1/1066.json

{
  "letter_id": "1066",
  "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/1066",
  "dominant_topic": 6,
  "topic_dist": [
    0.056065,
    0.044367,
    0.049534,
    0.051328,
    0.046614,
    0.047142,
    0.059128,
    0.044492,
    0.045789,
    0.053148,
    0.058421,
    0.057892,
    0.046428,
    0.05669,
    0.048412,
    0.040457,
    0.050093,
    0.047713,
    0.040489,
    0.055797
  ],
  "citations": [
    {
      "rank": 1,
      "cf_id": "cf018",
      "work_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1",
      "max_score": 0.672912,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_10_12",
          "bdc_text": "Past and Present , Nr. 150 , Feb. 1996 , S. 84-110 , hier S. 95f mit Anm. 50 : \"The Deceitful Woman of Esslingen\" , Zentralbibliothek Zurich , Wickiana , PAS II 2/13 , reproduced in The German Single Leaf Woodcut , 1500-1550 , ed. M. Geisberg , rev. W. L . Strauss , 4 vols. ( New York , 1974 ) , iii , p. 1066 , G. 1118 ; \"Gruntliche antzaigung des Teufflischenn und schentlichen betrugs Mit dem gemachten Bauch von anfang biss zu end 1551\" , PAS II 10/19b ;",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3336",
          "psc_text": "etwa ἤδη ή σὰρξ υπάρχουσα, πῶς οὐκ εὔληπτος ή σοῦ < * 1 δὴ Öh.] δὲ MU | ἄρα + ή <? * 19 ἐκ <U 25 τοῦτο + νῖν U 26 vor δερμάτινοι + οἱ U οὔπω τὸ παρὰ σοῦ ψεῦσμα ἀλληγορούμενον ὑπῆρχεν. ὀστοῦν τοίνυν ἐκ τῶν ὀστῶν μου καὶ σὰρξ ἐκ τῶν σαρκῶν μου, δῆλον ὅτε σώματα ἦσαν καὶ οὐκ ἦν ἀσώματος ὁ Αδὰμ καὶ ἡ Ευα. καὶ ἔλαβεν ἀπὸ τοῦ ξύλου καὶ ἔφαγεν«, ὡς ὑπενοθεύθη ὑπὸ τοῦ ὄφεως καὶ γέγονεν ἐν παρακοῇ, »καὶ ἤκουσε τὴν φωνὴν τοῦ θεοῦ περιπατοῦντος ἐν τῷ παραδείσῳ τὸ δειλινόν, καὶ ἐκρύβη ὁ Αδὰμ καὶ ἡ Εὔα ἐν τῷ ξύλῳ«. καὶ ὁ θεός φησι τῷ Αδάμ ποῦ εἶ«; ό δὲ ἐλεγχόμενος ἀποκρίνεται τὴν φωνήν σου ἤκουσα καὶ ἐκρύβην, ὃτι γυμνός εἰμι«. γυμνὸν δὲ ἄρα ποῖον ἔλεγε; τὴν ψυχὴν ἔλεγεν ἢ τὸ σῶμα; τὰ δὲ φύλλα τῆς συκῆς τίνα ἔσκεπε, τὴν ψυχὴν ἤ τὸ",
          "candidate_score": 0.672912,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_7_9",
          "bdc_text": "Fehr , Massenkunst 92 und Tafel 30/31 ; Lycosthenes , Prodigiorum et ostentorum chronicon , S. 592-594 ; Ulinka Rublack , Pregnancy , Childbirth and the Female Body in Early Modern Germany , in :",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_888",
          "psc_text": "μέγας διὰ τὸ θαῦμα, καινὸς ὅτι παρθένος. καὶ γράψον«, φησίν, »ἐν αὐτῷ γραφίδι ἀνθρώπου«, καὶ οὐκ εἶπεν· γράψει ἐν αὐτῷ τις γραφίδι ἀνθρώπου, οὐδὲ εἶπεν· γράψει ἐν αὐτῷ ἄνθρωπος, ἵνα μὴ εὕρῃ πρόφασιν ὁ Ἐβίω. εἰ γὰρ εἶπε· γράψει ἐν αὐτῷ ἄνθρωπος, εἶχεν εἰπεῖν ὅτι ἄνθρωπος Ἰωσὴφ ἔσπειρεν καὶ ἐκ σπέρματος ἀνδρὸς ἐγεννήθη Χριστός. τῷ δὲ Ἠσαΐᾳ πρὸ ἑπτακοσίων πεντήκοντα τριῶν ἐτῶν πλείω ἐλάσσω ἔλεγε »γράψον«, ἴνα ἀπὸ τοῦ καιροῦ τοῦ διαστήματος ὀφθῇ πᾶσιν ἡ ἀλήθεια, ὅτι οὐδεὶς ἠδύνατο πρὸ ἑπτακοσίων πεντήκοντα τριῶν ἐτῶν σπεῖραι τὸν μέλλοντα γεννᾶσθαι. ἀρα οὐν μάτην λέγει τῷ προφήτῃ »γράψον«; οὐχί, ἀλλὰ ἴνα δείξῃ τὸ πνεῦμα τὸ ἄγιον τὸ ἐν τῷ προφήτῃ, αὐτὸ ἐνεργητικὸν γινόμενον τῆς συλλήψεως τῆς ἐνσάρκου Χριστοῦ παρουσίας ἐν ἀληθείᾳ· πνεῦμα γὰρ ἅγιον ἐπελεύσεται ἐπὶ σέ‘ φησὶν ὁ ἄγγελος Γαβριὴλ τῇ Μαρίᾳ καὶ τὰ ἑξῆς. τὸ δέ »γραφίδι ἀνθρώπου« τουτέστιν εἰκόνι ἀνθρώπου· »ἄνθρωπος γὰρ Χριστὸς Ἰησοῦς, μεσίτης δὲ θεοῦ καὶ ἀνθρώπων«, ἐπειδὴ",
          "candidate_score": 0.648118,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_6",
          "bdc_text": "s. ZBZ , Ms F 22a , S. 349f ( Bericht aus Esslingen vom 3 . Nov. 1550 ) , auch Ms. F 13 ( S. ? ? ) ;",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2427",
          "psc_text": "τριακοστῷ ἔτει τῆς αὐτοῦ ἐνσάρκου γεννήσεως, πρὸ ἓς εἰδῶν Νοεμβρίων, Τουτέστι κατὰ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, κατὰ Ἕλληνας 1 ff zu den Monatsangaben vgl. W. Kubitschek, Die Kalenderbücher von Florenz, Rom und Leyden (Denkschr. Wiener Akad. B. 57. 1915) S. 74 ff; dort weitere Schriften über die einzelnen Fragen — 8 ff wo? (einzige vergleichbare Stelle Sach. 7, 3) —18 ff vgl. Oben c. 16, 1 ff; S. 270, 14 ff u. c. 30, 10; S. 303, 4 M U 1 Ἰαννουαρίων Μ |πέμπτη ist nicht mit Kubistchek zu beanstanden; der Gesamtausdruck πέμπτη—ἐπιφώσκουσα bezeichnet ganz richtig die Mitternacht zwischen 5. u. 6. Januar; vgl. Z. 12 f u. S. 298, 19 2 Ἰαννουαρίου + μηνὸς U | ἑσπέρα — ἐπιφώσκουσα < U 4 Σαλαμνίους Μ 5 Ἰουλίου] Ἰουναῦ Μ | ἀλσὼν Μ 6 ἀταρταβὰ Μ 7 κατὰ Ἑβραίους τιβιὴθ ιݲγ, κατὰ ἀθηναίους μεμακτηρίωνος ςݲ U; aber vgl. die Reihenfolge S. 294,",
          "candidate_score": 0.647711,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_6_8",
          "bdc_text": "s. ZBZ , Ms F 22a , S. 349f ( Bericht aus Esslingen vom 3 . Nov. 1550 ) , auch Ms. F 13 ( S. ? ? ) ; Fehr , Massenkunst 92 und Tafel 30/31 ; Lycosthenes , Prodigiorum et ostentorum chronicon , S. 592-594 ;",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_46",
          "psc_text": "ff — 14 Gen. 5, 5 — 15 Gen. 5, 6. 9. 12. 15 — ff vgl. liber Jub. 4, 15 u. 22 Littmann GY M 6 — iiaer. 34 ausgezogen im Crypto-Ferratensis Ba (= f ) ; noch kürzer u. zugleich freier sind die Auszüge bei Nicetas Choniates, Thesaurus orthod. fidei 16 —20 Chron. pasch. 23 B; S. 40 Dindorf 2 * <σῴζεσθαι> * 3 δήγματα G | διδάγματα + τὰ M 5 Ε; * ; die Überschriften der 4 ersten Ηäresen sind in den Handschriften Daß Epiphanius tatsächlich auch hier Zahlen beweisen die Spuren bei S. 173,22 (Apparat) 176, 18 177, 12 179,18 u. 20 8 vor τῇ ἕκτῃ + ἐν GUM < f | ἐτελειώθη f] ἐπλάσθη GUM | τοῦτο λεγόντων 11 <ἀλλ’> 12 γυνὴ hinter αὐτῷ αὐτῷ GUM 13 <διὰ> * 15 16 ὡς δὲ ἡ] ἡ δὲ Chron. pasch. 17 Ε;έχει *] ἔχει f <",
          "candidate_score": 0.647224,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_6_8",
          "bdc_text": "s. ZBZ , Ms F 22a , S. 349f ( Bericht aus Esslingen vom 3 . Nov. 1550 ) , auch Ms. F 13 ( S. ? ? ) ; Fehr , Massenkunst 92 und Tafel 30/31 ; Lycosthenes , Prodigiorum et ostentorum chronicon , S. 592-594 ;",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2427",
          "psc_text": "τριακοστῷ ἔτει τῆς αὐτοῦ ἐνσάρκου γεννήσεως, πρὸ ἓς εἰδῶν Νοεμβρίων, Τουτέστι κατὰ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, κατὰ Ἕλληνας 1 ff zu den Monatsangaben vgl. W. Kubitschek, Die Kalenderbücher von Florenz, Rom und Leyden (Denkschr. Wiener Akad. B. 57. 1915) S. 74 ff; dort weitere Schriften über die einzelnen Fragen — 8 ff wo? (einzige vergleichbare Stelle Sach. 7, 3) —18 ff vgl. Oben c. 16, 1 ff; S. 270, 14 ff u. c. 30, 10; S. 303, 4 M U 1 Ἰαννουαρίων Μ |πέμπτη ist nicht mit Kubistchek zu beanstanden; der Gesamtausdruck πέμπτη—ἐπιφώσκουσα bezeichnet ganz richtig die Mitternacht zwischen 5. u. 6. Januar; vgl. Z. 12 f u. S. 298, 19 2 Ἰαννουαρίου + μηνὸς U | ἑσπέρα — ἐπιφώσκουσα < U 4 Σαλαμνίους Μ 5 Ἰουλίου] Ἰουναῦ Μ | ἀλσὼν Μ 6 ἀταρταβὰ Μ 7 κατὰ Ἑβραίους τιβιὴθ ιݲγ, κατὰ ἀθηναίους μεμακτηρίωνος ςݲ U; aber vgl. die Reihenfolge S. 294,",
          "candidate_score": 0.645829,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_17_19",
          "bdc_text": "s. Roper , The Holy Household 262f . quondam Augustanos ( si verum est , quod dicitur ) decepit. Vale .",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2295",
          "psc_text": "25 ὁ < U 27 ἄνθρωπον Μ 28 ἡγούμενοι M | ἀκριβολογοῦσι U 30 εἶναι < M; vgl. S. 270,17 u. 294,7 | υἱὸς < M τοῦ Ἰωσήρ«. τὸ δὲ νομίζεσθαι οὐκ ἀληθές ἐστιν, ἀλλὰ ἐν τάξει μὲν πατρὸς ἐτύγχανεν ὁ Ἰωσὴφ διὰ τὸ οὕτως τῷ θεῷ δεδόχθαι, οὐκ ἦν δὲ πατὴρ ὁ μὴ πρὸς τὴν Μαριὰμ ἐσχηκὼς συνάφειαν ἢ μόνον ὅτι ἀνὴρ ἐκλήθη διὰ τὸ μεμνηστεῦθαι πρεσβύτης ὀγδοήκοντα ἐτῶν που τυγχάνων πλείω ἐλάσσω καὶ ἔχων ἓξ υἱοὺς ἀπὸ τῆς ὄντως αὐτοῦ γαμετῆς πρώτης, ταύτην δὲ τὴν οἰκονομίαν παρειληφώς, ὡς καὶ ἄλλῃ που ἀκριβέστερον περὶ τούτου διῆλθον. πῶς οὖν ὁ μὴ ἔχων συνάφειαν πατὴρ αὐτοῦ ἐτύγχανεν; ὅπερ ἀδύνατον. 11. Ἀλλὰ ἐρεῖς μοι, πῶς οὖν ἀνὴρ αὐτῆς ἐκέκλητο, εἰ μὴ ἔσχε ταύτην; ὁ δὲ ταῦτα ἀμφιβάλλων ἀγνοεῖ τὰ κατὰ τὸν νόμον, ὅτι ἐξότε ὀνομάζεται γυνὴ ἀνδρί, κἄν τε παρθένος εἴη κἄν τε ἐν οἴκῳ πατρὸς ἔτι ὑπάρχει, γυνὴ τοῦ ὠνομασμένου λέγεται",
          "candidate_score": 0.64563,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_6",
          "bdc_text": "s. ZBZ , Ms F 22a , S. 349f ( Bericht aus Esslingen vom 3 . Nov. 1550 ) , auch Ms. F 13 ( S. ? ? ) ;",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2559",
          "psc_text": "33ff 1 überschrift: κατὰ Μελχισεδεκινανῶν λݲεݲ ἢ καὶ νݲεݲ Μ, in U fehlt eine Überschrilft, erst eine spätere hand setzt die Beschreibungder Anakephalaiosis II 212, 25ff (μελχισεδεκιανοὶ οἹ τὸν μελχισεδὲκ γεραίροντες—καὶ λέγειν τετολμηκότες) ind die Lücke 4 δύναμιν + <αὐτὸν>? * 5 ἀκατωνομάστοις Μ | <ἀληθ>ῶς *] ὡς ΜU 7 δὲ ἡγοῦνται] διηγοῦνται Μ | ἐληλυθῶτα Μ 9 εἶ <Μ 10 φησὶν αὐτὸν U 11 ἀγωγῆ U 12 ἀπάτορ, ἀμήτορ Μ 13 <ἐγένετο> * | ἁγίου <U 14 παριστᾶν + <τοῦτο>? 15 ἐπιπλάστως Μ Ἐξ αὐτῶν δὲ τῶν ῥητῶν ἡ αὐτῶν ἀνατροπὴ γίνεται. ὡς γὰρ λέγει περὶ τοῦ κυρίου ὁ Δαυὶδ προφητεύων, κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδὲκ ἱερέα αὐτὸν καθίστασθαικ, ἐν ταὐτῷ ἔσεσθαι τὸν Χριστὸν ἱερέα διηγεῖται ἡ θεία γραφή. εὑρίσκεται δὲ εὑθὺς λέγων * »ἀφομοιούμενος τῷ υἱῷ τοῦ θεοῦ μένει ἱερεὺς εἰς τὸ διηνεκές«. εἰ δὲ ἀφομοιοῦται τῷ υἱῷ τοῦ θεοῦ, οὐκ ἴσος τυγχάνει τῷ υἱῷ τοῦ θεοῦ. πῶς γὰρ",
          "candidate_score": 0.645629,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_7_9",
          "bdc_text": "Fehr , Massenkunst 92 und Tafel 30/31 ; Lycosthenes , Prodigiorum et ostentorum chronicon , S. 592-594 ; Ulinka Rublack , Pregnancy , Childbirth and the Female Body in Early Modern Germany , in :",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_887",
          "psc_text": "δηλοῖ δὲ M 22 χονδρ<ί>ον * | ἐκ oben hinein Veorr < M 27 πλὴν] πρὶν V 28 ἡ < M 29 διὰ aus παρὰ hergestellt V 30 τὴν . . . συνήθειαν aus τῆς . . . συνηθείας Vcorr »καινοῦ« διὰ τὸ καινὸν τῆς παρθένου | καὶ ἄχραντον, <«μεγάλου«> μεγάλη γὰρ ὡς Μῶς Μαριὰμ ἡ ἁγία παρθένος ἐνώπιον θεοῦ καὶ ἀνθρώπων. πῶς γὰρ οὐκ ἂν εἴποιμεν ταύτην μεγάλην, χωρήσασαν τὸν ἀχώρητον, ὃν οὐρανὸς καὶ γῆ χωρεῖν οὐ δύνανται; αὐτὸς δὲ ἀχώρητον, ὢν κατὰ ἰδίαν προαίρεσιν καὶ εὐδοκίαν ἐχωρήθη, βουλόμενος καὶ οὐ κατὰ ἀνάγκην. διὸ μέγας ὁ τόμος καὶ καινός· μέγας διὰ τὸ θαῦμα, καινὸς ὅτι παρθένος. καὶ γράψον«, φησίν, »ἐν αὐτῷ γραφίδι ἀνθρώπου«, καὶ οὐκ εἶπεν· γράψει ἐν αὐτῷ τις γραφίδι ἀνθρώπου, οὐδὲ εἶπεν· γράψει ἐν αὐτῷ ἄνθρωπος, ἵνα μὴ εὕρῃ πρόφασιν ὁ Ἐβίω. εἰ γὰρ εἶπε· γράψει ἐν αὐτῷ ἄνθρωπος, εἶχεν εἰπεῖν ὅτι ἄνθρωπος Ἰωσὴφ ἔσπειρεν καὶ ἐκ",
          "candidate_score": 0.644579,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_9_11",
          "bdc_text": "Ulinka Rublack , Pregnancy , Childbirth and the Female Body in Early Modern Germany , in : Past and Present , Nr. 150 , Feb. 1996 , S. 84-110 , hier S. 95f mit Anm. 50 : \"The Deceitful Woman of Esslingen\" , Zentralbibliothek Zurich , Wickiana , PAS II 2/13 , reproduced in The German Single Leaf Woodcut , 1500-1550 , ed. M. Geisberg , rev. W. L . Strauss , 4 vols. ( New York , 1974 ) , iii , p. 1066 , G. 1118 ;",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3081",
          "psc_text": "»τοῦτο νῦν ὀστοῦν« ἐφώνησεν »ἐκ τῶν ὀστῶν μου καὶ σὰρξ ἐκ τῆς σαρκός μου· αὕτη κληθήσεται γυνή, ὅτι ἐκ τοῦ ἀνδρὸς αὐτῆς ἐλήφθη. ἕνεκεν τούτου καταλείψε ἄνθρωπος τὸν πατέρα αὐτοῦ καὶ τὴν μητέρα, 17 Gen. 2, 23 f MUS Pa (bis Ζ. 4) 8 — S. 450, 16 (bis τὸ ἐκπεσεῖν) Doctr. vett. Patr. S. 180, 1 f Diekamp (Text nicht abgedruckt; vgl. dafür Gallandi B. P. III 772 = Do) 1 οὕτως < S | ᾖ] ἢ MUS 2 τηρῆσαν] das Bewahrte S | λέγεσθαι M 4 κατερυπώθη M | κατερρυπώθη καὶ < S 5 τοῦ θεοῦ] das Gesetz Gottes S 6 τοῦ σκότους Bonwetsch nach S] οὗτος MU 7 πρὸς ἀδικίαν ἀεὶ φαντάζειν ἔχει U 8 κακὸν] ἐν ἐλαττώσει κεκακωμένον M 8 f τοῦ διαβόλου] < U ungerechten S 9 αὐτὸν < S 9—12 καθάπερ — ἀποθάνῃ] an Stelle des auch durch S bezeugten Textes von U hat",
          "candidate_score": 0.643127,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_6_8",
          "bdc_text": "s. ZBZ , Ms F 22a , S. 349f ( Bericht aus Esslingen vom 3 . Nov. 1550 ) , auch Ms. F 13 ( S. ? ? ) ; Fehr , Massenkunst 92 und Tafel 30/31 ; Lycosthenes , Prodigiorum et ostentorum chronicon , S. 592-594 ;",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3377",
          "psc_text": "Gen. 18, 20f — 7f Jes. 59, 20 - 8 I Kor. 15, 52 — 9. 14 I Thess. 4, 17 — 16. 18 I Thess. 4, 15 — 23 Jes. 26, 19 — 24ff vgl. über das Apokryplion Ezechiel Fabricius cod. pseudepigr. V. T.2 I 1117ff Zahn, Forsch. z. Gesch. d. neutest. Kan. VI 310 f, auch Resch, Agrapha 2 S. 330f. 381f dazu Holl, das Apokryphon Ezechiel (Festschrift ür A. Schlatter 1922, S. 87 ff; dort auch die indischen, rabbinischen und anderen Parallelen zu unserem Stück) M U (bis Ζ. 22 ἀποδείξῃ; – S. 516, 12 εἴτε φαύλων ausgelassen) 6 ἡ τῆς πολλῆς σου] ἣτις σου πολλῆς Μ 10 <ἡμῶν πρεσβύτης καὶ> S. 510, 2f | Μεθόδιος εἶπε M 11 <ἐπ> οικοδομοῦντες * 15 <ἀνιστάμενον> 16 δὲ] δὴ M 17 f εὐπόριστον] ποριστὸν M 18 δυνατὸν] δυνάμενον Μ | μὴ < M 18f φθάνωμεν M 20 ζῶντας +",
          "candidate_score": 0.64221,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_11_13",
          "bdc_text": "\"The Deceitful Woman of Esslingen\" , Zentralbibliothek Zurich , Wickiana , PAS II 2/13 , reproduced in The German Single Leaf Woodcut , 1500-1550 , ed. M. Geisberg , rev. W. L . Strauss , 4 vols. ( New York , 1974 ) , iii , p. 1066 , G. 1118 ; \"Gruntliche antzaigung des Teufflischenn und schentlichen betrugs Mit dem gemachten Bauch von anfang biss zu end 1551\" , PAS II 10/19b ; \"Des falschen Weibs vnd Junc kfrawen zu Esslingen Auss gericht\" ( undated ) , PAS 10/19 ;",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_328",
          "psc_text": "Ι M 4 ἤπερ, η aus υ Vcorr ὑπὲρ Μ 5 ὁ αὐτὸς] οὗτος M 7 ἐκτίθεται, ἐκ auf Rasur Vcorr; vgl. zu S. 235, 9 7 μὴ] μηδὲ, aber nachher δεδύνησθαι(!) statt δὲ δύνασθαι 9 τῷ < M 10 δὲ] τε V 13 πεπλανημένης] πλάνης 14 γνώσεως ἐν μυσταγωγίᾳ] lies μυσταγωγίας ἐν γνώσει? * Ι οὕτως U] ούτος VM Ι τῶν + <ψευδωνύμως>? vgl. Irenaeus adv. haer. I 23, 4; I 195 Harvey quibus falsi nominis is scientia accepit initia 15 ἡ < M Ι † ἀρχή] πλάνη * 19 τινὰ < M 21 ὑπάρχειν νίδιον τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον ὡς αὐτός φησι, φησάτω τί τὸ ὄνομα τῆς δυνάμεως ἢ τίνι τῷ λόγῳ τὸ ἐπίθετον τῇ μὲν γυναικὶ ἐφηύρατο, ἑαυτῷ δὲ οὐδὲν τὸ παράπαν· πῶς δὲ ἐν χρόνῳ τινὶ εὑρίσκεται κατὰ διαδοχὴν τὸ χρεὼν ἐπὶ τῆς Ῥωμαίων ἀποδούς, ὅτε ἐν μέσῃ τῶν Ῥωμαίων πόλει ὁ τάλας καταπεσὼν τέθνηκεν· τίνι",
          "candidate_score": 0.642173,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_20_22",
          "bdc_text": "Gepingę ex phrontisterio nostro 3 . die novembris anno 1550 . Ioachim Aberlin . Eximio theologo Heynricho Bullingero S.",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2566",
          "psc_text": "χρόνον«, ὃς εὐλόγησε τὸν Ἀβραὰμ καὶ δεκάτην ἔλαβε παρ᾿ αὐτοῦ. ἔδει γὰρ τὸν ἱερέα τοῦ ὑψίστου παρὰ δούλου θεοῦ τιμηθῆναι, καὶ πρῶτον μὲν τὸν Ἀβραὰμ προσενέγκαι τῷ ἐν ἀκροβυστίᾳ ἱερεῖ ἑρουργοῦντι, ἐπειδὴ ἐξ αὐτοῦ 4 Σαυὴ vgl. Gen. 14,5 Eusebius-Hieronymus Onomasticon S. 150,21 Klostermann – 5ff vgl. de mens. ac pond. 74, 3; 205, 81ff Lagarde – 6 Jo9sephus ant. Jud. I 10,2; § 180 Naber Theophilus ad autol. II 31 – 7 Jul. Africanus im Chron. pasch. Migne 92, 177 B Eusebius-Hieronymus Onomasticon S. 152, 4f Klostermann – 11 vgl. Gen. 14, 18 M U 2–5 Zacharias Rhetor I 3; S. *12, 33ff Ahrens-Krüger: indem aber Epiphanios, Bischof von Kypros, ein Buch gegen die Häresie der Melchisedekiten verfaβte, belehrte er darin, sich verteidigend, den Aristokrates (?), ihm sei ein Gesicht erschienen, daβ die Mutter des Melchisedek Saltiel geheiβen habe und sein Vater Heraklas und daβ er aus dem Volk",
          "candidate_score": 0.641865,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_6",
          "bdc_text": "s. ZBZ , Ms F 22a , S. 349f ( Bericht aus Esslingen vom 3 . Nov. 1550 ) , auch Ms. F 13 ( S. ? ? ) ;",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2421",
          "psc_text": "13 299, 13: danach hat unsere Liste mit Silanus und Nerva aufgehört) 20 τὸ τοὺς] τόπους Μ 23 γὰρ < Μ ἀριθμῷ τῷ παρὰ τοῖς εὐαγγελισταῖς ᾀδομένῳ; διὰ τοῦτο γὰρ καὶ ἔπεσον αἱ πρότρον περὶ Οὐαλεντῖνον καί τινας ἄλλους αἱρέσεις, αἱ μυθωδῶς ἀναγραψάμεναι τοὺς τριάκοντα αἰῶνας, οὓς ἐνόμισαν ἀπεικάζειν τοῖς τοῦ σωτῆρος ἔτεσιν, ἵνα δῆθεν δύνωνται τῶν παρ᾿ αὐτοῖς αἰώνων καὶ ἀρχῶν ἀναγράφειν τὴν μυθοποιίαν. εὑρίσκεται γὰρ ἐν τῷ τριακοστῷ τρίτῳ ἔτει τῆς αὐτοῦ ἐνσάρκου παρουσίας πάσχων ὁ μονογενὴς ἀπαθὴς ὢν ἄνωθεν θεὸς Λόγος, σάρκα δὲ < προσλαβὼν καἲ > ἀναδεξάμενος ὑπὲρ ἡμῶν παθεῖν, ἵνα τὸ τοῦ θανάτου καθ᾿ ἡμῶν χειρόγραφονλύςῃ. μετ᾿ ἐκείνην γὰρ τὴν ὑπατείαν τὴν ἐντῷ τριακοστω ἔτει αὐτοῦ σημαινομένην ἄλλη ὑπατεία γέγονεν, Λεγομένη τῶν δύο Γεμινῶν· εἶτα ἄλλη ὑπατεία Ῥούφου καὶ Ῥουβελλίωνος, Καὶ οὕτως ἐνεστώσης τῆς ὑπατείας τῆς μετὰ τὴν ὑπατείαν < Ρούφου καὶ > Ῥουβελλίωνος, ἥτις ὕστερον ἦλθεν Οὐιννικίου καλεῖσθαι Καὶ Λογγίνου Κασσίου, < ἐν τῷ",
          "candidate_score": 0.641283,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_6",
          "bdc_text": "s. ZBZ , Ms F 22a , S. 349f ( Bericht aus Esslingen vom 3 . Nov. 1550 ) , auch Ms. F 13 ( S. ? ? ) ;",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1681",
          "psc_text": "die Angaben S. 123, 18ff. Tertullians (adv. Marc. V 2ff) stimmt mit der des Epiph. überein, nur daß Tertullian den Epheser- als Laodicenerbrief gibt u. den Philemon- hinter den Philipperbrief stellt V M 1 <μᾶλλον> * 2 περιέκκοψε, erstes κ durchgestrichen V corr 3 ει aus η, nach dem Wort Rasur von 2—3 Buchstaben V corr | δὲ 2 < Μ 6 περιτέμνων, ων auf Rasur V corr 8 ὑπ᾿] ἀπ᾿ V 12 Κολοσσαεῖς, ο aus α V corr Κολοσσαεῖς Μ 13 ἐννάτη Μ 14 Λαοδικείας V M 16 αὐτὸν, α u. v auf Rasur V corr σὺν *] ἐν V M 18 αὐτῷ Dind.] αὐτοῦ aus αὐτῶν Vcorr αὐτῶν Μ 19 ἐπιστολῶν Corn.] ἀποστόλων V M 21 οὖν] lies δὲ? * καὶ ὅτι ἀνάστασιν σαρκὸς ὁ ἀπόστολος κηρύττει καὶ δικαίους τοὺς προφήτας ὀνομάζει καὶ ἐν σῳζομένοις ὑπάρχοντας τοὺς περὶ Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακὼβ καὶ πάντα ὅσα ἐστὶ τῆς",
          "candidate_score": 0.640303,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_11_13",
          "bdc_text": "\"The Deceitful Woman of Esslingen\" , Zentralbibliothek Zurich , Wickiana , PAS II 2/13 , reproduced in The German Single Leaf Woodcut , 1500-1550 , ed. M. Geisberg , rev. W. L . Strauss , 4 vols. ( New York , 1974 ) , iii , p. 1066 , G. 1118 ; \"Gruntliche antzaigung des Teufflischenn und schentlichen betrugs Mit dem gemachten Bauch von anfang biss zu end 1551\" , PAS II 10/19b ; \"Des falschen Weibs vnd Junc kfrawen zu Esslingen Auss gericht\" ( undated ) , PAS 10/19 ;",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2305",
          "psc_text": "irgendwie mit den acta Johannis zusammen (gegen Zah, Forsch. VI 199f) M U 1 <καὶ τὸ ψεῦδος ἀγαπῶντες> * |ὑπὲρ]ἥπερ Μ 2 hinter Δουκᾶν vielleicht nach S. 256,18ff zu ergänzen <καὶ οὑδὲν ἐν αὐτῷ περὶ τῆς ἄνωθεν γεννήσεως>* 4 ἐπὶ τοῦ σωτῆρος, <τῷ λόγῳ Μ 5 ἐπανακάμωψαντι*]ἐπανακάμψαντος Μ U | ἐπτραπέντι*]ἐπιτραπέντος Μ U 6 τε*]δὲ M U 7 vor Ἰταλίᾳ +τῆ Μ 8 τινων +<ἄλλων>*?9 ὁ <Μ|Κρίσκης U 11f τῶ Λουκᾶ U 14 ἀποστρέψηται Μ 18 ἐαυτοῦ U | μετὰ τὴν + αὐτοῦ U ἱκανὰ ἔτη τοῦ διατρῖψαι αὐτὸν ἐπὶ τῆς Ἀσίας, [ἀναγκάζεται] ἐκθέσθαι τὸ εὐαγγέλιον. καὶ οὐκ ἦν αὐτῷ χρεία περὶ τῆς ἐνσάρκου παρουσίας λεπτολογεῖν· ἤδη γὰρ ἠσφάλιστο. ἀλλὰ ὡς κατόπιν τινῶν βαίνων καὶ ὁρῶν αὐτοὺς ἐπὶ τὰ ἔμπροσθεν ὄντας καὶ ἐπὶ τὰ τὰ τραχύτατα ἑαυτοὺς ἐκδεδωκότας καὶ πλάνα καὶ ἀκανθώδη, ἀνακαλέσασθαι αὐτοὺς εἰς εὐθεῖαν ὁδὸν προενοεῖτο καὶ ἀσφαλιζόμενος ἐπικηρυκεύσασθαι αὐτοῖς καὶ εἰπεῖν· τί πλανάσθε; ποῖ τρέπεσθε; ποῖ πλανᾶσθε,",
          "candidate_score": 0.640275,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_11_13",
          "bdc_text": "\"The Deceitful Woman of Esslingen\" , Zentralbibliothek Zurich , Wickiana , PAS II 2/13 , reproduced in The German Single Leaf Woodcut , 1500-1550 , ed. M. Geisberg , rev. W. L . Strauss , 4 vols. ( New York , 1974 ) , iii , p. 1066 , G. 1118 ; \"Gruntliche antzaigung des Teufflischenn und schentlichen betrugs Mit dem gemachten Bauch von anfang biss zu end 1551\" , PAS II 10/19b ; \"Des falschen Weibs vnd Junc kfrawen zu Esslingen Auss gericht\" ( undated ) , PAS 10/19 ;",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_46",
          "psc_text": "ff — 14 Gen. 5, 5 — 15 Gen. 5, 6. 9. 12. 15 — ff vgl. liber Jub. 4, 15 u. 22 Littmann GY M 6 — iiaer. 34 ausgezogen im Crypto-Ferratensis Ba (= f ) ; noch kürzer u. zugleich freier sind die Auszüge bei Nicetas Choniates, Thesaurus orthod. fidei 16 —20 Chron. pasch. 23 B; S. 40 Dindorf 2 * <σῴζεσθαι> * 3 δήγματα G | διδάγματα + τὰ M 5 Ε; * ; die Überschriften der 4 ersten Ηäresen sind in den Handschriften Daß Epiphanius tatsächlich auch hier Zahlen beweisen die Spuren bei S. 173,22 (Apparat) 176, 18 177, 12 179,18 u. 20 8 vor τῇ ἕκτῃ + ἐν GUM < f | ἐτελειώθη f] ἐπλάσθη GUM | τοῦτο λεγόντων 11 <ἀλλ’> 12 γυνὴ hinter αὐτῷ αὐτῷ GUM 13 <διὰ> * 15 16 ὡς δὲ ἡ] ἡ δὲ Chron. pasch. 17 Ε;έχει *] ἔχει f <",
          "candidate_score": 0.639168,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_10_12",
          "bdc_text": "Past and Present , Nr. 150 , Feb. 1996 , S. 84-110 , hier S. 95f mit Anm. 50 : \"The Deceitful Woman of Esslingen\" , Zentralbibliothek Zurich , Wickiana , PAS II 2/13 , reproduced in The German Single Leaf Woodcut , 1500-1550 , ed. M. Geisberg , rev. W. L . Strauss , 4 vols. ( New York , 1974 ) , iii , p. 1066 , G. 1118 ; \"Gruntliche antzaigung des Teufflischenn und schentlichen betrugs Mit dem gemachten Bauch von anfang biss zu end 1551\" , PAS II 10/19b ;",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2305",
          "psc_text": "irgendwie mit den acta Johannis zusammen (gegen Zah, Forsch. VI 199f) M U 1 <καὶ τὸ ψεῦδος ἀγαπῶντες> * |ὑπὲρ]ἥπερ Μ 2 hinter Δουκᾶν vielleicht nach S. 256,18ff zu ergänzen <καὶ οὑδὲν ἐν αὐτῷ περὶ τῆς ἄνωθεν γεννήσεως>* 4 ἐπὶ τοῦ σωτῆρος, <τῷ λόγῳ Μ 5 ἐπανακάμωψαντι*]ἐπανακάμψαντος Μ U | ἐπτραπέντι*]ἐπιτραπέντος Μ U 6 τε*]δὲ M U 7 vor Ἰταλίᾳ +τῆ Μ 8 τινων +<ἄλλων>*?9 ὁ <Μ|Κρίσκης U 11f τῶ Λουκᾶ U 14 ἀποστρέψηται Μ 18 ἐαυτοῦ U | μετὰ τὴν + αὐτοῦ U ἱκανὰ ἔτη τοῦ διατρῖψαι αὐτὸν ἐπὶ τῆς Ἀσίας, [ἀναγκάζεται] ἐκθέσθαι τὸ εὐαγγέλιον. καὶ οὐκ ἦν αὐτῷ χρεία περὶ τῆς ἐνσάρκου παρουσίας λεπτολογεῖν· ἤδη γὰρ ἠσφάλιστο. ἀλλὰ ὡς κατόπιν τινῶν βαίνων καὶ ὁρῶν αὐτοὺς ἐπὶ τὰ ἔμπροσθεν ὄντας καὶ ἐπὶ τὰ τὰ τραχύτατα ἑαυτοὺς ἐκδεδωκότας καὶ πλάνα καὶ ἀκανθώδη, ἀνακαλέσασθαι αὐτοὺς εἰς εὐθεῖαν ὁδὸν προενοεῖτο καὶ ἀσφαλιζόμενος ἐπικηρυκεύσασθαι αὐτοῖς καὶ εἰπεῖν· τί πλανάσθε; ποῖ τρέπεσθε; ποῖ πλανᾶσθε,",
          "candidate_score": 0.638792,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_6_8",
          "bdc_text": "s. ZBZ , Ms F 22a , S. 349f ( Bericht aus Esslingen vom 3 . Nov. 1550 ) , auch Ms. F 13 ( S. ? ? ) ; Fehr , Massenkunst 92 und Tafel 30/31 ; Lycosthenes , Prodigiorum et ostentorum chronicon , S. 592-594 ;",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2559",
          "psc_text": "33ff 1 überschrift: κατὰ Μελχισεδεκινανῶν λݲεݲ ἢ καὶ νݲεݲ Μ, in U fehlt eine Überschrilft, erst eine spätere hand setzt die Beschreibungder Anakephalaiosis II 212, 25ff (μελχισεδεκιανοὶ οἹ τὸν μελχισεδὲκ γεραίροντες—καὶ λέγειν τετολμηκότες) ind die Lücke 4 δύναμιν + <αὐτὸν>? * 5 ἀκατωνομάστοις Μ | <ἀληθ>ῶς *] ὡς ΜU 7 δὲ ἡγοῦνται] διηγοῦνται Μ | ἐληλυθῶτα Μ 9 εἶ <Μ 10 φησὶν αὐτὸν U 11 ἀγωγῆ U 12 ἀπάτορ, ἀμήτορ Μ 13 <ἐγένετο> * | ἁγίου <U 14 παριστᾶν + <τοῦτο>? 15 ἐπιπλάστως Μ Ἐξ αὐτῶν δὲ τῶν ῥητῶν ἡ αὐτῶν ἀνατροπὴ γίνεται. ὡς γὰρ λέγει περὶ τοῦ κυρίου ὁ Δαυὶδ προφητεύων, κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδὲκ ἱερέα αὐτὸν καθίστασθαικ, ἐν ταὐτῷ ἔσεσθαι τὸν Χριστὸν ἱερέα διηγεῖται ἡ θεία γραφή. εὑρίσκεται δὲ εὑθὺς λέγων * »ἀφομοιούμενος τῷ υἱῷ τοῦ θεοῦ μένει ἱερεὺς εἰς τὸ διηνεκές«. εἰ δὲ ἀφομοιοῦται τῷ υἱῷ τοῦ θεοῦ, οὐκ ἴσος τυγχάνει τῷ υἱῷ τοῦ θεοῦ. πῶς γὰρ",
          "candidate_score": 0.637747,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_6",
          "bdc_text": "s. ZBZ , Ms F 22a , S. 349f ( Bericht aus Esslingen vom 3 . Nov. 1550 ) , auch Ms. F 13 ( S. ? ? ) ;",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1907",
          "psc_text": "13f 9 κύριος < 10 τοῦ λόγου aus τῶ λόγω V corr 11f ἀλλότριος *] ἀλλοτρίου V M 18 οὖ — δοκήσει < M | οὖ Corn.] οὐ V | οὐ ausradiert V 19 <ὅτι> * 21 ὡς < M | μαρτυρίας ὁμολγίας VM * 22 * etwa <δῆλον ὅτι σάρκα ἠμφίεστο> * | οὐκοῦν am Rande nachgetragen V corr 25 [ἄλλοις] *; ob aus ἄλλο? Jül. 27 κολλόμενος M 28 φησίν S. 121, 14] < V M ἅγιος θεοῦ ἀπόστολος Παῦλος, ὁ τὴν μαρτυρίαν ταύτην μετὰ καὶ πολλῶν ἄλλων λαβὼν εἰς ἐναργῆ παράστασιν ἀλθείας καὶ κηρύγματος τοῦ ἀγαθοῦ θεοῦ. ζݲ καὶ ιݲεݲσχόλιος. Μετηλλαγμένως· ἀντὶ γὰρ τοῦ »ἐν νόμῳ« λέγει »εν τῷ Μωυσέως νόμῳ«. λέγει δὲ πρὸ τούτου »ἢ καὶ ὁ νόμος ταῦτα οὐ λέγει«. ζݲ καὶ ιݲεݲ ἔλεγχον. Κἄν τε ἐν τῇ δευτέρᾳ ἀποφάσει ἀλλάζῃς τὸ εἶδος, ὦ Μαρκίων, καὶ νομίσῃς ἀπὸ τοῦ πεποιηκέναι σε »ἐν τῷ νόμῳ Μωυσέως«",
          "candidate_score": 0.637279,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_9_11",
          "bdc_text": "Ulinka Rublack , Pregnancy , Childbirth and the Female Body in Early Modern Germany , in : Past and Present , Nr. 150 , Feb. 1996 , S. 84-110 , hier S. 95f mit Anm. 50 : \"The Deceitful Woman of Esslingen\" , Zentralbibliothek Zurich , Wickiana , PAS II 2/13 , reproduced in The German Single Leaf Woodcut , 1500-1550 , ed. M. Geisberg , rev. W. L . Strauss , 4 vols. ( New York , 1974 ) , iii , p. 1066 , G. 1118 ;",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2118",
          "psc_text": "Zeitangabe für Marcion vgl. Clemens Al. strom. VII 106, 4 f; III 75, 13 ff Stählin 13 ff vgl. Hippolyt refut. VIII 19, 1 ff; S. 238, 4 ff Wendland ἕτεροι δὲ . . . Φρύγες τὸ γένος προληφθέντες ὑπὸ γυναίων ἠπάτηνται, Πρισκίλλης τινὸς καὶ Μαξιμίλλης καλουμένων, ἃς προφήτιδας νομίζουσιν, . . . καί τινα πρὸ αὐτῶν Μοντανὸν ὁμοίως δοξάζουσιν ὡς προφήτην . . . οὗτοι τὸν μὲν πατέρα τῶν ὅλων θεὸν καὶ πάντων κτίστην ὁμοίως τῇ ἐκκλησίᾳ ὁμολογοῦσι καὶ ὅσα τὸ εὐαγγέλιον περὶ τοῦ Χριστοῦ μαρτυρεῖ Filastrius haer. 49, 1 f; S. 26, 3 ff Marx isti prophetas et legem accipiunt, patrem et filium et spiritum confitentur, carnis resurrectionem expectant, quae et catholica ecclesia praedicat: quosdam autem suos prophetas, id est Montanum nomine et Priscillam et Maximillam adnuntiant M U 5 Überschrft κατὰ τῶν σκαταφρύγα (!) ἤτοι μοντανιστῶν καλουμένων ἢ καὶ τασκοδρουπτῶν μݲηݲ ἢ καὶ μݲηݲ Μ κατὰ τῶν",
          "candidate_score": 0.636756,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_11_13",
          "bdc_text": "\"The Deceitful Woman of Esslingen\" , Zentralbibliothek Zurich , Wickiana , PAS II 2/13 , reproduced in The German Single Leaf Woodcut , 1500-1550 , ed. M. Geisberg , rev. W. L . Strauss , 4 vols. ( New York , 1974 ) , iii , p. 1066 , G. 1118 ; \"Gruntliche antzaigung des Teufflischenn und schentlichen betrugs Mit dem gemachten Bauch von anfang biss zu end 1551\" , PAS II 10/19b ; \"Des falschen Weibs vnd Junc kfrawen zu Esslingen Auss gericht\" ( undated ) , PAS 10/19 ;",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2398",
          "psc_text": "die von Weinreich a. a. O. S. 174 behandelte Inschrift aus Eleusis — 8 ff vgl. Cosmas in carm. Greg. Naz. Mign e 38,464 (=school. Bodilej. Lobeck Aglaophamus II 1227) Ταύτην ἦγον (+ ἐτήσιον schol. Bod.) ἔκπαλαι δὲ τὴν ἡμέραν ἑορτὴν Ἕλληνες καθ᾿ ἣν (+ ἐτέχθη Χριστὸν ἡμέραν αὐξίφωτον καλοῦντες). ἐτελοῦντο (+ δὲ aschol. Bod.) κατὰ τὸ Μεσονύκτιον ἐν [ἐν < schol. Bod.] ἀδύτοις τισὶν ὑπεισερχόμενοι, ὅθεν ἐξιόντες ἔκραζον· ἡ Παρθένος ἔτεκεν (τέτοκεν schol. Bod.), αὔξει φῶς. ταύτην Ἐπιφάνιος ὁ μέγας τῆς Κυπρίων ἱερεύς φησι τὴν ἑορτὴν καὶ Σαρρακηνοὺς ἄγειν τῇ παρ᾿ αὐτῶν σεβομένῃ Dauu J. H. Mordtmann, Zeitschr. deutsch-morg. Ges. 1875 S. 99 ff Wellhausen, Skizzen und Vorarb. 3, 45 ff Dalman, Petra I 49 ff Cumont, Comptes rend. De l᾿acad. Des inscr. Et b. l. 1911. S. 292 ff R. Eisler, Philologus 1909 S. 18 ff u. Arch. f. Rel. W. 1912 S. 628 (doch ist zu betonen,",
          "candidate_score": 0.636509,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_6",
          "bdc_text": "s. ZBZ , Ms F 22a , S. 349f ( Bericht aus Esslingen vom 3 . Nov. 1550 ) , auch Ms. F 13 ( S. ? ? ) ;",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_46",
          "psc_text": "ff — 14 Gen. 5, 5 — 15 Gen. 5, 6. 9. 12. 15 — ff vgl. liber Jub. 4, 15 u. 22 Littmann GY M 6 — iiaer. 34 ausgezogen im Crypto-Ferratensis Ba (= f ) ; noch kürzer u. zugleich freier sind die Auszüge bei Nicetas Choniates, Thesaurus orthod. fidei 16 —20 Chron. pasch. 23 B; S. 40 Dindorf 2 * <σῴζεσθαι> * 3 δήγματα G | διδάγματα + τὰ M 5 Ε; * ; die Überschriften der 4 ersten Ηäresen sind in den Handschriften Daß Epiphanius tatsächlich auch hier Zahlen beweisen die Spuren bei S. 173,22 (Apparat) 176, 18 177, 12 179,18 u. 20 8 vor τῇ ἕκτῃ + ἐν GUM < f | ἐτελειώθη f] ἐπλάσθη GUM | τοῦτο λεγόντων 11 <ἀλλ’> 12 γυνὴ hinter αὐτῷ αὐτῷ GUM 13 <διὰ> * 15 16 ὡς δὲ ἡ] ἡ δὲ Chron. pasch. 17 Ε;έχει *] ἔχει f <",
          "candidate_score": 0.636387,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_6",
          "bdc_text": "s. ZBZ , Ms F 22a , S. 349f ( Bericht aus Esslingen vom 3 . Nov. 1550 ) , auch Ms. F 13 ( S. ? ? ) ;",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3377",
          "psc_text": "Gen. 18, 20f — 7f Jes. 59, 20 - 8 I Kor. 15, 52 — 9. 14 I Thess. 4, 17 — 16. 18 I Thess. 4, 15 — 23 Jes. 26, 19 — 24ff vgl. über das Apokryplion Ezechiel Fabricius cod. pseudepigr. V. T.2 I 1117ff Zahn, Forsch. z. Gesch. d. neutest. Kan. VI 310 f, auch Resch, Agrapha 2 S. 330f. 381f dazu Holl, das Apokryphon Ezechiel (Festschrift ür A. Schlatter 1922, S. 87 ff; dort auch die indischen, rabbinischen und anderen Parallelen zu unserem Stück) M U (bis Ζ. 22 ἀποδείξῃ; – S. 516, 12 εἴτε φαύλων ausgelassen) 6 ἡ τῆς πολλῆς σου] ἣτις σου πολλῆς Μ 10 <ἡμῶν πρεσβύτης καὶ> S. 510, 2f | Μεθόδιος εἶπε M 11 <ἐπ> οικοδομοῦντες * 15 <ἀνιστάμενον> 16 δὲ] δὴ M 17 f εὐπόριστον] ποριστὸν M 18 δυνατὸν] δυνάμενον Μ | μὴ < M 18f φθάνωμεν M 20 ζῶντας +",
          "candidate_score": 0.636065,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_10_12",
          "bdc_text": "Past and Present , Nr. 150 , Feb. 1996 , S. 84-110 , hier S. 95f mit Anm. 50 : \"The Deceitful Woman of Esslingen\" , Zentralbibliothek Zurich , Wickiana , PAS II 2/13 , reproduced in The German Single Leaf Woodcut , 1500-1550 , ed. M. Geisberg , rev. W. L . Strauss , 4 vols. ( New York , 1974 ) , iii , p. 1066 , G. 1118 ; \"Gruntliche antzaigung des Teufflischenn und schentlichen betrugs Mit dem gemachten Bauch von anfang biss zu end 1551\" , PAS II 10/19b ;",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_46",
          "psc_text": "ff — 14 Gen. 5, 5 — 15 Gen. 5, 6. 9. 12. 15 — ff vgl. liber Jub. 4, 15 u. 22 Littmann GY M 6 — iiaer. 34 ausgezogen im Crypto-Ferratensis Ba (= f ) ; noch kürzer u. zugleich freier sind die Auszüge bei Nicetas Choniates, Thesaurus orthod. fidei 16 —20 Chron. pasch. 23 B; S. 40 Dindorf 2 * <σῴζεσθαι> * 3 δήγματα G | διδάγματα + τὰ M 5 Ε; * ; die Überschriften der 4 ersten Ηäresen sind in den Handschriften Daß Epiphanius tatsächlich auch hier Zahlen beweisen die Spuren bei S. 173,22 (Apparat) 176, 18 177, 12 179,18 u. 20 8 vor τῇ ἕκτῃ + ἐν GUM < f | ἐτελειώθη f] ἐπλάσθη GUM | τοῦτο λεγόντων 11 <ἀλλ’> 12 γυνὴ hinter αὐτῷ αὐτῷ GUM 13 <διὰ> * 15 16 ὡς δὲ ἡ] ἡ δὲ Chron. pasch. 17 Ε;έχει *] ἔχει f <",
          "candidate_score": 0.635803,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_20_22",
          "bdc_text": "Gepingę ex phrontisterio nostro 3 . die novembris anno 1550 . Ioachim Aberlin . Eximio theologo Heynricho Bullingero S.",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_867",
          "psc_text": "δεῖξον ἡμῖν τὸν Ἰησοῦν, καὶ ὁ Φίλιππος τῷ Ἰωάννῃ καὶ ὁ Ἰωάννης τῷ Ἰησοῦ ἔφη ὅτι »τινὲς Ἕλληνες βούλονταί σε θεάσασθαι«, καὶ εὐθὺς ὁ κύριος ἀποκρίνεται λέγων νῦν ἔφθασεν ἡ δόξα τοῦ θεοῦ«, ἴνα δείξῃ περιτομὴν μὲν παρερχομένην τὴν ἔνσαρκον καὶ τύπῳ ὑπηρετήσασαν ἄχρι χρόνου, τὴν δὲ ἐν σαρκὶ ἀκροβυστίαν ἐν πνεύματι ἔχουσαν μείζονα περιτομήν, θεωροῦσαν Χριστὸν καὶ αὐτὸν έν ἀληθείᾳ κατειληφυῖαν. 28. Εἰ δὲ βούλονται οὑτοι λέγειν· πῶς οὐν Χριστὸς περιετμήθη, ἤδη μὲν οὖν, ὠ πεπλανημένοι, ἐδείξαμεν ὑμῖν δι᾿ ἣν αἰτίαν περιετμήθη. περιετμήθη γὰρ διὰ πολλοὺς τρόπους. καὶ πρῶτον, ἵνα δείξῃ ἐν ἀληθείᾳ σάρκα ἑαυτὸν ἀνειληφέναι> , διὰ Μανιχαῖον καὶ τοὺς λέγοντας ἐν δοκήσει πεφηνέναι· ἔπειτα, ἵνα δείξῃ ὡς οὐκ ἦν ὁμοούσιον τὸ σῶμα τῇ θεότητι, ὥς φησιν Ἀπολλινάριος, ἀλλ᾿ οὔτε ἄνωθεν αὐτὸ κατενήνοχεν, ὡς λέγει Οὐαλεντῖνος· καὶ ἵνα βεβαιώσῃ ἣν πάλαι ἔδωκε περιτομὴν δικαίως ὑπηρετήσασαν ἕως τῆς αὐτοῦ παρουσίας καὶ διὰ τὸ μὴ ἔχειν τοὺς Ἰουδαίους ἀπολογίαν. εἰ",
          "candidate_score": 0.635795,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_10_12",
          "bdc_text": "Past and Present , Nr. 150 , Feb. 1996 , S. 84-110 , hier S. 95f mit Anm. 50 : \"The Deceitful Woman of Esslingen\" , Zentralbibliothek Zurich , Wickiana , PAS II 2/13 , reproduced in The German Single Leaf Woodcut , 1500-1550 , ed. M. Geisberg , rev. W. L . Strauss , 4 vols. ( New York , 1974 ) , iii , p. 1066 , G. 1118 ; \"Gruntliche antzaigung des Teufflischenn und schentlichen betrugs Mit dem gemachten Bauch von anfang biss zu end 1551\" , PAS II 10/19b ;",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2399",
          "psc_text": "Ges. 1875 S. 99 ff Wellhausen, Skizzen und Vorarb. 3, 45 ff Dalman, Petra I 49 ff Cumont, Comptes rend. De l᾿acad. Des inscr. Et b. l. 1911. S. 292 ff R. Eisler, Philologus 1909 S. 18 ff u. Arch. f. Rel. W. 1912 S. 628 (doch ist zu betonen, daß Epiphanius — ob mit Recht oder Unrecht — hier nicht den 25. Dez., sondern den 6. Januar meint). — 7 ff vgl. Auch Panarion haer. 55, 1, 9 (Verhrung des Moses in Petra) — 10 f Χααμοῦ ist richtig Und nicht in Χααβοῦ zu ändern; B. Moritz (der Sinaikult in heidnischer Zeit Abh. Gött. Ges. 1916 s. 18) hat (??) als (allerdings männlichen!) Personennamen auf zahlreichen Inschriften nachgewiesen; zur Sache vgl. Joh. Damasc. De haeres. c. 101; Migne 94, 764 A/B oὗτοι μὲν οὗν (sc. οἱ Σαρακηνοὶ) εἰδωλολατρήσαντες καὶπροσκυνήσαντες τῷ ἑωσφόρῳ ἄστρῳ καὶ τῇ Ἀφροδίτῃ δὴ καὶ Χαβὰρ τῇ",
          "candidate_score": 0.634963,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_15_17",
          "bdc_text": "sup.r ] , 23 Jan. 1551. . Totam fere Germaniam , quemadmodum LaminitleAnna Laminit ; s. Roper , The Holy Household 262f .",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3391",
          "psc_text": "ἐγερῶ U 21 τοιαύτῃ] τῇ αὐτοῦ U | ♦ etwa > * 23 τῶν δὲ2] τῆς δὲ U 24 θήρων U | etwa τὰ λείψανα συνάγει καὶ ὁλοσχερεῖς ἡμᾶς εἰς παλιγγενεσίαν> * vgl. S. 520, 7f Εἰ γὰρ τὰ <ὄντα> ἐξ οὐκ ὄντων ἐποίησεν εἰς τὸ εἶναι, πόσῳ δὴ μᾶλλον τὸ ὄν εἰς τὴν ἰδίαν κατάστασιν εὐχερῶς ἀποκαταστήσει; ἴνα δικαίαν ὁρίσῃ κρίσιν, ἴνα μὴ ἓτερον ἀνθ᾿ ἑτέρου κρίνῃ, ἵνα μὴ ἀπο- στερήσῃ τὸ καμόν. εἰ γὰρ ψυχῆς ἡ ἀπόλαυσις καὶ οὐρανῶν βασιλείας κληρονομία, μετασχέτω τὸ σῶμα ὡν βούλεται· τρυφάτωσαν οἱ περὶ τὸν Γεδεὼν καὶ μὴ κακουχείσθωσαν ἐν μηλωταῖς καὶ αἰγείοις δέρμασι«, μὴ μάτην καμνέτω Ἰωάννης ἐκ καμήλων ἔχων τὸ ἔνδυμα, μὴ ἐν ἀναχωρήσει τὴν σάρκα ὑπωπιάσωμεν, μὴ τὰ σώματα ἡμῶν δαμάσωμεν ἐν ἁγνείᾳ. εἰ δὲ ἄρα κοινωνεῖ σῶμα ψυχῇ ἐν πολιτείαις ἐν ἁγνείᾳ ἐν νηστείᾳ καὶ ταῖς ἄλλαις ἀρεταῖς, »οὐκ ἄδικος ὁ θεὸς. ἀποστερεῖν τὸν κάματον τοῦ κεκμηκότος καὶ μὴ",
          "candidate_score": 0.634949,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_6",
          "bdc_text": "s. ZBZ , Ms F 22a , S. 349f ( Bericht aus Esslingen vom 3 . Nov. 1550 ) , auch Ms. F 13 ( S. ? ? ) ;",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2706",
          "psc_text": "nur von Epiph. erwähnt M U 1 Überschrift κατὰ Οὐαλησίων λݲηݲ ἤ καὶ νݲηݲ MU 2 ἀκηκόαμεν *] ἀκούομεν MU | γε < U 4 <ὑπῆρχεν> * 6 * etwa <με ἔχειν, οὐ γὰρ ἔχω ἀκριβῶς λέγειν,> * 7 φιλαδελφινῆς Μ φιλαδελφικῆς U 8 εἶναι Μ 10 περὶ αὐτῶν τοῦτον ἔχει] περιέχει τοῦτον U 13 πλὴν ὀλίγων < U | δὲ 2 < Μ 14 * etwa <μετὰ τῶν Ἀρχοντικῶν καὶ Σηθιανῶν>* 15 οὔπω] οὕτω Μ 23 ὀπίσω ἐπὶ *] ὀπίσω Μ ἐπὶ U 25 γνῶντες Μ 26 πολὺν Μ 2. Πολλὴ δὲ φρενοβλάβεια τῶν τοιούτων. εἰ μὲν γὰρ τὸ ἐν τῷ εὐαγγελίῳ βούλονται πληροῦν τό »ἐὰν σκανδαλίζῃ σε ἓν τῶν μελῶν σου, ἀπόκοψον ἀπὸ σοῦ, συμφέρει γάρ σοι εἰσελθεῖν εἰς βασιλείαν οὐρανῶν ἢ χωλὸν ἢ τυφλὸν ἢ κυλλόν«, πῶς δύναται ἐν βασιλείᾳ τινὰ εἶναι ἠκρωτηριασμένον; εἰ γὰρ ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν τὰ πάντα ἐστὶ τελειοῦσα, οὐδὲν ἀτελὲς ἔχει ἐν",
          "candidate_score": 0.63477,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_6",
          "bdc_text": "s. ZBZ , Ms F 22a , S. 349f ( Bericht aus Esslingen vom 3 . Nov. 1550 ) , auch Ms. F 13 ( S. ? ? ) ;",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1765",
          "psc_text": "φιλονεικίας, aber getilgt u. φιλοκαλίας am Rand gesetzt V corr | * <ἔργον> * 17 συμφωνίας τῆς nachgetragen V corr 19 vor γῆς + τῆς V 21 ὑμῶν V 22 ὑπομνημαστικὴ V 23 προσέπως M Σχόλιον <αݲ> ἀπὸ τοῦ εὐαγγελίου τοῦ παρ᾿ αὐτῷ τῷ Μαρκίνι. [αݲ.] »Ἀπελθὼν δεῖξον σεαυτὸν τῷ ἱερεῖ καὶ προσένεγκε περὶ τοῦ καθαρισμοῦ σοῦ, καθὼς προσέταξε Μωυσῆς«· »ἵνα ᾖ μαρτύριον τοῦτο ὑμῖν« ἀνθ᾿ οὗ εἶπεν ὁ σωτήρη »εἰς μαρτύριον αὐτοῖς«. Ἔλεγχος αݲ. Πῶς ἠδύνατο ὁ κύριος ὁ κατὰ τοῦ νόμου καὶ κατὰ a τοῦ θεοῦ τοῦ νόμου ἔχων τὴν αὐτοῦ διδασκαλίαν, ὡς σὺ φῄς, λέγειν τοῖς ὑπ᾿ αὐτοῦ θεραπευομένοις, φημὶ δὲ τῷ λεπρῴ· »ἀπελθὼν δεῖξον σεαυτὸν τῷ ἱερεῖ«; »ἱερεῖ« γὰρ λέγων οὐκ ἀθετεῖ τὴν τοῦ νόμου ἱερωσύνην· »καὶ προσένεγκε περὶ τοῦ καθαρισμοῦ σοῦ« κἄν τε ἀποκόψῃς b »τὸ δῶρον, φανήσεται ἐκ τοῦ προσένεγκε ὅτι περὶ δώρου λέγει· »περὶ τοῦ καθαρισμοῦ σου, καθὼς προσέταξε Μωυσῆς«· εἰ γὰρ τοῦ",
          "candidate_score": 0.634681,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_20_22",
          "bdc_text": "Gepingę ex phrontisterio nostro 3 . die novembris anno 1550 . Ioachim Aberlin . Eximio theologo Heynricho Bullingero S.",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1937",
          "psc_text": "παιδείας αὐτον ἐν πείρᾳ «περβαλλόντως γεγενῆσθα. καὶ γὰρ καὶ ὁ χαρακτὴρ αὐτοῦ σημαίνει αὐτὸν ὑπάρχειν ἐν προπαιδεῖᾳ, d οὗ * οὐκ ἠδυνήθησαν Ἐπικούρειοι καὶ Στωἱκοὶ ἀντιστῆναι, ἀνατρεπόμενοι διὰ τῆς λογίως παρ᾿ αὐτοῦ ἀναγνωσθείσης τοῦ βωμοῦ ἐπιγραφῆς τῆς ἐπγεγραμμένς »τῷ θεῷ ἀγνώστῳ«, ῥητῶς ἀναγνωσθείσης παρ᾿ αὐτοῦ καὶ εὐθὺς μεταφραστικῶς ῥηθείσης »ὅν ἀγνοοῦντες εὐσεβεῖτε, τοῦτον ἐγὼ καταγγέλλω ὑμῖν«, καὶ πάλιν φήσαντος »εἶπέν e τις ἴδιος αὐτῶν προφήτης· Κρῆτες ἀεὶ ψεῦσται, κακὰ θηρία, γαστέρες ἀργαί«, ἵνα τὸν Ἐπιμενίδην δείξῃ, ἀρχαῖον ὄντα φιλόσοφον καὶ κτιστὴν τοῦ παρὰ Κρηςὶν εἰδώλου· ἀφ᾿ οὗπερ καὶ Καλλίμαχος ὁ Λίβυς τὴν μαρτυρίαν εἰς ἑαυτὸν συνανέτεινε, ψευδῶς περὶ Διὸς λέγων· Κρῆτες ἀεὶ ψεῦσται· καὶ γὰρ τάφον, ὦ ἄνα, σεῖο Κρῆτες ἐτεκτήναντο, σὺ δ᾿ οὐ θάνες· ἐσςὶ γὰρ αἰεί. καὶ ὁρᾷς πῶς διηγεῖται περὶ γλωσςῶν ὁἅγιοςἀπόστολος, »ἀλλὰ θέλω f πέντε λόγους ἐν ἐκκληςίᾳ τῷ νοΐ μου« τουτέστιν διὰ τῆς ἑρμηνείας »frqasai«. ὡς ὁ προφήτης ἐν πνεύματι ἁγίῳ εἰς τὸν νοῦν προκεχορηγημένα",
          "candidate_score": 0.634375,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_20_22",
          "bdc_text": "Gepingę ex phrontisterio nostro 3 . die novembris anno 1550 . Ioachim Aberlin . Eximio theologo Heynricho Bullingero S.",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_868",
          "psc_text": "καὶ τοὺς λέγοντας ἐν δοκήσει πεφηνέναι· ἔπειτα, ἵνα δείξῃ ὡς οὐκ ἦν ὁμοούσιον τὸ σῶμα τῇ θεότητι, ὥς φησιν Ἀπολλινάριος, ἀλλ᾿ οὔτε ἄνωθεν αὐτὸ κατενήνοχεν, ὡς λέγει Οὐαλεντῖνος· καὶ ἵνα βεβαιώσῃ ἣν πάλαι ἔδωκε περιτομὴν δικαίως ὑπηρετήσασαν ἕως τῆς αὐτοῦ παρουσίας καὶ διὰ τὸ μὴ ἔχειν τοὺς Ἰουδαίους ἀπολογίαν. εἰ γὰρ μὴ περιετμήθη, εἶχον λέγειν, οὐκ ἠδυνάμεθα Χριστὸν δέξασθαι ἐν ἀκροβυστίᾳ. ἄλλως τε καὶ ἔδει αὐτὸν ἐντειλάμενον τῷ Ἀβραὰμ περιτμηθῆναι, σφραγῖδος ἕνεκα φαινομένης εἰς τύπον δὲ ἀληθινῆς καὶ ἀοράτου δοθείσης, ταύτην Χριστὸν περιτμηθέντα βεβαιῶσαι. ἐγένετο γὰρ ἡ φαινομένη περιτομὴ ἕνεκεν δισταγμοῦ τοῦ Ἀβραάμ, ὅτε εἰπεν ὁ ἅγιος καὶ δίκαιος ὡς ἐν δισταγμῷ »εἰ τῷ ἑκατονταετεῖ υἱὸς γεννη- 23 Gen. 17, 17 V M —S. 372, 6 ürzt bei Anastasius Sin. quaest. 28; Migne 89, 556 C Lemma Τοῦ ἁγίου Ἐπιφανίου ἐκ τῶν Παναρίων 1 ἦλθον V | Ἕλληνες + βουλόμενοι V | αὐτὸν θεάσασθαι V 2 Ἰωάννῃ getilgt, ür am",
          "candidate_score": 0.633712,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_12",
          "bdc_text": "\"Gruntliche antzaigung des Teufflischenn und schentlichen betrugs Mit dem gemachten Bauch von anfang biss zu end 1551\" , PAS II 10/19b ;",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2028",
          "psc_text": "ἀπὸ τοῦ ψυχροῦ τὸ ψυχρὸν ßκαὶ οὕτως πλάσας ἑαυτῷ σῶμα ἀληθινῶς πέφηνεν ἐν κόσμῳ καὶ ἐδίδαξεν ἡμᾶς τὴν ἄνω γνῶσιν, καταφρονεῖν τε τοῦ δηιουργοῦ καὶ ἀρνεῖσθαι αὐτοῦ τὰ ἔργα, ὑποδείξας ἡμῖν ἐν ποίᾳ γραφῇ ποῖά ἐστι τὰ ψύσει ἐξ αὐτοῦ εἰρημένα καὶ ποῖά ἐστι τὰ ἀπὸ τοῦ δημιουργοῦ. »οὕτως γάρ, φηςίν, ἔφη ἐν τῷ εὐαγγελίῳ, γίνεσθε δόκιμοι τραπεζῖται· χρῶμαι γάρ, φηςίν, ἀπὸ πάσης γραφῆς ἀναλέγων τὰ χρήσιμα«. 15—18 vgl. Hippolyt refut. VII 38, 2; S. 224, 5ff Wendland νόμον δὲ καὶ προφήτας δυσφημεῖ, ἀνθρώπινα καὶ ψευδῆ φάσκων εἶναι τὰ γεγραμμένα, τῶν δὲ εὐαγγελίων ἢ τοῦ ἀποστόλου τὰ ἀρέσκοντα αὐτῷ αἱρεῖται — über seine Bestreitung des A. T. vgl. Rhodon bei Eusebius h. e. V 13, 2; S. 454, 25 Schwartz Hippolyt refut. X 20, 2; S. 281, 1 ff Wendland Ps. Tertullian adv. omn. haer. 6 Origenes c. Cels. V 54; II 58, 2 Kötschau; dazu die Bruchstücke aus den",
          "candidate_score": 0.633662,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_8_10",
          "bdc_text": "Lycosthenes , Prodigiorum et ostentorum chronicon , S. 592-594 ; Ulinka Rublack , Pregnancy , Childbirth and the Female Body in Early Modern Germany , in : Past and Present , Nr. 150 , Feb. 1996 , S. 84-110 , hier S. 95f mit Anm. 50 :",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_888",
          "psc_text": "μέγας διὰ τὸ θαῦμα, καινὸς ὅτι παρθένος. καὶ γράψον«, φησίν, »ἐν αὐτῷ γραφίδι ἀνθρώπου«, καὶ οὐκ εἶπεν· γράψει ἐν αὐτῷ τις γραφίδι ἀνθρώπου, οὐδὲ εἶπεν· γράψει ἐν αὐτῷ ἄνθρωπος, ἵνα μὴ εὕρῃ πρόφασιν ὁ Ἐβίω. εἰ γὰρ εἶπε· γράψει ἐν αὐτῷ ἄνθρωπος, εἶχεν εἰπεῖν ὅτι ἄνθρωπος Ἰωσὴφ ἔσπειρεν καὶ ἐκ σπέρματος ἀνδρὸς ἐγεννήθη Χριστός. τῷ δὲ Ἠσαΐᾳ πρὸ ἑπτακοσίων πεντήκοντα τριῶν ἐτῶν πλείω ἐλάσσω ἔλεγε »γράψον«, ἴνα ἀπὸ τοῦ καιροῦ τοῦ διαστήματος ὀφθῇ πᾶσιν ἡ ἀλήθεια, ὅτι οὐδεὶς ἠδύνατο πρὸ ἑπτακοσίων πεντήκοντα τριῶν ἐτῶν σπεῖραι τὸν μέλλοντα γεννᾶσθαι. ἀρα οὐν μάτην λέγει τῷ προφήτῃ »γράψον«; οὐχί, ἀλλὰ ἴνα δείξῃ τὸ πνεῦμα τὸ ἄγιον τὸ ἐν τῷ προφήτῃ, αὐτὸ ἐνεργητικὸν γινόμενον τῆς συλλήψεως τῆς ἐνσάρκου Χριστοῦ παρουσίας ἐν ἀληθείᾳ· πνεῦμα γὰρ ἅγιον ἐπελεύσεται ἐπὶ σέ‘ φησὶν ὁ ἄγγελος Γαβριὴλ τῇ Μαρίᾳ καὶ τὰ ἑξῆς. τὸ δέ »γραφίδι ἀνθρώπου« τουτέστιν εἰκόνι ἀνθρώπου· »ἄνθρωπος γὰρ Χριστὸς Ἰησοῦς, μεσίτης δὲ θεοῦ καὶ ἀνθρώπων«, ἐπειδὴ",
          "candidate_score": 0.633361,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_11_13",
          "bdc_text": "\"The Deceitful Woman of Esslingen\" , Zentralbibliothek Zurich , Wickiana , PAS II 2/13 , reproduced in The German Single Leaf Woodcut , 1500-1550 , ed. M. Geisberg , rev. W. L . Strauss , 4 vols. ( New York , 1974 ) , iii , p. 1066 , G. 1118 ; \"Gruntliche antzaigung des Teufflischenn und schentlichen betrugs Mit dem gemachten Bauch von anfang biss zu end 1551\" , PAS II 10/19b ; \"Des falschen Weibs vnd Junc kfrawen zu Esslingen Auss gericht\" ( undated ) , PAS 10/19 ;",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_446",
          "psc_text": "ὑποσποράν; καυλακαῦ γὰρ ἐν τῷ Ἠσαίᾳ γέγραπται, λέξις τις οὖσα ἐν τῇ δωδεκάτῃ ὁράσει, ἔνθα λέγει »θλίψιν ἐπὶ θλίψιν, ελπίδα ἐπ' ἐλπίδι, ἔτι μικρὸν ἔτι μικρὸν προσδέχου«· ὡς καὶ αὐτὰ τὰ Ἑβραϊκὰ ῥήματα τελειότατα ἐνταῦθα παραθήσομαι αὐταῖς λέξεσιν ὥς ἐστι γεγραμμένα· μένα· τὸ γὰρ σαυλασαῦ σαυλασαῦ ἑρμηνεύεται θλίψις ἐπὶ θλίψιν, καυλακαῦ καυλακαῦ ἐλπὶς ἐπ' ἐλπίδι, ζιηρσὰμ ζιηρσὰμ ἔτι μικρὸν ἔτι μικρὸν προσδέχου. ποῦ οὖν ἡ τούτων μυθολογία; ποῦ ἡ κίσσησις τῆς φαντασιολογίας; πόθεν τῷ κόσμῳ τὰ ζιζάνια; τίς ὁ ἀναγκάσας εἰς ἑαυτοὺς ἐπισπάσασθαι ὄλεθρον τοὺς ἀνθρώπους; εἰ μὲν γὰρ γινώ- 6ff vgl. unten haer. 37, 6, 1 ff — 20 Jes. 28, 10 — 26 vgl. Matth. 13, 27 V M ’ 4 f εὐθυέ////λεγ////κτα, hinter έ υ. γ Rasur Y 5 τὰ τῆς μυθώδους αὐτῶν ////// πλάνης διδάγματα, ους auf Rasur u. hinter αὐτῶν Rasur von 3 — 4 Buchstaben V corr | <ἀν> εχέγγυα * 6 Προύνεικον, ει",
          "candidate_score": 0.633289,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_9_11",
          "bdc_text": "Ulinka Rublack , Pregnancy , Childbirth and the Female Body in Early Modern Germany , in : Past and Present , Nr. 150 , Feb. 1996 , S. 84-110 , hier S. 95f mit Anm. 50 : \"The Deceitful Woman of Esslingen\" , Zentralbibliothek Zurich , Wickiana , PAS II 2/13 , reproduced in The German Single Leaf Woodcut , 1500-1550 , ed. M. Geisberg , rev. W. L . Strauss , 4 vols. ( New York , 1974 ) , iii , p. 1066 , G. 1118 ;",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2024",
          "psc_text": "Wendland τὸν δὲ Χριστὸν ἐκ τῆς ὕπερθεν δυνάμεως κατεληλυθέναι τουτέστι τοῦ ἀγαθοῦ, κἀκείνου αὐτὸν εἶναι υἱόν· τοῦτον δὲ οὐκ ἐκ παρθένου γεγενῆσθαι οὐδὲ ἄσαρκον εἶναι φανέτα λέγει, ἀλλ’ ἐκ τῆς τοῦ παντὸς οὐσίας μεταλαβόντα μερῶν σῶμα πεποιηκέναι, τουτέστι θερμοῦ καὶ ψυχροῦ καὶ ὑγροῦ καὶ ξηροῦ, καὶ ἐν τούτῳ τῷ σώματι λαθόντα τὰς κοσμικὰς ἐξουςίας βεβιωκέναι ὃν ἐβίωσε χρόνον ἐν κόσμῳ τῷ σώματι λαθόντα τὰς κοσμικὰς ἐξουςίας βεβιωκέναι ὃν ἐβίωσε χρόνον ἐν κόσμῳ Χ 20, 2; S. 280, 24 ff Ps. Tertullian adv. omn. haer. 6 Christum neque in phantasmate dicit fuisse sicut Marcion neque in substantia very corporis ut evangelium docet, sed in eo quo de superioribus partibus descenderit, ipso descensu sideream sibi carnem et aëream contexuisse Filastrius haer. 47, 4 f; S. 25, 5 ff Marx dicit autem Christum in carne apparuisse, non tamen sicut Valentinus de caelo carnem deposuisse . . . sed de quattuor elementis id est",
          "candidate_score": 0.632985,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_17_19",
          "bdc_text": "s. Roper , The Holy Household 262f . quondam Augustanos ( si verum est , quod dicitur ) decepit. Vale .",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2911",
          "psc_text": "τὰ μὲν ὑπέρογκα περὶ αὐτοῦ λεγόμενα οὐ πάνυ πεπιστεύκαμεν, ὅμως τὰ λεγόμενα ἐξειπεῖν οὐ παρελίπομεν. 4. Ἡ δὲ ἐξ αὐτοῦ φῦσα αἵρεσις πρῶτον μὲν ἐν τῇ τῶν Αὐγυπτίων χώρᾳ ὑπάρχουσα, τὸ νῦν δὲ παρ᾿ αὐτοῖς τοῖς ἐξοχωτάτοις καὶ δοκοῦσι τὸν μονήρη βίον ἀναδεδέχθαι <εὑρτίσκεται>, παρὰ τοῖς φύσει 10 ff vgl. Eusebius h. e. VI 8, 1 ff; S. 534, 14 ff Schwartz, auch Hieronymus ep. 84. 8. 1: S. 130. 21 Hilberg voluptates in tantum fugiit, ut zelo dei, sed non secundum scientiam ferro truncaret genitalia – 19 ff vgl. Panarion haer. 67, 1, 6 u. 2, 8 M U 1–6 Georg. mon. Chron. 456, 6–8. 15–20 de Boor u. Suidas s. v. Ὠριγέςνης II 1; 120, 14 ff Bernhardy 10–16 ebenda 457, 14–16 ebenda 457, 14–18 de Boor 1 f frei bei Georg.: καὶ πᾶσαν τὴν καλουμένην τῶν ἑξαπλῶν πραγματείαν καὶ τῶν λοιπῶν ὁ ἀνὴρ μετὰ καμάτου πεφιλοτίμητο 2",
          "candidate_score": 0.63241,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_6_8",
          "bdc_text": "s. ZBZ , Ms F 22a , S. 349f ( Bericht aus Esslingen vom 3 . Nov. 1550 ) , auch Ms. F 13 ( S. ? ? ) ; Fehr , Massenkunst 92 und Tafel 30/31 ; Lycosthenes , Prodigiorum et ostentorum chronicon , S. 592-594 ;",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2337",
          "psc_text": "zu: ἀπεντεῦθεν αἱ τεσσαράκυντα τοῦ πειρασμοῦ καὶ δύο ἑβδομάδες, μκρῶ πλεῖον αἰ ἐν ναζαρὲτ ἀπὸ τῶν ἡμερῶν τοῦ πειρασμοῦ καὶ πρώτη ἡμέρα πρὸς ἰωάννην καὶ Δευτέρα. καὶ πάλιν ἀπὸ Ἰωάννου πρώτη καὶ δευτέρα ὅτε ἠκολούθησαν αὐτῶ οἱ περὶ ἀνδρέαν. ἔπειτα Σίμων Πέτρος καὶ τῆ ἄλλη ἡμέρα, ὡς ἔφημεν καὶ ἔχει ἡ ἀκολουθία τοῦ εὐαγγελίου, φιλίππου κλῆσις καὶ τοῦ ναθαναήλ 7f Ναζαρὲθ M 10 <ὅτε> * 21 ὡς *] καὶ M | * etwa <περιέχουσα>* 22—S. 273, 15 verkürzt in U: καὶ λοιπὸν τῆ Τρίτη ἡμέρα γάμος ἐγένετο ἐν κανᾶ τῆς γαλιλαίας μετὰ τὰς δύο τὰς προειρημένας. ὅτερ πρῶτον σημεῖον καὶ πλήρωμα τριάκοντα ἐτῶν ἀπὸ γεννήσεως τῆς ἐνσάρκου αὐτοῦ παρουσίας. νετο ἐν Κανᾷ τῆς Γαλιλαίας, μετὰ τὰς δύο τὰς προειρημένας ἀπὸ Ἰωάννου ἡμέρας. προστιθεμένων τοίνυν τῶν εἴκοσι ἡμερῶν ταῖς τεσσαράκοντα τοῦ πειρασμοῦ δύο μῆνες τελοῦνται, οἵτινες τοῖς δέκα μησὶ συναπτόμενοι ἐνιαυτὸν τελοῦσιν, ὅ ἐστι πλήρωμα τριάκοντα ἐτῶν ἀπὸ τῆς γεννήσεως τοῦ",
          "candidate_score": 0.632076,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_17_19",
          "bdc_text": "s. Roper , The Holy Household 262f . quondam Augustanos ( si verum est , quod dicitur ) decepit. Vale .",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1116",
