1/1025.json

{
  "letter_id": "1025",
  "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/1025",
  "dominant_topic": 19,
  "topic_dist": [
    0.05155,
    0.047417,
    0.054574,
    0.051677,
    0.054298,
    0.042365,
    0.055563,
    0.048258,
    0.045527,
    0.048669,
    0.052986,
    0.05524,
    0.042832,
    0.054628,
    0.043455,
    0.04021,
    0.053251,
    0.053633,
    0.047533,
    0.056336
  ],
  "citations": [
    {
      "rank": 1,
      "cf_id": "cf021",
      "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae",
      "max_score": 0.6666,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_1_3",
          "bdc_text": "septembris 1550 . S. P . Binas tuas literas , amice chare , laeto animo accepi , neque , quod petis , ullo modo mihi molestum erit . Libros et fasciculos literarum a domino Froschouero accepi curaboque omni diligentia , ut suis , quibus destanantur , reddi possent dominis , egoque hoc onus in me accipio .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1138",
          "psc_text": "oculis mentis meae, purius video, ignorantiae nocte depulsa et caligine dubitationis abstersa. Quod cum saepe alias per munera epistolarum tuarum mihi donatum senserim, tum praecipue isto recentium litterarum libello, cujus mihi tam gratus quam dignus portitor fuit vir benedictus Domini frater noster Quintus diaconus: qui longo quidem posteaquam ad Urbem venerat intervallo, cum eo juxta solemnem meum morem post Pascha Domini, pro Apostolorum et martyrum veneratione venissem, benedictionem oris tui reddidit nobis; verumtamen oblitterato, quod nesciente me Romae consumpserat, tempore, recentissimus mihi visus est a conspectu tuo, ita ut tunc statim eum a te mihi venisse vix crederem, cum primum videbam et cum mihi plenum odorem suavitatis tuae in eloquiis tuis coelestis unguenti castitate fragrantibus offerebat. Fateor tamen venerandae Unanimitati tuae, non potuisse me volumen ipsum, statim ut acceperam, Romae legere. Tantae enim illic turbae erant, ut non possem munus tuum diligenter inspicere, et eo ut cupiebam perfrui; scilicet ut",
          "candidate_score": 0.6666,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_1_3",
          "bdc_text": "septembris 1550 . S. P . Binas tuas literas , amice chare , laeto animo accepi , neque , quod petis , ullo modo mihi molestum erit . Libros et fasciculos literarum a domino Froschouero accepi curaboque omni diligentia , ut suis , quibus destanantur , reddi possent dominis , egoque hoc onus in me accipio .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_688",
          "psc_text": "Si autem intelligunt, ambos, ut dixi, audiant, et quod voluerint faciant. Si quae etiam plebes a vobis ad nos transierunt, quas putas a dominis coactas, hoc et ibi fiat; ambos nos audiant, et eligant quod placuerit. Si autem non vis hoc fieri, cui non appareat non vos de veritate praesumere? Sed cavenda est ira Dei, et hic et in futuro saeculo. Adjuro te per Christum, ut ad ista respondeas. EPISTOLA LXVII. Augustinus Hieronymo: negans se scripsisse librum in eum; in hoc falsus, quod aliquis prolixam epistolam librum appellasset. Domino charissimo et desideratissimo, et honorando in Christo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum",
          "candidate_score": 0.655864,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_2_4",
          "bdc_text": "S. P . Binas tuas literas , amice chare , laeto animo accepi , neque , quod petis , ullo modo mihi molestum erit . Libros et fasciculos literarum a domino Froschouero accepi curaboque omni diligentia , ut suis , quibus destanantur , reddi possent dominis , egoque hoc onus in me accipio . Fama inanis et falsa ea est , quae de novo Anglorum tumultu promulgatur .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190",
          "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est",
          "candidate_score": 0.64964,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_1_3",
          "bdc_text": "septembris 1550 . S. P . Binas tuas literas , amice chare , laeto animo accepi , neque , quod petis , ullo modo mihi molestum erit . Libros et fasciculos literarum a domino Froschouero accepi curaboque omni diligentia , ut suis , quibus destanantur , reddi possent dominis , egoque hoc onus in me accipio .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_706",
          "psc_text": "nec alacritas in perferendis, nec fides in reddendis: tantum si aliquo modo merear, adjuvet Dominus, et adsit cordi tuo et desiderio meo, ut fraternam voluntatem nulla major voluntas impediat. 2. Quia ergo duas jam epistolas misi, nullam autem tuam postea recepi, easdem ipsas rursus mittere volui, credens eas non pervenisse. Quae etsi pervenerunt, ac fortasse tuae potius ad me pervenire minime potuerunt, ea ipsa scripta quae jam misisti, iterum mitte, si forte reservata sunt; sin minus, rursus dicta quod legam, dum tamen his respondere ne graveris, quod jam diu est ut exspecto. Primas etiam quas ad te adhuc presbyter litteras praeparaveram mittendas per quemdam fratrem nostrum Profuturum, qui postea collega nobis factus, jam ex hac vita migravit, nec eas tunc ipse perferre potuit, quia continuo dum proficisci disponit, episcopatus sarcina detentus, ac deinde in brevi defunctus est, etiam nunc mittere volui; ut scias in tua colloquia quam olim inardescam, et",
          "candidate_score": 0.648501,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_14_16",
          "bdc_text": "Deus ampliet vestros agros conservetque vos ab omni macula vitae praesentis . Amen . Saluta uxorem et doctos omnes meo et uxoris nomine ;",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2309",
          "psc_text": "in Scripturis doctissimus, psalmum exponeret ubi dictum est, Intelligite ergo qui insipientes estis in populo, et stulti aliquando sapite. Qui plantavit aurem, non audiet? aut qui finxit oculum, non considerat? inter caetera, Iste locus, inquit, adversus eos maxime facit, qui Anthropomorphitae sunt, qui dicunt Deum habere membra quae etiam nos habemus. Verbi causa, dicitur Deus habere oculos, quia oculi Domini respiciunt omnia; manus Domini facit omnia: « Et audivit, » inquit, « Adam sonum pedum Domini deambulantis in paradiso » (Gen. III, 8): haec simpliciter audiunt, et humanas imbecillitates ad Dei magnificentiam referunt. Ego autem dico quod Deus totus oculus est, totus manus est, totus pes est. Totus oculus est, quia omnia videt. Totus manus est, quia omnia operatur. Totus pes est, quia ubique est. Ergo videte quid dicat. « Qui plantavit aurem, non audiet? aut qui finxit oculos, non considerat? » Et non dixit, Qui plantavit aurem, ergo ipse",
          "candidate_score": 0.647853,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_14_16",
          "bdc_text": "Deus ampliet vestros agros conservetque vos ab omni macula vitae praesentis . Amen . Saluta uxorem et doctos omnes meo et uxoris nomine ;",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1461",
          "psc_text": "in holocaustomatibus arietum et taurorum, et in multitudine agnorum pinguium, sic fiat sacrificium nostrum in conspectu tuo hodie perficere subsequentes te, quoniam non erit confusio iis qui in te confidunt. Et nunc sequimur toto corde et timemus te, et quaerimus faciem tuam, Domine; ne confundas nos, sed fac nobiscum secundum mansuetudinem tuam, et secundum multitudinem misericordiae tuae, et libera nos secundum mirabilia tua, et da gloriam nomini tuo, Domine, et revereantur omnes, qui ostendunt servis tuis mala, et confundantur ab omnipotentia, et virtus eorum conteratur, et sciant quoniam tu es Dominus Deus solus et gloriosus in universo orbe terrae (Dan. III, 38-45). 9. Haec illis dicentibus, et ad Deum ingemiscentibus, omnino suis aderit qui suis adesse consuevit, et aut nihil earum castissimis membris libidine hostili perpetrari permittet; aut si permittet, non imputabit. Cum enim animus nulla consensionis turpitudine maculatur, etiam carnem suam defendit a crimine: et quidquid in ea nec",
          "candidate_score": 0.646639,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_0_2",
          "bdc_text": "Frankofordiae 14 . septembris 1550 . S. P . Binas tuas literas , amice chare , laeto animo accepi , neque , quod petis , ullo modo mihi molestum erit .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1138",
          "psc_text": "oculis mentis meae, purius video, ignorantiae nocte depulsa et caligine dubitationis abstersa. Quod cum saepe alias per munera epistolarum tuarum mihi donatum senserim, tum praecipue isto recentium litterarum libello, cujus mihi tam gratus quam dignus portitor fuit vir benedictus Domini frater noster Quintus diaconus: qui longo quidem posteaquam ad Urbem venerat intervallo, cum eo juxta solemnem meum morem post Pascha Domini, pro Apostolorum et martyrum veneratione venissem, benedictionem oris tui reddidit nobis; verumtamen oblitterato, quod nesciente me Romae consumpserat, tempore, recentissimus mihi visus est a conspectu tuo, ita ut tunc statim eum a te mihi venisse vix crederem, cum primum videbam et cum mihi plenum odorem suavitatis tuae in eloquiis tuis coelestis unguenti castitate fragrantibus offerebat. Fateor tamen venerandae Unanimitati tuae, non potuisse me volumen ipsum, statim ut acceperam, Romae legere. Tantae enim illic turbae erant, ut non possem munus tuum diligenter inspicere, et eo ut cupiebam perfrui; scilicet ut",
          "candidate_score": 0.646306,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_0_2",
          "bdc_text": "Frankofordiae 14 . septembris 1550 . S. P . Binas tuas literas , amice chare , laeto animo accepi , neque , quod petis , ullo modo mihi molestum erit .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_706",
          "psc_text": "nec alacritas in perferendis, nec fides in reddendis: tantum si aliquo modo merear, adjuvet Dominus, et adsit cordi tuo et desiderio meo, ut fraternam voluntatem nulla major voluntas impediat. 2. Quia ergo duas jam epistolas misi, nullam autem tuam postea recepi, easdem ipsas rursus mittere volui, credens eas non pervenisse. Quae etsi pervenerunt, ac fortasse tuae potius ad me pervenire minime potuerunt, ea ipsa scripta quae jam misisti, iterum mitte, si forte reservata sunt; sin minus, rursus dicta quod legam, dum tamen his respondere ne graveris, quod jam diu est ut exspecto. Primas etiam quas ad te adhuc presbyter litteras praeparaveram mittendas per quemdam fratrem nostrum Profuturum, qui postea collega nobis factus, jam ex hac vita migravit, nec eas tunc ipse perferre potuit, quia continuo dum proficisci disponit, episcopatus sarcina detentus, ac deinde in brevi defunctus est, etiam nunc mittere volui; ut scias in tua colloquia quam olim inardescam, et",
          "candidate_score": 0.645538,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_2_4",
          "bdc_text": "S. P . Binas tuas literas , amice chare , laeto animo accepi , neque , quod petis , ullo modo mihi molestum erit . Libros et fasciculos literarum a domino Froschouero accepi curaboque omni diligentia , ut suis , quibus destanantur , reddi possent dominis , egoque hoc onus in me accipio . Fama inanis et falsa ea est , quae de novo Anglorum tumultu promulgatur .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_688",
          "psc_text": "Si autem intelligunt, ambos, ut dixi, audiant, et quod voluerint faciant. Si quae etiam plebes a vobis ad nos transierunt, quas putas a dominis coactas, hoc et ibi fiat; ambos nos audiant, et eligant quod placuerit. Si autem non vis hoc fieri, cui non appareat non vos de veritate praesumere? Sed cavenda est ira Dei, et hic et in futuro saeculo. Adjuro te per Christum, ut ad ista respondeas. EPISTOLA LXVII. Augustinus Hieronymo: negans se scripsisse librum in eum; in hoc falsus, quod aliquis prolixam epistolam librum appellasset. Domino charissimo et desideratissimo, et honorando in Christo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum",
          "candidate_score": 0.643702,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_17_19",
          "bdc_text": "non ero immemor salutationum tuarum ad amicos et notos Angliae . Bene vale. Tuus Burcherus . Insigni pietatis et eruditionis antistiti d. Heinricho Bullingero , amico multum charo .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573",
          "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,",
          "candidate_score": 0.642295,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_0_2",
          "bdc_text": "Frankofordiae 14 . septembris 1550 . S. P . Binas tuas literas , amice chare , laeto animo accepi , neque , quod petis , ullo modo mihi molestum erit .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_237",
          "psc_text": "epistola mea scripturi estis, aliud quod non accipiendo scripsistis. Quod cum laetissime legerimus, defuisset nobis certe ista laetitia, si, ut optavimus maximeque voluimus, cito ad vestram Sanctitatem nostrae litterae permeassent. Nunc vero et haec habere scripta, et illa sperare rescripta, gaudio cumulatiore delectat. Ita nec nostra culpa accusari potest, et Domini largior benignitas fecit quod nostro desiderio conducibilius esse judicavit. 2. Sanctos fratres Romanum et Agilem, aliam epistolam vestram, audientem voces atque reddentem, et suavissimam partem vestrae praesentiae, sed qua vobis visendis inhiaremus avidius, cum magna in Domino jucunditate suscepimus. Unde, aut quando, aut quomodo vel vos praestare, vel nos possemus exigere, ut nos de vobis tanta scribendo doceretis, quanta eorum ore didicimus? Aderat etiam, quod nulli chartae adesse potest, tantum in narrantibus gaudium, ut per ipsum etiam vultum oculosque loquentium, vos in cordibus eorum scriptos cum ineffabili laetitia legeremus. Hoc quoque amplius erat, quod pagina quaelibet quantacumque bona scripta",
          "candidate_score": 0.641732,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_5_7",
          "bdc_text": "Inquisitionem ( quam vocant ) Lovaniensibus autoribus tum Flandrice tum Germanice scriptam ad te mitto . Nova nulla sunt adhuc , quae , ut scribantur , sunt digna . Quae proposuit Caesar statibus imperii , perlegi , neque quicquam magis urget , quam ut rebelles puniantur , religio sua stabiliatur ;",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3577",
          "psc_text": "ad te scribitur, ubi tanquam praesenti loquar, et advertere dignaberis attentius, et accipere gratius? Ab hac ergo epistola perge ad librum quem simul misi, qui tuae Reverentiae et cur conscriptus sit, et cur ad te potissimum missus, ipse suo principio commodius intimabit. EPISTOLA CCI. Imperatores nova in Pelagianos eorumque fautores sanctione edita, mandant Aurelio, necnon Augustino per ejusdem tenoris litteras seorsum ipsi inscriptas, ut adversus damnatam haeresim subscriptionem exigant a caeteris episcopis. Imperatores HONORIUS et THEODOSIUS Augusti, AURELIO episcopo, salutem. 1. Dudum quidem fuerat constitutum ut Pelagius atque Celestius infandi dogmatis repertores ab urbe Roma, velut quaedam catholicae veritatis contagia, pellerentur, ne ignorantium mentes saeva persuasione perverterent. In quo secuta est clementia nostra judicium Sanctitatis tuae, quo constat eos ab universis justa sententiae examinatione damnatos. Sed quia obstinati criminis pertinax malum, ut constitutio geminaretur, exegit; recenti quoque sanctione decrevimus ut si quis eos in quacumque provinciarum parte latitare non nesciens,",
          "candidate_score": 0.641163,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_0_2",
          "bdc_text": "Frankofordiae 14 . septembris 1550 . S. P . Binas tuas literas , amice chare , laeto animo accepi , neque , quod petis , ullo modo mihi molestum erit .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_74",
          "psc_text": "tibi non scribere etiam ineptissimum existimavi. Sed tabellas, si quae ibi nostrae sunt, propter hujusmodi necessitates, mittas peto. Scripsi quiddam de catholica religione, quantum Dominus dare dignatus est, quod tibi volo ante adventum meum mittere, si charta interim non desit. Tolerabis enim qualemcumque scripturam ex officina majorum. De codicibus, praeter libros de Oratore, totum mihi excidit. Sed nihil amplius rescribere potui, quam ut ipse sumeres quos liberet, et nunc in eadem maneo sententia. Absens enim quid plus faciam non invenio. 2. Gratissimum mihi est, quod in ultima epistola me participem domestici tui gaudii facere voluisti. Sed, Mene salis placidi vultum fluctusque quietos Ignorare jubes? (Virg. V Aeneid.) quanquam nec me jubeas, nec ipse ignores. Quare si ad melius cogitandum quies aliqua data est, utere divino beneficio. Nec enim debemus nobis, cum ista proveniunt, sed illis per quos proveniunt, gratulari: quoniam justa, et officiosa, et pro suo genere pacatior atque tranquillior",
          "candidate_score": 0.641116,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_19",
          "bdc_text": "Insigni pietatis et eruditionis antistiti d. Heinricho Bullingero , amico multum charo .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573",
          "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,",
          "candidate_score": 0.639426,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_0_2",
          "bdc_text": "Frankofordiae 14 . septembris 1550 . S. P . Binas tuas literas , amice chare , laeto animo accepi , neque , quod petis , ullo modo mihi molestum erit .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_744",
          "psc_text": "inimicitias pervenisse; laetum erit, et multo majus ex inimicitiis talibus ad pristinam concordiam revertisse. EPISTOLA LXXIV. Augustinus Praesidium rogat ut superiorem epistolam curet Hieronymo reddendam, utque sibi eumdem suis etiam litteris placet. Domino beatissimo, et merito venerando fratri, et consacerdoti PRAESIDIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Sicut praesens rogavi Sinceritatem tuam, nunc quoque commoneo, ut litteras meas sancto fratri et compresbytero nostro Hieronymo mittere non graveris. Ut autem noverit Charitas tua quemadmodum etiam tu illi pro mea causa scribere debeas, misi exemplaria litterarum, et mearum ad ipsum, et ad me ipsius, quibus lectis pro tua sancta prudentia facile videas et modum meum, quem servandum putavi, et motum ejus, quem non frustra timui. Aut si ego quod non debui, vel quomodo non debui, aliquid scripsi; non ad illum de me, sed ad me ipsum potius fraterna dilectione mitte sermonem, quo correctus petam ut ignoscat, si meam culpam ipse cognovero. EPISTOLA LXXV.",
          "candidate_score": 0.635993,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_2_4",
          "bdc_text": "S. P . Binas tuas literas , amice chare , laeto animo accepi , neque , quod petis , ullo modo mihi molestum erit . Libros et fasciculos literarum a domino Froschouero accepi curaboque omni diligentia , ut suis , quibus destanantur , reddi possent dominis , egoque hoc onus in me accipio . Fama inanis et falsa ea est , quae de novo Anglorum tumultu promulgatur .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1217",
          "psc_text": "bonum, cogi tantum homines, non doceri. EPISTOLA CI. Augustinus Memorio episcopo libros ipsius de Musica flagitanti, sextum librum mittit, et caeteros si repererit, mittendos pollicetur; eaque occasione agit de disciplinis, quas falso liberales dici ostendit, nisi adsit studium christianae pietatis. Domino beatissimo et venerabiliter charissimo, et sinceriter desiderantissimo fratri et coepiscopo MEMORIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Nullas jam reddere debui litteras sanctae Charitati tuae sine his libris, quos a me sancti amoris jure violentissimo flagitasti, ut hac saltem obedientia responderem epistolis tuis, quibus me magis onerare quam honorare dignatus es. Quanquam ubi succumbo, quia oneror; ibi etiam, quia diligor, sublevor. Neque enim a quolibet diligor, sublevor, eligor; sed ab eo viro et Domini sacerdote, quem sic acceptum Deo sentio, ut cum animam tuam tam bonam levas ad Dominum, quoniam in illa me habes, leves et me. Debui ergo nunc libros mittere, quos emendaturum me esse promiseram: et ideo non",
          "candidate_score": 0.635552,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_17_19",
          "bdc_text": "non ero immemor salutationum tuarum ad amicos et notos Angliae . Bene vale. Tuus Burcherus . Insigni pietatis et eruditionis antistiti d. Heinricho Bullingero , amico multum charo .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_197",
          "psc_text": "de suscepto hinc patrocinio mendacii officiosi. Domino dilectissimo, et cultu sincerissimo charitatis obsequendo atque amplectendo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS. CAPUT PRIMUM. 1. Nunquam aeque quisquam tam facie cuilibet innotuit, quam mihi tuorum in Domino studiorum quieta, laeta, et vere exercitatio liberalis. Quanquam ergo percupiam omnino te nosse; tamen exiguum quiddam tui minus habeo, praesentiam videlicet corporis: quam ipsam etiam posteaquam te beatissimus nunc episcopus, tum vero jam episcopatu dignus, frater Alypius vidit, remeansque a me visus est, negare non possum magna ex parte mihi esse relatu ejus impressam; et ante reditum, cum te ille ibi videbat, ego videbam, sed oculis ejus. Non enim animo me atque illum, sed corpore duos, qui noverit, dixerit, concordia duntaxat et familiaritate fidissima, non meritis quibus ille antecellit. Quia ergo me primitus communione spiritus quo in unum nectimur, deinde illius ex ore jam diligis; nequaquam impudenter quasi aliquis ignotus commendo Germanitati tuae fratrem Profuturum,",
          "candidate_score": 0.635155,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_0_2",
          "bdc_text": "Frankofordiae 14 . septembris 1550 . S. P . Binas tuas literas , amice chare , laeto animo accepi , neque , quod petis , ullo modo mihi molestum erit .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_238",
          "psc_text": "possemus exigere, ut nos de vobis tanta scribendo doceretis, quanta eorum ore didicimus? Aderat etiam, quod nulli chartae adesse potest, tantum in narrantibus gaudium, ut per ipsum etiam vultum oculosque loquentium, vos in cordibus eorum scriptos cum ineffabili laetitia legeremus. Hoc quoque amplius erat, quod pagina quaelibet quantacumque bona scripta contineat, nihil ipsa proficit, quamvis ad profectum explicetur aliorum: hanc autem epistolam vestram, fraternam scilicet animam, sic in eorum colloquio legebamus, ut tanto beatior appareret nobis, quanto uberius conscripta esset ex vobis. Itaque illam ad ejusdem beatitatis imitationem, studiosissime de vobis omnia percunctando, in nostra corda transcripsimus. 3. Nec ideo tamen eos tam cito a nobis, licet ad vos remeantes, sine molestia passi sumus. Videte enim, quaeso vos, quibus qualiebamur affectibus. Tanto utique dimittendi erant velocius, quanto vobis impensius obedire cupiebant; sed quanto id cupiebant magis, tanto vos nobis praesentius exhibebant: eo quippe indicabant quam chara vestra viscera essent; tanto",
          "candidate_score": 0.63471,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_3_5",
          "bdc_text": "Libros et fasciculos literarum a domino Froschouero accepi curaboque omni diligentia , ut suis , quibus destanantur , reddi possent dominis , egoque hoc onus in me accipio . Fama inanis et falsa ea est , quae de novo Anglorum tumultu promulgatur . Inquisitionem ( quam vocant ) Lovaniensibus autoribus tum Flandrice tum Germanice scriptam ad te mitto .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_732",
          "psc_text": "res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum inesse tibi video. Et si quid in hac re habeo facultatis, utcumque impendo populo Dei. Vacare autem studiis diligentius quam quae populi audiunt instruendis, propter ecclesiasticas occupationes omnino non possum. CAPUT III. 6. Nescio quae scripta maledica super tuo nomine ad Africam pervenerunt. Accepimus tamen quod dignatus es mittere, illis respondens maledictis. Quo perlecto, fateor, multum dolui inter tam charas familiaresque personas, cunctis pene Ecclesiis notissimo amicitiae vinculo copulatas, tantum malum extitisse discordiae. Et tu quidem quantum tibi modereris, quantumque teneas aculeos indignationis tuae, ne reddas maledictum pro maledicto, satis in tuis litteris eminet. Verumtamen si eas ipsas cum legissem,",
          "candidate_score": 0.633843,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_12_14",
          "bdc_text": "Gaudeo convenisse vobis cum confoederatis idque maxime , quod castri possessio ad vos pervenerit . Magnum certe hoc commodum civitati est . Deus ampliet vestros agros conservetque vos ab omni macula vitae praesentis .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4181",
          "psc_text": "Gratias itaque Deo, quod te mihi amicum facere tandem aliquando dignatur. Nunc enim nobis est rerum humanarum et divinarum cum benevolentia et charitate consensio in Christo Jesu Domino nostro, verissima pace nostra. Qui duobus praeceptis cuncta praeconia divina conclusit, dicens: Diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, et ex tota anima tua, et ex tota mente tua; et, Diliges proximum tuum tanquam teipsum. In iis duobus praeceptis tota Lex pendet et Prophetae (Matth. XXII, 37-40). In illo primo rerum divinarum, in hoc secundo rerum humanarum est cum benevolentia et charitate consensio. Haec duo si mecum firmissime teneas, amicitia nostra vera ac sempiterna erit; et non solum nos invicem, sed ipsi etiam Domino sociabit. 5. Quod ut fiat, exhortor gravitatem et prudentiam tuam ut jam etiam fidelium Sacramenta percipias: decet enim aetatem, et congruit, quantum credo, moribus tuis. Memento quid mihi dixeris profecturo, comicum quidem de Terentio, si recolis, versum,",
          "candidate_score": 0.632718,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_0_2",
          "bdc_text": "Frankofordiae 14 . septembris 1550 . S. P . Binas tuas literas , amice chare , laeto animo accepi , neque , quod petis , ullo modo mihi molestum erit .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1208",
          "psc_text": "continuo respondere non distuli, quia procurator Eximietatis tuae cito se Romam posse mittere, scripsit: cujus litteris graviter contristati sumus, quod ea quae illic in Urbe vel circa Urbem geruntur, non nobis insinuare curavit, ut certum apud nos fieret quod incertae famae credere nolebamus. Fratrum quippe litteris ante transmissis, quamvis molesta et dura, multo tamen leviora nuntiata sunt. Plus sane quam dici potest miratus sum, quod nec tanta occasione hominum tuorum fratres sancti episcopi scripserint, nec epistola tua quidquam nobis de tantis tribulationibus vestris insinuaverit; quae utique per viscera charitatis et nostrae sunt; nisi forte faciendum non putasti, quod nihil prodesse duxisti, aut nos tuis litteris moestificari noluisti. Prodest aliquid, quantum ego arbitror, etiam ista cognoscere. Primo, quia injustum est gaudere velle cum gaudentibus, et flere non velle cum flentibus (Rom. XII, 15): deinde, quia tribulatio patientiam operatur, patientia probationem, probatio spem, spes autem non confundit, quia charitas Dei diffusa est",
          "candidate_score": 0.632617,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_17_19",
          "bdc_text": "non ero immemor salutationum tuarum ad amicos et notos Angliae . Bene vale. Tuus Burcherus . Insigni pietatis et eruditionis antistiti d. Heinricho Bullingero , amico multum charo .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1799",
          "psc_text": "quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis difficultatis legenti occurrerit. Domino illustri et merito praestantissimo filio VOLUSIANO, AUGUSTINUS episcopus. De salute tua, quam et in hoc saeculo, et in Christo esse cupio, sanctae matris tuae votis sum fortasse etiam ipse non impar. Unde meritis tuis reddens salutationis obsequium, hortor, ut valeo, ut Litterarum vere certeque sanctarum studio te curam non pigeat impendere. Sincera enim et solida res est, nec fucatis eloquiis ambit ad animum, nec ullo linguae tectorio inane aliquid ac pendulum crepitat. Multum movet, non verborum, sed rerum avidum; et multum terret, factura securum. Praecipue Apostolorum linguas exhortor ut legas; ex his enim ad cognoscendos Prophetas",
          "candidate_score": 0.632314,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_0_2",
          "bdc_text": "Frankofordiae 14 . septembris 1550 . S. P . Binas tuas literas , amice chare , laeto animo accepi , neque , quod petis , ullo modo mihi molestum erit .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_688",
          "psc_text": "Si autem intelligunt, ambos, ut dixi, audiant, et quod voluerint faciant. Si quae etiam plebes a vobis ad nos transierunt, quas putas a dominis coactas, hoc et ibi fiat; ambos nos audiant, et eligant quod placuerit. Si autem non vis hoc fieri, cui non appareat non vos de veritate praesumere? Sed cavenda est ira Dei, et hic et in futuro saeculo. Adjuro te per Christum, ut ad ista respondeas. EPISTOLA LXVII. Augustinus Hieronymo: negans se scripsisse librum in eum; in hoc falsus, quod aliquis prolixam epistolam librum appellasset. Domino charissimo et desideratissimo, et honorando in Christo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum",
          "candidate_score": 0.631751,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_18_20",
          "bdc_text": "Bene vale. Tuus Burcherus . Insigni pietatis et eruditionis antistiti d. Heinricho Bullingero , amico multum charo . Tiguri .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573",
          "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,",
          "candidate_score": 0.631717,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_0_2",
          "bdc_text": "Frankofordiae 14 . septembris 1550 . S. P . Binas tuas literas , amice chare , laeto animo accepi , neque , quod petis , ullo modo mihi molestum erit .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3969",
          "psc_text": "presbytero, ad tuam Beatitudinem deferenda; quae, ut vir memoratus affirmat, ad alleviationem doloris et morbi curationem non parum proficient. EPISTOLA CCXXXI. Augustinus Dario, declarans se ipsius litteris summopere delectatum, et quare; ubi multa obiter de humanae laudis amore dicit: mittitque ipsi Confessionum libros et alia quaedam sua opuscula. AUGUSTINUS servus Christi membrorumque Christi, DARIO filio membro Christi, in ipso salutem. 1. Quod acceperim libenter litteras tuas, mea rescripta indicio esse voluisti. Ecce rescribo, et tamen rescriptis hoc indicare non possum, vel istis, vel quibuslibet aliis, sive breviter, sive prolixissime scribam: neque enim aut paucis aut multis verbis indicari potest quod indicari verbis non potest. Et ego quidem parum eloquor, etsi multum loquar: sed nulli eloquenti omnino concesserim, ut qualicumque et quantacumque epistola sua affectum explicet, quem fecit in mente tua, quod non possum ego, etsi eum possit ita in animo meo videre sicut ego. Restat ergo sic tibi indicare quod",
