, ὡς αὐτοὶ νομίζουσιν, ἀληθέστερον, ὅτι ἐγκάθετον ἐκείνην τὴν προβολὴν τῆς πίστεως ἐποιησάμεθα, οὐ Νικοπολίταις διακονούμενοι, ἀλλʼ αὐτοὶ λαβεῖν",
          "candidate_score": 0.615052,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_11",
          "bdc_text": "D. Hallerus de rebus Gallicis me identidem per literas quaerit , de quibus si quid habes certi , gratum nobis facies , si ad nos id , quicquid tandem fuerit , perscripseris .",
          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_402",
          "psc_text": "σου σπουδὴ περὶ τὸν αἰδεσιμώτατον ἑταῖρον ἡμῶν Ἐλπίδιον, ὅπως τῇ συνήθει σεαυτοῦ συνέσει ἔδωκας καιρὸν φιλανθρωπίας τῷ ἄρχοντι. ταύτην οὖν τὴν χάριν νῦν σε τελειῶσαι παρακαλοῦμενπαρακαλῶ μέν editi antiqi. διὰ τοῦ γράμματος, καὶ ὑπομνῆσαι τὸν ἄρχοντα οἰκείῳ προστάγματι ἐπὶ τῆς πατρίδος ἡμῶν καταστῆναι τὸν ἄνδρα πᾶσαν σχεδὸν τὴν φροντίδα τῶν δημοσίων ἐξηρτημένον. ὥστε πολλὰς ἕξεις καὶ εὐπροσώπους ὑποβάλλειν προφάσεις τῷ ἄρχοντι, ἐξ ὧν ἀναγκαίως ἐπιμένειν αὐτὸν τῇ πατρίδι ἡμῶν προστάξει. οἷα δὲ τὰ ἐνταῦθα, καὶ ὅσου ἄξιος τοῖς πράγμασιν ὁ ἀνήρ, πάντως οὐδὲν δεήσῃ παρʼ ἡμῶν διδαχθῆναι, αὐτὸς τῇ ἑαυτοῦ συνέσει ἀκριβῶς ἐπιστάμενος. Εὐσταθίῳ,Ἐὐσταθίῳ tantum habent E et Harl. ἐπισκόπῳ Σεβαστείας Καὶ πρὸ τοῦ δέχεσθαι τὰ γράμματα, ᾔδειν τὸν πόνον ὃν ἔχεις ὑπὲρ πάσης ψυχῆς, ἐξαιρέτως δὲ ὑπὲρ τῆς ἡμετέρας ταπεινώσεως, διὰ τὸ προβεβλῆσθαι ἐν τῷ ἀγῶνι τούτῳ· καὶ δεξάμενοςδέ add. E. editi antiqi. παρὰ τοῦ αἰδεσιμωτάτου Ἐλευσινίου τὰ γράμματα, καὶ αὐτὴν αὐτοῦ τὴν παρουσίαν θεασάμενος, ἐδόξασα τὸ θεῖοντὸ θεῖον",
          "candidate_score": 0.613073,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_11",
          "bdc_text": "D. Hallerus de rebus Gallicis me identidem per literas quaerit , de quibus si quid habes certi , gratum nobis facies , si ad nos id , quicquid tandem fuerit , perscripseris .",
          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1111",
          "psc_text": "ἐπιβάλλοντα εἶναι εἰπεῖν καὶ ἡμῖν ἀκοῦσαι πρέποντα. ἐπιστεῖλαι γὰρ οὐκ ἠξίωσεν, οὐ τὸν ἐκ τῶν γραμμάτων ἔλεγχον ὑφορώμενος τοσοῦτον, ὅσον φροντίζων τοῦ μὴ εἰς ἀνάγκην ἐλθεῖν προσειπεῖν ἡμᾶς ὡς ἐπισκόπους· πλήν γε δή, ὅτι σφοδρὰ ἦν τὰ ῥήματα, καὶ ἀπὸ καρδίας ἐκθερμανθείσης ἐξενεχθέντα. ἐπὶ τούτοις διελύθημεν κατῃσχυμμένοι, καὶ συμπεπτωκότες τῇ γνώμῃ, οὐκ ἔχοντες ὅ τι τοῖς ἐρωτῶσιν ἀποκρινούμεθα. χρόνος δὲ οὐ πολὺς ἐν τῷ μέσῳ, καὶ ἀποδημία μέχρι Κιλίκων· κἀκεῖθεν ἐπάνοδος. καὶ γράμματα εὐθύς, ἀπαγόρευσιν ἔχοντα τῆς πρὸς ἡμᾶς κοινωνίας. Ἡ δὲ αἰτία τῆς ἀπορρήξεως, ὅτι Ἀπολλιναρίῳ, φησίν, ἐπεστείλαμεν, καὶ τὸν συμπρεσβύτερον ἡμῶν Διόδωρον ἔχομεν κοινωνικόν. ἐγὼ δὲ Ἀπολλινάριον μὲν ἐχθρὸν οὐδέποτε ἡγησάμην, ἀλλʼ ἔστιν ἐφʼ οἷς καὶ αἰδοῦμαι τὸν ἄνδρα· οὐ μὴν οὕτως ἐμαυτὸν τῷ ἀνθρώπῳ συνῆψα, ὥστε τὰ ἐκείνου ἐγκλήματα αὐτὸς ὑποδέχεσθαι· ὅπου γε ἔχω τινὰ καὶ αὐτὸς ἐγκαλεῖν αὐτῷ, ἐντυχών τισι τῶν συνταγμάτων αὐτοῦ. οὐ μὴν περὶ τοῦ Πνεύματος τοῦ ἁγίου ἢ αἰτήσας αὐτὸν οἶδα βιβλίον, ἢ",
          "candidate_score": 0.612678,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_11",
          "bdc_text": "D. Hallerus de rebus Gallicis me identidem per literas quaerit , de quibus si quid habes certi , gratum nobis facies , si ad nos id , quicquid tandem fuerit , perscripseris .",
          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1354",
          "psc_text": "γὰρ ποιούμεθα τοῦom. E. ὄχλον ἡμῶν τὸ γράμμα φέρειν τῇ τιμιότητί σου, τὸ μὴ δέχεσθαι ἐφʼ οἷς ἂν ἑκάστοτε γράφομενγράφωμεν Med. et duo MSS. τὰς ἀποκρίσεις. πάλιν δὲ εἰς ἑτέραν μεθίστησι διάνοιαν ἡ ἔννοια τοῦ πλήθους τῶν περὶ σὲ πραγμάτων, καὶ συγγνώμην ἔχομεν τῷ τοσαῦτα διὰ χειρὸς ἔχοντι ἐπιλανθανομένῳ ἡμῶν, ὧν οὐδὲ εἰ πᾶσα ἦν σχολὴ καὶ ἡσυχία, διὰ τὸ ταπεινὸν τοῦ βίου μεμνῆσθαι ῥᾴδιον. Σὲ μὲν οὖν ὁ ἅγιοςΘεὸς add. Vat. et Clar. καὶ ἐπὶ μείζονα τῆς περιφανείας ἀγάγοι καὶ τῇ παρούσῃ λαμπρότητι συντηρήσοι τῇ ἑαυτοῦ χάριτι· ἡμεῖς δὲ πᾶσαν πρόφασιν ἀμειβόμεθα γράμμασιν, οὐχ ἥκιστα δὲ τὴν παροῦσαν διὰ τόνδε, ὃν καὶ παρακατατιθέμεθά σοι καὶ ἀξιοῦμεν λαβεῖν τινα αὐτὸν τῆς τῶν γραμμάτων ἡμῶνἡμῖν E. διακονίας αἴσθησιν. Βασιλείου, ἀνεπίγραφος, ὑπὲρ πατριώτου Τοὺς ἐκ τῆς πατρίδος ἡμῶν ἀφικομένους συνίστησί σοι αὐτὸτὸ add. E. τῆς πατρίδος δίκαιον, εἰ καὶ ὅτι τῇ τοῦ τρόπου χρηστότητι πάντας ὑπὸ τὴν ἑαυτοῦ ἄγεις πρόνοιαν τοὺς ὁπωσοῦν",
          "candidate_score": 0.61237,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_11",
          "bdc_text": "D. Hallerus de rebus Gallicis me identidem per literas quaerit , de quibus si quid habes certi , gratum nobis facies , si ad nos id , quicquid tandem fuerit , perscripseris .",
          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1009",
          "psc_text": "γραφείσας παρʼ ἡμῶν ἐπιστολὰς εἰς ἀπόδειξιν προβαλλέσθω τοῦ νῦν κοινωνικοὺς ἡμᾶς εἶναι τοῖς ἐκεῖνα συγγράψασιν. ἡμεῖς γάρ, πρὸ τῶν συγγραμμάτων, λαϊκοὶ ὄντες πρὸς λαϊκοὺς ἐπεστέλλομεν, πρὸ τοῦ τινὰ καὶ ὑπόνοιαν τοιαύτην κατʼ αὐτῶν κινεῖσθαι· καὶ ἐπεστέλλομεν οὐδὲν περὶ πίστεως, οὐδʼ οἷα νῦν ἐπὶ τῇ καθʼ ἡμῶν διαβολῇ περιφέρουσιν οὗτοι, ἀλλὰ ψιλὰς προσηγορίας, ἀγαπητικὴν προσφώνησιν ἀποπληρούσας. ἡμεῖς γὰρ ὁμοίως καὶ τοὺς τὰ Σαβελλίου νοσοῦντας καὶ τοὺς τὰ Ἀρείου δόγματα ἐκδικοῦντας, ὡς ἀσεβεῖς, ἀποφεύγομεν καὶ ἀναθεματίζομεν. εἴ τις τὸν αὐτὸν Πατέρα λέγει καὶ Υἱὸν καὶ ἅγιον Πνεῦμα, καὶ ἓν πρᾶγμα πολυώνυμον ὑποτίθεται, καὶ μίαν ὑπόστασιν ὑπὸ τριῶν προσηγοριῶν ἐκφωνουμένην, τὸν τοιοῦτον ἡμεῖς ἐν τῇ μερίδι τῶν Ἰουδαίων τάσσομεν. ὁμοίως καὶ εἴ τις ἀνόμοιον λέγει κατὰ τὴν οὐσίαν τὸν Υἱὸν τῷ Πατρί, ἢ εἰς κτίσμα κατάγει τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον, ἀναθεματίζομεν, καὶ ἐγγὺς εἶναι τῆς Ἑλληνικῆς τιθέμεθα πλάνης. ἀλλὰ τὰ μὲν στόματα τῶν κατηγορούντων ἡμᾶς ἐπισχεθῆναι διὰ τῶν ἡμετέρων γραμμάτων ἀμήχανον· μᾶλλον μὲν",
          "candidate_score": 0.611732,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_11",
          "bdc_text": "D. Hallerus de rebus Gallicis me identidem per literas quaerit , de quibus si quid habes certi , gratum nobis facies , si ad nos id , quicquid tandem fuerit , perscripseris .",
          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_998",
          "psc_text": "οὐδενὶ ἑτέρῳ ἔχομεν τὴν ἀνάπαυσιν τῶν ψυχῶν ἢ ἐν τῇ προκοπῇ τῇ ὑμετέρᾳ καὶ τῇ διὰ τῶν ἐντολῶν τοῦ Χριστοῦ τελειώσει. ἕως δὲ τοῦθʼ ἡμῖν οὐχ ὑπάρχει, ἀναγκαῖον τιθέμεθα διὰ τῶν γνησιωτάτων καὶ φοβουμένων τὸν Κύριον ἀδελφῶν ἐπισκέπτεσθαι ὑμᾶς, καὶ γράμμασι προσομιλεῖν τῇ ἀγάπῃ ὑμῶν. αὐτοῦ οὖν τούτου ἕνεκεν ἀπεστείλαμεν τὸν εὐλαβέστατον καὶ γνησιώτατον ἀδελφὸν ἡμῶν καὶ συνεργὸν τοῦ εὐαγγελίου Μελέτιον τὸν συμπρεσβύτερον, ὃς διηγήσεται ὑμῖν τὸν ἡμέτερον πόθον ὃν ἔχομεν ἐφʼ ὑμῖν, καὶ τὴν μέριμναν τῶν ψυχῶν ἡμῶν, ὅτι νυκτὸς καὶ ἡμέρας δεόμεθα τοῦ Κυρίου περὶ τῆς ὑμῶν εὐδοκιμήσεως, ἵνα καὶ ἡμεῖς ἔχωμεν παρρησίαν ἐν τῇ ἡμέρᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ διὰ τῆς ὑμῶν σωτηρίας, καὶ ὑμεῖς ἐκλάμψητε ἐν τῇ λαμπρότητι τῶν ἁγίων δοκιμαζομένου ὑμῶν τοῦ ἔργου ὑπὸ τῆς δικαιοκρισίας τοῦ Θεοῦ. Ἅμα δὲ ἡμῖν πολλὴν μέριμναν ἐμποιεῖ τοῦ κατασχόντος καιροῦ τούτου ἡ χαλεπότης, ἐν ᾧ πᾶσαι μὲν ἐκκλησίαι ἐσαλεύθησαν, πᾶσαι δὲ ψυχαὶ σινιάζονται. ἤνοιξαν γάρ τινες ἀφειδῶς",
          "candidate_score": 0.610792,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_11",
          "bdc_text": "D. Hallerus de rebus Gallicis me identidem per literas quaerit , de quibus si quid habes certi , gratum nobis facies , si ad nos id , quicquid tandem fuerit , perscripseris .",
          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_796",
          "psc_text": "καὶ ὁ Κύριος ἡμᾶς κατευοδώσει. ἐρρωμένος καὶ εὔθυμος εἴης, ὑπερευχόμενός μου, καὶ χαρισθείης μοι τῇ τοῦ ἁγίου φιλανθρωπίᾳ. Σωφρονίῳ μαγίστρῳ. Εἰ αὐτὸς διπλῆν ἔλαβες χάριν, ὡς αὐτὸς τῇ ἀνυπερβλήτῳ προθυμίᾳ περὶ τὰ ἀγαθὰ ἔργα ἐπέστειλας ἡμῖν, μίαν μὲν τῷ δέξασθαι γράμματα, δευτέραν δὲ τῷ ὑπουργῆσαι τῇ χρείᾳ ἡμῶν· πόσην τινὰ χρὴ νομίζειν ἡμᾶς ἔχειν τὴν χάριν, γράμμασί τε τῆς ἡδίστης φωνῆς ἐντυχόντας, καὶ τὴν ἐπιζητηθεῖσαν χρείαν τοσούτῳ τάχει πληρωθεῖσαν ὁρῶντας. ὥστε ἡδέως δεξάμενοι τὸ ἀποσταλὲν διὰ τὴν οἰκείαν αὐτοῦ φύσιν, πολλῷ ἥδιον αὐτὸ προσηκάμεθα τῷ σὲ εἶναι τὸν τῆς κατασκευῆς αὐτοῦ προεστῶτα. παράσχοι δὲ ἡμῖν ὁ Κύριος ἰδεῖν σε ἐν τάχει, ὥστε ἀπὸ γλώττης ὁμολογῆσαι τὴν χάριν, καὶ πάντων ὁμοῦ τῶν ἐν σοὶ καλῶν ἀπολαῦσαι. Μελετίῳ ἀρχιάτρῳ. Ἡμῖν οὐδʼ ὅσον ταῖς γεράνοις ὑπάρχει τὰ δυσχερῆ τοῦ χειμῶνος διαφυγεῖν, ἀλλʼ ἕνεκα μὲν τοῦ προϊδέσθαι τὸ μέλλον οὐδὲν ἴσως τῶν γεράνων χείρους ἐσμέν· τῷ δὲ κατὰ τὸν βίον αὐτεξουσίῳ τοσούτον τῶν ὀρνίθων",
          "candidate_score": 0.610049,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_11",
          "bdc_text": "D. Hallerus de rebus Gallicis me identidem per literas quaerit , de quibus si quid habes certi , gratum nobis facies , si ad nos id , quicquid tandem fuerit , perscripseris .",
          "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_992",
          "psc_text": "ἀσεβείας, νομίζοντες ἀγνοεῖσθαι, ὅτι πρόσχημα μὲν αὐτοῖς ἐστιν ἡ ἀφʼ ἡμῶν ἀναχώρησις· τῇ δὲ ἀληθείᾳ τῆς πίστεως ἀνακεχωρήκασιν, ἣν πολλάκις ἐπὶ πολλῶν ἐγγράφως ὁμολογήσαντες, τὸ τελευταῖον καὶ παρʼ ἡμῶν ἐπιδοθεῖσαν ἐδέξαντο, καὶ ὑπέγραψαν, ἃ πᾶσιν ἔξεστιν ἀναγινώσκειν, καὶ παρʼ αὐτῶν τῶν γραμμάτων διδάσκεσθαι τὴν ἀλήθειαν. γνωρίμη δὲ αὐτῶν ἔσται ἡ προαίρεσις, ἐάν τις μετὰ τὴν ὑπογραφήν, ἣν ἡμῖν ἐπέδωκαν, ἀναγνῷ τὴν πίστιν, ἣν Γελασίῳ ἐπέδωκαν, καὶ γνῷ πόσον τὸ διάφορον ἐκείνης τῆς ὁμολογίας πρὸς ταύτην. οἱ τοίνυν οὕτως εὐκόλως πρὸς τὰ ἐναντία μετατρεπόμενοι μὴ τὰ ἀλλότρια κάρφη διερευνάτωσαν, ἀλλὰ τὴν δοκὸν τὴν ἐν τῷ οἰκείῳ ὀφθαλμῷ ἐκβαλλέτωσαν. Ἐντελέστερον δὲ δι’ ἄλλης ἐπιστολῆς περὶ πάντων καὶ ἀπολογούμεθα καὶ διδάσκομεν, ἥτις πληροφορήσει τοὺς τὸ πλέον ἐπιζητοῦντας. ὑμεῖς δὲ ἐν τῷ παρόντι, ταῦτα ἡμῶν δεξάμενοι τὰ γράμματα, πᾶσαν ἄφετε λύπην, καὶ κυρώσατε τὴν εἰς ἡμᾶς ἀγάπην, δι’ ἣν σφοδρῶς ἀντέχομαι τῆς πρὸς ὑμᾶς ἑνώσεως. καὶ μεγίστη ἡμῖν ἐστι λύπη, καὶ ἀπαραμύθητος ὀδύνη τῇ",
          "candidate_score": 0.609922,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 6,
      "cf_id": "cf021",
      "work_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-adversarium-legis-et-prophetarum",
      "max_score": 0.663123,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_7_9",
          "bdc_text": "si quid rescripserit , faciam , ut scias . Nunc ad posteriores tuas accedo Germanice scriptas , quibus mandas , ut Annam o inquiram . Quod ego feci , qua potui diligentia , sed hactenus frustra ;",
          "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-adversarium-legis-et-prophetarum_window_266",
          "psc_text": "paulo ante commemoravi, et ipsum opusculum nostrum habere vos credo. Quamvis quaedam sint perpauca in fine ipsius operis Adimanti, quibus non respondi: nescio quibus enim, ut fieri solet, incurrentibus, quae magis videbantur urgere, illa interrupta sic remanserunt. Sed, ut dixi, in fine perpauca sunt, quae si Dominus voluerit, quantocius explicare curabo.",
          "candidate_score": 0.663123,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 7,
      "cf_id": "cf033",
      "work_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis",
      "max_score": 0.663075,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_15_17",
          "bdc_text": "septembris 1569 . M [atthias ] Schenckius tuus . D . Hainricho Bullingero , viro pietate atque eruditione summa praedito , amico singulari suo .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_554",
          "psc_text": "nostras. Scriptum est: quoniam hi qui beatificant vos, decipiunt vos. » Et S. Benedictus abbas Anianensis In ejus Vita, n. 31. Saec. IV. Bened. , qui injuriam sibi facientibus munera destinabat. Sane apud Athenienses sapientiae studio non putabantur idonei qui injurias aequo animo ferre non possent: unde et ad portam civitatis sedebat senex sapientiae studiosus, qui omnes ingredientes experiendi causa conviciis affligebat: potiori ergo jure monachi verae, ut pote divinae, sapientiae devoti, injurias illatas patienter sustinere debent, si quod profitentur reipsa esse desiderant. Quapropter abbas Zacharias coram fratribus aliquid ad morum aedificationem dicturus, projectum in terram pallium conculcavit, dicens: « Nisi quis sic fuerit conculcatus, monachus esse non potest. » Vide Rufinum l. III de Vit. Pat., n. 77 et sequentibus. Inimicos diligere. ] Ad plenam hujus instrumenti explanationem, inquirendum 1º quis noster inimicus censendus sit; 2º quid a nobis exigat inimicorum dilectio; 3º quibus induci possimus rationibus ad eos",
          "candidate_score": 0.663075,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_15_17",
          "bdc_text": "septembris 1569 . M [atthias ] Schenckius tuus . D . Hainricho Bullingero , viro pietate atque eruditione summa praedito , amico singulari suo .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2650",
          "psc_text": "Eodem tempore vivebat alter Ammonius, abbatis Pambo discipulus, vir insigniter doctus (Pallad. in Laus., c. 12) , qui « Vetus et Novum Testamentum dicebat memoriter, et in doctorum virorum Origenis, et Didymi, et Pierii, et Stephani scriptis ita erat versatus, ut sexagies centena millia versuum percurrerit. » Hic magno Athanasio Romam proficiscenti datus est socius, vir, teste Socrate (Lib. IV, cap. 18), adeo « parum curiosus, ut cum Romae una cum Athanasio forte versaretur, nihil ex magnificis urbis operibus, praeter templum Petro et Paulo dicatum, videre omnino desideraret. » Adeo verum est, quod aiunt nonnulli, scientiam in monachis parere curiositatem, eosque ad curas externas plus aequo effundere. Eodem referri debet quod de Theone abbate, qui triginta annis in domuncula seorsum inclusus silentium exercuit, tradunt Rufinus (Ruf. lib. II de Vit. Patr. cap. 6) et Palladius (Pall. Laus. cap. 50), quod scilicet « erat vir eruditus in triplici gratia sermonum, in",
          "candidate_score": 0.656034,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_15_17",
          "bdc_text": "septembris 1569 . M [atthias ] Schenckius tuus . D . Hainricho Bullingero , viro pietate atque eruditione summa praedito , amico singulari suo .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_423",
          "psc_text": "digni sunt reverentia. » Similiter et Petrus Blesensis ad abbatem S. Launomari scribens: « Omnia cum consilio fac; castorum enim consiliorum mater Sapientia in libro nominis sui dicit: Ego in consiliis habito, et intersum cogitationibus eruditis. Probatos autem in religione tecum habeas in consilio, in obsequio, in contubernio, tuae custodes honestatis et testes. » Hac in re laudant imprimis S. Fulgentium, qui, ut dicit anonymus ejus discipulus in illius Vita, cap. 29 Apud Boll. 1 Januar., « in omni consilio Bysaceno de rebus majoribus ipse primus consulebatur; in monasterio proprio de rebus etiam minimis abbatem Felicem simpliciter consulebat. » Tum venerabilem Eigilem abbatem Fuldensem, qui, teste Candido in ejus Vita n. 22 Saec. IV Bened. part. I, « audiebat libenter consilium fratrum, et eorum collocutionibus saepissime fruebatur; sciebat enim scriptum: Omnia fac cum consilio; atque ideo non se sublimiorem, nec prudentiorem caeteris aestimabat, neque etiam inani tumore tractabat se consolatione",
          "candidate_score": 0.642451,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_15_17",
          "bdc_text": "septembris 1569 . M [atthias ] Schenckius tuus . D . Hainricho Bullingero , viro pietate atque eruditione summa praedito , amico singulari suo .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2303",
