| { |
| "letter_id": "7022", |
| "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/7022", |
| "dominant_topic": 17, |
| "topic_dist": [ |
| 0.046483, |
| 0.045072, |
| 0.054252, |
| 0.055564, |
| 0.052924, |
| 0.043592, |
| 0.049948, |
| 0.043422, |
| 0.04946, |
| 0.061374, |
| 0.055545, |
| 0.050246, |
| 0.045761, |
| 0.044161, |
| 0.039807, |
| 0.042508, |
| 0.053856, |
| 0.058348, |
| 0.052258, |
| 0.05542 |
| ], |
| "citations": [ |
| { |
| "rank": 1, |
| "cf_id": "cf025", |
| "work_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia", |
| "max_score": 0.705205, |
| "ce_confirmed": false, |
| "evidence": [ |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_6_8", |
| "bdc_text": "illius veni a Marpurgio discessit , semper est , ut audeo sibi illam moxultus ac tenue varius est visus , atque spes et animo studiis suis consultum est , illum mox rediturum ad nos . Is quidem vestram animum benevolentiam mirifice apud nostros desticavit , adeo ut miseri parum se nobis omnibus debere profiteantur . Ut est remittam ea , quae ad animo apud me sunt , per clerum mittere miseras omnia , ac iterum rogo , ut sunt reliqua , si modo admodum polliciti sunt .", |
| "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_316", |
| "psc_text": "gratias; ecce discessit, ecce exiit, ante orationes vestras fugit draco qui me acceperat. Mox autem serviturum se Deo, et esse monachum devovit, atque a tempore illo nuncusque febribus premitur, doloribus fatigatur. Morti quidem subtractus est, sed adhuc plenius vitae restitutus non est. Quia enim longis et diuturnis iniquitatibus pressus est, longo languore fatigatur, et durum cor ignis purgationis durior concremat, quia divina dispensatione agitur ut prolixiora vitia aegritudo prolixior exurat. Quis illum unquam servari ad conversionem crederet? Quis tantam Dei misericordiam considerare sufficiat? Ecce juvenis pravus draconem vidit in morte cui servivit in vita, nec vidit ut vitam funditus perderet, sed ut cui servierat sciret, sciendo resisteret, ipsumque resistendo superaret, et eum a quo prius non videns tenebatur vidit postea ne teneretur. Quae ergo lingua narrare viscera divinae misericordiae sufficiat? Quis spiritus tantae pietatis divitias non obstupescat? Has divinae pietatis divitias consideravit Psalmista, cum diceret: Adjutor meus, tibi psallam, quia", |
| "candidate_score": 0.705205, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_19_21", |
| "bdc_text": "Die Solothurner hand des bischoffs von Basch sind und schüngeren annemmen , die doch des bischoffs von Daschaff der bischöff , under das paner hie zuͦ Ruell gschworen , wolchen befidet ist und unger für guͦt und die sachen diser tagen , widersornn gesideigt worden , die schuld , der unruw uff soliche printz üch personen gelegt , quorum die sonder inen geranten , so weren es uffgangen , hac d. Sarconio sibi pro ipsius est . Dominus haec scribo , ecce , quae ego me afficiuntur per festinationem licuit , Christophorum Fabri Neocomensi , que ego moxi , quantum per te mitto . ex Gallico Germanice reddidi , pacipiente frater meo Iacobo ;", |
| "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_787", |
| "psc_text": "cuncta quae habebat in eleemosynis tribuens, cum ad horam offerendi sacrificii venisset, velut totus in lacrymis defluens, semetipsum cum magna cordis contritione mactabat. Cujus et vitam et exitum, quodam venerabilis vitae Diacono, qui fuerat ab eo nutritus, referente, cognovi. Aiebat enim quod quadam nocte ejus presbytero per visum Dominus astitit, dicens: Vade et dic episcopo: Age quod agis, operare quod operaris, non cesset pes tuus, non cesset manus tua; natali apostolorum venies ad me, et retribuam tibi mercedem tuam. Surrexit presbyter, sed quia e vicino apostolorum natalitius dies imminebat, tam propinqui exitus diem episcopo nuntiare pertimuit. Alia nocte Dominus rediit, ejusque inobedientiam venementer increpavit, atque eadem jussionis suae verba retexuit. Tunc presbyter surrexit ut pergeret, sed rursus infirmitas cordis impedimento facta est indicandae revelationis; et ad admonitionem quoque iteratae jussionis obduruit pergere, et quae viderat manifestare neglexit. Sed quia magnam mansuetudinem contemptae gratiae major se qui 1632 solet ira vindictae,", |
| "candidate_score": 0.681095, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_6_8", |
| "bdc_text": "illius veni a Marpurgio discessit , semper est , ut audeo sibi illam moxultus ac tenue varius est visus , atque spes et animo studiis suis consultum est , illum mox rediturum ad nos . Is quidem vestram animum benevolentiam mirifice apud nostros desticavit , adeo ut miseri parum se nobis omnibus debere profiteantur . Ut est remittam ea , quae ad animo apud me sunt , per clerum mittere miseras omnia , ac iterum rogo , ut sunt reliqua , si modo admodum polliciti sunt .", |
| "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_836", |
| "psc_text": "a carne soluta est; tantaque subito fragrantia miri odoris aspersa est, ut ipsa quoque suavitas cunctis ostenderet illic auctorem suavitatis venisse. 1643 Cumque corpus ejus ex more mortuorum ad lavandum esset nudatum, longo orationis usu in cubitis ejus et genibus, camelorum more, inventa est obdurata cutis excrevisse, et quid vivens ejus spiritus semper egerit, caro mortua testabatur. Haec autem gesta sunt ante dominici Natalis diem. Quo transacto, mox Aemilianae sorori suae per visionem nocturnae visionis apparuit, dicens: Veni, ut quia Natalem dominicum sine te feci, sanctum Theophaniae diem jam tecum faciam. Cui illa protinus de sororis suae Gordianae salute sollicita respondit: Et si sola venio, sororem nostram Gordianam cui dimitto? Cui, sicut asserebat, tristis vultu iterum dixit: Veni, Gordiana etenim soror nostra inter laicas deputata est. Quam visionem mox molestia corporis secuta est, atque ita ut dictum fuerat, ante dominicae apparitionis diem, eadem molestia ingravescente, defuncta est. Gordiana autem mox", |
| "candidate_score": 0.67191, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_13_15", |
| "bdc_text": "Verum Condensis , ut primum rescidit , qui potus esse se oppositurum pro Ionge , nisi pius et concordię , quantum imperavit ac sic turba fore . Iterum enim nos ablicere senioribus accersitis , quod primum imperavit ac sic turba illa ita sopita est . Dominus capitaneus Pergensis , cuius tamen Henrichus scripsit , miguit , eam ecclesiam iubem in universi in animo omnibusque generis , quonam abendantem , papis sis eripuit eamque nunc tuetur egregie a parte evangelicorum .", |
| "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_577", |
| "psc_text": "Non enim possumus quae vidimus et audivimus non loqui (Ibid., IV, 9, 10) . Et illi quidem ibant gaudentes a conspectu concilii, quoniam digni habiti sunt pro nomine Jesu contumelias pati (Ibid., V, 41) . Ecce gaudet Petrus in verberibus, qui ante in verbis timebat. Et qui prius ancillae voce requisitus timuit, post adventum sancti Spiritus vires principum caesus premit. Libet oculos fidei in virtutem opificis hujus attollere, atque sparsim Patres testamenti novi ac veteris considerare. Ecce, apertis eisdem oculis fidei, David, Amos, Danielem, Petrum, Paulum, Matthaeum intueor, et sanctus iste Spiritus qualis sit artifex considerare volo, sed in ipsa mea consideratione deficio. Implet namque citharoedum puerum, et psalmistam facit (I Reg. XVI, 18). Implet pastorem armentarium sycomoros vellicantem, et prophetam facit (Amos. VII, 14). Implet abstinentem puerum, et judicem senum facit (Dan. XIII, 46, seq.). Implet piscatorem, et praedicatorem facit (Matth. IV, 19). Implet persecutorem, et doctorem gentium facit", |
| "candidate_score": 0.666257, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_6", |
| "bdc_text": "illius veni a Marpurgio discessit , semper est , ut audeo sibi illam moxultus ac tenue varius est visus , atque spes et animo studiis suis consultum est , illum mox rediturum ad nos .", |
| "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_316", |
| "psc_text": "gratias; ecce discessit, ecce exiit, ante orationes vestras fugit draco qui me acceperat. Mox autem serviturum se Deo, et esse monachum devovit, atque a tempore illo nuncusque febribus premitur, doloribus fatigatur. Morti quidem subtractus est, sed adhuc plenius vitae restitutus non est. Quia enim longis et diuturnis iniquitatibus pressus est, longo languore fatigatur, et durum cor ignis purgationis durior concremat, quia divina dispensatione agitur ut prolixiora vitia aegritudo prolixior exurat. Quis illum unquam servari ad conversionem crederet? Quis tantam Dei misericordiam considerare sufficiat? Ecce juvenis pravus draconem vidit in morte cui servivit in vita, nec vidit ut vitam funditus perderet, sed ut cui servierat sciret, sciendo resisteret, ipsumque resistendo superaret, et eum a quo prius non videns tenebatur vidit postea ne teneretur. Quae ergo lingua narrare viscera divinae misericordiae sufficiat? Quis spiritus tantae pietatis divitias non obstupescat? Has divinae pietatis divitias consideravit Psalmista, cum diceret: Adjutor meus, tibi psallam, quia", |
| "candidate_score": 0.646865, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_4_6", |
| "bdc_text": "Oleri nostri adventus ; revocatur is a magistratu nostro , qui aliquantulum illi subiurationem quod absque ; illius veni a Marpurgio discessit , semper est , ut audeo sibi illam moxultus ac tenue varius est visus , atque spes et animo studiis suis consultum est , illum mox rediturum ad nos .", |
| "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_185", |
| "psc_text": "Discumbere quippe nostrum in regno quiescere est. Unde rursum Dominus dicit: Venient et recumbent cum Abraham, Isaac et Jacob (Matth. VIII, 11) . Transiens autem Dominus ministrat, quia lucis suae illustratione nos satiat. Transire vero dictum est, cum de judicio ad regnum redit. Vel certe Dominus nobis post judicium transit, quia ab humanitatis forma in divinitatis suae contemplationem nos elevat. Et transire ejus est in claritatis suae speculationem nos ducere, cum eum quem in humanitate in judicio cernimus, etiam in divinitate post judicium videmus. Ad judicium quippe 1483 veniens, in forma servi omnibus apparet, quia scriptum est: Videbunt in quem transfixerunt (Zach. XII, 10; Joan. XIX, 37) . Sed cum reprobi in supplicium corruunt, justi ad claritatis ejus gloriam pertrahuntur, sicut scriptum est: Tollatur impius, ne videat gloriam Dei (Isai. XXVI, 10) . 5. Sed quid si servi in prima vigilia negligentes existunt? Prima quippe vigilia primae aetatis custodia est.", |
| "candidate_score": 0.645947, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_6", |
| "bdc_text": "illius veni a Marpurgio discessit , semper est , ut audeo sibi illam moxultus ac tenue varius est visus , atque spes et animo studiis suis consultum est , illum mox rediturum ad nos .", |
| "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_836", |
| "psc_text": "a carne soluta est; tantaque subito fragrantia miri odoris aspersa est, ut ipsa quoque suavitas cunctis ostenderet illic auctorem suavitatis venisse. 1643 Cumque corpus ejus ex more mortuorum ad lavandum esset nudatum, longo orationis usu in cubitis ejus et genibus, camelorum more, inventa est obdurata cutis excrevisse, et quid vivens ejus spiritus semper egerit, caro mortua testabatur. Haec autem gesta sunt ante dominici Natalis diem. Quo transacto, mox Aemilianae sorori suae per visionem nocturnae visionis apparuit, dicens: Veni, ut quia Natalem dominicum sine te feci, sanctum Theophaniae diem jam tecum faciam. Cui illa protinus de sororis suae Gordianae salute sollicita respondit: Et si sola venio, sororem nostram Gordianam cui dimitto? Cui, sicut asserebat, tristis vultu iterum dixit: Veni, Gordiana etenim soror nostra inter laicas deputata est. Quam visionem mox molestia corporis secuta est, atque ita ut dictum fuerat, ante dominicae apparitionis diem, eadem molestia ingravescente, defuncta est. Gordiana autem mox", |
| "candidate_score": 0.634763, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_20", |
| "bdc_text": "Dominus haec scribo , ecce , quae ego me afficiuntur per festinationem licuit , Christophorum Fabri Neocomensi , que ego moxi , quantum per te mitto .", |
| "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_401", |
| "psc_text": "accingere, postmodum baculos 1537 tenere, quia illi debent curam pastoralem suscipere, qui jam in suo corpore sciunt fluxa luxuriae edomare, ut cum aliis fortia praedicant, ipsi desideriis mollibus enerviter non succumbant. Bene autem subditur: Et comedetis festinantes (Ibid.) . Notate, charissimi fratres, notate quod dicitur, festinantes. Mandata Dei, mysteria Redemptoris, coelestis patriae gaudia, cum festinatione cognoscite, et praecepta vitae cum festinatione implere curate. Quia enim adhuc hodie licet bene agere scimus, utrum cras liceat ignoramus. Festinantes ergo pascha comedite, id est ad solemnitatem patriae coelestis anhelate. Nemo in hujus vitae itinere torpeat, ne in patria locum perdat. Nemo moras ad appetenda studia innectat, sed coepta perficiat, ne minime liceat implere quod inchoat. Si ad amorem Dei pigri non sumus, adjuvat ipse quem amamus, Jesus Christus Dominus noster, qui vivit et regnat cum Patre in unitate Spiritus sancti Deus, per omnia saecula saeculorum. Amen. HOMILIA XXIII. Habita ad populum in basilica", |
| "candidate_score": 0.633235, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_6", |
| "bdc_text": "illius veni a Marpurgio discessit , semper est , ut audeo sibi illam moxultus ac tenue varius est visus , atque spes et animo studiis suis consultum est , illum mox rediturum ad nos .", |
| "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_834", |
| "psc_text": "gemitu solebat: Video Gordianam sororem nostram de nostra sorte non esse; perpendo enim quia foras defluit, et cor ad quod proposuit non custodit. Quam curabant blanda quotidie redargutione corripere, atque a revitate morum ad gravitatem sui habitus reformare. Quae quidem resumebat vultum subito gravitatis inter verba correptionis, sed cum ejusdem correptionis hora transisset, transibat protinus et superducta gravitas honestatis, moxque ad levia verba redibat. Puellarum gaudebat societate laicarum, eique persona valde onerosa erat quaecunque huic mundo dedita non erat. Quadam vero nocte huic Tharsillae amitae meae, quae inter sorores suas virtute continuae orationis, afflictionis studiosae, abstinentiae singularis, gravitate vitae venerabilis in honore et culmine sanctitatis excreverat, sicut ipsa narravit, per visionem atavus meus Felix hujus Romanae Ecclesiae antistes apparuit, eique mansionem perpetuae claritatis ostendit, dicens: Veni, quia in hac te lucis mansione suscipio. Quae subsequenti mox febre correpta, ad diem pervenit extremum. Et sicut nobilibus feminis virisque morientibus multi conveniunt,", |
| "candidate_score": 0.631597, |
| "ce_score": null |
| } |
| ] |
| }, |
| { |
| "rank": 2, |
| "cf_id": "cf051", |
| "work_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum", |
| "max_score": 0.692066, |
| "ce_confirmed": false, |
| "evidence": [ |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_10_12", |
| "bdc_text": "omnia ac ubergenses omnem suam operam Bernasibus polliciti sunt . De expeditione exercitus Hispani nihil certis adhuc apud nos toti petitiones in ipsum fuerit , quae inquisitoribus Nec etiam quidem ex Hispaniis moturum propter turbas ac seditiones intestinas , quae superstitionibus neminere videntur . Frisius , comes fratribus coniunctus , ut nondicae , is iam quosdam et Argentinum nostrae 300 impetravit equites , quicquam instructos , ut impressis ut quos scivit , magnos ut vocant , in ordinem redigeret .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_181", |
| "psc_text": "Orosius homo Hispanus, res patrias non ignorans, Cassiodorus et Prosper in Chronicis, ad consulatum Honorii octavum, et Theodosii tertium, quod in Christi annum 409 incidisse ipsae Rom. consulum tabulae demonstrant. Sed Augustinus infelicissimum illarum Ecclesiarum statum 249 in epist. olim 180, nunc vero in novissima editione PP. S. Mauri 228, ad Honoratum, cap. 5, descripsit, dicens: Non enim quisquam est qui dicat ministros manere oportere, ubi jam non fuerint quibus necesse sit ministrare. Ita quidem sancti episcopi de Hispania profugerunt, prius plebibus partim fuga lapsis, partim peremptis, partim obsidione consumptis, partim captivitate dispersis. Cui quidem maximo excidio foedissimas Hispanorum carnis libidines occasionem dedisse Salvianus Massiliensis asseverat. Sed turpes eas, effrenatasque omnium libidinum turpitudines in omni cum virorum tum mulierum coetu, Priscillianistarum studio et dogmatibus, apud Aquitanos potissimum et Hispanos, propagatas, non tantum idem Salvianus tunc Massiliensis episcopus octo libris descripsit, sed tristi admodum et lugubri carmine Prosper Aquitanus deflevit. Quare", |
| "candidate_score": 0.692066, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_11_13", |
| "bdc_text": "De expeditione exercitus Hispani nihil certis adhuc apud nos toti petitiones in ipsum fuerit , quae inquisitoribus Nec etiam quidem ex Hispaniis moturum propter turbas ac seditiones intestinas , quae superstitionibus neminere videntur . Frisius , comes fratribus coniunctus , ut nondicae , is iam quosdam et Argentinum nostrae 300 impetravit equites , quicquam instructos , ut impressis ut quos scivit , magnos ut vocant , in ordinem redigeret . Verum Condensis , ut primum rescidit , qui potus esse se oppositurum pro Ionge , nisi pius et concordię , quantum imperavit ac sic turba fore .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_181", |
| "psc_text": "Orosius homo Hispanus, res patrias non ignorans, Cassiodorus et Prosper in Chronicis, ad consulatum Honorii octavum, et Theodosii tertium, quod in Christi annum 409 incidisse ipsae Rom. consulum tabulae demonstrant. Sed Augustinus infelicissimum illarum Ecclesiarum statum 249 in epist. olim 180, nunc vero in novissima editione PP. S. Mauri 228, ad Honoratum, cap. 5, descripsit, dicens: Non enim quisquam est qui dicat ministros manere oportere, ubi jam non fuerint quibus necesse sit ministrare. Ita quidem sancti episcopi de Hispania profugerunt, prius plebibus partim fuga lapsis, partim peremptis, partim obsidione consumptis, partim captivitate dispersis. Cui quidem maximo excidio foedissimas Hispanorum carnis libidines occasionem dedisse Salvianus Massiliensis asseverat. Sed turpes eas, effrenatasque omnium libidinum turpitudines in omni cum virorum tum mulierum coetu, Priscillianistarum studio et dogmatibus, apud Aquitanos potissimum et Hispanos, propagatas, non tantum idem Salvianus tunc Massiliensis episcopus octo libris descripsit, sed tristi admodum et lugubri carmine Prosper Aquitanus deflevit. Quare", |
| "candidate_score": 0.691798, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_10_12", |
| "bdc_text": "omnia ac ubergenses omnem suam operam Bernasibus polliciti sunt . De expeditione exercitus Hispani nihil certis adhuc apud nos toti petitiones in ipsum fuerit , quae inquisitoribus Nec etiam quidem ex Hispaniis moturum propter turbas ac seditiones intestinas , quae superstitionibus neminere videntur . Frisius , comes fratribus coniunctus , ut nondicae , is iam quosdam et Argentinum nostrae 300 impetravit equites , quicquam instructos , ut impressis ut quos scivit , magnos ut vocant , in ordinem redigeret .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_285", |
| "psc_text": "Ceretium jam antea exagitavit. Necdum igitur tum omnia illius sectae arcana Augustino, aut aliis innotuerant. Si enim biennio antequam is ex hac migrasset luce innotuissent, certe describere non praetermisisset, cum in hoc opere exarando in votis habuerit singularum haereseon errores referre. Neque ei id vitio vertendum est. Nimium enim ea aetate tum Hispaniarum, tum Galliciae res erant afflictae, et propterea sacri Ecclesiarum praesules, quibus post Romanum scissum imperium Barbari Arianique principes dominabantur, non in synodis cogendis vacare poterant, non in haereticos et contumaces clericos animadvertere, non denique gravissimis occurrentibus quaestionibus ultro citroque epistolas mittere, et ea institutionum subsidia ab aliis catholicae societatis episcopis expetere, quae omnino necessaria videbantur. Ad haec quippe, quae fusius etiam antecedenter descripsimus, si noster lector sincere animadvertat, non facile sibi persuadebit, aut nos Augustinum in invidiam adducere voluisse, aut de ignorantia notare, sed tantum ea referre quae veritati magis 271 magisque consona esse censentur. Neque Quesnello", |
| "candidate_score": 0.679951, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_11_13", |
| "bdc_text": "De expeditione exercitus Hispani nihil certis adhuc apud nos toti petitiones in ipsum fuerit , quae inquisitoribus Nec etiam quidem ex Hispaniis moturum propter turbas ac seditiones intestinas , quae superstitionibus neminere videntur . Frisius , comes fratribus coniunctus , ut nondicae , is iam quosdam et Argentinum nostrae 300 impetravit equites , quicquam instructos , ut impressis ut quos scivit , magnos ut vocant , in ordinem redigeret . Verum Condensis , ut primum rescidit , qui potus esse se oppositurum pro Ionge , nisi pius et concordię , quantum imperavit ac sic turba fore .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_345", |
| "psc_text": "esse repetendam ostenderent. « Nihilominus (ait), quia Gregorius in referendis iis quae extra Gallias gesta sunt non raro fallitur, existimo a Garsia scriptore Hispanico non recedendum. » Tandem animadvertit Innocentii papae III epistolam fundamenta suppeditare dicendi concilium de quo agimus adhuc citius fuisse coactum, anno videlicet 560. 6. Sed in tantarum opinionum conflictu Baronio et cardinali Aguirre fidem adimere minime ausim. Conjecturae quippe omnes, quae ab adversis partibus adducuntur, nullas evidentiae, sed solius probabilitatis praeseferunt notas, in quibus expendendis longius supervacaneum ducimus laborare, ne nimis divinationibus, quas in aliis reprehendimus, aliquando indulgere videamur. Unum interim, quod referre ad nos pertinet, illud potissimum censuimus, post coactam illam Bracarensem synodum, nullam in posterum in sequentibus conciliorum Actis Romanorumque pontificum decretis Priscillianistarum haereseos occurrere mentionem. An vero tum sacrorum praesulum pietate, et catholicorum principum potentia, qui Hispanis et Galliciis coeperant dominari, nefariae illae propagines ad exitium perductae fuerint; an vero sub simulato alio", |
| "candidate_score": 0.676167, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_10_12", |
| "bdc_text": "omnia ac ubergenses omnem suam operam Bernasibus polliciti sunt . De expeditione exercitus Hispani nihil certis adhuc apud nos toti petitiones in ipsum fuerit , quae inquisitoribus Nec etiam quidem ex Hispaniis moturum propter turbas ac seditiones intestinas , quae superstitionibus neminere videntur . Frisius , comes fratribus coniunctus , ut nondicae , is iam quosdam et Argentinum nostrae 300 impetravit equites , quicquam instructos , ut impressis ut quos scivit , magnos ut vocant , in ordinem redigeret .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_286", |
| "psc_text": "catholicae societatis episcopis expetere, quae omnino necessaria videbantur. Ad haec quippe, quae fusius etiam antecedenter descripsimus, si noster lector sincere animadvertat, non facile sibi persuadebit, aut nos Augustinum in invidiam adducere voluisse, aut de ignorantia notare, sed tantum ea referre quae veritati magis 271 magisque consona esse censentur. Neque Quesnello ad Eutropii et Pauli episcoporum Hispanorum consultationes provocare juvat, contendendo, videlicet, Hos commonitorium quoddam ad Augustinum transmisisse adversus invalescentes in Hispaniarum regionibus errores, qua occasione potuit libellus iste postulari ab Hispaniae episcopis, et scribi ab Augustino. Sed unde hoc tenet Quesnellus? Ex Orosii consultatione, seu commonitorio, id habere affirmat. Sed Orosii verba jam Quesnello negotium facessunt, nam Eutropius et Paulus episcopi, sola salutis omnium utilitate permoti, commonitorium jam dederunt (ait Orosius) de aliquantis haeresibus, nec tamen significarunt omnes. Super quas vero haereses duo illi episcopi Augustinum consuluerint, plane reticuit. Sed si eum consuluissent super Priscillianam haeresin, et errores; vel si", |
| "candidate_score": 0.67573, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_11_13", |
| "bdc_text": "De expeditione exercitus Hispani nihil certis adhuc apud nos toti petitiones in ipsum fuerit , quae inquisitoribus Nec etiam quidem ex Hispaniis moturum propter turbas ac seditiones intestinas , quae superstitionibus neminere videntur . Frisius , comes fratribus coniunctus , ut nondicae , is iam quosdam et Argentinum nostrae 300 impetravit equites , quicquam instructos , ut impressis ut quos scivit , magnos ut vocant , in ordinem redigeret . Verum Condensis , ut primum rescidit , qui potus esse se oppositurum pro Ionge , nisi pius et concordię , quantum imperavit ac sic turba fore .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_285", |
| "psc_text": "Ceretium jam antea exagitavit. Necdum igitur tum omnia illius sectae arcana Augustino, aut aliis innotuerant. Si enim biennio antequam is ex hac migrasset luce innotuissent, certe describere non praetermisisset, cum in hoc opere exarando in votis habuerit singularum haereseon errores referre. Neque ei id vitio vertendum est. Nimium enim ea aetate tum Hispaniarum, tum Galliciae res erant afflictae, et propterea sacri Ecclesiarum praesules, quibus post Romanum scissum imperium Barbari Arianique principes dominabantur, non in synodis cogendis vacare poterant, non in haereticos et contumaces clericos animadvertere, non denique gravissimis occurrentibus quaestionibus ultro citroque epistolas mittere, et ea institutionum subsidia ab aliis catholicae societatis episcopis expetere, quae omnino necessaria videbantur. Ad haec quippe, quae fusius etiam antecedenter descripsimus, si noster lector sincere animadvertat, non facile sibi persuadebit, aut nos Augustinum in invidiam adducere voluisse, aut de ignorantia notare, sed tantum ea referre quae veritati magis 271 magisque consona esse censentur. Neque Quesnello", |
| "candidate_score": 0.67361, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_11_13", |
| "bdc_text": "De expeditione exercitus Hispani nihil certis adhuc apud nos toti petitiones in ipsum fuerit , quae inquisitoribus Nec etiam quidem ex Hispaniis moturum propter turbas ac seditiones intestinas , quae superstitionibus neminere videntur . Frisius , comes fratribus coniunctus , ut nondicae , is iam quosdam et Argentinum nostrae 300 impetravit equites , quicquam instructos , ut impressis ut quos scivit , magnos ut vocant , in ordinem redigeret . Verum Condensis , ut primum rescidit , qui potus esse se oppositurum pro Ionge , nisi pius et concordię , quantum imperavit ac sic turba fore .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_164", |
| "psc_text": "spiritus factionis insurgat. Sed nec in sui pontificatus exordiis huic gravissimo schismati Innocentium papam occurrisse, perspicue produnt verba illa, a quibus ipse suam epistolam orditur, videlicet: Saepe me et nimia cum teneret cura sollicitum super dissensione et schismate Ecclesiarum, quod per Hispanias latius in dies serpere et citatiore gradu incedere fama proloquitur. Nam saepe auditis ex fama tantorum malorum rumoribus, iis medicinam afferre secum distulit, quoadusque ex remotioribus Hispaniae finibus Hilarius et Elpidius, qui jam Romam venerant, fideli narratione, cum dolore et gemitu prosecuti sunt quae in consensum presbyterii actorum confectione, qua laborabat pernicie Ecclesia, exposuerunt. Tunc quidem emersisse tempus, quo non posset emendatio differri; sed oportere congrua medicina provideri, ipse Innocentius fassus est. Quare scribere statuit ad Toletanae synodi episcopos, molli castigare brachio, et vellicare, et eos carpere, qui propter Galliciorum cum Symphosio et Dictinio communionem ab omnium pace desciverunt. Ad quam autem Toletanam synodum S. Innocentius suas epistolas", |
| "candidate_score": 0.672486, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_11_13", |
| "bdc_text": "De expeditione exercitus Hispani nihil certis adhuc apud nos toti petitiones in ipsum fuerit , quae inquisitoribus Nec etiam quidem ex Hispaniis moturum propter turbas ac seditiones intestinas , quae superstitionibus neminere videntur . Frisius , comes fratribus coniunctus , ut nondicae , is iam quosdam et Argentinum nostrae 300 impetravit equites , quicquam instructos , ut impressis ut quos scivit , magnos ut vocant , in ordinem redigeret . Verum Condensis , ut primum rescidit , qui potus esse se oppositurum pro Ionge , nisi pius et concordię , quantum imperavit ac sic turba fore .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_286", |
| "psc_text": "catholicae societatis episcopis expetere, quae omnino necessaria videbantur. Ad haec quippe, quae fusius etiam antecedenter descripsimus, si noster lector sincere animadvertat, non facile sibi persuadebit, aut nos Augustinum in invidiam adducere voluisse, aut de ignorantia notare, sed tantum ea referre quae veritati magis 271 magisque consona esse censentur. Neque Quesnello ad Eutropii et Pauli episcoporum Hispanorum consultationes provocare juvat, contendendo, videlicet, Hos commonitorium quoddam ad Augustinum transmisisse adversus invalescentes in Hispaniarum regionibus errores, qua occasione potuit libellus iste postulari ab Hispaniae episcopis, et scribi ab Augustino. Sed unde hoc tenet Quesnellus? Ex Orosii consultatione, seu commonitorio, id habere affirmat. Sed Orosii verba jam Quesnello negotium facessunt, nam Eutropius et Paulus episcopi, sola salutis omnium utilitate permoti, commonitorium jam dederunt (ait Orosius) de aliquantis haeresibus, nec tamen significarunt omnes. Super quas vero haereses duo illi episcopi Augustinum consuluerint, plane reticuit. Sed si eum consuluissent super Priscillianam haeresin, et errores; vel si", |
| "candidate_score": 0.671807, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_10_12", |
| "bdc_text": "omnia ac ubergenses omnem suam operam Bernasibus polliciti sunt . De expeditione exercitus Hispani nihil certis adhuc apud nos toti petitiones in ipsum fuerit , quae inquisitoribus Nec etiam quidem ex Hispaniis moturum propter turbas ac seditiones intestinas , quae superstitionibus neminere videntur . Frisius , comes fratribus coniunctus , ut nondicae , is iam quosdam et Argentinum nostrae 300 impetravit equites , quicquam instructos , ut impressis ut quos scivit , magnos ut vocant , in ordinem redigeret .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_345", |
| "psc_text": "esse repetendam ostenderent. « Nihilominus (ait), quia Gregorius in referendis iis quae extra Gallias gesta sunt non raro fallitur, existimo a Garsia scriptore Hispanico non recedendum. » Tandem animadvertit Innocentii papae III epistolam fundamenta suppeditare dicendi concilium de quo agimus adhuc citius fuisse coactum, anno videlicet 560. 6. Sed in tantarum opinionum conflictu Baronio et cardinali Aguirre fidem adimere minime ausim. Conjecturae quippe omnes, quae ab adversis partibus adducuntur, nullas evidentiae, sed solius probabilitatis praeseferunt notas, in quibus expendendis longius supervacaneum ducimus laborare, ne nimis divinationibus, quas in aliis reprehendimus, aliquando indulgere videamur. Unum interim, quod referre ad nos pertinet, illud potissimum censuimus, post coactam illam Bracarensem synodum, nullam in posterum in sequentibus conciliorum Actis Romanorumque pontificum decretis Priscillianistarum haereseos occurrere mentionem. An vero tum sacrorum praesulum pietate, et catholicorum principum potentia, qui Hispanis et Galliciis coeperant dominari, nefariae illae propagines ad exitium perductae fuerint; an vero sub simulato alio", |
| "candidate_score": 0.671403, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_11_13", |
| "bdc_text": "De expeditione exercitus Hispani nihil certis adhuc apud nos toti petitiones in ipsum fuerit , quae inquisitoribus Nec etiam quidem ex Hispaniis moturum propter turbas ac seditiones intestinas , quae superstitionibus neminere videntur . Frisius , comes fratribus coniunctus , ut nondicae , is iam quosdam et Argentinum nostrae 300 impetravit equites , quicquam instructos , ut impressis ut quos scivit , magnos ut vocant , in ordinem redigeret . Verum Condensis , ut primum rescidit , qui potus esse se oppositurum pro Ionge , nisi pius et concordię , quantum imperavit ac sic turba fore .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_190", |
| "psc_text": "et Hispaniarum Ecclesiarum aerumnosum statum potuissemus comprehendere, jam diu interciderunt. Cujus quidem jacturae gravissimum damnum aliqua ratione dumtaxat litteris ad Idatium et Ceponium episcopos, quae sub Turribii Asturicensis nomine circumferuntur, tum sincera celebrique ea epistola quam in hac causa ad Turribium Leo rescripsit, possumus reparare. Utrisque ergo nos insistere in praesens oportet, ut Priscillianistarum hanc historiam, quam illustrare aggressi sumus, absolvamus. 2. Et certe quidem illarum Ecclesiarum statum deplorandum Turribius ipse, vel qui Turribii agit personam, ea in epistola descripsit, cum 251 videlicet de molesta et injucunda peregrinatione disserens, quam semper inter duos labores et lacrymabiles necessitates subierat. Inter has aliquid adjumenti habuisse asseverat, cum adeundo incognita, et ignorata discendo, quodam profectu mentis augemur, plerumque ea quae apud nos optima videbantur prava esse atque deterrima reddita nobis meliori ratione, noscentes. Super autem quibus rebus Turribius peregrinando instructior evaserit, ut facile noscere potuerit, prava atque deterrima reddita esse, quae ei quandoque", |
| "candidate_score": 0.670688, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_10_12", |
| "bdc_text": "omnia ac ubergenses omnem suam operam Bernasibus polliciti sunt . De expeditione exercitus Hispani nihil certis adhuc apud nos toti petitiones in ipsum fuerit , quae inquisitoribus Nec etiam quidem ex Hispaniis moturum propter turbas ac seditiones intestinas , quae superstitionibus neminere videntur . Frisius , comes fratribus coniunctus , ut nondicae , is iam quosdam et Argentinum nostrae 300 impetravit equites , quicquam instructos , ut impressis ut quos scivit , magnos ut vocant , in ordinem redigeret .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_251", |
| "psc_text": "de qua agimus Leonis aevo conscriptam fuisse asseveravit. Cujus quippe veritati minime officere potest tanta illa mss. et editorum exemplarium diversitas, quae nobis in iis anathematismis conspicienda occurrit, dum videlicet aliqui ex codicibus duodecim dumtaxat anathematismos contineant, edita exemplaria decem et octo, in Augustini Operibus horum numerus usque ad viginti sex augeatur. Tantam porro diversitatem cum animadverteret Quesnellus, suis studiis 264 et partibus prodesse posse censuit. Et propterea eam modo Leoni adjudicat, quam ex Romano canonum codice avulsisse suspicatur, modo eam Augustino asserendam esse conjicere conatur, quasi quod aliquando vel ad Hispaniarum episcopos miserit, vel illam ex Africa asportatam a Leone, cum ille adhuc acoluthus Zosimi decretum adversus Pelagianos detulit, etc. Rectene ac sapienter hoc loco et sequentibus Quesnellum ratiocinari arbitrabimur? Frivolum utrumque et sine fundamento esse jam olim Harduinus annotavit. Sed Parisiensem hunc Leonis Operum editorem pro more comminisci et nugari voluisse, ii perspicue intelligent, qui cum in fidei", |
| "candidate_score": 0.669499, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_11_13", |
| "bdc_text": "De expeditione exercitus Hispani nihil certis adhuc apud nos toti petitiones in ipsum fuerit , quae inquisitoribus Nec etiam quidem ex Hispaniis moturum propter turbas ac seditiones intestinas , quae superstitionibus neminere videntur . Frisius , comes fratribus coniunctus , ut nondicae , is iam quosdam et Argentinum nostrae 300 impetravit equites , quicquam instructos , ut impressis ut quos scivit , magnos ut vocant , in ordinem redigeret . Verum Condensis , ut primum rescidit , qui potus esse se oppositurum pro Ionge , nisi pius et concordię , quantum imperavit ac sic turba fore .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_160", |
| "psc_text": "conditiones, quas praescriptas litterae continebant, reverenter ad pacem (adde, quae S. memoriae papa Siricius suasisset) . . . . magnam, etc. Quod si facere praetermisissent, non irreverentiae dumtaxat, sed et schismatis et contumaciae redargui et puniri potuissent. At ne operam tandem vel cum uno Tillemontio, vel cum apostolicae sedis inimicis ludere videar, relictis modo Siricianis decretis atque Toletani concilii gestorum exemplaribus, ad ea gradum facere libet quae post hujusmodi gesta in iisdem Hispaniarum provinciis contigerunt. CAPUT XI. De gravi schismate inter Hispanos orto post Toletanam synodum. 1. Grave quidem tunc schisma ob veniam relaxatam episcopis et clericis poenitentibus, Priscillianistarum haeresim et scripta exsecrantibus, vel ob indulgentiam contumacibus denegatam, paulo post excitatum fuisse, jam sancti Innocentii papae epistolae ad synodum Toletanam evidentissime patefaciunt. Cujus quidem schismatis auctores Boetici, et Carthaginenses episcopi fuere, qui aegerrime ferentes quod Toletani Patres Symphosium, Dictinium aliosque Gallaeciae episcopos in communionem, retentis honoribus et gradibus, recepissent, ab", |
| "candidate_score": 0.667942, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_11_13", |
| "bdc_text": "De expeditione exercitus Hispani nihil certis adhuc apud nos toti petitiones in ipsum fuerit , quae inquisitoribus Nec etiam quidem ex Hispaniis moturum propter turbas ac seditiones intestinas , quae superstitionibus neminere videntur . Frisius , comes fratribus coniunctus , ut nondicae , is iam quosdam et Argentinum nostrae 300 impetravit equites , quicquam instructos , ut impressis ut quos scivit , magnos ut vocant , in ordinem redigeret . Verum Condensis , ut primum rescidit , qui potus esse se oppositurum pro Ionge , nisi pius et concordię , quantum imperavit ac sic turba fore .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_151", |
| "psc_text": "contemptu, contra canonum sanctiones irritas reddiderunt. Hoc quippe gravissimum violatae fidei, tum sacris canonibus irrogatae injuriae, facinus, ob quod irregularitatis vitium contraxerant, et arctioribus excommunicationis vinculis se obstrinxerant, illi Ecclesiae innotescere oportebat, cujus pastor mediatoris officium interposuerat, ut poenitentes illi absolverentur. Quare cum Ambrosius eorumdem intercessor jam apud Hispaniarum catholicos episcopos egisset, non ut a quocumque vitio absolverentur, sed sub illis dumtaxat conditionibus quas supremus et universalis pastor Siricius ex haeresi revertentibus praescripserat, idcirco illi de Symphosio rescripserunt: Inde exspectabit communionem, unde prius spem futurae pacis acceperat. Quod observandum etiam in Dictinio et Anterio esse decrevimus. Quae verba, etsi ad mediatorem et supremum etiam judicem debeant referri, non tamen parem utrique auctoritatem fuisse indicant. Ambrosius enim, in hac causa, vicaria, dumtaxat, seu delegata summi pontificis potestate fungebatur, cum ipse conditiones sub quibus poenitentes illi reciperentur non praescripserit, sed eos sub praescriptis a Siricio papa recipiendos insinuaverit suaseritque. Nihil nostro confingimus", |
| "candidate_score": 0.665363, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_11_13", |
| "bdc_text": "De expeditione exercitus Hispani nihil certis adhuc apud nos toti petitiones in ipsum fuerit , quae inquisitoribus Nec etiam quidem ex Hispaniis moturum propter turbas ac seditiones intestinas , quae superstitionibus neminere videntur . Frisius , comes fratribus coniunctus , ut nondicae , is iam quosdam et Argentinum nostrae 300 impetravit equites , quicquam instructos , ut impressis ut quos scivit , magnos ut vocant , in ordinem redigeret . Verum Condensis , ut primum rescidit , qui potus esse se oppositurum pro Ionge , nisi pius et concordię , quantum imperavit ac sic turba fore .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_203", |
| "psc_text": "suspicari? Tot enim perurgentibus calamitatibus, sub Dei et Ecclesiae indignatione, optimum hunc pastorem gregem suum deserere voluisse aut potuisse arbitrabimur? Nemo id mihi nugari poterit, praesertim cum S. Leo, cui Turribius deterrimum illarum Ecclesiarum statum exposuit, summis laudibus hunc ornet, quod semper vigilans sollicite Dominico gregi devotionem officii pastoralis impendisset. Profecto si arbitrio ductus dumtaxat Turribius peregrinatus fuisset, eum potius sanctus pontifex carpere et corripere debuisset, quod a Dominico grege diffugerat, concreditas sibi oves luporum furori dilaniandas subjiciendo. Duplici de causa dumtaxat has similesque objurgationes indebite evadere potuisset, exsilii videlicet altera, in quod, Arianis principibus agentibus, Turribius episcopus pulsus fuisset; altera vero, quod, nondum ad episcopatum assumptus, longo annorum spatio peregre iter fuerit profectus. Sed utraque vacillat. Nam si Arianorum principum furor in eum excandens exsilium subiisset, non peregrinationis labores et incommoda exaggeraret, sed exsilii; et aliunde post latam in eum sententiam jam in Asturicensi throno alius intrusus fuisset, quemadmodum", |
| "candidate_score": 0.664808, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_11_13", |
| "bdc_text": "De expeditione exercitus Hispani nihil certis adhuc apud nos toti petitiones in ipsum fuerit , quae inquisitoribus Nec etiam quidem ex Hispaniis moturum propter turbas ac seditiones intestinas , quae superstitionibus neminere videntur . Frisius , comes fratribus coniunctus , ut nondicae , is iam quosdam et Argentinum nostrae 300 impetravit equites , quicquam instructos , ut impressis ut quos scivit , magnos ut vocant , in ordinem redigeret . Verum Condensis , ut primum rescidit , qui potus esse se oppositurum pro Ionge , nisi pius et concordię , quantum imperavit ac sic turba fore .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_205", |
| "psc_text": "An Idatius in Chronico, qui alias episcoporum clades descripsit, hanc unam de Turribii exsilio reticuisset? Denique, cur et caeteri omnes Hispaniae Galliciaeque scriptores tanto silentio laborassent in maximi momenti re? Non itaque ad hocce effugium recurrendum est. 9. Neque quidem tam longam plurium annorum peregrinationem, antequam ad episcopatum eveheretur, Turribius peragere potuit. Post Dictinii quippe mortem, quae ante Christi annum 420 contigit, ut ex Augustino 254 vidimus, jam Asturicensem Ecclesiam Turribius est assecutus. Sed tunc non Leo Magnus, sed Zosimus, aut Bonifacius, catholicae Ecclesiae praeerat. Quare cum in exordio secundi capitis illius epistolae Turribius de seipso tamquam de homine jamjam ex peregrinatione adveniente loquatur, inde fit quod quae de Asturicensi concilio ex Idatii Chronico narrant Baluzius et Aguirre minime in Leonis aevum, videlicet in annum 446, rejici possint. Quod si tandem confingamus non statim post adeptum episcopatum Turribium ad Idatium et Ceponium scripsisse, nec Leonem veluti supremum magistrum et judicem", |
| "candidate_score": 0.664434, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_10_12", |
| "bdc_text": "omnia ac ubergenses omnem suam operam Bernasibus polliciti sunt . De expeditione exercitus Hispani nihil certis adhuc apud nos toti petitiones in ipsum fuerit , quae inquisitoribus Nec etiam quidem ex Hispaniis moturum propter turbas ac seditiones intestinas , quae superstitionibus neminere videntur . Frisius , comes fratribus coniunctus , ut nondicae , is iam quosdam et Argentinum nostrae 300 impetravit equites , quicquam instructos , ut impressis ut quos scivit , magnos ut vocant , in ordinem redigeret .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_9", |
| "psc_text": "Sulpicio, idem Priscillianus suorum sectariorum numerum in dies augeri cognosceret, in unum omnes convocare coepit, quos in montium latebras et deverticula abducere solitus, nefarias ibi agebat collectas, quas, ut aliorum oculis et notitiae subtraheret, sectariis suis communionem cum Ecclesia catholica, sacris elementis in manu acceptis et secum asportatis, simulandam indulsit. Ubi itaque Hispaniarum episcopi religionem, justitiam, honestatem pessum ire, nec luxuriae, sacrilegiis, nec magicis incantationibus modum fieri noverunt, eas leges et canones quos gravissimis hisce malis cohibendis maxime necessarios putarunt, sollicite condidere. Non igitur verisimile est quod Caveus et caeteri asseruerunt, anno Domini videlicet 381 eam haeresim in lucem ortam. Qui vero id fieri potuit, cum eo anno, jam longe lateque per eas provincias propagata, altas radices in improborum animis defixerat; quando maxima virorum atque mulierum frequentia, quibusdam anni diebus, cum in montibus, tum in villis Priscillianistae, suas collectas agebant; quando denique omnia obscena et profana quae in latibulis exercebantur", |
| "candidate_score": 0.66433, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_11_13", |
| "bdc_text": "De expeditione exercitus Hispani nihil certis adhuc apud nos toti petitiones in ipsum fuerit , quae inquisitoribus Nec etiam quidem ex Hispaniis moturum propter turbas ac seditiones intestinas , quae superstitionibus neminere videntur . Frisius , comes fratribus coniunctus , ut nondicae , is iam quosdam et Argentinum nostrae 300 impetravit equites , quicquam instructos , ut impressis ut quos scivit , magnos ut vocant , in ordinem redigeret . Verum Condensis , ut primum rescidit , qui potus esse se oppositurum pro Ionge , nisi pius et concordię , quantum imperavit ac sic turba fore .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_35", |
| "psc_text": "istuc ab omnibus reputatum est. Siquidem Gratianus, alioqui vir religiosus et princeps maxime pius, ab improbo officiorum magistro circumventus, in illum temerarium ausum prolapsus est, ut non tantum praecedentia decreta sanctissime a se edita in irritum mitteret ac deleret, verum etiam Caesaraugustanae synodo, Magno Ambrosio et Romano ipsi pontifici, et sibi (quod gravius est) adversari voluerit. Laetabundi ergo Instantius et Priscillianus ob imperatoris Gratiani in eos lenitatem, Hispanias repetere diu non distulere. Quo tandem, ineunte anno 383, profecti, suas occupant episcopales sedes, quibus Idatius resistendi animum habens, nihil in religionis munimen tentare potuit. Deerat illi quippe facultas, quia haeretici, corrupto Volventio proconsule, vires suas confirmaverant. Immo, cum tali tantaque saeculi potentia se fultos viderent, audacter nimis in episcopum catholicum Ithacium insurgunt, huncque quasi Ecclesiarum perturbatorem, reum apud proconsulem postulant, qui, scelestissimorum annuens votis, omni divino et humano jure sacrilege violato, jubet per atrocem exsecutionem Ithacium deduci. Sed is intrepidus profugit", |
| "candidate_score": 0.664319, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_11_13", |
| "bdc_text": "De expeditione exercitus Hispani nihil certis adhuc apud nos toti petitiones in ipsum fuerit , quae inquisitoribus Nec etiam quidem ex Hispaniis moturum propter turbas ac seditiones intestinas , quae superstitionibus neminere videntur . Frisius , comes fratribus coniunctus , ut nondicae , is iam quosdam et Argentinum nostrae 300 impetravit equites , quicquam instructos , ut impressis ut quos scivit , magnos ut vocant , in ordinem redigeret . Verum Condensis , ut primum rescidit , qui potus esse se oppositurum pro Ionge , nisi pius et concordię , quantum imperavit ac sic turba fore .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_220", |
| "psc_text": "Sed ab ea maxime abhorrent, cum nostrarum Ecclesiarum praesules, tum sanctum illud inquisitionis officium, contra quod haereticos comminisci posse P. Natalis Alexander prospexit. Et quidem eas severitatis poenas Ecclesiae adjumento fuisse, Leo ipse ex eo etiam confirmavit, quod corporalia supplicia, et ecclesiasticarum legum exsecutiones, ob gravissimas bellorum vicissitudines, multorum spatio annorum cessare debuissent, nec ipsis provinciarum sacerdotibus in unum frequentius coire, cum haud amplius liceret: Invenit (ait S. pontifex) secreta perfidia libertatem, et ad multarum mentium subversionem iisdem malis est incitata quibus debuit esse correcta. Ex cujus causa statim deplorare pergit deterrimum Galliciae et Hispaniarum statum, quarum non solum plebes, ut a Turribio acceperat, mortifera contagionis peste erant labefactatae; sed, quod gravius est, eorumdem sacerdotes, hoc lethali correpti morbo, veritatem multis erroribus opprimebant, Priscilliani doctrinam evangelicis praeferebant documentis, et ista tandem profanis sensibus depravata populis proponebant, aut praedicabant, ut Spiritus sancti revelationibus rejectis, diaboli dogmata in auditorum animos inspirarent. Haec", |
| "candidate_score": 0.6636, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_11_13", |
| "bdc_text": "De expeditione exercitus Hispani nihil certis adhuc apud nos toti petitiones in ipsum fuerit , quae inquisitoribus Nec etiam quidem ex Hispaniis moturum propter turbas ac seditiones intestinas , quae superstitionibus neminere videntur . Frisius , comes fratribus coniunctus , ut nondicae , is iam quosdam et Argentinum nostrae 300 impetravit equites , quicquam instructos , ut impressis ut quos scivit , magnos ut vocant , in ordinem redigeret . Verum Condensis , ut primum rescidit , qui potus esse se oppositurum pro Ionge , nisi pius et concordię , quantum imperavit ac sic turba fore .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_89", |
| "psc_text": "in aliquo, ut arbitror, episcoporum conventu anathemate proscripti fuere. Sed de re tam obscura, cujus veteres scriptores altum servavere silentium, ne in divinationem labamur, verba facere omnino praetermittimus. Sed ad Idatii Chronicon sermonem convertentes, quandonam Symphosius et Dictinius ad catholicorum communionem redierint, paucis explicabimus . 8. Idatius itaque, Hispaniarum rerum scriptor accuratissimus, sub Anastasii pontificatu quoddam Toletanum concilium habitum fuisse, atque in eo tum Symphosium, tum Dictinium, aliosque Gallaeciae provinciae episcopos Priscillianam haeresim ejurasse, propriaque manu fidei professione subscripta condemnasse asseverat. Romanae Ecclesiae 37 habetur episcopus Anastasius. In provincia Carthaginensi, in civitate Toleto, synodus episcoporum contrahitur, in cujus gestis continetur Symphosius, et Dictinius, et alii cum his Gallaeciae provinciae episcopis Priscilliani sectatores haeresim ejus blasphemissimam cum assertore eodem professionis suae subscriptione condemnant. Addit praeterea: Statuuntur quaedam etiam observanda de Ecclesiae disciplina, communicante in eodem concilio Ortigio episcopo, qui Gelenis fuerat ordinatus. Sed agentibus Priscillianistis, pro fide catholica pulsus factionibus exsulabat.", |
| "candidate_score": 0.663116, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_11_13", |
| "bdc_text": "De expeditione exercitus Hispani nihil certis adhuc apud nos toti petitiones in ipsum fuerit , quae inquisitoribus Nec etiam quidem ex Hispaniis moturum propter turbas ac seditiones intestinas , quae superstitionibus neminere videntur . Frisius , comes fratribus coniunctus , ut nondicae , is iam quosdam et Argentinum nostrae 300 impetravit equites , quicquam instructos , ut impressis ut quos scivit , magnos ut vocant , in ordinem redigeret . Verum Condensis , ut primum rescidit , qui potus esse se oppositurum pro Ionge , nisi pius et concordię , quantum imperavit ac sic turba fore .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_159", |
| "psc_text": "ad Siricium papam epistolae qualem quantamque ipse erga apostolicam sedem animi reverentiam et submissionem exercuerit, quantumque Romanum pontificem ob jam damnatos haereticos laudaverit, nimis evidenter manifestant. Ambrosius igitur agens cum Hispanis episcopis de recipiendis Symphosio et Dictinio poenitentibus, non poterat praeterire conditiones jam ab eodem papa Siricio praescriptas; nec ipsi Hispani episcopi poenitentium causam cognoscere poterant, de ea inquirere et judicare, nisi sub iisdem conditionibus quas Siriciana statuta continebant. Igitur in definitivae sententiae decreto, quod Toletani PP. ediderunt, necessario ea verba exprimere oportebat: Litteris tamen sanctae memoriae Ambrosii . . . . ut, si condemnassent quae perperam egerant, et implessent conditiones, quas praescriptas litterae continebant, reverenter ad pacem (adde, quae S. memoriae papa Siricius suasisset) . . . . magnam, etc. Quod si facere praetermisissent, non irreverentiae dumtaxat, sed et schismatis et contumaciae redargui et puniri potuissent. At ne operam tandem vel cum uno Tillemontio, vel cum apostolicae sedis inimicis", |
| "candidate_score": 0.662667, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_11_13", |
| "bdc_text": "De expeditione exercitus Hispani nihil certis adhuc apud nos toti petitiones in ipsum fuerit , quae inquisitoribus Nec etiam quidem ex Hispaniis moturum propter turbas ac seditiones intestinas , quae superstitionibus neminere videntur . Frisius , comes fratribus coniunctus , ut nondicae , is iam quosdam et Argentinum nostrae 300 impetravit equites , quicquam instructos , ut impressis ut quos scivit , magnos ut vocant , in ordinem redigeret . Verum Condensis , ut primum rescidit , qui potus esse se oppositurum pro Ionge , nisi pius et concordię , quantum imperavit ac sic turba fore .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_202", |
| "psc_text": "vel duodecimo ineunte, hanc unam Turribii epistolam confinxisse. 8. Huic ego tamen Baluzii opinioni non tam facile subscribo, sed cardinalis Aguirre rationes prorsus infirmas esse contendo. Nam si de suppositionum argumentis ea in epistola repertis hic agere instituerem, multa quidem in ejus lectione me offendisse fateri possem, quae nec a Stephano Baluzio, nec ab ipso Hispaniae Conciliorum collectore, nec a quoquam alio annotata fuere. Cujusmodi enim illud exordium apparet, in quo Turribius de seipso, tamquam de longinqua peregrinatione veniente, in qua longum annorum spatium insumpserat, disseruit. An haec de episcopo disciplinae ecclesiasticae tuendae apprime studioso vera esse possint, quis poterit suspicari? Tot enim perurgentibus calamitatibus, sub Dei et Ecclesiae indignatione, optimum hunc pastorem gregem suum deserere voluisse aut potuisse arbitrabimur? Nemo id mihi nugari poterit, praesertim cum S. Leo, cui Turribius deterrimum illarum Ecclesiarum statum exposuit, summis laudibus hunc ornet, quod semper vigilans sollicite Dominico gregi devotionem officii pastoralis impendisset.", |
| "candidate_score": 0.661912, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_10_12", |
| "bdc_text": "omnia ac ubergenses omnem suam operam Bernasibus polliciti sunt . De expeditione exercitus Hispani nihil certis adhuc apud nos toti petitiones in ipsum fuerit , quae inquisitoribus Nec etiam quidem ex Hispaniis moturum propter turbas ac seditiones intestinas , quae superstitionibus neminere videntur . Frisius , comes fratribus coniunctus , ut nondicae , is iam quosdam et Argentinum nostrae 300 impetravit equites , quicquam instructos , ut impressis ut quos scivit , magnos ut vocant , in ordinem redigeret .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_190", |
| "psc_text": "et Hispaniarum Ecclesiarum aerumnosum statum potuissemus comprehendere, jam diu interciderunt. Cujus quidem jacturae gravissimum damnum aliqua ratione dumtaxat litteris ad Idatium et Ceponium episcopos, quae sub Turribii Asturicensis nomine circumferuntur, tum sincera celebrique ea epistola quam in hac causa ad Turribium Leo rescripsit, possumus reparare. Utrisque ergo nos insistere in praesens oportet, ut Priscillianistarum hanc historiam, quam illustrare aggressi sumus, absolvamus. 2. Et certe quidem illarum Ecclesiarum statum deplorandum Turribius ipse, vel qui Turribii agit personam, ea in epistola descripsit, cum 251 videlicet de molesta et injucunda peregrinatione disserens, quam semper inter duos labores et lacrymabiles necessitates subierat. Inter has aliquid adjumenti habuisse asseverat, cum adeundo incognita, et ignorata discendo, quodam profectu mentis augemur, plerumque ea quae apud nos optima videbantur prava esse atque deterrima reddita nobis meliori ratione, noscentes. Super autem quibus rebus Turribius peregrinando instructior evaserit, ut facile noscere potuerit, prava atque deterrima reddita esse, quae ei quandoque", |