          "psc_text": "Πληρώματος, ἀλλὰ ὁ ἐκ πάντων γεγονὼς καὶ μεταγενέστερος τοῦ Λόγου Σωτήρ. 29. Μάθετε οὖν, ἀνόητοι, ὅτι Ἰησοῦς 6 παθὼν ὑπὲρ ἡμῶν, 6 κατασκηνώσας ἐν ἡμῖν, οὗτος αὐτός ἐστιν 6 Λόγος τοῦ θεοῦ. εἰ μὲν γὰρ ἄλλος τις τῶι Αἰώνων ὑπὲρ τῆς ἡμῶν αὐτῶν σωτηρίας σὰρξ ἐγένετο, εἰκὸς ἦν περὶ ἄλλου εἰρηκέναι τὸν ἀπόστολον· εἰ δὲ 6 Λόγος [ὁ] τοῦ Πατρὸς ὁ καταβὰς αὐτός ἐστιν † καὶ 6 ἀναβάς, ὁ τοῦ μόνου θεοῦ μονογενὴς υἱός, κατὰ τὴν τοῦ Πατὸς εὐδοκίαν σαρκωθεὶς ὑπὲρ ἀνθρώπων, οὐ περὶ ἄλλου τινὸς οὐδὲ περὶ Ὀγδοάδος <ὁ Ἰωάννης> τὸν λόγον πεποίηται, ἀλλ᾿ τοῦ κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ. οὐδὲ γὰρ ὁ Λόγος κατ’ αὐτοὺς προηγουμένως σὰρξ γέγονεν. λέγουσι γὰρ τὸν Σωτῆρα ἐνδύσχσασθαι σῶμα ψυχικὸν ἐκ τῆς οἰκονομίας κατεσκευασμένον ἀρρήτῳ προνοίᾳ πρὸς τὸ ὁρατὸν γενέσθαι καὶ ψηλαφητόν. σὰρξ δέ ἐστιν ἡ ἀρχαία ἐκ τοῦ χοῦ κατὰ τὸν Ἀδὰμ ἡ] γεγονυῖα πλάσις ὑπὸ τοῦ θεοῦ, ἥν ἀληθῶς γεγονέναι τὸν Λόγον τοῦ",
          "candidate_score": 0.631575,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_12",
          "bdc_text": "\"Gruntliche antzaigung des Teufflischenn und schentlichen betrugs Mit dem gemachten Bauch von anfang biss zu end 1551\" , PAS II 10/19b ;",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2876",
          "psc_text": "S. 362ff-9 vgl. haer. 47,3,1; Π 218,15ff M U 2 <δὲ>* 3 vor ἀνθρώπων + τελούντων Μ; lies vielleicht ὁρώντων* | * <τῷ ἔργῳ> * | μὲν] μὴ Μ 4 σεμνύνεσθαι Μ 5 τελευτησάντων U 6 καὶ αὐτῶν *, vgl. Z. 2] τινῶν Μ U | ἀπὸ *, vgl. Z. 12] ὑπὸ M U 10 ἐξ ὁμολογητῶν] ἐξομολογηκότων Μ 11 αὐτὸν]τῶν U | τὸν <Μ 12 φασκόντων Μ 14 ἐπὶ τὴν U 15 κακοφημίαν U 20 αὐτῇ?* 21 μυσερὰς Μ | ῥοιὰς *]ῥυὰς Μ U 22 μυσερὰ Μ 25 ἀποτροπὴν U 26 ἐργασίας] ἀσελγείας U | εἰς τὸ κακὸν μᾶλλον<U τοῖς θηρᾶσθαι ὑπὲρ τὴν ἀγαθότητα ἐπιθυμούντων. εἰς ἀλέξησιν δὲ μᾶλλον τῆς δεινῆς ταύτης καὶ ἐρπετώδους αἱρέσεως ὁλίγα ἀπὸ πολλῶν παραθήσομαι. Πόθεν εἰλήφατε, ὦ οὗτοι, τὴν τῆς ἀθεμίτου ἐργασίας ὑμῶν ἐπίνοιαν; πρῶτον μὲν γάρ, ὅτι τὸ πᾶν, τίνι οὐ δῆλον ἔσται ὅτι δαιμόνων ἐστὶν ἡ ὑμετέρα διδασκαλία, ἠπατημένων δὲ τὸν νοῦν",
          "candidate_score": 0.631252,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_17_19",
          "bdc_text": "s. Roper , The Holy Household 262f . quondam Augustanos ( si verum est , quod dicitur ) decepit. Vale .",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2114",
          "psc_text": "δότην τε ὄντα αὐτὸν τῆς σοφίας, ἵν᾿ ἡμεῖς παρ᾿ αὐτοῦ τἀληθῆ μανθάνοντες τὰς τῶν ἄλλων * ἀποκαλύπτειν δυνηθείημεν καὶ τὴν κατ᾿ αὐτῶν ἀντίδοτον ἰατρικὴν ἐκ 3 Ι κor. 6, 13 — 5 vgl. Gen. 25, 30 — 18 II Tim. 3, 5 — 21 Matth. 26, 29 M U 3 ἐκκόπτων] σκώπτων U 8 τάχα ὡς] ταχέως Μ 9 <ἕψεμα> * 12 [μᾶλλον] * 13 οὔτε Μ 15 δὲ < Μ 19 μόνον] δὲ μᾶλλον U 20 ὁποίου U 22 vor οὔτε + καὶ U 23 [τὰ] * | ψεύδη U | ὅθεν < Μ 24 εὐθοὺς Μ 25 τούτου < U 27 οὖν *) Μ U 28 ἑξῆς] ἔξω Μ 31 * etwa <μωρολογίας> * πολλῶν μυρεφικῶν εἰδῶν ἀπὸ τοῦ λόγου τῆς ἀληθείας κατασκευάσαι, τοῖς ἤδη πεπληγμένοις εἰς ἴασιν καὶ τοῖς ἐντυγχάνουσιν εἰς θεραπείαν καἰ τοῖς μέλλουσι γινώσκειν ἅ μὴ ᾔδεισαν εἰς παθῶν προκατάληψιν καὶ ἡμῖν εἰς σωτηρίαν καὶ",
          "candidate_score": 0.630874,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_17_19",
          "bdc_text": "s. Roper , The Holy Household 262f . quondam Augustanos ( si verum est , quod dicitur ) decepit. Vale .",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_430",
          "psc_text": "ff vgl. Act. 6, 5 — 16 f vgl. Act. 6, 5 — 23— S. 23—S. 268, 17 vgl. Clemens AI. strom. III 25, 6; II ählin = Eusebius h. e. III 29, 2; S. 260, 13 ff Schwartz ὡραίαν, φασί, γυναῖκα ἔχων οὗτος μετὰ τὴν ἀνάληψιν τὴν τοῦ σωτῆρος πρὸς τῶν ἀποστόλων ὀνειδισθεὶς ζηλοτυπίαν, εἰς μέσον ἀγαγὼν τὴν γυναῖκα γῆμαι τῷ βουλομένῳ ἐπέτρεψεν. ἀκό- V Μ 3 καὶ 2 U] τῆς VM Ι μυθώδους aus μύθου τούτου hergestellt Vcorr 6 προABBREVκύπτουσα, σ ausradiert Vcorr ποῦ κρύπτουσα 7 αὐτὴν V 11 ἡ 1 ausradiert V corr Ι καὶ ἡ 2 θ. 2 < V 12 προσκύνησις] κράτος V 12 Unterschrift Βασιλείδου V 13 τῆς δὲ ἀκολουθίας] ἡ καὶ V 16 τῆς] τῶν V 18 vor κηρυγματος + τοῦ V 19 προκρίτABBREVοις, ε ausradiert V corr Ι <ἦν> καὶ ἀπὸ τοῦ γυναίου ἐγκρατευσάμενος ὡς κατὰ μίμησιν ὼν ἑώρα θεῷ προσανεχόντων, μέχρι",
          "candidate_score": 0.63081,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_6_8",
          "bdc_text": "s. ZBZ , Ms F 22a , S. 349f ( Bericht aus Esslingen vom 3 . Nov. 1550 ) , auch Ms. F 13 ( S. ? ? ) ; Fehr , Massenkunst 92 und Tafel 30/31 ; Lycosthenes , Prodigiorum et ostentorum chronicon , S. 592-594 ;",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2441",
          "psc_text": "Τετρὰς ἐπιφώσκουσα ist aber ja sachlich dasselbe, wie Τρίτη ὀψέ Hätte Epiph. also in dem mit ἥτις ἦν zu beginnen Satz eine Angabe über Dienstag Nacht machen wollen, so müßte er sich grundlos wiederholt und dazu noch widersprochen haben. Auch die letzten Worte S. 297,9 ἐπιφώσκουσα κυριακὴ πεωτεκαιδεκάτη νυκτερινή bedürfen wohl einer Änderung. Wenn der Freitag (genauer Donnerstag Abend bis Freitag Abend) die τεσσαρεσκαιδεκάτη war, so kann die Nacht vom Samstag zum Sonntag nur die ἑκκαιδεκάτη sein; S. 297, 10f διὰ τὴν πεντεκαιδεκάτην τῆς σελήνης spricht nicht dagegen 1f gemeint ist Matth. 26,2; vgl.ep. ad Eus. et Marc. ὥς φησι καὶ ὁ ἱερώτατος Ματθαῖος περὶ τοῦ σωτῆρος ὅτι εἴρηκε τοῖς μεαθηταῖς· οἴδατε ὅτι μετὰδύο ἡμέρας τὸ πάσχα γίνεται καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδίδοται εἰς τὸ σταυρωθῆναι. Epiph. versteht die die Stelle so, als ob Jesus hätte sagen wollen, daß eigentlich erst in zwei Tagen das Passah gefeiert werden sollte",
          "candidate_score": 0.630224,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_12",
          "bdc_text": "\"Gruntliche antzaigung des Teufflischenn und schentlichen betrugs Mit dem gemachten Bauch von anfang biss zu end 1551\" , PAS II 10/19b ;",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1677",
          "psc_text": "S. 8,32 ff van de Sande Bakhuyzen 1 8; S. 16,3 V Μ 1 [διὰ τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν] *, vgl. S. 103, 32 4 * etwa <νοητέον> * 6 εἰ < V 7 ἀπορήσας πέπρακεν < M 11 * lies wohl δι᾿ ὑπομονῆς <καρτερικὸν> * 12 τῆς*] τε TM | τὸ] lies τῷ?* 13 ὑπέφηνεν *] ἀπέφηνεν V M | ἀναδοχῆς, ἀνα auf Rasur V corr | ἀναδοχῆς + <τῆς> * 14 <δι᾿> * 15 etwa <ἐλλογῶν εἰς ἑαυτὸν> * 22 f ἐρραδιουργημένα aus ῥεραδιουργημένα V corr 25 ἀπὲτεμεν, ἀ auf Rasur V corr ὁ λυμηνάμενος ἐαυτὸν <μᾶλλον> ἤπερ τὸ εὐαγγέλιον, ἀλλὰ καὶ τέλους καὶ τῶν μέσων πολλὰ περιέκοψε τῶν τῆς ἀληθείας λόγων ἄλλα δὲ παρὰ τὰ γεγραμμένα προστέθεικεν, μόνῳ δὲ κέχρηται τούτω τῷ χαρακτῆρι, τῷ κατὰ Λουκᾶν εὐαγγελίῳ. ἔχει δὲ καὶ ἐπιστολὰς παρ’ αὐτῷ τοῦ ἁγίου ἀποστόλου δέκα, αἷς μόναις κέχρηται, οὐ πᾶσι δὲ τοῖς ἐν αὐταῖς γεγραμμένοις, ἀλλὰ",
          "candidate_score": 0.630109,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_12",
          "bdc_text": "\"Gruntliche antzaigung des Teufflischenn und schentlichen betrugs Mit dem gemachten Bauch von anfang biss zu end 1551\" , PAS II 10/19b ;",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1255",
          "psc_text": "τε καὶ ἄλλους σὺν αὐτῇ ἠπάτησεν, δέδεικατι ἐν τοῖς εἰρημένοις· ἐν δὲ τῇ τῆς ἀληθείας σαγήνῃ ἡς τὸ αἴνιγμα ὁ 5 Matth. 24, 50f — 16 I Kor. 10, 11 — 29 f vgl. Matth. 13, 51ff V M 1 ὡς auf Rasur Ycorr 2 vor ἅτε zwei Buchstaben ausradiert V corr 8 κατὰ *] περὶ V M | συκοφαντεῖν aus συκοφαντῶν V corr συκοφαντεῖν M 10 οὐθ᾿] *] erst nachgetragen Ycorr stellt in M 13 εἰπεῖν ὅτι am Rande nachgetragen Ycorr 10 f εἰς οὓς — κατήντησεν nachgetragen V corr 17 > * 19 εἴθε auf Rasur V corr 23 αἰρέσεις am Rande nachgetragen V corr 25 μετριό|||τητι ο aus ω Ycorr 29 nach ἧς 2—3 Buchstaben ausradiert κύριος ἐν τῷ εύαγγελίῳ βασιλείαν ούρανῶν άπεφήνατο ἐνειλήσαντες καἰ τῶν πονηρῶν ἰχθύων ἴνα ὄντα αύτὸν ἐλέγξαντες τῷ τὰ μοχθηρὰ ῥήματα αὐτοῦ φωρατὰ ποιῆσαι, τῇ τῆς άληθοῦς πίστεως διδασκαλίᾳ ἡττήσαμεν. ἐν τῇ",
          "candidate_score": 0.629742,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_17_19",
          "bdc_text": "s. Roper , The Holy Household 262f . quondam Augustanos ( si verum est , quod dicitur ) decepit. Vale .",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2281",
          "psc_text": "vgl. S. 261, 2 ff u. 288, 6 — 20 Matth. 2, 13 M U 1 <αὐτὸν> * | ἐδέξατο Μ 2 ἐν ] ἐκ U 2 f καὶ ὡς—ἀνῄει <U 3 καθέτος Μ | ἀνείη Μ 4 τὰ <U | ἐπεξείργασται Μ 8 [εἰς ] * 9 ἁγίων <Μ 10f θεοῦ εὐαρέστησιν U 11 διὰ <U | <εἰρημένα>* 12 <αὐτῶν>* 13 ἐαυτῶ Μ 14 [εἶναι] * 14 f ἐμβηθλεὲμ U 15 vor αὐτὴ + ἡ Μ 16 τὴν < U 19f προσενεγκάντων + <τὰ δὼρα>?* 20 ὥς φησιν *] ὥς φασιν Μ ὡς λέγει φηςὶν U 21 τὸ παιδίον καὶ τὴν γυναῖκα σου U 22 αὐτῇ] ταύτη U | ἧ] ὀγδόη Μ γεγέννηται παρλήφθη εἰς Αἴγυπτον καὶ ἐκεῖ ἦν, ἕως ὅτου ἀπέθανεν Ἡρῴδης, πόθεν δύναται ἐπιμεῖναι [καὶ] ὀκταήμερον καὶ περιτμηθῆναι; ἢ πῶς μετὰ τεσσαράκοντα * εὑρίσκεται Λουκᾶς ψευδόμενος, ὥς φασι βλασφημοῦντες κατὰ τῆς ἑαυτῶν κεφαλῆς, ὅτι φησίν »ἐν τῇ",
          "candidate_score": 0.629599,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_12",
          "bdc_text": "\"Gruntliche antzaigung des Teufflischenn und schentlichen betrugs Mit dem gemachten Bauch von anfang biss zu end 1551\" , PAS II 10/19b ;",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2305",
          "psc_text": "irgendwie mit den acta Johannis zusammen (gegen Zah, Forsch. VI 199f) M U 1 <καὶ τὸ ψεῦδος ἀγαπῶντες> * |ὑπὲρ]ἥπερ Μ 2 hinter Δουκᾶν vielleicht nach S. 256,18ff zu ergänzen <καὶ οὑδὲν ἐν αὐτῷ περὶ τῆς ἄνωθεν γεννήσεως>* 4 ἐπὶ τοῦ σωτῆρος, <τῷ λόγῳ Μ 5 ἐπανακάμωψαντι*]ἐπανακάμψαντος Μ U | ἐπτραπέντι*]ἐπιτραπέντος Μ U 6 τε*]δὲ M U 7 vor Ἰταλίᾳ +τῆ Μ 8 τινων +<ἄλλων>*?9 ὁ <Μ|Κρίσκης U 11f τῶ Λουκᾶ U 14 ἀποστρέψηται Μ 18 ἐαυτοῦ U | μετὰ τὴν + αὐτοῦ U ἱκανὰ ἔτη τοῦ διατρῖψαι αὐτὸν ἐπὶ τῆς Ἀσίας, [ἀναγκάζεται] ἐκθέσθαι τὸ εὐαγγέλιον. καὶ οὐκ ἦν αὐτῷ χρεία περὶ τῆς ἐνσάρκου παρουσίας λεπτολογεῖν· ἤδη γὰρ ἠσφάλιστο. ἀλλὰ ὡς κατόπιν τινῶν βαίνων καὶ ὁρῶν αὐτοὺς ἐπὶ τὰ ἔμπροσθεν ὄντας καὶ ἐπὶ τὰ τὰ τραχύτατα ἑαυτοὺς ἐκδεδωκότας καὶ πλάνα καὶ ἀκανθώδη, ἀνακαλέσασθαι αὐτοὺς εἰς εὐθεῖαν ὁδὸν προενοεῖτο καὶ ἀσφαλιζόμενος ἐπικηρυκεύσασθαι αὐτοῖς καὶ εἰπεῖν· τί πλανάσθε; ποῖ τρέπεσθε; ποῖ πλανᾶσθε,",
          "candidate_score": 0.629556,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_6_8",
          "bdc_text": "s. ZBZ , Ms F 22a , S. 349f ( Bericht aus Esslingen vom 3 . Nov. 1550 ) , auch Ms. F 13 ( S. ? ? ) ; Fehr , Massenkunst 92 und Tafel 30/31 ; Lycosthenes , Prodigiorum et ostentorum chronicon , S. 592-594 ;",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_127",
          "psc_text": "vgl. Jes. 9, 6 — 6 vgl. Hebr. 2,11 — 9 ff vgl. Zahn, Gesch. d. neutest. Kanons II 1, 220f G. Mercati, studi e testi 5 (1901) S. 17ff 243ff V (bis Ζ. 12 Ἀριθμούς, dann wieder G U) Μ —S. 192, 9 Doctrina patr. c. 32 S. 237, 7 ff Diekamp (= do.); vgl. de mens, ac pond. c. 4, 1ff u. 23, 1ff S. 156, 13ff u. 178, 87 ff Lagarde Joh. Damasc. de fide orth. IV 17 ff; Migne 94, 1178 B ff. Doctr. patr. S. 293, 24 ff Diekamp 1 τῆς σκηνῆς τῆς ἁγίας *] τῆς σκηνοπηγίας VM 2f κατασκευασθείση Μ 6 αὐτοῦ *] αὐτῶν aus αὐτὸν V corr αὐτῶν Μ | ἐγκεταλέγουσιν M 8 > * 9 οἱ < < M | τῆς2 < < M 11 ff anstatt 11 μὲν < do. 12 ἕκτην βίβλον u. so durchweg im Folgenden bis S. 192",
          "candidate_score": 0.629442,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_17_19",
          "bdc_text": "s. Roper , The Holy Household 262f . quondam Augustanos ( si verum est , quod dicitur ) decepit. Vale .",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2764",
          "psc_text": "| Λοιδωρεῖν Μ 10 καὶ < Μ 11 ἐμπονεύεσθαι U 13 ἀνὰ μέσον + τῶν U | συντρίβεται U 14f πάντως U πάντος u. + οἱ Μ 15 <καὶ> |καὶ μέθυσοι < Μ | ἔμποροι] πόρνοι U | * <εὑρίσκονται, τίς ἀμφιβάλλοι;> * 16 πάντως ὅτι = jedenfalls gilt, daß | <καὶ αὐτοὶ>* 17 <καὶ >* 18 <ὠς> * | ὑποθέσεως *] ὑποσχέσεως MU 24 vor αὐτοὺς + δι’ Μ 25 μὲν < U 26 ὁ < ἅγιος + ὁ U γέγονεν ἡμῖν ἀληθῶς στερεὰ πέτρα θεμελιοῦσα τὴν΄πίστιν τοῦ κυρίου, ἐφ’ ᾗ ῲκοδόμηται ἡ ἐκκλησία κατὰ πάντα τρόπον· πρῶτον μὲν ὅτι ὡμολόγησε »Χριστὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ τοῦ ζῶντος«, καὶ ἤκουσεν ὅτι »ἐπὶ τῇ πέτρᾳ ταύτῃ τῆς ἀσφαλοῦς πίστεως οἰκοδομήσω ὅτι ἐκκλησίαν«, ἐπειδὴ σαφῶς αὐτὸν ὡμολόγησεν υἱὸν ἀληθινόν. τῷ γὰρ εἰπεῖν υἱὸν θεοῦ ζῶντος μετὰ προσθήκης »τοῦ ζῶντος« ἔδειξεν υἱὸν γνήσιον εἶναι, ὡς ἑν πάςῃ μοι σχεδὸν αἱρέσει περὶ τούτου εἴρηται.",
          "candidate_score": 0.62892,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_17_19",
          "bdc_text": "s. Roper , The Holy Household 262f . quondam Augustanos ( si verum est , quod dicitur ) decepit. Vale .",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_741",
          "psc_text": "Eusebius von Vercelli Migne 12, 949ff — 24 vgl. den Index unter Ehelosigkeit des Klerus V M 3 αὐτὸν, ο aus ω V 8 * <βιλίων> * 13 ἐπεὶ YM Vcorr 14 διατριβὴ M 18 οὐκ aus οὔτε Vcorr | * etwa ἡμῖν <ἡμῖν συγγενέσθαι> * | ἀλλὰ + καὶ V | κρυφαίω·ς V 20 τάχα) ταῦτα V | 〈ἐν τούτῳ〉 * 21 πως M | ἁρπάζωσιν M 23f ἐπισκοπῆς αὐτὸν καταξιοῦν V παρακύπτων, φησίν, κατενόουν τὰ ὑπὸ τοῦ ἐπισκόπου τῷ πατριάρχῃ γινόμενα, εἰς νοῦν τε ἔλαβον καὶ παρ᾿ ἐμαυτῷ ἐταμιευόμην. καὶ γὰρ καὶ χρυσίου ὁλκήν τινα ἱκανωτάτην ἔχων παρὰ χεῖρα ὁ αὐτὸς πατριάρχης, ἐκτείνας τὴν χεῖρα, φησίν, ἐπέδωκεν τῷ ἐπισκόπῳ, φάσκων ὅτι πρόσφερε ὑπὲρ ἐμοῦ. γέγραπται γὰρ διὰ τῶν ἱερέων τοῦ θεοῦ δεσμεύεσθαι καὶ λύεσθαι ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ 〈ὅτι〉 ἔσται ταῦτα λελυμένα καὶ δεδεμένα ἐν τῷ οὐρανῷ‘. ὡς οὐν ταῦτα ἐπράχθη, φησίν, καὶ ἠνοίγησαν αἱ θύραι, ἠρωτᾶτο ὑπὸ",
          "candidate_score": 0.628478,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_1",
          "bdc_text": "vgl . Adagia , 1 , 2 , 44 ( LB II . . . ) .",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2772",
          "psc_text": "σσης—ὑετοῦ διελθόντος<Μ 3* <παρα- φυάδων<* 4 ἐκβαλούσης U 8 κηρύγματος Μ 9 εὐρέως U | τοσαύτην Μ | * <τουτέστιν>* 12 εἰς μετάνοιαν U 15 ἤδη Μ | θεσαύ] δευτέρα Μ | μετὰ τὴν μετάνοιαν καὲ < Μ 17 f ἐλθὲ—περιστερά μου, καὶ<U 18 καὶ ἐλθέ, σὺ περιστερά μου <Μ 19 δὲ Μ| οὐκ] οὐχ Μ 20 προτερᾳ] δευτέρα Μ | ἐλθὲ <U | [ἡ]*, vgl. Z. 22 ἐλθὲ σύ] καὶ ἐλθὲ U 22 ff die Stelle zeigt, daß Epiph. einen Text Voraussetzt, in dem sowohl das ἡ als das σύ das erstemal fehlen 23 ἀλλὰ + καὶ U 24 τῇ (vor πρώτῃ)<Μ 25 νοr φιλανθρωπίας+καὶΜ | <σὺ>* 27 <τουτέστιν>* τοῦτο γάρ ἐστιν σκέπη πέτρας, σκέπη ἐλπίδος καὶ πίστεως καὶ ἀληθείας. »ἐχόμενα τοῦ προτειχίσματος«, τουτέστιν πρὶν ἢ κλεισθῆναι τὴν πύλην, πρὶν ἢ εἴσω περιβόλων γενόμενος ὁ βασιλεὺς μηκέτι εἰσδέξηται, τουτέστιν μετὰ τὴν ἐντεῦθεν ἀπαλλαγήν τε καὶ θάνατον, ὅτε οὐκέτι »ἐχόμενα",
          "candidate_score": 0.628453,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_6_8",
          "bdc_text": "s. ZBZ , Ms F 22a , S. 349f ( Bericht aus Esslingen vom 3 . Nov. 1550 ) , auch Ms. F 13 ( S. ? ? ) ; Fehr , Massenkunst 92 und Tafel 30/31 ; Lycosthenes , Prodigiorum et ostentorum chronicon , S. 592-594 ;",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2621",
          "psc_text": "Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch Porphyrius de abstin. IV 17; 256, 11 Nauck und de styge (bei Stobäus ecl. phys. I 3, 56; 37, 25 Meinecke) über das Zusammentreffen des Bardesanes mit der indischen Gesandtschaft an Elagabal – 3 Ἀβειδάν] vgl. den Awida im Buch der Gesetze der Lander S. 1 ff Epiph meint daher sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz),",
          "candidate_score": 0.628344,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_12",
          "bdc_text": "\"Gruntliche antzaigung des Teufflischenn und schentlichen betrugs Mit dem gemachten Bauch von anfang biss zu end 1551\" , PAS II 10/19b ;",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_787",
          "psc_text": "ὑπὸ τούτων εἰς ὄνομα αὐτοῦ ἐν ταῖς περιόδοις νενοθευμένα. αὐτὸς γὰρ παρθενίαν διδάσκει καὶ αὐτοὶ οὐ δέχονται· αὐτὸς ἐγκωμιάζει Ἠλίαν καὶ Δαυιδ καὶ Σαμψὼν καὶ πάντας προφήτας, οὓς οὐτοι βδελύττονται. ἐν ταῖς οὐν Περιόδοις τὸ πᾶν εἰς ἑαυτοὺς μετήνεγκαν, καταψευσάμενοι Πέτρου κατὰ πολλοὺς τρόπους, ὡς αὐτοῦ καθ’ ἡμέραν βαπτιζομένου ἁγνισμοῦ ἕνεκεν, καθάπερ καὶ οὐτοι· ἐμψύχων τε τὸν αὐτὸν ἀπέχεσθαι καὶ 2 vgl. S. 333, 6ff — 4ff gemeint sind die Pseudo clementinen. Wenn Epiph. den Text der Ebioniten ür älscht ärt, so gebraucht er selbst eine katholische Bearbeitung; ücke einer solchen in den Sacra parallela, vgl. Holl, Fragmente änischer äter (TU N. F. V 2) S. 2ff — 7 gemeint sind wohl die pseudoclementinischen epp. ad virgines, vgl. I 4. 6f 11 14 f; S. 6, 1ff 46, 31ff Funk-Diekamp u. 10,5; S. 11, 5f 119; S. 42, 11ff 10; S. 43, 13ff — 10 Verwerfung der Jungfräulichkeit vgl. oben",
          "candidate_score": 0.627899,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_16_18",
          "bdc_text": "Totam fere Germaniam , quemadmodum LaminitleAnna Laminit ; s. Roper , The Holy Household 262f . quondam Augustanos ( si verum est , quod dicitur ) decepit.",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2130",
          "psc_text": "466, 29 Schwartz τῶν προρρήσεων αὐτῆς μέμνηται (sc. der Anonymus), δι᾿ ὧν πολέμους ἔσεσθαι καὶ ἀκατασταςίας προεμαντεύσατο — 8 gemeint ist das Jahr 376 — 16 f vgl. Kol. 2, 19 — 18 ff vgl. den Anonymus bei Eusebius h. e. V 17, 4; S. 470, 19 ff Schwartz εἰ γὰρ μετὰ Κοδρᾶτον καὶ τὴν ἐν Φιλαδελφίᾳ Ἀμμίαν, ὥς φασιν, αἱ περὶ Μοντανὸν διεδέξαντο γυναῖκες τὸ προφητικὸν χάρισμα, τοὺς ἀπὸ Μοντανοῦ καὶ τῶν γυναικῶν τίνες παρ᾿ αὐτοῖς διεδέξαντο, δειξάτωσαν· δεῖν γὰρ εἶιναι τὸ προφητικὸν χάρισμα ἐν πάσῃ τῇ ἐκκλησίᾳ μέχρι τῆς τελείας παρουσίας ὁ ἀπόστολος ἀξιοῖ M U 1 προφήτης1 Μ | προφῆτις2 U, vgl. Z. 19 2 ἐκ πανταχόθεν] πάντοθεν U | τὸ ἅγιον πνεῦμα καὶ < U 4 καὶ < Μ | ἐτελέσθησαν U 5 πληροῦνται Μ 7 ἐστιν Μ 8 πλείω + ἢ U | διακόσια † ἐνενήκοντα] διακόσια εἴκοσι Pet. διακόσια ἐννεακαίδεκα Scaliger Zahn: gegen beides",
          "candidate_score": 0.62785,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_9_11",
          "bdc_text": "Ulinka Rublack , Pregnancy , Childbirth and the Female Body in Early Modern Germany , in : Past and Present , Nr. 150 , Feb. 1996 , S. 84-110 , hier S. 95f mit Anm. 50 : \"The Deceitful Woman of Esslingen\" , Zentralbibliothek Zurich , Wickiana , PAS II 2/13 , reproduced in The German Single Leaf Woodcut , 1500-1550 , ed. M. Geisberg , rev. W. L . Strauss , 4 vols. ( New York , 1974 ) , iii , p. 1066 , G. 1118 ;",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3288",
          "psc_text": "δὲ ἕνεκα] weswegen? S | ta[yta <M 21 ταύτῃ] τῦτα M 21 f μεμελημένως U λετημένως ἔχει· μακρὸν ἄν εἴη ἕκαστον αὐτῶν οὔτως διελθειν. γὰρ τύπον αὐτοῦ δειξαι μόνον καἲ τὴν βούλησιν προηργμαι νῦν »οὐ γὰρ ὃ θέλω, τοῦτο πράσσω, ἀλλ' ὃ μισῶ, τοῦτο ποιῶ. <εἰ δὲ ὃ οὐ θέλω > σ΄λυμφημι τῷ νόμῳ τοῦ θεοῦ ὅτι καλός· νυνὶ δὲ οὐκέτι γὰγὼ κατεργάζομαι αὐτό, ἀλλ᾿ ή οἰκοῦσα ἐν ἐμοὶ άμαρτία. οἶδα γὰρ ὅτι οὐκ οἰκεῖ ἐν ἐμοῖ, τουτέστιν ἐν τῇ σαρκί μου, τὸ ἀγαθόν«, ὀρθῶς λέγων. μέμνησθε γὰρ ἐν τοῖς ἔμπροσθεν ὡς ὡριζόμεθα· εἰ καὶ σπεύδων ἐγὼ ταχὺ πάντα διεξελθεῖν μᾶλλον βραδύνων, μακροτέρας μοι τῶν λόγων τῆς περιόδου ἢ προσεδ΄λοκησα γεγενημένης, ἢν προθυμητίον δὴ διανῦσαι. ἄλλως γὰρ τοῦ προκειμένου οὔποτε ἤξομεν ἐπὶ τέλος. 60. Οὐκοῦν ἐλέγομεν· ἀφ’ οὖ τὸν ἄνθρωπον, εἶ μνημονεύετε, πλανηθέντα τὴν ἐντολὴν ἀθετῆσαι συνέβη, ἐντεῦθεν ἐκ τῆς παρακοῆς τὴν ἁμαρτίαν λαβοῦσαν γένεσιν εἰς αὐτὸν εἰσῳκηκέναι. οὕτως γὰρ",
          "candidate_score": 0.626776,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_12",
          "bdc_text": "\"Gruntliche antzaigung des Teufflischenn und schentlichen betrugs Mit dem gemachten Bauch von anfang biss zu end 1551\" , PAS II 10/19b ;",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1651",
          "psc_text": "f Tertullian adv. Marc. V 10. 15 de resurr. carn. 2 Adamantius de recta in deum fide 7; S. 70, 10 van de Sande Bakhuyzen Eznik, Wider die Sekten IV 16; S. 204, 1003 Schmid — 9ff vgl. Eznik, Wider die Sekten IV 16; S. 204, 1004f (aus Epiphanius) die Taufe erteilt er nicht nur emmal, sondern dreimal nach dem Sündigen V M 3—7 Nicephorus adv. Epiph. XXHI 94; Pitra spie. Solesm. IV 364, 32ff 3 νηστεύειν Νiceph.] νηστεύει V M | διὰ τοιαύτας αἰτίας Niceph. | φάσκει durchgestrichen V corr < M 4 ἡ < Νiceph. 5 ἀναπαυσαμένου + ἀπὸ τῶν ἔργων Niceph. 6 νηστεύσωμεν, ω aus o V corr νηστεύομεν Niceph. | καθῆκον] βούλημα Niceph. 7 ἐργασώμεθα Niceph. 16 μεγάλω auf Rasur V corr 18 lies βαπτισμάτων?* 21 [τὸ]* αὐτοῦ παράπτωμα πάλιν ἐκαθαρίσθη καὶ λοιπὸν ἐν ἀθῴοις ὑπάρχει, μαρτυρίαν περὶ τούτου ψευδηγορῶν ὡς πιθανήν, δυναμένην ἐξαπατῆσαι οὐ τοῦτο",
          "candidate_score": 0.626703,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_9_11",
          "bdc_text": "Ulinka Rublack , Pregnancy , Childbirth and the Female Body in Early Modern Germany , in : Past and Present , Nr. 150 , Feb. 1996 , S. 84-110 , hier S. 95f mit Anm. 50 : \"The Deceitful Woman of Esslingen\" , Zentralbibliothek Zurich , Wickiana , PAS II 2/13 , reproduced in The German Single Leaf Woodcut , 1500-1550 , ed. M. Geisberg , rev. W. L . Strauss , 4 vols. ( New York , 1974 ) , iii , p. 1066 , G. 1118 ;",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_526",
          "psc_text": "λαμβανούσας τὴν προειρημένην αἰσχρότητα εἰς ἐδωδήν, ὡς κατὰ τὸ ὅμοιον <τῆς> τοῦ Σηλῶμ πρὸς τὴν Θάμαρ κακοτροπίας, * ἀλλὰ ἀπὸ παρθενίας τὴν τέχνην ταύτην ἐπανῃρημένας τοῦ φθείρεσθαι μέν, μὴ ὑποδέχεσθαι δὲ τῆς φθορᾶς τὴν μῖξιν καὶ τὴν ἀπόρροιαν. βλασφημοῦσι δὲ οὐ μόνον τὸν Ἀβραὰμ καὶ τὸν Μωυσέα καὶ τὸν Ἠλίαν καὶ πάντα τὸν χορὸν τῶν προφητῶν, ἀλλὰ καὶ τὸν θεὸν τὸν ἐκλεξάμενον αὐτούς. 12. Ἄλλα δὲ μυρία παρ' αὐτοῖς πλασθέντα γραφεῖα τετόλμηται. γένναν μὲν γὰρ Μαρίας βιβλίον τί φασιν εἶναι, ἐν ᾧ δεινά τε καὶ 1f vgl. Hippolyt refut. VI 19, 5; S. 146, 12 Wendland ἀλλὰ καὶ μακαρίζουσιν ἑαυτοὺς ἐπὶ τῇ (ξένῃ) μίξει, ταύτην εἶναι λέγοντες τὴν τελείαν ἀγάπην — 3 11 3,6 — 1 3f vgl. Gen. 38, 9 vgl. 5 (die Namen verwechselt) — 16ff genauer bei Irenaeus adv. haer. I 30, 10 f; I 237 Harvey et unusquisque eorum (der Archonten) suum praeconem assumit ad gloriandujn",
          "candidate_score": 0.626153,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_12",
          "bdc_text": "\"Gruntliche antzaigung des Teufflischenn und schentlichen betrugs Mit dem gemachten Bauch von anfang biss zu end 1551\" , PAS II 10/19b ;",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2875",
          "psc_text": "αὐτὸν ἐδίδασκεν, ἔξωθεν δὲ τὰς μυσαρὰς αὐτοῦ ῥοιὰς ἐπὶ γῆς διασκεδάζειν. 3. Καὶ αὕτη μὲν ἡ τούτων μυσαρά ἐστιν ἐργασία τὸν νοῦν αὐτῶν ἀπατῶσα καὶ ἐκ διαβόλου τετυφλωμένη. ὧν τὰς μαρτυρίας δἰ ὧν πίπτουσιν εἰς μέσον φέρειν οὐκ ἀναγκαῖον ἥγημαι, ἵνα μὴ δόξωμεν δἰ ὦν βουλόμεθα ἀκριβολογεῖν εἰς ἀποτροπίαν τῆς ἀθεμίτου ἐργασίας ἑκάστης αἱρέσεως, εἰς τὸ κακὸν μᾶλλον προτρέπεσθαι τῶν ἀστηρίκτων καὶ χαυνουμένων ἀεὶ τὴν διάνοιαν, τῶν τὸ πονηρὸν ἑαυ- 1 συνείσακτοι vgl. haer. 67,8,3 haer. 78, 11, 1; dazu H. Achelis, Virgines subintroductae. 1902 A. Jülicher, ARch. f. Rel. wiss. VII 373ff K. Meyer, Sitz. Ber. Berl. Akad. 1918 S. 362ff-9 vgl. haer. 47,3,1; Π 218,15ff M U 2 <δὲ>* 3 vor ἀνθρώπων + τελούντων Μ; lies vielleicht ὁρώντων* | * <τῷ ἔργῳ> * | μὲν] μὴ Μ 4 σεμνύνεσθαι Μ 5 τελευτησάντων U 6 καὶ αὐτῶν *, vgl. Z. 2] τινῶν Μ U | ἀπὸ *, vgl. Z.",
          "candidate_score": 0.626101,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_15_17",
          "bdc_text": "sup.r ] , 23 Jan. 1551. . Totam fere Germaniam , quemadmodum LaminitleAnna Laminit ; s. Roper , The Holy Household 262f .",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_152",
          "psc_text": "15 ff 16 f aus Eusebius, vgl. Hieronymus Chronik S. 88, 25 Helm — 19ff I ön. 16, 24 vgl. de duod. gemmis 91 ff CSEL 3511 S. 769, 23 ff ünther (Anastasius Sin. quaest. 45; Migne 89, 596 D ff) V (bis ἀπο Z. 4; von da an G U) Μ 1 πολέμων aus πόλεμον V corr 2 vor ἔθνεσι + ἐν V 5f τοῦ Ἰσραὴλ τῆς μιᾶς U 7 * etwa <μετενεχθείσης> * 12 κατὰ Σαμαρειτῶν αἰρέσεις τῆς δὲ ἀκολουθίας θ GM κατὰ Σαμαρειτῶν, ἑβδόμη αἵρεσις ἀπὸ Ἑλληνισμοῦ, ἐνάτη δὲ τῆ ἀκολουθία U 13 ἀρχὴ] ἄχρι U 14 ὁρμωμένων *] ὁρμώμενοι GUM | ἄνευ γραφῆς θεϊκῆς < U 15 † lies <ἐφευρεθείσας> ἀπὸ διανοίας * 15f διανοίας + αὐτῶν ἐξεῦρον G 16 ἐκαλεῖτο GU | ἑρμηνεύεται G 19 hinter τὸ ὄρος vielleicht + <καὶ τὰ <καὶ ὁμοροῦντα> Sin. = de duod. gemmis a. a. O 771, 19 tam",
          "candidate_score": 0.625973,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_12",
          "bdc_text": "\"Gruntliche antzaigung des Teufflischenn und schentlichen betrugs Mit dem gemachten Bauch von anfang biss zu end 1551\" , PAS II 10/19b ;",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_786",
          "psc_text": "nach haer. 28, 1, 5 <ἐκ τοῦ ἄνω θεοῦ, τὸν δὲ Ἰησοῦν> 25 τὴν χεῖρα hinter τοὺς μαθητὰς V 26 ἀδελφαὶ] ἀδελφοὶ V τεῦθεν, ὡς ἔφην, τῆς πάσης κυβείας μεμεστωμένος ὁ Ἐβίων διὰ πολλῶν μορφῶν ὑποφαίνει ἑαυτόν, ὡς εἶναι τεράστιον κατὰ τὰ ἄνω μοι προδεδηλωμένα. 15. Χρῶνται δὲ καὶ ἄλλαις τισὶ βίβλοις, δῆθεν ταῖς Περιόδοις καλουμέναις Πέτρου ταῖς διὰ Κλήμεντος γραφείσαις, νοθεύσαντες μὲν τὰ ἐν αὐταῖς, ὀλίγα δὲ ἀληθινὰ ἐάσαντες, ὡς αὐτὸς Κλήμης αὐτοὺς κατὰ πάντα ἐλέγχει ἀφ’ ὧν ἔγραψεν ἐπιστολῶν ἐγκυκλίων τῶν ἐν ταῖς ὰγίαις ἐκκλησίαις ἀναγινωσκομένων, ὅτι ἄλλον ἔχει χαρακτῆρα ἡ αὐτοῦ πίστις καὶ ὁ λόγος παρὰ τὰ ὑπὸ τούτων εἰς ὄνομα αὐτοῦ ἐν ταῖς περιόδοις νενοθευμένα. αὐτὸς γὰρ παρθενίαν διδάσκει καὶ αὐτοὶ οὐ δέχονται· αὐτὸς ἐγκωμιάζει Ἠλίαν καὶ Δαυιδ καὶ Σαμψὼν καὶ πάντας προφήτας, οὓς οὐτοι βδελύττονται. ἐν ταῖς οὐν Περιόδοις τὸ πᾶν εἰς ἑαυτοὺς μετήνεγκαν, καταψευσάμενοι Πέτρου κατὰ πολλοὺς τρόπους, ὡς αὐτοῦ καθ’ ἡμέραν βαπτιζομένου ἁγνισμοῦ",
          "candidate_score": 0.625827,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_15_17",
          "bdc_text": "sup.r ] , 23 Jan. 1551. . Totam fere Germaniam , quemadmodum LaminitleAnna Laminit ; s. Roper , The Holy Household 262f .",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3233",
          "psc_text": "πολιτεύεσθαι U 15 ζῆν < U | 16 θρέμματα] σώματα U 17 κάτω < S | βορρὰν U | καὶ τὰς < S | τε] denn S 19 τὸ] τῶ U — S. 483, 6 ὁ θεὸς — ἐστὲ ἑαυτῶν] Bald darauf aber S 21 ὑμῶν U 22 ἄρας] ἄρα U γένοιτο. ἢ οὐκ οἴδατε ὅτι ὁ κολλώμενος τῇ πόρνῃ ἓν σῶμά ἐστι; ἔσονται, γάρ φησιν, οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν. ὁ δὲ κολλώμενος τῷ κυρίῳ ἓν πνεῦμά ἐστιν. φεύγετε τὴν πορνείαν. πᾶν ἁμάρτημα ὃ ἐὰν ποιήσῃ ἄνθρωπος ἐκτὸς τοῦ σώματός ἐστιν. ὁ δὲ πορνεύων εἰς τὸ ἴδιον σῶμα ἁμαρτάνει. ἢ οὐκ οἴδατε ὅτι τὰ σώματα ὑμῶν ναὸς τοῦ ἐν ὑμῖν ἁγίου πνεύματός ἐστιν, οὗ ἔχετε ἀπὸ θεοῦ; καὶ οὐκ ἐστὲ ἑαυτῶν· ἠγοράσθητε γὰρ τιμῆς. δοξάσατε οὖν τὸν θεὸν ἐν τῷ σώματι ὑμῶν«. 53. Πρόσσχες γὰρ ὅτι ἐπειδὴ τὸ οῶμα τοῦτο δύναται τῷ νόμῳ τοῦ θεοῦ <ὐποτάσσεσθαι> καὶ τὴν ἀθανσίαν",
          "candidate_score": 0.625275,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_15_17",
          "bdc_text": "sup.r ] , 23 Jan. 1551. . Totam fere Germaniam , quemadmodum LaminitleAnna Laminit ; s. Roper , The Holy Household 262f .",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_554",
          "psc_text": "nachgetragen V corr < M Ι ἀπέχεσθαι βρωμάτων zu γαμεῖν am Rande nachgetragen V corr < Μ I τὴν + ἰδίαν M 13 καὶ αὐτὴ] αὕτη u. < καὶ M 16 f τὴν κε- φαλὴν *] τὰς κεφαλὰς VM 17 nach τοῦ δράκοντος + σὺ συνέθλασας τὴν κεφα- λὴν τοῦ δράκοντος (wohl Glosse) M 21 <ἐπι>τελοῦντες *] τελοῦντες U < 22 κατέβαλον V; lies μετέλαβον? * χρουργίας εἶπεν ὅτι τὴν Μῆτιν καταπιὼν οὐχὶ τὸ βρέφος ἠδύνατο καταπιεῖν, ἀλλὰ τὴν γονὴν τὴν ἰδίαν * σημαίνων. 17. Τί δὲ ἕτερον εἴποιμι; ἢ πῶς ἀποσείσομαι τὸν πηλώδη τοῦτον πόνον, βουλόμενος μὲν εἰπεῖν καὶ μr̀ι βουλόμενος, ἀναγκαζόμενος δέ, ἴνα μὴ δόξω τι τῶν ὄντων παρακρύπτειν, καὶ φοβούμενος ἵνα μὴ ἀποκαλύπτων τὰ δεινὰ αὐτῶν ἢ χράνω ἢ πλήξω ἢ εἰς τὸ περιερ- γάσασθαι περὶ τούτου τοὺς ἀπαγομένους ἡδοναῖς καὶ ἐπιθυμίαις ἐπο- τρύνω. ὅμως ἐγὼ μὲν ἀθῷος εἴην καὶ πᾶσα ἡ τῆς ἁγίας καθολικῆς ἐκκλησίας †",
          "candidate_score": 0.625088,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_15_17",
          "bdc_text": "sup.r ] , 23 Jan. 1551. . Totam fere Germaniam , quemadmodum LaminitleAnna Laminit ; s. Roper , The Holy Household 262f .",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_293",
          "psc_text": "beiden Listen decken sich nicht vollständig; der in der unsrigen stehende Matthäus ist dort durch Jacobus Alphaei ersetzt G U (von Ζ. 8 <μαθητεύ>σατε an V) Μ anaceph. 1 vor θυρῶν + τῶν Μ 2 τὸ 1 < G 4 τἄλλα U Ι τὰ ὁρώμενα U 5 f τελείως U 6 καὶ συναλίζεται] καὶ συνεσθίων καὶ συναυλιζόμενος anaceph. ἀλλ' G 8 * <μυστήριον> * 9 τουτέστιν — ἔθνη < M Ι vor ἀλήθειαν + τὴν Μ anaceph. 10 αἱρέσεως V Ι βαπτίσατε V M Ι vor ὄνομα + τὸ M 12 τὴν < anaceph. 13 ἑνώτητος Μ 14 ὑπ' αὐτοῦ < anaceph. Ι <σφραγίζεσθαι> * 15 ἀσφαλὴς] καὶ ἀσφαλῶς anaceph. 16 vor ἁγίου + τοῦ M Ι διῃρημένος ὁ σύνδεσμος] διῃρημένη ἡ ἕνωσις anaceph. Ι οὔτε M 16 f ἀπηλλοτριωμένη anaceph. 17 ἔχων τὴν σφραγῖδα < anaceph. 18 καὶ 2 < anaceph. Ι οὐρανοὺς anaceph. 19 ἑνώτητα M 21 Σί///μωνα",
          "candidate_score": 0.624623,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_9_11",
          "bdc_text": "Ulinka Rublack , Pregnancy , Childbirth and the Female Body in Early Modern Germany , in : Past and Present , Nr. 150 , Feb. 1996 , S. 84-110 , hier S. 95f mit Anm. 50 : \"The Deceitful Woman of Esslingen\" , Zentralbibliothek Zurich , Wickiana , PAS II 2/13 , reproduced in The German Single Leaf Woodcut , 1500-1550 , ed. M. Geisberg , rev. W. L . Strauss , 4 vols. ( New York , 1974 ) , iii , p. 1066 , G. 1118 ;",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2471",
          "psc_text": "U; lies wohl γάμου * 17 τῶ ἁγίω αὐτοῦ πνεύματι U 18 <τε> U * | εἰς2] καὶ U 19 διηγησόμεθα U 20 διέδραμα M 24 ὁ περὶ τούτων πεπλανημένος λόγος U ἐχόντων καὶ μηδ᾿ ὁποτέρου τῶν εὐαγγελιστῶν ἀντίθετα πρὸς τὸν ἕτερον ἔχοντος. 31. Ἐλεύσομαι δὲ πάλιν εἰς τὸ προκείμενον. φάσκει πάλιν ὁ Λουκᾶς, μαρτυρῶν μου τοῖς πολυμερῶς καὶ πολυτρόπως εἰρημένοις, ὅτι »ἐγένετο ἐν σαββάτῳ δευτεροπρώτῳ«, ἵνα δείξῃ σάββατον πρῶτον εἶναι τὸ ἀπ᾿ ἀρχῆς ὁρισθὲν καὶ ῥηθὲν ὑπὸ τοῦ κυρίου ἐν τῇ κοσμοποιίᾳ, κατὰ περίοδον ἀπὸ τότε ἄχρι τοῦ δεῦρο κατὰ ἑπτὰ ἡμέρας ἀνακυκλούμενον, [τοῦτο εἶναι πρῶτον]· δεύτερον δὲ σάββατον τὸ ἀπὸ νόμου ὡρισμένον. φάσκει γὰρ ὅτι »λήψῃ σαυτῷ πρόβατον ἐνιαύσιον ἄμωμον ἄρσεν (ὅπερ ἦν ἀντίτυπον τοῦ σωτῆρος) ἀπὸ δεκάτης τοῦ μηνὸς καὶ ἔσται διατερτηρμένον ἅχρι τῆς τεσσαρεσκαιδεκάτης καὶ θύσετε αὐτὸ ἑσπέρας τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ ἡμέρᾳ· καὶ ἔσται σοι σάββατον, ἡμέρα ἁγία, καῖ ἔδεσθε ἄζυμα ἑπτὰ ἡμέραςα καὶ ἑβδόμην ἡμέραν ποιήσεις",
          "candidate_score": 0.624419,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_12",
          "bdc_text": "\"Gruntliche antzaigung des Teufflischenn und schentlichen betrugs Mit dem gemachten Bauch von anfang biss zu end 1551\" , PAS II 10/19b ;",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_763",
          "psc_text": "ἁρπάζουσι, σύροντες χαμαὶ καὶ βοῶντες, καὶ αἰκίας ἐπιφέροντες οὐ τὰς τυχούσας ἀπάγουσι μὲν εἰς τὴν συναγωγὴν καὶ μαστίζουσι τοῦτον κατὰ τὸν νόμον. καὶ οὑτος αὐτῷ πρῶτος ἀγὼν γίνεται· ἐπέστη δὲ ὁ ἐπίσκοπος τῆς πόλεως καὶ ἀφείλετο αὐτόν. ἄλλοτε δὲ καταλαμβάνουσιν αὐτὸν ἐν ὁδοιπορίᾳ τινί, ὡς ἡμῖν ὑφηγήσατο, καὶ ῥίπτουσιν αὐτὸν εἰς Κύδνον τὸν ποταμόν. τῷ δὲ ῥεύματι αὐτὸν ἀφαρπαχθέντα * ἐτόπασαν μή πη ἄρα ὄλωλεν ὑποβρύχιος γενόμενος τοῖς ὕδασι καὶ ἔχαιρον ἐπὶ τούτῳ. ὁ δὲ μικρῷ 16 über die ἀζανῖται vgl. Schürer, Gesch. d. üd. Volkes II4 V M 1 ὁ < Y 2 ἐνεργῶν getilgt, dafür am Rande διδοὺς σωτηρίας 4 αὐτῷ τῷ Ἰωσήπῳ *] αὐτὸν τὸν Ἰώσηπον V M 7 lies ἀπελθὼν? * 9 ἔπραττεν M 11 φιλ<ι>οῦται * | † ὃς] lies καὶ oder etwa <καὶ πρὸς αὐτὸν ος λεληθότος Μ 14 τε <τε ὤν> * | οὕτως V 15 διετέλει *] ἐπιτελεῖν V ἐπετέλει M κακῶν",
          "candidate_score": 0.624117,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_12",
          "bdc_text": "\"Gruntliche antzaigung des Teufflischenn und schentlichen betrugs Mit dem gemachten Bauch von anfang biss zu end 1551\" , PAS II 10/19b ;",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2441",
          "psc_text": "Τετρὰς ἐπιφώσκουσα ist aber ja sachlich dasselbe, wie Τρίτη ὀψέ Hätte Epiph. also in dem mit ἥτις ἦν zu beginnen Satz eine Angabe über Dienstag Nacht machen wollen, so müßte er sich grundlos wiederholt und dazu noch widersprochen haben. Auch die letzten Worte S. 297,9 ἐπιφώσκουσα κυριακὴ πεωτεκαιδεκάτη νυκτερινή bedürfen wohl einer Änderung. Wenn der Freitag (genauer Donnerstag Abend bis Freitag Abend) die τεσσαρεσκαιδεκάτη war, so kann die Nacht vom Samstag zum Sonntag nur die ἑκκαιδεκάτη sein; S. 297, 10f διὰ τὴν πεντεκαιδεκάτην τῆς σελήνης spricht nicht dagegen 1f gemeint ist Matth. 26,2; vgl.ep. ad Eus. et Marc. ὥς φησι καὶ ὁ ἱερώτατος Ματθαῖος περὶ τοῦ σωτῆρος ὅτι εἴρηκε τοῖς μεαθηταῖς· οἴδατε ὅτι μετὰδύο ἡμέρας τὸ πάσχα γίνεται καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδίδοται εἰς τὸ σταυρωθῆναι. Epiph. versteht die die Stelle so, als ob Jesus hätte sagen wollen, daß eigentlich erst in zwei Tagen das Passah gefeiert werden sollte",
          "candidate_score": 0.624013,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_16_18",
          "bdc_text": "Totam fere Germaniam , quemadmodum LaminitleAnna Laminit ; s. Roper , The Holy Household 262f . quondam Augustanos ( si verum est , quod dicitur ) decepit.",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_293",
          "psc_text": "beiden Listen decken sich nicht vollständig; der in der unsrigen stehende Matthäus ist dort durch Jacobus Alphaei ersetzt G U (von Ζ. 8 <μαθητεύ>σατε an V) Μ anaceph. 1 vor θυρῶν + τῶν Μ 2 τὸ 1 < G 4 τἄλλα U Ι τὰ ὁρώμενα U 5 f τελείως U 6 καὶ συναλίζεται] καὶ συνεσθίων καὶ συναυλιζόμενος anaceph. ἀλλ' G 8 * <μυστήριον> * 9 τουτέστιν — ἔθνη < M Ι vor ἀλήθειαν + τὴν Μ anaceph. 10 αἱρέσεως V Ι βαπτίσατε V M Ι vor ὄνομα + τὸ M 12 τὴν < anaceph. 13 ἑνώτητος Μ 14 ὑπ' αὐτοῦ < anaceph. Ι <σφραγίζεσθαι> * 15 ἀσφαλὴς] καὶ ἀσφαλῶς anaceph. 16 vor ἁγίου + τοῦ M Ι διῃρημένος ὁ σύνδεσμος] διῃρημένη ἡ ἕνωσις anaceph. Ι οὔτε M 16 f ἀπηλλοτριωμένη anaceph. 17 ἔχων τὴν σφραγῖδα < anaceph. 18 καὶ 2 < anaceph. Ι οὐρανοὺς anaceph. 19 ἑνώτητα M 21 Σί///μωνα",
          "candidate_score": 0.623495,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_12",
          "bdc_text": "\"Gruntliche antzaigung des Teufflischenn und schentlichen betrugs Mit dem gemachten Bauch von anfang biss zu end 1551\" , PAS II 10/19b ;",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2203",
          "psc_text": "qui digitum imponentes in nares et ora sua et labia quasi silentium semper exercent M U 2 ἄνω Μ 3 <ἑαυτούς> * 8 προδεδηλωμένης + <συντεινόντων>? * 10 Κυντιλλιανῶν Μ 16 πασσαλορυχίται Μ 17 αὐτῆς] ταύτης U | τῇ2 Klosterm.] τῆς MU | Κυντιλλιανῶν Μ νῶν καὶ Πεπουζιανῶν καλουμένῃ, δεινόν τι καὶ ἀθέμιτον ἔργον φασὶ γίνεσθαι. παῖδα γὰρ κομιδῆ νήπιον ὄντα κατὰ ἑορτήν τινα δι᾿ ὅλου τοῦ σώματος κατακεντῶντες χαλκαῖς ῥαφίσι τὸ αἷμα αὐτοῦ προσπορίζονται ἑαυτοῖς, εἰς ἐπιτήδευσιν δῆθεν θυσίας. 15. Ἀρκεῖ δὲ ἡμῖν ἃ καὶ περὶ ταύτης εἰρήκαμεν, ὦ ἐπιπόθητοι. ἐπηγγειλάμεθα γὰρ ἀπὸ ἑκάστης ἧς ἴσμεν αἱρέσεως μὴ φθονῆσαι, ἀλλὰ ὑποφῆναι ἅ τε δι᾿ ἀκοῆς ἅ τε διὰ συγγραμμάτων, ἅ τε δι᾿ ἐγγράφων καὶ ἅ τε ὑπό τινων ἀληθῶς πιστωσαμένων τὴν ἡμῶν ἔννοιαν κατειλήφαμεν, ἵνα μηδέν τι περιττὸν ὧν γε ἔγνωμεν ποιησάμενοι <μὴ> ὑπὸ συνείδησιν δόξωμεν εἶναι μὴ ὀρθὰ καὶ αὐτοὶ ἐφευρίσκοντες κατὰ ἀνθρώπων λέγειν, ἀλλὰ ὑποπίπτοντες πάθει ᾡ",
          "candidate_score": 0.622631,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_1",
          "bdc_text": "vgl . Adagia , 1 , 2 , 44 ( LB II . . . ) .",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2276",
          "psc_text": "τὸν νόμον προσφορὰν ὑπὲρ αὐτοῦ ἐπετέ- 3 vgl. Luk. 1,2 – 6 Luk. 1,1 – 8 Luck. 1, 3f – 10f vgl. Origenes m Luc. hom. 1; V 90 Lommatzsch – 14 Luk. 1, 5 – 22f vgl. Luk. 1, 26 – 26 f vgl. Luk. 2,8 – 27 f vgl. Luk. 2, 4. 7. 21 – 28 vgl. Luk. 2, 22 ff M U 1 ἐπιλαβέσθαι Μ |δὲ * 2 ἡγήσεται Μ U 3 ἐπὶ τὰ ἄνω ἀναφέρει τὸ ἔργον *, vgl. S. 261,[29 u. 262, 18] ἐπὶ τὰ ἄνω ἀναφέρετον ἐργάζεται Μ ἔπειτα ἀνωφερῆ τὸν λόγον ἐργάζεται U 11 ἵνα ἐπιγνῷς * 14 τὴν ἀκρίβειαν. εἶτά φησιν *] εἶτα τὴν ἀκρίβειάν φησιν Μ U 15 τοῦ ἀρχιερέως ἱερεύς] ἀρχιερεὺς Μ 17 πρὸ] ἀπὸ Μ 18 ἀπ᾿ άρχῆς] ὑπάρχειν U | τὰ * 19 προσφόρια U λουν καὶ ὡς ὁ Συμεὼν <αὐτὸν> ἐν ἀγκάλαις ἐδέκετο καὶ ὡς Ἄννα ἀνθωμολγεῖτο",
          "candidate_score": 0.622488,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_12",
          "bdc_text": "\"Gruntliche antzaigung des Teufflischenn und schentlichen betrugs Mit dem gemachten Bauch von anfang biss zu end 1551\" , PAS II 10/19b ;",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1369",
          "psc_text": "τε1 < V | ἐπὶ πᾶσι τούτοις Dind. Oh.] πετεινά που τοῖς V M super omnia lat. 1f δυωδέκατον, ω aus ο Vcorr δυοδέκατον M 2 τριακοντάδα Ausgg.] τριάκοντα V M triacontadem lat, 3 lies πλασθέντα? *, vgl. S. 31, 4 4 πηγῆς Ausgg.] πηγὴν V πηγῆν Μ fontelat. 7 <lat. 9 ἔχοντος Ausgg.] hahentem lat. 12 δεκαδύο V M 14 σῶμα Ausgg.] τοῖς σώασιν V M corpus lat. | τε οὐν] autem lat. 16 μέγα, ν angeflickt Vcorr μέγα Μ 20 ποδήρη///, ν wegradiert V | στοιχ·είοις] ordinihus lat.; lies στοίχοις? Pet. 21 > *] omnino lat. ἄλλα? ül. 23 δὲ < lat. 24 ὀγδόῃ, η auf Rasur, dahinter 1 wegradiert V 25 μὲν < lat. | τῇ ἕκτῃ] sexfo die lat.; lies wohl <ἐν> τῇ ἕκτῃ <ἐν> τῇ ὀδδήῃ *] in cctavo lat. 26 τὸν1] τὸ M | ἐροῦσι] dicunt lat. κικὸν ἐν τῇ ὀγδόῃ· διέσταλται γὰρ ταῦτα",
          "candidate_score": 0.622381,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_16_18",
          "bdc_text": "Totam fere Germaniam , quemadmodum LaminitleAnna Laminit ; s. Roper , The Holy Household 262f . quondam Augustanos ( si verum est , quod dicitur ) decepit.",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1065",
          "psc_text": "quod lat. Ι αὐτοὶ 2] semetipsos lat. 16 δὲ 003C; lat.; δῂ ül. 16 f κἂν ἐν ὁποίαις Ausgg.] κἂν ἐν ποίαις V καὶ ἐν ποίαις ἂν M 19 ἀπειρημένα, ἀπ angeflickt Vcorr προειρημένα M | τελειώτατοι Μ 21 κληρονομῆσαι Μ ἀδιαφόρως Ausgg.] διαφόρως V M indifferenter lat. 22 μηδὲ V τῶν ἐθνῶν τέρψιν εἰς τιμὴν τῶν εἰδώλων γινομένην πρῶτοι συνίασιν, ὡς μηδὲ τῆς παρὰ θεῷ καὶ ἀνθρώποις μεμισημένης τῆς] τῶν θημριομάχων καὶ μονομαχίας ἀνδροφόνου θέας ἀπέχεσθαι ἐνίους αὐτῶν. οἱ δὲ καὶ ταῖς τῆς σαρκὸς ἡδοναῖς κατακόρως δουλεύοντες, τὰ σαρκικὰ τοῖς σαρκικοῖς τὰ πνευματικὰ τοῖς πνευματικοῖς ἀποδέδοσθαι λέγουσιν. καὶ οἱ μὲν αὐτῶν λάθρα τὰς διδασκομένας ὑπ' αὐτῶν τὴν διδαχὴν ταύτην γυναῖκας διφθείρουσιν, ὡς πολλάκις ὑπ' ἐνίων αὐτῶν ἐξαπατηθεῖσαι, ἔπειτα ἐπιστρέψασαι γυναῖκες εἰς τὴν ἐκκλησίαν τοῦ θεοῦ σὺν τῇ λοιπῇ πλάνῃ καὶ τοῦτο ἐξωμολογήσαντο. οἱ δὲ καὶ κατὰ τὸ φανερὸν ἀπερυθριάσαντες, ὧν ἂν ἐρασθῶσι γυναικῶν, ταύτας ἀπ᾿ ἰδίας γαμετὰς ἡγήσαντο. ἄλλοι",
          "candidate_score": 0.622364,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_15_17",
          "bdc_text": "sup.r ] , 23 Jan. 1551. . Totam fere Germaniam , quemadmodum LaminitleAnna Laminit ; s. Roper , The Holy Household 262f .",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1945",
          "psc_text": "M 23f lies wohl τῶν . . . πληρουμένων * 26 ἐν ταῖς ἐκκληςίαις S. 123, 1 27 ἐπιτέτραπται S. 123, 1 f] ἐπιτρέπεται VM ὑπάρχει ὁ νόμος, τὴν γυναῖκα καθυποτάξας τῷ ἀνδρί. συναρέσκει γὰρ κὰι τῷ ἀποστόλῳ τοῦτο ἐν τῇ τῆς ἐκκληςίας νομοθεςίᾳ, ὥς φησι· »καθὼς κὰι ὁ νόμος λέγει«. ποῦ δὲ εἶπεν ὁ νόμος ἀλλὰ ἐν τῷ εἰπεῖν τὸν θεὸν πρὸς τὴν Εὔαν εὐθύς »πρὸς τὸν ἄνδρα σου ἡ ἀποστροφή σου καὶ αὐτός σου κυριεύσει«; εἰ γὰρ καὶ ἐν ἄλλοις τόποις, ἀλλὰ ἐν τεῦθεν ἠ ἀρχή. εἰ τοίνυν ἀπὸ τότε ἡ γυνὴ ὐπετάγη ἐκ προστάγματος θεοῦ τῷ ἀνδρὶ καὶ ἀκολούθως ὁ ἀπόστολος καθυποτάσσει ταυτην, οὐκ ἀντιθέτως τῷ ποιήσαντι τὸν ἄνθρωπον κὰι τὴν γυναῖκα θεῷ καὶ αὐτὸς κελεύων δείκνυσιν ἐξ ἅπαντος ὅτι τοῦ αὐτοῦ [θεοῦ] ὑπάρχει ὁ ἀπόστολος νομοθέτης θεοῦ, οὗκαὶ ὁ νόμος ἦν καὶ ἡ πᾶσα παλαιὰ διαθήιη, καὶ τοῦ αὐτοῦ ἡ καινὴ διαθήκη, τουτέστιν αἱ δύο διαθῆκαι,",
          "candidate_score": 0.622102,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_15_17",
          "bdc_text": "sup.r ] , 23 Jan. 1551. . Totam fere Germaniam , quemadmodum LaminitleAnna Laminit ; s. Roper , The Holy Household 262f .",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2411",
          "psc_text": "13 ff u. haer. 29, 3, 2f; I 323, 9 ff; dazu Eusebius-Hieronymus Chronik S. 160 1 ff Helm —6 vgl. Panarion haer. 29, 3f; I 323, 14 ff u. Eusebius-Hieronymus Chronik S. 148, 12 ff Helm u. S. 152, 11 ff — 8 Gen. 49, 10 M U 1 * ergänze nach Z. 16f etwa < καὶ πάλιν μέρη φόρων διδόμενα > * | ἐπὶ] ἔτει Μ | vor ἐλάσσω + ἢ U 2 ὅτου] τοῦ Μ | ὑπὸ φόρον U |αὐτοῖς < U | γεγένηται + τελειότατα U 4 γεννηθέντος Χριστοῦ Μ 4 f ἐμβηθλεὲμ U 5 τε < Μ 5 f τῶν ἀπὸ Ἰούδα καὶ Ἀαρὼν] καὶ U 6 χριστῶν *] χρηστῶν Μ U 7 χρηστοῦ Μ < U | Σαλλίνας Μ Σααλίνας U 7—10 ἐφ᾿ οἷς—κύριος < U 10 vor ταῦτα + ἅτινα U 10 f ἐτελεῖτο U 11 ἐμβηθλεὲμ U | ἣ ἐγένετο < U",
          "candidate_score": 0.621925,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_12",
          "bdc_text": "\"Gruntliche antzaigung des Teufflischenn und schentlichen betrugs Mit dem gemachten Bauch von anfang biss zu end 1551\" , PAS II 10/19b ;",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1523",
          "psc_text": "II 85, 28ff — 16 Joh. 6, 70 — 18 Job. 17, 11 f — 21 Matth. 26, 24 — 24 II Petr. 2, 19 — 26 Joh. 8, 44 — 29 f vgl. Joh. 12, 6 V M 3 ἐκ τῶν auf Rasur Vcorr 7 τὸν aus τῶν V corr 12 φησιν] * 14 λέγων *] λέγει VM | αὐτῶν U] ἑαυτῶν VM 15 * <ἐσήμανε> * 17 διάβολον διάβολος V M 19 ἐφύλασσα V M 22 οὐαὶ δὲ] οὐδὲ M | γὰρ] δὲ, durchgestrichen u. γὰρ auf Rasur gesetzt Vcorr 23 εἰ auf Rasur V corr 27 ὑμῶν nachgetragen V corr 29 nach ὅτι ein Wort von 2 — 3 Buchstaben ausradiert V corr | vor ψεύστης + ὁ M; lies wohl οὐ ψεύστης ἦν μόνον * 30 τὸ1 aus τῶ V corr γλωσσόκομον, ἵνα ἀναπολόγητος ᾖ διὰ φιλαργυρίαν τὸν ἴδιον δεσπότην παραδοὺς εἰς χεῖρας ἀνθρώπων. τίς οὖν",
          "candidate_score": 0.621746,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_12",
          "bdc_text": "\"Gruntliche antzaigung des Teufflischenn und schentlichen betrugs Mit dem gemachten Bauch von anfang biss zu end 1551\" , PAS II 10/19b ;",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1681",
          "psc_text": "die Angaben S. 123, 18ff. Tertullians (adv. Marc. V 2ff) stimmt mit der des Epiph. überein, nur daß Tertullian den Epheser- als Laodicenerbrief gibt u. den Philemon- hinter den Philipperbrief stellt V M 1 <μᾶλλον> * 2 περιέκκοψε, erstes κ durchgestrichen V corr 3 ει aus η, nach dem Wort Rasur von 2—3 Buchstaben V corr | δὲ 2 < Μ 6 περιτέμνων, ων auf Rasur V corr 8 ὑπ᾿] ἀπ᾿ V 12 Κολοσσαεῖς, ο aus α V corr Κολοσσαεῖς Μ 13 ἐννάτη Μ 14 Λαοδικείας V M 16 αὐτὸν, α u. v auf Rasur V corr σὺν *] ἐν V M 18 αὐτῷ Dind.] αὐτοῦ aus αὐτῶν Vcorr αὐτῶν Μ 19 ἐπιστολῶν Corn.] ἀποστόλων V M 21 οὖν] lies δὲ? * καὶ ὅτι ἀνάστασιν σαρκὸς ὁ ἀπόστολος κηρύττει καὶ δικαίους τοὺς προφήτας ὀνομάζει καὶ ἐν σῳζομένοις ὑπάρχοντας τοὺς περὶ Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακὼβ καὶ πάντα ὅσα ἐστὶ τῆς",
          "candidate_score": 0.620893,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_16_18",
          "bdc_text": "Totam fere Germaniam , quemadmodum LaminitleAnna Laminit ; s. Roper , The Holy Household 262f . quondam Augustanos ( si verum est , quod dicitur ) decepit.",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_550",
          "psc_text": "*] μὴ τῶν VM Ι τὸν < Μ 14f ἐν σαρκί — ἀντιχρίστων < M 17 γαμίσκονται M 18 σαφὴν M Ι ἰδιάζειν] ἁγιάζειν V Ι ἁγι///στείαν, α ausradiert Vcorr ἁγιαστίαν Μ 19 Μαρία V | πατέρα + μου 22 < τοὺς> * 23 ἐν χερσὶν] ἐν < V χειρὶ Μ ἁγίου πνεύματος ἐπιτρεπόμενος οὐ παρέργως — , ἔπειτα δὲ περὶ τῶν τὸν γάμον ἐχόντων τὸν σεμνὸν λέγοντος τίμιος ὁ γάμος καὶ ἡ κοίτη ἀμίαντος, πόρνους δὲ καὶ μοιχοὺς κρινεῖ ὁ θεός‘. ἀλλὰ καὶ κατ’ αὐτῶν ἐκβοᾷ γράφων Ῥωμαίοις, τὰ αἰσχρὰ ἀποκαλύπτων τῶν τὰς κακοπραγίας ἐργαζομένων, λέγων αἱ τε γὰρ θήλειαι αὐτῶν μετήλλαξαν τὴν φυσικὴν χρῆσιν εἰς τὴν παρὰ φύσιν‘ καὶ περὶ τῶν ἀρρένων, ὄντι »ἄρρενες ἐν ἄρρεσι τὴν ἀσχημοσύνην κατεργαζόμενοι«· ἀλλὰ καὶ ἐν τῇ πρὸς Τιμόθεον ἐπιστολῇ περὶ τούτων λέγει ὅτι ἐν ἐσχάταις ταις ἡμέραις ἐνστήσονται καιροὶ χαλεποί· ἔσονται γὰρ οἱ ἄνθρωποι φιλήδονοι«, καὶ πόλιν κωλυόντων γαμεῖν, κεκαυτηριασμένων τὴν",
          "candidate_score": 0.620794,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_15_17",
          "bdc_text": "sup.r ] , 23 Jan. 1551. . Totam fere Germaniam , quemadmodum LaminitleAnna Laminit ; s. Roper , The Holy Household 262f .",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1735",
          "psc_text": "δݲ (λݲαݲ). »Ἔτι γὰρ Χριστὸς ὄντων ἡμῶν ἀσθενῶν ἔτι κατὰ καιρὸν ὑπὲρ ἀσεβῶν ἀπέθανεν«. εݲ (λݲβݲ). »Ὥστε ὁ μὲν νόμος ἅγιος καὶ ἡ ἐντολὴ ἀγία καὶ δικαία καὶ ἀγαθή«. ςݲ (λݲγݲ). »Ἵνα τὸ δικαίωμα τοῦ νόμου πληρωθῇ ἐν ἡμῖν«. ζݲ (λݲδݲ). »Τέλος γὰρ νόμου Χριστὸς εἰς δικαιοσύνην παντὶ τῷ πιστευοντι«. ηݲ (λݲεݲ). »Ὀ γὰρ ἀγαπῶν τὸν πλησίον νόμον πεπλήρωκε«. 4 Rom. 2, 12f — 8 Röm. 2, 25; vgl. Origenes comment. in ep. ad Rom. 1. VI 136 f Lommatzsch Marcion sane cui per allegoriam nihil placet intelligi, quomodo exponat quod dicit apostolus circumcisionem prodesse, omnino non inveniet — 10 Rom. 2, 20b — 12 öm. 5, 6 — 14 öm. 7, 12; vgl. Tertullian adv. Marc. V 13; S. 622, 7 Kroymann lex sancta et praeceptum eins iustum et honum Adamantius de recta in deum fide II 20; S. 108, 7 van de Sande Bakhuyzen — 16 Röm. 8,",
          "candidate_score": 0.620752,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_15_17",
          "bdc_text": "sup.r ] , 23 Jan. 1551. . Totam fere Germaniam , quemadmodum LaminitleAnna Laminit ; s. Roper , The Holy Household 262f .",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_337",
          "psc_text": "nachgetragen Vcorr < M 22 ἑ///αυτῶ aus έν αὐτῶ V corr | ἐνδυασμὸς V 23 ἐνδυσάμενος M | ὡς ἡ] ὡσεὶ M 29 Unterschrift κατὰ Σίμωνος V Κατὰ Μενάνδρου, β ἀπὸ τῆς τοῦ Χριστοῦ παρουσίας, τῆς δὲ ἀκολουθίας κݲβݲ. Ταῦτα καθεξῆς συνέπεται Μένανδρός τις, ὃς ἀπὸ Σαμαρειτῶν ὁρμώμενος ἐγένετο μαθητεύων τούτῳ τῷ Σίμωνι ἐν χρόνῳ τινί. ὁμοίως δὲ ἔλεγεν καὶ αὐτὸς τὸν κόσμον γεγονέναι ὑπὸ ἀγγέλων, ἑαυτὸν δὲ ἔλεγεν ἄνωθεν δύναμιν θεοῦ καταπεπέμφθαι. μείζονα δὲ κυβείαν οὗτος ὑπὲρ τὸν πρότερον ἐργασάμενος πρὸς ἀπάτην τῶν ἀνθρώπων ἔλεγεν ἑαυτὸν πεπέμφθαι εἰς σωτηρίαν, δῆθεν εἰς τὸ συναγαγεῖν τινὰς εἰς τὸ ἑαυτοῦ μυστήριον διὰ τὸ μὴ ὑπὸ τῶν τὸν κόσμον πεποιηκότων ἀγγέλων καὶ άρχῶν καὶ ἐξουσιῶν κατακυριευθῆναι. ὅμοια δὲ τῷ ἑαυτοῦ διδασκάλῳ τὰ πάντα συνυφαίνων καὶ γοητείαις καὶ ταῖς ἄλλαις μαγγανείαις * οὖ διέλειπεν, οὐδὲν δὲ διήλλαττε τῇ δικασκαλίᾳ ἀλλ' ἢ μόνον ὅτι ἑαυτὸν ἔλεγε μείζονα μᾶλλον ἢ τὸν πρὸ αὐτοῦ ὄντα αὐτοῦ διδάσκαλον.",
          "candidate_score": 0.620691,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_15_17",
          "bdc_text": "sup.r ] , 23 Jan. 1551. . Totam fere Germaniam , quemadmodum LaminitleAnna Laminit ; s. Roper , The Holy Household 262f .",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_280",
          "psc_text": "die hier vorgetragene Chronologie des Lebens Jesu -wird wiederholt u. eingehend begründet Panarion haer. 51, 8 ff; vgl. z. d. St. u. unter Christologie (Chronologie des Lebens Jesu) — 14f ührt bei Michael Glykas ann. IH; Migne 158, 396 B G U Μ anaceph. 1 διὰ] ἀπὸ anaceph. 3 παρθένου < G U anaceph. | καὶ < 4 ἀνθρωπίνην anaceph. 5 χωρὶς ἁμαρτίας < anaceph. 6 ἐμβηθλεὲμ U | ἐν τῷ σπηλαίῳ < anaceph. 7 vor Συμεῶνος + τοῦ U | Συμεὼν 5 Ἄννας Μ | ἀπενεχθέντα] ληφθέντα anaceph. 9f Ἱερουσαλὴμ < 11 ἀπενεχθέντα] ἀπαρθέντα anaceph. 12 δευτέραν < Μ | ἐνιαυτῶν | καὶ Βηθλεὲμ < anaceph. 13 vor βασταζόμενον + καὶ Μ | ὡσαύτως < 14 δὲ < anaceph. | κατελθόντα] καταχθέντα u. vor ἐν οἰκίᾳ !M 15 τῇ — ὄντι < G | δὲ Μαρία Μ 16 ὑπὸ τῶν μάγων προσκυνηθέντα < | προσκυνηθῆναι U | προσκυνηθέντα +",
          "candidate_score": 0.620475,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_15_17",
          "bdc_text": "sup.r ] , 23 Jan. 1551. . Totam fere Germaniam , quemadmodum LaminitleAnna Laminit ; s. Roper , The Holy Household 262f .",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3247",
          "psc_text": "S 15 καὶ . . δὲ < S 16 16f λέγων λέγων 17f εἰ δὲ τὸ — οἰκεῖ ἐν ὐμῖν < S 18 ἐκ νεκρῶν < S 19 — 22 — νενεκρωμένον < S 21 καὶ < U | οὐ < U 22 πάντας U | δεὶ <Μ ἔμπροσθεν τοῦ βήματος τοῦ χριστοῦ, ἵνα κομίσηται ἕκαστος τὰ διὰ τοῦ σώματος πρὸς ἄ ἔπραξε«, καὶ πάλιν »αἱ μὲν ἐπιστολαὶ βαρεῖαι καὶ ἰσχυραί, ἡ δὲ παρουσία τοῦ σώματος ἀσθενής«, καὶ πάλιν »οἶδα ἄνθρωπον ἐν Χριστῷ πρὸ ἐτῶν δεκατεσσάρων, εἴτε ἐν σώματι οὐκ οἶδα εἴτε ἐκτὸς τοῦ σώματος οὐκ οἶδα« καὶ πάλιν »οὕτως ὀφείλουσιν οἱ ἄνδρες ἀγαπᾶν τὰς ἑαυτῶν γυναῖκας, ὡς τὰ ἑαυτῶν σώματα«, καὶ πάλιν »αὐτὸς δὲ ὁ θεὸς τῆς εἰρήνης ἀγιάσαι ὁμᾶς ἡλοτελείς, καὶ ὁλόκληρον ὑμῶν τὸ πνεῶνα καὶ ἡ ψυχὴ καὶ τὸ σῶμα ἀμέμπτως ἐν τῇ παρουσίᾳ τοῦ κυρίου ἡμῶν ’Ιησοῦ Χριστοῦ τηρηθείη«. οἱ δέ, ἀσφαλῶς οὐ νοήσαντες τούτων οὐδέν,",
          "candidate_score": 0.620445,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_1",
          "bdc_text": "vgl . Adagia , 1 , 2 , 44 ( LB II . . . ) .",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1077",
          "psc_text": "τοῖς λεγομένοις, καταπεφρονηκέναι δὲ αὐτῶν, ἄλλοτε ἄλλην αἰτίαν νομί- V M lat. (Tert., Hipp.) 4 > *] illa lat. 6 προσαγο///μένου, ο aus ω Vcorr 7 τὸ 1] τὸν M 8 † τὸ] quippe lat., lies ἅτε oder) ὂν * 9 αὐτῷ τῷ δημιουργῷ] τὸ τοῦ M 9f κατ’ αὐτοὺς ὁ V 10 καὶ hineingeflickt Vcorr 11 > Ansgg.] per lat. 14 τῆς Ἀχαμὼθ] ab Achamofh lat. | ἀμείνους + 15 πλεῖον V 17 φησὶν Μ | ἔτασεν M 18 ὑπὸ] de lat. | lat. 19 ἐξηγοῦνται aus ἐξηγεῖσθαι Vcorr | ὑψηλωτέρας V | ὑπάρχοντας Vcorr 20 διὰ τούτου V M per hunc lat.; wohl alter Fehler ür διὰ τοῦ Δηυιουργοῦ * 21 ψυχῶν, ψυ vorn angeflickt Vcorr χῶν M | *] alte ücke; wohl πολλὰ πολλὰ εἰρῆσθαι > * 22 θέλοντες] docentes lat. | ἀπὸ τοῦ] ah lat. 23 ἀλλὰ x003C; lat. | ὡσαύτως] tantundem lat. 24 ἀπὸ τοῦ",