          "psc_text": "apud Bolland., 14 Maii. Sed his indulgentiores fuerunt Nitrienses monachi, qui, teste Palladio, vino utebantur. Vinum etiam monachis permittunt sanctus Ferreolus, sanctus Fructuosus, et Magister in suis Regulis; sanctimonialibus sanctus Caesarius in Regul., cap. 28 (Laus. c. 7): infirmis duntaxat sanctus Leander, in lib. de Institutione virginum, cap. 9. In Regula incerti auctoris vinum bis tantum in hebdomada conceditur (Cap. 2), ut scilicet « sabbato et dominica, sicut consuetudo est, qui volunt, vinum accipiant. » Primi etiam sancti Benedicti abbatis Anianensis discipuli « vinum tantum diebus Dominicis solemnibusque percipiebant (In ejus Vita, num. 12). » Menatenses quoque monachi dominicis duntaxat diebus vini singulas potiones percipiebant. Non defuere etiam ex nostris qui vinum omnino non biberent. Tales fuerunt olim Fuldenses monachi, quibus, ut scribit V. Eigil in Vita sancti Sturmii, num. 14 (Saec. III, part. II), cum sanctus Bonifacius « sacras exposuisset Scripturas, et quod nusquam vinum monachorum legeret esse, consensu",
          "candidate_score": 0.634975,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_15_17",
          "bdc_text": "septembris 1569 . M [atthias ] Schenckius tuus . D . Hainricho Bullingero , viro pietate atque eruditione summa praedito , amico singulari suo .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_851",
          "psc_text": "Donatus et Magister suis in Regulis illud integrum inseruerint; quod venerabilis Benedictus Clusensis S. Michaelis monasterii saeculo XI abbas illud « ut unusquisque memoriae commendaret persuaderet, dicens ibidem virtutum summam constare, unde quis facile queat ad celsitudinem coelestem scandere, » teste Willelmo ejus discipulo; quod in pleno concilio Carisiaco anno 838, praesentibus S. Carilefi monachis lectum sit, ut ad meliorem frugem reducerentur; denique quod Grimlaicus postquam multa de humilitate in solitariorum Regula disseruit, sic tandem concluserit: « Si cui de humilitate altius libuerit perscrutari, ad Regulam S. Benedicti percurrat, ibique duodecim humilitatis gradus satis luculenter expositos inveniet. » Est autem humilitas virtus, qua quis verissima sui cognitione sibi ipsi vilescit, sive, ut citatus a Boherio S. Augustinus ait: « Virtus, per quam animus in nullo se efferens, nihilque boni sibi ascribens, exterius etiam dejecti praefert habitum. » Clamat nobis divina Scriptura, fratres. ] Clamat, non simpliciter admonet; surdos enim noverat",
          "candidate_score": 0.632065,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_15_17",
          "bdc_text": "septembris 1569 . M [atthias ] Schenckius tuus . D . Hainricho Bullingero , viro pietate atque eruditione summa praedito , amico singulari suo .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2660",
          "psc_text": "n. 1, saec. I Bened.) Brendano abbati, « eo tempore viro sanctitate et scientia famosissimo, litteratoriae » imbuendus disciplinae traditus sit. Nec mihi dubium est olim Britanniam, ut fidei mysteriis, ita litterarum scientiis institutam fuisse a monachis, agente S. Patricio ejusque discipulis, qui primi in Hibernia verbi divini semina diffuderunt. Venio ad saeculum VI, quo Benedictinus ordo, in quo thesauros sapientiae et scientiae hactenus reconditos crederes, ortum simul et incrementum accepit. Qualis fuerit primorum S. Benedicti discipulorum oraxis, aliqua ex parte discere possumus ex his quae scribit Cassiodorus ad Vivarienses suos monachos, qui a Cassino haud procul dissiti, Benedictinis haud dubium parebant institutis. His imprimis commendat sacrae Scripturae studium, historiae ecclesiasticae lectionem, SS. Patrum, maxime Hilarii, Cypriani, Ambrosii. Hieronymi et Augustini scripta; tum hortatur eos ad Dionysii Exigui monachi canones ecclesiasticos assidue legendos. « ne videamini, inquit, tam salutares ecclesiasticas 636 regulas culpabiliter ignorare. » Et paulo post addit (Divin.",
          "candidate_score": 0.63126,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_15_17",
          "bdc_text": "septembris 1569 . M [atthias ] Schenckius tuus . D . Hainricho Bullingero , viro pietate atque eruditione summa praedito , amico singulari suo .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_553",
          "psc_text": "illam inferre, sed abbatis, aut eorum cui hoc munus ab eo commissum est, qui et ipsi summa prudentia et discretione, habita ratione temporum, locorum et personarum, in irrogandis injuriis uti debent. Utraque tamen undecunque tandem accedat, patienter toleranda est, ut hic et cap. 7 S. Benedictus praecipit, jubens ut monachus quibuslibet irrogatis injuriis tacita conscientia patientiam amplectatur; quemadmodum eximius ille monachus qui, ut refert Rufinus Lib. III de Vit. Pat., n. 80, « quanto plus eum aliquis injuriabatur aut deridebat, tanto plus ille gaudebat, dicens: Isti sunt qui nobis occasionem praebent ad profectum nostrum; qui autem beatificant nos, conturbant animas nostras. Scriptum est: quoniam hi qui beatificant vos, decipiunt vos. » Et S. Benedictus abbas Anianensis In ejus Vita, n. 31. Saec. IV. Bened. , qui injuriam sibi facientibus munera destinabat. Sane apud Athenienses sapientiae studio non putabantur idonei qui injurias aequo animo ferre non possent: unde et ad portam",
          "candidate_score": 0.63112,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_16_18",
          "bdc_text": "M [atthias ] Schenckius tuus . D . Hainricho Bullingero , viro pietate atque eruditione summa praedito , amico singulari suo . Zürich.",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2698",
          "psc_text": "aut singulari Dei dono perfecte possit acquirere, longe majorem, aiunt, scientias parere humilitatem, quam ignorantia queat adipisci. Et certe, quos in monasteriis humiliores reperi, hos omnium doctissimos, aut studiis scientiisque faventes deprehendi: ut merito de his dici posset, quod in Dionysio Exiguo suo tempore doctissimo laudavit Cassiodorus (De Institut. divin. Litt. cap. 23): « Fuit in illo cum sapientia magna simplicitas, cum doctrina humilitas, cum facundia loquendi parcitas. » Porro vulgatum illud Apostoli effatum Scientia inflat, intelligendum esse de scientia charitate destituta, qualem monachi non modo non desiderant, sed modis omnibus aversantur. Caeterum et opera manuum suos habere inflatos, « neque in solo rerum corporearum nitore atque pompa, ut ait S. Augustinus (Lib. II de Serm. Domini in monte cap. 12), sed etiam in ipsis sordibus luctuosis esse jactantiam, et eo periculosiorem quo sub nomine servitutis Dei decipit: » id quod S. Benedictum haudquaquam latere potuit, qui propterea loquens de",
          "candidate_score": 0.624305,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_17",
          "bdc_text": "D . Hainricho Bullingero , viro pietate atque eruditione summa praedito , amico singulari suo .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2698",
          "psc_text": "aut singulari Dei dono perfecte possit acquirere, longe majorem, aiunt, scientias parere humilitatem, quam ignorantia queat adipisci. Et certe, quos in monasteriis humiliores reperi, hos omnium doctissimos, aut studiis scientiisque faventes deprehendi: ut merito de his dici posset, quod in Dionysio Exiguo suo tempore doctissimo laudavit Cassiodorus (De Institut. divin. Litt. cap. 23): « Fuit in illo cum sapientia magna simplicitas, cum doctrina humilitas, cum facundia loquendi parcitas. » Porro vulgatum illud Apostoli effatum Scientia inflat, intelligendum esse de scientia charitate destituta, qualem monachi non modo non desiderant, sed modis omnibus aversantur. Caeterum et opera manuum suos habere inflatos, « neque in solo rerum corporearum nitore atque pompa, ut ait S. Augustinus (Lib. II de Serm. Domini in monte cap. 12), sed etiam in ipsis sordibus luctuosis esse jactantiam, et eo periculosiorem quo sub nomine servitutis Dei decipit: » id quod S. Benedictum haudquaquam latere potuit, qui propterea loquens de",
          "candidate_score": 0.622631,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 8,
      "cf_id": "cf021",
      "work_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-anima-et-ejus-origine",
      "max_score": 0.662428,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_1_3",
          "bdc_text": "Binas tuas accepi literas , humanissime mi d. Bullingere , alteras 25 . augusti , alteras calendis septembris ; prioribus , quod necesse minimum erat , silentium tuum excusas et comitem Culemburgensem commendas , qui cum ad nos non venerit , non habeo , quod scribam aliud quam me navaturum ei , si venisset , fuisse vel tua causa , quantam potuissem benevolentiam summam .",
          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-anima-et-ejus-origine_window_1",
          "psc_text": "nobis amica diligentia demonstrasti, quod mihi duos libros, ejus quidem hominis quem penitus ignorabam, nec tamen ideo contemnendi, Vincentii Victoris (sic enim praenotatum ibi nomen ejus inveni), proxime praeterita aestate misisti; quamvis mihi, eo quod absens fuissem, in autumni fine sint redditi. Quomodo enim tu charissimus meus posses vel deberes in meam non perferre notitiam, cum in manus tuas venissent cujuslibet hominis qualescumque litterae, licet ad alium scribentis, ubi tamen nomen commemoraretur et legeretur meum, ita ut contradiceretur verbis meis, quae in quibusdam opusculis edidissem? Hoc itaque fecisti, quod sincerissimus et dilectissimus amicus meus facere debuisti. CAPUT II. 2. Sed hinc angor paululum, quod adhuc tuae Sanctitati minus quam vellem cognitus sum: quandoquidem putasti me sic accepturum, quasi tu mihi injuriam feceris, notum faciendo quod alius fecit. Quantum autem hoc absit ab animo meo, vide, ut ne ab illo quidem me passum injuriam conquerar. Cum enim aliter quaedam quam ego",
          "candidate_score": 0.662428,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_2_4",
          "bdc_text": "augusti , alteras calendis septembris ; prioribus , quod necesse minimum erat , silentium tuum excusas et comitem Culemburgensem commendas , qui cum ad nos non venerit , non habeo , quod scribam aliud quam me navaturum ei , si venisset , fuisse vel tua causa , quantam potuissem benevolentiam summam . D. Hallerus ante dies paucos scripsit mihi de puero , quo utatur amanuense ( ut vocant ) sibi mittendo .",
          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-anima-et-ejus-origine_window_1",
          "psc_text": "nobis amica diligentia demonstrasti, quod mihi duos libros, ejus quidem hominis quem penitus ignorabam, nec tamen ideo contemnendi, Vincentii Victoris (sic enim praenotatum ibi nomen ejus inveni), proxime praeterita aestate misisti; quamvis mihi, eo quod absens fuissem, in autumni fine sint redditi. Quomodo enim tu charissimus meus posses vel deberes in meam non perferre notitiam, cum in manus tuas venissent cujuslibet hominis qualescumque litterae, licet ad alium scribentis, ubi tamen nomen commemoraretur et legeretur meum, ita ut contradiceretur verbis meis, quae in quibusdam opusculis edidissem? Hoc itaque fecisti, quod sincerissimus et dilectissimus amicus meus facere debuisti. CAPUT II. 2. Sed hinc angor paululum, quod adhuc tuae Sanctitati minus quam vellem cognitus sum: quandoquidem putasti me sic accepturum, quasi tu mihi injuriam feceris, notum faciendo quod alius fecit. Quantum autem hoc absit ab animo meo, vide, ut ne ab illo quidem me passum injuriam conquerar. Cum enim aliter quaedam quam ego",
          "candidate_score": 0.651422,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_1_3",
          "bdc_text": "Binas tuas accepi literas , humanissime mi d. Bullingere , alteras 25 . augusti , alteras calendis septembris ; prioribus , quod necesse minimum erat , silentium tuum excusas et comitem Culemburgensem commendas , qui cum ad nos non venerit , non habeo , quod scribam aliud quam me navaturum ei , si venisset , fuisse vel tua causa , quantam potuissem benevolentiam summam .",
          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-anima-et-ejus-origine_window_153",
          "psc_text": "CAPUT PRIMUM. 1. Quod mihi ad te scribendum putavi, hoc prius cogites, fili dilectissime Victor, volo, si te contemnerem, nequaquam id me fuisse facturum. Nec ideo tamen humilitate nostra sic abutaris, ut propterea te existimes approbatum, quia cernis non fuisse contemptum. Non enim sequendum, sed corrigendum te diligo: et quoniam nec corrigi posse despero, nolo mireris me contemnere non posse quem diligo. Si enim te antequam nobis communicares, diligere debui, ut esses catholicus; quanto magis te jam communicantem diligere debeo, ne sis novus haereticus, et ut sis talis catholicus, cui resistere nullus possit haereticus? Quantum enim apparet ex donis ingenii, quae jam tibi largitus est Deus, profecto sapiens eris, si te non esse credideris; atque ut sis, ab illo qui facit sapientes, pie, suppliciter, instanterque poposceris; et malueris errore non decipi, quam errantium laudibus honorari. CAPUT II. 2. Prius me in libris tuis titulus tui nominis pro te sollicitum reddidit.",
          "candidate_score": 0.651171,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_3_5",
          "bdc_text": "prioribus , quod necesse minimum erat , silentium tuum excusas et comitem Culemburgensem commendas , qui cum ad nos non venerit , non habeo , quod scribam aliud quam me navaturum ei , si venisset , fuisse vel tua causa , quantam potuissem benevolentiam summam . D. Hallerus ante dies paucos scripsit mihi de puero , quo utatur amanuense ( ut vocant ) sibi mittendo . Sed in iis literis mentionem Bullingeri facit nullam .",
          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-anima-et-ejus-origine_window_153",
          "psc_text": "CAPUT PRIMUM. 1. Quod mihi ad te scribendum putavi, hoc prius cogites, fili dilectissime Victor, volo, si te contemnerem, nequaquam id me fuisse facturum. Nec ideo tamen humilitate nostra sic abutaris, ut propterea te existimes approbatum, quia cernis non fuisse contemptum. Non enim sequendum, sed corrigendum te diligo: et quoniam nec corrigi posse despero, nolo mireris me contemnere non posse quem diligo. Si enim te antequam nobis communicares, diligere debui, ut esses catholicus; quanto magis te jam communicantem diligere debeo, ne sis novus haereticus, et ut sis talis catholicus, cui resistere nullus possit haereticus? Quantum enim apparet ex donis ingenii, quae jam tibi largitus est Deus, profecto sapiens eris, si te non esse credideris; atque ut sis, ab illo qui facit sapientes, pie, suppliciter, instanterque poposceris; et malueris errore non decipi, quam errantium laudibus honorari. CAPUT II. 2. Prius me in libris tuis titulus tui nominis pro te sollicitum reddidit.",
          "candidate_score": 0.64656,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_3",
          "bdc_text": "prioribus , quod necesse minimum erat , silentium tuum excusas et comitem Culemburgensem commendas , qui cum ad nos non venerit , non habeo , quod scribam aliud quam me navaturum ei , si venisset , fuisse vel tua causa , quantam potuissem benevolentiam summam .",
          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-anima-et-ejus-origine_window_153",