          "candidate_score": 0.631659,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_16_18",
          "bdc_text": "Saluta uxorem et doctos omnes meo et uxoris nomine ; non ero immemor salutationum tuarum ad amicos et notos Angliae . Bene vale. Tuus Burcherus .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3576",
          "psc_text": "plura et testatiora cognovimus. 3. Porro autem de pudicitia conjugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, numquid audiremus, nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui vitam tuam, non in superficie, sed penitus nosset? De hoc itaque tuo bono, Dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. Scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo, diutius sis nobiscum. Nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas, facile ac libenter legas, nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas venire potuerunt, admodum delecteris; quanto magis quod ad te scribitur, ubi tanquam praesenti loquar, et advertere dignaberis attentius, et accipere gratius? Ab hac ergo epistola perge ad librum quem simul misi, qui tuae Reverentiae et cur conscriptus sit, et cur ad te potissimum missus, ipse suo principio commodius intimabit. EPISTOLA CCI. Imperatores nova in Pelagianos eorumque fautores",
          "candidate_score": 0.630178,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_16",
          "bdc_text": "Saluta uxorem et doctos omnes meo et uxoris nomine ;",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2773",
          "psc_text": "Non enim et ista divina sententia est, qua dicitur, Qui unam virtutem habuerit, omnes habet; eique nulla inest, cui una defuerit: sed hominibus hoc visum est, multum quidem ingeniosis, studiosis, sed tamen hominibus. Ego vero nescio quemadmodum dicam, non dico virum, a quo denominata dicitur virtus, sed etiam mulierem quae viro suo servat tori fidem, si hoc faciat propter praeceptum et promissum Dei, eique primitus sit fidelis, non habere pudicitiam, aut pudicitiam nullam vel parvam esse virtutem; sic et maritum qui hoc idem servat uxori: et tamen sunt plurimi tales, quorum sine aliquo peccato esse neminem dixerim, et utique illud qualecumque peccatum ex aliquo vitio venit. Unde pudicitia conjugalis in viris feminisque religiosis cum procul dubio virtus sit, non enim aut nihil, aut vitium est, non tamen secum habet omnes virtutes. Nam si omnes ibi essent, nullum esset vitium; si nullum vitium, nullum omnino peccatum: quis autem sine aliquo peccato?",
          "candidate_score": 0.630068,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_11_13",
          "bdc_text": "Caesarem dicunt adversa valetudine graviter laborare . Gaudeo convenisse vobis cum confoederatis idque maxime , quod castri possessio ad vos pervenerit . Magnum certe hoc commodum civitati est .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_241",
          "psc_text": "non amo istam fortitudinem vestram, nisi forte quia nos tales sumus, ut minus a vobis desiderari, quam vos desiderare debeamus. In me certe si esset patientia vestrae absentiae perferendae, displiceret mihi; segniter enim agerem ut vos viderem: quid autem absurdius, quam fortitudine fieri segniorem? Sed qua Ecclesiae cura tenear, ex hoc vestra charitas oportet attendat, quod beatissimus pater Valerius, qui, vos nobiscum quantum salutet, quantumque sitiat, audietis ex fratribus, nec presbyterum me esse suum passus est, nisi majorem mihi coepiscopatus sarcinam imponeret. Quod quidem quia tanta ejus charitate, tantoque populi studio Dominum id velle credidi, nonnullis jam exemplis praecedentibus, quibus mihi omnis excusatio claudebatur, vehementer timui excusare. Sed quanquam jugum Christi per seipsum lene sit, et sarcina levis (Matth. XI, 30); tamen propter nostram asperitatem atque infirmitatem, si quid me mordet hoc vinculum, atque urget hoc onus, ineffabiliter mihi aliquanto vestrae praesentiae solatio, tolerabilius et portabilius redderetur, quos audio curis",
          "candidate_score": 0.629253,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_7",
          "bdc_text": "Quae proposuit Caesar statibus imperii , perlegi , neque quicquam magis urget , quam ut rebelles puniantur , religio sua stabiliatur ;",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3054",
          "psc_text": "illos qui eum occidere conspiraverant, consilium illorum tribuno ut proderetur effecit: unde factum est ut eum ad locum quo fuerat perducendus, deduceret miles armatus, ne illorum pateretur insidias (Act. XXIII, 17-32). Romanas etiam leges implorare minime dubitavit, civem Romanum se esse proclamans, quos tunc affligi verberibus non licebat (Id. XXII, 25): itemque ne Judaeis eum interimere cupientibus traderetur, Caesaris poposcit auxilium (Id. XXV, 11), Romani quidem principis, sed non christiani. Ubi satis ostendit quid facere postea deberent Christi dispensatores, quando imperatores christianos periclitante Ecclesia reperirent. Hinc ergo factum est ut Imperator religiosus et pius, perlatis in notitiam suam talibus causis, mallet piissimis legibus illius impietatis errorem omnino corrigere, et eos qui contra Christum Christi signa portarent, ad unitatem catholicam terrendo et coercendo redigere, quam saeviendi tantummodo auferre licentiam, et errandi ac pereundi relinquere. 29. Jamvero cum ipsae leges venissent in Africam, praecipue illi qui quaerebant occasionem, aut saevitiam furentium metuebant,",
          "candidate_score": 0.62843,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_15_17",
          "bdc_text": "Amen . Saluta uxorem et doctos omnes meo et uxoris nomine ; non ero immemor salutationum tuarum ad amicos et notos Angliae .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_384",
          "psc_text": "in Domino salutem. 1. Impletum est gaudio os nostrum, et lingua nostra exsultatione (Psal. CXXV, 2), nuntiantibus litteris tuis sanctam cogitationem tuam, adjuvante Domino qui eam inspiravit, ad effectum esse perductam, de omnibus ordinatis fratribus nostris, et praecipue de sermone presbyterorum, qui te praesente populo infunditur; per quorum linguas clamat charitas tua majore voce in cordibus hominum, quam illi in auribus: Deo gratias. Nam quid melius et animo geramus, et ore promamus, et calamo exprimamus quam, Deo gratias? Hoc nec dici brevius, nec audiri laetius, nec intelligi grandius, nec agi fructuosius potest. Deo gratias, qui te et tam fideli pectore ditavit erga filios tuos, et id quod in intimo animae habebas, quo humanus oculus non penetrat, eduxit in lucem, donando tibi, non solum ut bene velles, verum etiam in quibus posset apparere quod velles. Ita plane fiat, fiat: luceant haec opera coram hominibus, ut videant, gaudeant, glorificent Patrem qui in",
          "candidate_score": 0.628163,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_12_14",
          "bdc_text": "Gaudeo convenisse vobis cum confoederatis idque maxime , quod castri possessio ad vos pervenerit . Magnum certe hoc commodum civitati est . Deus ampliet vestros agros conservetque vos ab omni macula vitae praesentis .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4114",
          "psc_text": "Quod autem soror in Christo est, et tibi est et mihi, et omnibus quibus una coelestis haereditas, et pater Deus, et frater Christus, in eadem charitatis societate promittitur. Haec aeterna sunt; haec nulla temporis labe deteruntur; haec tanto firmius tenenda sperantur, quanto minus privato, sed communi potius jure obtinenda praedicantur. 4. Potes hoc facillime in ipsa tua matre cognoscere. Nam unde te nunc irretitum involvit, et ab instituto cursu retardatum reflectit et curvat, nisi ex quo tua propria mater est? Nam ex quo soror est omnium, quibus est pater Deus et mater Ecclesia, jam te non impedit, quam neque me, neque omnes fratres nostros, qui eam non privata, sicut tu in domo vestra, sed publica in domo Dei charitate diligimus. Quod ergo tu illi etiam carnali necessitudine annecteris, ad sortem valere debet familiarius colloquendi, et apertiore janua consulendi ut hoc ipsum, quo te privatim diligit, interficiatur in ea, ne quod",
          "candidate_score": 0.628147,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_17_19",
          "bdc_text": "non ero immemor salutationum tuarum ad amicos et notos Angliae . Bene vale. Tuus Burcherus . Insigni pietatis et eruditionis antistiti d. Heinricho Bullingero , amico multum charo .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3903",
          "psc_text": "studiorum virum, sanctum Hilarium Arelatensem episcopum, sciat Beatitudo tua admiratorem sectatoremque in aliis omnibus tuae esse doctrinae; et de hoc quod in querelam trahit, jampridem apud Sanctitatem tuam sensum suum per litteras velle conferre. Sed quia utrum hoc facturus, aut quo fine sit facturus incertum est, et omnium nostrum fatigatio, providente hoc praesenti saeculo Dei gratia, in tuae charitatis et scientiae vigore respirat; adde eruditionem humilibus, adde increpationem superbis. Necessarium et utile est etiam quae scripta sunt scribere, ne leve existimetur quod non frequenter arguitur. Sanum enim putant esse quod non dolet, nec vulnus superducta cute sentiunt: sed intelligant perventurum ad sectionem, quod habuerit perseverantem tumorem. Gratia Dei et pax Domini nostri Jesu Christi coronet te in omni tempore, et ambulantem de virtute in virtutem glorificet in aeternum, domine papa beatissime, ineffabiliter mirabilis, incomparabiliter honorande, praestantissime patrone. EPISTOLA CCXXVI. Hilarius Augustino, de eodem argumento. Domino beatissimo ac toto affectu desiderando,",
          "candidate_score": 0.626736,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_12_14",
          "bdc_text": "Gaudeo convenisse vobis cum confoederatis idque maxime , quod castri possessio ad vos pervenerit . Magnum certe hoc commodum civitati est . Deus ampliet vestros agros conservetque vos ab omni macula vitae praesentis .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3700",
          "psc_text": "dominamur fidei vestrae, sed cooperatores sumus gaudii vestri (II Cor. I, 23); hoc ego etiam dico vobis, quia parcens vobis non ad vos veni. Peperci etiam mihi, ne tristitiam super tristitiam haberem; et elegi non ut exhiberem faciem meam vobis, sed effunderem cor meum Deo pro vobis, et causam magni periculi vestri, non apud vos verbis, sed apud Deum lacrymis agerem, ne convertat in luctum gaudium meum quo soleo gaudere de vobis, et inter tanta scandala quibus ubique abundat hic mundus aliquando consolari, cogitans copiosam congregationem, et castam dilectionem, et sanctam conversationem vestram, et largiorem gratiam Dei, quae data est vobis, ut non solum carnales nuptias contemneretis, verum etiam eligeretis in domo societatem unanimes habitandi, ut sit vobis anima una et cor unum in Deum. 3. Haec in vobis bona, haec Dei dona considerans, inter multas tempestates quibus ex aliis malis quatitur cor meum, solet utcumque requiescere. Currebatis bene; quis",
          "candidate_score": 0.62498,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_14",
          "bdc_text": "Deus ampliet vestros agros conservetque vos ab omni macula vitae praesentis .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1461",
          "psc_text": "in holocaustomatibus arietum et taurorum, et in multitudine agnorum pinguium, sic fiat sacrificium nostrum in conspectu tuo hodie perficere subsequentes te, quoniam non erit confusio iis qui in te confidunt. Et nunc sequimur toto corde et timemus te, et quaerimus faciem tuam, Domine; ne confundas nos, sed fac nobiscum secundum mansuetudinem tuam, et secundum multitudinem misericordiae tuae, et libera nos secundum mirabilia tua, et da gloriam nomini tuo, Domine, et revereantur omnes, qui ostendunt servis tuis mala, et confundantur ab omnipotentia, et virtus eorum conteratur, et sciant quoniam tu es Dominus Deus solus et gloriosus in universo orbe terrae (Dan. III, 38-45). 9. Haec illis dicentibus, et ad Deum ingemiscentibus, omnino suis aderit qui suis adesse consuevit, et aut nihil earum castissimis membris libidine hostili perpetrari permittet; aut si permittet, non imputabit. Cum enim animus nulla consensionis turpitudine maculatur, etiam carnem suam defendit a crimine: et quidquid in ea nec",
          "candidate_score": 0.624607,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_17_19",
          "bdc_text": "non ero immemor salutationum tuarum ad amicos et notos Angliae . Bene vale. Tuus Burcherus . Insigni pietatis et eruditionis antistiti d. Heinricho Bullingero , amico multum charo .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3904",
          "psc_text": "ad sectionem, quod habuerit perseverantem tumorem. Gratia Dei et pax Domini nostri Jesu Christi coronet te in omni tempore, et ambulantem de virtute in virtutem glorificet in aeternum, domine papa beatissime, ineffabiliter mirabilis, incomparabiliter honorande, praestantissime patrone. EPISTOLA CCXXVI. Hilarius Augustino, de eodem argumento. Domino beatissimo ac toto affectu desiderando, et multum in Christo suscipiendo patri AUGUSTINO, HILARIUS. 1. Si cessantibus contradicentium quaestionibus gratae sunt plerumque studiosorum inquisitiones, ut etiam illa quae absque periculo ignorarentur, ediscant; arbitror gratiorem fore sedulitatem nostrae relationis, quae dum indicat secundum quorumdam prosecutiones quaedam adversantia veritati, non tam sibi quam illis qui turbantur et turbant, per consilium sanctitatis tuae satagit provideri, domine beatissime ac toto affectu desiderande, et multum in Christo suscipiende pater. 2. Haec sunt itaque quae Massiliae, vel aliis etiam locis in Gallia ventilantur. Novum et inutile esse praedicationi quod quidam secundum propositum eligendi dicantur, ut id nec arripere valeant nec tenere, nisi",
          "candidate_score": 0.624105,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_2",
          "bdc_text": "S. P . Binas tuas literas , amice chare , laeto animo accepi , neque , quod petis , ullo modo mihi molestum erit .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_74",
          "psc_text": "tibi non scribere etiam ineptissimum existimavi. Sed tabellas, si quae ibi nostrae sunt, propter hujusmodi necessitates, mittas peto. Scripsi quiddam de catholica religione, quantum Dominus dare dignatus est, quod tibi volo ante adventum meum mittere, si charta interim non desit. Tolerabis enim qualemcumque scripturam ex officina majorum. De codicibus, praeter libros de Oratore, totum mihi excidit. Sed nihil amplius rescribere potui, quam ut ipse sumeres quos liberet, et nunc in eadem maneo sententia. Absens enim quid plus faciam non invenio. 2. Gratissimum mihi est, quod in ultima epistola me participem domestici tui gaudii facere voluisti. Sed, Mene salis placidi vultum fluctusque quietos Ignorare jubes? (Virg. V Aeneid.) quanquam nec me jubeas, nec ipse ignores. Quare si ad melius cogitandum quies aliqua data est, utere divino beneficio. Nec enim debemus nobis, cum ista proveniunt, sed illis per quos proveniunt, gratulari: quoniam justa, et officiosa, et pro suo genere pacatior atque tranquillior",
          "candidate_score": 0.622484,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_2",
          "bdc_text": "S. P . Binas tuas literas , amice chare , laeto animo accepi , neque , quod petis , ullo modo mihi molestum erit .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_706",
          "psc_text": "nec alacritas in perferendis, nec fides in reddendis: tantum si aliquo modo merear, adjuvet Dominus, et adsit cordi tuo et desiderio meo, ut fraternam voluntatem nulla major voluntas impediat. 2. Quia ergo duas jam epistolas misi, nullam autem tuam postea recepi, easdem ipsas rursus mittere volui, credens eas non pervenisse. Quae etsi pervenerunt, ac fortasse tuae potius ad me pervenire minime potuerunt, ea ipsa scripta quae jam misisti, iterum mitte, si forte reservata sunt; sin minus, rursus dicta quod legam, dum tamen his respondere ne graveris, quod jam diu est ut exspecto. Primas etiam quas ad te adhuc presbyter litteras praeparaveram mittendas per quemdam fratrem nostrum Profuturum, qui postea collega nobis factus, jam ex hac vita migravit, nec eas tunc ipse perferre potuit, quia continuo dum proficisci disponit, episcopatus sarcina detentus, ac deinde in brevi defunctus est, etiam nunc mittere volui; ut scias in tua colloquia quam olim inardescam, et",
          "candidate_score": 0.622201,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_8_10",
          "bdc_text": "urget item concilium Tridenti repetendum . Quid responsum sit , extat ; verum nondum vidi .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2242",
          "psc_text": "Cain sceleratus, quando de suo scelere ab illo interrogatus et judicatus est (Genes. IV, 6); vel etiam ipse diabolus, quando venit cum Angelis, ut coram illo assisteret, si beati mundi cordes, quoniam ipsi Deum videbunt; respondeo non quidem esse consequens ut etiam videant Deum, qui voces ab eo factas aliquando audiunt; neque enim viderunt eum, qui audierunt quando dixit ad Filium, Et clarificavi, et clarificabo iterum (Joan. XII, 28): verumtamen non esse mirandum, si aliqui etiam non mundi corde vident Deum in specie quam voluntas ejus fecerit, latente invisibili et apud se incommutabili manente natura. Si quaeris utrum etiam sicuti est possit aliquando videri; respondeo, filiis hoc esse promissum, de quibus dictum est: Scimus quia cum apparuerit, similes ei erimus; quoniam videbimus eum sicuti est. Si quaeris unde eum videbimus; respondeo: unde Angeli vident, quibus tunc erimus aequales. Sicut enim videntur ista quae visibilia nominantur, Deum nemo vidit unquam, nec",
          "candidate_score": 0.622035,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_16_18",
          "bdc_text": "Saluta uxorem et doctos omnes meo et uxoris nomine ; non ero immemor salutationum tuarum ad amicos et notos Angliae . Bene vale. Tuus Burcherus .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1799",
          "psc_text": "quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis difficultatis legenti occurrerit. Domino illustri et merito praestantissimo filio VOLUSIANO, AUGUSTINUS episcopus. De salute tua, quam et in hoc saeculo, et in Christo esse cupio, sanctae matris tuae votis sum fortasse etiam ipse non impar. Unde meritis tuis reddens salutationis obsequium, hortor, ut valeo, ut Litterarum vere certeque sanctarum studio te curam non pigeat impendere. Sincera enim et solida res est, nec fucatis eloquiis ambit ad animum, nec ullo linguae tectorio inane aliquid ac pendulum crepitat. Multum movet, non verborum, sed rerum avidum; et multum terret, factura securum. Praecipue Apostolorum linguas exhortor ut legas; ex his enim ad cognoscendos Prophetas",
          "candidate_score": 0.621785,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_4_6",
          "bdc_text": "Fama inanis et falsa ea est , quae de novo Anglorum tumultu promulgatur . Inquisitionem ( quam vocant ) Lovaniensibus autoribus tum Flandrice tum Germanice scriptam ad te mitto . Nova nulla sunt adhuc , quae , ut scribantur , sunt digna .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1282",
          "psc_text": "si hoc quod de Jona scriptum est, Apuleius Madaurensis, vel Apollonius Tyaneus fecisse diceretur, quorum multa mira nullo fideli auctore jactitant, quamvis et daemones nonnulla faciant Angelis sanctis similia, non veritate sed specie, non sapientia sed plane fallacia: tamen, si de istis, ut dixi, quos magos vel philosophos laudabiliter nominant, tale aliquid narraretur, non jam in buccis creparet risus, sed typhus. Ita rideant Scripturas nostras: quantum possunt, rideant, dum per singulos dies rariores paucioresque se videant, vel moriendo, vel credendo; dum implentur omnia quae praedixerunt qui hos contra veritatem inaniter pugnaturos, vane latraturos, paulatim defecturos, tanto ante riserunt, nobisque posteris suis, non solum ea legenda dimiserunt, verum experienda promiserunt. 33. Non sane absurde, neque importune requiritur quid ista significent, ut cum hoc expositum fuerit, non tantum gesta, sed etiam propter aliquam significationem conscripta esse credantur. Prius ergo non dubitet Jonam prophetam in alvo ingenti marinae belluae triduo fuisse, qui vult",
          "candidate_score": 0.62141,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_16_18",
          "bdc_text": "Saluta uxorem et doctos omnes meo et uxoris nomine ; non ero immemor salutationum tuarum ad amicos et notos Angliae . Bene vale. Tuus Burcherus .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1798",
          "psc_text": "ne capiamur, alia sic ferimus ne frangamur, et secundum praecepta divina in omnibus gratias agimus ei, de quo dicimus: Benedicam Dominum in omni tempore; semper laus ejus in ore meo (Psal. XXXIII, 2); et, Bonum est mihi quod humiliasti me, ut discam justificationes tuas (Psal. CXVIII, 71). Neque enim revera, si fallacis prosperitatis semper hic tranquillitas arrideret, anima humana portum illum verae certaeque securitatis appeteret, domina insignis et merito illustris, et praestantissima filia. Reddens itaque debitum Praestantiae tuae salutationis obsequium, agensque gratias quod salutis nostrae religiosissimam curam geris, posco tibi a Domino futurae vitae praemia, praesentisque solaria; omniumque vestrum, in quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis",
          "candidate_score": 0.621409,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_19",
          "bdc_text": "Insigni pietatis et eruditionis antistiti d. Heinricho Bullingero , amico multum charo .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3904",
          "psc_text": "ad sectionem, quod habuerit perseverantem tumorem. Gratia Dei et pax Domini nostri Jesu Christi coronet te in omni tempore, et ambulantem de virtute in virtutem glorificet in aeternum, domine papa beatissime, ineffabiliter mirabilis, incomparabiliter honorande, praestantissime patrone. EPISTOLA CCXXVI. Hilarius Augustino, de eodem argumento. Domino beatissimo ac toto affectu desiderando, et multum in Christo suscipiendo patri AUGUSTINO, HILARIUS. 1. Si cessantibus contradicentium quaestionibus gratae sunt plerumque studiosorum inquisitiones, ut etiam illa quae absque periculo ignorarentur, ediscant; arbitror gratiorem fore sedulitatem nostrae relationis, quae dum indicat secundum quorumdam prosecutiones quaedam adversantia veritati, non tam sibi quam illis qui turbantur et turbant, per consilium sanctitatis tuae satagit provideri, domine beatissime ac toto affectu desiderande, et multum in Christo suscipiende pater. 2. Haec sunt itaque quae Massiliae, vel aliis etiam locis in Gallia ventilantur. Novum et inutile esse praedicationi quod quidam secundum propositum eligendi dicantur, ut id nec arripere valeant nec tenere, nisi",
          "candidate_score": 0.620284,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_19",
          "bdc_text": "Insigni pietatis et eruditionis antistiti d. Heinricho Bullingero , amico multum charo .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_197",
          "psc_text": "de suscepto hinc patrocinio mendacii officiosi. Domino dilectissimo, et cultu sincerissimo charitatis obsequendo atque amplectendo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS. CAPUT PRIMUM. 1. Nunquam aeque quisquam tam facie cuilibet innotuit, quam mihi tuorum in Domino studiorum quieta, laeta, et vere exercitatio liberalis. Quanquam ergo percupiam omnino te nosse; tamen exiguum quiddam tui minus habeo, praesentiam videlicet corporis: quam ipsam etiam posteaquam te beatissimus nunc episcopus, tum vero jam episcopatu dignus, frater Alypius vidit, remeansque a me visus est, negare non possum magna ex parte mihi esse relatu ejus impressam; et ante reditum, cum te ille ibi videbat, ego videbam, sed oculis ejus. Non enim animo me atque illum, sed corpore duos, qui noverit, dixerit, concordia duntaxat et familiaritate fidissima, non meritis quibus ille antecellit. Quia ergo me primitus communione spiritus quo in unum nectimur, deinde illius ex ore jam diligis; nequaquam impudenter quasi aliquis ignotus commendo Germanitati tuae fratrem Profuturum,",
          "candidate_score": 0.619998,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_19",
          "bdc_text": "Insigni pietatis et eruditionis antistiti d. Heinricho Bullingero , amico multum charo .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3903",
          "psc_text": "studiorum virum, sanctum Hilarium Arelatensem episcopum, sciat Beatitudo tua admiratorem sectatoremque in aliis omnibus tuae esse doctrinae; et de hoc quod in querelam trahit, jampridem apud Sanctitatem tuam sensum suum per litteras velle conferre. Sed quia utrum hoc facturus, aut quo fine sit facturus incertum est, et omnium nostrum fatigatio, providente hoc praesenti saeculo Dei gratia, in tuae charitatis et scientiae vigore respirat; adde eruditionem humilibus, adde increpationem superbis. Necessarium et utile est etiam quae scripta sunt scribere, ne leve existimetur quod non frequenter arguitur. Sanum enim putant esse quod non dolet, nec vulnus superducta cute sentiunt: sed intelligant perventurum ad sectionem, quod habuerit perseverantem tumorem. Gratia Dei et pax Domini nostri Jesu Christi coronet te in omni tempore, et ambulantem de virtute in virtutem glorificet in aeternum, domine papa beatissime, ineffabiliter mirabilis, incomparabiliter honorande, praestantissime patrone. EPISTOLA CCXXVI. Hilarius Augustino, de eodem argumento. Domino beatissimo ac toto affectu desiderando,",
          "candidate_score": 0.619554,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_2",
          "bdc_text": "S. P . Binas tuas literas , amice chare , laeto animo accepi , neque , quod petis , ullo modo mihi molestum erit .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_238",
          "psc_text": "possemus exigere, ut nos de vobis tanta scribendo doceretis, quanta eorum ore didicimus? Aderat etiam, quod nulli chartae adesse potest, tantum in narrantibus gaudium, ut per ipsum etiam vultum oculosque loquentium, vos in cordibus eorum scriptos cum ineffabili laetitia legeremus. Hoc quoque amplius erat, quod pagina quaelibet quantacumque bona scripta contineat, nihil ipsa proficit, quamvis ad profectum explicetur aliorum: hanc autem epistolam vestram, fraternam scilicet animam, sic in eorum colloquio legebamus, ut tanto beatior appareret nobis, quanto uberius conscripta esset ex vobis. Itaque illam ad ejusdem beatitatis imitationem, studiosissime de vobis omnia percunctando, in nostra corda transcripsimus. 3. Nec ideo tamen eos tam cito a nobis, licet ad vos remeantes, sine molestia passi sumus. Videte enim, quaeso vos, quibus qualiebamur affectibus. Tanto utique dimittendi erant velocius, quanto vobis impensius obedire cupiebant; sed quanto id cupiebant magis, tanto vos nobis praesentius exhibebant: eo quippe indicabant quam chara vestra viscera essent; tanto",
          "candidate_score": 0.618793,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_18_20",
          "bdc_text": "Bene vale. Tuus Burcherus . Insigni pietatis et eruditionis antistiti d. Heinricho Bullingero , amico multum charo . Tiguri .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_666",
          "psc_text": "Hipponensis, adeoque sibi remittendum. Domino beatissimo, et venerabili, et sincerissima charitate amplectendo fratri et consacerdoti SEVERO, et qui tecum sunt fratribus, AUGUSTINUS, et fratres qui mecum sunt, in Domino salutem. 1. Si dicam quae me ipsa causa cogit dicere, ubi erit sollicitudo charitatis? Si autem non dicam, ubi erit libertas amicitiae? Verumtamen fluctuans interim, elegi me purgare potius quam te arguere. Scripsisti te mirari, nos cum dolore nostro tolerare voluisse, quod correctione emendari potuisset: quasi non sint dolenda quae male facta sunt, etiamsi quantum possunt, postea corriguntur; aut non id maxime tolerandum sit, quod cum manifestum sit perperam factum, fieri non possit infectum. Desine itaque mirari, frater sincerissime. Nam ordinatus est apud Subsanam subdiaconus Timotheus, praeter meum consilium et voluntatem; cum quid de illo agendum esset, adhuc inter nostras alternas sententias deliberatio nutaret. Ecce adhuc doleo, quamvis jam ad te redierit; in quo nos tuae voluntati paruisse non poenitet. 2.",
          "candidate_score": 0.618394,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_19",
          "bdc_text": "Insigni pietatis et eruditionis antistiti d. Heinricho Bullingero , amico multum charo .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1799",
          "psc_text": "quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis difficultatis legenti occurrerit. Domino illustri et merito praestantissimo filio VOLUSIANO, AUGUSTINUS episcopus. De salute tua, quam et in hoc saeculo, et in Christo esse cupio, sanctae matris tuae votis sum fortasse etiam ipse non impar. Unde meritis tuis reddens salutationis obsequium, hortor, ut valeo, ut Litterarum vere certeque sanctarum studio te curam non pigeat impendere. Sincera enim et solida res est, nec fucatis eloquiis ambit ad animum, nec ullo linguae tectorio inane aliquid ac pendulum crepitat. Multum movet, non verborum, sed rerum avidum; et multum terret, factura securum. Praecipue Apostolorum linguas exhortor ut legas; ex his enim ad cognoscendos Prophetas",
          "candidate_score": 0.616592,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_18_20",
          "bdc_text": "Bene vale. Tuus Burcherus . Insigni pietatis et eruditionis antistiti d. Heinricho Bullingero , amico multum charo . Tiguri .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3903",
          "psc_text": "studiorum virum, sanctum Hilarium Arelatensem episcopum, sciat Beatitudo tua admiratorem sectatoremque in aliis omnibus tuae esse doctrinae; et de hoc quod in querelam trahit, jampridem apud Sanctitatem tuam sensum suum per litteras velle conferre. Sed quia utrum hoc facturus, aut quo fine sit facturus incertum est, et omnium nostrum fatigatio, providente hoc praesenti saeculo Dei gratia, in tuae charitatis et scientiae vigore respirat; adde eruditionem humilibus, adde increpationem superbis. Necessarium et utile est etiam quae scripta sunt scribere, ne leve existimetur quod non frequenter arguitur. Sanum enim putant esse quod non dolet, nec vulnus superducta cute sentiunt: sed intelligant perventurum ad sectionem, quod habuerit perseverantem tumorem. Gratia Dei et pax Domini nostri Jesu Christi coronet te in omni tempore, et ambulantem de virtute in virtutem glorificet in aeternum, domine papa beatissime, ineffabiliter mirabilis, incomparabiliter honorande, praestantissime patrone. EPISTOLA CCXXVI. Hilarius Augustino, de eodem argumento. Domino beatissimo ac toto affectu desiderando,",