          "candidate_score": 0.619719,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_16_18",
          "bdc_text": "Totam fere Germaniam , quemadmodum LaminitleAnna Laminit ; s. Roper , The Holy Household 262f . quondam Augustanos ( si verum est , quod dicitur ) decepit.",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1012",
          "psc_text": "altes Verderbnis, lies etwa 〈πρὸς〉 ἀγεννήτου κατάληψιν γεννητοὺς Ε; ἱκανοὺς εἶναι oder Ε; ἀγεννήτου κατάληψιν γινώσκοντας 〈μόνον πρὸς συζυγίαν μετ’ αὐτοῦ> ἱκανοὺς εἶναι * | ἀναγορεῦσαί τε ἐν αὐτοῖς] generandi in se Tert. 6f ἀκατάλη///πτος, μ getilgt Vcorr 7 μόνου < > M 8 γινώσκεται < > lat. 8f τοῖς Omnibus lat. 9 ἀκατάληπτον Ausgg.] πρῶτον καταληπτὸν V M. incomprehensibile lat. | αὐτῶν *] ὐτοῦ V M < > lat. illorum Tert. 12 ἕν] *] < > lat. Ausgg.] induxit lat. 14 τοὺς < > M 15 καὶ πάντας Λόγους < < > lat. | Χριστοὺς] Theletos Tevt. 15f hinter καὶ4 Rasur von 6 Veorr καὶ πάντας(!) M 16 Ἀληθείας] Sigas Tevt | πάσας2 < > lat. 16f Πνεύματα καὶ Ἐκκλησίας] in Eeclesias in Fortunatas Tert. 17 δὲ] quoque lat. | ἀναπαυσάμενα] requiescentia lat. | τελείας. 18 φησὶν] dicunt lat. 19 μετασχονάτ] participantem (sc. Propaorem) lat. | βουλῇ μιᾷ] βούλημα",
          "candidate_score": 0.619303,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_15_17",
          "bdc_text": "sup.r ] , 23 Jan. 1551. . Totam fere Germaniam , quemadmodum LaminitleAnna Laminit ; s. Roper , The Holy Household 262f .",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3295",
          "psc_text": "σώματι] im Fleisch S 2 ἥτις . . . ὡς ἔφην, ἐγενήθη < S | ἐπιπνοίας Scaliger] ἐπινοίας MU Phot. | ἐγενήθη] συνέστη Phot. 3 καὶ φυσικὸν νόμον < S 4 καὶ ἐπανορθούμενον < S 6 τῇ δὲ] τῆ γὰρ M | ἐπιθυμίαν] ἁμαρτίαν U 8 οἷον τῇ] ὁ ἐν τῆ U | πρὸς τὸ ἀγαθὸν < U | ὁρμῇ, τῇ < U | vor τῇ ἐπιθυμίᾳ + und S | οὗτος] αὐτὸς Phot. 9 ἀεὶ καὶ Ÿ— ἀνομίαν < S 10 παντάπασι — ἑλκτικὸς < S | ἡδονὰς ὢν] ἡδονῶν M 11 f ὑποτιθέμενος . . . μοι καταφαίνεται] zeigt an S 11 ἀναφανδὸν] < S hinter ὁ Παῦλος Phot. | ὁ Παῦλος] der Apostel S 12 κατὰ τὸν Μ | ὃ MU 13 σαφῶς < S | ἐκάλεσε νοὸς Phot. | συνιστάμενον Phot.] ἐνιστάμενον MU | συνιστάμενον + νόμον Phot. 15 ἕτερον] τρίτον Phot. | τὸν] τὸ M",
          "candidate_score": 0.619145,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_1",
          "bdc_text": "vgl . Adagia , 1 , 2 , 44 ( LB II . . . ) .",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1047",
          "psc_text": "δεδυνῆσθαι αὐτὴν μορφῶσαι ἐπειδὴ ὁμοούσιον ὑπῆρχεν αὐτῆ | τῆς γενομένης < > M 5 Ε; quidem lat. (5 τὸν Πατέρα] deuut patrem et salvatorem, lat. τὸν θεὸν καὶ πατέρα Theodoret haeret. fab. comp. I 7; darnach lies wohl τὸν 〈θεὸν γαὶ〉 Πατέρα *, vgl. Ζ. 18 | τε < > lat. | αὐτῶ///, ν weggeschabt Vcorr αὐτῶν M 8 λέγουσι] V | μετ’] κατ’ N | Ε; *] eum lat. 11 τῶν1 < > M 12 τῶν < 15 † ἐν εἰκόνι] in imagine lat.; alter Fehler ür τὸν εἰκόνα * 17 τούτου Ausgg.] τούτων VM (ab) kor lat. 18 τῶν] τὸν M 19 ὄντα] esse lat. 22 vor ἀριστερῶν em δι᾿ weggekratzt Vcorr 23 γὰρ] quoque lat. 24 λέγουσιν εἶναι M 25 τῆς] τοὺς V 26 πρώτης] πρὸ τῆς V 27 οὐκ] Ausgg.] quos (= οὕς, Doppelschreibung; daraus οὐκ verderbt) lat. < > Tert. 28 δὲ 1 < ὑπὲρ",
          "candidate_score": 0.618827,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_11",
          "bdc_text": "\"The Deceitful Woman of Esslingen\" , Zentralbibliothek Zurich , Wickiana , PAS II 2/13 , reproduced in The German Single Leaf Woodcut , 1500-1550 , ed. M. Geisberg , rev. W. L . Strauss , 4 vols. ( New York , 1974 ) , iii , p. 1066 , G. 1118 ;",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2905",
          "psc_text": "Eusebius h. e. IV 16,4; M U Georg. mon. 1 καὶ τοῦ] τοῦ δὲ Georg. 2 ἀγρυπνίας + καὶ πολιτείᾳ ὑπερβαλλούσῃ Georg. | ἐν2 < Georg. | κάματον hinter διανύοντος Georg. 3 ἐπιμελὲς Μ 3f φιλοτιμησαμένου *] ἐφιλοτιμήσατο M U σαμένου συναγαγεὶν τῶν ἕξ ἑρμηνειῶν, Ἀκύλα Συμμάχου τῶν τε ἑβδομήκοντα δύο καὶ Θεοδοτίωνος, πέμπτης τε καὶ ἕκτης ἐκδόσεως <τὰς βίβλους ἐξέδωκεν>, μετὰ παραθέσεως ἑκάστης λέξεως Ἑβραϊκῆς καὶ αὐτῶν ὁμοῦ τῶν <Ἑβραϊκῶν> στοιχείων· ἐκ παραλλήλου δὲ ἄντικρυς, δευτέρᾳ σελίδι χρώμενος κατὰ σύνθεσιν Ἑβραϊκῆς μὲν τῆς λέξεως, δἰ Ἑλληνικῶν δὲ [τῶν] γραμμάτων ἑτέραν πάλιν πεποίηκε σύνθεσιν· ὡς εἶναι μὲν ταῦτα καὶ καλεῖσθαι Ἑξαπλᾶ, ἐπὶ <δὲ> τὰς Ἐλληνικὰς ἑρμηνείας <γενέσθαι> δύο ὁμοῦ παραθέσεις, Ἑβραϊκῆς φύσει δἰ <Ἐβραϊκῶν> στοιχείων καὶ Ἑβραϊκῆς δἰ Ἑλληνικῶν στοιχείων, ὥστε εἶναι τὴν πᾶσαν παλαιὰν διαθήκην δἰ Ἑξαπλῶν καλουμένων καὶ διὰ τῶν δύο τῶν Ἑβραϊκῶν ῥημάτων. S. 554, 13ff Schwartz ταύτας δὲ ἁπάσας (sc. τὰς παρὰ τοῖς Ἰουδαίοις φερομένας πρωτοτύπους",
          "candidate_score": 0.605848,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_19_21",
          "bdc_text": "Vale . Gepingę ex phrontisterio nostro 3 . die novembris anno 1550 .",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2426",
          "psc_text": "τοῦ πέμπτου«, ὡς τότε παρ᾿ Ἑβραίοις ἐτελέσθη· ὃ πρῶτον μὲν τῇ ψήφῳ τῶν Ἑβραίων ἐχρῆν πληρωθῆναι, ᾗ καὶ πολλοὶ τῶν ἐθνῶν ἀκολουθήσαντες, φημὶ δὲ Ῥωμαῖοι, πέμπτην αὐτὴν ἑσπερινὴν εἰς ἕκτην ἐπιφώσκουσαν ἐπιτελοῦσι, Κύπριοι δὲ πέμπτην αὐτὴν [τὴν] ἡμέραν τοῦ μηνὸς ἄγουσιν, Αἰγύπτιοι δὲ φύσει καὶ Σαλαμίνιοι καὶ αὐτὸν τὸν μὴνα πέμπτον ἄγουσιν, ὡς καὶ οἱ Ἑβραῖοι ἀπὸ τοῦ παρ᾿ αὐτοῖς ἀγομένου νέου ἔτους πέμπτον αὐτὸν Τάττουσι — διῆλθεν οὖν τὰς προειρημένας ὑπατείας εἰκοσιεννέα πλήρης, εἰς δὲ τὴν τριακοστὴν ὑπατείαν, λέγω δὲ *, περὶ τὸν < ἑν > δέκατον μῆνα ἦλθε πρὸς τὸν Ἰωάννην καὶ ἐβαπτίσθη ἐν τῷ Ἰορδάνῃ ποταμῷ τῷ τριακοστῷ ἔτει τῆς αὐτοῦ ἐνσάρκου γεννήσεως, πρὸ ἓς εἰδῶν Νοεμβρίων, Τουτέστι κατὰ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, κατὰ Ἕλληνας 1 ff zu den Monatsangaben vgl. W. Kubitschek, Die Kalenderbücher von Florenz, Rom und Leyden (Denkschr. Wiener Akad. B. 57. 1915) S. 74 ff; dort weitere Schriften über die einzelnen Fragen — 8",
          "candidate_score": 0.605459,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_11",
          "bdc_text": "\"The Deceitful Woman of Esslingen\" , Zentralbibliothek Zurich , Wickiana , PAS II 2/13 , reproduced in The German Single Leaf Woodcut , 1500-1550 , ed. M. Geisberg , rev. W. L . Strauss , 4 vols. ( New York , 1974 ) , iii , p. 1066 , G. 1118 ;",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_128",
          "psc_text": "τῆς σκηνοπηγίας VM 2f κατασκευασθείση Μ 6 αὐτοῦ *] αὐτῶν aus αὐτὸν V corr αὐτῶν Μ | ἐγκεταλέγουσιν M 8 > * 9 οἱ < < M | τῆς2 < < M 11 ff anstatt 11 μὲν < do. 12 ἕκτην βίβλον u. so durchweg im Folgenden bis S. 192 Accusative GU, ἕκτη βίβλος < < u. gleichfalls Accusative do. 13 τοῦ 2 14 τὸ < do. 15 τὸ ᾀσμα τῶν ᾀσμάτων] τὰ ἄσματα Μ | τὸ < do. βασιλειῶν G U 17 ἑπτακαιδεκάτης M 17f ὀκτωκαιδεκάτης u. ἐννεακαιδεκάτης M 19 τὸ < do. 19f ὁ προφήτης < do. 20 ὁ 20f μετὰ τῶν θρήνων — Βαρούχ < Gr Βαροὺχ θρήνους ἐπιστολὴν ἐπιστολῶν αὐτοῦ τε καὶ > Βαροὺχ εἰκοστὴ τρίτη Ἰεζεκιὴλ ὁ προφήτης εἰκοστὴ τετάρτη Δανιὴλ ὁ προφήτης εἰκοστὴ πέμπτη Εσδρας αݲ εἰκοστὴ ἕκτη Ἔσδρας ݲ, εἰκοστὴ ἑβδόμη Ἐσθήρ. αὗταί εἰσιν αἱ εἴκοσι ἑπτὰ βίβλοι ἐκ θεοῦ δοθεῖσαι τοῖς Ἰουδαίοις·",
          "candidate_score": 0.603093,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 2,
      "cf_id": "cf025",
      "work_id": "078_Gregorius-I_Liber-responsalis",
      "max_score": 0.665293,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_3_5",
          "bdc_text": "ideo nos paucis complectimur omnia verbis proque muta vivam mittimus epistolam . Virgo , quae Esslingae per quinquennium nescio quid habuit in utero , 30 . die octobris a senatu in captivitatem cum parentibus , sorore et custodibus coniecta estAnne Ulmerin ;",
          "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-responsalis_window_40",
          "psc_text": "Vers. Domus pudici pectoris templum repente fit Dei, intacta nesciens virum, Virgo concepit Filium. Deum. Resp. Nesciens mater Virgo virum, peperit sine dolore. Salvatorem saeculorum ipsum Regem angelorum, sola Virgo lactabat ubera de coelo plena [ubere pleno]. Vers. Ave, Maria. Vers. Beata viscera. Resp. O Regem coeli cui talia famulantur obsequia! Stabulo ponitur qui continet mundum; jacet in praesepio et in coelis regnat. Vers. Domine, audivi auditum tuum, et timui. Consideravi opera tua, et expavi; in medio duorum animalium. Jacentem. Resp. In Patre manet aeternitas, quia non peribit in matre virginitas; et per intactum corpus egressus, qui in salutem omnium natus est, invisibilis non dedignatus est carne nasci. Non dereliquit imperium. Vers. Tanquam sponsus Dominus. Non. Resp. Te laudant angeli, sancta Dei genitrix, quae virum non cognovisti, et Dominum in tuo utero bajulasti. Concepisti per aurem Dominum nostrum, ut benedicta dicaris inter omnes mulieres. Vers. Ipsum genuisti, quem in praesepe",
          "candidate_score": 0.665293,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_3_5",
          "bdc_text": "ideo nos paucis complectimur omnia verbis proque muta vivam mittimus epistolam . Virgo , quae Esslingae per quinquennium nescio quid habuit in utero , 30 . die octobris a senatu in captivitatem cum parentibus , sorore et custodibus coniecta estAnne Ulmerin ;",
          "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-responsalis_window_39",
          "psc_text": "quae non noverat. Resp. Beata et venerabilis Virgo, quae sine tactu pudoris, mater inventa est Salvatoris. Jacebat in praesepio, et fulgebat in coelo. Vers. Domine, audivi auditum tuum, et expavi. Jacebat. Resp. Continet in gremium coelum terramque regentem. Virgo Dei genitrix, proceres comitantur haeredem, per quos orbis ovans Christo sub principe pollens. Vers. Virgo Dei genitrix, quem totus non capit orbis, in tua se clausit viscera factus homo. Per quem. Resp. Confirmatum est cor Virginis, in quo divina mysteria angelo narrante concepit, reforma [speciosum forma] prae filiis hominum castis suscepit visceribus; et benedicta in aeternum Deum nobis protulit et hominem. Vers. Domus pudici pectoris templum repente fit Dei, intacta nesciens virum, Virgo concepit Filium. Deum. Resp. Nesciens mater Virgo virum, peperit sine dolore. Salvatorem saeculorum ipsum Regem angelorum, sola Virgo lactabat ubera de coelo plena [ubere pleno]. Vers. Ave, Maria. Vers. Beata viscera. Resp. O Regem coeli cui talia famulantur",
          "candidate_score": 0.662221,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_2_4",
          "bdc_text": "et vitilitigatoribus esse refertissimos ; ideo nos paucis complectimur omnia verbis proque muta vivam mittimus epistolam . Virgo , quae Esslingae per quinquennium nescio quid habuit in utero , 30 .",
          "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-responsalis_window_39",
          "psc_text": "quae non noverat. Resp. Beata et venerabilis Virgo, quae sine tactu pudoris, mater inventa est Salvatoris. Jacebat in praesepio, et fulgebat in coelo. Vers. Domine, audivi auditum tuum, et expavi. Jacebat. Resp. Continet in gremium coelum terramque regentem. Virgo Dei genitrix, proceres comitantur haeredem, per quos orbis ovans Christo sub principe pollens. Vers. Virgo Dei genitrix, quem totus non capit orbis, in tua se clausit viscera factus homo. Per quem. Resp. Confirmatum est cor Virginis, in quo divina mysteria angelo narrante concepit, reforma [speciosum forma] prae filiis hominum castis suscepit visceribus; et benedicta in aeternum Deum nobis protulit et hominem. Vers. Domus pudici pectoris templum repente fit Dei, intacta nesciens virum, Virgo concepit Filium. Deum. Resp. Nesciens mater Virgo virum, peperit sine dolore. Salvatorem saeculorum ipsum Regem angelorum, sola Virgo lactabat ubera de coelo plena [ubere pleno]. Vers. Ave, Maria. Vers. Beata viscera. Resp. O Regem coeli cui talia famulantur",
          "candidate_score": 0.646047,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_3_5",
          "bdc_text": "ideo nos paucis complectimur omnia verbis proque muta vivam mittimus epistolam . Virgo , quae Esslingae per quinquennium nescio quid habuit in utero , 30 . die octobris a senatu in captivitatem cum parentibus , sorore et custodibus coniecta estAnne Ulmerin ;",
          "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-responsalis_window_46",
          "psc_text": "et innupta Virgo gloriosa regina mundi. Ad Tertiam. Antiph. Verbum caro factum est, alleluia, alleluia. Vers. Et habitavit in nobis, alleluia, alleluia. Vers. Ipse invocavit me. Ad Sextam. Resp. Notum fecit Dominus, alleluia, alleluia. Vers. Salutare suum, alleluia, alleluia. Vers. Verbum caro factum est. Ad Nonam. Resp. Revelabitur gloria Domini, alleluia, alleluia. Vers. Et videbit omnis caro Salutare Dei nostri, alleluia, alleluia. Vers. Notum fecit. In die, ad Vesperas. Antiph. Tecum principium in die virtutis tuae, in splendoribus sanctorum. Ex utero ante luciferum genui te. Psalm. Dixit Dominus. Ant. Redemptionem misit Dominus populum suum [populo suo]. Mandavit in aeternum testamentum suum. Psalm. Confitebor tibi, Domine. Ant. Exortum est in tenebris lumen rectis corde, misericors et miserator et justus Dominus. Psalm. Beatus vir. Ant. Apud Dominum misericordia et copiosa apud eum redemptio. Psal. De profundis. Ant. De fructu ventris tui ponam super sedem tuam. Psal. Memento. Vers. Verbum caro factum est.",
          "candidate_score": 0.643789,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_3_5",
          "bdc_text": "ideo nos paucis complectimur omnia verbis proque muta vivam mittimus epistolam . Virgo , quae Esslingae per quinquennium nescio quid habuit in utero , 30 . die octobris a senatu in captivitatem cum parentibus , sorore et custodibus coniecta estAnne Ulmerin ;",
          "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-responsalis_window_44",
          "psc_text": "alleluia. Ant. Angelus ad Pastores ait: Annuntio vobis gaudium magnum, quia natus est nobis hodie Salvator mundi, alleluia. Ant. Parvulus filius hodie natus est nobis, et vocabitur Deus fortis, alleluia, alleluia. Vers. Benedictus qui venit. In Evangelio. Antiph. Gloria in excelsis Deo, et in terra pax hominibus bonae voluntatis, alleluia, alleluia. Ant. Ecce advenit dominator Dominus; et regnum in manu ejus, et potestas, et imperium, alleluia, alleluia. Ant. Dum medium silentium tenerent omnia, et nox in suo cursu iter ageret, omnipotens sermo tuus, Domine, a regalibus sedibus venit, alleluia. Ant. Virgo verbo concepit. Ant. Nesciens mater Virgo. Ant. Beatus venter qui te portavit, Christe; et beata ubera quae te lactaverunt Dominum et Salvatorem mundi, alleluia. Ant. Verbum caro factum est, et habitavit in nobis; et vidimus gloriam ejus, gloriam quasi Unigeniti a Patre, plenum gratiae et veritatis. Alleluia, alleluia, alleluia. Ant. Natus est nobis hodie Salvator, qui est Christus Dominus",
          "candidate_score": 0.640002,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_4_6",
          "bdc_text": "Virgo , quae Esslingae per quinquennium nescio quid habuit in utero , 30 . die octobris a senatu in captivitatem cum parentibus , sorore et custodibus coniecta estAnne Ulmerin ; s. ZBZ , Ms F 22a , S. 349f ( Bericht aus Esslingen vom 3 . Nov. 1550 ) , auch Ms. F 13 ( S. ? ? ) ;",
          "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-responsalis_window_39",
          "psc_text": "quae non noverat. Resp. Beata et venerabilis Virgo, quae sine tactu pudoris, mater inventa est Salvatoris. Jacebat in praesepio, et fulgebat in coelo. Vers. Domine, audivi auditum tuum, et expavi. Jacebat. Resp. Continet in gremium coelum terramque regentem. Virgo Dei genitrix, proceres comitantur haeredem, per quos orbis ovans Christo sub principe pollens. Vers. Virgo Dei genitrix, quem totus non capit orbis, in tua se clausit viscera factus homo. Per quem. Resp. Confirmatum est cor Virginis, in quo divina mysteria angelo narrante concepit, reforma [speciosum forma] prae filiis hominum castis suscepit visceribus; et benedicta in aeternum Deum nobis protulit et hominem. Vers. Domus pudici pectoris templum repente fit Dei, intacta nesciens virum, Virgo concepit Filium. Deum. Resp. Nesciens mater Virgo virum, peperit sine dolore. Salvatorem saeculorum ipsum Regem angelorum, sola Virgo lactabat ubera de coelo plena [ubere pleno]. Vers. Ave, Maria. Vers. Beata viscera. Resp. O Regem coeli cui talia famulantur",
          "candidate_score": 0.639362,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_4_6",
          "bdc_text": "Virgo , quae Esslingae per quinquennium nescio quid habuit in utero , 30 . die octobris a senatu in captivitatem cum parentibus , sorore et custodibus coniecta estAnne Ulmerin ; s. ZBZ , Ms F 22a , S. 349f ( Bericht aus Esslingen vom 3 . Nov. 1550 ) , auch Ms. F 13 ( S. ? ? ) ;",
          "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-responsalis_window_40",
          "psc_text": "Vers. Domus pudici pectoris templum repente fit Dei, intacta nesciens virum, Virgo concepit Filium. Deum. Resp. Nesciens mater Virgo virum, peperit sine dolore. Salvatorem saeculorum ipsum Regem angelorum, sola Virgo lactabat ubera de coelo plena [ubere pleno]. Vers. Ave, Maria. Vers. Beata viscera. Resp. O Regem coeli cui talia famulantur obsequia! Stabulo ponitur qui continet mundum; jacet in praesepio et in coelis regnat. Vers. Domine, audivi auditum tuum, et timui. Consideravi opera tua, et expavi; in medio duorum animalium. Jacentem. Resp. In Patre manet aeternitas, quia non peribit in matre virginitas; et per intactum corpus egressus, qui in salutem omnium natus est, invisibilis non dedignatus est carne nasci. Non dereliquit imperium. Vers. Tanquam sponsus Dominus. Non. Resp. Te laudant angeli, sancta Dei genitrix, quae virum non cognovisti, et Dominum in tuo utero bajulasti. Concepisti per aurem Dominum nostrum, ut benedicta dicaris inter omnes mulieres. Vers. Ipsum genuisti, quem in praesepe",
          "candidate_score": 0.632738,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_4",
          "bdc_text": "Virgo , quae Esslingae per quinquennium nescio quid habuit in utero , 30 .",
          "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-responsalis_window_40",
          "psc_text": "Vers. Domus pudici pectoris templum repente fit Dei, intacta nesciens virum, Virgo concepit Filium. Deum. Resp. Nesciens mater Virgo virum, peperit sine dolore. Salvatorem saeculorum ipsum Regem angelorum, sola Virgo lactabat ubera de coelo plena [ubere pleno]. Vers. Ave, Maria. Vers. Beata viscera. Resp. O Regem coeli cui talia famulantur obsequia! Stabulo ponitur qui continet mundum; jacet in praesepio et in coelis regnat. Vers. Domine, audivi auditum tuum, et timui. Consideravi opera tua, et expavi; in medio duorum animalium. Jacentem. Resp. In Patre manet aeternitas, quia non peribit in matre virginitas; et per intactum corpus egressus, qui in salutem omnium natus est, invisibilis non dedignatus est carne nasci. Non dereliquit imperium. Vers. Tanquam sponsus Dominus. Non. Resp. Te laudant angeli, sancta Dei genitrix, quae virum non cognovisti, et Dominum in tuo utero bajulasti. Concepisti per aurem Dominum nostrum, ut benedicta dicaris inter omnes mulieres. Vers. Ipsum genuisti, quem in praesepe",
          "candidate_score": 0.626404,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_4",
          "bdc_text": "Virgo , quae Esslingae per quinquennium nescio quid habuit in utero , 30 .",
          "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-responsalis_window_39",
          "psc_text": "quae non noverat. Resp. Beata et venerabilis Virgo, quae sine tactu pudoris, mater inventa est Salvatoris. Jacebat in praesepio, et fulgebat in coelo. Vers. Domine, audivi auditum tuum, et expavi. Jacebat. Resp. Continet in gremium coelum terramque regentem. Virgo Dei genitrix, proceres comitantur haeredem, per quos orbis ovans Christo sub principe pollens. Vers. Virgo Dei genitrix, quem totus non capit orbis, in tua se clausit viscera factus homo. Per quem. Resp. Confirmatum est cor Virginis, in quo divina mysteria angelo narrante concepit, reforma [speciosum forma] prae filiis hominum castis suscepit visceribus; et benedicta in aeternum Deum nobis protulit et hominem. Vers. Domus pudici pectoris templum repente fit Dei, intacta nesciens virum, Virgo concepit Filium. Deum. Resp. Nesciens mater Virgo virum, peperit sine dolore. Salvatorem saeculorum ipsum Regem angelorum, sola Virgo lactabat ubera de coelo plena [ubere pleno]. Vers. Ave, Maria. Vers. Beata viscera. Resp. O Regem coeli cui talia famulantur",
          "candidate_score": 0.625341,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 3,
      "cf_id": "cf020",
      "work_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae",
      "max_score": 0.663013,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_2_4",
          "bdc_text": "et vitilitigatoribus esse refertissimos ; ideo nos paucis complectimur omnia verbis proque muta vivam mittimus epistolam . Virgo , quae Esslingae per quinquennium nescio quid habuit in utero , 30 .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1405",
          "psc_text": "Certatim ad se omnes rapiunt. Pendet ex collo, haeret in brachiis singulorum. Garrula atque balbutiens, linguae offensione fit dulcior. 7. Habes igitur, Salvina, quos nutrias, in quibus virum absentem tenere te credas. Ecce hereditas Domini, filii merces, fructus ventris (Ps. 126. 3) . Pro uno homine duos filios recepisti, auctus est numerus caritatis. Quidquid debebas marito, redde filiis. Amore praesentium absentis desiderium tempera. Non est parvi apud Deum meriti, bene filios educare. Audi Apostolum commonentem: « Vidua eligatur non minus annorum sexaginta, quae fuerit unius viri uxor, in bonis operibus habens testimonium, si lilios educavit, si hospitalis fuit, si sanctorum pedes lavit, si afflictis abundanter praebuit, si omne opus bonum subsecuta est (1. Tim. 5. 9. et 10). Didicisti catalogum virtutum tuarum, quid debeas nomini tuo, quibus meritis secundum pudicitiae gradum possideas. Nec te moveat, quod sexagenaria eligatur vidua, et putes adolescentulas ab Apostolo reprobari. Et te crede eligi ab",
          "candidate_score": 0.663013,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_2_4",
          "bdc_text": "et vitilitigatoribus esse refertissimos ; ideo nos paucis complectimur omnia verbis proque muta vivam mittimus epistolam . Virgo , quae Esslingae per quinquennium nescio quid habuit in utero , 30 .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_868",
          "psc_text": "Transeamus ad caetera: neque enim epistolae brevitas patitur diutius singulis immorari. Idem Matthaeus loquitur: « Hoc autem totum factum est, ut compleretur quod dictum est a Domino per Prophetam dicentem: Ecce virgo in utero habebit, et pariet filium, et vocabunt nomen ejus Emmanuel » (Matth. 1. 22. 23; et Isai. 7. 14) Quod Septuaginta transtulerunt: « Ecce virgo in utero accipiet, et pariet filium, et vocabitis nomen ejus Emmanuel. » Si verba calumniantur [al. calumniamur ], utique non est idem, « habebit, et accipiet; neque vocabuit, et vocabitis. » Porro in Hebraeo legimus ita scriptum: « Ecce virgo concipiet et pariet filium, et vocabit nomen ejus Emmanuel. » Non Achaz, qui arguebatur infidelitatis, non Judaei qui erant Dominum negaturi, sed vocabit, inquit, ipsa quae concipiet, ipsa virgo, quae pariet. In eodem Evangelista legimus, Herodem ad adventum Magorum fuisse turbatum; Scribisque et Sacerdotibus congregatis, sciscitatum ab eis, ubi Christus nasceretur; illosque",
          "candidate_score": 0.654795,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_2_4",
          "bdc_text": "et vitilitigatoribus esse refertissimos ; ideo nos paucis complectimur omnia verbis proque muta vivam mittimus epistolam . Virgo , quae Esslingae per quinquennium nescio quid habuit in utero , 30 .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_867",
          "psc_text": "veniens habitavit in civitate quae dicitur Nazareth: ut impleretur quod dictum est per prophetas, quia Nazaraeus vocabitur » (Matth. n. 23). Respondeant λογοδαίδαλοι, et fastidiosi aestimatores omnium Tractatorum, ubi legerint; discantque in Isaia positum. Nam in eo loco ubi nos legimus atque transtulimus: « Exiet virga de radice Jesse, et flos de radice ejus ascendet » (Isai. 11. 1): in Hebraeo juxta linguae illius ἰδίωμα ita scriptum est: « Exiet virga de radice Jesse, et Nazaraeus de radice ejus crescet. » Cur hoc omiserunt Septuaginta, si non licet transferre verbum pro verbo? Sacrilegium est, vel celasse, vel ignorasse mysterium. 8. Transeamus ad caetera: neque enim epistolae brevitas patitur diutius singulis immorari. Idem Matthaeus loquitur: « Hoc autem totum factum est, ut compleretur quod dictum est a Domino per Prophetam dicentem: Ecce virgo in utero habebit, et pariet filium, et vocabunt nomen ejus Emmanuel » (Matth. 1. 22. 23; et Isai.",
          "candidate_score": 0.654312,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_1_3",
          "bdc_text": "vgl . Adagia , 1 , 2 , 44 ( LB II . . . ) . et vitilitigatoribus esse refertissimos ; ideo nos paucis complectimur omnia verbis proque muta vivam mittimus epistolam .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_49",
          "psc_text": "exorsus sim. Quid faciam? vocem pectori negare non valeo. Epistolae brevitas compellit tacere: desiderium vestri cogit loqui. Praeproperus sermo: 21 confusa turbatur oratio: amor ordinem nescit. EPISTOLA VIII. AD NICEAM HYPPODIACONUM AQUILEIAE. Niceam veterem sodalem, ac peregrinationis suae comitem, jam in patriam regressum, ut ad se aliquando scribat exemplo Chromatii, et Eusebii fratrum hortatur. TURPILIUS Comicus tractans de vicissitudine litterarum: sola, inquit, res est, quae homines absentes, praesentes facit. Nec falsam dedit, quanquam in re non vera, sententiam. Quid enim est (ut ita dicam) tam praesens inter absentes, quam per epistolas et alloqui, et audire quos diligas? Nam et rudes illi Italiae homines, quos Cascos Ennius appellat, qui sibi (ut in Rhetoricis Cicero ait) ritu ferino victum quaerebant, ante chartae et membranarum usum, aut in dedolatis e ligno codicillis, aut in corticibus arborum mutuo epistolarum alloquia missitabant. Unde et portitores earum Tabellarios, et scriptores a libris arborum Librarios vocavere. Quanto",
          "candidate_score": 0.652274,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_2_4",
          "bdc_text": "et vitilitigatoribus esse refertissimos ; ideo nos paucis complectimur omnia verbis proque muta vivam mittimus epistolam . Virgo , quae Esslingae per quinquennium nescio quid habuit in utero , 30 .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_632",
          "psc_text": "anima, et in ipsa carne tribulatio sit? » Quae haec condemnatio matrimonii est, si infantium vagitus, filiorum mortes, abortia [al. divortia ], damna domus, et caetera hujusmodi tribulationem diximus nuptiarum? Dum adviveret [al. adhuc viveret ] sanctae memoriae Damasus, librum contra Helvidium « de Beatae Mariae virginitate perpetua » scripsimus, in quo necesse fuit nobis ad virginitatis beatitudinem praedicandam, multa de molestiis dicere nuptiarum. Num vir egregius, et eruditus in Scripturis, et virgo Ecclesiae virginis doctor, aliquid in illo sermone reprehendit? In libro quoque ad Eustochium multo duriora de nuptiis diximus, et nemo super hac re laesus est. AMATOR QUIPPE castitatis, praeconium pudicitiae intenta aure captabat. Lege Tertullianum, lege Cyprianum, lege Ambrosium; et cum illis me vel accusa, vel libera. Inventae sunt Plautinae familiae [al. fabulae ], et scioli tantum ad detrahendum, qui in eo se doctos ostentare velint, si omnium dicta lacerent, et in una atque eadem causa, utrumque,",
          "candidate_score": 0.651685,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_3_5",
          "bdc_text": "ideo nos paucis complectimur omnia verbis proque muta vivam mittimus epistolam . Virgo , quae Esslingae per quinquennium nescio quid habuit in utero , 30 . die octobris a senatu in captivitatem cum parentibus , sorore et custodibus coniecta estAnne Ulmerin ;",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_868",
          "psc_text": "Transeamus ad caetera: neque enim epistolae brevitas patitur diutius singulis immorari. Idem Matthaeus loquitur: « Hoc autem totum factum est, ut compleretur quod dictum est a Domino per Prophetam dicentem: Ecce virgo in utero habebit, et pariet filium, et vocabunt nomen ejus Emmanuel » (Matth. 1. 22. 23; et Isai. 7. 14) Quod Septuaginta transtulerunt: « Ecce virgo in utero accipiet, et pariet filium, et vocabitis nomen ejus Emmanuel. » Si verba calumniantur [al. calumniamur ], utique non est idem, « habebit, et accipiet; neque vocabuit, et vocabitis. » Porro in Hebraeo legimus ita scriptum: « Ecce virgo concipiet et pariet filium, et vocabit nomen ejus Emmanuel. » Non Achaz, qui arguebatur infidelitatis, non Judaei qui erant Dominum negaturi, sed vocabit, inquit, ipsa quae concipiet, ipsa virgo, quae pariet. In eodem Evangelista legimus, Herodem ad adventum Magorum fuisse turbatum; Scribisque et Sacerdotibus congregatis, sciscitatum ab eis, ubi Christus nasceretur; illosque",
          "candidate_score": 0.646742,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_2_4",
          "bdc_text": "et vitilitigatoribus esse refertissimos ; ideo nos paucis complectimur omnia verbis proque muta vivam mittimus epistolam . Virgo , quae Esslingae per quinquennium nescio quid habuit in utero , 30 .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1991",
          "psc_text": "dormitas, Domine (Matth. 8. 25) ? excitemusque illum, et navicula fluctuante, clamemus: Magister, salvos nos fac, perimus. 4. Plura dictare volueram, si non Epistolaris brevitas pudorem nobis tacendi imponeret: et si tu librorum ipsius ad nos voluisses mittere cantilenas, ut scire possemus ad quae [al. ea quae ] rescribere deberemus. Nunc autem aerem verberavimus, et non tam illius infidelitatem, quae omnibus patet, quam nostram fidem aperuimus. Caeterum si volueris, longiorem nos adversum eum librum scribere, mitte naenias illius et ineptias, ut Joannem Baptistam audiat praedicantem: Jam securis ad radices arborum posita est. Omnis arbor, quae non facit fructum bonum, excidetur, et in ignem mittetur (Ibid. 3. 10) . 729 EPISTOLA CX. AUGUSTINI AD HIERONYMUM. Hieronymum litteris suis nonnihil offensum demulcere studet Augustinus. Apologiam illius contra Ruffinum accepisse se testatur, deplorans tantos inter viros quondam amicissimos tam amarulentam discordiam incidisse. Domino venarando, et desideratissimo fratri compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem.",
          "candidate_score": 0.644766,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_2_4",
          "bdc_text": "et vitilitigatoribus esse refertissimos ; ideo nos paucis complectimur omnia verbis proque muta vivam mittimus epistolam . Virgo , quae Esslingae per quinquennium nescio quid habuit in utero , 30 .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_477",
          "psc_text": "quod [al. qui. ] talem videre desivimus. Quis enim siccis oculis recordetur, viginti annorum adolescentulam tam ardenti fide crucis levasse vexillum, ut magis amissam virginitatem, quam mariti doleret interitum? Quis sine singultibus transeat orandi instantiam, nitorem linguae, memoriae tenacitatem, acumen ingenii? Si Graece loquentem audiisses, latine eam nescire putares: si in romanum sonum lingua se verterat, nihil omnino peregrini sermo redolebat. Jam vero quod in 177 Origene quoque illo Graecia tota miratur, in paucis non dicam mensibus, sed diebus, ita hebraeae linguae vicerat difficultates, ut in discendis canendisque Psalmis, cum matre contenderet. Humilitas vestium non (ut in plerisque solet) tumentes animos arguebat: sed cum interiori se mente dejecerat, inter ancillarum virginum [In aliis libris vilium pro virginum, quod et Gravius statuit] cultum dominamque nihil medium, nisi quod in eo facilius dignoscebatur, quod neglectius incedebat. Vacillabant aegrotatione gressus, et pallentem ac trementem faciem, vix collum tenue sustinebat, et tamen aut Prophetam,",
          "candidate_score": 0.64345,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_3_5",
          "bdc_text": "ideo nos paucis complectimur omnia verbis proque muta vivam mittimus epistolam . Virgo , quae Esslingae per quinquennium nescio quid habuit in utero , 30 . die octobris a senatu in captivitatem cum parentibus , sorore et custodibus coniecta estAnne Ulmerin ;",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2509",
          "psc_text": "Metronia, per quadraginta annos vidua perseverans, Annam nobis filiam Phanuelis de Evangelio retulit (Luc. 3. 36). Benigna, mater quartum, et decimum viduitatis implens annum, centenario virginum choro cingitur. Soror Celerini, patris Ageruchiae, qui parvulam nutrivit infantem, et in suo natam suscepit gremio, per annos viginti mariti solatio destituta, erudit neptem; docens quod a matre didicit. 2. 901 Haec brevi sermone perstrinxi, ut ostendam adolescentulam meam non praestare monogamiam generi suo, sed reddere: nec tam laudandam esse, si tribuat, quam omnibus execrandam, si negare tentaverit: praesertim cum posthumus ejus Simplicius nomen patris referat, et nulla sit excusatio desertae ac sine haeredibus domus; sub quorum patrocinio interdum sibi libido blanditur, ut quod propter intemperantiam suam faciunt, videantur facere desiderio liberorum. Sed quid ego quasi ad retrectantem loquor, cum audiam eam multos Palatii procos, Ecclesiae vitare praesidio, quos certatim diabolus inflammat, ut viduae nostrae castitatem probent, quam et nobilitas, et forma, et aetas,",
          "candidate_score": 0.641701,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_1_3",
          "bdc_text": "vgl . Adagia , 1 , 2 , 44 ( LB II . . . ) . et vitilitigatoribus esse refertissimos ; ideo nos paucis complectimur omnia verbis proque muta vivam mittimus epistolam .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1758",
          "psc_text": "2. Quaeritis a me rem magni operis, et majoris invidiae; in qua scribentis non ingenium, sed eruditio comprobetur; ut dum ipse cupio de caeteris judicare, judicandum me omnibus praebeam: et in opere Psalterii juxta digestionem schedulae vestrae, ubicumque inter Latinos Graecosque contentio est, quid magis Hebraeis conveniat, significem. In quo illud breviter admoneo, ut sciatis aliam esse editionem, quam Origenes et Caesariensis Eusebius, omnesque Graeciae tractatores Κοινὴν, id est, communem appellant, atque Vulgatam, et a plerisque nunc Λουκιανὸς dicitur; aliam Septuaginta Interpretum, quae in Ἑξαπλοῖς codicibus reperitur, et a nobis in Latinum sermonem fideliter versa est, et Jerosolymae atque in Orientis ecclesiis decantatur. Super qua re et sanctus filius meus Avitus saepe quaesierat. Et quia se occasio fratris nostri Firmi Presbyteri dedit, qui mihi vestram epistolam reddidit; duobus scribens, in commune respondeo, et me magno amicitiae libero foenore, quod quanto magis solvimus, plus debemus. Sicut autem in 643 novo Testamento,",
          "candidate_score": 0.637157,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_1_3",
          "bdc_text": "vgl . Adagia , 1 , 2 , 44 ( LB II . . . ) . et vitilitigatoribus esse refertissimos ; ideo nos paucis complectimur omnia verbis proque muta vivam mittimus epistolam .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_365",
          "psc_text": "Scripturis respersa memorasti. 2. Ad quod nos, quia dictandi angustia coarctamur, breviter respondemus, sive Septuaginta Interpretes, sive Apostolos id curasse, ut quoniam prima Ecclesia ex Judaeis fuerat congregata, nihil ad credentium scandalum innovarent: sed ita ut a parvo imbiberant, traderent. Postea vero quam in universas gentes, Evangelii dilatatus est sermo, non potuisse semel suscepta mutari. Licet et illud in libris suis, quos ἐξηγητικοὺς vocant, Origenes asserat, propter vernaculum linguae uniuscujusque idioma, non posse ita apud alios sonare, ut apud suos dicta sunt; et multo melius esse non interpretata ponere, quam vim eorum interpretatione tenuare. 3. Igitur ALLELUIA exprimitur, Laudate Dominum, JA quippe apud hebraeos unum de decem Dei nominibus est. Et in illo Psalmo ubi legimus: « Laudate Dominum, quoniam bonus est Psalmus (Ps. 146. 1); apud Hebraeos legitur, ALLELUIA CHI TOB ZAMMER. 4. AMEN vero Aquila πεπιστωμένως exprimit, quod nos, fideliter, possumus dicere, ductum adverbium ex nomine fidei Amen",
          "candidate_score": 0.632942,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_1_3",
          "bdc_text": "vgl . Adagia , 1 , 2 , 44 ( LB II . . . ) . et vitilitigatoribus esse refertissimos ; ideo nos paucis complectimur omnia verbis proque muta vivam mittimus epistolam .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_885",
          "psc_text": "illud haberemus: Scio, quod nescio; et alterius sapientis ( Chilonis ut putatur): Teipsum intellige. VENERATIONI mihi semper fuit non verbosa rusticitas, sed sancta simplicitas. Qui in sermone imitari 318 se dicit Apostolus, prius imitetur virtutes in vita illorum, in quibus loquendi simplicitatem excusabat sanctimoniae magnitudo; et syllogismos Aristotelis, contortaque Chrysippi acumina, resurgens mortuus confutabat. Caeterum ridiculum, si quis e nobis manens inter Croesi opes, et Sardanapali delicias, de sola rusticitate se jactet: QUASI OMNES latrones, et diversorum criminum rei, diserti sint: et cruentos gladios, Philosophorum voluminibus, ac non arborum truncis occulant. 13. Excessi mensuram epistolae, sed non excessi doloris modum. Nam qui falsarius vocor; et inter muliercularum radios et textrina dilanior, contentus sum crimen abnuere, non referre. Unde arbitrio tuo cuncta permitto; ut legas ipsam epistolam, tam Graecam quam Latinam: et illico intelliges accusatorum meorum naenias, et probrosas querelas. Porro mihi sufficit amicum instruxisse carissimum: et in cellula latitantem diem",
          "candidate_score": 0.632376,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_1_3",
          "bdc_text": "vgl . Adagia , 1 , 2 , 44 ( LB II . . . ) . et vitilitigatoribus esse refertissimos ; ideo nos paucis complectimur omnia verbis proque muta vivam mittimus epistolam .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2066",
          "psc_text": "caeteris. Ego enim non tam vetera abolere conatus sum, quae linguae meae hominibus emendata de Graeco in Latinum transtuli, quam ea testimonia quae a Judaeis praetermissa sunt vel corrupta, proferre in medium; ut scirent nostri quid Hebraica Veritas contineret. Si cui legere non placet, nemo compellit invitum. Bibat vinum vetus cum suavitate, et nostra musta contemnat, quae in explanatione priorum edita sunt; ut sicubi illa non intelliguntur, ex nostris manifestiora fiant. Quod autem genus interpretationis in Scripturis sanctis sequendum sit, liber quem scripsi de Optimo genere interpretandi, et omnes Praefatiunculae divinorum Voluminum, quas editioni nostrae praeposuimus, explicant; ad illasque prudentem lectorem remittendum puto. Et si me, ut dicis, in novi Testamenti emendatione suscipis, exponisque causam cur suscipias; quia plurimi linguae Graecae habentes scientiam, de 754 meo possint opere judicare: eamdem integritatem debueras etiam in veteri credere Testamento, quod non nostra confinximus; sed ut apud Hebraeos invenimus, divina transtulimus. Sicubi dubitas,",
          "candidate_score": 0.630919,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_1_3",
          "bdc_text": "vgl . Adagia , 1 , 2 , 44 ( LB II . . . ) . et vitilitigatoribus esse refertissimos ; ideo nos paucis complectimur omnia verbis proque muta vivam mittimus epistolam .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1683",
          "psc_text": "Vocaverunt nomina sua in terris suis (Psal. 48) . 3. Qui exuenda vitia. Dicat aliquis, quod si tantam habent vitia fortitudinem, et plurimos usque adeo blanda persuasione supplantant: quid debent agere, qui peccare se sentientes, cupiunt mutare peccata virtutibus, et amore meliorum pejora contemnunt? Audiant hujuscemodi loquentem Moysen: Peccasti? desine, fine peccati priora subvertens, et efficacissimo medicamine vitia emendans cessatione vitiorum: dulces malae vitae illecebras, et blandientes corporis voluptates, quasi noxia venena declina. Nec per lubricam et mollem deliciarum ingrediaris semitam: quia jejuniis et continentia solemnitas apprehenditur, et vix laborantes atque sudantes mala bonis possumus immutare, et repugnantes opprimere voluptates. Pauci sunt, qui caleatis vitiis tramitem teneant veritatis, dum malitia innumeris nocendi utitur artibus, et vinci non potest, nisi sapientiae desuper fulciamur auxilio, clamantis nobis atque dicentis: Noli timere, quia tecum sum (Gen. 26. 24) . Mali interitus est, mala ultra non facere: radix vitiorum legis scita contemnere. Ut peccata",
          "candidate_score": 0.630497,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_4_6",
          "bdc_text": "Virgo , quae Esslingae per quinquennium nescio quid habuit in utero , 30 . die octobris a senatu in captivitatem cum parentibus , sorore et custodibus coniecta estAnne Ulmerin ; s. ZBZ , Ms F 22a , S. 349f ( Bericht aus Esslingen vom 3 . Nov. 1550 ) , auch Ms. F 13 ( S. ? ? ) ;",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2153",
          "psc_text": "quod odistis. Dominus Jesus subjectus erat parentibus suis (Luc. 2): venerabatur matrem, cujus 784 erat ipse pater. Colebat nutritium, quem nutriverat: gestatumque se meminerat alterius utero, alterius brachiis. Unde et in cruce pendens, commendat parentem discipulo (Joan. 19), quam nunquam ante crucem dimiserat. 3. Tu vero, filia (jam enim desino ad matrem loqui, quam forsitan et aetas et imbecillitas, ac solitudo excusabilem facit) tu, inquam, filia, ejus domum angustam judicas, cujus non tibi fuit venter angustus? Decem mensibus utero clausa vixisti, et uno die in uno cubiculo cum matre non duras? An oculos ejus ferre non potes? et, quae [al. quia ] omnes motus tuos, utpote illa, quae genuit, quae aluit, et ad hanc perduxit aetatem, facilius intelligit, testem domesticam fugis? Si virgo es, quid times diligentem custodiam? si corrupta, cur non palam nubis? Secunda post naufragium tabula est, quod male coeperis, saltem hoc remedio temperare. Neque vero hoc dico,",
          "candidate_score": 0.628245,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_0_2",
          "bdc_text": "Non clam te est omnes angulos Momis , Coriceis Lauscher ; vgl . Adagia , 1 , 2 , 44 ( LB II . . . ) . et vitilitigatoribus esse refertissimos ;",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2487",
          "psc_text": ": implentes illud Apostoli: Gaudere cum gaudentibus, flere cum flentibus (Rom. 12. 25) ; ut dura corda peccantium vestris lacrymis provocetis ad fletum, ne perseverantes in malitia, audiant: Ego plantavi te vineam frugiferam, omne semen verum: quomodo versa es in amaritudinem vitis alienae (Jerem. 2. 21) ? Et iterum: Ligno dixerunt, pater meus es tu; et lapidi, tu genuisti me; et verterunt ad me dorsa, et non facies suas (Ibidem 27). Et est sensus: Noluerunt ad me converti, ut agerent poenitentiam; sed per cordis duritiam in injuriam meam sua terga verterunt. Quamobrem et Dominus loquitur ad Jeremiam, Vidisti quae fecerunt mihi, habitatio Israel? Abierunt super omnem montem 894 excelsum, et subter omne lignum frondosum, et fornicati sunt ibi; et dixi postquam fornicata est et fecit haec omnia: ad me revertere; et non est reversa (Jerem. 3; Isai. 57) . 2. O clementia Dei! o nostra duritia! dum et post tanta",
          "candidate_score": 0.627091,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_4_6",
          "bdc_text": "Virgo , quae Esslingae per quinquennium nescio quid habuit in utero , 30 . die octobris a senatu in captivitatem cum parentibus , sorore et custodibus coniecta estAnne Ulmerin ; s. ZBZ , Ms F 22a , S. 349f ( Bericht aus Esslingen vom 3 . Nov. 1550 ) , auch Ms. F 13 ( S. ? ? ) ;",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_867",
          "psc_text": "veniens habitavit in civitate quae dicitur Nazareth: ut impleretur quod dictum est per prophetas, quia Nazaraeus vocabitur » (Matth. n. 23). Respondeant λογοδαίδαλοι, et fastidiosi aestimatores omnium Tractatorum, ubi legerint; discantque in Isaia positum. Nam in eo loco ubi nos legimus atque transtulimus: « Exiet virga de radice Jesse, et flos de radice ejus ascendet » (Isai. 11. 1): in Hebraeo juxta linguae illius ἰδίωμα ita scriptum est: « Exiet virga de radice Jesse, et Nazaraeus de radice ejus crescet. » Cur hoc omiserunt Septuaginta, si non licet transferre verbum pro verbo? Sacrilegium est, vel celasse, vel ignorasse mysterium. 8. Transeamus ad caetera: neque enim epistolae brevitas patitur diutius singulis immorari. Idem Matthaeus loquitur: « Hoc autem totum factum est, ut compleretur quod dictum est a Domino per Prophetam dicentem: Ecce virgo in utero habebit, et pariet filium, et vocabunt nomen ejus Emmanuel » (Matth. 1. 22. 23; et Isai.",
          "candidate_score": 0.626619,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_4_6",
          "bdc_text": "Virgo , quae Esslingae per quinquennium nescio quid habuit in utero , 30 . die octobris a senatu in captivitatem cum parentibus , sorore et custodibus coniecta estAnne Ulmerin ; s. ZBZ , Ms F 22a , S. 349f ( Bericht aus Esslingen vom 3 . Nov. 1550 ) , auch Ms. F 13 ( S. ? ? ) ;",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_824",
          "psc_text": "adulter est: » sive ipsa dimiserit virum, sive a viro dimissa sit, adulter est qui eam acceperit. Unde et Apostoli gravem conjugii sarcinam intelligentes: « Si ita est, inquiunt, non expedit homini uxorem accipere. » Ad quos Dominus: « Qui potest, inquit, capere, capiat » (Matth. 19. 10. et 12). Statimque sub exemplo trium eunuchorum, virginitatis infert beatitudinem, quae nulla carnis lege tenetur. 4. Neque satis animadvertere potui, quid sit quod dicere voluit, alio viro per vim accepto. Quid est, per vim accepto? Congregata videlicet multitudine, nolentem rapuit: et quare postea raptorem rapta non dimisit? Legat libros Moysi, et inveniet desponsatam viro, si in civitate fuerit oppressa, et non clamaverit, puniri quasi adulteram (Deut. 22). Si autem in agro oppressa sit, innoxiam esse a scelere; et violentum legibus subjacere. Ergo et ista soror, quae, ut dicit, vim passa est, ut alteri jungeretur, si vult corpus Christi accipere, et non adultera",
          "candidate_score": 0.625516,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_18",
          "bdc_text": "quondam Augustanos ( si verum est , quod dicitur ) decepit.",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1730",
          "psc_text": "saltem vicino te in Domino perfrui ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici; et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, 632 et omnes fratres qui tecum ac de te in Domino gloriantur. Memor nostri exaudiaris a Domino in omni sancto desiderio tuo, domine carissime, et desideratissime, et honorande in Christo frater. » EPISTOLA CII HIERONYMI AD AUGUSTINUM. Acceptis Augustini epistolis quae continent quaestionem de mendacio officioso, dubitans etiamnum an ejus sit, negat se responsurum, nisi sit certius de auctore. Meminit et Ruffini ficto nomine. Domino vere Sancto, ac beatissimo Papae AUGUSTINO HIERONYMUS in Domino salutem. 1. In ipso profectionis articulo sancti filii nostri Asterii Hypodiaconi, necessarii mei, beatitudinis tuae litterae ad me pervenerunt, quibus satisfacis, te contra parvitatem meam librum Romam non misisse. Hoc",
          "candidate_score": 0.623801,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_18_20",
          "bdc_text": "quondam Augustanos ( si verum est , quod dicitur ) decepit. Vale . Gepingę ex phrontisterio nostro 3 .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1730",
          "psc_text": "saltem vicino te in Domino perfrui ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici; et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, 632 et omnes fratres qui tecum ac de te in Domino gloriantur. Memor nostri exaudiaris a Domino in omni sancto desiderio tuo, domine carissime, et desideratissime, et honorande in Christo frater. » EPISTOLA CII HIERONYMI AD AUGUSTINUM. Acceptis Augustini epistolis quae continent quaestionem de mendacio officioso, dubitans etiamnum an ejus sit, negat se responsurum, nisi sit certius de auctore. Meminit et Ruffini ficto nomine. Domino vere Sancto, ac beatissimo Papae AUGUSTINO HIERONYMUS in Domino salutem. 1. In ipso profectionis articulo sancti filii nostri Asterii Hypodiaconi, necessarii mei, beatitudinis tuae litterae ad me pervenerunt, quibus satisfacis, te contra parvitatem meam librum Romam non misisse. Hoc",