          "psc_text": "CAPUT PRIMUM. 1. Quod mihi ad te scribendum putavi, hoc prius cogites, fili dilectissime Victor, volo, si te contemnerem, nequaquam id me fuisse facturum. Nec ideo tamen humilitate nostra sic abutaris, ut propterea te existimes approbatum, quia cernis non fuisse contemptum. Non enim sequendum, sed corrigendum te diligo: et quoniam nec corrigi posse despero, nolo mireris me contemnere non posse quem diligo. Si enim te antequam nobis communicares, diligere debui, ut esses catholicus; quanto magis te jam communicantem diligere debeo, ne sis novus haereticus, et ut sis talis catholicus, cui resistere nullus possit haereticus? Quantum enim apparet ex donis ingenii, quae jam tibi largitus est Deus, profecto sapiens eris, si te non esse credideris; atque ut sis, ab illo qui facit sapientes, pie, suppliciter, instanterque poposceris; et malueris errore non decipi, quam errantium laudibus honorari. CAPUT II. 2. Prius me in libris tuis titulus tui nominis pro te sollicitum reddidit.",
          "candidate_score": 0.638731,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 9,
      "cf_id": "cf021",
      "work_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1",
      "max_score": 0.66056,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_6_8",
          "bdc_text": "Ego , ne te sui oblitum putet , verba ipsa epistolae utriusque tuae exscripta meis literis inserui , quod ut gratum ita ipsi iucundum fore confido ; si quid rescripserit , faciam , ut scias . Nunc ad posteriores tuas accedo Germanice scriptas , quibus mandas , ut Annam o inquiram .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_183",
          "psc_text": "Et ego quidem in epistola mea, quam protulit, non solum ab eius laudibus temperaui, sed etiam, quantum potui, sine ullius commotione quaestionis de dei gratia recte sapere admonui. dixi eum quippe in salutatione dominum. quod epistolari more etiam non christianisChristianis quibusdam scribere solemus neque id mendaciter, quoniam omnibus ad salutem. quae in Christo est, consequendam debemus quodam modo liberam seruitutem. dixi dilectissimum, quod et nunc dico et si iratus fuerit, adhuc dicam, quoniam nisi erga eum dilectionem tenuero, illo irascente ipse mihi magis nocebo. dixi desiderantissimum, quoniam ualde cupiebam cum praesente aliquid colloqui; iam enim audieram contra gratiam, qua iustificamur, quando hinc aliqua commemoratio fieret, aperta eum contentione conari. denique litterarum ipsarum breuis 1 ubi, cum] ubicumque m. 1 F ubi cum forte m. 1 P dolore FFlVS o 3 uingeat F 4 in hoc] nichil F i h' iudi L in huiusmodi e 8 atque] uel eti§ V 9",
          "candidate_score": 0.66056,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_5_7",
          "bdc_text": "Sed in iis literis mentionem Bullingeri facit nullam . Ego , ne te sui oblitum putet , verba ipsa epistolae utriusque tuae exscripta meis literis inserui , quod ut gratum ita ipsi iucundum fore confido ; si quid rescripserit , faciam , ut scias .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_183",
          "psc_text": "Et ego quidem in epistola mea, quam protulit, non solum ab eius laudibus temperaui, sed etiam, quantum potui, sine ullius commotione quaestionis de dei gratia recte sapere admonui. dixi eum quippe in salutatione dominum. quod epistolari more etiam non christianisChristianis quibusdam scribere solemus neque id mendaciter, quoniam omnibus ad salutem. quae in Christo est, consequendam debemus quodam modo liberam seruitutem. dixi dilectissimum, quod et nunc dico et si iratus fuerit, adhuc dicam, quoniam nisi erga eum dilectionem tenuero, illo irascente ipse mihi magis nocebo. dixi desiderantissimum, quoniam ualde cupiebam cum praesente aliquid colloqui; iam enim audieram contra gratiam, qua iustificamur, quando hinc aliqua commemoratio fieret, aperta eum contentione conari. denique litterarum ipsarum breuis 1 ubi, cum] ubicumque m. 1 F ubi cum forte m. 1 P dolore FFlVS o 3 uingeat F 4 in hoc] nichil F i h' iudi L in huiusmodi e 8 atque] uel eti§ V 9",
          "candidate_score": 0.653423,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_11_13",
          "bdc_text": "D. Hallerus de rebus Gallicis me identidem per literas quaerit , de quibus si quid habes certi , gratum nobis facies , si ad nos id , quicquid tandem fuerit , perscripseris . Bene vale et me amare perge dominoque Gwalthero et generis tuis S. meis verbis plurimam dicito .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_187",
          "psc_text": "desiderantissimo fratri Pelagio Augustinus in domino salutem. Gratias ago plllrimumplurimum. quod me litteris tuis exhilarare dignatus es et certum facere de salute uestra. retribuat tibi dominus bona, quibus semper sis bonus, et cum illo aeterno uiuas in aeternum, domine dilectissime et desiderantissime frater. ego autem, etsi in me non agnosco praeconia de me tua, quae tuae benignitatis epistola continet, beneuolo tamen animo erga exiguitatem meam ingratus esse non possum, simul admonens, ut potius ores pro me, quo talis a domino fiam, qualem me iam esse 13 Eom. 9. 16 17 Ep. 146 (cf. XXXIII 596 M.) 2 esilarasset LUFF1 faciendum F 3 sic V correptos m. 1 F nolumus Ll salute ag ?gorurp F 4 uellej esse LULl]?' ei) enim FlV2 et S 6 uel corr. m. 2 ex cum F 7 simul-aeternam om. S 9 laudarat F et Ll 11 sic om. F 12 quod] quem S 14 breui",
          "candidate_score": 0.647554,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_4_6",
          "bdc_text": "D. Hallerus ante dies paucos scripsit mihi de puero , quo utatur amanuense ( ut vocant ) sibi mittendo . Sed in iis literis mentionem Bullingeri facit nullam . Ego , ne te sui oblitum putet , verba ipsa epistolae utriusque tuae exscripta meis literis inserui , quod ut gratum ita ipsi iucundum fore confido ;",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_183",
          "psc_text": "Et ego quidem in epistola mea, quam protulit, non solum ab eius laudibus temperaui, sed etiam, quantum potui, sine ullius commotione quaestionis de dei gratia recte sapere admonui. dixi eum quippe in salutatione dominum. quod epistolari more etiam non christianisChristianis quibusdam scribere solemus neque id mendaciter, quoniam omnibus ad salutem. quae in Christo est, consequendam debemus quodam modo liberam seruitutem. dixi dilectissimum, quod et nunc dico et si iratus fuerit, adhuc dicam, quoniam nisi erga eum dilectionem tenuero, illo irascente ipse mihi magis nocebo. dixi desiderantissimum, quoniam ualde cupiebam cum praesente aliquid colloqui; iam enim audieram contra gratiam, qua iustificamur, quando hinc aliqua commemoratio fieret, aperta eum contentione conari. denique litterarum ipsarum breuis 1 ubi, cum] ubicumque m. 1 F ubi cum forte m. 1 P dolore FFlVS o 3 uingeat F 4 in hoc] nichil F i h' iudi L in huiusmodi e 8 atque] uel eti§ V 9",
          "candidate_score": 0.644327,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_3_5",
          "bdc_text": "prioribus , quod necesse minimum erat , silentium tuum excusas et comitem Culemburgensem commendas , qui cum ad nos non venerit , non habeo , quod scribam aliud quam me navaturum ei , si venisset , fuisse vel tua causa , quantam potuissem benevolentiam summam . D. Hallerus ante dies paucos scripsit mihi de puero , quo utatur amanuense ( ut vocant ) sibi mittendo . Sed in iis literis mentionem Bullingeri facit nullam .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_183",
          "psc_text": "Et ego quidem in epistola mea, quam protulit, non solum ab eius laudibus temperaui, sed etiam, quantum potui, sine ullius commotione quaestionis de dei gratia recte sapere admonui. dixi eum quippe in salutatione dominum. quod epistolari more etiam non christianisChristianis quibusdam scribere solemus neque id mendaciter, quoniam omnibus ad salutem. quae in Christo est, consequendam debemus quodam modo liberam seruitutem. dixi dilectissimum, quod et nunc dico et si iratus fuerit, adhuc dicam, quoniam nisi erga eum dilectionem tenuero, illo irascente ipse mihi magis nocebo. dixi desiderantissimum, quoniam ualde cupiebam cum praesente aliquid colloqui; iam enim audieram contra gratiam, qua iustificamur, quando hinc aliqua commemoratio fieret, aperta eum contentione conari. denique litterarum ipsarum breuis 1 ubi, cum] ubicumque m. 1 F ubi cum forte m. 1 P dolore FFlVS o 3 uingeat F 4 in hoc] nichil F i h' iudi L in huiusmodi e 8 atque] uel eti§ V 9",
          "candidate_score": 0.643514,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_5_7",
          "bdc_text": "Sed in iis literis mentionem Bullingeri facit nullam . Ego , ne te sui oblitum putet , verba ipsa epistolae utriusque tuae exscripta meis literis inserui , quod ut gratum ita ipsi iucundum fore confido ; si quid rescripserit , faciam , ut scias .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_182",
          "psc_text": "LU 24 literasque nostras V nostras ex uestras F potius aperimus, quam illas, ubi, cum dolorem facere timeremus, tumorem, quod nos paenitet, augebamus. si autem mihi fuerit iratus, quam inique irascatur attendat et, ut uincat iram, tandem aliquando dei postulet gratiam, quam in hoc iudicio confessus est singulis nostris actibus necessariam, ut ueram consequatur illo adiuuante uictoriam. quid enim ei prosunt tantae eius laudes in epistolis epis.coporum, quas pro se commemorandas uel etiam legendas atque allegandas putauit? quasi eum haec peruersa sentire omnes qui uehementes et quodam modo ardentes ad bonam uitam exhortationes eius audiebant facile scire potuerant. § 51 Et ego quidem in epistola mea, quam protulit, non solum ab eius laudibus temperaui, sed etiam, quantum potui, sine ullius commotione quaestionis de dei gratia recte sapere admonui. dixi eum quippe in salutatione dominum. quod epistolari more etiam non christianisChristianis quibusdam scribere solemus neque id mendaciter, quoniam omnibus ad salutem.",
          "candidate_score": 0.642986,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_16_18",
          "bdc_text": "M [atthias ] Schenckius tuus . D . Hainricho Bullingero , viro pietate atque eruditione summa praedito , amico singulari suo . Zürich.",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_10",
          "psc_text": "sit legis scientia, id est quomodo adiuuet ad non peccandum. si eo modo, ut sine illa hoc non possit impleri, non solum Pelagius uerum respondit in iudicio, sed etiam uerum scripsit in libro; si uero eo modo, ut adiuuet quidem, si affuerit, possit tamen illud ad quod adiuuat alio modo fieri, etiamsi ista defuerit, uerum quidem respondit in iudicio, quod merito episcopis placuit, adiunariadiuuari hominem ad non peccandum legis scientia, sed non uerum scripsit in libro 'non esse hominem sine peccato, nisi qui scientiam legis habuerit', quod indiscussum iudices reliquerunt latini sermonis ignari et eius qui causam dicebat confessione contenti, praesertim ubi ex aduerso nullus astabat, qui uerba libri eius exponendo aperire interpretem cogeret atque unde fratres non frustra mouerentur ostenderet. paucissimi quippe sunt legis periti; multitudinem autem membrorum Christi usquequaque diffusam et legis tam profundae ac multiplicis imperitam simplicis fidei pietas et spes firmissima in deo et cantascaritas sincera",
          "candidate_score": 0.624786,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 10,
      "cf_id": "cf020",
      "work_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae",
      "max_score": 0.660232,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_1_3",
          "bdc_text": "Binas tuas accepi literas , humanissime mi d. Bullingere , alteras 25 . augusti , alteras calendis septembris ; prioribus , quod necesse minimum erat , silentium tuum excusas et comitem Culemburgensem commendas , qui cum ad nos non venerit , non habeo , quod scribam aliud quam me navaturum ei , si venisset , fuisse vel tua causa , quantam potuissem benevolentiam summam .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126",
          "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque",
          "candidate_score": 0.660232,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_7_9",
          "bdc_text": "si quid rescripserit , faciam , ut scias . Nunc ad posteriores tuas accedo Germanice scriptas , quibus mandas , ut Annam o inquiram . Quod ego feci , qua potui diligentia , sed hactenus frustra ;",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2151",
          "psc_text": "te, ne me tanto itinere vexatum, frustra venisse patiaris. Scit enim Dominus, quod post visionem sanctorum Locorum, hanc vel maxime causam habui, ut cum tuis litteris sorori mederer ac matri. Et ego: Jamjam, inquam, quod vis faciam: nam et epistolae transmarinae sunt, et specialiter sermo dictatus, raro potest invenire quos mordeat. Te autem obsecro, ut clam sermonem hunc habeas. Cumque portaveris eum pro viatico, si auditus fuerit, laetemur pariter, si autem contemptus fuerit, quod et magis reor, ego verba perdiderim, tu itineris longitudinem. Explicit Praefatio. 2. Primum vos scire cupio soror et filia, me non idcirco scribere, quia aliquid de vobis sinistrum suspicer; sed ne caeteri suspicentur vestram me orare concordiam. Alioquin (quod absit) si peccatorum vos existimarem glutino cohaesisse, nunquam scriberem; sciremque me surdis narrare fabulam. Deinde hoc obsecro, ut si mordacius quippiam scripsero, non tam meae putetis austeritatis [al. auctoritatis ] esse, quam morbi. Putridae carnes ferro curantur",
          "candidate_score": 0.655894,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_2_4",
          "bdc_text": "augusti , alteras calendis septembris ; prioribus , quod necesse minimum erat , silentium tuum excusas et comitem Culemburgensem commendas , qui cum ad nos non venerit , non habeo , quod scribam aliud quam me navaturum ei , si venisset , fuisse vel tua causa , quantam potuissem benevolentiam summam . D. Hallerus ante dies paucos scripsit mihi de puero , quo utatur amanuense ( ut vocant ) sibi mittendo .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2080",
          "psc_text": "scripta erat, perveniret. Domino dilectissimo et in Christi visceribus honorando, sancto fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Jampridem caritati tuae prolixam epistolam misi, respondens illi tuae, quam per sanctum filium tuum Asterium, nunc jam non solum fratrem, verum etiam collegam meum, misisse te recolis. Quae utrum in manus tuas pervenire meruerit, adhuc nescio, nisi quod per fratrem sincerissimum Firmum scribis si ille qui te primum gladio petiit, stylo repulsus est; ut sit humanitatis meae atque justitiae, accusantem reprehendere, non respondentem. Hoc solo tenuissimo indicio utcumque conjicio, legisse te illam epistolam meam. In ea quippe deploravi tantam inter vos exstitisse discordiam, de quorum tanta amicitia, quaquaversum eam fama diffuderat, caritas fraterna gaudebat. Quod non feci reprehendendo in aliquo germanitatem tuam, cujus in ea re aliquam culpam me cognovisse, 762 non ausus sum dicere: sed dolendo humanam miseriam, cujus in amicitiis mutua caritate retinendis, quantalibet illa sit, incerta",
          "candidate_score": 0.655725,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_3_5",