| "candidate_score": 0.661495, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_10_12", |
| "bdc_text": "omnia ac ubergenses omnem suam operam Bernasibus polliciti sunt . De expeditione exercitus Hispani nihil certis adhuc apud nos toti petitiones in ipsum fuerit , quae inquisitoribus Nec etiam quidem ex Hispaniis moturum propter turbas ac seditiones intestinas , quae superstitionibus neminere videntur . Frisius , comes fratribus coniunctus , ut nondicae , is iam quosdam et Argentinum nostrae 300 impetravit equites , quicquam instructos , ut impressis ut quos scivit , magnos ut vocant , in ordinem redigeret .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_334", |
| "psc_text": "Morales rerum Hispanicarum scriptor non contemnendus, duos omnino distinguendos esse Turribios contendens, quorum alter Asturicensi potiebatur episcopatu, ad quem S. Leo Magnus epistolas direxit; alter vero per quem S. pontifex ad Hispaniae scripsit episcopos, qui Roma in Hispanias missus est ut laudatas deferret epistolas. Hanc ergo opinionem adoptavit Quesnellus, qui nimis sibi indulgens, in eminentissimum Annalium scriptorem invehitur, et duo istius argumenta tamquam levia et exilia, vel falsitatis portentum continentia, subvertere conatus est. Et quidem nobis in praesens tantum otii esse non potest, ut singillatim referamus quae hujus controversiae causa Quesnellus subjiciendo comminiscitur. Cujusmodi illa sunt: « Non semper solemne fuisse in litteris eorum nomina describere per quos hae deferebantur. » Leonem ad Turribium rescripsisse per eumdem diaconum Pervincium, a quo consultationes acceperat: « Ad Galliciae vero synodum mittere debuisse non alienum clericum, sed nuntium aliquem e suo latere avulsum, quod munus optime alteri Turribio, non episcopo, sed Romanae sedis", |
| "candidate_score": 0.66005, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_10_12", |
| "bdc_text": "omnia ac ubergenses omnem suam operam Bernasibus polliciti sunt . De expeditione exercitus Hispani nihil certis adhuc apud nos toti petitiones in ipsum fuerit , quae inquisitoribus Nec etiam quidem ex Hispaniis moturum propter turbas ac seditiones intestinas , quae superstitionibus neminere videntur . Frisius , comes fratribus coniunctus , ut nondicae , is iam quosdam et Argentinum nostrae 300 impetravit equites , quicquam instructos , ut impressis ut quos scivit , magnos ut vocant , in ordinem redigeret .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_280", |
| "psc_text": "ex Hispania ab Orosio quid illius sectae homines sentirent intellexisset. Fatetur tamen jam cum Manichaeos exagitaret, se multa scripsisse quae in Priscillianistas, multis in dogmatibus Manichaeis affines, optime quadrare poterant. Sed non perinde aliquod in hujus scriptis vestigium exstat quod is eam fidei professionem conscribere potuerit. Nondum ipsi enim, nec Orosio quidem, omnes Priscillianistarum blasphemiae vel errores innotuerant. Quasi nonnisi temere stylum strinxisset ad fidei professionem contra eam haeresim conscribendam, cujus errores necdum ipsi innotuerant. Et quidem ita effari haudquaquam auderem, nisi Orosii ad Augustinum scripta, et Augustini ad Orosium liber, argumenta suppeditarent. Sed cum Orosius ipse Priscillianistarum tres quaestiones dumtaxat exponendas proponat, aliae vero, quas subjicit, cum Priscilliani erroribus nihil affine habent, sed ad Origenistarum commenta pertinere ipsi ambo testati sunt; igitur non omnia Priscillianistarum commenta ipsis adhuc innotuerant. Quas vero quaestiones Orosius Augustino explicandas proposuerit, statim patefacimus. Harum ergo prior ad animae naturam atque substantiam pertinebat, quam 270", |
| "candidate_score": 0.660031, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_10_12", |
| "bdc_text": "omnia ac ubergenses omnem suam operam Bernasibus polliciti sunt . De expeditione exercitus Hispani nihil certis adhuc apud nos toti petitiones in ipsum fuerit , quae inquisitoribus Nec etiam quidem ex Hispaniis moturum propter turbas ac seditiones intestinas , quae superstitionibus neminere videntur . Frisius , comes fratribus coniunctus , ut nondicae , is iam quosdam et Argentinum nostrae 300 impetravit equites , quicquam instructos , ut impressis ut quos scivit , magnos ut vocant , in ordinem redigeret .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_89", |
| "psc_text": "in aliquo, ut arbitror, episcoporum conventu anathemate proscripti fuere. Sed de re tam obscura, cujus veteres scriptores altum servavere silentium, ne in divinationem labamur, verba facere omnino praetermittimus. Sed ad Idatii Chronicon sermonem convertentes, quandonam Symphosius et Dictinius ad catholicorum communionem redierint, paucis explicabimus . 8. Idatius itaque, Hispaniarum rerum scriptor accuratissimus, sub Anastasii pontificatu quoddam Toletanum concilium habitum fuisse, atque in eo tum Symphosium, tum Dictinium, aliosque Gallaeciae provinciae episcopos Priscillianam haeresim ejurasse, propriaque manu fidei professione subscripta condemnasse asseverat. Romanae Ecclesiae 37 habetur episcopus Anastasius. In provincia Carthaginensi, in civitate Toleto, synodus episcoporum contrahitur, in cujus gestis continetur Symphosius, et Dictinius, et alii cum his Gallaeciae provinciae episcopis Priscilliani sectatores haeresim ejus blasphemissimam cum assertore eodem professionis suae subscriptione condemnant. Addit praeterea: Statuuntur quaedam etiam observanda de Ecclesiae disciplina, communicante in eodem concilio Ortigio episcopo, qui Gelenis fuerat ordinatus. Sed agentibus Priscillianistis, pro fide catholica pulsus factionibus exsulabat.", |
| "candidate_score": 0.660011, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_14_16", |
| "bdc_text": "Iterum enim nos ablicere senioribus accersitis , quod primum imperavit ac sic turba illa ita sopita est . Dominus capitaneus Pergensis , cuius tamen Henrichus scripsit , miguit , eam ecclesiam iubem in universi in animo omnibusque generis , quonam abendantem , papis sis eripuit eamque nunc tuetur egregie a parte evangelicorum . Condensis et admirabilius noster procusabit sunt , operam diutos ne patria aliquid damni ab in austuna Hispanorum , arbitri Augustanum in mandationes rursus magna passim apud nos damna debunt .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_88", |
| "psc_text": "Augustinus, ut divinarum Scripturarum sanctitati auctoritatique consuleret, omnes excelsae suae sapientiae nervos ad librum illum catholicae pietati maxime injuriosum refellendum atque destruendum adhibuit. Sed et alios Dictinium in Priscillianae haereseos tutelam et praesidium edidisse tractatus, inter caeteros Leo noster asseverat, ut nos ipsi suo loco dicemus. 7. Interim vero, ne a proposito instituto longius abscedamus, Symphosii ac Dictinii apertum lapsum non ante quintum vel sextum Siricii pontificatus annum revocandum esse certissime arbitramur; quorum quidem impietate a caeteris Hispaniae et Lusitaniae episcopis cognita, et ex Dictinii Operibus, quae omnium manibus terebantur, magis comprobata, catholici ab eorum communione se abstinere coeperunt, et in aliquo, ut arbitror, episcoporum conventu anathemate proscripti fuere. Sed de re tam obscura, cujus veteres scriptores altum servavere silentium, ne in divinationem labamur, verba facere omnino praetermittimus. Sed ad Idatii Chronicon sermonem convertentes, quandonam Symphosius et Dictinius ad catholicorum communionem redierint, paucis explicabimus . 8. Idatius itaque, Hispaniarum rerum", |
| "candidate_score": 0.659843, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_10_12", |
| "bdc_text": "omnia ac ubergenses omnem suam operam Bernasibus polliciti sunt . De expeditione exercitus Hispani nihil certis adhuc apud nos toti petitiones in ipsum fuerit , quae inquisitoribus Nec etiam quidem ex Hispaniis moturum propter turbas ac seditiones intestinas , quae superstitionibus neminere videntur . Frisius , comes fratribus coniunctus , ut nondicae , is iam quosdam et Argentinum nostrae 300 impetravit equites , quicquam instructos , ut impressis ut quos scivit , magnos ut vocant , in ordinem redigeret .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_164", |
| "psc_text": "spiritus factionis insurgat. Sed nec in sui pontificatus exordiis huic gravissimo schismati Innocentium papam occurrisse, perspicue produnt verba illa, a quibus ipse suam epistolam orditur, videlicet: Saepe me et nimia cum teneret cura sollicitum super dissensione et schismate Ecclesiarum, quod per Hispanias latius in dies serpere et citatiore gradu incedere fama proloquitur. Nam saepe auditis ex fama tantorum malorum rumoribus, iis medicinam afferre secum distulit, quoadusque ex remotioribus Hispaniae finibus Hilarius et Elpidius, qui jam Romam venerant, fideli narratione, cum dolore et gemitu prosecuti sunt quae in consensum presbyterii actorum confectione, qua laborabat pernicie Ecclesia, exposuerunt. Tunc quidem emersisse tempus, quo non posset emendatio differri; sed oportere congrua medicina provideri, ipse Innocentius fassus est. Quare scribere statuit ad Toletanae synodi episcopos, molli castigare brachio, et vellicare, et eos carpere, qui propter Galliciorum cum Symphosio et Dictinio communionem ab omnium pace desciverunt. Ad quam autem Toletanam synodum S. Innocentius suas epistolas", |
| "candidate_score": 0.659681, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_10_12", |
| "bdc_text": "omnia ac ubergenses omnem suam operam Bernasibus polliciti sunt . De expeditione exercitus Hispani nihil certis adhuc apud nos toti petitiones in ipsum fuerit , quae inquisitoribus Nec etiam quidem ex Hispaniis moturum propter turbas ac seditiones intestinas , quae superstitionibus neminere videntur . Frisius , comes fratribus coniunctus , ut nondicae , is iam quosdam et Argentinum nostrae 300 impetravit equites , quicquam instructos , ut impressis ut quos scivit , magnos ut vocant , in ordinem redigeret .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_287", |
| "psc_text": "Orosii verba jam Quesnello negotium facessunt, nam Eutropius et Paulus episcopi, sola salutis omnium utilitate permoti, commonitorium jam dederunt (ait Orosius) de aliquantis haeresibus, nec tamen significarunt omnes. Super quas vero haereses duo illi episcopi Augustinum consuluerint, plane reticuit. Sed si eum consuluissent super Priscillianam haeresin, et errores; vel si Augustinus, postulantibus illis duobus episcopis, libellum illum anathematismosque scripsisset, quid Orosio opus erat festinato edere et coacervare in unum omnes perditionum arbores cum radicibus et ramis suis? Annon illa fidei professione, vel libello; annon in decem et octo, vel in viginti sex, anathematismis habebatur id omne quod ad illius haeresis exitium oportebat? Augustinum praeterea, si duo illi episcopi in hac causa interpellassent, aut rescribendo iisdem fecisse satis arbitratur Quesnellus, aut non. Sed utroque hoc telo seipsum jugulat. Nam dato illo primo, fateri cogitur cur Augustinus in eadem causa ab Orosio iterum consultus, hunc non remisit ad illam fidei professionem, et", |
| "candidate_score": 0.658646, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_14_16", |
| "bdc_text": "Iterum enim nos ablicere senioribus accersitis , quod primum imperavit ac sic turba illa ita sopita est . Dominus capitaneus Pergensis , cuius tamen Henrichus scripsit , miguit , eam ecclesiam iubem in universi in animo omnibusque generis , quonam abendantem , papis sis eripuit eamque nunc tuetur egregie a parte evangelicorum . Condensis et admirabilius noster procusabit sunt , operam diutos ne patria aliquid damni ab in austuna Hispanorum , arbitri Augustanum in mandationes rursus magna passim apud nos damna debunt .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_10", |
| "psc_text": "Qui vero id fieri potuit, cum eo anno, jam longe lateque per eas provincias propagata, altas radices in improborum animis defixerat; quando maxima virorum atque mulierum frequentia, quibusdam anni diebus, cum in montibus, tum in villis Priscillianistae, suas collectas agebant; quando denique omnia obscena et profana quae in latibulis exercebantur sacris catholicae Ecclesiae pastoribus innotuerant? Innotuisse autem haec omnia, octo illi Caesaraugustani concilii canones produnt, de quibus paulo post dicemus. 3. Neque vero arbitremur ea haeresi statim innotescente sacros Ecclesiae praesules in concilium coivisse. Nam comperta primum ab Hyginio, Cordubensi episcopo, magni Osii successore, virulenta Priscilliani tabe, quae nonnullos etiam episcopos, quos inter Instantium et Salvianum, depravaverat atque corruperat, negotium ad Idatium, Emeritae civitatis sacerdotem, relatum voluit. Is vero, Hyginius videlicet, in sectarios excandens, sine modo (ait Severus Sulpicius) et ultra quam oportuit, Instantium sociosque ejus lacessens, facem quamdam nascenti incendio subdidit, ut exasperaverit malos potius quam compresserit. Re igitur", |
| "candidate_score": 0.657896, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_10_12", |
| "bdc_text": "omnia ac ubergenses omnem suam operam Bernasibus polliciti sunt . De expeditione exercitus Hispani nihil certis adhuc apud nos toti petitiones in ipsum fuerit , quae inquisitoribus Nec etiam quidem ex Hispaniis moturum propter turbas ac seditiones intestinas , quae superstitionibus neminere videntur . Frisius , comes fratribus coniunctus , ut nondicae , is iam quosdam et Argentinum nostrae 300 impetravit equites , quicquam instructos , ut impressis ut quos scivit , magnos ut vocant , in ordinem redigeret .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_44", |
| "psc_text": "Retulitne eam Theodoretus quemadmodum in suo autographo descriptam reperiit? Aut Orientales illi Patres de Occidentalium sedium ordine vel optime edocti, vel eum, nihil immutantes, fideliter persecuti sunt? Quis alterutrum affirmabit? Nam imprimis Orientales illi, qui Constantinopolim in concilio convenerant, Romanae Damasi synodo, quae tum agebatur, detrectarunt interesse, se excusantes, post tot innumeras gravissimasque aerumnas Arianorum furore exhaustas, tam longum et laboriosum iter arripere non posse, ut Romam venirent. Ea de causa tres episcopos legatos ad Damasum et Romanam synodum mittunt, Cyriacum, videlicet, Eusebium et Priscillianum, qui secum laudatam a Theodoreto epistolam detulere. Illis ergo Orientis Patribus, cum ordo, quem Occidentales episcopi in Romano concilio tenuere, tum horum numerus prorsus erant ignoti. Et idcirco nonnullorum nomina dumtaxat descripsere, caetera autem generali hac formula concludentes: Et caeteris sanctis episcopis in celebri urbe Roma convocatis. Nihil denique dicam de suspecta Theodoreti fide in veterum monumentis recensendis, cum jam Baronius atque alii merito eum", |
| "candidate_score": 0.657312, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_10_12", |
| "bdc_text": "omnia ac ubergenses omnem suam operam Bernasibus polliciti sunt . De expeditione exercitus Hispani nihil certis adhuc apud nos toti petitiones in ipsum fuerit , quae inquisitoribus Nec etiam quidem ex Hispaniis moturum propter turbas ac seditiones intestinas , quae superstitionibus neminere videntur . Frisius , comes fratribus coniunctus , ut nondicae , is iam quosdam et Argentinum nostrae 300 impetravit equites , quicquam instructos , ut impressis ut quos scivit , magnos ut vocant , in ordinem redigeret .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_205", |
| "psc_text": "An Idatius in Chronico, qui alias episcoporum clades descripsit, hanc unam de Turribii exsilio reticuisset? Denique, cur et caeteri omnes Hispaniae Galliciaeque scriptores tanto silentio laborassent in maximi momenti re? Non itaque ad hocce effugium recurrendum est. 9. Neque quidem tam longam plurium annorum peregrinationem, antequam ad episcopatum eveheretur, Turribius peragere potuit. Post Dictinii quippe mortem, quae ante Christi annum 420 contigit, ut ex Augustino 254 vidimus, jam Asturicensem Ecclesiam Turribius est assecutus. Sed tunc non Leo Magnus, sed Zosimus, aut Bonifacius, catholicae Ecclesiae praeerat. Quare cum in exordio secundi capitis illius epistolae Turribius de seipso tamquam de homine jamjam ex peregrinatione adveniente loquatur, inde fit quod quae de Asturicensi concilio ex Idatii Chronico narrant Baluzius et Aguirre minime in Leonis aevum, videlicet in annum 446, rejici possint. Quod si tandem confingamus non statim post adeptum episcopatum Turribium ad Idatium et Ceponium scripsisse, nec Leonem veluti supremum magistrum et judicem", |
| "candidate_score": 0.65624, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_15_17", |
| "bdc_text": "Dominus capitaneus Pergensis , cuius tamen Henrichus scripsit , miguit , eam ecclesiam iubem in universi in animo omnibusque generis , quonam abendantem , papis sis eripuit eamque nunc tuetur egregie a parte evangelicorum . Condensis et admirabilius noster procusabit sunt , operam diutos ne patria aliquid damni ab in austuna Hispanorum , arbitri Augustanum in mandationes rursus magna passim apud nos damna debunt . Bernensium , hat das wößer so geschlingen , da hat kommen mit haben sonder gröchten , und erschömlen zwey nüwe joch , so man erst disen winter gwafet , verdissen und die stuben verschwät .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_10", |
| "psc_text": "Qui vero id fieri potuit, cum eo anno, jam longe lateque per eas provincias propagata, altas radices in improborum animis defixerat; quando maxima virorum atque mulierum frequentia, quibusdam anni diebus, cum in montibus, tum in villis Priscillianistae, suas collectas agebant; quando denique omnia obscena et profana quae in latibulis exercebantur sacris catholicae Ecclesiae pastoribus innotuerant? Innotuisse autem haec omnia, octo illi Caesaraugustani concilii canones produnt, de quibus paulo post dicemus. 3. Neque vero arbitremur ea haeresi statim innotescente sacros Ecclesiae praesules in concilium coivisse. Nam comperta primum ab Hyginio, Cordubensi episcopo, magni Osii successore, virulenta Priscilliani tabe, quae nonnullos etiam episcopos, quos inter Instantium et Salvianum, depravaverat atque corruperat, negotium ad Idatium, Emeritae civitatis sacerdotem, relatum voluit. Is vero, Hyginius videlicet, in sectarios excandens, sine modo (ait Severus Sulpicius) et ultra quam oportuit, Instantium sociosque ejus lacessens, facem quamdam nascenti incendio subdidit, ut exasperaverit malos potius quam compresserit. Re igitur", |
| "candidate_score": 0.655981, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_9_11", |
| "bdc_text": "De expeditione insigneris ; omnia ac ubergenses omnem suam operam Bernasibus polliciti sunt . De expeditione exercitus Hispani nihil certis adhuc apud nos toti petitiones in ipsum fuerit , quae inquisitoribus Nec etiam quidem ex Hispaniis moturum propter turbas ac seditiones intestinas , quae superstitionibus neminere videntur .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_203", |
| "psc_text": "suspicari? Tot enim perurgentibus calamitatibus, sub Dei et Ecclesiae indignatione, optimum hunc pastorem gregem suum deserere voluisse aut potuisse arbitrabimur? Nemo id mihi nugari poterit, praesertim cum S. Leo, cui Turribius deterrimum illarum Ecclesiarum statum exposuit, summis laudibus hunc ornet, quod semper vigilans sollicite Dominico gregi devotionem officii pastoralis impendisset. Profecto si arbitrio ductus dumtaxat Turribius peregrinatus fuisset, eum potius sanctus pontifex carpere et corripere debuisset, quod a Dominico grege diffugerat, concreditas sibi oves luporum furori dilaniandas subjiciendo. Duplici de causa dumtaxat has similesque objurgationes indebite evadere potuisset, exsilii videlicet altera, in quod, Arianis principibus agentibus, Turribius episcopus pulsus fuisset; altera vero, quod, nondum ad episcopatum assumptus, longo annorum spatio peregre iter fuerit profectus. Sed utraque vacillat. Nam si Arianorum principum furor in eum excandens exsilium subiisset, non peregrinationis labores et incommoda exaggeraret, sed exsilii; et aliunde post latam in eum sententiam jam in Asturicensi throno alius intrusus fuisset, quemadmodum", |
| "candidate_score": 0.642777, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_9_11", |
| "bdc_text": "De expeditione insigneris ; omnia ac ubergenses omnem suam operam Bernasibus polliciti sunt . De expeditione exercitus Hispani nihil certis adhuc apud nos toti petitiones in ipsum fuerit , quae inquisitoribus Nec etiam quidem ex Hispaniis moturum propter turbas ac seditiones intestinas , quae superstitionibus neminere videntur .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_285", |
| "psc_text": "Ceretium jam antea exagitavit. Necdum igitur tum omnia illius sectae arcana Augustino, aut aliis innotuerant. Si enim biennio antequam is ex hac migrasset luce innotuissent, certe describere non praetermisisset, cum in hoc opere exarando in votis habuerit singularum haereseon errores referre. Neque ei id vitio vertendum est. Nimium enim ea aetate tum Hispaniarum, tum Galliciae res erant afflictae, et propterea sacri Ecclesiarum praesules, quibus post Romanum scissum imperium Barbari Arianique principes dominabantur, non in synodis cogendis vacare poterant, non in haereticos et contumaces clericos animadvertere, non denique gravissimis occurrentibus quaestionibus ultro citroque epistolas mittere, et ea institutionum subsidia ab aliis catholicae societatis episcopis expetere, quae omnino necessaria videbantur. Ad haec quippe, quae fusius etiam antecedenter descripsimus, si noster lector sincere animadvertat, non facile sibi persuadebit, aut nos Augustinum in invidiam adducere voluisse, aut de ignorantia notare, sed tantum ea referre quae veritati magis 271 magisque consona esse censentur. Neque Quesnello", |
| "candidate_score": 0.64209, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_9_11", |
| "bdc_text": "De expeditione insigneris ; omnia ac ubergenses omnem suam operam Bernasibus polliciti sunt . De expeditione exercitus Hispani nihil certis adhuc apud nos toti petitiones in ipsum fuerit , quae inquisitoribus Nec etiam quidem ex Hispaniis moturum propter turbas ac seditiones intestinas , quae superstitionibus neminere videntur .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_57", |
| "psc_text": "impietatis pertinaciam per seditionem vulgi lapidibus exstinctam fuisse. Sed in alio Chronico, quod sub Tironis nomine circumfertur, eam vulgi in Urbicam seditionem Arcadio et Bautonio coss. excitatam fuisse narratur. Jam vero iis omnibus necatis, aut exsilio affectis, religionis et Ecclesiae negotia in praeceps ferri visa sunt. Nam imprimis non solum repressa non est haeresis, quae Priscilliano auctore proruperat, sed confirmata, latius propagata est. Siquidem illius sectatores, qui eum prius ut sanctum honoraverant, postea ut martyrem colere coeperunt. Peremptorum corpora ad Hispanias relata, magnisque obsequiis celebrata eorum funera; quin jurare per Priscillianum summa religio putabatur. 223 Nec vero religio solum in Hispania tam sacrilego sceleratoque cultu labefactabatur, sed in Galliis, magno schismate exorto, etiam ipsi catholici episcopi in duas factiones discesserunt. Alii enim in Ithacio non tantum reprehenderunt, quod is, praeter Ecclesiae morem et lenitatem, laesae fidei reos Ecclesiam exagitantes in capitis causa insectatus fuerat, sed etiam quia a Theognosto episcopo", |
| "candidate_score": 0.638421, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_9_11", |
| "bdc_text": "De expeditione insigneris ; omnia ac ubergenses omnem suam operam Bernasibus polliciti sunt . De expeditione exercitus Hispani nihil certis adhuc apud nos toti petitiones in ipsum fuerit , quae inquisitoribus Nec etiam quidem ex Hispaniis moturum propter turbas ac seditiones intestinas , quae superstitionibus neminere videntur .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_334", |
| "psc_text": "Morales rerum Hispanicarum scriptor non contemnendus, duos omnino distinguendos esse Turribios contendens, quorum alter Asturicensi potiebatur episcopatu, ad quem S. Leo Magnus epistolas direxit; alter vero per quem S. pontifex ad Hispaniae scripsit episcopos, qui Roma in Hispanias missus est ut laudatas deferret epistolas. Hanc ergo opinionem adoptavit Quesnellus, qui nimis sibi indulgens, in eminentissimum Annalium scriptorem invehitur, et duo istius argumenta tamquam levia et exilia, vel falsitatis portentum continentia, subvertere conatus est. Et quidem nobis in praesens tantum otii esse non potest, ut singillatim referamus quae hujus controversiae causa Quesnellus subjiciendo comminiscitur. Cujusmodi illa sunt: « Non semper solemne fuisse in litteris eorum nomina describere per quos hae deferebantur. » Leonem ad Turribium rescripsisse per eumdem diaconum Pervincium, a quo consultationes acceperat: « Ad Galliciae vero synodum mittere debuisse non alienum clericum, sed nuntium aliquem e suo latere avulsum, quod munus optime alteri Turribio, non episcopo, sed Romanae sedis", |
| "candidate_score": 0.637769, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_9_11", |
| "bdc_text": "De expeditione insigneris ; omnia ac ubergenses omnem suam operam Bernasibus polliciti sunt . De expeditione exercitus Hispani nihil certis adhuc apud nos toti petitiones in ipsum fuerit , quae inquisitoribus Nec etiam quidem ex Hispaniis moturum propter turbas ac seditiones intestinas , quae superstitionibus neminere videntur .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_345", |
| "psc_text": "esse repetendam ostenderent. « Nihilominus (ait), quia Gregorius in referendis iis quae extra Gallias gesta sunt non raro fallitur, existimo a Garsia scriptore Hispanico non recedendum. » Tandem animadvertit Innocentii papae III epistolam fundamenta suppeditare dicendi concilium de quo agimus adhuc citius fuisse coactum, anno videlicet 560. 6. Sed in tantarum opinionum conflictu Baronio et cardinali Aguirre fidem adimere minime ausim. Conjecturae quippe omnes, quae ab adversis partibus adducuntur, nullas evidentiae, sed solius probabilitatis praeseferunt notas, in quibus expendendis longius supervacaneum ducimus laborare, ne nimis divinationibus, quas in aliis reprehendimus, aliquando indulgere videamur. Unum interim, quod referre ad nos pertinet, illud potissimum censuimus, post coactam illam Bracarensem synodum, nullam in posterum in sequentibus conciliorum Actis Romanorumque pontificum decretis Priscillianistarum haereseos occurrere mentionem. An vero tum sacrorum praesulum pietate, et catholicorum principum potentia, qui Hispanis et Galliciis coeperant dominari, nefariae illae propagines ad exitium perductae fuerint; an vero sub simulato alio", |
| "candidate_score": 0.637552, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_9_11", |
| "bdc_text": "De expeditione insigneris ; omnia ac ubergenses omnem suam operam Bernasibus polliciti sunt . De expeditione exercitus Hispani nihil certis adhuc apud nos toti petitiones in ipsum fuerit , quae inquisitoribus Nec etiam quidem ex Hispaniis moturum propter turbas ac seditiones intestinas , quae superstitionibus neminere videntur .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_190", |
| "psc_text": "et Hispaniarum Ecclesiarum aerumnosum statum potuissemus comprehendere, jam diu interciderunt. Cujus quidem jacturae gravissimum damnum aliqua ratione dumtaxat litteris ad Idatium et Ceponium episcopos, quae sub Turribii Asturicensis nomine circumferuntur, tum sincera celebrique ea epistola quam in hac causa ad Turribium Leo rescripsit, possumus reparare. Utrisque ergo nos insistere in praesens oportet, ut Priscillianistarum hanc historiam, quam illustrare aggressi sumus, absolvamus. 2. Et certe quidem illarum Ecclesiarum statum deplorandum Turribius ipse, vel qui Turribii agit personam, ea in epistola descripsit, cum 251 videlicet de molesta et injucunda peregrinatione disserens, quam semper inter duos labores et lacrymabiles necessitates subierat. Inter has aliquid adjumenti habuisse asseverat, cum adeundo incognita, et ignorata discendo, quodam profectu mentis augemur, plerumque ea quae apud nos optima videbantur prava esse atque deterrima reddita nobis meliori ratione, noscentes. Super autem quibus rebus Turribius peregrinando instructior evaserit, ut facile noscere potuerit, prava atque deterrima reddita esse, quae ei quandoque", |
| "candidate_score": 0.634563, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_9_11", |
| "bdc_text": "De expeditione insigneris ; omnia ac ubergenses omnem suam operam Bernasibus polliciti sunt . De expeditione exercitus Hispani nihil certis adhuc apud nos toti petitiones in ipsum fuerit , quae inquisitoribus Nec etiam quidem ex Hispaniis moturum propter turbas ac seditiones intestinas , quae superstitionibus neminere videntur .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_204", |
| "psc_text": "altera vero, quod, nondum ad episcopatum assumptus, longo annorum spatio peregre iter fuerit profectus. Sed utraque vacillat. Nam si Arianorum principum furor in eum excandens exsilium subiisset, non peregrinationis labores et incommoda exaggeraret, sed exsilii; et aliunde post latam in eum sententiam jam in Asturicensi throno alius intrusus fuisset, quemadmodum quarto Ecclesiae saeculo praecedenti Ariani ipsi facere consueverunt. Quid? Si Turribius in hac epistola ad alios duos Galliciae coepiscopos hanc exsilii poenam, utpote ipsis notissimam, commemorare praeteriit, id forte in epistola ad Leonem narrare omisisset? Vel Leo ipse in suo rescripto, in paternae commiserationis signum id non indicaret? Quid plura? An Idatius in Chronico, qui alias episcoporum clades descripsit, hanc unam de Turribii exsilio reticuisset? Denique, cur et caeteri omnes Hispaniae Galliciaeque scriptores tanto silentio laborassent in maximi momenti re? Non itaque ad hocce effugium recurrendum est. 9. Neque quidem tam longam plurium annorum peregrinationem, antequam ad episcopatum eveheretur, Turribius", |
| "candidate_score": 0.632233, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_11", |
| "bdc_text": "De expeditione exercitus Hispani nihil certis adhuc apud nos toti petitiones in ipsum fuerit , quae inquisitoribus Nec etiam quidem ex Hispaniis moturum propter turbas ac seditiones intestinas , quae superstitionibus neminere videntur .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_203", |
| "psc_text": "suspicari? Tot enim perurgentibus calamitatibus, sub Dei et Ecclesiae indignatione, optimum hunc pastorem gregem suum deserere voluisse aut potuisse arbitrabimur? Nemo id mihi nugari poterit, praesertim cum S. Leo, cui Turribius deterrimum illarum Ecclesiarum statum exposuit, summis laudibus hunc ornet, quod semper vigilans sollicite Dominico gregi devotionem officii pastoralis impendisset. Profecto si arbitrio ductus dumtaxat Turribius peregrinatus fuisset, eum potius sanctus pontifex carpere et corripere debuisset, quod a Dominico grege diffugerat, concreditas sibi oves luporum furori dilaniandas subjiciendo. Duplici de causa dumtaxat has similesque objurgationes indebite evadere potuisset, exsilii videlicet altera, in quod, Arianis principibus agentibus, Turribius episcopus pulsus fuisset; altera vero, quod, nondum ad episcopatum assumptus, longo annorum spatio peregre iter fuerit profectus. Sed utraque vacillat. Nam si Arianorum principum furor in eum excandens exsilium subiisset, non peregrinationis labores et incommoda exaggeraret, sed exsilii; et aliunde post latam in eum sententiam jam in Asturicensi throno alius intrusus fuisset, quemadmodum", |
| "candidate_score": 0.632024, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_11", |
| "bdc_text": "De expeditione exercitus Hispani nihil certis adhuc apud nos toti petitiones in ipsum fuerit , quae inquisitoribus Nec etiam quidem ex Hispaniis moturum propter turbas ac seditiones intestinas , quae superstitionibus neminere videntur .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_285", |
| "psc_text": "Ceretium jam antea exagitavit. Necdum igitur tum omnia illius sectae arcana Augustino, aut aliis innotuerant. Si enim biennio antequam is ex hac migrasset luce innotuissent, certe describere non praetermisisset, cum in hoc opere exarando in votis habuerit singularum haereseon errores referre. Neque ei id vitio vertendum est. Nimium enim ea aetate tum Hispaniarum, tum Galliciae res erant afflictae, et propterea sacri Ecclesiarum praesules, quibus post Romanum scissum imperium Barbari Arianique principes dominabantur, non in synodis cogendis vacare poterant, non in haereticos et contumaces clericos animadvertere, non denique gravissimis occurrentibus quaestionibus ultro citroque epistolas mittere, et ea institutionum subsidia ab aliis catholicae societatis episcopis expetere, quae omnino necessaria videbantur. Ad haec quippe, quae fusius etiam antecedenter descripsimus, si noster lector sincere animadvertat, non facile sibi persuadebit, aut nos Augustinum in invidiam adducere voluisse, aut de ignorantia notare, sed tantum ea referre quae veritati magis 271 magisque consona esse censentur. Neque Quesnello", |
| "candidate_score": 0.631952, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_9_11", |
| "bdc_text": "De expeditione insigneris ; omnia ac ubergenses omnem suam operam Bernasibus polliciti sunt . De expeditione exercitus Hispani nihil certis adhuc apud nos toti petitiones in ipsum fuerit , quae inquisitoribus Nec etiam quidem ex Hispaniis moturum propter turbas ac seditiones intestinas , quae superstitionibus neminere videntur .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_339", |
| "psc_text": "Gallicios, eisque concilium synodi generalis indiximus. Ad haec quae sequuntur, quaeso, animadvertant Quesnelli assentatores: Ad tuae dilectionis sollicitudinem pertinebit, ut nostrae ordinationis auctoritas ad praedictarum provinciarum episcopos deferatur. 3. Nunc igitur Ambrosium Morales et Quesnellum sic rogo: Qui fieri potuerit ut ad Turribii Asturicensis sollicitudinem pertineret ut Leoninae ordinationes, seu statuta, ad omnes illarum provinciarum sacerdotes tutius pervenirent, nisi eas Pervincio diacono patriam remigranti cum hac epistola Turribii fidei committendas tradidisset? Aliam enim significationem Leonis verba subire posse cum non videam, facile in eam sententiam adducor, ideo eumdem Turribium Asturicensem a Bracarensibus Patribus apostolicae sedis notarium appellatum fuisse, quia ejus fidei, pontificiae auctoritatis scriptae ordinationes erant commissae, illique maxime incumbebat ad S. Leonem rescribere an facile esset omnibus illarum quatuor provinciarum sacerdotibus in unum generale concilium coire, vel an saltem Galliciae episcopi citius, Ceponio et Idatio agentibus, in provinciali conventu congregaturi forent, ad remedium tantis vulneribus afferendum. Quod vero addit", |
| "candidate_score": 0.631905, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_9_11", |
| "bdc_text": "De expeditione insigneris ; omnia ac ubergenses omnem suam operam Bernasibus polliciti sunt . De expeditione exercitus Hispani nihil certis adhuc apud nos toti petitiones in ipsum fuerit , quae inquisitoribus Nec etiam quidem ex Hispaniis moturum propter turbas ac seditiones intestinas , quae superstitionibus neminere videntur .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_254", |
| "psc_text": "Hispaniarum episcopi ex Augustino fidei tessaram acceperant? Isthaec ergo mea persuasio est, videlicet, Quesnellum versute omnino nugatum fuisse, eam fidei professionem Augustino adjudicando. Tarraconenses enim, et caeteri PP. qui in concilium convenerunt, si ex ejus Operibus eam mutuati essent, ejus nomen non reticuissent, immo nec omisissent indicare Romanae et apostolicae sedis canones et statuta, si fidei regulam ex illo codice desumpsissent. Atqui in illa epigraphe non aliud quam Leonis nomen legendum occurrit: habet enim: Incipit regula fidei catholicae contra omnes haereses, et quam maxime contra Priscillianos, quam episcopi Tarraconenses . . . . fecerunt, et cum praecepto papae urbis Romae Leonis ad Balconium episcopum Galliciae transmiserunt. 3. Nec errore aut oscitantia amanuensem liceat notare nam, Bracarensis concilii PP. anno Christi 563 sincere id fassi sunt, quando videlicet Lucretius episcopus illius sacri conventus praeses, caeteros alloquens episcopos, ad Toletanam provocat synodum Leonis aevo et praecepto habitam, in qua regulam fidei contra", |
| "candidate_score": 0.631289, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_9_11", |
| "bdc_text": "De expeditione insigneris ; omnia ac ubergenses omnem suam operam Bernasibus polliciti sunt . De expeditione exercitus Hispani nihil certis adhuc apud nos toti petitiones in ipsum fuerit , quae inquisitoribus Nec etiam quidem ex Hispaniis moturum propter turbas ac seditiones intestinas , quae superstitionibus neminere videntur .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_181", |
| "psc_text": "Orosius homo Hispanus, res patrias non ignorans, Cassiodorus et Prosper in Chronicis, ad consulatum Honorii octavum, et Theodosii tertium, quod in Christi annum 409 incidisse ipsae Rom. consulum tabulae demonstrant. Sed Augustinus infelicissimum illarum Ecclesiarum statum 249 in epist. olim 180, nunc vero in novissima editione PP. S. Mauri 228, ad Honoratum, cap. 5, descripsit, dicens: Non enim quisquam est qui dicat ministros manere oportere, ubi jam non fuerint quibus necesse sit ministrare. Ita quidem sancti episcopi de Hispania profugerunt, prius plebibus partim fuga lapsis, partim peremptis, partim obsidione consumptis, partim captivitate dispersis. Cui quidem maximo excidio foedissimas Hispanorum carnis libidines occasionem dedisse Salvianus Massiliensis asseverat. Sed turpes eas, effrenatasque omnium libidinum turpitudines in omni cum virorum tum mulierum coetu, Priscillianistarum studio et dogmatibus, apud Aquitanos potissimum et Hispanos, propagatas, non tantum idem Salvianus tunc Massiliensis episcopus octo libris descripsit, sed tristi admodum et lugubri carmine Prosper Aquitanus deflevit. Quare", |
| "candidate_score": 0.631165, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_11", |
| "bdc_text": "De expeditione exercitus Hispani nihil certis adhuc apud nos toti petitiones in ipsum fuerit , quae inquisitoribus Nec etiam quidem ex Hispaniis moturum propter turbas ac seditiones intestinas , quae superstitionibus neminere videntur .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_190", |
| "psc_text": "et Hispaniarum Ecclesiarum aerumnosum statum potuissemus comprehendere, jam diu interciderunt. Cujus quidem jacturae gravissimum damnum aliqua ratione dumtaxat litteris ad Idatium et Ceponium episcopos, quae sub Turribii Asturicensis nomine circumferuntur, tum sincera celebrique ea epistola quam in hac causa ad Turribium Leo rescripsit, possumus reparare. Utrisque ergo nos insistere in praesens oportet, ut Priscillianistarum hanc historiam, quam illustrare aggressi sumus, absolvamus. 2. Et certe quidem illarum Ecclesiarum statum deplorandum Turribius ipse, vel qui Turribii agit personam, ea in epistola descripsit, cum 251 videlicet de molesta et injucunda peregrinatione disserens, quam semper inter duos labores et lacrymabiles necessitates subierat. Inter has aliquid adjumenti habuisse asseverat, cum adeundo incognita, et ignorata discendo, quodam profectu mentis augemur, plerumque ea quae apud nos optima videbantur prava esse atque deterrima reddita nobis meliori ratione, noscentes. Super autem quibus rebus Turribius peregrinando instructior evaserit, ut facile noscere potuerit, prava atque deterrima reddita esse, quae ei quandoque", |
| "candidate_score": 0.630599, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_11", |
| "bdc_text": "De expeditione exercitus Hispani nihil certis adhuc apud nos toti petitiones in ipsum fuerit , quae inquisitoribus Nec etiam quidem ex Hispaniis moturum propter turbas ac seditiones intestinas , quae superstitionibus neminere videntur .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_164", |
| "psc_text": "spiritus factionis insurgat. Sed nec in sui pontificatus exordiis huic gravissimo schismati Innocentium papam occurrisse, perspicue produnt verba illa, a quibus ipse suam epistolam orditur, videlicet: Saepe me et nimia cum teneret cura sollicitum super dissensione et schismate Ecclesiarum, quod per Hispanias latius in dies serpere et citatiore gradu incedere fama proloquitur. Nam saepe auditis ex fama tantorum malorum rumoribus, iis medicinam afferre secum distulit, quoadusque ex remotioribus Hispaniae finibus Hilarius et Elpidius, qui jam Romam venerant, fideli narratione, cum dolore et gemitu prosecuti sunt quae in consensum presbyterii actorum confectione, qua laborabat pernicie Ecclesia, exposuerunt. Tunc quidem emersisse tempus, quo non posset emendatio differri; sed oportere congrua medicina provideri, ipse Innocentius fassus est. Quare scribere statuit ad Toletanae synodi episcopos, molli castigare brachio, et vellicare, et eos carpere, qui propter Galliciorum cum Symphosio et Dictinio communionem ab omnium pace desciverunt. Ad quam autem Toletanam synodum S. Innocentius suas epistolas", |
| "candidate_score": 0.62688, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_9_11", |
| "bdc_text": "De expeditione insigneris ; omnia ac ubergenses omnem suam operam Bernasibus polliciti sunt . De expeditione exercitus Hispani nihil certis adhuc apud nos toti petitiones in ipsum fuerit , quae inquisitoribus Nec etiam quidem ex Hispaniis moturum propter turbas ac seditiones intestinas , quae superstitionibus neminere videntur .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_202", |
| "psc_text": "vel duodecimo ineunte, hanc unam Turribii epistolam confinxisse. 8. Huic ego tamen Baluzii opinioni non tam facile subscribo, sed cardinalis Aguirre rationes prorsus infirmas esse contendo. Nam si de suppositionum argumentis ea in epistola repertis hic agere instituerem, multa quidem in ejus lectione me offendisse fateri possem, quae nec a Stephano Baluzio, nec ab ipso Hispaniae Conciliorum collectore, nec a quoquam alio annotata fuere. Cujusmodi enim illud exordium apparet, in quo Turribius de seipso, tamquam de longinqua peregrinatione veniente, in qua longum annorum spatium insumpserat, disseruit. An haec de episcopo disciplinae ecclesiasticae tuendae apprime studioso vera esse possint, quis poterit suspicari? Tot enim perurgentibus calamitatibus, sub Dei et Ecclesiae indignatione, optimum hunc pastorem gregem suum deserere voluisse aut potuisse arbitrabimur? Nemo id mihi nugari poterit, praesertim cum S. Leo, cui Turribius deterrimum illarum Ecclesiarum statum exposuit, summis laudibus hunc ornet, quod semper vigilans sollicite Dominico gregi devotionem officii pastoralis impendisset.", |
| "candidate_score": 0.624869, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_9_11", |
| "bdc_text": "De expeditione insigneris ; omnia ac ubergenses omnem suam operam Bernasibus polliciti sunt . De expeditione exercitus Hispani nihil certis adhuc apud nos toti petitiones in ipsum fuerit , quae inquisitoribus Nec etiam quidem ex Hispaniis moturum propter turbas ac seditiones intestinas , quae superstitionibus neminere videntur .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_286", |
| "psc_text": "catholicae societatis episcopis expetere, quae omnino necessaria videbantur. Ad haec quippe, quae fusius etiam antecedenter descripsimus, si noster lector sincere animadvertat, non facile sibi persuadebit, aut nos Augustinum in invidiam adducere voluisse, aut de ignorantia notare, sed tantum ea referre quae veritati magis 271 magisque consona esse censentur. Neque Quesnello ad Eutropii et Pauli episcoporum Hispanorum consultationes provocare juvat, contendendo, videlicet, Hos commonitorium quoddam ad Augustinum transmisisse adversus invalescentes in Hispaniarum regionibus errores, qua occasione potuit libellus iste postulari ab Hispaniae episcopis, et scribi ab Augustino. Sed unde hoc tenet Quesnellus? Ex Orosii consultatione, seu commonitorio, id habere affirmat. Sed Orosii verba jam Quesnello negotium facessunt, nam Eutropius et Paulus episcopi, sola salutis omnium utilitate permoti, commonitorium jam dederunt (ait Orosius) de aliquantis haeresibus, nec tamen significarunt omnes. Super quas vero haereses duo illi episcopi Augustinum consuluerint, plane reticuit. Sed si eum consuluissent super Priscillianam haeresin, et errores; vel si", |
| "candidate_score": 0.624604, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_9_11", |
| "bdc_text": "De expeditione insigneris ; omnia ac ubergenses omnem suam operam Bernasibus polliciti sunt . De expeditione exercitus Hispani nihil certis adhuc apud nos toti petitiones in ipsum fuerit , quae inquisitoribus Nec etiam quidem ex Hispaniis moturum propter turbas ac seditiones intestinas , quae superstitionibus neminere videntur .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_333", |
| "psc_text": "synodo proloquens dixit: Credo autem vestrae beatitudinis fraternitatem nosse quia eo tempore quo in his regionibus nefandissimae Priscillianae sectae venena serpebant, beatissimus papa urbis Romae Leo, qui quadragesimus fere apostoli 281 Petri successor exstitit, per Turribium notarium sedis suae ad synodum Galliciae contra impiam Priscillianae haeresis sectam scripta sua direxit. Si de Turribio Asturicensi isthaec verba explicanda forent, mendacium continerent. Is quippe cum esset episcopus, nec sedis apostolicae notarius dicendus est, nec illi munus istud injungendum, ut bajuli instar ad Galliciae synodum litteras deferret. Baronius hanc quaestionem excitari posse intelligens, unicum dumtaxat fuisse Turribium asseverat, cui primum refragatus est Ambrosius Morales rerum Hispanicarum scriptor non contemnendus, duos omnino distinguendos esse Turribios contendens, quorum alter Asturicensi potiebatur episcopatu, ad quem S. Leo Magnus epistolas direxit; alter vero per quem S. pontifex ad Hispaniae scripsit episcopos, qui Roma in Hispanias missus est ut laudatas deferret epistolas. Hanc ergo opinionem adoptavit Quesnellus, qui", |
| "candidate_score": 0.624474, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_11", |
| "bdc_text": "De expeditione exercitus Hispani nihil certis adhuc apud nos toti petitiones in ipsum fuerit , quae inquisitoribus Nec etiam quidem ex Hispaniis moturum propter turbas ac seditiones intestinas , quae superstitionibus neminere videntur .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_181", |
| "psc_text": "Orosius homo Hispanus, res patrias non ignorans, Cassiodorus et Prosper in Chronicis, ad consulatum Honorii octavum, et Theodosii tertium, quod in Christi annum 409 incidisse ipsae Rom. consulum tabulae demonstrant. Sed Augustinus infelicissimum illarum Ecclesiarum statum 249 in epist. olim 180, nunc vero in novissima editione PP. S. Mauri 228, ad Honoratum, cap. 5, descripsit, dicens: Non enim quisquam est qui dicat ministros manere oportere, ubi jam non fuerint quibus necesse sit ministrare. Ita quidem sancti episcopi de Hispania profugerunt, prius plebibus partim fuga lapsis, partim peremptis, partim obsidione consumptis, partim captivitate dispersis. Cui quidem maximo excidio foedissimas Hispanorum carnis libidines occasionem dedisse Salvianus Massiliensis asseverat. Sed turpes eas, effrenatasque omnium libidinum turpitudines in omni cum virorum tum mulierum coetu, Priscillianistarum studio et dogmatibus, apud Aquitanos potissimum et Hispanos, propagatas, non tantum idem Salvianus tunc Massiliensis episcopus octo libris descripsit, sed tristi admodum et lugubri carmine Prosper Aquitanus deflevit. Quare", |
| "candidate_score": 0.620504, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_11", |
| "bdc_text": "De expeditione exercitus Hispani nihil certis adhuc apud nos toti petitiones in ipsum fuerit , quae inquisitoribus Nec etiam quidem ex Hispaniis moturum propter turbas ac seditiones intestinas , quae superstitionibus neminere videntur .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_220", |
| "psc_text": "Sed ab ea maxime abhorrent, cum nostrarum Ecclesiarum praesules, tum sanctum illud inquisitionis officium, contra quod haereticos comminisci posse P. Natalis Alexander prospexit. Et quidem eas severitatis poenas Ecclesiae adjumento fuisse, Leo ipse ex eo etiam confirmavit, quod corporalia supplicia, et ecclesiasticarum legum exsecutiones, ob gravissimas bellorum vicissitudines, multorum spatio annorum cessare debuissent, nec ipsis provinciarum sacerdotibus in unum frequentius coire, cum haud amplius liceret: Invenit (ait S. pontifex) secreta perfidia libertatem, et ad multarum mentium subversionem iisdem malis est incitata quibus debuit esse correcta. Ex cujus causa statim deplorare pergit deterrimum Galliciae et Hispaniarum statum, quarum non solum plebes, ut a Turribio acceperat, mortifera contagionis peste erant labefactatae; sed, quod gravius est, eorumdem sacerdotes, hoc lethali correpti morbo, veritatem multis erroribus opprimebant, Priscilliani doctrinam evangelicis praeferebant documentis, et ista tandem profanis sensibus depravata populis proponebant, aut praedicabant, ut Spiritus sancti revelationibus rejectis, diaboli dogmata in auditorum animos inspirarent. Haec", |
| "candidate_score": 0.6203, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_11", |
| "bdc_text": "De expeditione exercitus Hispani nihil certis adhuc apud nos toti petitiones in ipsum fuerit , quae inquisitoribus Nec etiam quidem ex Hispaniis moturum propter turbas ac seditiones intestinas , quae superstitionibus neminere videntur .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_334", |
| "psc_text": "Morales rerum Hispanicarum scriptor non contemnendus, duos omnino distinguendos esse Turribios contendens, quorum alter Asturicensi potiebatur episcopatu, ad quem S. Leo Magnus epistolas direxit; alter vero per quem S. pontifex ad Hispaniae scripsit episcopos, qui Roma in Hispanias missus est ut laudatas deferret epistolas. Hanc ergo opinionem adoptavit Quesnellus, qui nimis sibi indulgens, in eminentissimum Annalium scriptorem invehitur, et duo istius argumenta tamquam levia et exilia, vel falsitatis portentum continentia, subvertere conatus est. Et quidem nobis in praesens tantum otii esse non potest, ut singillatim referamus quae hujus controversiae causa Quesnellus subjiciendo comminiscitur. Cujusmodi illa sunt: « Non semper solemne fuisse in litteris eorum nomina describere per quos hae deferebantur. » Leonem ad Turribium rescripsisse per eumdem diaconum Pervincium, a quo consultationes acceperat: « Ad Galliciae vero synodum mittere debuisse non alienum clericum, sed nuntium aliquem e suo latere avulsum, quod munus optime alteri Turribio, non episcopo, sed Romanae sedis", |
| "candidate_score": 0.619187, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_16", |
| "bdc_text": "Condensis et admirabilius noster procusabit sunt , operam diutos ne patria aliquid damni ab in austuna Hispanorum , arbitri Augustanum in mandationes rursus magna passim apud nos damna debunt .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_88", |
| "psc_text": "Augustinus, ut divinarum Scripturarum sanctitati auctoritatique consuleret, omnes excelsae suae sapientiae nervos ad librum illum catholicae pietati maxime injuriosum refellendum atque destruendum adhibuit. Sed et alios Dictinium in Priscillianae haereseos tutelam et praesidium edidisse tractatus, inter caeteros Leo noster asseverat, ut nos ipsi suo loco dicemus. 7. Interim vero, ne a proposito instituto longius abscedamus, Symphosii ac Dictinii apertum lapsum non ante quintum vel sextum Siricii pontificatus annum revocandum esse certissime arbitramur; quorum quidem impietate a caeteris Hispaniae et Lusitaniae episcopis cognita, et ex Dictinii Operibus, quae omnium manibus terebantur, magis comprobata, catholici ab eorum communione se abstinere coeperunt, et in aliquo, ut arbitror, episcoporum conventu anathemate proscripti fuere. Sed de re tam obscura, cujus veteres scriptores altum servavere silentium, ne in divinationem labamur, verba facere omnino praetermittimus. Sed ad Idatii Chronicon sermonem convertentes, quandonam Symphosius et Dictinius ad catholicorum communionem redierint, paucis explicabimus . 8. Idatius itaque, Hispaniarum rerum", |
| "candidate_score": 0.618422, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_11", |
| "bdc_text": "De expeditione exercitus Hispani nihil certis adhuc apud nos toti petitiones in ipsum fuerit , quae inquisitoribus Nec etiam quidem ex Hispaniis moturum propter turbas ac seditiones intestinas , quae superstitionibus neminere videntur .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_202", |
| "psc_text": "vel duodecimo ineunte, hanc unam Turribii epistolam confinxisse. 8. Huic ego tamen Baluzii opinioni non tam facile subscribo, sed cardinalis Aguirre rationes prorsus infirmas esse contendo. Nam si de suppositionum argumentis ea in epistola repertis hic agere instituerem, multa quidem in ejus lectione me offendisse fateri possem, quae nec a Stephano Baluzio, nec ab ipso Hispaniae Conciliorum collectore, nec a quoquam alio annotata fuere. Cujusmodi enim illud exordium apparet, in quo Turribius de seipso, tamquam de longinqua peregrinatione veniente, in qua longum annorum spatium insumpserat, disseruit. An haec de episcopo disciplinae ecclesiasticae tuendae apprime studioso vera esse possint, quis poterit suspicari? Tot enim perurgentibus calamitatibus, sub Dei et Ecclesiae indignatione, optimum hunc pastorem gregem suum deserere voluisse aut potuisse arbitrabimur? Nemo id mihi nugari poterit, praesertim cum S. Leo, cui Turribius deterrimum illarum Ecclesiarum statum exposuit, summis laudibus hunc ornet, quod semper vigilans sollicite Dominico gregi devotionem officii pastoralis impendisset.", |
| "candidate_score": 0.618115, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_11", |
| "bdc_text": "De expeditione exercitus Hispani nihil certis adhuc apud nos toti petitiones in ipsum fuerit , quae inquisitoribus Nec etiam quidem ex Hispaniis moturum propter turbas ac seditiones intestinas , quae superstitionibus neminere videntur .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_187", |
| "psc_text": "itaque Hispaniarum et Gallaeciae regnorum civiles atque ecclesiasticas res tot tantaeque perturbationes vexarent, Innocentiana illa statuta exsecutioni demandari nullo modo poterant, praesertim quia Hispaniae et Gallaeciae populi non uno tantum Principi, sed duobus Arianorum labe pollutis tum obtemperare cogebantur. In Hispaniis enim Athaulphus, Christi anno 414, primus ex Gothorum gente regnavit. Sed vix imperii anno absoluto a quodam Gotho necatus est, cui Segericus succedens post sex menses ipse etiam interficitur. Quibus et alii quatuordecim ex eadem stirpe Ariani reges ad annum 568 usque successere. In Gallicia autem et Lusitania principes ex Suecorum stirpe regnarunt, quorum primus fuit Hermericus, qui, post imperii annos 32 decedens, anno 440 Rechilam successorem habuit. Is autem, septem dumtaxat annis in imperio consumptis, Recciario regni habenas reliquit, qui in catholica edoctus religione, ecclesiasticas res sanctis episcopis haud difficile componendas permisit. CAPUT XIII. De Turribio Asturicensi episcopo, ipsius ad apostolicam sedem consultationibus, rebusque ab eo gestis ad", |
| "candidate_score": 0.615954, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_11", |
| "bdc_text": "De expeditione exercitus Hispani nihil certis adhuc apud nos toti petitiones in ipsum fuerit , quae inquisitoribus Nec etiam quidem ex Hispaniis moturum propter turbas ac seditiones intestinas , quae superstitionibus neminere videntur .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_204", |