          "candidate_score": 0.622406,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_0",
          "bdc_text": "Non clam te est omnes angulos Momis , Coriceis Lauscher ;",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2373",
          "psc_text": "Paulus Apostolus scribit: Omnis clamor, et ira, et amaritudo auferatur a vobis (Ephes. 4. 31) . Non clamabit: quia Israel non fecit judicium, sed clamorem. Neque audiet quisquam in plateis, sive foris, vocem ejus. Omnis enim gloria filiae regis ab intus (Psal. 44. 14) : Et, Arcta, et angusta via est, quae ducit ad vitam (Matth. 7. 14) . Unde in plateis vox illius non auditur, in quibus confidenter agit sapientia, latam spatiosamque viam non ingrediens, sed arguens atque condemnans. Unde et his qui foris erant, non sua voce, sed per parabolas loquebatur: Arundinem, inquit, quassatam non confringet; sive (ut Septuaginta transtulerunt) calamum fractum non conteret. Calamus fractus qui fuit antea vocalis, et in laudes Domini concinebat, appellandus est Israel, qui quoniam [al. quondam ] impegit in angularem lapidem, et cecidit super eum, fractusque in illo est; propterea dicitur de eo: Increpa Domine bestias calami (Psal. 67. 31) : et",
          "candidate_score": 0.601326,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_3",
          "bdc_text": "ideo nos paucis complectimur omnia verbis proque muta vivam mittimus epistolam .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2066",
          "psc_text": "caeteris. Ego enim non tam vetera abolere conatus sum, quae linguae meae hominibus emendata de Graeco in Latinum transtuli, quam ea testimonia quae a Judaeis praetermissa sunt vel corrupta, proferre in medium; ut scirent nostri quid Hebraica Veritas contineret. Si cui legere non placet, nemo compellit invitum. Bibat vinum vetus cum suavitate, et nostra musta contemnat, quae in explanatione priorum edita sunt; ut sicubi illa non intelliguntur, ex nostris manifestiora fiant. Quod autem genus interpretationis in Scripturis sanctis sequendum sit, liber quem scripsi de Optimo genere interpretandi, et omnes Praefatiunculae divinorum Voluminum, quas editioni nostrae praeposuimus, explicant; ad illasque prudentem lectorem remittendum puto. Et si me, ut dicis, in novi Testamenti emendatione suscipis, exponisque causam cur suscipias; quia plurimi linguae Graecae habentes scientiam, de 754 meo possint opere judicare: eamdem integritatem debueras etiam in veteri credere Testamento, quod non nostra confinximus; sed ut apud Hebraeos invenimus, divina transtulimus. Sicubi dubitas,",
          "candidate_score": 0.591368,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 4,
      "cf_id": "cf021",
      "work_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore",
      "max_score": 0.660242,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_2_4",
          "bdc_text": "et vitilitigatoribus esse refertissimos ; ideo nos paucis complectimur omnia verbis proque muta vivam mittimus epistolam . Virgo , quae Esslingae per quinquennium nescio quid habuit in utero , 30 .",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_98",
          "psc_text": "virgo peperit, plus miramini: post partum, virgo permansit. Generationem ergo istam quis enarrabit? CAPUT II. 2. Tres vitae, conjugalis, vidualis, et virginalis, Christo attestantur. Dico quod vos delectet, charissimi. Tres vitae sunt in Ecclesia membrorum Christi: conjugalis, vidualis, virginalis. Quia ipsae vitae, ipsae pudicitiae futurae erant in sanctis membris Christi; omnes istae vitae tres attestatae sunt Christum. Prima, conjugalis: quando Maria virgo concepit, Elisabeth uxor Zachariae et ipsa conceperat; hujus Judicis praeconem ferebat in utero. Venit ad eam sancta Maria, tanquam ad cognatam suam salutandam. Exsultavit infans in utero Elisabeth. Ille exsultavit, illa prophetavit. Habes attestantem pudicitiam conjugalem. Ubi vidualis? In Anna. Audistis modo cum Evangelium legeretur, quod esset sancta prophetissa vidua octoginta et quatuor annorum, quae septem annis vixerat cum viro suo; frequentans templum Domini, serviens in orationibus nocte et die. Et ipsa vidua agnovit Christum. Vidit parvum, agnovit magnum. Et ipsa attestata est. Habes et in ista vitam",
          "candidate_score": 0.660242,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_2_4",
          "bdc_text": "et vitilitigatoribus esse refertissimos ; ideo nos paucis complectimur omnia verbis proque muta vivam mittimus epistolam . Virgo , quae Esslingae per quinquennium nescio quid habuit in utero , 30 .",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_69",
          "psc_text": "viventes cum conjugibus vestris: quod amisistis in corpore, in corde servate. Ubi jam non potest esse a concubitu caro integra, sit in fide virgo conscientia, secundum quam virgo est omnis Ecclesia. In Maria Christum pia virginitas peperit: in Anna Christum viduitas parvum grandaeva cognovit: in Elisabeth Christo conjugalis castitas et anilis fecunditas militavit. Omnes gradus fidelium membrorum capiti contulerunt, quod ipsius gratia conferre potuerunt. Proinde quia veritas et pax et justitia Christus est, hunc fide concipite, operibus edite; ut quod egit uterus Mariae in carne Christi, agat cor vestrum in lege Christi. Quomodo autem non ad partum Virginis pertinetis, quando Christi membra estis? Caput vestrum peperit Maria, vos Ecclesia. Nam ipsa quoque et mater et virgo est: mater visceribus charitatis, virgo integritate fidei et pietatis. Populos parit, sed unius membra sunt, cujus ipsa est corpus et conjux, etiam in hoc similitudinem gerens illius virginis, quia et in multis mater est",
          "candidate_score": 0.656368,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_3_5",
          "bdc_text": "ideo nos paucis complectimur omnia verbis proque muta vivam mittimus epistolam . Virgo , quae Esslingae per quinquennium nescio quid habuit in utero , 30 . die octobris a senatu in captivitatem cum parentibus , sorore et custodibus coniecta estAnne Ulmerin ;",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_69",
          "psc_text": "viventes cum conjugibus vestris: quod amisistis in corpore, in corde servate. Ubi jam non potest esse a concubitu caro integra, sit in fide virgo conscientia, secundum quam virgo est omnis Ecclesia. In Maria Christum pia virginitas peperit: in Anna Christum viduitas parvum grandaeva cognovit: in Elisabeth Christo conjugalis castitas et anilis fecunditas militavit. Omnes gradus fidelium membrorum capiti contulerunt, quod ipsius gratia conferre potuerunt. Proinde quia veritas et pax et justitia Christus est, hunc fide concipite, operibus edite; ut quod egit uterus Mariae in carne Christi, agat cor vestrum in lege Christi. Quomodo autem non ad partum Virginis pertinetis, quando Christi membra estis? Caput vestrum peperit Maria, vos Ecclesia. Nam ipsa quoque et mater et virgo est: mater visceribus charitatis, virgo integritate fidei et pietatis. Populos parit, sed unius membra sunt, cujus ipsa est corpus et conjux, etiam in hoc similitudinem gerens illius virginis, quia et in multis mater est",
          "candidate_score": 0.655747,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_2_4",
          "bdc_text": "et vitilitigatoribus esse refertissimos ; ideo nos paucis complectimur omnia verbis proque muta vivam mittimus epistolam . Virgo , quae Esslingae per quinquennium nescio quid habuit in utero , 30 .",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_532",
          "psc_text": "implet virginis uterum: nec ibi spatiatur, nec hic angustatur. Quid est Verbum Dei? Ipse dicat: breviter de se dicit; sed magnum est quod dicit: Ego et Pater unum sumus (Joan. X, 30) . Nolo numeres, verba appende. Quid ergo? Plura verba de uno verbo non sufficiunt explicando. Verbum ergo quod non potest explicari, caro factum est, et habitavit in nobis (Id. I, 14) . Suscepit totum quasi plenum hominem, animam et corpus hominis. Et si aliquid scrupulosius vis audire; quia animam et carnem habet et pecus: cum dico animam humanam et carnem humanam, totam animam humanam accepit. Fuerunt enim qui hinc haeresim facerent, et dicerent quia anima Christi non habuit mentem, non habuit intellectum, non habuit rationem; sed Verbum Dei fuit illi pro mente, pro intellectu, pro ratione, Nolo sic credas. Totum redemit, qui totum creavit: totum suscepit, totum liberavit Verbum. Ibi mens hominis et intellectus, ibi anima vivificans carnem;",
          "candidate_score": 0.644949,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_3_5",
          "bdc_text": "ideo nos paucis complectimur omnia verbis proque muta vivam mittimus epistolam . Virgo , quae Esslingae per quinquennium nescio quid habuit in utero , 30 . die octobris a senatu in captivitatem cum parentibus , sorore et custodibus coniecta estAnne Ulmerin ;",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_419",
          "psc_text": "Deum, Verbum Dei per quod facta sunt omnia, quomodo in utero includitur? Primum ut ibi esset Verbum, deseruit coelum? Ut esset in utero virginis Verbum, deseruit coelum? Et unde Angeli viverent, si Verbum deseruit coelum? Sed ut panem Angelorum manducaret homo, Dominus Angelorum factus est homo. Adhuc cogitatio humana erret per nebulas suas, deficiat, quaerat, dicat, ut inveniat, quomodo Verbum Dei in utero virginis, per quod facta sunt omnia, Angelos non deseruit, Patrem non deseruit. Quomodo in illo utero includi potuit? Esse potuit, includi non potuit. Quomodo, inquit, esse potuit tantus in loco tantillo? Ergo cepit uterus, quod non capit mundus. Nec minoratus est, ut esset in utero. In utero erat, et tantus erat. Quantus erat? Dic quantus erat, dic quod erat. CAPUT III. Et Verbum erat apud Deum. Dic quod erat. Et Deus erat Verbum. Et ego scio, inquam, qui tecum loquor; nec ego comprehendo: sed cogitatio facit nos",
          "candidate_score": 0.644275,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_4_6",
          "bdc_text": "Virgo , quae Esslingae per quinquennium nescio quid habuit in utero , 30 . die octobris a senatu in captivitatem cum parentibus , sorore et custodibus coniecta estAnne Ulmerin ; s. ZBZ , Ms F 22a , S. 349f ( Bericht aus Esslingen vom 3 . Nov. 1550 ) , auch Ms. F 13 ( S. ? ? ) ;",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_69",
          "psc_text": "viventes cum conjugibus vestris: quod amisistis in corpore, in corde servate. Ubi jam non potest esse a concubitu caro integra, sit in fide virgo conscientia, secundum quam virgo est omnis Ecclesia. In Maria Christum pia virginitas peperit: in Anna Christum viduitas parvum grandaeva cognovit: in Elisabeth Christo conjugalis castitas et anilis fecunditas militavit. Omnes gradus fidelium membrorum capiti contulerunt, quod ipsius gratia conferre potuerunt. Proinde quia veritas et pax et justitia Christus est, hunc fide concipite, operibus edite; ut quod egit uterus Mariae in carne Christi, agat cor vestrum in lege Christi. Quomodo autem non ad partum Virginis pertinetis, quando Christi membra estis? Caput vestrum peperit Maria, vos Ecclesia. Nam ipsa quoque et mater et virgo est: mater visceribus charitatis, virgo integritate fidei et pietatis. Populos parit, sed unius membra sunt, cujus ipsa est corpus et conjux, etiam in hoc similitudinem gerens illius virginis, quia et in multis mater est",
          "candidate_score": 0.631086,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_4",
          "bdc_text": "Virgo , quae Esslingae per quinquennium nescio quid habuit in utero , 30 .",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_98",
          "psc_text": "virgo peperit, plus miramini: post partum, virgo permansit. Generationem ergo istam quis enarrabit? CAPUT II. 2. Tres vitae, conjugalis, vidualis, et virginalis, Christo attestantur. Dico quod vos delectet, charissimi. Tres vitae sunt in Ecclesia membrorum Christi: conjugalis, vidualis, virginalis. Quia ipsae vitae, ipsae pudicitiae futurae erant in sanctis membris Christi; omnes istae vitae tres attestatae sunt Christum. Prima, conjugalis: quando Maria virgo concepit, Elisabeth uxor Zachariae et ipsa conceperat; hujus Judicis praeconem ferebat in utero. Venit ad eam sancta Maria, tanquam ad cognatam suam salutandam. Exsultavit infans in utero Elisabeth. Ille exsultavit, illa prophetavit. Habes attestantem pudicitiam conjugalem. Ubi vidualis? In Anna. Audistis modo cum Evangelium legeretur, quod esset sancta prophetissa vidua octoginta et quatuor annorum, quae septem annis vixerat cum viro suo; frequentans templum Domini, serviens in orationibus nocte et die. Et ipsa vidua agnovit Christum. Vidit parvum, agnovit magnum. Et ipsa attestata est. Habes et in ista vitam",
          "candidate_score": 0.629926,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_0",
          "bdc_text": "Non clam te est omnes angulos Momis , Coriceis Lauscher ;",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_829",
          "psc_text": "anguli. A Domino factus est, iste est mirabilis in oculis nostris. Et sequitur, Hic est dies quem fecit Dominus. Exordium diei hujus a lapide angulari sumamus. Quis est lapis angularis, quem reprobaverunt Judaeorum doctores? Legis enim periti doctores Judaeorum reprobaverunt eum, dicentes: Non est iste a Deo, qui solvit sabbatum (Joan. IX, 16) . Jam dixistis, Non est iste a Deo, qui solvit sabbatum. Lapidem quem reprobaverunt aedificantes, hic factus est in caput anguli. Quomodo in caput anguli? Quare angularis lapis dictus est Christus? Quia omnis angulus duos parietes de diverso pacificat. Venerunt Apostoli de circumcisione, venerunt de gente Judaeorum; venerunt inde et illae turbae quae praecedebant et sequebantur jumentum ejus, dicentes quod in hoc ipso Psalmo est, Benedictus qui venit in nomine Domini (Matth. XXI, 9, et Psal. CXVII, 26) . Venerunt inde tot Ecclesiae, de quibus dicit apostolus Paulus, « Eram ignotus facie Ecclesiis Judaeae, quae sunt in",
          "candidate_score": 0.599442,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_3",
          "bdc_text": "ideo nos paucis complectimur omnia verbis proque muta vivam mittimus epistolam .",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_26",
          "psc_text": "alium possit intrare: sed simul ad omnes venit, et totus ad singulos pervenit. Et si totus memoria teneri valuisset, sicut ad totum audiendum omnes venistis, ita cum toto singuli rediretis. Quanto magis Verbum Dei, per quod facta sunt omnia, et quod in se manens innovat omnia; quod nec locis concluditur, nec temporibus tenditur, nec morulis brevibus longisque variatur, nec vocibus texitur, nec silentio terminatur; quanto magis hoc tantum et tale Verbum potuit matris uterum assumpto corpore fecundare, et de sinu Patris non emigrare? hinc ad oculos humanos exire, inde mentes angelicas illustrare? hinc ad terras procedere, inde coelos extendere? hinc homo fieri, inde homines facere? CAPUT III. 3. Verbum incarnatione non mutatum. Nemo ergo credat Dei Filium conversum et commutatum esse in hominis filium: sed potius credamus et non consumpta divina et perfecte assumpta humana substantia, manentem Dei Filium, factum hominis filium. Neque enim quia dictum est, Deus erat Verbum,",
          "candidate_score": 0.596152,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 5,
      "cf_id": "cf020",
      "work_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Ezechielem",
      "max_score": 0.6586,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_9",
          "bdc_text": "Ulinka Rublack , Pregnancy , Childbirth and the Female Body in Early Modern Germany , in :",
          "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Ezechielem_window_443",
          "psc_text": "te, et projecta es super faciem campi pravitate animae tuae in die qua nata es. Juxta ordinem lectionis de singulis disseramus. Quando nata est Jerusalem de patre Amorrhaeo et matre Chethaea, et effusa ex utero, non est praecisus umbilicus ejus, quo fetus aluntur in ventre instar arborum et virgultorum, quae per radices humore terrae nutriuntur occulto. Et quomodo virorum seminarium significatur in lumbis: ita genitalia feminarum honesto sermone juxta consuetudinem Scripturarum umbilicus vocantur, testimonio Job, qui sub figura draconis loquitur de diabolo: Virtus ejus in lumbis ejus: et fortitudo illius in umbilico ventris (Job. XL, 11) . Iste enim draco coluber antiquus, qui vocatur diabolus et Satanas, et decepit orbem terrarum, adversus viros virtutem habet in lumbis, adversus feminas in umbilico. Hoc autem significat de Jerusalem: quod non statim legem acceperit, nec ei pudendae nativitatis exordia sint abscisa: sed gentilem primum vixerit vitam; pro quo Septuaginta interpretati sunt: In die",
          "candidate_score": 0.6586,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_3_5",
          "bdc_text": "ideo nos paucis complectimur omnia verbis proque muta vivam mittimus epistolam . Virgo , quae Esslingae per quinquennium nescio quid habuit in utero , 30 . die octobris a senatu in captivitatem cum parentibus , sorore et custodibus coniecta estAnne Ulmerin ;",
          "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Ezechielem_window_1682",
          "psc_text": "cui porta clausa est, Mariam Virginem intelligunt, quae et ante partum, et post partum virgo permansit. Etenim tempore quo angelus loquebatur: Spiritus sanctus veniet super te, et virtus Altissimi obumbrabit te, quod autem nascetur ex te sanctum, vocabitur Filius Dei (Luc. I, 35), et quando natus est, virgo permansit aeterna; ad confundendos eos, qui arbitrantur eam post nativitatem Salvatoris habuisse de Joseph filios, ex occasione fratrum ejus qui vocantur in Evangelio (Marc. III). Super qua quaestiuncula, Romae adversum Helvidium illius temporis haereticum, in adolescentia non grandem librum scripsisse me novi. (Vers. 4 seqq.) Et adduxit me per viam portae Aquilonis in conspectu domus, et vidi, et ecce impleverat [Vulg. implevit] gloria Domini domum Domini, et cecidi ante faciem meam. Et dixit ad me Dominus: Fili hominis, pone cor tuum, et vide oculis tuis, et auribus tuis audi omnia quae ego loquar ad te de universis ceremoniis domus Domini, et de",
          "candidate_score": 0.645582,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_9_11",
          "bdc_text": "Ulinka Rublack , Pregnancy , Childbirth and the Female Body in Early Modern Germany , in : Past and Present , Nr. 150 , Feb. 1996 , S. 84-110 , hier S. 95f mit Anm. 50 : \"The Deceitful Woman of Esslingen\" , Zentralbibliothek Zurich , Wickiana , PAS II 2/13 , reproduced in The German Single Leaf Woodcut , 1500-1550 , ed. M. Geisberg , rev. W. L . Strauss , 4 vols. ( New York , 1974 ) , iii , p. 1066 , G. 1118 ;",
          "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Ezechielem_window_443",
          "psc_text": "te, et projecta es super faciem campi pravitate animae tuae in die qua nata es. Juxta ordinem lectionis de singulis disseramus. Quando nata est Jerusalem de patre Amorrhaeo et matre Chethaea, et effusa ex utero, non est praecisus umbilicus ejus, quo fetus aluntur in ventre instar arborum et virgultorum, quae per radices humore terrae nutriuntur occulto. Et quomodo virorum seminarium significatur in lumbis: ita genitalia feminarum honesto sermone juxta consuetudinem Scripturarum umbilicus vocantur, testimonio Job, qui sub figura draconis loquitur de diabolo: Virtus ejus in lumbis ejus: et fortitudo illius in umbilico ventris (Job. XL, 11) . Iste enim draco coluber antiquus, qui vocatur diabolus et Satanas, et decepit orbem terrarum, adversus viros virtutem habet in lumbis, adversus feminas in umbilico. Hoc autem significat de Jerusalem: quod non statim legem acceperit, nec ei pudendae nativitatis exordia sint abscisa: sed gentilem primum vixerit vitam; pro quo Septuaginta interpretati sunt: In die",
          "candidate_score": 0.643108,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_7_9",
          "bdc_text": "Fehr , Massenkunst 92 und Tafel 30/31 ; Lycosthenes , Prodigiorum et ostentorum chronicon , S. 592-594 ; Ulinka Rublack , Pregnancy , Childbirth and the Female Body in Early Modern Germany , in :",
          "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Ezechielem_window_443",
          "psc_text": "te, et projecta es super faciem campi pravitate animae tuae in die qua nata es. Juxta ordinem lectionis de singulis disseramus. Quando nata est Jerusalem de patre Amorrhaeo et matre Chethaea, et effusa ex utero, non est praecisus umbilicus ejus, quo fetus aluntur in ventre instar arborum et virgultorum, quae per radices humore terrae nutriuntur occulto. Et quomodo virorum seminarium significatur in lumbis: ita genitalia feminarum honesto sermone juxta consuetudinem Scripturarum umbilicus vocantur, testimonio Job, qui sub figura draconis loquitur de diabolo: Virtus ejus in lumbis ejus: et fortitudo illius in umbilico ventris (Job. XL, 11) . Iste enim draco coluber antiquus, qui vocatur diabolus et Satanas, et decepit orbem terrarum, adversus viros virtutem habet in lumbis, adversus feminas in umbilico. Hoc autem significat de Jerusalem: quod non statim legem acceperit, nec ei pudendae nativitatis exordia sint abscisa: sed gentilem primum vixerit vitam; pro quo Septuaginta interpretati sunt: In die",
          "candidate_score": 0.637344,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_4_6",
          "bdc_text": "Virgo , quae Esslingae per quinquennium nescio quid habuit in utero , 30 . die octobris a senatu in captivitatem cum parentibus , sorore et custodibus coniecta estAnne Ulmerin ; s. ZBZ , Ms F 22a , S. 349f ( Bericht aus Esslingen vom 3 . Nov. 1550 ) , auch Ms. F 13 ( S. ? ? ) ;",
          "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Ezechielem_window_1682",
          "psc_text": "cui porta clausa est, Mariam Virginem intelligunt, quae et ante partum, et post partum virgo permansit. Etenim tempore quo angelus loquebatur: Spiritus sanctus veniet super te, et virtus Altissimi obumbrabit te, quod autem nascetur ex te sanctum, vocabitur Filius Dei (Luc. I, 35), et quando natus est, virgo permansit aeterna; ad confundendos eos, qui arbitrantur eam post nativitatem Salvatoris habuisse de Joseph filios, ex occasione fratrum ejus qui vocantur in Evangelio (Marc. III). Super qua quaestiuncula, Romae adversum Helvidium illius temporis haereticum, in adolescentia non grandem librum scripsisse me novi. (Vers. 4 seqq.) Et adduxit me per viam portae Aquilonis in conspectu domus, et vidi, et ecce impleverat [Vulg. implevit] gloria Domini domum Domini, et cecidi ante faciem meam. Et dixit ad me Dominus: Fili hominis, pone cor tuum, et vide oculis tuis, et auribus tuis audi omnia quae ego loquar ad te de universis ceremoniis domus Domini, et de",
          "candidate_score": 0.63268,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_5_7",
          "bdc_text": "die octobris a senatu in captivitatem cum parentibus , sorore et custodibus coniecta estAnne Ulmerin ; s. ZBZ , Ms F 22a , S. 349f ( Bericht aus Esslingen vom 3 . Nov. 1550 ) , auch Ms. F 13 ( S. ? ? ) ; Fehr , Massenkunst 92 und Tafel 30/31 ;",
          "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Ezechielem_window_861",
          "psc_text": "obsidente Tito filio Vespasiani, ad salutem nullus evasit, templumque subversum est; et post quinquaginta annos sub Hadriano, civitas aeterno igne consumpta est. Praesentem autem captivitatem quando Ezechiel in Babylone ista cernebat, et Jeremias in principio ponit voluminis sui: Quid tu vides, Jeremia? Qui respondens, ait, Ollam succensam, et faciem ejus a facie Aquilonis (Jerem. I, 13) . Sunt qui juxta tropologiam, totum locum istum ad consummationem mundi [ Al. saeculi] transferant, nonumque numerum, qui in Scripturis sanctis poenarum et dolorum est, et semper sequitur justitiam, decimi mensis et diei decimae clementia temperant. Idcirco enim adhibentur aegrotantibus poenae, ut dolorem sanitas consequatur. Mundus ergo qui in maligno positus est (I Joan. V, 19) , die judicii divino igne succenditur; et civitas sanguinum ponitur super carbones ignis, ut impleatur illud quod scriptum est in Isaia: Habes carbones ignis, sedibus super eos: erunt tibi in adjutorium (Isai. XLVII, 14) . Illudque difficile est,",
          "candidate_score": 0.626774,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_5_7",
          "bdc_text": "die octobris a senatu in captivitatem cum parentibus , sorore et custodibus coniecta estAnne Ulmerin ; s. ZBZ , Ms F 22a , S. 349f ( Bericht aus Esslingen vom 3 . Nov. 1550 ) , auch Ms. F 13 ( S. ? ? ) ; Fehr , Massenkunst 92 und Tafel 30/31 ;",
          "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Ezechielem_window_1240",
          "psc_text": "propheta supra diximus. (Vers. 21, 22.) Et factum est in duodecimo anno, in 399 decimo mense [Vulg. tacet mense], quinta mensis transmigrationis (sive captivitatis) nostrae: venit ad me qui fugerat (sive qui salvatus fuerat) de Jerusalem, dicens. Vastata (sive capta) est civitas. Manus autem Domini facta fuerat ad me vespere antequam veniret qui fugerat: aperuitque os meum donec veniret ad me mane et aperto ore meo non silui amplius. Undecimo anno regni Sedeciae, quinto mense, capta est civitas Jerusalem. Haec autem prophetia, duodecimo anno, decimo mense, quinta mensis captivitatis, sive transmigrationis, quando captus est Jechonias [ Al. cum Jechonia]. Ex quo ostenditur, post unum annum et quatuor menses, et viginti quinque dies, capta Jerusalem, venisse Babylonem unum civium Jerusalem, qui nuntiaret captam urbem atque vastatam. Ante unum autem diem quam veniret qui ista narraret, vesperi facta est manus Domini ad Ezechielem prophetam, quae aperuit os ejus quod diu clausum fuerat,",
          "candidate_score": 0.624926,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_5",
          "bdc_text": "die octobris a senatu in captivitatem cum parentibus , sorore et custodibus coniecta estAnne Ulmerin ;",
          "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Ezechielem_window_860",
          "psc_text": "illa sit capta, et ista capienda. Ad extremum nono anno, decimo mense, 277 decima die mensis, in captivitate posito Ezechiel et his qui cum eo erant, et tradiderant se cum rege Jechonia, ostenditur qua die urbs coeperit obsideri, et similitudo lebetis ponitur; ut quomodo carnes et ossa congesta in lebetem, incendio concremantur, sic cuncta civitas cum suis interitura sit civibus, et nullus remaneat eorum qui obsessi sunt, quin fame, gladio, pestilentia consumantur, et pars reliqua captiva ducatur in Babylonem. Potest haec eadem prophetia et ad tempus pertinere Dominicae passionis, propter quam exercitu circumdata est Jerusalem, et interfecti filii ejus, et obsidente Tito filio Vespasiani, ad salutem nullus evasit, templumque subversum est; et post quinquaginta annos sub Hadriano, civitas aeterno igne consumpta est. Praesentem autem captivitatem quando Ezechiel in Babylone ista cernebat, et Jeremias in principio ponit voluminis sui: Quid tu vides, Jeremia? Qui respondens, ait, Ollam succensam, et faciem ejus",
          "candidate_score": 0.609404,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_0",
          "bdc_text": "Non clam te est omnes angulos Momis , Coriceis Lauscher ;",
          "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Ezechielem_window_1394",
          "psc_text": "X): sic et a principe Gog omnes qui ei subditi sunt, Magog appellantur. Mosoch autem interpretatur, amentia: et Thubal, tota vel omnia. Princeps igitur et caput superbientis amentiae, et omnium malorum, juxta illud quod scriptum est: Mundus in maligno positus est (I Joan. V, 19), Gog et Magog appellantur. Quae gentes inimicae adversariaeque sanctorum, egrediuntur ab angulis terrae, rectam lineam relinquentes, et dispositionem castrorum Dei; quae narratur in Numeris, et illud testimonium nescientes: Multi de Oriente, et Occidente, et Septentrione, et Meridie venient, et discumbent cum Abraham, Isaac, et Jacob in regno Dei (Matth. VIII, 11). Et in alio loco: Dicam Aquiloni, affer; et Africo, noli prohibere. Adduc filios meos de terra longinqua, et filias meas ab extremo terrae, omnes qui vocati sunt nomine meo (Isa. XLIII, 6). Sed non tales anguli terrae, de quibus egrediuntur Gog et Magog: juxta quos angulos stat meretrix in Proverbiis (Prov. XXIII), quae praetereuntes",
          "candidate_score": 0.602705,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_0",
          "bdc_text": "Non clam te est omnes angulos Momis , Coriceis Lauscher ;",
          "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Ezechielem_window_1395",
          "psc_text": "Dicam Aquiloni, affer; et Africo, noli prohibere. Adduc filios meos de terra longinqua, et filias meas ab extremo terrae, omnes qui vocati sunt nomine meo (Isa. XLIII, 6). Sed non tales anguli terrae, de quibus egrediuntur Gog et Magog: juxta quos angulos stat meretrix in Proverbiis (Prov. XXIII), quae praetereuntes stultos juvenes per plateas, per latam videlicet et spatiosam viam quae ducit ad mortem, decipere festinat. Scribae quoque et Pharisaei orant in angulis platearum, ut ab hominibus videantur, qui receperunt mercedem suam (Matth. VI). Quae est igitur contra Gog comminatio? Circumagam te sive convertam, et ponam frenum in maxillis tuis. Primum, a sententia tua fluctuare te faciam atque converti. Et ponam frenum in maxillis tuis, de quo scriptum est: In camo et freno maxillas eorum constringe, qui non approximant ad te (Ps. XXXI, 9); ut indomitus equus atque lasciviens et corruens per praecipitia, freno Domini subjugetur: ad quem propheta dicit:",
          "candidate_score": 0.598312,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 6,
      "cf_id": "cf011",
      "work_id": "pta0003.pta007.pta-grc1",
      "max_score": 0.656205,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_6",
          "bdc_text": "s. ZBZ , Ms F 22a , S. 349f ( Bericht aus Esslingen vom 3 . Nov. 1550 ) , auch Ms. F 13 ( S. ? ? ) ;",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_55",
          "psc_text": "Montaguschen Ausgabe. Eine neue Ausgabe des ganzen Textes erschien erst wieder im Jahre 1852, und zwar von Thomas Gaisford (Ga)Vgl. oben S. XVI, Anm. 1.. Dieser stützte sich, in richtiger Erkenntnis der Sachlage, allein, oder doch so gut wie allein, auf die venezianische Handschrift, von der er eine Collation Th. Heyses besaßVgl. a. a. Ο. p. III und die Anmerkungen auf S. 105 — 107 usw. in Gaisfords Ausgabe.. Er hat infolge dessen unter Benutzung von Vorschlägen Montagus und Rettbergs und Hinzufügung einiger eigener Emendatiouen einen wesentlich besseren Text liefern können. Eine ParagrapheneinteilungLeider ist sie etwas flüchtig gemacht oder corrigiert; so fehlt in Gaisfords Ausgabe S. 27/28 § 28, S. 47 kommt zweimal § 25 vor, S. 49—62 steht ἐξ 1955 statt 29—65 (d. h. noch richtiger 30—66), S, 74/75 kommt zweimal § 13 vor, S. 221/222 zählt §§ 6—9 statt 9—12! und die Hervorhebung der Marcellfragmente durch besondern Druck",
          "candidate_score": 0.656205,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_11_13",
          "bdc_text": "\"The Deceitful Woman of Esslingen\" , Zentralbibliothek Zurich , Wickiana , PAS II 2/13 , reproduced in The German Single Leaf Woodcut , 1500-1550 , ed. M. Geisberg , rev. W. L . Strauss , 4 vols. ( New York , 1974 ) , iii , p. 1066 , G. 1118 ; \"Gruntliche antzaigung des Teufflischenn und schentlichen betrugs Mit dem gemachten Bauch von anfang biss zu end 1551\" , PAS II 10/19b ; \"Des falschen Weibs vnd Junc kfrawen zu Esslingen Auss gericht\" ( undated ) , PAS 10/19 ;",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_56",
          "psc_text": "so fehlt in Gaisfords Ausgabe S. 27/28 § 28, S. 47 kommt zweimal § 25 vor, S. 49—62 steht ἐξ 1955 statt 29—65 (d. h. noch richtiger 30—66), S, 74/75 kommt zweimal § 13 vor, S. 221/222 zählt §§ 6—9 statt 9—12! und die Hervorhebung der Marcellfragmente durch besondern Druck erhöhen die Brauchbarkeit der Ausgabe. Die lateinische Übersetzung ist allerdings einfach nach Montagu wieder ab- gedruckt. Aber die Gaisfordsche Ausgabe kann doch nicht für abschließend angesehn werden. Einmal nämlich hat sie den Codex Venetus nicht völlig ausgenutzt; vielleicht z. Τ. nicht durch Schuld der Collation, sondern durch eigentümliche Mißgriffe bei ihrer Benutzung durch den Herausgeber. Z. B. gehörte Anm. r S. 12 (Gaisfords) nicht zu Z. sondern zu Z. 7; Anm. r S. 25 nicht zu Z. 3, sondern zu Z. 4; Anm. q S. 55 zu Z. 15, nicht Z. 11; Anm. r S. 102 zu S. 103, 2;",
          "candidate_score": 0.654756,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_10_12",
          "bdc_text": "Past and Present , Nr. 150 , Feb. 1996 , S. 84-110 , hier S. 95f mit Anm. 50 : \"The Deceitful Woman of Esslingen\" , Zentralbibliothek Zurich , Wickiana , PAS II 2/13 , reproduced in The German Single Leaf Woodcut , 1500-1550 , ed. M. Geisberg , rev. W. L . Strauss , 4 vols. ( New York , 1974 ) , iii , p. 1066 , G. 1118 ; \"Gruntliche antzaigung des Teufflischenn und schentlichen betrugs Mit dem gemachten Bauch von anfang biss zu end 1551\" , PAS II 10/19b ;",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_27",
          "psc_text": "Annales literar. Helmstadtienses 1787 (vgl. Hamack LG I, 2, 581) war mir unzugänglich. wußten, die Handschrift in Venedig, die von ersterem, wohl nach Th. Heyse, folgendermaßen beschrieben wird: Cod. Marcianus 496. membranaceus saec. X, forma quadrata, δίστοιχος, versibus quadragenis binis, iisque litterarum fere tricenarum. Diligenter recognovit et jure suo potius quam ad alterius exempli fidem textum saepe emendavit docta manus saec. XVI. forsan Francisci Turiani, quem scimus hoc opus in MS. legisseVgl. die erste Note in Montacutius’ Ausgabe., vel etiam primi editoris. Nam hunc ipsum codicem editionum πρωτότυπον esse plane perspicitur ex lacunis p. 52 et 53. Tit. in indice libri: Εὐσεβίου τοῦ Παμφίλου λόγοι β΄ Μάρκελλον τὸν Γαλάτην ἐξ αὐτῶν τῶν ἐκείνῳ συγγεγραμμένων· καὶ ἕτεροι τοῦ αὐτοῦ Εὐσεβίου λόγοι γ΄ ἀνατρέποντες τὰ Μαρκέλλου. Es steht mit der Überlieferung der beiden Eusebiusschriften also ganz entsprechend wie mit der der drei Βücher des Theophilus Antiochien an AutolycusVgl. v.Otto Corp. Apol. VIII",
          "candidate_score": 0.652331,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_10_12",
          "bdc_text": "Past and Present , Nr. 150 , Feb. 1996 , S. 84-110 , hier S. 95f mit Anm. 50 : \"The Deceitful Woman of Esslingen\" , Zentralbibliothek Zurich , Wickiana , PAS II 2/13 , reproduced in The German Single Leaf Woodcut , 1500-1550 , ed. M. Geisberg , rev. W. L . Strauss , 4 vols. ( New York , 1974 ) , iii , p. 1066 , G. 1118 ; \"Gruntliche antzaigung des Teufflischenn und schentlichen betrugs Mit dem gemachten Bauch von anfang biss zu end 1551\" , PAS II 10/19b ;",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_56",
          "psc_text": "so fehlt in Gaisfords Ausgabe S. 27/28 § 28, S. 47 kommt zweimal § 25 vor, S. 49—62 steht ἐξ 1955 statt 29—65 (d. h. noch richtiger 30—66), S, 74/75 kommt zweimal § 13 vor, S. 221/222 zählt §§ 6—9 statt 9—12! und die Hervorhebung der Marcellfragmente durch besondern Druck erhöhen die Brauchbarkeit der Ausgabe. Die lateinische Übersetzung ist allerdings einfach nach Montagu wieder ab- gedruckt. Aber die Gaisfordsche Ausgabe kann doch nicht für abschließend angesehn werden. Einmal nämlich hat sie den Codex Venetus nicht völlig ausgenutzt; vielleicht z. Τ. nicht durch Schuld der Collation, sondern durch eigentümliche Mißgriffe bei ihrer Benutzung durch den Herausgeber. Z. B. gehörte Anm. r S. 12 (Gaisfords) nicht zu Z. sondern zu Z. 7; Anm. r S. 25 nicht zu Z. 3, sondern zu Z. 4; Anm. q S. 55 zu Z. 15, nicht Z. 11; Anm. r S. 102 zu S. 103, 2;",
          "candidate_score": 0.650653,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_10_12",
          "bdc_text": "Past and Present , Nr. 150 , Feb. 1996 , S. 84-110 , hier S. 95f mit Anm. 50 : \"The Deceitful Woman of Esslingen\" , Zentralbibliothek Zurich , Wickiana , PAS II 2/13 , reproduced in The German Single Leaf Woodcut , 1500-1550 , ed. M. Geisberg , rev. W. L . Strauss , 4 vols. ( New York , 1974 ) , iii , p. 1066 , G. 1118 ; \"Gruntliche antzaigung des Teufflischenn und schentlichen betrugs Mit dem gemachten Bauch von anfang biss zu end 1551\" , PAS II 10/19b ;",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_32",
          "psc_text": "in Roeskri Bibl. PP. Τ. V. p. 282sq.]« besaß einst Thomas GaleVgl. Fabricius-Harles, Bibliotheca graeca VIl, 395 u. Catal. codd. Angliae et Hibern. II p. 186 Nr. 5888.. Dies ist wahrscheinlich der jetzige cod. Cantabrigiensis Trinity College O. 4. 41, enthaltend neben dem 1613 von Petrus Goldmannus Scotus in der Bodleiana abgeschriebenen Adamantius auch die beiden Eusebiusschriften mit dem Datum »Prid. non. Mart. 1695 (nach einer Mitteilung von Swete). In bezug auf den Adamantius ist die Handschrift erwiesenermaßen nur eine Copie des Bodleianus Ε. 1. 11Vgl. van de Sande Bakhuyzen a. a. Ο. S. XXXVI f.. Verschollen ist eine siebente Handschrift, die sich einst in der Bibliothek des kaiserlichen Gesandten in Venedig Don Diego Hurtado de Mendoza daselbst befand und an erster Stelle die 5 Bücher Eusebius gegen Marcell enthalten zu haben scheintVgl. C. Gesner in der Bibliotheca universalis 1545; Graux, Essai sur les origines du fonds grec de l’Escurial.",
          "candidate_score": 0.64877,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_11_13",
          "bdc_text": "\"The Deceitful Woman of Esslingen\" , Zentralbibliothek Zurich , Wickiana , PAS II 2/13 , reproduced in The German Single Leaf Woodcut , 1500-1550 , ed. M. Geisberg , rev. W. L . Strauss , 4 vols. ( New York , 1974 ) , iii , p. 1066 , G. 1118 ; \"Gruntliche antzaigung des Teufflischenn und schentlichen betrugs Mit dem gemachten Bauch von anfang biss zu end 1551\" , PAS II 10/19b ; \"Des falschen Weibs vnd Junc kfrawen zu Esslingen Auss gericht\" ( undated ) , PAS 10/19 ;",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_27",
          "psc_text": "Annales literar. Helmstadtienses 1787 (vgl. Hamack LG I, 2, 581) war mir unzugänglich. wußten, die Handschrift in Venedig, die von ersterem, wohl nach Th. Heyse, folgendermaßen beschrieben wird: Cod. Marcianus 496. membranaceus saec. X, forma quadrata, δίστοιχος, versibus quadragenis binis, iisque litterarum fere tricenarum. Diligenter recognovit et jure suo potius quam ad alterius exempli fidem textum saepe emendavit docta manus saec. XVI. forsan Francisci Turiani, quem scimus hoc opus in MS. legisseVgl. die erste Note in Montacutius’ Ausgabe., vel etiam primi editoris. Nam hunc ipsum codicem editionum πρωτότυπον esse plane perspicitur ex lacunis p. 52 et 53. Tit. in indice libri: Εὐσεβίου τοῦ Παμφίλου λόγοι β΄ Μάρκελλον τὸν Γαλάτην ἐξ αὐτῶν τῶν ἐκείνῳ συγγεγραμμένων· καὶ ἕτεροι τοῦ αὐτοῦ Εὐσεβίου λόγοι γ΄ ἀνατρέποντες τὰ Μαρκέλλου. Es steht mit der Überlieferung der beiden Eusebiusschriften also ganz entsprechend wie mit der der drei Βücher des Theophilus Antiochien an AutolycusVgl. v.Otto Corp. Apol. VIII",
          "candidate_score": 0.648673,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_10_12",
          "bdc_text": "Past and Present , Nr. 150 , Feb. 1996 , S. 84-110 , hier S. 95f mit Anm. 50 : \"The Deceitful Woman of Esslingen\" , Zentralbibliothek Zurich , Wickiana , PAS II 2/13 , reproduced in The German Single Leaf Woodcut , 1500-1550 , ed. M. Geisberg , rev. W. L . Strauss , 4 vols. ( New York , 1974 ) , iii , p. 1066 , G. 1118 ; \"Gruntliche antzaigung des Teufflischenn und schentlichen betrugs Mit dem gemachten Bauch von anfang biss zu end 1551\" , PAS II 10/19b ;",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_66",
          "psc_text": "des Zettelkatalogs übersehn ist, konnte es nicht wieder gut gemacht werden. Einer Rechtfertigung bedarf schließlich noch die Beigabe einer Sammlung der Marcellfragmente. Sie ist nach reiflichen Erwägungen erfolgt. Weniger aus dem Grunde, daß in Rettbergs Marcelliana einige Fragmente (Nr. 122 — 128) gar nicht, einige in mangelhafter Benutzung des Eusebius und falsch abgegrenzt (wie Nr. 101 = Re 90)Zwei Fragmente sind bei Rettberg doppelt gezählt: 35=97 und 43 = 81. alle aber auf ungenügender handschriftlicher Grundlage gedruckt sind. Aber der schon mehrfach erwähnte Umstand, daß ein sehr erheblicher Teil der Marcellfragmente nicht nur einmal, sondern an zwei, drei, vier und mehr Stellen des Eusebiustextes citiert Avird, verlangte eine neue Separatausgabe, in der die parallelen Überlieferungen in einander gearbeitet vorgeführt werden. Und vollends schienen die dringend Register zum Marceil technisch eine solche vorauszusetzen. Daß ich die Fragmente am liebsten auch in einer möglichst Marcells entsprechenden Reihenfolge neu georhnet hätte, hat mich",
          "candidate_score": 0.648472,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_11_13",
          "bdc_text": "\"The Deceitful Woman of Esslingen\" , Zentralbibliothek Zurich , Wickiana , PAS II 2/13 , reproduced in The German Single Leaf Woodcut , 1500-1550 , ed. M. Geisberg , rev. W. L . Strauss , 4 vols. ( New York , 1974 ) , iii , p. 1066 , G. 1118 ; \"Gruntliche antzaigung des Teufflischenn und schentlichen betrugs Mit dem gemachten Bauch von anfang biss zu end 1551\" , PAS II 10/19b ; \"Des falschen Weibs vnd Junc kfrawen zu Esslingen Auss gericht\" ( undated ) , PAS 10/19 ;",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_54",
          "psc_text": "3), der andere von den beiden in Oxford schon damals vorhandenen (vgl. zu p. 110 a 10). Nach dem oben über die Handschriften Gesagten ist aber klar, daß sein Text ein durchaus befriedigender selbst dann nicht geworden wäre, wenn der Druck sorgfältiger corrigiert, die Bibelstellen und Marcellfragmente reinlicher herausgestellt wären. Dennoch begnügte man sich lange mit Montagus TextEin schlechter Nachdruck existiert von 1688, vgl. Fabricius-Harles a. a. Ο VII, 394, Zahn a. a. Ο. S. 2, Anm. 3., und einzig Christian Heinrich Georg Rettberg (Re) lieferte in seinen MarcellianaGottingae 1794. schätzenswerte Beiträge zur Textkritik, wenn auch nur auf Grund der Montaguschen Ausgabe. Eine neue Ausgabe des ganzen Textes erschien erst wieder im Jahre 1852, und zwar von Thomas Gaisford (Ga)Vgl. oben S. XVI, Anm. 1.. Dieser stützte sich, in richtiger Erkenntnis der Sachlage, allein, oder doch so gut wie allein, auf die venezianische Handschrift, von der er eine Collation Th.",
          "candidate_score": 0.64538,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_6",
          "bdc_text": "s. ZBZ , Ms F 22a , S. 349f ( Bericht aus Esslingen vom 3 . Nov. 1550 ) , auch Ms. F 13 ( S. ? ? ) ;",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_56",
          "psc_text": "so fehlt in Gaisfords Ausgabe S. 27/28 § 28, S. 47 kommt zweimal § 25 vor, S. 49—62 steht ἐξ 1955 statt 29—65 (d. h. noch richtiger 30—66), S, 74/75 kommt zweimal § 13 vor, S. 221/222 zählt §§ 6—9 statt 9—12! und die Hervorhebung der Marcellfragmente durch besondern Druck erhöhen die Brauchbarkeit der Ausgabe. Die lateinische Übersetzung ist allerdings einfach nach Montagu wieder ab- gedruckt. Aber die Gaisfordsche Ausgabe kann doch nicht für abschließend angesehn werden. Einmal nämlich hat sie den Codex Venetus nicht völlig ausgenutzt; vielleicht z. Τ. nicht durch Schuld der Collation, sondern durch eigentümliche Mißgriffe bei ihrer Benutzung durch den Herausgeber. Z. B. gehörte Anm. r S. 12 (Gaisfords) nicht zu Z. sondern zu Z. 7; Anm. r S. 25 nicht zu Z. 3, sondern zu Z. 4; Anm. q S. 55 zu Z. 15, nicht Z. 11; Anm. r S. 102 zu S. 103, 2;",
          "candidate_score": 0.644287,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_6",
          "bdc_text": "s. ZBZ , Ms F 22a , S. 349f ( Bericht aus Esslingen vom 3 . Nov. 1550 ) , auch Ms. F 13 ( S. ? ? ) ;",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_21",
          "psc_text": "33. 19, 9. 20, 30 gemeint, an allen andern Stellen von S. 26, 11 ab scheint Εὐσεβίος den von Caesarea zu bezeichnen. Das allein entspricht der Ankündigung S. 18, 10. Gewiß muß S. 26, 28 ff von dem gleichen Eusebius die Rede sein, wie S. 27, ff (Zahn a. a. O. S. 43 Anm. 4); aber eben deshalb muß beide Male Caesareenser gemeint sein, denn S. 27, 14ff ist er es sicher (vgl. zu S. 27, 24 f: S. 29, 30. 30, 20 f).. Ein solcher Wechsel in der Selbstbezeichnung wäre nach eine literarische Unmöglichkeit (ZNTW 1903 S. 332 f, S. 261—264). Aber man wird doch HarnackLG II, 2, 545. darin beipflichten müssen, daß »Eusebius hier mehrere Bischöfe, die Marcell angegriffen digt, und es daher nahe lag, daß er in diesem Zusammenhang von sich der dritten Person sprach«. Sodann ist es zweifellos auffällig, Autor von contra Marcellum entgegen der Gewohnheit",
          "candidate_score": 0.643703,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_10_12",
          "bdc_text": "Past and Present , Nr. 150 , Feb. 1996 , S. 84-110 , hier S. 95f mit Anm. 50 : \"The Deceitful Woman of Esslingen\" , Zentralbibliothek Zurich , Wickiana , PAS II 2/13 , reproduced in The German Single Leaf Woodcut , 1500-1550 , ed. M. Geisberg , rev. W. L . Strauss , 4 vols. ( New York , 1974 ) , iii , p. 1066 , G. 1118 ; \"Gruntliche antzaigung des Teufflischenn und schentlichen betrugs Mit dem gemachten Bauch von anfang biss zu end 1551\" , PAS II 10/19b ;",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_35",
          "psc_text": "Beschreibung folgendes dienen mag. Die 185 Blätter umfassende Handschrift kam aus dem Besitze des Cardinais Bessarion nach dessen Tode im Jahre 1472 in die Marcusbibliothek. Sie enthältVgl. V. Otto a. a. Ο. S. XV ff, und Graeca D. Marci Bibliotheca 1740. I, 260. 1) fol. 1a τοῦ ἐν ἁγίοις πατρὸς ἡμῶν γρηγορίου ἐπισκόπου νύσης πρὸς τὰ ἀπολιναρίου ἀντιρρητικός. 2) fol. 29b εὐσεβίου τοῦ παμφίλου τῶν κατὰ μαρκέλλου τοῦ ἀγκύρας ἐπισκόπου λόγος αݲ. 3) fol. 48a τῶ τιμιωτάτω καὶ ἀγαπητῶ συλλειτουργῶ φλακίλλω εὐσεβίος ἐν κυρίω χαίρειν (folgen die 3 Bücher de ecclesiastica theologia). 4) fol. 92a διάλεκτος ἀδαμαντίου τοῦ καὶ ὠριγένους περὶ τῆς εἰς θεὸν ὀρθῆς πίστεως κτλ. 5) fol. 125b ζαχαρίου σχολαστικοῦ χριστιανοῦ τοῦ γενομένου μετὰ ταῦτα ἐπισκόπου μιτθλήνης ὁ διάλογος ἀμμώνιος ὅτι οὐ συναΐδιος τῶ θεῶ ὁ κόσμος κτλ. 6) fol. 143a αἰνείου σοφιστοῦ διάλογος θεόφραστος ὅτι οὐκ ἔστιν ἀνθρώπων προβιοτὴ καὶ ὅτι ἀθάνατος ἡ ψυχή. 7) fol. 160b",
          "candidate_score": 0.641995,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_10_12",
          "bdc_text": "Past and Present , Nr. 150 , Feb. 1996 , S. 84-110 , hier S. 95f mit Anm. 50 : \"The Deceitful Woman of Esslingen\" , Zentralbibliothek Zurich , Wickiana , PAS II 2/13 , reproduced in The German Single Leaf Woodcut , 1500-1550 , ed. M. Geisberg , rev. W. L . Strauss , 4 vols. ( New York , 1974 ) , iii , p. 1066 , G. 1118 ; \"Gruntliche antzaigung des Teufflischenn und schentlichen betrugs Mit dem gemachten Bauch von anfang biss zu end 1551\" , PAS II 10/19b ;",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_54",
          "psc_text": "3), der andere von den beiden in Oxford schon damals vorhandenen (vgl. zu p. 110 a 10). Nach dem oben über die Handschriften Gesagten ist aber klar, daß sein Text ein durchaus befriedigender selbst dann nicht geworden wäre, wenn der Druck sorgfältiger corrigiert, die Bibelstellen und Marcellfragmente reinlicher herausgestellt wären. Dennoch begnügte man sich lange mit Montagus TextEin schlechter Nachdruck existiert von 1688, vgl. Fabricius-Harles a. a. Ο VII, 394, Zahn a. a. Ο. S. 2, Anm. 3., und einzig Christian Heinrich Georg Rettberg (Re) lieferte in seinen MarcellianaGottingae 1794. schätzenswerte Beiträge zur Textkritik, wenn auch nur auf Grund der Montaguschen Ausgabe. Eine neue Ausgabe des ganzen Textes erschien erst wieder im Jahre 1852, und zwar von Thomas Gaisford (Ga)Vgl. oben S. XVI, Anm. 1.. Dieser stützte sich, in richtiger Erkenntnis der Sachlage, allein, oder doch so gut wie allein, auf die venezianische Handschrift, von der er eine Collation Th.",
          "candidate_score": 0.641745,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_11_13",