          "candidate_score": 0.61655,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_19",
          "bdc_text": "Insigni pietatis et eruditionis antistiti d. Heinricho Bullingero , amico multum charo .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180",
          "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,",
          "candidate_score": 0.616301,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_19",
          "bdc_text": "Insigni pietatis et eruditionis antistiti d. Heinricho Bullingero , amico multum charo .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3462",
          "psc_text": "revelavit sive revelaverit, peto nobiscum communicare digneris, et haec nostra rescripta sic accipere, tanquam hominis, qui mallem quidem eorum quae a me inquisisti, habere scientiam quam ignorantiam; sed quia id nondum potui, magis eligo cautam ignorantiam confiteri, quam falsam scientiam profiteri. EPISTOLA CXCVIII. Hesychius Augustino, significans consideratis divinis testimoniis de saeculi fine videri sibi diem quidem et horam frustra inquiri; attamen cognosci posse ex signis num jam instet tempus adventus Christi, quem ut cito venturum pie exspectari docet. Domino beatissimo, et charitate sincerissima venerando fratri et coepiscopo AUGUSTINO, HESYCHIUS, in Domino salutem. 1. Desideranti et exspectanti mihi sanctus compresbyter noster Cornutus litteras pertulit quas misisti, quae me laetificarunt, quia memoriam nostri bonam habere dignatus es, qui et mihi paucis, sermone proprio sanctae mentis tuae, de his quae petieram, in transitu significasti. Aliquanta autem de opusculis sancti compresbyteri Hieronymi adjunxisti, ut meam quaestionem lectione ejus operis de sanctis Scripturis explere possem.",
          "candidate_score": 0.615682,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_18_20",
          "bdc_text": "Bene vale. Tuus Burcherus . Insigni pietatis et eruditionis antistiti d. Heinricho Bullingero , amico multum charo . Tiguri .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_197",
          "psc_text": "de suscepto hinc patrocinio mendacii officiosi. Domino dilectissimo, et cultu sincerissimo charitatis obsequendo atque amplectendo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS. CAPUT PRIMUM. 1. Nunquam aeque quisquam tam facie cuilibet innotuit, quam mihi tuorum in Domino studiorum quieta, laeta, et vere exercitatio liberalis. Quanquam ergo percupiam omnino te nosse; tamen exiguum quiddam tui minus habeo, praesentiam videlicet corporis: quam ipsam etiam posteaquam te beatissimus nunc episcopus, tum vero jam episcopatu dignus, frater Alypius vidit, remeansque a me visus est, negare non possum magna ex parte mihi esse relatu ejus impressam; et ante reditum, cum te ille ibi videbat, ego videbam, sed oculis ejus. Non enim animo me atque illum, sed corpore duos, qui noverit, dixerit, concordia duntaxat et familiaritate fidissima, non meritis quibus ille antecellit. Quia ergo me primitus communione spiritus quo in unum nectimur, deinde illius ex ore jam diligis; nequaquam impudenter quasi aliquis ignotus commendo Germanitati tuae fratrem Profuturum,",
          "candidate_score": 0.615164,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_2",
          "bdc_text": "S. P . Binas tuas literas , amice chare , laeto animo accepi , neque , quod petis , ullo modo mihi molestum erit .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3748",
          "psc_text": "per quos vobis non rescripsimus ista, sed scripsimus. Nullas enim ad nos vestrae Charitatis litteras attulerunt: tamen suscepimus eos, quoniam simplicitas eorum satis indicabat nihil illos nobis potuisse confingere. Ideo autem festinaverunt, ut apud vos agerent Pascha, quo possit, adjuvante Domino, tam sanctus dies vestram pacem quam dissensionem potius invenire. 6. Melius autem facitis (quod multum rogo), si ipsum a quo dicunt se fuisse turbatos, ad me mittere non gravemini. Aut enim non intelligit librum meum, aut forte ipse non intelligitur, quando difficillimam quaestionem et paucis intelligibilem solvere atque enodare conatur. Ipsa est enim quaestio de gratia Dei, quae fecit ut homines non intelligentes putarent apostolum Paulum dicere: Faciamus mala, ut veniant bona (Rom. III, 8). Unde apostolus Petrus in secunda Epistola sua, Quapropter, inquit, charissimi, haec exspectantes satagite inviolati et immaculati apud eum reperiri in pace; et Domini nostri patientiam salutem existimate: sicut et dilectissimus frater noster Paulus, secundum",
          "candidate_score": 0.614617,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_2",
          "bdc_text": "S. P . Binas tuas literas , amice chare , laeto animo accepi , neque , quod petis , ullo modo mihi molestum erit .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_848",
          "psc_text": "sed charitatis ad nos scripta mittamus. Sancti fratres, qui nobiscum Domino serviunt, affatim te salutant. Sanctos qui tecum Christi leve trahunt jugum, praecipue sanctum et suscipiendum papam Alypium, ut meo obsequio solutes, precor. Incolumem te et memorem mei, Christus Deus noster tueatur omnipotens, domine vere sancte et beatissime papa. Si legisti librum Explanationum in Jonam, puto quod ridiculam cucurbitae non recipias quaestionem. Si autem amicus, qui me primus gladio petiit, stilo repulsus est; sit humanitatis tuae atque justitiae, accusantem reprehendere, non respondentem. In Scripturarum campo, si placet, sine nostro invicem dolore ludamus. EPISTOLA LXXXII. Receptis ab Hieronymo superioribus Epistolis 72, 75 et 81, rescribit accuratius Augustinus de interpretatione loci Epistolae ad Galatas, confirmans quod Petrus merito veraciterque reprehensus fuerit a Paulo. Caeterum deprecatur veniam, si dictis quibusdam incautioribus Hieronymi animum offenderit, excusans quod nulla sua culpa per multorum manus obambularit epistola, priusquam ad eum cui scripta erat, pervenerat. Domino dilectissimo,",
          "candidate_score": 0.613868,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_2",
          "bdc_text": "S. P . Binas tuas literas , amice chare , laeto animo accepi , neque , quod petis , ullo modo mihi molestum erit .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_60",
          "psc_text": "tu. Etsi enim rescribendo par esse non valeo; tamen non minore a me diligentia servantur litterae tuae, quam frequentantur abs te. Prolixiores autem nostras, non te amplius quam binas accepisse convenit inter nos; non enim misimus tertias. Sane recognitis exemplaribus animadverti quinque fere tuis rogationibus esse responsum; nisi quod una ibi quaestio quasi transeunter perstricta, quanquam non temere ingenio tuo commissa sit, non tamen fortasse satisfecit avaritiae tuae; quam refrenes aliquantulum opus est, et nonnulla compendia libenter feras. Ita plane ut si quidquam fraudo intelligentiam, dum sum parcus in verbis, nihil parcas mihi; sed tu jure, quo mihi valentius esset forte aliquid, si quidquam posset esse jucundius, totum quod debetur, efflagites. Hanc igitur epistolam numerabis inter minores epistolas meas, quam tibi, non sibi nihil mihi de acervo minuere. Non enim et tu mittis minores, quae non eumdem acervum augeant. Quare illud quod de Filio Dei quaeris, cur ipse potius dicatur",
          "candidate_score": 0.613466,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_2",
          "bdc_text": "S. P . Binas tuas literas , amice chare , laeto animo accepi , neque , quod petis , ullo modo mihi molestum erit .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3969",
          "psc_text": "presbytero, ad tuam Beatitudinem deferenda; quae, ut vir memoratus affirmat, ad alleviationem doloris et morbi curationem non parum proficient. EPISTOLA CCXXXI. Augustinus Dario, declarans se ipsius litteris summopere delectatum, et quare; ubi multa obiter de humanae laudis amore dicit: mittitque ipsi Confessionum libros et alia quaedam sua opuscula. AUGUSTINUS servus Christi membrorumque Christi, DARIO filio membro Christi, in ipso salutem. 1. Quod acceperim libenter litteras tuas, mea rescripta indicio esse voluisti. Ecce rescribo, et tamen rescriptis hoc indicare non possum, vel istis, vel quibuslibet aliis, sive breviter, sive prolixissime scribam: neque enim aut paucis aut multis verbis indicari potest quod indicari verbis non potest. Et ego quidem parum eloquor, etsi multum loquar: sed nulli eloquenti omnino concesserim, ut qualicumque et quantacumque epistola sua affectum explicet, quem fecit in mente tua, quod non possum ego, etsi eum possit ita in animo meo videre sicut ego. Restat ergo sic tibi indicare quod",
          "candidate_score": 0.613168,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_5",
          "bdc_text": "Inquisitionem ( quam vocant ) Lovaniensibus autoribus tum Flandrice tum Germanice scriptam ad te mitto .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_710",
          "psc_text": "id est linguae notissimae. Quisquis autem in eo quod ex hebraeo translatum est, aliquo insolito permotus fuerit, et falsi crimen intenderit, vix aut nunquam ad hebraea testimonia pervenietur, quibus defendatur objectum. Quod si etiam perventum fuerit, tot latinas et graecas auctoritates damnari quis ferat? Huc accedit quia etiam consulti Hebraei possunt aliud respondere: ut tu solus necessarius videaris, qui etiam ipsos possis convincere; sed tamen quo judice mirum si potueris invenire. CAPUT III. 5. Nam quidam frater noster episcopus, cum lectitari instituisset in ecclesia cui praeest, interpretationem tuam, movit quiddam longe aliter abs te positum apud Jonam prophetam (Jonae IV, 6), quam erat omnium sensibus memoriaeque inveteratum, et tot aetatum successionibus decantatum. Factus est tantus tumultus in plebe maxime graecis arguentibus et inclamantibus calumniam falsitatis, ut cogeretur episcopus (Oëa quippe civitas erat) Judaeorum testimonium flagitare. Utrum autem illi imperitia an malitia, hoc esse in hebraeis codicibus responderunt, quod et graeci",
          "candidate_score": 0.607637,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_4",
          "bdc_text": "Fama inanis et falsa ea est , quae de novo Anglorum tumultu promulgatur .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1900",
          "psc_text": "talium turpitudinum celebratione placantur? Horum daemonum perversitatem atque fallaciam, per quos et magicae artes humanas mentes decipiunt, quia prodidit christiana doctrina, quia mundo universo patefecit, quia Angelos sanctos ab eorum malignitate distinxit, quia cavendos potius, et quemadmodum caverentur admonuit, reipublicae dicitur inimica! quasi non si omnino per istos esset temporalis obtinenda felicitas, quaelibet potius fuerat infelicitas eligenda. Sed neque hinc Deus voluit dubitari, qui primum populum unum verum Deum colentem, deos autem falsissimos contemnentem, quamdiu oportuit Vetus Testamentum, ubi velamentum Testamenti Novi est, obumbrari, tanta rerum terrenarum felicitate honestavit, ut quivis intelligat nec ipsam esse in daemonum potestate, sed in illius unius, cui Angeli serviunt, quem daemones contremiscunt. 19. Apuleius enim, ut de illo potissimum loquamur, qui nobis Afris Afer est notior, non dico ad regnum, sed ne ad aliquam quidem judiciariam reipublicae potestatem cum omnibus suis magicis artibus potuit pervenire, honesto patriae suae loco natus, et liberaliter educatus, magnaque",
          "candidate_score": 0.604636,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_5",
          "bdc_text": "Inquisitionem ( quam vocant ) Lovaniensibus autoribus tum Flandrice tum Germanice scriptam ad te mitto .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_732",
          "psc_text": "res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum inesse tibi video. Et si quid in hac re habeo facultatis, utcumque impendo populo Dei. Vacare autem studiis diligentius quam quae populi audiunt instruendis, propter ecclesiasticas occupationes omnino non possum. CAPUT III. 6. Nescio quae scripta maledica super tuo nomine ad Africam pervenerunt. Accepimus tamen quod dignatus es mittere, illis respondens maledictis. Quo perlecto, fateor, multum dolui inter tam charas familiaresque personas, cunctis pene Ecclesiis notissimo amicitiae vinculo copulatas, tantum malum extitisse discordiae. Et tu quidem quantum tibi modereris, quantumque teneas aculeos indignationis tuae, ne reddas maledictum pro maledicto, satis in tuis litteris eminet. Verumtamen si eas ipsas cum legissem,",
          "candidate_score": 0.602551,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 2,
      "cf_id": "cf021",
      "work_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-diversis-quaestionibus-ad-Simplicianum",
      "max_score": 0.661246,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_1_3",
          "bdc_text": "septembris 1550 . S. P . Binas tuas literas , amice chare , laeto animo accepi , neque , quod petis , ullo modo mihi molestum erit . Libros et fasciculos literarum a domino Froschouero accepi curaboque omni diligentia , ut suis , quibus destanantur , reddi possent dominis , egoque hoc onus in me accipio .",
          "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-diversis-quaestionibus-ad-Simplicianum_window_186",
          "psc_text": "non satisfecerint exspectationi, et taedio fuerint gravitati tuae; quandoquidem cum tu ex omnibus quae interrogasti, unum a me libellum mitti velles, ego duos libros eosdemque longissimos misi, et fortasse quaestionibus tuis nequaquam diligenter expediteque respondi. Quamobrem preces tuas pro erratis meis multas et assiduas peto fieri: sententiam vero de hoc opere tuam brevissimam, sed gravissimam flagito; et dum sit verissima, severissimam non recuso.",
          "candidate_score": 0.661246,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_2_4",
          "bdc_text": "S. P . Binas tuas literas , amice chare , laeto animo accepi , neque , quod petis , ullo modo mihi molestum erit . Libros et fasciculos literarum a domino Froschouero accepi curaboque omni diligentia , ut suis , quibus destanantur , reddi possent dominis , egoque hoc onus in me accipio . Fama inanis et falsa ea est , quae de novo Anglorum tumultu promulgatur .",
          "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-diversis-quaestionibus-ad-Simplicianum_window_186",
          "psc_text": "non satisfecerint exspectationi, et taedio fuerint gravitati tuae; quandoquidem cum tu ex omnibus quae interrogasti, unum a me libellum mitti velles, ego duos libros eosdemque longissimos misi, et fortasse quaestionibus tuis nequaquam diligenter expediteque respondi. Quamobrem preces tuas pro erratis meis multas et assiduas peto fieri: sententiam vero de hoc opere tuam brevissimam, sed gravissimam flagito; et dum sit verissima, severissimam non recuso.",
          "candidate_score": 0.657689,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_2",
          "bdc_text": "S. P . Binas tuas literas , amice chare , laeto animo accepi , neque , quod petis , ullo modo mihi molestum erit .",
          "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-diversis-quaestionibus-ad-Simplicianum_window_186",
          "psc_text": "non satisfecerint exspectationi, et taedio fuerint gravitati tuae; quandoquidem cum tu ex omnibus quae interrogasti, unum a me libellum mitti velles, ego duos libros eosdemque longissimos misi, et fortasse quaestionibus tuis nequaquam diligenter expediteque respondi. Quamobrem preces tuas pro erratis meis multas et assiduas peto fieri: sententiam vero de hoc opere tuam brevissimam, sed gravissimam flagito; et dum sit verissima, severissimam non recuso.",
          "candidate_score": 0.646717,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_9_11",
          "bdc_text": "Quid responsum sit , extat ; verum nondum vidi . Caesarem dicunt adversa valetudine graviter laborare .",
          "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-diversis-quaestionibus-ad-Simplicianum_window_84",
          "psc_text": "recte diceretur, O homo, tu quis es, qui respondeas Deo? Et si talibus recte dicitur, multo rectius eis qui vel nondum ita regenerati sunt, vel etiam in contumeliam facti. Illud tantummodo inconcussa fide teneatur, quod non sit iniquitas apud Deum: qui sive donet, sive exigat debitum, nec ille a quo exigit, recte potest de iniquitate ejus conqueri, nec ille cui donat, debet de suis meritis gloriari. Et ille enim, nisi quod debetur, non reddit: et ille non habet, nisi quod accepit. 18. Sed enitendum est hoc loco, si Dominus adjuvet, videre quemadmodum et illud verum sit, quod scriptum est, Nihil odisti eorum quae fecisti (Sap. XI, 25) ; et illud, Jacob dilexi, Esau autem odio habui (Malach. I, 2, 3) . Si enim propterea Esau odio habuit, quia vas factum erat in contumeliam, et aliud vas in honorem, aliud in contumeliam idem figulus fecit, quomodo nihil odisti eorum quae fecisti?",
          "candidate_score": 0.622636,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 3,
      "cf_id": "cf020",
      "work_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae",
      "max_score": 0.660313,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_1_3",
          "bdc_text": "septembris 1550 . S. P . Binas tuas literas , amice chare , laeto animo accepi , neque , quod petis , ullo modo mihi molestum erit . Libros et fasciculos literarum a domino Froschouero accepi curaboque omni diligentia , ut suis , quibus destanantur , reddi possent dominis , egoque hoc onus in me accipio .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_967",
          "psc_text": "ejus in fine acriter coarguens. 1. Justum quidem fuerat, nequaquam tibi litteris satisfacere, qui tuis auribus non credidisti: neque enim schedulae poteris acquiescere, qui vivo sermoni non accommodasti fidem. Sed quia Christus perfectae nobis humilitatis exemplar in se tribuit, dans osculum proditori, et latronis poenitentiam in patibulo suscipiens, eadem absenti significo, quae prasenti quoque locutus sum, me ita Origenem legisse vel legere, ut Apollinarium [al. Apollinarem ], vel caeteros Tractatores, quorum, in quibusdam, libros Ecclesia non recipit. Non quo omnia dicam esse damnanda, quae in illorum voluminibus continentur: sed quod quaedam reprehendenda confitear. Verum quia operis mei est et studii, multos legere, ut ex plurimis diversos flores carpam, non tam probaturus omnia, quam quae bona sunt electurus, assumo multos in manus meas, ut a multis multa cognoscam, secundum illud quod scriptum est: Omnia legentes: 348 quae bona sunt retinentes (1. Thess. 5. 21) . Unde satis miror te voluisse Origenis",
          "candidate_score": 0.660313,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_1_3",
          "bdc_text": "septembris 1550 . S. P . Binas tuas literas , amice chare , laeto animo accepi , neque , quod petis , ullo modo mihi molestum erit . Libros et fasciculos literarum a domino Froschouero accepi curaboque omni diligentia , ut suis , quibus destanantur , reddi possent dominis , egoque hoc onus in me accipio .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1493",
          "psc_text": "te tantum meorum dictorum, non judicem considerem. 2. Duas quaestiunculas tuae litterae praeferebant. Unam, Quare sit a Deo induratum cor Pharaonis (Exod. 4. 7. 10. 14); et Apostolus dixerit: Non volentis, neque currentis; sed miserentis est Dei (Rom. 9. 16) , et caetera, quae liberum videntur tollere arbitrium. Alteram, Quomodo sancti sint, qui de fidelibus, id est, baptizatis nascuntur: cum sine dono gratiae postea acceptae et custoditae, salvi esse non possint. 3. Libri περὶ Ἀρχῶν Latine redditi. --Primae in libris περὶ Ἀρχῶν, quos nuper, Pammachio nostro jubente, interpretatus sum, Origenes fortissime respondet: quo detentus opere, implere non potui quod promiseram tibi, et Danielem nostrum rursum comperendinavi. Et quidem quamvis mei amantissimi et egregii viri Pammachii, tamen unius voluntatem in tempus aliud distulissem, nisi omnis pene fraternitas de Urbe eadem postulasset, asserens multos periclitari, et perversis dogmatibus acquiescere. Unde necessitate compulsus sum transferre libros, in quibus mali plus, quam boni est:",
          "candidate_score": 0.655801,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_1_3",
          "bdc_text": "septembris 1550 . S. P . Binas tuas literas , amice chare , laeto animo accepi , neque , quod petis , ullo modo mihi molestum erit . Libros et fasciculos literarum a domino Froschouero accepi curaboque omni diligentia , ut suis , quibus destanantur , reddi possent dominis , egoque hoc onus in me accipio .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2014",
          "psc_text": "EPISTOLA CXI AUGUSTINI AD PRAESIDIUM. Praesidium rogat Augustinus, ut superiorem epistolam curet Hieronymo reddendam, utque sibi eumdem suis etiam litteris placet. Domino beatissimo, et merito venerando fratri, et consacerdoti PRAESIDIO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Sicut praesens rogavi sinceritatem tuam, nunc quoque commoneo, ut litteras meas sancto fratri et compresbytero nostro Hieronymo mittere non graveris. Ut autem noverit caritas tua, quemadmodum etiam tu illi pro mea causa scribere debeas, misi exemplaria litterarum et mearum ad ipsum, et ad me ipsius. Quibus lectis pro tua sancta prudentia facile videas [al. videbis ] et modum meum, quem servandum putavi, et motum ejus, quem non frustra timui. Aut si ego quod non debui, aut quomodo non debui, aliquid scripsi, non ad illum de me, sed ad meipsum potius fraterna dilectione mitte sermonem; quo correctus petam, ut ignoscat, si meam culpam ipse cognovero. » EPISTOLA CXII HIERONYMI AD AUGUSTINUM. Respondet tandem Hieronymus ad",
          "candidate_score": 0.649862,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_2_4",
          "bdc_text": "S. P . Binas tuas literas , amice chare , laeto animo accepi , neque , quod petis , ullo modo mihi molestum erit . Libros et fasciculos literarum a domino Froschouero accepi curaboque omni diligentia , ut suis , quibus destanantur , reddi possent dominis , egoque hoc onus in me accipio . Fama inanis et falsa ea est , quae de novo Anglorum tumultu promulgatur .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2555",
          "psc_text": "Pammachius ad me cujusdam schedulas misit, quae Origenis περὶ ἀρχῶν interpretata volumina continerent, imo vitiata; hoc magnopere postulans, ut Graecam veritatem Latina servaret translatio, et in utramque partem seu bene, seu male dixisset ille, qui scripsit, absque interpretis patrocinio, Romana lingua cognosceret. Feci ut voluit, misique ei libros, quos cum legisset, exhorruit, et reclusit scrinio, ne prolati in vulgus, multorum animos vulnerarent. A quodam fratre qui habebat zelum Dei, sed non secundum scientiam, rogatus ut traderet ad legendum, quasi statim reddituro, propter angustiam temporis, fraudem non potuit suspicari. Qui acceperat legendos, adhibitis notariis opus omne descripsit, et multo celerius quam promiserat, codicem reddidit. Eademque temeritate, et (ut levius dicam) ineptia, quod male surripuerat, pejus aliis credidit. Et quia difficile grandes libri de 917 rebus mysticis disputantes, notarum possunt servare compendia, praesertim qui furtim celeriterque dictantur; ita in illis confusa sunt omnia, ut et ordine in plerisque, et sensu careant. Quamobrem",
          "candidate_score": 0.649637,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_15_17",
          "bdc_text": "Amen . Saluta uxorem et doctos omnes meo et uxoris nomine ; non ero immemor salutationum tuarum ad amicos et notos Angliae .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1095",
          "psc_text": "videmus expletum. Ipsa Christiana nobis omnibus Christianorum nomen imposuit: nomen novum, in quo « benedicentur [al. benedicuntur ] omnes familiae gentium. » Recordatur autem non in una generatione, sed in omnibus: vel cunctas significans nationes, vel duas generationes, Judaeorum atque Gentilium. Et quia hoc parum est, si in duabus 393 generationibus nominis Domini recordetur, propterea populi qui in Ecclesia fuerint, confitebuntur et laudabunt Dominum in aeternum et in saeculum saeculi. Quando et tu, o filia Principia, sanctorum mixta choro, inter virgines duceris ad regem, et ex domibus eburneis delectabis sponsum in honore tuo: tunc recordare et mei, qui hujus Psalmi tibi, Domino revelante, intelligentiam tribui, et dicito: « Memor ero nominis tui; » ut quae partem intellexisti carminis, si vita comes fuerit, et totum Canticum Canticorum intelligas. EPISTOLA LXVI. AD PAMMACHIUM. Paulinam Paulae filiam, quae Pammachio nupserat, juveni docto cum primis et nobili, defunctam laudat, ipsumque Pammachium, qui statim ab",
          "candidate_score": 0.649369,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_14_16",
          "bdc_text": "Deus ampliet vestros agros conservetque vos ab omni macula vitae praesentis . Amen . Saluta uxorem et doctos omnes meo et uxoris nomine ;",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2535",
          "psc_text": "si et nobis jure conceditur, adhinniamus ad omnes feminas, et in exemplum Sodomae et Gomorrae, ab ultimo die deprehendamur vendentes, et ementes, nubentes, et nuptui tradentes (Matth. 24. 38), et tunc sit finis conjugii, quando terminus vitae. Quod et si post Diluvium, et ante Diluvium viguit ista sententia: Crescite et multiplicamini, et replete terram (Genes. 1. 28) , quid ad nos, in quos fines saeculorum decurrerunt, quibus dicitur: Tempus breve est (1. Cor. 7. 29) : Et, Jam securis ad radices arborum posita est, quae silvam Legis, et nuptiarum Evangelica castitate succidat? Tempus amplexandi, et tempus longe fieri ab amplexibus (Eccles. 3. 5) . Jeremias, captivitate propinqua, uxorem prohibetur accipere. Ezechiel in Babylone, Mortua est, inquit, uxor mea; et apertum est os meum (Ezech. 24. 28) . 910 Nec ducturus uxorem, nec ille qui duxerat, possunt in opere conjugali libere prophetare. Olim gloriae erat illum audire versiculum: Filii tui sicut",
          "candidate_score": 0.64662,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_2_4",
          "bdc_text": "S. P . Binas tuas literas , amice chare , laeto animo accepi , neque , quod petis , ullo modo mihi molestum erit . Libros et fasciculos literarum a domino Froschouero accepi curaboque omni diligentia , ut suis , quibus destanantur , reddi possent dominis , egoque hoc onus in me accipio . Fama inanis et falsa ea est , quae de novo Anglorum tumultu promulgatur .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1493",
          "psc_text": "te tantum meorum dictorum, non judicem considerem. 2. Duas quaestiunculas tuae litterae praeferebant. Unam, Quare sit a Deo induratum cor Pharaonis (Exod. 4. 7. 10. 14); et Apostolus dixerit: Non volentis, neque currentis; sed miserentis est Dei (Rom. 9. 16) , et caetera, quae liberum videntur tollere arbitrium. Alteram, Quomodo sancti sint, qui de fidelibus, id est, baptizatis nascuntur: cum sine dono gratiae postea acceptae et custoditae, salvi esse non possint. 3. Libri περὶ Ἀρχῶν Latine redditi. --Primae in libris περὶ Ἀρχῶν, quos nuper, Pammachio nostro jubente, interpretatus sum, Origenes fortissime respondet: quo detentus opere, implere non potui quod promiseram tibi, et Danielem nostrum rursum comperendinavi. Et quidem quamvis mei amantissimi et egregii viri Pammachii, tamen unius voluntatem in tempus aliud distulissem, nisi omnis pene fraternitas de Urbe eadem postulasset, asserens multos periclitari, et perversis dogmatibus acquiescere. Unde necessitate compulsus sum transferre libros, in quibus mali plus, quam boni est:",
          "candidate_score": 0.643847,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_2_4",
          "bdc_text": "S. P . Binas tuas literas , amice chare , laeto animo accepi , neque , quod petis , ullo modo mihi molestum erit . Libros et fasciculos literarum a domino Froschouero accepi curaboque omni diligentia , ut suis , quibus destanantur , reddi possent dominis , egoque hoc onus in me accipio . Fama inanis et falsa ea est , quae de novo Anglorum tumultu promulgatur .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1211",
          "psc_text": "prae frequentia commeantium et peregrinorum turbis relegere non potui, et ut ipsi probavere praesentes, 434 longo tentus incommodo, vix diebus Quadragesimae, quibus ipsi proficiscebantur, respirare coepi. Unde si paragrammata repereris, vel minus aliqua descripta sunt, quae sensum legentis impediant, non mihi debes imputare, sed tuis, et imperitiae notariorum librariorumque incuriae, qui scribunt non quod inveniunt, sed quod intelligunt; et dum alienos errores emendare nituntur, ostendunt suos. Porro Josephi libros, et sanctorum Papiae et Polycarpi volumina, falsus ad te rumor pertulit a me esse translata: quia nec otii mei, nec virium est, tantas res eadem in alteram linguam exprimere venustate. Origenis et Didymi pauca transtulimus, volentes nostris ex parte ostendere, quid Graeca doctrina retineret. Canonem Hebraicae Veritatis, excepto Octateucho, quem nunc in manibus habeo, pueris tuis et notariis dedi describendum. Septuaginta interpretum editionem et te habere non dubito; et ante annos plurimos diligentissime emendatam, studiosis tradidi. Novum Testamentum Graecae reddidi auctoritati.",
          "candidate_score": 0.641076,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_2_4",
          "bdc_text": "S. P . Binas tuas literas , amice chare , laeto animo accepi , neque , quod petis , ullo modo mihi molestum erit . Libros et fasciculos literarum a domino Froschouero accepi curaboque omni diligentia , ut suis , quibus destanantur , reddi possent dominis , egoque hoc onus in me accipio . Fama inanis et falsa ea est , quae de novo Anglorum tumultu promulgatur .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2142",