          "bdc_text": "prioribus , quod necesse minimum erat , silentium tuum excusas et comitem Culemburgensem commendas , qui cum ad nos non venerit , non habeo , quod scribam aliud quam me navaturum ei , si venisset , fuisse vel tua causa , quantam potuissem benevolentiam summam . D. Hallerus ante dies paucos scripsit mihi de puero , quo utatur amanuense ( ut vocant ) sibi mittendo . Sed in iis literis mentionem Bullingeri facit nullam .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126",
          "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque",
          "candidate_score": 0.653651,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_4_6",
          "bdc_text": "D. Hallerus ante dies paucos scripsit mihi de puero , quo utatur amanuense ( ut vocant ) sibi mittendo . Sed in iis literis mentionem Bullingeri facit nullam . Ego , ne te sui oblitum putet , verba ipsa epistolae utriusque tuae exscripta meis literis inserui , quod ut gratum ita ipsi iucundum fore confido ;",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2001",
          "psc_text": "verbis Apostoli ad Galatas, juvenem me ad tuam sanctitatem scripsisse meminerim; et ecce jam senex, necdum rescripta meruerim; faciliusque ad te exemplaria epistolae meae pervenerint, nescio qua occasione praeveniente, quam ipsa epistola, me curante. Homo enim, qui eam tunc acceperat, nec ad te pertulit nec ad me retulit [al. pertulerit et retulerit ]. Tantae autem mihi in litteris tuis, quae in manus nostras pervenire potuerunt, apparent res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae divinarum Scripturarum est, aut esse jam poterit, quantum inesse tibi video. Et si quid in hac re habeo facultatis, utcumque impendo populo Dei. Vacare autem studiis diligentius, quam quae populi audiunt instruendi, propter Ecclesiasticas occupationes omnino non possum. 6. « Nescio quae",
          "candidate_score": 0.652167,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_6_8",
          "bdc_text": "Ego , ne te sui oblitum putet , verba ipsa epistolae utriusque tuae exscripta meis literis inserui , quod ut gratum ita ipsi iucundum fore confido ; si quid rescripserit , faciam , ut scias . Nunc ad posteriores tuas accedo Germanice scriptas , quibus mandas , ut Annam o inquiram .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2151",
          "psc_text": "te, ne me tanto itinere vexatum, frustra venisse patiaris. Scit enim Dominus, quod post visionem sanctorum Locorum, hanc vel maxime causam habui, ut cum tuis litteris sorori mederer ac matri. Et ego: Jamjam, inquam, quod vis faciam: nam et epistolae transmarinae sunt, et specialiter sermo dictatus, raro potest invenire quos mordeat. Te autem obsecro, ut clam sermonem hunc habeas. Cumque portaveris eum pro viatico, si auditus fuerit, laetemur pariter, si autem contemptus fuerit, quod et magis reor, ego verba perdiderim, tu itineris longitudinem. Explicit Praefatio. 2. Primum vos scire cupio soror et filia, me non idcirco scribere, quia aliquid de vobis sinistrum suspicer; sed ne caeteri suspicentur vestram me orare concordiam. Alioquin (quod absit) si peccatorum vos existimarem glutino cohaesisse, nunquam scriberem; sciremque me surdis narrare fabulam. Deinde hoc obsecro, ut si mordacius quippiam scripsero, non tam meae putetis austeritatis [al. auctoritatis ] esse, quam morbi. Putridae carnes ferro curantur",
          "candidate_score": 0.652083,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_2_4",
          "bdc_text": "augusti , alteras calendis septembris ; prioribus , quod necesse minimum erat , silentium tuum excusas et comitem Culemburgensem commendas , qui cum ad nos non venerit , non habeo , quod scribam aliud quam me navaturum ei , si venisset , fuisse vel tua causa , quantam potuissem benevolentiam summam . D. Hallerus ante dies paucos scripsit mihi de puero , quo utatur amanuense ( ut vocant ) sibi mittendo .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2983",
          "psc_text": "opera Celestiana haeresis sit exstincta: simulque excusat quod nondum scripserit adversus libros Anniani Diaconi Pelagiani. Dominis vere sanctis atque omni affectione ac jure venerandis ALYPIO et AUGUSTINO Episcopis, HIERONYMUS in Christo salutem. Sanctus Innocentius Presbyter, qui hujus sermonis est portitor, anno praeterito, quasi nequaquam in Africam reversurus, mea ad dignationem vestram scripta non sumpsit. Tamen Deo gratias agimus, quod ita evenit, ut nostrum silentium vestris epistolis 1067 vinceretis. Mihi enim omnis occasio gratissima est, per quam scribo vestrae reverentiae; testem invocans Deum, quod si posset fieri, assumptis alis columbae, vestris amplexibus implicarer: semper quidem pro merito virtutum vestrarum; sed nunc maxime, quia cooperatoribus et auctoribus vobis, haeresis Celestiana jugulata est, quae ita infecit corda multorum, ut cum superatos damnatosque esse se sentiant, tamen venena mentium non omittant [f. amittant ]: et quod solum possunt, nos oderint, per quos putant se libertatem docendae haereseos perdidisse. 2. Quod autem quaeritis, utrum rescripserim",
          "candidate_score": 0.650265,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_1_3",
          "bdc_text": "Binas tuas accepi literas , humanissime mi d. Bullingere , alteras 25 . augusti , alteras calendis septembris ; prioribus , quod necesse minimum erat , silentium tuum excusas et comitem Culemburgensem commendas , qui cum ad nos non venerit , non habeo , quod scribam aliud quam me navaturum ei , si venisset , fuisse vel tua causa , quantam potuissem benevolentiam summam .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1991",
          "psc_text": "dormitas, Domine (Matth. 8. 25) ? excitemusque illum, et navicula fluctuante, clamemus: Magister, salvos nos fac, perimus. 4. Plura dictare volueram, si non Epistolaris brevitas pudorem nobis tacendi imponeret: et si tu librorum ipsius ad nos voluisses mittere cantilenas, ut scire possemus ad quae [al. ea quae ] rescribere deberemus. Nunc autem aerem verberavimus, et non tam illius infidelitatem, quae omnibus patet, quam nostram fidem aperuimus. Caeterum si volueris, longiorem nos adversum eum librum scribere, mitte naenias illius et ineptias, ut Joannem Baptistam audiat praedicantem: Jam securis ad radices arborum posita est. Omnis arbor, quae non facit fructum bonum, excidetur, et in ignem mittetur (Ibid. 3. 10) . 729 EPISTOLA CX. AUGUSTINI AD HIERONYMUM. Hieronymum litteris suis nonnihil offensum demulcere studet Augustinus. Apologiam illius contra Ruffinum accepisse se testatur, deplorans tantos inter viros quondam amicissimos tam amarulentam discordiam incidisse. Domino venarando, et desideratissimo fratri compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem.",
          "candidate_score": 0.649534,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_3_5",
          "bdc_text": "prioribus , quod necesse minimum erat , silentium tuum excusas et comitem Culemburgensem commendas , qui cum ad nos non venerit , non habeo , quod scribam aliud quam me navaturum ei , si venisset , fuisse vel tua causa , quantam potuissem benevolentiam summam . D. Hallerus ante dies paucos scripsit mihi de puero , quo utatur amanuense ( ut vocant ) sibi mittendo . Sed in iis literis mentionem Bullingeri facit nullam .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_433",
          "psc_text": "benedixit? » EPISTOLA XXXVI. Seu rescriptum HIERONYMI AD DAMASUM Praemissa excusatione morarum, ac praetermissis tantum duabus Quaestiunculis, secunda et quarta a Tertulliano, Novatiano, ac Origene disputatis, reliquis tribus copiose respondet. Beatissimo Papae Damaso HIERONYMUS. 1. Postquam epistolam tuae Sanctitatis accepi, confestim accito notario, ut exciperet imperavi: quo ad officium praeparato, quod eram voce prompturus, ante mihi cogitatione pingebam. Interim jam et ego linguam, et ille articulum movebamus, cum subito Hebraeus intervenit, deferens non pauca volumina, quae de Synagoga quasi lecturus acceperat. Et illico habes, inquit, quod postulaveras: meque dubium, et quid facerem nescientem, ita festinus exterruit, ut omnibus praetermissis ad scribendum transvolarem: quod quidem usque ad praesens facio. Verum quia heri diacono ad me misso, ut tu putas Epistolam, ut ego sentio, Commentarium te expectare dixisti, brevem responsionem ad ea desiderans, quae singula magnorum voluminum prolixitate indigent, ταῦτὰ σοι ἐσχεδίασα, duabus tantum Quaestiunculis praetermissis: non quo non potuerim ad illas",
          "candidate_score": 0.649269,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_11_13",
          "bdc_text": "D. Hallerus de rebus Gallicis me identidem per literas quaerit , de quibus si quid habes certi , gratum nobis facies , si ad nos id , quicquid tandem fuerit , perscripseris . Bene vale et me amare perge dominoque Gwalthero et generis tuis S. meis verbis plurimam dicito .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126",
          "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque",
          "candidate_score": 0.644214,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_3_5",
          "bdc_text": "prioribus , quod necesse minimum erat , silentium tuum excusas et comitem Culemburgensem commendas , qui cum ad nos non venerit , non habeo , quod scribam aliud quam me navaturum ei , si venisset , fuisse vel tua causa , quantam potuissem benevolentiam summam . D. Hallerus ante dies paucos scripsit mihi de puero , quo utatur amanuense ( ut vocant ) sibi mittendo . Sed in iis literis mentionem Bullingeri facit nullam .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2983",
          "psc_text": "opera Celestiana haeresis sit exstincta: simulque excusat quod nondum scripserit adversus libros Anniani Diaconi Pelagiani. Dominis vere sanctis atque omni affectione ac jure venerandis ALYPIO et AUGUSTINO Episcopis, HIERONYMUS in Christo salutem. Sanctus Innocentius Presbyter, qui hujus sermonis est portitor, anno praeterito, quasi nequaquam in Africam reversurus, mea ad dignationem vestram scripta non sumpsit. Tamen Deo gratias agimus, quod ita evenit, ut nostrum silentium vestris epistolis 1067 vinceretis. Mihi enim omnis occasio gratissima est, per quam scribo vestrae reverentiae; testem invocans Deum, quod si posset fieri, assumptis alis columbae, vestris amplexibus implicarer: semper quidem pro merito virtutum vestrarum; sed nunc maxime, quia cooperatoribus et auctoribus vobis, haeresis Celestiana jugulata est, quae ita infecit corda multorum, ut cum superatos damnatosque esse se sentiant, tamen venena mentium non omittant [f. amittant ]: et quod solum possunt, nos oderint, per quos putant se libertatem docendae haereseos perdidisse. 2. Quod autem quaeritis, utrum rescripserim",
          "candidate_score": 0.643761,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_4_6",
          "bdc_text": "D. Hallerus ante dies paucos scripsit mihi de puero , quo utatur amanuense ( ut vocant ) sibi mittendo . Sed in iis literis mentionem Bullingeri facit nullam . Ego , ne te sui oblitum putet , verba ipsa epistolae utriusque tuae exscripta meis literis inserui , quod ut gratum ita ipsi iucundum fore confido ;",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1728",
          "psc_text": "Christo fratri, et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae. Aliquid proculdubio impedimenti fuit. Unde agnosco, Dominum a me potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi, quod rescripseris. Nam rescribendi jam dedit, quia cum volueris, facillime poteris. 2. « Etiam hoc, quod ad me sane perlatum est, utrum quidem crederem, dubitavi; sed hinc quoque tibi aliquid utrum scriberem, dubitare non debui. Hoc autem brevi, suggestum esse caritati tuae a nescio quibus fratribus, mihi dictum est, quod librum adversus te scripserim, Romamque miserim. Hoc falsum esse noveris: Deum nostrum testor, hoc me non fecisse, sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur, a me scriptum esse, puto te debere cognoscere: aut si cognosci non potest,",
          "candidate_score": 0.643202,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_7_9",
          "bdc_text": "si quid rescripserit , faciam , ut scias . Nunc ad posteriores tuas accedo Germanice scriptas , quibus mandas , ut Annam o inquiram . Quod ego feci , qua potui diligentia , sed hactenus frustra ;",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2081",
          "psc_text": "inter vos exstitisse discordiam, de quorum tanta amicitia, quaquaversum eam fama diffuderat, caritas fraterna gaudebat. Quod non feci reprehendendo in aliquo germanitatem tuam, cujus in ea re aliquam culpam me cognovisse, 762 non ausus sum dicere: sed dolendo humanam miseriam, cujus in amicitiis mutua caritate retinendis, quantalibet illa sit, incerta permansio est. Verum illud malueram tuis nosse rescriptis, utrum mihi veniam, quam poposceram, dederis. Quod apertius mihi intimari cupio, quamvis hilarior quidam vultus litterarum tuarum, etiam hoc me impetrasse significare videatur: si tamen post lectam illam missae sunt; quod in eis minime apparet. » 2. « Petis, vel potius fiducia caritatis jubes, ut in Scripturarum campo sine nostro invicem dolore ludamus. Equidem quantum ad me attinet, serio nos ista, quam ludo agere mallem. Quod si hoc verbum tibi propter facilitatem ponere placuit, ego fateor majus aliquid ex peto a benignitate virium tuarum, prudentiaque tam docta, et otiosa, annosa, studiosa, ingeniosa",
          "candidate_score": 0.64191,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_3",
          "bdc_text": "prioribus , quod necesse minimum erat , silentium tuum excusas et comitem Culemburgensem commendas , qui cum ad nos non venerit , non habeo , quod scribam aliud quam me navaturum ei , si venisset , fuisse vel tua causa , quantam potuissem benevolentiam summam .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126",
          "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque",
          "candidate_score": 0.641204,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_4_6",
          "bdc_text": "D. Hallerus ante dies paucos scripsit mihi de puero , quo utatur amanuense ( ut vocant ) sibi mittendo . Sed in iis literis mentionem Bullingeri facit nullam . Ego , ne te sui oblitum putet , verba ipsa epistolae utriusque tuae exscripta meis literis inserui , quod ut gratum ita ipsi iucundum fore confido ;",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126",
          "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque",
          "candidate_score": 0.640068,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_7_9",
          "bdc_text": "si quid rescripserit , faciam , ut scias . Nunc ad posteriores tuas accedo Germanice scriptas , quibus mandas , ut Annam o inquiram . Quod ego feci , qua potui diligentia , sed hactenus frustra ;",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2001",
          "psc_text": "verbis Apostoli ad Galatas, juvenem me ad tuam sanctitatem scripsisse meminerim; et ecce jam senex, necdum rescripta meruerim; faciliusque ad te exemplaria epistolae meae pervenerint, nescio qua occasione praeveniente, quam ipsa epistola, me curante. Homo enim, qui eam tunc acceperat, nec ad te pertulit nec ad me retulit [al. pertulerit et retulerit ]. Tantae autem mihi in litteris tuis, quae in manus nostras pervenire potuerunt, apparent res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae divinarum Scripturarum est, aut esse jam poterit, quantum inesse tibi video. Et si quid in hac re habeo facultatis, utcumque impendo populo Dei. Vacare autem studiis diligentius, quam quae populi audiunt instruendi, propter Ecclesiasticas occupationes omnino non possum. 6. « Nescio quae",