          "bdc_text": "\"The Deceitful Woman of Esslingen\" , Zentralbibliothek Zurich , Wickiana , PAS II 2/13 , reproduced in The German Single Leaf Woodcut , 1500-1550 , ed. M. Geisberg , rev. W. L . Strauss , 4 vols. ( New York , 1974 ) , iii , p. 1066 , G. 1118 ; \"Gruntliche antzaigung des Teufflischenn und schentlichen betrugs Mit dem gemachten Bauch von anfang biss zu end 1551\" , PAS II 10/19b ; \"Des falschen Weibs vnd Junc kfrawen zu Esslingen Auss gericht\" ( undated ) , PAS 10/19 ;",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_32",
          "psc_text": "in Roeskri Bibl. PP. Τ. V. p. 282sq.]« besaß einst Thomas GaleVgl. Fabricius-Harles, Bibliotheca graeca VIl, 395 u. Catal. codd. Angliae et Hibern. II p. 186 Nr. 5888.. Dies ist wahrscheinlich der jetzige cod. Cantabrigiensis Trinity College O. 4. 41, enthaltend neben dem 1613 von Petrus Goldmannus Scotus in der Bodleiana abgeschriebenen Adamantius auch die beiden Eusebiusschriften mit dem Datum »Prid. non. Mart. 1695 (nach einer Mitteilung von Swete). In bezug auf den Adamantius ist die Handschrift erwiesenermaßen nur eine Copie des Bodleianus Ε. 1. 11Vgl. van de Sande Bakhuyzen a. a. Ο. S. XXXVI f.. Verschollen ist eine siebente Handschrift, die sich einst in der Bibliothek des kaiserlichen Gesandten in Venedig Don Diego Hurtado de Mendoza daselbst befand und an erster Stelle die 5 Bücher Eusebius gegen Marcell enthalten zu haben scheintVgl. C. Gesner in der Bibliotheca universalis 1545; Graux, Essai sur les origines du fonds grec de l’Escurial.",
          "candidate_score": 0.640613,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_6",
          "bdc_text": "s. ZBZ , Ms F 22a , S. 349f ( Bericht aus Esslingen vom 3 . Nov. 1550 ) , auch Ms. F 13 ( S. ? ? ) ;",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_11",
          "psc_text": "S. 544 f. die Gründe für denen Caspari den Brief Marcells auf 337/38 datiert hat., bleibt seine wichtigste Aufstellung unerwiesen, nämlich die, daß der Verfasser von contra Marcellum den Brief Marcells Julius anführe. Sein erster Beweis dafür (ZNTW 1903 S 330 verfehlt; denn die Worte (S. 18, 14 f): ἄρξομαι τοίνυν ἀπὸ τῆς ὑπ’ αὐτοῦ γραφείσης ἐπιστολῆς πρὸς ἕκαστον τῶν μὴ ὀρθῶς γραφέντων ἀντιλέγειν sind gar nicht Worte des Verfassers von contra Marcellum über einen Brief Marcells, sondern hier spricht Marcell selbst über einen Brief des AsteriusVgl. Harnack a. a. Ο. und meine Ausgabe zu S. 18, 14ff. Conybeare denn auch in ZNTW 1905 S. 250 f diese Instanz zurückgezogen.. Aber auch die weitere Stelle (S. 31, 22 22ff): τὴν τοῦ Γαλάτου πίστιν, ἢ καὶ μᾶλλον τὴν ἀπιστίαν τὴν εἰς τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ, καιρὸς ἤδη καλεῖ . . . εἰς φῶς ἀγαγεῖν, καὶ τὴν χρόνοις μακροῖς ἐνδομυχήσασαν τῴ ἀνδρὶ",
          "candidate_score": 0.638313,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_6",
          "bdc_text": "s. ZBZ , Ms F 22a , S. 349f ( Bericht aus Esslingen vom 3 . Nov. 1550 ) , auch Ms. F 13 ( S. ? ? ) ;",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_54",
          "psc_text": "3), der andere von den beiden in Oxford schon damals vorhandenen (vgl. zu p. 110 a 10). Nach dem oben über die Handschriften Gesagten ist aber klar, daß sein Text ein durchaus befriedigender selbst dann nicht geworden wäre, wenn der Druck sorgfältiger corrigiert, die Bibelstellen und Marcellfragmente reinlicher herausgestellt wären. Dennoch begnügte man sich lange mit Montagus TextEin schlechter Nachdruck existiert von 1688, vgl. Fabricius-Harles a. a. Ο VII, 394, Zahn a. a. Ο. S. 2, Anm. 3., und einzig Christian Heinrich Georg Rettberg (Re) lieferte in seinen MarcellianaGottingae 1794. schätzenswerte Beiträge zur Textkritik, wenn auch nur auf Grund der Montaguschen Ausgabe. Eine neue Ausgabe des ganzen Textes erschien erst wieder im Jahre 1852, und zwar von Thomas Gaisford (Ga)Vgl. oben S. XVI, Anm. 1.. Dieser stützte sich, in richtiger Erkenntnis der Sachlage, allein, oder doch so gut wie allein, auf die venezianische Handschrift, von der er eine Collation Th.",
          "candidate_score": 0.638312,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_10_12",
          "bdc_text": "Past and Present , Nr. 150 , Feb. 1996 , S. 84-110 , hier S. 95f mit Anm. 50 : \"The Deceitful Woman of Esslingen\" , Zentralbibliothek Zurich , Wickiana , PAS II 2/13 , reproduced in The German Single Leaf Woodcut , 1500-1550 , ed. M. Geisberg , rev. W. L . Strauss , 4 vols. ( New York , 1974 ) , iii , p. 1066 , G. 1118 ; \"Gruntliche antzaigung des Teufflischenn und schentlichen betrugs Mit dem gemachten Bauch von anfang biss zu end 1551\" , PAS II 10/19b ;",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_4",
          "psc_text": "καὶ οἰκεῖον εὕρεμα, τῆς δ’ ἐκκλησίας τοῦ θεοῦ τὴν ἀδιάφθορον διδασκαλίαν προϊοχόμενος, ἣν παρὰ τῶν αὐτοπτῶν καὶ αὐτηκόων τοῦ λόγου ἄνωθεν ἐξ ἀρχῆς παραλαβοῦσα φυλάττει. S. 165, 12 — 14: ἤδη δὲ διὰ τῆς πρὸ τούτου γραφῆς τὰ περὶ τούτων τοῦ Μαρκέλλου φωνὰς παραθέμενος, λόγου συμμετρίας φειδόμενος, τῇ αὐτῶν ἐκείνων ἀρκεσθήσομαι μαρτυρίᾳ (bezieht sich auf c. Marc. II, 3). Ist demnach der Verfasser von de ecclesiastica theologia notwendig identisch mit dem von contra Marcellum, so ist für beide der Eusebius als Autor anzusehn, der sich in der Zuschrift des Briefes an Flacillus von Antiochien als solcher bekennt, vgl. S. 60, 1 — 2: τῷ τιμιωτάτῳ καὶ ἀγαπητῷ συλλειτουργῷ Φλακίλλῳ Εὐσεβίος ἐν κυρίῳ χαίρειν. Nun bezeichnet aber die einzige selbständige HandschriftVgl. S. XVI ff. unserer beiden Werke, der cod. Venetus Marc. gr. 496, auf fol. 29v die beiden Bücher contra Marcellum ausdrücklich als Eigentum Εὐσεβίου τοῦ Παμφίλου τῶν κατὰ Μαρκέλλου τοῦ",
          "candidate_score": 0.637557,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_10_12",
          "bdc_text": "Past and Present , Nr. 150 , Feb. 1996 , S. 84-110 , hier S. 95f mit Anm. 50 : \"The Deceitful Woman of Esslingen\" , Zentralbibliothek Zurich , Wickiana , PAS II 2/13 , reproduced in The German Single Leaf Woodcut , 1500-1550 , ed. M. Geisberg , rev. W. L . Strauss , 4 vols. ( New York , 1974 ) , iii , p. 1066 , G. 1118 ; \"Gruntliche antzaigung des Teufflischenn und schentlichen betrugs Mit dem gemachten Bauch von anfang biss zu end 1551\" , PAS II 10/19b ;",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_49",
          "psc_text": "ε/καὶ ἐφ’ (beim Seitenwechsel). 26 ἆρ᾿. 61 ἂν εἴρηται. 64, 21 πειρᾶται πειρᾶται 66, 17 κτίστιν. 70, 28 κατασιγάση. 71, 3 ἐτεκτείνατο. 72, 13 ἀπηλλοτρίοται. 74, 14 ἐβιωνέους. 75, 6 ἀποκαλύψει (ebenso 76, 7). 8 ἐσφάλει. 35 παρασκευάσει 79, 33 ἐπαγγέλοιτο. 87, 36 ἀνθροποπαθὲς. 93, 2 δοκεῖ. 97, 17 φήσαιαν. 98, 2 ἐδόξαζεν. 99, 6 πρακταίων. 108, 1 ἑνώθη. 109, 1 μένουσαν (in einem Wort). 123,15 μωϋσέα (nur hier). 129,29 u. 31 ὅτε. 132, 20 ἠσαΐας. 137, 23 διαβεβαιοῦτο. 150, 31 διαστειλλάμενος. 151, 21 ἀλλιγορικοῦ. 167, 8 παρεσκευασκέναι. Ausgaben Der erste Druck der beiden Eusebiusschriften stammt aus dem Jahre 1628Eusebii Pamphilii Caesareae Palaestinae episcopi, de demonstratione evangelica libri decem. quibus accessere nondum bactenus editi nee visi contra Marcelum Ancyrae episcopum libri duo: de ecclesiastica theologia tres. omnia studio R. Μ. latine facta, notis illustrata: et indicibus loco suo necessariis locupletata. Parisiis 1628., in dem sie »mit leidlicher Sorgfalt in Bezug",
          "candidate_score": 0.636966,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_10_12",
          "bdc_text": "Past and Present , Nr. 150 , Feb. 1996 , S. 84-110 , hier S. 95f mit Anm. 50 : \"The Deceitful Woman of Esslingen\" , Zentralbibliothek Zurich , Wickiana , PAS II 2/13 , reproduced in The German Single Leaf Woodcut , 1500-1550 , ed. M. Geisberg , rev. W. L . Strauss , 4 vols. ( New York , 1974 ) , iii , p. 1066 , G. 1118 ; \"Gruntliche antzaigung des Teufflischenn und schentlichen betrugs Mit dem gemachten Bauch von anfang biss zu end 1551\" , PAS II 10/19b ;",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_31",
          "psc_text": "— so sicher nach einer Nachricht Mercatis, nicht saec. XIV, wie van de Sande Bakhuyzen angibtA. a. Ο. S. XXVII f.. Des letzteren Vermutung aber, daß Handschrift »wahrscheinlich eine Abschrift« der venezianischen ist, steht auch in Bezug auf unseren Text zu Recht. Als fünfte käme eine Handschrift der Nationalbibliothek zu Paris, cod. Paris, gr. 949 (nicht 969, früher Reg. 2985, 2) chart, 1581 Pantaleon Mamukas von Chios geschriebenVgl. Omont, Inventaire sommaire etc. Ι, 182, auch Catal. Par. Reg. II, 185. Zu dem Schreiber Gardthausen, Griechische Palaeographie S. 335.. Eine sechste Handschrift »adscriptis etiam ex alio codice emendationibus [Excerpta ex iis in Roeskri Bibl. PP. Τ. V. p. 282sq.]« besaß einst Thomas GaleVgl. Fabricius-Harles, Bibliotheca graeca VIl, 395 u. Catal. codd. Angliae et Hibern. II p. 186 Nr. 5888.. Dies ist wahrscheinlich der jetzige cod. Cantabrigiensis Trinity College O. 4. 41, enthaltend neben dem 1613 von Petrus Goldmannus Scotus in der",
          "candidate_score": 0.63497,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_11_13",
          "bdc_text": "\"The Deceitful Woman of Esslingen\" , Zentralbibliothek Zurich , Wickiana , PAS II 2/13 , reproduced in The German Single Leaf Woodcut , 1500-1550 , ed. M. Geisberg , rev. W. L . Strauss , 4 vols. ( New York , 1974 ) , iii , p. 1066 , G. 1118 ; \"Gruntliche antzaigung des Teufflischenn und schentlichen betrugs Mit dem gemachten Bauch von anfang biss zu end 1551\" , PAS II 10/19b ; \"Des falschen Weibs vnd Junc kfrawen zu Esslingen Auss gericht\" ( undated ) , PAS 10/19 ;",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_66",
          "psc_text": "des Zettelkatalogs übersehn ist, konnte es nicht wieder gut gemacht werden. Einer Rechtfertigung bedarf schließlich noch die Beigabe einer Sammlung der Marcellfragmente. Sie ist nach reiflichen Erwägungen erfolgt. Weniger aus dem Grunde, daß in Rettbergs Marcelliana einige Fragmente (Nr. 122 — 128) gar nicht, einige in mangelhafter Benutzung des Eusebius und falsch abgegrenzt (wie Nr. 101 = Re 90)Zwei Fragmente sind bei Rettberg doppelt gezählt: 35=97 und 43 = 81. alle aber auf ungenügender handschriftlicher Grundlage gedruckt sind. Aber der schon mehrfach erwähnte Umstand, daß ein sehr erheblicher Teil der Marcellfragmente nicht nur einmal, sondern an zwei, drei, vier und mehr Stellen des Eusebiustextes citiert Avird, verlangte eine neue Separatausgabe, in der die parallelen Überlieferungen in einander gearbeitet vorgeführt werden. Und vollends schienen die dringend Register zum Marceil technisch eine solche vorauszusetzen. Daß ich die Fragmente am liebsten auch in einer möglichst Marcells entsprechenden Reihenfolge neu georhnet hätte, hat mich",
          "candidate_score": 0.634765,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_11_13",
          "bdc_text": "\"The Deceitful Woman of Esslingen\" , Zentralbibliothek Zurich , Wickiana , PAS II 2/13 , reproduced in The German Single Leaf Woodcut , 1500-1550 , ed. M. Geisberg , rev. W. L . Strauss , 4 vols. ( New York , 1974 ) , iii , p. 1066 , G. 1118 ; \"Gruntliche antzaigung des Teufflischenn und schentlichen betrugs Mit dem gemachten Bauch von anfang biss zu end 1551\" , PAS II 10/19b ; \"Des falschen Weibs vnd Junc kfrawen zu Esslingen Auss gericht\" ( undated ) , PAS 10/19 ;",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_49",
          "psc_text": "ε/καὶ ἐφ’ (beim Seitenwechsel). 26 ἆρ᾿. 61 ἂν εἴρηται. 64, 21 πειρᾶται πειρᾶται 66, 17 κτίστιν. 70, 28 κατασιγάση. 71, 3 ἐτεκτείνατο. 72, 13 ἀπηλλοτρίοται. 74, 14 ἐβιωνέους. 75, 6 ἀποκαλύψει (ebenso 76, 7). 8 ἐσφάλει. 35 παρασκευάσει 79, 33 ἐπαγγέλοιτο. 87, 36 ἀνθροποπαθὲς. 93, 2 δοκεῖ. 97, 17 φήσαιαν. 98, 2 ἐδόξαζεν. 99, 6 πρακταίων. 108, 1 ἑνώθη. 109, 1 μένουσαν (in einem Wort). 123,15 μωϋσέα (nur hier). 129,29 u. 31 ὅτε. 132, 20 ἠσαΐας. 137, 23 διαβεβαιοῦτο. 150, 31 διαστειλλάμενος. 151, 21 ἀλλιγορικοῦ. 167, 8 παρεσκευασκέναι. Ausgaben Der erste Druck der beiden Eusebiusschriften stammt aus dem Jahre 1628Eusebii Pamphilii Caesareae Palaestinae episcopi, de demonstratione evangelica libri decem. quibus accessere nondum bactenus editi nee visi contra Marcelum Ancyrae episcopum libri duo: de ecclesiastica theologia tres. omnia studio R. Μ. latine facta, notis illustrata: et indicibus loco suo necessariis locupletata. Parisiis 1628., in dem sie »mit leidlicher Sorgfalt in Bezug",
          "candidate_score": 0.634524,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_11_13",
          "bdc_text": "\"The Deceitful Woman of Esslingen\" , Zentralbibliothek Zurich , Wickiana , PAS II 2/13 , reproduced in The German Single Leaf Woodcut , 1500-1550 , ed. M. Geisberg , rev. W. L . Strauss , 4 vols. ( New York , 1974 ) , iii , p. 1066 , G. 1118 ; \"Gruntliche antzaigung des Teufflischenn und schentlichen betrugs Mit dem gemachten Bauch von anfang biss zu end 1551\" , PAS II 10/19b ; \"Des falschen Weibs vnd Junc kfrawen zu Esslingen Auss gericht\" ( undated ) , PAS 10/19 ;",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_43",
          "psc_text": "4. 155, 9. 160, 1. 171, 25. 174, 8Hinzu kommen noch im kritischen Apparat nicht notierte Stellen, wie z. B. 4, 33 (ἀγέννητον V2), 23, 25 (γεγεννῆσθαι V2, ebenso 24, 2), 131, 19 εἰδωλολατρίαν V2, ebenso 132, 34), 34), 16 (γεννώμενος V2).. Besonders wichtig sind aber die Lücken in V* (V1) S. 54, 19. und 55, 27—29, von denen V2 die beiden letzten überhaupt nicht und die erste ganz falsch ausgefüllt hat. Hatte er wirklich einen von unabhängigen Codex zur Hand, so mußte er mindestens S. 54, 21 aus ihm herstellen können, da diese Zeilen auch im Venetus vorhanden waren und in ihm erst später durch Zufall zerstört sindVgl. Νachträge und Berichtigungen zu d. St.. Hiernach scheint es ausgeschlossen, daß V2 bei aus einer andern handschriftlichen Quelle schörfte. Aus Eigenen würde er dann aber auch die auf ihn entfallenden hinzugefügt haben, nämlich: S. 33, 5f ὅρα τὸν εὐσέβιον ὅπως καὶ",
          "candidate_score": 0.63393,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_11_13",
          "bdc_text": "\"The Deceitful Woman of Esslingen\" , Zentralbibliothek Zurich , Wickiana , PAS II 2/13 , reproduced in The German Single Leaf Woodcut , 1500-1550 , ed. M. Geisberg , rev. W. L . Strauss , 4 vols. ( New York , 1974 ) , iii , p. 1066 , G. 1118 ; \"Gruntliche antzaigung des Teufflischenn und schentlichen betrugs Mit dem gemachten Bauch von anfang biss zu end 1551\" , PAS II 10/19b ; \"Des falschen Weibs vnd Junc kfrawen zu Esslingen Auss gericht\" ( undated ) , PAS 10/19 ;",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_7",
          "psc_text": "τὴν κακοδοξίαν αὐτοῦ und 2, 21, wo nach dem Zusammenhang nur von Eusebius Pamphili die Rede sein kann: ἐπάκουσον οἱα Εὐσέβιος περὶ τούτου ἐν τῷ πρώτῳ βιβλίῳ τῷ (1. τῶν?) πρὸς Μάρκελλον κατὰ λέξιν φησίν .... τοιαῦτα μὲν καὶ ἕτερα πλείονα ὁ Παμφίλου (om. FM) Εὐσέβιος ἐν τῷ πρώτω, λόγῳ τῶ (l. τῶν?) πρὸς Μἀρκελλόν φηοιν. καὶ ἐν τρίτῳ δὲ ὁ αὐτὸς . . . . . τοιαῦτα μὲν ὁ Εὐσεβίος ἐν τοῖς πρὸς Μάρκελλον διέξεισιν (vgl. S. 67, 2 ff. 68, 8 ff. 140, 5 5ff.). Einen dritten Beweis hat Montacutius in seiner Ausgabe beizubringen gesucht (Note zu p. 1). Von der Synode zu Sardica heisse es (Athan. apol. 47): ἀνεγνώσθη δὲ καὶ τὸ σύγγραμμα τοῦ συλλειτουργοῦ Μαρκέλλου, καὶ εὑρέθη τῶν περὶ Εὐσέβιον ἡ κακοτεχνία. ἃ γὰρ ὡς ζητῶν ὁ Μάρκελλος εἴρηκε, ταῦτα ὡς ὁμολογούμενα διαβεβλήκασιν. Und »obierat tunc Eusebius uterque, Nicomediensis et Caesariensis, κακοτεχνία in scriptis fuit. Ille",
          "candidate_score": 0.63345,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_11_13",
          "bdc_text": "\"The Deceitful Woman of Esslingen\" , Zentralbibliothek Zurich , Wickiana , PAS II 2/13 , reproduced in The German Single Leaf Woodcut , 1500-1550 , ed. M. Geisberg , rev. W. L . Strauss , 4 vols. ( New York , 1974 ) , iii , p. 1066 , G. 1118 ; \"Gruntliche antzaigung des Teufflischenn und schentlichen betrugs Mit dem gemachten Bauch von anfang biss zu end 1551\" , PAS II 10/19b ; \"Des falschen Weibs vnd Junc kfrawen zu Esslingen Auss gericht\" ( undated ) , PAS 10/19 ;",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_70",
          "psc_text": "der Ausgabe war fertig im Herbst 1904, der Druck dauerte von da bis zum Winter 1905. Zu ganz besonderem Danke bin ich P. Wendland verpflichtet, der meine Ausgabe im Manuscript durchgearbeitet, weiter Ad. Harnack, F. Loofs und Th. Zahn, die die Druckbogen durchgesehn, und K. Gelshorn, der in manchen Fällen den Codex einmal für mich aufgeschlagen hat. Ferner für einzelne Mitteilungen F. C. Conybeare, K. Holl, H. Lietzmann. G. Mercati, H. Omont. W. Sanday, C. Schmidt und H. B. Swete. Endlich für Nachvergleichen der Bibelstellen G. Schlichting und für ihre Hilfe beim Anfertigen der Register meiner Frau. Kiel, Dezember 1905. Erich Klostermann. ΕΥΣΕΒΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΜΦΙΛΟΥ ΤΩΝ ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΕΛΛΟΥ ΤΟΥ ΑΓΚΥΡΑΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ Λόγος Α′ αʹ πόθεν ὁρμώμενος ὁ Μάρκελλος τουτὶ τὸ σύγγραμμα ἔγραψεν. βʹ ὅτι οὐδὲ τὰς θείας ἐξηκρίβου γραφάς. γʹ Μαρκέλλου περὶ τῶν παρ’ Ἕλλησιν παροιμιῶν. δʹ ὅτι τήν τε ἐκκλησιαστικὴν διδασκαλίαν καὶ τοὺς προεστῶτας αὐτῆς διέβαλλεν. πόθεν ὁρμώμενος ὁ",
          "candidate_score": 0.633256,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_7_9",
          "bdc_text": "Fehr , Massenkunst 92 und Tafel 30/31 ; Lycosthenes , Prodigiorum et ostentorum chronicon , S. 592-594 ; Ulinka Rublack , Pregnancy , Childbirth and the Female Body in Early Modern Germany , in :",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_225",
          "psc_text": "φέρων τε καὶ δηλῶν τὴν ἡμέραν τοῖς μάγοις. πρόδηλον οὖν τὸ »πρὸ ἑωσφόρου ἐγέννησά σε« ὑπὸ τοῦ παντοκράτορος εἰρῆσθαι δεσπότου περὶ τοῦ διὰ τῆς παρθένου γεννηθέντος σὺν τῇ ἀνθρωπίνῃ σαρκὶ λόγου, σαφῶς καὶ τοῦτο τοῦ εὐαγγελίου σημαίνοντος, πρότερον μὲν τὸν δεσπότην ἡμῶν διὰ τῆς παρθένου τετέχθαι, ὕστερον δὲ τὸν ἀστέρα φανῆναι τὸν τὴν ἡμέραν δεικνύντα. ἐπὶ τούτοις προϊὼν αὖθις ἐπιλέγει εἴληφεν γὰρ ὁ ἄνθρωπος οὐ μόνον τὴν ἐπὶ γῆς τῶν πραγμάτων ἐξουσίαν, ἀλλὰ καὶ τῶν ἐν οὐρανοῖς, εἰκότως· εἰ γὰρ ὅτε καὶ »ἄνθρωπος« ἐγένετο καὶ »μεσίτης θεοῦ καὶ ἀνθρώπων« τότε εἰς αὐτὸν ἐκτίσθη τὰ πάντα«, ὡς ἔφη ὁ ἀπόστολος, »τά τε ἐν οὐρανοῖς καὶ τὰ ἐπὶ γῆς«, ἀκόλουθόν ἐστιν ἀκριβῶς γινώσκειν ὅτι ἐξουσία οὐ μόνον τῶν ἐπὶ γῆς αὐτῷ, ἀλλὰ καὶ τῶν ἐν οὐρανοῖς δέδοται. καὶ αὖθις μεθ’ ἕτερα ἐπάγει εἰ γὰρ περί τινος δόξης δοθείσης αὐτῷ παρὰ τοῦ πατρὸς τὸ ἱερὸν εὐαγγέλιον λέγει, ταύτην ὁ ἄνθρωπος διὰ τοῦ λόγου",
          "candidate_score": 0.629812,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_11",
          "bdc_text": "\"The Deceitful Woman of Esslingen\" , Zentralbibliothek Zurich , Wickiana , PAS II 2/13 , reproduced in The German Single Leaf Woodcut , 1500-1550 , ed. M. Geisberg , rev. W. L . Strauss , 4 vols. ( New York , 1974 ) , iii , p. 1066 , G. 1118 ;",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_27",
          "psc_text": "Annales literar. Helmstadtienses 1787 (vgl. Hamack LG I, 2, 581) war mir unzugänglich. wußten, die Handschrift in Venedig, die von ersterem, wohl nach Th. Heyse, folgendermaßen beschrieben wird: Cod. Marcianus 496. membranaceus saec. X, forma quadrata, δίστοιχος, versibus quadragenis binis, iisque litterarum fere tricenarum. Diligenter recognovit et jure suo potius quam ad alterius exempli fidem textum saepe emendavit docta manus saec. XVI. forsan Francisci Turiani, quem scimus hoc opus in MS. legisseVgl. die erste Note in Montacutius’ Ausgabe., vel etiam primi editoris. Nam hunc ipsum codicem editionum πρωτότυπον esse plane perspicitur ex lacunis p. 52 et 53. Tit. in indice libri: Εὐσεβίου τοῦ Παμφίλου λόγοι β΄ Μάρκελλον τὸν Γαλάτην ἐξ αὐτῶν τῶν ἐκείνῳ συγγεγραμμένων· καὶ ἕτεροι τοῦ αὐτοῦ Εὐσεβίου λόγοι γ΄ ἀνατρέποντες τὰ Μαρκέλλου. Es steht mit der Überlieferung der beiden Eusebiusschriften also ganz entsprechend wie mit der der drei Βücher des Theophilus Antiochien an AutolycusVgl. v.Otto Corp. Apol. VIII",
          "candidate_score": 0.623326,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_11",
          "bdc_text": "\"The Deceitful Woman of Esslingen\" , Zentralbibliothek Zurich , Wickiana , PAS II 2/13 , reproduced in The German Single Leaf Woodcut , 1500-1550 , ed. M. Geisberg , rev. W. L . Strauss , 4 vols. ( New York , 1974 ) , iii , p. 1066 , G. 1118 ;",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_54",
          "psc_text": "3), der andere von den beiden in Oxford schon damals vorhandenen (vgl. zu p. 110 a 10). Nach dem oben über die Handschriften Gesagten ist aber klar, daß sein Text ein durchaus befriedigender selbst dann nicht geworden wäre, wenn der Druck sorgfältiger corrigiert, die Bibelstellen und Marcellfragmente reinlicher herausgestellt wären. Dennoch begnügte man sich lange mit Montagus TextEin schlechter Nachdruck existiert von 1688, vgl. Fabricius-Harles a. a. Ο VII, 394, Zahn a. a. Ο. S. 2, Anm. 3., und einzig Christian Heinrich Georg Rettberg (Re) lieferte in seinen MarcellianaGottingae 1794. schätzenswerte Beiträge zur Textkritik, wenn auch nur auf Grund der Montaguschen Ausgabe. Eine neue Ausgabe des ganzen Textes erschien erst wieder im Jahre 1852, und zwar von Thomas Gaisford (Ga)Vgl. oben S. XVI, Anm. 1.. Dieser stützte sich, in richtiger Erkenntnis der Sachlage, allein, oder doch so gut wie allein, auf die venezianische Handschrift, von der er eine Collation Th.",
          "candidate_score": 0.618898,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_11",
          "bdc_text": "\"The Deceitful Woman of Esslingen\" , Zentralbibliothek Zurich , Wickiana , PAS II 2/13 , reproduced in The German Single Leaf Woodcut , 1500-1550 , ed. M. Geisberg , rev. W. L . Strauss , 4 vols. ( New York , 1974 ) , iii , p. 1066 , G. 1118 ;",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_56",
          "psc_text": "so fehlt in Gaisfords Ausgabe S. 27/28 § 28, S. 47 kommt zweimal § 25 vor, S. 49—62 steht ἐξ 1955 statt 29—65 (d. h. noch richtiger 30—66), S, 74/75 kommt zweimal § 13 vor, S. 221/222 zählt §§ 6—9 statt 9—12! und die Hervorhebung der Marcellfragmente durch besondern Druck erhöhen die Brauchbarkeit der Ausgabe. Die lateinische Übersetzung ist allerdings einfach nach Montagu wieder ab- gedruckt. Aber die Gaisfordsche Ausgabe kann doch nicht für abschließend angesehn werden. Einmal nämlich hat sie den Codex Venetus nicht völlig ausgenutzt; vielleicht z. Τ. nicht durch Schuld der Collation, sondern durch eigentümliche Mißgriffe bei ihrer Benutzung durch den Herausgeber. Z. B. gehörte Anm. r S. 12 (Gaisfords) nicht zu Z. sondern zu Z. 7; Anm. r S. 25 nicht zu Z. 3, sondern zu Z. 4; Anm. q S. 55 zu Z. 15, nicht Z. 11; Anm. r S. 102 zu S. 103, 2;",
          "candidate_score": 0.615604,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 7,
      "cf_id": "cf011",
      "work_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3",
      "max_score": 0.655624,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_10_12",
          "bdc_text": "Past and Present , Nr. 150 , Feb. 1996 , S. 84-110 , hier S. 95f mit Anm. 50 : \"The Deceitful Woman of Esslingen\" , Zentralbibliothek Zurich , Wickiana , PAS II 2/13 , reproduced in The German Single Leaf Woodcut , 1500-1550 , ed. M. Geisberg , rev. W. L . Strauss , 4 vols. ( New York , 1974 ) , iii , p. 1066 , G. 1118 ; \"Gruntliche antzaigung des Teufflischenn und schentlichen betrugs Mit dem gemachten Bauch von anfang biss zu end 1551\" , PAS II 10/19b ;",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_85",
          "psc_text": "Athanasiana syriaca. Part IV = Corpus Scriptorum Christianorum Orientalium 167–168 (Louvain 1977). dass der Text ihrer Vorlage mit dem uns vorliegenden Pseudo-Athanasius nicht kongruent ist. Die Untersuchung dieses Pseudo-Athanasius auf eusebisches Gut hin, um es einmal in einer Testimoniensammlung mitzuteilen, muss besonders behutsam vorgenommen werden und kann erst in Angriff genommen werden, wenn das Werk erkannt und kritisch ediert ist. An der Universität Wien wurde unter Leitung von Uta Heil bereits die erste Phase einer Rekonstruktion der Expositiones in psalmos begonnen.Uta Heil / Sebastiano Panteghini, Determining the Text, Content and Provenance of the Expositiones in Psalmos attributed to Athanasius: Challenges and Opportunities, (erscheint 2023; eine vorläufige Version wurde mir freundlicherweise von den Herausgebern zur Verfügung gestellt). Doch selbst dann, wenn die Ergebnisse des gesamten Projektes vorliegen, können meiner Überzeugung nach nur Referate und keine sicheren neuen Fragmente des originalen Textes gewonnen werden. Zu den Bruchstücken aus der Niketas-Katene Konzeption und",
          "candidate_score": 0.655624,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_11_13",
          "bdc_text": "\"The Deceitful Woman of Esslingen\" , Zentralbibliothek Zurich , Wickiana , PAS II 2/13 , reproduced in The German Single Leaf Woodcut , 1500-1550 , ed. M. Geisberg , rev. W. L . Strauss , 4 vols. ( New York , 1974 ) , iii , p. 1066 , G. 1118 ; \"Gruntliche antzaigung des Teufflischenn und schentlichen betrugs Mit dem gemachten Bauch von anfang biss zu end 1551\" , PAS II 10/19b ; \"Des falschen Weibs vnd Junc kfrawen zu Esslingen Auss gericht\" ( undated ) , PAS 10/19 ;",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_85",
          "psc_text": "Athanasiana syriaca. Part IV = Corpus Scriptorum Christianorum Orientalium 167–168 (Louvain 1977). dass der Text ihrer Vorlage mit dem uns vorliegenden Pseudo-Athanasius nicht kongruent ist. Die Untersuchung dieses Pseudo-Athanasius auf eusebisches Gut hin, um es einmal in einer Testimoniensammlung mitzuteilen, muss besonders behutsam vorgenommen werden und kann erst in Angriff genommen werden, wenn das Werk erkannt und kritisch ediert ist. An der Universität Wien wurde unter Leitung von Uta Heil bereits die erste Phase einer Rekonstruktion der Expositiones in psalmos begonnen.Uta Heil / Sebastiano Panteghini, Determining the Text, Content and Provenance of the Expositiones in Psalmos attributed to Athanasius: Challenges and Opportunities, (erscheint 2023; eine vorläufige Version wurde mir freundlicherweise von den Herausgebern zur Verfügung gestellt). Doch selbst dann, wenn die Ergebnisse des gesamten Projektes vorliegen, können meiner Überzeugung nach nur Referate und keine sicheren neuen Fragmente des originalen Textes gewonnen werden. Zu den Bruchstücken aus der Niketas-Katene Konzeption und",
          "candidate_score": 0.65159,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_10_12",
          "bdc_text": "Past and Present , Nr. 150 , Feb. 1996 , S. 84-110 , hier S. 95f mit Anm. 50 : \"The Deceitful Woman of Esslingen\" , Zentralbibliothek Zurich , Wickiana , PAS II 2/13 , reproduced in The German Single Leaf Woodcut , 1500-1550 , ed. M. Geisberg , rev. W. L . Strauss , 4 vols. ( New York , 1974 ) , iii , p. 1066 , G. 1118 ; \"Gruntliche antzaigung des Teufflischenn und schentlichen betrugs Mit dem gemachten Bauch von anfang biss zu end 1551\" , PAS II 10/19b ;",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_0",
          "psc_text": "Vorbemerkung der Online-Edition Die vorliegende Online-Fassung der als „Eusebius von Caesarea Werke Band X: Der Psalmenkommentar. Teil 3: Fragmente zu Psalm 101–150. Herausgegeben von Franz Xaver Risch, GCS.NF 32, Berlin/Boston 2022“ publizierten Druckfassung wurde aus einer Classical Text Editor-Datei konvertiert. Die Apparate (Bezeugung und Varianten) sind daher (vorerst) nicht für die Anzeige im PTA optimiert, da grundsätzlich die Bezeugung des Lemmas fehlt. Dafür ersetzt die Online-Edition die fehlenden Bibelstellen-, Personen- und Ortsindices der gedruckten Edition. Da im ersten Band die allgemeiner einleitenden Fragen zum Psalmen-Kommentar des Eusebius von Cäsarea und seiner Überlieferung behandelt werden, beschränke ich mich hier im wesentlichen auf besondere Hinweise zu den Handschriften, denen ich die Fragmente zu Ps 101–150 entnommen habe. Die Überlieferung Der Psalmen-Kommentar des Eusebius ist, wie in den vorangehenden Teilbänden unserer Edition im einzelnen dargelegt ist, uneinheitlich überliefert: von Ps 1 bis 50 auszugsweise in Katenen-Handschriften, von Ps 51 bis 95 ganz und",
          "candidate_score": 0.646145,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_10_12",
          "bdc_text": "Past and Present , Nr. 150 , Feb. 1996 , S. 84-110 , hier S. 95f mit Anm. 50 : \"The Deceitful Woman of Esslingen\" , Zentralbibliothek Zurich , Wickiana , PAS II 2/13 , reproduced in The German Single Leaf Woodcut , 1500-1550 , ed. M. Geisberg , rev. W. L . Strauss , 4 vols. ( New York , 1974 ) , iii , p. 1066 , G. 1118 ; \"Gruntliche antzaigung des Teufflischenn und schentlichen betrugs Mit dem gemachten Bauch von anfang biss zu end 1551\" , PAS II 10/19b ;",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_136",
          "psc_text": "de Montfaucon, Collectio Nova Patrum et Scriptorum Graecorum. Tomus Primus (Paris 1706). In seinem, ebenfalls von Migne nachgedruckten, Vorwort gibt unser Archeget an, er habe einen lückenhaften Taurinensis aus der Bibliothek von Kardinal Perronius verwendet sowie einen Coislinianus, womit er den Coislinianus 44 meint, und für das, was darin fehlt, die Codices Colbertinus 646 benutzt, nach der aktuellen Katalogisierung von Omont Parisinus gr. 463 aus dem 17. Jh., den Regius 1807, heute Parisinus gr. 146, und den Regius 1878, heute Parisinus gr. 139, aus dem schon der Colbertinus hervorgegangen war.Montfaucon, Collectio Nova Patrum et Scriptorum Graecorum. Tomus Primus II–IV. Zur handschriftlichen Grundlage bei Montfaucon vgl. Karo / Lietzmann (wie Anm. 1) 20–21. Für den Eusebius-Kommentar zu Ps 101 bis Ps 104 einschließlich, ebenso zu Ps 112, 5 bis zum Ende dieses Psalmes, hat er die Niketas-Katene verwendet. Da diese in den genannten Parisini nicht enthalten ist, müsste er sie, falls",
          "candidate_score": 0.645195,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_6",
          "bdc_text": "s. ZBZ , Ms F 22a , S. 349f ( Bericht aus Esslingen vom 3 . Nov. 1550 ) , auch Ms. F 13 ( S. ? ? ) ;",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_327",
          "psc_text": "23 (1316 D8–13) Κεῖται ἐν Ἀριθμοῖς ἡ ἱστορία , ὅπως λαβὼν Φινεὲς τὸν σειρομάστην διέπειρε τὴν Μαδιανίτιν μαδιανήτην ἅμα τῷ σὺν αὐτῇ πεπορνευκότι καὶ ὡς ἐκόπασε παραχρῆμα ἡ vor ὀργὴ κατ’ αὐτῶν ὀργὴ ἅμα τῇ τοιαύτῃ πράξει. παρίστησι παριστήσει δὲ ὁ λόγος, ὅσον πόσον ἰσχύει παρὰ θεῷ ἑνὸς ἀνδρὸς δικαιοσύνη ὡς … θεοῦ] vgl. Nd 92v: anonym; vgl. Ne 339v: anonym; vgl. Nh 486v: Theodoret fortgesetztὡς κοπάσαι τὴν ὀργὴν καὶ ἀνακρουσθῆναι τὴν κατὰ τῶν ἡμαρτηκότων θραῦσιν διὰ τὸν τοῦ Φινεὲς ζῆλον τὸν ὑπὲρ τοῦ θεοῦ τοῦ φινεὲς ὑπὲρ τὸν τοῦ θεοῦ ζῆλον ? φινεὲς ὑπὲρ τοῦ θεοῦ ζῆλον . Καὶ παρώργισαν αὐτὸν ἐφ’ ὕδατος ἀντιλογίας. καὶ ἐκακώθη Μωυσῆς δι’ αὐτούς, ὅτι παρεπίκραναν τὸ πνεῦμα αὐτοῦ, καὶ διέστειλεν ἐν τοῖς χείλεσιν αὐτοῦ. Μετὰ … διέστειλεν] Nd 93r: anonym; Ne 340v: anonym; Nh 487r: anonym Μετὰ … αὐτῶν] A 154v–155r: Eusebius; P 147r: anonym; Wa 171v: anonym; vgl. V 265v: Eusebius; AS",
          "candidate_score": 0.643911,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_11_13",
          "bdc_text": "\"The Deceitful Woman of Esslingen\" , Zentralbibliothek Zurich , Wickiana , PAS II 2/13 , reproduced in The German Single Leaf Woodcut , 1500-1550 , ed. M. Geisberg , rev. W. L . Strauss , 4 vols. ( New York , 1974 ) , iii , p. 1066 , G. 1118 ; \"Gruntliche antzaigung des Teufflischenn und schentlichen betrugs Mit dem gemachten Bauch von anfang biss zu end 1551\" , PAS II 10/19b ; \"Des falschen Weibs vnd Junc kfrawen zu Esslingen Auss gericht\" ( undated ) , PAS 10/19 ;",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_84",
          "psc_text": "zu sehr mit Fragen der Authentizität behaftet, als dass sie als Fragmente angesehen werden dürften. Zum anderen und vor allem ist das Werk der Expositiones in psalmos bis heute noch gar nicht identifiziert. Die von Migne nachgedruckte Mauriner EditionBernard de Montfaucon, Athanasii opera omnia I 2 (Paris 1698) 1009–1239. stellt eine Kompilation mit anderen Quellen dar. Auch was als sogenannte „Athanasius-Serie“ im Codex Vaticanus 754 zu lesen ist, dürfte nicht das ursprüngliche Werk sein. Im übrigen ergibt sich aus der syrischen Übersetzung aus dem Ende des siebten Jahrhunderts,Die syrische Version ist ediert und ins Englische übersetzt von Robert W. Thomson, Athanasiana syriaca. Part IV = Corpus Scriptorum Christianorum Orientalium 167–168 (Louvain 1977). dass der Text ihrer Vorlage mit dem uns vorliegenden Pseudo-Athanasius nicht kongruent ist. Die Untersuchung dieses Pseudo-Athanasius auf eusebisches Gut hin, um es einmal in einer Testimoniensammlung mitzuteilen, muss besonders behutsam vorgenommen werden und kann erst in Angriff",
          "candidate_score": 0.643769,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_10_12",
          "bdc_text": "Past and Present , Nr. 150 , Feb. 1996 , S. 84-110 , hier S. 95f mit Anm. 50 : \"The Deceitful Woman of Esslingen\" , Zentralbibliothek Zurich , Wickiana , PAS II 2/13 , reproduced in The German Single Leaf Woodcut , 1500-1550 , ed. M. Geisberg , rev. W. L . Strauss , 4 vols. ( New York , 1974 ) , iii , p. 1066 , G. 1118 ; \"Gruntliche antzaigung des Teufflischenn und schentlichen betrugs Mit dem gemachten Bauch von anfang biss zu end 1551\" , PAS II 10/19b ;",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_137",
          "psc_text": "handschriftlichen Grundlage bei Montfaucon vgl. Karo / Lietzmann (wie Anm. 1) 20–21. Für den Eusebius-Kommentar zu Ps 101 bis Ps 104 einschließlich, ebenso zu Ps 112, 5 bis zum Ende dieses Psalmes, hat er die Niketas-Katene verwendet. Da diese in den genannten Parisini nicht enthalten ist, müsste er sie, falls seine Angaben vollständig sind, dem Taurinensis entnommen haben. Die Edition von Montfaucon endet infolge seiner Abhängigkeit von der C-Tradition mit Ps 118. Der Kommentartext zu Ps 119–150 in Mignes PG 24 reproduziert die Edition von Angelo Mai im vierten Tomus seiner Patrum Bibliotheca nova.Angelo Mai, Patrum Bibliotheca nova IV (Rom 1847) 67–107. Mai hatte die von Montfaucon angemahnte Ergänzung der EditionVgl. Mai, Patrum Bibliotheca nova IV 65. aus Codices Vaticani vorgenommen und nach eigenen Angaben fünf Codices benutzt: Reginae gr. 40, Vaticanus gr. 754, Vaticanus gr. 1685 sowie Vaticanus gr. 2057 und Ottoboniensis gr. 398.Mai, Patrum Bibliotheca nova IV 66;",
          "candidate_score": 0.6437,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_6",
          "bdc_text": "s. ZBZ , Ms F 22a , S. 349f ( Bericht aus Esslingen vom 3 . Nov. 1550 ) , auch Ms. F 13 ( S. ? ? ) ;",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_179",
          "psc_text": "Ne 238v–239r: Eusebius fortgesetzt; vgl. Nh 451r: Eusebius fortgesetzt; PG 23 (1260 D5–1261 A3)τέως μὲν γὰρ γὰρ φησίν ἐπὶ τοῦ παρόντος, ὅτε ταῦτα προφητεύω προφητεύων καὶ μᾶλλον τὰ ἐσόμενα μᾶλλον τὰ ἔσεσθαι μέλλοντα ἔσεσθαι τὰ μέλλοντα ἔσεσθαι προορῶ , ἔοικα ἔοικεν ἐν μέρει εἶναι εἶναι τοῦ εἶναι ἡμέρας ἡμέρας θεοῦ. λείπει δέ μοι ἡ αὐτοψία τῆς vor ἐκβάσεως τῶν προφητευομένων ἐκβάσεως, ἧς εἰ τύχοιμι, τελείαν λήψομαι λείψομαι τὴν ἐμαυτοῦ ζωήν. εἰ δὲ ἀστοχήσω τῆς εὐχῆς, ἔοικα τοῖς ἐν ἡμίσει ἡμερῶν τὴν ζωὴν ἀτελῆ ἀτελεῖ καὶ ἄωρον ἀποτιθεμένοις ὑποτιθεμένοις . καί μοι δοκεῖ διὰ τὰς τοιαύτας τῶν προφητῶν εὐχὰς προσευχὰς ὁ σωτὴρ ἡμῶν εἰρηκέναι· πολλοὶ προφῆται καὶ δίκαιοι ἐπεθύμησαν ἰδεῖν, ἃ ὑμεῖς βλέπετε, καὶ οὐκ εἶδον, καὶ ἀκοῦσαι, ἃ ὑμεῖς ἀκούετε, καὶ οὐκ ἤκουσαν. Ἐν γενεᾷ γενεῶν τὰ ἔτη σου. κατ’ ἀρχὰς σύ σοι , κύριε, τὴν γῆν ἐθεμελίωσας, καὶ ἔργα τῶν χειρῶν σού εἰσιν οἱ οὐρανοί. αὐτοὶ ἀπολοῦνται, σὺ δὲ",
          "candidate_score": 0.639943,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_10_12",
          "bdc_text": "Past and Present , Nr. 150 , Feb. 1996 , S. 84-110 , hier S. 95f mit Anm. 50 : \"The Deceitful Woman of Esslingen\" , Zentralbibliothek Zurich , Wickiana , PAS II 2/13 , reproduced in The German Single Leaf Woodcut , 1500-1550 , ed. M. Geisberg , rev. W. L . Strauss , 4 vols. ( New York , 1974 ) , iii , p. 1066 , G. 1118 ; \"Gruntliche antzaigung des Teufflischenn und schentlichen betrugs Mit dem gemachten Bauch von anfang biss zu end 1551\" , PAS II 10/19b ;",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_84",
          "psc_text": "zu sehr mit Fragen der Authentizität behaftet, als dass sie als Fragmente angesehen werden dürften. Zum anderen und vor allem ist das Werk der Expositiones in psalmos bis heute noch gar nicht identifiziert. Die von Migne nachgedruckte Mauriner EditionBernard de Montfaucon, Athanasii opera omnia I 2 (Paris 1698) 1009–1239. stellt eine Kompilation mit anderen Quellen dar. Auch was als sogenannte „Athanasius-Serie“ im Codex Vaticanus 754 zu lesen ist, dürfte nicht das ursprüngliche Werk sein. Im übrigen ergibt sich aus der syrischen Übersetzung aus dem Ende des siebten Jahrhunderts,Die syrische Version ist ediert und ins Englische übersetzt von Robert W. Thomson, Athanasiana syriaca. Part IV = Corpus Scriptorum Christianorum Orientalium 167–168 (Louvain 1977). dass der Text ihrer Vorlage mit dem uns vorliegenden Pseudo-Athanasius nicht kongruent ist. Die Untersuchung dieses Pseudo-Athanasius auf eusebisches Gut hin, um es einmal in einer Testimoniensammlung mitzuteilen, muss besonders behutsam vorgenommen werden und kann erst in Angriff",
          "candidate_score": 0.639807,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_6",
          "bdc_text": "s. ZBZ , Ms F 22a , S. 349f ( Bericht aus Esslingen vom 3 . Nov. 1550 ) , auch Ms. F 13 ( S. ? ? ) ;",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_266",
          "psc_text": "Ca 325r: Eusebius; vgl. Nd 80v: Hesychius vgl. Ne 301v: anonym; vgl. Nh 472v: Hesychius Εἴτε … παραγγέλλοντες] A 142rv: anonym; P 136v: anonym; vgl. V 258r: anonym; vgl. PG 23 (1301 C12–D3.1304 B3–6)Εἴτε τῶν παρὰ Μωυσῇ μωσῆ μωσεῖ καὶ ἐν τὸν τῇ λοιπῇ παλαιᾷ διαθήκῃ φερομένων, εἴτε τῶν τῶν ἐν ἐν τῇ ἱερᾷ τῶν εὐαγγελίων γραφῇ παραδοθέντων τῶν ἐν τῇ ἱερᾷ τῶν εὐαγγελίων γραφῇ παραδοθέντων· τῶν ( ἐν τοῖς ἱεροῖς εὐαγγελίοις γραφῇ παραδοθέντων · οὐ μικρὰ γὰρ καὶ τὰ διὰ Μωυσέως Μωυσέος τέρατα καὶ καὶ τὰ διὰ τῶν λοιπῶν προφητῶν θαυμάσια καὶ τὰ διὰ τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ γενόμενα, ἅπερ δεήσει ὑμᾶς durchgestrichen , τοὺς τῶν ἐθνῶν κήρυκας, εἰς πάντα τὰ ἔθνη διαδοῦναι, ἐπεὶ μὴ πρότερον ταῦτα παρά τινος ἄλλου μεμαθήκασιν. καὶ ὅσα δ’ ἐνανθρωπήσας διεπράξατο θαυμάσια καὶ τέρατα, τοῖς παλαιοῖς ὁμοῦ συνάψαντες μνήσθητε παραδοῦναι τοῖς ἔθνεσι. καὶ πρὸς τούτοις, ὅσα … παραγγέλλοντες] vgl. Nd 80v: Chrysostomus fortgesetzt; vgl.",
          "candidate_score": 0.639657,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_6",
          "bdc_text": "s. ZBZ , Ms F 22a , S. 349f ( Bericht aus Esslingen vom 3 . Nov. 1550 ) , auch Ms. F 13 ( S. ? ? ) ;",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_467",
          "psc_text": "vgl. Ne 422r: anonym; vgl. Nh 513v: Theodoret fortgesetzt Ὁ … εἰπών] A 193rv: Eusebius; P 176r: Eusebius; vgl. PG 23 (1348 B1–5) AS III 505,4–27Ὁ τοιοῦτος, φησί, καὶ τοιαῦτα πράττων οὔποτε πεσεῖται οὐδὲ σαλευθήσεται ἐκ erwägt τῆς ἐπὶ τὴν πέτραν στάσεως λέξων ἂν καὶ αὐτός· ἔστησεν ἐπὶ πέτραν τοὺς πόδας μου · κἂν γὰρ πνεύσωσιν ἐν καιροῖς πειρασμῶν καὶ διωγμῶν κατ’ αὐτοῦ οἱ ἄνεμοι καὶ οἱ ποταμοὶ προσρήξωσι, κἂν λάβρος ὑετὸς κατέλθοι, οὐ σαλευθήσεται ἑστηκὼς καὶ τετελειωμένος ἐπὶ τὴν πέτραν . καὶ ἅτε τοιοῦτος ὢν εἰς μνημόσυνον αἰώνιον ἔσται δίκαιος, ἀνθ’ οὗ ὁ μὲν Ἀκύλας ἐποίησεν· εἰς μνημόσυνον αἰῶνος ἔσται δίκαιος , ὁ δὲ Σύμμαχος· εἰς μνήμην τὴν αἰωνίαν ἔσται δίκαιος . Καὶ πάλιν ἅτε μὴ σαλευόμενος ἀπὸ ἀκοῆς πονηρᾶς οὐ φοβηθήσεται· οὔτε … περιστατικοῖς] Ca 366r: Eusebius; Cb 348r: Eusebiusοὔτε γὰρ ἀπειλὰς ἀρχόντων πτήξει οὔτε τῶν θορυβεῖν καὶ ταράττειν αὐτὸν πειρωμένων ἐν καιροῖς περιστατικοῖς. καὶ ἄλλως δὲ οὐδ’",
          "candidate_score": 0.638543,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_6",
          "bdc_text": "s. ZBZ , Ms F 22a , S. 349f ( Bericht aus Esslingen vom 3 . Nov. 1550 ) , auch Ms. F 13 ( S. ? ? ) ;",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_592",
          "psc_text": "am Rand; P 232v: Eusebius; Ca 390v: Eusebius; Cb 372v: anonym; PG 23 (1384 A7–13); Harl 376Εἰπὼν ἐκκλίνατε ἀπ’ ἐμοῦ, πονηρευόμενοι οἱ πονηρευόμενοι ἀκολούθως τὸν θεὸν καὶ εἰς τοῦτο βοηθὸν ἐπικαλεῖται , ὡς ἂν τῇ ἑαυτοῦ αὐτοῦ δυνάμει ἀπελαθεῖεν τῆς ἑαυτοῦ αὐτοῦ ψυχῆς οἱ πονηρευόμενοι σχολῆς τε τυχὼν τῆς κατὰ θεὸν ζωῆς τε καὶ σωτηρίας τύχοι τυχη καὶ μὴ ἀποπέσοι ἀποπεση mit οι über η τῆς ἑαυτοῦ προσδοκίας. Καὶ πάλιν πολλῆς ἀξιοῖ βοηθείας τυχεῖν ἐπιτυχεῖν εἰς τὸ διασωθῆναι καί φησιν · βοήθησόν μοι, καὶ σωθήσομαι . αιν Ἐποίησα κρίμα καὶ δικαιοσύνην. μὴ παραδῷς με τοῖς ἀδικοῦσίν με. Ὁ … ἐπιλέγει] A 263r: anonym, ἄλλος φησίν in der Zeile; P 234r: anonym; PG 23 (1384 B7–14); Harl 386 Ὁ κατὰ τὴν ἀρχὴν στοιχειούμενος, ὡς ἂν ἤδη προκόψας ἐπὶ πολὺ καὶ τὰ μεγάλα κατορθώσας, εὔχεται μὴ ἐκπεσεῖν τῆς προκοπῆς. εἶτα … ῥυσθῆναι] vgl. Nd 153v: anonym; vgl. Nh 550r: Basilius fortgesetzt (am",
          "candidate_score": 0.638278,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_10_12",
          "bdc_text": "Past and Present , Nr. 150 , Feb. 1996 , S. 84-110 , hier S. 95f mit Anm. 50 : \"The Deceitful Woman of Esslingen\" , Zentralbibliothek Zurich , Wickiana , PAS II 2/13 , reproduced in The German Single Leaf Woodcut , 1500-1550 , ed. M. Geisberg , rev. W. L . Strauss , 4 vols. ( New York , 1974 ) , iii , p. 1066 , G. 1118 ; \"Gruntliche antzaigung des Teufflischenn und schentlichen betrugs Mit dem gemachten Bauch von anfang biss zu end 1551\" , PAS II 10/19b ;",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_1",
          "psc_text": "auf besondere Hinweise zu den Handschriften, denen ich die Fragmente zu Ps 101–150 entnommen habe. Die Überlieferung Der Psalmen-Kommentar des Eusebius ist, wie in den vorangehenden Teilbänden unserer Edition im einzelnen dargelegt ist, uneinheitlich überliefert: von Ps 1 bis 50 auszugsweise in Katenen-Handschriften, von Ps 51 bis 95 ganz und direkt im Coislinianus 44 und der Rest wiederum fragmentiert in verschiedenen Katenen. Der weitaus größere Teil des erhaltenen Kommentars zu Ps 101 bis 150 ist in der sogenannten Palästinischen Katene (Siglen A P) und ihrer Verarbeitung in der Monophysitischen Katene (Sigle C) aufbewahrt. Einige darin nicht enthaltene Partien sind der Psalmen-Katene des Niketas von Herakleia (Sigle N) zu entnehmen. Die Palästinische Katene Nachdem die große und unübersichtliche Menge der Handschriften, die eine Psalmenkatene enthalten, von Georg Karo und Hans Lietzmann in siebenundzwanzig Typen geordnet worden war,Georg Karo / Hans Lietzmann, Catenarum Graecarum Catalogus (Göttingen 1902) 20–66. entdeckte Marcel Richard, ausgehend",
          "candidate_score": 0.637678,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_6_8",
          "bdc_text": "s. ZBZ , Ms F 22a , S. 349f ( Bericht aus Esslingen vom 3 . Nov. 1550 ) , auch Ms. F 13 ( S. ? ? ) ; Fehr , Massenkunst 92 und Tafel 30/31 ; Lycosthenes , Prodigiorum et ostentorum chronicon , S. 592-594 ;",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_266",
          "psc_text": "Ca 325r: Eusebius; vgl. Nd 80v: Hesychius vgl. Ne 301v: anonym; vgl. Nh 472v: Hesychius Εἴτε … παραγγέλλοντες] A 142rv: anonym; P 136v: anonym; vgl. V 258r: anonym; vgl. PG 23 (1301 C12–D3.1304 B3–6)Εἴτε τῶν παρὰ Μωυσῇ μωσῆ μωσεῖ καὶ ἐν τὸν τῇ λοιπῇ παλαιᾷ διαθήκῃ φερομένων, εἴτε τῶν τῶν ἐν ἐν τῇ ἱερᾷ τῶν εὐαγγελίων γραφῇ παραδοθέντων τῶν ἐν τῇ ἱερᾷ τῶν εὐαγγελίων γραφῇ παραδοθέντων· τῶν ( ἐν τοῖς ἱεροῖς εὐαγγελίοις γραφῇ παραδοθέντων · οὐ μικρὰ γὰρ καὶ τὰ διὰ Μωυσέως Μωυσέος τέρατα καὶ καὶ τὰ διὰ τῶν λοιπῶν προφητῶν θαυμάσια καὶ τὰ διὰ τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ γενόμενα, ἅπερ δεήσει ὑμᾶς durchgestrichen , τοὺς τῶν ἐθνῶν κήρυκας, εἰς πάντα τὰ ἔθνη διαδοῦναι, ἐπεὶ μὴ πρότερον ταῦτα παρά τινος ἄλλου μεμαθήκασιν. καὶ ὅσα δ’ ἐνανθρωπήσας διεπράξατο θαυμάσια καὶ τέρατα, τοῖς παλαιοῖς ὁμοῦ συνάψαντες μνήσθητε παραδοῦναι τοῖς ἔθνεσι. καὶ πρὸς τούτοις, ὅσα … παραγγέλλοντες] vgl. Nd 80v: Chrysostomus fortgesetzt; vgl.",
          "candidate_score": 0.636484,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_6",
          "bdc_text": "s. ZBZ , Ms F 22a , S. 349f ( Bericht aus Esslingen vom 3 . Nov. 1550 ) , auch Ms. F 13 ( S. ? ? ) ;",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_465",
          "psc_text": "ἄλλος in der Zeile; vgl. PG 23 (1348 A2–11)Ὁ μακαριζόμενος τὸ οἰκεῖον φῶς οὐ διαλείπει ἐξανατέλλων οὐ πᾶσιν, ἀλλὰ τοῖς εὐθέσι τὴν διδασκαλίαν αὐτοῦ πᾶσιν τὴν διδασκαλίαν δὲ τοῖς εὐθέσι αὐτοῦ , καὶ τὸ τῷ τῆς γνώσεως φῶς ἔνδον ἐν τῇ τῶν εὐθείων εὐθέων γενεᾷ παρέχων καὶ τοὺς εὐθεῖς φωτίζων. ὁ αὐτὸς δὲ οὗτος ἅτε σπέρματα ἀγαθὰ σπέρματου (sic) ἀγαθοῦ κεκτημένος, ἀλλὰ καὶ ἅτε πλοῦτον πολὺν καὶ δόξαν ἔχων ἐν τῷ ἑαυτοῦ οἴκῳ οἴκῳ αὐτοῦ οὐκ … δεομένοις] Ca 366r: Eusebius; Cb 348r: Eusebiusοὐκ ἀποκλείει τὰ ἑαυτοῦ σπλάγχνα, ἀλλὰ μεταδίδωσι τῶν ὑπαρχόντων τοῖς δεομένοις καὶ οἰκονομῶν τοὺς λόγους αὐτοῦ ἐν κρίσει διὰ … συνδούλοις] Ca 366r: Eusebius; Cb 348r: Eusebiusδιὰ τὸ φυλάττειν ἐντολὴν τὴν λέγουσαν· τίς ἄρα ἄρα ὁ πιστὸς πιστὸς δοῦλος καὶ φρόνιμος οἰκονόμος, ὃς ἐν καιρῷ δώσει τὸ σιτομέτριον τοῖς συνδούλοις vgl. Mt τοῖς δούλοις ; οὐ γὰρ ἀκρίτως, φησίν, οὐδὲ τοῖς τυχοῦσιν οὐδὲ ἀκαίρως, ὅτε μὴ χρή,",
          "candidate_score": 0.635272,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_6_8",
          "bdc_text": "s. ZBZ , Ms F 22a , S. 349f ( Bericht aus Esslingen vom 3 . Nov. 1550 ) , auch Ms. F 13 ( S. ? ? ) ; Fehr , Massenkunst 92 und Tafel 30/31 ; Lycosthenes , Prodigiorum et ostentorum chronicon , S. 592-594 ;",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_53",
          "psc_text": "C 21). Überliefert wurde sie offensichtlich in zwei Bänden, von denen der eine Ps 1–76, der andere Ps 77–150 behandelte. Von Karo und Lietzmann wird sie unter dem Typ VIII beschrieben,Vgl. Karo / Lietzmann (wie Anm. 1) 32–35. von Gilles Dorival als eine Vertreterin der „Gemischten Konstantinopolitanischen Katenen“ eingeordnet und ausführlich analysiert.Dorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) III 492–565. Entstanden ist sie zwischen 1088 und 1105, sehr wahrscheinlich im Zusammenhang mit seiner Lehrtätigkeit.Zu Biographie und Werk s. Bram Roosen, The works of Nicetas Heracleensis (ὁ) τοῦ Σερρῶν, in: Byzantion 69 (1999) 119–144. Niketas besaß Zugang zu sehr viel mehr Schriften von Eusebius als uns heute vergönnt ist. Die griechischen Fragmente zur Theophanie (CPG 3488) sind aus seiner Lukas-Katene gewonnen, ebenso die Schrift De solemnitate paschali (CPG 3479). Sein literarisches Engagement lässt daher von selbst die Frage aufkommen, ob er über die Fragmente in der Katene hinaus nicht auch den Psalmen-Kommentar",
          "candidate_score": 0.633889,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_17_19",
          "bdc_text": "s. Roper , The Holy Household 262f . quondam Augustanos ( si verum est , quod dicitur ) decepit. Vale .",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_586",
          "psc_text": "318Σφόδρα ἀκολούθως ἑρμηνεύων τί τί ποτέ ἐστιν τὸ σωτήριον ἐπιλέγει ἑξῆς· εἰς τὸν λόγον λόχον σου ἐπήλπισα, σημαίνων, ὅτι τὸ σωτήριον ὁ υἱὸς λόγος τοῦ θεοῦ ἐστιν. Δηγήσαντό μοι παράνομοι ἀδολεσχίας, ἀλλ’ οὐχ ὡς ὁ νόμος σου, κύριε. Ἀντὶ … μοι] A 251r: anonym; P 224v: anonym; Harl 326Ἀντὶ τοῦ διηγήσαντό μοι παράνομοι ἀδολεσχίας Ἀκύλας φησί· ἔσκαψάν μοι ὑπερήφανοι βρόχους , ὁ δὲ Σύμμαχος· ὑπώρυξάν μοι ὑπερήφανοι ὑπόγεια , ἡ δὲ πέμπτη ἔκδοσις· ὤρυξάν μοι βοθύνους . ἐπειδὴ τοίνυν, φησίν, τοιαῦτα κατ’ ἐμοῦ ἐμηχανήσαντο, ἤδη ποτὲ ἐπιστῆναί σου τὴν κρίσιν ἀξιῶ· καὶ γὰρ ἀδολεσχίας κατ’ ἐμοῦ διηγοῦντο ἐν τῷ ἐπιβουλεύειν μοι. λαμδ Εἰς γενεὰν καὶ γενεὰν ἡ ἀλήθειά σου. ἐθεμελίωσας τὴν γῆν, καὶ διαμένει. τῇ διατάξει σου διαμένει ἡ ἡμέρα, ὅτι τὰ σύμπαντα δοῦλα σά. Ἀλήθειαν … ὑποτέτακται] A 253r: Eusebius; P 226r: Eusebius; Ca 387r: Eusebius; Cb 369r: anonym; PG 23 (1380 B2–11); Harl 336 Ἀλήθειαν λέγει τὴν ἐπαγγελίαν.",
          "candidate_score": 0.632284,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_6_8",
          "bdc_text": "s. ZBZ , Ms F 22a , S. 349f ( Bericht aus Esslingen vom 3 . Nov. 1550 ) , auch Ms. F 13 ( S. ? ? ) ; Fehr , Massenkunst 92 und Tafel 30/31 ; Lycosthenes , Prodigiorum et ostentorum chronicon , S. 592-594 ;",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_59",