| "psc_text": "altera vero, quod, nondum ad episcopatum assumptus, longo annorum spatio peregre iter fuerit profectus. Sed utraque vacillat. Nam si Arianorum principum furor in eum excandens exsilium subiisset, non peregrinationis labores et incommoda exaggeraret, sed exsilii; et aliunde post latam in eum sententiam jam in Asturicensi throno alius intrusus fuisset, quemadmodum quarto Ecclesiae saeculo praecedenti Ariani ipsi facere consueverunt. Quid? Si Turribius in hac epistola ad alios duos Galliciae coepiscopos hanc exsilii poenam, utpote ipsis notissimam, commemorare praeteriit, id forte in epistola ad Leonem narrare omisisset? Vel Leo ipse in suo rescripto, in paternae commiserationis signum id non indicaret? Quid plura? An Idatius in Chronico, qui alias episcoporum clades descripsit, hanc unam de Turribii exsilio reticuisset? Denique, cur et caeteri omnes Hispaniae Galliciaeque scriptores tanto silentio laborassent in maximi momenti re? Non itaque ad hocce effugium recurrendum est. 9. Neque quidem tam longam plurium annorum peregrinationem, antequam ad episcopatum eveheretur, Turribius", |
| "candidate_score": 0.615833, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_11", |
| "bdc_text": "De expeditione exercitus Hispani nihil certis adhuc apud nos toti petitiones in ipsum fuerit , quae inquisitoribus Nec etiam quidem ex Hispaniis moturum propter turbas ac seditiones intestinas , quae superstitionibus neminere videntur .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_121", |
| "psc_text": "haereticos Manichaeos vocarit, quid inde? Nullum dubium est Turribium, defuncto Dictinio, in episcopatu successisse. Hujus igitur studium cum Idatio Lemicae urbis episcopo in detegendis Manichaeis adhibitum nihil obstat quin Dictinius usque ad diem emortualem in Asturicensi throno consederit; non evincit eum e sua sede exturbatum fuisse; non denique eam Ecclesiam a duobus episcopis administratam. Quando enim Dictinius obierat, aut Zosimus, aut Bonifacius Romanam sedem tenebant. Quando vero Turribius et Idatius in occultos animadverterunt Manichaeos, jam sanctus Leo pontificatum gerebat, ut in laudato Chronico idem Idatius affirmat. CAPUT IX. De Toletana synodo, in qua Symphosius et Dictinius tamquam poenitentes suscepti sunt, et de Gallaeciae schismate horum causa exorto. Quesnellianae conjecturae et ratiocinationes annotantur atque rejiciuntur. 1. Relicto in hisce exordiis parumper Quesnello ad nonnulla alia gradum facere statuimus. Ad Toletani videlicet concilii Acta, ad aliarum rerum seriem in hac eadem causa gestarum, ad gravissimum denique illud schisma in Galliciae potissimum provincia", |
| "candidate_score": 0.614649, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_16", |
| "bdc_text": "Condensis et admirabilius noster procusabit sunt , operam diutos ne patria aliquid damni ab in austuna Hispanorum , arbitri Augustanum in mandationes rursus magna passim apud nos damna debunt .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_100", |
| "psc_text": "232 tum probata illa subductione a Caesaraugustanorum Patrum judicio anni 381, jam Symphosium et Dictinium, utpote contumaces, necessario ad Burdigalensem synodum accire debebant, cui interesse si detrectasset, parem cum Instantio et Priscilliano poenam solvissent. Quid plura? Maximi tyranni gladium minime evasissent, nec denique ab imperialium tribunorum furore se incolumes praestitissent, ut paulo prius observavimus. Burdigalensis porro synodus illa eodem anno 385 iisdemque consulibus coacta fuit, in qua nihil de Symphosii et Dictinii diffamatione et contumacia dictum fuisse, Severi Sulpicii silentio probatum est. 3. Nos ergo, ut hujusmodi figmentum praecaveamus; affirmare oportebit, vel scribarum imperitia in eam sententiam ista verba irrepsisse: Post Caesaraugustanum concilium, in quo sententia in certos quosque dicta fuerat, sola tamen una die praesente Symphosio, qui postmodum declinando sententiam praesens audire contempserat; vel ad aliud quam ad illud, quod anno 381 coactum fuerat debere referri; hocque nonnisi post Priscilliani, Instantii, aliorumque necem haberi potuisse, nostra quidem sententia est.", |
| "candidate_score": 0.613933, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_11", |
| "bdc_text": "De expeditione exercitus Hispani nihil certis adhuc apud nos toti petitiones in ipsum fuerit , quae inquisitoribus Nec etiam quidem ex Hispaniis moturum propter turbas ac seditiones intestinas , quae superstitionibus neminere videntur .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_57", |
| "psc_text": "impietatis pertinaciam per seditionem vulgi lapidibus exstinctam fuisse. Sed in alio Chronico, quod sub Tironis nomine circumfertur, eam vulgi in Urbicam seditionem Arcadio et Bautonio coss. excitatam fuisse narratur. Jam vero iis omnibus necatis, aut exsilio affectis, religionis et Ecclesiae negotia in praeceps ferri visa sunt. Nam imprimis non solum repressa non est haeresis, quae Priscilliano auctore proruperat, sed confirmata, latius propagata est. Siquidem illius sectatores, qui eum prius ut sanctum honoraverant, postea ut martyrem colere coeperunt. Peremptorum corpora ad Hispanias relata, magnisque obsequiis celebrata eorum funera; quin jurare per Priscillianum summa religio putabatur. 223 Nec vero religio solum in Hispania tam sacrilego sceleratoque cultu labefactabatur, sed in Galliis, magno schismate exorto, etiam ipsi catholici episcopi in duas factiones discesserunt. Alii enim in Ithacio non tantum reprehenderunt, quod is, praeter Ecclesiae morem et lenitatem, laesae fidei reos Ecclesiam exagitantes in capitis causa insectatus fuerat, sed etiam quia a Theognosto episcopo", |
| "candidate_score": 0.6121, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_16", |
| "bdc_text": "Condensis et admirabilius noster procusabit sunt , operam diutos ne patria aliquid damni ab in austuna Hispanorum , arbitri Augustanum in mandationes rursus magna passim apud nos damna debunt .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_148", |
| "psc_text": "de Dictinio et Anterio pariter episcopis servandum constituerunt, quos ab ordinationis sacrae ministerio abstentos esse voluere, quoadusque per papam vel sanctum Simplicianum communio ipsis redderetur; cum, inquam, nos ejusmodi loquendi formulas ab Hispanis conciliis adhibitas offendamus, inde est ut nos in iis, tamquam in speculo, conspiciamus Hispaniarum praesules talem tantamque venerationem atque obedientiam apostolicae sedi, et ipsis Romanis summis 242 pontificibus exhibuisse, ut adhuc ab ipsis synodice prolata judicia, in poenitentium episcoporum et clericorum causis, firma et rata esse minime arbitrarentur, nisi ejusdem apostolicae sedis auctoritate probarentur. 5. Quam quidem veritatem cum omnibus fere haereticis aliisque invidis hominibus exosam esse noverim, jam illud statim mihi eripere opus est quod opponere possent. Aequalem reverentiam, videlicet, Hispaniae PP. tunc exhibuisse Simpliciano, Mediolanensium episcopo, caeterisque sacerdotibus, ut decreverunt, cum in causa episcoporum Gallaeciae, qui semper cum Symphosio communicaverant, tum in causa Dictinii et Anterii episcoporum, in quarum postrema judicium aeque reservatum fuit sancto", |
| "candidate_score": 0.611007, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_11", |
| "bdc_text": "De expeditione exercitus Hispani nihil certis adhuc apud nos toti petitiones in ipsum fuerit , quae inquisitoribus Nec etiam quidem ex Hispaniis moturum propter turbas ac seditiones intestinas , quae superstitionibus neminere videntur .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_247", |
| "psc_text": "Vix enim ab eodem comperta nequissimorum hominum impietate et sacrilegiis, studium cohibere non potuit, quin inter sacra mysteria peragenda profanam eam religionem hujusque dogmata impeteret et exagitaret. Cujus quidem agendi rationem nobis satis est indicasse, ne prolixior justo haec nostra evadat oratio. 263 CAPUT XV. De conciliis in Galliciae et Hispaniae regnis sancti Leonis Magni praecepto habitis. Falsum Paschasii Quesnelli judicium de antiquo cod. Canonum Rom. Ecclesiae. 1. Obscuriores autem nunc res nos scribere oportet, et iis quae jam diximus multo difficiliores, praesertim cum ob veterum monumentorum jacturam iis subsidiis careamus quae facile ad cognoscendam rerum veritatem nos dirigere atque conducere possent. Interim tamen a suscepto proposito manum non removebimus, quoadusque exploratius fiat quemadmodum pontificiis mandatis utriusque regni sacerdotes obtemperaverint. Episcopi ergo illi cum ob diversas rerum civilium administrationes, ut jam vidimus, tum ob diversorum principum stirpem, ingenia et religionem, in unum generale concilium convenire haud potuerint, uniuscujusque regni metropolitae", |
| "candidate_score": 0.610686, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_11", |
| "bdc_text": "De expeditione exercitus Hispani nihil certis adhuc apud nos toti petitiones in ipsum fuerit , quae inquisitoribus Nec etiam quidem ex Hispaniis moturum propter turbas ac seditiones intestinas , quae superstitionibus neminere videntur .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_250", |
| "psc_text": "satis superque disseruimus. Sed eos adhuc anno 447 potuisse esse superstites, vel Ortigio liberum fuisse cum Hispaniarum episcopis ad hunc venire conventum, prorsus inverisimile est. Luce clarius itaque apparet Harduini annotationem esse probandam, qui scripsit in editione hujus concilii a Loaysia curata haec verba legi: Explicit concilii Toletani, quae argumento sunt subsequentem fidei regulam ad illud haudquaquam pertinere, sed ad concilium jussu Leonis coactum esse referendam. 2. Non aliter profecto ea de re a Pagio est judicatum, qui sedulo atque maturius secum reputans quae ad ecclesiasticas sanctiones et ad monumentorum ordinem pertinere videntur, ut gestarum rerum perturbationem praecaveret, fidei professionem de qua agimus Leonis aevo conscriptam fuisse asseveravit. Cujus quippe veritati minime officere potest tanta illa mss. et editorum exemplarium diversitas, quae nobis in iis anathematismis conspicienda occurrit, dum videlicet aliqui ex codicibus duodecim dumtaxat anathematismos contineant, edita exemplaria decem et octo, in Augustini Operibus horum numerus usque ad viginti", |
| "candidate_score": 0.610635, |
| "ce_score": null |
| } |
| ] |
| }, |
| { |
| "rank": 3, |
| "cf_id": "cf025", |
| "work_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II", |
| "max_score": 0.691028, |
| "ce_confirmed": false, |
| "evidence": [ |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_6_8", |
| "bdc_text": "illius veni a Marpurgio discessit , semper est , ut audeo sibi illam moxultus ac tenue varius est visus , atque spes et animo studiis suis consultum est , illum mox rediturum ad nos . Is quidem vestram animum benevolentiam mirifice apud nostros desticavit , adeo ut miseri parum se nobis omnibus debere profiteantur . Ut est remittam ea , quae ad animo apud me sunt , per clerum mittere miseras omnia , ac iterum rogo , ut sunt reliqua , si modo admodum polliciti sunt .", |
| "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2510", |
| "psc_text": "si diceret: A bono vestro non dissentio, meum sit quidquid ipsi fecistis. Atque mox subdidit: Et ego si quid donavi, propter vos. Ac si diceret: Vestris actibus bonum addidi, quidquid propter vos misericorditer feci. Vestra ergo est utilitas bonitas mea, mea est utilitas bonitas vestra. Qui ipsam mox compagem cordium, in qua sic tenetur, adjungens subdidit: In persona Christi. Cui velut si dicere praesumamus: Quare te ita caute discipulis copulas? quare vel te illorum, vel illos tuis actionibus tam sollicita mente conformas? illico subjunxit: Ut non circumveniamur a satana (Ibid., 11) . Cujus sagaces insidias quam acuto sensu transfigat insinuat subdens: Non enim ignoramus cogitationes ejus. Ac si verbis aliis dicat: Acutae auctore Domino sudes sumus, et nares Behemoth istius subtiliter circumspiciendo penetramus, ne hoc quod bene mens inchoat, ipse in malitiae finem vertat. [Vet. XII.] 16. Christi divinitatem explorans, ejus verbis in naso confixus est et captus.---Possunt per sudes", |
| "candidate_score": 0.691028, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_19_21", |
| "bdc_text": "Die Solothurner hand des bischoffs von Basch sind und schüngeren annemmen , die doch des bischoffs von Daschaff der bischöff , under das paner hie zuͦ Ruell gschworen , wolchen befidet ist und unger für guͦt und die sachen diser tagen , widersornn gesideigt worden , die schuld , der unruw uff soliche printz üch personen gelegt , quorum die sonder inen geranten , so weren es uffgangen , hac d. Sarconio sibi pro ipsius est . Dominus haec scribo , ecce , quae ego me afficiuntur per festinationem licuit , Christophorum Fabri Neocomensi , que ego moxi , quantum per te mitto . ex Gallico Germanice reddidi , pacipiente frater meo Iacobo ;", |
| "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1007", |
| "psc_text": "Per panem in Scriptura sacra multa significantur: 1 o Christus; 2 o gratia; 3 o sacra doctrina; 4 o haereticorum praedicatio; 5 o subsidium vitae praesentis; 6 o jucunditas humanae delectationis.---Ac si aperte dicat: Afflicta mens sibi in amaritudinem verti considerat quidquid se antea blande libenterque satiabat. [Vet. XXV.] In Scriptura enim sacra panis aliquando ipse Dominus, aliquando spiritualis gratia, aliquando divinae doctrinae eruditio, aliquando haereticorum praedicatio, aliquando subsidium vitae praesentis, aliquando jucunditas humanae delectationis accipitur. In pane Dominus signatur, sicut ipse in Evangelio dicit: Ego sum panis vivus, qui de coelo descendi (Joan. VI, 51) . Rursum per panem gratia doni spiritalis accipitur, sicut per prophetam dicitur: Qui obturat aures suas, ne audiat sanguinem, et claudit oculos suos, ne videat malum, iste in excelsis habitabit: munimenta saxorum sublimitas ejus, panis ei datus est (Isai. XXXIII, 15) . Quid est enim obturare aures suas, ne audiat sanguinem, nisi peccatis suadentibus,", |
| "candidate_score": 0.676908, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_6_8", |
| "bdc_text": "illius veni a Marpurgio discessit , semper est , ut audeo sibi illam moxultus ac tenue varius est visus , atque spes et animo studiis suis consultum est , illum mox rediturum ad nos . Is quidem vestram animum benevolentiam mirifice apud nostros desticavit , adeo ut miseri parum se nobis omnibus debere profiteantur . Ut est remittam ea , quae ad animo apud me sunt , per clerum mittere miseras omnia , ac iterum rogo , ut sunt reliqua , si modo admodum polliciti sunt .", |
| "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_631", |
| "psc_text": "Exteriora largiens, aliquid de suo, compassionem impendens, aliquid dat de seipso.---Quia itaque vir sanctus apud omnipotentem Deum aliquando majus datum noverat mentis esse quam muneris, dicat: Flebam quondam super eo qui afflictus erat, et compatiebatur anima mea pauperi. Exteriora etenim largiens, rem extra semetipsum praebuit. Qui autem fletum et compassionem proximo tribuit, ei aliquid etiam de semetipso dedit. Idcirco autem plus compassionem quam datum dicimus, quia rem quamlibet plerumque dat etiam qui non compatitur, nunquam autem qui vere compatitur quod necessarium proximo conspicit negat. 71. Ecclesia filiis suis poenitentibus compatiens, lacrymas et orationes jungit.---Quae nimirum sententia bene quoque sanctae Ecclesiae vocibus congruit: quae dum afflictos quosque per lamenta poenitentiae conspicit, suos ei oratione continua fletus jungit, et toties egeno 671 compatitur, quoties menti virtutibus nudatae interventionis suae precibus opitulatur. Super afflictum quippe compatientes plangimus, quando aliena damna nostra deputamus, et culpas delinquentium nostris mundare fletibus nitimur. Quod videlicet agentes, plus", |
| "candidate_score": 0.672871, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_6_8", |
| "bdc_text": "illius veni a Marpurgio discessit , semper est , ut audeo sibi illam moxultus ac tenue varius est visus , atque spes et animo studiis suis consultum est , illum mox rediturum ad nos . Is quidem vestram animum benevolentiam mirifice apud nostros desticavit , adeo ut miseri parum se nobis omnibus debere profiteantur . Ut est remittam ea , quae ad animo apud me sunt , per clerum mittere miseras omnia , ac iterum rogo , ut sunt reliqua , si modo admodum polliciti sunt .", |
| "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_629", |
| "psc_text": "nobis in perpetuum fugaret. An non in divinitatis suae divitiis nobis invisibilis permanens, miris nos potuit virtutibus ditare? [Vet. XXVII.] Sed ut ad internas divitias rediret homo, foras apparere dignatus est pauper Deus. Unde et praedicator egregius, ut ad largitatis gratiam viscera nostrae compassionis accenderet, dixit: Propter nos egenus factus est, cum dives esset (II Cor. VIII, 9) . Qui sic etiam dicit: Non ut aliis sit remissio, vobis autem tribulatio (Ibid., 13) . Haec procul dubio condescendendo infirmis intulit, quoniam quibusdam inopiam ferre non valentibus tolerabilius est minus tribuere quam post largitatem suam ex inopiae angustia murmurare. Nam ut ad magna largiendi studia audientium mentes accenderet, paulo post intulit, dicens: Hoc autem dico: Qui parce seminat, parce et metet (II Cor. IX, 6) . Plus autem nonnunquam esse dicimus compati ex corde, quam dare, quia quisquis perfecte indigenti compatitur, minus aestimat omne quod dat. Nisi enim dantis manum bona", |
| "candidate_score": 0.671775, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_6_8", |
| "bdc_text": "illius veni a Marpurgio discessit , semper est , ut audeo sibi illam moxultus ac tenue varius est visus , atque spes et animo studiis suis consultum est , illum mox rediturum ad nos . Is quidem vestram animum benevolentiam mirifice apud nostros desticavit , adeo ut miseri parum se nobis omnibus debere profiteantur . Ut est remittam ea , quae ad animo apud me sunt , per clerum mittere miseras omnia , ac iterum rogo , ut sunt reliqua , si modo admodum polliciti sunt .", |
| "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_626", |
| "psc_text": "de aliis subdit, quam multorum personas in se significet ostendit. Manum itaque suam Dominus ad consumptionem peccantium non emittit, cum feriendo a peccatis corripit, et corruentes salvat, dum cadentes ad culpam in salutem corporis vulnerat, ut prostrati exterius, interius surgant, quatenus jacentes corpore ad interiorem statum redeant, qui stantes exterius a statu mentis jacebant. Sequitur: CAPUT XXXVI [Rec. XXVI]. VERS. 25.---Flebam quondam super eo qui afflictus erat, et compatiebatur anima mea pauperi. 68. Eleemosyna ex mentis affectu quo fit, potissimum aestimanda. Largitorem non faciat rerum abundantia, sed compassio.---Quamvis vera compassio est passioni proximi ex largitate concurrere, nonnunquam tamen, cum exteriora quaeque abunde ad largiendum suppetunt, celerius dantis manus dationem invenit quam animus dolorem. Unde scire necesse est quia ille perfecte tribuit, qui cum eo quod afflicto porrigit afflicti quoque in se animum sumit, ut prius in se dolentis passionem transferat, et tunc contra dolorem illius per ministerium concurrat. Nam saepe,", |
| "candidate_score": 0.671592, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_6_8", |
| "bdc_text": "illius veni a Marpurgio discessit , semper est , ut audeo sibi illam moxultus ac tenue varius est visus , atque spes et animo studiis suis consultum est , illum mox rediturum ad nos . Is quidem vestram animum benevolentiam mirifice apud nostros desticavit , adeo ut miseri parum se nobis omnibus debere profiteantur . Ut est remittam ea , quae ad animo apud me sunt , per clerum mittere miseras omnia , ac iterum rogo , ut sunt reliqua , si modo admodum polliciti sunt .", |
| "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_814", |
| "psc_text": "per mansuetudinem non concitus ad irascendum, istis per misericordiam ad subveniendum paratus. Vir enim sanctus Redemptorem generis humani per prophetiae spiritum intuens, praedicamenta quoque illius in opere servabat, quibus nos admonet, dicens: Dimittite, et dimittetur vobis; date, et dabitur vobis (Luc. VI, 37) . Dare namque nostrum ad res pertinet quas exterius habemus, dimittere autem ad relaxandum dolorem quem interius ex aliena culpa contraximus. Sed sciendum est quia qui dimittit, et non dat, etsi non plene operatus est, meliorem tamen partem misericordiae tenuit. Qui autem dat, et minime dimittit, omnino misericordiam nullam facit, quia ab omnipotente Deo munus ex manu non accipitur, quod corde obligato in malitia profertur. 28. Eleemosynae meritoriae conditiones.---Mundari etenim debet prius animus qui eleemosynam praebet, quia omne quod datur Deo ex dantis mente pensatur. Cuncta itaque malitiae macula ab interiori nostro homine cogitationis immutatione tergenda est, quia iram judicis placare nescit oblatio, nisi ex munditia placeat", |
| "candidate_score": 0.670582, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_5_7", |
| "bdc_text": "revocatur is a magistratu nostro , qui aliquantulum illi subiurationem quod absque ; illius veni a Marpurgio discessit , semper est , ut audeo sibi illam moxultus ac tenue varius est visus , atque spes et animo studiis suis consultum est , illum mox rediturum ad nos . Is quidem vestram animum benevolentiam mirifice apud nostros desticavit , adeo ut miseri parum se nobis omnibus debere profiteantur .", |
| "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2567", |
| "psc_text": "mox subditur: CAPUT XIX. IBID.---Memento belli, nec ultra addas loqui. 35. Quam alta dispensatione Deus famulos suos vel minis, vel etiam flagellis premat.---Alta dispensatio judiciorum Dei idcirco saepe bene merentes famulos vel minis impetit, vel flagellis premit, vel quibusdam superimpositis oneribus gravat, vel laboriosis occupationibus implicat, quia mira potentia praevidet quod si quieti ac liberi in tranquillitate persisterent, tentationes ferre adversarii non valentes, mentis prostrati vulneribus jacerent. Dum ergo eos foris tolerandis flagellis vel oneribus occupat, a suscipiendis intus tentationum jaculis occultat. Moris quippe medicinalis est, ut saepe fervorem viscerum in pruriginem cutis trahat, et plerumque inde interius curat, unde exterius sauciat. Ita nonnunquam divinae dispensationis medicamine agitur ut exterioribus doloribus internum vulnus adimatur, et flagellorum sectionibus repellatur ea quae occupare mentem poterat interior putredo vitiorum; et tamen saepe dum patentis culpae sibi homines conscii non sunt, et aut doloribus cruciantur, aut laboribus deprimuntur, contra justum atque omnipotentem judicem in", |
| "candidate_score": 0.669101, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_7_9", |
| "bdc_text": "Is quidem vestram animum benevolentiam mirifice apud nostros desticavit , adeo ut miseri parum se nobis omnibus debere profiteantur . Ut est remittam ea , quae ad animo apud me sunt , per clerum mittere miseras omnia , ac iterum rogo , ut sunt reliqua , si modo admodum polliciti sunt . De expeditione insigneris ;", |
| "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_813", |
| "psc_text": "Dum enim pensamus quales erga alios fuimus, esse circa nos tales alios minus dolemus, quia aliena injustitia in nobis vindicat quod in se juste nostra conscientia accusat. Sequitur: CAPUT XIV [Rec. VIII]. VERS. 32.---Foris non mansit peregrinus, ostium meum viatori patuit. 27. Misericordiae in parcendo succedat misericordia in largiendo.---Quia, teste Paulo, charitas patiens et benigna 711 describitur (I Cor. XIII, 4) , per patientiam aliena mala aequanimiter tolerat, per benignitatem quoque bona misericorditer impendit sua. Unde beatus Job et patienter domesticos maledicentes pertulit, et viatores atque peregrinos apud se benigne suscepit: illis morum exempla tribuens, istis exteriorum ope concurrens; illis per mansuetudinem non concitus ad irascendum, istis per misericordiam ad subveniendum paratus. Vir enim sanctus Redemptorem generis humani per prophetiae spiritum intuens, praedicamenta quoque illius in opere servabat, quibus nos admonet, dicens: Dimittite, et dimittetur vobis; date, et dabitur vobis (Luc. VI, 37) . Dare namque nostrum ad res pertinet", |
| "candidate_score": 0.669078, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_12_14", |
| "bdc_text": "Frisius , comes fratribus coniunctus , ut nondicae , is iam quosdam et Argentinum nostrae 300 impetravit equites , quicquam instructos , ut impressis ut quos scivit , magnos ut vocant , in ordinem redigeret . Verum Condensis , ut primum rescidit , qui potus esse se oppositurum pro Ionge , nisi pius et concordię , quantum imperavit ac sic turba fore . Iterum enim nos ablicere senioribus accersitis , quod primum imperavit ac sic turba illa ita sopita est .", |
| "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_34", |
| "psc_text": "Qui angeli summe concordes inter se confligere dicantur.---Sed inter haec libet inquirere si pax in sublimibus summa retinetur, quid est quod per angelum Danieli dicitur: Ego veni propter sermones tuos: princeps autem regni Persarum restitit mihi viginti et uno diebus; et ecce Michael, unus de principibus primis, venit in adjutorium mihi (Dan. X, 13) . Et paulo post: Nunc revertar ut praelier adversum principem Persarum. Cum enim egrederer, apparuit princeps Graecorum adveniens (Ibid., 20) . Quos itaque alios principes gentium, nisi angelos appellat, qui sibi resistere exeunti potuissent? Quae ergo esse pax in sublimibus potest, si inter ipsos quoque angelicos spiritus praeliandi certamen agitur, qui semper conspectui veritatis assistunt? Sed quia certa angelorum ministeria dispensandis singulis quibusque gentibus sunt praelata, cum subjectorum mores adversum se vicissim praepositorum spirituum opem merentur, ipsi qui praesunt spiritus contra se venire referuntur. Is namque angelus qui Danieli loquebatur captivis Israelitici populi in Perside constitutis", |
| "candidate_score": 0.66012, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_7_9", |
| "bdc_text": "Is quidem vestram animum benevolentiam mirifice apud nostros desticavit , adeo ut miseri parum se nobis omnibus debere profiteantur . Ut est remittam ea , quae ad animo apud me sunt , per clerum mittere miseras omnia , ac iterum rogo , ut sunt reliqua , si modo admodum polliciti sunt . De expeditione insigneris ;", |
| "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_626", |
| "psc_text": "de aliis subdit, quam multorum personas in se significet ostendit. Manum itaque suam Dominus ad consumptionem peccantium non emittit, cum feriendo a peccatis corripit, et corruentes salvat, dum cadentes ad culpam in salutem corporis vulnerat, ut prostrati exterius, interius surgant, quatenus jacentes corpore ad interiorem statum redeant, qui stantes exterius a statu mentis jacebant. Sequitur: CAPUT XXXVI [Rec. XXVI]. VERS. 25.---Flebam quondam super eo qui afflictus erat, et compatiebatur anima mea pauperi. 68. Eleemosyna ex mentis affectu quo fit, potissimum aestimanda. Largitorem non faciat rerum abundantia, sed compassio.---Quamvis vera compassio est passioni proximi ex largitate concurrere, nonnunquam tamen, cum exteriora quaeque abunde ad largiendum suppetunt, celerius dantis manus dationem invenit quam animus dolorem. Unde scire necesse est quia ille perfecte tribuit, qui cum eo quod afflicto porrigit afflicti quoque in se animum sumit, ut prius in se dolentis passionem transferat, et tunc contra dolorem illius per ministerium concurrat. Nam saepe,", |
| "candidate_score": 0.658076, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_4_6", |
| "bdc_text": "Oleri nostri adventus ; revocatur is a magistratu nostro , qui aliquantulum illi subiurationem quod absque ; illius veni a Marpurgio discessit , semper est , ut audeo sibi illam moxultus ac tenue varius est visus , atque spes et animo studiis suis consultum est , illum mox rediturum ad nos .", |
| "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2567", |
| "psc_text": "mox subditur: CAPUT XIX. IBID.---Memento belli, nec ultra addas loqui. 35. Quam alta dispensatione Deus famulos suos vel minis, vel etiam flagellis premat.---Alta dispensatio judiciorum Dei idcirco saepe bene merentes famulos vel minis impetit, vel flagellis premit, vel quibusdam superimpositis oneribus gravat, vel laboriosis occupationibus implicat, quia mira potentia praevidet quod si quieti ac liberi in tranquillitate persisterent, tentationes ferre adversarii non valentes, mentis prostrati vulneribus jacerent. Dum ergo eos foris tolerandis flagellis vel oneribus occupat, a suscipiendis intus tentationum jaculis occultat. Moris quippe medicinalis est, ut saepe fervorem viscerum in pruriginem cutis trahat, et plerumque inde interius curat, unde exterius sauciat. Ita nonnunquam divinae dispensationis medicamine agitur ut exterioribus doloribus internum vulnus adimatur, et flagellorum sectionibus repellatur ea quae occupare mentem poterat interior putredo vitiorum; et tamen saepe dum patentis culpae sibi homines conscii non sunt, et aut doloribus cruciantur, aut laboribus deprimuntur, contra justum atque omnipotentem judicem in", |
| "candidate_score": 0.647682, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_15", |
| "bdc_text": "Dominus capitaneus Pergensis , cuius tamen Henrichus scripsit , miguit , eam ecclesiam iubem in universi in animo omnibusque generis , quonam abendantem , papis sis eripuit eamque nunc tuetur egregie a parte evangelicorum .", |
| "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1185", |
| "psc_text": "Omnis enim Christi fide praeditus membrum utique summi sacerdotis effectus est, sicut cunctis fidelibus Petrus apostolus dicit: Vos autem genus electum, regale sacerdotium (I Pet. II, 9) . Et sicut Joannes apostolus dicit: Fecisti nos Deo nostro regnum et sacerdotes (Apoc. II, 6) . Sarcerdos ergo in altari ignem nutriens, quotidie ligna subjiciat, id est fidelis quisque, ne in eo charitatis flamma deficiat, in corde suo tam exempla praecedentium quam sacrae Scripturae testimonia congerere non desistat. Nam quasi quaedam fomenta igni dare est in excitatione charitatis vel exempla patrum vel praecepta dominica ministrare. Quia etenim interna novitas nostra ipsa quotidie hujus vitae conversatione veterascit, ignis iste adhibitis lignis nutriendus est, ut dum per usum se nostrae vetustatis extenuat, per patrum testimonia et exempla reviviscat. Et bene illic praecipitur ut mane ligna per dies singulos congerantur. Haec quippe non fiunt, nisi cum nox caetitatis exstinguitur. Vel certe quia mane prima pars", |
| "candidate_score": 0.646238, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_4_6", |
| "bdc_text": "Oleri nostri adventus ; revocatur is a magistratu nostro , qui aliquantulum illi subiurationem quod absque ; illius veni a Marpurgio discessit , semper est , ut audeo sibi illam moxultus ac tenue varius est visus , atque spes et animo studiis suis consultum est , illum mox rediturum ad nos .", |
| "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1377", |
| "psc_text": "Ita ergo in extremo judicio et legalis illum invectio percutit qui ab eo quod professione tenuit, actione declinavit; et iste sine judicii invectione perimitur, qui lege fidei non tenetur. 51. Electorum quoque alii judicium subeunt, alii non, sed judices sedent.---Ex electorum vero parte alii judicantur et regnant, qui vitae maculas lacrymis tergunt, qui mala praecedentia factis sequentibus redimentes, quidquid illicitum aliquando fecerunt ab oculis judicis eleemosynarum superductione cooperiunt. Quibus judex veniens in dextera consistentibus dicit: Esurivi, et dedistis mihi manducare; sitivi, et dedistis mihi bibere; hospes eram, et collegistis me; nudus, et cooperuistis me; infirmus, et visitastis me; in carcere eram, et venistis ad me (Matth. XXV, 35) . Quibus praemittit, dicens: Venite, benedicti Patris mei, possidete paratum vobis regnum a constitutione mundi (Ibid., 34) . Alii autem non judicantur et regnant qui etiam praecepta legis perfectione virtutum transcendunt, quia nequaquam hoc solum quod cunctis divina lex praecipit implere contenti", |
| "candidate_score": 0.641648, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_7", |
| "bdc_text": "Is quidem vestram animum benevolentiam mirifice apud nostros desticavit , adeo ut miseri parum se nobis omnibus debere profiteantur .", |
| "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_628", |
| "psc_text": "formam Christus nobis dedit, et docuit Paulus.---Quam videlicet pietatis formam Mediator nobis Dei et hominum dedit. Qui cum posset nobis etiam non moriendo concurrere, subvenire tamen moriendo hominibus voluit, quia nos videlicet minus amasset, nisi et vulnera nostra susciperet; nec vim nobis suae dilectionis ostenderet, nisi hoc quod a nobis tolleret ad tempus ipse sustineret. Passibiles quippe mortalesque nos reperit, et qui nos existere fecit ex nihilo, revocare videlicet etiam sine sua morte potuit a passione. Sed ut quanta esset virtus compassionis ostenderet, fieri pro nobis dignatus est quod esse nos noluit, ut in semetipso temporaliter mortem susciperet, quam a nobis in perpetuum fugaret. An non in divinitatis suae divitiis nobis invisibilis permanens, miris nos potuit virtutibus ditare? [Vet. XXVII.] Sed ut ad internas divitias rediret homo, foras apparere dignatus est pauper Deus. Unde et praedicator egregius, ut ad largitatis gratiam viscera nostrae compassionis accenderet, dixit: Propter nos egenus factus", |
| "candidate_score": 0.638106, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_7", |
| "bdc_text": "Is quidem vestram animum benevolentiam mirifice apud nostros desticavit , adeo ut miseri parum se nobis omnibus debere profiteantur .", |
| "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_629", |
| "psc_text": "nobis in perpetuum fugaret. An non in divinitatis suae divitiis nobis invisibilis permanens, miris nos potuit virtutibus ditare? [Vet. XXVII.] Sed ut ad internas divitias rediret homo, foras apparere dignatus est pauper Deus. Unde et praedicator egregius, ut ad largitatis gratiam viscera nostrae compassionis accenderet, dixit: Propter nos egenus factus est, cum dives esset (II Cor. VIII, 9) . Qui sic etiam dicit: Non ut aliis sit remissio, vobis autem tribulatio (Ibid., 13) . Haec procul dubio condescendendo infirmis intulit, quoniam quibusdam inopiam ferre non valentibus tolerabilius est minus tribuere quam post largitatem suam ex inopiae angustia murmurare. Nam ut ad magna largiendi studia audientium mentes accenderet, paulo post intulit, dicens: Hoc autem dico: Qui parce seminat, parce et metet (II Cor. IX, 6) . Plus autem nonnunquam esse dicimus compati ex corde, quam dare, quia quisquis perfecte indigenti compatitur, minus aestimat omne quod dat. Nisi enim dantis manum bona", |
| "candidate_score": 0.637896, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_7", |
| "bdc_text": "Is quidem vestram animum benevolentiam mirifice apud nostros desticavit , adeo ut miseri parum se nobis omnibus debere profiteantur .", |
| "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_437", |
| "psc_text": "possunt. 45. Necessitate suadente, contemplatio intermittenda, ut proximi utilitati serviatur.---Sed inter haec sciendum est quia cum proximorum causis exterioribus qui apte deserviant desunt, debent hi quoque qui spiritalibus donis pleni sunt eorum infirmitati condescendere terrenisque illorum necessitatibus, in quantum decenter valeant, charitatis condescensione servire. Nec taedere animum debet, si sensus ejus contemplationi spiritalium semper intentus aliquando dispensandis rebus minimis quasi minoratus inflectitur, quando illud Verbum per quod constant omnia creata, ut prodesset hominibus, assumpta humanitate, voluit paulominus ab angelis minorari. Quid ergo mirum si homo se propter hominem attrahit, dum creator hominum et angelorum formam hominis propter hominem suscepit? Nec tamen minoratur sensus cum sic attrahitur, quia tanto subtilius superiora penetrat, quanto humilius pro amore conditoris nec inferiora contemnit. Quid indignum nobis vel difficile est, si supra infraque animum ducimus, qui eadem manu corporis lavamus faciem, qua etiam calceamus pedem? Beatus igitur Job 628 quia cum magna ageret minima non", |
| "candidate_score": 0.636011, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_7", |
| "bdc_text": "Is quidem vestram animum benevolentiam mirifice apud nostros desticavit , adeo ut miseri parum se nobis omnibus debere profiteantur .", |
| "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_880", |
| "psc_text": "sanctus tot in hoc saeculo pignoribus obstrictus, inter occupationes innumeras liber ad studium praedicationis fuit. Qui fructus terrae nunquam sine pecunia comedit, quia nimirum subditis verbum bonae admonitionis reddidit, a quibus fructus corporeae servitutis accepit. Hoc namque debet omnipotenti Deo omnis qui praeest populo, hoc qui multis, hoc qui paucioribus praeest, ut sic debita ministeria a subditis exigat, quatenus ipse etiam quid semper admonitionis debeat sollicitus attendat. Omnes namque qui sub dispensatione conditoris vicario nobis ministerio jungimur sub uno ac vero Domino, quid nobis aliud 726 nisi invicem servi sumus? Cum igitur is qui subest servit ad obsequium, restat procul dubio ut is qui praeest serviat ad verbum. Cum is qui subest jussis obtemperat, oportet ut is qui praeest curam sollicitudinis ac pietatis impendat. Sicque fit ut dum studiose nunc servire nobis invicem per charitatem nitimur, quandoque cum vero Domino communi exsultatione dominemur. [Vet. XXIV.] Sed sunt nonnulli qui in", |
| "candidate_score": 0.634237, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_12", |
| "bdc_text": "Frisius , comes fratribus coniunctus , ut nondicae , is iam quosdam et Argentinum nostrae 300 impetravit equites , quicquam instructos , ut impressis ut quos scivit , magnos ut vocant , in ordinem redigeret .", |
| "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2184", |
| "psc_text": "venit, fortes contra mundum praedicatores exhibuit; et cum in mundi termino Antichristi fallaciam tolerat, virtutem pro se certantibus subministrat; ut cum antiquus hostis in illa sua citius finienda libertate laxatur, fideles nostri tanto majores vires accipiant, quanto contra adversarium solutum pugnant. Unde hic cum struthio alas elevare, ascensorem et equitem deridere describitur, illico fortium praedicatorum memoria subrogatur, et dicitur: CAPUT XXIV [Vet XVIII]. VERS. 19.---Nunquid praebebis equo fortitudinem, aut circumdabis collo ejus hinnitum? 43. Equi nomine multa in Scriptura sacra significantur: lubrici; dignitas temporalis; praesens saeculum, cujus extrema premit coluber Antichristus. Praeparatio rectae intentionis; sancti praedicatores.---In Scriptura sacra equi nomine aliquando lubrica vita pravorum, aliquando dignitas temporalis, aliquando hoc ipsum praesens saeculum, aliquando praeparatio rectae intentionis, aliquando sanctus praedicator exprimitur. Equi enim nomine lubrica pravorum vita signatur, sicut scriptum est: Nolite fieri sicut equus et mulus (Psal. XXXI, 9) . Et sicut per prophetam alium dicitur: Equi amatores, et emissarii", |
| "candidate_score": 0.633008, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_7", |
| "bdc_text": "Is quidem vestram animum benevolentiam mirifice apud nostros desticavit , adeo ut miseri parum se nobis omnibus debere profiteantur .", |
| "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1039", |
| "psc_text": "caeteris peccatoribus deficit. Quia ergo homo iste humiliter corruptioni se propinquum esse cognovit, bene de eo dicitur: Libera eum, ut non descendat in corruptionem, ut eo magis evadat poenam, quo oculos suos non advertit ad culpam. Quia vero nullus erat cujus meritis nobis Dominus propitiari debuisset; Unigenitus Patris, formam infirmitatis nostrae suscipiens, solus justus apparuit, ut pro peccatoribus intercederet (Phil. II, 7) . 6. Nullus hominum coram Deo intercessor justus pro hominibus apparuit.---Et bene pro redempto homine isto loquens angelus dicit: Inveni in quo propitier ei. Ac si aperte 763 Mediator Dei et hominum dicat: Quia nullus hominum fuit qui coram Deo intercessor justus pro hominibus appareret, memetipsum ad propitiandum hominibus hominem feci, et dum me hominem exhibui, in quo juste hominibus propitiarer inveni. Et quia infirmitatem suscipiens Dominus, dum poenam nostram moriendo toleravit, corruptionem nostram resurgendo mutavit, bene iste angelus mortalitatis nostrae flagella subjungit, eorumque miseretur, dicens: CAPUT IV.", |
| "candidate_score": 0.63209, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_13", |
| "bdc_text": "Verum Condensis , ut primum rescidit , qui potus esse se oppositurum pro Ionge , nisi pius et concordię , quantum imperavit ac sic turba fore .", |
| "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1272", |
| "psc_text": "Deus etiam perhibuit frustra percussum (Job. II, 3) . Quid ergo vox percussi superbum sonuit, quae a sententia ferientis nullatenus discrepavit? Incaute sunt humiles (22, q. 2, c. Incaute) , qui se mendacio illaqueant, dum arrogantiam vitant; imo mentiendo superbiunt, quia contra veritatem se erigunt quam relinquunt. Qui enim, necessitate cogente, vera de se bona loquitur, tanto magis humilitati jungitur, quanto et veritati sociatur. An Paulus humilis non fuit, quando aemulatione veritatis contra falsos apostolos tot de se discipulis fortia gesta narravit (I Tim. II, 7; Act. XX, 18, 19) Qui nimirum veritati inimicus existeret, si abscondendo virtutes proprias, praedicatores errorum praevalere permisisset. Sed quia arrogantes viri in eo quod bonorum dicta superbe examinant, verborum magis superficiem quam rerum ordinem pensant, Eliu beati Job sententias disciplinam credidit non sonasse. [Vet. III.] Quia vero saepe asperitas superborum usque ad duritiam maledictionis extenditur, illico contra beatum Job, quasi ad Deum faciens verba,", |
| "candidate_score": 0.630687, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_7", |
| "bdc_text": "Is quidem vestram animum benevolentiam mirifice apud nostros desticavit , adeo ut miseri parum se nobis omnibus debere profiteantur .", |
| "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_627", |
| "psc_text": "quaeque abunde ad largiendum suppetunt, celerius dantis manus dationem invenit quam animus dolorem. Unde scire necesse est quia ille perfecte tribuit, qui cum eo quod afflicto porrigit afflicti quoque in se animum sumit, ut prius in se dolentis passionem transferat, et tunc contra dolorem illius per ministerium concurrat. Nam saepe, ut praediximus, largitorem muneris rerum facit abundantia, et non virtus compassionis. Qui enim afflicto perfecte compatitur, 670 plerumque et hoc indigenti tribuit, in quo ipse si dederit angustatur. Et tunc plena est cordis nostri compassio, cum malum inopiae pro proximo suscipere non metuimus, ut illum a passione liberemus. 69. Pietatis formam Christus nobis dedit, et docuit Paulus.---Quam videlicet pietatis formam Mediator nobis Dei et hominum dedit. Qui cum posset nobis etiam non moriendo concurrere, subvenire tamen moriendo hominibus voluit, quia nos videlicet minus amasset, nisi et vulnera nostra susciperet; nec vim nobis suae dilectionis ostenderet, nisi hoc quod a nobis", |
| "candidate_score": 0.630246, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_6", |
| "bdc_text": "illius veni a Marpurgio discessit , semper est , ut audeo sibi illam moxultus ac tenue varius est visus , atque spes et animo studiis suis consultum est , illum mox rediturum ad nos .", |
| "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1108", |
| "psc_text": "quaerunt, non quia ita sentiunt, sed quia ornari per humilitatis speciem concupiscunt. Metuunt enim ne superbi ac tumidi, quia sunt, esse videantur. Unde Eliu statim subdidit, dicens: Si autem habes quod loquaris, responde mihi; loquere, volo enim te apparere justum. Sed quia haec ex corde non protulit, audire quod quaesierat non exspectavit. Nam illico subjunxit: Quod si non habes, audi me; tace, et docebo te sapientiam. Qui enim veraciter quaerunt audire quod justum est, aequanimiter exspectant audire quod quaerunt. Eliu autem, quia veraciter requisitionis verba non protulit, dici quod quaesierat non permisit, sed mox quod intrinsecus gestabat erupit, qualemque se in oculis suis habebat ostendit, dicens: Tace, et docebo te sapientiam. Arrogantes enim viri quando aliquid humiliter sonant, diu in ejusdem humilitatis specie non perdurant. Cum fortasse quaerunt ut audiant, mox loquendo obviant ne doceantur, quia superficiem vocis quam protulerant citius ostentationis intentio 778 comprimit, quae ex radice cordis exsurgit,", |
| "candidate_score": 0.629767, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_6", |
| "bdc_text": "illius veni a Marpurgio discessit , semper est , ut audeo sibi illam moxultus ac tenue varius est visus , atque spes et animo studiis suis consultum est , illum mox rediturum ad nos .", |
| "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_980", |
| "psc_text": "quod idem Moyses crebro de rebus dubiis ad tabernaculum redit, ibique secreto Dominum consulit, et quid certi decernat agnoscit. Relictis quippe turbis ad tabernaculum redire, est, postpositis exteriorum tumultibus, secretum mentis intrare. Ibi enim Dominus consulitur, et quod foris agendum est publice, intus silenter auditur. Hoc quotidie boni rectores faciunt, cum se res dubias discernere non posse cognoscunt, ad secretum mentis, velut ad quoddam tabernaculum revertuntur; divina lege perspecta, quasi coram posita arca, Dominum consulunt, et quod prius intus tacentes audiunt, hoc foris postmodum agentes innotescunt. Ut enim exterioribus officiis inoffense deserviant, ad secreta cordis recurrere incessabiliter curant; et sic vocem Dei quasi per somnium audiunt, dum in meditatione mentis 750 a carnalibus motibus abstrahuntur. Hinc est quod sponsa in Canticis canticorum sponsi vocem quasi per somnium audierat, quae dicebat: Ego dormio, et cor meum vigilat (Cant. V, 2) . Ac si diceret: Dum exteriores sensus ab hujus vitae sollicitudinibus", |
| "candidate_score": 0.629506, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_6", |
| "bdc_text": "illius veni a Marpurgio discessit , semper est , ut audeo sibi illam moxultus ac tenue varius est visus , atque spes et animo studiis suis consultum est , illum mox rediturum ad nos .", |
| "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1600", |
| "psc_text": "qui jam magna intelligentiae luce perfrueris, docere nos qui ignorantiae tenebris involvimur debes. Qui mox ab irrisione resiliens, despiciendo subjungit: VERS. 20.---Quis narrabit ei quoe loquor? Ac si aperte dicat: Quae ego ei de suis laudibus acute sentiens non audita loquor, quis haec narrare vel postquam audierit potest? Sed quia cum doctrina et arrogantia in unius mentis habitatione confligit, a loquentis ore non solum sonat vivendi levitas, sed etiam gravitas sentiendi, postquam Eliu per arrogantiam leviter intumuit, dicens: Quis narrabit ei quae loquor? mox per doctrinam subdidit: CAPUT XL [Vet. XXVI, Rec. XXV]. IBID.---Etiam si locutus fuerit homo, devorabitur. 67. Hominem de Deo loqui, est caecum de lumine disserere.---Omne quod aliquid devorat, hoc introrsus trahens, ab intuentium oculis occultat, et rem quae videri in superficie potuit in profundum rapit. Homo igitur cum de Deo tacet, per rationem in qua est conditus esse aliquid videtur. At si loqui de Deo coeperit,", |
| "candidate_score": 0.628151, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_5", |
| "bdc_text": "revocatur is a magistratu nostro , qui aliquantulum illi subiurationem quod absque ;", |
| "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1250", |
| "psc_text": "enim nosmetipsos minus agnoscimus, eo illos quos reprehendere nitimur plus videmus. Singula haec mala sunt, quae saepe a subditis in praelatos, saepe a praelatis in subditos committuntur, quia et omnes subditos hi qui praesunt minus quam ipsi sunt sapientes arbitrantur, et rursum qui subjecti sunt rectorum suorum actiones judicant, et si ipsos regimen habere contingeret, se potuisse agere melius putant. Unde plerumque fit ut et rectores minus prudenter ea quae agenda sunt videant, quia eorum oculos ipsa nebula elationis obscurat; et nonnunquam is qui subjectus est hoc cum praelatus fuerit faciat, quod dudum fieri subjectus arguebat; et pro eo quod illa quae judicaverat perpetrat, saltem quia judicavit erubescat. Igitur sicut praelatis curandum est ne eorum corda aestimatione singularis sapientiae locus superior extollat, ita subjectis providendum est ne sibi rectorum facta displiceant. [Vet. XXII.] 37. Pastores mali honorandi, non imitandi.---Si autem magistrorum vita jure reprehenditur, oportet ut eos subditi, etiam cum", |
| "candidate_score": 0.626057, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_11", |
| "bdc_text": "De expeditione exercitus Hispani nihil certis adhuc apud nos toti petitiones in ipsum fuerit , quae inquisitoribus Nec etiam quidem ex Hispaniis moturum propter turbas ac seditiones intestinas , quae superstitionibus neminere videntur .", |
| "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_586", |
| "psc_text": "semitis suis, quia scilicet vita pravorum insolenti inquietudine molesta ad obruendam, ut ita dixerim, navem cordis quasi tempestas illabitur. De qua videlicet tempestate per Salomonem dicitur: Quasi tempestas transiens non erit impius (Prov. X, 25) . Cumque infirmus quisque perversos florere conspicit, hunc in perversitatis pelagus unda miserae imitationis mergit. Sequitur: CAPUT XXIV. VERS. 13.---Dissipaverunt itinera mea, insidiati sunt mihi, et praevaluerunt, et non fuit qui ferret auxilium. 51. Occultis hostium insidiis ejus viae dissipantur, Deo ad tempus utiliter deserente.---Dicat haec beatus Job de malignis spiritibus, videlicet hostibus occultis; dicat universa Ecclesia de pravis persequentibus, scilicet adversariis apertis. Ipsi quippe ejus itinera dissipant, cum in quorumdam infirmorum mentibus, veritatis vias callida persuasione perturbant. Ipsi insidiantes praevalent, cum eos quos aperte ad malum trahere nequeunt, bona simulando pervertunt. Sed mirum valde est quod subbjicit: Non fuit qui ferret auxilium, cum de divino adjutorio Psalmista clamet: Adjutor in opportunitatibus, in tribulatione (Psal.", |
| "candidate_score": 0.61671, |
| "ce_score": null |
| } |
| ] |
| }, |
| { |
| "rank": 4, |
| "cf_id": "cf012", |
| "work_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1", |
| "max_score": 0.687824, |
| "ce_confirmed": false, |
| "evidence": [ |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_27_29", |
| "bdc_text": "februarii anno 67 . Iosue Vinstlerus . Eximio domini nostri Iesu Christi servo d. Henrico Bullingero , Tigurinae ecclesiae episcopo vigilantissimo , domino et patri meo plurimum observando consensionem S.", |
| "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_375", |
| "psc_text": "Domino beatissimo papae Iulio Valens et Ursacius. § 1 Quoniam constat nos antehac multa grauia de nomine Athanasii episcopi litteris nostris insinuasse atque litteris sanctitatis tuae conuenti eius rei, de qua significauimus non praestitissc rationem, profitemur apud sanctitatem tuam praesentibus, cunctis presbyteris fratribus nostris omnia, quae antehac ad aures nostras peruenerunt de nomine praedicti, falsa nobis esse 3 Ediderunt epislulam secundum Fab uel Cou Labbe-Cossast II 723, Hardouin I 691, Coustant, Epp. Pontif. 403-406, Coleti II 768 sq., Mansi III 167 sq. 4 RENITNTIATIONE A 6 PERSCRIB.SIT A 7 Ursacius] add. s. dy 10 praestitisse y praestitit se A 11 cunctis praesentibus Cy 13 uestras (ύμϖv) Cou falsa] add. a TC Cou, qui reicit ad initium epistulae EPMHSEIA AIIO TOY PQMAIKOY TH∑ HPO∑ IOYAION EIII∑TOAH∑ IIEPI TH∑ METANOIA∑ OYP∑AKIOY KAI ΟΥΑΛΕΝΤΟ∑. Κυρίῳ μαϰαριωτάτῳ πάπą 'Ιουλίῳ Οὐρσάϰιος xai Οὐάλης 'Επειδὴ συέστηϰεν ἡμᾱς πρὸ τούτου πολλά re xai δειvἁ περἰ 'Αθαr ασίοv", |
| "candidate_score": 0.687824, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_23", |
| "bdc_text": "consulem , Wytenbachius , Sarcherius , per ecclesiae agor ac misericordię colendissime .", |
| "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_181", |
| "psc_text": "uirum Luciferum cum Pancracio pres-. bytero et Hilario diacono placuit proficisci. quos credimus de clementia tua ad pacem omnium ecclesiarum catholicarum non difficulter posse concilium impetrare. dci omnipotentis clementia te nobis custodiat, clementissime (ac rcligiosissimcreligiosissime) Auguste. EXPLICIT. VIII. INCIPIT EXEMPLUM EPISTULAE CONSTANTII IMPERATORIS AD EPISCOPOS ITALOS, QVI IN ARIMINENSI CONCILIO CONUENERUNT. Uictor Con tantius Maximus triumphator semper Augustus episcopis. Epistula Constantii ad syn. Ariminensem (359). Cou VII 1-2 cap. 1 § 1 Continent priora statuta, uenerabiles, sanctimoniam legis rebus ecclesiasticis niti. satis superque perspeximus litteris ad nostram prudentiam datis isdem oportere operam dare, cum profecto et episcoporum id officio congruat et salus omnium longe 1 discutiantur Cm2y discucicntur A dise ..... V quae] add. fuerint UG 2 confirmata] add. cum UG plerique edd. constiterant Eng consisterunt A con- stiterint Cm2 constituerint UG Til constiterit BarCouHar expositione VG 3 nitiam U Niciam Har 5 yosint A possent VG 6 laetetur] add.", |
| "candidate_score": 0.628849, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_16", |
| "bdc_text": "Condensis et admirabilius noster procusabit sunt , operam diutos ne patria aliquid damni ab in austuna Hispanorum , arbitri Augustanum in mandationes rursus magna passim apud nos damna debunt .", |
| "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_368", |
| "psc_text": "respondete: 'Athanasium quo iudicio damnastis?' dicetis nempe: 'episcoporum' et haec confessionis uestrae erit uenia. 'secuti', inquit, 'sumus sanctam iudiciorum sub episcopali communione reuerentiam'. sed ignorasse uos negabitis Athanasio, cuius damnationem a uobis Ualens, Ursacius, Saturninus exegerunt, ab Ossio, Maximino, Iulio redditam communionem? non facio conparationpmconparationem; rogo, quae uestra de crimine Athanasii sententia fuit. presbyter eius Macharius inruisse in ecclesiam Mareotiden dicitur, Scyram presbyterum perturbasse et salutis nostrae sacramenta proiecisse. ad huius rei testes cathecuminum et gentilem interrogatos. uerum postea a sanctis nescitis iudicatum Mareothae ecclesiam nullam esse, Scyram uero presbyterum non fuisse? quid est, quod secuti estis? falsis episcopis auctoritatem datis, ueris negatis; quae sunt, non esse decernitis, iudicatis 8 cf. II Mach. 7, 28 9 cf. Gal. 5, 13 et Rom. 8, 13 11 Matth. 7, 2 1 alud A 2 concidere A aequum Cm2 haeccū A 3 opinior .1 4 loquetur Cy loquitur .1 5 ad A 10", |
| "candidate_score": 0.618739, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_23", |
| "bdc_text": "consulem , Wytenbachius , Sarcherius , per ecclesiae agor ac misericordię colendissime .", |
| "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_180", |
| "psc_text": "regit U 24 facit ..... | sideratione U facito Lat Har 25 tractarij testari UGTil fauen ..... , tranquillitate U. tua eonsentienteconsentiente, sic omnia discutiantur, ut, quae iudicio sacerdotum dei confirmata constiterunt omnes in expositionem fidei, quae inter tantos episcopos apud Nicheam praesente sanctae memoriae patre tuo confirmata est, uniuersos consensisse, cum oxemploexemplo possint in postcrumposterum enstodiricustodiri, ut ipse saluator, qui desuper mentis tuae propositum intuetur, in tanta rerum expeditione laeteturlactetur causam fidei et pacis etiam rei publicae necessitatibus non inmerito praeposuisse. ad exorandum igitur mansuetudinem tuam, z ut beniuolo animo allegationes nostras audire digneris, fratrem et coepiscopum meum sanctum uirum Luciferum cum Pancracio pres-. bytero et Hilario diacono placuit proficisci. quos credimus de clementia tua ad pacem omnium ecclesiarum catholicarum non difficulter posse concilium impetrare. dci omnipotentis clementia te nobis custodiat, clementissime (ac rcligiosissimcreligiosissime) Auguste. EXPLICIT. VIII. INCIPIT EXEMPLUM EPISTULAE CONSTANTII IMPERATORIS AD EPISCOPOS ITALOS, QVI IN ARIMINENSI CONCILIO", |
| "candidate_score": 0.614491, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_16", |
| "bdc_text": "Condensis et admirabilius noster procusabit sunt , operam diutos ne patria aliquid damni ab in austuna Hispanorum , arbitri Augustanum in mandationes rursus magna passim apud nos damna debunt .", |