          "psc_text": "abs te corrigendum fecisse me noveram. Exceptis autem familiaribus tuis, teipsum obsecro per gratiam, qua redempti sumus, ut quaecumque tua bona, quae Domini bonitate tibi concessa sunt, in litteris meis posui, non me existimes insidioso blandiloquio posuisse. Si quid autem in te peccavi, dimittas mihi. Nec illud, quod de nescio cujus Poetae facto ineptius fortasse, quam litteratius a me commemoratum est, amplius quam dixi, ad te trahas: cum continuo subjecerim, non hoc ideo me dixisse, ut oculos cordis reciperes, quos absit unquam ut amiseris; sed ut adverteres, quos sanos ac vigiles haberes. Propter solam ergo παλινῳδίαν si scripserimus aliquid, quod scripto posteriore destruere debeamus, imitandam, non propter Stesichori caecitatem, quam cordi tuo nec tribui, nec timui, attengendum illud existimavi: atque identidem rogo, ut me fidenter corrigas, ubi mihi hoc opus esse perspexeris. Quanquam enim secundum honorum vocabula, quae jam Ecclesiae usus obtinuit: Episcopatus Presbyterio major sit: tamen in multis rebus",
          "candidate_score": 0.639727,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_3_5",
          "bdc_text": "Libros et fasciculos literarum a domino Froschouero accepi curaboque omni diligentia , ut suis , quibus destanantur , reddi possent dominis , egoque hoc onus in me accipio . Fama inanis et falsa ea est , quae de novo Anglorum tumultu promulgatur . Inquisitionem ( quam vocant ) Lovaniensibus autoribus tum Flandrice tum Germanice scriptam ad te mitto .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1493",
          "psc_text": "te tantum meorum dictorum, non judicem considerem. 2. Duas quaestiunculas tuae litterae praeferebant. Unam, Quare sit a Deo induratum cor Pharaonis (Exod. 4. 7. 10. 14); et Apostolus dixerit: Non volentis, neque currentis; sed miserentis est Dei (Rom. 9. 16) , et caetera, quae liberum videntur tollere arbitrium. Alteram, Quomodo sancti sint, qui de fidelibus, id est, baptizatis nascuntur: cum sine dono gratiae postea acceptae et custoditae, salvi esse non possint. 3. Libri περὶ Ἀρχῶν Latine redditi. --Primae in libris περὶ Ἀρχῶν, quos nuper, Pammachio nostro jubente, interpretatus sum, Origenes fortissime respondet: quo detentus opere, implere non potui quod promiseram tibi, et Danielem nostrum rursum comperendinavi. Et quidem quamvis mei amantissimi et egregii viri Pammachii, tamen unius voluntatem in tempus aliud distulissem, nisi omnis pene fraternitas de Urbe eadem postulasset, asserens multos periclitari, et perversis dogmatibus acquiescere. Unde necessitate compulsus sum transferre libros, in quibus mali plus, quam boni est:",
          "candidate_score": 0.63815,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_3_5",
          "bdc_text": "Libros et fasciculos literarum a domino Froschouero accepi curaboque omni diligentia , ut suis , quibus destanantur , reddi possent dominis , egoque hoc onus in me accipio . Fama inanis et falsa ea est , quae de novo Anglorum tumultu promulgatur . Inquisitionem ( quam vocant ) Lovaniensibus autoribus tum Flandrice tum Germanice scriptam ad te mitto .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1468",
          "psc_text": "Scripturis sanctis, vim Scripturis facientia. Legi, inquam, legi Origenem; et si in legendo crimen est fateor; et nostrum marsupium Alexandrinae chartae evacuarunt. Si mihi creditis, Origenistes nunquam fui; si non creditis, nunc esse cessavi. Quod si nec sic adducimini ad fidem, compellitis me ad defensionem mei, contra amasium vestrum scribere: ut si non creditis neganti, credatis saltem accusanti. Sed libentius mihi erranti creditur, quam correcto. Nec mirum, putant enim me suum esse συμμύστην, et propter animales et luteos nolle palam dogmata confiteri. Ipsorum enim decretum est, non facile margaritas ante porcos esse mittendas, nec dandum sanctum canibus (Matth. 7), et cum David dicere: Abscondi in corde meo eloquia tua, ut non peccem tibi (Ps. 118. 11) . Et in alio loco super justo: Qui loquitur, inquit, veritatem cum proximo suo (Ps. 14. 3. et 23. 4) , id est, cum his qui domestici fidei sunt. Ex quo volunt intelligi, nos",
          "candidate_score": 0.637685,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_2_4",
          "bdc_text": "S. P . Binas tuas literas , amice chare , laeto animo accepi , neque , quod petis , ullo modo mihi molestum erit . Libros et fasciculos literarum a domino Froschouero accepi curaboque omni diligentia , ut suis , quibus destanantur , reddi possent dominis , egoque hoc onus in me accipio . Fama inanis et falsa ea est , quae de novo Anglorum tumultu promulgatur .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_967",
          "psc_text": "ejus in fine acriter coarguens. 1. Justum quidem fuerat, nequaquam tibi litteris satisfacere, qui tuis auribus non credidisti: neque enim schedulae poteris acquiescere, qui vivo sermoni non accommodasti fidem. Sed quia Christus perfectae nobis humilitatis exemplar in se tribuit, dans osculum proditori, et latronis poenitentiam in patibulo suscipiens, eadem absenti significo, quae prasenti quoque locutus sum, me ita Origenem legisse vel legere, ut Apollinarium [al. Apollinarem ], vel caeteros Tractatores, quorum, in quibusdam, libros Ecclesia non recipit. Non quo omnia dicam esse damnanda, quae in illorum voluminibus continentur: sed quod quaedam reprehendenda confitear. Verum quia operis mei est et studii, multos legere, ut ex plurimis diversos flores carpam, non tam probaturus omnia, quam quae bona sunt electurus, assumo multos in manus meas, ut a multis multa cognoscam, secundum illud quod scriptum est: Omnia legentes: 348 quae bona sunt retinentes (1. Thess. 5. 21) . Unde satis miror te voluisse Origenis",
          "candidate_score": 0.637132,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_0_2",
          "bdc_text": "Frankofordiae 14 . septembris 1550 . S. P . Binas tuas literas , amice chare , laeto animo accepi , neque , quod petis , ullo modo mihi molestum erit .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_32",
          "psc_text": "sepulcro scelerum jacenti, dicat; Hieronyme, veni foras. Sanctus Presbyter Evagrius plurimum te salutat: et Martinianum fratrem juncto salutamus obsequio, quem ego videre desiderans, catena languoris innector. Vale in Christo. EPISTOLA V AD FLORENTIUM. Respondet Florentio, eumque certiorem facit se jam solitudinem quae juxta Syriam Saracenis jungitur, arripuisse. Tum petit ab eo libros quosdam, aliosque illi offert, quibus abundabat. 1. In ea mihi parte eremi commoranti, quae juxta Syriam Saracenis jungitur, dilectionis tuae scripta perlata sunt. Quibus lectis, ita reaccensus est animus Jerosolymam proficiscendi, ut pene nocuerit proposito, quod profuerit caritati. Nunc igitur quomodo valeo, pro me tibi litteras repraesento: et si corpore absens, amore tamen et spiritu 15 venio: impedio exposcens, ne nascentes amicitias, quae Christi glutino cohaeserunt, aut temporis, aut locorum magnitudo divellat; quin potius foederemus eas reciprocis epistolis. Illae inter nos currant, illae sibi obvient, illae nobiscum loquantur. Non multum perditura erit caritas, si tali secum sermone fabuletur.",
          "candidate_score": 0.636725,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_3_5",
          "bdc_text": "Libros et fasciculos literarum a domino Froschouero accepi curaboque omni diligentia , ut suis , quibus destanantur , reddi possent dominis , egoque hoc onus in me accipio . Fama inanis et falsa ea est , quae de novo Anglorum tumultu promulgatur . Inquisitionem ( quam vocant ) Lovaniensibus autoribus tum Flandrice tum Germanice scriptam ad te mitto .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_648",
          "psc_text": "Regum libros. Quae si legere volueris, probabis quantae difficultatis 236 sit divinam Scripturam, et maxime Prophetas intelligere: et Interpretum vitio quae apud suos purissimo cursu orationis labuntur, apud nos scatere vitiis. Porro eloquentiam quam pro Christo in Cicerone contemnis, in parvulis ne requiras. Ecclesiastica interpretatio etiam si habet eloquii venustatem, dissimulare eam debet et fugere, ut non otiosis Philosophorum scholis paucisque discipulis, sed universo loquatur hominum generi. EPISTOLA L. AD DOMNIONEM. Admonitus a Sancto Domnione de conviicis quibus Romae lacerabant multi libros adversus Jovinianum, in primis autem Monachus quidam juvenis, rumigerulus, hunc mire exagitat, ejusque imperitiam objurgans, provocat ad scribendum. 1. Litterae tuae et amorem pariter sonant, et querelam. Amorem tuum, quo sedulo monens, etiam quae tuta sunt in nobis pertimescis: querelam eorum qui non amant, et quaerentes occasionem in peccatis, garriunt adversus fratrem suum, et contra filium matris suae ponunt scandalum (Ps. 39. 20). Scribis enim eos, imo nescio",
          "candidate_score": 0.636361,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_2_4",
          "bdc_text": "S. P . Binas tuas literas , amice chare , laeto animo accepi , neque , quod petis , ullo modo mihi molestum erit . Libros et fasciculos literarum a domino Froschouero accepi curaboque omni diligentia , ut suis , quibus destanantur , reddi possent dominis , egoque hoc onus in me accipio . Fama inanis et falsa ea est , quae de novo Anglorum tumultu promulgatur .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2920",
          "psc_text": "illustris domus conciliabulum precor, atque commoneo, ne per unum, aut ut multum, tres homunculos, suscipiant tantarum feces haereseon, aut (ut parum dicam) infamiam: ut ubi primum virtus, et sanctitas laudabatur, sordidissimae societatis turpitudo versetur. Sciantque qui hujuscemodi hominibus opes suggerunt, haereticorum multitudinem congregare, et Christi hostes facere et enutrire adversarios ejus; frustraque aliud lingua praetendere, cum manu [al. animus ] sentire aliud comprobentur [al. comprobetur. ] EPISTOLA CXXXIV AD AUGUSTINUM. Indicat se ab Orosio accepisse duos libros sibi inscriptos, sive duas superiores Augustini epistolas 131 et 132. quibus cur non responderit, excusat. Domino vere sancto et omni mihi affectione venerabili Papae AUGUSTINO HIERONYMUS in Christo salutem. 1. Virum honorabilem fratrem meum, filium dignationis tuae, Orosium Presbyterum, et sui merito et te jubente suscepi. Sed incidit tempus difficillimum, quando mihi tacere melius fuit quam loqui: ita ut nostra studia cessarent, et juxta Appium canina exerceretur facundia. Itaque duobus libellis tuis, quos",
          "candidate_score": 0.636046,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_16",
          "bdc_text": "Saluta uxorem et doctos omnes meo et uxoris nomine ;",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_241",
          "psc_text": "uno spiritu. Non est sponsus tuus arrogans, non superbus, Aethiopissam duxit uxorem: statim ut volueris sapientiam audire veri Salomonis, et ad eum veneris, confitebitur tibi cuncta quae novit, et inducet te rex in cubiculum suum, et mirum in modum colore mutato, sermo tibi ille conveniet: Quae est ista, quae ascendit dealbata (Cant. 3. 6. et 8. 5) . 2. Dominae virgines vocandae. --Haec idcirco, mi Domina Eustochium, scribo (Dominam quippe vocare debeo sponsam Domini mei) ut ex ipso principio lectionis agnosceres, non me nunc laudem Virginitatis esse dicturum, quam probasti optimam, et consecuta es: nec enumeraturum molestias nuptiarum, quomodo uterus intumescat, infans vagiat, cruciet pellex, domus cura sollicitet, et omnia quae putantur bona, mors extrema praecidat. Habent enim et maritatae ordinem suum, honorabiles nuptias, et cubile immaculatum (Hebr. 13); sed ut intelligeres tibi exeunti de Sodoma, timendum esse Lot uxoris exemplum (Genes. 19). Nulla est enim in hoc libello adulatio.",
          "candidate_score": 0.635455,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_0_2",
          "bdc_text": "Frankofordiae 14 . septembris 1550 . S. P . Binas tuas literas , amice chare , laeto animo accepi , neque , quod petis , ullo modo mihi molestum erit .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1492",
          "psc_text": "quod in libris περὶ Ἀρχῶν a se nuper Latine versis enucleetur, omittit. Tum quo animo Origenem legerit, docet. 1. Voce me provocas ad scribendum, terres eloquentia; et in epistolari stylo prope Tullium repraesentas. Quod quereris, me parvas et incomptas litterulas mittere, non venit de incuria, sed timore tui, ne verbosius ad te loquens, plura reprehendenda transmittam: et ut sanctae menti tuae simpliciter fatear, uno ad Occidentem navigandi tempore, tantae a me simul epistolae flagitantur, ut si cuncta ad singulos velim rescribere, occurrere nequeam. Unde accidit, ut omisca compositione verborum et scribentium sollicitudine, dictem quidquid 534 in buccam venerit; et amicum te tantum meorum dictorum, non judicem considerem. 2. Duas quaestiunculas tuae litterae praeferebant. Unam, Quare sit a Deo induratum cor Pharaonis (Exod. 4. 7. 10. 14); et Apostolus dixerit: Non volentis, neque currentis; sed miserentis est Dei (Rom. 9. 16) , et caetera, quae liberum videntur tollere arbitrium. Alteram, Quomodo",
          "candidate_score": 0.631667,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_0_2",
          "bdc_text": "Frankofordiae 14 . septembris 1550 . S. P . Binas tuas literas , amice chare , laeto animo accepi , neque , quod petis , ullo modo mihi molestum erit .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_967",
          "psc_text": "ejus in fine acriter coarguens. 1. Justum quidem fuerat, nequaquam tibi litteris satisfacere, qui tuis auribus non credidisti: neque enim schedulae poteris acquiescere, qui vivo sermoni non accommodasti fidem. Sed quia Christus perfectae nobis humilitatis exemplar in se tribuit, dans osculum proditori, et latronis poenitentiam in patibulo suscipiens, eadem absenti significo, quae prasenti quoque locutus sum, me ita Origenem legisse vel legere, ut Apollinarium [al. Apollinarem ], vel caeteros Tractatores, quorum, in quibusdam, libros Ecclesia non recipit. Non quo omnia dicam esse damnanda, quae in illorum voluminibus continentur: sed quod quaedam reprehendenda confitear. Verum quia operis mei est et studii, multos legere, ut ex plurimis diversos flores carpam, non tam probaturus omnia, quam quae bona sunt electurus, assumo multos in manus meas, ut a multis multa cognoscam, secundum illud quod scriptum est: Omnia legentes: 348 quae bona sunt retinentes (1. Thess. 5. 21) . Unde satis miror te voluisse Origenis",
          "candidate_score": 0.631622,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_0_2",
          "bdc_text": "Frankofordiae 14 . septembris 1550 . S. P . Binas tuas literas , amice chare , laeto animo accepi , neque , quod petis , ullo modo mihi molestum erit .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1728",
          "psc_text": "Christo fratri, et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae. Aliquid proculdubio impedimenti fuit. Unde agnosco, Dominum a me potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi, quod rescripseris. Nam rescribendi jam dedit, quia cum volueris, facillime poteris. 2. « Etiam hoc, quod ad me sane perlatum est, utrum quidem crederem, dubitavi; sed hinc quoque tibi aliquid utrum scriberem, dubitare non debui. Hoc autem brevi, suggestum esse caritati tuae a nescio quibus fratribus, mihi dictum est, quod librum adversus te scripserim, Romamque miserim. Hoc falsum esse noveris: Deum nostrum testor, hoc me non fecisse, sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur, a me scriptum esse, puto te debere cognoscere: aut si cognosci non potest,",
          "candidate_score": 0.631529,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_7_9",
          "bdc_text": "Quae proposuit Caesar statibus imperii , perlegi , neque quicquam magis urget , quam ut rebelles puniantur , religio sua stabiliatur ; urget item concilium Tridenti repetendum . Quid responsum sit , extat ;",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1561",
          "psc_text": "blasphemiis similem. 9. Legimus in evangelio: cum Dominus atque Salvator fortitudinis suae et patientiae insigne exemplar ostendens, crucem scanderet, Pilatus inscripsit titulum, et posuit super caput ejus: Scriptum autem erat: Jesus Nazarenus rex Judaeorum (Joan. 19. 19) . Istum titulum multi legerunt Judaeorum, qui erat scriptus Hebraice, Graece, et Latine. Dicebant ergo Pilato principes sacerdotum et Judaeorum: Noli scribere quod rex Judaeorum sit, sed quod ille se dixerit regem Judaeorum. Respondit Pilatus: Quod scripsi, scripsi (Ibidem. 29) . Cum ergo Pilatus nec seditione, nec precibus ad hoc potuerit adduci, ut regnum Christi de titulo tolleret: sciat Origenes absque ulla necessitate se hoc facere, quod fecerunt Judaei, ut regnum Christi aestimet terminandum. Et illi quidem in terra positum regem negabant, hic regnantem in coelo, quantum in se est, detrahere nititur, ut accusatorem sceleris 569 sui habeat Pilatum, qui Judaeis respondit: Quod scripsi, scripsi. Veniat et prophetalis sermo in medium, ac regnum",
          "candidate_score": 0.631365,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_16_18",
          "bdc_text": "Saluta uxorem et doctos omnes meo et uxoris nomine ; non ero immemor salutationum tuarum ad amicos et notos Angliae . Bene vale. Tuus Burcherus .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126",
          "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque",
          "candidate_score": 0.629933,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_17_19",
          "bdc_text": "non ero immemor salutationum tuarum ad amicos et notos Angliae . Bene vale. Tuus Burcherus . Insigni pietatis et eruditionis antistiti d. Heinricho Bullingero , amico multum charo .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2014",
          "psc_text": "EPISTOLA CXI AUGUSTINI AD PRAESIDIUM. Praesidium rogat Augustinus, ut superiorem epistolam curet Hieronymo reddendam, utque sibi eumdem suis etiam litteris placet. Domino beatissimo, et merito venerando fratri, et consacerdoti PRAESIDIO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Sicut praesens rogavi sinceritatem tuam, nunc quoque commoneo, ut litteras meas sancto fratri et compresbytero nostro Hieronymo mittere non graveris. Ut autem noverit caritas tua, quemadmodum etiam tu illi pro mea causa scribere debeas, misi exemplaria litterarum et mearum ad ipsum, et ad me ipsius. Quibus lectis pro tua sancta prudentia facile videas [al. videbis ] et modum meum, quem servandum putavi, et motum ejus, quem non frustra timui. Aut si ego quod non debui, aut quomodo non debui, aliquid scripsi, non ad illum de me, sed ad meipsum potius fraterna dilectione mitte sermonem; quo correctus petam, ut ignoscat, si meam culpam ipse cognovero. » EPISTOLA CXII HIERONYMI AD AUGUSTINUM. Respondet tandem Hieronymus ad",
          "candidate_score": 0.629252,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_16",
          "bdc_text": "Saluta uxorem et doctos omnes meo et uxoris nomine ;",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2849",
          "psc_text": "Qui unam virtutem habuerit, omnes habet; eique nulla inest, cui una defuerit: sed hominibus hoc visum est, multum quidem ingeniosis, studiosis, sed tamen hominibus. Ego vero nescio quemadmodum dicam. Non dico virum a quo denominata dicitur virtus, sed etiam mulierem quae viro suo servat thori fidem, si hoc faciat propter praeceptum et promissum, eique primitus sit fidelis, non habere pudicitiam, aut pudicitiam nullam vel parvam esse virtutem. Sic et maritum qui hoc idem servat uxori. Et tamen sunt plurimi tales, quorum sine aliquo peccato esse neminem dixerim, et utique illud qualecumque peccatum ex aliquo vitio venit. Unde pudicitia conjugalis in viris feminisque religiosis, cum proculdubio virtus sit, non enim aut nihil aut vitium est, non tamen secum habet omnes virtutes. Nam si omnes ibi essent, nullum esset vitium: si nullum vitium, nullum omnino peccatum. Qui autem sine aliquo peccato est? Quis ergo sine aliquo vitio, id est, fomite quodam vel",
          "candidate_score": 0.628167,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_4_6",
          "bdc_text": "Fama inanis et falsa ea est , quae de novo Anglorum tumultu promulgatur . Inquisitionem ( quam vocant ) Lovaniensibus autoribus tum Flandrice tum Germanice scriptam ad te mitto . Nova nulla sunt adhuc , quae , ut scribantur , sunt digna .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2423",
          "psc_text": "Apostolus vocat (1. Cor. 14. 21): In Lege scriptum est: quoniam in aliis linguis, et in aliis labiis loquar populo huic: et nec sic me exaudient, dicit Dominus (Isai. 21) . Quod juxta Hebraicum et Aquilam in Isaia scriptum reperi. Appellatur etiam Lex, mystica Scripturarum intelligentia: Scimus quia Lex spiritualis est (Rom. 7. 14) . Et extra haec omnia, naturalem legem scriptam in cordibus nostris, idem Apostolus docet. Cum enim Gentes, quae Legem non habent, naturaliter ea, quae Legis sunt, faciunt: Isti Legem non habentes ipsi sibi sunt Lex: qui indicant opus Legis scriptum in cordibus suis, testimonium perhibente illi conscientia (Ibid. 2. 14 et 15) . Ista lex quae in corde scribitur, omnes continet nationes: et nullus hominum est, qui hanc legem nesciat. Unde omnis mundus sub peccato, et universi homines praevaricatores legis sunt: et idcirco justum judicium Dei est scribentis in corde humani generis: Quod tibi fieri nolueris,",
          "candidate_score": 0.627598,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_18_20",
          "bdc_text": "Bene vale. Tuus Burcherus . Insigni pietatis et eruditionis antistiti d. Heinricho Bullingero , amico multum charo . Tiguri .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2920",
          "psc_text": "illustris domus conciliabulum precor, atque commoneo, ne per unum, aut ut multum, tres homunculos, suscipiant tantarum feces haereseon, aut (ut parum dicam) infamiam: ut ubi primum virtus, et sanctitas laudabatur, sordidissimae societatis turpitudo versetur. Sciantque qui hujuscemodi hominibus opes suggerunt, haereticorum multitudinem congregare, et Christi hostes facere et enutrire adversarios ejus; frustraque aliud lingua praetendere, cum manu [al. animus ] sentire aliud comprobentur [al. comprobetur. ] EPISTOLA CXXXIV AD AUGUSTINUM. Indicat se ab Orosio accepisse duos libros sibi inscriptos, sive duas superiores Augustini epistolas 131 et 132. quibus cur non responderit, excusat. Domino vere sancto et omni mihi affectione venerabili Papae AUGUSTINO HIERONYMUS in Christo salutem. 1. Virum honorabilem fratrem meum, filium dignationis tuae, Orosium Presbyterum, et sui merito et te jubente suscepi. Sed incidit tempus difficillimum, quando mihi tacere melius fuit quam loqui: ita ut nostra studia cessarent, et juxta Appium canina exerceretur facundia. Itaque duobus libellis tuis, quos",
          "candidate_score": 0.626382,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_15_17",
          "bdc_text": "Amen . Saluta uxorem et doctos omnes meo et uxoris nomine ; non ero immemor salutationum tuarum ad amicos et notos Angliae .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_366",
          "psc_text": "JA quippe apud hebraeos unum de decem Dei nominibus est. Et in illo Psalmo ubi legimus: « Laudate Dominum, quoniam bonus est Psalmus (Ps. 146. 1); apud Hebraeos legitur, ALLELUIA CHI TOB ZAMMER. 4. AMEN vero Aquila πεπιστωμένως exprimit, quod nos, fideliter, possumus dicere, ductum adverbium ex nomine fidei Amen Septuaginta γένοιτο, id est, fiat. Unde et in fine librorum (in quinque siquidem volumina, Psalterium apud Hebraeos divisum est) fiat, fiat transtulerunt: quod in Hebraico legitur, AMEN AMEN, quo scilicet eo vere dicta quae sunt supra, confirmentur. Unde et Paulus asserit, non posse aliquem respondere Amen, id est, confirmare quae praedicata 133 sunt, nisi intellexerit, praedicationem. MARANATHA magis Syrum est quam Hebraicum, tametsi ex confinio utrarumque linguarum aliquid et Hebraeum sonet, et interpretetur, « Dominus noster venit; » ut sit sensus: « Si quis non amat Dominum Jesum Christum, anathema sit » (1. Cor. 16. 22), et illo completo, deinceps",
          "candidate_score": 0.625261,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_3",
          "bdc_text": "Libros et fasciculos literarum a domino Froschouero accepi curaboque omni diligentia , ut suis , quibus destanantur , reddi possent dominis , egoque hoc onus in me accipio .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1493",
          "psc_text": "te tantum meorum dictorum, non judicem considerem. 2. Duas quaestiunculas tuae litterae praeferebant. Unam, Quare sit a Deo induratum cor Pharaonis (Exod. 4. 7. 10. 14); et Apostolus dixerit: Non volentis, neque currentis; sed miserentis est Dei (Rom. 9. 16) , et caetera, quae liberum videntur tollere arbitrium. Alteram, Quomodo sancti sint, qui de fidelibus, id est, baptizatis nascuntur: cum sine dono gratiae postea acceptae et custoditae, salvi esse non possint. 3. Libri περὶ Ἀρχῶν Latine redditi. --Primae in libris περὶ Ἀρχῶν, quos nuper, Pammachio nostro jubente, interpretatus sum, Origenes fortissime respondet: quo detentus opere, implere non potui quod promiseram tibi, et Danielem nostrum rursum comperendinavi. Et quidem quamvis mei amantissimi et egregii viri Pammachii, tamen unius voluntatem in tempus aliud distulissem, nisi omnis pene fraternitas de Urbe eadem postulasset, asserens multos periclitari, et perversis dogmatibus acquiescere. Unde necessitate compulsus sum transferre libros, in quibus mali plus, quam boni est:",
          "candidate_score": 0.624439,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_17_19",
          "bdc_text": "non ero immemor salutationum tuarum ad amicos et notos Angliae . Bene vale. Tuus Burcherus . Insigni pietatis et eruditionis antistiti d. Heinricho Bullingero , amico multum charo .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126",
          "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque",
          "candidate_score": 0.624166,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_3",
          "bdc_text": "Libros et fasciculos literarum a domino Froschouero accepi curaboque omni diligentia , ut suis , quibus destanantur , reddi possent dominis , egoque hoc onus in me accipio .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_967",
          "psc_text": "ejus in fine acriter coarguens. 1. Justum quidem fuerat, nequaquam tibi litteris satisfacere, qui tuis auribus non credidisti: neque enim schedulae poteris acquiescere, qui vivo sermoni non accommodasti fidem. Sed quia Christus perfectae nobis humilitatis exemplar in se tribuit, dans osculum proditori, et latronis poenitentiam in patibulo suscipiens, eadem absenti significo, quae prasenti quoque locutus sum, me ita Origenem legisse vel legere, ut Apollinarium [al. Apollinarem ], vel caeteros Tractatores, quorum, in quibusdam, libros Ecclesia non recipit. Non quo omnia dicam esse damnanda, quae in illorum voluminibus continentur: sed quod quaedam reprehendenda confitear. Verum quia operis mei est et studii, multos legere, ut ex plurimis diversos flores carpam, non tam probaturus omnia, quam quae bona sunt electurus, assumo multos in manus meas, ut a multis multa cognoscam, secundum illud quod scriptum est: Omnia legentes: 348 quae bona sunt retinentes (1. Thess. 5. 21) . Unde satis miror te voluisse Origenis",
          "candidate_score": 0.62301,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_2",
          "bdc_text": "S. P . Binas tuas literas , amice chare , laeto animo accepi , neque , quod petis , ullo modo mihi molestum erit .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_967",
          "psc_text": "ejus in fine acriter coarguens. 1. Justum quidem fuerat, nequaquam tibi litteris satisfacere, qui tuis auribus non credidisti: neque enim schedulae poteris acquiescere, qui vivo sermoni non accommodasti fidem. Sed quia Christus perfectae nobis humilitatis exemplar in se tribuit, dans osculum proditori, et latronis poenitentiam in patibulo suscipiens, eadem absenti significo, quae prasenti quoque locutus sum, me ita Origenem legisse vel legere, ut Apollinarium [al. Apollinarem ], vel caeteros Tractatores, quorum, in quibusdam, libros Ecclesia non recipit. Non quo omnia dicam esse damnanda, quae in illorum voluminibus continentur: sed quod quaedam reprehendenda confitear. Verum quia operis mei est et studii, multos legere, ut ex plurimis diversos flores carpam, non tam probaturus omnia, quam quae bona sunt electurus, assumo multos in manus meas, ut a multis multa cognoscam, secundum illud quod scriptum est: Omnia legentes: 348 quae bona sunt retinentes (1. Thess. 5. 21) . Unde satis miror te voluisse Origenis",
          "candidate_score": 0.622382,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_4_6",
          "bdc_text": "Fama inanis et falsa ea est , quae de novo Anglorum tumultu promulgatur . Inquisitionem ( quam vocant ) Lovaniensibus autoribus tum Flandrice tum Germanice scriptam ad te mitto . Nova nulla sunt adhuc , quae , ut scribantur , sunt digna .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_773",
          "psc_text": "instruit ac Titum, Philemonem pro fugitivo famulo (Onesimo) deprecatur. Super quo tacere melius puto, quam pauca scribere. Actus Apostolorum nudam quidem sonare videntur historiam, et nascentis Ecclesiae infantiam texere: sed si noverimus scriptorem eorum Lucam esse medicum, cujus « Laus est in Evangelio, » animadvertemus pariter omnia verba illius, animae languentis esse medicinam. Jacobus, Petrus, Joannes, Judas Apostoli, septem Epistolas ediderunt tam mysticas quam succinctas, et breves pariter et longas: breves in verbis, longas in sententiis, ut rarus sit qui non in earum lectione caecutiat [al. concutiatur ]. Apocalypsis Joannis tot habet sacramenta, quot verba. Parum dixi pro merito voluminis. Laus omnis inferior est: in verbis singulis multiplices latent intelligentiae. 9. Oro te, frater carissime, inter haec vivere, ista meditari, nihil aliud nosse, nihil quaerere, nonne tibi videtur jam hic in terris regni coelestis habitaculum? Nolo offendaris in Scripturis sanctis simplicitate, et quasi vilitate verborum, quae vel vitio interpretum, vel",
          "candidate_score": 0.620855,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_2",
          "bdc_text": "S. P . Binas tuas literas , amice chare , laeto animo accepi , neque , quod petis , ullo modo mihi molestum erit .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126",
          "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque",
          "candidate_score": 0.620368,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_5",
          "bdc_text": "Inquisitionem ( quam vocant ) Lovaniensibus autoribus tum Flandrice tum Germanice scriptam ad te mitto .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_834",