          "candidate_score": 0.637142,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_4_6",
          "bdc_text": "D. Hallerus ante dies paucos scripsit mihi de puero , quo utatur amanuense ( ut vocant ) sibi mittendo . Sed in iis literis mentionem Bullingeri facit nullam . Ego , ne te sui oblitum putet , verba ipsa epistolae utriusque tuae exscripta meis literis inserui , quod ut gratum ita ipsi iucundum fore confido ;",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_832",
          "psc_text": "Paulo zelus, in Joanne virginitas, in caeteris caetera. Cum autem rerum omnium finis advenerit, tunc omnia in omnibus erit, ut singuli Sanctorum omnes virtutes habeant, ut sit Christus totus in cunctis. EPISTOLA LVI AUGUSTINI AD HIERONYMUM. Augustinus Hieronymo de nova post LXX. veteris Testamenti versione, deque Petro reprehenso a Paulo ad Galat. 2. expostulans de suscepto hinc patrocinio mendacii officiosi. Domino dilectissimo, et cultu sincerissimae caritatis obsequendo atque amplectendo fratri et Compresbytero HIERONYMO AUGUSTINUS. 1. « Nunquam aeque quisquam tam facile cuilibet innotuit, quam mihi tuorum 301 in Domino studiorum quieta laetitia, et vere exercitatio liberalis. Quanquam ergo percupiam omnino te nosse, tamen exiguum quiddam tui minus habeo, praesentiam videlicet corporis: quam ipsam etiam postea quam te beatissimus nunc Episcopus, tunc vero jam Episcopatu dignus, frater Alypius vidit, remeansque a me visus est, negare non possum, magna ex parte mihi esse relatu ejus impressam: et ante reditum cum te ille",
          "candidate_score": 0.636305,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_7_9",
          "bdc_text": "si quid rescripserit , faciam , ut scias . Nunc ad posteriores tuas accedo Germanice scriptas , quibus mandas , ut Annam o inquiram . Quod ego feci , qua potui diligentia , sed hactenus frustra ;",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2002",
          "psc_text": "rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae divinarum Scripturarum est, aut esse jam poterit, quantum inesse tibi video. Et si quid in hac re habeo facultatis, utcumque impendo populo Dei. Vacare autem studiis diligentius, quam quae populi audiunt instruendi, propter Ecclesiasticas occupationes omnino non possum. 6. « Nescio quae scripta maledica super tuo nomine ad Africam pervenerunt. Accepimus tamen quod dignatus es mittere, illis respondens maledictis. Quo perlecto, fateor multum dolui, inter tam caras familiaresque personas, cunctis pene Ecclesiis notissimo amicitiae vinculo copulatas, tantum malum exstitisse discordiae. Et tu quidem quantum tibi modereris, quantumque teneas aculeos indignationis tuae, ne reddas maledictum pro maledicto satis in tuis litteris eminet. Verumtamen si eas ipsas cum legissem, contabui dolore, et obrigui timore; quid de me illa facerent, quae in te ille scripsit, si in manus meas forte venissent? Vae mundo ab scandalis (Matth. 18. 7) . Ecce fit, ecce prorsus impletur quod",
          "candidate_score": 0.634671,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_11_13",
          "bdc_text": "D. Hallerus de rebus Gallicis me identidem per literas quaerit , de quibus si quid habes certi , gratum nobis facies , si ad nos id , quicquid tandem fuerit , perscripseris . Bene vale et me amare perge dominoque Gwalthero et generis tuis S. meis verbis plurimam dicito .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2014",
          "psc_text": "EPISTOLA CXI AUGUSTINI AD PRAESIDIUM. Praesidium rogat Augustinus, ut superiorem epistolam curet Hieronymo reddendam, utque sibi eumdem suis etiam litteris placet. Domino beatissimo, et merito venerando fratri, et consacerdoti PRAESIDIO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Sicut praesens rogavi sinceritatem tuam, nunc quoque commoneo, ut litteras meas sancto fratri et compresbytero nostro Hieronymo mittere non graveris. Ut autem noverit caritas tua, quemadmodum etiam tu illi pro mea causa scribere debeas, misi exemplaria litterarum et mearum ad ipsum, et ad me ipsius. Quibus lectis pro tua sancta prudentia facile videas [al. videbis ] et modum meum, quem servandum putavi, et motum ejus, quem non frustra timui. Aut si ego quod non debui, aut quomodo non debui, aliquid scripsi, non ad illum de me, sed ad meipsum potius fraterna dilectione mitte sermonem; quo correctus petam, ut ignoscat, si meam culpam ipse cognovero. » EPISTOLA CXII HIERONYMI AD AUGUSTINUM. Respondet tandem Hieronymus ad",
          "candidate_score": 0.634116,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_5_7",
          "bdc_text": "Sed in iis literis mentionem Bullingeri facit nullam . Ego , ne te sui oblitum putet , verba ipsa epistolae utriusque tuae exscripta meis literis inserui , quod ut gratum ita ipsi iucundum fore confido ; si quid rescripserit , faciam , ut scias .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2014",
          "psc_text": "EPISTOLA CXI AUGUSTINI AD PRAESIDIUM. Praesidium rogat Augustinus, ut superiorem epistolam curet Hieronymo reddendam, utque sibi eumdem suis etiam litteris placet. Domino beatissimo, et merito venerando fratri, et consacerdoti PRAESIDIO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Sicut praesens rogavi sinceritatem tuam, nunc quoque commoneo, ut litteras meas sancto fratri et compresbytero nostro Hieronymo mittere non graveris. Ut autem noverit caritas tua, quemadmodum etiam tu illi pro mea causa scribere debeas, misi exemplaria litterarum et mearum ad ipsum, et ad me ipsius. Quibus lectis pro tua sancta prudentia facile videas [al. videbis ] et modum meum, quem servandum putavi, et motum ejus, quem non frustra timui. Aut si ego quod non debui, aut quomodo non debui, aliquid scripsi, non ad illum de me, sed ad meipsum potius fraterna dilectione mitte sermonem; quo correctus petam, ut ignoscat, si meam culpam ipse cognovero. » EPISTOLA CXII HIERONYMI AD AUGUSTINUM. Respondet tandem Hieronymus ad",
          "candidate_score": 0.632897,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_5_7",
          "bdc_text": "Sed in iis literis mentionem Bullingeri facit nullam . Ego , ne te sui oblitum putet , verba ipsa epistolae utriusque tuae exscripta meis literis inserui , quod ut gratum ita ipsi iucundum fore confido ; si quid rescripserit , faciam , ut scias .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126",
          "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque",
          "candidate_score": 0.632181,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_11_13",
          "bdc_text": "D. Hallerus de rebus Gallicis me identidem per literas quaerit , de quibus si quid habes certi , gratum nobis facies , si ad nos id , quicquid tandem fuerit , perscripseris . Bene vale et me amare perge dominoque Gwalthero et generis tuis S. meis verbis plurimam dicito .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_415",
          "psc_text": "in his aliquid doctrinae pariter ac leporis inveneris, putes tibi quoque scripta esse, quae illis scripta sunt. 2. Albinam communem matrem valere cupio: de corpore loquor, ut spiritu valeat, non ignorans: eamque per te salutari obsecro, et duplici pietatis officio focillari, quod in una atque eadem Christiana simul diligatur, et mater. EPISTOLA XXXIII. AD PAULAM PARS QUAEDAM. Indicem operum Origenis contra Varronis Opera conferens, ostendit, Ecclesiam Christi habuisse Scriptorem, qui omnes Graecos Latinosque superasset etiam librorum editorum multitudine. 1. Varro et Chalcenterus copiosissimi Scriptores. --Marcum Terentium Varronem miratur Antiquitas, quod apud Latinos tam innumerabiles libros scripserit. Graeci Chalcenterum miris efferunt laudibus, quod tantos libros composuerit, quantos quivis nostrum alienos sua manu describere non possit. Et quia nunc otiosum est apud Latinos, Graecorum voluminum indicem texere, de eo qui latine scripsit, aliqua commemorabo; ut intelligamus nos Epimenidis dormire somnum, et studium quod illi posuerunt in eruditione saecularium scripturarum, nos in congregandis",
          "candidate_score": 0.63156,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_3",
          "bdc_text": "prioribus , quod necesse minimum erat , silentium tuum excusas et comitem Culemburgensem commendas , qui cum ad nos non venerit , non habeo , quod scribam aliud quam me navaturum ei , si venisset , fuisse vel tua causa , quantam potuissem benevolentiam summam .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_433",
          "psc_text": "benedixit? » EPISTOLA XXXVI. Seu rescriptum HIERONYMI AD DAMASUM Praemissa excusatione morarum, ac praetermissis tantum duabus Quaestiunculis, secunda et quarta a Tertulliano, Novatiano, ac Origene disputatis, reliquis tribus copiose respondet. Beatissimo Papae Damaso HIERONYMUS. 1. Postquam epistolam tuae Sanctitatis accepi, confestim accito notario, ut exciperet imperavi: quo ad officium praeparato, quod eram voce prompturus, ante mihi cogitatione pingebam. Interim jam et ego linguam, et ille articulum movebamus, cum subito Hebraeus intervenit, deferens non pauca volumina, quae de Synagoga quasi lecturus acceperat. Et illico habes, inquit, quod postulaveras: meque dubium, et quid facerem nescientem, ita festinus exterruit, ut omnibus praetermissis ad scribendum transvolarem: quod quidem usque ad praesens facio. Verum quia heri diacono ad me misso, ut tu putas Epistolam, ut ego sentio, Commentarium te expectare dixisti, brevem responsionem ad ea desiderans, quae singula magnorum voluminum prolixitate indigent, ταῦτὰ σοι ἐσχεδίασα, duabus tantum Quaestiunculis praetermissis: non quo non potuerim ad illas",
          "candidate_score": 0.630118,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_5_7",
          "bdc_text": "Sed in iis literis mentionem Bullingeri facit nullam . Ego , ne te sui oblitum putet , verba ipsa epistolae utriusque tuae exscripta meis literis inserui , quod ut gratum ita ipsi iucundum fore confido ; si quid rescripserit , faciam , ut scias .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1728",
          "psc_text": "Christo fratri, et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae. Aliquid proculdubio impedimenti fuit. Unde agnosco, Dominum a me potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi, quod rescripseris. Nam rescribendi jam dedit, quia cum volueris, facillime poteris. 2. « Etiam hoc, quod ad me sane perlatum est, utrum quidem crederem, dubitavi; sed hinc quoque tibi aliquid utrum scriberem, dubitare non debui. Hoc autem brevi, suggestum esse caritati tuae a nescio quibus fratribus, mihi dictum est, quod librum adversus te scripserim, Romamque miserim. Hoc falsum esse noveris: Deum nostrum testor, hoc me non fecisse, sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur, a me scriptum esse, puto te debere cognoscere: aut si cognosci non potest,",
          "candidate_score": 0.628636,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_16_18",
          "bdc_text": "M [atthias ] Schenckius tuus . D . Hainricho Bullingero , viro pietate atque eruditione summa praedito , amico singulari suo . Zürich.",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2003",
          "psc_text": "reddas maledictum pro maledicto satis in tuis litteris eminet. Verumtamen si eas ipsas cum legissem, contabui dolore, et obrigui timore; quid de me illa facerent, quae in te ille scripsit, si in manus meas forte venissent? Vae mundo ab scandalis (Matth. 18. 7) . Ecce fit, ecce prorsus impletur quod veritas ait, Quoniam abundavit iniquitas, refrigescet caritas multorum (Matth. 14. 12) . Quae sibi enim jam fida pectora tuto refundantur? In cujus 733 sinum tota se projiciat secura dilectio? Quis denique amicus non formidetur, quasi futurus inimicus, si potuit inter Hieronymum et Ruffinum hoc quod plangimus, exoriri? O misera et miseranda conditio. O infida in voluntatibus amicorum scientia praesentium, ubi nulla est praescientia futurorum. Sed quid hoc alteri de altero gemendum putem, quando ne ipse quidem sibi homo est notus in posterum? Novit enim utcumque, vix forte, nunc qualis sit; qualis autem postea sit futurus, ignorat. 7. « Haec porro",
          "candidate_score": 0.628508,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_4",
          "bdc_text": "D. Hallerus ante dies paucos scripsit mihi de puero , quo utatur amanuense ( ut vocant ) sibi mittendo .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_868",
          "psc_text": "Transeamus ad caetera: neque enim epistolae brevitas patitur diutius singulis immorari. Idem Matthaeus loquitur: « Hoc autem totum factum est, ut compleretur quod dictum est a Domino per Prophetam dicentem: Ecce virgo in utero habebit, et pariet filium, et vocabunt nomen ejus Emmanuel » (Matth. 1. 22. 23; et Isai. 7. 14) Quod Septuaginta transtulerunt: « Ecce virgo in utero accipiet, et pariet filium, et vocabitis nomen ejus Emmanuel. » Si verba calumniantur [al. calumniamur ], utique non est idem, « habebit, et accipiet; neque vocabuit, et vocabitis. » Porro in Hebraeo legimus ita scriptum: « Ecce virgo concipiet et pariet filium, et vocabit nomen ejus Emmanuel. » Non Achaz, qui arguebatur infidelitatis, non Judaei qui erant Dominum negaturi, sed vocabit, inquit, ipsa quae concipiet, ipsa virgo, quae pariet. In eodem Evangelista legimus, Herodem ad adventum Magorum fuisse turbatum; Scribisque et Sacerdotibus congregatis, sciscitatum ab eis, ubi Christus nasceretur; illosque",
          "candidate_score": 0.627165,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_9",
          "bdc_text": "Quod ego feci , qua potui diligentia , sed hactenus frustra ;",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2620",
          "psc_text": "perniciosis cogitationibus mens, et instar fornicantis Jerusalem, omni transeunti divaricet pedes suos (Ezech. 17. 23). 12. Dum essem juvenis, et solitudinis me deserta vallarent, incentiva vitiorum ardoremque naturae ferre non poteram, quem cum crebris jejuniis frangerem, mens tamen cogitationibus aestuabat. Ad quam edomandam, cuidam fratri, qui ex Hebraeis crediderat, me in disciplinam dedi, ut post Quintiliani acumina, Ciceronis fluvios, gravitatemque Frontonis, et lenitatem Plinii, alphabetum discerem, et stridentia anhelantiaque verba meditarer. Quid ibi laboris insumpserim, quid sustinuerim difficultatis, quoties desperaverim, quotiesque cessaverim, et contentione 941 discendi rursus inceperim, testis est conscientia, tam mea qui passus sum, quam eorum qui mecum duxerunt vitam. Et gratias ago Domino, quod de amaro semine litterarum, dulces fructus carpo. 13. Dicam et aliud, quod in Aegypto viderim: Graecus adolescens erat in coenobio, qui nulla abstinentia [al. continentia ], nulla operis magnitudine flammam poterat carnis extinguere. Hunc periclitantem Pater monasterii hac arte servavit: imperavit cuidam viro",
          "candidate_score": 0.605826,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 11,
      "cf_id": "cf012",