          "psc_text": "Der Grund für diesen Abschluß ist nicht erkennbar; es gab wahrscheinlich keine entsprechende Einteilung des zweiten Bandes der Katene.Dorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) III 499–500. Ne bietet weniger Zuschreibungen am Rand, manchmal aber auch einige singuläre. Die Textqualität ist insgesamt besser als im Coislinianus. Der Autor zeigt keine Absicht auf eigene Textgestaltung. Abweichungen wie ein vereinfachendes συνεργοῦντα für συγγεωργοῦντα im zweiten Fragment zu Ps 103,13a–15c bleiben vereinzelte Eingriffe. Mitunter finden sich Erweiterungen gegenüber den anderen N-Handschriften, die jedoch für vorliegende Eusebius-Texte nicht relevant sind, beispielsweise im Eintrag zu Ps 110,10c (fol. 417v). (Nh) Harleianus 5791 (17. Jh.) Die junge Papierhandschrift wurde im (heute nicht mehr existierenden) Kloster zum heiligen Sabbas in Bukarest von einem Nikolaos angefertigt und am 26. Januar 1682 abgeschlossen. So möchte man jedenfalls die Schlußnotiz auf fol. 665r verstehen. Dorival nimmt eine Entstehung im 15. bis 16. Jahrhundert an.Dorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) III 502.",
          "candidate_score": 0.629811,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_12",
          "bdc_text": "\"Gruntliche antzaigung des Teufflischenn und schentlichen betrugs Mit dem gemachten Bauch von anfang biss zu end 1551\" , PAS II 10/19b ;",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_324",
          "psc_text": "171v: Eusebius; AS III 495,28–39Πρῶτον παρεπίκραναν ἀναβαίνοντες ἐν τῇ Ἐρυθρᾷ Θαλάσσῃ . δεύτερον ἐπείρασαν τὸν θεὸν ἐν τῇ ἐρήμῳ . τρίτον παρώργησαν Μωυσὴν ἐν τῇ παρεμβολῇ . τέταρτον ἐποίησαν μόσχον ἐν Χωρήβ . πέμπτον … ἀπήγγειλαν] vgl. V 265r: anonym; Nd 87v: anonym; Ne 324rv: anonym; Nh 481r: Theodoret fortgesetzt; πέμπτον πέμπτον ὅτι ἐξουθένησαν ἐξουδένωσαν γῆν ἐπιθυμητήν, ὅτε ἐπανελθόντες … ἀπήγγειλαν] Ca 349r: Apolinarius; Cb 331r: Apolinarius ἐπανελθόντες ἐπανελθόντες γὰρ οἱ κατάσκοποι πρέσβεις ἀπηγόρευσαν καὶ κακῶς καθὼς εἶπαν εἶπον τὴν γῆν τῆς ἐπαγγελίας ἀνέτρεψάν τε τὰς προαιρέσεις τοῦ λαοῦ, ὁπηνίκα ὁπηνίκα μόνος Ἰησοῦς ὁ τοῦ Ναυῆ Ναυὶ καὶ wie es scheint Χαλὲβ χάλεβ χάβελ ὁ τοῦ Ἰεφωνῆ ιεφοννὶ ἰεφονὶ ἰεφονῆ παρελθόντες εἰς μέσον τἀναντία τοῖς λοιποῖς περὶ τῆς γῆς περὶ γῆς nach τἀναντία ἀπήγγειλαν. Καὶ ἐτελέσθησαν τῷ Βεελφεγὼρ καὶ ἔφαγον θυσίας νεκρῶν. καὶ παρώξυναν αὐτὸν ἐν τοῖς ἐπιτηδεύμασιν αὐτῶν, καὶ ἐπληθύνθη ἐν αὐτοῖς ἡ πτῶσις. Ἕκτον … μνήμας] A 153v:",
          "candidate_score": 0.62972,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_17_19",
          "bdc_text": "s. Roper , The Holy Household 262f . quondam Augustanos ( si verum est , quod dicitur ) decepit. Vale .",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_744",
          "psc_text": "δούλων, ἀλλ’ υἱῶν ὄντων καὶ ἤδη χρίσματος ἱεροῦ κατηξιωμένων κατηξιωμένου . πλὴν ἀλλὰ καὶ τούτους ἐπὶ προκοπὰς ἀνακαλεῖται οὔπω μὲν ἐξουσίαν ἔχοντας ἐπὶ τὰ ἔσω βαδίζειν τοῦ οἴκου τοῦ οἴκου βαδίζειν ~ τῆς οἰκίας βαδίζειν , ἐν καλῷ δὲ ἤδη καὶ αὐτοὺς ἑστῶτας· ἐν γὰρ ταῖς αὐλαῖς ἑστήκασι τοῦ οἴκου κυρίου τοῦ κυρίου ἑστήκασι ἑστήκασι τοῦ κυρίου . καλὸν δὲ καὶ τὸ ἑστάναι αὐτοὺς αὐτὸ καὶ τὸ ἀλλὰ μὴ σαλεύεσθαι μηδὲ εἰς τοὐπίσω χωρεῖν, ἀλλὰ προθυμίαν δείκνυσθαι ἐνδείκνυσθαι τῆς ἐπὶ τὰ ἔνδον βαδίσεως. Ἐν ταῖς νυξὶν ἐπάρατε τὰς χεῖρας ὑμῶν εἰς τὰ ἅγια καὶ εὐλογεῖτε τὸν κύριον. Εἰ … θεόν] A 329v: Eusebius am Rand, ἄλλος φησίν in der Zeile; P 283r: Eusebius; vgl. Nd 191r: anonym; vgl. Nh 588r: anonym; Curti 214Εἰ καὶ μηδέπω τοῦ φωτίσματος κατηξιώθητε μηδὲ ἐν ἡμέρᾳ πως γεγένησθε, ἀλλ’ ἐπαγρύπνως ἱστάμενοι μὴ μόνον ἡμέρας, ἀλλὰ καὶ νύκτωρ ταῖς πρὸς θεὸν εὐλογίαις σχολάζοντες σχολάζειν ἀκούετε τοῦ",
          "candidate_score": 0.629077,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_6_8",
          "bdc_text": "s. ZBZ , Ms F 22a , S. 349f ( Bericht aus Esslingen vom 3 . Nov. 1550 ) , auch Ms. F 13 ( S. ? ? ) ; Fehr , Massenkunst 92 und Tafel 30/31 ; Lycosthenes , Prodigiorum et ostentorum chronicon , S. 592-594 ;",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_179",
          "psc_text": "Ne 238v–239r: Eusebius fortgesetzt; vgl. Nh 451r: Eusebius fortgesetzt; PG 23 (1260 D5–1261 A3)τέως μὲν γὰρ γὰρ φησίν ἐπὶ τοῦ παρόντος, ὅτε ταῦτα προφητεύω προφητεύων καὶ μᾶλλον τὰ ἐσόμενα μᾶλλον τὰ ἔσεσθαι μέλλοντα ἔσεσθαι τὰ μέλλοντα ἔσεσθαι προορῶ , ἔοικα ἔοικεν ἐν μέρει εἶναι εἶναι τοῦ εἶναι ἡμέρας ἡμέρας θεοῦ. λείπει δέ μοι ἡ αὐτοψία τῆς vor ἐκβάσεως τῶν προφητευομένων ἐκβάσεως, ἧς εἰ τύχοιμι, τελείαν λήψομαι λείψομαι τὴν ἐμαυτοῦ ζωήν. εἰ δὲ ἀστοχήσω τῆς εὐχῆς, ἔοικα τοῖς ἐν ἡμίσει ἡμερῶν τὴν ζωὴν ἀτελῆ ἀτελεῖ καὶ ἄωρον ἀποτιθεμένοις ὑποτιθεμένοις . καί μοι δοκεῖ διὰ τὰς τοιαύτας τῶν προφητῶν εὐχὰς προσευχὰς ὁ σωτὴρ ἡμῶν εἰρηκέναι· πολλοὶ προφῆται καὶ δίκαιοι ἐπεθύμησαν ἰδεῖν, ἃ ὑμεῖς βλέπετε, καὶ οὐκ εἶδον, καὶ ἀκοῦσαι, ἃ ὑμεῖς ἀκούετε, καὶ οὐκ ἤκουσαν. Ἐν γενεᾷ γενεῶν τὰ ἔτη σου. κατ’ ἀρχὰς σύ σοι , κύριε, τὴν γῆν ἐθεμελίωσας, καὶ ἔργα τῶν χειρῶν σού εἰσιν οἱ οὐρανοί. αὐτοὶ ἀπολοῦνται, σὺ δὲ",
          "candidate_score": 0.62804,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_12",
          "bdc_text": "\"Gruntliche antzaigung des Teufflischenn und schentlichen betrugs Mit dem gemachten Bauch von anfang biss zu end 1551\" , PAS II 10/19b ;",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_798",
          "psc_text": "ἐξιχνίασας] A 348v–349v: anonym, bei ἡ γὰρ σχοῖνος Eusebius; P 299rv: EusebiusΠάντων μὲν θεὸς καὶ αὐτῶν τῶν μελλόντων καὶ τῶν κρυπτῶν τῆς καρδίας γνῶσιν ἔχει αὐτὸ τοῦτο νοῦς ἀκραιφνέστατος ὤν, δοκιμάζειν δὲ λέγεται τοὺς διὰ πειρασμῶν καὶ ἄλλων κακωτικῶν ἐπὶ πίστει καὶ δικαιοσύνῃ φανερουμένους. εἶπε γοῦν πρὸς τὸν Ἰὼβ μετὰ τοὺς πολλοὺς καὶ μεγάλους ἀγῶνας, οὓς πρὸς τὸν διάβολον διήθλησεν· οἴει δέ με ἄλλως σοι κεχρηματικέναι ἢ ἵνα ἀναφανῇς δίκαιος; ὅθεν καὶ καθόλου εἴρηται· μακάριος ἀνήρ, ὃς ὑπομένει ὑπομενεῖ πειρασμόν, ὅτι δόκιμος γενόμενος λήψεται τὸν στέφανον τῆς ζωῆς · μετὰ γὰρ τὴν ἐν τοῖς über der Zeile τοιούτοις πεῖραν ἑαυτῷ καὶ τοῖς ἄλλοις λογικοῖς λογικοῖς, ÷ in der Zeile und am Rand, vielleicht das Fehlen eines Verbums vermutend , ὅ τι oder ὅτι ὅτε τὸ κρυπτὸν τῆς καρδίας , οὐχ ὅτι oder ὅ τι ὅτε ε auf Rasur? ὡσεὶ ὁσεὶ δόκιμός τις, ἀποδείκνυται. Ἀλλ’ εἰ καὶ λέγει κύριε ἐδοκίμασάς με",
          "candidate_score": 0.627782,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_1",
          "bdc_text": "vgl . Adagia , 1 , 2 , 44 ( LB II . . . ) .",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_839",
          "psc_text": "224r: Eusebius (zu Vers 2); Nh 617r: Eusebius (zu Vers 2)διὰ δὲ τῆς ἀρχῆς τοῦ ψαλμοῦ παιδευόμεθα, ὅτι μὴ διὰ χειλέων καὶ γλώττης ἠφίει τὴν φωνήν – πῶς γὰρ ὁ μηδὲ γρύξαι ὑπὸ τοῦ δέους συγχωρούμενος συγχωρούμενος ἢ ὅλως (ἄλλως διᾶραι τὸ στόμα διὰ τὸ τὸ πρὸ τῶν θυρῶν ἐφεστάναι αὐτῷ τὸν Σαούλ – ἀλλ’ ἐκ διανοίας· τοιαύτης γὰρ δεῖται δεῖται φωνῆς nach θεῖον τὸ θεῖον, καθ’ ἣν καὶ σιωπώντων ἀκούει ἀκούει· ἀσφαλῶς οὖν ἔφη· φωνῇ μου πρὸς κύριον ἐκέκραξα · μηδενὸς γὰρ ἑτέρου μηδὲ αὐτῶν τῶν ἔνδον αὐτῷ συμπαρόντων ἀκουόντων, αὐτῷ μόνῳ τῷ θεῷ τὴν ἐκ μεγάλης δυνάμεως καὶ ὑπερβαλλούσης πίστεως ἠφίει φωνήν. διὸ καὶ παραχρῆμα ἔτυχεν αὐτοῦ ὑπηκόου. Ἐκχεῶ ἐναντίον αὐτοῦ τὴν δέησίν μου, τὴν θλῖψίν μου ἐνώπιον αὐτοῦ ἀπαγγελῶ. ἐν τῷ ἐκλείπειν ἐξ ἐμοῦ τὸ πνεῦμά μου. Εἴ … κεκτημένοις] A 369r: anonym; P 315rv: Eusebius; vgl. Nd 224v: Eusebius; vgl. Nh 617v: EusebiusΕἴ τις τὸν καιρὸν",
          "candidate_score": 0.621329,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 8,
      "cf_id": "cf016",
      "work_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam",
      "max_score": 0.65451,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_2_4",
          "bdc_text": "et vitilitigatoribus esse refertissimos ; ideo nos paucis complectimur omnia verbis proque muta vivam mittimus epistolam . Virgo , quae Esslingae per quinquennium nescio quid habuit in utero , 30 .",
          "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_117",
          "psc_text": "putamus usu tanti temporis sanctae Mariae addidisse praesentiam? Mansit autem Maria cum illa mensibus tribus. Ungebatur itaque, et quasi bonus athleta exercebatur in utero matris propheta; amplissimo enim virtus ejus certamini parabatur. Denique tamdiu mansit Maria, quamdiu Elizabeth pariendi tempus impleret. Quod si diligenter advertas, invenies hoc nusquam positum, nisi in generatione justorum. Denique impleti sunt dies, ut pareret Maria: impletum est tempus, ut pareret Elizabeth; impletum est vitae tempus, cum sancti viri ex hoc vitae curriculo demigrarunt. Plenitudinem justi vita habet, inanes autem dies sunt impiorum. 30. Peperit ergo filium Elizabeth, et congratulabantur vicini. Habet sanctorum editio laetitiam plurimorum, quia commune est bonum; justitia enim communis est virtus. Et ideo in ortu justi, futurae vitae insigne praemittitur, et gratia secuturae virtutis exsultatione vicinorum praefigurante signatur. Pulchre autem tempus quo fuit in utero Propheta, describitur; ne Mariae praesentia taceatur: sed tempus siletur infantiae, eo quod praesentia Domini, matris in utero",
          "candidate_score": 0.65451,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_4",
          "bdc_text": "Virgo , quae Esslingae per quinquennium nescio quid habuit in utero , 30 .",
          "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_117",
          "psc_text": "putamus usu tanti temporis sanctae Mariae addidisse praesentiam? Mansit autem Maria cum illa mensibus tribus. Ungebatur itaque, et quasi bonus athleta exercebatur in utero matris propheta; amplissimo enim virtus ejus certamini parabatur. Denique tamdiu mansit Maria, quamdiu Elizabeth pariendi tempus impleret. Quod si diligenter advertas, invenies hoc nusquam positum, nisi in generatione justorum. Denique impleti sunt dies, ut pareret Maria: impletum est tempus, ut pareret Elizabeth; impletum est vitae tempus, cum sancti viri ex hoc vitae curriculo demigrarunt. Plenitudinem justi vita habet, inanes autem dies sunt impiorum. 30. Peperit ergo filium Elizabeth, et congratulabantur vicini. Habet sanctorum editio laetitiam plurimorum, quia commune est bonum; justitia enim communis est virtus. Et ideo in ortu justi, futurae vitae insigne praemittitur, et gratia secuturae virtutis exsultatione vicinorum praefigurante signatur. Pulchre autem tempus quo fuit in utero Propheta, describitur; ne Mariae praesentia taceatur: sed tempus siletur infantiae, eo quod praesentia Domini, matris in utero",
          "candidate_score": 0.629694,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_4_6",
          "bdc_text": "Virgo , quae Esslingae per quinquennium nescio quid habuit in utero , 30 . die octobris a senatu in captivitatem cum parentibus , sorore et custodibus coniecta estAnne Ulmerin ; s. ZBZ , Ms F 22a , S. 349f ( Bericht aus Esslingen vom 3 . Nov. 1550 ) , auch Ms. F 13 ( S. ? ? ) ;",
          "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_354",
          "psc_text": "non possent. Vides igitur et hic divinitatis esse quod operatus est, et illic voluntatis esse quod captus est. Nam quemadmodum a paucis teneri potuit, qui a populo non tenetur? Sed noluit sacrilegium esse multorum; ut in auctores culpae crucis invidiam retorqueret; atque a paucis quidem affigeretur, sed pro toto orbe moretur. (Vers. 33, 38.) Et in synagoga erat homo habens spiritum immundum. Et infra: Surgens autem de synagoga intravit in domum Simonis et Andreae. Socrus autem Simonis tenebatur magnis febribus. . 57. Vide clementiam Domini Salvatoris: nec indignatione commotus, nec scelere offensus, nec injuria violatus Judaeam deserit: quinetiam immemor injuriae, memor clementiae, nunc docendo, nunc liberando, nunc sanando, infidae plebis corda demulcet. Et bene sanctus Lucas virum ab spiritu nequitiae liberatum ante praemisit, et substituit feminae sanitatem. Utrumque enim 1350 sexum Dominus curaturus advenerat: et prior sanari debuit, qui prior creatus est; nec praetermitti illa quae mobilitate magis animi, quam",
          "candidate_score": 0.628927,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_0",
          "bdc_text": "Non clam te est omnes angulos Momis , Coriceis Lauscher ;",
          "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_53",
          "psc_text": "mundo corde: nec corporalibus oculis Deus quaeritur, nec circumscribitur visu, nec tactu tenetur, nec auditur affatu, nec sentitur incessu. Et cum absens putatur, videtur: et cum praesens est, non videtur. Denique nec apostoli omnes Christum videbant; et ideo ait: Tanto tempore vobiscum sum, et adhuc me non cognovistis (Joan. XIV, 9) ! Qui enim cognovit quae sit latitudo, et longitudo, et altitudo, et profundum, et supereminentem scientiae charitatem Christi, vidit et Christum, vidit et Patrem. Nos enim jam secundum carnem non novimus Christum, sed secundum spiritum; spiritus enim ante faciem nostram Christus Dominus, qui nos in omnem plenitudinem Dei misericordia sua implere dignetur; ut videri possit a nobis. Ideo ergo apparuit Zachariae angelus a dextris altaris incensi, quia apparuit cum voluit, non apparuit quamdiu noluit. . 28. Apparuit autem a dextris altaris incensi; quia divinae insigne misericordiae deferebat: Dominus enim a dextris est mihi, ne commovear (Psal. XV, 8) .",
          "candidate_score": 0.604462,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 9,
      "cf_id": "cf026",
      "work_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Differentiae",
      "max_score": 0.654311,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_1_3",
          "bdc_text": "vgl . Adagia , 1 , 2 , 44 ( LB II . . . ) . et vitilitigatoribus esse refertissimos ; ideo nos paucis complectimur omnia verbis proque muta vivam mittimus epistolam .",
          "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Differentiae_window_90",
          "psc_text": "Laetamur de nostris bonis, gratulamur de amicorum [ Agraet., alienis]. 335. Inter Legere et lectitare. Legere ad tempus refertur, lectitare ad frequentiam. Interdum et legere nauticum verbum est, quia et navis dicitur legere quidquid transit. 336. Inter Labium et labrum. Labium superius dicimus, labrum inferius. Rostrum, non nisi avium, quod incurvum est. Vanissime autem quidam nititur [ Al., tentant] facere discretionem, ut virorum labra, mulierum labia dicantur [ Al., dicant]. 337. Inter Lactantem et lactentem, quod lactans est quae lac praebet, lactens cui praebetur. 338. Inter Leges et jura. Jus dicitur, lex scribitur. Unde et Virgilius: Jura dabat legesque viris. Item leges humanae, jura 45 divina sunt. Ideoque et juramentum dicitur id est, sacramentum in Deo [ Al., Domino]. Hinc et Virgilius: Fas mihi Graiorum sacrata resolvere jura. 339. Inter Leges et mores. Lex est scriptis edita, mos autem lex quaedam vivendi, nullo vinculo astricta [ Al., astrictus], sive lex",
          "candidate_score": 0.654311,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_1_3",
          "bdc_text": "vgl . Adagia , 1 , 2 , 44 ( LB II . . . ) . et vitilitigatoribus esse refertissimos ; ideo nos paucis complectimur omnia verbis proque muta vivam mittimus epistolam .",
          "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Differentiae_window_155",
          "psc_text": "Uvidum et humidum. Humidum est, quod extrinsecus habet aliquid humoris, uvidum vero quod intrinsecus; unde et uvae dictae. 596. Inter Valles et convalles. Valles sunt depressa loca [ Al., colla] camporum, convalles, montium intervalla. 597. Inter Undam et aquam. Unda semper in motu est, aqua vero stativa. Porro imbres nubium sunt, latices fontium. Nam latex proprie liquor fontis, et dictus quod in venis terrae lateat. 598. Inter Vicum, et Viam, et plateam. Vici dicuntur ipsae 75 habitationes in urbibus; viae autem, spatia angusta quae inter vicos sunt, quarum perpetuas et latiores plateas vocamus. Nam plata juxta proprietatem linguae Graecae a latitudine nomen accepit. 599. Inter Viridia et virentia. Viridia sunt ligna; virentia sunt campi, vel prata [ Al., prati]. 600. Inter Visus et visos. Visos, participia dicta; Visus, nomina appellativa. 601. Inter Virum et virus. Virum, hominem; virus, venenum dicit. 602. Inter Vivit et bibit. Vivit de vita, bibit de",
          "candidate_score": 0.649436,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_1_3",
          "bdc_text": "vgl . Adagia , 1 , 2 , 44 ( LB II . . . ) . et vitilitigatoribus esse refertissimos ; ideo nos paucis complectimur omnia verbis proque muta vivam mittimus epistolam .",
          "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Differentiae_window_156",
          "psc_text": "latitudine nomen accepit. 599. Inter Viridia et virentia. Viridia sunt ligna; virentia sunt campi, vel prata [ Al., prati]. 600. Inter Visus et visos. Visos, participia dicta; Visus, nomina appellativa. 601. Inter Virum et virus. Virum, hominem; virus, venenum dicit. 602. Inter Vivit et bibit. Vivit de vita, bibit de potione. 603. Inter Vinctum et victum. Vinctus, vinculatus; victus, superatus. 604. Inter Vis et bis. Vis, quae ad voluntatem pertinet; bis, duabus vicibus. 605. Inter Ullam et ollam. Ullam, aliquam: ollam, vas. 606. Inter Vallum et murum. Non quod murus etiam vallum. Nam utique quod vallum murus est. 607. Inter Vagire, mugire, et caetera. Infans vagit, bos mugit, equus hinnit, asinus ragit vel rudit, leo rugit, elephas barrit, sus grunnit, ovis balat, serpens sibilat, rana coaxat, corvus crocitat, grus arsat, milvus jugit, canis baubat, vel latrat, vulpes gannit. 608. Inter Vesperescit et vesperascit. Vesperescit, id est, sero fit; vesperascit, sol",
          "candidate_score": 0.634722,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_8_10",
          "bdc_text": "Lycosthenes , Prodigiorum et ostentorum chronicon , S. 592-594 ; Ulinka Rublack , Pregnancy , Childbirth and the Female Body in Early Modern Germany , in : Past and Present , Nr. 150 , Feb. 1996 , S. 84-110 , hier S. 95f mit Anm. 50 :",
          "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Differentiae_window_119",
          "psc_text": "patri similis [ Al. patri affectus], ut patrius animus [ Al., amor.] 454. Inter Proprius et propius [Al., proprium ]. Proprius est nomen, propius vero juxta me. 455. Inter Praegnantem et gravidam haec differentia est: praegnantem esse quae concepit; gravidam, quam uteri gravedo proximam partui ostendit. 456. Inter Pignera et pignora. Pignera sunt rerum, pignora filiorum et affectuum. 457. Inter Portentum et monstrum. Portentum est quod 59 ex formis diversis proponitur, monstrum, quod extra naturam nascitur, vel nimis grande, vel nimis breve. 458. Inter Portentum et portentosum. Portentum dicitur quod ex omni parte naturae mutationem sumens aliquid portendere futurum videtur, sicut biceps caput in corpus unum, vel sicut in Xerxis regia ex equa vulpem ferunt creatam ( Herodian. ); per quod ejus solvi regnum ostensum est. Nam portentosa dicuntur quae ex parte corporis sumunt mutationem [ Al., notationem]; ut, exempli causa, cum sex digitis nati, sive cum aliqua pravitate [",
          "candidate_score": 0.634184,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_14",
          "bdc_text": "\"Blut- oder Peinliches Urtelbuech\" , Staatsarchiv Ludwigsburg , B 169 , Bu. 119 I , f. [145 . sup. v]- [156 .",
          "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Differentiae_window_124",
          "psc_text": "474. Inter Postremum et posteriorem. Postremus de multis, posterior de duobus. 475. Inter Principium et initium. Principium, prima pars; initium, uniuscujusque rei incipientis coeptum. 476. Inter Pendent et pendunt. Pendent suspensi, pendunt aliquid ponderantes. 61 477. Inter Pene et pene. Pene adverbium est, pene turpissima [ Al., novissima] pars corporis. De littera Q. 478. Inter Quatenus et quatinus. Quatenus adverbium est, quatinus conjunctio causalis, ut si dicas: Quatinus hoc sine plaga non facis, en tibi plagas. Adverbium est autem quatenus, aut temporis, aut loci; temporis cum dicimus: Quatenus hoc modo res exercebis. 479. Inter Quoniam et quia. Quoniam praeponitur, et sic sequentem sensum alligat, ut: quoniam dicis [ Al., dicit], dico. Quia postponitur, et superiorem sensum confirmat, ut: Scias quia didici. 480. Inter Quamdudum et jamdudum. Quamdudum interrogantis est, jamdudum respondentis. 481. Inter Quaeritur et quiritur. Quiritur de implorando, quaeritur de inquirendo. 482. Inter Questus et quaestus. Quaestus lucri, questus",
          "candidate_score": 0.605836,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_10",
          "bdc_text": "Past and Present , Nr. 150 , Feb. 1996 , S. 84-110 , hier S. 95f mit Anm. 50 :",
          "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Differentiae_window_17",
          "psc_text": "Inter Audacem et temerarium. Audax non timet, temerarius non aestimat periculum. 60. Inter Ad forum ire et in forum ire. Ad forum significatur aliquis locus in quem imus; in forum, in ipsum forum. 61. Inter Afrum et Africum, et Africanum. Afrum dicimus civem, Africum ventum, Africanum negotiatorem. 62. Inter Agnoscere et cognoscere. Agnoscimus notos, cognoscimus ignotos. 63. Inter Auferre, adimere et eripere. Auferimus rem quam dedimus, adimimus jus, eripimus quod ab aliquo [ Al., alio] rapimus. 64. Inter Agere causam et dicere. Quod agit patronus, dicit reus. 65. Inter Aquam et undam. Unda semper in motu est, aqua vero stativa. Porro imbres nubium sunt, latices fontium. Nam latex proprie liquor fontis est; et dictus, quod in venis terrae lateat. 66. Inter Aequora et maria. Aequora, non tantum aquae, sed et campi propter aequalitatem dicti, mare autem tantum congregatio aquarum. 67. Inter aevum et saeculum. Aevum tantum tempus ostendit, saeculum vero",
          "candidate_score": 0.600123,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_10",
          "bdc_text": "Past and Present , Nr. 150 , Feb. 1996 , S. 84-110 , hier S. 95f mit Anm. 50 :",
          "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Differentiae_window_124",
          "psc_text": "474. Inter Postremum et posteriorem. Postremus de multis, posterior de duobus. 475. Inter Principium et initium. Principium, prima pars; initium, uniuscujusque rei incipientis coeptum. 476. Inter Pendent et pendunt. Pendent suspensi, pendunt aliquid ponderantes. 61 477. Inter Pene et pene. Pene adverbium est, pene turpissima [ Al., novissima] pars corporis. De littera Q. 478. Inter Quatenus et quatinus. Quatenus adverbium est, quatinus conjunctio causalis, ut si dicas: Quatinus hoc sine plaga non facis, en tibi plagas. Adverbium est autem quatenus, aut temporis, aut loci; temporis cum dicimus: Quatenus hoc modo res exercebis. 479. Inter Quoniam et quia. Quoniam praeponitur, et sic sequentem sensum alligat, ut: quoniam dicis [ Al., dicit], dico. Quia postponitur, et superiorem sensum confirmat, ut: Scias quia didici. 480. Inter Quamdudum et jamdudum. Quamdudum interrogantis est, jamdudum respondentis. 481. Inter Quaeritur et quiritur. Quiritur de implorando, quaeritur de inquirendo. 482. Inter Questus et quaestus. Quaestus lucri, questus",
          "candidate_score": 0.596226,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_10",
          "bdc_text": "Past and Present , Nr. 150 , Feb. 1996 , S. 84-110 , hier S. 95f mit Anm. 50 :",
          "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Differentiae_window_26",
          "psc_text": "ea postea scire permittimur, agnitio vero eorum quae prius scientes, deinceps scire desivimus, eorumque postea recordamur. 90. Inter Commentarium et commentum, et comicum [F., commaticum]. Commentarium liber, commentum, vel commentatum volumen, id est, ex diversis libris comatum, scilicet, ex Veteri et Novo Testamento. 91. Inter Coram et palam. Coram ad personam refertur, dicimus enim coram illo, palam autem persona caret, quia id ipsum significat quod omnes sciunt. Ergo coram ad personam certam refertur, palam ad omnes. 92. Inter Cavum et cavatum. Cavum naturaliter, cavatum manu. 93. Inter Circiter, circa et circum. Circiter ad numerum referendum est, circa ad locum et tempus, circum vero undique. Ergo dicimus [ Al., dicamus] circumisse nos orbem, non circasse [ Al., circaisse]. 94. Inter Circumpedes et antepedes. Circumpedes sunt obsequia servorum, antepedes amicorum. 15 95. Inter Contingit, obtingit, evenit, et accidit. Contingit eventu, obtingit sorte, accidit casu, evenit vel malo, vel bono, 96. Inter Corripere,",
          "candidate_score": 0.585912,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 10,
      "cf_id": "cf016",
      "work_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I",
      "max_score": 0.653192,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_2_4",
          "bdc_text": "et vitilitigatoribus esse refertissimos ; ideo nos paucis complectimur omnia verbis proque muta vivam mittimus epistolam . Virgo , quae Esslingae per quinquennium nescio quid habuit in utero , 30 .",
          "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_62",
          "psc_text": "occultabat se mensibus quinque; eo quod sterilis conceperat in senectute (Luc. I, 24). His signis et ipsa Mariae virginitas apud ignaros mysterii, probri suspectabatur. Unde et Joseph, cui desponsata erat virgo, suspectum habebat vitium; dum adhuc nesciret Dominicae incarnationis sacramentum (Matth. I, 18). 14. Quid ergo negamus inspiciendas virgines? Interim quod nusquam legerim, non astruo, nec verum arbitror. Sed quia pleraque ad speciem facimus, non ad veritatem; et erroris gratia complura frequenter praetendimus (sunt enim qui nesciant recte facere, nisi metu poenae) relinquamus hoc illis, quas non verecundia revocat a lapsu, sed solus injuriae deterret metus: 769 apud quas nulla cura pudoris, et castitatis gratia, sed poenae timor est. Relinquamus vernaculis, quibus formido est deprehendi magis, quam peccasse. Absit a virgine sacra, ut obstetricem noverit: partus putatur, et remedium doloris ducitur, non examen pudoris. Relinquamus etiam illis, si quae gravibus appetitae calumniis, oppressae testimoniis, strangulatae argumentis, ad id confugiant, ut",
          "candidate_score": 0.653192,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_3_5",
          "bdc_text": "ideo nos paucis complectimur omnia verbis proque muta vivam mittimus epistolam . Virgo , quae Esslingae per quinquennium nescio quid habuit in utero , 30 . die octobris a senatu in captivitatem cum parentibus , sorore et custodibus coniecta estAnne Ulmerin ;",
          "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_757",
          "psc_text": "Ecclesia Romana intemeratum semper custodit et servat. Audivit Maria vocem angeli, et quae ante dixerat: Quomodo fiet istud (Ibid., 34) ? non de fide generationis interrogans, respondit postea: Ecce ancilla Domini, contingat mihi secundum verbum tuum (Ibid., 38) . Haec est Virgo, quae in utero concepit: virgo, quae peperit filium. Sic enim scriptum est: Ecce virgo in utero accipiet, et pariet filium (Esai. VII, 14) ; non enim concepturam tantummodo virginem, sed et parituram virginem dixit. 6. Quae autem est illa porta sanctuarii, porta illa exterior ad Orientem, quae manet clausa; et nemo, inquit, pertransibit per eam, nisi solus Deus Israel (Ezech. XLIV, 2) ? Nonne haec porta Maria est, per quam in hunc mundum redemptor intravit? Haec porta justitiae, sicut ipse dixit: Sine nos implere omnem justitiam (Matth. III, 15) . Haec porta est beata Maria, de qua scriptum est quia Dominus pertransibit per eam, et erit clausa (Ezech.",
          "candidate_score": 0.648644,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_2_4",
          "bdc_text": "et vitilitigatoribus esse refertissimos ; ideo nos paucis complectimur omnia verbis proque muta vivam mittimus epistolam . Virgo , quae Esslingae per quinquennium nescio quid habuit in utero , 30 .",
          "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_61",
          "psc_text": "Nempe Veronae fuit, visebatur frequenter a virginibus et mulieribus; in honore enim semper erat. Visebatur et a sacerdotibus propter pudicitiae reverentiam, et gravitatis speculum. Quomodo ergo potuit occulere crimen, quod se vel specie sui proderet? Quomodo texit uterum? quomodo non refugit aspectum mulierum, oculos salutantium? quomodo parturiens vocem repressit? Sed hoc non patitur dolor: denique Scriptura hos maximos dicit dolores, qui sunt parturientis (Gen. III, 16). Sic enim, inquit, dies Domini subito venit, et improvisus adest, ut dolor partus, qui intercludit omnia effugia delitescendi (Esai. XIII, 8, 9). 13. Haec est verior documentorum fides, quam erubescunt et mulieres. Denique Elisabeth occultabat se mensibus quinque; eo quod sterilis conceperat in senectute (Luc. I, 24). His signis et ipsa Mariae virginitas apud ignaros mysterii, probri suspectabatur. Unde et Joseph, cui desponsata erat virgo, suspectum habebat vitium; dum adhuc nesciret Dominicae incarnationis sacramentum (Matth. I, 18). 14. Quid ergo negamus inspiciendas virgines? Interim",
          "candidate_score": 0.646149,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_3_5",
          "bdc_text": "ideo nos paucis complectimur omnia verbis proque muta vivam mittimus epistolam . Virgo , quae Esslingae per quinquennium nescio quid habuit in utero , 30 . die octobris a senatu in captivitatem cum parentibus , sorore et custodibus coniecta estAnne Ulmerin ;",
          "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_61",
          "psc_text": "Nempe Veronae fuit, visebatur frequenter a virginibus et mulieribus; in honore enim semper erat. Visebatur et a sacerdotibus propter pudicitiae reverentiam, et gravitatis speculum. Quomodo ergo potuit occulere crimen, quod se vel specie sui proderet? Quomodo texit uterum? quomodo non refugit aspectum mulierum, oculos salutantium? quomodo parturiens vocem repressit? Sed hoc non patitur dolor: denique Scriptura hos maximos dicit dolores, qui sunt parturientis (Gen. III, 16). Sic enim, inquit, dies Domini subito venit, et improvisus adest, ut dolor partus, qui intercludit omnia effugia delitescendi (Esai. XIII, 8, 9). 13. Haec est verior documentorum fides, quam erubescunt et mulieres. Denique Elisabeth occultabat se mensibus quinque; eo quod sterilis conceperat in senectute (Luc. I, 24). His signis et ipsa Mariae virginitas apud ignaros mysterii, probri suspectabatur. Unde et Joseph, cui desponsata erat virgo, suspectum habebat vitium; dum adhuc nesciret Dominicae incarnationis sacramentum (Matth. I, 18). 14. Quid ergo negamus inspiciendas virgines? Interim",
          "candidate_score": 0.643697,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_4_6",
          "bdc_text": "Virgo , quae Esslingae per quinquennium nescio quid habuit in utero , 30 . die octobris a senatu in captivitatem cum parentibus , sorore et custodibus coniecta estAnne Ulmerin ; s. ZBZ , Ms F 22a , S. 349f ( Bericht aus Esslingen vom 3 . Nov. 1550 ) , auch Ms. F 13 ( S. ? ? ) ;",
          "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_61",
          "psc_text": "Nempe Veronae fuit, visebatur frequenter a virginibus et mulieribus; in honore enim semper erat. Visebatur et a sacerdotibus propter pudicitiae reverentiam, et gravitatis speculum. Quomodo ergo potuit occulere crimen, quod se vel specie sui proderet? Quomodo texit uterum? quomodo non refugit aspectum mulierum, oculos salutantium? quomodo parturiens vocem repressit? Sed hoc non patitur dolor: denique Scriptura hos maximos dicit dolores, qui sunt parturientis (Gen. III, 16). Sic enim, inquit, dies Domini subito venit, et improvisus adest, ut dolor partus, qui intercludit omnia effugia delitescendi (Esai. XIII, 8, 9). 13. Haec est verior documentorum fides, quam erubescunt et mulieres. Denique Elisabeth occultabat se mensibus quinque; eo quod sterilis conceperat in senectute (Luc. I, 24). His signis et ipsa Mariae virginitas apud ignaros mysterii, probri suspectabatur. Unde et Joseph, cui desponsata erat virgo, suspectum habebat vitium; dum adhuc nesciret Dominicae incarnationis sacramentum (Matth. I, 18). 14. Quid ergo negamus inspiciendas virgines? Interim",
          "candidate_score": 0.638534,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_4_6",
          "bdc_text": "Virgo , quae Esslingae per quinquennium nescio quid habuit in utero , 30 . die octobris a senatu in captivitatem cum parentibus , sorore et custodibus coniecta estAnne Ulmerin ; s. ZBZ , Ms F 22a , S. 349f ( Bericht aus Esslingen vom 3 . Nov. 1550 ) , auch Ms. F 13 ( S. ? ? ) ;",
          "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_757",
          "psc_text": "Ecclesia Romana intemeratum semper custodit et servat. Audivit Maria vocem angeli, et quae ante dixerat: Quomodo fiet istud (Ibid., 34) ? non de fide generationis interrogans, respondit postea: Ecce ancilla Domini, contingat mihi secundum verbum tuum (Ibid., 38) . Haec est Virgo, quae in utero concepit: virgo, quae peperit filium. Sic enim scriptum est: Ecce virgo in utero accipiet, et pariet filium (Esai. VII, 14) ; non enim concepturam tantummodo virginem, sed et parituram virginem dixit. 6. Quae autem est illa porta sanctuarii, porta illa exterior ad Orientem, quae manet clausa; et nemo, inquit, pertransibit per eam, nisi solus Deus Israel (Ezech. XLIV, 2) ? Nonne haec porta Maria est, per quam in hunc mundum redemptor intravit? Haec porta justitiae, sicut ipse dixit: Sine nos implere omnem justitiam (Matth. III, 15) . Haec porta est beata Maria, de qua scriptum est quia Dominus pertransibit per eam, et erit clausa (Ezech.",
          "candidate_score": 0.634697,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_4",
          "bdc_text": "Virgo , quae Esslingae per quinquennium nescio quid habuit in utero , 30 .",
          "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_62",
          "psc_text": "occultabat se mensibus quinque; eo quod sterilis conceperat in senectute (Luc. I, 24). His signis et ipsa Mariae virginitas apud ignaros mysterii, probri suspectabatur. Unde et Joseph, cui desponsata erat virgo, suspectum habebat vitium; dum adhuc nesciret Dominicae incarnationis sacramentum (Matth. I, 18). 14. Quid ergo negamus inspiciendas virgines? Interim quod nusquam legerim, non astruo, nec verum arbitror. Sed quia pleraque ad speciem facimus, non ad veritatem; et erroris gratia complura frequenter praetendimus (sunt enim qui nesciant recte facere, nisi metu poenae) relinquamus hoc illis, quas non verecundia revocat a lapsu, sed solus injuriae deterret metus: 769 apud quas nulla cura pudoris, et castitatis gratia, sed poenae timor est. Relinquamus vernaculis, quibus formido est deprehendi magis, quam peccasse. Absit a virgine sacra, ut obstetricem noverit: partus putatur, et remedium doloris ducitur, non examen pudoris. Relinquamus etiam illis, si quae gravibus appetitae calumniis, oppressae testimoniis, strangulatae argumentis, ad id confugiant, ut",
          "candidate_score": 0.632778,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_4_6",
          "bdc_text": "Virgo , quae Esslingae per quinquennium nescio quid habuit in utero , 30 . die octobris a senatu in captivitatem cum parentibus , sorore et custodibus coniecta estAnne Ulmerin ; s. ZBZ , Ms F 22a , S. 349f ( Bericht aus Esslingen vom 3 . Nov. 1550 ) , auch Ms. F 13 ( S. ? ? ) ;",
          "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_62",
          "psc_text": "occultabat se mensibus quinque; eo quod sterilis conceperat in senectute (Luc. I, 24). His signis et ipsa Mariae virginitas apud ignaros mysterii, probri suspectabatur. Unde et Joseph, cui desponsata erat virgo, suspectum habebat vitium; dum adhuc nesciret Dominicae incarnationis sacramentum (Matth. I, 18). 14. Quid ergo negamus inspiciendas virgines? Interim quod nusquam legerim, non astruo, nec verum arbitror. Sed quia pleraque ad speciem facimus, non ad veritatem; et erroris gratia complura frequenter praetendimus (sunt enim qui nesciant recte facere, nisi metu poenae) relinquamus hoc illis, quas non verecundia revocat a lapsu, sed solus injuriae deterret metus: 769 apud quas nulla cura pudoris, et castitatis gratia, sed poenae timor est. Relinquamus vernaculis, quibus formido est deprehendi magis, quam peccasse. Absit a virgine sacra, ut obstetricem noverit: partus putatur, et remedium doloris ducitur, non examen pudoris. Relinquamus etiam illis, si quae gravibus appetitae calumniis, oppressae testimoniis, strangulatae argumentis, ad id confugiant, ut",
          "candidate_score": 0.631394,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_4",
          "bdc_text": "Virgo , quae Esslingae per quinquennium nescio quid habuit in utero , 30 .",
          "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_757",
          "psc_text": "Ecclesia Romana intemeratum semper custodit et servat. Audivit Maria vocem angeli, et quae ante dixerat: Quomodo fiet istud (Ibid., 34) ? non de fide generationis interrogans, respondit postea: Ecce ancilla Domini, contingat mihi secundum verbum tuum (Ibid., 38) . Haec est Virgo, quae in utero concepit: virgo, quae peperit filium. Sic enim scriptum est: Ecce virgo in utero accipiet, et pariet filium (Esai. VII, 14) ; non enim concepturam tantummodo virginem, sed et parituram virginem dixit. 6. Quae autem est illa porta sanctuarii, porta illa exterior ad Orientem, quae manet clausa; et nemo, inquit, pertransibit per eam, nisi solus Deus Israel (Ezech. XLIV, 2) ? Nonne haec porta Maria est, per quam in hunc mundum redemptor intravit? Haec porta justitiae, sicut ipse dixit: Sine nos implere omnem justitiam (Matth. III, 15) . Haec porta est beata Maria, de qua scriptum est quia Dominus pertransibit per eam, et erit clausa (Ezech.",
          "candidate_score": 0.630893,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_4",
          "bdc_text": "Virgo , quae Esslingae per quinquennium nescio quid habuit in utero , 30 .",
          "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_756",
          "psc_text": "carnem suscepit, etsi homo factus est, ut hominem redimeret, atque a morte revocaret; inusitato tamen, quasi Deus, itinere venit in terras, ut quemadmodum dixerat: Ecce facio omnia nova (Esai. XLIII, 19) ; partu etiam immaculatae Virginis nasceretur, et sicut scriptum est, ut crederetur nobiscum Deus. Sed de via perversitatis produntur dicere: Virgo concepit, sed non virgo generavit. Potuit ergo virgo concipere, non potuit virgo generare; cum semper conceptus praecedat, partus sequatur? 5. Sed si doctrinis non creditur sacerdotum, credatur oraculis Christi, credatur monitis Angelorum dicentium: Quia non est impossibile Deo omne verbum (Luc. I, 37) . Credatur Symbolo apostolorum, quod Ecclesia Romana intemeratum semper custodit et servat. Audivit Maria vocem angeli, et quae ante dixerat: Quomodo fiet istud (Ibid., 34) ? non de fide generationis interrogans, respondit postea: Ecce ancilla Domini, contingat mihi secundum verbum tuum (Ibid., 38) . Haec est Virgo, quae in utero concepit: virgo, quae peperit filium.",
          "candidate_score": 0.62687,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_9_11",
          "bdc_text": "Ulinka Rublack , Pregnancy , Childbirth and the Female Body in Early Modern Germany , in : Past and Present , Nr. 150 , Feb. 1996 , S. 84-110 , hier S. 95f mit Anm. 50 : \"The Deceitful Woman of Esslingen\" , Zentralbibliothek Zurich , Wickiana , PAS II 2/13 , reproduced in The German Single Leaf Woodcut , 1500-1550 , ed. M. Geisberg , rev. W. L . Strauss , 4 vols. ( New York , 1974 ) , iii , p. 1066 , G. 1118 ;",
          "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_61",
          "psc_text": "Nempe Veronae fuit, visebatur frequenter a virginibus et mulieribus; in honore enim semper erat. Visebatur et a sacerdotibus propter pudicitiae reverentiam, et gravitatis speculum. Quomodo ergo potuit occulere crimen, quod se vel specie sui proderet? Quomodo texit uterum? quomodo non refugit aspectum mulierum, oculos salutantium? quomodo parturiens vocem repressit? Sed hoc non patitur dolor: denique Scriptura hos maximos dicit dolores, qui sunt parturientis (Gen. III, 16). Sic enim, inquit, dies Domini subito venit, et improvisus adest, ut dolor partus, qui intercludit omnia effugia delitescendi (Esai. XIII, 8, 9). 13. Haec est verior documentorum fides, quam erubescunt et mulieres. Denique Elisabeth occultabat se mensibus quinque; eo quod sterilis conceperat in senectute (Luc. I, 24). His signis et ipsa Mariae virginitas apud ignaros mysterii, probri suspectabatur. Unde et Joseph, cui desponsata erat virgo, suspectum habebat vitium; dum adhuc nesciret Dominicae incarnationis sacramentum (Matth. I, 18). 14. Quid ergo negamus inspiciendas virgines? Interim",
          "candidate_score": 0.624756,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_13_15",
          "bdc_text": "\"Des falschen Weibs vnd Junc kfrawen zu Esslingen Auss gericht\" ( undated ) , PAS 10/19 ; \"Blut- oder Peinliches Urtelbuech\" , Staatsarchiv Ludwigsburg , B 169 , Bu. 119 I , f. [145 . sup. v]- [156 . sup.r ] , 23 Jan. 1551. .",
          "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_62",
          "psc_text": "occultabat se mensibus quinque; eo quod sterilis conceperat in senectute (Luc. I, 24). His signis et ipsa Mariae virginitas apud ignaros mysterii, probri suspectabatur. Unde et Joseph, cui desponsata erat virgo, suspectum habebat vitium; dum adhuc nesciret Dominicae incarnationis sacramentum (Matth. I, 18). 14. Quid ergo negamus inspiciendas virgines? Interim quod nusquam legerim, non astruo, nec verum arbitror. Sed quia pleraque ad speciem facimus, non ad veritatem; et erroris gratia complura frequenter praetendimus (sunt enim qui nesciant recte facere, nisi metu poenae) relinquamus hoc illis, quas non verecundia revocat a lapsu, sed solus injuriae deterret metus: 769 apud quas nulla cura pudoris, et castitatis gratia, sed poenae timor est. Relinquamus vernaculis, quibus formido est deprehendi magis, quam peccasse. Absit a virgine sacra, ut obstetricem noverit: partus putatur, et remedium doloris ducitur, non examen pudoris. Relinquamus etiam illis, si quae gravibus appetitae calumniis, oppressae testimoniis, strangulatae argumentis, ad id confugiant, ut",
          "candidate_score": 0.621486,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_13",
          "bdc_text": "\"Des falschen Weibs vnd Junc kfrawen zu Esslingen Auss gericht\" ( undated ) , PAS 10/19 ;",
          "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_62",
          "psc_text": "occultabat se mensibus quinque; eo quod sterilis conceperat in senectute (Luc. I, 24). His signis et ipsa Mariae virginitas apud ignaros mysterii, probri suspectabatur. Unde et Joseph, cui desponsata erat virgo, suspectum habebat vitium; dum adhuc nesciret Dominicae incarnationis sacramentum (Matth. I, 18). 14. Quid ergo negamus inspiciendas virgines? Interim quod nusquam legerim, non astruo, nec verum arbitror. Sed quia pleraque ad speciem facimus, non ad veritatem; et erroris gratia complura frequenter praetendimus (sunt enim qui nesciant recte facere, nisi metu poenae) relinquamus hoc illis, quas non verecundia revocat a lapsu, sed solus injuriae deterret metus: 769 apud quas nulla cura pudoris, et castitatis gratia, sed poenae timor est. Relinquamus vernaculis, quibus formido est deprehendi magis, quam peccasse. Absit a virgine sacra, ut obstetricem noverit: partus putatur, et remedium doloris ducitur, non examen pudoris. Relinquamus etiam illis, si quae gravibus appetitae calumniis, oppressae testimoniis, strangulatae argumentis, ad id confugiant, ut",
          "candidate_score": 0.610503,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 11,
      "cf_id": "cf020",
      "work_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam",
      "max_score": 0.649648,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_5_7",
          "bdc_text": "die octobris a senatu in captivitatem cum parentibus , sorore et custodibus coniecta estAnne Ulmerin ; s. ZBZ , Ms F 22a , S. 349f ( Bericht aus Esslingen vom 3 . Nov. 1550 ) , auch Ms. F 13 ( S. ? ? ) ; Fehr , Massenkunst 92 und Tafel 30/31 ;",
          "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_484",
          "psc_text": "cataracten, Symmachus βασανιστήριον sive στρεβλωτήριον quod utrumque tormenta significat. Nos autem nervum diximus more vulgari, quod tormenti genus etiam in Actibus Apostolorum legimus, quando apostoli Paulus et Silas in custodiam carceris dati sunt (Act. XVI). Iste autem erat pontifex Templi, et data sibi Sacerdotii dignitate in perversum abutitur, non ut doceat, et sermone corripiat; sed ut cruciatibus terreat (Joan. XIX). Unde et Salvator et apostolus Paulus jussione pontificis verberantur (Act. XVI). Nec mirum si hodie servi Dei occidantur Al. caedantur a Phaschor, mittanturque in carcerem, et horribili custodia reserventur. Datur enim haec potestas a Deo; ut Prophetarum ostendatur fides. Nec tamen major est ille qui caedit, sed fortior iste qui caeditur. Et patienter Propheta suscipit judicium Dei, nec reclamat ad verbera, sed considerat imperantem. EMMER ( ), verbum sonat, de quo saepe nigredo generatur, non parentis 978 vitio, sed scelere degenerantis. Tormentum autem, quo cruciatur Propheta, videtur in parte dextra,",
          "candidate_score": 0.649648,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_4_6",
          "bdc_text": "Virgo , quae Esslingae per quinquennium nescio quid habuit in utero , 30 . die octobris a senatu in captivitatem cum parentibus , sorore et custodibus coniecta estAnne Ulmerin ; s. ZBZ , Ms F 22a , S. 349f ( Bericht aus Esslingen vom 3 . Nov. 1550 ) , auch Ms. F 13 ( S. ? ? ) ;",
          "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_796",
          "psc_text": "ad civitates tuas, quas captivus deseruisti: usquequo negligentia dissolveris, et profundo errore vagaberis? Respice quid dicturus sum, et unde tibi tanta beatitudo exspectanda Al. speranda sit, diligenter attende. Audi quod numquam ante cognoveras. Novam rem creavit Dominus super terram. Absque viri semine, absque ullo coitu atque conceptu, femina circumdabit virum gremio uteri sui, qui juxta incrementa quidem aetatis per vagitus, et infantiam proficere videbitur sapientia et aetate; sed perfectus vir in ventre femineo solitis mensibus continebitur. Unde Symmachus et Aquila juxta nostram editionem interpretati sunt. Quid sibi autem in loco hoc voluerit editio Vulgata, possem dicere, et sensum aliquem reperire, nisi de verbis Dei humano sensu argumentari esset sacrilegum; Theodotio autem, et ipse Vulgatae editioni consentiens, interpretatus est: Creavit Dominus salutem novam, in salute circuibit homo, singulare ponens pro plurali. Simulque et hoc notandum, quod nativitas Salvatoris, atque conceptus Dei, creatio nuncupetur. (Vers. 23, 24.) Haec dicit Dominus exercituum, Deus",
          "candidate_score": 0.636778,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_5_7",
          "bdc_text": "die octobris a senatu in captivitatem cum parentibus , sorore et custodibus coniecta estAnne Ulmerin ; s. ZBZ , Ms F 22a , S. 349f ( Bericht aus Esslingen vom 3 . Nov. 1550 ) , auch Ms. F 13 ( S. ? ? ) ; Fehr , Massenkunst 92 und Tafel 30/31 ;",
          "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_602",
          "psc_text": "reversa sit Jerusalem: quorum numerus in ejusdem Ezrae volumine continetur (I Esdrae II). Notandum quoque Al. quippe quod haec Visio Sedeciae temporibus facta sit ad Prophetam, postquam Jechonias ductus est in transmigrationem: Non enim dixit captivitatem, quia se ultro tradiderat. Fabros autem et inclusores, vel legis interpretes atque doctores debemus accipere, vel artifices inclusoresque Al. clusoresque auri atque gemmarum, quae ars apud Barbaras nationes pretiosissima est. Pro inclusoribus Septuaginta vinctos interpretati sunt, ut captivitatis significarent malum; et de suo addidere, divites, quod in Hebraico non habetur. Comparat autem calathum qui bonas ficus habebat et bonas nimis, ficis primi temporis, quae Graece appellantur πρώϊμα, Abrahae videlicet, Isaac, et Jacob, et Moysi, et Aaron, et Job, et caeteris sanctis viris, de quibus unus de duodecim 1012 loquitur Prophetarum: Sicut uvam in deserto inveni Israel, et sicut ficus in ficulnea inveni patres eorum (Ose. IX, 10) . Unde et nos appellamur filii Abraham.",
          "candidate_score": 0.631547,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_5_7",
          "bdc_text": "die octobris a senatu in captivitatem cum parentibus , sorore et custodibus coniecta estAnne Ulmerin ; s. ZBZ , Ms F 22a , S. 349f ( Bericht aus Esslingen vom 3 . Nov. 1550 ) , auch Ms. F 13 ( S. ? ? ) ; Fehr , Massenkunst 92 und Tafel 30/31 ;",
          "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_483",