| "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_496", |
| "psc_text": "C disceptationum tenorem y arbitros Fed arbitror AC arbitrio y 25 conscientiam ACml ucstrarum communionom initis. ncc id saltem consilii sumitis, sin pudor aliquos fefellisset, Ariminensem synodum aestimari. dolum enim uestrum in non anathematizandis uestris statim prodidistis. § 2 (3). Nam in conuentu multorum uos arguentium, cur etiam non creaturam dci filium diceretis, respondistis sanctis Ariminensibus non Christum creaturam negatum fuisse, sed dissimilemcetens creaturis, quia in eo, quod dictum sit 'non esse creatum uelut ceteras facturas', non (dictum sit), quia creatio non sit, sed excipiatur a ceteris, ut, licet omnino dissimilis ceteris sit, tamen ut ipse aliud non sit, quasi uero ulla creatura aliis sit similis, ut angelus homini, homo aui, auis pecudi. haec si mentior, testes sunt, qui audierunt. quodsi et ipsi tacebunt, loquitur mecum defensus a uobis impiissime liber uester, in quo ut uitrum hvacinto, ita filius patri et deo Christus alienus est. deinde, in quo audientes fefellistis,", |
| "candidate_score": 0.613913, |
| "ce_score": null |
| } |
| ] |
| }, |
| { |
| "rank": 5, |
| "cf_id": "cf021", |
| "work_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum", |
| "max_score": 0.685711, |
| "ce_confirmed": false, |
| "evidence": [ |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_19_21", |
| "bdc_text": "Die Solothurner hand des bischoffs von Basch sind und schüngeren annemmen , die doch des bischoffs von Daschaff der bischöff , under das paner hie zuͦ Ruell gschworen , wolchen befidet ist und unger für guͦt und die sachen diser tagen , widersornn gesideigt worden , die schuld , der unruw uff soliche printz üch personen gelegt , quorum die sonder inen geranten , so weren es uffgangen , hac d. Sarconio sibi pro ipsius est . Dominus haec scribo , ecce , quae ego me afficiuntur per festinationem licuit , Christophorum Fabri Neocomensi , que ego moxi , quantum per te mitto . ex Gallico Germanice reddidi , pacipiente frater meo Iacobo ;", |
| "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_1231", |
| "psc_text": "Quo magis mihi videntur injuria gravi affecisse discipulos Christi: quia quae dissona iidem et repugnantia sibi scriberent, ea referrent ad ipsos, et secundum eos haec scribere se profiterentur Evangelia, quae tantis sint referta erroribus, tantis contrarietatibus narrationum simul ac sententiarum, ut nec sibi prorsus, nec inter se ipsa conveniant. Quid ergo aliud est, quam calumniari bonos, et Christi discipulorum concordem coetum in crimen devocare discordiae? Quae quia nos legentes, animadvertimus cordis obtutu sanissimo, aequissimum judicavimus utilibus acceptis ex iisdem, id est, iis quae et fidem nostram aedificent, et Christi Domini atque ejus Patris omnipotentis Dei propagent gloriam, caetera repudiare, quae nec ipsorum majestati, nec fidei nostrae conveniant. CAPUT III. Proinde nec vos, ut dicere coeperam, de Testamento Vetere circumcisionem creditis accipiendam carnaliter, quamvis ita sit scriptum (Gen. XVII, 9-14); neque sub otio ac vacatione colendum sabbatum, quamvis ita legatur (Exod. XXXI, 13); sed nec sacrificiis, ut Moysi videtur, et immolationibus", |
| "candidate_score": 0.685711, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_6_8", |
| "bdc_text": "illius veni a Marpurgio discessit , semper est , ut audeo sibi illam moxultus ac tenue varius est visus , atque spes et animo studiis suis consultum est , illum mox rediturum ad nos . Is quidem vestram animum benevolentiam mirifice apud nostros desticavit , adeo ut miseri parum se nobis omnibus debere profiteantur . Ut est remittam ea , quae ad animo apud me sunt , per clerum mittere miseras omnia , ac iterum rogo , ut sunt reliqua , si modo admodum polliciti sunt .", |
| "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_98", |
| "psc_text": "Dominus autem Jesus in ea crudelis fuit, cum daemones in gregem porcorum, cum id ab eo peterent, ire permisit (Matth. VIII, 32). Qui etiam nondum demonstrato per passionem sacrificio corporis sui, cuidam leproso, quem mundaverat, ait: Vade, ostende te sacerdoti, et offer munus tuum, quod praecepit Moyses, in testimonium illis (Luc. V, 14) . Magis enim, quia et per Prophetas Deus saepe testatur, nullius se talis muneris indigere, et facile est ratione perspicere quod nec ejus rei egeat, qui nullius eget; compellitur animus humanus inquirere quid nos per haec docere voluerit, qui utique non frustra ea, quibus non indiget, sibi juberet offerri, nisi aliquid in eis ostenderet, quod nobis et nosse prodesset, et talibus signis praefigurari oporteret. Vos autem quanto melius et honestius istis, quamvis jam nostro tempori non necessariis, tamen significantibus aliquid et docentibus, sacrificiis subderemini, quam vobis ab Auditoribus vestris vivas escarum victimas offerri juberetis et crederetis? Nam", |
| "candidate_score": 0.677247, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_2", |
| "bdc_text": "Sperabam enim secum , D. poturum in Christi aliquid a te literarum , verum etiam thestis illas , de quibus proxime ad te scripseram , contra conscientiatiorem Gallicam ac simul etiam , quid tu sancti res , quod huic tam quidam in me est , in ancipaverim .", |
| "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_461", |
| "psc_text": "illi (Matth. III, 17, et Luc. IX, 35) . Necnon et illud mihi verisimile non videtur, Judaeos potuisse tacere, cum Christus diceret de se scripsisse Moysen, quin statim, utpote maligni et astuti, quaererent quidnam illud esset, quod de se a Moyse scriptum putaret. Sed et haec eorum omnifaria taciturnitas non minus Jesum nihil tale dixisse significat. CAPUT III. Quamvis ergo et haec non parva videantur ad confirmandam suspicionem falsi de capitulo isto, plus tamen illo teneor, quia omnem, ut dixi, Moyseos scripturam scrutatus, nullas ibi de Christo prophetias inveni. Nunc tamen te compertus melioris intelligentiae lectorem, consecuturum me aliquid credo, acturumque fateor gratias, si spem profectus ac doctrinae, quam mihi objurgationis tuae fiducia promittit, nulla frustreris invidia; sed doceas, si quid est quod me forte legentem praeterierit de Deo ac de Domino nostro memoratum in scriptura Moysi. Nec dixeris, quaeso, ut imperiti solent, hoc ipsum satis esse debere ad fidem,", |
| "candidate_score": 0.655091, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_2", |
| "bdc_text": "Sperabam enim secum , D. poturum in Christi aliquid a te literarum , verum etiam thestis illas , de quibus proxime ad te scripseram , contra conscientiatiorem Gallicam ac simul etiam , quid tu sancti res , quod huic tam quidam in me est , in ancipaverim .", |
| "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_493", |
| "psc_text": "sequor: sed puta nos cum Judaeo tractare, puta cum Gentili. Quibus verbis ostendisti, te interim, cum quo mihi nunc res est, quia te ad credendum professio tua fecit obnoxium, satis esse convictum de Christo scripsisse Moysen; quia ipsum Christum hoc dixisse, in Evangelio scriptum est, cujus tam praeclaram sanctamque auctoritatem labefactare non audes: quia et cum id ex obliquo audes, difficultatis tuae pressus angustiis, et cernens quanta ruina te obruat cum tibi dicitur, nullam esse scripturam cui de factis et dictis Christi flagites esse credendum, si Evangelio tam sancte lateque notissimo credendum esse non putas; et timens ne amisso Christiani nominis pallio nuda vanitas vestra omnibus conspuenda et detestanda ramaneat, rursus te saucium colligere conaris, et dicis quod istis Evangelii verbis jam te ad credendum professio tua fecit obnoxium. Sic ergo te interim, cum quo nunc ago, teneo, ferio, perimo, id est, errorem tuum atque fallaciam; et cogo fateri de", |
| "candidate_score": 0.649069, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_20_22", |
| "bdc_text": "Dominus haec scribo , ecce , quae ego me afficiuntur per festinationem licuit , Christophorum Fabri Neocomensi , que ego moxi , quantum per te mitto . ex Gallico Germanice reddidi , pacipiente frater meo Iacobo ; illa ad te mitto .", |
| "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_284", |
| "psc_text": "hoc ad Jacob (Id. XXII, 18, et XXVI, 4, et XXVIII, 14). Unde non immerito dicit, Ego sum Deus Abraham, et Deus Isaac, et Deus Jacob (Exod. III, 6) : completurus utique in benedictione omnium gentium, quod ex eorum semine promisit. Nec immerito ipse Abraham, cum ejus servus ei jurasset, sub femore suo jussit eum ponere manum, (Gen. XXIV, 2, 9), sciens inde venturam carnem Christi, in quo benedici omnes gentes non tunc praenuntiamus, sed quod tunc praenuntiatum est, nunc videmus. CAPUT XLII. Vellem scire, imo melius nescierim, qua caecitate animi legerit Faustus, ubi vocavit Jacob filios suos, et dixit: Congregamini ut annuntiem vobis quae occursura sunt vobis in novissimis diebus: congregamini et audite, filii Jacob; audite, Israel, patrem vestrum. Hic certe nemo dubitat prophetantis personam esse dilucidatam. Audiamus ergo quid dicat filio suo Judae, de cujus tribu Christus venit ex semine David secundum carnem, sicut apostolica doctrina testatur (Rom.", |
| "candidate_score": 0.648155, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_24_26", |
| "bdc_text": "quaeso , salutem filiis tuis generis , symmystisque omnibus , quibus meis meis plurimum colendissimis . charissime , ac pater mihi multis nobis reverende . Si Bernae , 17 .", |
| "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_985", |
| "psc_text": "VI, 71, 72)? Sed adhuc respondent et dicunt: Ille post tale facinus laqueo suo peremptus et Apostolorum numero exemptus est (Matth. XXVII, 5); iste autem post hanc turpitudinem, inter fratres suos ab illo patre, cui tam magnum testimonium Deus perhibet, praecipue benedictus et super omnes laudatus est (Gen. XLIX, 8-12). Quinimo hinc expressius apparet, non ad ipsum, sed ad Christum, qui ex ejus tribu praenuntiabatur in carne venturus, illam pertinere prophetiam: et ideo magis flagitium ejus divina Scriptura tacere non debuit, sicut non tacuit, ut in verbis patris ejus, quibus post illud dedecus ita laudatur, quia ipse non agnoscitur, alius requiratur. CAPUT LXIV. Quanquam Faustus dente maledico hoc ipsum intelligatur mordere voluisse, quod Christus a nobis ex ejus tribu venisse praedicatur: maxime quia in generationibus patrum ejus, quas Matthaeus evangelista commemorat, etiam Zara, quem Thamar illa ex illo conceptu peperit, invenitur (Matth. XIII; Gen. XXXVIII, 30). Nam si stirpem Jacob,", |
| "candidate_score": 0.639246, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_3", |
| "bdc_text": "Verum si quid hic erratum est , resciret naturus .", |
| "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_1157", |
| "psc_text": "sicut illud est quod Apostolus ait, Si tu ex naturali incisus oleastro, et contra naturam insertus es in bonam olivam (Rom. XI, 24) ; id esse contra naturam dixit, quod est contra consuetudinem naturae, quam notitia humana comprehendit, ut oleaster insertus in olea, non oleastri baccas, sed olivae pinguedinem ferat. Deus autem creator et conditor omnium naturarum, nihil contra naturam facit: id enim erit cuique rei naturali, quod ille fecerit, a quo est omnis modus, numerus, ordo naturae. Sed nec ipse homo contra naturam quidquam facit, nisi cum peccat, qui tamen supplicio redigitur ad naturam. Ad naturalem quippe justitiae ordinem pertinet, ut aut peccata non fiant, aut impunita esse non valeant: quodlibet horum sit, naturalis ordo servatur, si non ab anima, certe a Deo. Vexant enim peccata conscientiam, ipsique animo nocent, cum luce justitiae peccando privatur, etiamsi non consequantur dolores, qui vel corrigendis ingeruntur, vel non correctis ultimi reservantur. Sed", |
| "candidate_score": 0.621375, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_24", |
| "bdc_text": "quaeso , salutem filiis tuis generis , symmystisque omnibus , quibus meis meis plurimum colendissimis .", |
| "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_205", |
| "psc_text": "vocabitur tibi semen: hoc est, non hi qui filii carnis, hi filii Dei; sed filii promissionis deputantur in semen (Rom. IX, 6-8) . Quid ad haec responsuri sunt, cum aperte alio loco de hoc semine ad Abraham dicatur: In semine tuo benedicentur omnes gentes terrae (Gen. XXVI, 4) ? Nam si eo tempore hinc disputaremus, quo tempore hoc exponebat Apostolus dicens, Abrahae dictae sunt promissiones et semini ejus: non dicit, Et seminibus, tanquam in multis; sed tanquam in uno, Et semini tuo, quod est Christus (Galat. III, 16) ; fortasse aliquis non tam impudenter nollet hoc credere, antequam videret omnes gentes credere in Christum, qui praedicatur ex semine Abraham. Nunc vero cum hoc impleri videamus, quod tanto ante praenuntiatum legimus, cum omnes gentes jam benedicantur in semine Abrahae, cui dictum est ante annorum millia, In semine tuo benedicentur omnes gentes: quis tam pertinaciter insaniat, ut vel alium Christum, qui non", |
| "candidate_score": 0.605343, |
| "ce_score": null |
| } |
| ] |
| }, |
| { |
| "rank": 6, |
| "cf_id": "cf038", |
| "work_id": "003_Novatianus_De-cibis-Judaicis", |
| "max_score": 0.685475, |
| "ce_confirmed": false, |
| "evidence": [ |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_19_21", |
| "bdc_text": "Die Solothurner hand des bischoffs von Basch sind und schüngeren annemmen , die doch des bischoffs von Daschaff der bischöff , under das paner hie zuͦ Ruell gschworen , wolchen befidet ist und unger für guͦt und die sachen diser tagen , widersornn gesideigt worden , die schuld , der unruw uff soliche printz üch personen gelegt , quorum die sonder inen geranten , so weren es uffgangen , hac d. Sarconio sibi pro ipsius est . Dominus haec scribo , ecce , quae ego me afficiuntur per festinationem licuit , Christophorum Fabri Neocomensi , que ego moxi , quantum per te mitto . ex Gallico Germanice reddidi , pacipiente frater meo Iacobo ;", |
| "psc_chunk_id": "003_Novatianus_De-cibis-Judaicis_window_0", |
| "psc_text": "CAPUT PRIMUM. Novatianus presbyter Romanus in secessu suo, tempore persecutionis Decianae, variis fratrum litteris provocatus, adversus Judaeos post superiores duas Epistolas de Circumcisione et de Sabbato, etiam hanc de Cibis Judaicis edidit. Et si mihi, fratres sanctissimi, exoptatissimus dies ille et inter praecipuos beatosque referendus est quo litteras vestras et scripta suscipio; (quid enim me aliud nunc faciat liberiorem?) tamen non minus egregium diem et inter eximios arbitror computandum, quo similes vobis affectu debitae charitatis remittens, et ego ad vos compari voto litteras scribo. Nihil enim me, fratres sanctissimi, tantis constrictum vinculis tenet, nihil tantis curarum ac sollicitudinum stimulis excitat et exagitat, quam ne jacturam vobis quamdam per absentiam meam putetis illatam, cui remedium connitor dare, dum elaboro vobis me praesentem frequentibus litteris exhibere. Quamquam ergo et officium debitum, et cura suscepta, et ipsa ministerii imposita persona hanc a me litterarum scribendarum exposcant necessitatem, tamen vos illam plus exaggeratis, dum", |
| "candidate_score": 0.685475, |
| "ce_score": null |
| } |
| ] |
| }, |
| { |
| "rank": 7, |
| "cf_id": "cf021", |
| "work_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1", |
| "max_score": 0.68325, |
| "ce_confirmed": false, |
| "evidence": [ |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_8_10", |
| "bdc_text": "Ut est remittam ea , quae ad animo apud me sunt , per clerum mittere miseras omnia , ac iterum rogo , ut sunt reliqua , si modo admodum polliciti sunt . De expeditione insigneris ; omnia ac ubergenses omnem suam operam Bernasibus polliciti sunt .", |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_82", |
| "psc_text": "isti, qui tamquam multum negotiosi et occupati de tempore operationis inquirantinquirunt, quid agunt? numquid ipsi ab Hierusalem per circuitum usque ad Illyricum terras euangelio repleuerunt? aut quidquid gentium barbararum remansit adhuc obeundum et inplendum de pace ecclesiae susceperunt? nouimuanouimus eos in quandam sanctam societatem otiosissime congregatos. mirandam rem fecit apostolus, qui reuera in tanta sollicitudine omnium ecclesiarum, et propagatarum et propagandarum, ad eius curam laboremque pertinentium etiam manibus operabatur; propterea tamen, cum apud Corinthios esset et egeret, nemini quidem eorum, apud quos erat, grauis fuit, sed plane quod illi deerat. suppleuerunt fratres, qui uenerunt ex Macedonia. § 16 Nam et ipse propter eius modi necessitates sanctorum, qui quamuis praeceptis eius obtemperent, ut cum silentio operantes suum panem manducent, possunt tamen multis ex causis indigere supplemento aliquo talium sustentationum, cum dixisset talia docens et praemonens: his autem qui eius modi sunt praecipimus et obsecramus in 5 cf. I Thess. 2, 9;", |
| "candidate_score": 0.68325, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_6_8", |
| "bdc_text": "illius veni a Marpurgio discessit , semper est , ut audeo sibi illam moxultus ac tenue varius est visus , atque spes et animo studiis suis consultum est , illum mox rediturum ad nos . Is quidem vestram animum benevolentiam mirifice apud nostros desticavit , adeo ut miseri parum se nobis omnibus debere profiteantur . Ut est remittam ea , quae ad animo apud me sunt , per clerum mittere miseras omnia , ac iterum rogo , ut sunt reliqua , si modo admodum polliciti sunt .", |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_98", |
| "psc_text": "multum, non abundauit, et qui modicum, non defuit illi. gratias autem deo, qui dedit idem studium pro nobis in corde Titi, quia consolationem quidem suscepit; studiosior autem cum esset, sponte exiit ad uos. misimus autem cum eo fratrem, cuius laus in euangelio est per omnes ecclesias, non solum autem, sed et ordinatus ab ecclesiis comes peregrinationis nostrae cum hac gratia quae ministratur a nobis ad domini gloriam et promptum animum nostrum, deuitantes hoc, ne quis nos reprehendat in hac plenitudine, quae ministratur a nobis. prouidemus enim bona non solum coram deo, sed etiam coram hominibus. in his uerbis adparet, quantum non solum curam sanctarum plebium esse uoluerit ministrare necessaria sanctis dei seruis, consilium in hoc dans, quia hoc magis ipsis qui hoc faciebant proderat quam illis erga quos faciebant — illis enim aliud proderat, id est hoc erga se obsequio fratrum suorum sancte uti nec propter hoc deo seruire nec", |
| "candidate_score": 0.674497, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_8_10", |
| "bdc_text": "Ut est remittam ea , quae ad animo apud me sunt , per clerum mittere miseras omnia , ac iterum rogo , ut sunt reliqua , si modo admodum polliciti sunt . De expeditione insigneris ; omnia ac ubergenses omnem suam operam Bernasibus polliciti sunt .", |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_102", |
| "psc_text": "uobis euacuetur in bachac parte, ut, sicut dixi, parati sitis, ne cum uenerint mecum Macedones et inuenerint uos inparatos, confundamur nos, ut non dicam uos, in hac substantia. necessarium ergo existimaui rogare fratres, ut praecedant ad uos et praeparent iam pridem repromissam hanc benedictionem uestram, ut sit parata, sic quasi benedictionem, non quasi auaritiam. hoc autem: qui parce seminat, parce et metet. et qui seminat in benedictione. in benedictione et metet. unusquisque secundum quod proposuit corde, non ex tristitia aut ex necessitate: hilarem enim datorem diligit deus. potens est autem deus omnem gratiam abundantem facere in uobis, ut in omnibus semper omnem sufficientiam habentes abundetis in omne opus bonum — sicut scriptum est: dispersit, dedit pauperibus, iustitia eius manet in 4 II Cor. 9, 1—15 17 Gal. 6, 7 21 Prou. 22, 8 25 Ps. 112. 9 1 sinus suos Fbd suos usus NL2 et] uel PVf ab impiis A", |
| "candidate_score": 0.658231, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_10", |
| "bdc_text": "omnia ac ubergenses omnem suam operam Bernasibus polliciti sunt .", |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_82", |
| "psc_text": "isti, qui tamquam multum negotiosi et occupati de tempore operationis inquirantinquirunt, quid agunt? numquid ipsi ab Hierusalem per circuitum usque ad Illyricum terras euangelio repleuerunt? aut quidquid gentium barbararum remansit adhuc obeundum et inplendum de pace ecclesiae susceperunt? nouimuanouimus eos in quandam sanctam societatem otiosissime congregatos. mirandam rem fecit apostolus, qui reuera in tanta sollicitudine omnium ecclesiarum, et propagatarum et propagandarum, ad eius curam laboremque pertinentium etiam manibus operabatur; propterea tamen, cum apud Corinthios esset et egeret, nemini quidem eorum, apud quos erat, grauis fuit, sed plane quod illi deerat. suppleuerunt fratres, qui uenerunt ex Macedonia. § 16 Nam et ipse propter eius modi necessitates sanctorum, qui quamuis praeceptis eius obtemperent, ut cum silentio operantes suum panem manducent, possunt tamen multis ex causis indigere supplemento aliquo talium sustentationum, cum dixisset talia docens et praemonens: his autem qui eius modi sunt praecipimus et obsecramus in 5 cf. I Thess. 2, 9;", |
| "candidate_score": 0.634122, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_16", |
| "bdc_text": "Condensis et admirabilius noster procusabit sunt , operam diutos ne patria aliquid damni ab in austuna Hispanorum , arbitri Augustanum in mandationes rursus magna passim apud nos damna debunt .", |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_191", |
| "psc_text": "cognoscite y audite (3 praecepimus Sj 23 minime (e 8. I. 2) QF1 pro minimo N 24 diudicemur N iudicemur p humano die] huiusmodi PDMr 25 nobis cura sit PDMj nobis L qui dedit inspiciat A qui dedit quod inspiciendum eius oculis offeramus. postremo quod uultis sentite de nobis: Paulus apostolus uobis praecipit et obsecrat in domino, ut cum silentio, id est quieti et oboedienter ordinati, operantes uestrum panem manducetis. nec de illo, ut arbitror, aliquid mali creditis et in illum, qui per eum loquitur, credidistis. § 38 Haec, mi carissime et in Christi uisceribus uenerande frater Aureli, quantum donauit ut possem, qui per te mihi iussit ut facerem, de opere monachorum non distuli scribere, maxime curans, ne boni fratres apostolicis praeceptis oboedientes a pigris et inoboedientibus etiam praeuaricatores euangelii dicerentur: ut qui non operantur, saltem illos qui operantur sibi anteponendos esse non dubitent. ceteramceterum quis ferat homines contumaces saluberrimis", |
| "candidate_score": 0.632385, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_10", |
| "bdc_text": "omnia ac ubergenses omnem suam operam Bernasibus polliciti sunt .", |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_38", |
| "psc_text": "solusetBarnabas non habemus potestatem non operandi? nisi quia omnes euangelistae et ministri uerbi dei habebant potestatem a domino acceptam, ut non operarentur manibus suis, sed ex euangelio uiuerent, operantes tantummodo spiritalia in praedicatione regni caelorum et aedificatione pacis ecclesiae. neque enim quisquam potest dicere de ipsa spiritali operatione dixisse apostolum: an ego solus et BarnabusBarnabas nounon habemus potestatem non operandi? hanc enim potestatem non operandi omnes illi habebant. dicat ergo qui conatur praecepta apostolica in sententiam suam deprauare atque peruertere, dicat, si audet, omnes euangelistas accepisse a domino potestatem non euangelizandi. at si hoc absurdissimum et insanissimum est dicere, cur nolunt intellegere, quod omnibus patet, accepisse illos quidem potestatem non operandi, sed opera corporalia, quibus uictum quaererent, quia dignus est operarius cibo suo et mercede sua, sicut euangelium loquitur? non ergo soli Paulus et BarnabusBarnabas non habebant potestatem non operandi, sed omnes pariter habebant hanc potestatem, qua isti non utebantur,", |
| "candidate_score": 0.621403, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_23", |
| "bdc_text": "consulem , Wytenbachius , Sarcherius , per ecclesiae agor ac misericordię colendissime .", |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_98", |
| "psc_text": "multum, non abundauit, et qui modicum, non defuit illi. gratias autem deo, qui dedit idem studium pro nobis in corde Titi, quia consolationem quidem suscepit; studiosior autem cum esset, sponte exiit ad uos. misimus autem cum eo fratrem, cuius laus in euangelio est per omnes ecclesias, non solum autem, sed et ordinatus ab ecclesiis comes peregrinationis nostrae cum hac gratia quae ministratur a nobis ad domini gloriam et promptum animum nostrum, deuitantes hoc, ne quis nos reprehendat in hac plenitudine, quae ministratur a nobis. prouidemus enim bona non solum coram deo, sed etiam coram hominibus. in his uerbis adparet, quantum non solum curam sanctarum plebium esse uoluerit ministrare necessaria sanctis dei seruis, consilium in hoc dans, quia hoc magis ipsis qui hoc faciebant proderat quam illis erga quos faciebant — illis enim aliud proderat, id est hoc erga se obsequio fratrum suorum sancte uti nec propter hoc deo seruire nec", |
| "candidate_score": 0.614401, |
| "ce_score": null |
| } |
| ] |
| }, |
| { |
| "rank": 8, |
| "cf_id": "cf021", |
| "work_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones", |
| "max_score": 0.683175, |
| "ce_confirmed": false, |
| "evidence": [ |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_0_2", |
| "bdc_text": "8 . Agerrime tuli , reverende pater , fratrem meum proximo te insolutato quid piissime . Sperabam enim secum , D. poturum in Christi aliquid a te literarum , verum etiam thestis illas , de quibus proxime ad te scripseram , contra conscientiatiorem Gallicam ac simul etiam , quid tu sancti res , quod huic tam quidam in me est , in ancipaverim .", |
| "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_354", |
| "psc_text": "est Christus Jesus? Aut quando illi libri docerent me eam? In quos me propterea, priusquam Scripturas tuas considerarem, credo voluisti incurrere, ut imprimeretur memoriae meae quomodo ex eis affectus essem: et cum postea in libris tuis mansuefactus essem, et curantibus digitis tuis contrectarentur vulnera mea; discernerem atque distinguerem quid interesset inter praesumptionem et confessionem; inter videntes quo eundum sit nec videntes qua, et viam ducentem ad beatificam patriam, non tantum cernendam, sed et habitandam. Nam si primo sanctis tuis Litteris informatus essem, et in earum familiaritate obdulcuisses mihi, et postea in illa volumina incidissem; fortasse aut abripuissent me a solidamento pietatis, aut si in affectu quem salubrem imbiberam perstitissem, putarem etiam ex illis libris eum posse concipi, si eos solos quisquam didicisset. CAPUT XXI. Quid in sacris Libris invenerit, non inventum in Platonicis. 27. Itaque avidissime arripui venerabilem stilum Spiritus tui, et prae caeteris apostolum Paulum; et perierunt illae quaestiones", |
| "candidate_score": 0.683175, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_2", |
| "bdc_text": "Sperabam enim secum , D. poturum in Christi aliquid a te literarum , verum etiam thestis illas , de quibus proxime ad te scripseram , contra conscientiatiorem Gallicam ac simul etiam , quid tu sancti res , quod huic tam quidam in me est , in ancipaverim .", |
| "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_354", |
| "psc_text": "est Christus Jesus? Aut quando illi libri docerent me eam? In quos me propterea, priusquam Scripturas tuas considerarem, credo voluisti incurrere, ut imprimeretur memoriae meae quomodo ex eis affectus essem: et cum postea in libris tuis mansuefactus essem, et curantibus digitis tuis contrectarentur vulnera mea; discernerem atque distinguerem quid interesset inter praesumptionem et confessionem; inter videntes quo eundum sit nec videntes qua, et viam ducentem ad beatificam patriam, non tantum cernendam, sed et habitandam. Nam si primo sanctis tuis Litteris informatus essem, et in earum familiaritate obdulcuisses mihi, et postea in illa volumina incidissem; fortasse aut abripuissent me a solidamento pietatis, aut si in affectu quem salubrem imbiberam perstitissem, putarem etiam ex illis libris eum posse concipi, si eos solos quisquam didicisset. CAPUT XXI. Quid in sacris Libris invenerit, non inventum in Platonicis. 27. Itaque avidissime arripui venerabilem stilum Spiritus tui, et prae caeteris apostolum Paulum; et perierunt illae quaestiones", |
| "candidate_score": 0.673641, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_1_3", |
| "bdc_text": "Agerrime tuli , reverende pater , fratrem meum proximo te insolutato quid piissime . Sperabam enim secum , D. poturum in Christi aliquid a te literarum , verum etiam thestis illas , de quibus proxime ad te scripseram , contra conscientiatiorem Gallicam ac simul etiam , quid tu sancti res , quod huic tam quidam in me est , in ancipaverim . Verum si quid hic erratum est , resciret naturus .", |
| "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_354", |
| "psc_text": "est Christus Jesus? Aut quando illi libri docerent me eam? In quos me propterea, priusquam Scripturas tuas considerarem, credo voluisti incurrere, ut imprimeretur memoriae meae quomodo ex eis affectus essem: et cum postea in libris tuis mansuefactus essem, et curantibus digitis tuis contrectarentur vulnera mea; discernerem atque distinguerem quid interesset inter praesumptionem et confessionem; inter videntes quo eundum sit nec videntes qua, et viam ducentem ad beatificam patriam, non tantum cernendam, sed et habitandam. Nam si primo sanctis tuis Litteris informatus essem, et in earum familiaritate obdulcuisses mihi, et postea in illa volumina incidissem; fortasse aut abripuissent me a solidamento pietatis, aut si in affectu quem salubrem imbiberam perstitissem, putarem etiam ex illis libris eum posse concipi, si eos solos quisquam didicisset. CAPUT XXI. Quid in sacris Libris invenerit, non inventum in Platonicis. 27. Itaque avidissime arripui venerabilem stilum Spiritus tui, et prae caeteris apostolum Paulum; et perierunt illae quaestiones", |
| "candidate_score": 0.667254, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_0_2", |
| "bdc_text": "8 . Agerrime tuli , reverende pater , fratrem meum proximo te insolutato quid piissime . Sperabam enim secum , D. poturum in Christi aliquid a te literarum , verum etiam thestis illas , de quibus proxime ad te scripseram , contra conscientiatiorem Gallicam ac simul etiam , quid tu sancti res , quod huic tam quidam in me est , in ancipaverim .", |
| "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_355", |
| "psc_text": "pietatis, aut si in affectu quem salubrem imbiberam perstitissem, putarem etiam ex illis libris eum posse concipi, si eos solos quisquam didicisset. CAPUT XXI. Quid in sacris Libris invenerit, non inventum in Platonicis. 27. Itaque avidissime arripui venerabilem stilum Spiritus tui, et prae caeteris apostolum Paulum; et perierunt illae quaestiones in quibus mihi aliquando visus est adversari sibi, et non congruere testimoniis Legis et Prophetarum textus sermonis ejus. Et apparuit mihi una facies eloquiorum castorum, et exsultare cum tremore didici. Et coepi, et inveni quidquid illac verum legeram, hac cum commendatione gratiae tuae dici; ut qui videt, non sic glorietur quasi non acceperit, non solum id quod videt, sed etiam ut videat (quid enim habet quod non accepit? [I Cor. IV, 7] ): et ut te, qui es semper idem, non solum admoneatur ut videat, sed etiam sanetur ut teneat: et qui de longinquo videre non potest, viam tamen ambulet", |
| "candidate_score": 0.666154, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_11", |
| "bdc_text": "De expeditione exercitus Hispani nihil certis adhuc apud nos toti petitiones in ipsum fuerit , quae inquisitoribus Nec etiam quidem ex Hispaniis moturum propter turbas ac seditiones intestinas , quae superstitionibus neminere videntur .", |
| "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_581", |
| "psc_text": "Hinc etiam in ipsa religione Deus tentatur, cum signa et prodigia flagitantur, non ad aliquam salutem, sed ad solam experientiam desiderata. 56. In hac tam immensa silva plena insidiarum et periculorum, ecce multa praeciderim et a meo corde dispulerim, sicuti donasti me facere, Deus salutis meae; attamen quando audeo dicere, cum circumquaque quotidianam vitam nostram tam multa hujus generis rerum circumstrepant; quando audeo dicere nulla re tali me intentum fieri ad spectandum, et vana cura capiendum? Sane me jam theatra non rapiunt, nec curo nosse transitus siderum, nec anima mea unquam responsa quaesivit umbrarum; omnia sacrilega sacramenta detestor. A te, Domine Deus meus, cui humilem famulatum ac simplicem debeo, quantis mecum suggestionum machinationibus agit inimicus ut signum aliquod petam? Sed obsecro te per Regem nostrum, et patriam Jerusalem simplicem, castam, ut quemadmodum a me longe est ista consensio, ita sit semper longe atque longius. Pro salute autem cujusquam cum te", |
| "candidate_score": 0.619642, |
| "ce_score": null |
| } |
| ] |
| }, |
| { |
| "rank": 9, |
| "cf_id": "cf020", |
| "work_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Danielem", |
| "max_score": 0.683093, |
| "ce_confirmed": false, |
| "evidence": [ |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_5_7", |
| "bdc_text": "revocatur is a magistratu nostro , qui aliquantulum illi subiurationem quod absque ; illius veni a Marpurgio discessit , semper est , ut audeo sibi illam moxultus ac tenue varius est visus , atque spes et animo studiis suis consultum est , illum mox rediturum ad nos . Is quidem vestram animum benevolentiam mirifice apud nostros desticavit , adeo ut miseri parum se nobis omnibus debere profiteantur .", |
| "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Danielem_window_172", |
| "psc_text": "Dominus non solum justus, sed et misericors est, dicit: Tibi, Domine, misericordia, ut post sententiam judicantis, eum provocet ad clementiam. (Vers. 11.) Et stillavit super nos. Non totam in nos effudisti iram, quam ferre non poteramus; sed stillam furoris tui, ut correpti in plaga, reverteremur ad te. Maledictio et detestatio quae scripta est in libro Moysi servi Dei, etc. In Deuteronomio maledictiones et benedictiones Dei legimus (Deut. XXVII), quae postea dictae sunt in monte Garizim, et Hebal, justos super et peccatores. (Vers. 13.) Omne malum hoc venit super nos: et non rogavimus faciem tuam, Domine Deus noster, ut reverteremur ab iniquitatibus nostris, et cogitaremus veritatem tuam. Grandis duritia, ut in plagis positi, Deum non rogarent, quod et si rogarunt, ideo non rogarunt, quia non sunt reversi ab iniquitatibus suis. Reversio autem ab iniquitate est cogitare veritatem Dei. (Vers. 14.) Et vigilavit Dominus super malitiam, et adduxit eam super nos, etc.", |
| "candidate_score": 0.683093, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_4_6", |
| "bdc_text": "Oleri nostri adventus ; revocatur is a magistratu nostro , qui aliquantulum illi subiurationem quod absque ; illius veni a Marpurgio discessit , semper est , ut audeo sibi illam moxultus ac tenue varius est visus , atque spes et animo studiis suis consultum est , illum mox rediturum ad nos .", |
| "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Danielem_window_172", |
| "psc_text": "Dominus non solum justus, sed et misericors est, dicit: Tibi, Domine, misericordia, ut post sententiam judicantis, eum provocet ad clementiam. (Vers. 11.) Et stillavit super nos. Non totam in nos effudisti iram, quam ferre non poteramus; sed stillam furoris tui, ut correpti in plaga, reverteremur ad te. Maledictio et detestatio quae scripta est in libro Moysi servi Dei, etc. In Deuteronomio maledictiones et benedictiones Dei legimus (Deut. XXVII), quae postea dictae sunt in monte Garizim, et Hebal, justos super et peccatores. (Vers. 13.) Omne malum hoc venit super nos: et non rogavimus faciem tuam, Domine Deus noster, ut reverteremur ab iniquitatibus nostris, et cogitaremus veritatem tuam. Grandis duritia, ut in plagis positi, Deum non rogarent, quod et si rogarunt, ideo non rogarunt, quia non sunt reversi ab iniquitatibus suis. Reversio autem ab iniquitate est cogitare veritatem Dei. (Vers. 14.) Et vigilavit Dominus super malitiam, et adduxit eam super nos, etc.", |
| "candidate_score": 0.662388, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_12", |
| "bdc_text": "Frisius , comes fratribus coniunctus , ut nondicae , is iam quosdam et Argentinum nostrae 300 impetravit equites , quicquam instructos , ut impressis ut quos scivit , magnos ut vocant , in ordinem redigeret .", |
| "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Danielem_window_130", |
| "psc_text": "dentibus ejus; et sic dicebant ei: Surge, comede carnes plurimas. Bestia secunda urso similis, ipsa est de qua in visione statuae legimus (Supra II, 32): Pectus ejus et brachia de argento, haec ob duritiam, et ferocitatem urso comparatur. Rigidum enim et parcioris victus in morem Lacedaemoniorum, 665 regnum Persarum fuit: ita ut in pulmento sale uteretur et cardamo. Legamus Cyri majoris infantiam ( Educationem sive institutionem ). Quodque dicitur: In parte una stetit, sic Hebraei interpretantur, nihil eos adversum Israel crudele gessisse. Unde et in Zacharia Propheta, equi albi appellantur (Zach. I). Tres autem ordines, sive versus qui erant in ore ejus, et in dentibus, quidam sic interpretatus est, ut regnum Persarum in tres principes diceret fuisse divisum: sicut in περικοπῇ Balthasar et Darii legimus, tres fuisse principes, qui centum viginti satrapis praefuerint. Alii autem, tres reges post Cyrum fuisse Persarum autumant, et quae illis sint nomina reticent. Nos vero", |
| "candidate_score": 0.635863, |
| "ce_score": null |
| } |
| ] |
| }, |
| { |
| "rank": 10, |
| "cf_id": "cf025", |
| "work_id": "077_Gregorius-I_Epistolae", |
| "max_score": 0.682376, |
| "ce_confirmed": false, |
| "evidence": [ |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_7_9", |
| "bdc_text": "Is quidem vestram animum benevolentiam mirifice apud nostros desticavit , adeo ut miseri parum se nobis omnibus debere profiteantur . Ut est remittam ea , quae ad animo apud me sunt , per clerum mittere miseras omnia , ac iterum rogo , ut sunt reliqua , si modo admodum polliciti sunt . De expeditione insigneris ;", |
| "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_759", |
| "psc_text": "fideli summae illius distributione, tum de rogis militum liberali manu factis. Gregorius Mauricio Augusto. Dominorum pietas, quae suos consuevit misericorditer famulos continere, ita benigna hic subventione resplenduit, ut cunctorum debilium inopia largitatis ejus sit consolatione sublevata. Pro qua re lacrymabili prece omnes deposcimus ut omnipotens Deus qui clementiae vestrae ad hoc corda compunxit, incolume in amoris sui constantia dominorum servet imperium, ut victorias eorum in cunctis gentibus auxilio suae majestatis extendat. Triginta itaque libras auri, quas confamulus meus Busa detulit Scribo, sacerdotibus, egenisque, et aliis fideliter erogavit. Et quia quaedam in hanc urbem sanctimoniales feminae ex diversis provinciis venerunt, post captivitatem fugientes, ex quibus, quantum locorum possibilitas recipit, aliquae in monasteriis datae sunt, quae vero in eis minime capi potuerunt, singulariter degentes inopem vitam ducunt, placuit ut hoc quod caecis, truncis, aliisque debilibus superesse posset, eis erogari debuisset, dummodo non solum dominorum misericordiam indigentes indigenae, sed advenientes etiam peregrini susciperent.", |
| "candidate_score": 0.682376, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_19_21", |
| "bdc_text": "Die Solothurner hand des bischoffs von Basch sind und schüngeren annemmen , die doch des bischoffs von Daschaff der bischöff , under das paner hie zuͦ Ruell gschworen , wolchen befidet ist und unger für guͦt und die sachen diser tagen , widersornn gesideigt worden , die schuld , der unruw uff soliche printz üch personen gelegt , quorum die sonder inen geranten , so weren es uffgangen , hac d. Sarconio sibi pro ipsius est . Dominus haec scribo , ecce , quae ego me afficiuntur per festinationem licuit , Christophorum Fabri Neocomensi , que ego moxi , quantum per te mitto . ex Gallico Germanice reddidi , pacipiente frater meo Iacobo ;", |
| "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_505", |
| "psc_text": "mox procedatur, tunc primus diaconus episcopo Ravennatis Ecclesiae pallium consuevit induere, quo et in litaniis solemnibus uti pariter consuevit. Nullus ergo contra me domino meo conetur subrepere, quia si vult, Deo custode, non potest probare quod a me aliqua novitas fuisset introducta. Qualiter enim jussionibus vel utilitatibus vestris, ubi causa exegerit, paruerim, omnipotens Deus cordi vestro purissimo faciat manifestum; et hoc peccatis meis imputo, quod post tot labores atque angustias, quas intus forisque sustineo, talem vicissitudinem merear invenire. Sed iterum me illa res inter alia consolatur, quod interdum sanctissimi patres ob hoc tantummodo castigant filios suos ut eos faciant potiores; et post hanc devotionem ac satisfactionem sanctae Ravennati Ecclesiae, quae peculiariter vestra est, non solum vetera privilegia conservetis, sed et majora vestris temporibus conferatis. Nam quod de mappulis a presbyteris et diaconibus meis praesumptum apostolatus vester scribit, vere fateor, taedet me aliquid exinde commemorare, cum per se veritas, quae apud", |
| "candidate_score": 0.676241, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_19_21", |
| "bdc_text": "Die Solothurner hand des bischoffs von Basch sind und schüngeren annemmen , die doch des bischoffs von Daschaff der bischöff , under das paner hie zuͦ Ruell gschworen , wolchen befidet ist und unger für guͦt und die sachen diser tagen , widersornn gesideigt worden , die schuld , der unruw uff soliche printz üch personen gelegt , quorum die sonder inen geranten , so weren es uffgangen , hac d. Sarconio sibi pro ipsius est . Dominus haec scribo , ecce , quae ego me afficiuntur per festinationem licuit , Christophorum Fabri Neocomensi , que ego moxi , quantum per te mitto . ex Gallico Germanice reddidi , pacipiente frater meo Iacobo ;", |
| "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_507", |
| "psc_text": "sanctissimorum decessorum vestrorum cum mappulis sine reprehensione aliqua procedebant. Quare etiam eo tempore quo istic a praedecessore vestro peccator ordinatus sum, cuncti presbyteri et diaconi mei in obsequium 670 domni papae mecum procedentes usi sunt. Et quia praevidens Deus noster omnia in manu vestra et in conscientia purissima collocavit, adjuro vos per ipsam sedem apostolicam, quam antea moribus, nunc etiam honore debito gubernatis, ut in nullo Ravennati Ecclesiae, quae familiariter vestra est, pro meo merito privilegia quibus hucusque usa est, minuatis; sed et secundum vocem propheticam, in me, et in domo patris mei, secundum suum meritum transferatur. Quia ergo universa privilegia quae sanctae Ravennati Ecclesiae a praedecessoribus vestris indulta sunt, pro majori satisfactione subjeci ea in scriniis venerabilibus secundum consecrationis decessorum meorum tempora, fidem nihilominus reperientes, nunc vero in Dei et in vestra est potestate quidquid veritate cognita fieri jusseritis, quoniam ego jussionibus apostolatus domini mei parere desiderans, quamvis antiqua", |
| "candidate_score": 0.672417, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_19_21", |
| "bdc_text": "Die Solothurner hand des bischoffs von Basch sind und schüngeren annemmen , die doch des bischoffs von Daschaff der bischöff , under das paner hie zuͦ Ruell gschworen , wolchen befidet ist und unger für guͦt und die sachen diser tagen , widersornn gesideigt worden , die schuld , der unruw uff soliche printz üch personen gelegt , quorum die sonder inen geranten , so weren es uffgangen , hac d. Sarconio sibi pro ipsius est . Dominus haec scribo , ecce , quae ego me afficiuntur per festinationem licuit , Christophorum Fabri Neocomensi , que ego moxi , quantum per te mitto . ex Gallico Germanice reddidi , pacipiente frater meo Iacobo ;", |
| "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_508", |
| "psc_text": "privilegia quae sanctae Ravennati Ecclesiae a praedecessoribus vestris indulta sunt, pro majori satisfactione subjeci ea in scriniis venerabilibus secundum consecrationis decessorum meorum tempora, fidem nihilominus reperientes, nunc vero in Dei et in vestra est potestate quidquid veritate cognita fieri jusseritis, quoniam ego jussionibus apostolatus domini mei parere desiderans, quamvis antiqua consuetudo obtinuit, usque ad secundam jussionem abstinere curavi. EPISTOLA LVIII. AD CYPRIANUM DIACONUM. Si non habet Cosmas unde solvat, cum illius creditoribus paciscatur; atque ejusdem filios, pactam summam persolvens, liberet. Gregorius Cypriano diacono. Cosmas ex variis periculorum necessitatibus multis se dicit debitis obligatum, ita ut pro eis a creditoribus suis suos dicat filios detineri. Quae res si ita est, nos omnino commovit. Quamobrem hortamur dilectionem tuam, ut quia de rebus pauperum dandis agitur, causam ejus cum summa subtilitate perquiras; et si inveneris eum praedictis debitis veraciter involutum, ut non sit substantia unde possit haec ipsa persolvere, praedictos creditores ejus adeas,", |
| "candidate_score": 0.669011, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_19_21", |
| "bdc_text": "Die Solothurner hand des bischoffs von Basch sind und schüngeren annemmen , die doch des bischoffs von Daschaff der bischöff , under das paner hie zuͦ Ruell gschworen , wolchen befidet ist und unger für guͦt und die sachen diser tagen , widersornn gesideigt worden , die schuld , der unruw uff soliche printz üch personen gelegt , quorum die sonder inen geranten , so weren es uffgangen , hac d. Sarconio sibi pro ipsius est . Dominus haec scribo , ecce , quae ego me afficiuntur per festinationem licuit , Christophorum Fabri Neocomensi , que ego moxi , quantum per te mitto . ex Gallico Germanice reddidi , pacipiente frater meo Iacobo ;", |
| "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_720", |
| "psc_text": "746 Ego itaque per responsales meos semel et bis verbis humilibus hoc quod in tota Ecclesia peccatur, corripere studui, nunc per meipsum scribo. Quidquid facere humiliter debui, non omisi. Sed si in mea correptione despicior, restat ut Ecclesiam debeam adhibere. Haec itaque dicens, omnipotens Deus fraternitati vestrae indicet quanto circa vos amore constringor, quantumque in hac causa non contra vos, sed pro vobis lugeo. In qua tamen praeceptis evangelicis, institutionibus canonum, utilitatibus fratrum personam praeponere non possum, nec ejus quem multum amo. Scripta autem sanctitatis vestrae dulcissima atque suavissima de causa presbyterorum Joannis et Athanasii suscepi, de qua vobis in subsequentibus Domino adjuvante respondebo, quia sub tantis tribulationibus circumfusus barbarorum gladiis premor, ut non dico multa tractare, sed mihi respirare vix liceat. Data Kalendis Januarii, indictione 13. (Cf. Joan. Diac. l. III, n. 54.) EPISTOLA XIX. AD SABINIANUM DIACONUM. Epistolam superiorem, ob reverentiam imperatoris, suavitate respersam, det Joanni episcopo. Principi", |
| "candidate_score": 0.66627, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_2_4", |
| "bdc_text": "Sperabam enim secum , D. poturum in Christi aliquid a te literarum , verum etiam thestis illas , de quibus proxime ad te scripseram , contra conscientiatiorem Gallicam ac simul etiam , quid tu sancti res , quod huic tam quidam in me est , in ancipaverim . Verum si quid hic erratum est , resciret naturus . Oleri nostri adventus ;", |
| "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_484", |
| "psc_text": "rescripsit mihi, sicut ex nomine epistolae agnosco, sanctissima fraternitas tua, quia nescierit de qua causa scriberem. Ad quod rescriptum vehementer obstupui, mecum tacitus volvens, si verum dicit, quid esse deterius potest, quam ut agantur talia contra servos Dei, et ipse nesciat qui praesto est? 663 Quae enim potest esse pastoris excusatio, si lupus oves comedit, et pastor nescit? Si autem scivit sanctitas vestra, et de qua causa scripserim, et quid vel contra Joannem presbyterum, vel contra Athanasium Isauriae monachum atque presbyterum gestum sit, et mihi scripsit, nescio; contra hoc ego quid respondeam, quando per Scripturam suam Veritas dicit: Os quod mentitur, occidit animam (Sap. I, 11) . Requiro, frater sanctissime, illa tanta abstinentia ad hoc pervenit, ut fratri suo ea quae novit gesta, negando velit abscondere? nunquid non melius fuerat in illud os carnes ad vescendum ingredi, quam de eo falsum sermonem ad illudendum proximum exire? praecipue cum Veritas dicat:", |
| "candidate_score": 0.657092, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_8_10", |
| "bdc_text": "Ut est remittam ea , quae ad animo apud me sunt , per clerum mittere miseras omnia , ac iterum rogo , ut sunt reliqua , si modo admodum polliciti sunt . De expeditione insigneris ; omnia ac ubergenses omnem suam operam Bernasibus polliciti sunt .", |
| "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2014", |
| "psc_text": "LVII. AD ARIGIUM EPISCOPUM VAPINCENSEM. Damnandae in concilio simoniae operam impendat. Faveat monachis ad Augustinum euntibus. Gregorius Arigio episcopo Galliarum. Cum in fraterna dilectione unum cor, unus sit animus, sicut in alterius prosperis mens laetatur, ita in adversis affligitur, quia in utroque particeps esse lege charitatis astringitur. 1143 Atque ideo major nos de tristitia vestra moeror invaserat, ne fortasse prolixi luctus afflictio assiduo cor vestrum dolore pulsaret, et vitam gemitibus oneraret. Sed, susceptis charitatis vestrae epistolis, optato sumus gaudio consolati, atque omnipotenti Deo gratias egimus, quia et unanimitatem vestram incolumem, et animum ad consolationem rediisse cognovimus. Nec enim aliter de vobis fuerat aestimandum, nisi quia quidquid adversitatis esset sacerdotali sine dubio patientia vinceretis. Qualiter praeterea in abscindenda simoniaca haeresi fraternitatis vestrae zelus olim exarserit, bene recolimus. Unde hortamur ut, operam studiosius impendentes, districta inter alia quae scripsimus, concilii definitione damnetur; quatenus dum voluntatis nostrae intentio sollicitudinis vestrae fuerit ope completa", |
| "candidate_score": 0.650922, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_19", |
| "bdc_text": "Die Solothurner hand des bischoffs von Basch sind und schüngeren annemmen , die doch des bischoffs von Daschaff der bischöff , under das paner hie zuͦ Ruell gschworen , wolchen befidet ist und unger für guͦt und die sachen diser tagen , widersornn gesideigt worden , die schuld , der unruw uff soliche printz üch personen gelegt , quorum die sonder inen geranten , so weren es uffgangen , hac d. Sarconio sibi pro ipsius est .", |
| "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2102", |
| "psc_text": "THESSALONICENSEM EPISCOPUM. Falsatam ab Andrea monacho nequissimo illius epistolam. Nonnullos Gregorio ipsi ab eodem suppositos sermones. Exigendam a Luca presbytero suspecto fidei confessionem. Gregorius Eusebio episcopo Thessalonicensi. Lator praesentium Theodorus, Ecclesiae vestrae lector, ad sanctorum apostolorum limina veniens, dum omnes, homo quippe novus, haberet 1174 incognitos, Andreae monacho, qui ad sanctum Paulum inclusus fuerat, res et chartas quas detulit, ut re vera olim noto, innocenter deposuit, credens quidem quod mens ipsius, sicut et nos ante habueramus, cum habitu concordaret. Sed tantae ille pravitatis inventus est, ut, si ejus stultitiae sub inclusionis specie paulo adhuc amplius licuisset, multorum animas malitiae suae falsitate deciperet, et quocunque potuisset non levia scandala generaret. Nam inter alia quae idem Andreas pessime cogitavit et fecit, eam quoque quam ad nos misistis, dum apud ipsum a praefato latore esset deposita, ita falsavit epistolam, ut quicunque eam legeret, vos nec catholice, nec recte sapere evidenter argueret. Ex qua", |
| "candidate_score": 0.647521, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_23_25", |
| "bdc_text": "consulem , Wytenbachius , Sarcherius , per ecclesiae agor ac misericordię colendissime . quaeso , salutem filiis tuis generis , symmystisque omnibus , quibus meis meis plurimum colendissimis . charissime , ac pater mihi multis nobis reverende .", |
| "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1146", |
| "psc_text": "valeat pervenire. Dilectissimum autem filium meum Anatolium diaconum, quem ad facienda responsa Ecclesiae in urbem regiam transmisi, peto ut frequenter dulcissima vestra charitas visitet, ut post labores quos in causis saecularibus patitur, in verbo Dei vobiscum requiem inveniat, et quasi quodam candido linteo ejusdem laboris terreni sudorem detergat. Quem personis omnibus quae vobis notae sunt commendate, quamvis scio quia si perfecte cognoscitur, commendatione non eget. Vos autem quantum sanctum Petrum apostolum, quantum me diligitis, in ipso monstrate. Omnipotens autem Deus dulcissimam mihi charitatem vestram ab interioribus hostibus exterioribusque custodiat; et quando ei placuerit, ad coelestia vos regna perducat. (Vide l. I, ep. 6.) EPISTOLA XXXI. AD CYRIACUM EPISCOPUM. De submovendo profano vocabulo, ut pax Ecclesiae conservetur, et scandala multorum auferantur. Gregorius Cyriaco episcopo Constantinopolitano. Scripta beatitudinis vestrae suscepimus, quae nobis non linguae, sed animae verba loquebantur. Aperiebant etenim mentem, quae tamen mihi clausa non erat, quia per memetipsum suavitatis ipsius", |
| "candidate_score": 0.643033, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_15", |
| "bdc_text": "Dominus capitaneus Pergensis , cuius tamen Henrichus scripsit , miguit , eam ecclesiam iubem in universi in animo omnibusque generis , quonam abendantem , papis sis eripuit eamque nunc tuetur egregie a parte evangelicorum .", |
| "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_701", |
| "psc_text": "EPISCOPUM. Quid cum Joanne tum ipse, tum decessor Pelagius, egerint, ob usurpatum episcopi universalis titulum. Ab hoc ut abstineat rogat, multisque urget momentis. Cavendum ipsi ab adulatoribus. Gregorius Joanni episcopo Constantinopolitano. Eo tempore quo fraternitas vestra in sacerdotalem honorem provecta est, quantam Ecclesiarum pacem atque concordiam invenerit recolit. Sed quo ausu, quove tumore nescio, novum sibi cunata est nomen arripere, unde omnium fratrum corda potuissent ad scandalum pervenire. Qua in re vehementer admiror, quia ne ad episcopatum venire potuisses, fugisse velle te memini. Quem tamen adeptum ita exercere desideras, ac si ad eum ambitioso desiderio cucurrisses. Qui enim indignum te esse fatebaris ut episcopus dici debuisses, ad hoc quandoque perductus es, ut, despectis fratribus, episcopus appetas solus vocari. Et quidem hac de re sanctae memoriae decessoris mei Pelagii gravia ad sanctitatem vestram scripta transmissa sunt. In quibus synodi, quae apud vos de fratris quondam et coepiscopi nostri Gregorii causa congregata", |
| "candidate_score": 0.641202, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_24_26", |
| "bdc_text": "quaeso , salutem filiis tuis generis , symmystisque omnibus , quibus meis meis plurimum colendissimis . charissime , ac pater mihi multis nobis reverende . Si Bernae , 17 .", |
| "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1775", |
| "psc_text": "Si quam magna sit, frater charissime, pacis virtus attendimus, quo a nobis studio sit colenda 1073 agnoscimus. Hanc quippe Dominus et Redemptor noster in magno munere discipulis suis relinquere ac dare dignatus est, ut eos qui firmitate ei fidei cohaerebant, per hanc sibi pia faceret participatione consortes. Scriptum namque est: Beati pacifici, quoniam filii Dei vocabuntur (Matth. V, 9) . Quisquis ergo patris haeres esse desiderat, filius existere hanc custodiendo non renuat. Nam qui locum praebet discordiae, ipse profecto tanti se muneris exsortem esse constituit. Cum igitur fidei tuae sinceritas catholica nobis, ut oportuit, Deo propitio sit rectitudine declarata, magna nimis admiratione suspendimur, ut eos quos bene credere, et recte sentire cognoscis, frustra quorumdam scandalizari vitio patiaris, ut aliorum culpa fraternitatis tuae fuscetur opinio. Nam quomodo sine erroris suspicione sit, qui patientiam praestat erranti? Aut quam de se aestimationem praebeat, si ea quae fervor fidei postulat, aperta purgari satisfactione non", |