      "work_id": "stoa0149b.stoa008.opp-lat1",
      "max_score": 0.660192,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_6_8",
          "bdc_text": "Ego , ne te sui oblitum putet , verba ipsa epistolae utriusque tuae exscripta meis literis inserui , quod ut gratum ita ipsi iucundum fore confido ; si quid rescripserit , faciam , ut scias . Nunc ad posteriores tuas accedo Germanice scriptas , quibus mandas , ut Annam o inquiram .",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa008.opp-lat1_window_28",
          "psc_text": "mihi nullum interrogans, qualibus potes, litteris rescribe, utrum te uesti huic et margaritae reserues, ut sciam, quid iuueni illi respondeam, et ut, si illam desideras, si expectas, laetùslaetus possim ad te reditum cogitare. cum autem mihi rescripseris, tunc tibi et ego, quis sit hic iuuenis et qualis sit et quid uelit et quid promittat et quid possit, indicabo. § 2 interim tibi hymnum matutinum et serotinum misi, utmemor mei semper esses. tu uero, si quid minus per aetatem hymnum et 3 cf. Hieron. ep. VII ad Laetam 5 1 at] ad tc Μμ tihi om.J.V margarita] gemma (s. /. Am2) a offertur G sufferatur Φ 2 captanda Μμ coartanda D coaptanda digito 0 dicit Aml dicito Am2BC dicis D dicas Φ ita dices EH sit ista a 3 inutilis a margarita et sordida Aml et sordida margarita Am2BC sordite D expecto] praem. sed EFGΜμΘ illam pret.. pulch. et (et om.G)",
          "candidate_score": 0.660192,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 12,
      "cf_id": "cf016",
      "work_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I",
      "max_score": 0.65952,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_1_3",
          "bdc_text": "Binas tuas accepi literas , humanissime mi d. Bullingere , alteras 25 . augusti , alteras calendis septembris ; prioribus , quod necesse minimum erat , silentium tuum excusas et comitem Culemburgensem commendas , qui cum ad nos non venerit , non habeo , quod scribam aliud quam me navaturum ei , si venisset , fuisse vel tua causa , quantam potuissem benevolentiam summam .",
          "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_945",
          "psc_text": "asylum receptis admittat petit. AMBROSIO THEODOSIO imperatori. 1. Quamvis proxime scripserim augustae clementiae tuae etiam secundo, mihi tamen non satis fuit velut pari vice sermonis officium reddidisse; cum beneficiis clementiae tuae tam frequentibus oppigneratus sim, ut nullis officiis possim compensare quae debeo, beatissime atque augustissime Imperator. 2. Itaque ut prima occasio non praetermittenda fuit, qua per cubicularium tuum clementiae tuae gratias agerem, et alloquii mei officium 1022 repraesentarem; maximoe ne desidiae putaretur fuisse potius quam necessitatis, quod tempore superiore non scripserim. Itaque requirenda mihi causa fuit, qua pietati tuae deferrem debitum salutationis obsequium. 3. Merito autem ad praeferendam epistolam meam filium meum Felicem diaconum misi, simul ut mei vicem officii repraesentaret, memoratum quoque pro his qui ad matrem pietatis tuae Ecclesiam, petentes misericordiam, confugerunt; quorum lacrymas sustinere non potui, quin adventum clementiae tuae meis obsecrationibus praevenirem. 4. Grande est quod petimus, sed ab eo cui Dominus inaudita et admiranda concessit,",
          "candidate_score": 0.65952,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_2_4",
          "bdc_text": "augusti , alteras calendis septembris ; prioribus , quod necesse minimum erat , silentium tuum excusas et comitem Culemburgensem commendas , qui cum ad nos non venerit , non habeo , quod scribam aliud quam me navaturum ei , si venisset , fuisse vel tua causa , quantam potuissem benevolentiam summam . D. Hallerus ante dies paucos scripsit mihi de puero , quo utatur amanuense ( ut vocant ) sibi mittendo .",
          "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_945",
          "psc_text": "asylum receptis admittat petit. AMBROSIO THEODOSIO imperatori. 1. Quamvis proxime scripserim augustae clementiae tuae etiam secundo, mihi tamen non satis fuit velut pari vice sermonis officium reddidisse; cum beneficiis clementiae tuae tam frequentibus oppigneratus sim, ut nullis officiis possim compensare quae debeo, beatissime atque augustissime Imperator. 2. Itaque ut prima occasio non praetermittenda fuit, qua per cubicularium tuum clementiae tuae gratias agerem, et alloquii mei officium 1022 repraesentarem; maximoe ne desidiae putaretur fuisse potius quam necessitatis, quod tempore superiore non scripserim. Itaque requirenda mihi causa fuit, qua pietati tuae deferrem debitum salutationis obsequium. 3. Merito autem ad praeferendam epistolam meam filium meum Felicem diaconum misi, simul ut mei vicem officii repraesentaret, memoratum quoque pro his qui ad matrem pietatis tuae Ecclesiam, petentes misericordiam, confugerunt; quorum lacrymas sustinere non potui, quin adventum clementiae tuae meis obsecrationibus praevenirem. 4. Grande est quod petimus, sed ab eo cui Dominus inaudita et admiranda concessit,",
          "candidate_score": 0.659242,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_1_3",
          "bdc_text": "Binas tuas accepi literas , humanissime mi d. Bullingere , alteras 25 . augusti , alteras calendis septembris ; prioribus , quod necesse minimum erat , silentium tuum excusas et comitem Culemburgensem commendas , qui cum ad nos non venerit , non habeo , quod scribam aliud quam me navaturum ei , si venisset , fuisse vel tua causa , quantam potuissem benevolentiam summam .",
          "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_942",
          "psc_text": "Mediolanensem dereliqueram Domini judicio mihi commissam: sed ejus vitabam praesentiam, qui se sacrilegio miscuisset. Redii itaque circiter kalendas Augustas, ex illo die hic resedi. Hic me, Auguste, clementiae tuae apices repererunt. 3. Gratias Domino Deo nostro, qui fidei tuae pietatique respondit; et formam veteris restituit sanctitatis; ut videremus nostro tempore, quod in Scripturarum lectione miramur, tantam in praeliis divini auxilii fuisse praesentiam, ut nulli vertices montium adventus tui cursum retardarent, non hostilia arma impedimentum aliquod afferrent. 1021 4. Pro his gratias me censes agere oportere Domino Deo nostro: faciam libenter conscius meriti tui. Certum est placitam Deo esse hostiam, quae vestro offertur nomine, et hoc quantae devotionis et fidei est! Alii imperatores in exordio victoriae arcus triumphales parari jubent, aut alia insignia triumphorum: clementia tua hostiam Deo parat, oblationem et gratiarum actionem per sacerdotes celebrari Domino desiderat. 5. Etsi ego indignus atque impar tanto muneri et tantorum votorum celebritati; tamen",
          "candidate_score": 0.653085,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_2_4",
          "bdc_text": "augusti , alteras calendis septembris ; prioribus , quod necesse minimum erat , silentium tuum excusas et comitem Culemburgensem commendas , qui cum ad nos non venerit , non habeo , quod scribam aliud quam me navaturum ei , si venisset , fuisse vel tua causa , quantam potuissem benevolentiam summam . D. Hallerus ante dies paucos scripsit mihi de puero , quo utatur amanuense ( ut vocant ) sibi mittendo .",
          "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_942",
          "psc_text": "Mediolanensem dereliqueram Domini judicio mihi commissam: sed ejus vitabam praesentiam, qui se sacrilegio miscuisset. Redii itaque circiter kalendas Augustas, ex illo die hic resedi. Hic me, Auguste, clementiae tuae apices repererunt. 3. Gratias Domino Deo nostro, qui fidei tuae pietatique respondit; et formam veteris restituit sanctitatis; ut videremus nostro tempore, quod in Scripturarum lectione miramur, tantam in praeliis divini auxilii fuisse praesentiam, ut nulli vertices montium adventus tui cursum retardarent, non hostilia arma impedimentum aliquod afferrent. 1021 4. Pro his gratias me censes agere oportere Domino Deo nostro: faciam libenter conscius meriti tui. Certum est placitam Deo esse hostiam, quae vestro offertur nomine, et hoc quantae devotionis et fidei est! Alii imperatores in exordio victoriae arcus triumphales parari jubent, aut alia insignia triumphorum: clementia tua hostiam Deo parat, oblationem et gratiarum actionem per sacerdotes celebrari Domino desiderat. 5. Etsi ego indignus atque impar tanto muneri et tantorum votorum celebritati; tamen",
          "candidate_score": 0.649615,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 13,
      "cf_id": "cf041",
      "work_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita",
      "max_score": 0.657903,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_1_3",
          "bdc_text": "Binas tuas accepi literas , humanissime mi d. Bullingere , alteras 25 . augusti , alteras calendis septembris ; prioribus , quod necesse minimum erat , silentium tuum excusas et comitem Culemburgensem commendas , qui cum ad nos non venerit , non habeo , quod scribam aliud quam me navaturum ei , si venisset , fuisse vel tua causa , quantam potuissem benevolentiam summam .",
          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_382",
          "psc_text": "non despexit. Ideoque tibi diu distuli scribere voluntatis meae propositum: sperans sponte te ad nos forte venturum, et laborum satisfactionem a nobis exigere. Verumtamen, quoniam forte timor impedivit voluntatis tuae propositum, litteras largitate plenissimas ad tuam beatitudinem [ ms. Lyr., benignitatem] destinavimus, ut sine metu nostris aspectibus velociter tuam praesentiam praebere festines; quatenus desiderio tuo potitus, experiaris nostram clementiam in propriis restitutus. Hac etenim causa et dominum meum fratremque Constantem Victorem Augustum pro te rogavi, ut tibi potestatem ad nos tribuat veniendi, ut ambobus nobis annuentibus, restitutus in patria, habeas maximum gratiae nostrae pignus. SOCRATES, lib. II, cap. 18. Edit. Christ. Vales. cap. 23, p. 107. CAPUT XXVII. Alia epistola ejusdem pro eadem re. Constantius Victor Augustus Athanasio episcopo. Licet prioribus nostris litteris significaverimus, quatenus sine sollicitudine ad nostrum debeas venire comitatum, eo quod maxime velimus te ad propria destinare; tamen et nunc has litteras ad tuam direximus sanctitatem; per",
          "candidate_score": 0.657903,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_15_17",
          "bdc_text": "septembris 1569 . M [atthias ] Schenckius tuus . D . Hainricho Bullingero , viro pietate atque eruditione summa praedito , amico singulari suo .",
          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_885",
          "psc_text": "eo [ ms. Theod., Deo] reus existeret. Ad quem Ammonius: Tu, inquit, Evagri, ignoras te puniendum quoniam abscidisti linguam. Et ne tibi arrogare videaris, non uteris gratia Dei. Plurimi siquidem eo tempore digni fuerunt viri, quorum si quis velit verba miraculaque cognoscere, et quemadmodum illis fuerint etiam bestiae subjugatae, librum legat Palladii monachi, qui discipulus fuit Evagrii. Omnia namque de istis subtiliter explanavit, in quo etiam feminarum imitationem conversationemque memoravit. Evagrius igitur atque Palladius mortuo Valente post paululum floruerunt. SOCRATES, lib. IV, cap. 18. Edit. Christ. Vales. cap. 23, p. 233. Hujus temporis est ut quantos potuero memorare possim qui sunt in illo tempore inter Christianos philosophati. Quorum unus quidem in Aegypto Joannes, cui futura et aliis incerta Deus non minus quam antiquis prophetis revelavit, donumque dedit ut curaret insanabiles passiones. Is enim a juventute laudans Deum, degebat in solitudine, comedebatque herbas atque radices, bibebatque aquam si comperisset. Cumque venisset",
          "candidate_score": 0.62734,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_15_17",
          "bdc_text": "septembris 1569 . M [atthias ] Schenckius tuus . D . Hainricho Bullingero , viro pietate atque eruditione summa praedito , amico singulari suo .",
          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_883",
          "psc_text": "partem. Quamobrem cognoscant contemplativi quis est qui contra eos spiret, et omnem tentationem forti mente sustineant, et cum alacritate ad se accedentes enutriant. Thmuitanorum Ecclesiae angelus Serapion dicebat: Mens quidem spirituali intellectu potita perfecte purgatur. Charitas autem curat membra furore tumentia; iniquas concupiscentias et influentias [ ms. Theod., iniquitates concupiscentias influentes] continentia retinet. Maximus contemplationum doctor Didymus ait: De providentia atque judicio apud temetipsum semper exerce sermones, et studiorum materiam memoria retine. Pene enim omnes in his peccamus, rationemque judicii in corporum differentia, in qua etiam est mundus, invenies: providentiae vero, in modis quibus a malitia vel ignorantia ad virtutes atque scientiae culmen evehitur. Haec autem ex Evagrii dictis retulimus. Fuit autem et alius vir mirabilis inter monachos, cui nomen Ammonius, qui tanto sine ulla curiositate fuit, ut cum Athanasio Romam veniens, nullum opus civitatis inspiceret, nisi tantum ut videret Petri et Pauli basilicas. Is Ammonius ad episcopatum tractus, atque",
          "candidate_score": 0.626639,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 14,
      "cf_id": "cf013",
      "work_id": "073_Athanasius-Alexandrinus_-Evagrius-Antiochensis_Vita-B.-Antonii-abbatis",
      "max_score": 0.655518,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_6_8",
          "bdc_text": "Ego , ne te sui oblitum putet , verba ipsa epistolae utriusque tuae exscripta meis literis inserui , quod ut gratum ita ipsi iucundum fore confido ; si quid rescripserit , faciam , ut scias . Nunc ad posteriores tuas accedo Germanice scriptas , quibus mandas , ut Annam o inquiram .",
          "psc_chunk_id": "073_Athanasius-Alexandrinus_-Evagrius-Antiochensis_Vita-B.-Antonii-abbatis_window_2",
          "psc_text": "siquidem ad virtutem via, Antonium scire quis fuerit. Ergo ut breviter dicam, et omnibus, quae de eo referentium sermo jactavit credite, et minima vos existimate audisse de maximis; quia non ambigo nec eos omnia potuisse 36 cognoscere, cum et ego rogatus a vobis, quantacunque per epistolam significavero, non aequalia sim ejus meritis narraturus. Sed et vos omnes hinc navigantes studiose percontamini, quo, singulis quae norunt referentibus, congrua dignaque tanti nominis relatio compleatur. Disponebam itaque post lectionem litterarum vestrarum aliquos ad me monachos invitare, et maxime eos qui crebro ad eum ire consueverant, ut plenius aliquid addiscens, munera vobis majora transmitterem. Sed quoniam et navigationis tempora labebantur, et litterarum portitor vehementissime festinabat, ideo ea quae et ipse noveram (frequenter enim eum visitavi) et quae ab eo didici, qui ad praebendam ei aquam non paululum temporis cum eo fecit, dilectioni vestrae indicare properavi: utrobique curam veritatis habens, ut neque plus aliquis audiens,",
          "candidate_score": 0.655518,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 15,
      "cf_id": "cf025",
      "work_id": "077_Gregorius-I_Epistolae",
      "max_score": 0.654714,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_2_4",