          "psc_text": "ignotus, commendo germanitati tuae fratrem Profuturum, quem nostris conatibus, deinde adjutorio tuo vere profuturum speramus: nisi forte quod talis est, ut ipse tibi per eum fiam commendatior, quam ille per me. Hactenus fortasse scribere debuerim, si esse vellem epistolarum solemnium more contentus: sed scatet animus in loquelas communicandas tecum de studiis nostris, quae habemus in Christo Jesu Domino nostro; qui nobis multas utilitates et viatica quaedam demonstrati a se itineris, etiam [al. demonstravit itineris; et jam. ] per tuam caritatem non mediocriter ministrare dignatur. » 2. « Petimus ergo, et nobiscum petit omnis Africanarum Ecclesiarum studiosa societas, ut in interpretandis eorum libris qui Graece Scripturas nostras quam optime tractaverunt, curam atque operam impendere non graveris. Potes enim efficere, ut nos quoque habeamus illos tales viros, et unum potissimum quem tu libentius in tuis litteris sonas [ Origenem ]. De vertendis autem in linguam Latinam sanctis litteris Canonicis, laborare te nollem",
          "candidate_score": 0.619808,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_18_20",
          "bdc_text": "Bene vale. Tuus Burcherus . Insigni pietatis et eruditionis antistiti d. Heinricho Bullingero , amico multum charo . Tiguri .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_32",
          "psc_text": "sepulcro scelerum jacenti, dicat; Hieronyme, veni foras. Sanctus Presbyter Evagrius plurimum te salutat: et Martinianum fratrem juncto salutamus obsequio, quem ego videre desiderans, catena languoris innector. Vale in Christo. EPISTOLA V AD FLORENTIUM. Respondet Florentio, eumque certiorem facit se jam solitudinem quae juxta Syriam Saracenis jungitur, arripuisse. Tum petit ab eo libros quosdam, aliosque illi offert, quibus abundabat. 1. In ea mihi parte eremi commoranti, quae juxta Syriam Saracenis jungitur, dilectionis tuae scripta perlata sunt. Quibus lectis, ita reaccensus est animus Jerosolymam proficiscendi, ut pene nocuerit proposito, quod profuerit caritati. Nunc igitur quomodo valeo, pro me tibi litteras repraesento: et si corpore absens, amore tamen et spiritu 15 venio: impedio exposcens, ne nascentes amicitias, quae Christi glutino cohaeserunt, aut temporis, aut locorum magnitudo divellat; quin potius foederemus eas reciprocis epistolis. Illae inter nos currant, illae sibi obvient, illae nobiscum loquantur. Non multum perditura erit caritas, si tali secum sermone fabuletur.",
          "candidate_score": 0.614733,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_5",
          "bdc_text": "Inquisitionem ( quam vocant ) Lovaniensibus autoribus tum Flandrice tum Germanice scriptam ad te mitto .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_415",
          "psc_text": "in his aliquid doctrinae pariter ac leporis inveneris, putes tibi quoque scripta esse, quae illis scripta sunt. 2. Albinam communem matrem valere cupio: de corpore loquor, ut spiritu valeat, non ignorans: eamque per te salutari obsecro, et duplici pietatis officio focillari, quod in una atque eadem Christiana simul diligatur, et mater. EPISTOLA XXXIII. AD PAULAM PARS QUAEDAM. Indicem operum Origenis contra Varronis Opera conferens, ostendit, Ecclesiam Christi habuisse Scriptorem, qui omnes Graecos Latinosque superasset etiam librorum editorum multitudine. 1. Varro et Chalcenterus copiosissimi Scriptores. --Marcum Terentium Varronem miratur Antiquitas, quod apud Latinos tam innumerabiles libros scripserit. Graeci Chalcenterum miris efferunt laudibus, quod tantos libros composuerit, quantos quivis nostrum alienos sua manu describere non possit. Et quia nunc otiosum est apud Latinos, Graecorum voluminum indicem texere, de eo qui latine scripsit, aliqua commemorabo; ut intelligamus nos Epimenidis dormire somnum, et studium quod illi posuerunt in eruditione saecularium scripturarum, nos in congregandis",
          "candidate_score": 0.604151,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_4",
          "bdc_text": "Fama inanis et falsa ea est , quae de novo Anglorum tumultu promulgatur .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2208",
          "psc_text": "transfertur; sic ad ictum oculi, et ad nutum Dei, omnium mortuorum corpora movebuntur parata ad adventum judicis. Quodque jungit et dicit: In novissima tuba: canet enim tuba, et mortui resurgent incorrupti, et nos immutabimur. Oportet enim corruptibile hoc induere incorruptionem; et mortale hoc induere immortalitatem, 803 duplicem habet intelligentiam, ut clangor tubae, aut vocis indicet magnitudinem, juxta illud quod scriptum, est: Sicut tuba exalta vocem tuam (Isai. 58) ; aut apertam omnium resurrectionem, juxta illud quod in Evangelio legimus: Tu autem quando facis eleemosynam, noli tuba canere ante te (Matth. 6. 2) , hoc est, abscondite fac misericordiam, et in secreto, ne videaris de alterius miseria gloriari. Quaerimus autem cur ad novissimam tubam mortuos scripserit resurrecturos. Quando enim novissima dicitur, utique aliae praecesserunt. In Apocalypsi Joannis, septem describuntur Angeli cum tubis, et unoquoque clangente, primo videlicet, secundo et tertio, quarto et quinto et sexto, quid per singulos actum sit, indicatur",
          "candidate_score": 0.592669,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_4",
          "bdc_text": "Fama inanis et falsa ea est , quae de novo Anglorum tumultu promulgatur .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2209",
          "psc_text": "secreto, ne videaris de alterius miseria gloriari. Quaerimus autem cur ad novissimam tubam mortuos scripserit resurrecturos. Quando enim novissima dicitur, utique aliae praecesserunt. In Apocalypsi Joannis, septem describuntur Angeli cum tubis, et unoquoque clangente, primo videlicet, secundo et tertio, quarto et quinto et sexto, quid per singulos actum sit, indicatur (Apocal. 8. et 9). Novissimo autem, id est, septimo, claro tubae strepitu personante, mortui suscitantur: corpora quae prius habuerant corruptibilia, incorrupta recipientes. Unde post novissimam tubam exponit Apostolus quid sequatur: Canet enim tuba, et mortui resurgent incorrupti, nos autem immutabimur. Quando dicit, nos, alium se, et eos, qui secum sunt, praeter mortuos esse significat. Ad quod intelligendum, sunt qui dicant mortuos, qui resurgant incorrupti, esse corpora mortuorum; eos autem qui dicantur esse mutandi, animas debere accipi, quando in majorem gloriam fuerint commutatae; et pervenerint in virum perfectum, in mensuram aetatis plenitudinis Christi (Ephes. 4. 13). Alii vero asserunt, mortuos deberi",
          "candidate_score": 0.589517,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_17",
          "bdc_text": "non ero immemor salutationum tuarum ad amicos et notos Angliae .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2013",
          "psc_text": "integra salute, sola fama vexatur. Quod autem malum perpetratur, hostis est intimus, etiam si nullius intimi loquacitate aut lite vulgetur. Quapropter quis prudentium non videat, etiam tu quam tolerabiliter feras amicissimi quondam et familiarissimi incredibiles nunc inimicitias, consolante conscientia; et quemadmodum vel quod jactitat, vel quod a quibusdam forsitan creditur, in sinistris armis deputes, quibus non minus quam dextris contra diabolum dimicatur. Verumtamen illum maluerim aliquo modo mitiorem, quam te isto modo armatiorem. HOC MAGNUM et triste miraculum est, ex amicitiis talibus ad has inimicitias pervenisse. 736 Laetum erit, et multo majus, ex inimicitiis talibus ad pristinam concordiam revertisse. » EPISTOLA CXI AUGUSTINI AD PRAESIDIUM. Praesidium rogat Augustinus, ut superiorem epistolam curet Hieronymo reddendam, utque sibi eumdem suis etiam litteris placet. Domino beatissimo, et merito venerando fratri, et consacerdoti PRAESIDIO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Sicut praesens rogavi sinceritatem tuam, nunc quoque commoneo, ut litteras meas sancto fratri et",
          "candidate_score": 0.585438,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 4,
      "cf_id": "cf021",
      "work_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1",
      "max_score": 0.660185,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_14_16",
          "bdc_text": "Deus ampliet vestros agros conservetque vos ab omni macula vitae praesentis . Amen . Saluta uxorem et doctos omnes meo et uxoris nomine ;",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_176",
          "psc_text": "benedictionem domini, de qua dictum est: crescite etmultiplica mini, in carnalem fecunditatem post peccatum conuersam 1 Gen. 2, 2 2 Gen. 2, 4 3 Gen. 3, 23 aq. 7 De Gen. adu. Man. I, 3, 6 12 Prou. 8, 35 sec. LXX 15 De Gen. adu. Man. I, 19, 30 16 Gen. 1, 28 1 deum BFG pr. in om. Q 2 hic] hic est B 3 mulier] uxor B dimisi EH paradyso BCEFG 4 ligno] in 1. B errorum Hl, erroris 01 5 fide D1 catolicae B ueritas CDl 6 et quid CD1NR, et quid nos Ea, et nos quid cet. m breuiter om. E - aperte∗∗∗ (que add. m. 2) D, et aperte (om. que) F conplectes Dl 7 inrationabilium CDEQ, inrationalium cet. animalium a 9 im- .-plernla F7 in mg., af seruanda a in mg. 10 omnia Y homines .om. 0 possunt (po m. 2 in ras.)",
          "candidate_score": 0.660185,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_1_3",
          "bdc_text": "septembris 1550 . S. P . Binas tuas literas , amice chare , laeto animo accepi , neque , quod petis , ullo modo mihi molestum erit . Libros et fasciculos literarum a domino Froschouero accepi curaboque omni diligentia , ut suis , quibus destanantur , reddi possent dominis , egoque hoc onus in me accipio .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_600",
          "psc_text": "nostro CDER, nostro operi cet. v opis P1 XXXVI Aug. lectio I pars 2 11 § 2 Hoc opus in primo libro sic incipit: Nostis nos saepe uoluisse; in secundo autem sic: Primis partibus epistulae Petiliani; in tertio autem sic: Legi, Petiliane, litteras tuas. CAPVT LII. AD CRESCONIVM GRAMMATICVM PARTIS DONATI LIBRI QVATTVOR. § 1 Grammaticus etiam quidam Donatista Cresconius cum inuenisset epistulam meam, qua primas partes, quae in manus nostras tunc uenerant, epistulae Petiliani redargui, putauit mihi esse respondendum et hoc ipsum scripsit ad me. cui operi eius libris quattuor respondi, ita sane, ut tribus peragerem, quod uniuersa responsio flagitabat. sed cum uiderem de sola Maximianensium causa, quos suos scismaticos damnauerunt et eorum aliquos rursus in suis honoribus receperunt baptismumque ab eis extra suam communionem datum non repetiuerunt, responderi posse ad cuncta, quae scripsit, etiam quartum librum addidi, in quo id ipsum, quantum potui, diligenter 8 Retract. II, 51",
          "candidate_score": 0.651381,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_13_15",
          "bdc_text": "Magnum certe hoc commodum civitati est . Deus ampliet vestros agros conservetque vos ab omni macula vitae praesentis . Amen .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_176",
          "psc_text": "benedictionem domini, de qua dictum est: crescite etmultiplica mini, in carnalem fecunditatem post peccatum conuersam 1 Gen. 2, 2 2 Gen. 2, 4 3 Gen. 3, 23 aq. 7 De Gen. adu. Man. I, 3, 6 12 Prou. 8, 35 sec. LXX 15 De Gen. adu. Man. I, 19, 30 16 Gen. 1, 28 1 deum BFG pr. in om. Q 2 hic] hic est B 3 mulier] uxor B dimisi EH paradyso BCEFG 4 ligno] in 1. B errorum Hl, erroris 01 5 fide D1 catolicae B ueritas CDl 6 et quid CD1NR, et quid nos Ea, et nos quid cet. m breuiter om. E - aperte∗∗∗ (que add. m. 2) D, et aperte (om. que) F conplectes Dl 7 inrationabilium CDEQ, inrationalium cet. animalium a 9 im- .-plernla F7 in mg., af seruanda a in mg. 10 omnia Y homines .om. 0 possunt (po m. 2 in ras.)",
          "candidate_score": 0.62079,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 5,
      "cf_id": "cf020",
      "work_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Epistola-Pauli-ad-Romanos",
      "max_score": 0.65897,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_16_18",
          "bdc_text": "Saluta uxorem et doctos omnes meo et uxoris nomine ; non ero immemor salutationum tuarum ad amicos et notos Angliae . Bene vale. Tuus Burcherus .",
          "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Epistola-Pauli-ad-Romanos_window_64",
          "psc_text": "Salutate Andronicum et Juniam [ Mss. Julium], cognatos et concaptivos meos: qui sunt nobiles in Apostolis, qui et ante me fuerunt in Christo. Salutate Ampliatum dilectissimum mihi in Domino. Salutate Urbanum adjutorem nostrum in Christo Jesu, et Stachyn dilectum meum. Salutate Appellen probum in Christo. Salutate eos, qui sunt ex Aristoboli domo. Salutate Herodionem cognatum meum. Salutate eos, qui sunt ex Narcissi domo, qui sunt in Domino. Salutate Tryphaenam et Tryphosam, quae laborant in Domino. Salutate Persidem clarissimam, quae multum laboravit in Domino. Salutate Rufum electum in Domino, et matrem ejus, et meam. Salutate Asyncritum, Phlegontem, Hermam, Patrobam, Hermen, et qui cum eis sunt, fratres. Salutate Philologum et Juliam; Nereum et sororem ejus, et Olympiadem, et omnes, qui cum eis sunt, sanctos. Salutate invicem in osculo sancto. Salutant vos omnes Ecclesiae Christi. Rogo autem vos, fratres, ut observetis eos, qui dissensiones et offendicula, praeter doctrinam quam vos didicistis, faciunt, et",
          "candidate_score": 0.65897,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_16_18",
          "bdc_text": "Saluta uxorem et doctos omnes meo et uxoris nomine ; non ero immemor salutationum tuarum ad amicos et notos Angliae . Bene vale. Tuus Burcherus .",
          "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Epistola-Pauli-ad-Romanos_window_63",
          "psc_text": "autem pacis sit cum omnibus vobis. Amen. [ Cap. XVI.] Commendo autem vobis Phoeben sororem nostram, quae est in ministerio Ecclesiae, quae est in Cenchris: ut eam suscipiatis in Domino digne sanctis: et assistatis ei in quocumque negotio vestri indiguerit; etenim ipsa quoque astitit multis, et mihi ipsi. Salutate Priscam et Aquilam adjutores meos in Christo Jesu (qui pro anima mea suas cervices supposuerunt: quibus non solus ego gratias ago, sed et cunctae Ecclesiae gentium); et domesticam Ecclesiam [ Mss. domestica Ecclesia] eorum. Salutate Epaenetum dilectum mihi, qui est primitivus Asiae in Christo. Salutate Mariam, quae multum laboravit in vobis. Salutate Andronicum et Juniam [ Mss. Julium], cognatos et concaptivos meos: qui sunt nobiles in Apostolis, qui et ante me fuerunt in Christo. Salutate Ampliatum dilectissimum mihi in Domino. Salutate Urbanum adjutorem nostrum in Christo Jesu, et Stachyn dilectum meum. Salutate Appellen probum in Christo. Salutate eos, qui sunt ex",
          "candidate_score": 0.63241,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 6,
      "cf_id": "cf006",
      "work_id": "stoa0275.stoa015.opp-lat1",
      "max_score": 0.658793,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_14_16",
          "bdc_text": "Deus ampliet vestros agros conservetque vos ab omni macula vitae praesentis . Amen . Saluta uxorem et doctos omnes meo et uxoris nomine ;",
          "psc_chunk_id": "stoa0275.stoa015.opp-lat1_window_18",
          "psc_text": "Sane licebit, si adhuc typi, futuri alicuius sacramenta, supersunt quos nuptiae tuae figurent, vel si etiam nunc locus est vocis illius: Crescite et multiplicamini, id est, si nondum alia vox supervenit, Tempus iam in collecto esse, restare, ut et qui uxores habeant tamquam non habentes agant. Utique enim continentiam indicens et compescens concubitum, seminarium generis, abolefecit Crescite illud et multiplicamini. Ut opinor autem, unius et eiusdem dei utraque pronuntiatio et dispositio est, qui tum quidem in primordio sementem generis emisit indultis coniugiorum habenis, donec mundus repleretur, donec novae disciplinae materia proficeret. Nunc vero sub extremitatibus temporum compressit quod emiserat et revocavit quod indulserat, non sine ratione prorogationis in primordio et repastinationis in ultimo. Semper initia laxantur. Propterea silvam quis instituit et crescere sinit, ut tempore suo caedat. Silva erat vetus dispositio, quae ab evangelio novo deputatur, in quo et securis ad radices posita. Sic et Oculum pro oculo et dentem",
          "candidate_score": 0.658793,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 7,
      "cf_id": "cf021",
      "work_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-anima-et-ejus-origine",
      "max_score": 0.656917,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_1_3",
          "bdc_text": "septembris 1550 . S. P . Binas tuas literas , amice chare , laeto animo accepi , neque , quod petis , ullo modo mihi molestum erit . Libros et fasciculos literarum a domino Froschouero accepi curaboque omni diligentia , ut suis , quibus destanantur , reddi possent dominis , egoque hoc onus in me accipio .",
          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-anima-et-ejus-origine_window_1",
          "psc_text": "nobis amica diligentia demonstrasti, quod mihi duos libros, ejus quidem hominis quem penitus ignorabam, nec tamen ideo contemnendi, Vincentii Victoris (sic enim praenotatum ibi nomen ejus inveni), proxime praeterita aestate misisti; quamvis mihi, eo quod absens fuissem, in autumni fine sint redditi. Quomodo enim tu charissimus meus posses vel deberes in meam non perferre notitiam, cum in manus tuas venissent cujuslibet hominis qualescumque litterae, licet ad alium scribentis, ubi tamen nomen commemoraretur et legeretur meum, ita ut contradiceretur verbis meis, quae in quibusdam opusculis edidissem? Hoc itaque fecisti, quod sincerissimus et dilectissimus amicus meus facere debuisti. CAPUT II. 2. Sed hinc angor paululum, quod adhuc tuae Sanctitati minus quam vellem cognitus sum: quandoquidem putasti me sic accepturum, quasi tu mihi injuriam feceris, notum faciendo quod alius fecit. Quantum autem hoc absit ab animo meo, vide, ut ne ab illo quidem me passum injuriam conquerar. Cum enim aliter quaedam quam ego",
          "candidate_score": 0.656917,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_0_2",
          "bdc_text": "Frankofordiae 14 . septembris 1550 . S. P . Binas tuas literas , amice chare , laeto animo accepi , neque , quod petis , ullo modo mihi molestum erit .",
          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-anima-et-ejus-origine_window_1",
          "psc_text": "nobis amica diligentia demonstrasti, quod mihi duos libros, ejus quidem hominis quem penitus ignorabam, nec tamen ideo contemnendi, Vincentii Victoris (sic enim praenotatum ibi nomen ejus inveni), proxime praeterita aestate misisti; quamvis mihi, eo quod absens fuissem, in autumni fine sint redditi. Quomodo enim tu charissimus meus posses vel deberes in meam non perferre notitiam, cum in manus tuas venissent cujuslibet hominis qualescumque litterae, licet ad alium scribentis, ubi tamen nomen commemoraretur et legeretur meum, ita ut contradiceretur verbis meis, quae in quibusdam opusculis edidissem? Hoc itaque fecisti, quod sincerissimus et dilectissimus amicus meus facere debuisti. CAPUT II. 2. Sed hinc angor paululum, quod adhuc tuae Sanctitati minus quam vellem cognitus sum: quandoquidem putasti me sic accepturum, quasi tu mihi injuriam feceris, notum faciendo quod alius fecit. Quantum autem hoc absit ab animo meo, vide, ut ne ab illo quidem me passum injuriam conquerar. Cum enim aliter quaedam quam ego",
          "candidate_score": 0.645549,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_2_4",
          "bdc_text": "S. P . Binas tuas literas , amice chare , laeto animo accepi , neque , quod petis , ullo modo mihi molestum erit . Libros et fasciculos literarum a domino Froschouero accepi curaboque omni diligentia , ut suis , quibus destanantur , reddi possent dominis , egoque hoc onus in me accipio . Fama inanis et falsa ea est , quae de novo Anglorum tumultu promulgatur .",
          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-anima-et-ejus-origine_window_1",
          "psc_text": "nobis amica diligentia demonstrasti, quod mihi duos libros, ejus quidem hominis quem penitus ignorabam, nec tamen ideo contemnendi, Vincentii Victoris (sic enim praenotatum ibi nomen ejus inveni), proxime praeterita aestate misisti; quamvis mihi, eo quod absens fuissem, in autumni fine sint redditi. Quomodo enim tu charissimus meus posses vel deberes in meam non perferre notitiam, cum in manus tuas venissent cujuslibet hominis qualescumque litterae, licet ad alium scribentis, ubi tamen nomen commemoraretur et legeretur meum, ita ut contradiceretur verbis meis, quae in quibusdam opusculis edidissem? Hoc itaque fecisti, quod sincerissimus et dilectissimus amicus meus facere debuisti. CAPUT II. 2. Sed hinc angor paululum, quod adhuc tuae Sanctitati minus quam vellem cognitus sum: quandoquidem putasti me sic accepturum, quasi tu mihi injuriam feceris, notum faciendo quod alius fecit. Quantum autem hoc absit ab animo meo, vide, ut ne ab illo quidem me passum injuriam conquerar. Cum enim aliter quaedam quam ego",
          "candidate_score": 0.643164,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_2",
          "bdc_text": "S. P . Binas tuas literas , amice chare , laeto animo accepi , neque , quod petis , ullo modo mihi molestum erit .",
          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-anima-et-ejus-origine_window_2",
          "psc_text": "hinc angor paululum, quod adhuc tuae Sanctitati minus quam vellem cognitus sum: quandoquidem putasti me sic accepturum, quasi tu mihi injuriam feceris, notum faciendo quod alius fecit. Quantum autem hoc absit ab animo meo, vide, ut ne ab illo quidem me passum injuriam conquerar. Cum enim aliter quaedam quam ego saperet, numquidnam debuit reticere? Unde mihi gratum esse debet, quod ita non tacuit, ut id etiam legere possimus. Deberet quidem tantum scribere potius ad me, quam ad alterum de me: sed quod mihi esset ignotus, non est ausus se mihi ingerere in meorum refutatione dictorum. Nec consulendum me putavit, ubi sibi videtur minime dubitandum, sed plane cognitam et certam tenere sententiam. Obtemperavit autem amico suo, a quo se, ut scriberet, dicit esse compulsum. Et si quid inter disputandum, quod in meam contumeliam redundaret, expressit; non eum conviciantis voluntate crediderim, sed diversa sentientis necessitate fecisse. Ubi enim mihi animus erga me",
          "candidate_score": 0.61724,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_2",
          "bdc_text": "S. P . Binas tuas literas , amice chare , laeto animo accepi , neque , quod petis , ullo modo mihi molestum erit .",
          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-anima-et-ejus-origine_window_1",
          "psc_text": "nobis amica diligentia demonstrasti, quod mihi duos libros, ejus quidem hominis quem penitus ignorabam, nec tamen ideo contemnendi, Vincentii Victoris (sic enim praenotatum ibi nomen ejus inveni), proxime praeterita aestate misisti; quamvis mihi, eo quod absens fuissem, in autumni fine sint redditi. Quomodo enim tu charissimus meus posses vel deberes in meam non perferre notitiam, cum in manus tuas venissent cujuslibet hominis qualescumque litterae, licet ad alium scribentis, ubi tamen nomen commemoraretur et legeretur meum, ita ut contradiceretur verbis meis, quae in quibusdam opusculis edidissem? Hoc itaque fecisti, quod sincerissimus et dilectissimus amicus meus facere debuisti. CAPUT II. 2. Sed hinc angor paululum, quod adhuc tuae Sanctitati minus quam vellem cognitus sum: quandoquidem putasti me sic accepturum, quasi tu mihi injuriam feceris, notum faciendo quod alius fecit. Quantum autem hoc absit ab animo meo, vide, ut ne ab illo quidem me passum injuriam conquerar. Cum enim aliter quaedam quam ego",
          "candidate_score": 0.614823,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 8,
      "cf_id": "cf016",
      "work_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I",
      "max_score": 0.655531,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_1_3",
          "bdc_text": "septembris 1550 . S. P . Binas tuas literas , amice chare , laeto animo accepi , neque , quod petis , ullo modo mihi molestum erit . Libros et fasciculos literarum a domino Froschouero accepi curaboque omni diligentia , ut suis , quibus destanantur , reddi possent dominis , egoque hoc onus in me accipio .",
          "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_841",
          "psc_text": "Vale, et nos dilige, ut facis; quia nos et te diligimus. 990 EPISTOLA XLVIII. SABINUM, ut libros suos severo expendat examine, obsecrat, et quae commoda hinc oriantur, exponit; subjungens tamen duritiem verborum tolerandam esse, dum fidei professio integra sit, suas variis haeresibus fidei professiones opponit: ac demum se in posterum scribendis epistolis maxime operam daturum spondet. AMBROSIUS SABINO. 1. Remisisti mihi libellos, quos tuo judicio probatiores habebo. Ideo misi alios non judicii favore delectatus, sed promissa a te, et petita a me veritate illectus: malo enim tuo corrigatur judicio, si quid movet, priusquam foras prodeat, unde jam revocandi nulla facultas sit; quam laudari a te, quod ab aliis reprehendatur. Itaque arbitrum te eorum quae postulas rogavi; neque enim legi a te mea, quae nonnumquam tribuo in vulgus, sed in tuae calculum venire sententiae desideravi. Non erit longi subsellii ista judicatio et mora, ut dictum est antiquitus. Facile est tibi de",
          "candidate_score": 0.655531,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_14_16",
          "bdc_text": "Deus ampliet vestros agros conservetque vos ab omni macula vitae praesentis . Amen . Saluta uxorem et doctos omnes meo et uxoris nomine ;",
          "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_892",
          "psc_text": "invenit gratiam apud Dominum nostrum. Tecum is qui inter mundi hujus procellas spiritalem nutrivit columbam, quae ei fructus afferat pacis (Gen. VIII, 11 et seq.), uncta olivo integritatis. Tecum is qui aedificavit aram Deo, quem benedixit Deus et filios ejus, dicens: Crescite, et multiplicamini (Gen. IX, 9) ; cum quo testamentum pacis statuit suae; ut sit ei et filiis ejus in progeniem aeternam. 2. Habes igitur haeredem divinae benedictionis, consortem gratiae, participem justitiae. Sed vide, quaeso, ne iste noster Noe agricola, bonus plantator feracis vineae, cum fuerit amoris 1005 et gratiae tuae inebriatus poculo, tamquam crapulatus a vino, diutius quieti indulgeat: ac si forte indormierit, excitet eum Sem nostri desiderium. 3. Est et ibi Japhet junior ex fratribus (Gen. IX, 23), qui pietatis reverentia patrem induat, quem pater et dormiens videat, nec umquam de pectore dimittat suo, quin semper oculis et complexu teneat, atque evigilans intelligat, quae ei fecerit filius",
          "candidate_score": 0.650956,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_5_7",
          "bdc_text": "Inquisitionem ( quam vocant ) Lovaniensibus autoribus tum Flandrice tum Germanice scriptam ad te mitto . Nova nulla sunt adhuc , quae , ut scribantur , sunt digna . Quae proposuit Caesar statibus imperii , perlegi , neque quicquam magis urget , quam ut rebelles puniantur , religio sua stabiliatur ;",
          "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_265",
          "psc_text": "gentiles praesentibus christianis, et inviti christiani interesse sacrificiis cogerentur. Multa et diversa crimina, me imperante, commissa sunt, ultus sum quaecumque sunt deprehensa: si quis tunc latuit, debet ergo dicere me probasse, quod ad me nemo detulerat? De me pessime judicasti, si mihi superstitio aliena, non fides mea servavit imperium. 17. Unde cum id advertas, Imperator, Deo primum, deinde patri et fratri injurias irrogari, si quid tale decernas; peto ut id facias, quod saluti tuae apud Deum intelligis profuturum. RELATIO SYMMACHI URBIS PRAEFECTI. Imperatoribus supplicat senatus nomine, ut veteres religiones instaurentur, ac reparetur ara Victoriae, ut ad eam jusjurandum exigatur more antiquo; non enim superiores principes in eo imitandos, quod eam sustulere, sed in eo quod alios ritus non sustulerunt. Hoc ab eis Romam poscere, et profecto sine damno aerarii concedi posse: iniquum autem illud habendum, quod bona sibi legata Vestales sacrificique adire prohibeantur: quam rem dii ulti dicuntur immissa fame.",
          "candidate_score": 0.641276,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_2_4",
          "bdc_text": "S. P . Binas tuas literas , amice chare , laeto animo accepi , neque , quod petis , ullo modo mihi molestum erit . Libros et fasciculos literarum a domino Froschouero accepi curaboque omni diligentia , ut suis , quibus destanantur , reddi possent dominis , egoque hoc onus in me accipio . Fama inanis et falsa ea est , quae de novo Anglorum tumultu promulgatur .",
          "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_841",
          "psc_text": "Vale, et nos dilige, ut facis; quia nos et te diligimus. 990 EPISTOLA XLVIII. SABINUM, ut libros suos severo expendat examine, obsecrat, et quae commoda hinc oriantur, exponit; subjungens tamen duritiem verborum tolerandam esse, dum fidei professio integra sit, suas variis haeresibus fidei professiones opponit: ac demum se in posterum scribendis epistolis maxime operam daturum spondet. AMBROSIUS SABINO. 1. Remisisti mihi libellos, quos tuo judicio probatiores habebo. Ideo misi alios non judicii favore delectatus, sed promissa a te, et petita a me veritate illectus: malo enim tuo corrigatur judicio, si quid movet, priusquam foras prodeat, unde jam revocandi nulla facultas sit; quam laudari a te, quod ab aliis reprehendatur. Itaque arbitrum te eorum quae postulas rogavi; neque enim legi a te mea, quae nonnumquam tribuo in vulgus, sed in tuae calculum venire sententiae desideravi. Non erit longi subsellii ista judicatio et mora, ut dictum est antiquitus. Facile est tibi de",
          "candidate_score": 0.640524,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_6_8",
          "bdc_text": "Nova nulla sunt adhuc , quae , ut scribantur , sunt digna . Quae proposuit Caesar statibus imperii , perlegi , neque quicquam magis urget , quam ut rebelles puniantur , religio sua stabiliatur ; urget item concilium Tridenti repetendum .",
          "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_199",
          "psc_text": "duo tantum, qui ausi sunt ad Concilium convenire, debitam praesentes excepere sententiam, super impietate convicti. Valete. Incolumes vos et florentissimos Deus noster tueatur omnipotens domini, fratres dilectissimi. Amen. EPISTOLA X. Imperatoribus de synodi convocatione gratias agit; qui ad eam convenerint, exponit; haereticorum tergiversationem, blasphemias ac pervicaciam memorat; tandem implorat fidem imperatorum, ut et eorum auctoritate exsecutioni mandentur concilii decreta, et alii nonnulli haeretici coerceantur. Imperatoribus clementissimis et christianis, beatissimisque principibus GRATIANO, VALENTINIANO et THEODOSIO, sanctum Concilium quod convenit Aquileiae. 1. Benedictus Deus Pater Domini nostri Jesu Christi, qui vobis Romanum imperium dedit, et benedictus Dominus noster Jesus Christus unigenitus Dei Filius, qui regnum vestrum sua pietate custodit, apud quem gratias agimus vobis, clementissimi principes, quod et fidei vestrae studium probavistis, qui ad removendas altercationes congregare studuistis sacerdotale Concilium, et episcopis dignatione vestra honorificentiam reservastis; ut nemo deesset volens, nemo cogeretur invitus. 2. Itaque juxta mansuetudinis vestrae praeceptum convenimus sine invidia",