| "candidate_score": 0.64032, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_15", |
| "bdc_text": "Dominus capitaneus Pergensis , cuius tamen Henrichus scripsit , miguit , eam ecclesiam iubem in universi in animo omnibusque generis , quonam abendantem , papis sis eripuit eamque nunc tuetur egregie a parte evangelicorum .", |
| "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_803", |
| "psc_text": "et pro nobis infelicibus exorate. Omnipotens autem Deus in quocunque vos esse loco voluerit, sua protectione custodiat, et ad coelestia vos dona perducat. (Cf. Joan. Diac. l. III, n. 13.) EPISTOLA XLIII. AD EULOGIUM ET ANASTASIUM EPISCOPOS. Tum Pelagii decessoris sui, tum suas ad Joannem, titulum universalis episcopi sibi arrogantem, epistolas mittit. Hortatur enixe ut communi consilio atque uno spiritu illius superbiam insequantur. Gregorius Eulogio episcopo Alexandrino, et Anastasio episcopo Antiocheno. Cum praedicator egregius dicat: Quandiu quidem sum gentium apostolus, ministerium meum honorificabo (Rom. XI, 13) . Qui rursus alias dicit: Facti 771 sumus ut parvuli in medio vestrum (I Thess. II, 7) , exemplum procul dubio nobis sequentibus ostendit, ut et humilitatem teneamus in mente, et lamen ordinis nostri dignitatem servemus in honore, quatenus nec in nobis humilitas timida, nec erectio sit superba. Ante hos siquidem annos octo, sanctae memoriae decessoris mei Pelagii tempore, frater et coepiscopus noster Joannes", |
| "candidate_score": 0.637688, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_22_24", |
| "bdc_text": "illa ad te mitto . consulem , Wytenbachius , Sarcherius , per ecclesiae agor ac misericordię colendissime . quaeso , salutem filiis tuis generis , symmystisque omnibus , quibus meis meis plurimum colendissimis .", |
| "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1583", |
| "psc_text": "sunt pia esse viderit devotione sollicitam. Curam vero et sollicitudinem ejusdem synodi, quam fiendam decrevimus, fratri coepiscopoque nostro Syagrio, quem vestrum proprium novimus specialiter delegare curavimus; quem petimus ut et supplicantem libenter audire et ope juvare dignemini, quatenus quod ad mercedem vestram respiciat, remoto hujus mali contagio, in cunctis finibus juri vestro subjectis pia et Deo placita procedat ordinatio sacerdotum. Cui fratri nostro pro eo quod se in ea praedicatione quae Anglorum genti, auctore Domino, facta est devotum vehementer exhibuit, pallium ad missarum solemnia utendum transmisimus, ut quia adjuvare spiritalia studuit, apostolorum principis 1016 solatio in ipso quoque inveniatur spiritali ordine profecisse. Omnino praeterea admirati sumus cur et in regno vestro Judaeos Christiana mancipia possidere permittitis. Quid enim sunt Christiani omnes nisi membra Christi? Quorum videlicet membrorum caput cuncti novimus quia fideliter honoratis. Sed quam diversum sit excellentia vestra perpendat caput honorare, et membra ipsius hostibus calcanda permittere. Atque ideo", |
| "candidate_score": 0.637586, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_22_24", |
| "bdc_text": "illa ad te mitto . consulem , Wytenbachius , Sarcherius , per ecclesiae agor ac misericordię colendissime . quaeso , salutem filiis tuis generis , symmystisque omnibus , quibus meis meis plurimum colendissimis .", |
| "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1049", |
| "psc_text": "fide suscepimus, atque omnipotenti Deo gratias agimus, qui inconsutilem tunicam desuper contextam, videlicet Ecclesiam suam, vicaria confessione fidelium in unitate gratiae ab omni erroris scissione custodit, et contra pereuntis mundi, ut ita dicam, tot culparum diluvium, ex multis lignis arcam construit, in qua omnipotentis Dei electi serventur ad vitam. Nam cum vicissim nobis fidei nostrae confessionem transmittimus, et charitatem nostram erga nos ostendimus, quid aliud in sancta Ecclesia agimus, nisi arcam bitumine linimus; ne unda erroris intret, et vel spiritales quosque tanquam homines, vel carnales tanquam animalia occidat? Sed cum sapienter a vobis recta fides prolata sit, restat ut procul dubio debeatis pacem cordium prudentius custodire, propter hoc quod Veritas dicit: Habete sal in vobis, et pacem habete inter vos (Marc. IX, 49) . Et Paulus apostolus admonet, dicens: Solliciti servare unitatem spiritus in vinculo pacis (Ephes. IV, 3) . Qui rursus ait: Pacem sequimini cum omnibus et sanctimoniam, sine", |
| "candidate_score": 0.636899, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_22_24", |
| "bdc_text": "illa ad te mitto . consulem , Wytenbachius , Sarcherius , per ecclesiae agor ac misericordię colendissime . quaeso , salutem filiis tuis generis , symmystisque omnibus , quibus meis meis plurimum colendissimis .", |
| "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1146", |
| "psc_text": "valeat pervenire. Dilectissimum autem filium meum Anatolium diaconum, quem ad facienda responsa Ecclesiae in urbem regiam transmisi, peto ut frequenter dulcissima vestra charitas visitet, ut post labores quos in causis saecularibus patitur, in verbo Dei vobiscum requiem inveniat, et quasi quodam candido linteo ejusdem laboris terreni sudorem detergat. Quem personis omnibus quae vobis notae sunt commendate, quamvis scio quia si perfecte cognoscitur, commendatione non eget. Vos autem quantum sanctum Petrum apostolum, quantum me diligitis, in ipso monstrate. Omnipotens autem Deus dulcissimam mihi charitatem vestram ab interioribus hostibus exterioribusque custodiat; et quando ei placuerit, ad coelestia vos regna perducat. (Vide l. I, ep. 6.) EPISTOLA XXXI. AD CYRIACUM EPISCOPUM. De submovendo profano vocabulo, ut pax Ecclesiae conservetur, et scandala multorum auferantur. Gregorius Cyriaco episcopo Constantinopolitano. Scripta beatitudinis vestrae suscepimus, quae nobis non linguae, sed animae verba loquebantur. Aperiebant etenim mentem, quae tamen mihi clausa non erat, quia per memetipsum suavitatis ipsius", |
| "candidate_score": 0.63577, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_8", |
| "bdc_text": "Ut est remittam ea , quae ad animo apud me sunt , per clerum mittere miseras omnia , ac iterum rogo , ut sunt reliqua , si modo admodum polliciti sunt .", |
| "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_776", |
| "psc_text": "in filio vestro requiesco. Solidos autem vobis voluistis pro necessitatibus cellae quinquaginta transmitti, quos multum esse aestimantes, ex eis nobis decem donastis, ut quadraginta mitteremus. Sed ne forsitan vel hoc grave esset, adhuc alios nobis ex eis estis dignati largiri. Sed quia vos valde in continentia nostra benignos invenimus, eidem benignitati vice simili respondemus. Quinquaginta transmisimus, et ne forsitan minus essent, alios decem superaddidimus. Ne vero et hac adhuc minus esset, alios duodecim jungi fecimus. In hoc autem cognoscimus charitatem vestram, quia de nobis ita praesumitis, sicut vos praesumere debetis. Sed per omnipotentem Dominum rogo, ut assiduas preces pro me facias, quatenus a peccatis quibus obligatus sum, et tribulationibus quibus premor, citius absolvar, et patriae coelestis gaudiis perfruar. Hoc autem quod pro me qualiter oratis in epistolis vestris 764 indicastis, cognoscite quia valde me relevavit. Sed jam post petitionem meam amplius facite, quam etiam me non petente fecistis. Praefatum vero", |
| "candidate_score": 0.63561, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_8", |
| "bdc_text": "Ut est remittam ea , quae ad animo apud me sunt , per clerum mittere miseras omnia , ac iterum rogo , ut sunt reliqua , si modo admodum polliciti sunt .", |
| "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_983", |
| "psc_text": "Panormo situm est. Quisquis divina inspiratione compunctus, relictis saeculi hujus actionibus, ad Deum converti festinat, ita et cum charitate suscipiendus est, et blandis per omnia consolationibus refovendus, ut in ea quam elegit, Deo adjuvante, delectetur modis omnibus conversatione persistere. Quia igitur Agatho praesentium lator in monasterio dilectionis tuae converti desiderat, hortamur ut cum omni eum dulcedine dilectioneque suscipias, atque ad aeternam vitam ejus desirium assidua adhortatione succendas, et circa animae ipsius salutem diligenter studeas esse sollicitus, quatenus dum in Dei nostri servitio, te admonente, devota mente perstiterit, et illi prosit saeculum reliquisse, et tibi ejus conversio proficiat ad mercedem. Quem tamen ita suscipiendum esse cognosce, si et uxor ipsius similiter converti voluerit. Nam dum unum utrorumque corpus conjugii copulatione sit factum, incongruum est partem converti, et partem in saeculo remanere (Cf. Grat. 27, q. 2, c. 25). 828 EPISTOLA XLIX. AD PALLADIUM EPISCOPUM. Mittit reliquias ad dedicationem quatuor altarium in", |
| "candidate_score": 0.633593, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_8", |
| "bdc_text": "Ut est remittam ea , quae ad animo apud me sunt , per clerum mittere miseras omnia , ac iterum rogo , ut sunt reliqua , si modo admodum polliciti sunt .", |
| "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1921", |
| "psc_text": "tremisses, quidam ad singulos solidos, vel si visum fuerit amplius dimittantur. Reliquis vero pauperibus qui eleemosynam publice petere consueverunt, solidos triginta sex. Ecce nos quantum vel quibus dari debeat distribuimus. Sed 1118 quia, sicut praevidimus, non omnibus aequaliter est praebendum, necesse est ut una cum praedicto subdiacono, prout praevideritis, dare singulis debeatis, atque id modis omnibus studeatis, quatenus hoc quod alter injuste detinuit vos devote ac celerius impendendo ad vestram possitis applicare mercedem. EPISTOLA XXXV. AD BARBARAM ET ANTONINAM. De imminente patris morte vehementer afflictas consolatur. Gregorius Barbarae et Antoninae. Susceptis gloriae vestrae epistolis, quae pro verbis lacrymis loquebantur, non minor nos, dilectissimae filiae nostrae, quam vos de patris aegritudine moeror afficit. Nec enim extraneam possumus reputare tristitiam, quippe quae nobis charitatis lege fit propria. Sed quia in nulla desperatione de Redemptoris nostri est misericordia diffidendum, animos vestros ad consolationem patris erigite, spem vestram in omnipotentis Dei manu ponite; et", |
| "candidate_score": 0.630461, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_5", |
| "bdc_text": "revocatur is a magistratu nostro , qui aliquantulum illi subiurationem quod absque ;", |
| "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_108", |
| "psc_text": "detineri, hoc ei cujus esse cognoverit ex praesentis praecepti mei auctoritate restituat; ne cogatur qui vim pertulit ad me venire, et tanti itineris laborem assumere cum utrum 526 vera dicat hic apud me non possit edoceri. Considerata ergo venturi judicis majestate, omnia cum peccato ablata restitue, sciens quod magnum mihi lucrum reportas, si mercedem potius quam divitias congregas. Plerosque vero cognovimus de amissis mancipiis conqueri: dicentes quia si servus cujuspiam fortasse Dominum suum fugiens, juris ecclesiastici se esse professus est, rectores Ecclesiae protinus hunc ut servum ecclesiastici juris habuerunt, nullo agentes judicio, sed servi vocem manibus defendentes. Quod mihi tantum displicet, quantum a veritatis judicio abhorret. Unde volo ut experientia tua quaecunque ita facta cognoverit, postposita tarditate corrigat, et talia quoque mancipia, si quae nunc in jure ecclesiastico habentur, sicut sine judicio ablata sunt, restitui ante judicium decet; ut si quid in eis sanctae Ecclesiae legitime competit, tunc eorum possessores", |
| "candidate_score": 0.627276, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_8", |
| "bdc_text": "Ut est remittam ea , quae ad animo apud me sunt , per clerum mittere miseras omnia , ac iterum rogo , ut sunt reliqua , si modo admodum polliciti sunt .", |
| "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_620", |
| "psc_text": "epistolas ardenter legere negligis. Stude ergo, quaeso, et quotidie Creatoris tui verba meditare. Disce cor Dei in verbis Dei, ut ardentius ad aeterna suspires, ut mens vestra ad coelestia gaudia majoribus desideriis accendatur. Tanto enim tunc major ei erit requies, quanto modo amore Conditoris sui requies nulla fuerit. Sed ad haec agenda infundat vobis omnipotens Deus consolatorem spiritum. Ipse mentem vestram sua praesentia impleat, et implendo levet. De me autem cognoscite quia multas hic et innumeras amaritudines patior. Sed ago omnipotenti Deo gratias, quia minus affligor valde quam mereor. Charissimum autem filium meum susceptum vestrum domnum Narsetem gloriae vestrae commendo. Quem quidem scio commendatum in omnibus habetis, sed facere vos rogo quod facitis, ut dum peto quod fieri video, mercedi vestrae me petendo subjungam. Praeterea excellentiae vestrae benedictionem ea qua transmissa est charitate suscepi. Unam vero anatem cum duobus parvulis anaticis pro vestri amoris gratia transmittere 713 praesumpsi, ut quoties", |
| "candidate_score": 0.626013, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_8", |
| "bdc_text": "Ut est remittam ea , quae ad animo apud me sunt , per clerum mittere miseras omnia , ac iterum rogo , ut sunt reliqua , si modo admodum polliciti sunt .", |
| "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2191", |
| "psc_text": "laborandum est ut tecum possis et alios revocare, quatenus damna quae tuae aversionis exemplo commiseras non solum reversionis bono resarcias, sed etiam lucrum exhibeas, ut et ad promerendam praeteritorum veniam, et futurorum praemia capessenda plus Domino tuo videaris revocasse quam tuleras. Nobis ergo omnino curae erit de fraternitatis tuae quiete, ut dignum est, cogitare, quia postquam nobiscum jam Deo protegente unus es, non aliter utilitates tuas quam nostras attendimus. Aliqua vero nobis de necessitatibus vestris Joannes subdiaconus scripsit; sed credimus de Dei nostri potentia quia sanctus Petrus ad quem reversi estis vos deserere non habet. Modo autem de benedictione ejusdem sancti Petri transmisimus fraternitati vestrae paraturam unam, quam vos necesse est cum ea charitate qua a nobis est transmissa suscipere. Mense Maio, indict. 5. EPISTOLA XXXIV. AD CIRIDANUM. Cum pro sitonico id praestitum sit quod ipse jusserat, non perferendum jam ab Ecclesia illius detrimentum. Gregorius Ciridano. Gloriae vestrae dudum scripta", |
| "candidate_score": 0.626012, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_23", |
| "bdc_text": "consulem , Wytenbachius , Sarcherius , per ecclesiae agor ac misericordię colendissime .", |
| "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2010", |
| "psc_text": "idem discat cum lacrymis peccata diluere, non iniquitatem in immunditiis cumulare. Monachos vero quos ad reverendissimum fratrem et coepiscopum nostrum Augustinum transmisimus fraternitas vestra habeat in omnibus commendatos; et ita eis ad proficiscendum solatiari studeat, atque concurrere, ut vobis sibi opitulantibus celeriter, Deo protegente, quo directi sunt valeant perexire. EPISTOLA LVI. AD AETHERIUM EPISCOPUM LUGDUNENSEM. Ut insistat ad synodum cogendam. De privilegiis Ecclesiae suae mittat exemplaria. Irenaei scripta non inveniri. Commendat monachos ad Augustinum in Angliam missos. Gregorius Aetherio episcopo Galliae. Epistolarum vestrarum plena venerabili gravitate locutio ita sibi cordis nostri fixit affectum, ut mutuum semper libeat miscere sermonem, quatenus et si corporali vestra praesentia frui non valemus, nil sibi contra nos absentia hoc intercurrente valeat commercio vindicare. Quantus namque in vobis ecclesiastici ordinis amor eniteat, quanta sit dilectio disciplinae, quantum observantiae studium salubrium decretorum, ex illo quod nostram submisse et omnino libenter adhortationem accipitis, et servandam inviolabiliter 1142 praedicatis,", |
| "candidate_score": 0.621228, |
| "ce_score": null |
| } |
| ] |
| }, |
| { |
| "rank": 11, |
| "cf_id": "cf021", |
| "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", |
| "max_score": 0.682077, |
| "ce_confirmed": false, |
| "evidence": [ |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_0_2", |
| "bdc_text": "8 . Agerrime tuli , reverende pater , fratrem meum proximo te insolutato quid piissime . Sperabam enim secum , D. poturum in Christi aliquid a te literarum , verum etiam thestis illas , de quibus proxime ad te scripseram , contra conscientiatiorem Gallicam ac simul etiam , quid tu sancti res , quod huic tam quidam in me est , in ancipaverim .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_231", |
| "psc_text": "Domino fratri sancto et unanimo AUGUSTINO, PAULINUS et THERASIA peccatores. 1. Jamdudum, frater in Christo Domino mi unanime, ut te in sanctis et piis laboribus tuis nescientem agnovi, absentemque vidi, tota mente complexus, alloquio quoque familiari atque fraterno per litteras audire properavi. Et credo in manu, et in gratia Domini sermonem meum ad te fuisse perlatum; sed morante adhuc puero quem ad te aliosque dilectos aeque Deo salutandos, ante hiemem miseramus, non potuimus ultra et officium nostrum suspendere, et desiderium sermonis tui cupidissimum temperare. Scripsimus itaque iterato nunc, si priores ad te litterae nostrae pervenire meruerunt; aut primo, si illis in manus tuas perveniendi felicitas non fuit. 2. Sed tu, frater spiritualis omnia judicans, amorem in te nostrum ne pendas officio solo, aut tempore litterarum. Dominus enim testis est, qui unus atque idem operatur in suis ubique charitatem suam, jam abinde nobis, ex quo te beneficio venerabilium episcoporum Aurelii et", |
| "candidate_score": 0.682077, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_6_8", |
| "bdc_text": "illius veni a Marpurgio discessit , semper est , ut audeo sibi illam moxultus ac tenue varius est visus , atque spes et animo studiis suis consultum est , illum mox rediturum ad nos . Is quidem vestram animum benevolentiam mirifice apud nostros desticavit , adeo ut miseri parum se nobis omnibus debere profiteantur . Ut est remittam ea , quae ad animo apud me sunt , per clerum mittere miseras omnia , ac iterum rogo , ut sunt reliqua , si modo admodum polliciti sunt .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1209", |
| "psc_text": "duxisti, aut nos tuis litteris moestificari noluisti. Prodest aliquid, quantum ego arbitror, etiam ista cognoscere. Primo, quia injustum est gaudere velle cum gaudentibus, et flere non velle cum flentibus (Rom. XII, 15): deinde, quia tribulatio patientiam operatur, patientia probationem, probatio spem, spes autem non confundit, quia charitas Dei diffusa est in cordibus nostris per Spiritum sanctum, qui datus est nobis (Id. V, 3-5). 2. Absit itaque ut recusemus audire etiam quae amara et tristia sunt erga charissimos nostros. Nescio quo enim modo minus fit quod patitur unum membrum, si compatiuntur alia membra (I Cor. XII, 26). Nec ipsa mali relevatio fit per communionem cladis, sed per solatium charitatis, ut quamvis alii ferendo patiuntur, alii cognoscendo compatiuntur, communis sit tamen tribulatio, quibus probatio, spes, dilectio, spiritusque communis est. Omnes autem nos Dominus consolatur, qui et haec temporalia mala praedixit, et post haec bona aeterna promisit: nec debet cum praeliatur infringi, qui", |
| "candidate_score": 0.677194, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_0_2", |
| "bdc_text": "8 . Agerrime tuli , reverende pater , fratrem meum proximo te insolutato quid piissime . Sperabam enim secum , D. poturum in Christi aliquid a te literarum , verum etiam thestis illas , de quibus proxime ad te scripseram , contra conscientiatiorem Gallicam ac simul etiam , quid tu sancti res , quod huic tam quidam in me est , in ancipaverim .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_689", |
| "psc_text": "AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum volueris, facillime poteris. CAP. II. 2. Etiam hoc, ad me sane perlatum, utrum quidem crederem dubitavi; sed hinc quoque tibi aliquid utrum scriberem, dubitare non debui: hoc autem brevi suggestum esse Charitati tuae a nescio quibus fratribus, mihi dictum est, quod librum adversus te scripserim, Romamque miserim. Hoc falsum esse noveris; Deum nostrum testor, hoc me non fecisse. Sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur a me scriptum esse, puto te debere cognoscere; aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc", |
| "candidate_score": 0.673939, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_0_2", |
| "bdc_text": "8 . Agerrime tuli , reverende pater , fratrem meum proximo te insolutato quid piissime . Sperabam enim secum , D. poturum in Christi aliquid a te literarum , verum etiam thestis illas , de quibus proxime ad te scripseram , contra conscientiatiorem Gallicam ac simul etiam , quid tu sancti res , quod huic tam quidam in me est , in ancipaverim .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_690", |
| "psc_text": "noveris; Deum nostrum testor, hoc me non fecisse. Sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur a me scriptum esse, puto te debere cognoscere; aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc dixerim, ut ego non tantum paratissimus sim, si quid te in meis scriptis moverit, fraterne accipere quid contra sentias, aut de correctione mea, aut de ipsa tua benevolentia gavisurus; verum etiam hoc a te postulem, et flagitem. 3. O si licuisset, etsi non cohabitante, saltem vicino te in Domino perfrui ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici, et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, et omnes fratres qui tecum ac de te in Domino", |
| "candidate_score": 0.668888, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_0_2", |
| "bdc_text": "8 . Agerrime tuli , reverende pater , fratrem meum proximo te insolutato quid piissime . Sperabam enim secum , D. poturum in Christi aliquid a te literarum , verum etiam thestis illas , de quibus proxime ad te scripseram , contra conscientiatiorem Gallicam ac simul etiam , quid tu sancti res , quod huic tam quidam in me est , in ancipaverim .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_893", |
| "psc_text": "justae libertatis in Paulo, et sanctae humilitatis in Petro: quae, quantum mihi pro modulo meo videtur, magis fuerat adversus calumniantem Porphyrium defendenda, quam ut ei daretur obtrectandi major occasio; qua multo mordacius criminaretur Christianos fallaciter vel suas litteras scribere, vel Dei sui sacramenta portare. CAPUT III. 23. Flagitas a me ut aliquem saltem unum ostendam, cujus in hac re sententiam sim secutus, cum tu tam plures nominatim commemoraveris, qui te in eo quod adstruis praecesserunt; petens ut in eo, si te reprehendo errantem, patiar te errare cum talibus, quorum ego, fateor, neminem legi: sed cum sint ferme sex, vel septem, horum quatuor auctoritatem tu quoque infringis. Nam Laodicenum, cujus nomen taces, de Ecclesia dicis nuper egressum; Alexandrum autem veterem haereticum; Origenem vero ac Didymum reprehensos abs te lego in recentioribus opusculis tuis, et non mediocriter, nec de mediocribus quaestionibus, quamvis Origenem mirabiliter ante laudaveris. Cum iis ergo errare puto quia", |
| "candidate_score": 0.668552, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_2_4", |
| "bdc_text": "Sperabam enim secum , D. poturum in Christi aliquid a te literarum , verum etiam thestis illas , de quibus proxime ad te scripseram , contra conscientiatiorem Gallicam ac simul etiam , quid tu sancti res , quod huic tam quidam in me est , in ancipaverim . Verum si quid hic erratum est , resciret naturus . Oleri nostri adventus ;", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2795", |
| "psc_text": "melius posse novit tua Dilectio, per Dominum obsecro ut id nobiscum communicare digneris. EPISTOLA CLXVIII. Timasius et Jacobus Augustino, gratias agentes pro scripto ipsis libro de Natura et Gratia, adversus libellum Pelagii, naturam non sine gratiae invidia defendentis. Domino vere beatissimo, et merito venerabili patri episcopo AUGUSTINO, TIMASIUS et JACOBUS, in Domino salutem. Ita nos refecit et recreavit gratia Dei, ministrata per verbum tuum, ut prorsus germani dicamus, « Misit verbum suum, et sanavit eos » (Psal. CVI, 20), domine beatissime, et merito venerabilis pater. Sane ea diligentia ventilasse Sanctitatem tuam textum ejusdem libelli reperimus, ut ad singulos apices responsa reddita stupeamus, sive in his quae refutare, detestari, aut fugere deceat christianum; sive in illis in quibus non satis invenitur errasse, quamvis nescio qua calliditate, in ipsis quoque gratiam Dei credidit supprimendam. Sed unum est quod nos in tanto beneficio afficit, quia tarde hoc tam praeclarum gratiae Dei munus effulsit:", |
| "candidate_score": 0.668001, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_1_3", |
| "bdc_text": "Agerrime tuli , reverende pater , fratrem meum proximo te insolutato quid piissime . Sperabam enim secum , D. poturum in Christi aliquid a te literarum , verum etiam thestis illas , de quibus proxime ad te scripseram , contra conscientiatiorem Gallicam ac simul etiam , quid tu sancti res , quod huic tam quidam in me est , in ancipaverim . Verum si quid hic erratum est , resciret naturus .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1440", |
| "psc_text": "EPISTOLA CXI. Augustinus Victoriano presbytero, consolans eum ad toleranter accipienda mala quae barbari, in Italiam et Hispaniam incursionem facientes, inferebant sanctis viris et sacris virginibus. Domino dilectissimo et desiderantissimo fratri et compresbytero VICTORIANO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Litterae tuae impleverunt grandi dolore cor nostrum, quibus petisti ut prolixo opere aliqua responderem; cum talibus malis magis prolixi gemitus et fletus, quam prolixi libri debeantur. Totus quippe mundus tantis affligitur cladibus, ut pene pars nulla terrarum sit, ubi non talia, qualia scripsisti, committantur atque plangantur. Nam ante parvum tempus, etiam in illis solitudinibus Aegypti, ubi monasteria separata ab omni strepitu, quasi secura delogerant, a barbaris interfecti sunt fratres. Jamvero quae modo in regionibus Italiae, quae in Galliis nefaria perpetrata sint, etiam vos latere non arbitron; de Hispanis quoque tot provinciis, quae ab his malis diu videbantur intactae, coeperunt jam talia nuntiari. Sed quid longe imus? Ecce in regione nostra Hipponensi, quoniam", |
| "candidate_score": 0.667787, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_0_2", |
| "bdc_text": "8 . Agerrime tuli , reverende pater , fratrem meum proximo te insolutato quid piissime . Sperabam enim secum , D. poturum in Christi aliquid a te literarum , verum etiam thestis illas , de quibus proxime ad te scripseram , contra conscientiatiorem Gallicam ac simul etiam , quid tu sancti res , quod huic tam quidam in me est , in ancipaverim .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3878", |
| "psc_text": "Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me et ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse", |
| "candidate_score": 0.667277, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_0_2", |
| "bdc_text": "8 . Agerrime tuli , reverende pater , fratrem meum proximo te insolutato quid piissime . Sperabam enim secum , D. poturum in Christi aliquid a te literarum , verum etiam thestis illas , de quibus proxime ad te scripseram , contra conscientiatiorem Gallicam ac simul etiam , quid tu sancti res , quod huic tam quidam in me est , in ancipaverim .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_731", |
| "psc_text": "collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus! Ego autem dico: Utinam saltem propinquis terrarum locis habitaremus; ut, si non possent misceri nostra colloquia, litterae possent esse crebriores! Nunc vero tanto locorum intervallo absumus a sensibus nostris, ut de illis verbis Apostoli ad Galatas, juvenem me ad tuam Sanctitatem scripsisse meminerim, et ecce jam senex, necdum rescripta meruerim, faciliusque ad te exemplaria epistolae meae pervenerint, nescio qua occasione praeveniente, quam ipsa epistola me curante. Homo enim qui eam tunc acceperat, nec ad te pertulerit, nec ad me retulerit. Tantae autem mihi in litteris tuis, quae in manus nostras venire potuerunt, apparent res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum", |
| "candidate_score": 0.666849, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_1_3", |
| "bdc_text": "Agerrime tuli , reverende pater , fratrem meum proximo te insolutato quid piissime . Sperabam enim secum , D. poturum in Christi aliquid a te literarum , verum etiam thestis illas , de quibus proxime ad te scripseram , contra conscientiatiorem Gallicam ac simul etiam , quid tu sancti res , quod huic tam quidam in me est , in ancipaverim . Verum si quid hic erratum est , resciret naturus .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_690", |
| "psc_text": "noveris; Deum nostrum testor, hoc me non fecisse. Sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur a me scriptum esse, puto te debere cognoscere; aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc dixerim, ut ego non tantum paratissimus sim, si quid te in meis scriptis moverit, fraterne accipere quid contra sentias, aut de correctione mea, aut de ipsa tua benevolentia gavisurus; verum etiam hoc a te postulem, et flagitem. 3. O si licuisset, etsi non cohabitante, saltem vicino te in Domino perfrui ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici, et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, et omnes fratres qui tecum ac de te in Domino", |
| "candidate_score": 0.665839, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_1_3", |
| "bdc_text": "Agerrime tuli , reverende pater , fratrem meum proximo te insolutato quid piissime . Sperabam enim secum , D. poturum in Christi aliquid a te literarum , verum etiam thestis illas , de quibus proxime ad te scripseram , contra conscientiatiorem Gallicam ac simul etiam , quid tu sancti res , quod huic tam quidam in me est , in ancipaverim . Verum si quid hic erratum est , resciret naturus .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2795", |
| "psc_text": "melius posse novit tua Dilectio, per Dominum obsecro ut id nobiscum communicare digneris. EPISTOLA CLXVIII. Timasius et Jacobus Augustino, gratias agentes pro scripto ipsis libro de Natura et Gratia, adversus libellum Pelagii, naturam non sine gratiae invidia defendentis. Domino vere beatissimo, et merito venerabili patri episcopo AUGUSTINO, TIMASIUS et JACOBUS, in Domino salutem. Ita nos refecit et recreavit gratia Dei, ministrata per verbum tuum, ut prorsus germani dicamus, « Misit verbum suum, et sanavit eos » (Psal. CVI, 20), domine beatissime, et merito venerabilis pater. Sane ea diligentia ventilasse Sanctitatem tuam textum ejusdem libelli reperimus, ut ad singulos apices responsa reddita stupeamus, sive in his quae refutare, detestari, aut fugere deceat christianum; sive in illis in quibus non satis invenitur errasse, quamvis nescio qua calliditate, in ipsis quoque gratiam Dei credidit supprimendam. Sed unum est quod nos in tanto beneficio afficit, quia tarde hoc tam praeclarum gratiae Dei munus effulsit:", |
| "candidate_score": 0.664401, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_1_3", |
| "bdc_text": "Agerrime tuli , reverende pater , fratrem meum proximo te insolutato quid piissime . Sperabam enim secum , D. poturum in Christi aliquid a te literarum , verum etiam thestis illas , de quibus proxime ad te scripseram , contra conscientiatiorem Gallicam ac simul etiam , quid tu sancti res , quod huic tam quidam in me est , in ancipaverim . Verum si quid hic erratum est , resciret naturus .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_231", |
| "psc_text": "Domino fratri sancto et unanimo AUGUSTINO, PAULINUS et THERASIA peccatores. 1. Jamdudum, frater in Christo Domino mi unanime, ut te in sanctis et piis laboribus tuis nescientem agnovi, absentemque vidi, tota mente complexus, alloquio quoque familiari atque fraterno per litteras audire properavi. Et credo in manu, et in gratia Domini sermonem meum ad te fuisse perlatum; sed morante adhuc puero quem ad te aliosque dilectos aeque Deo salutandos, ante hiemem miseramus, non potuimus ultra et officium nostrum suspendere, et desiderium sermonis tui cupidissimum temperare. Scripsimus itaque iterato nunc, si priores ad te litterae nostrae pervenire meruerunt; aut primo, si illis in manus tuas perveniendi felicitas non fuit. 2. Sed tu, frater spiritualis omnia judicans, amorem in te nostrum ne pendas officio solo, aut tempore litterarum. Dominus enim testis est, qui unus atque idem operatur in suis ubique charitatem suam, jam abinde nobis, ex quo te beneficio venerabilium episcoporum Aurelii et", |
| "candidate_score": 0.663759, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_2", |
| "bdc_text": "Sperabam enim secum , D. poturum in Christi aliquid a te literarum , verum etiam thestis illas , de quibus proxime ad te scripseram , contra conscientiatiorem Gallicam ac simul etiam , quid tu sancti res , quod huic tam quidam in me est , in ancipaverim .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_689", |
| "psc_text": "AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum volueris, facillime poteris. CAP. II. 2. Etiam hoc, ad me sane perlatum, utrum quidem crederem dubitavi; sed hinc quoque tibi aliquid utrum scriberem, dubitare non debui: hoc autem brevi suggestum esse Charitati tuae a nescio quibus fratribus, mihi dictum est, quod librum adversus te scripserim, Romamque miserim. Hoc falsum esse noveris; Deum nostrum testor, hoc me non fecisse. Sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur a me scriptum esse, puto te debere cognoscere; aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc", |
| "candidate_score": 0.663059, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_14_16", |
| "bdc_text": "Iterum enim nos ablicere senioribus accersitis , quod primum imperavit ac sic turba illa ita sopita est . Dominus capitaneus Pergensis , cuius tamen Henrichus scripsit , miguit , eam ecclesiam iubem in universi in animo omnibusque generis , quonam abendantem , papis sis eripuit eamque nunc tuetur egregie a parte evangelicorum . Condensis et admirabilius noster procusabit sunt , operam diutos ne patria aliquid damni ab in austuna Hispanorum , arbitri Augustanum in mandationes rursus magna passim apud nos damna debunt .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1440", |
| "psc_text": "EPISTOLA CXI. Augustinus Victoriano presbytero, consolans eum ad toleranter accipienda mala quae barbari, in Italiam et Hispaniam incursionem facientes, inferebant sanctis viris et sacris virginibus. Domino dilectissimo et desiderantissimo fratri et compresbytero VICTORIANO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Litterae tuae impleverunt grandi dolore cor nostrum, quibus petisti ut prolixo opere aliqua responderem; cum talibus malis magis prolixi gemitus et fletus, quam prolixi libri debeantur. Totus quippe mundus tantis affligitur cladibus, ut pene pars nulla terrarum sit, ubi non talia, qualia scripsisti, committantur atque plangantur. Nam ante parvum tempus, etiam in illis solitudinibus Aegypti, ubi monasteria separata ab omni strepitu, quasi secura delogerant, a barbaris interfecti sunt fratres. Jamvero quae modo in regionibus Italiae, quae in Galliis nefaria perpetrata sint, etiam vos latere non arbitron; de Hispanis quoque tot provinciis, quae ab his malis diu videbantur intactae, coeperunt jam talia nuntiari. Sed quid longe imus? Ecce in regione nostra Hipponensi, quoniam", |
| "candidate_score": 0.661835, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_1_3", |
| "bdc_text": "Agerrime tuli , reverende pater , fratrem meum proximo te insolutato quid piissime . Sperabam enim secum , D. poturum in Christi aliquid a te literarum , verum etiam thestis illas , de quibus proxime ad te scripseram , contra conscientiatiorem Gallicam ac simul etiam , quid tu sancti res , quod huic tam quidam in me est , in ancipaverim . Verum si quid hic erratum est , resciret naturus .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", |
| "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", |
| "candidate_score": 0.659822, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_7_9", |
| "bdc_text": "Is quidem vestram animum benevolentiam mirifice apud nostros desticavit , adeo ut miseri parum se nobis omnibus debere profiteantur . Ut est remittam ea , quae ad animo apud me sunt , per clerum mittere miseras omnia , ac iterum rogo , ut sunt reliqua , si modo admodum polliciti sunt . De expeditione insigneris ;", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_243", |
| "psc_text": "didicerunt, sed etiam propter caeteros qui partim non audiunt, partim audita non credunt, tamen possunt comperta diligere, vos istis terris etiam corporaliter adesse cupimus. Quamvis enim sedulo atque misericorditer id agitis, tamen etiam coram hominibus regionum nostrarum luceant opera vestra, ut videant bona facta vestra, et glorificent Patrem vestrum, qui in coelis est (Id., V, 16). Piscatores vocante Domino, quod naviculas et retia dimiserunt, omnia se dimisisse, et Dominum secutos esse, etiam commemorando laetati sunt (Id., XIX, 27). Et revera omnia contemnit, qui non solum quantum potuit, sed etiam quantum voluit habere, contemnit. Sed in eo quod cupiebatur, oculi Dei testes sunt; in eo quod habebatur, et hominum. Nescio quo autem modo, cum superflua et terrena diliguntur, arctius adepta quam concupita constringunt. Nam unde tristis ille discessit, qui consilium vitae aeternae consequendae quaerebat a Domino, cum audisset vendenda esse omnia sua, et distribuenda pauperibus, et habendum thesaurum in coelo, si", |
| "candidate_score": 0.659307, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_2", |
| "bdc_text": "Sperabam enim secum , D. poturum in Christi aliquid a te literarum , verum etiam thestis illas , de quibus proxime ad te scripseram , contra conscientiatiorem Gallicam ac simul etiam , quid tu sancti res , quod huic tam quidam in me est , in ancipaverim .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_731", |
| "psc_text": "collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus! Ego autem dico: Utinam saltem propinquis terrarum locis habitaremus; ut, si non possent misceri nostra colloquia, litterae possent esse crebriores! Nunc vero tanto locorum intervallo absumus a sensibus nostris, ut de illis verbis Apostoli ad Galatas, juvenem me ad tuam Sanctitatem scripsisse meminerim, et ecce jam senex, necdum rescripta meruerim, faciliusque ad te exemplaria epistolae meae pervenerint, nescio qua occasione praeveniente, quam ipsa epistola me curante. Homo enim qui eam tunc acceperat, nec ad te pertulerit, nec ad me retulerit. Tantae autem mihi in litteris tuis, quae in manus nostras venire potuerunt, apparent res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum", |
| "candidate_score": 0.65894, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_1_3", |
| "bdc_text": "Agerrime tuli , reverende pater , fratrem meum proximo te insolutato quid piissime . Sperabam enim secum , D. poturum in Christi aliquid a te literarum , verum etiam thestis illas , de quibus proxime ad te scripseram , contra conscientiatiorem Gallicam ac simul etiam , quid tu sancti res , quod huic tam quidam in me est , in ancipaverim . Verum si quid hic erratum est , resciret naturus .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_893", |
| "psc_text": "justae libertatis in Paulo, et sanctae humilitatis in Petro: quae, quantum mihi pro modulo meo videtur, magis fuerat adversus calumniantem Porphyrium defendenda, quam ut ei daretur obtrectandi major occasio; qua multo mordacius criminaretur Christianos fallaciter vel suas litteras scribere, vel Dei sui sacramenta portare. CAPUT III. 23. Flagitas a me ut aliquem saltem unum ostendam, cujus in hac re sententiam sim secutus, cum tu tam plures nominatim commemoraveris, qui te in eo quod adstruis praecesserunt; petens ut in eo, si te reprehendo errantem, patiar te errare cum talibus, quorum ego, fateor, neminem legi: sed cum sint ferme sex, vel septem, horum quatuor auctoritatem tu quoque infringis. Nam Laodicenum, cujus nomen taces, de Ecclesia dicis nuper egressum; Alexandrum autem veterem haereticum; Origenem vero ac Didymum reprehensos abs te lego in recentioribus opusculis tuis, et non mediocriter, nec de mediocribus quaestionibus, quamvis Origenem mirabiliter ante laudaveris. Cum iis ergo errare puto quia", |
| "candidate_score": 0.658562, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_1_3", |
| "bdc_text": "Agerrime tuli , reverende pater , fratrem meum proximo te insolutato quid piissime . Sperabam enim secum , D. poturum in Christi aliquid a te literarum , verum etiam thestis illas , de quibus proxime ad te scripseram , contra conscientiatiorem Gallicam ac simul etiam , quid tu sancti res , quod huic tam quidam in me est , in ancipaverim . Verum si quid hic erratum est , resciret naturus .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2927", |
| "psc_text": "omnia vel plurima tantae impietatis argumenta colligere, praesertim quia cum ista conscriberem, perlatores navigaturi me immorari diutius non sinebant. Puto autem onerosum me non fuisse sanctis sensibus tuis, quod de tanto malo, omnique vigilantia, Domino adjuvante, vitando, tacere non potui. EPISTOLA CLXXIX. Augustinus Joanni episcopo Jerosolymitano, retegens Pelagii haeresim contentam in ejus libro, quem ipsi transmittit una cum libro de Natura et Gratia a se contra istum elaborato; petens vicissim ut mittat Gesta ecclesiastica Diospolitanae synodi, quibus Pelagius purgatus esse perhibetur. Domino beatissimo, ac merito venerabili fratri et coepiscopo JOANNI, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quod tuae Sanctitatis scripta non merui, nihil audeo succensere: melius enim perlatorem credo defuisse, quam me suspicor a tua Veneratione contemptum, domine beatissime, et merito venerabilis frater. Nunc vero quoniam servum Dei Lucam, per quem ista direxi, cito comperi esse rediturum, agam Domino, et tuae benignitati uberes gratias, si me litteris fueris visitare dignatus. Pelagium", |
| "candidate_score": 0.657883, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_1_3", |
| "bdc_text": "Agerrime tuli , reverende pater , fratrem meum proximo te insolutato quid piissime . Sperabam enim secum , D. poturum in Christi aliquid a te literarum , verum etiam thestis illas , de quibus proxime ad te scripseram , contra conscientiatiorem Gallicam ac simul etiam , quid tu sancti res , quod huic tam quidam in me est , in ancipaverim . Verum si quid hic erratum est , resciret naturus .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3768", |
| "psc_text": "nota per Dei gratiam. Nam ad librum dulcissimum Sanctitatis tuae ita sumus alacriter jucundati, ut sicut Apostoli Dominum post resurrectionem prandentem secum non audebant interrogare quis esset; sciebant enim quia Jesus est (Joan. XXI, 12): ita et nos nec voluimus, nec ausi sumus interrogare de libro, utrum tuae Sanctitatis esset; cum ipsa fidelium gratia quae in eo liberaliter commendatur, nobis tuum, domine sancte papa, eloquiis vivasissimis contestetur. 2. Incipiamus autem, domine beatissime papa, ipsius ordinem perturbationis exponere. Charissimus frater noster Florus servus Paternitatis tuae, cum ad Uzalensem patriam fuisset suadente charitate profectus, eulogias monasterii inter suae civitatis moras, de opusculis nobis tuae attulit Sanctitatis, uno fratre Felice, qui ad tuam Sanctitatem tarde post comites suos venisse dignoscitur, eumdem librum devote dictante; ventum est ad monasterium cum eodem libello, fratre Floro ad Carthaginem de Uzalensi civitate profecto. Mihi non monstrato libro, imperitis fratribus recitare coeperunt; qui quorumdam non intelligentium corda commovit,", |
| "candidate_score": 0.657594, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_2_4", |
| "bdc_text": "Sperabam enim secum , D. poturum in Christi aliquid a te literarum , verum etiam thestis illas , de quibus proxime ad te scripseram , contra conscientiatiorem Gallicam ac simul etiam , quid tu sancti res , quod huic tam quidam in me est , in ancipaverim . Verum si quid hic erratum est , resciret naturus . Oleri nostri adventus ;", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1440", |
| "psc_text": "EPISTOLA CXI. Augustinus Victoriano presbytero, consolans eum ad toleranter accipienda mala quae barbari, in Italiam et Hispaniam incursionem facientes, inferebant sanctis viris et sacris virginibus. Domino dilectissimo et desiderantissimo fratri et compresbytero VICTORIANO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Litterae tuae impleverunt grandi dolore cor nostrum, quibus petisti ut prolixo opere aliqua responderem; cum talibus malis magis prolixi gemitus et fletus, quam prolixi libri debeantur. Totus quippe mundus tantis affligitur cladibus, ut pene pars nulla terrarum sit, ubi non talia, qualia scripsisti, committantur atque plangantur. Nam ante parvum tempus, etiam in illis solitudinibus Aegypti, ubi monasteria separata ab omni strepitu, quasi secura delogerant, a barbaris interfecti sunt fratres. Jamvero quae modo in regionibus Italiae, quae in Galliis nefaria perpetrata sint, etiam vos latere non arbitron; de Hispanis quoque tot provinciis, quae ab his malis diu videbantur intactae, coeperunt jam talia nuntiari. Sed quid longe imus? Ecce in regione nostra Hipponensi, quoniam", |
| "candidate_score": 0.656555, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_15_17", |
| "bdc_text": "Dominus capitaneus Pergensis , cuius tamen Henrichus scripsit , miguit , eam ecclesiam iubem in universi in animo omnibusque generis , quonam abendantem , papis sis eripuit eamque nunc tuetur egregie a parte evangelicorum . Condensis et admirabilius noster procusabit sunt , operam diutos ne patria aliquid damni ab in austuna Hispanorum , arbitri Augustanum in mandationes rursus magna passim apud nos damna debunt . Bernensium , hat das wößer so geschlingen , da hat kommen mit haben sonder gröchten , und erschömlen zwey nüwe joch , so man erst disen winter gwafet , verdissen und die stuben verschwät .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1440", |
| "psc_text": "EPISTOLA CXI. Augustinus Victoriano presbytero, consolans eum ad toleranter accipienda mala quae barbari, in Italiam et Hispaniam incursionem facientes, inferebant sanctis viris et sacris virginibus. Domino dilectissimo et desiderantissimo fratri et compresbytero VICTORIANO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Litterae tuae impleverunt grandi dolore cor nostrum, quibus petisti ut prolixo opere aliqua responderem; cum talibus malis magis prolixi gemitus et fletus, quam prolixi libri debeantur. Totus quippe mundus tantis affligitur cladibus, ut pene pars nulla terrarum sit, ubi non talia, qualia scripsisti, committantur atque plangantur. Nam ante parvum tempus, etiam in illis solitudinibus Aegypti, ubi monasteria separata ab omni strepitu, quasi secura delogerant, a barbaris interfecti sunt fratres. Jamvero quae modo in regionibus Italiae, quae in Galliis nefaria perpetrata sint, etiam vos latere non arbitron; de Hispanis quoque tot provinciis, quae ab his malis diu videbantur intactae, coeperunt jam talia nuntiari. Sed quid longe imus? Ecce in regione nostra Hipponensi, quoniam", |
| "candidate_score": 0.656514, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_2", |
| "bdc_text": "Sperabam enim secum , D. poturum in Christi aliquid a te literarum , verum etiam thestis illas , de quibus proxime ad te scripseram , contra conscientiatiorem Gallicam ac simul etiam , quid tu sancti res , quod huic tam quidam in me est , in ancipaverim .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_893", |
| "psc_text": "justae libertatis in Paulo, et sanctae humilitatis in Petro: quae, quantum mihi pro modulo meo videtur, magis fuerat adversus calumniantem Porphyrium defendenda, quam ut ei daretur obtrectandi major occasio; qua multo mordacius criminaretur Christianos fallaciter vel suas litteras scribere, vel Dei sui sacramenta portare. CAPUT III. 23. Flagitas a me ut aliquem saltem unum ostendam, cujus in hac re sententiam sim secutus, cum tu tam plures nominatim commemoraveris, qui te in eo quod adstruis praecesserunt; petens ut in eo, si te reprehendo errantem, patiar te errare cum talibus, quorum ego, fateor, neminem legi: sed cum sint ferme sex, vel septem, horum quatuor auctoritatem tu quoque infringis. Nam Laodicenum, cujus nomen taces, de Ecclesia dicis nuper egressum; Alexandrum autem veterem haereticum; Origenem vero ac Didymum reprehensos abs te lego in recentioribus opusculis tuis, et non mediocriter, nec de mediocribus quaestionibus, quamvis Origenem mirabiliter ante laudaveris. Cum iis ergo errare puto quia", |
| "candidate_score": 0.656303, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_14_16", |
| "bdc_text": "Iterum enim nos ablicere senioribus accersitis , quod primum imperavit ac sic turba illa ita sopita est . Dominus capitaneus Pergensis , cuius tamen Henrichus scripsit , miguit , eam ecclesiam iubem in universi in animo omnibusque generis , quonam abendantem , papis sis eripuit eamque nunc tuetur egregie a parte evangelicorum . Condensis et admirabilius noster procusabit sunt , operam diutos ne patria aliquid damni ab in austuna Hispanorum , arbitri Augustanum in mandationes rursus magna passim apud nos damna debunt .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3347", |
| "psc_text": "Cum itaque si Deus incrementum non daret, nihil essent Apostoli plantatores et rigatores; quanto magis ego vel tu, vel quilibet hujus temporis homines, quando nobis videmus esse doctores! EPISTOLA CXCIV. Augustinus Sixto Romano presbytero (et postea Pontifici), instruens illum adversus Pelagianorum argumenta. Domino in Domino dominorum dilectissimo, sancto fratri et compresbytero SIXTO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Epistola quam per charissimum fratrem nostrum Albinum acolythum misi, prolixiorem me missurum esse promisi per sanctum fratrem et compresbyterum nostrum Firmum, qui nobis litteras attulit Sinceritatis tuae, plenas sinceritate fidei tuae, quae nobis tantum gaudium contulerunt, quantum magis possumus habere quam dicere. Quod enim fatendum est Charitati tuae, tristes eramus nimis, cum fama jactaret inimicis christianae gratiae te favere. Sed ut haec tristitia de nostris cordibus tergeretur; primo, te priorem anathema eis in populo frequentissimo pronuntiasse eadem fama non tacuit: deinde cum litteris apostolicae Sedis de illorum damnatione ad Africam missis,", |
| "candidate_score": 0.653923, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_2", |
| "bdc_text": "Sperabam enim secum , D. poturum in Christi aliquid a te literarum , verum etiam thestis illas , de quibus proxime ad te scripseram , contra conscientiatiorem Gallicam ac simul etiam , quid tu sancti res , quod huic tam quidam in me est , in ancipaverim .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_915", |
| "psc_text": "unam per Firmum. Rescribe quod visum fuerit ad nos vel alios instruendos. Dabo autem operam diligentiorem, quantum me adjuvat Dominus, ut litterae quas ad te scribo, prius ad te perveniant quam ad quemquam, a quo latius dispergantur. Fateor enim, nec mihi hoc fieri velle de tuis ad me, quod de meis ad te factum justissime expostulas. Tamen placeat nobis invicem non tantum charitas, verum etiam libertas amicitiae, ne apud me taceas, vel ego apud te, quod in nostris litteris vicissim nos movet, eo scilicet animo qui oculis Dei in fraterna dilectione non displicet. Quod si inter nos fieri posse sine ipsius dilectionis perniciosa offensione non putas; non fiat. Illa enim charitas quam tecum habere vellem, profecto major est; sed melius haec minor quam nulla est. EPISTOLA LXXXIII Augustinus Alypio significans aliam se de bonis, quae fuerunt Honorati ex Thagastensi monacho presbyteri Thiavensis, iniisse sententiam, sibique demum satius videri ut ea", |
| "candidate_score": 0.6498, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_2", |
| "bdc_text": "Sperabam enim secum , D. poturum in Christi aliquid a te literarum , verum etiam thestis illas , de quibus proxime ad te scripseram , contra conscientiatiorem Gallicam ac simul etiam , quid tu sancti res , quod huic tam quidam in me est , in ancipaverim .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_105", |
| "psc_text": "quid desit instructioni tuae. Tam multa autem sunt, ut facilius possim enumerare quae habeam, quam quae habere desidero. Auderem enim dicere, scire me, et plena fide retinere quid pertineat ad salutem nostram. Sed hoc ipsum quomodo ministrem ad salutem aliorum, non quaerens quod mihi utile est, sed quod multis, ut salvi fiant? Et sunt fortasse aliqua, imo non est dubitandum esse, in sanctis Libris conscripta consilia, quibus cognitis et apprehensis possit homo Dei rebus ecclesiasticis ordinatioribus ministrare, aut certe inter manus iniquorum vel vivere conscientia saniore, vel mori, ut illa vita non amittatur, cui uni christiana corda humilia et mansueta suspirant. Quomodo autem hoc fieri potest, nisi quemadmodum ipse Dominus dicit, petendo, quaerendo, pulsando; id est orando, legendo, plangendo? Ad quod negotium mihi parvum tempus velut usque ad Pascha impetrare volui per fratres a tua sincerissima et venerabili charitate, et nunc per has preces volo. 5. Quid enim responsurus sum", |
| "candidate_score": 0.649616, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_2", |
| "bdc_text": "Sperabam enim secum , D. poturum in Christi aliquid a te literarum , verum etiam thestis illas , de quibus proxime ad te scripseram , contra conscientiatiorem Gallicam ac simul etiam , quid tu sancti res , quod huic tam quidam in me est , in ancipaverim .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1565", |
| "psc_text": "libris tuis valde sum tuo delectatus ingenio. Proinde volui ut quaedam nostra opuscula, quae arbitratus sum tibi esse necessaria, non procul a nobis positus, sed potius apud nos legeres, ut ea quae forte minus intellexisses, non difficulter praesens interrogares, atque ex nostra sermocinatione mutuoque colloquio, quantum Dominus et nobis promere, et tibi capere tribuisset, quid in libris tuis emendandum esset, ipse cognosceres, ipse emendares. Ejus quippe es facultatis, ut possis ea quae senseris explicare; ejus porro probitatis et humilitatis, ut merearis vera sentire. Et nunc in eadem sum, quae nec tibi debet displicere, sententia; unde te nuper admonui ut in his quae a nobis elaborata apud te legis, signa facias ad ea loca quae te movent, et cum his ad me venias, et de singulis quaeras. Nondum quae fecisti exhortor ut facias. Recte quippe verecundareris, ac te pigeret id agere, si vel semel voluisses, et me difficilem reperisses. Illud quoque", |
| "candidate_score": 0.649178, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_25_27", |
| "bdc_text": "charissime , ac pater mihi multis nobis reverende . Si Bernae , 17 . februarii anno 67 .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2683", |
| "psc_text": "sunt: quomodo in illa evangelica similitudine de ovili, idem ipse Christus est et pastor et janua (Joan. X, 1, 2). CAPUT VI. 17. Nec moveat ad impediendum istum intellectum, quod eumdem Christum dixit apostolus Petrus praedicasse illis in carcere conclusis qui quondam non crediderant in diebus Noe, ut ideo non arbitremur hoc intelligendum quia illo tempore nondum venerat Christus. Nondum enim venerat scilicet in carne, sicut venit quando post haec in terra visus est, et cum hominibus conversatus est (Baruch III, 38): verumtamen ab initio generis humani, vel ad arguendos malos, sicut ad Cain, ac prius ad ipsum Adam uxoremque ejus; vel ad consolandos bonos, vel ad utrosque admonendos, ut alii ad salutem suam crederent, alii ad poenam suam non crederent, ipse utique non in carne, sed in spiritu veniebat, visis congruis alloquens, quos volebat, sicut volebat. Quod autem dixi, In spiritu veniebat, et ipse quidem Filius in substantia Deitatis,", |
| "candidate_score": 0.639178, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_5", |
| "bdc_text": "revocatur is a magistratu nostro , qui aliquantulum illi subiurationem quod absque ;", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2459", |