          "bdc_text": "augusti , alteras calendis septembris ; prioribus , quod necesse minimum erat , silentium tuum excusas et comitem Culemburgensem commendas , qui cum ad nos non venerit , non habeo , quod scribam aliud quam me navaturum ei , si venisset , fuisse vel tua causa , quantam potuissem benevolentiam summam . D. Hallerus ante dies paucos scripsit mihi de puero , quo utatur amanuense ( ut vocant ) sibi mittendo .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1759",
          "psc_text": "Quis vero mihi esse nuntius bonus quantum ad sanctae Ecclesiae adjutorium potest, 1069 nisi vita atque incolumitas suavissimae mihi vestrae sanctitatis, quae ex percepta luce veritatis, et eamdem Ecclesiam praedicationis verbo illuminat, et ad meliorem viam morum suorum exemplis informat? Quoties autem in corde meo unanimitatem vestram relego, atque in corde vestro fixum me permanere cognosco, ago omnipotenti Deo gratias, quia dividi locis charitas non potest. Nam etsi corpore longe disjungimur, mente tamen indivisibiles sumus. Communis autem filius Anatolius diaconus suis mihi scriptis innotuit, in urbe regia nulla ecclesiastica quondam de causis terrenis mota. Sed credo quod prius hoc mihi nuntiaverat quam de causa Ecclesiae beatitudo vestra loqueretur. Et gaudeo, quia ubi vos adesse contigit, me non arbitror defuisse. Nam veritatis minister, Petri sequax, et sanctae Ecclesiae praedicator, scio quia illa loqui potuisti, quae de sede Petri apostoli per os doctoris sonare debuerunt. Ante hos autem dies, Abramio Alexandrino veniente,",
          "candidate_score": 0.654714,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_6_8",
          "bdc_text": "Ego , ne te sui oblitum putet , verba ipsa epistolae utriusque tuae exscripta meis literis inserui , quod ut gratum ita ipsi iucundum fore confido ; si quid rescripserit , faciam , ut scias . Nunc ad posteriores tuas accedo Germanice scriptas , quibus mandas , ut Annam o inquiram .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_623",
          "psc_text": "Quod autem scripsit mihi charitas vestra, ut filio meo domno Theodoro archiatro et expraefecto pro vobis gratias agerem, feci, et quantum potui commendare minime cessavi. Peto autem mihi ignoscas quod epistolis tuis sub brevitate respondeo, quia tantis tribulationibus premor, ut mihi neque legere, neque per epistolas multa loqui liceat. Hoc solum tibi breviter dico: Quia oblitus sum manducare panem meum a voce 714 gemitus mei (Ps. CI, 5) . Omnes qui vobiscum sunt mea peto vice salutari. Domnae Dominicae salutes meas dicite, cui minime respondi, quia cum sit Latina, Graece mihi scripsit. EPISTOLA XXXIII. AD ANTHEMIUM SUBDIACONUM. Judaeis conversis tribus det solidos singulis annis. Gregorius Anthemio subdiacono. His quos de Judaica perditione Redemptor noster ad se dignatur convertere, rationabili nos oportet moderatione concurrere, ne victus, quod absit, inopiam patiantur. Ideoque tibi hujus praecepti auctoritate mandamus quatenus filiis Justae ex Hebraeis, id est Juliano, Redempto, et Fortunae, a tertia decima succedenti",
          "candidate_score": 0.654026,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_6_8",
          "bdc_text": "Ego , ne te sui oblitum putet , verba ipsa epistolae utriusque tuae exscripta meis literis inserui , quod ut gratum ita ipsi iucundum fore confido ; si quid rescripserit , faciam , ut scias . Nunc ad posteriores tuas accedo Germanice scriptas , quibus mandas , ut Annam o inquiram .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_88",
          "psc_text": "suscipere, tamen ego etiam obliviscentem me non obliviscor, negligentem pulso, torpentem amoris stimulis inquieto, ut qui ex semetipso non vult impendere, vel pulsatus sciat reddere quod debet. Praeterea indico suggestionem me apud piissimos dominos summis precibus plenam fecisse, ut virum beatissimum domnum Anastasium patriarcham, concesso usu pallii, ad beati Petri apostolorum principis limina mecum celebraturum solemnia missarum transmittere debuissent; quatenus si ei ad sedem suam minime reverti liceret, saltem mecum in honore suo viveret. 519 Sed quae causa contigerit, ut eadem scripta retinerem, praesentium lator vobis innotescet. Ejusdem tamen domni Anastasii animum cognoscite, et quidquid ei de hac re placuerit, vestris mihi epistolis indicate. EPISTOLA XXIX. AD ARISTOBOLUM EXPRAEFECTUM ET ANTIGRAPHUM. Illum consolatur, et rogat ut in epistolis suis e Latino in Graecum convertendis, non verba, sed sensum reddat. Gregorius Aristobolo, expraefecto et antigrapho. Ad explendum affectum meum, fateor, lingua non sufficit; sed quidquid de vobis sentio, vester vobis melius",
          "candidate_score": 0.652938,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_3_5",
          "bdc_text": "prioribus , quod necesse minimum erat , silentium tuum excusas et comitem Culemburgensem commendas , qui cum ad nos non venerit , non habeo , quod scribam aliud quam me navaturum ei , si venisset , fuisse vel tua causa , quantam potuissem benevolentiam summam . D. Hallerus ante dies paucos scripsit mihi de puero , quo utatur amanuense ( ut vocant ) sibi mittendo . Sed in iis literis mentionem Bullingeri facit nullam .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1759",
          "psc_text": "Quis vero mihi esse nuntius bonus quantum ad sanctae Ecclesiae adjutorium potest, 1069 nisi vita atque incolumitas suavissimae mihi vestrae sanctitatis, quae ex percepta luce veritatis, et eamdem Ecclesiam praedicationis verbo illuminat, et ad meliorem viam morum suorum exemplis informat? Quoties autem in corde meo unanimitatem vestram relego, atque in corde vestro fixum me permanere cognosco, ago omnipotenti Deo gratias, quia dividi locis charitas non potest. Nam etsi corpore longe disjungimur, mente tamen indivisibiles sumus. Communis autem filius Anatolius diaconus suis mihi scriptis innotuit, in urbe regia nulla ecclesiastica quondam de causis terrenis mota. Sed credo quod prius hoc mihi nuntiaverat quam de causa Ecclesiae beatitudo vestra loqueretur. Et gaudeo, quia ubi vos adesse contigit, me non arbitror defuisse. Nam veritatis minister, Petri sequax, et sanctae Ecclesiae praedicator, scio quia illa loqui potuisti, quae de sede Petri apostoli per os doctoris sonare debuerunt. Ante hos autem dies, Abramio Alexandrino veniente,",
          "candidate_score": 0.642937,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_7_9",
          "bdc_text": "si quid rescripserit , faciam , ut scias . Nunc ad posteriores tuas accedo Germanice scriptas , quibus mandas , ut Annam o inquiram . Quod ego feci , qua potui diligentia , sed hactenus frustra ;",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_88",
          "psc_text": "suscipere, tamen ego etiam obliviscentem me non obliviscor, negligentem pulso, torpentem amoris stimulis inquieto, ut qui ex semetipso non vult impendere, vel pulsatus sciat reddere quod debet. Praeterea indico suggestionem me apud piissimos dominos summis precibus plenam fecisse, ut virum beatissimum domnum Anastasium patriarcham, concesso usu pallii, ad beati Petri apostolorum principis limina mecum celebraturum solemnia missarum transmittere debuissent; quatenus si ei ad sedem suam minime reverti liceret, saltem mecum in honore suo viveret. 519 Sed quae causa contigerit, ut eadem scripta retinerem, praesentium lator vobis innotescet. Ejusdem tamen domni Anastasii animum cognoscite, et quidquid ei de hac re placuerit, vestris mihi epistolis indicate. EPISTOLA XXIX. AD ARISTOBOLUM EXPRAEFECTUM ET ANTIGRAPHUM. Illum consolatur, et rogat ut in epistolis suis e Latino in Graecum convertendis, non verba, sed sensum reddat. Gregorius Aristobolo, expraefecto et antigrapho. Ad explendum affectum meum, fateor, lingua non sufficit; sed quidquid de vobis sentio, vester vobis melius",
          "candidate_score": 0.640044,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_5_7",
          "bdc_text": "Sed in iis literis mentionem Bullingeri facit nullam . Ego , ne te sui oblitum putet , verba ipsa epistolae utriusque tuae exscripta meis literis inserui , quod ut gratum ita ipsi iucundum fore confido ; si quid rescripserit , faciam , ut scias .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1795",
          "psc_text": "Sed debet gloria vestra meminisse quia nunquam epistolas meas pro commendatione alicujus accepit, nisi ut protectionem vestram, favente justitia, praestaretis. Et quia de eodem Libertino tota simul provincia gratias referebat, indicavi. Nam vel quis esset, vel quales causas habuerit, neque unquam professus sum, nec hactenus subtiliter scio. Nam si in ista causa cautionis culpabilis invenitur, et de aliis causis quid pro se alleget nescio, unum hoc tamen bene atque constanter novi, quia et si quam in rebus publicis fraudem fecit, substantia ejus caedi debuit, non libertas. Nam in hoc quod liberi caeduntur, ut taceam quod omnipotens Deus offenditur, ut taceam quod vestra opinio vehementer gravatur, piissimi tamen imperatoris nostri omnino tempora fuscantur. Hoc enim inter reges gentium et imperatores Romanorum distat, quia reges gentium domini servorum sunt, imperator vero Romanorum dominus liberorum. Unde et vos quidquid agitis, prius quidem servata justitia, deinde custodita per omnia libertate agere debetis. Scriptum est:",
          "candidate_score": 0.633195,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_13_15",
          "bdc_text": "meis verbis plurimam dicito . Augustae 13 . septembris 1569 .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1663",
          "psc_text": "Pascha celebrandum, a 14 usque ad 22 novem dies computabuntur; septem scilicet a Deo praecepti, et duo ab hominibus aucti. Sed si licet hominibus augere per se aliquid divinae censurae, interrogo, ne forte videatur contrarium esse illi Deuteronomii sententiae: Ecce, inquit, verbum quod tibi do, neque adjicias ad illud, neque auferas ab eo (Deut. IV, 2) . Sed haec magis procaciter quam humiliter scribens, scio euripum praesumptionis difficillimae mihi nexisse [ Forte, nexuisse], enavigandum fore irogus [ Forte, ignorans]. Nec loci namque nec ordinis est ut magnae tuae auctoritati aliquid quasi discutiendo irrogetur, et ridiculose te mei (nimirum Petri cathedram apostoli et clavicularii legitime insidentem) Occidentales apices de Pascha sollicitent. Sed tu non tam [tam deest in Ms. ] me vilem in hac re quam multos et defunctos et viventes haec eamdem quae notavi firmantes magistros considerare debes, et quasi cum eis te trahere colloquium [ Mendo hic repetitum, te]",
          "candidate_score": 0.622416,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 16,
      "cf_id": "cf051",
      "work_id": "054_Leo-I_Appendix-prima",
      "max_score": 0.653521,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_14_16",
          "bdc_text": "Augustae 13 . septembris 1569 . M [atthias ] Schenckius tuus .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_68",
          "psc_text": "in vetusto codice XIX monachorum S. Basilii Romae pag. 54. Ex his quid et unde tres isti addititii canones sint, perspicue cognoscitur. EPISTOLA IX, SEU ACTIO XVI CHALCEDONENSIS. Nunc primum edita ex mss. Graecis bibliothecae Venetae S. Marci 555, saeculi XII, et 164 saeculi XIV, in qua lecta fuit epistola 93 S. Leonis ad ipsam synodum. Consulatu domini nostri Marciani semper Augusti, et qui erit nuntiandus, pridie kalendas Novembris Chalcedone juxta mandatum divinissimi et piissimi domini nostri Marciani semper Augusti congregatis in sanctissima Ecclesia sanctae martyris Euphemiae, magnificentissimo et gloriosissimo magistro militum, exconsule, et Patricio Anatolio, et magnificentissimo ac gloriosissimo praefecto sacrorum praeteriorum Palladio, et magnificentissimo atque gloriosissimo magistro divinorum officiorum Vincomalo; convenientibus quoque reverendissimis episcopis Paschasino et Lucentio, et reverendissimo presbytero Bonifacio locum habentibus sanctissimi archiepiscopi senioris Romae Leonis, et Anatolio reverendissimo archiepiscopo magni nominis Constantinopolis, et Maximo reverendissimo episcopo Antiochiae Syriae, et Juvenali reverendissimo episcopo Jerosolymorum, et Quintillo",
          "candidate_score": 0.653521,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 17,
      "cf_id": "cf016",
      "work_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-II",
      "max_score": 0.653176,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_6_8",
          "bdc_text": "Ego , ne te sui oblitum putet , verba ipsa epistolae utriusque tuae exscripta meis literis inserui , quod ut gratum ita ipsi iucundum fore confido ; si quid rescripserit , faciam , ut scias . Nunc ad posteriores tuas accedo Germanice scriptas , quibus mandas , ut Annam o inquiram .",
          "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-II_window_220",
          "psc_text": "gratia se meis visceribus infudit. 1107 2. Deinde cum abire hinc et demeare vellet, poposcit ut utrique vestrum scriberem. Promisi futurum. Itaque dictavi epistolam, et utriusque conscriptam nomine dedi. Postulavit alteram. Dixi ad utrumque vestrum datam more, usuque nostro; eo quod sancta mens vestra non epistolarum numero, sed conjunctione nominum delectaretur: nec perpeti posset, ut fieret vocabulorum separatio, quorum affectus conveniret; idque praescriptum nostro muneri, ut uteremur charitatis compendio. 3. Quid plura? Exegit alteram, dedi; ut neque illi negarem, quod posceret: nec mihi immutarem, quod in usum venerat. Ita et ille habet quod utrique reddat; quia id solum praetendit, ne cum alteri reddidisset, alteri vacuus foret. Et ego vobis indivisae gratiae munus sine ullo dependam offensionis periculo, et divisionis scrupulo; cum praesertim etiam haec forma scriptionis Apostolicae sit, ut et unus ad plures, ut Paulus ad Galatas: et duo ad unum possint scribere, sicut scriptum est: Paulus vinctus Jesu Christi,",
          "candidate_score": 0.653176,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_6",
          "bdc_text": "Ego , ne te sui oblitum putet , verba ipsa epistolae utriusque tuae exscripta meis literis inserui , quod ut gratum ita ipsi iucundum fore confido ;",
          "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-II_window_220",
          "psc_text": "gratia se meis visceribus infudit. 1107 2. Deinde cum abire hinc et demeare vellet, poposcit ut utrique vestrum scriberem. Promisi futurum. Itaque dictavi epistolam, et utriusque conscriptam nomine dedi. Postulavit alteram. Dixi ad utrumque vestrum datam more, usuque nostro; eo quod sancta mens vestra non epistolarum numero, sed conjunctione nominum delectaretur: nec perpeti posset, ut fieret vocabulorum separatio, quorum affectus conveniret; idque praescriptum nostro muneri, ut uteremur charitatis compendio. 3. Quid plura? Exegit alteram, dedi; ut neque illi negarem, quod posceret: nec mihi immutarem, quod in usum venerat. Ita et ille habet quod utrique reddat; quia id solum praetendit, ne cum alteri reddidisset, alteri vacuus foret. Et ego vobis indivisae gratiae munus sine ullo dependam offensionis periculo, et divisionis scrupulo; cum praesertim etiam haec forma scriptionis Apostolicae sit, ut et unus ad plures, ut Paulus ad Galatas: et duo ad unum possint scribere, sicut scriptum est: Paulus vinctus Jesu Christi,",
          "candidate_score": 0.645603,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_11_13",