          "candidate_score": 0.634666,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_6_8",
          "bdc_text": "Nova nulla sunt adhuc , quae , ut scribantur , sunt digna . Quae proposuit Caesar statibus imperii , perlegi , neque quicquam magis urget , quam ut rebelles puniantur , religio sua stabiliatur ; urget item concilium Tridenti repetendum .",
          "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_210",
          "psc_text": "turbarum auctorem, nec non infami crimine accusatum asservantes. Rogant denique ut Romani cleri, ac simul omnium incolumitati prospiciant. Imperatoribus clementissimis, et principibus christianis, gloriosissimis ac beatissimis GRATIANO, VALENTINIANO, et THEODOSIO Concilium quod convenit Aquileiae. 1. Provisum est quidem, clementissimi principes, vestrae tranquillitatis statutis, ne Arianorum perfidia possit ulterius vel latere, vel serpere; etenim effectum concilii decretis putamus minime defuturum: nam quantum ad partes spectat occidentis, duo tantum reperti sunt, qui auderent profanis et impiis vocibus obviare concilio, vix angulum Ripensis Daciae turbare consueti. 2. Aliud est quo magis angimur, de quo, quoniam convenimus, fuit rite tractandum; ne posset totum corpus Ecclesiae toto orbe diffusum, et universa turbare. Nam licet frequenter convenerimus Ursinum non potuisse obrepere pietati vestrae (quamvis quietum nihil esse patiatur, et inter tot bellicas necessitates obreptio importuna tentetur), tamen ne sancta mens vestra, animique tranquillitas, quae omnibus consulere gestit, importuni hominis simulata adulatione flectatur, deprecandos vos et obsecrandos,",
          "candidate_score": 0.628178,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_13_15",
          "bdc_text": "Magnum certe hoc commodum civitati est . Deus ampliet vestros agros conservetque vos ab omni macula vitae praesentis . Amen .",
          "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_892",
          "psc_text": "invenit gratiam apud Dominum nostrum. Tecum is qui inter mundi hujus procellas spiritalem nutrivit columbam, quae ei fructus afferat pacis (Gen. VIII, 11 et seq.), uncta olivo integritatis. Tecum is qui aedificavit aram Deo, quem benedixit Deus et filios ejus, dicens: Crescite, et multiplicamini (Gen. IX, 9) ; cum quo testamentum pacis statuit suae; ut sit ei et filiis ejus in progeniem aeternam. 2. Habes igitur haeredem divinae benedictionis, consortem gratiae, participem justitiae. Sed vide, quaeso, ne iste noster Noe agricola, bonus plantator feracis vineae, cum fuerit amoris 1005 et gratiae tuae inebriatus poculo, tamquam crapulatus a vino, diutius quieti indulgeat: ac si forte indormierit, excitet eum Sem nostri desiderium. 3. Est et ibi Japhet junior ex fratribus (Gen. IX, 23), qui pietatis reverentia patrem induat, quem pater et dormiens videat, nec umquam de pectore dimittat suo, quin semper oculis et complexu teneat, atque evigilans intelligat, quae ei fecerit filius",
          "candidate_score": 0.624932,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_2",
          "bdc_text": "S. P . Binas tuas literas , amice chare , laeto animo accepi , neque , quod petis , ullo modo mihi molestum erit .",
          "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_847",
          "psc_text": "in libros nostrarum epistolarum referam, si placet, atque in numerum reponam; ut tuo commendentur nomine, et tuis ad nos, et nostris ad vos litteris augeatur mutuus amor per Dominum: ut ita legas, quod judices; et quod moverit, scribas ad me: amor enim verus constantia probatur. Placet jam quod senibus usu facilius est, quotidiano et familiari sermone epistolas texere; et si quid de Scripturis divinis obvium inciderit, attexere. Vale, frater, et dilige amantem tui; quia plurimum te diligo. EPISTOLA XLIX. Numquam minus se solum esse, quam cum solus sit amico scribens; solitudinis bona exemplis docet; maxime quod tunc liceat praesentem scripturis habere Deum, et ei mentem nostram patefacere. AMBROSIUS SABINO. 1. Quoniam tibi quoque complacuit nostrarum usus epistolarum, in quibus quidam inter absentes praesentium sermo est, pergam frequentius te in meis scriptis et cum 992 solus sum, alloqui. Numquam enim minus solus sum, quam cum solus esse videor: nec minus otiosus,",
          "candidate_score": 0.623786,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_6",
          "bdc_text": "Nova nulla sunt adhuc , quae , ut scribantur , sunt digna .",
          "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_683",
          "psc_text": "est; nova creatura est, non naturae novitate formatus, sed gratiae. Vetera itaque quae secundum carnem erant, transierunt: facta sunt nova omnia. Quae illa, nisi quae Scriba doctus in regno coelorum novit (Matth. XIII, 52), similis illius patrisfamilias, qui profert de thesauro suo nova et vetera, neque vetera sine novis, neque nova sine veteribus? Ideo et Ecclesia dicit, quia nova et vetera servavi tibi (Cant. VII, 13) . Sed transierunt vetera, id est, Legis mysteria abscondita, in Christo facta sunt omnia nova. 7. Haec est nova creatura, de qua Apostolus ad Galatas ait: In Christo enim Jesu neque circumcisio aliquid valet, neque praeputium: sed nova creatura, per quam jam renovata caro floret, et fructum invenit gratiae, quae ante inveterati flagitii spinas habebat (Gal. V, 6) . Quid ergo est quod moereamus, si jam ad animam dicitur: Renovabitur sicut aquilae juventus tua (Psal. CII, 5) ? Quid est quod ingemiscamus pro mortuis,",
          "candidate_score": 0.611022,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 9,
      "cf_id": "cf021",
      "work_id": "stoa0040.stoa042a.opp-lat1",
      "max_score": 0.65357,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_2_4",
          "bdc_text": "S. P . Binas tuas literas , amice chare , laeto animo accepi , neque , quod petis , ullo modo mihi molestum erit . Libros et fasciculos literarum a domino Froschouero accepi curaboque omni diligentia , ut suis , quibus destanantur , reddi possent dominis , egoque hoc onus in me accipio . Fama inanis et falsa ea est , quae de novo Anglorum tumultu promulgatur .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa042a.opp-lat1_window_91",
          "psc_text": "r in ras.) E, P1 post delirare add. quilibet infidelia bd audiat (s. I. m. 2 at de) E audeat S1 audiat P1 quemammodum P1 uii possit. et non tam molestum est, quod errans homo deridetur, sed quod auctores nostri ab eis, qui foris sunt, talia sensisse creduntur et cum magno eorum exitio, de quorum salute satagimus, tamquam indocti reprehenduntur atque respuuntur. cum enim quemquam de numero christianorumChristianorum in ea re quam optime norunt errare conprehenderint et uanam sententiam suam de nostris libris adserere, quo pacto illis libris credituri sunt de resurrectione mortuorum et de spe uitae aeternae regnoque caelorum, quando de his rebus, quas iam experiri uel indubitatis numeris percipere potuerunt, fallaciter putauerint esse conscriptos? quid enim molestiae tristitiaeque ingerant prudentibus fratribus temerarii praesumtores, satis dici non potest, quod, si quando de praua et falsa opinatione sua reprehendi et conuinci coeperint ab eis, qui nostrorum librorum auctoritate non tenentur,",
          "candidate_score": 0.65357,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_16",
          "bdc_text": "Saluta uxorem et doctos omnes meo et uxoris nomine ;",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa042a.opp-lat1_window_931",
          "psc_text": "hoc nunc os ex ossibus meis et caro de carne mea; haec uocabitur mulier, quoniam ex uiro suo sumta est. et propter hoc relinquet homo patrem et matrem et conglutinabitur ad uxorem suam; et erunt duo in carne una. si aliquid adiuuant lectorem, quae libris superioribus considerata atque conscripta sunt, non debemus in hoc diutius inmorari, quod finxit adhuc deus de terra omnes bestias agri et omnia uolatilia caeli; cur enim dictum sit \"adhuc\". id est propter primam conditionem creatararumcreaturarum sex diebus consummatam, in qua causaliter perfecta sunt omnia simul et inchoata, ut deinde ad effectus suos causae perducerentur, iam, quantum potuimus, in praecedentibus intimauimus. et si quis hoc aliter enodandum putat, tantum diligenter adtendat illa omnia, quae ut hoc sentiremus adtendimus; et si probabiliorem inde potuerit enucleare sententiam, non solum resistere non debemus, sed debemus etiam gratulari. 24 lib. VI 5 3 uocabit scripsi: uocauit ElPR uocaret IPSbd; sed",
          "candidate_score": 0.628796,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_3",
          "bdc_text": "Libros et fasciculos literarum a domino Froschouero accepi curaboque omni diligentia , ut suis , quibus destanantur , reddi possent dominis , egoque hoc onus in me accipio .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa042a.opp-lat1_window_863",
          "psc_text": "custodiret (t fin. s. I.) R,B dominationg P 25 illius] ipsius 8 26 opeHretur BS dominus est S 27 illi] nulli (i 8. I. m. 1) B seruimus; nam si nobis indigeret, eo ipso non uerus dominus esset, cum per nos eius adiuuaretur necessitas, sub qua et ipse seruiret. merito ille in psalmo, dixi, inquit, domino: deus meus es tu, quoniam bonorum meorum non eges. nec ita sentiendum est, quod diximus, nos illi ad utilitatem nostram salutemque seruire, tamquam aliud aliquid ab illo expectemus quam eum ipsum, qui summa utilitas et salus nostra est; sic enim eum gratis secundum illam uocem diligimus: mihi autem adhaerere deo bonum est. cap. 12 Neque enim tale aliquid est homo, ut factus deserente eo, qui fecit, possit aliquid agere bene tamquam ex se ipso: sed tota eius actio bona est ad eum conuerti. a quo factus est, et ab eo iustus, pius, sapiens beatusque",
          "candidate_score": 0.622651,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_5",
          "bdc_text": "Inquisitionem ( quam vocant ) Lovaniensibus autoribus tum Flandrice tum Germanice scriptam ad te mitto .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa042a.opp-lat1_window_1356",
          "psc_text": "signa utique rerum dantur, non res ipsae proferuntur, propterea translato uerbo linguam appellauit quamlibet signorum prolationem, priusquam intellegantur: quo cum intellectus accesserit, qui mentis est proprius, fit reuelatio uel agnitio uel prophetia uel doctrina. proinde ait: si uenero ad uos linguis loquens, quid uobis prodero, nisi loquar uobis in reuelatione aut in agnitione aut 6 I Cor. 14, 14. 2. 16. 6 1 et ex E 4 epistola Rbd 6 sic E 7 cap. XIIIl E 8 linguaqi E linguam PRSd et] eşt Pl misticas S 9 si om. R 10 edificatar P aedificator (sed sup. 0 add. m. 1 v) R quod (d a. I. m. 1) R 13 misteria S appellari S 15 obtutum E obtutd P intuitu b 17 qui] quis ESb suplet El 18 ideotę P 19 dicas EiPRSbd: dicat Et 20 membra P1 21 ipse R 24 cap. XV E quod P intellectum S adcesserit",
          "candidate_score": 0.60212,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 10,
      "cf_id": "cf021",
      "work_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1",
      "max_score": 0.653137,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_1_3",
          "bdc_text": "septembris 1550 . S. P . Binas tuas literas , amice chare , laeto animo accepi , neque , quod petis , ullo modo mihi molestum erit . Libros et fasciculos literarum a domino Froschouero accepi curaboque omni diligentia , ut suis , quibus destanantur , reddi possent dominis , egoque hoc onus in me accipio .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_0",
          "psc_text": "LIBER PRIMUS. § 1 Quando ad te, Cresconi, mea scripta peruenire possent ignorans peruentura tamen minime desperaui, quia et ad me tua, quamuis longe postea quam scripsisti, tamen quandoque peruenire potuerunt, quae tibi uisum est aduersus ea scribere debere, quae Petiliano Cirtensi episcopo uestro iterationem baptismi adstruere molienti et communionem nostram non documentorum pondere urgenti, sed maledictorum leuitate criminanti ut potui breuiter pro parte respondi. non enim tota eius epistula in manus meas tunc uenerat, sed parua pars prior. quod cur acciderit, quid opus est quaerere, quandoquidem, cum ad nos postea uniuersa peruenit, uniuersae reSpondererespondere non piguit? his ergo litteris tuis quas ad me dedisti si non rescriberem, fortasse contumeliosum putares, quod autem rescribo, rursum uereor ne contentiosum putes. sed si tu inuentis litteris meis non ad te datis, tantum quia episcopum partis Donati uel ipsam partem Donati redarguere uidebantur, ad officium tuum pertinere arbitratus es, cum tibi esses alicuius",
          "candidate_score": 0.653137,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_14_16",
          "bdc_text": "Deus ampliet vestros agros conservetque vos ab omni macula vitae praesentis . Amen . Saluta uxorem et doctos omnes meo et uxoris nomine ;",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_480",
          "psc_text": "15 Esai. 53, 7 18 Esai. 54, 1—5 5 illij ei v 10 abortus W 12 et in omni-14 gentibus om. YRo 12 adolebitur XmUZ, cf. Petil. II 86, 191 13 ostia WX magnam Wml 17 quod om. XmJ 19 fili W 21 tui om. Y confringe XZ 23 dexteram v 21 extende scripsi, cf. epist. 105, 4, 16 extr. extendes Z extendens eet. v 25 quae] duae Wml 28 ignominiae et YmSR dominus nomen ei, et qui eruit te ipse deus Israhel unioersaeuniuersae terrae uocabitur. § 73 In his certe litteris sanetissanctis ecclesiam didicit Cyprianus. ut diceret: sic ecclesia domini luce perfusa per orbem totum radios suos porrexit, ramos suos per uniuersam terram copia ubertatis extendit. huic tntu, Cresconi, tantae manifestationi diuinorum eloquiorum calumniaris intuendo residua gentium, quae nondum occupauit ecclesia; quanta occupauerit, unde ad residua tenenda cotidie diffunditur, non attendis. quomodo enim prophetiarum istarum futuram perfectionem non neges,",
          "candidate_score": 0.650532,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_5_7",
          "bdc_text": "Inquisitionem ( quam vocant ) Lovaniensibus autoribus tum Flandrice tum Germanice scriptam ad te mitto . Nova nulla sunt adhuc , quae , ut scribantur , sunt digna . Quae proposuit Caesar statibus imperii , perlegi , neque quicquam magis urget , quam ut rebelles puniantur , religio sua stabiliatur ;",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_509",
          "psc_text": "quae inter d>» est et uos. omnino pertinere moostraturmonstratur! cor enim faeritfuerit Brixae CaecilianiisCaecilianus. qUIjd uos ealnmnio?issime appellatiappellatis? niliumexilium. eumcum suam praesentiam maluit eeelesiaeecclesiae deesse quam pacem. quid a me opus est dieidici? tntu interim damnantis imperatori3 sententiam nullam reeitasrecitas et damnatum ab imperatore CaerilianwnCaecilianum tamen temere non dicedico audieadomaudiendum uel dieendumdicendum, sed etiam seribendumscribendum putaaputas. uenraitamenuerumtamen secosdumsecundum uerba tua ecce uideo in exilio CaeeilianumCaecilianum imperatore damnante: saltem responde quo aeeusanteaccusante et modo me inter- TOga, quod in ephtulaepistula tua post multa (inania) similiter inane posuisti: quissquis prolato testamento minuxminus eonsentitconsentit. qui yersecuntionempersecutionem patitur a\" qui (ar'it? haec certe uerba tua 9ont. aspice ergo CaeeilianumCaecilianum perseeutionempersecutionem passum et. situt ipse diiistidixisti. in exilio constitutum, aspice etiam uestros. sicut suis uerbis imperator ipse testatur. aduersum CaeeilianumCaecilianum diurnis diebus interpellare non desistentes, et isdem ipsis uerbis tuis interroganti mihi responde: quis minus testamento prolato consentit, qui perseeutionempersecutionem patitur an qui facit? diligenter",
          "candidate_score": 0.640779,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_14",
          "bdc_text": "Deus ampliet vestros agros conservetque vos ab omni macula vitae praesentis .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_480",
          "psc_text": "15 Esai. 53, 7 18 Esai. 54, 1—5 5 illij ei v 10 abortus W 12 et in omni-14 gentibus om. YRo 12 adolebitur XmUZ, cf. Petil. II 86, 191 13 ostia WX magnam Wml 17 quod om. XmJ 19 fili W 21 tui om. Y confringe XZ 23 dexteram v 21 extende scripsi, cf. epist. 105, 4, 16 extr. extendes Z extendens eet. v 25 quae] duae Wml 28 ignominiae et YmSR dominus nomen ei, et qui eruit te ipse deus Israhel unioersaeuniuersae terrae uocabitur. § 73 In his certe litteris sanetissanctis ecclesiam didicit Cyprianus. ut diceret: sic ecclesia domini luce perfusa per orbem totum radios suos porrexit, ramos suos per uniuersam terram copia ubertatis extendit. huic tntu, Cresconi, tantae manifestationi diuinorum eloquiorum calumniaris intuendo residua gentium, quae nondum occupauit ecclesia; quanta occupauerit, unde ad residua tenenda cotidie diffunditur, non attendis. quomodo enim prophetiarum istarum futuram perfectionem non neges,",
          "candidate_score": 0.637536,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_7_9",
          "bdc_text": "Quae proposuit Caesar statibus imperii , perlegi , neque quicquam magis urget , quam ut rebelles puniantur , religio sua stabiliatur ; urget item concilium Tridenti repetendum . Quid responsum sit , extat ;",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_509",
          "psc_text": "quae inter d>» est et uos. omnino pertinere moostraturmonstratur! cor enim faeritfuerit Brixae CaecilianiisCaecilianus. qUIjd uos ealnmnio?issime appellatiappellatis? niliumexilium. eumcum suam praesentiam maluit eeelesiaeecclesiae deesse quam pacem. quid a me opus est dieidici? tntu interim damnantis imperatori3 sententiam nullam reeitasrecitas et damnatum ab imperatore CaerilianwnCaecilianum tamen temere non dicedico audieadomaudiendum uel dieendumdicendum, sed etiam seribendumscribendum putaaputas. uenraitamenuerumtamen secosdumsecundum uerba tua ecce uideo in exilio CaeeilianumCaecilianum imperatore damnante: saltem responde quo aeeusanteaccusante et modo me inter- TOga, quod in ephtulaepistula tua post multa (inania) similiter inane posuisti: quissquis prolato testamento minuxminus eonsentitconsentit. qui yersecuntionempersecutionem patitur a\" qui (ar'it? haec certe uerba tua 9ont. aspice ergo CaeeilianumCaecilianum perseeutionempersecutionem passum et. situt ipse diiistidixisti. in exilio constitutum, aspice etiam uestros. sicut suis uerbis imperator ipse testatur. aduersum CaeeilianumCaecilianum diurnis diebus interpellare non desistentes, et isdem ipsis uerbis tuis interroganti mihi responde: quis minus testamento prolato consentit, qui perseeutionempersecutionem patitur an qui facit? diligenter",
          "candidate_score": 0.636229,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_14",
          "bdc_text": "Deus ampliet vestros agros conservetque vos ab omni macula vitae praesentis .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_481",
          "psc_text": "domini luce perfusa per orbem totum radios suos porrexit, ramos suos per uniuersam terram copia ubertatis extendit. huic tntu, Cresconi, tantae manifestationi diuinorum eloquiorum calumniaris intuendo residua gentium, quae nondum occupauit ecclesia; quanta occupauerit, unde ad residua tenenda cotidie diffunditur, non attendis. quomodo enim prophetiarum istarum futuram perfectionem non neges, qui tantum prouectum, cui debetur ipsa perfectio, negare non dubitas non dico aduersus uoces diuinas, sed iam et aduersus tuas? nam et de te ui magna ipsius ueritatis expressum est, ut diceres nesciens uel non attendens quid dixeris, quod in christianum nomen totus mtidiecotidie uertitur mundus. cur ergo huic ecclesiae, quae toto mundo crescendo dilatatur, non communicat pars Donati? uidelicet ne a peccatoribus polluatur. et ubi est, quod non istam uestram, quae in Africa remanens orbi terrarum calumniatur aut ex Africa in paucis latentibus peregrinatur, sed illam. quae ramos suos per uniuersam terram copia ubertatis extendit. noluit deseri Cyprianus, etiamsi",
          "candidate_score": 0.629336,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_13_15",
          "bdc_text": "Magnum certe hoc commodum civitati est . Deus ampliet vestros agros conservetque vos ab omni macula vitae praesentis . Amen .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_480",
          "psc_text": "15 Esai. 53, 7 18 Esai. 54, 1—5 5 illij ei v 10 abortus W 12 et in omni-14 gentibus om. YRo 12 adolebitur XmUZ, cf. Petil. II 86, 191 13 ostia WX magnam Wml 17 quod om. XmJ 19 fili W 21 tui om. Y confringe XZ 23 dexteram v 21 extende scripsi, cf. epist. 105, 4, 16 extr. extendes Z extendens eet. v 25 quae] duae Wml 28 ignominiae et YmSR dominus nomen ei, et qui eruit te ipse deus Israhel unioersaeuniuersae terrae uocabitur. § 73 In his certe litteris sanetissanctis ecclesiam didicit Cyprianus. ut diceret: sic ecclesia domini luce perfusa per orbem totum radios suos porrexit, ramos suos per uniuersam terram copia ubertatis extendit. huic tntu, Cresconi, tantae manifestationi diuinorum eloquiorum calumniaris intuendo residua gentium, quae nondum occupauit ecclesia; quanta occupauerit, unde ad residua tenenda cotidie diffunditur, non attendis. quomodo enim prophetiarum istarum futuram perfectionem non neges,",
          "candidate_score": 0.622201,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 11,
      "cf_id": "cf020",
      "work_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini",
      "max_score": 0.652271,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_1_3",
          "bdc_text": "septembris 1550 . S. P . Binas tuas literas , amice chare , laeto animo accepi , neque , quod petis , ullo modo mihi molestum erit . Libros et fasciculos literarum a domino Froschouero accepi curaboque omni diligentia , ut suis , quibus destanantur , reddi possent dominis , egoque hoc onus in me accipio .",
          "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_212",
          "psc_text": "non sua, sed divina volumina transtulerunt, et familiarem meum id a Christiano et amico debere suscipere, quod magno sumptu sibi a Judaeis describere festinavit. Excessi Epistolae modum, et qui contra nefariam haeresim jam stylum fixeram, pro me respondere compulsus sum, exspectans tria amici volumina, et ad congeriem criminum ejus tota mente suspensus: nisi quod levius est, professum inimicum cavere, quam hostem latentem sub amici nomine sustinere. LIBER TERTIUS, VEL ULTIMA RESPONSIO S. HIERONYMI ADVERSUS SCRIPTA RUFINI. 531 1. Acceptis ab ipso Rufino libris Invectivar. respondet. --Lectis litteris prudentiae tuae, quibus in me inveheris, et laudatum, quondam tuum, quem verum collegam loquebaris et fratrem, nunc libris ad respondendum provocas, terresque criminibus, intellexi illud Salomonis in te esse completum: In ore stulti baculus contumeliae (Prov. XIV, 3) . Et, non recipit fatuus verba prudentiae: nisi ea dixeris, quae versantur in corde ejus (Prov. XVIII, 2) . Et Isaias: Fatuus, inquit, fatua loquetur,",
          "candidate_score": 0.652271,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_1_3",
          "bdc_text": "septembris 1550 . S. P . Binas tuas literas , amice chare , laeto animo accepi , neque , quod petis , ullo modo mihi molestum erit . Libros et fasciculos literarum a domino Froschouero accepi curaboque omni diligentia , ut suis , quibus destanantur , reddi possent dominis , egoque hoc onus in me accipio .",
          "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_72",
          "psc_text": "quorum in Latinam linguam sententias transferebam. « Sed, dixi, qui diligens lector est, statim requiret, et dicet. Et rursus in fine, Alius vero hoc quod ait, ut ostenderet in saeculis supervenientibus abundantes divitias gratiae suae, ad illam intelligentiam transfert. » Ecce, inquies, sub diligentis lectoris persona, Origenis sententias explicasti. Fateor errorem, non debui diligentem dicere, sed blasphemum: quod si fecissem, et aliquo scissem vaticinio te istiusmodi naenias sectaturum, etiam calumniae verba vitassem. Grande crimen si Origenem diligentem dixi esse lectorem, cujus septuaginta libros interpretatus sum, quem in coelum laudibus tuli; pro quo compulsus sum ante biennium brevi libello tuis contra me praeconiis respondere ( Epistola ad Pammach. ante biennium scripta ). Ecclesiarum magistrum a me dictum esse Origenem, in tuis laudibus objicis: et putas quod pertimescere debeam, si diligentem lectorem me illum dixisse inimicus accuses. Solemus et negotiatores parcissimos, et frugi servos, et molestos paedagogos, et argutissimos fures, diligentes vocare.",
          "candidate_score": 0.650974,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_3_5",
          "bdc_text": "Libros et fasciculos literarum a domino Froschouero accepi curaboque omni diligentia , ut suis , quibus destanantur , reddi possent dominis , egoque hoc onus in me accipio . Fama inanis et falsa ea est , quae de novo Anglorum tumultu promulgatur . Inquisitionem ( quam vocant ) Lovaniensibus autoribus tum Flandrice tum Germanice scriptam ad te mitto .",
          "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_72",
          "psc_text": "quorum in Latinam linguam sententias transferebam. « Sed, dixi, qui diligens lector est, statim requiret, et dicet. Et rursus in fine, Alius vero hoc quod ait, ut ostenderet in saeculis supervenientibus abundantes divitias gratiae suae, ad illam intelligentiam transfert. » Ecce, inquies, sub diligentis lectoris persona, Origenis sententias explicasti. Fateor errorem, non debui diligentem dicere, sed blasphemum: quod si fecissem, et aliquo scissem vaticinio te istiusmodi naenias sectaturum, etiam calumniae verba vitassem. Grande crimen si Origenem diligentem dixi esse lectorem, cujus septuaginta libros interpretatus sum, quem in coelum laudibus tuli; pro quo compulsus sum ante biennium brevi libello tuis contra me praeconiis respondere ( Epistola ad Pammach. ante biennium scripta ). Ecclesiarum magistrum a me dictum esse Origenem, in tuis laudibus objicis: et putas quod pertimescere debeam, si diligentem lectorem me illum dixisse inimicus accuses. Solemus et negotiatores parcissimos, et frugi servos, et molestos paedagogos, et argutissimos fures, diligentes vocare.",
          "candidate_score": 0.64918,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_3_5",
          "bdc_text": "Libros et fasciculos literarum a domino Froschouero accepi curaboque omni diligentia , ut suis , quibus destanantur , reddi possent dominis , egoque hoc onus in me accipio . Fama inanis et falsa ea est , quae de novo Anglorum tumultu promulgatur . Inquisitionem ( quam vocant ) Lovaniensibus autoribus tum Flandrice tum Germanice scriptam ad te mitto .",
          "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_0",
          "psc_text": "IN LIBROS CONTRA RUFINUM ADMONITIO, Dissensionis Hieronymum inter ac Rufinum longe notior historia est, quam nostra explicatione ut indigeat. Causa mali tanti Latina versio librorum Origenis περὶ Ἀρχῶν fuit, quam presbyter Aquileiensis, sublesta utique fide, elaboraverat Romae circa annum 398. Nam ut Origeniani dogmatis venena, subdolae interpretationis fuco oblita, Latinis auribus tutius propinaret, praefationem operi praefixit, in qua Hieronymum figuratis laudibus praedicabat, veluti Adamantii opinionum fautorem, suaeque sententiae socium: ipsum vero librum ab ascriptis erroribus expurgatum opera sua jactabat. Sed cum multa essent adhuc quae christianas aures moverent, et minus catholice dicta existimarentur, Pammachius et Oceanus Hieronymo auctores fuerunt, ut germanam ipse ejus libri interpretationem vulgaret, nequaquam dissimulatis erroribus, quo se manifesto proderent; purgaretque adeo suspicionem favoris in Origenem ab aemulo injectam, ne si criminantem convincere differret, consentire illi videretur. S. Doctor datis primum Rufino litteris, amice conquestus est: deinde anno 400 Origenis ipsum librum ita ad finem vertit, ut",
          "candidate_score": 0.63916,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_3_5",
          "bdc_text": "Libros et fasciculos literarum a domino Froschouero accepi curaboque omni diligentia , ut suis , quibus destanantur , reddi possent dominis , egoque hoc onus in me accipio . Fama inanis et falsa ea est , quae de novo Anglorum tumultu promulgatur . Inquisitionem ( quam vocant ) Lovaniensibus autoribus tum Flandrice tum Germanice scriptam ad te mitto .",
          "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_9",
          "psc_text": "Unde et Tullius in Commentariis causarum pro Gabinio: « Ego, inquit, cum omnes amicitias tuendas semper putavi summa religione et fide, tum eas maxime quae essent ex inimicitiis revocatae in gratiam: propterea quod integris amicitiis officium praetermissum, imprudentiae, vel (ut gravius interpretemur) negligentiae excusatione defenditur; post reditum in gratiam, si quid est commissum, id non neglectum, sed violatum putatur: nec imprudentiae, sed perfidiae assignari solet. » Flaccus Horatius quoque in Epistola quam scribit ad Florum: Male, ait, sarta Gratia nequidquam coit, et rescinditur. 2. Hilarius, Origenis interpres, et Ambrosius et Victorinus. Tres libri Rufini. --Quid mihi nunc prodest, quod simpliciter errasse se jurat? Ecce objiciuntur mihi laudes ejus, et crimini datur simplicissimi amici, non simplex, nec pura laudatio. Si auctoritatem suo operi praestruebat, volens quos sequeretur ostendere, habuit in promptu Hilarium Confessorem, qui quadraginta ferme millia versuum Origenis in Job et Psalmos transtulit. Habuit Ambrosium, cujus pene omnes libri hujus",
          "candidate_score": 0.637554,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_3",
          "bdc_text": "Libros et fasciculos literarum a domino Froschouero accepi curaboque omni diligentia , ut suis , quibus destanantur , reddi possent dominis , egoque hoc onus in me accipio .",
          "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_72",