          "psc_text": "super omnes urbes ejus universa mala, quae locutus est adversum eam. Et ne putemus crudelem esse sententiam, reddit causas, cur inducturus sit mala. Quoniam, inquit, induraverunt cervicem suam, ut non audirent sermones meos: ne post multas quidem impietates, volentes agere poenitentiam. (Cap. XX.--Vers. 1, 2.) Et audivit Phasur filius Emmer sacerdos, qui constitutus erat princeps in domo Domini, Jeremiam prophetantem sermones istos. Et percussit Phasur prophetam Jeremiam, et misit eum in nervum quod erat in porta Benjamin superiori in domo Domini. Pro Phasur Septuaginta transtulerunt Phascor, qui interpretatur oris nigredo, et pro nervo, quem nos diximus, Septuaginta et Theodotio vertere, cataracten, Symmachus βασανιστήριον sive στρεβλωτήριον quod utrumque tormenta significat. Nos autem nervum diximus more vulgari, quod tormenti genus etiam in Actibus Apostolorum legimus, quando apostoli Paulus et Silas in custodiam carceris dati sunt (Act. XVI). Iste autem erat pontifex Templi, et data sibi Sacerdotii dignitate in perversum abutitur, non ut",
          "candidate_score": 0.627725,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_4",
          "bdc_text": "Virgo , quae Esslingae per quinquennium nescio quid habuit in utero , 30 .",
          "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_796",
          "psc_text": "ad civitates tuas, quas captivus deseruisti: usquequo negligentia dissolveris, et profundo errore vagaberis? Respice quid dicturus sum, et unde tibi tanta beatitudo exspectanda Al. speranda sit, diligenter attende. Audi quod numquam ante cognoveras. Novam rem creavit Dominus super terram. Absque viri semine, absque ullo coitu atque conceptu, femina circumdabit virum gremio uteri sui, qui juxta incrementa quidem aetatis per vagitus, et infantiam proficere videbitur sapientia et aetate; sed perfectus vir in ventre femineo solitis mensibus continebitur. Unde Symmachus et Aquila juxta nostram editionem interpretati sunt. Quid sibi autem in loco hoc voluerit editio Vulgata, possem dicere, et sensum aliquem reperire, nisi de verbis Dei humano sensu argumentari esset sacrilegum; Theodotio autem, et ipse Vulgatae editioni consentiens, interpretatus est: Creavit Dominus salutem novam, in salute circuibit homo, singulare ponens pro plurali. Simulque et hoc notandum, quod nativitas Salvatoris, atque conceptus Dei, creatio nuncupetur. (Vers. 23, 24.) Haec dicit Dominus exercituum, Deus",
          "candidate_score": 0.626279,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_0_2",
          "bdc_text": "Non clam te est omnes angulos Momis , Coriceis Lauscher ; vgl . Adagia , 1 , 2 , 44 ( LB II . . . ) . et vitilitigatoribus esse refertissimos ;",
          "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_84",
          "psc_text": "seqq.) 860 Vade, et clama (sive lege) sermones istos contra Aquilonem, et dices: Revertere, aversatrix Israel, dicit Dominus, et non avertam (sive firmabo) faciem meam a vobis (sive super vos), quia sanctus (sive misericors) ego sum, dicit Dominus, et non irascar in perpetuum. Verumtamen scito iniquitatem tuam, quia in Dominum Deum tuum praevaricata es (sive impie egisti), et dispersisti (sive effudisti) vias tuas alienis sub omni ligno frondoso, et vocem meam non audisti, ait Dominus. Verbum Hebraicum CARATH ( ), et voca, et clama, et lege significat. Unde Aquila et Symmachus, clamita: LXX et Theodotio lege, interpretati sunt. Ad Aquilonem autem et contra Babylonem atque Assyrios sermo dirigitur, ad decem et duas tribus: et earum reversio praedicatur. Et non avertam faciem meam, inquit, a vobis; sive non firmabo faciem meam contra vos, ut nequaquam vos austeritate judicii, sed vultu misericordiae suscipiam. Sanctus enim et misericors sum, ut non recorder ultra",
          "candidate_score": 0.618168,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 12,
      "cf_id": "cf016",
      "work_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1",
      "max_score": 0.649634,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_3_5",
          "bdc_text": "ideo nos paucis complectimur omnia verbis proque muta vivam mittimus epistolam . Virgo , quae Esslingae per quinquennium nescio quid habuit in utero , 30 . die octobris a senatu in captivitatem cum parentibus , sorore et custodibus coniecta estAnne Ulmerin ;",
          "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_204",
          "psc_text": "prophetam sua uerba conuertit, ut hoc quoque beneficIUmbeneficium esse domini designaret, ne cum publice numeraret sua quasi ingratus tacuisse quae acceperat beneficia uideretur, quae agnoscebat in filiofilios. sed fortasse aliqui quasi inrationabilem mentis excessum putent, quod octo dierum adloquitur infantem. uerum si teneamus. intellegimus profecto quod potuit uocem patris natus audire, qui Mariae salutationem, antequam 1293 A nasceretur, audiuit. sciebat propheta alias esse aures prophetae, quae spiritu dei, non corporis aetate reserantur, habebat intellegendi sensum, qui exsultandi habebat adfectum. § 35 simul illud aduerte quam paucis Elisabet, quam multis Zaccharias prophetet. et uterque sancto inpletus spiritu loquebatur, sed disciplina seruatur, ut mulier discere magis quae diuina sunt studeat quam docere. nec facile ullam prophetasse uberius B quam matrem domini repperimus. prophetissa ipsa Maria 7 Ps. 72, 2 2? I Cor. 14, 35 29 Exod. 15, 20 sq. 12 dns LZ 14 de domo P 15 conuertitur P (eonuertit ut m3)",
          "candidate_score": 0.649634,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_8_10",
          "bdc_text": "Lycosthenes , Prodigiorum et ostentorum chronicon , S. 592-594 ; Ulinka Rublack , Pregnancy , Childbirth and the Female Body in Early Modern Germany , in : Past and Present , Nr. 150 , Feb. 1996 , S. 84-110 , hier S. 95f mit Anm. 50 :",
          "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_196",
          "psc_text": "dies, ut pareret Maria, inpletum est tempus, ut pareret Elisabet, inpletum est uitae tempus, cum sancti uiri ex hoc uitae curriculo demigrarent. plenitudinem iusti uita habet, inanes autem dies sunt inpiorum. § 30 peperit c 1,58 ergo filium Elisabet et congratulabantur uicini. habet sanctorum editio laetitiam plurimorum, quia conmune est bonum; iustitia enim conmunis est uirtus. et ideo in ortu iusti futurae uitae insigne praemittitur et gratia secutura uirtutis exsultatione uicinorum praefigurante signatur. pulchre autem tempus, quo fuit in utero propheta, describitur, ne Mariae praesentia taceatur, sed tempus siletur infantiae, eo quod D praesentia domini matusmatris in utero roboratur, qui infantiae inpedimenta nesciuit. et ideo in euangelio nihil super eo legimus nisi ortum eius et oraculum, exsultationem in utero, uocem in deserto. neque enim ullam infantiae sensit aetatem qui supra naturam, supra aetatem in utero situs matris a mensura perfectae coepit aetatis plenitudinis Christi. 1,60—64 ! Et respondit mater eius",
          "candidate_score": 0.6406,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_3_5",
          "bdc_text": "ideo nos paucis complectimur omnia verbis proque muta vivam mittimus epistolam . Virgo , quae Esslingae per quinquennium nescio quid habuit in utero , 30 . die octobris a senatu in captivitatem cum parentibus , sorore et custodibus coniecta estAnne Ulmerin ;",
          "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_179",
          "psc_text": "abscondita nuntiaret, ut fides adstrueretur exemplo, senioris feminae sterilisque conceptum uirgini Mariae nuntiauit, ut possibile deo omne quod ei placuerit adsereret. ubi audiuit hoc Maria, non quasi incredula de oraculo nec quasi incerta de nuntio nec quasi dubitans de exemplo, sed quasi laeta pro uoto, religiosa pro officio, E festina pro gaudio in montana perrexit. quo enim iam deo plena nisi ad superiora cum festinatione contenderet? nescit tarda molimina sancti spiritus gratia. § 20 discite et uos, sanctae mulieres, sedulitatem quam praegnatibus debeatis exhibere cognatis. Mariam, quae ante sola in intimis penetralibus uersabatur, non a publico uirginitatis pudor, non ab studio asperitas montium, non ab officio prolixitas itineris retardauit. F in montana uirgo cum festinatioaefestinatione, uirgo officii memor, miuriaeiniuriae inmemor, adfectu uigente, non sexnsexu relicta perrexit domo. § 21 discite, uirgines, non circumcursare per alienas aedes, non demorari in plateis, non aliquos in publico miscere sermones. Maria in domo sera,",
          "candidate_score": 0.640028,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_9",
          "bdc_text": "Ulinka Rublack , Pregnancy , Childbirth and the Female Body in Early Modern Germany , in :",
          "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_156",
          "psc_text": "uterum mysterii, domini matrem ed. Rom. 3 didicimus pr. (di alt. s. u. m3) P dicimus B didicimus alt. (di alt. in u. ult. m3) P discamus (s pr. postea add.) B 4 et aC, om. cet. bene] uere y disponsata LX (desp. corr. π) ecclesiae scripsi ecclesia libri 5 innupta LOK innubta FV concepit (i s. e) P concipit a 8 temporis CX 9 sacerdoti X 12 introitum (m del.) P 14 mysterio (m in ras.) P 18 quodegeneri (e pr. s. u. m2) P quod generi L quod degeneri X (d pr. del. OXV) quod degenere E 21 tamen] enim ΕγΤ 25 plena gratia X gratiam quam nulla alia meruerat consecuta est, ut gratiae 1285 A repleretur auctore. erubescebat ergo Maria, erubescebat etiam Elisabet, et ideo cognoscamus quid intersit inter mulieris et uirginis uerecundiam. illa de causa erubescebat, haec per uerecundiam; in muliere modus pudoris adhibetur, in uirgine",
          "candidate_score": 0.636875,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_9_11",
          "bdc_text": "Ulinka Rublack , Pregnancy , Childbirth and the Female Body in Early Modern Germany , in : Past and Present , Nr. 150 , Feb. 1996 , S. 84-110 , hier S. 95f mit Anm. 50 : \"The Deceitful Woman of Esslingen\" , Zentralbibliothek Zurich , Wickiana , PAS II 2/13 , reproduced in The German Single Leaf Woodcut , 1500-1550 , ed. M. Geisberg , rev. W. L . Strauss , 4 vols. ( New York , 1974 ) , iii , p. 1066 , G. 1118 ;",
          "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_196",
          "psc_text": "dies, ut pareret Maria, inpletum est tempus, ut pareret Elisabet, inpletum est uitae tempus, cum sancti uiri ex hoc uitae curriculo demigrarent. plenitudinem iusti uita habet, inanes autem dies sunt inpiorum. § 30 peperit c 1,58 ergo filium Elisabet et congratulabantur uicini. habet sanctorum editio laetitiam plurimorum, quia conmune est bonum; iustitia enim conmunis est uirtus. et ideo in ortu iusti futurae uitae insigne praemittitur et gratia secutura uirtutis exsultatione uicinorum praefigurante signatur. pulchre autem tempus, quo fuit in utero propheta, describitur, ne Mariae praesentia taceatur, sed tempus siletur infantiae, eo quod D praesentia domini matusmatris in utero roboratur, qui infantiae inpedimenta nesciuit. et ideo in euangelio nihil super eo legimus nisi ortum eius et oraculum, exsultationem in utero, uocem in deserto. neque enim ullam infantiae sensit aetatem qui supra naturam, supra aetatem in utero situs matris a mensura perfectae coepit aetatis plenitudinis Christi. 1,60—64 ! Et respondit mater eius",
          "candidate_score": 0.63124,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_9",
          "bdc_text": "Ulinka Rublack , Pregnancy , Childbirth and the Female Body in Early Modern Germany , in :",
          "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_102",
          "psc_text": "magno ErT est et ex esset P 22 huius s. u. m2 OG, mundi huius y 23 erit (a 8. i m2) F erat aC magnus Iohannes non uirtute corporis, sed animae B magnitudine. denique non fines alicuius propagauit imperii, non triumphos aliquos bellici certaminis adoreis praeoptauit, sed quod est amplius, in deserto praedicans delicias hominum corporisque lasciuiam magna animi uirtute depressit. paruulus ergo in saeculo, magnus in spiritu. denique quasi magnus nec uitae captus inlecebris sententiae constantiam uiuendi desiderio mutauit.- § 33 Et spiritu inquit sancto replebitur adhuc in utero C 1,15 matris suae. non est dubium uerum hoc angeli esse promissum, siquidem sanctus Iohannes, antequam nasceretur. matris adhuc in utero positus spiritus accepti gratiam designauit. nam cum et pater eius aut mater nulla ante mirabilia fecissent, in utero parentis exsiliens domini euangelizauit aduentum. sic enim habes quod, cum aduenisset mater domini ad Elisabet, ait illa: ecce ut facta",
          "candidate_score": 0.630916,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_8_10",
          "bdc_text": "Lycosthenes , Prodigiorum et ostentorum chronicon , S. 592-594 ; Ulinka Rublack , Pregnancy , Childbirth and the Female Body in Early Modern Germany , in : Past and Present , Nr. 150 , Feb. 1996 , S. 84-110 , hier S. 95f mit Anm. 50 :",
          "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_156",
          "psc_text": "uterum mysterii, domini matrem ed. Rom. 3 didicimus pr. (di alt. s. u. m3) P dicimus B didicimus alt. (di alt. in u. ult. m3) P discamus (s pr. postea add.) B 4 et aC, om. cet. bene] uere y disponsata LX (desp. corr. π) ecclesiae scripsi ecclesia libri 5 innupta LOK innubta FV concepit (i s. e) P concipit a 8 temporis CX 9 sacerdoti X 12 introitum (m del.) P 14 mysterio (m in ras.) P 18 quodegeneri (e pr. s. u. m2) P quod generi L quod degeneri X (d pr. del. OXV) quod degenere E 21 tamen] enim ΕγΤ 25 plena gratia X gratiam quam nulla alia meruerat consecuta est, ut gratiae 1285 A repleretur auctore. erubescebat ergo Maria, erubescebat etiam Elisabet, et ideo cognoscamus quid intersit inter mulieris et uirginis uerecundiam. illa de causa erubescebat, haec per uerecundiam; in muliere modus pudoris adhibetur, in uirgine",
          "candidate_score": 0.63066,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_8_10",
          "bdc_text": "Lycosthenes , Prodigiorum et ostentorum chronicon , S. 592-594 ; Ulinka Rublack , Pregnancy , Childbirth and the Female Body in Early Modern Germany , in : Past and Present , Nr. 150 , Feb. 1996 , S. 84-110 , hier S. 95f mit Anm. 50 :",
          "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1696",
          "psc_text": "quae parit iustitiam Christum parit, quae parit 1510 A sapientiam Christum parit, quae parturit uerbum Christum parturit. § 26 est etiam quae parturiuit iniustitiam et peperit iniquitatem. istis uae praegnantibus, quae corpore graues ad euadendum periculum pigriores sunt; istis uae, quibus futuri partus, quo corpus omne concutitur, dolor integer his futuri signa iudicii initia sunt dolorum. § 27 Docuit etiam Moyses esse praegnatem, quam si duo B conculcanerint litigantes, abortum cito incidat. et ideo bona femina litem fugiat, sequatur pacem, ut partum possit absoluere, nec nouem mensuum tempus exspectet: uerbi partus non in temporis, sed diligentiae plenitudine est. consummatus autem in breui iustus inpleuit tempora multa. at contra cito anima inperfecta calcatur et uerbum 1 Galat. 4, 19 4 I Cor. 4, 15 7 Matth. 12, 48 et 50 14 Ps. 7, 15 16 Luc. 21, 23 18 Matth. 24, 8 19 Exod. 21, 22 23 Sap. 4, 13 1",
          "candidate_score": 0.630095,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_7_9",
          "bdc_text": "Fehr , Massenkunst 92 und Tafel 30/31 ; Lycosthenes , Prodigiorum et ostentorum chronicon , S. 592-594 ; Ulinka Rublack , Pregnancy , Childbirth and the Female Body in Early Modern Germany , in :",
          "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_196",
          "psc_text": "dies, ut pareret Maria, inpletum est tempus, ut pareret Elisabet, inpletum est uitae tempus, cum sancti uiri ex hoc uitae curriculo demigrarent. plenitudinem iusti uita habet, inanes autem dies sunt inpiorum. § 30 peperit c 1,58 ergo filium Elisabet et congratulabantur uicini. habet sanctorum editio laetitiam plurimorum, quia conmune est bonum; iustitia enim conmunis est uirtus. et ideo in ortu iusti futurae uitae insigne praemittitur et gratia secutura uirtutis exsultatione uicinorum praefigurante signatur. pulchre autem tempus, quo fuit in utero propheta, describitur, ne Mariae praesentia taceatur, sed tempus siletur infantiae, eo quod D praesentia domini matusmatris in utero roboratur, qui infantiae inpedimenta nesciuit. et ideo in euangelio nihil super eo legimus nisi ortum eius et oraculum, exsultationem in utero, uocem in deserto. neque enim ullam infantiae sensit aetatem qui supra naturam, supra aetatem in utero situs matris a mensura perfectae coepit aetatis plenitudinis Christi. 1,60—64 ! Et respondit mater eius",
          "candidate_score": 0.629789,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_9",
          "bdc_text": "Ulinka Rublack , Pregnancy , Childbirth and the Female Body in Early Modern Germany , in :",
          "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1696",
          "psc_text": "quae parit iustitiam Christum parit, quae parit 1510 A sapientiam Christum parit, quae parturit uerbum Christum parturit. § 26 est etiam quae parturiuit iniustitiam et peperit iniquitatem. istis uae praegnantibus, quae corpore graues ad euadendum periculum pigriores sunt; istis uae, quibus futuri partus, quo corpus omne concutitur, dolor integer his futuri signa iudicii initia sunt dolorum. § 27 Docuit etiam Moyses esse praegnatem, quam si duo B conculcanerint litigantes, abortum cito incidat. et ideo bona femina litem fugiat, sequatur pacem, ut partum possit absoluere, nec nouem mensuum tempus exspectet: uerbi partus non in temporis, sed diligentiae plenitudine est. consummatus autem in breui iustus inpleuit tempora multa. at contra cito anima inperfecta calcatur et uerbum 1 Galat. 4, 19 4 I Cor. 4, 15 7 Matth. 12, 48 et 50 14 Ps. 7, 15 16 Luc. 21, 23 18 Matth. 24, 8 19 Exod. 21, 22 23 Sap. 4, 13 1",
          "candidate_score": 0.628723,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_9_11",
          "bdc_text": "Ulinka Rublack , Pregnancy , Childbirth and the Female Body in Early Modern Germany , in : Past and Present , Nr. 150 , Feb. 1996 , S. 84-110 , hier S. 95f mit Anm. 50 : \"The Deceitful Woman of Esslingen\" , Zentralbibliothek Zurich , Wickiana , PAS II 2/13 , reproduced in The German Single Leaf Woodcut , 1500-1550 , ed. M. Geisberg , rev. W. L . Strauss , 4 vols. ( New York , 1974 ) , iii , p. 1066 , G. 1118 ;",
          "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1696",
          "psc_text": "quae parit iustitiam Christum parit, quae parit 1510 A sapientiam Christum parit, quae parturit uerbum Christum parturit. § 26 est etiam quae parturiuit iniustitiam et peperit iniquitatem. istis uae praegnantibus, quae corpore graues ad euadendum periculum pigriores sunt; istis uae, quibus futuri partus, quo corpus omne concutitur, dolor integer his futuri signa iudicii initia sunt dolorum. § 27 Docuit etiam Moyses esse praegnatem, quam si duo B conculcanerint litigantes, abortum cito incidat. et ideo bona femina litem fugiat, sequatur pacem, ut partum possit absoluere, nec nouem mensuum tempus exspectet: uerbi partus non in temporis, sed diligentiae plenitudine est. consummatus autem in breui iustus inpleuit tempora multa. at contra cito anima inperfecta calcatur et uerbum 1 Galat. 4, 19 4 I Cor. 4, 15 7 Matth. 12, 48 et 50 14 Ps. 7, 15 16 Luc. 21, 23 18 Matth. 24, 8 19 Exod. 21, 22 23 Sap. 4, 13 1",
          "candidate_score": 0.62764,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_9",
          "bdc_text": "Ulinka Rublack , Pregnancy , Childbirth and the Female Body in Early Modern Germany , in :",
          "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_177",
          "psc_text": "Gen. 37, 3 15 Gen. 18, 13 20 Luc. 1, 45 1 apparatus (p pr. s. u. m3) P 3 condicione] conceptione Py 5 praegnai (g s. u. m3, ns s. x m3) P praegnans cet. 8 solemnis PFG 12 praerogatio (deinde 2 uel 3 litt. erasae) P 13 huic G (i 8. u. m2) T (i in ras.) Er accedit (e ex i) m3 P, m1π accidit L sarra (r pr. eras.) OV, (r pr. exp. m2) CF sara BEfT 15 sarra (r pr. eras.) 0 (r pr. exp. m2) C sara BEFrT 19 licet (quet s. cet m3) P 23 incoauit Bn a 8. u. P maria (s. m2 matre) 0 matre X 25 pignere PmlL pignore 0 (e a. o m2) P m3 cet. 26 generaret (s. 4 conciperet m2) 0 conciperet ΕγΤ 〈sed〉 non ed. 1iom. 4* uirgo generaret; legerat, ut dixi: ecce uirgo in utero",
          "candidate_score": 0.627112,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_14",
          "bdc_text": "\"Blut- oder Peinliches Urtelbuech\" , Staatsarchiv Ludwigsburg , B 169 , Bu. 119 I , f. [145 . sup. v]- [156 .",
          "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1266",
          "psc_text": "in hac uita conuenisse uideatur, qui aput iudiceniiudicem futurum niortuorummortuorum atque umorumuiuorum manentis simultatis te cnmme 1447 A persequatur, iuxta Lucan autem est aduersarius noster ille praecipue, qui serit inlecebras delictorum, ut habeat in supplicio participes. quos habuit in errore consortes, atque ideo socios quaerit ad culpam, ut obnoxios prodat ad poenam. quem nobis cauendumcanendum Petrus apostolus monet dicens: aduersanusaduersarius uester diabolus tamquam leo rapiens et rugiens quaerit quem deuoret. § 151 Est aduersarius noster iuxta Matthaeum omnis uirtutis B usus et apostolicus et propheticus sermo, qui nos ad asperiora praecepta et durioris uitae documenta constringit, cui consentire nos conuenit, ut eum operibus aemulemur, ne aliqua nostri contumacia ab eo desciuisse prodatur. iuxta Lucan autem nemo nobis magis aduersarius quam noster est lapsus, qui nos uitae nostrae accusat indiciis, non quod accusationis ullius iudex futurus quaerat officium, sed quod aput omnium cognitorem noster nos actus accusat, dum ab usu uirtutis",
          "candidate_score": 0.604479,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 13,
      "cf_id": "cf026",
      "work_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae",
      "max_score": 0.649571,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_2_4",
          "bdc_text": "et vitilitigatoribus esse refertissimos ; ideo nos paucis complectimur omnia verbis proque muta vivam mittimus epistolam . Virgo , quae Esslingae per quinquennium nescio quid habuit in utero , 30 .",
          "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_949",
          "psc_text": "Mulier vero a mollitie, tamquam mollier, detracta littera vel mutata, appellata est mulier. Utrique enim fortitudine et inbecillitate corporum separantur. Sed ideo virtus maxima viri, mulieris minor, ut patiens viri esset; scilicet, ne feminis repugnantibus libido cogeret viros aliud appetere aut in alium sexum proruere. Dicitur igitur mulier secundum femineum sexum, non secundum corruptionem integritatis: et hoc ex lingua sacrae Scripturae. Nam Eva statim facta de latere viri sui, nondum contacta a viro, mulier appellata est, dicente ScripturaGenes. 2, 23: 'Et formavit eam in mulierem.' Virgo a viridiori aetate dicta est, sicut et virga, sicut et vitula. Alias ab incorruptione, quasi virago, quod ignoret femineam passionem. Virago vocata, quia virum agit, hoc est opera virilia facit et masculini vigoris est. Antiqui enim fortes feminas ita vocabant. Virgo autem non recte virago dicitur, si non viri officio fungitur. Mulier vero si virilia facit, recte virago dicitur, ut Amazona. Quae vero nunc",
          "candidate_score": 0.649571,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_9",
          "bdc_text": "Ulinka Rublack , Pregnancy , Childbirth and the Female Body in Early Modern Germany , in :",
          "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_926",
          "psc_text": "libidinis est usitata dominandi occasio. Umbilicus est medius locus corporis, dictus quod sit umbus iliorum. Unde et umbo appellatur locus in medio clypei, a quo pendet. Ex eo enim infans in utero pendet, ex eo etiam et nutritur. Ilium Graeco sermone appellatum, quod ibi nos obvolvamus. Graece enim †ilios† obvolvere dicitur. Clunes vocatae, quod sint iuxta colum, quod est longao. Nates, quod in ipsis innitimur dum sedemus. Unde et conglobata est in eis caro, ne prementis corporis mole ossa dolerent. Genitalia corporis partes, ut nomen ipsud docet, gignendae sobolis acceperunt vocabulum, quod his procreatur et gignitur. Haec et pudenda pro verecundia, sive a pube: unde et indumento operiuntur. Dicuntur autem ista et inhonesta, quia non habent eam speciem decoris sicut membra quae in promptu locata sunt. Idem et veretrum, quia viri est tantum, sive quod ex eo virus emittitur. Nam virus proprie dicitur humor fluens a natura viri. Testiculi per",
          "candidate_score": 0.634279,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_1_3",
          "bdc_text": "vgl . Adagia , 1 , 2 , 44 ( LB II . . . ) . et vitilitigatoribus esse refertissimos ; ideo nos paucis complectimur omnia verbis proque muta vivam mittimus epistolam .",
          "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_460",
          "psc_text": "epistolae. At vero historiae maiori modulo scribebantur, et non solum in carta vel membranis, sed etiam et in omentis elephantinis textilibusque malvarum foliis atque palmarum. Cuius generis Cinna sic meminit11: Haec tibi Arateis multum invigilata lucernis carmina, quis ignis novimus aerios, levis in aridulo malvae descripta libello Prusiaca vexi munera navicula. Circumcidi lbros Siciliae primum increbuit. Nam initio pumicabantur. Unde et Catullus ait1, 1: Cui dono lepidum novum libellum arido modo pumice expolitum? § 13 De librorum vocabulis. Codex multorum librorum est; liber unius voluminis. Et dictus codex per translationem a codicibus arborum seu vitium, quasi caudex, quod ex se multitudinem librorum quasi ramorum contineat. Volumen liber est a volvendo dictus, sicut apud Hebraeos volumina Legis, volumina Prophetarum. Liber est interior tunica corticis, quae ligno cohaeret. De quo Vergilius sicEcl. 10, 67: Alta liber haeret in ulmo. Unde et liber dicitur in quo scribimus, quia ante usum cartae vel membranarum",
          "candidate_score": 0.632231,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_0_2",
          "bdc_text": "Non clam te est omnes angulos Momis , Coriceis Lauscher ; vgl . Adagia , 1 , 2 , 44 ( LB II . . . ) . et vitilitigatoribus esse refertissimos ;",
          "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_175",
          "psc_text": "Exhortativae [ut]. Consolativae [ut]. Conmiserantis [ut]. Quorum quot sunt figurae, tot et in pronuntiando voces. Sunt et Amphidoxae, quarum pars honesta est, pars inhonesta, utOvid, Met. 2, 53: [ Non est tua tuta voluntas: magna petis, Phaëthon. ] Sunt et aliae, procatalempsis, cum id, quod nobis obici puterat, ante praesumimus ad diluendum, utCic. Div. in Caec. 1: 'Si quis vestrum iudices, aut eorum, qui adsunt, forte mirantur'. Sunt et aporiae, dubitatio simulantis nescire se quae scit, aut quomodo dicatur. Koenono sis autem dicitur conmunicatio consilii cum iudicibus aut adversariis, ut si dicas: ['Vos consulo, iudices, aut vos adversarii, quid me facere convenerit, aut quid vos facturi fuissetis']. Paradoxon est, cum dicimus inopinatum aliquid accidisse, ut Flacco Cicerocf. Flacc. 1: ['Cuius laudis praedicator esse debuerit, eius periculi deprecatorem esse factum']. Epitrope, id est permissio, cum aliqua ipsis iudicibus aut adversariis permittimus aestimanda, ut Calvus in Vati[ci]nio: ['Perfrica frontem, et dic te",
          "candidate_score": 0.625669,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 14,
      "cf_id": "cf020",
      "work_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini",
      "max_score": 0.648844,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_1_3",
          "bdc_text": "vgl . Adagia , 1 , 2 , 44 ( LB II . . . ) . et vitilitigatoribus esse refertissimos ; ideo nos paucis complectimur omnia verbis proque muta vivam mittimus epistolam .",
          "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_197",
          "psc_text": "a se mutuari! Primum enim magnorum sumptuum est, 524 et infinitae difficultatis, exemplaria habere omnia. Denique et qui habuerint, et Hebraei sermonis ignari sunt, magis errabunt, ignorantes quis e multis verius dixerit. Quod etiam sapientissimo cuidam, nuper apud Graecos accidit, ut interdum Scripturae sensum relinquens, uniuscujuslibet [ Al. uniuscujusque] interpretis sequeretur errorem. Nos autem qui Hebraeae linguae saltem parvam habemus scientiam, et Latinus nobis utcumque sermo non deest, et de aliis magis possumus judicare, et ea quae ipsi intelligimus, in nostra lingua exprimere. » 29. Ex Prolog. in Job. --Transibo ad librum Job, quem post Septuaginta interpretum editionem, quam Origenes obelis, asteriscisque distinxit, ante annos plurimos Latino sermoni datum, cum rursum juxta ipsum Hebraicum verterem, sic locutus sum: « Cogor per singulos Scripturae divinae libros, adversariorum respondere maledictis, qui interpretationem meam, reprehensionem Septuaginta interpretum criminantur: quasi non et apud Graecos Aquila, Symmachus et Theodotion vel verbum e verbo, vel sensum",
          "candidate_score": 0.648844,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_18_20",
          "bdc_text": "quondam Augustanos ( si verum est , quod dicitur ) decepit. Vale . Gepingę ex phrontisterio nostro 3 .",
          "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_239",
          "psc_text": "9. Senes Rufinus et Hieronymus. Origenis laudavit eruditionem in adolescentia. --Testor mediatorem Jesum, invitum me et repugnantem ad haec verba descendere [ Al. respondere]; et nisi tu provocares, semper taciturum fuisse. Denique noli accusare, et ego cessabo defendere. Quae enim est audientium aedificatio, duos senes inter se propter haereticos digladiari: praesertim cum ambo Catholicos se videri velint? Omittamus haereticorum patrocinium, et nulla erit inter nos contentio. Eodem fervore quo Origenem ante laudavimus, nunc damnatum toto orbe damnemus. Jungamus dextras, animos copulemus: et duos ( Theophilum et Anastasium ) Orientis atque Occidentis τροπαιοφόρους, alacri sequamur incessu. Erravimus juvenes, emendemur senes. Si frater es, me gaude correctum. Si amicus sum, de conversione tua debeo gratulari. 540 Quamdiu inter nos jurgium fuerit, videbimur rectam fidem necessitate ducere, non voluntate. Inimicitiae nostrae, invicem nobis tollunt testimonium verae poenitentiae. Si unum credimus, si idem et volumus et nolumus (ex quo firmas nasci amicitias, etiam Catilina",
          "candidate_score": 0.624218,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_14_16",
          "bdc_text": "\"Blut- oder Peinliches Urtelbuech\" , Staatsarchiv Ludwigsburg , B 169 , Bu. 119 I , f. [145 . sup. v]- [156 . sup.r ] , 23 Jan. 1551. . Totam fere Germaniam , quemadmodum LaminitleAnna Laminit ;",
          "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_4",
          "psc_text": "sententiae sententiis respondent, aut ubi in una columna aemulus calumniam intentat, in altera criminis dilutio est; sed e contrario alter prout libet suo stomacho inservit et velitatur: alter non lectis contra se libris, sed vulgo intellectis criminationibus occurrit. Quare praeposteram Martianaei curam nemo non improbavit, natam ad creandum lectori laborem, ipsumque S. Doctoris contextum singulis paginis intercipiendum. Secundo cum sit utile studiosis et commodum, authentica monumenta, quae scriptis auctoris quem exornas, occasionem dederunt, vel quae ab ipso auctore impugnantur, scriptis iisdem annectere, nos huc adscivimus primo Rufini libellum illum, sive Apologiam, aut confessionem fidei, quam ad papam Anastasium misit, et quam Hieronymus toto secundo libro confutat; deinde ipsam quoque Anastasii super nomine Rufini epistolam, quam illi toties tum alibi, tum maxime hisce in libris ingerit S. Doctor. Hactenus in eum tomum qui aliena ac supposititia complectitur, rejectae sunt; sed in antiquis codicibus, quemadmodum de veteri Corbeiensi P. Coustantius tradit, satis",
          "candidate_score": 0.618434,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 15,
      "cf_id": "cf021",
      "work_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1",
      "max_score": 0.648477,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_7_9",
          "bdc_text": "Fehr , Massenkunst 92 und Tafel 30/31 ; Lycosthenes , Prodigiorum et ostentorum chronicon , S. 592-594 ; Ulinka Rublack , Pregnancy , Childbirth and the Female Body in Early Modern Germany , in :",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_147",
          "psc_text": "deo. cap. 93 In facto Iacob cum uirgas excorticauit detrahens uiride, ut album uarie adpareret et sic in conceptu fetus pecorum uariarentur, cum matres in alueisalneis aquarum biherentbiberent et uisis uirgis illam uarietatem tonciperentconciperent, multa dicuntur similiter fieri in animalium fetibus. sed et mulieri accidisse traditur et scriptum reperitur in libris antiquissimi et peritissimi medici Hippocratis, quod suspicione adulterii fuerat punienda, cum <puerum> pulcherrimum peperisset utrique 13 Gen. 30, 30 19 cf. Gen. 30, 37—42 3 usum N aut] ut PlSVb 4 fortuita PSVTb uidetur N nomen N 5 fortuita ex fortuna fictum in PV fortunata (ta 8. I. tn. 2) S 7 palata] parcita P partita S parta N 8 fortuitu PSVTb et om. b 9 tacha CSVP tbaca T thacha N 10 tychę C tyche PVT tiche S tice N 14 aduertendum PSNVTb 16 enim om. T te om. S 18 hic s. I. C om. b 20",
          "candidate_score": 0.648477,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_0",
          "bdc_text": "Non clam te est omnes angulos Momis , Coriceis Lauscher ;",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_397",
          "psc_text": "non sicut hodie persequentes et inimicos et tanto post uos agmine uenientes, ut omnino nulla sit quaestio nec de aeterno tempore quod hic posuit, quia etsi uidebunt se utrique tempore resurrectionis, non sic utique uidebunt ut hodie? cap. 52 Quid est quod dixit dominus ad Moysen: quid tu clamas ad me? cum scriptura non dixerit aliquid de Moysei uocibus nec eum orantem commemoraueritVcommemorauerit nisi quia intellegi uoluit hoc eum egisse uocis silentio, ut corde clamaret. cap. 53 Et tu leua uirgam tuam et extende manum tuam super mare. haec est illa uirga, in qua fiebant mirabilia, quae modo dicitur esse Moysi; tunc autem fratris eius fuisse dicebatur, quando per illam ipse operabatur. cap. 54 Extendisti dexteram tuam, transuorauit eos terra. terram pro aqua non mirum est positam. tota quippe pars ista extrema uel infima mundi terrae nomine censetur secundum id quod saepe dicitur: deus qui fecit caelum et 3 Ei.",
          "candidate_score": 0.602214,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 16,
      "cf_id": "cf051",
      "work_id": "055_Leo-I_De-haeresi-Pelagiana",
      "max_score": 0.648215,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_18_20",
          "bdc_text": "quondam Augustanos ( si verum est , quod dicitur ) decepit. Vale . Gepingę ex phrontisterio nostro 3 .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-Pelagiana_window_41",
          "psc_text": "Augustinum sanctae recordationis virum pro vita sua atque meritis in nostra communione semper habuimus, nec umquam hunc sinistrae suspicionis saltem rumor aspersit, quem tantae scientiae olim fuisse meminimus, ut inter magistros optimos etiam ante a meis decessoribus haberetur. Huic autem epistolae praeteritorum sedis apostolicae auctoritates de gratia Dei et libero voluntatis arbitrio subjectas legimus; ut inde obloquentes quae sequi et probare profiterentur, atque ea omnia quae sacratissima beati apostoli sedes Petri contra inimicos gratiae Dei per ministerium praesulum suorum sanxit et docuit, intelligerent. Quisnam vero horum capitulorum collector fuerit, in praesentia non inquirimus. Auctor tamen ita recentioribus dogmatistis refragatur, ut luce hac in re clarius ostendat Pelagianam haeresim proscriptam et judicatam fuisse ab apostolica sede, et Africanos canones tantum roboris obtinuisse, quantum iisdem Romani 293 antistites tribuerunt, cum eosdem probarunt. Quae sane verba cum Quesnellum aliosque ejus asseclas gravius urgeant et male habeant, statim subjicimus sequentia verba: Necessarium igitur fuit",
          "candidate_score": 0.648215,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_18_20",
          "bdc_text": "quondam Augustanos ( si verum est , quod dicitur ) decepit. Vale . Gepingę ex phrontisterio nostro 3 .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-Pelagiana_window_33",
          "psc_text": "et Pelagianos serius exaratum asseruerunt; illud videlicet ad annum 432 revocantes, cum nimirum, e vivis sublato Augustino, duae illae haereses in plenaria Ephesina synodo damnatae fuerunt. At id saltem de aliis libellis asseri oportere gravissimae conjecturae nos urgent. Quis namque reputabit Augustino adhuc superstite alium quempiam pro ejus nomine atque doctrina sibi vindicis partes assumere voluisse? Annon sanctus doctor ipse, quoad vixit, stylum semper contra suos adversarios paratum habuit, eos vel molli brachio perstringendo, aut gravissimis censuris eorumdem machinas destruendo? Sat igitur verisimile est Augustinum illum, qui Adrumetinos monachos perperam ejus scripta interpretantes corripuit, objurgavit; qui Pelagium et Julianum perpetuo impetiit et exagitavit; qui ab Hieronymi objectionibus propriam doctrinam modeste purgavit; sat, inquam, verisimile est hunc Augustinum novas illas Pelagianorum obtrectationes inultas minime reliquisse, aut saltem debitas gratias Prospero ejus vindici reddidisse. Reddidisset tamen, si in vivis exstitisset adhuc cum laudatos libellos Prosper conscripsit. 3. Prosperi deinde duae ad Augustinum",
          "candidate_score": 0.641239,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_12_14",
          "bdc_text": "\"Gruntliche antzaigung des Teufflischenn und schentlichen betrugs Mit dem gemachten Bauch von anfang biss zu end 1551\" , PAS II 10/19b ; \"Des falschen Weibs vnd Junc kfrawen zu Esslingen Auss gericht\" ( undated ) , PAS 10/19 ; \"Blut- oder Peinliches Urtelbuech\" , Staatsarchiv Ludwigsburg , B 169 , Bu. 119 I , f. [145 . sup. v]- [156 .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-Pelagiana_window_111",
          "psc_text": "secundam hanc epistolam de qua agimus, ad Januarium conscriptam, commentitiam esse. Eam enim tamquam genuinum Leonis fetum laudat antiquissimus collector Dionysius Exiguus; eam ut genuinam Ecclesia Aquileiensis semper in suis archiviis asservavit, ut ex manuscripto Vaticano Chronico nos ipsi jam diximus: atque denique isthaec habet omnes notas et characteres quibus non alicui suffraganeo, sed provinciae metropolitae eam datam fuisse sufficientissime innotescit. 3. Verum cum hisce conjecturis adhaereo, minime inficiabor alterum exemplar Septimio commissum, et in Altinensis Ecclesiae archiviis quandoque forte repertum, aliquam corruptionis fraudem fuisse passum. Istud suos habet naevos, ex quibus laudati scriptores aliqua suppositionis indicia in eo subolere contendunt. Cujusmodi illa sunt: Ad metropolitanum episcopum provinciae Venetiae scripta direximus; vel alia illa, quae immediate subduntur: Quibus ad status sui periculum cognosceret pertinere, quaeque, auctore Quesnello, nec aetatem, nec stylum S. Leonis redolent, quamvis reipsa illius generis non sint, ut etiam ab omni suppositionis nota vindicari non possint. Ac",
          "candidate_score": 0.640228,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_18",
          "bdc_text": "quondam Augustanos ( si verum est , quod dicitur ) decepit.",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-Pelagiana_window_41",
          "psc_text": "Augustinum sanctae recordationis virum pro vita sua atque meritis in nostra communione semper habuimus, nec umquam hunc sinistrae suspicionis saltem rumor aspersit, quem tantae scientiae olim fuisse meminimus, ut inter magistros optimos etiam ante a meis decessoribus haberetur. Huic autem epistolae praeteritorum sedis apostolicae auctoritates de gratia Dei et libero voluntatis arbitrio subjectas legimus; ut inde obloquentes quae sequi et probare profiterentur, atque ea omnia quae sacratissima beati apostoli sedes Petri contra inimicos gratiae Dei per ministerium praesulum suorum sanxit et docuit, intelligerent. Quisnam vero horum capitulorum collector fuerit, in praesentia non inquirimus. Auctor tamen ita recentioribus dogmatistis refragatur, ut luce hac in re clarius ostendat Pelagianam haeresim proscriptam et judicatam fuisse ab apostolica sede, et Africanos canones tantum roboris obtinuisse, quantum iisdem Romani 293 antistites tribuerunt, cum eosdem probarunt. Quae sane verba cum Quesnellum aliosque ejus asseclas gravius urgeant et male habeant, statim subjicimus sequentia verba: Necessarium igitur fuit",
          "candidate_score": 0.630591,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_13_15",
          "bdc_text": "\"Des falschen Weibs vnd Junc kfrawen zu Esslingen Auss gericht\" ( undated ) , PAS 10/19 ; \"Blut- oder Peinliches Urtelbuech\" , Staatsarchiv Ludwigsburg , B 169 , Bu. 119 I , f. [145 . sup. v]- [156 . sup.r ] , 23 Jan. 1551. .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-Pelagiana_window_72",
          "psc_text": "Sed ea in re secutum esse Crabbum, Picardum, Isidorum, Coloniensem editionem anni 1551 et nonnullos codd., asseverat. Nos autem (ut dicemus in notis) auctoritate adducti duorum exemplarium Vaticanorum, unius Florentini archetypi, et alterius Vallicellani, optimae notae, Januarii nomen intulimus, suffragante etiam nobis manuscripto Aquileiensium episcoporum Chronico, quod exstat in Vaticana bibliotheca, signatum num. 5286, in quo ad rem nostram ista leguntur: « Januarius fuit ordinatus anno Domini Jesu Christi 443. Huic Januario episcopo S. Leo scribit, ut episcopi et reliqui clericalis ordinis, de Pelagiana et Coelestiana haeresi ad unitatem catholicam redire volentes, in suis sedibus non restituantur, nisi publice erroribus abrenuntiaverint. » In eodem Chronico, a Dandulo conscripto, pariter de eodem Januario legitur: « Hic in Pola civitate Istriae natus, et catholicis disciplinis eruditus, et episcopus factus, sua prudentia et doctrina populum sibi subditum, propter instantes persecutiones, multis angustiis circumseptum, ab erroribus conservavit illaesum, in cujus laudem Leo papa sic",
          "candidate_score": 0.628541,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_18_20",
          "bdc_text": "quondam Augustanos ( si verum est , quod dicitur ) decepit. Vale . Gepingę ex phrontisterio nostro 3 .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-Pelagiana_window_40",
          "psc_text": "vitae debitum persolvisse, quo tempore Vandali Hipponem tertium jam mensem obsidebant. 4. Ad quae omnia cum ipse sedulo animadverterem, contra fere omnium praecedentium scriptorum opinionem mihi persuasi sanctum Prosperum in Pelagianos vel horum reliquias decertare aggressum, eosdemque scripto dumtaxat impetere coepisse cum jam Augustinus obierat. Quis ignorat tum ita in Galliis praesertim percrebrescentibus divinae gratiae hostibus, Augustinique obtrectatoribus, Prosperum et Hilarium Romam ad Coelestinum pontificem profectos, ut firmo certoque testimonio, quanti apud apostolicam sedem semper fuerit, de ejusdem sancti Augustini doctrina declararet? Horum autem votis Coelestinum annuisse, celebris epistola anno 430 ad episcopos Galliae declarat, in qua non tantum scribit: Augustinum sanctae recordationis virum pro vita sua atque meritis in nostra communione semper habuimus, nec umquam hunc sinistrae suspicionis saltem rumor aspersit, quem tantae scientiae olim fuisse meminimus, ut inter magistros optimos etiam ante a meis decessoribus haberetur. Huic autem epistolae praeteritorum sedis apostolicae auctoritates de gratia Dei et libero",
          "candidate_score": 0.626496,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_13_15",
          "bdc_text": "\"Des falschen Weibs vnd Junc kfrawen zu Esslingen Auss gericht\" ( undated ) , PAS 10/19 ; \"Blut- oder Peinliches Urtelbuech\" , Staatsarchiv Ludwigsburg , B 169 , Bu. 119 I , f. [145 . sup. v]- [156 . sup.r ] , 23 Jan. 1551. .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-Pelagiana_window_71",
          "psc_text": "certiorem. Septimii autem epistolam temporis injuria intercidisse, tum mihi, tum viris omnibus eruditis persuasum est. Nec enim multo impenso studio ad eam perquirendam reperire potuimus. Supersunt adhuc tamen duae S. pontificis epistolae ad Januarium episcopum Aquileiensem, Septimii metropolitam, conscriptae, et ex utraque cum gestarum rerum historia, tum apostolicae sedis decreta in Pelagianos facillime recognoscuntur. 2. Quod ad priorem epistolam attinet, diu dubitatum fuit ad quem ex Aquileiensibus episcopis scripta fuerit. Veteres editores, quorumdam forte corruptorum manuscriptorum fidem secuti, Nicetae nomen pro Januario legerunt. Quesnellus deinde illius epistolae epigraphem edidit mutilatam, et relicto utroque nomine, scripsit dumtaxat: Epistola ad Aquileiensem episcopum. Sed ea in re secutum esse Crabbum, Picardum, Isidorum, Coloniensem editionem anni 1551 et nonnullos codd., asseverat. Nos autem (ut dicemus in notis) auctoritate adducti duorum exemplarium Vaticanorum, unius Florentini archetypi, et alterius Vallicellani, optimae notae, Januarii nomen intulimus, suffragante etiam nobis manuscripto Aquileiensium episcoporum Chronico, quod exstat in Vaticana",
          "candidate_score": 0.624679,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_18_20",
          "bdc_text": "quondam Augustanos ( si verum est , quod dicitur ) decepit. Vale . Gepingę ex phrontisterio nostro 3 .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-Pelagiana_window_32",
          "psc_text": "Norisio repugnare videar, leves has conjecturas praetereo, atque ad alios tres etiam Prosperi libellos 291 contra Pelagianos editos mea se convertit oratio. Conscripsit itaque, ut diximus, Prosper duo alia epigrammata in sancti Augustini obtrectatorem, quibus et celebre illud Nestorianae et Pelagianae haereseos addidit epitaphium. Sed illa orationum genera certe prorsus intempestiva fuissent, si saltem Augustinus aut nondum extremam diem clausisset, aut si alterutra ex illis haeresibus adhuc penitus exstincta et abolita non fuisset, quae revera duae illae haereses ad plenum exitium minime fuerunt perductae, nisi posteaquam Augustinus diem obierat. Cujus quidem argumenti pondus Prosperi editores praesentientes, epitaphium dumtaxat in Nestorianos et Pelagianos serius exaratum asseruerunt; illud videlicet ad annum 432 revocantes, cum nimirum, e vivis sublato Augustino, duae illae haereses in plenaria Ephesina synodo damnatae fuerunt. At id saltem de aliis libellis asseri oportere gravissimae conjecturae nos urgent. Quis namque reputabit Augustino adhuc superstite alium quempiam pro ejus nomine atque",
          "candidate_score": 0.624602,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_13_15",
          "bdc_text": "\"Des falschen Weibs vnd Junc kfrawen zu Esslingen Auss gericht\" ( undated ) , PAS 10/19 ; \"Blut- oder Peinliches Urtelbuech\" , Staatsarchiv Ludwigsburg , B 169 , Bu. 119 I , f. [145 . sup. v]- [156 . sup.r ] , 23 Jan. 1551. .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-Pelagiana_window_111",
          "psc_text": "secundam hanc epistolam de qua agimus, ad Januarium conscriptam, commentitiam esse. Eam enim tamquam genuinum Leonis fetum laudat antiquissimus collector Dionysius Exiguus; eam ut genuinam Ecclesia Aquileiensis semper in suis archiviis asservavit, ut ex manuscripto Vaticano Chronico nos ipsi jam diximus: atque denique isthaec habet omnes notas et characteres quibus non alicui suffraganeo, sed provinciae metropolitae eam datam fuisse sufficientissime innotescit. 3. Verum cum hisce conjecturis adhaereo, minime inficiabor alterum exemplar Septimio commissum, et in Altinensis Ecclesiae archiviis quandoque forte repertum, aliquam corruptionis fraudem fuisse passum. Istud suos habet naevos, ex quibus laudati scriptores aliqua suppositionis indicia in eo subolere contendunt. Cujusmodi illa sunt: Ad metropolitanum episcopum provinciae Venetiae scripta direximus; vel alia illa, quae immediate subduntur: Quibus ad status sui periculum cognosceret pertinere, quaeque, auctore Quesnello, nec aetatem, nec stylum S. Leonis redolent, quamvis reipsa illius generis non sint, ut etiam ab omni suppositionis nota vindicari non possint. Ac",
          "candidate_score": 0.62394,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_18",
          "bdc_text": "quondam Augustanos ( si verum est , quod dicitur ) decepit.",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-Pelagiana_window_33",