| "psc_text": "aliquid abstuli, quadruplum reddo (Luc. XIX, 8). 25. Verumtamen si justitia sincerius consulatur, justius dicitur advocato, Redde quod accepisti, quando contra veritatem stetisti, iniquitati adfuisti, judicem fefellisti, justam causam oppressisti, de falsitate vicisti (quod vides multos honestissimos et disertissimos viros, non solum impune, verum etiam gloriose videri sibi committere); quam cuiquam in quolibet officio militanti, Redde quod accepisti, quando jubente judice cuicumque causae necessarium hominem tenuisti, ne resisteret vinxisti, ne fugeret inclusisti, postremo aut permanente lite exhibuisti, aut finita dimisisti. Sed illud cur advocato non dicatur in promptu est, quia scilicet ita non vult homo repetere quod patrono, ut male vinceret, dedit; sicut non vult reddere quod ab adversario, cum male vicisset, accepit. Quis tandem advocatus, aut ex advocato ita vir optimus facile reperitur, qui suscepto suo dicat: Recipe quod mihi, cum tibi male adessem, dedisti; et redde adversario tuo quod, me agente, inique abstulisti? Et tamen quem prioris non", |
| "candidate_score": 0.627325, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_5", |
| "bdc_text": "revocatur is a magistratu nostro , qui aliquantulum illi subiurationem quod absque ;", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_671", |
| "psc_text": "deliberationem meam, non solum sinens, sed etiam instans ut tibi Timotheus redderetur. 4. Ego autem, frater Severe, causam meam judicio tuo dimitto. Certus sum enim Christum habitare in corde tuo; per quem te obsecro ut ipsum consulas, tuae menti sibi subditae praesidentem, utrum homo, qui in ecclesia meae dispensationi credita jam legere coeperat, et non semel, sed iterum et tertio, apud Subsanam et presbytero Subsanensis Ecclesiae comitatus, et apud Turres, et apud Cizan et apud Verbalis egerat, non fuisse lector possit aut debeat judicari. Et sicut nos, quod postea nobis invitis factum est, Deo jubente correximus; sic et tu quod prius te nesciente factum est, eodem jubente similiter corrige. Neque enim vereor ne tu parum intelligas quantus aditus aperitur ad dissolvendum ordinem Ecclesiasticae disciplinae, si alterius Ecclesiae clericus cuicumque juraverit quod ab ipso non sit recessurus, eum secum esse permittat, ideo se facere affirmans, ne auctor sit ejus perjurii; cum", |
| "candidate_score": 0.624908, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_16", |
| "bdc_text": "Condensis et admirabilius noster procusabit sunt , operam diutos ne patria aliquid damni ab in austuna Hispanorum , arbitri Augustanum in mandationes rursus magna passim apud nos damna debunt .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3787", |
| "psc_text": "Pelagio, timente damnari in orientalium episcoporum judicio, damnata sententia, qua dicunt gratiam Dei non ad singulos actus dari, sed in libero arbitrio esse, vel in lege atque doctrina: et usque adeo, frater, erimus graves corde, ut de gratia Dei, imo adversus gratiam Dei, eam pelagianam sententiam teneamus, quam pectore quidem ficto, sed tamen catholicos judices timens Pelagius ipse damnavit! 5. Et quomodo, inquies, respondebitur? Quomodo censes facilius et apertius, quam ut illud quod de orando Deo superius egimus, sic amplectamur, ut hoc menti nostrae nulla subtrahat oblivionis irreptio, nulla calliditas argumentationis extorqueat? Si enim, quod scriptum est, A Domino gressus hominis diriguntur, et viam ejus volet; et, Praeparatur voluntas a Domino (Prov. VIII, 35, sec. LXX); et, Deus est enim qui operatur in vobis et velle: et multa hujusmodi, quibus commendatur vera Dei gratia, hoc est, quae non secundum merita nostra datur, sed dat merita ipsa cum datur; quia praevenit", |
| "candidate_score": 0.614638, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_23", |
| "bdc_text": "consulem , Wytenbachius , Sarcherius , per ecclesiae agor ac misericordię colendissime .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1114", |
| "psc_text": "pax dabatur, illi qui in totum locum poenitentiae contra adulteros claudebant, impie utique agebant, qui membris Christi sanitatem negabant, et claves Ecclesiae pulsantibus subtrahebant, et misericordissimae patientiae Dei, quae illos propterea sinebat vivere, ut poenitendo sanarentur sacrificio contriti spiritus et contribulati cordis oblato, dura crudelitate contradicebant. Nec tamen istos misericordes et pacificos, cum eis christiana Sacramenta communicantes, et eos intra unitatis retia tolerantes, donec ad littus perducti separarentur, tam immanis eorum error et impietas inquinabat; aut si inquinabat, jam tunc Ecclesia malorum communione deleta est, nec erat quae pareret ipsum Cyprianum. Si autem, quod certum est, permansit Ecclesia, certum est etiam peccatis alienis, in unitate Christi neminem posse maculari, non malorum factis consentientem, ne ipsis peccatis communicando polluatur, sed propter societatem bonorum, malos tanquam paleas usque ad ultimam ventilationem in area dominica tolerantem. Quae cum ita sint, ubi est praesumptio separationis vestrae? Nonne filii mali estis; ipsi vos justos dicitis,", |
| "candidate_score": 0.614033, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_16", |
| "bdc_text": "Condensis et admirabilius noster procusabit sunt , operam diutos ne patria aliquid damni ab in austuna Hispanorum , arbitri Augustanum in mandationes rursus magna passim apud nos damna debunt .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1440", |
| "psc_text": "EPISTOLA CXI. Augustinus Victoriano presbytero, consolans eum ad toleranter accipienda mala quae barbari, in Italiam et Hispaniam incursionem facientes, inferebant sanctis viris et sacris virginibus. Domino dilectissimo et desiderantissimo fratri et compresbytero VICTORIANO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Litterae tuae impleverunt grandi dolore cor nostrum, quibus petisti ut prolixo opere aliqua responderem; cum talibus malis magis prolixi gemitus et fletus, quam prolixi libri debeantur. Totus quippe mundus tantis affligitur cladibus, ut pene pars nulla terrarum sit, ubi non talia, qualia scripsisti, committantur atque plangantur. Nam ante parvum tempus, etiam in illis solitudinibus Aegypti, ubi monasteria separata ab omni strepitu, quasi secura delogerant, a barbaris interfecti sunt fratres. Jamvero quae modo in regionibus Italiae, quae in Galliis nefaria perpetrata sint, etiam vos latere non arbitron; de Hispanis quoque tot provinciis, quae ab his malis diu videbantur intactae, coeperunt jam talia nuntiari. Sed quid longe imus? Ecce in regione nostra Hipponensi, quoniam", |
| "candidate_score": 0.611414, |
| "ce_score": null |
| } |
| ] |
| }, |
| { |
| "rank": 12, |
| "cf_id": "cf020", |
| "work_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae", |
| "max_score": 0.681941, |
| "ce_confirmed": false, |
| "evidence": [ |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_0_2", |
| "bdc_text": "8 . Agerrime tuli , reverende pater , fratrem meum proximo te insolutato quid piissime . Sperabam enim secum , D. poturum in Christi aliquid a te literarum , verum etiam thestis illas , de quibus proxime ad te scripseram , contra conscientiatiorem Gallicam ac simul etiam , quid tu sancti res , quod huic tam quidam in me est , in ancipaverim .", |
| "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1728", |
| "psc_text": "Christo fratri, et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae. Aliquid proculdubio impedimenti fuit. Unde agnosco, Dominum a me potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi, quod rescripseris. Nam rescribendi jam dedit, quia cum volueris, facillime poteris. 2. « Etiam hoc, quod ad me sane perlatum est, utrum quidem crederem, dubitavi; sed hinc quoque tibi aliquid utrum scriberem, dubitare non debui. Hoc autem brevi, suggestum esse caritati tuae a nescio quibus fratribus, mihi dictum est, quod librum adversus te scripserim, Romamque miserim. Hoc falsum esse noveris: Deum nostrum testor, hoc me non fecisse, sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur, a me scriptum esse, puto te debere cognoscere: aut si cognosci non potest,", |
| "candidate_score": 0.681941, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_13_15", |
| "bdc_text": "Verum Condensis , ut primum rescidit , qui potus esse se oppositurum pro Ionge , nisi pius et concordię , quantum imperavit ac sic turba fore . Iterum enim nos ablicere senioribus accersitis , quod primum imperavit ac sic turba illa ita sopita est . Dominus capitaneus Pergensis , cuius tamen Henrichus scripsit , miguit , eam ecclesiam iubem in universi in animo omnibusque generis , quonam abendantem , papis sis eripuit eamque nunc tuetur egregie a parte evangelicorum .", |
| "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1715", |
| "psc_text": "pulchritudo, et angulares lineas artifex structura custodiat: sic Ecclesiae praeceptores habentes testimonia Scripturarum, firma doctrinae faciunt fundamenta, et intrepidi permanent, offerentes opera sua Christo, atque dicentes: Confirma me in verbis tuis (Ps. 118. 28) . Ipse enim, de quo scriptum est: Lapidem quem reprobaverunt aedificantes, hic factus est in caput anguli (Matth. 21) , nos et eos qui sursum sunt, una solemnitate consociat, ad quam [al. quem ] cursu celeri navigantes, rabiem contra nos haereticorum fluctuum velociter dissolvendam, minime formidemus. 14. Sicut enim gubernatores magnarum navium, cum viderint immensum ex alto venire gurgitem, quasi venatores ferocissimam bestiam, spumantes fluctus suscipiunt, eosque prorae objectione sustentant, flectentes in diversum gubernacula, et prout ventorum flatus et necessitas imperarit, stringentes funiculos, vel laxantes, cumque unda subsederit, ex utroque navis latere laborantia clavorum vincula dimittunt, ut parumper quiescentia venturo gurgiti praeparentur: qui cum rursus advenerit, stringunt clavorum capita, et palmulas dilatant, ut huc atque illuc", |
| "candidate_score": 0.673805, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_13_15", |
| "bdc_text": "Verum Condensis , ut primum rescidit , qui potus esse se oppositurum pro Ionge , nisi pius et concordię , quantum imperavit ac sic turba fore . Iterum enim nos ablicere senioribus accersitis , quod primum imperavit ac sic turba illa ita sopita est . Dominus capitaneus Pergensis , cuius tamen Henrichus scripsit , miguit , eam ecclesiam iubem in universi in animo omnibusque generis , quonam abendantem , papis sis eripuit eamque nunc tuetur egregie a parte evangelicorum .", |
| "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3026", |
| "psc_text": "14) . Sed et Petrus in prima Epistola: Presbyteros, inquit, in vobis precor Compresbyter, et testis passionum Christi, et futurae gloriae quae revelanda est, particeps, regere gregem Christi, et inspicere 1082 non ex necessitate, sed voluntarie juxta Deum (1. Petr. 5) . Quod quidem Graece significantius dicitur ἐπισκοποῦντες id est, super intendentes, unde et nomen Episcopi tractum est. Parva tibi videntur tantorum virorum testimonia? Clangat tuba Evangelica, filius tonitrui, quem Jesus amavit plurimum, qui de pectore Salvatoris doctrinarum fluenta potavit (Joan. 21): Presbyter, Electae dominae et filiis ejus, quos ego diligo in veritate (2. Joan. 1) . Et in alia Epistola: Presbyter, Gaio carissimo, quem ego diligo in veritate (3. Joan. 1) . Quod autem postea unus electus est, qui caeteris praeponeretur, in schismatis remedium factum est: ne unusquisque ad se trahens Christi Ecclesiam rumperet. Nam et Alexandriae a Marco Evangelista usque ad Heraclam et Dionysium Episcopos, Presbyteri semper unum", |
| "candidate_score": 0.673286, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_15_17", |
| "bdc_text": "Dominus capitaneus Pergensis , cuius tamen Henrichus scripsit , miguit , eam ecclesiam iubem in universi in animo omnibusque generis , quonam abendantem , papis sis eripuit eamque nunc tuetur egregie a parte evangelicorum . Condensis et admirabilius noster procusabit sunt , operam diutos ne patria aliquid damni ab in austuna Hispanorum , arbitri Augustanum in mandationes rursus magna passim apud nos damna debunt . Bernensium , hat das wößer so geschlingen , da hat kommen mit haben sonder gröchten , und erschömlen zwey nüwe joch , so man erst disen winter gwafet , verdissen und die stuben verschwät .", |
| "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1991", |
| "psc_text": "dormitas, Domine (Matth. 8. 25) ? excitemusque illum, et navicula fluctuante, clamemus: Magister, salvos nos fac, perimus. 4. Plura dictare volueram, si non Epistolaris brevitas pudorem nobis tacendi imponeret: et si tu librorum ipsius ad nos voluisses mittere cantilenas, ut scire possemus ad quae [al. ea quae ] rescribere deberemus. Nunc autem aerem verberavimus, et non tam illius infidelitatem, quae omnibus patet, quam nostram fidem aperuimus. Caeterum si volueris, longiorem nos adversum eum librum scribere, mitte naenias illius et ineptias, ut Joannem Baptistam audiat praedicantem: Jam securis ad radices arborum posita est. Omnis arbor, quae non facit fructum bonum, excidetur, et in ignem mittetur (Ibid. 3. 10) . 729 EPISTOLA CX. AUGUSTINI AD HIERONYMUM. Hieronymum litteris suis nonnihil offensum demulcere studet Augustinus. Apologiam illius contra Ruffinum accepisse se testatur, deplorans tantos inter viros quondam amicissimos tam amarulentam discordiam incidisse. Domino venarando, et desideratissimo fratri compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem.", |
| "candidate_score": 0.67161, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_14_16", |
| "bdc_text": "Iterum enim nos ablicere senioribus accersitis , quod primum imperavit ac sic turba illa ita sopita est . Dominus capitaneus Pergensis , cuius tamen Henrichus scripsit , miguit , eam ecclesiam iubem in universi in animo omnibusque generis , quonam abendantem , papis sis eripuit eamque nunc tuetur egregie a parte evangelicorum . Condensis et admirabilius noster procusabit sunt , operam diutos ne patria aliquid damni ab in austuna Hispanorum , arbitri Augustanum in mandationes rursus magna passim apud nos damna debunt .", |
| "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1991", |
| "psc_text": "dormitas, Domine (Matth. 8. 25) ? excitemusque illum, et navicula fluctuante, clamemus: Magister, salvos nos fac, perimus. 4. Plura dictare volueram, si non Epistolaris brevitas pudorem nobis tacendi imponeret: et si tu librorum ipsius ad nos voluisses mittere cantilenas, ut scire possemus ad quae [al. ea quae ] rescribere deberemus. Nunc autem aerem verberavimus, et non tam illius infidelitatem, quae omnibus patet, quam nostram fidem aperuimus. Caeterum si volueris, longiorem nos adversum eum librum scribere, mitte naenias illius et ineptias, ut Joannem Baptistam audiat praedicantem: Jam securis ad radices arborum posita est. Omnis arbor, quae non facit fructum bonum, excidetur, et in ignem mittetur (Ibid. 3. 10) . 729 EPISTOLA CX. AUGUSTINI AD HIERONYMUM. Hieronymum litteris suis nonnihil offensum demulcere studet Augustinus. Apologiam illius contra Ruffinum accepisse se testatur, deplorans tantos inter viros quondam amicissimos tam amarulentam discordiam incidisse. Domino venarando, et desideratissimo fratri compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem.", |
| "candidate_score": 0.669833, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_0_2", |
| "bdc_text": "8 . Agerrime tuli , reverende pater , fratrem meum proximo te insolutato quid piissime . Sperabam enim secum , D. poturum in Christi aliquid a te literarum , verum etiam thestis illas , de quibus proxime ad te scripseram , contra conscientiatiorem Gallicam ac simul etiam , quid tu sancti res , quod huic tam quidam in me est , in ancipaverim .", |
| "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2147", |
| "psc_text": "quantum me adjuvat Dominus, ut litterae, quas ad te scribo, prius ad te perveniant, quam ad quemquam, a quo latius dispergantur. Fateor enim, nec mihi hoc fieri velle de tuis ad me, quod de meis ad te factum justissime expostulas. Tamen placeat nobis invicem non tantum caritas, verum etiam libertas amicitiae; nec apud me taceas, vel ego apud te, quod in nostris litteris vicissim nos movet; eo scilicet animo qui oculis Dei, in fraterna dilectione, non 782 displicet. Quod si inter nos fieri posse sine ipsius dilectionis perniciosa offensione non putas; non fiat. Illa enim caritas, quam tecum habere velim, profecto major est: sed melius haec minor, quam nulla est. » EPISTOLA CXVII. AD MATREM ET FILIAM IN GALLIA COMMORANTES. Docet viduis et virginibus vitandam esse domesticam consuetudinem eorum, unde sit periculum vel pudicitiae, vel famae. Argumentum epistolae ipse copiosius exponit in Praefatione. PRAEFATIO. 1. Retulit mihi quidam frater e", |
| "candidate_score": 0.669737, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_0_2", |
| "bdc_text": "8 . Agerrime tuli , reverende pater , fratrem meum proximo te insolutato quid piissime . Sperabam enim secum , D. poturum in Christi aliquid a te literarum , verum etiam thestis illas , de quibus proxime ad te scripseram , contra conscientiatiorem Gallicam ac simul etiam , quid tu sancti res , quod huic tam quidam in me est , in ancipaverim .", |
| "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1731", |
| "psc_text": "nisi sit certius de auctore. Meminit et Ruffini ficto nomine. Domino vere Sancto, ac beatissimo Papae AUGUSTINO HIERONYMUS in Domino salutem. 1. In ipso profectionis articulo sancti filii nostri Asterii Hypodiaconi, necessarii mei, beatitudinis tuae litterae ad me pervenerunt, quibus satisfacis, te contra parvitatem meam librum Romam non misisse. Hoc nec ego factum audieram, sed epistolae cujusdam quasi ad me scriptae per fratrem nostrum Sysinnium Diaconum huc exemplaria pervenerunt: in qua hortaris me, ut παλινῳδιαν super quodam Apostoli capitulo canam, et imiter Stesichorum inter vituperationem et laudes Helenae fluctuantem, ut qui detrahendo oculos perdiderat, laudando receperit. Ego simpliciter fateor dignationi tuae, licet stylus et ἐπιχειρήματα tua mihi viderentur: tamen non temere exemplaribus litterarum credendum putavi; ne forte me respondente, laesus juste expostulares, quod probare ante debuissem tuum esse sermonem, et sic rescribere. Accessit ad moram sanctae et venerabilis Paulae longa infirmitas. Dum enim languenti multo tempore assideremus [al. assidemus ],", |
| "candidate_score": 0.668913, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_0_2", |
| "bdc_text": "8 . Agerrime tuli , reverende pater , fratrem meum proximo te insolutato quid piissime . Sperabam enim secum , D. poturum in Christi aliquid a te literarum , verum etiam thestis illas , de quibus proxime ad te scripseram , contra conscientiatiorem Gallicam ac simul etiam , quid tu sancti res , quod huic tam quidam in me est , in ancipaverim .", |
| "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2014", |
| "psc_text": "EPISTOLA CXI AUGUSTINI AD PRAESIDIUM. Praesidium rogat Augustinus, ut superiorem epistolam curet Hieronymo reddendam, utque sibi eumdem suis etiam litteris placet. Domino beatissimo, et merito venerando fratri, et consacerdoti PRAESIDIO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Sicut praesens rogavi sinceritatem tuam, nunc quoque commoneo, ut litteras meas sancto fratri et compresbytero nostro Hieronymo mittere non graveris. Ut autem noverit caritas tua, quemadmodum etiam tu illi pro mea causa scribere debeas, misi exemplaria litterarum et mearum ad ipsum, et ad me ipsius. Quibus lectis pro tua sancta prudentia facile videas [al. videbis ] et modum meum, quem servandum putavi, et motum ejus, quem non frustra timui. Aut si ego quod non debui, aut quomodo non debui, aliquid scripsi, non ad illum de me, sed ad meipsum potius fraterna dilectione mitte sermonem; quo correctus petam, ut ignoscat, si meam culpam ipse cognovero. » EPISTOLA CXII HIERONYMI AD AUGUSTINUM. Respondet tandem Hieronymus ad", |
| "candidate_score": 0.663386, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_2_4", |
| "bdc_text": "Sperabam enim secum , D. poturum in Christi aliquid a te literarum , verum etiam thestis illas , de quibus proxime ad te scripseram , contra conscientiatiorem Gallicam ac simul etiam , quid tu sancti res , quod huic tam quidam in me est , in ancipaverim . Verum si quid hic erratum est , resciret naturus . Oleri nostri adventus ;", |
| "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_434", |
| "psc_text": "scribendum transvolarem: quod quidem usque ad praesens facio. Verum quia heri diacono ad me misso, ut tu putas Epistolam, ut ego sentio, Commentarium te expectare dixisti, brevem responsionem ad ea desiderans, quae singula magnorum voluminum prolixitate indigent, ταῦτὰ σοι ἐσχεδίασα, duabus tantum Quaestiunculis praetermissis: non quo non potuerim ad illas aliquid respondere, sed quod ab eloquentissimis viris, Tertulliano nostro scilicet, et Novatiano, latino sermone sint editae; et si nova voluerimus afferre, sit latius disputandum. 161 Certe exspecto quid placeat: utrumne epistolari brevitate sententias tibi velis digeri aut singulorum libros confici. Nam et Origenes in quarto Pauli ad Romanos ἐξηγήσεων tomo de circumcisione magnifice disputavit: et de mundis atque immundis animalibus in Levitico plura disseruit: ut si ipse invenire nihil possem, de ejus tamen fontibus mutuarer. Et ut verius loquar, Didymi de Spiritu sancto librum in manibus habeo, quem translatum tibi cupio dedicare: ne me existimes tantummodo dormitare, qui lectionem sine", |
| "candidate_score": 0.66114, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_1_3", |
| "bdc_text": "Agerrime tuli , reverende pater , fratrem meum proximo te insolutato quid piissime . Sperabam enim secum , D. poturum in Christi aliquid a te literarum , verum etiam thestis illas , de quibus proxime ad te scripseram , contra conscientiatiorem Gallicam ac simul etiam , quid tu sancti res , quod huic tam quidam in me est , in ancipaverim . Verum si quid hic erratum est , resciret naturus .", |
| "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1728", |
| "psc_text": "Christo fratri, et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae. Aliquid proculdubio impedimenti fuit. Unde agnosco, Dominum a me potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi, quod rescripseris. Nam rescribendi jam dedit, quia cum volueris, facillime poteris. 2. « Etiam hoc, quod ad me sane perlatum est, utrum quidem crederem, dubitavi; sed hinc quoque tibi aliquid utrum scriberem, dubitare non debui. Hoc autem brevi, suggestum esse caritati tuae a nescio quibus fratribus, mihi dictum est, quod librum adversus te scripserim, Romamque miserim. Hoc falsum esse noveris: Deum nostrum testor, hoc me non fecisse, sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur, a me scriptum esse, puto te debere cognoscere: aut si cognosci non potest,", |
| "candidate_score": 0.660837, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_1_3", |
| "bdc_text": "Agerrime tuli , reverende pater , fratrem meum proximo te insolutato quid piissime . Sperabam enim secum , D. poturum in Christi aliquid a te literarum , verum etiam thestis illas , de quibus proxime ad te scripseram , contra conscientiatiorem Gallicam ac simul etiam , quid tu sancti res , quod huic tam quidam in me est , in ancipaverim . Verum si quid hic erratum est , resciret naturus .", |
| "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1729", |
| "psc_text": "miserim. Hoc falsum esse noveris: Deum nostrum testor, hoc me non fecisse, sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur, a me scriptum esse, puto te debere cognoscere: aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc dixerim, ut ego non tantum paratissimus sim, si quid te in meis scriptis moverit, fraterne accipere quid contra sentias, aut de correctione mea, aut de ipsa tua benevolentia gavisurus; verum etiam hoc a te postulem, et flagitem. 3. « O si licuisset, et si non cohabitante, saltem vicino te in Domino perfrui ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici; et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, 632 et omnes fratres", |
| "candidate_score": 0.660474, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_14_16", |
| "bdc_text": "Iterum enim nos ablicere senioribus accersitis , quod primum imperavit ac sic turba illa ita sopita est . Dominus capitaneus Pergensis , cuius tamen Henrichus scripsit , miguit , eam ecclesiam iubem in universi in animo omnibusque generis , quonam abendantem , papis sis eripuit eamque nunc tuetur egregie a parte evangelicorum . Condensis et admirabilius noster procusabit sunt , operam diutos ne patria aliquid damni ab in austuna Hispanorum , arbitri Augustanum in mandationes rursus magna passim apud nos damna debunt .", |
| "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3026", |
| "psc_text": "14) . Sed et Petrus in prima Epistola: Presbyteros, inquit, in vobis precor Compresbyter, et testis passionum Christi, et futurae gloriae quae revelanda est, particeps, regere gregem Christi, et inspicere 1082 non ex necessitate, sed voluntarie juxta Deum (1. Petr. 5) . Quod quidem Graece significantius dicitur ἐπισκοποῦντες id est, super intendentes, unde et nomen Episcopi tractum est. Parva tibi videntur tantorum virorum testimonia? Clangat tuba Evangelica, filius tonitrui, quem Jesus amavit plurimum, qui de pectore Salvatoris doctrinarum fluenta potavit (Joan. 21): Presbyter, Electae dominae et filiis ejus, quos ego diligo in veritate (2. Joan. 1) . Et in alia Epistola: Presbyter, Gaio carissimo, quem ego diligo in veritate (3. Joan. 1) . Quod autem postea unus electus est, qui caeteris praeponeretur, in schismatis remedium factum est: ne unusquisque ad se trahens Christi Ecclesiam rumperet. Nam et Alexandriae a Marco Evangelista usque ad Heraclam et Dionysium Episcopos, Presbyteri semper unum", |
| "candidate_score": 0.658416, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_2_4", |
| "bdc_text": "Sperabam enim secum , D. poturum in Christi aliquid a te literarum , verum etiam thestis illas , de quibus proxime ad te scripseram , contra conscientiatiorem Gallicam ac simul etiam , quid tu sancti res , quod huic tam quidam in me est , in ancipaverim . Verum si quid hic erratum est , resciret naturus . Oleri nostri adventus ;", |
| "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_415", |
| "psc_text": "in his aliquid doctrinae pariter ac leporis inveneris, putes tibi quoque scripta esse, quae illis scripta sunt. 2. Albinam communem matrem valere cupio: de corpore loquor, ut spiritu valeat, non ignorans: eamque per te salutari obsecro, et duplici pietatis officio focillari, quod in una atque eadem Christiana simul diligatur, et mater. EPISTOLA XXXIII. AD PAULAM PARS QUAEDAM. Indicem operum Origenis contra Varronis Opera conferens, ostendit, Ecclesiam Christi habuisse Scriptorem, qui omnes Graecos Latinosque superasset etiam librorum editorum multitudine. 1. Varro et Chalcenterus copiosissimi Scriptores. --Marcum Terentium Varronem miratur Antiquitas, quod apud Latinos tam innumerabiles libros scripserit. Graeci Chalcenterum miris efferunt laudibus, quod tantos libros composuerit, quantos quivis nostrum alienos sua manu describere non possit. Et quia nunc otiosum est apud Latinos, Graecorum voluminum indicem texere, de eo qui latine scripsit, aliqua commemorabo; ut intelligamus nos Epimenidis dormire somnum, et studium quod illi posuerunt in eruditione saecularium scripturarum, nos in congregandis", |
| "candidate_score": 0.658247, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_2_4", |
| "bdc_text": "Sperabam enim secum , D. poturum in Christi aliquid a te literarum , verum etiam thestis illas , de quibus proxime ad te scripseram , contra conscientiatiorem Gallicam ac simul etiam , quid tu sancti res , quod huic tam quidam in me est , in ancipaverim . Verum si quid hic erratum est , resciret naturus . Oleri nostri adventus ;", |
| "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1468", |
| "psc_text": "Scripturis sanctis, vim Scripturis facientia. Legi, inquam, legi Origenem; et si in legendo crimen est fateor; et nostrum marsupium Alexandrinae chartae evacuarunt. Si mihi creditis, Origenistes nunquam fui; si non creditis, nunc esse cessavi. Quod si nec sic adducimini ad fidem, compellitis me ad defensionem mei, contra amasium vestrum scribere: ut si non creditis neganti, credatis saltem accusanti. Sed libentius mihi erranti creditur, quam correcto. Nec mirum, putant enim me suum esse συμμύστην, et propter animales et luteos nolle palam dogmata confiteri. Ipsorum enim decretum est, non facile margaritas ante porcos esse mittendas, nec dandum sanctum canibus (Matth. 7), et cum David dicere: Abscondi in corde meo eloquia tua, ut non peccem tibi (Ps. 118. 11) . Et in alio loco super justo: Qui loquitur, inquit, veritatem cum proximo suo (Ps. 14. 3. et 23. 4) , id est, cum his qui domestici fidei sunt. Ex quo volunt intelligi, nos", |
| "candidate_score": 0.657646, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_15", |
| "bdc_text": "Dominus capitaneus Pergensis , cuius tamen Henrichus scripsit , miguit , eam ecclesiam iubem in universi in animo omnibusque generis , quonam abendantem , papis sis eripuit eamque nunc tuetur egregie a parte evangelicorum .", |
| "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1505", |
| "psc_text": "» singulis temporibus eamdem Ecclesiae suae largitur gratiam: ut integrum corpus conservetur, et in nullo haereticorum dogmatum venena praevaleant. Quod quidem nunc videmus expletum. Nam Ecclesia Christi, « quae non habet maculam, neque rugam, aut aliquid istiusmodi » (Ephes. 5.) 539 egredientes de cavernis suis Origenis colubros evangelico ense truncavit: et secundum Nitriae monachorum agmen, contagione pestifera liberavit. Pauca ergo ex his quae gesta sunt, in generali Epistola, quam ad omnes in commune direxi, prout patiebatur angustia temporis, comprehendi. Dignationis tuae est, quae in hujuscemodi certaminibus saepe ante nos pugnavit, et positos in praelio consolari, et congregare totius insulae Episcopos; ac synodicas litteras, tam ad nos, quam ad Constantinopolitanae urbis Episcopum, et si quos alios putaveris, mittere: ut consensu omnium, et ipse Origenes nominatim, et haeresis nefaria condemnetur. Didici [al. Dicis ] enim quod calumniatores verae fidei, Ammonius, Eusebius, et Euthymius, novo pro haeresi furore bacchantes, Constantinopolim navigarint, ut et", |
| "candidate_score": 0.657583, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_1_3", |
| "bdc_text": "Agerrime tuli , reverende pater , fratrem meum proximo te insolutato quid piissime . Sperabam enim secum , D. poturum in Christi aliquid a te literarum , verum etiam thestis illas , de quibus proxime ad te scripseram , contra conscientiatiorem Gallicam ac simul etiam , quid tu sancti res , quod huic tam quidam in me est , in ancipaverim . Verum si quid hic erratum est , resciret naturus .", |
| "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1731", |
| "psc_text": "nisi sit certius de auctore. Meminit et Ruffini ficto nomine. Domino vere Sancto, ac beatissimo Papae AUGUSTINO HIERONYMUS in Domino salutem. 1. In ipso profectionis articulo sancti filii nostri Asterii Hypodiaconi, necessarii mei, beatitudinis tuae litterae ad me pervenerunt, quibus satisfacis, te contra parvitatem meam librum Romam non misisse. Hoc nec ego factum audieram, sed epistolae cujusdam quasi ad me scriptae per fratrem nostrum Sysinnium Diaconum huc exemplaria pervenerunt: in qua hortaris me, ut παλινῳδιαν super quodam Apostoli capitulo canam, et imiter Stesichorum inter vituperationem et laudes Helenae fluctuantem, ut qui detrahendo oculos perdiderat, laudando receperit. Ego simpliciter fateor dignationi tuae, licet stylus et ἐπιχειρήματα tua mihi viderentur: tamen non temere exemplaribus litterarum credendum putavi; ne forte me respondente, laesus juste expostulares, quod probare ante debuissem tuum esse sermonem, et sic rescribere. Accessit ad moram sanctae et venerabilis Paulae longa infirmitas. Dum enim languenti multo tempore assideremus [al. assidemus ],", |
| "candidate_score": 0.65744, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_17_19", |
| "bdc_text": "Bernensium , hat das wößer so geschlingen , da hat kommen mit haben sonder gröchten , und erschömlen zwey nüwe joch , so man erst disen winter gwafet , verdissen und die stuben verschwät . Die sind ünders euch ein kriegs dorumb vil gefürt , so schnell , das min kom die kinden , yß , wol hat wo gnedern soll noch einer halbotten , hoch yß , statt und stunders thabnen. liggen . Die Solothurner hand des bischoffs von Basch sind und schüngeren annemmen , die doch des bischoffs von Daschaff der bischöff , under das paner hie zuͦ Ruell gschworen , wolchen befidet ist und unger für guͦt und die sachen diser tagen , widersornn gesideigt worden , die schuld , der unruw uff soliche printz üch personen gelegt , quorum die sonder inen geranten , so weren es uffgangen , hac d. Sarconio sibi pro ipsius est .", |
| "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2228", |
| "psc_text": "sumus in adventu Domini? Qui sint autem residui, verbis discimus Salvatoris: Sicut in diebus Noe ducebant uxores, et nubebant; et repente venit diluvium, et tulit omnes: sic erit adventus Filii hominis (Matth. 24; et Luc. 17) . Quibus sermonibus approbatur, in fine mundi multos vivos, et adhuc in corporibus reperiendos. Sequitur: In jussu, et in voce Archangeli, et mortui resurgent primi. Et hoc rursum Salvator loquitur in Evangelio: Media autem nocte sponsus venit (Matth. 25. 6) ; qui utique viventes in corpore deprehendet, quando duo erunt in lectulo uno: unus assumetur, et alius relinquetur: et duae molentes, una assumetur, et alia relinquetur (Luc. 17) . Quibus dictis ostenditur, medio noctis, securis omnibus, consummationem mundi ese venturam. » 9. Origenes in tertio volumine ἐξηγητικῶν Epistolae Pauli ad Thessalonicenses primae, post multa, quae vario prudentique sermone disseruit, haec intulit: de quibus nulli dubium est et Acacium pleraque libasse. « Quid est ergo", |
| "candidate_score": 0.657, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_2", |
| "bdc_text": "Sperabam enim secum , D. poturum in Christi aliquid a te literarum , verum etiam thestis illas , de quibus proxime ad te scripseram , contra conscientiatiorem Gallicam ac simul etiam , quid tu sancti res , quod huic tam quidam in me est , in ancipaverim .", |
| "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1728", |
| "psc_text": "Christo fratri, et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae. Aliquid proculdubio impedimenti fuit. Unde agnosco, Dominum a me potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi, quod rescripseris. Nam rescribendi jam dedit, quia cum volueris, facillime poteris. 2. « Etiam hoc, quod ad me sane perlatum est, utrum quidem crederem, dubitavi; sed hinc quoque tibi aliquid utrum scriberem, dubitare non debui. Hoc autem brevi, suggestum esse caritati tuae a nescio quibus fratribus, mihi dictum est, quod librum adversus te scripserim, Romamque miserim. Hoc falsum esse noveris: Deum nostrum testor, hoc me non fecisse, sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur, a me scriptum esse, puto te debere cognoscere: aut si cognosci non potest,", |
| "candidate_score": 0.656782, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_2", |
| "bdc_text": "Sperabam enim secum , D. poturum in Christi aliquid a te literarum , verum etiam thestis illas , de quibus proxime ad te scripseram , contra conscientiatiorem Gallicam ac simul etiam , quid tu sancti res , quod huic tam quidam in me est , in ancipaverim .", |
| "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2075", |
| "psc_text": "ingrediens, Domini misericordia et tuis precibus reservatus sum. Ad hoc forsitan ut implerem praeceptum tuum, et volumen disertissimum, quod Scripturarum floribus texuisti, eadem qua a te scriptum est gratia verterem; licet imbecillitas corporis et animi moeror, ingenii quoque acumen obtuderit, et verba prono cursu labentia velut quibusdam obicibus retardarit. 2. Mirati sumus in opere tuo utilitatem omnium Ecclesiarum, ut discant qui ignorant, eruditi testimoniis Scripturarum, qua debeant veneratione Sancta suscipere, et altaris Christi ministerio deservire; sacrosque calices, et sancta velamina, et caetera, quae ad cultum Dominicae pertinent Passionis, non quasi inania, et sensu carentia sanctimoniam non habere; sed ex consortio Corporis et Sanguinis Domini eadem qua Corpus ejus et Sanguis majestate veneranda. 3. Suscipe igitur Librum tuum, imo meum, et ut verius loquar, nostrum: cumque mihi faveris, tuus fautor eris. Tibi enim meum sudavit ingenium, et facundiam graecam latinae linguae volui paupertate pensare. Neque vero ut diserti interpretes faciunt, verbum", |
| "candidate_score": 0.65567, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_2_4", |
| "bdc_text": "Sperabam enim secum , D. poturum in Christi aliquid a te literarum , verum etiam thestis illas , de quibus proxime ad te scripseram , contra conscientiatiorem Gallicam ac simul etiam , quid tu sancti res , quod huic tam quidam in me est , in ancipaverim . Verum si quid hic erratum est , resciret naturus . Oleri nostri adventus ;", |
| "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1731", |
| "psc_text": "nisi sit certius de auctore. Meminit et Ruffini ficto nomine. Domino vere Sancto, ac beatissimo Papae AUGUSTINO HIERONYMUS in Domino salutem. 1. In ipso profectionis articulo sancti filii nostri Asterii Hypodiaconi, necessarii mei, beatitudinis tuae litterae ad me pervenerunt, quibus satisfacis, te contra parvitatem meam librum Romam non misisse. Hoc nec ego factum audieram, sed epistolae cujusdam quasi ad me scriptae per fratrem nostrum Sysinnium Diaconum huc exemplaria pervenerunt: in qua hortaris me, ut παλινῳδιαν super quodam Apostoli capitulo canam, et imiter Stesichorum inter vituperationem et laudes Helenae fluctuantem, ut qui detrahendo oculos perdiderat, laudando receperit. Ego simpliciter fateor dignationi tuae, licet stylus et ἐπιχειρήματα tua mihi viderentur: tamen non temere exemplaribus litterarum credendum putavi; ne forte me respondente, laesus juste expostulares, quod probare ante debuissem tuum esse sermonem, et sic rescribere. Accessit ad moram sanctae et venerabilis Paulae longa infirmitas. Dum enim languenti multo tempore assideremus [al. assidemus ],", |
| "candidate_score": 0.654052, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_18_20", |
| "bdc_text": "Die sind ünders euch ein kriegs dorumb vil gefürt , so schnell , das min kom die kinden , yß , wol hat wo gnedern soll noch einer halbotten , hoch yß , statt und stunders thabnen. liggen . Die Solothurner hand des bischoffs von Basch sind und schüngeren annemmen , die doch des bischoffs von Daschaff der bischöff , under das paner hie zuͦ Ruell gschworen , wolchen befidet ist und unger für guͦt und die sachen diser tagen , widersornn gesideigt worden , die schuld , der unruw uff soliche printz üch personen gelegt , quorum die sonder inen geranten , so weren es uffgangen , hac d. Sarconio sibi pro ipsius est . Dominus haec scribo , ecce , quae ego me afficiuntur per festinationem licuit , Christophorum Fabri Neocomensi , que ego moxi , quantum per te mitto .", |
| "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_286", |
| "psc_text": "mandragoris redimitur: et conclusam vulvam in Ecclesiae figuram Rachel pulchra conqueritur. Paulatim vero increscente segete, messor immissus est. Virgo Elias, Eliscus virgo, virgines multi filii Prophetarum. Jeremiae dicitur: « Et tu ne accipias uxorem » (Jerem. 16. 2). Sanctificatus in utero, captivitate propinqua, uxorem prohibetur accipere. Aliis verbis idipsum Apostolus loquitur: « Existimo hoc bonum esse propter instantem necessitatem, quoniam bonum est homini sic esse » (1. Cor. 7. 26). Quae est ista necessitas, quae aufert gaudia nuptiarum? « Tempus breviatum est: Reliquum est, ut et qui habent uxores, sic sint quasi non habeant » (Ibid. 19). In proximo est Nabuchodonosor. Promovit se leo de cubili suo. Quo mihi superbissimo regi servitura conjugia? Quo parvulos, quos Propheta complorat, dicens: « Adhaesit lingua lactentis ad faucem ipsius in siti. Parvuli postulaverunt panem, et qui frangeret eis, non erat » (Thren. 4. 4). Inveniebatur ergo, ut diximus, in viris tantum hoc continentiae", |
| "candidate_score": 0.652217, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_25_27", |
| "bdc_text": "charissime , ac pater mihi multis nobis reverende . Si Bernae , 17 . februarii anno 67 .", |
| "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_780", |
| "psc_text": "6). 3. Quando honorandi parentes. --Facessat invidia, quam nomini Christiano maledicorum semper genuinus infigit: ut, dum probra metuunt, ad virtutes non provocentur. Exceptis epistolis, ignoramus alterutrum. SOLAQUE causa pietatis est, ubi carnis nulla notitia est. Honora patrem tuum; sed si te a vero Patre non separat. TAMDIU SCITO sanguinis copulam, quamdiu ille suum noverit Creatorem. Alioqui David tibi protinus canet: « Audi filia, et vide, et inclina aurem tuam, et obliviscere populum et domum patris tui: et concupiscet rex decorem tuum, quoniam ipse est Dominus tuus » (Ps. 44. 11). Grande praemium parentis obliti: Concupiscet rex decorem tuum. Quia audisti, quia vidisti, quia inclinasti aurem tuam; et populi tui, domusque patris tui oblita es, idcirco concupiscet rex decorem tuum, et dicet tibi: Tota pulchra es amica mea, et macula non est in te (Cant. 4. 7) . Quid pulchrius anima, quae Dei filia nuncupatur, et nullos extrinsecus quaerit ornatus? [Mss.", |
| "candidate_score": 0.651596, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_2", |
| "bdc_text": "Sperabam enim secum , D. poturum in Christi aliquid a te literarum , verum etiam thestis illas , de quibus proxime ad te scripseram , contra conscientiatiorem Gallicam ac simul etiam , quid tu sancti res , quod huic tam quidam in me est , in ancipaverim .", |
| "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_573", |
| "psc_text": "autem operiens praesentiam tuam, aut totum tibi dabo cum affueris, aut si hoc aliquae impedierint difficultates, quaecumque praeceperis, libens mittam. Scripsi librum de Illustribus Viris, ab Apostolis usque ad nostram aetatem, imitatus Tranquillum, Graecumque Apollonium: et post catalogum plurimorum, me quoque in calce voluminis quasi abortivum et minimum omnium Christianorum posui; ubi mihi necesse fuit usque ad decimum quartum annum Theodosii Principis [al. Imperatoris et Principis ] quae scripserim breviter annotare: quem librum cum a supradictis sumpseris, quidquid de indice minus habueris, paulatim scribi faciam, si volueris. EPISTOLA XLVIII, SEU LIBER APOLOGETICUS, AD PAMMACHIUM, PRO LIBRIS CONTRA JOVINIANUM. Defendit suos contra Jovinianum libros, quos acceperat a Pammachio, eo nomine invidiose traduci ab obtrectatoribus suis, quod nimius in laudem virginitatis videretur, atque e contra iniquior in matrimonium. 1. Quod ad te hucusque non scripsi, causa fuit silentium tuum. Verebar enim, ne si tacenti scriberem, molestum 212 me magis quam officiosum putares.", |
| "candidate_score": 0.651221, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_12_14", |
| "bdc_text": "Frisius , comes fratribus coniunctus , ut nondicae , is iam quosdam et Argentinum nostrae 300 impetravit equites , quicquam instructos , ut impressis ut quos scivit , magnos ut vocant , in ordinem redigeret . Verum Condensis , ut primum rescidit , qui potus esse se oppositurum pro Ionge , nisi pius et concordię , quantum imperavit ac sic turba fore . Iterum enim nos ablicere senioribus accersitis , quod primum imperavit ac sic turba illa ita sopita est .", |
| "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_231", |
| "psc_text": "poenitentis ipsa redire non poterat, vel nolebat, quaerit, et invenit; et inventam suis humeris reportat (Luc. 15). Multum enim errando laboraverat. 40. Ut autem doceamur in Sanctos quoque cadere posse invidiam, et soli Deo puram elementiam derelinqui, filiorum Zebedaei consideremus exemplum: pro quibus cum mater mota pietatis affectu, nimis grandia postulasset, reliqui decem discipuli indignati sunt. Et Jesus advocans eos, dixit: « Scitis quia principes gentium dominantur eorum; et qui majores sunt, potestatem exercent in eis. Non ita erit inter vos: sed quicumque voluerit inter vos major esse, sit vester minister: et quicumque vestrum voluerit inter vos esse primus, sit vester servus: quoniam Filius hominis non venit ministrari, sed ministrare, et dare animam suam redemptionem pro multis » (Matth. 20. 25. et seqq). Nulli periculosum, nulli videatur esse blasphemum, 86 quod et in Apostolos in vidiae malum diximus potuisse subrepere, cum etiam de Angelis hoc dictum putemus. « Sidera quippe", |
| "candidate_score": 0.650971, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_17_19", |
| "bdc_text": "Bernensium , hat das wößer so geschlingen , da hat kommen mit haben sonder gröchten , und erschömlen zwey nüwe joch , so man erst disen winter gwafet , verdissen und die stuben verschwät . Die sind ünders euch ein kriegs dorumb vil gefürt , so schnell , das min kom die kinden , yß , wol hat wo gnedern soll noch einer halbotten , hoch yß , statt und stunders thabnen. liggen . Die Solothurner hand des bischoffs von Basch sind und schüngeren annemmen , die doch des bischoffs von Daschaff der bischöff , under das paner hie zuͦ Ruell gschworen , wolchen befidet ist und unger für guͦt und die sachen diser tagen , widersornn gesideigt worden , die schuld , der unruw uff soliche printz üch personen gelegt , quorum die sonder inen geranten , so weren es uffgangen , hac d. Sarconio sibi pro ipsius est .", |
| "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2034", |
| "psc_text": "Jerosolymam cum Barnaba, assumpto et Tito. Ascendi autem secundum revelationem, et exposui cum eis Evangelium quod praedico in gentibus (Gal. 2. 1) , ostendens 743 se non habuisse securitatem praedicandi Evangelii, nisi Petri et caeterorum Apostolorum qui cum eo erant, fuisset sententia roboratus. Statimque sequitur: Separatim autem his, qui videbantur aliquid esse; ne forte in vacuum currerem, aut cucurrissem. Quare separatim, et non publice [al. in publico ]? Ne forte fidelibus qui ex numero Judaeorum, Legem putabant esse servandam, et sic credendum in Domino Salvatore, fidei scandalum nasceretur. Ergo et eo tempore cum Petrus venisset Antiochiam (licet hoc Apostolorum Acta non scribant, sed affirmanti Paulo credendum sit) in faciem illi Paulus restitisse se scribit, quia reprehensibilis erat. Prius enim quam venirent quidam a Jacobo, cum gentibus edebat: cum autem venissent, subtrahebat se, et segregabat, timens cos qui ex circumcisione erant. Et consenserunt simulationi ejus caeteri Judaei: ita ut Barnabas adduceretur", |
| "candidate_score": 0.649929, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_17_19", |
| "bdc_text": "Bernensium , hat das wößer so geschlingen , da hat kommen mit haben sonder gröchten , und erschömlen zwey nüwe joch , so man erst disen winter gwafet , verdissen und die stuben verschwät . Die sind ünders euch ein kriegs dorumb vil gefürt , so schnell , das min kom die kinden , yß , wol hat wo gnedern soll noch einer halbotten , hoch yß , statt und stunders thabnen. liggen . Die Solothurner hand des bischoffs von Basch sind und schüngeren annemmen , die doch des bischoffs von Daschaff der bischöff , under das paner hie zuͦ Ruell gschworen , wolchen befidet ist und unger für guͦt und die sachen diser tagen , widersornn gesideigt worden , die schuld , der unruw uff soliche printz üch personen gelegt , quorum die sonder inen geranten , so weren es uffgangen , hac d. Sarconio sibi pro ipsius est .", |
| "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_547", |
| "psc_text": "montibus sanctis: licet et haec possint altius interpretari. Postquam vero consurgentis Domini vox illa pertonuit: « Relinquetur vobis domus vestra deserta » (Matth. 29. 39); et flebiliter ruinam ejus prophetavit, 202 dicens: « Jerusalem, Jerusalem, quae occidis Prophetas, et lapidas eos qui ad te missi sunt: quoties volui congregare filios tuos, sicut gallina congregat pullos suos sub alis, et noluisti. Ecce dimittetur vobis domus vestra deserta » (Luc. 13. 34. 35): et postquam velum templi scissum est, et circumdata ab exercitu Jerusalem, et Dominico cruore violata, tunc ab ea etiam Angelorum praesidia, et Christi gratiam recessisse. Denique etiam Josephum, qui vernaculus scriptor est Judaeorum, asserere, illo tempore quo crucifixus est Dominus, ex adytis Templi Virtutum coelestium erupisse voces, dicentium: Transmigremus ex his sedibus (Josephus de bello Jud. lib. 6. c. 5). Ex quibus et aliis apparere, ubi abundavit gratia, ibi superabundasse peccatum. Et postquam audierunt Apostoli: « Euntes docete omnes", |
| "candidate_score": 0.649551, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_2", |
| "bdc_text": "Sperabam enim secum , D. poturum in Christi aliquid a te literarum , verum etiam thestis illas , de quibus proxime ad te scripseram , contra conscientiatiorem Gallicam ac simul etiam , quid tu sancti res , quod huic tam quidam in me est , in ancipaverim .", |
| "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2001", |
| "psc_text": "verbis Apostoli ad Galatas, juvenem me ad tuam sanctitatem scripsisse meminerim; et ecce jam senex, necdum rescripta meruerim; faciliusque ad te exemplaria epistolae meae pervenerint, nescio qua occasione praeveniente, quam ipsa epistola, me curante. Homo enim, qui eam tunc acceperat, nec ad te pertulit nec ad me retulit [al. pertulerit et retulerit ]. Tantae autem mihi in litteris tuis, quae in manus nostras pervenire potuerunt, apparent res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae divinarum Scripturarum est, aut esse jam poterit, quantum inesse tibi video. Et si quid in hac re habeo facultatis, utcumque impendo populo Dei. Vacare autem studiis diligentius, quam quae populi audiunt instruendi, propter Ecclesiasticas occupationes omnino non possum. 6. « Nescio quae", |
| "candidate_score": 0.649353, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_2", |
| "bdc_text": "Sperabam enim secum , D. poturum in Christi aliquid a te literarum , verum etiam thestis illas , de quibus proxime ad te scripseram , contra conscientiatiorem Gallicam ac simul etiam , quid tu sancti res , quod huic tam quidam in me est , in ancipaverim .", |
| "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_415", |
| "psc_text": "in his aliquid doctrinae pariter ac leporis inveneris, putes tibi quoque scripta esse, quae illis scripta sunt. 2. Albinam communem matrem valere cupio: de corpore loquor, ut spiritu valeat, non ignorans: eamque per te salutari obsecro, et duplici pietatis officio focillari, quod in una atque eadem Christiana simul diligatur, et mater. EPISTOLA XXXIII. AD PAULAM PARS QUAEDAM. Indicem operum Origenis contra Varronis Opera conferens, ostendit, Ecclesiam Christi habuisse Scriptorem, qui omnes Graecos Latinosque superasset etiam librorum editorum multitudine. 1. Varro et Chalcenterus copiosissimi Scriptores. --Marcum Terentium Varronem miratur Antiquitas, quod apud Latinos tam innumerabiles libros scripserit. Graeci Chalcenterum miris efferunt laudibus, quod tantos libros composuerit, quantos quivis nostrum alienos sua manu describere non possit. Et quia nunc otiosum est apud Latinos, Graecorum voluminum indicem texere, de eo qui latine scripsit, aliqua commemorabo; ut intelligamus nos Epimenidis dormire somnum, et studium quod illi posuerunt in eruditione saecularium scripturarum, nos in congregandis", |
| "candidate_score": 0.649351, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_2", |
| "bdc_text": "Sperabam enim secum , D. poturum in Christi aliquid a te literarum , verum etiam thestis illas , de quibus proxime ad te scripseram , contra conscientiatiorem Gallicam ac simul etiam , quid tu sancti res , quod huic tam quidam in me est , in ancipaverim .", |
| "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1731", |
| "psc_text": "nisi sit certius de auctore. Meminit et Ruffini ficto nomine. Domino vere Sancto, ac beatissimo Papae AUGUSTINO HIERONYMUS in Domino salutem. 1. In ipso profectionis articulo sancti filii nostri Asterii Hypodiaconi, necessarii mei, beatitudinis tuae litterae ad me pervenerunt, quibus satisfacis, te contra parvitatem meam librum Romam non misisse. Hoc nec ego factum audieram, sed epistolae cujusdam quasi ad me scriptae per fratrem nostrum Sysinnium Diaconum huc exemplaria pervenerunt: in qua hortaris me, ut παλινῳδιαν super quodam Apostoli capitulo canam, et imiter Stesichorum inter vituperationem et laudes Helenae fluctuantem, ut qui detrahendo oculos perdiderat, laudando receperit. Ego simpliciter fateor dignationi tuae, licet stylus et ἐπιχειρήματα tua mihi viderentur: tamen non temere exemplaribus litterarum credendum putavi; ne forte me respondente, laesus juste expostulares, quod probare ante debuissem tuum esse sermonem, et sic rescribere. Accessit ad moram sanctae et venerabilis Paulae longa infirmitas. Dum enim languenti multo tempore assideremus [al. assidemus ],", |
| "candidate_score": 0.648603, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_18_20", |
| "bdc_text": "Die sind ünders euch ein kriegs dorumb vil gefürt , so schnell , das min kom die kinden , yß , wol hat wo gnedern soll noch einer halbotten , hoch yß , statt und stunders thabnen. liggen . Die Solothurner hand des bischoffs von Basch sind und schüngeren annemmen , die doch des bischoffs von Daschaff der bischöff , under das paner hie zuͦ Ruell gschworen , wolchen befidet ist und unger für guͦt und die sachen diser tagen , widersornn gesideigt worden , die schuld , der unruw uff soliche printz üch personen gelegt , quorum die sonder inen geranten , so weren es uffgangen , hac d. Sarconio sibi pro ipsius est . Dominus haec scribo , ecce , quae ego me afficiuntur per festinationem licuit , Christophorum Fabri Neocomensi , que ego moxi , quantum per te mitto .", |
| "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2228", |
| "psc_text": "sumus in adventu Domini? Qui sint autem residui, verbis discimus Salvatoris: Sicut in diebus Noe ducebant uxores, et nubebant; et repente venit diluvium, et tulit omnes: sic erit adventus Filii hominis (Matth. 24; et Luc. 17) . Quibus sermonibus approbatur, in fine mundi multos vivos, et adhuc in corporibus reperiendos. Sequitur: In jussu, et in voce Archangeli, et mortui resurgent primi. Et hoc rursum Salvator loquitur in Evangelio: Media autem nocte sponsus venit (Matth. 25. 6) ; qui utique viventes in corpore deprehendet, quando duo erunt in lectulo uno: unus assumetur, et alius relinquetur: et duae molentes, una assumetur, et alia relinquetur (Luc. 17) . Quibus dictis ostenditur, medio noctis, securis omnibus, consummationem mundi ese venturam. » 9. Origenes in tertio volumine ἐξηγητικῶν Epistolae Pauli ad Thessalonicenses primae, post multa, quae vario prudentique sermone disseruit, haec intulit: de quibus nulli dubium est et Acacium pleraque libasse. « Quid est ergo", |
| "candidate_score": 0.647513, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_17_19", |
| "bdc_text": "Bernensium , hat das wößer so geschlingen , da hat kommen mit haben sonder gröchten , und erschömlen zwey nüwe joch , so man erst disen winter gwafet , verdissen und die stuben verschwät . Die sind ünders euch ein kriegs dorumb vil gefürt , so schnell , das min kom die kinden , yß , wol hat wo gnedern soll noch einer halbotten , hoch yß , statt und stunders thabnen. liggen . Die Solothurner hand des bischoffs von Basch sind und schüngeren annemmen , die doch des bischoffs von Daschaff der bischöff , under das paner hie zuͦ Ruell gschworen , wolchen befidet ist und unger für guͦt und die sachen diser tagen , widersornn gesideigt worden , die schuld , der unruw uff soliche printz üch personen gelegt , quorum die sonder inen geranten , so weren es uffgangen , hac d. Sarconio sibi pro ipsius est .", |
| "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2667", |