          "psc_text": "quorum in Latinam linguam sententias transferebam. « Sed, dixi, qui diligens lector est, statim requiret, et dicet. Et rursus in fine, Alius vero hoc quod ait, ut ostenderet in saeculis supervenientibus abundantes divitias gratiae suae, ad illam intelligentiam transfert. » Ecce, inquies, sub diligentis lectoris persona, Origenis sententias explicasti. Fateor errorem, non debui diligentem dicere, sed blasphemum: quod si fecissem, et aliquo scissem vaticinio te istiusmodi naenias sectaturum, etiam calumniae verba vitassem. Grande crimen si Origenem diligentem dixi esse lectorem, cujus septuaginta libros interpretatus sum, quem in coelum laudibus tuli; pro quo compulsus sum ante biennium brevi libello tuis contra me praeconiis respondere ( Epistola ad Pammach. ante biennium scripta ). Ecclesiarum magistrum a me dictum esse Origenem, in tuis laudibus objicis: et putas quod pertimescere debeam, si diligentem lectorem me illum dixisse inimicus accuses. Solemus et negotiatores parcissimos, et frugi servos, et molestos paedagogos, et argutissimos fures, diligentes vocare.",
          "candidate_score": 0.635933,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_3_5",
          "bdc_text": "Libros et fasciculos literarum a domino Froschouero accepi curaboque omni diligentia , ut suis , quibus destanantur , reddi possent dominis , egoque hoc onus in me accipio . Fama inanis et falsa ea est , quae de novo Anglorum tumultu promulgatur . Inquisitionem ( quam vocant ) Lovaniensibus autoribus tum Flandrice tum Germanice scriptam ad te mitto .",
          "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_212",
          "psc_text": "non sua, sed divina volumina transtulerunt, et familiarem meum id a Christiano et amico debere suscipere, quod magno sumptu sibi a Judaeis describere festinavit. Excessi Epistolae modum, et qui contra nefariam haeresim jam stylum fixeram, pro me respondere compulsus sum, exspectans tria amici volumina, et ad congeriem criminum ejus tota mente suspensus: nisi quod levius est, professum inimicum cavere, quam hostem latentem sub amici nomine sustinere. LIBER TERTIUS, VEL ULTIMA RESPONSIO S. HIERONYMI ADVERSUS SCRIPTA RUFINI. 531 1. Acceptis ab ipso Rufino libris Invectivar. respondet. --Lectis litteris prudentiae tuae, quibus in me inveheris, et laudatum, quondam tuum, quem verum collegam loquebaris et fratrem, nunc libris ad respondendum provocas, terresque criminibus, intellexi illud Salomonis in te esse completum: In ore stulti baculus contumeliae (Prov. XIV, 3) . Et, non recipit fatuus verba prudentiae: nisi ea dixeris, quae versantur in corde ejus (Prov. XVIII, 2) . Et Isaias: Fatuus, inquit, fatua loquetur,",
          "candidate_score": 0.635344,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_3_5",
          "bdc_text": "Libros et fasciculos literarum a domino Froschouero accepi curaboque omni diligentia , ut suis , quibus destanantur , reddi possent dominis , egoque hoc onus in me accipio . Fama inanis et falsa ea est , quae de novo Anglorum tumultu promulgatur . Inquisitionem ( quam vocant ) Lovaniensibus autoribus tum Flandrice tum Germanice scriptam ad te mitto .",
          "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_19",
          "psc_text": "fessi rerum (Aeneid. lib. I) , quare περὶ Ἀρχῶν libros Origenis noxios, et Ecclesiasticae fidei repugnantes, in Latinum sermonem verterim. Ad quos brevis et succincta responsio est: Tuae me, frater Pammachi, et tuorum litterae compulerunt, dicentes illos ab alio fraudulenter esse translatos, et interpolata nonnulla, et vel addita vel mutata. Ac ne parvam Epistolis haberem fidem, misistis exemplaria ejusdem translationis, cum praefatiuncula laudatrice mea. Quae cum legissem, contulissemque cum Graeco, illico animadverti quae Origenes de Patre et Filio et Spiritu Sancto impie dixerat: et quae Romanae aures ferre non poterant, in meliorem partem ab interprete commutata. Caetera autem dogmata, de Angelorum ruina, de animarum lapsu, de resurrectionis praestigiis, de mundo, vel intermundiis Epicuri, de restitutione omnium in aequalem statum, et multo his deteriora: quae longum esset retexere, vel ita vertisse, ut in Graeco invenerat, vel de Commentariolis Didymi, qui Origenis apertissimus propugnator est, exaggerata et firmiora posuisse: ut qui in",
          "candidate_score": 0.634019,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_5",
          "bdc_text": "Inquisitionem ( quam vocant ) Lovaniensibus autoribus tum Flandrice tum Germanice scriptam ad te mitto .",
          "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_141",
          "psc_text": "fecerunt [ Al. fecerant]: feci et ego postremus rogatus a fratribus. Si jubetur, ne fiat, jussio observari solet in posterum. Si culpantur, qui ante jussionem fecerunt, culpa a primis incipiat. » Tandem evomuit, quod volebat, et omnis animi tumor in nostrae accusationis erupit invidiam. Ubi interpretatur libros περὶ Ἀρχῶν, me sequi se dicit: ubi accusatur cur hoc fecerit, meum ponit exemplum; et securus, et periclitans sine me vivere non potest. Audiat igitur quod nescire se simulat. Nemo tibi objicit, quare Origenem interpretatus es, alioqui Hilarius et Ambrosius hoc crimine tenebuntur; sed quia interpretatus haeretica, Praefationis tuae laude firmasti. Ego ipse, quem in crimen vocas, sic [ Al. ideo] septuaginta Homilias ejus transtuli, et nonnulla de Tomis, ut et mala in bonorum interpretatione 505 subtraherem, et aperte in libris περὶ Ἀρχῶν ad coarguendam translationem tuam, quid lector vitaret, ostenderem. Vis Origenem in Latinum vertere? Habes multas homilias ejus et tomos, in",
          "candidate_score": 0.607982,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_5",
          "bdc_text": "Inquisitionem ( quam vocant ) Lovaniensibus autoribus tum Flandrice tum Germanice scriptam ad te mitto .",
          "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_129",
          "psc_text": "Latinum verterit. Et haec scribit ad verbum: « Sane quia audio etiam inde esse disputatum quod quaedam Origenis rogatus a fratribus de Graeco in Latinum transtuli, puto quod omnes intelligant, haec pro solo livore culpari. Si enim aliquid est quod displiceat in auctore, quare id ad interpretem detorquetur? Sicut in Graecis habetur, rogatus sum ut Latinis ostenderem. Graecis sensibus verba dedi Latina tantummodo. Sive ergo in illis sensibus laus inest aliqua, non est mea: sive culpa, similiter non est mea. » « Audio, inquit, etiam inde esse disputatum. » Quam prudenter accusationem suam, disputationem vocat! « Quod quaedam Origenis rogatus a fratribus de Graeco in Latinum transtuli. » Quae sunt illa quaedam? Nomen non habent? Taces? Libelli accusatorum loquuntur. « Puto, ait, quod omnes intelligant haec pro solo livore culpari. » Pro quo livore? Num invident eloquentiae tuae? Aut fecisti quod nullus hominum umquam facere potuit? Ecce et ego Origenis",
          "candidate_score": 0.607092,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 12,
      "cf_id": "cf021",
      "work_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-musica",
      "max_score": 0.652055,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_1_3",
          "bdc_text": "septembris 1550 . S. P . Binas tuas literas , amice chare , laeto animo accepi , neque , quod petis , ullo modo mihi molestum erit . Libros et fasciculos literarum a domino Froschouero accepi curaboque omni diligentia , ut suis , quibus destanantur , reddi possent dominis , egoque hoc onus in me accipio .",
          "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-musica_window_3",
          "psc_text": "per ista quae a nobis desiderasti scripta proludere, quando conscripsi de solo rhythmo sex libros, et de melo scribere alios forsitan sex, fateor, disponebam, cum mihi otium futurum sperabam. Sed posteaquam mihi curarum ecclesiasticarum sarcina imposita est, omnes illae deliciae fugere de manibus, ita ut vix nunc ipsum codicem inveniam, quoniam tuam voluntatem, nec petitionem, sed jussionem, contemnere nequeo. Quod sane opusculum si potuero mittere, non quidem me tibi obtemperasse, verumtamen te hoc a me tantopere flagitasse poenitebit. Difficillime quippe intelliguntur in eo quinque libri, si non adsit qui non solum disputantium possit separare personas, verum etiam pronuntiando ita sonare morulas syllabarum, ut eis exprimantur sensumque aurium feriant genera numerorum: maxime quia in quibusdam etiam silentiorum dimensa intervalla miscentur, quae omnino sentiri nequeunt, nisi auditorem pronuntiator informet. Sextum sane librum quem emendatum reperi, ubi est omnis fructus caeterorum, non distuli mittere Charitati tuae: fortassis ipse tuam non multum refugiet gravitatem.",
          "candidate_score": 0.652055,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 13,
      "cf_id": "cf020",
      "work_id": "028_Hieronymus-Stridonensis_Libri-XII-Prophetarum",
      "max_score": 0.651458,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_14_16",
          "bdc_text": "Deus ampliet vestros agros conservetque vos ab omni macula vitae praesentis . Amen . Saluta uxorem et doctos omnes meo et uxoris nomine ;",
          "psc_chunk_id": "028_Hieronymus-Stridonensis_Libri-XII-Prophetarum_window_209",
          "psc_text": "domo mea, et probate me super hoc, dicit Dominus: Si non aperuero vobis cataractas coeli, et effudero vobis benedictionem usque ad abundantiam, Et increpabo pro vobis devorantem, et non corrumpet fructum terrae vestrae: nec erit sterilis vinea in agro, dicit Dominus exercituum. Et beatos vos dicent omnes gentes: eritis enim vos terra desiderabilis, dicit Dominus exercituum. Invaluerunt super me verba vestra, dicit Dominus. Et dixistis: Quid locuti sumus contra te? Dixistis: Vanus est, qui servit Deo: Et quod emolumentum quia custodivimus praecepta ejus, et quia ambulavimus tristes coram Domino exercituum? Ergo nunc beatos dicimus arrogantes: siquidem aedificati sunt facientes impietatem; et tentaverunt Deum, et salvi facti sunt. Tunc locuti sunt timentes Dominum [ Al. Deum] unusquisque cum proximo suo: Et attendit Dominus, et audivit: et scriptus est liber monumenti coram eo timentibus Dominum, et cogitantibus nomen ejus. Et erunt mihi, ait Dominus exercituum, in die qua ego facio, in peculium:",
          "candidate_score": 0.651458,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 14,
      "cf_id": "cf008",
      "work_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae",
      "max_score": 0.651453,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_1_3",
          "bdc_text": "septembris 1550 . S. P . Binas tuas literas , amice chare , laeto animo accepi , neque , quod petis , ullo modo mihi molestum erit . Libros et fasciculos literarum a domino Froschouero accepi curaboque omni diligentia , ut suis , quibus destanantur , reddi possent dominis , egoque hoc onus in me accipio .",
          "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_360",
          "psc_text": "quae ob hoc in manus pauca venerunt, quia mihi nil de libelli huiusce conscriptione meditanti hactenus incustodita nequeunt inveniri, sane ista pauca, quae quidem et levia sunt, celeriter absolvi, quamquam incitatus semel animus necdum scripturire desineret, servans hoc sedulo genus temperamenti, ut epistularum [non]1 produceretur textus, si numerus breviaretur. pariter et censui librum, quem lector delicatissimus desiderares, et satis habilem nec parum excusabilem fore, si, quoniam te sensuum structurarumque levitas poterat offendere, membranarum certe fascibus minus onerarere. commendo igitur varios iudicio tuo nostri pectoris motus, minime ignarus, quod ita mens pateat in libro velut vultus in speculo, dictavi enim quae-piam hortando, laudando plurima et aliqua suadendo, maerendo pauca iocandoque nonnulla. et si me uspiam lectitavisti in aliquos concitatiorem, scias volo Christi dextera opitulante numquam me toleraturum animi servitutem, compertissimum tenens bipertitam super his moribus hominum esse censuram, nam ut timidi me temerarium, ita constantes liberum appellant, inter quae ipse decerno",
          "candidate_score": 0.651453,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_1_3",
          "bdc_text": "septembris 1550 . S. P . Binas tuas literas , amice chare , laeto animo accepi , neque , quod petis , ullo modo mihi molestum erit . Libros et fasciculos literarum a domino Froschouero accepi curaboque omni diligentia , ut suis , quibus destanantur , reddi possent dominis , egoque hoc onus in me accipio .",
          "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_339",
          "psc_text": "amicitias semel initas excolere curarem, sed quoniam fraternae quietis voto satis obstrepit conflictantium procella regnorum, saltim inter discretos separatosque litteram consuetudo sermonis iure retinebitur, quae iam pridem caritatis obtentu merito inducta veteribus annuit 1 exemplis, superest, ut sollicito veneratori culpam rarae occursionis indulgeas, qui 2 quo minus assidue conspectus tui sacrosancta contemplatione potiatur, nunc periculum de vicinis timet, nunc invidiam de patronis, sed de his ista: haec etiam 1 multa sunt. interim Petrum, tribunicium virum, portitorem nostri sermonis, insinuo, qui id ipsum sedulo exposcit, quique quid negotii ferat praesentaneo conpendiosius potest intimare memoratu, cui, precor, quod in vobis opis est, intuitu paginae praesentis accedat, manente respectu nihilominus aequitatis, contra quam nec magis fami Uarium causas commendare consuevi. memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius Ferreolo suo salutem Si amicitiae nostrae potius affinitatisque quam personae tuae tempus ordinem statum cogitaremus, iure vobis in hoc opere, quantulumcumque. est, primae titulorum rubricae, prima",
          "candidate_score": 0.650275,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_17_19",
          "bdc_text": "non ero immemor salutationum tuarum ad amicos et notos Angliae . Bene vale. Tuus Burcherus . Insigni pietatis et eruditionis antistiti d. Heinricho Bullingero , amico multum charo .",
          "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_73",
          "psc_text": "tabellario nuntiatum non minus gaudeo; nam licet in praesentiarum sis potissimus magistratus et in lares Philagrianos patricius apex tantis post saeculis tua tantum felicitate remeaverit, invenis tamen, vir amicitiarum servantissime, qualiter honorum tuorum crescat communione fastigium, raroque genere exempli altitudinem tuam humilitate sublimas. sic quondam Quintum Fabium magistrum equitum dictatorio rigori et Papirianae superbiae favor publicus praetulit; sic et Gnaeum Pompeium super aemulos extulit numquam fastidita popularitas; sic invidiam Tiberianam pressit universitatis amore Germanicus, quocirca nolo sibi de successibus tuis principalia beneficia plurimum blandiantur, quae nihil tibi amplius conferre potuerunt quam ut, si id noluissemus, transiremur inviti. illud peculiare tuum est, illud gratiae singularis, quod tam qui te aemulentur non habes quam non invenis qui sequantur, vale. Sidonius Sagittario suo salutem Vir clarissimus Proiectus, domi nobilis et patre patruoque spectabilibus, avo etiam praestantissimo sacerdote conspicuus, amicitiarum tuarum, nisi respuis, avidissime sinibus infertur, et cum illi familiae splendor probitas morum, patrimonii",
          "candidate_score": 0.630258,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_18_20",
          "bdc_text": "Bene vale. Tuus Burcherus . Insigni pietatis et eruditionis antistiti d. Heinricho Bullingero , amico multum charo . Tiguri .",
          "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_73",
          "psc_text": "tabellario nuntiatum non minus gaudeo; nam licet in praesentiarum sis potissimus magistratus et in lares Philagrianos patricius apex tantis post saeculis tua tantum felicitate remeaverit, invenis tamen, vir amicitiarum servantissime, qualiter honorum tuorum crescat communione fastigium, raroque genere exempli altitudinem tuam humilitate sublimas. sic quondam Quintum Fabium magistrum equitum dictatorio rigori et Papirianae superbiae favor publicus praetulit; sic et Gnaeum Pompeium super aemulos extulit numquam fastidita popularitas; sic invidiam Tiberianam pressit universitatis amore Germanicus, quocirca nolo sibi de successibus tuis principalia beneficia plurimum blandiantur, quae nihil tibi amplius conferre potuerunt quam ut, si id noluissemus, transiremur inviti. illud peculiare tuum est, illud gratiae singularis, quod tam qui te aemulentur non habes quam non invenis qui sequantur, vale. Sidonius Sagittario suo salutem Vir clarissimus Proiectus, domi nobilis et patre patruoque spectabilibus, avo etiam praestantissimo sacerdote conspicuus, amicitiarum tuarum, nisi respuis, avidissime sinibus infertur, et cum illi familiae splendor probitas morum, patrimonii",
          "candidate_score": 0.625986,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_2",
          "bdc_text": "S. P . Binas tuas literas , amice chare , laeto animo accepi , neque , quod petis , ullo modo mihi molestum erit .",
          "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_360",
          "psc_text": "quae ob hoc in manus pauca venerunt, quia mihi nil de libelli huiusce conscriptione meditanti hactenus incustodita nequeunt inveniri, sane ista pauca, quae quidem et levia sunt, celeriter absolvi, quamquam incitatus semel animus necdum scripturire desineret, servans hoc sedulo genus temperamenti, ut epistularum [non]1 produceretur textus, si numerus breviaretur. pariter et censui librum, quem lector delicatissimus desiderares, et satis habilem nec parum excusabilem fore, si, quoniam te sensuum structurarumque levitas poterat offendere, membranarum certe fascibus minus onerarere. commendo igitur varios iudicio tuo nostri pectoris motus, minime ignarus, quod ita mens pateat in libro velut vultus in speculo, dictavi enim quae-piam hortando, laudando plurima et aliqua suadendo, maerendo pauca iocandoque nonnulla. et si me uspiam lectitavisti in aliquos concitatiorem, scias volo Christi dextera opitulante numquam me toleraturum animi servitutem, compertissimum tenens bipertitam super his moribus hominum esse censuram, nam ut timidi me temerarium, ita constantes liberum appellant, inter quae ipse decerno",
          "candidate_score": 0.625475,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_17_19",
          "bdc_text": "non ero immemor salutationum tuarum ad amicos et notos Angliae . Bene vale. Tuus Burcherus . Insigni pietatis et eruditionis antistiti d. Heinricho Bullingero , amico multum charo .",
          "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_190",
          "psc_text": "abhinc uberi praeconio non carebis,3 qui magis igneo ingenio naturam decenter ignis imitatus es 4 de quo si quid demere velis, remanet totus totusque transfertur, unde iam parce trepidare deque moribus amici plusculum recto secus credere, namque in hoc facto nos magis vulnus polluit culpae, si feriat ictus invidiae, vale. Sidonius Aruogasti suo Salutem. Eminentius amicus tuus, domine maior, obtulit mihi quas ipse dictasti litteras litteratas et gratiae trifariam renidentis 2 cultu refertas. quarum utique virtutum caritas prima est, quae te coegit in nobis vel peregrinis vel iam latere cupientibus humilia dignari; tum verecundia, cuius instinctu dum in-merito trepidas, merito praedicans; tertia urbanitas, qua te ineptire facetissime allegas et Quirinalis impletus fonte facundiae potor Mosellae Tiberim ructas, sic barbarorum familiaris, quod tamen nescius barbarismorum, par ducibus antiquis lingua manuque, sed quorum dextera solebat non stilum minus tractare quam gladium. quocirca sermonis pompa Romani, si qua adhuc uspiam est, Belgicis olim",
          "candidate_score": 0.625434,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_2",
          "bdc_text": "S. P . Binas tuas literas , amice chare , laeto animo accepi , neque , quod petis , ullo modo mihi molestum erit .",
          "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_180",
          "psc_text": "manibus habebam. legebamus pariter laudabamus iocabamurque et, quae vota communia sunt, illum lectio, me ille capiebat, cum repente puer familiaris adstitit vultuosus. cui nos: quid ita? et ille: lectorem, inquit, Constantem nomine pro foribus vidi a dominis Simplicio et Apollinare redeuntem; dedit quidem litteras quas acceperat sed perdidit quas recepit. quibus agnitis serenitas laetitiae meae confestim nubilo superducti maeroris insorduit tantamque mihi bilem nuntii huiusce contrarietas excitavit, ut per plurimos dies illum ipsum hermam stolidissimum venire ante oculos meos inexoratus arcuerim, laturus aegre, si mihi apices aut quoscumque aut quorumcumque non redderet, taceam vestros, qui mihi, dum recti compos animus durat, minime frequentes maxime desiderabiles iudicabuntur. 4, at postquam nostra sensim temporis intervallo ira defremuit, percontor admissum,1 num verbo quippiam praeterea detulisset. respondit ipse, quamquam esset trepidus et sternax et prae reatu balbutiret ore, caecutiret intuitu, totum quo instrui, quo delectari valerem, paginis quae intercidissent fuisse mandatum, quocirca recurrite ad",
          "candidate_score": 0.625267,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_18_20",
          "bdc_text": "Bene vale. Tuus Burcherus . Insigni pietatis et eruditionis antistiti d. Heinricho Bullingero , amico multum charo . Tiguri .",
          "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_345",
          "psc_text": "ecclesia servat, in foro serpentis astutiam; bonis prudens, malis cautus, neutris callidus iudicatur. quid plura? totum te nobis ille iam reddidit; totam tuam temperantiam religionem, libertatem verecundiam et illam delicatae mentis pudicissimam teneritudinem iucunda similitudine exscripsit. quapropter quantum volueris deinceps frui secreto, indulgere secessui, licebit indulgeas; quandoquidem nos in fratre meo Himerio avum nomine, patrem facie, utrumque prudentia iam tenemus. vale. Sidonius Philagrio suo salutem Proxime inter summates viros (erat et frequens ordo) vestri mentio fuit. omnes de te boni in commune senserunt omnia bona, cum tamen singuli quique varia virtutum genera dixissent, sane cum sibi quipiam de praesentia tua, quasi te magis nossent, praeter aequum gloriarentur, incandui, quippe cum dici non aequanimiter admitterem virum omnium litterarum vicinantibus rusticis quam institutis fieri remotioribus notiorem. processit in ulteriora contentio; et cum aliqui super hoc errore pervicaciter controversarentur (idiotarum siquidem est, sicut facile convinci, ita difficile compesci), con- stanter asserui, si eloquentibus",
          "candidate_score": 0.623273,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_11_13",
          "bdc_text": "Caesarem dicunt adversa valetudine graviter laborare . Gaudeo convenisse vobis cum confoederatis idque maxime , quod castri possessio ad vos pervenerit . Magnum certe hoc commodum civitati est .",
          "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_41",
          "psc_text": "ad astra portare, si placeo, eloquentiam, si displiceo, felicitatem. videre mihi videor ut rideas, quia perspicis nostram cum milite comico ferocisse iactantiam, vale. Sidonius Campaniano suo salutem Accepi per praefectum annonae litteras tuas, quibus eum tibi sodalem veterem mihi insinuas iudici novo. gratias ago magnas illi, maximas tibi, quod statuistis de amicitia mea vel praesumere tuta vel inlaesa credere, ego vero notitiam viri familiaritatemque non solum volens sed et avidus amplector, quippe qui noverim nostram quoque gratiam hoc obsequio meo fore copulatiorem. sed et tu vigilantiae suae me, id est famae meae statum causamque commenda, vereor autem ne famem populi Romani theatralis caveae fragor insonet et infortunio meo publica deputetur esuries. sane hunc ipsum e vestigio ad portum mittere paro, quia comperi naves quinque Brundisio profectas cum speciebus tritici ac mellis ostia Tiberina tetigisse; quarum onera exspectationi plebis, si quid strenue gerit, raptim faciet offerri, commendaturus se mihi, me populo,",
          "candidate_score": 0.622365,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_11_13",
          "bdc_text": "Caesarem dicunt adversa valetudine graviter laborare . Gaudeo convenisse vobis cum confoederatis idque maxime , quod castri possessio ad vos pervenerit . Magnum certe hoc commodum civitati est .",
          "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_251",
          "psc_text": "adversa maxima capis nec animum tuum a tramite communium gaudiorum vicinae quoque obsidionis terror exorbitat. novi enim probe ne meo quidem te, quem ex lege participas, sic honore laetatam, quia, licet sis uxor bona, soror optima es. qua de re propitio deo 1 Christo ampliatos prosapiae tuae titulos ego festinus gratatoriis apicibus inscripsi, pariter absolvens sollicitudinem tuam, fratris pudorem; quem nil de propria dignitate indicaturum, si verecundum forte nescires, nec sic impium iudicares. ego vero non tantum insignibus vestris, quae tu hactenus quanto liberius, tanto inpatientius praestolabare (quamquam his quoque granditer), quantum concordia fruor; quam parem nostris suisque liberis in posterum exopto, votis 2 in commune deposcens, ut sicut nos utramque familiam nostram praefectoriam nancti etiam patriciam divino favore reddidimus, ita ipsi quam suscipiunt patriciam faciant consularem. Roscia salutat, cura communis; quae in aviae amitarumque indulgentissimo sinu, quod raro nepotibus contingit alendis,3 et cum severitate nutritur. qua tamen tenerum non",
          "candidate_score": 0.620711,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_11_13",
          "bdc_text": "Caesarem dicunt adversa valetudine graviter laborare . Gaudeo convenisse vobis cum confoederatis idque maxime , quod castri possessio ad vos pervenerit . Magnum certe hoc commodum civitati est .",
          "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_203",
          "psc_text": "castellis, opaca lustris aperta culturis, concava fontibus abrupta fluminibus; quod denique huiusmodi est, ut semel visum advenis multis patriae oblivionem saepe persuadeat. taceo civitatem ipsam tui semper sic amantissimam, ut soli 1 nobilium contubernio praeferre nil debeas, cui tu manu iniecta feliciter raptus inserebare; sicque omnes praesentiae vestrae voluptas, quod tamen nullum satias cepit, iam quid istic de re familiari tua dicam, cuius hic status est, ut tuam expensam hoc sit facinus tolera-tura, quo crebrius? nam dominus agricola, si larem hic foveat, sic facit sumptum quod auget et 2 reditum. haec unus tibi omnium civium, certe bonorum, voto petitu vice garrio; qui cum tanto honore te poscant, tanto amore desiderent, intellegi datur gaudii plus te, dum tribuis quod rogaris, assecuturum. vale. Sidonius Leoni suo salutem Vir magnificus Hesperius, gemma amicorum litterarumque, nuper urbe cum rediit e Tolosatium, praecipere te dixit, ut epistularum curam iam terminals libris earum converteremus ad stilum",
          "candidate_score": 0.620694,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_11_13",
          "bdc_text": "Caesarem dicunt adversa valetudine graviter laborare . Gaudeo convenisse vobis cum confoederatis idque maxime , quod castri possessio ad vos pervenerit . Magnum certe hoc commodum civitati est .",
          "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_373",
          "psc_text": "secunda felicem. vale. Sidonius Namatio suo salutem. Gaium Caesarem dictatorem, quo ferunt nullum rem militarem ducalius administrasse, studia certatim dictandi lectitandique sibi mutuo vindicavere. et licet in persona unius eiusdemque tempore suo principis viri castrensis oratoriaeque scientiae cura certaverit ferme gloria aequipari, idem tamen numquam se satis duxit in utriusque artis arce compositum, priusquam vestri Arpinatis testimonio ceteris mortalibus anteferretur. quod mihi quoque, si parva magnis componere licet, secundum modulum meum quamquam dissimillimo similiter accessit. quae super cunctos te quam primum decuit agnoscere, quia tibi est tam gloria mea quam verecundia plurimum curae. Flavius Nicetius, vir ortu clarissimus, privilegio spectabilis, merito inlustris et hominum patriae nostrae prudentia peritiaque iuxta maxumus, praeconio, quantum comperi, immenso praesentis opusculi volumina extollit, insuper praedicans, quod plurimos iuvenum nec senum paucos vario genere dictandi militandique, quippe adhuc aevo viridis, ipse sim supergressus. equidem, in quantum fieri praeter iactantiam potest, gaudeo de praestantissimi viri auctoritate, si",
          "candidate_score": 0.620564,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_16_18",
          "bdc_text": "Saluta uxorem et doctos omnes meo et uxoris nomine ; non ero immemor salutationum tuarum ad amicos et notos Angliae . Bene vale. Tuus Burcherus .",
          "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_184",
          "psc_text": "maioribus tuis, Ulpianorum temporum consularis, sub verbis cuiuspiam Germanici ducis in historia sua rettulit dicens: cum Vespasiano mihi vetus amicitia; et, dum privatus esset, amici vocabamur. quo respicit, ais, ista praefari? ut scilicet memineris eo. tempore, quo personam publicam portas, gratiae te privatae memorem semper esse oportere, biennium prope clauditur, quod te praefectum praetorio Galliarum non nova vestra dignatione sed nostro affectu adhuc vetere gaudemus, qui, si Romanarum rerum sineret adversitas, aegre toleraremus, nisi singulae personae, non dicam provinciae, variis per te beneficiis amplificarentur. et nunc, cum id, quod possibilitas tua non habet, verecundia non petatur,1 dicas velim, qualiter futurus fueris humanus in factis, qui perduras avarus in verbis, nam tuorum peritiae comparatus non solum Cornelios oratores sed Ausonios quoque poetas vincere potes, si te hactenus philosophantem 2 nova subito ob iurisdietionem gloria capit: et nos aliquod nomenque decusque gessimus. at si videtur humilitas nostrae professionis habenda contemptui, quia Christo",
          "candidate_score": 0.620197,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_16_18",
          "bdc_text": "Saluta uxorem et doctos omnes meo et uxoris nomine ; non ero immemor salutationum tuarum ad amicos et notos Angliae . Bene vale. Tuus Burcherus .",
          "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_372",