          "bdc_text": "D. Hallerus de rebus Gallicis me identidem per literas quaerit , de quibus si quid habes certi , gratum nobis facies , si ad nos id , quicquid tandem fuerit , perscripseris . Bene vale et me amare perge dominoque Gwalthero et generis tuis S. meis verbis plurimam dicito .",
          "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-II_window_221",
          "psc_text": "cum alteri reddidisset, alteri vacuus foret. Et ego vobis indivisae gratiae munus sine ullo dependam offensionis periculo, et divisionis scrupulo; cum praesertim etiam haec forma scriptionis Apostolicae sit, ut et unus ad plures, ut Paulus ad Galatas: et duo ad unum possint scribere, sicut scriptum est: Paulus vinctus Jesu Christi, et Timotheus frater, Philemoni (Philem., I) . Salutem vobis dico: diligite nos, et orate pro nobis; quia ego vos diligo. EPISTOLA LXXXVIII. Priscum litterarum utriusque bajulum laudat. AMBROSIUS ATTICO. 1. Prisco meo dedisti litteras. Priscus meus mihi reddidit, et ego Prisco. Tu Priscum, ut soles, dilige; et plus etiam quam soles: quod eo suadeo, quia et ipse Priscum meum facio plurimi. Est enim erga eum priscus hic noster amor, qui a pueritia jam inde nobiscum aetate accrevit simul: sed eum multo post vidi tempore; ut vere mihi non solum nomine, sed etiam tanti intervallo temporis priscus advenerit. Vale, et nos",
          "candidate_score": 0.639221,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_4_6",
          "bdc_text": "D. Hallerus ante dies paucos scripsit mihi de puero , quo utatur amanuense ( ut vocant ) sibi mittendo . Sed in iis literis mentionem Bullingeri facit nullam . Ego , ne te sui oblitum putet , verba ipsa epistolae utriusque tuae exscripta meis literis inserui , quod ut gratum ita ipsi iucundum fore confido ;",
          "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-II_window_221",
          "psc_text": "cum alteri reddidisset, alteri vacuus foret. Et ego vobis indivisae gratiae munus sine ullo dependam offensionis periculo, et divisionis scrupulo; cum praesertim etiam haec forma scriptionis Apostolicae sit, ut et unus ad plures, ut Paulus ad Galatas: et duo ad unum possint scribere, sicut scriptum est: Paulus vinctus Jesu Christi, et Timotheus frater, Philemoni (Philem., I) . Salutem vobis dico: diligite nos, et orate pro nobis; quia ego vos diligo. EPISTOLA LXXXVIII. Priscum litterarum utriusque bajulum laudat. AMBROSIUS ATTICO. 1. Prisco meo dedisti litteras. Priscus meus mihi reddidit, et ego Prisco. Tu Priscum, ut soles, dilige; et plus etiam quam soles: quod eo suadeo, quia et ipse Priscum meum facio plurimi. Est enim erga eum priscus hic noster amor, qui a pueritia jam inde nobiscum aetate accrevit simul: sed eum multo post vidi tempore; ut vere mihi non solum nomine, sed etiam tanti intervallo temporis priscus advenerit. Vale, et nos",
          "candidate_score": 0.63695,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_6",
          "bdc_text": "Ego , ne te sui oblitum putet , verba ipsa epistolae utriusque tuae exscripta meis literis inserui , quod ut gratum ita ipsi iucundum fore confido ;",
          "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-II_window_224",
          "psc_text": "2. Ego vero etiam ex meo animo tuam vicem aestimo, ut numquam me tibi, et te mihi absentem putem; quoniam semper animis adhaeremus: numquam tuas litteras mihi deesse opiner, aut meas tibi; cum te quotidie coram alloquar, in te oculos, studia, atque omnia officia mea dirigam. 3. His tecum delectat congredi; nam litterae tuae, ut aperte cum individuo pectoris mei loquar, verecundari me faciunt. Unde peto ut supersedeas gratiarum relatu; mihi enim mei in vos officii summa merces est, si me debito erga vos muneri non defuisse arbitrarer. Vale, et nos dilige, quia ego quoque te diligo. EPISTOLA XCI. CANDIDIANUM laudat, ac se deprimit. AMBROSIUS CANDIDIANO fratri. 1. Summus quidem splendor in sermone est tuo, sed magis in affectu elucet mihi; nam in epistolis mentis tuae aspicio fulgorem, dilectissime frater ac beatissime. Dominus te benedicat, et det tibi suam gratiam; nam et ipse in epistolis tuis vota magis, quam mea",
          "candidate_score": 0.634609,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_5_7",
          "bdc_text": "Sed in iis literis mentionem Bullingeri facit nullam . Ego , ne te sui oblitum putet , verba ipsa epistolae utriusque tuae exscripta meis literis inserui , quod ut gratum ita ipsi iucundum fore confido ; si quid rescripserit , faciam , ut scias .",
          "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-II_window_220",
          "psc_text": "gratia se meis visceribus infudit. 1107 2. Deinde cum abire hinc et demeare vellet, poposcit ut utrique vestrum scriberem. Promisi futurum. Itaque dictavi epistolam, et utriusque conscriptam nomine dedi. Postulavit alteram. Dixi ad utrumque vestrum datam more, usuque nostro; eo quod sancta mens vestra non epistolarum numero, sed conjunctione nominum delectaretur: nec perpeti posset, ut fieret vocabulorum separatio, quorum affectus conveniret; idque praescriptum nostro muneri, ut uteremur charitatis compendio. 3. Quid plura? Exegit alteram, dedi; ut neque illi negarem, quod posceret: nec mihi immutarem, quod in usum venerat. Ita et ille habet quod utrique reddat; quia id solum praetendit, ne cum alteri reddidisset, alteri vacuus foret. Et ego vobis indivisae gratiae munus sine ullo dependam offensionis periculo, et divisionis scrupulo; cum praesertim etiam haec forma scriptionis Apostolicae sit, ut et unus ad plures, ut Paulus ad Galatas: et duo ad unum possint scribere, sicut scriptum est: Paulus vinctus Jesu Christi,",
          "candidate_score": 0.630958,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 18,
      "cf_id": "cf051",
      "work_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum",
      "max_score": 0.651768,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_4_6",
          "bdc_text": "D. Hallerus ante dies paucos scripsit mihi de puero , quo utatur amanuense ( ut vocant ) sibi mittendo . Sed in iis literis mentionem Bullingeri facit nullam . Ego , ne te sui oblitum putet , verba ipsa epistolae utriusque tuae exscripta meis literis inserui , quod ut gratum ita ipsi iucundum fore confido ;",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_318",
          "psc_text": "Sed cum haec omnia catholicis eruditissimisque viris notissima sint, in praesens silentio premere statuo, causas potius dicturus ob quas confictionis aliquid ea in epistola redarguere possent. 6. Viribus imprimis destitutum censeri oportet quod ex epistolae inscriptione objicerent. Eam videlicet in veteribus etiam editis exemplaribus Eucherii, seu Eleutherii, nomen praeferre. Id sane haudquaquam inficiatus est cardinalis de Aguirre, qui Profuturo Bracarensi, Gallaeciae episcopo metropolita, inscribendam hanc epistolam docuit. Sed ex hac objectione quid? Nulla enim ratione amanuensium lapsus et oscitantia exploratissimae veritati obesse potuit. Quare minus prudens et prorsus futilis eorum eruditio censeri debet, qui ex corrupto alicujus monumenti titulo et inscriptione suppositionis et falsitatis argumenta desumere conantur. Nimis quippe frequens et solemnis fuit ejusmodi amanuensium lapsus, 278 in exscribendis praesertim personarum et locorum propriis nominibus, ut in cujusque aetatis et idiomatum manuscriptis exemplaribus videre est. Illud vero in praesens ad nostram rem spectat, nimirum pro Eucherio, seu Eleutherio, Profuturi nomen",
          "candidate_score": 0.651768,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 19,
      "cf_id": "cf021",
      "work_id": "stoa0040.stoa031.opp-lat1",
      "max_score": 0.651043,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_6_8",
          "bdc_text": "Ego , ne te sui oblitum putet , verba ipsa epistolae utriusque tuae exscripta meis literis inserui , quod ut gratum ita ipsi iucundum fore confido ; si quid rescripserit , faciam , ut scias . Nunc ad posteriores tuas accedo Germanice scriptas , quibus mandas , ut Annam o inquiram .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa031.opp-lat1_window_62",
          "psc_text": "uero meminisse debeo epistulae me tuae quamuis multo longiore, tamen epistula respondere. ideo quippe in aliis non tacui, ne ubique cogar eadem dicere. sed promiseram ex litteris tuis tibi persuadere, quam falsa credideris et quam uera sit fidei catholicae adsertio. certe enim non omnis inter nos discretio est, quod uos substantiam quandam malum esse dicitis. nos uero non substantiam, sed inclinationem ab eo, quod magis est, ad id, quod minus est, malum esse dicimus. audi igitur et ipsum. ponis enim in epistula et dicis de anima, quod carnis permistione ducatur ad peccatum, non propria uoluntate atque ibi statim, credo, cum uideres, si ita est, subuenieadumsubueniendum esse ab omnipotenti deo prorsus omni animae nullamque omnino debere damnari, quoniam non uoiuntateuoluntate peccaret — quo constituto euerteretur sententia, quam Manichaeus de subpliciis animarum etiam de lucis parte uenientium terribiliter personat — uigilantissime subiecisti 1 que queres C 2 est om. C uitinior C",
          "candidate_score": 0.651043,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_5_7",
          "bdc_text": "Sed in iis literis mentionem Bullingeri facit nullam . Ego , ne te sui oblitum putet , verba ipsa epistolae utriusque tuae exscripta meis literis inserui , quod ut gratum ita ipsi iucundum fore confido ; si quid rescripserit , faciam , ut scias .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa031.opp-lat1_window_62",
          "psc_text": "uero meminisse debeo epistulae me tuae quamuis multo longiore, tamen epistula respondere. ideo quippe in aliis non tacui, ne ubique cogar eadem dicere. sed promiseram ex litteris tuis tibi persuadere, quam falsa credideris et quam uera sit fidei catholicae adsertio. certe enim non omnis inter nos discretio est, quod uos substantiam quandam malum esse dicitis. nos uero non substantiam, sed inclinationem ab eo, quod magis est, ad id, quod minus est, malum esse dicimus. audi igitur et ipsum. ponis enim in epistula et dicis de anima, quod carnis permistione ducatur ad peccatum, non propria uoluntate atque ibi statim, credo, cum uideres, si ita est, subuenieadumsubueniendum esse ab omnipotenti deo prorsus omni animae nullamque omnino debere damnari, quoniam non uoiuntateuoluntate peccaret — quo constituto euerteretur sententia, quam Manichaeus de subpliciis animarum etiam de lucis parte uenientium terribiliter personat — uigilantissime subiecisti 1 que queres C 2 est om. C uitinior C",
          "candidate_score": 0.645796,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_6",
          "bdc_text": "Ego , ne te sui oblitum putet , verba ipsa epistolae utriusque tuae exscripta meis literis inserui , quod ut gratum ita ipsi iucundum fore confido ;",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa031.opp-lat1_window_62",
          "psc_text": "uero meminisse debeo epistulae me tuae quamuis multo longiore, tamen epistula respondere. ideo quippe in aliis non tacui, ne ubique cogar eadem dicere. sed promiseram ex litteris tuis tibi persuadere, quam falsa credideris et quam uera sit fidei catholicae adsertio. certe enim non omnis inter nos discretio est, quod uos substantiam quandam malum esse dicitis. nos uero non substantiam, sed inclinationem ab eo, quod magis est, ad id, quod minus est, malum esse dicimus. audi igitur et ipsum. ponis enim in epistula et dicis de anima, quod carnis permistione ducatur ad peccatum, non propria uoluntate atque ibi statim, credo, cum uideres, si ita est, subuenieadumsubueniendum esse ab omnipotenti deo prorsus omni animae nullamque omnino debere damnari, quoniam non uoiuntateuoluntate peccaret — quo constituto euerteretur sententia, quam Manichaeus de subpliciis animarum etiam de lucis parte uenientium terribiliter personat — uigilantissime subiecisti 1 que queres C 2 est om. C uitinior C",
          "candidate_score": 0.644927,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_6",
          "bdc_text": "Ego , ne te sui oblitum putet , verba ipsa epistolae utriusque tuae exscripta meis literis inserui , quod ut gratum ita ipsi iucundum fore confido ;",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa031.opp-lat1_window_10",
          "psc_text": "spetiem que C utriusque nostrum ew nostris b 26 side (c 81. 1 superscr.) C '' adfectionibus animorum nostrorum. quas proprias habemus, credamus nobis, si placet; si autem non placet, non credamus . rationem autem ueritatis, quae nec mea nec tua est, sed utrique nostrum ad contemplandum proposita, posita peruicaciae caligine serenatis mentibus pariter adtendamus. cap. 3 Nec alia documenta tibi proferam. quibus Manichaei error adparet, quam ex epistula tua. scribis habere te et agere gratias ineffabili ac sacratissimae maiestati eiusque primogenito, omnium luminum regi, JesuIesu Christo. dic mihi quorum luminum sit rex Iesus Christus? eorumne, quae fecit, an eorum. quae genuit? nos enim dicimus deum patrem genuisse filium aequalem sibi, creasse autem per eum, hoc est condidisse ac fecisse creaturam inferiorem, quae utique non est, quod est ille, qui fecit et per quem fecit. itaque quoniam per eum fecit saecula, recte ab apostolo dictus est rex saeculorum, tamquam superior",
          "candidate_score": 0.628319,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 20,
      "cf_id": "cf020",
      "work_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Contra-Joannem-Hierosolymitanum",
      "max_score": 0.649515,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "8000_sent_1_3",
          "bdc_text": "Binas tuas accepi literas , humanissime mi d. Bullingere , alteras 25 . augusti , alteras calendis septembris ; prioribus , quod necesse minimum erat , silentium tuum excusas et comitem Culemburgensem commendas , qui cum ad nos non venerit , non habeo , quod scribam aliud quam me navaturum ei , si venisset , fuisse vel tua causa , quantam potuissem benevolentiam summam .",
          "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Contra-Joannem-Hierosolymitanum_window_131",
          "psc_text": "« Tuae vero sanctimoniae, pro optima voluntate quasi ad finem usque perducta sit, deprecamur Dominum in sanctis locis nocte ac die, ut ei reddat perfectam mercedem, et coronam vitae largiatur. » Recte gratias agis; nisi enim venisset Isidorus, tu in tota Palaestina tam fidelem sodalem non invenisses. Nisi ille tibi promissum apportasset auxilium, haereres in turba rusticorum, quae sapientiam tuam intelligere non posset. Haec ipsa apologia, de qua nunc sermo est, Isidoro praesente et multum collaborante, dictata est, ut idem esset, et dictator et bajulus litterarum. 39. Archelaus comes. S. Epiphanii prudentia. -- « Cum ergo huc venisset, et accessisset ad nos tribus vicibus, et admovisset tam divinae sapientiae tuae, quam propriae intelligentiae habentia medicinam verba, nec profuit alicui, nec profuit ei quisquam. » Hic qui ad tres vices dicitur ad nos accessisse, ut in veniendo mysticum numerum conservaret, qui Theophili episcopi mandatum 449 nobis loquebatur, litteras ad nos ab",
          "candidate_score": 0.649515,
          "ce_score": null
        }
      ]
    }
  ],
  "biblical_hits": []
}