| "psc_text": "Et ecce universa tempestas, Domino flante, deleta est, expletumque vaticinium prophetale: Auferes spiritum eorum et deficient, et in pulverem suum revertentur (Ps. 103. 29) In illa dic peribunt omnes cogitationes eorum (Ps. 145. 4) . Et illud Evangelicum: Stulte, hac nocte auferetur anima tua a te: quae autem praeparasti, cujus erunt (Luc. 12. 20) ? 12. Dum haec aguntur in Jebus ( Jerusalem ), terribilis de Occidente rumor affertur, obsideri Romam, et auro salutem civium redimi, spoliatosque rursum circumdari, ut post substantiam, vitam quoque perderent. Haeret vox, et singultus intercipiunt verba dictantis. Capitur Urbs, quae totum cepit orbem: imo fame perit antequam gladio, et vix pauci qui caperentur, inventi sunt. Ad nefandos cibos erupit esurientium rabies, et sua invicem membra laniarunt, dum mater non parcit lactenti infantiae, et recipit [al. et suo recipit ] utero, quem paulo ante effuderat. Nocte Moab capta est, nocte cecidit murus ejus (Isai. 15. 1).", |
| "candidate_score": 0.64683, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_18_20", |
| "bdc_text": "Die sind ünders euch ein kriegs dorumb vil gefürt , so schnell , das min kom die kinden , yß , wol hat wo gnedern soll noch einer halbotten , hoch yß , statt und stunders thabnen. liggen . Die Solothurner hand des bischoffs von Basch sind und schüngeren annemmen , die doch des bischoffs von Daschaff der bischöff , under das paner hie zuͦ Ruell gschworen , wolchen befidet ist und unger für guͦt und die sachen diser tagen , widersornn gesideigt worden , die schuld , der unruw uff soliche printz üch personen gelegt , quorum die sonder inen geranten , so weren es uffgangen , hac d. Sarconio sibi pro ipsius est . Dominus haec scribo , ecce , quae ego me afficiuntur per festinationem licuit , Christophorum Fabri Neocomensi , que ego moxi , quantum per te mitto .", |
| "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_946", |
| "psc_text": "saepe super pectus soporati, dulcis pagina decidebat. Si vero peregrinorum, si amicorum quispiam venerat, laetabatur nostro super se testimonio. Et quidquid minus in opusculo erat, distinctione moderata, et pronuntiationis varietate pensabat; ut in recitando illo, ipse vel placere quotidie, vel displicere videretur. Unde hic fervor, nisi ex amore Dei? unde legis Christi indefessa meditatio, nisi ex desiderio ejus qui legem dedit? Alii nummum addant nummo, et marsupium suffocantes, matronarum opes venentur obsequiis: sint ditiores Monachi, quam fuerant saeculares: possideant opes sub Christo paupere, quas sub locuplete diabolo non habuerant: et suspiret eos Ecclesia divites, quos tenuit mundus ante mendicos. Nepotianus noster aurum calcans, schedulas consectatur. Sed sicut sui in carne contemptor est, et paupertate incedit ornatior; ita totum Ecclesiae investigat ornatum. 12. Ad comparationem quidem superiorum, modica sunt quae dicturi sumus, 340 sed et in parvis idem animus ostenditur. Ut enim Creatorem non in coelo tantum miramur, et terra, sole,", |
| "candidate_score": 0.646805, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_17_19", |
| "bdc_text": "Bernensium , hat das wößer so geschlingen , da hat kommen mit haben sonder gröchten , und erschömlen zwey nüwe joch , so man erst disen winter gwafet , verdissen und die stuben verschwät . Die sind ünders euch ein kriegs dorumb vil gefürt , so schnell , das min kom die kinden , yß , wol hat wo gnedern soll noch einer halbotten , hoch yß , statt und stunders thabnen. liggen . Die Solothurner hand des bischoffs von Basch sind und schüngeren annemmen , die doch des bischoffs von Daschaff der bischöff , under das paner hie zuͦ Ruell gschworen , wolchen befidet ist und unger für guͦt und die sachen diser tagen , widersornn gesideigt worden , die schuld , der unruw uff soliche printz üch personen gelegt , quorum die sonder inen geranten , so weren es uffgangen , hac d. Sarconio sibi pro ipsius est .", |
| "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1340", |
| "psc_text": "ad lignum, quod multo tempore calorem tenet, ut simus ferventes spiritu, et claro sonitu atque exaltata voce, Evangelium Domini praedicemus. Ab hac itaque Mansione usque ad tricesimam secundam istiusmodi continentur historiae. Duodecim exploratores mittuntur ad Terram sanctam: botrus refertur in ligno, et Christi breviter passio demonstratur. Murmurat populus Judaeorum, gigantum impetum reformidans. Pugnat contra Amalec et Chananaeum, nolente Deo, et victus intelligit quae debebat in Terra sancta exercere sacrificia. Dathan et Abiron, et filii Core consurgunt contra Moysen et Aaron, et terrae voragine glutiuntur. 482 Inter mortuos et viventes Pontifex medius thuribulo armatus ingreditur, et currens [f. furens ] ira Dei, sacerdotis voce prohibetur. Virga Aaron et florem profert et folia, et in aeternam memoriam virens siccitas consecratur (Num. 17). Necdum templum, et jam aeditui, necdum Sacerdotes, et Levitae obtulere sacrificia, et partes eorum mysticus sermo describit. Vitula rufa in holocausto concrematur, et cinis ejus, piacularis aspersio est (Num. 19).", |
| "candidate_score": 0.646494, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_4_6", |
| "bdc_text": "Oleri nostri adventus ; revocatur is a magistratu nostro , qui aliquantulum illi subiurationem quod absque ; illius veni a Marpurgio discessit , semper est , ut audeo sibi illam moxultus ac tenue varius est visus , atque spes et animo studiis suis consultum est , illum mox rediturum ad nos .", |
| "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2626", |
| "psc_text": "de majorum sententia judices, cujus officii est obedire, et implere quae jussa sunt, dicente Moyse: Audi Israel, et tace (Deut. 27. 9. juxta LXX) . Tantis negotiis occupatus, nullis vacabis cogitationibus, et dum ab alio transis ad aliud, opusque succedit operi, illud solum mente tenebis, quod agere compelleris. 16. Falsi Monachi. --Vidi ego quosdam, qui postquam renuntiavere saeculo, vestimentis duntaxat, et vocis professione, non rebus, nihil de pristina conversatione mutarunt. Res familiaris magis aucta quam imminuta. Eadem ministeria servulorum, idem apparatus convivii. In vitro, et patella fictili aurum comeditur, et inter turbas et examina ministrorum, nomen sibi vindicant solitarii. Qui vero pauperes sunt, et tenui substantiola, videnturque sibi scioli; pomparum ferculis similes procedunt in publicum, ut caninam exerceant facundiam. Alii sublatis in altum humeris, et intra se nescio quid cornicantes, stupentibusque in terram oculis, tumentia verba trutinantur, ut si Praeconem addideris, putes incedere Praefecturam. Sunt qui humore cellarum, immoderatisque jejuniis,", |
| "candidate_score": 0.642362, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_12", |
| "bdc_text": "Frisius , comes fratribus coniunctus , ut nondicae , is iam quosdam et Argentinum nostrae 300 impetravit equites , quicquam instructos , ut impressis ut quos scivit , magnos ut vocant , in ordinem redigeret .", |
| "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1098", |
| "psc_text": "In tribus mulieribus et sanguine et virtute conjunctis, tria Christi praemia recognosco. Eustochium virginitatis flores metit: Paula laboriosam viduitatis aream terit: Paulina castum matrimonii cubile servat. Tali filiarum mater fulta comitatu, totum sibi in terris vindicat quod Christus promisit in coelo. Et ut quadrigam domus una emitteret sanctitatis, et feminarum virtutibus responderent viri, additur comes Pammachius, verum Ezechielis Cherubim, cognatus, gener, maritus, imo frater amantissimus, QUIA SANCTA consortia spiritus, vocabula non tenent nuptiarum. Huic quadrigae Jesus praesidet. De his equis et Abacuc canit: Ascende super equos tuos, et equitatio tua salus (Abac. 3. 8) . Impari cursu, pari animo ad palmam tenditur. Discolores equi, sed voluntate concordes, unum aurigae jugum trabunt, non expectantes flagelli verbera, sed ad vocis hortamenta ferventes. 3. Quatuor virtutes sibi cohaerentes. --Dicamus aliquid et de Philosophis. Quatuor virtutes describunt Stoici, ita sibi invicem nexas, et mutuo cohaerentes, ut qui unam non habuerit, omnibus careat: prudentiam, justitiam,", |
| "candidate_score": 0.633983, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_21", |
| "bdc_text": "ex Gallico Germanice reddidi , pacipiente frater meo Iacobo ;", |
| "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_462", |
| "psc_text": "occidam Jacob fratrem meum » (Gen. 27, 41). « Diabolus fratricidas Judaeos in Cain ante praemeditans, in Esau manifestissime confitetur: tempus quoque interfectionis ostendens: Appropinquent, inquit, dies passionis patris, ut interficiam fratrem meum. Quapropter Rebecca, 171 id est patientia, nuntiavit viro fratris insidias, qui vocato Jacob, praecepit ei ut in Mesopotamiam pergeret, et inde acciperet uxorem de genere Laban Syri fratris matris suae. Quomodo itaque fratris dolos fugiens, Mesopotamiam tendit Jacob (Gen. 28), ita et Christus Judaeórum incredulitate compulsus, proficiscitur in Galilaeam: inde sibi ex gentibus sponsam sumpturus Ecclesiam. » Haec supra dictus vir. 17. Nos autem dicimus non venisse Dominum, nisi ad oves perditas domus Israel, nec voluisse panem filiorum accipere et dare eum canibus, et benedictionem primam Judaeorum populo detulisse, quibus sunt credita eloquia Dei (Rom. 3, 2), et repromissio et legislatio, et confectio Testamenti (Rom. 9. 4); verum quia illi credere noluerunt, ad Jacob minorem populum benedictionem", |
| "candidate_score": 0.633019, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_16", |
| "bdc_text": "Condensis et admirabilius noster procusabit sunt , operam diutos ne patria aliquid damni ab in austuna Hispanorum , arbitri Augustanum in mandationes rursus magna passim apud nos damna debunt .", |
| "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1991", |
| "psc_text": "dormitas, Domine (Matth. 8. 25) ? excitemusque illum, et navicula fluctuante, clamemus: Magister, salvos nos fac, perimus. 4. Plura dictare volueram, si non Epistolaris brevitas pudorem nobis tacendi imponeret: et si tu librorum ipsius ad nos voluisses mittere cantilenas, ut scire possemus ad quae [al. ea quae ] rescribere deberemus. Nunc autem aerem verberavimus, et non tam illius infidelitatem, quae omnibus patet, quam nostram fidem aperuimus. Caeterum si volueris, longiorem nos adversum eum librum scribere, mitte naenias illius et ineptias, ut Joannem Baptistam audiat praedicantem: Jam securis ad radices arborum posita est. Omnis arbor, quae non facit fructum bonum, excidetur, et in ignem mittetur (Ibid. 3. 10) . 729 EPISTOLA CX. AUGUSTINI AD HIERONYMUM. Hieronymum litteris suis nonnihil offensum demulcere studet Augustinus. Apologiam illius contra Ruffinum accepisse se testatur, deplorans tantos inter viros quondam amicissimos tam amarulentam discordiam incidisse. Domino venarando, et desideratissimo fratri compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem.", |
| "candidate_score": 0.614897, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_18", |
| "bdc_text": "Die sind ünders euch ein kriegs dorumb vil gefürt , so schnell , das min kom die kinden , yß , wol hat wo gnedern soll noch einer halbotten , hoch yß , statt und stunders thabnen. liggen .", |
| "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1908", |
| "psc_text": "credimus, ille venturum esse cernebat. Ecce audivimus illum in Ephrata, invenimus eum in campis sylvae (Ibid. 6) . ZO quippe sermo Hebraicus, ut te docente didici, non Mariam matrem Domini, hoc est, αὐτὴν, sed ipsum, id est, αὐτὸν significat. Unde loquitur confidenter: Introibimus in tabernaculum ejus; adorabimus in loco ubi steterunt pedes ejus. Et ego misera atque peccatrix, digna sum judicata deosculari praesepe, in quo Dominus parvulus vagiit? orare in spelunca, in qua virgo puerpera Dominum fudit infantem? Haec requies mea, quia Domini mei patria est. Hic habitabo, quoniam Salvator elegit eam. Paravi lucernam Christo meo (Ps. 137. 37) . Anima mea illi vivet, et semen meum serviet ipsi (Ps. 21. 31) . Haud procul inde descendit ad turrim Ader, id est, gregis (Gen. 35. 21) : juxta quam Jacob pavit greges suos, et pastores nocte vigilantes audire moruerunt: Gloria in excelsis Deo, et super terram vax hominibus bonae voluntatis", |
| "candidate_score": 0.600623, |
| "ce_score": null |
| } |
| ] |
| }, |
| { |
| "rank": 13, |
| "cf_id": "cf021", |
| "work_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV", |
| "max_score": 0.680778, |
| "ce_confirmed": false, |
| "evidence": [ |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_6_8", |
| "bdc_text": "illius veni a Marpurgio discessit , semper est , ut audeo sibi illam moxultus ac tenue varius est visus , atque spes et animo studiis suis consultum est , illum mox rediturum ad nos . Is quidem vestram animum benevolentiam mirifice apud nostros desticavit , adeo ut miseri parum se nobis omnibus debere profiteantur . Ut est remittam ea , quae ad animo apud me sunt , per clerum mittere miseras omnia , ac iterum rogo , ut sunt reliqua , si modo admodum polliciti sunt .", |
| "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1257", |
| "psc_text": "est, Apud te fons vitae? Audivit quidam, Vade, vende omnia quae habes, et da pauperibus, et habebis thesaurum in coelo; et veni, sequere me. Tristis abscessit, non est secutus: quaesivit magistrum bonum, interpellavit doctorem, et contempsit docentem: tristis abscessit, ligatus cupiditatibus suis; tristis abscessit, habens grandem sarcinam avaritiae super humeros suos (Matth. XIX, 16-22). Laborabat, aestuabat; et qui ab illo sarcinam deponere voluit, non est sequendus putatus, sed deserendus. Postea vero quam Dominus per Evangelium clamavit, Venite ad me, omnes qui laboratis et onerati estis, et ego vos reficiam; tollite jugum meum super vos, et discite a me quia mitis sum et humilis corde (Id. XI, 28 et 29) : quam multi fecerunt audito Evangelio, quod ex ore ipsius auditum dives ille non fecit? Ergo modo faciamus, sequamur Dominum; solvamus compedes quibus impedimur sequi. Et quis idoneus solvere tales nodos, nisi ille adjuvet cui dictum est, Disrupisti vincula mea (Psal.", |
| "candidate_score": 0.680778, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_13_15", |
| "bdc_text": "Verum Condensis , ut primum rescidit , qui potus esse se oppositurum pro Ionge , nisi pius et concordię , quantum imperavit ac sic turba fore . Iterum enim nos ablicere senioribus accersitis , quod primum imperavit ac sic turba illa ita sopita est . Dominus capitaneus Pergensis , cuius tamen Henrichus scripsit , miguit , eam ecclesiam iubem in universi in animo omnibusque generis , quonam abendantem , papis sis eripuit eamque nunc tuetur egregie a parte evangelicorum .", |
| "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_2729", |
| "psc_text": "sancta Ecclesia sponsa Christi, ab istis tentationibus eruenda, in illa felicitate servanda. Quas duas vitas Petrus et Joannes figuraverunt, singuli singulas: verum et in hac temporaliter ambulaverunt ambo per fidem, et illa in aeternum fruentur ambo per speciem. Omnibus igitur sanctis ad Christi corpus inseparabiliter pertinentibus, propter hujus vitae procellosissimae gubernaculum, ad liganda et solvenda peccata claves regni coelorum primus Apostolorum Petrus accepit: eisdemque omnibus sanctis propter vitae illius secretissimae quietissimum sinum, super pectus Christi Joannes evangelista discubuit. Quoniam nec iste solus, sed universa Ecclesia ligat solvitque peccata: nec ille in principio Verbum Deum apud Deum, et caetera de Christi divinitate, et de totius divinitatis trinitate atque unitate sublimia, quae in illo regno facie ad faciem contemplanda, nunc autem donec veniat Dominus, in speculo atque in aenigmate contuenda sunt, quae praedicando ructaret, de fonte Dominici pectoris solus bibit; sed ipse Dominus ipsum Evangelium pro sua cujusque capacitate omnibus suis bibendum", |
| "candidate_score": 0.678093, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_27_29", |
| "bdc_text": "februarii anno 67 . Iosue Vinstlerus . Eximio domini nostri Iesu Christi servo d. Henrico Bullingero , Tigurinae ecclesiae episcopo vigilantissimo , domino et patri meo plurimum observando consensionem S.", |
| "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1326", |
| "psc_text": "quia magna. Qui adfuistis hesterno die, audistis, ut potuimus disputavimus ex eo quod ait Dominus, Vos secundum carnem judicatis; ego non judico quemquam. Sed et si judico ego, judicium meum verum est; quia solus non sum, sed ego et qui misit me Pater. In lege vestra scriptum est quod duorum hominum testimonium verum est. Ego sum qui testimonium perhibeo de me, et testimonium perhibet de me qui misit me Pater (Joan. VIII, 15-18) . Ex his verbis hesterno, ut dixi, die redditus est sermo auribus et mentibus vestris. Haec cum Dominus dixisset; illi qui audierunt, Vos secundum carnem judicatis, manifestaverunt quod audierunt. Responderunt enim Domino loquenti de Deo Patre suo, et dixerunt, Ubi est pater tuus? Patrem Christi carnaliter acceperunt, quia verba Christi secundum carnem judicaverunt. Erat autem qui loquebatur in aperto caro, in occulto Verbum: homo manifestus, Deus occultus. Videbant indumentum, et contemnebant indutum: contemnebant, quia nesciebant; nesciebant, quia", |
| "candidate_score": 0.677473, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_27_29", |
| "bdc_text": "februarii anno 67 . Iosue Vinstlerus . Eximio domini nostri Iesu Christi servo d. Henrico Bullingero , Tigurinae ecclesiae episcopo vigilantissimo , domino et patri meo plurimum observando consensionem S.", |
| "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_2653", |
| "psc_text": "ut de his quae restant alias disputemus. TRACTATUS CXXII. De eo quod sequitur, Multa quidem et alia signa fecit Jesus; usque ad id, Et cum tanti essent, non est scissum rete. Cap. XX, V\\ V\\. 30, 31, et cap. XXI, V\\. 1-11. 1. Post narrationem rei gestae, in qua Thomas discipulus oblatis sibi tangendis in Christi carne vulnerum locis, vidit quod credere nolebat et credidit; interponit haec evangelista Joannes, et dicit: « Multa quidem et alia signa fecit Jesus in conspectu discipulorum suorum, quae non sunt scripta in libro hoc. Haec autem scripta sunt, ut credatis quia Jesus est Christus Filius Dei; et ut credentes, vitam habeatis in nomine ejus. » Hoc capitulum velut libri hujus indicat finem: sed narratur hic deinde quemadmodum se manifestaverit Dominus ad mare Tiberiadis, et in captura piscium commendaverit Ecclesiae sacramentum, qualis futura est ultima resurrectione mortuorum. Ad hoc itaque commendandum valere arbitror, quod tanquam", |
| "candidate_score": 0.672143, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_6_8", |
| "bdc_text": "illius veni a Marpurgio discessit , semper est , ut audeo sibi illam moxultus ac tenue varius est visus , atque spes et animo studiis suis consultum est , illum mox rediturum ad nos . Is quidem vestram animum benevolentiam mirifice apud nostros desticavit , adeo ut miseri parum se nobis omnibus debere profiteantur . Ut est remittam ea , quae ad animo apud me sunt , per clerum mittere miseras omnia , ac iterum rogo , ut sunt reliqua , si modo admodum polliciti sunt .", |
| "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_266", |
| "psc_text": "illa celebritate raptus fuerit ex viris: quantum autem ad sororum numerum, contristat nos, et hoc magis dolendum est, quia non ipsae potius ad Ecclesiam currunt, quas debuit si non timor, certe verecundia de publico revocare. Viderit hoc qui videt, et aderit misericordia ejus, ut sanet omnes. Nos autem qui convenimus, pascamur epulis Dei, et sit gaudium nostrum sermo ipsius. Invitavit enim nos ad Evangelium suum: et ipse cibus noster est, quo nihil dulcius; sed si quis habet palatum sanum in corde. 3. Bene autem arbitror meminisse Charitatem vestram hoc Evangelium lectionibus congruis ex ordine recitari: et puto vobis non excidisse quae jam tractata sunt, maxime recentiora de Joanne et columba. De Joanne scilicet, quid novum didicerit in Domino per columbam, qui jam noverat Dominum. Et hoc inventum est inspirante Spiritu Dei, quod jam quidem Joannes noverat Dominum; sed quod ipse Dominus ita esset baptizaturus, ut baptizandi potestatem a se in", |
| "candidate_score": 0.672131, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_15", |
| "bdc_text": "Dominus capitaneus Pergensis , cuius tamen Henrichus scripsit , miguit , eam ecclesiam iubem in universi in animo omnibusque generis , quonam abendantem , papis sis eripuit eamque nunc tuetur egregie a parte evangelicorum .", |
| "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_2729", |
| "psc_text": "sancta Ecclesia sponsa Christi, ab istis tentationibus eruenda, in illa felicitate servanda. Quas duas vitas Petrus et Joannes figuraverunt, singuli singulas: verum et in hac temporaliter ambulaverunt ambo per fidem, et illa in aeternum fruentur ambo per speciem. Omnibus igitur sanctis ad Christi corpus inseparabiliter pertinentibus, propter hujus vitae procellosissimae gubernaculum, ad liganda et solvenda peccata claves regni coelorum primus Apostolorum Petrus accepit: eisdemque omnibus sanctis propter vitae illius secretissimae quietissimum sinum, super pectus Christi Joannes evangelista discubuit. Quoniam nec iste solus, sed universa Ecclesia ligat solvitque peccata: nec ille in principio Verbum Deum apud Deum, et caetera de Christi divinitate, et de totius divinitatis trinitate atque unitate sublimia, quae in illo regno facie ad faciem contemplanda, nunc autem donec veniat Dominus, in speculo atque in aenigmate contuenda sunt, quae praedicando ructaret, de fonte Dominici pectoris solus bibit; sed ipse Dominus ipsum Evangelium pro sua cujusque capacitate omnibus suis bibendum", |
| "candidate_score": 0.661415, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_19", |
| "bdc_text": "Die Solothurner hand des bischoffs von Basch sind und schüngeren annemmen , die doch des bischoffs von Daschaff der bischöff , under das paner hie zuͦ Ruell gschworen , wolchen befidet ist und unger für guͦt und die sachen diser tagen , widersornn gesideigt worden , die schuld , der unruw uff soliche printz üch personen gelegt , quorum die sonder inen geranten , so weren es uffgangen , hac d. Sarconio sibi pro ipsius est .", |
| "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1924", |
| "psc_text": "cum recubuisset ille supra pectus Jesu. Hic est utique pectoris sinus, sapientiae secretum. Dicit ei: Domine, quis est? Respondit Jesus: Ille est cui ego tinctum panem porrexero. Et cum tinxisset panem, dedit Judae Simonis Iscariotae. Et post panem, tunc introivit in illum satanas. Expressus est traditor, nudatae sunt latebrae tenebrarum. Bonum est quod accepit, sed malo suo accepit, quia male bonum malus accepit. Verum de isto pane tincto qui porrectus est ficto, et de his quae sequuntur, multa dicenda sunt: quibus necessarium est plus temporis, quam nunc habemus jam in istius fine sermonis. TRACTATUS LXII. Ab eo quod scriptum est, Et cum tinxisset panem, dedit Judae; usque ad id, Nunc clarificatus est Filius hominis. Cap. XIII, V\\. 26-31. 1. Scio, charissimi, moveri posse nonnullos, sive pios ut requirant, sive impios ut reprehendant, quod posteaquam panem tinctum traditori suo Dominus dedit, intraverit in illum satanas. Sic enim scriptum est: Et cum", |
| "candidate_score": 0.647066, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_19", |
| "bdc_text": "Die Solothurner hand des bischoffs von Basch sind und schüngeren annemmen , die doch des bischoffs von Daschaff der bischöff , under das paner hie zuͦ Ruell gschworen , wolchen befidet ist und unger für guͦt und die sachen diser tagen , widersornn gesideigt worden , die schuld , der unruw uff soliche printz üch personen gelegt , quorum die sonder inen geranten , so weren es uffgangen , hac d. Sarconio sibi pro ipsius est .", |
| "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1927", |
| "psc_text": "Ecce per malum factum est bonum, dum bene accipitur malum. Quid ergo miraris si datus est Judae panis Christi, per quem manciparetur diabolo; cum videas e contrario datum Paulo angelum diaboli, per quem perficeretur in Christo? Ita et malo bonum obfuit, et malum bono profuit. Recordamini unde sit scriptum, Quicumque manducaverit panem, aut biberit calicem Domini indigne, reus erit corporis et sanguinis Domini (I Cor. XI, 27) . Et de his erat sermo, cum hoc Apostolus diceret, qui Domini corpus velut alium cibum quemlibet indiscrete negligenterque sumebant. Hic ergo si corripitur qui non dijudicat, hoc est, non discernit a caeteris cibis Dominicum corpus; quo modo damnatur qui ad ejus mensam fingens amicum, accedit inimicus? Si reprehensione tangitur negligentia convivantis, qua poena percutitur venditor invitantis? Quid erat autem panis traditori datus, nisi demonstratio cui gratiae fuisset ingratus? 2. Intravit ergo post hunc panem satanas in Domini traditorem, ut sibi jam traditum", |
| "candidate_score": 0.646902, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_25_27", |
| "bdc_text": "charissime , ac pater mihi multis nobis reverende . Si Bernae , 17 . februarii anno 67 .", |
| "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_590", |
| "psc_text": "est Pater. Pater mittens Filium, se alterum misit. 12. Namque putantes adhuc discipuli quia Pater aliquid majus est quam Filius, videntes carnem et non intelligentes divinitatem, dixerunt ei: Domine, ostende nobis Patrem, et sufficit nobis. Tanquam dicerent, Jam novimus te, et benedicimus te, quia novimus te: gratias enim tibi agimus, quia ostendisti te nobis; sed Patrem nondum novimus: propterea cor nostrum ardet, et satagit concupiscentia quadam sancta videndi Patris tui qui te misit; ipsum nobis ostende, et nihil amplius a te desiderabimus: sufficit enim nobis cum ille fuerit demonstratus, quo major esse nemo potest. Bona concupiscentia, bonum desiderium; sed parvus intellectus. Attendens enim ipse Dominus Jesus parvos magna quaerentes, et se ipsum magnum inter parvos, et parvum inter parvos, ait Philippo qui hoc dixerat, uni ex discipulis: Tanto tempore vobiscum sum, et non cognovistis me, Philippe? Posset hic Philippus respondere, Cognovimus te; sed numquid diximus tibi, Ostende nobis te? Te", |
| "candidate_score": 0.641728, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_25_27", |
| "bdc_text": "charissime , ac pater mihi multis nobis reverende . Si Bernae , 17 . februarii anno 67 .", |
| "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1325", |
| "psc_text": "sciat ita dictum esse, In Lege vestra, tanquam diceret, in Lege quae vobis est data; a quo, nisi a Deo? Sicut dicimus, Panem nostrum quotidianum: et tamen dicimus, Da nobis hodie (Matth. VI, 11) . TRACTATUS XXXVII. Ab eo quod scriptum est, Dicebant ergo. Ubi est pater tuus? usque ad id. Et nemo apprehendit eum, quia nondum venerat hora ejus. Cap. VIII, V\\. 19, 20. 1. Quod in sancto Evangelio breviter dicitur, non breviter oportet exponi, ut quod auditur, intelligatur. Verba enim Domini pauca, sed magna sunt; non numero aestimanda, sed pondere: nec ideo contemnenda, quia pauca; sed ideo quaerenda, quia magna. Qui adfuistis hesterno die, audistis, ut potuimus disputavimus ex eo quod ait Dominus, Vos secundum carnem judicatis; ego non judico quemquam. Sed et si judico ego, judicium meum verum est; quia solus non sum, sed ego et qui misit me Pater. In lege vestra scriptum est quod duorum", |
| "candidate_score": 0.640772, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_25_27", |
| "bdc_text": "charissime , ac pater mihi multis nobis reverende . Si Bernae , 17 . februarii anno 67 .", |
| "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_400", |
| "psc_text": "si magistrum non agnoscerent fratrem. Nam quodam loco cum ei nuntiati essent mater et fratres ejus foris stantes, ille autem cum discipulis suis loquebatur, ait: Quae mihi mater, vel qui fratres? Et extendens manum super discipulos suos, dixit, Hi sunt fratres mei: et, Quicumque fecerit voluntatem Patris mei, ille mihi mater, et frater, et soror est (Matth. XII, 46-50) . Ergo et Maria, quia fecit voluntatem Patris. Hoc in ea magnificavit Dominus, quia fecit voluntatem Patris, non quia caro genuit carnem. Intendat Charitas vestra. Propterea cum Dominus in turba admirabilis videretur, faciens signa et prodigia, et ostendens quid lateret in carne, admiratae quaedam animae dixerunt: Felix venter qui te portavit. Et ille: Imo felices qui audiunt verbum Dei, et custodiunt (Luc. XI, 27, 28) . Hoc est dicere, Et mater mea quam appellastis felicem, inde felix quia verbum Dei custodit: non quia in illa Verbum caro factum est, et habitavit", |
| "candidate_score": 0.640674, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_25_27", |
| "bdc_text": "charissime , ac pater mihi multis nobis reverende . Si Bernae , 17 . februarii anno 67 .", |
| "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1693", |
| "psc_text": "continuo Dominus, Redi post me, satanas, non enim sapis quae Dei sunt, sed quae hominum. Et paulo ante confitens Filium Dei laudem meruerat: audierat enim, Beatus es, Simon Bar Jona, quia non tibi revelavit caro et sanguis, sed Pater meus qui in coelis est (Matth. XVI, 16-23) . Cui dixerat, Beatus es; illi dicit, Redi retro, satanas: quia beatus a se non erat, Sed unde? Quia non tibi revelavit caro et sanguis, sed Pater meus qui in coelis est. Ecce unde beatus, non de tuo, sed de meo. Non quia Pater ego, sed quia omnia quae habet Pater, mea sunt (Joan. XVI, 15). Si beatus de ipsius Domini; satanas de cujus? Ibi dicit: rationem quippe reddidit beatitudinis, ut diceret, Non caro et sanguis tibi revelavit hoc, sed Pater meus qui in coelis est: haec est causa beatitudinis tuae. Quod vero dixi, Redi post me, satanas, audi etiam hujus rei causam:", |
| "candidate_score": 0.640443, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_13", |
| "bdc_text": "Verum Condensis , ut primum rescidit , qui potus esse se oppositurum pro Ionge , nisi pius et concordię , quantum imperavit ac sic turba fore .", |
| "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1157", |
| "psc_text": "olere coenum commotum? Turba turbata est; unde? A veritate. Turbam lippitudinis turbavit claritas lucis. Oculi enim non habentes sanitatem, non possunt ferre luminis claritatem. 3. Dominus autem non plane turbatus, sed in sua veritate tranquillus, non reddidit malum pro malo, nec maledictum pro maledicto (I Petr. III, 9). Quibus si diceret, Daemonium habetis vos; verum utique diceret. Non enim talia illi veritati dicerent, nisi eos diaboli falsitas irritaret. Quid ergo respondit? Audiamus tranquille, et tranquillum bibamus: Unum opus feci, et omnes miramini. Tanquam dicens, Quid si omnia opera mea videretis? Ipsius enim opera erant quae in mundo videbant, et ipsum qui fecit omnia non videbant: fecit unam rem, et turbati sunt, quia salvum fecit hominem sabbato. Quasi vero si quisquam aegrotus sabbato sinceraret, alius illum sanum fecisset quam ille, qui eos scandalizavit, quia unum hominem salvum fecit sabbato. Quis enim alius alios salvos fecit quam ipsa salus; qui illam salutem", |
| "candidate_score": 0.637384, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_20", |
| "bdc_text": "Dominus haec scribo , ecce , quae ego me afficiuntur per festinationem licuit , Christophorum Fabri Neocomensi , que ego moxi , quantum per te mitto .", |
| "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1367", |
| "psc_text": "propagator: sed hoc tantum, Ego sum qui sum; et, Dices filiis Israel, Qui est; non addidit, Qui est Deus vester, qui est Deus patrum vestrorum, sed tantum hoc dixit, Qui est, misit me ad vos. Forte multum erat et ad ipsum Moysen, sicut multum est et ad nos, et multo magis ad nos, intelligere quid dictum sit, Ego sum qui sum; et, Qui est, misit me ad vos. Et si forte caperet Moyses, illi ad quos mittebatur quando caperent? Distulit ergo Dominus quod capere homo non posset, et addidit quod capere posset: adjunxit enim et ait, Ego sum Deus Abraham, et Deus Isaac, et Deus Jacob (Exod. III, 13-15) . Hoc potes capere: Nam Ego sum qui sum, quae mens potest capere? 9. Quid ergo nos? audebimusne aliquid dicere ex hoc quod dictum est, Ego sum qui sum: vel potius ex hoc quod Dominum dicere audistis, Nisi credideritis quia ego", |
| "candidate_score": 0.636815, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_20", |
| "bdc_text": "Dominus haec scribo , ecce , quae ego me afficiuntur per festinationem licuit , Christophorum Fabri Neocomensi , que ego moxi , quantum per te mitto .", |
| "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1365", |
| "psc_text": "non credideritis quia ego sum? Ego sum, quid? Nihil addidit; et quia nihil addidit, multum est quod commendavit. Exspectabatur enim ut diceret quid esset, nec tamen dixit. Quid exspectabatur ut diceret? Forte, Nisi credideritis quia ego sum Christus; nisi credideritis quia ego sum Dei Filius; nisi credideritis quia ego sum Verbum Patris; nisi credideritis quia ego sum conditor mundi; nisi credideritis quia ego sum hominis formator et reformator, creator et recreator, factor et refactor: nisi hoc credideritis quia ego sum, moriemini in peccatis vestris. Multum est quod ait ipsum, Ego sum: quia sic dixerat et Deus Moysi, Ego sum qui sum. Quis digne eloquatur quid sit, sum? Mittebat Deus per angelum suum, servum suum Moysen ad liberandum ex Aegypto populum suum (legistis quod audistis, et nostis; commemoro tamen); mittebat trementem; excusantem, sed obedientem. Cum ergo excusaret, ait Deo, quem loqui in angelo intelligebat: Si dixerit mihi populus, Et quis est", |
| "candidate_score": 0.636655, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_24", |
| "bdc_text": "quaeso , salutem filiis tuis generis , symmystisque omnibus , quibus meis meis plurimum colendissimis .", |
| "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_377", |
| "psc_text": "in eo occultus erat, in quo benedicuntur omnes gentes, sicut promissum est Abrahae dicente Domino, In semine tuo benedicentur omnes gentes (Gen. XXII, 18) . Nondum autem intelligebatur, quia nondum aqua conversa erat in vinum. Ergo omnibus gentibus dispensabatur prophetia. Quod ut emineat jucundius, de singulis aetatibus, tanquam de singulis hydriis, pro tempore quaedam commemoremus. 10. In ipso exordio Adam et Eva parentes omnium gentium erant, non tantummodo Judaeorum; et quidquid figurabatur in Adam de Christo, ad omnes utique gentes pertinebat, quibus salus est in Christo. Quid ergo potissimum dicam de aqua primae hydriae, nisi quod Apostolus ait de Adam et Eva? Nemo enim me dicet prave intellexisse, quando intellectum non meum, sed Apostoli profero. Illud ergo unum quantum mysterium de Christo continet, quod commemorat Apostolus, dicens, Et erunt duo in carne una: sacramentum hoc magnum est (Ephes. III, 31 et 32) ? Et ne quis magnitudinem istam sacramenti in", |
| "candidate_score": 0.606019, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_14", |
| "bdc_text": "Iterum enim nos ablicere senioribus accersitis , quod primum imperavit ac sic turba illa ita sopita est .", |
| "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_666", |
| "psc_text": "putavi. Amen, inquit, dico vobis, non inveni tantam fidem in Israel: propterea dico vobis, quia multi ab oriente et occidente. Quam late terram occupaverat oleaster! Amara silva mundus hic fuit: sed propter humilitatem, propter Non sum dignus ut sub tectum meum intres, Multi ab oriente et occidente venient. Et puta quia venient: quid de illis fiet? Si enim venient, jam praecisi sunt de silva: ubi inserendi sunt, ne arescant? Et recumbent, inquit, cum Abraham, et Isaac, et Jacob. In quo convivio; ne forte non invites ad semper vivendum, sed ad multum bibendum? Recumbent cum Abraham, et Isaac, et Jacob. Ubi? In regno, inquit, coelorum. Et quid erit de illis qui venerunt de stirpe Abrahae? quid fiet de ramis quibus arbor plena erat? Quid, nisi quia praecidentur, ut isti inserantur? Doce quia praecidentur: Filii autem regni ibunt in tenebras exteriores (Matth. VIII, 5-12) . 7. Habeat ergo apud nos honorem Propheta,", |
| "candidate_score": 0.603058, |
| "ce_score": null |
| } |
| ] |
| }, |
| { |
| "rank": 14, |
| "cf_id": "cf020", |
| "work_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam", |
| "max_score": 0.68036, |
| "ce_confirmed": false, |
| "evidence": [ |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_13_15", |
| "bdc_text": "Verum Condensis , ut primum rescidit , qui potus esse se oppositurum pro Ionge , nisi pius et concordię , quantum imperavit ac sic turba fore . Iterum enim nos ablicere senioribus accersitis , quod primum imperavit ac sic turba illa ita sopita est . Dominus capitaneus Pergensis , cuius tamen Henrichus scripsit , miguit , eam ecclesiam iubem in universi in animo omnibusque generis , quonam abendantem , papis sis eripuit eamque nunc tuetur egregie a parte evangelicorum .", |
| "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2085", |
| "psc_text": "ejus locum optimum, ut scilicet turris Domini efficiatur, et in sacerdotali consistat gradu, et pro carnis filiis, multos habeat filios spirituales. Talem fuisse eunuchum, quem Jesus amavit plurimum, Evangelistam Joannem, Ecclesiasticae tradunt historiae, qui recubuit super pectus Jesu (Joan. XIII); qui Petro tardius ambulante, elatus virginitatis alis cucurrit ad Dominum (Joan. XX); qui in secreta divinae se nativitatis immergens, ausus est dicere, quod cuncta saecula nesciebant: In principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum: hoc erat 659 in principio apud Deum (Joan. I, 2) . Facessat igitur omnis cavillatio Judaeorum, et risui praebere se cesset, aperiens semiviris regna coelorum, cum pudicitia non in debilitate sit corporis, sed in animi voluntate. (Vers. 6, 7.) Et filios advenae, qui adhaerent Domino, ut colant eum, et diligant nomen ejus, ut sint ei in servos: omnem custodientem sabbatum ne polluat illud, et tenentem [Al. tenentes] foedus meum, adducam eos", |
| "candidate_score": 0.68036, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_20_22", |
| "bdc_text": "Dominus haec scribo , ecce , quae ego me afficiuntur per festinationem licuit , Christophorum Fabri Neocomensi , que ego moxi , quantum per te mitto . ex Gallico Germanice reddidi , pacipiente frater meo Iacobo ; illa ad te mitto .", |
| "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1638", |
| "psc_text": "meus Jacob, et Rectissime quem elegi. Effundam enim aquas super sitientem, et fluenta super aridam: effundam spiritum meum super semen tuum, et benedictionem meam super stirpem tuam. Et germinabunt inter herbas, quasi salices juxta praeterfluentes aquas. Iste dicet, Domini ego sum: et ille vocabit in nomine Jacob, et hic scribet manu sua, Domino: et in nomine Israel assimilabitur. LXX: Nunc autem audi, Jacob puer meus, et Israel quem elegi. Ego Dominus Deus, qui feci te, et plasmavi te de ventre, adhuc habebis auxilium. Noli timere, puer meus Jacob, et dilecte Israel quem elegi, adhuc ego dabo aquam in siti qui ambulant in inaquoso: ponam spiritum meum super semen tuum, et benedictiones meas super filios tuos. Et orientur ut in medio aquae fenum, et sicut salix juxta praeterfluentes aquas. Iste dicet Dei sum: iste clamabit in nomine Jacob. Et alius scribet in manu sua, Dei sum ego, et in nomine Israel", |
| "candidate_score": 0.648448, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_18_20", |
| "bdc_text": "Die sind ünders euch ein kriegs dorumb vil gefürt , so schnell , das min kom die kinden , yß , wol hat wo gnedern soll noch einer halbotten , hoch yß , statt und stunders thabnen. liggen . Die Solothurner hand des bischoffs von Basch sind und schüngeren annemmen , die doch des bischoffs von Daschaff der bischöff , under das paner hie zuͦ Ruell gschworen , wolchen befidet ist und unger für guͦt und die sachen diser tagen , widersornn gesideigt worden , die schuld , der unruw uff soliche printz üch personen gelegt , quorum die sonder inen geranten , so weren es uffgangen , hac d. Sarconio sibi pro ipsius est . Dominus haec scribo , ecce , quae ego me afficiuntur per festinationem licuit , Christophorum Fabri Neocomensi , que ego moxi , quantum per te mitto .", |
| "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1785", |
| "psc_text": "Vivo ego, dicit Dominus: quia omnibus his quasi ornamento vestieris, et circumdabis tibi eos quasi monile sponsae: quoniam deserta tua, et quae dissipata, et quae corruerunt. Nunc angustaberis prae habitatoribus: et longe fient a te qui te humiliaverant. Dicent enim in auribus tuis, filii tui, quos perdidisti: Angustus mihi locus est: fac mihi locum ut habitem. Et dices in corde tuo: Quis genuit mihi istos? Ego autem absque liberis et vidua, et istos quis enutrivit mihi? Ego derelicta sum sola, et isti ubi erant? Jerusalem et Sion quatuor modis in Scripturis sanctis debere intelligi, saepe memoravimus. Uno, juxta Judaeos, quam plangit Dominus in Evangelio, Jerusalem, Jerusalem, quae occidis Prophetas, et lapidas eos qui ad te missi sunt (Matth. XXIII, 37) . Et in alio loco: Cum videritis circumdari ab exercitu Jerusalem tunc scitote quia appropinquavit desolatio ejus (Luc, XXI, 20). Secundo, Sanctorum est congregatio, qui in pace Domini et in", |
| "candidate_score": 0.645888, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_12", |
| "bdc_text": "Frisius , comes fratribus coniunctus , ut nondicae , is iam quosdam et Argentinum nostrae 300 impetravit equites , quicquam instructos , ut impressis ut quos scivit , magnos ut vocant , in ordinem redigeret .", |
| "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1617", |
| "psc_text": "Dei (Act. XIII, 46) . Et ipse Dominus in Evangelio: Ite ad oves perditas domus Israel (Matth. X, 6) . Denique sequitur: Omnes gentes congregatae sunt simul, et collectae sunt tribus, id est, cum populo qui credidit ex Judaeis, ut duplex vocatio sit, circumcisionis et praeputii. Quod autem dicitur, Educ, ad Filium sermo est. Sive, juxta LXX, Pater de Filio loquitur, quod eduxerit populum suum caecum et surdum, et gentibus copularit, et fecerit ex eis multos Ecclesiae principes. 518 Miraturque propheta quod nullus in gentibus haec praescire potuerit, nec Dei nosse consilia; sed tantum populus ejus qui Legem acceperit, et prophetas habuerit: Notus enim in Judaea Deus; in Israel magnum nomen ejus (Ps. LXXV, 1) . Sive ipse Deus testis suorum sermonum sit, et patrator, et puer ejus ac servus quem elegit. Haud dubium quin Christum significet, cui et supra dicit: Magnum tibi est vocari te puerum meum. Et haec", |
| "candidate_score": 0.636493, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_12", |
| "bdc_text": "Frisius , comes fratribus coniunctus , ut nondicae , is iam quosdam et Argentinum nostrae 300 impetravit equites , quicquam instructos , ut impressis ut quos scivit , magnos ut vocant , in ordinem redigeret .", |
| "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1809", |
| "psc_text": "malitiam dicitur: Ite, et dicite vulpi huic (Luc. XIII, 32) . Et ad Pharisaeos: Genimina viperarum (Matth. XXIII, 33) . Et ad libidinosos: Equi insanientes in feminas facti sunt (Jerem. V, 8) . Et de voluptuosis: Nolite mittere margaritas vestras ante porcos. Et impudentibus: Neque sanctum detis canibus (Matth. VII, 6) . Et in communi de omnibus: Visio quadrupedum quae erant in deserto (Isa. XXX) Venit itaque Dominus, et non invenit hominem. Homo enim cum in honore esset, non intellexit: comparatus est jumentis insipientibus, et similis factus est eis (Psal. XLVIII, 13) . Vocavi, inquit, eos quasi rationale animal, et dixi: Inclinate aurem vestram in verba oris mei (Psal. LXXVII), et non audivit populus meus vocem meam. Clamavi, et dixi: Qui sitit, veniat ad me, et bibat (Joan. VII, 37) . Et alio loco: Venite ad me, omnes qui laboratis et onerati estis (Matth. XI, 28) . Et non erat", |
| "candidate_score": 0.633585, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_14", |
| "bdc_text": "Iterum enim nos ablicere senioribus accersitis , quod primum imperavit ac sic turba illa ita sopita est .", |
| "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1541", |
| "psc_text": "et nequaquam juxta LXX esurire, quia praesentem Dominum habeant cibum. Cap. XLI (Cap. XLI.--Vers. 1 seqq.) Taceant ad me insulae, et gentes mutent fortitudinem: accedant, et tunc loquantur: simul ad judicium propinquemus. Quis suscitavit ab Oriente Justum: vocavit eum ut sequeretur se? Dabit in conspectu ejus gentes, et reges obtinebit. Dabit quasi pulverem gladio ejus, sicut stipulam vento raptam arcui illius. Persequetur eos: transibit in pace, semita in pedibus ejus non apparebit. Quis haec operatus est et fecit: vocans generationes ab exordio? Ego Dominus, primus et novissimus ego sum. Viderunt insulae, et timuerunt: extrema terrae obstupuerunt, appropinquaverunt et accesserunt. Unusquisque proximo suo auxiliabitur: et fratri suo dicet [Al. dicit], Confortare. Confortavit [Al. confortabit] faber aerarius percutiens malleo eum qui cudebat tunc temporis, dicens, glutino bonum est: et confortavit eum in clavis, ut non moveatur [Al. moveretur ]. LXX: Innovamini ad me insulae, principes enim mutabunt virtutem: appropinquent et loquantur simul:", |
| "candidate_score": 0.6292, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_14", |
| "bdc_text": "Iterum enim nos ablicere senioribus accersitis , quod primum imperavit ac sic turba illa ita sopita est .", |
| "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1160", |
| "psc_text": "enim mensae eorum, et universa religio repletae sunt vomitu sordiumque, ut non solum in templo, sed in vertice montium, et nemorosis locis idololatriae sordibus cuncta complerent, et Dominus in eis non haberet habitationis locum. Hoc juxta litteram dictum sit. Porro juxta tropologiam, priorem sequamur intelligentiam, nec intactos LXX Interpretes relinquamus. Haereticis enim ore diaboli devoratis, qui montem superbiae pinguissimum conscenderunt, Dominus erit corona gloriae, his qui in Ecclesia commorantur, et ad multitudinem plurimorum errantium comparati, parvi sunt numero. Erit autem in spiritu judicii super judicium: quia lavabit Dominus sordes filiorum et filiarum Sion spiritu judicii. Si quis autem sanguinem habuerit, nequaquam spiritu judicii, sed combustionis igne purgabitur, eritque populo fortitudo, et prohibebit eum [ Al. eos] interfici ab his qui vino draconum inebriati sunt, et erraverunt propter siceram. Saepe diximus esse vinum, quod de vineis fit. Siceram autem omnem potionem, quae inebriare potest, et statum mentis evertere, quam proprie Aquila", |
| "candidate_score": 0.609328, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_14", |
| "bdc_text": "Iterum enim nos ablicere senioribus accersitis , quod primum imperavit ac sic turba illa ita sopita est .", |
| "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1212", |
| "psc_text": "ne incipiant comedere cum Moabitis, et similes esse gentilium. Ipse enim expugnabit Ariel, et omnem virtutem eorum atque divitias suo circumdabit exercitu. Turribusque, hoc est, magistris Ecclesiae humiliabit in terra sermones eorum, ut nequaquam ponant in coelum os suum, sed scribantur in terra, loquanturque de terra, et fiant quasi pulvis excussus rota: omnesque divitiae impiorum puncto et momento temporis comparentur, quando visitaverit eos in sua majestate, descendens in turbine et tempestate et igne supplicii; et intellexerint omnes divitias suas, pompamque sermonum et argumentorum strophas, frustra comedentis et bibentis somnio comparari: qui militaverunt contra Jerusalem, visionem pacis: sive adversum Ariel, leonem fortissimum, et ad extremum contra montem Sion, super quem Ecclesiae civitas sita latere non potest. (Vers. 9 seqq.) Obstupescite et admiramini: fluctuate et vacillate, inebriamini, et non a vino, movemini, et non ebrietate. Quoniam miscuit vobis Dominus spiritum soporis: claudet oculos vestros, prophetas et principes vestros qui vident visiones, operiet.", |
| "candidate_score": 0.606375, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_14", |
| "bdc_text": "Iterum enim nos ablicere senioribus accersitis , quod primum imperavit ac sic turba illa ita sopita est .", |
| "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1053", |
| "psc_text": "super montem istum, bibent laetitiam, bibent vinum. Ungentur unguento in monte isto. Trade omnia haec gentibus, consilium enim hoc super omnes gentes: devoravit 341 mors praevalens. Et rursum: Abstulit Dominus Deus omnem lacrymam ab omni facie, et opprobrium populi sui abstulit ab omni terra. Os enim Domini locutum est. Pro eo quod nos vertimus, faciem vinculi colligati super omnes populos, Aquila interpretatus est, faciem tenebrarum super omnes populos. Cumque Aquila bis tenebras dixerit, Theodotio semel tenebras nominavit, caetera similiter. Pro quo Symmachus transtulit, faciem Dominatoris qui dominatur super omnes populos. Quid autem voluerint pro hoc loco Septuaginta dicere: Trade omnia haec gentibus, legenti perspicuum est, quod non Scripturae verba, sed suum sensum posuerint, eo quod omnia mysteria Legis et Templi transferenda sint ad Ecclesias nationum. Post passionem ergo Domini, quando eum a siti et aestu, ac turbine liberaverit, faciet Dominus nequaquam populo Judaeorum, sed omnibus gentibus in monte Sion pingue", |
| "candidate_score": 0.60608, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_14", |
| "bdc_text": "Iterum enim nos ablicere senioribus accersitis , quod primum imperavit ac sic turba illa ita sopita est .", |
| "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_598", |
| "psc_text": "populi, sicut sonitus aquarum inundantium: et increpabit eum, et fugiet procul: et rapietur sicut pulvis montium a facie venti, et sicut turbo coram tempestate. In tempore vesperae: et ecce turbatio in matutino, et non subsistet. Haec est pars eorum, qui vastaverunt nos, et sors diripientium nos. Qui superiorem Damasci captivitatem a Romanis illatam aestimant, et hoc quod scriptum est: Inclinabitur homo ad factorem suum, et oculi ejus ad Sanctum Israel respicient, ad Christi, et Apostolorum tempora referunt. 197 Nec non illud quod sequitur: Plantabis plantationem fidelem, et germen alienum seminabis: in die plantationis tuae labrusca, et caetera, de infidelitate sentiunt Judaeorum. Et hoc capitulum quod nunc proposuimus, super Ethnicis interpretantur, qui persequuntur Ecclesiam. Illud quoque quod sequitur, Increpabit eum, et fugiet procul, de diabolo accipiunt, tropologica interpretatione vastitatem persecutorum, et daemonum demonstrantes. Nos autem coeptum sequimur ordinem, et historica fundamenta historico culmine protegimus. Vae, inquit, universis gentibus, quae militaverunt contra", |
| "candidate_score": 0.602435, |
| "ce_score": null |
| } |
| ] |
| }, |
| { |
| "rank": 15, |
| "cf_id": "cf020", |
| "work_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Epistola-Pauli-ad-Ephesios", |
| "max_score": 0.679627, |
| "ce_confirmed": false, |
| "evidence": [ |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_27_29", |
| "bdc_text": "februarii anno 67 . Iosue Vinstlerus . Eximio domini nostri Iesu Christi servo d. Henrico Bullingero , Tigurinae ecclesiae episcopo vigilantissimo , domino et patri meo plurimum observando consensionem S.", |
| "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Epistola-Pauli-ad-Ephesios_window_18", |
| "psc_text": "Propter hoc relinquet homo patrem et matrem suam, et adhaerebit uxori suae: et erunt duo in carne una. Sacramentum hoc magnum est, ego autem dico in Christo et in Ecclesia. Verumtamen et vos singuli, unusquisque uxorem suam sicut seipsum diligat: uxor autem timeat virum suum. [ Cap. VI.] Filii, obedite parentibus vestris in Domino: hoc enim justum est. Honora patrem tuum et matrem tuam, quod est mandatum primum in promissione: ut bene sit tibi, et sis longaevus super terram. Et vos, patres, nolite ad iracundiam provocare filios vestros: sed educate illos in disciplina et correptione Domini. Servi, obedite dominis carnalibus cum timore, et tremore, in simplicitate cordis vestri, sicut Christo: non ad oculum servientes, quasi hominibus placentes, sed ut servi Christi, facientes voluntatem Dei ex animo, cum bona voluntate servientes, sicut Domino, et non hominibus: scientes quoniam unusquisque, quodcumque fecerit bonum, hoc recipiet a Domino, sive servus, sive liber. Et", |
| "candidate_score": 0.679627, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_29", |
| "bdc_text": "Eximio domini nostri Iesu Christi servo d. Henrico Bullingero , Tigurinae ecclesiae episcopo vigilantissimo , domino et patri meo plurimum observando consensionem S.", |
| "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Epistola-Pauli-ad-Ephesios_window_18", |
| "psc_text": "Propter hoc relinquet homo patrem et matrem suam, et adhaerebit uxori suae: et erunt duo in carne una. Sacramentum hoc magnum est, ego autem dico in Christo et in Ecclesia. Verumtamen et vos singuli, unusquisque uxorem suam sicut seipsum diligat: uxor autem timeat virum suum. [ Cap. VI.] Filii, obedite parentibus vestris in Domino: hoc enim justum est. Honora patrem tuum et matrem tuam, quod est mandatum primum in promissione: ut bene sit tibi, et sis longaevus super terram. Et vos, patres, nolite ad iracundiam provocare filios vestros: sed educate illos in disciplina et correptione Domini. Servi, obedite dominis carnalibus cum timore, et tremore, in simplicitate cordis vestri, sicut Christo: non ad oculum servientes, quasi hominibus placentes, sed ut servi Christi, facientes voluntatem Dei ex animo, cum bona voluntate servientes, sicut Domino, et non hominibus: scientes quoniam unusquisque, quodcumque fecerit bonum, hoc recipiet a Domino, sive servus, sive liber. Et", |
| "candidate_score": 0.666205, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_23_25", |
| "bdc_text": "consulem , Wytenbachius , Sarcherius , per ecclesiae agor ac misericordię colendissime . quaeso , salutem filiis tuis generis , symmystisque omnibus , quibus meis meis plurimum colendissimis . charissime , ac pater mihi multis nobis reverende .", |
| "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Epistola-Pauli-ad-Ephesios_window_0", |
| "psc_text": "Epistola Pauli ad Ephesios [ Cap. I.] Paulus apostolus Jesu Christi per voluntatem Dei, omnibus sanctis, qui sunt Ephesi, et fidelibus in Christo Jesu. Gratia vobis, et pax a Deo Patre nostro, et Domino Jesu Christo. Benedictus Deus et Pater Domini nostri Jesu Christi, qui benedixit nos in omni benedictione spirituali in coelestibus in Christo, sicut elegit nos in ipso ante mundi constitutionem, ut essemus sancti et immaculati in conspectu ejus in charitate. Qui praedestinavit nos in adoptionem filiorum per Jesum Christum in ipsum, secundum propositum voluntatis suae, in laudem gloriae gratiae suae, in qua gratificavit nos in dilecto Filio suo. In quo habemus redemptionem per sanguinem ejus, remissionem peccatorum, secundum divitias gratiae ejus, quae superabundavit in nobis in omni sapientia et prudentia: ut notum faceret nobis sacramentum voluntatis suae, secundum beneplacitum ejus, quod proposuit in eo, in dispensatione plenitudinis temporum, instaurare omnia in Christo, quae in coelis, et quae", |
| "candidate_score": 0.657951, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_22_24", |
| "bdc_text": "illa ad te mitto . consulem , Wytenbachius , Sarcherius , per ecclesiae agor ac misericordię colendissime . quaeso , salutem filiis tuis generis , symmystisque omnibus , quibus meis meis plurimum colendissimis .", |
| "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Epistola-Pauli-ad-Ephesios_window_0", |
| "psc_text": "Epistola Pauli ad Ephesios [ Cap. I.] Paulus apostolus Jesu Christi per voluntatem Dei, omnibus sanctis, qui sunt Ephesi, et fidelibus in Christo Jesu. Gratia vobis, et pax a Deo Patre nostro, et Domino Jesu Christo. Benedictus Deus et Pater Domini nostri Jesu Christi, qui benedixit nos in omni benedictione spirituali in coelestibus in Christo, sicut elegit nos in ipso ante mundi constitutionem, ut essemus sancti et immaculati in conspectu ejus in charitate. Qui praedestinavit nos in adoptionem filiorum per Jesum Christum in ipsum, secundum propositum voluntatis suae, in laudem gloriae gratiae suae, in qua gratificavit nos in dilecto Filio suo. In quo habemus redemptionem per sanguinem ejus, remissionem peccatorum, secundum divitias gratiae ejus, quae superabundavit in nobis in omni sapientia et prudentia: ut notum faceret nobis sacramentum voluntatis suae, secundum beneplacitum ejus, quod proposuit in eo, in dispensatione plenitudinis temporum, instaurare omnia in Christo, quae in coelis, et quae", |