          "psc_text": "et Pelagianos serius exaratum asseruerunt; illud videlicet ad annum 432 revocantes, cum nimirum, e vivis sublato Augustino, duae illae haereses in plenaria Ephesina synodo damnatae fuerunt. At id saltem de aliis libellis asseri oportere gravissimae conjecturae nos urgent. Quis namque reputabit Augustino adhuc superstite alium quempiam pro ejus nomine atque doctrina sibi vindicis partes assumere voluisse? Annon sanctus doctor ipse, quoad vixit, stylum semper contra suos adversarios paratum habuit, eos vel molli brachio perstringendo, aut gravissimis censuris eorumdem machinas destruendo? Sat igitur verisimile est Augustinum illum, qui Adrumetinos monachos perperam ejus scripta interpretantes corripuit, objurgavit; qui Pelagium et Julianum perpetuo impetiit et exagitavit; qui ab Hieronymi objectionibus propriam doctrinam modeste purgavit; sat, inquam, verisimile est hunc Augustinum novas illas Pelagianorum obtrectationes inultas minime reliquisse, aut saltem debitas gratias Prospero ejus vindici reddidisse. Reddidisset tamen, si in vivis exstitisset adhuc cum laudatos libellos Prosper conscripsit. 3. Prosperi deinde duae ad Augustinum",
          "candidate_score": 0.623273,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_14_16",
          "bdc_text": "\"Blut- oder Peinliches Urtelbuech\" , Staatsarchiv Ludwigsburg , B 169 , Bu. 119 I , f. [145 . sup. v]- [156 . sup.r ] , 23 Jan. 1551. . Totam fere Germaniam , quemadmodum LaminitleAnna Laminit ;",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-Pelagiana_window_72",
          "psc_text": "Sed ea in re secutum esse Crabbum, Picardum, Isidorum, Coloniensem editionem anni 1551 et nonnullos codd., asseverat. Nos autem (ut dicemus in notis) auctoritate adducti duorum exemplarium Vaticanorum, unius Florentini archetypi, et alterius Vallicellani, optimae notae, Januarii nomen intulimus, suffragante etiam nobis manuscripto Aquileiensium episcoporum Chronico, quod exstat in Vaticana bibliotheca, signatum num. 5286, in quo ad rem nostram ista leguntur: « Januarius fuit ordinatus anno Domini Jesu Christi 443. Huic Januario episcopo S. Leo scribit, ut episcopi et reliqui clericalis ordinis, de Pelagiana et Coelestiana haeresi ad unitatem catholicam redire volentes, in suis sedibus non restituantur, nisi publice erroribus abrenuntiaverint. » In eodem Chronico, a Dandulo conscripto, pariter de eodem Januario legitur: « Hic in Pola civitate Istriae natus, et catholicis disciplinis eruditus, et episcopus factus, sua prudentia et doctrina populum sibi subditum, propter instantes persecutiones, multis angustiis circumseptum, ab erroribus conservavit illaesum, in cujus laudem Leo papa sic",
          "candidate_score": 0.618298,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 17,
      "cf_id": "cf011",
      "work_id": "tlg2018.tlg007.1st1K-grc1",
      "max_score": 0.647368,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_3_5",
          "bdc_text": "ideo nos paucis complectimur omnia verbis proque muta vivam mittimus epistolam . Virgo , quae Esslingae per quinquennium nescio quid habuit in utero , 30 . die octobris a senatu in captivitatem cum parentibus , sorore et custodibus coniecta estAnne Ulmerin ;",
          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg007.1st1K-grc1_window_60",
          "psc_text": "τινα καὶ παθητικὴν κατεψεύσαντο τοῦ θεοῦ τὴν τεκνογονίαν, τὰς προβολὰς δογματίζοντες. καὶ πρὸς ταύτας δὲ τὰς φωνὰς πολλὴν ἑξῆς ποιεῖται τὴν ἀντίρρησιν, μεθ’ ἣν ἐπισυνάπτει λέγων (Nr. 30) ὥστε συνηγορῆσαι Εὐσεβίῳ κακῶς γράψαντι βουλόμενος Ἀστέριος, φύσεώς τε πατρὸς καὶ φύσεως [ἀ]γεννητοῦ μνημονεύσας, αὐτὸς ἑαυτοῦ κατήγορος γέγονεν. πολὺ γὰρ βέλτιον ἦν τὸ βάθος τοῦ νοήματος Εὐσεβίου, ὡς αὐτὸς γέγραφεν, ἐν βραχυλογίᾳ κείμενον ἀνεξέταστον καταλιπεῖν, ἢ τοιαύτῃ θεωρίᾳ χρησάμενον τὸ πανοῦργον τοῦ γράμματος εἰς φῶς ἀγαγεῖν. καὶ μεθ’ ἕτερα ἐπιλέγει (Nr. 3) νυνὶ δὲ ἐξετάσωμεν ἕν τι ῥητὸν τῶν ὑπὸ Ἀστερίου γραφέντων· ἔφη γὰρ οὗτος· ἄλλος μὲν γάρ ἐστιν ὁ πατήρ, ὁ γεννήσας ἐξ αὑτοῦ τὸν μονογενῆ λόγον καὶ πρωτότοκον πάσης κτίσεως. ἀμφότερα συνάψας γέγραφεν μονογενῆ καὶ πρωτότοκον, πολλῆς ἐναντιότητος ἐν τοῖς ὀνόμασιν οὔσης τούτοις, ὡς ἔστιν ῥᾴδιον καὶ τοῖς σφόδρα δυσμαθέσιν γνῶναι. δῆλον γὰρ ὅτι ὁ μονογενής, εἰ ὄντως μονογενὴς εἴη, οὐκέτι πρωτότοκος εἶναι δύναται, καὶ ὁ πρωτότοκος ᾗ ⟨πρωτότοκος〉 οὐ",
          "candidate_score": 0.647368,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_8_10",
          "bdc_text": "Lycosthenes , Prodigiorum et ostentorum chronicon , S. 592-594 ; Ulinka Rublack , Pregnancy , Childbirth and the Female Body in Early Modern Germany , in : Past and Present , Nr. 150 , Feb. 1996 , S. 84-110 , hier S. 95f mit Anm. 50 :",
          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg007.1st1K-grc1_window_155",
          "psc_text": "ἔφη »κατ’ εἰκόνα ἡμετέραν καὶ ὁμοίωσιν«, καλῶς τὴν ἀνθρωπίνην σάρκα ὀνομάζων εἰκόνα. ἥδει γὰρ ἀκριβῶς ὅτι εἰκὼν ἔσται μικρὸν ὕστερον τοῦ ἑαυτοῦ λόγου. μετὰ ταῦτα πειρᾶται κατασκευάζειν ὅτι καὶ τὸ »ἐκ γαστρὸς πρὸ ἑωσφόρου ἐγέννησά σε« περὶ τῆς σαρκὸς ἐλέγετο, γράφει δὲ οὕτως (Nr. 26) διὰ τοῦτο τοίνυν τοῦ τὴν ἡμέραν δηλοῦντος ἀστέρος ἑωσφόρου ὑπὸ τοῦ προφήτου Δαυὶδ εἰκότως ὀνομασθέντος, οὐκέτι ζητεῖσθαι δίκαιον τὸν ἑωσφόρον, τίς δήποτε ὢν οὗτος τυγχάνει· οὗτος γὰρ ἦν ὁ τηνικαῦτα φανεὶς ἀστήρ, ὁ φέρων τε καὶ δηλῶν τὴν ἡμέραν τοῖς μάγοις. πρόδηλον οὖν τὸ »πρὸ ἑωσφόρου ἐγέννησά σε« ὑπὸ τοῦ παντοκράτορος εἰρῆσθαι δεσπότου περὶ τοῦ διὰ τῆς παρθένου γεννηθέντος σὺν τῇ ἀνθρωπίνῃ σαρκὶ λόγου, σαφῶς καὶ τοῦτο τοῦ εὐαγγελίου σημαίνοντος, πρότερον μὲν τὸν δεσπότην ἡμῶν διὰ τῆς παρθένου τετέχθαι, ὕστερον δὲ τὸν ἀστέρα φανῆναι τὸν τὴν ἡμέραν δεικνύντα. ἐπὶ τούτοις προϊὼν αὖθις ἐπιλέγει (Nr. 94) εἴληφεν γὰρ ὁ ἄνθρωπος οὐ μόνον τὴν ἐπὶ γῆς τῶν",
          "candidate_score": 0.634519,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_8_10",
          "bdc_text": "Lycosthenes , Prodigiorum et ostentorum chronicon , S. 592-594 ; Ulinka Rublack , Pregnancy , Childbirth and the Female Body in Early Modern Germany , in : Past and Present , Nr. 150 , Feb. 1996 , S. 84-110 , hier S. 95f mit Anm. 50 :",
          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg007.1st1K-grc1_window_156",
          "psc_text": "διὰ τῆς παρθένου γεννηθέντος σὺν τῇ ἀνθρωπίνῃ σαρκὶ λόγου, σαφῶς καὶ τοῦτο τοῦ εὐαγγελίου σημαίνοντος, πρότερον μὲν τὸν δεσπότην ἡμῶν διὰ τῆς παρθένου τετέχθαι, ὕστερον δὲ τὸν ἀστέρα φανῆναι τὸν τὴν ἡμέραν δεικνύντα. ἐπὶ τούτοις προϊὼν αὖθις ἐπιλέγει (Nr. 94) εἴληφεν γὰρ ὁ ἄνθρωπος οὐ μόνον τὴν ἐπὶ γῆς τῶν πραγμάτων ἐξουσίαν, ἀλλὰ καὶ τῶν ἐν οὐρανοῖς, εἰκότως· εἰ γὰρ ὅτε καὶ »ἄνθρωπος« ἐγένετο καὶ »μεσίτης θεοῦ καὶ ἀνθρώπων« τότε εἰς αὐτὸν ἐκτίσθη τὰ πάντα«, ὡς ἔφη ὁ ἀπόστολος, »τά τε ἐν οὐρανοῖς καὶ τὰ ἐπὶ γῆς«, ἀκόλουθόν ἐστιν ἀκριβῶς γινώσκειν ὅτι ἐξουσία οὐ μόνον τῶν ἐπὶ γῆς αὐτῷ, ἀλλὰ καὶ τῶν ἐν οὐρανοῖς δέδοται. καὶ αὖθις μεθ’ ἕτερα ἐπάγει (Nr. 95) εἰ γὰρ περί τινος δόξης δοθείσης αὐτῷ παρὰ τοῦ πατρὸς τὸ ἱερὸν εὐαγγέλιον λέγει, ταύτην ὁ ἄνθρωπος διὰ τοῦ λόγου εἰληφὼς φαίνεται. »μεσίτης« γὰρ γενόμενος κατὰ τὸν ἱερὸν ἀπόστολον »θεοῦ τε καὶ ἀνθρώπων« τῇ δοθείσῃ αὐτῷ παρὰ τοῦ",
          "candidate_score": 0.629564,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_11",
          "bdc_text": "\"The Deceitful Woman of Esslingen\" , Zentralbibliothek Zurich , Wickiana , PAS II 2/13 , reproduced in The German Single Leaf Woodcut , 1500-1550 , ed. M. Geisberg , rev. W. L . Strauss , 4 vols. ( New York , 1974 ) , iii , p. 1066 , G. 1118 ;",
          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg007.1st1K-grc1_window_78",
          "psc_text": "Χρηστόν τινα καὶ Εὐφρόνιον καὶ Εὐσέβιον, ὡς Ὁσίου τοῦ ἐπισκόπου ἐρωτήσαντος αὐτόν, εἰ, ὥσπερ Εὐσέβιος ὁ τῆς Παλαιστίνης δύο οὐσίας εἶναί φησιν, οὕτως καὶ αὐτὸς λέγοι, ἔγνων αὐτὸν ἀπὸ τῶν γραφέντων τρεῖς εἶναι πιστεύειν οὐσίας ἀποκρινόμενον. ταῦτ’ εἰπὼν ἀπὸ τοῦ Ναρκίσσου ἐπὶ τὸν Εὐσέβιον μεταβαίνει, κατηγορῶν ὅτι τὸν λόγον τοῦ θεοῦ θεὸν εἶναι ὁμολογεῖ. γράφει δὲ καὶ περὶ αὐτοῦ ταῦτα (Nr. 72) διελεῖν γὰρ τὸν λόγον τοῦ θεοῦ τολμήσας καὶ ἕτερον θεὸν τὸν λόγον ὀνομάσαι, οὐσίᾳ τε καὶ δυνάμει διεστῶτα τοῦ πατρός, εἰς ὅσην βλασφημίαν ἐκπέπτωκεν ἔνεστιν σαφῶς ἀπ’ αὐτῶν τῶν ὑπ’ αὐτοῦ γραφέντων ῥητῶν ῥᾳδίως μανθάνειν. γέγραφεν δ’ αὐταῖς λέξεσιν οὕτως· οὐ δήπου δὲ ἡ εἰκὼν καὶ τὸ οὗ ἐστιν ἡ εἰκὼν ἓν καὶ ταὐτὸν ἐπινοεῖται, ἀλλὰ δύο μὲν οὐσίαι καὶ δύο πράγματα καὶ δύο δυνάμεις, ὡς καὶ τοσαῦται προσηγορίαι. καὶ ταῦτα ὡς καλῶς διαβάλλων προστίθησιν λέγων (Nr. 75) πῶς οὖν οὐ τὴν αὐτὴν οὗτοι τοῖς ἔξωθεν κακίστην ὁδὸν",
          "candidate_score": 0.60293,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 18,
      "cf_id": "cf011",
      "work_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2",
      "max_score": 0.647037,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_10_12",
          "bdc_text": "Past and Present , Nr. 150 , Feb. 1996 , S. 84-110 , hier S. 95f mit Anm. 50 : \"The Deceitful Woman of Esslingen\" , Zentralbibliothek Zurich , Wickiana , PAS II 2/13 , reproduced in The German Single Leaf Woodcut , 1500-1550 , ed. M. Geisberg , rev. W. L . Strauss , 4 vols. ( New York , 1974 ) , iii , p. 1066 , G. 1118 ; \"Gruntliche antzaigung des Teufflischenn und schentlichen betrugs Mit dem gemachten Bauch von anfang biss zu end 1551\" , PAS II 10/19b ;",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_0",
          "psc_text": "Vorbemerkung der Online-Edition Bei dem hier dargebotenen Text des eusebianischen Psalmenkommentars handelt es sich um einen vorläufigen Lesetext der in Arbeit befindlichen kritischen Edition, der aus den mit dem Classical Text Editor erstellten Dateien konvertiert wurde. Soweit vorhanden, sind die Apparate (Bezeugung und Varianten) daher (vorerst) nicht für die Anzeige im PTA optimiert, da größtenteils die Bezeugung des Lemmas fehlt. Für Ps 51–71 greift die vorliegende Online-Fassung auf die als „Eusebius von Caesarea Werke Band X: Der Psalmenkommentar. Teil 2,1: Die Kommentare zu Psalm 51­–71. Herausgegeben von Cordula Bandt, GCS.NF 30, Berlin/Boston 2024“ publizierte Druckfassung zurück. Die folgende Praefatio ist diesem Band entnommen. Die handschriftliche Überlieferung Die Kommentare des Eusebius zu Ps 51–71 werden in direkter Tradition im Codex Coislin 44 (Sigle E) überliefert, der Kommentar zu Ps 51 außerdem mit Zuschreibung an Johannes Chrysostomus im Codex Paris. gr. 655 (Sigle Xp). Neben der direkten Überlieferung wurde die Katenentradition ausgewertet.",
          "candidate_score": 0.647037,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_11_13",
          "bdc_text": "\"The Deceitful Woman of Esslingen\" , Zentralbibliothek Zurich , Wickiana , PAS II 2/13 , reproduced in The German Single Leaf Woodcut , 1500-1550 , ed. M. Geisberg , rev. W. L . Strauss , 4 vols. ( New York , 1974 ) , iii , p. 1066 , G. 1118 ; \"Gruntliche antzaigung des Teufflischenn und schentlichen betrugs Mit dem gemachten Bauch von anfang biss zu end 1551\" , PAS II 10/19b ; \"Des falschen Weibs vnd Junc kfrawen zu Esslingen Auss gericht\" ( undated ) , PAS 10/19 ;",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_0",
          "psc_text": "Vorbemerkung der Online-Edition Bei dem hier dargebotenen Text des eusebianischen Psalmenkommentars handelt es sich um einen vorläufigen Lesetext der in Arbeit befindlichen kritischen Edition, der aus den mit dem Classical Text Editor erstellten Dateien konvertiert wurde. Soweit vorhanden, sind die Apparate (Bezeugung und Varianten) daher (vorerst) nicht für die Anzeige im PTA optimiert, da größtenteils die Bezeugung des Lemmas fehlt. Für Ps 51–71 greift die vorliegende Online-Fassung auf die als „Eusebius von Caesarea Werke Band X: Der Psalmenkommentar. Teil 2,1: Die Kommentare zu Psalm 51­–71. Herausgegeben von Cordula Bandt, GCS.NF 30, Berlin/Boston 2024“ publizierte Druckfassung zurück. Die folgende Praefatio ist diesem Band entnommen. Die handschriftliche Überlieferung Die Kommentare des Eusebius zu Ps 51–71 werden in direkter Tradition im Codex Coislin 44 (Sigle E) überliefert, der Kommentar zu Ps 51 außerdem mit Zuschreibung an Johannes Chrysostomus im Codex Paris. gr. 655 (Sigle Xp). Neben der direkten Überlieferung wurde die Katenentradition ausgewertet.",
          "candidate_score": 0.637182,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_6_8",
          "bdc_text": "s. ZBZ , Ms F 22a , S. 349f ( Bericht aus Esslingen vom 3 . Nov. 1550 ) , auch Ms. F 13 ( S. ? ? ) ; Fehr , Massenkunst 92 und Tafel 30/31 ; Lycosthenes , Prodigiorum et ostentorum chronicon , S. 592-594 ;",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_44",
          "psc_text": "(Hrsg.), Research on Psalter Catenae (wie Anm. 38) 61–92. Es ist also davon auszugehen, dass Niketas für seine Kommentare zu Ps 51–71 nicht die eusebianischen Kommentare in direkter Tradition, sondern lediglich Katenenmaterial benutzt hat. Aus diesem Grund wurde die Niketaskatene nur an den Stellen aufgenommen, wo sie textkritisch relevant ist. Aus ihrer umfangreichen Überlieferung Vgl. dazu Dorival, Les Chaînes exégétiques grecques sur les Psaumes III (Leuven 1992) 492–565, eine Übersicht findet sich ebd. 513. wurden dafür folgende zwei sehr alte Handschriften ausgewertet: (Na) Al-Iskandariyya (Alexandria), Βιβλιοθήκη τοῦ Πατριαρχείου, cod. 11 Der Pergamentcodex von 544 Folia aus dem 12. Jh. enthält die Katene zu Ps 1–76. Zu dieser Handschrift vgl. Dorival, Chaînes III (wie Anm. 41) 496–497 und die online zugänglichen Aufzeichnungen von Marcel Richard, die im IRHT verwahrt werden: https://ideal.irht.cnrs.fr/document/818960. Bei meiner Arbeit habe ich das Digitalisat eines Mikrofilms dieser Handschrift benutzt, im dem jedoch einige Folia nicht enthalten sind.",
          "candidate_score": 0.635173,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_11_13",
          "bdc_text": "\"The Deceitful Woman of Esslingen\" , Zentralbibliothek Zurich , Wickiana , PAS II 2/13 , reproduced in The German Single Leaf Woodcut , 1500-1550 , ed. M. Geisberg , rev. W. L . Strauss , 4 vols. ( New York , 1974 ) , iii , p. 1066 , G. 1118 ; \"Gruntliche antzaigung des Teufflischenn und schentlichen betrugs Mit dem gemachten Bauch von anfang biss zu end 1551\" , PAS II 10/19b ; \"Des falschen Weibs vnd Junc kfrawen zu Esslingen Auss gericht\" ( undated ) , PAS 10/19 ;",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_15",
          "psc_text": "auch für die im vorliegenden Band enthaltenen Kommentare vor allem die Exzerpte der Ersten Palästinischen Katene (Typ VI bzw. XI Karo / Lietzmann, CPG C 12, bzw. C 19 und C 24) für die Textkritik maßgeblich. Allerdings wurde diese Katene für unseren Teil des Psalters nur in einer einzigen Handschrift bis in die Neuzeit überliefert, dem Codex Tauriensis C II 6 (Sigle Bt), der bedauerlicherweise 1904 durch einen verheerenden Brand in der Biblioteca Nazionale Universitaria di Torino fast gänzlich zerstört wurde. Neben den wenigen erhaltenen Fragmenten dieser Handschrift wurden daher verschiedene Sekundärtraditionen der Ersten Palästinischen Katene ausgewertet, und zwar Katenen, die wörtliche Auszüge dieser Katene enthalten. Um den textkritischen Apparat nicht unnötig aufzublähen, wurden nach eingehender Prüfung einige zunächst aussichtsreiche Sekundärüberlieferungen nicht aufgenommen, denn diese Handschriften enthalten keine relevanten Varianten: Athos, Μονή Βατοπεδίου, 660 (10.–11. Jh., keine Klassifizierung bei Karo / Lietzmann, CPG C 40.1); Wien, ÖNB, Theol. gr. 59",
          "candidate_score": 0.634529,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_11_13",
          "bdc_text": "\"The Deceitful Woman of Esslingen\" , Zentralbibliothek Zurich , Wickiana , PAS II 2/13 , reproduced in The German Single Leaf Woodcut , 1500-1550 , ed. M. Geisberg , rev. W. L . Strauss , 4 vols. ( New York , 1974 ) , iii , p. 1066 , G. 1118 ; \"Gruntliche antzaigung des Teufflischenn und schentlichen betrugs Mit dem gemachten Bauch von anfang biss zu end 1551\" , PAS II 10/19b ; \"Des falschen Weibs vnd Junc kfrawen zu Esslingen Auss gericht\" ( undated ) , PAS 10/19 ;",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_17",
          "psc_text": "CPG C 17); Vatikan, BAV, Borg. gr. 3 (anno 1665, Typ X K/L, CPG C 23). Die Niketaskatene, die sich für das letzte Drittel des Psalters als wichtige Quelle eusebianischer Fragmente erweist, ist für die Textkritik der im vorliegenden Band enthaltenen Kommentare weitgehend zu vernachlässigen. (Bt) Turin, Biblioteca Nazionale Universitaria, C II 6 (11. Jh.) Der Codex wird als Nr. 221 beschrieben in Giuseppe Pasini / Antonio Rivautella / Francesco Berta, Codices Manuscripti Bibliothecae Regii Taurinensis Athenaei per Linguas digesti, binas in Partes distributi, in quarum prima Hebraei, Graeci, in altera Latini, Italici, Gallici (Turin 1749) 311. Eine kurze Beschriebung geben weiterhin Georg Karo / Hans Lietzmann, Catenarum Graecarum Catalogus, Pars 1, in: Nachrichten von der Königl. Gesellschaft der Wissenschaften zu Göttingen, Philologisch-historische Klasse (1902) 1–66, hier 64–65. Vor seiner Zerstörung durch den Brand 1904 umfasste der Pergamentcodex 323 in zwei Kolumnen mit je 37 Zeilen beschriebene Folia und enthielt",
          "candidate_score": 0.634359,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_6_8",
          "bdc_text": "s. ZBZ , Ms F 22a , S. 349f ( Bericht aus Esslingen vom 3 . Nov. 1550 ) , auch Ms. F 13 ( S. ? ? ) ; Fehr , Massenkunst 92 und Tafel 30/31 ; Lycosthenes , Prodigiorum et ostentorum chronicon , S. 592-594 ;",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_17",
          "psc_text": "CPG C 17); Vatikan, BAV, Borg. gr. 3 (anno 1665, Typ X K/L, CPG C 23). Die Niketaskatene, die sich für das letzte Drittel des Psalters als wichtige Quelle eusebianischer Fragmente erweist, ist für die Textkritik der im vorliegenden Band enthaltenen Kommentare weitgehend zu vernachlässigen. (Bt) Turin, Biblioteca Nazionale Universitaria, C II 6 (11. Jh.) Der Codex wird als Nr. 221 beschrieben in Giuseppe Pasini / Antonio Rivautella / Francesco Berta, Codices Manuscripti Bibliothecae Regii Taurinensis Athenaei per Linguas digesti, binas in Partes distributi, in quarum prima Hebraei, Graeci, in altera Latini, Italici, Gallici (Turin 1749) 311. Eine kurze Beschriebung geben weiterhin Georg Karo / Hans Lietzmann, Catenarum Graecarum Catalogus, Pars 1, in: Nachrichten von der Königl. Gesellschaft der Wissenschaften zu Göttingen, Philologisch-historische Klasse (1902) 1–66, hier 64–65. Vor seiner Zerstörung durch den Brand 1904 umfasste der Pergamentcodex 323 in zwei Kolumnen mit je 37 Zeilen beschriebene Folia und enthielt",
          "candidate_score": 0.631714,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_17_19",
          "bdc_text": "s. Roper , The Holy Household 262f . quondam Augustanos ( si verum est , quod dicitur ) decepit. Vale .",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_1928",
          "psc_text": "δέ ἐστὶ καὶ πνευματικῶς τρέφεσθαι μεταλαμβάνοντα τῶν τῆς ἀληθείας δογμάτων· ἐντρεφόμενος γάρ, φησίν, τοῖς λόγοις τῆς ἀληθείας τὸ συνεσθίειν, τὸ συμφαγεῖν λόγων μυστικῶν ἐστι μεταδοῦναι· ἀλλ’ οὐ πᾶσι μεταδιδόναι δεῖ σῶν σεμνῶν καὶ θείων μαθημάτων, ἀλλ’ ἢ μόνοις τοῖς ἀγαθοῖς συνεσθίειν δεῖ, ἀλλ’ οὐ βασκάνῳ, τουτέστι φαύλῳ καὶ φθονερῷ ἀνδρί· οὐ δὲ γὰρ τῶν αὐτοῦ καὶ πρὸς αὐτοῦ διδομένων τροφὼν μεταλαμβάνειν προσήκει βλαβερῶν οὐσῶν· οὖδ´ αὐτῶν ἡμετέρων μεταδοτέον αὐτῷ, ὅπως μὴ τὸ ἅγιον τοῖς κυσὶ δῶμεν. Ἐπεὶ οὖν δέδεικται, μὴ ὅσιον εἶναι τὸ πᾶσι κοινωνεῖν τῶν πνευματικῶν τροφῶν, εἰκότως ὁ ἅγιος τοῖς ὑπερήφανον ὀφθαλμὸν ἔχουσι δι’ αὐθάδειαν καὶ ἀλαζονείαν καὶ ἄπληστον καρδίαν διὰ τὸ ἀπληρώτῳ ἐπιθυμίᾳ ἀγαπᾶν ἀργύριον, ἐφ’ ᾧ συμβαίνει πλεονεκτεῖν καὶ ἀποστερεῖν, οὐ συνεσθίει. Ἐπειδὴ δὲ ὀφθαλμὸν ἐνταῦθα ὑπερήφανον εἶπεν, οὐχ οἱόντε δὲ κατὰ τὸ ῥητὸν ὀφθαλμῷ συνεσθίειν· ἀνθρώποις γὰρ συνεστιώμεθα. Μήποτε ἀλλιγορικώτερος ὀφθαλμὸς ὑπερήφανός ἐστι νοῦς ἠσκημένος διορατικῶς τὰ τῆς πεπλανημένης καὶ ψευδωνύμου γνώμης. Eὑρεῖν γοῦν ἐστι",
          "candidate_score": 0.629845,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_19_21",
          "bdc_text": "Vale . Gepingę ex phrontisterio nostro 3 . die novembris anno 1550 .",
          "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_813",
          "psc_text": "τέλος. πρῶτον οὖν ἡ τράπεζα αὐτῶν ἐγένετο αὐτοῖς εἰς παγίδα· εἶτα οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτῶν ἐσκοτίζοντο· εἶτα ὁ νῶτος αὐτῶν διαπαντὸς ἐκάμπτετο, τῆς τοῦ θεοῦ ὀργῆς ἐπ’ αὐτοὺς ἐκχεομένης. μετὰ δὲ ταῦτα ἄλλο τι γενήσεσθαι αὐτοῖς προαγορεύει φάσκων· Γενηθήτω ἡ ἔπαυλις αὐτῶν ἠρημωμένη, ἀντὶ τοῦ· γενηθήσεται, καὶ ἐν τοῖς σκηνώμασιν αὐτῶν μὴ ἔστω ὁ κατοικῶν, ἀντὶ τοῦ· μὴ ἔσεται. Ἔδει γὰρ μηδὲ τοῦτο παρελθεῖν τὴν προφητικὴν γνῶσιν· ὡς ἄρα καὶ ἡ ἔπαυλις αὐτῶν ἔσται ἔρημος· ἢ κατὰ τὸν Σύμμαχον, ἀοίκητος· ἢ κατὰ τὸν Ἀκύλαν, ἠφανισμένη. ἔπαυλιν δὲ αὐτῶν τὴν Ἱερουσαλὴμ ὀνομάζει, οὐκέτι θεοῦ πόλιν οὖσαν, ἀλλ’ αὐτῶν ἔπαυλιν. διὸ καὶ ἔρημον αὐτὴν ἔσεσθαί φησιν· ὃ δὴ καὶ ἔργῳ δείκνυται. εἶτ’ ἐπιλέγει· Καὶ ἐν τοῖς σκηνώμασιν αὐτῶν μὴ ἔστω ὁ κατοικῶν, ἐξ αὐτῶν δηλαδὴ τῶν πάλαι οἰκητόρων· ὃ καὶ αὐτὸ ὀφθαλμοῖς ἡ ἀλήθεια τοῦ λόγου παρίστησιν. εἰ γοῦν τις ἀφίκοιτο εἰς τοὺς τόπους, ἴδοι ἂν τὴν ἐσχάτην ἐρημίαν τοῦ τόπου· Ἰουδαίων δὲ",
          "candidate_score": 0.611084,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 19,
      "cf_id": "cf020",
      "work_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Adversus-Jovinianum",
      "max_score": 0.646971,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_2_4",
          "bdc_text": "et vitilitigatoribus esse refertissimos ; ideo nos paucis complectimur omnia verbis proque muta vivam mittimus epistolam . Virgo , quae Esslingae per quinquennium nescio quid habuit in utero , 30 .",
          "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Adversus-Jovinianum_window_6",
          "psc_text": "redarguit. Alteram de corrupta B. Mariae virginitate in partu, dignissimam omnium exsecratione atque odio blasphemiam, ex ipso S. Ambrosii Rescripto ad Syricium evincitur ab illo suisque asseclis impie jactatam: Sed, inquit, devia perversitatis produntur dicere, Virgo concepit, sed non Virgo generavit: quod item confutare persequitur toto illo et sequenti capite. Ad haec Hieronymus ipse istud passim contra haereticum urget ac replicat, illibatam permansisse et in conceptu et in partu Deiparae integritatem, Christique corpus clausis sacri uteri repagulis eodem modo foras prodiisse, quo ad discipulos obseratis foribus penetravit. Idem contra Helvidium, et Tertulliani levissimum testimonium libro de Carne Christi cap. 32: Cum Apostolus non ex virgine, sed ex muliere editum Filium Dei pronuntiavit, agnovit adapertae vulvae nuptialem passionem, multis Scripturarum oraculis comprobaverat: idque fortasse in causa est, quod satis habuit lectorem ad eum librum amandare, ne eamdem hic telam retexeret. 4. Haec igitur Romanis auribus novus Ecclesiarum magister venena propinabat, quae",
          "candidate_score": 0.646971,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_2_4",
          "bdc_text": "et vitilitigatoribus esse refertissimos ; ideo nos paucis complectimur omnia verbis proque muta vivam mittimus epistolam . Virgo , quae Esslingae per quinquennium nescio quid habuit in utero , 30 .",
          "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Adversus-Jovinianum_window_229",
          "psc_text": "virginitatem semper tenuisse pudicitiae principatum. Referunt fabulae Atalantam Calydoniam virginem semper in venatibus, semper in silvis, non tumentes uteros feminarum fastidiaque conceptuum, sed expeditam et castam amasse virtutem. Harpalicen quoque virginem Thraciam, insignis Poeta (Virgil. I Aeneid.) describit; et reginam Volscorum Camillam, quam Turnus, cui auxilio venerat, laudare volens, non amplius habuit quod diceret, nisi virginem nominaret. O decus Italiae, virgo (Idem, lib. XI) ! Chalchioecus quoque illa filia Leo, virgo perpetua, pestilentiam patriae scribitur spontanea morte solvisse; et Iphigeniae virginis sanguis adversos placasse ventos. Quid referam Sibyllas Erithraeam atque Cumanam, et octo reliquas: nam Varro decem fuisse autumat, quarum insigne virginitas est, et virginitatis praemium divinatio? Quod si Aeolici genere sermonis Sibylla Θεοβούλη appellatur, recte consilium Dei sola 307 scribitur nosse virginitas. Cassandram quoque et Chrysein vates Apollinis, ac Junonis virgines legimus. Et Sacerdotes Dianae Tauricae, et Vestae, innumerabiles exstiterunt. Quarum una Minutia propter suspicionem stupri viva defossa est:",
          "candidate_score": 0.644524,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_12_14",
          "bdc_text": "\"Gruntliche antzaigung des Teufflischenn und schentlichen betrugs Mit dem gemachten Bauch von anfang biss zu end 1551\" , PAS II 10/19b ; \"Des falschen Weibs vnd Junc kfrawen zu Esslingen Auss gericht\" ( undated ) , PAS 10/19 ; \"Blut- oder Peinliches Urtelbuech\" , Staatsarchiv Ludwigsburg , B 169 , Bu. 119 I , f. [145 . sup. v]- [156 .",
          "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Adversus-Jovinianum_window_17",
          "psc_text": "atque annum assignant hisce libris 390, fraudi fuit pannus, quem ex hac ipsa Praefatione novissimo Catalogi loco nonnemo studiosus assuit; certum namque est ex ipso contra Jovinianum libro I, num. 26, quem memorat de Viris Illustribus, tempore praecessisse. Nunc ejus summam disputationis praedocere longum sit. Priore libro primam, altero tres alias Joviniani propositiones impugnat. Innumera Scripturae divinae loca, historiarum testimonia, philosophorum scita miro studio explicat: siquidem versipellis haereticus ita blandis illecebris multorum animos fascinaverat, ut vulgo jactaretur, non posse illi Hieronymum respondere cum laude, sed cum vituperatione conjugii. Supererant et Manichaei, qui nuptias damnabant, cautoque adeo gradu incedendum illi erat, ne dum totus in Virginitatis commendatione versatur, contra hominem qui illam aequabat conjugio, in alteram partem favoris suspicionem injiceret. Neque tamen hoc studio evasit adversariorum calumnias, nam et rumigerulis monachis, et piis aliquot catholicae fidei assertoribus nuptias despexisse visus est. Editos libros ipse Pammachius revocare studuit; sed cum nihil proficeret",
          "candidate_score": 0.633323,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_12_14",
          "bdc_text": "\"Gruntliche antzaigung des Teufflischenn und schentlichen betrugs Mit dem gemachten Bauch von anfang biss zu end 1551\" , PAS II 10/19b ; \"Des falschen Weibs vnd Junc kfrawen zu Esslingen Auss gericht\" ( undated ) , PAS 10/19 ; \"Blut- oder Peinliches Urtelbuech\" , Staatsarchiv Ludwigsburg , B 169 , Bu. 119 I , f. [145 . sup. v]- [156 .",
          "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Adversus-Jovinianum_window_18",
          "psc_text": "ne dum totus in Virginitatis commendatione versatur, contra hominem qui illam aequabat conjugio, in alteram partem favoris suspicionem injiceret. Neque tamen hoc studio evasit adversariorum calumnias, nam et rumigerulis monachis, et piis aliquot catholicae fidei assertoribus nuptias despexisse visus est. Editos libros ipse Pammachius revocare studuit; sed cum nihil proficeret diligentia, auctor Hieronymo fuit, ut novo scripto multorum offensioni occurreret. Ille Apologeticam epistolam, in nostra recensione 48, ad Pammachium rescripsit, quam operae pretium est, lectis hisce libris, recolere. Interea istos, quod nostrarum partium fuit, ad mss. codices diligentissime exegimus, maxime vero Veronensem unum majusculis descriptum litteris et supra quam dici possit antiquum atque emendatum: tum qui ejus vetustati proxime accedit, Cisterciensem alium, sive S. Crucis in Jerusalem de Urbe, denique Casanatensem sequioris quidem aetatis, sed probae notae. LIBER PRIMUS. 237 I. Epicurus Christianorum. Vitia sermonis Joviniani. --Pauci admodum dies sunt, quod sancti ex urbe Roma fratres cujusdam mihi Joviniani Commentariolos",
          "candidate_score": 0.628567,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 20,
      "cf_id": "cf021",
      "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae",
      "max_score": 0.646571,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_3_5",
          "bdc_text": "ideo nos paucis complectimur omnia verbis proque muta vivam mittimus epistolam . Virgo , quae Esslingae per quinquennium nescio quid habuit in utero , 30 . die octobris a senatu in captivitatem cum parentibus , sorore et custodibus coniecta estAnne Ulmerin ;",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1818",
          "psc_text": "ignorata veritas, postquam praesumptum est quod possit agnosci. 2. Dum in his confabulatio nostra remoratur, unus e multis: Et quis, inquit, est sapientia ad perfectum Christianitatis imbutus, qui ambigua in quibus haereo possit aperire, dubiosque assensus meos vera vel verisimili credulitate firmare? Stupemus tacentes. Tunc in haec sponte prorumpit: Miror utrum mundi Dominus et rector intemeratae feminae corpus impleverit, pertulerit decem mensium longa illa fastidia mater, et tamen virgo enixa sit solemnitate pariendi, et post haec virginitas intacta permanserit. His et alia subnectit: Intra corpusculum vagientis infantiae latet, cui par vix putatur universitas; patitur puerilitatis annos, adolescit, juventute solidatur; tam diu a sedibus suis abest ille regnator, atque ad unum corpusculum totius mundi cura transfertur; deinde in somnos resolvitur, cibo alitur, omnes mortalium sentit affectus; nec ullis competentibus signis tantae majestatis indicia clarescunt, quoniam larvalis illa purgatio, debilium curae, reddita vita defunctis, haec, si et alios cogites, Deo parva sunt.",
          "candidate_score": 0.646571,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_2_4",
          "bdc_text": "et vitilitigatoribus esse refertissimos ; ideo nos paucis complectimur omnia verbis proque muta vivam mittimus epistolam . Virgo , quae Esslingae per quinquennium nescio quid habuit in utero , 30 .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1818",
          "psc_text": "ignorata veritas, postquam praesumptum est quod possit agnosci. 2. Dum in his confabulatio nostra remoratur, unus e multis: Et quis, inquit, est sapientia ad perfectum Christianitatis imbutus, qui ambigua in quibus haereo possit aperire, dubiosque assensus meos vera vel verisimili credulitate firmare? Stupemus tacentes. Tunc in haec sponte prorumpit: Miror utrum mundi Dominus et rector intemeratae feminae corpus impleverit, pertulerit decem mensium longa illa fastidia mater, et tamen virgo enixa sit solemnitate pariendi, et post haec virginitas intacta permanserit. His et alia subnectit: Intra corpusculum vagientis infantiae latet, cui par vix putatur universitas; patitur puerilitatis annos, adolescit, juventute solidatur; tam diu a sedibus suis abest ille regnator, atque ad unum corpusculum totius mundi cura transfertur; deinde in somnos resolvitur, cibo alitur, omnes mortalium sentit affectus; nec ullis competentibus signis tantae majestatis indicia clarescunt, quoniam larvalis illa purgatio, debilium curae, reddita vita defunctis, haec, si et alios cogites, Deo parva sunt.",
          "candidate_score": 0.64569,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_3_5",
          "bdc_text": "ideo nos paucis complectimur omnia verbis proque muta vivam mittimus epistolam . Virgo , quae Esslingae per quinquennium nescio quid habuit in utero , 30 . die octobris a senatu in captivitatem cum parentibus , sorore et custodibus coniecta estAnne Ulmerin ;",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1828",
          "psc_text": "refrenanda nihil possunt. 2. Quaeris igitur, Utrum mundi Dominus et rector intemeratae feminae corpus impleverit; pertulerit decem mensium longa illa fastidia mater, et tamen virgo enixa sit solemnitate pariendi, et post haec virginitas inviolata permanserit. Utrum intra corpusculum vagientis infantiae latuerit, cui par vix putatur universitas; possus fuerit puerilitatis annos, adoleverit, juventute solidatus sit; tam diu a sedibus suis abfuerit regnator ille, atque in unum corpusculum, totius mundi cura translata sit; deinde in somnos resolutus sit; cibo alitus, omnes mortalium senserit affectus; neque ullis competentibus signis claruerint tantae majestatis indicia; quoniam larvalis illa purgatio, debilium curae, reddita vita defunctis, haec, si et alios cogitemus, Deo parva sunt. Hanc scribis in quodam conventu amicorum ab uno ex multis qui aderant, illatam esse quaestionem; vos autem intervenisse ulterius inquirenti, solutumque conventum, ad potioris peritiae merita distulisse, ne dum incautius secreta temerantur, in culpam deflecteret error innocuus. 3. Deinde ad me litterarum tuarum",
          "candidate_score": 0.64264,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_1_3",
          "bdc_text": "vgl . Adagia , 1 , 2 , 44 ( LB II . . . ) . et vitilitigatoribus esse refertissimos ; ideo nos paucis complectimur omnia verbis proque muta vivam mittimus epistolam .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2794",
          "psc_text": "quaeso ut rescribendo admoneas, et me corrigere non graveris. Infelix est enim qui non tantos et tam sanctos tuorum studiorum labores et digne honorat, et de his Domino Deo nostro cujus munere talis es, gratias agit. Unde cum libentius debeam a quolibet discere quod inutiliter ignoro, quam promptius quoslibet docere quod scio; quanto justius abs te hoc charitatis debitum flagito, cujus doctrina, in nomine et adjutorio Domini, tantum in latina lingua ecclesiasticae litterae adjutae sunt, quantum nunquam antea potuerunt! Maxime tamen istam sententiam, Quicumque totam legem servaverit, offendat autem in uno, factus est omnium reus, si quo alio modo exponi melius posse novit tua Dilectio, per Dominum obsecro ut id nobiscum communicare digneris. EPISTOLA CLXVIII. Timasius et Jacobus Augustino, gratias agentes pro scripto ipsis libro de Natura et Gratia, adversus libellum Pelagii, naturam non sine gratiae invidia defendentis. Domino vere beatissimo, et merito venerabili patri episcopo AUGUSTINO, TIMASIUS et JACOBUS,",
          "candidate_score": 0.634492,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_1_3",
          "bdc_text": "vgl . Adagia , 1 , 2 , 44 ( LB II . . . ) . et vitilitigatoribus esse refertissimos ; ideo nos paucis complectimur omnia verbis proque muta vivam mittimus epistolam .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_468",
          "psc_text": "nostrum esset ecclesia: quam tamen villam communiter possident homines et nostrae communionis et ipsius, sicuti est villa Titiana. Sive ergo in Tubursicensi, sive in Thagastensi, talis locus, vel ille quem commemoravi, vel aliquis alius inventus fuerit, faciamus Codices canonicos praesto esse. Et si qua proferri potuerint ex utraque parte documenta: ut postpositis caeteris, nulla, si Domino placuerit, interpellante molestia, quotquot diebus potuerimus ad hoc vacantes, et unusquisque nostrum apud suum hospitem Dominum deprecantes, adjuvante ipso cui pax christiana gratissima est, rem tantam et bono animo coeptam ad inquisitionis terminum perducamus. Rescribite sane quid de hac re vel vobis vel illi videatur. EPISTOLA XLV. Augustinus Paulino, rogans ut demum rescribat post biennii silentium, mittatque sibi opus contra Paganos, quod ab ipso elaborari dudum audivit. Dominis germanissimis, dilectissimis et in Christo laudabilibus PAULINO et THERASIAE, ALYPIUS et AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Nequaquam nos nescio qua vestra cessatio, qua ecce per totum",
          "candidate_score": 0.632531,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_18_20",
          "bdc_text": "quondam Augustanos ( si verum est , quod dicitur ) decepit. Vale . Gepingę ex phrontisterio nostro 3 .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2468",
          "psc_text": "AUGUSTINUS episcopus, famulus Christi familiaeque ejus, dilecto filio MACEDONIO, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Quamvis sapientiam quam mihi tribuis, in me non agnoscam, tantae tamen erga me benevolentiae tuae tamque sincerae gratias ago debeoque plurimas; et meorum studiorum labores tali ac tanto viro placuisse delector: multo vero amplius, quod animum tuum charitate aeternitatis et veritatis, atque ipsius charitatis affectum divinae illi coelestique reipublicae, cujus regnator est Christus, et in qua sola semper beateque vivendum est, si recte hic pieque vivatur, agnosco inhiantem, video propinquantem, ejusque potiundae amplector ardentem. Inde quippe manat etiam vera amicitia, non pensanda temporalibus commodis, sed gratuito amore putanda. Nemo enim potest veraciter amicus esse hominis, nisi fuerit ipsius primitus veritatis: quod si gratis non fiat, nullo fieri pacto potest. 2. De qua re etiam philosophi multa dixerunt; sed apud eos vera pietas, id est verax veri Dei cultus, unde omnia recte vivendi duci oportet officia,",
          "candidate_score": 0.630502,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_18",
          "bdc_text": "quondam Augustanos ( si verum est , quod dicitur ) decepit.",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2468",
          "psc_text": "AUGUSTINUS episcopus, famulus Christi familiaeque ejus, dilecto filio MACEDONIO, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Quamvis sapientiam quam mihi tribuis, in me non agnoscam, tantae tamen erga me benevolentiae tuae tamque sincerae gratias ago debeoque plurimas; et meorum studiorum labores tali ac tanto viro placuisse delector: multo vero amplius, quod animum tuum charitate aeternitatis et veritatis, atque ipsius charitatis affectum divinae illi coelestique reipublicae, cujus regnator est Christus, et in qua sola semper beateque vivendum est, si recte hic pieque vivatur, agnosco inhiantem, video propinquantem, ejusque potiundae amplector ardentem. Inde quippe manat etiam vera amicitia, non pensanda temporalibus commodis, sed gratuito amore putanda. Nemo enim potest veraciter amicus esse hominis, nisi fuerit ipsius primitus veritatis: quod si gratis non fiat, nullo fieri pacto potest. 2. De qua re etiam philosophi multa dixerunt; sed apud eos vera pietas, id est verax veri Dei cultus, unde omnia recte vivendi duci oportet officia,",
          "candidate_score": 0.628009,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_18_20",
          "bdc_text": "quondam Augustanos ( si verum est , quod dicitur ) decepit. Vale . Gepingę ex phrontisterio nostro 3 .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1388",
          "psc_text": "caput meum. Malle se dixit veraci misericordis austeritate conteri, quam deceptoria laude fallentis extolli. Sed quomodolibet intelligatis, certe in eis quos in sacrilegio Maximiani Felicianus et Praetextatus baptizaverunt, aut peccatorum oleum suscepistis, aut etiam peccatoribus ministrantibus datum Christi esse oleum cognovistis. Neque enim non erant peccatores, quando de illis in Vagaiensi concilio dicebatur: Famosi criminis reos, qui funesto opere perditionis, vas sordidum collecta faeculentia glutinarunt, damnatos esse cognoscite. CAPUT III. 7. Ista de Baptismo dixisse suffecerit. Causa vero separationis vestrae his solet non intellectis testimoniis colorari. Scriptum est: Ne communices peccatis alienis (I Tim. V, 22). Sed respondetur, eum communicare peccatis alienis, qui consentit malis factis; non eum, qui cum ipse sit triticum, simul tamen cum palea, quamdiu area retrituratur, divinis communicat Sacramentis. Scriptum est enim, Exite inde, et immundum ne tetigeritis; et, Qui tetigerit pollutum, pollutus est (Isai. LII, 11); sed consensione voluntatis, qua deceptus est homo primus, non",
          "candidate_score": 0.62509,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_4",
          "bdc_text": "Virgo , quae Esslingae per quinquennium nescio quid habuit in utero , 30 .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1818",
          "psc_text": "ignorata veritas, postquam praesumptum est quod possit agnosci. 2. Dum in his confabulatio nostra remoratur, unus e multis: Et quis, inquit, est sapientia ad perfectum Christianitatis imbutus, qui ambigua in quibus haereo possit aperire, dubiosque assensus meos vera vel verisimili credulitate firmare? Stupemus tacentes. Tunc in haec sponte prorumpit: Miror utrum mundi Dominus et rector intemeratae feminae corpus impleverit, pertulerit decem mensium longa illa fastidia mater, et tamen virgo enixa sit solemnitate pariendi, et post haec virginitas intacta permanserit. His et alia subnectit: Intra corpusculum vagientis infantiae latet, cui par vix putatur universitas; patitur puerilitatis annos, adolescit, juventute solidatur; tam diu a sedibus suis abest ille regnator, atque ad unum corpusculum totius mundi cura transfertur; deinde in somnos resolvitur, cibo alitur, omnes mortalium sentit affectus; nec ullis competentibus signis tantae majestatis indicia clarescunt, quoniam larvalis illa purgatio, debilium curae, reddita vita defunctis, haec, si et alios cogites, Deo parva sunt.",
          "candidate_score": 0.623937,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_18",
          "bdc_text": "quondam Augustanos ( si verum est , quod dicitur ) decepit.",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_704",
          "psc_text": "damnasse, sicut dicunt, innocentem; insuper et aditus est contra illum proconsul, ut de ecclesia expelleretur. Vel tunc quando illum expellebant de ecclesia, fatentur quia inter damnatos et sceleratos et Maximianistas eum deputaverunt. Quando ergo ille baptizabat homines, Maximiano communicans, baptismum verum dabat an falsum? Si verum baptismum dabat qui cum Maximiano communicabat, quare accusatur baptismus orbis terrarum? Si autem falsum baptismum dabat, quando communicabat cum Maximiano, quare sic sunt recepti cum illo quos in schismate Maximiani baptizavit, et nemo eos in parte vestra rebaptizavit? EPISTOLA LXXI. Augustinus Hieronymo, dehortans a libris Testamenti veteris ex hebraeo vertendis, et exhortans ut Septuaginta versionem mire depravatam ac variantem reddat suae veritati. Novum Testamentum ab eo castigatum probat. Domino venerabili, et desiderabili sancto fratri, et compresbytero HIERONYMO AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAP. PRIMUM. 1. Ex quo coepi ad te scribere ac tua scripta desiderare, nunquam mihi melior occurrit occasio, quam ut per Dei servum",
          "candidate_score": 0.623562,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_18",
          "bdc_text": "quondam Augustanos ( si verum est , quod dicitur ) decepit.",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_691",
          "psc_text": "ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici, et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, et omnes fratres qui tecum ac de te in Domino gaudent. Memor nostri exaudiaris a Domino in omni sancto desiderio tuo, domine charissime et desideratissime, et honorande in Christo frater. EPISTOLA LXVIII. Hieronymus Augustino, jam accepta epistola quae continet quaestionem de mendacio officioso, sed dubitans etiamnum an sit Augustini, negat se responsurum nisi sit certus de auctore. Meminit et Ruffini ficto nomine. Domino vere sancto, ac beatissimo papae AUGUSTINO, HIERONYMUS, in Christo salutem. 1. In ipso profectionis articulo, sancti filii nostri Asterii hypodiaconi, necessarii mei, Beatitudinis tuae litterae supervenerunt, quibus satisfacis te contra parvitatem meam librum Romam non misisse. Hoc nec ego factum audieram; sed epistolae cujusdam, quasi ad me",
          "candidate_score": 0.622566,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_13",
          "bdc_text": "\"Des falschen Weibs vnd Junc kfrawen zu Esslingen Auss gericht\" ( undated ) , PAS 10/19 ;",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2428",
          "psc_text": "ulciscendi cupiditate deflexit. Nam quomodo non est admonitus accusator ne suas persequeretur injurias, quando ipsi judices ita sunt a vindicando prohibiti, qui in adultera punienda, non privato dolori compellebantur servire, sed Legi? Unde Joseph, cui virgo Maria, Domini mater, fuerat desponsata, cum eam comperisset esse praegnantem, cui se noverat non esse commixtum, et ob hoc nihil aliud quam adulteram credidisset, puniri tamen eam noluit; nec approbator flagitii fuit Nam haec voluntas ejus etiam justitiae deputatur: ita quippe de illo scriptum est, Et cum esset homo justus, et nollet eam divulgare, statuit eam occulte dimittere. Haec eo cogitante, apparuit illi angelus qui doceret esse numinis, quod ille putaverat criminis (Matth. I, 18-20). 10. Si ergo cogitata infirmitate communi, et accusatorius dolor, et judicatorius rigor frangitur; quod tandem censes pro reis esse debere, vel defensoris vel intercessoris officium? quandoquidem et vos viri boni qui nunc judices estis, et in foro aliquando versati",
          "candidate_score": 0.621394,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_13",
          "bdc_text": "\"Des falschen Weibs vnd Junc kfrawen zu Esslingen Auss gericht\" ( undated ) , PAS 10/19 ;",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_683",
          "psc_text": "Hoc propter concilium insinuare curavi Venerabilitati tuae, quod etiam ipsi non celavi, sed ei fideliter quid institutum esset aperui: ut si intra annum causam suam, si forte sibi aliquid agendum putat, agere neglexerit, deinceps ejus vocem nemo audiat. Nos autem, beatissime domine et venerabiliter suscipiende pater, si haec indicia malae conversationis clericorum, maxime cum fama non bona eos coeperit comitari, non putaverimus eo modo vindicanda, quo in concilio constitutum est; incipimus cogi ea quae sciri non possunt, velle discutere, et aut incerta damnare, aut vere incognita praeterire. Ego certe presbyterum, et qui die jejunii, quo ejusdem loci etiam Ecclesia jejunabat, valefaciens collegae suo ejusdem loci presbytero, apud famosam mulierem, nullum secum clericum habens, remanere et prandere et coenare ausus est, et in una domo dormire, removendum ab officio presbyterii arbitratus sum, timens ei deinceps Ecclesiam Dei committere. Quod si forte judicibus ecclesiasticis aliud videtur, quia sex episcopis causam presbyteri terminari",
          "candidate_score": 0.61363,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_13",
          "bdc_text": "\"Des falschen Weibs vnd Junc kfrawen zu Esslingen Auss gericht\" ( undated ) , PAS 10/19 ;",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_682",
          "psc_text": "hoc quia iste optime noverat, negare non potuit. Nam quae negavit, Deo dimisi, judicans quae occultare permissus non est. Timui ei committere Ecclesiam, praesertim inter haereticorum circumlatrantium rabiem constitutam. Et cum me rogaret ut ad presbyterum fundi Armemanensis in campo Bullensi, unde ad nos devenerat, causa ejus insinuata litteras darem, ne quid de illo atrocius suspicaretur, ut illic vivat, si fieri potest, sine officio presbyterii correctior, misericordia commotus feci. Haec autem me praecipue prudentiae tuae intimare oportebat, ne aliqua tibi fallacia subreperet. 2. Audivi autem causam ejus, cum centum dies essent ad Dominicum Paschae, qui futurus est octavo idus aprilis. Hoc propter concilium insinuare curavi Venerabilitati tuae, quod etiam ipsi non celavi, sed ei fideliter quid institutum esset aperui: ut si intra annum causam suam, si forte sibi aliquid agendum putat, agere neglexerit, deinceps ejus vocem nemo audiat. Nos autem, beatissime domine et venerabiliter suscipiende pater, si haec indicia malae",
          "candidate_score": 0.611887,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1066_sent_10",
          "bdc_text": "Past and Present , Nr. 150 , Feb. 1996 , S. 84-110 , hier S. 95f mit Anm. 50 :",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3503",
          "psc_text": "illos vel illos decem annos. Quod si ne hoc quidem comprehendi potest, quaero utrum sic saltem possit definiri tempus adventus ejus, ut cum venturum esse dicamus intra istos, verbi gratia, quinquaginta vel centum annos, vel quotlibet seu majoris numeri seu minoris annorum, sed in quo eorum, nos ignorare. Hoc si jam comprehendisti, multum est quod comprehendere potuisti. Idipsum est autem quod rogo ut nobis benignus impertias, adhibens idonea documenta quibus id potueris indagare: si autem neque hoc te comprehendisse praesumis, hoc sentis quod ego. 17. Novissima enim esse ista tempora, multis rerum signis apparentibus, quae Dominum praedixisse legimus, omnes qui ea credimus, cernimus. Sed et mille annorum tempus, si eorum finis esset saeculi finis, posset universum dici novissimum tempus, vel etiam novissimus dies, quia scriptum est, Mille anni ante oculos tuos, tanquam dies unus (Psal. LXXXIX, 4); ut quidquid per eosdem mille annos gereretur, novissimo tempore vel novissimo die diceretur",
          "candidate_score": 0.583702,
          "ce_score": null
        }
      ]
    }
  ],
  "biblical_hits": []
}