| "candidate_score": 0.647773, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_23_25", |
| "bdc_text": "consulem , Wytenbachius , Sarcherius , per ecclesiae agor ac misericordię colendissime . quaeso , salutem filiis tuis generis , symmystisque omnibus , quibus meis meis plurimum colendissimis . charissime , ac pater mihi multis nobis reverende .", |
| "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Epistola-Pauli-ad-Ephesios_window_21", |
| "psc_text": "sanctis: et pro me, ut detur mihi sermo in apertione oris mei cum fiducia, notum facere mysterium Evangelii: pro quo legatione fungor in catena, ita ut in ipso audeam, prout oportet me, loqui. Ut autem et vos sciatis quae circa me sunt, quid agam: omnia vobis nota faciet Tychicus, charissimus frater, et fidelis minister in Domino: quem misi ad vos in hoc ipsum, ut cognoscatis quae circa nos sunt, et consoletur corda vestra. Pax fratribus, et charitas cum fide, a Deo Patre, et Domino [ Ms. add. nostro] Jesu Christo. Gratia cum omnibus, qui diligunt Dominum nostrum Jesum Christum in incorruptione. Amen. Explicit Epistola B. Pauli apostoli ad Ephesios.", |
| "candidate_score": 0.640492, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_22_24", |
| "bdc_text": "illa ad te mitto . consulem , Wytenbachius , Sarcherius , per ecclesiae agor ac misericordię colendissime . quaeso , salutem filiis tuis generis , symmystisque omnibus , quibus meis meis plurimum colendissimis .", |
| "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Epistola-Pauli-ad-Ephesios_window_21", |
| "psc_text": "sanctis: et pro me, ut detur mihi sermo in apertione oris mei cum fiducia, notum facere mysterium Evangelii: pro quo legatione fungor in catena, ita ut in ipso audeam, prout oportet me, loqui. Ut autem et vos sciatis quae circa me sunt, quid agam: omnia vobis nota faciet Tychicus, charissimus frater, et fidelis minister in Domino: quem misi ad vos in hoc ipsum, ut cognoscatis quae circa nos sunt, et consoletur corda vestra. Pax fratribus, et charitas cum fide, a Deo Patre, et Domino [ Ms. add. nostro] Jesu Christo. Gratia cum omnibus, qui diligunt Dominum nostrum Jesum Christum in incorruptione. Amen. Explicit Epistola B. Pauli apostoli ad Ephesios.", |
| "candidate_score": 0.639614, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_23", |
| "bdc_text": "consulem , Wytenbachius , Sarcherius , per ecclesiae agor ac misericordię colendissime .", |
| "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Epistola-Pauli-ad-Ephesios_window_21", |
| "psc_text": "sanctis: et pro me, ut detur mihi sermo in apertione oris mei cum fiducia, notum facere mysterium Evangelii: pro quo legatione fungor in catena, ita ut in ipso audeam, prout oportet me, loqui. Ut autem et vos sciatis quae circa me sunt, quid agam: omnia vobis nota faciet Tychicus, charissimus frater, et fidelis minister in Domino: quem misi ad vos in hoc ipsum, ut cognoscatis quae circa nos sunt, et consoletur corda vestra. Pax fratribus, et charitas cum fide, a Deo Patre, et Domino [ Ms. add. nostro] Jesu Christo. Gratia cum omnibus, qui diligunt Dominum nostrum Jesum Christum in incorruptione. Amen. Explicit Epistola B. Pauli apostoli ad Ephesios.", |
| "candidate_score": 0.62412, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_23", |
| "bdc_text": "consulem , Wytenbachius , Sarcherius , per ecclesiae agor ac misericordię colendissime .", |
| "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Epistola-Pauli-ad-Ephesios_window_0", |
| "psc_text": "Epistola Pauli ad Ephesios [ Cap. I.] Paulus apostolus Jesu Christi per voluntatem Dei, omnibus sanctis, qui sunt Ephesi, et fidelibus in Christo Jesu. Gratia vobis, et pax a Deo Patre nostro, et Domino Jesu Christo. Benedictus Deus et Pater Domini nostri Jesu Christi, qui benedixit nos in omni benedictione spirituali in coelestibus in Christo, sicut elegit nos in ipso ante mundi constitutionem, ut essemus sancti et immaculati in conspectu ejus in charitate. Qui praedestinavit nos in adoptionem filiorum per Jesum Christum in ipsum, secundum propositum voluntatis suae, in laudem gloriae gratiae suae, in qua gratificavit nos in dilecto Filio suo. In quo habemus redemptionem per sanguinem ejus, remissionem peccatorum, secundum divitias gratiae ejus, quae superabundavit in nobis in omni sapientia et prudentia: ut notum faceret nobis sacramentum voluntatis suae, secundum beneplacitum ejus, quod proposuit in eo, in dispensatione plenitudinis temporum, instaurare omnia in Christo, quae in coelis, et quae", |
| "candidate_score": 0.620952, |
| "ce_score": null |
| } |
| ] |
| }, |
| { |
| "rank": 16, |
| "cf_id": "cf021", |
| "work_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-moribus-Ecclesiae", |
| "max_score": 0.678752, |
| "ce_confirmed": false, |
| "evidence": [ |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_6_8", |
| "bdc_text": "illius veni a Marpurgio discessit , semper est , ut audeo sibi illam moxultus ac tenue varius est visus , atque spes et animo studiis suis consultum est , illum mox rediturum ad nos . Is quidem vestram animum benevolentiam mirifice apud nostros desticavit , adeo ut miseri parum se nobis omnibus debere profiteantur . Ut est remittam ea , quae ad animo apud me sunt , per clerum mittere miseras omnia , ac iterum rogo , ut sunt reliqua , si modo admodum polliciti sunt .", |
| "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-moribus-Ecclesiae_window_99", |
| "psc_text": "et caetera in quibus subvenire hominem homini vulgo passimque conceditur: sic in animo sunt quaedam, in quibus excellentia illa et rara magisteria non admodum desiderantur; ut cum hortamur et monemus, ut haec ipsa indigentibus exhibeantur quae corpori exhibenda esse diximus. Cum enim haec facimus, ope corpori; cum autem docemus ut fiant, disciplina animo subvenimus. Sunt vero alia, quibus multimodi variique morbi animorum, magna quadam et prorsus ineffabili ratione sanantur: quae medicina nisi divinitus populis mitteretur, nulla spes salutis esset, tam immoderata progressione peccantibus; quanquam et illa corporis, si altius rerum originem repetas, non invenitur unde ad homines manare potuerit, nisi a Deo, cui rerum omnium status salusque tribuenda est. 56. Haec tamen disciplina de qua nunc agimus, quae animi medicina est, quantum Scripturis ipsis divinis colligi licet, in duo distribuitur; coercitionem, et instructionem. Coercitio timore, instructio vero amore perficitur, ejus dico cui per disciplinam subvenitur: nam qui subvenit, nihil horum", |
| "candidate_score": 0.678752, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_3", |
| "bdc_text": "Verum si quid hic erratum est , resciret naturus .", |
| "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-moribus-Ecclesiae_window_148", |
| "psc_text": "Verissime dicitis. Quis enim ita est mente caecus, qui non videat id cuique generi malum esse, quod contra ejus naturam est? Sed hoc constituto, evertitur haeresis vestra: nulla enim natura malum, si quod contra naturam est, id erit malum. Vos autem asseritis quamdam naturam atque substantiam malum esse. Accedit etiam illud, quod contra naturam quidquid est, utique naturae adversatur, et eam perimere nititur. Tendit ergo id quod est, facere ut non sit. Nam et ipsa natura nihil est aliud, quam id quod intelligitur in suo genere aliquid esse. Itaque ut nos jam novo nomine ab eo quod est esse, vocamus essentiam, quam plerumque substantiam etiam nominamus: ita veteres qui haec nomina non habebant, pro essentia et substantia naturam vocabant. Idipsum ergo malum est, si praeter pertinaciam velitis attendere, deficere ab essentia et ad id tendere ut non sit. 3. Quocirca cum in Catholica dicitur, omnium naturarum atque substantiarum esse auctorem", |
| "candidate_score": 0.628689, |
| "ce_score": null |
| } |
| ] |
| }, |
| { |
| "rank": 17, |
| "cf_id": "cf010", |
| "work_id": "003_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-de-baptismate-haereticorum", |
| "max_score": 0.678661, |
| "ce_confirmed": false, |
| "evidence": [ |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_13_15", |
| "bdc_text": "Verum Condensis , ut primum rescidit , qui potus esse se oppositurum pro Ionge , nisi pius et concordię , quantum imperavit ac sic turba fore . Iterum enim nos ablicere senioribus accersitis , quod primum imperavit ac sic turba illa ita sopita est . Dominus capitaneus Pergensis , cuius tamen Henrichus scripsit , miguit , eam ecclesiam iubem in universi in animo omnibusque generis , quonam abendantem , papis sis eripuit eamque nunc tuetur egregie a parte evangelicorum .", |
| "psc_chunk_id": "003_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-de-baptismate-haereticorum_window_0", |
| "psc_text": "EPISTOLAE DIONYSII ALEXANDRINI EPISCOPI AD STEPHANUM PAPAM FRAGMENTUM. PROOEMIUM. Subnexo fragmento Eusebius praemittit: Ad Stephanum Dionysius primam earum, quae de Baptismo conscriptae sunt, epistolam exaravit: cum non mediocris controversia exorta esset, utrum eos, qui ex qualibet haeresi convertuntur, Baptismo purgari oporteret. Quippe antiqua consuetudo invaluerat, ut in ejusmodi suscipiendis sola manuum impositio cum precationibus adhiberetur. Primus Cyprianus qui Carthaginensem tunc regebat ecclesiam, nonnisi per baptismum prius ab errore mundatos admittendos esse censuit. Verum Stephanus nihil adversus traditionem, quae jam inde ab initio obtinuerat, innovandum ratus, gravissime id tulit. Ad hunc igitur cum de hoc argumento multa Dionysius per litteras scripsisset, illi sub finem significat omnes ubique ecclesias, mollito jam persecutionis furore, Novati turbulentam novitatem detestantes, inter se pacem iniisse. Sic autem scribit (Euseb., lib. VIII, c. 2, 3 et 4). Scias autem, frater, cunctas per Orientem et ulterius positas Ecclesias, quae prius erant discissae, nunc tandem ad unitatem reversas esse,", |
| "candidate_score": 0.678661, |
| "ce_score": null |
| } |
| ] |
| }, |
| { |
| "rank": 18, |
| "cf_id": "cf051", |
| "work_id": "054_Leo-I_Epistolae", |
| "max_score": 0.678485, |
| "ce_confirmed": false, |
| "evidence": [ |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_27_29", |
| "bdc_text": "februarii anno 67 . Iosue Vinstlerus . Eximio domini nostri Iesu Christi servo d. Henrico Bullingero , Tigurinae ecclesiae episcopo vigilantissimo , domino et patri meo plurimum observando consensionem S.", |
| "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1003", |
| "psc_text": "episcopus Germaniciae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. JOSEPHUS episcopus Iliopolis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime et sanctissime pater. CALOGERUS episcopus Claudiopolis. Valere me ora, Deo amantissime pater. Et subscripsi per Euphrosynum diaconem. HERACLIUS misericordia Dei episcopus Comanorum. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. 1105 IBAS episcopus Edessenae metropolis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. SOPHRONIUS episcopus Constantinae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. URANIUS episcopus Emissae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. EUSEBIUS episcopus Dorylaei. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. AETHERIUS episcopus Smyrnae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. ZENOBIUS episcopus. Ut supra. THOMAS episcopus Theodosiopolis. Valere me in Domino, amantissime pater. SABAS episcopus Palti. Valere me in Domino, Deo, amantissime pater. Subscribens per Patricium episcopum. PATRICIUS episcopus Neocaesareae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. RINUS gratia Dei episcopus Junopolis.", |
| "candidate_score": 0.678485, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_27_29", |
| "bdc_text": "februarii anno 67 . Iosue Vinstlerus . Eximio domini nostri Iesu Christi servo d. Henrico Bullingero , Tigurinae ecclesiae episcopo vigilantissimo , domino et patri meo plurimum observando consensionem S.", |
| "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1004", |
| "psc_text": "me in Domino ora, Deo amantissime pater. ZENOBIUS episcopus. Ut supra. THOMAS episcopus Theodosiopolis. Valere me in Domino, amantissime pater. SABAS episcopus Palti. Valere me in Domino, Deo, amantissime pater. Subscribens per Patricium episcopum. PATRICIUS episcopus Neocaesareae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. RINUS gratia Dei episcopus Junopolis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. EUDOXIUS episcopus poleos Chomatis. Valere me in Domino ora, sanctissime pater. NICOLAUS misericordia Dei episcopus Acarasseorum. Valere me in Domino ora, amantissime pater. EVODIUS episcopus Saumatis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. TRIPHON episcopus Ecclesiae Chii. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. PAULUS episcopus sanctissimae Dei Ecclesiae Philiomelei. Valere me in Domino ora, domine pater. THEOCTISTUS episcopus Tyrai. Valere me in Domino ora, sanctissime pater. OLYMPIUS episcopus Sozopolitanae sanctissimae Dei Ecclesiae. Valere me ora, Deo sanctissime pater. JOANNES humilis episcopus civitatis Barbileorum. Valere me ora, Deo amantissime pater.", |
| "candidate_score": 0.677094, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_29", |
| "bdc_text": "Eximio domini nostri Iesu Christi servo d. Henrico Bullingero , Tigurinae ecclesiae episcopo vigilantissimo , domino et patri meo plurimum observando consensionem S.", |
| "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1039", |
| "psc_text": "supra sanctum altare posuissemus, ipsam eorum pietati tradidimus, sic eam ut acciperent, cum ipsi rogavissent: qui accipientes gloriam dederunt nobiscum Christo Domino, qui expulit quidem obscuritatem pravae opinionis, et illustravit summa consensione verbum veritatis. Et quae quidem ad ecclesiasticam pacem concordiamque sacerdotum in fide pura spectant, per gratiam Salvatoris hoc pacto contigerunt. CAP. IV. Quoniam vero etiam de aliis rebus oportebat nos considerare, ut tanta synodus omnia videretur agere sine ulla omissione, quae correctionis indigent, atque approbationis tum in canonicis, tum in ecclesiasticis capitibus, cura adhibita est et ab iis qui omnia moderantur, et a magnificentissimis gloriosissimisque judicibus et illustri et glorioso senatu et clero universo et populo, ut afficeretur aliquo honoris additamento sanctissima sedes hujus regiae urbis Constantinopolis per consensum hujus sanctae synodi circa canonem centum quinquaginta sanctorum Patrum, qui congregati fuerant sub magno Theodosio piae recordationis, qui fuit Constantinopolis imperator, praesidente tunc Nectario quidem Constantinopoli, Timotheo vero Alexandriae,", |
| "candidate_score": 0.663232, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_29", |
| "bdc_text": "Eximio domini nostri Iesu Christi servo d. Henrico Bullingero , Tigurinae ecclesiae episcopo vigilantissimo , domino et patri meo plurimum observando consensionem S.", |
| "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1442", |
| "psc_text": "ad custodiam catholicae fidei, cura dignamini sollicitiore respicere, evidenter agnoscitis quod magnis haereticorum audetur insidiis, ut inter Eutychis Dioscorique discipulos, et eum quem apostolica sedes direxerit, diligentior, tamquam nihil fuerit ante definitum, tractatus habeatur, et quod totius mundi catholici sacerdotes in sancta Chalcedonensi synodo probant gaudentque firmatum, in injuriam etiam sacratissimi concilii Nicaeni efficiatur infirmum. Quod enim nostris temporibus apud Chalcedonam de Domini nostri Jesu Christi incarnatione firmatum est, hoc etiam apud Nicaeam mysticus ille Patrum numerus definivit; ne catholicorum confessio aut unigenitum Dei Filium in aliquo crederet Patri imparem, aut eumdem, cum factus est filius hominis, non veram carnis nostrae atque animae habuisse naturam. CAP. II. Detestandum ergo nobis est perseveranterque vitandum, quod fraus haeretica nititur obtinere, nec in aliquam disceptationem pie et plene definita, revocanda sunt, ne ad arbitrium damnatorum ipsi de his videamur ambigere, quae manifestum est per omnia propheticis et evangelicis atque apostolicis auctoritatibus consonare. Unde", |
| "candidate_score": 0.66153, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_7_9", |
| "bdc_text": "Is quidem vestram animum benevolentiam mirifice apud nostros desticavit , adeo ut miseri parum se nobis omnibus debere profiteantur . Ut est remittam ea , quae ad animo apud me sunt , per clerum mittere miseras omnia , ac iterum rogo , ut sunt reliqua , si modo admodum polliciti sunt . De expeditione insigneris ;", |
| "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1557", |
| "psc_text": "et omnibus hodierna die meruit excelsior reperiri. Hodie angeli diu vota desiderata receperunt; hodie archangeli, quod multo tempore cupiebant, inspicere valuerunt; naturam nostram in sede Dominica immortali fulgentem gloria perviderunt. S. THEOPHILI episcopi Alexandrini, de Epistola paschali, quam per Aegyptum destinavit. CAP. VIII. Cujus rei testis est ille qui loquitur: Omnes declinaverunt, simul inutiles facti sunt (Ps. XIII, 3) . Et prophetae Christi auxilium deprecantes: Domine, inclina coelos tuos, et descende (Ps. CXLIII, 5) . Non ut mutaret locum, in quo omnia sunt, sed ut propter salutem nostram carnem humanae fragilitatis assumeret, Paulo apostolo eadem concinente: Cum esset dives, pauper factus est, ut nos illius paupertate divites essemus (II Cor. VIII, 9) . Venitque in terras, et de virginali utero, quem sanctificavit, egressus homo, interpretationem nominis sui Emmanuel, id est Nobiscum Deus (Matth. I, 25) , dispensatione confirmans, mirum in modum coepit esse quod nos sumus, 1395 et non desiit", |
| "candidate_score": 0.659553, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_1_3", |
| "bdc_text": "Agerrime tuli , reverende pater , fratrem meum proximo te insolutato quid piissime . Sperabam enim secum , D. poturum in Christi aliquid a te literarum , verum etiam thestis illas , de quibus proxime ad te scripseram , contra conscientiatiorem Gallicam ac simul etiam , quid tu sancti res , quod huic tam quidam in me est , in ancipaverim . Verum si quid hic erratum est , resciret naturus .", |
| "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_462", |
| "psc_text": "quae peculiare Scripturarum et verborum studium exigebant, aliquid diligentiae ac subsidii contulisse; ex quo aliqui eas ab ipso dictatas crediderunt, et in Gallicani scriptoris gloriam apud Gallos vulgarunt. 6. Quantum porro intersit, ut tam celebris dogmatica epistola emendatissima, quoad fieri potest, edatur, cum per se satis intelligitur, tum vero demonstrant etiam luculentius illa trium episcoporum Galliae ad Leonem epist. 67, c. 2: Idcirco si dignanter admittitis, deprecamur ut opus et praesentibus et futuris temporibus profuturum (de hac epistola loquuntur), quod nos asservandi studio foliis mandare curavimus, sanctitas vestra percurrere, et si quid librarii errore defuerit, emendare dignetur. In hanc rem perficiendam codices triginta et amplius expendimus, et inter hos sex vetustissimos. qui millenariam aetatem attingunt. Cum haec epistola invenitur in omnibus collectionibus, quas in praefatione recensuimus, exceptis collect. 4, 6, 7, 14, 15 et 16, tum vero ad praecipuos cujusque collectionis mss. libros eamdem relegimus, inter quos vetustissimi sunt Vat.", |
| "candidate_score": 0.658826, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_29", |
| "bdc_text": "Eximio domini nostri Iesu Christi servo d. Henrico Bullingero , Tigurinae ecclesiae episcopo vigilantissimo , domino et patri meo plurimum observando consensionem S.", |
| "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1147", |
| "psc_text": "Domino esse reparatum. Ac si quid adversum tanti operis consummationem de contrario spiritu sentitur oboriri, necesse est ut ad vestrae revocetur pietatis auxilium, quod ad custodiam catholicae veritatis divina providentia praeparavit: ut cum potestatis vestrae sit scandala etiam in longinquo nata resecare, multo magis ea quae sub vestris audent oculis surgere, non sinatis accrescere. Anatolii episcopi ordinationem, sicut scientia Dei testis est, suspectam (quod fatendum est) mihi fecerant consecrationis ejus auctores, nec dissimilem ab eligentibus arbitrabar electum; secutumque est ut cum communionem apostolicae sedis expeteret, diu dandis ad eum pacis epistolis abstinerem. Sed cum illi pietatis vestrae testimonium 1186 suffragaretur, et de fide atque unanimitate ejus optanda quaeque et placitura promitteret, professionem ejus ita credidi esse sinceram, ut tamen, qua observantia se agere deberet, non desinerem commonere, sedulo ipsi ac diligenter inculcans, ut de persecutoribus beatae memoriae Flaviani neminem auderet in suo habere consortio, et Eutychis haeretici sectatores tamquam inimicos", |
| "candidate_score": 0.655863, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_19", |
| "bdc_text": "Die Solothurner hand des bischoffs von Basch sind und schüngeren annemmen , die doch des bischoffs von Daschaff der bischöff , under das paner hie zuͦ Ruell gschworen , wolchen befidet ist und unger für guͦt und die sachen diser tagen , widersornn gesideigt worden , die schuld , der unruw uff soliche printz üch personen gelegt , quorum die sonder inen geranten , so weren es uffgangen , hac d. Sarconio sibi pro ipsius est .", |
| "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1068", |
| "psc_text": "AD EPISCOPOS GALLIARUM. SYNOPSIS. Reversis legatis a synodo Chalcedonensi, acceptisque gestis, et sententia adversus Eutychen et Dioscorum prolata, hujus exemplar mittit ad Gallicanos episcopos. Dileetissimis fratribus RUSTICO, RAVENNIO, VENERIO, et caeteris episcopis per Gallias constitutis, LEO. Impletis per misericordiam Dei communibus votis, dignum est fraternitatem vestram sanctorum gaudiorum habere consortium. Nam fratres mei, qui vice mea Orientali 1141 synodo praesederunt, quae acta retulerint significo, confirmata catholica fide, et glorificato apostolicae praedicationis triumpho: quod etiam hi qui ad deviandum vel seducti fuerant vel impulsi, recepta veritatis luce laetantur. Siquidem omnes Domini sacerdotes in unam sententiam, sancto Spiritu docente, consensere; et de sacramento Dominicae incarnationis, in qua multorum intelligentia caligabat, ita tenebrae erroris ablatae sunt, ut in uno Domino nostro, vero et Dei et hominis Filio, nec de humanitatis ambigatur natura, nec de Deitatis essentia. In impios autem nefandi erroris auctores, qui indignos se Dei gratia judicantes, correctionis uti remediis noluerunt, qualis", |
| "candidate_score": 0.653536, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_12_14", |
| "bdc_text": "Frisius , comes fratribus coniunctus , ut nondicae , is iam quosdam et Argentinum nostrae 300 impetravit equites , quicquam instructos , ut impressis ut quos scivit , magnos ut vocant , in ordinem redigeret . Verum Condensis , ut primum rescidit , qui potus esse se oppositurum pro Ionge , nisi pius et concordię , quantum imperavit ac sic turba fore . Iterum enim nos ablicere senioribus accersitis , quod primum imperavit ac sic turba illa ita sopita est .", |
| "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_261", |
| "psc_text": "et nihil usquam a suo capite dissideret. Qui ergo scit se quibusdam esse praepositum, non moleste ferat aliquem sibi esse praelatum; sed obedientiam quam exigit, etiam ipse dependat: et sicut non vult gravis oneris sarcinam ferre, ita non audeat alii importabile pondus imponere (Matth. XXIII, 4). Discipuli enim sumus humilis et mitis magistri, dicentis: Discite a me quia mitis sum et humilis corde; et invenietis requiem animabus vestris. Jugum enim meum suave est, et onus meum leve (Matth. XI, 29) . Quod quomodo experiemur, nisi et illud in observantiam veniat, quod idem Dominus ait? Qui major est vestrum, erit minister vester. Qui autem se exaltaverit, humiliabitur; et qui se humiliat exaltabitur (Matth. XX, 26; Marc. X, 43; Luc. XXII, 26; Luc. XIV, 11) . 693 EPISTOLA XV. AD TURRIBIUM ASTURICENSEM EPISCOPUM. De Priscillianistarum erroribus. SYNOPSIS (Ex collectione Hispanica). I. Contra Priscillianistas, qui sanctam Trinitatem, non personis, sed tantum nominibus distinguunt.", |
| "candidate_score": 0.65253, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_2", |
| "bdc_text": "Sperabam enim secum , D. poturum in Christi aliquid a te literarum , verum etiam thestis illas , de quibus proxime ad te scripseram , contra conscientiatiorem Gallicam ac simul etiam , quid tu sancti res , quod huic tam quidam in me est , in ancipaverim .", |
| "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_472", |
| "psc_text": "acceperant in Constantinopolitano conventu exemplaria scripsisse, in quibus ea epistola una cum testimoniis legeretur, ac exinde in Graecos codices ante gesta Chalcedonensia utraque simul traduxisse. Ex his autem apparet quam perperam P. Garnerius horum testimoniorum collectionem Theodoreto tribuerit, de quo tamen plura in observationibus ad notam ultimam Quesnelli. Inter testimonia autem a Leone collecta primo loco occurrunt tria satis prolixa sumpta ex Hilario; et hunc quidem Latinum scriptorem Graecis antea incognitum, ex notitia testimoniorum Leonis inter Patres catholicae fidei assertores praecipuo honore in Chalcedonensi synodo a Cecropio Sebastopolitano episcopo allegatum credimus (Act. 2, tom. IV Concil. pag. 1207). EPISTOLA XXVIII. AD FLAVIANUM EPISCOPUM CONSTANTINOPOLITANUM CONTRA EUTYCHIS PERFIDIAM ET HAERESIM, SYNOPSIS ( Ex collectione Hispanica ). Quod ignorantia sanctarum Scripturarum Eutychen haereticum fecerit. --II. Contra eos qui in duos filios dispensationis Dominicae mysterium scindere moliuntur. --III. Contra eos qui passibilem Divinitatem unigeniti Filii Dei audent asserere. --IV. Contra eos qui in", |
| "candidate_score": 0.649058, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_20_22", |
| "bdc_text": "Dominus haec scribo , ecce , quae ego me afficiuntur per festinationem licuit , Christophorum Fabri Neocomensi , que ego moxi , quantum per te mitto . ex Gallico Germanice reddidi , pacipiente frater meo Iacobo ; illa ad te mitto .", |
| "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1007", |
| "psc_text": "ALEXANDER episcopus civitatis Seleuciae Pisidiae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. MUSIANUS episcopus Limenorum. Valere me in Domino, Deo amantissime pater. FLORENTIUS episcopus Lesbitereae h . . . . et litteris. Valere me ora Deo amantissime pater. EPIPHANIUS episcopus civitatis Midai. Valere me ora, Deo amantissime pater. CYRUS episcopus civitatis Siniandi. Valere me in Domino ora, sanctissime pater. PANCRATIUS episcopus Lybiadis. Valere me in Domino ora, sanctissime pater. POLYCHRONIUS episcopus Antipatridis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. CYRIACUS episcopus civitatis Trognadorum subscripsi per presbyterum meum Chrysippum. Valere me in Domino ora, sanctissime pater. EUNOMIUS episcopus Nicomediae metropolis. Valere me ora, sanctissime pater. ANASTASIUS episcopus Nicaeae metropolis. Valere me ora, sanctissime pater. SEBASTIANUS episcopus civitatis Berissae. Valere me in Domino, Deo amantissime pater. JOVINUS episcopus sanctissimae Dei Ecclesiae Debeltorum. Valere me ora, amantissime pater. Similiter et reliqui omnes episcopi subscripserunt. Explicit relatio sanctae synodi Chalcedonensis ad papam", |
| "candidate_score": 0.648531, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_20_22", |
| "bdc_text": "Dominus haec scribo , ecce , quae ego me afficiuntur per festinationem licuit , Christophorum Fabri Neocomensi , que ego moxi , quantum per te mitto . ex Gallico Germanice reddidi , pacipiente frater meo Iacobo ; illa ad te mitto .", |
| "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1004", |
| "psc_text": "me in Domino ora, Deo amantissime pater. ZENOBIUS episcopus. Ut supra. THOMAS episcopus Theodosiopolis. Valere me in Domino, amantissime pater. SABAS episcopus Palti. Valere me in Domino, Deo, amantissime pater. Subscribens per Patricium episcopum. PATRICIUS episcopus Neocaesareae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. RINUS gratia Dei episcopus Junopolis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. EUDOXIUS episcopus poleos Chomatis. Valere me in Domino ora, sanctissime pater. NICOLAUS misericordia Dei episcopus Acarasseorum. Valere me in Domino ora, amantissime pater. EVODIUS episcopus Saumatis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. TRIPHON episcopus Ecclesiae Chii. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. PAULUS episcopus sanctissimae Dei Ecclesiae Philiomelei. Valere me in Domino ora, domine pater. THEOCTISTUS episcopus Tyrai. Valere me in Domino ora, sanctissime pater. OLYMPIUS episcopus Sozopolitanae sanctissimae Dei Ecclesiae. Valere me ora, Deo sanctissime pater. JOANNES humilis episcopus civitatis Barbileorum. Valere me ora, Deo amantissime pater.", |
| "candidate_score": 0.648312, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_20_22", |
| "bdc_text": "Dominus haec scribo , ecce , quae ego me afficiuntur per festinationem licuit , Christophorum Fabri Neocomensi , que ego moxi , quantum per te mitto . ex Gallico Germanice reddidi , pacipiente frater meo Iacobo ; illa ad te mitto .", |
| "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1002", |
| "psc_text": "Deo amantissime pater. CONSTANTINUS misericordia Dei episcopus metropolitanus Meletenus. Valere me in Domino ora, reverentissime pater. FRANCION episcopus metropolitanus Philippopolis. Valere me in Domino ora, amantissime pater. PERGAMIUS episcopus Antiochiae Pisidorum metropolis. Valere in Domino ora, Deo amantissime pater. LUCIANUS episcopus Byzae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. GREGORIUS episcopus Adrianopolis. Valere ora Deo amantissime pater. THEODORITUS episcopus Cyri. Valere me in Domino ora, domine, Deo amantissime pater. MELETIUS episcopus Larissae, vices agens beatissimi episcopi domni Apamiae Syriae, subscripsi. Valere ora, sanctissime pater. ACACIUS misericordia Dei episcopus civitatis Arthiae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. JOANNES episcopus Germaniciae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. JOSEPHUS episcopus Iliopolis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime et sanctissime pater. CALOGERUS episcopus Claudiopolis. Valere me ora, Deo amantissime pater. Et subscripsi per Euphrosynum diaconem. HERACLIUS misericordia Dei episcopus Comanorum. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater.", |
| "candidate_score": 0.646778, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_23_25", |
| "bdc_text": "consulem , Wytenbachius , Sarcherius , per ecclesiae agor ac misericordię colendissime . quaeso , salutem filiis tuis generis , symmystisque omnibus , quibus meis meis plurimum colendissimis . charissime , ac pater mihi multis nobis reverende .", |
| "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_999", |
| "psc_text": "sanctissimi episcopi 1103 Paschasinus et Lucensius, et qui cum eis est reverentissimus presbyter Bonifacius, his ita constitutis vehementer resistere tentaverunt, procul dubio a vestra providentia inchoari et hoc bonum volentes; ut quemadmodum fidei, sic et ordinis vobis imputetur restitutio. Nos autem satisfacientes piissimis et amatoribus Christi principibus, qui pro hac causa gaudent, et clarissimo senatui, et toti, sicut est dicendum, regiae urbi, congruum esse putavimus honorem ejus ab universali synodo confirmari, et tamquam ex tua initium sumpserit sanctitate, per hos quos fovere semper festinasti, confidenter firmavimus, scientes quia omne bonum quod a filiis fit, ad proprios recurrit parentes. Rogamus igitur, honora et tuis sententiis nostrum judicium; et quemadmodum nos consensum in bonis capiti contulimus, sic et caput filiis quod decet adimpleat. Sic enim et piissimi principes curabuntur, qui tuae sanctitatis sicut legem affirmaverunt judicium, et Constantinopolitana sedes vicissitudinem suscipiet, quae vobis semper omne studium ad causam pietatis exhibuit, et zelo", |
| "candidate_score": 0.646153, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_22_24", |
| "bdc_text": "illa ad te mitto . consulem , Wytenbachius , Sarcherius , per ecclesiae agor ac misericordię colendissime . quaeso , salutem filiis tuis generis , symmystisque omnibus , quibus meis meis plurimum colendissimis .", |
| "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_990", |
| "psc_text": "θείῳ κυβερνώμενοι νεύματι. πᾶσαν ὑμῖν τῶν πεπραγμένων τὴν δύναμιν ἐγνωρίσαμεν εἰς σύστασιν ἡμε τέραν καὶ τῶν παρ' ἡμῶν πεπραγμένων βεβαίωσίν τε καὶ συγκατάθεσιν. EJUSDEM EPISTOLAE. Alia antiquior versio. Exemplar relationis archetypi sanctae magnae et universalis synodi, quae in Chalcedonensi metropoli congregata est, ad sanctae memoriae papam Leonem. Sancta et magna et universalis synodus, quae secundum Dei gratiam, et sanctionem piissimorum et Dei amatorum principum collecta est in Chalcedone metropoli Bithyniae provinciae, sanctissimo ac beatissimo LEONI. CAP. I. Repletum est gaudio os nostrum et lingua nostra exsultatione (Ps. CXXV, 2) , quod hanc ut propriam nobis gratiam prophetiam aptavit, quibus pietatis confirmatum est votum. Quid enim fide ad laetitiam superius? Quid dominica agnitione ad exsultationem clarius, quam ipse desuper nobis Salvator ad salutem tradidit dicens: Ambulantes docete omnes gentes, baptizantes eos in nomine Patris, et Filii, et Spiritus sancti, docentes eos servare omnia quaecumque mandavi vobis. Quam ipse tamquam auream catenulam", |
| "candidate_score": 0.644678, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_23_25", |
| "bdc_text": "consulem , Wytenbachius , Sarcherius , per ecclesiae agor ac misericordię colendissime . quaeso , salutem filiis tuis generis , symmystisque omnibus , quibus meis meis plurimum colendissimis . charissime , ac pater mihi multis nobis reverende .", |
| "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1006", |
| "psc_text": "Theodosiopolis magnae Armeniae. Valere me ora in Domino, Deo amantissime pater. AURELIUS episcopus. Ora pro nobis, pater beatissime. 1106 RESTITUTIANUS episcopus. Ora pro nobis, sancte ac venerabilis papa. AMACIUS episcopus civitatis Sotorum. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. MELETIUS episcopus Larissae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. FONTEIANUS episcopus Sagalassi. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. THEODORUS misericordia Dei episcopus Antifelli Lyciae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. MELIPHTONGUS misericordia Dei episcopus Heliopolis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. THALASSIUS episcopus civitatis Parii. Valere me in Domino, Deo amantissime pater. ALEXANDER episcopus civitatis Seleuciae Pisidiae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. MUSIANUS episcopus Limenorum. Valere me in Domino, Deo amantissime pater. FLORENTIUS episcopus Lesbitereae h . . . . et litteris. Valere me ora Deo amantissime pater. EPIPHANIUS episcopus civitatis Midai. Valere me ora, Deo amantissime pater. CYRUS", |
| "candidate_score": 0.643211, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_23_25", |
| "bdc_text": "consulem , Wytenbachius , Sarcherius , per ecclesiae agor ac misericordię colendissime . quaeso , salutem filiis tuis generis , symmystisque omnibus , quibus meis meis plurimum colendissimis . charissime , ac pater mihi multis nobis reverende .", |
| "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1016", |
| "psc_text": "episcopus apostolatum vestrum saluto. Ego ASCLEPIUS episcopus apostolatum vestrum venerans in Domino plurimum saluto. Ego MAXIMUS episcopus apostolatum vestrum saluto. Ego URSUS episcopus beatitudinem vestram saluto. INGENUUS episcopus apostolatum vestrum venerans saluto. JUSTUS episcopus coronam vestram venerans saluto. VALERIUS episcopus apostolatum vestrum saluto. Ego SUPERVENTOR episcopus coronam vestram venerans saluto. 1111 VERUS episcopus apostolatum vestrum reverenter saluto. HELLADIUS episcopus sanctitatem tuam in Domino saluto. AETHERIUS episcopus sanctitatem tuam in Domino saluto. EULALIUS episcopus sanctitatem tuam in Domino saluto. ANEMIUS episcopus sanctitatem tuam in Domino saluto. CHRYSAPHIUS episcopus sanctitatem tuam in Domino saluto. PETRONIUS episcopus sanctitatem vestram in Domino saluto, et ut pro me orare dignemini, quaeso. Ego FONTEIUS episcopus apostolatum vestrum reverenter saluto, et rogo ut mei meminisse dignemini. YDATIUS episcopus apostolatum vestrum in Domino saluto. HILARUS episcopus apostolatum vestrum plurima in Christo veneratione saluto. ICTURUS episcopus apostolatum vestrum venerans saluto. EUGENIUS episcopus beatitudinem tuam saluto. PALLADIUS episcopus apostolatum vestrum", |
| "candidate_score": 0.640618, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_21_23", |
| "bdc_text": "ex Gallico Germanice reddidi , pacipiente frater meo Iacobo ; illa ad te mitto . consulem , Wytenbachius , Sarcherius , per ecclesiae agor ac misericordię colendissime .", |
| "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_682", |
| "psc_text": "ἐνανθρωπήσεως τοῦ Χριστοῦ. Ὧι τινι μυστηρίῳ ἐπειδὴ νῦν ἀσεβῶς ἀπὸ ὁλίγων ἀφρόνων ἐναντιοῦται, πάντων τῶν μερῶν ἡμῶν αἱ ἐκκλησίαι πᾶσαι τῆς ὑμετέρας φιλανθρωπίας καταδέονται· διὰ τῶν ἐπισκόπων. ἐπειδὴ καὶ οἱ ἡμέτεροι πιστῶς ἀντειρήκασι, καὶ αὐτὸς ἐκεῖνος Φλαυιανὸς ὁ ἐπίσκοπος λίβελλον ἐκκλήτου ἐπιδέδωκε, γενικὴν σύνοδον κελεύσατε ἐν τῇ Ἰταλίᾳ συνελθεῖν. Ἥ τις πάντα τὰ προσκόμματα οὕτως ἀποκινήσει καὶ καταπραϋνεῖ ἵνα μὴ περαιτέρω τί ποτε ἢ περὶ τῆς πίστεως εὐρεθῇ ἀμφίβολον, ἢ ἐν τῇ ἀγάπῇ μεμερισμένον· συνερχομένων δηλαδὴ τῶν κατὰ τὴν ἀνατολὴν ἐπαρχιῶν ἐπισκόπων· ἵνα ὅσοι καταπονηθέντες ἀπειλαῖς, καὶ ὕβρεσιν, ἀπὸ τῆς ὀδοῦ τῆς ἀληθείας ἐξέκλιναν, 918 εἰς σωτηρίας παραμυθίαν ὁλόκληρον ἀνακληθῶσι· καὶ αὐτοὶ δὲ ὧν ἐστιν ἡ σκληροτάτη ἀπόφασις, ἐὰν γνώμαις κρείττοσιν ἐπακολουθήσωσιν, ἀπὸ τῆς ἑνότητος τῆς ἐκκλησίας μηδαμῶς ἀποστῶσιν. Ὅπως γὰρ μετὰ τὴν ἔκκλητον τοῦτο ἀναγκαίως αἰτοῦμεν, τῶν κατὰ Νικαίαν κανόνων αἱ ψῆφοι μαρτυροῦσιν· αἵ τινες ἀπὸ τῶν πανταχοῦ τοῦ κόσμου ἐπισκόπων καθιδρύθησαν, ὥσπερ ὑπετάξαμεν. Συνέλθετε τοῖς καθολικοῖς τῷ ὑμετέρῳ", |
| "candidate_score": 0.640252, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_23_25", |
| "bdc_text": "consulem , Wytenbachius , Sarcherius , per ecclesiae agor ac misericordię colendissime . quaeso , salutem filiis tuis generis , symmystisque omnibus , quibus meis meis plurimum colendissimis . charissime , ac pater mihi multis nobis reverende .", |
| "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_833", |
| "psc_text": "ut quia incolumitas vestra exsultatio et salus nostra est, citius ad nos relatu desiderabili salutis vestrae gaudia recurrant. Et alia manu: Memorem coronam vestram humilitatis nostrae Christus Dominus longaeva aetate conservet, domine sancte beatissime pater, et apostolica sede dignissime Papa. Ceretius susceptus vester apostolatum vestrum saluto, commendans me orationibus vestris. 1005 Salonius venerator vester, apostolatum vestrum in Domino saluto, orationum vestrarum subsidia deposcens. Veranus cultor vestri apostolatus, beatitudinem vestram saluto, et ut pro me oretis peto. EPISTOLA LXIX. AD THEODOSIUM AUGUSTUM. SYNOPSIS. I. Consensum suum ad ordinationem Anatolii CP. suspendit; professionem fidei exigit. --II. Petit ut idem haereticorum communionem abdicet, communi fidei subscribat. Legatos mittit. Synodum postulat intra Italiam fieri. LEO episcopus THEODOSIO semper Augusto. CAP. I. Omnibus quidem vestrae pietatis epistolis, inter eas sollicitudines quas pro fide patimur, spem securitatis nobis maximam praestitistis, Nicaenum commendando concilium: adeo ut ab illo, sicut saepe jam scribitis, non patiamini sacerdotes Domini deviare.", |
| "candidate_score": 0.638582, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_22_24", |
| "bdc_text": "illa ad te mitto . consulem , Wytenbachius , Sarcherius , per ecclesiae agor ac misericordię colendissime . quaeso , salutem filiis tuis generis , symmystisque omnibus , quibus meis meis plurimum colendissimis .", |
| "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1172", |
| "psc_text": "I. De pace Ecclesiae reddita, compressis haereticorum reliquiis, et Anatolio increpato gratias agit. --II. De monachis a Marciano cohibitis, et approbatione Chalcedonensis synodi per se ad episcopos missa. LEO episcopus MARCIANO Augusto. CAP. I. Multa mihi in omnibus clementiae vestrae litteris causa gaudendi est, dum ex magna divinae providentiae misericordia praestitum humanis rebus experior, quod ecclesiasticam pacem, quae non nisi unitate praedicationis evangelicae custoditur, piissimo studio juvare dignamini: ut fidei vestrae gloria non solum utilitate reipublicae, 1201 sed etiam religionis profectibus augeatur, gloriosissime Auguste. Unde ineffabiliter Deo gratias ago, qui eo tempore quo oboritura haereticorum scandala praesciebat, vos in imperii fastigio collocavit; in quibus ad totius mundi salutem, et regia potentia, et sacerdotalis vigeret industria. Nam cum vestro praecipue opere sit effectum ut per synodale concilium damnatis impii dogmatis defensoribus, omnes vires sacrilegus error amitteret, ad ejusdem devotionis pertinet palmam, si malum quod in suis ducibus est oppressum etiam in", |
| "candidate_score": 0.634988, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_23", |
| "bdc_text": "consulem , Wytenbachius , Sarcherius , per ecclesiae agor ac misericordię colendissime .", |
| "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1322", |
| "psc_text": "Carosus monachus compescatur. LEO episcopus MARCIANO Augusto. CAP. I. Litterarum clementiae vestrae multiplex gratia debita a me veneratione suscepta est, et gratulanter agnovi quam piam curam Christianae religionis, ut consuevistis, 1280 habeatis; cum inter Domini sacerdotes eam vultis firmare concordiam, quae et universali Ecclesiae et divino apta sit cultui. Illa enim probabilis pax et charitas vera est, quam plenissime beatus apostolus praedicat dicens: Charitas de corde puro, et conscientia bona, et fide non ficta (I Tim. I, 5) . Obsequens itaque et libenter assentiens sanctis vestrae pietatis hortatibus, fratris et coepiscopi mei Anatolii scriptis reciproco, ut debui, sermone respondi, qui cessationem alloquii mei suo silentio debuit imputare: cum ad litteras meas, quibus eum fraterna charitate monueram ut a reprehensibili ambitione discederet, ulterius respondere neglexit. Ego vero, qui apud illum tacui, clementiae vestrae pro pace universalis Ecclesiae quae essent profutura suggerere pro mea cura non destiti. Nam et vestra mansuetudo insinuationem", |
| "candidate_score": 0.623233, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_23", |
| "bdc_text": "consulem , Wytenbachius , Sarcherius , per ecclesiae agor ac misericordię colendissime .", |
| "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1075", |
| "psc_text": "lanceae perscrutando, ambiguitatem cunctis, dum ambigunt, abstulerunt: ita nunc quoque, dum aliquorum infidelitas confutatur, omnium haesitantium corda firmata sunt, et proficit universis ad illuminationem, quod quibusdam intulit caecitatem. In quo opere digne et juste exsultat vestra clementia, quae fideliter proprieque prospexit ut Orientalibus Ecclesiis diabolicae insidiae non nocerent; sed ad propitiandum Deum efficaciora ubique offerrentur holocausta: quando per mediatorem Dei et hominum hominem Christum Jesum eadem confessio 1147 plebium, eadem sacerdotum, eadem esset et regum, gloriosissime fili et clementissime Auguste. CAP. II. His autem, propter quae tanta facta est congregatio sacerdotum, bono et optabili fine compositis, miror et doleo quod pacem universalis Ecclesiae divinitus reformatam, ambitionis rursus spiritus inquietat. Quamvis enim necessarie sibi frater meus Anatolius consuluisse videatur ut ordinatorum suorum errorem deserens, in assensum catholicae fidei salubri correctione transiret, custodire tamen debuit ut quod vestro beneficio noscitur consecutus, nullius cupiditatis pravitate turbaret. Nos enim vestrae fidei et interventionis habentes", |
| "candidate_score": 0.619363, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_23", |
| "bdc_text": "consulem , Wytenbachius , Sarcherius , per ecclesiae agor ac misericordię colendissime .", |
| "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_947", |
| "psc_text": "acturos, commendatos per omnia habere dignemini, quo facilius ac diligentius, quae optimo fidei vestrae ordinata sunt studio, salubri impleantur effectu. Data XIII kalendas Augusti, Adelfio viro clarissimo consule. EPISTOLA XCV. AD PULCHERIAM AUGUSTAM Per Theoctistum magistrianum. SYNOPSIS. I. Ad concilium legatos se misisse, licet in Italia congregari optasset. --II. Servandam esse in causis ecclesiasticis moderationem quae procul ab Ephesino latrocinio abfuit. --III. Numquam se correctis veniam denegasse. --IV. Etiam haeresiarchas indulgentiam poscentes rejiciendos non esse, etsi non temere recipiendos. LEO episcopus PULCHERIAE Augustae. CAP. I. Religiosam clementiae vestrae sollicitudinem, quam catholicae fidei indesinenter impenditis, per omnia recognosco; et Deo gratias ago, quod tantam universalis Ecclesiae curam habere vos video, ut quod et justitiae et benevolentiae congruere arbitror, confidenter insinuem, quo celerius, quae, propitio Christo, pietatis vestrae studio irreprehensibiliter hactenus gesta sunt, ad gratulandum perducantur effectum, 1077 gloriosissima Augusta. Quod ergo synodum Nicaeae haberi clementia vestra praecepit, cum a me ut", |
| "candidate_score": 0.61877, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_23", |
| "bdc_text": "consulem , Wytenbachius , Sarcherius , per ecclesiae agor ac misericordię colendissime .", |
| "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_869", |
| "psc_text": "χριστιανῶν θρησκείας εἰρήνῃ, καὶ τῇ καθολικῇ πίστει συμφὲρουσι, καθὼς ἡ σή ἁγιωσύνη κατὰ τοὺς ἐκκλησιαστικοὺς κανόνας διετύπωσε, κατατεθήσονται. EPISTOLA LXXVII PULCHERIAE AUGUSTAE AD SANCTISSIMUM ARCHIEPISCOPUM ROMAE LEONEM. 1028 Missae sunt etiam divinae syllabae a divae memoriae Pulcheria ad eumdem virum sanctissimum, nuntiantes Deo amicissimum archiepiscopum Constantinopolitanum Anatolium, omni errore seposito, epistolae nuper missae ad sanctae memoriae Flavianum absque ulla mora subscripsisse, et sustineri jam ut quaedam synodus fieret in partibus Orientis; corpus vero ejusdem sanctae memoriae Flaviani Constantinopolim fuisse perductum, ut in basilica apostolorum sepeliretur. Episcopi etiam, qui unanimes erant sanctae memoriae Flaviano, et ad exsilium fuerant destinati, et hos revocandos fore, ut ad recipiendas Ecclesias suas synodi sententiam sustinerent. 1030 LEONI reverendissimo episcopo Ecclesiae gloriosae civitatis Romae, PULCHERIA venerabilissima Augusta. Litteras tuae beatitudinis cum decenti omni episcopo veneratione suscepimus; per quas tuam fidem puram et talem cognovimus, qualis debet cum sanctitate sacro praeberi templo. Ego vero similiter ac meus", |
| "candidate_score": 0.617481, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_23", |
| "bdc_text": "consulem , Wytenbachius , Sarcherius , per ecclesiae agor ac misericordię colendissime .", |
| "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_560", |
| "psc_text": "ἀξιωθήσεται. 853 EPISTOLA XXXI. AD PULCHERIAM AUGUSTAM. SYNOPSIS. I. Pulcheriae zelum adversus Eutychen sollicitat. --II. Humanae saluti interesse, ut Christus non solum homo, sed ejusdem nobiscum generis homo sit. --III. Generationem Christiani ex Christi generatione fluere. Eutychetis pervicacia. Sedis apostolicae moderatio. --IV. Ne concilio intersit Leo, vetant consuetudo, conditio temporis, concivium charitas. Symbolum apostolorum nova haeresi concutitur. LEO PULCHERIAE Augustae. CAP. I. Quantum praesidii Dominus Ecclesiae suae in vestra clementia praepararit, multis saepe probavimus documentis. Et quidquid nostris temporibus contra impugnatores catholicae veritatis industria sacerdotalis obtinuit, ad vestram maxime gloriam redundavit: dum, sicut Spiritu sancto docente didicistis, illi per omnia potestatem vestram subjicitis, cujus munere et protectione regnatis. Unde quia contra integritatem fidei Christianae, dissensionem quamdam in Constantinopolitana Ecclesia Eutyche auctore generatam, fratris et coepiscopi mei Flaviani relatione cognovi, ita ut totius causae speciem synodalium gestorum textus ostenderit, dignum gloriae 854 vestrae est, ut error, qui, ut arbitror, de imperitia", |
| "candidate_score": 0.616231, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_23", |
| "bdc_text": "consulem , Wytenbachius , Sarcherius , per ecclesiae agor ac misericordię colendissime .", |
| "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_833", |
| "psc_text": "ut quia incolumitas vestra exsultatio et salus nostra est, citius ad nos relatu desiderabili salutis vestrae gaudia recurrant. Et alia manu: Memorem coronam vestram humilitatis nostrae Christus Dominus longaeva aetate conservet, domine sancte beatissime pater, et apostolica sede dignissime Papa. Ceretius susceptus vester apostolatum vestrum saluto, commendans me orationibus vestris. 1005 Salonius venerator vester, apostolatum vestrum in Domino saluto, orationum vestrarum subsidia deposcens. Veranus cultor vestri apostolatus, beatitudinem vestram saluto, et ut pro me oretis peto. EPISTOLA LXIX. AD THEODOSIUM AUGUSTUM. SYNOPSIS. I. Consensum suum ad ordinationem Anatolii CP. suspendit; professionem fidei exigit. --II. Petit ut idem haereticorum communionem abdicet, communi fidei subscribat. Legatos mittit. Synodum postulat intra Italiam fieri. LEO episcopus THEODOSIO semper Augusto. CAP. I. Omnibus quidem vestrae pietatis epistolis, inter eas sollicitudines quas pro fide patimur, spem securitatis nobis maximam praestitistis, Nicaenum commendando concilium: adeo ut ab illo, sicut saepe jam scribitis, non patiamini sacerdotes Domini deviare.", |
| "candidate_score": 0.615429, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_23", |
| "bdc_text": "consulem , Wytenbachius , Sarcherius , per ecclesiae agor ac misericordię colendissime .", |
| "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1172", |
| "psc_text": "I. De pace Ecclesiae reddita, compressis haereticorum reliquiis, et Anatolio increpato gratias agit. --II. De monachis a Marciano cohibitis, et approbatione Chalcedonensis synodi per se ad episcopos missa. LEO episcopus MARCIANO Augusto. CAP. I. Multa mihi in omnibus clementiae vestrae litteris causa gaudendi est, dum ex magna divinae providentiae misericordia praestitum humanis rebus experior, quod ecclesiasticam pacem, quae non nisi unitate praedicationis evangelicae custoditur, piissimo studio juvare dignamini: ut fidei vestrae gloria non solum utilitate reipublicae, 1201 sed etiam religionis profectibus augeatur, gloriosissime Auguste. Unde ineffabiliter Deo gratias ago, qui eo tempore quo oboritura haereticorum scandala praesciebat, vos in imperii fastigio collocavit; in quibus ad totius mundi salutem, et regia potentia, et sacerdotalis vigeret industria. Nam cum vestro praecipue opere sit effectum ut per synodale concilium damnatis impii dogmatis defensoribus, omnes vires sacrilegus error amitteret, ad ejusdem devotionis pertinet palmam, si malum quod in suis ducibus est oppressum etiam in", |
| "candidate_score": 0.614813, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_23", |
| "bdc_text": "consulem , Wytenbachius , Sarcherius , per ecclesiae agor ac misericordię colendissime .", |
| "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_839", |
| "psc_text": "ecclesiastica pace laetemur, neque aliquid residere videatur ambiguum, 1008 unde superfluis forsitan suspicionibus laboremus. Sin vero aliqui a puritate nostrae fidei atque Patrum auctoritate dissentiunt, concilium universale intra Italiam, sicut synodus quae ob hanc causam Romae convenerat, mecum petiit, clementia vestra concedat: ut in unum convenientibus omnibus his qui aut ignorantia aut terrore prolapsi sunt, correctionis remediis consulatur, nec cuiquam ultra sit liberum ita Nicaenae synodi facere mentionem, ut ejus inveniatur esse fidei contrarius: quoniam et universae Ecclesiae et vestro hoc imperio profuturum est, si unus Deus, una fides et unum sacramentum salutis humanae, una totius mundi confessione teneatur. Data decimo septimo kalendas Augusti, Valentiniano septies et Avieno v. c. consulibus. 1009 EPISTOLA LXX. AD PULCHERIAM AUGUSTAM. SYNOPSIS. Anatolii professionem fidei se exspectare. Legatos a se missos in Orientem. Per concilium generale removenda esse omnia scandala. LEO episcopus PULCHERIAE Augustae. Gaudeo fidei clementiae vestrae, quod religiosum studium dignanter impenditis ut", |
| "candidate_score": 0.61478, |
| "ce_score": null |
| } |
| ] |
| }, |
| { |
| "rank": 19, |
| "cf_id": "cf051", |
| "work_id": "054_Leo-I_Appendix-prima", |
| "max_score": 0.678346, |
| "ce_confirmed": false, |
| "evidence": [ |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_27_29", |
| "bdc_text": "februarii anno 67 . Iosue Vinstlerus . Eximio domini nostri Iesu Christi servo d. Henrico Bullingero , Tigurinae ecclesiae episcopo vigilantissimo , domino et patri meo plurimum observando consensionem S.", |
| "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_15", |
| "psc_text": "in Dei nomine in Romana Ecclesia synodum episcoporum, sive caeterorum consacerdotum Christique fidelium coadunatam habuissemus. Vide reliqua tom. II, in diss. 11 Quesnelli. ADMONITIO IN EPISTOLAM TERTIAM. Cum sequens epistola, in vulgatis antiquis 96 scripta praeferatur a Leone, Victorio et Eustochio, ac inter Leoninas epistolas recenseatur in codicibus collectionis 12, una cum Leonis epistolis edita fuit a Merlino, et ex ipso in alias ante Quesnellum editiones manavit. Hanc quidem, ac si esset nostri Leonis cum synodo Romae habita, bis laudavit Hincmarus Rhemensis, primum in quaternione ad Carolum regem opusc. 1, tom. X Concil. Venetae editionis col. 1243, ac dein initio opusculi 2 col. 868. Itaque vetus haec hallucinatio cognoscitur. Suppositionem autem detexerunt nonnulli, inter quos praecipue audiendus est P. Jacobus Sirmondus in notis posthumis tom. IV Concil. pag. 667: Leonis nomen, inquit, plerosque omnes hactenus induxit, ut hanc epistolam Leoni papae ascriberent, atque inter ejus epistolas collocarent numero 96, cum", |
| "candidate_score": 0.678346, |
| "ce_score": null |
| } |
| ] |
| }, |
| { |
| "rank": 20, |
| "cf_id": "cf021", |
| "work_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Adversus-V-haereses", |
| "max_score": 0.677631, |
| "ce_confirmed": false, |
| "evidence": [ |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7022_sent_27_29", |
| "bdc_text": "februarii anno 67 . Iosue Vinstlerus . Eximio domini nostri Iesu Christi servo d. Henrico Bullingero , Tigurinae ecclesiae episcopo vigilantissimo , domino et patri meo plurimum observando consensionem S.", |
| "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Adversus-V-haereses_window_26", |
| "psc_text": ". Item in Exodo, Apparuit, inquit, Moysi angelus Domini in flamma ignis de rubo, et vidit quoniam rubus ardebat igni, rubus autem non cremabatur. Et dixit Moyses: Transeo, et videbo hoc grande visum, cur utique non crematur rubus. Cum vidisset autem Dominus, quia accedit videre, vocavit eum Dominus de rubo. Ecce ipse angelus ipse Dominus. Et sequitur dicens, Moyses, Moyses. Et ille dixit, Quis es Domine? Ait illi Dominus, Ne accesseris huc, nisi solveris calceamenta de pedibus tuis; locus enim in quo stas, terra sancta est. Adhuc audi quid dixerit ei: Ego sum Deus patrum tuorum, Deus Abraham, Deus Isaac, Deus Jacob (Exod. III, 2-6) . Et ideo Judaeus sic audiat angelum, ut intelligat Dominum et timeat Deum: Sabellianus sic confiteatur Patrem, ut non neget Filium: Arianus sic confiteatur Patrem et Filium, ut non minuat Filium. Jesus etiam Nave, sicut liber dicit qui ejus scriptus est nomine, cum adversus hostes", |
| "candidate_score": 0.677631, |
| "ce_score": null |
| } |
| ] |
| } |
| ], |
| "biblical_hits": [] |
| } |