          "psc_text": "Fortunali suo salutem. Ibis et tu in paginas nostras, amicitiae columen, Fortunalis, Hibericarum decus inlustre regionum; neque enim tibi familiaritas tam parva cum litteris, ut per has ipsas de te aliquid post te superesse non deceat. vivet ilicet, vivet in posterum nominis tui gloria. nam si qua nostris qualitercumque gratia reverentia fides chartulis inest, sciat aetas volo postuma nihil tua fide firmius forma pulchrius, sententia iustius patientia tolerantius, consilio gravius convivio laetius colloquio iocundius. illud quoque supra cetera agnoscet, praeconia laudibus tuis ex votorum contrarietate venisse. nam prope est, ut eminentius censeatur quod probaverunt te adversa constantem, quam si celarent secunda felicem. vale. Sidonius Namatio suo salutem. Gaium Caesarem dictatorem, quo ferunt nullum rem militarem ducalius administrasse, studia certatim dictandi lectitandique sibi mutuo vindicavere. et licet in persona unius eiusdemque tempore suo principis viri castrensis oratoriaeque scientiae cura certaverit ferme gloria aequipari, idem tamen numquam se satis duxit in utriusque",
          "candidate_score": 0.619718,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_18_20",
          "bdc_text": "Bene vale. Tuus Burcherus . Insigni pietatis et eruditionis antistiti d. Heinricho Bullingero , amico multum charo . Tiguri .",
          "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_169",
          "psc_text": "hinc tinguere vultus, candor in argentum mittitur e facie. si tantum amore nostro teneris, ut scribere has nugas non erubescas, occule auctorem, de tua rectius parte securus, namque in foro tali sive Athenaeo plus charta vestra quam nostra scriptura laudabitur, vale. Sidonius Industrio suo Salutem. Interveni proxime Vettio 1 inlustri viro et actiones eius cotidianas penitissime et veluti ex otio inspexi. quas quoniam dignas cognitu inveni, non indignas relatu existimavi, primore loco, quod iure ceteris laudibus anteponemus, servat inlaesam domino domus par pudicitiam; servi utiles: rustici morigeri, urbani amici oboedientes patronoque contenti; mensa non minus pascens hospitem quam clientem; humanitas grandis grandiorque sobrietas. illa leviora, quod ipse, quem loquimur, in equis canibus accipitribus instituendis spectandas circumferendis nulli secundus; summus nitor in vestibus, cultus in cingulis, splendor in phaleris; pomposus incessus, animus serius (iste publicam fidem, ille privatam asserit dignitatem); remissio non vitians, correptio non cruentans, et severitas eius temperamenti, quae",
          "candidate_score": 0.61881,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_17",
          "bdc_text": "non ero immemor salutationum tuarum ad amicos et notos Angliae .",
          "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_341",
          "psc_text": "ob hoc ad narrandam gloriam tuam fieret obtusior; qui, si etiam in scribendis maiorum tuorum virtutibus fuisset hebetatus, tuis denuo meritis cacuminaretur. 1 sed salutationem tibi publicam destinaturus non quid fuisses, sed quid nunc potius esses consideravit. praetermisit Gallias tibi administratas tunc, cum maxume incolumes erant, praetermisit Attilam Rheni hostem, Thorismodum Rhodani hospitem, Aetium Ligeris liberatorem sola te dispositionum salubritate tolerasse, propterque prudentiam tantam providentiamque currum tuum provinciales cum plausuum maximo accentu spontaneis subisse cervicibus, quia sic habenas Galliarum moderarere, ut possessor exhaustus tributario iugo relevaretur. praetermisit regem Gothiae ferocissimum innexum aifatu tuo melleo gravi, arguto inusitato, et 1 ab Arelatensium portis quem Aetius non potuisset proelio te prandio removisse. haec omnia praetermisit, sperans congruentius tuum salve pontificum quam senatorum iam nominibus adiungi; censuitque iustius fieri, si inter perfectos Christi quam si inter praefectos Valentiniani constituerere. neque te sacerdotibus potius admixtum vitio vertat malignus interpres; nam grandis ordinum ignorantia tenet",
          "candidate_score": 0.597625,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_17",
          "bdc_text": "non ero immemor salutationum tuarum ad amicos et notos Angliae .",
          "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_372",
          "psc_text": "Fortunali suo salutem. Ibis et tu in paginas nostras, amicitiae columen, Fortunalis, Hibericarum decus inlustre regionum; neque enim tibi familiaritas tam parva cum litteris, ut per has ipsas de te aliquid post te superesse non deceat. vivet ilicet, vivet in posterum nominis tui gloria. nam si qua nostris qualitercumque gratia reverentia fides chartulis inest, sciat aetas volo postuma nihil tua fide firmius forma pulchrius, sententia iustius patientia tolerantius, consilio gravius convivio laetius colloquio iocundius. illud quoque supra cetera agnoscet, praeconia laudibus tuis ex votorum contrarietate venisse. nam prope est, ut eminentius censeatur quod probaverunt te adversa constantem, quam si celarent secunda felicem. vale. Sidonius Namatio suo salutem. Gaium Caesarem dictatorem, quo ferunt nullum rem militarem ducalius administrasse, studia certatim dictandi lectitandique sibi mutuo vindicavere. et licet in persona unius eiusdemque tempore suo principis viri castrensis oratoriaeque scientiae cura certaverit ferme gloria aequipari, idem tamen numquam se satis duxit in utriusque",
          "candidate_score": 0.594022,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_17",
          "bdc_text": "non ero immemor salutationum tuarum ad amicos et notos Angliae .",
          "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_73",
          "psc_text": "tabellario nuntiatum non minus gaudeo; nam licet in praesentiarum sis potissimus magistratus et in lares Philagrianos patricius apex tantis post saeculis tua tantum felicitate remeaverit, invenis tamen, vir amicitiarum servantissime, qualiter honorum tuorum crescat communione fastigium, raroque genere exempli altitudinem tuam humilitate sublimas. sic quondam Quintum Fabium magistrum equitum dictatorio rigori et Papirianae superbiae favor publicus praetulit; sic et Gnaeum Pompeium super aemulos extulit numquam fastidita popularitas; sic invidiam Tiberianam pressit universitatis amore Germanicus, quocirca nolo sibi de successibus tuis principalia beneficia plurimum blandiantur, quae nihil tibi amplius conferre potuerunt quam ut, si id noluissemus, transiremur inviti. illud peculiare tuum est, illud gratiae singularis, quod tam qui te aemulentur non habes quam non invenis qui sequantur, vale. Sidonius Sagittario suo salutem Vir clarissimus Proiectus, domi nobilis et patre patruoque spectabilibus, avo etiam praestantissimo sacerdote conspicuus, amicitiarum tuarum, nisi respuis, avidissime sinibus infertur, et cum illi familiae splendor probitas morum, patrimonii",
          "candidate_score": 0.586839,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_17",
          "bdc_text": "non ero immemor salutationum tuarum ad amicos et notos Angliae .",
          "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_184",
          "psc_text": "maioribus tuis, Ulpianorum temporum consularis, sub verbis cuiuspiam Germanici ducis in historia sua rettulit dicens: cum Vespasiano mihi vetus amicitia; et, dum privatus esset, amici vocabamur. quo respicit, ais, ista praefari? ut scilicet memineris eo. tempore, quo personam publicam portas, gratiae te privatae memorem semper esse oportere, biennium prope clauditur, quod te praefectum praetorio Galliarum non nova vestra dignatione sed nostro affectu adhuc vetere gaudemus, qui, si Romanarum rerum sineret adversitas, aegre toleraremus, nisi singulae personae, non dicam provinciae, variis per te beneficiis amplificarentur. et nunc, cum id, quod possibilitas tua non habet, verecundia non petatur,1 dicas velim, qualiter futurus fueris humanus in factis, qui perduras avarus in verbis, nam tuorum peritiae comparatus non solum Cornelios oratores sed Ausonios quoque poetas vincere potes, si te hactenus philosophantem 2 nova subito ob iurisdietionem gloria capit: et nos aliquod nomenque decusque gessimus. at si videtur humilitas nostrae professionis habenda contemptui, quia Christo",
          "candidate_score": 0.586646,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_17",
          "bdc_text": "non ero immemor salutationum tuarum ad amicos et notos Angliae .",
          "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_340",
          "psc_text": "intuitu paginae praesentis accedat, manente respectu nihilominus aequitatis, contra quam nec magis fami Uarium causas commendare consuevi. memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius Ferreolo suo salutem Si amicitiae nostrae potius affinitatisque quam personae tuae tempus ordinem statum cogitaremus, iure vobis in hoc opere, quantulumcumque. est, primae titulorum rubricae, prima sermonum officia dedicarentur. isset per avitas tibi stilus noster curules, patricias nihilominus infulas enumeraturus; non tacuisset triplices praefecturas et Syagrio tuo pro totiens mutatis praeconibus praeconia non negasset; patrem inde patruosque minime silendos percucurrisset. et quamlibet posset triumphalibus adoreis familiae tuae defetigari, non tamen eatenus explicandis antiquorum stemmatibus exinaniretur, ut ob hoc ad narrandam gloriam tuam fieret obtusior; qui, si etiam in scribendis maiorum tuorum virtutibus fuisset hebetatus, tuis denuo meritis cacuminaretur. 1 sed salutationem tibi publicam destinaturus non quid fuisses, sed quid nunc potius esses consideravit. praetermisit Gallias tibi administratas tunc, cum maxume incolumes erant, praetermisit Attilam Rheni hostem,",
          "candidate_score": 0.582897,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_17",
          "bdc_text": "non ero immemor salutationum tuarum ad amicos et notos Angliae .",
          "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_444",
          "psc_text": "congregandos, si nos reos venia soletur, dum vos beatos gloria manet, etsi per actionum differentiam, non tamen per locorum distantiam dividemur. memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius domino papae Fausto salutem. Longum tacere, vir sacratissime, nos in commune dequestus es; cognosco vestrae partis hinc studium, nostrae reatum non recognosco. namque iampridem iussus garrire non silui litteris istas antecurrentibus, quibus tamen recensendis, cum Reios advenerant, qui tunc Aptae fuistis, aptissime defuistis. idque votivum mihi granditer fuit ac peroptatum, ut epistula iniuncta nec negaretur scripta amicitiae nec subderetur lecta censurae. ista omittamus. mitti paginam copiosam denuo iubes. parere properanti adsunt vota, causae absunt. nam salutatio, nisi negotium aliquod activa deportet materia, succincta est; quam qui porrigit verbis non necessariis, a regula Sallustiani tramitis detortus exorbitat, qui Catilinam culpat habuisse satis eloquentiae sapientiae parum. unde ave dicto mox vale dicimus. orate pro nobis. sed bene est, bene est, quia chartulam iam iamque",
          "candidate_score": 0.582721,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 15,
      "cf_id": "cf021",
      "work_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV",
      "max_score": 0.651059,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_14_16",
          "bdc_text": "Deus ampliet vestros agros conservetque vos ab omni macula vitae praesentis . Amen . Saluta uxorem et doctos omnes meo et uxoris nomine ;",
          "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1960",
          "psc_text": "Non quod habebamus, sed ut haberemus: ut perducat nos, sicut paulo ante dixi, ubi sit Deus omnia in omnibus. Sic etiam medicus recte dicitur aegros diligere: et quid in eis nisi salutem diligit, quam cupit utique revocare, non morbum, quem venit expellere? Sic ergo et nos invicem diligamus, ut quantum possumus, invicem ad habendum in nobis Deum cura dilectionis attrahamus. Hanc dilectionem nobis donat ipse qui ait, Sicut dilexi vos, ut et vos diligatis invicem. Ad hoc ergo nos dilexit, ut et nos diligamus invicem; hoc nobis conferens diligendo nos, ut mutua dilectione constringamur inter nos, et tam dulci vinculo connexis membris corpus tanti capitis simus. 3. In hoc cognoscent, inquit, omnes quia mei discipuli estis, si dilectionem habueritis in invicem: tanquam diceret, Alia munera mea habent vobiscum etiam non mei, non solum naturam, vitam, sensum, rationem, et eam salutem quae hominibus pecoribusque communis est; verum etiam linguas, Sacramenta, prophetiam,",
          "candidate_score": 0.651059,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_8_10",
          "bdc_text": "urget item concilium Tridenti repetendum . Quid responsum sit , extat ; verum nondum vidi .",
          "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_121",
          "psc_text": "Isaiam: Sicut ovis ad occisionem ductus est, et sicut agnus coram eo qui se tonderet, fuit sine voce, sic non aperuit os suum (Isai. LIII, 7) . Veniet autem manifestus, et non silebit. Quomodo manifestus? ignis ante eum praeibit, et in circuitu ejus tempestas valida (Psal. XLIX, 3) . Tempestas illa tollere habet totam paleam de area, quae modo trituratur; et ignis incendere quod tempestas abstulerit. Modo autem tacet: tacet judicio, sed non tacet praecepto. Si enim tacet Christus, quid sibi volunt haec Evangelia? quid sibi volunt voces apostolicae, quid cantica Psalmorum, quid eloquia Prophetarum? In his enim omnibus Christus non tacet. Sed tacet modo, ut non vindicet: non tacet, ut non moneat. Veniet autem praeclarus in vindictam, et apparebit omnibus, et qui in eum non credunt. Modo vero quia et praesens occultus erat, oportebat ut contemneretur. Nisi enim contemneretur, non crucifigeretur: si non crucifigeretur, non funderet sanguinem, quo pretio",
          "candidate_score": 0.629499,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_8_10",
          "bdc_text": "urget item concilium Tridenti repetendum . Quid responsum sit , extat ; verum nondum vidi .",
          "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1403",
          "psc_text": "hominis, tunc cognoscetis quia ego sum. Jam nostis quid sit sum; nec assidue repetendum est, ne pariat res tanta fastidium. Recolite illud, Ego sum qui sum, et Qui est, misit me (Exod. III, 14) ; et agnoscetis, quid dictum sit, Tunc scietis quia ego sum: sed et, Pater est, et Spiritus sanctus est. Ad ipsum esse pertinet tota Trinitas. Sed quia Dominus sicut Filius loquebatur, ne forte in eo quod dixit, Tunc cognoscetis quia ego sum, subintraret error Sabellianorum, hoc est Patripassianorum, quem vobis errorem commendavi non tenendum, sed cavendum, eorum scilicet qui dixerunt, Ipse est Pater, ipse est Filius; duo sunt nomina, sed res una: propter istum ergo cavendum errorem cum dixisset Dominus, Tunc cognoscetis quia ego sum; ne ipse intelligeretur Pater, continuo subjunxit, Et a meipso facio nihil, sed sicut docuit me Pater, haec loquor. Jam gaudere coeperat sabellianus, erroris sui occasione comperta: statim ut se tanquam in",
          "candidate_score": 0.621872,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_4",
          "bdc_text": "Fama inanis et falsa ea est , quae de novo Anglorum tumultu promulgatur .",
          "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1955",
          "psc_text": "adulteri et adulterae, scortatores et meretrices, et quoscumque alios non humana necessitudo, sed humanae vitae noxia turpitudo conjungit. Mandatum ergo novum dedit nobis Christus, ut diligamus invicem, sicut et ipse dilexit nos. Dilectio ista nos innovat, ut simus homines novi, haeredes Testamenti Novi, cantatores cantici novi. Haec dilectio, fratres charissimi, antiquos etiam tunc justos, tunc Patriarchas et Prophetas, sicut postea beatos Apostolos innovavit: ipsa et nunc innovat gentes, et ex universo genere humano quod diffunditur toto orbe terrarum, facit et colligit populum novum, corpus novae nuptae Filii Dei unigeniti sponsae, de qua dicitur in Cantico canticorum, Quae est ista quae ascendit dealbata (Cant. VIII, 5, sec. LXX) ? utique dealbata, quia innovata; unde nisi mandato novo? Propter quod pro invicem sollicita sunt membra in ea; et si patitur unum membrum, compatiuntur omnia membra, et si glorificatur unum membrum, congaudent omnia membra (I Cor. XII, 25, 26). Audiunt enim, atque custodiunt,",
          "candidate_score": 0.58609,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 16,
      "cf_id": "cf021",
      "work_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1",
      "max_score": 0.650258,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_1_3",
          "bdc_text": "septembris 1550 . S. P . Binas tuas literas , amice chare , laeto animo accepi , neque , quod petis , ullo modo mihi molestum erit . Libros et fasciculos literarum a domino Froschouero accepi curaboque omni diligentia , ut suis , quibus destanantur , reddi possent dominis , egoque hoc onus in me accipio .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_0",
          "psc_text": "[Augustinus episcopus dilectissimis fratribus] Augustinus episcopus dilectissimis fratribus ad nostrae dispensationis curam pertinentibus: salus quae in ChnstoChristo est et pax unitatis et caritatis eius sit uobiscum et integer spirituaspiritus uester et anima et corpus in diem domini nostri TesnIesu Christi seruetur. § 1 Meministis, fratres, Petiliani Donatistarum Constantinieosis episcopi perparuam epistulae partem in manus nostras aliquando uenisse eique particulae quod responderim scripsisse me ad dilectionem uestram. sed cum postea tota et plena nobis a fratribus qui ibi sunt mitteretur, placuit ei ab exordio respondere, tamquam praesentes ageremus, quemadmodum semper scitis nos cum eis agere uoluisse, ut sine studio contentionis, quid uel ab ipsis uel a nobis dicatur, collata disputatione omnibus appareret. in multorum enim manibus illam epistulam esse didicimus, qui etiam multa ex illa memoriter tenent, aliquid uerum aduersus nos eum dixisse arbitrantes. sed nunc si legere uoluerint quae respondimus, profecto intellegent quid sibi abiciendum et quid tenendum sit. neque",
          "candidate_score": 0.650258,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_14",
          "bdc_text": "Deus ampliet vestros agros conservetque vos ab omni macula vitae praesentis .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_145",
          "psc_text": "peccata et iniquitates populi mei quae fiunt in medio eorum. populum suum non diceret, quem solis illis illaesis perire mox iubet, nisi eum populum qui eius sacramenta gestabat. dicit et dominus de superseminatis zizaniis: sinite utraque crescere usque ad messem, id est triticum et zizania, et ipse interpretatur messem finem esse saeculi, agrum uero, ubi utrumque seminatum est, mundum esse. oportet itaque usque in finem saeculi crescere utrumque per mundum. unde iam non permittuntur isti suspicari aut asserere quod dicunt, defecisse omnes bonos de mundo, ut in sola parte Donati remanerent. conantur enim contra apertissimam sententiam domini dicentis: ager est mundus et: sinite utraque crescere usque ad 12 Cant. 2, 2 17 Ezech. 9, 4 21 Matth. 13, 30 29 Mattli. 13, 38. 30 2 eos] eo O, add. etiam v 8 plurimam 77 12 in medio spinarum in ras. Tlm2 15 hiezechiel 0 hic Ezechiel v 16 pariter om.",
          "candidate_score": 0.627394,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_6",
          "bdc_text": "Nova nulla sunt adhuc , quae , ut scribantur , sunt digna .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_184",
          "psc_text": "si dicant, non habent omnino quod dicant. sed quid ad nosPnemini inuidemus. hoc nobis legant de scripturis sanctis. et credimus; hoc, inquam, nobis ex canone diuinorum librorum legant, tot cinitateociuitates, quae usque ad hodiernum diem baptismum per apostolos sibi traditum tenuerunt, propter Afrorum sibi incognita crimina perisse a fide Christi et denuo baptizandas esse a parte Donati, atque inde ceteris gentibus. quae nondum audierunt, praedicandum euangelium. hoc nobis legant — quid morantur, quid tergiuersantur, quid impediunt salutem gentium? -, legant hoc et cum ipsa lectione nouos apostolos mittant ad tot gentes rebaptizandas et ad residuas baptizandas. § 45 Sed plane uideant, cum ad Colossenses uenerint, quomodo ibi uel legant uel audiant ad eos epistulam datam, ubi eis dicit apostolus: gratias agimus deo patri domini nostri Iesu Christi semper pro uobis deprecantes, audientes fidem uestram in Christo Iesu et dilectionem quam habetis in omnes sanctos propter spem quae reposita est uobis",
          "candidate_score": 0.614613,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 17,
      "cf_id": "cf021",
      "work_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1",
      "max_score": 0.649651,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_5_7",
          "bdc_text": "Inquisitionem ( quam vocant ) Lovaniensibus autoribus tum Flandrice tum Germanice scriptam ad te mitto . Nova nulla sunt adhuc , quae , ut scribantur , sunt digna . Quae proposuit Caesar statibus imperii , perlegi , neque quicquam magis urget , quam ut rebelles puniantur , religio sua stabiliatur ;",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_8",
          "psc_text": "quia nec in ipsum Caecilianum maiores eorum aliquid probare potuerunt, qui iudiciis ecclesiasticis et maxime imperatoris, apud quem ab eis fuerat accusatus, innocens inuentus et pronuntiatus est. et quia de iussionibus imperatorum, quae pro catholica constituuntur, solent facere inuidiam, commemoratum est etiam de sancta scriptura reges decreuisse in regno suo grauissimas poenas eis, qui blasphemassent deum; commemorata etiam 8 edict. cogn.] cf. Mansi pag. 63 12 litt. catli.] epist. 129 23 cf. Luc. 24, 47 31 cf. Dan. 3, 96 32 commemorata] add. est v causa Maximianistarum, quos et iudiciis ipsi publicis insectati sunt et ex quibus damnatis quosdam in honoribus integris susceperunt nec ab eis in schismate datum baptismum destrugeruntdestruxerunt, quod eos, quibus dilationem dederunt Maximiano communicantibus, dixerunt illius contagio non fuisse pollutos, et cetera quae eisdem litteris continentur..haec autem omnia ideo ibi commemorata sunt, ne forte, si secum cogitassent Donatistae et uiderent, quam malam causam haberet pars Donati,",
          "candidate_score": 0.649651,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_5_7",
          "bdc_text": "Inquisitionem ( quam vocant ) Lovaniensibus autoribus tum Flandrice tum Germanice scriptam ad te mitto . Nova nulla sunt adhuc , quae , ut scribantur , sunt digna . Quae proposuit Caesar statibus imperii , perlegi , neque quicquam magis urget , quam ut rebelles puniantur , religio sua stabiliatur ;",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_147",
          "psc_text": "continent imperatoris iussionem, qua praecepit ut ad se Ingentius mitteretur, cuius confessione in proconsulis Aeliani iudicio Felix Aptugnensis ordinator Caeciliani a crimine traditionis fuerat absolutus. hoc autem imperiale praeceptum ideo Donatistae se recitare dicebant, ut quasi ostenderent Caeciliani causam adhuc fuisse suspensam etiam post illud iudicium, quo se 17 cf. Cresc. III 70, 81 4 qui scripsi quia fv 17 enim scripsi etiam fv 26 Uigentius f (passim) 27 Heliani f (passim) 28 Abtugnensis fv Constantinus inter partes omnia terminasse iam scripserat, cum et in ipsis litteris, quas ad Probianum proconsulem datas recitauerunt, quibus quasi ostenderent adhuc pendere iudicium, quoniam ad se mitti iusserat imperator Ingentium, tanta contra se legerint, ut omnino mirum sit quibus illa oculis aspicere uel quo ore pronuntiare potuerint. ibi enim Constantinus dixit ab Aeliano proconsule audientiam praestitam competentem Felicemque innocentem ab exustione codicum diuinorum constitisse, illos autem esse in praesentia confutandos, qui diurnis diebus eum",
          "candidate_score": 0.640871,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_6_8",
          "bdc_text": "Nova nulla sunt adhuc , quae , ut scribantur , sunt digna . Quae proposuit Caesar statibus imperii , perlegi , neque quicquam magis urget , quam ut rebelles puniantur , religio sua stabiliatur ; urget item concilium Tridenti repetendum .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_8",
          "psc_text": "quia nec in ipsum Caecilianum maiores eorum aliquid probare potuerunt, qui iudiciis ecclesiasticis et maxime imperatoris, apud quem ab eis fuerat accusatus, innocens inuentus et pronuntiatus est. et quia de iussionibus imperatorum, quae pro catholica constituuntur, solent facere inuidiam, commemoratum est etiam de sancta scriptura reges decreuisse in regno suo grauissimas poenas eis, qui blasphemassent deum; commemorata etiam 8 edict. cogn.] cf. Mansi pag. 63 12 litt. catli.] epist. 129 23 cf. Luc. 24, 47 31 cf. Dan. 3, 96 32 commemorata] add. est v causa Maximianistarum, quos et iudiciis ipsi publicis insectati sunt et ex quibus damnatis quosdam in honoribus integris susceperunt nec ab eis in schismate datum baptismum destrugeruntdestruxerunt, quod eos, quibus dilationem dederunt Maximiano communicantibus, dixerunt illius contagio non fuisse pollutos, et cetera quae eisdem litteris continentur..haec autem omnia ideo ibi commemorata sunt, ne forte, si secum cogitassent Donatistae et uiderent, quam malam causam haberet pars Donati,",
          "candidate_score": 0.63597,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 18,
      "cf_id": "cf026",
      "work_id": "dlt000301",
      "max_score": 0.649604,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_7_9",
          "bdc_text": "Quae proposuit Caesar statibus imperii , perlegi , neque quicquam magis urget , quam ut rebelles puniantur , religio sua stabiliatur ; urget item concilium Tridenti repetendum . Quid responsum sit , extat ;",
          "psc_chunk_id": "dlt000301_window_94",
          "psc_text": "328] Huius breuitas imperii nihil dignum historiae contulit. [§ 329] VDXXXIIII Constantinus regnauit annos XXX. [§ 329a] Hic Persis bellum parauit. Ad cuius aduentum adeo trepidauerunt, ut supplices occurrerent promittentes imperata perficere. [§ 330] Iste primus imperatorum xristianus effectus licentiam dedit xristianis libere congregari et in honore Xristi basilicas construi. [§ 331] Huius temporibus heresis Arriana exoritur Nicenumque concilio a Constantino ad condemnationem Arrii congregatur. [§ 332] Tunc et Donatistarum scisma oboritur. [§ 333] Per idem tempus crux Domini ab Helena Constantini matre Hierusolimis reperitur. [§ 334] Constantinus autem in extremo uitae suae ab Eusebio Nicomediense episcopo baptizatus in Arrianum dogma prolabitur. Heu pro dolor bono usus principio et fine malo! [§ 335] VDLVIII Constantinus et Constans regnauerunt annos XXIIII. [§ 335a] Constans crudelitate morum terribilis a Persis multa perpessus est. [§ 336] Deinde Arrianus efficitur, catholicos toto orbe persequitur. [§ 337] Cuius etiam fauore Arrius fretus, dum in Constantinopolim",
          "candidate_score": 0.649604,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_6_8",
          "bdc_text": "Nova nulla sunt adhuc , quae , ut scribantur , sunt digna . Quae proposuit Caesar statibus imperii , perlegi , neque quicquam magis urget , quam ut rebelles puniantur , religio sua stabiliatur ; urget item concilium Tridenti repetendum .",
          "psc_chunk_id": "dlt000301_window_94",
          "psc_text": "328] Huius breuitas imperii nihil dignum historiae contulit. [§ 329] VDXXXIIII Constantinus regnauit annos XXX. [§ 329a] Hic Persis bellum parauit. Ad cuius aduentum adeo trepidauerunt, ut supplices occurrerent promittentes imperata perficere. [§ 330] Iste primus imperatorum xristianus effectus licentiam dedit xristianis libere congregari et in honore Xristi basilicas construi. [§ 331] Huius temporibus heresis Arriana exoritur Nicenumque concilio a Constantino ad condemnationem Arrii congregatur. [§ 332] Tunc et Donatistarum scisma oboritur. [§ 333] Per idem tempus crux Domini ab Helena Constantini matre Hierusolimis reperitur. [§ 334] Constantinus autem in extremo uitae suae ab Eusebio Nicomediense episcopo baptizatus in Arrianum dogma prolabitur. Heu pro dolor bono usus principio et fine malo! [§ 335] VDLVIII Constantinus et Constans regnauerunt annos XXIIII. [§ 335a] Constans crudelitate morum terribilis a Persis multa perpessus est. [§ 336] Deinde Arrianus efficitur, catholicos toto orbe persequitur. [§ 337] Cuius etiam fauore Arrius fretus, dum in Constantinopolim",
          "candidate_score": 0.642787,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 19,
      "cf_id": "cf021",
      "work_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei",
      "max_score": 0.649041,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_14_16",
          "bdc_text": "Deus ampliet vestros agros conservetque vos ab omni macula vitae praesentis . Amen . Saluta uxorem et doctos omnes meo et uxoris nomine ;",
          "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_1580",
          "psc_text": "dictionem Dei crescere et multiplicari et implere terram, donum esse nuptiarum, quas Deus ante peccatum hominis ab initio constituit, creando masculum et feminam: qui sexus evidens utique in carne est. Huic quippe operi Dei etiam benedictio ipsa subjuncta est. Nam cum Scriptura dixisset, Masculum et feminam fecit eos; continuo subdidit, Et benedixit eos Deus, dicens: Crescite, et multiplicamini, et implete terram, et dominamini ejus (Gen. I, 27, 28) , et caetera. Quae omnia quanquam non inconvenienter possint etiam ad intellectum spiritualem referri, masculum tamen et feminam, non sicut simile aliquid etiam in homine uno intelligi potest, quia videlicet in eo aliud est quod regit, aliud quod regitur: sed sicut evidentissime apparet in diversi sexus corporibus, masculum et feminam ita creatos, ut prolem generando crescerent, et multiplicarentur, et implerent terram, magnae absurditatis est reluctari. Neque enim de spiritu qui imperat, et carne quae obtemperat; aut de animo rationali qui regit, et",
          "candidate_score": 0.649041,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_11_13",
          "bdc_text": "Caesarem dicunt adversa valetudine graviter laborare . Gaudeo convenisse vobis cum confoederatis idque maxime , quod castri possessio ad vos pervenerit . Magnum certe hoc commodum civitati est .",
          "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_511",
          "psc_text": "quos petivit Cato, petere non debuit, sed eos civitas ob ejus virtutem non petenti dare. 5. Sed cum illa memoria duo Romani essent virtute magni, Caesar et Cato, longe virtus Catonis veritati videtur propinquior fuisse, quam Caesaris. Proinde qualis esset illo tempore civitas, et antea qualis fuisset, videamus in ipsa sententia Catonis: Nolite, inquit, existimare, majores nostros armis rempublicam ex parva magnam fecisse. Si ita esset, multo pulcherrimam eam nos haberemus. Quippe sociorum atque civium, praeterea armorum et equorum major copia nobis quam illis est. Sed alia fuere quae illos magnos fecerunt, quae nobis nulla sunt; domi industria, foris justum imperium, animus in consulendo liber, neque delicto neque libidini obnoxius. Pro his nos habemus luxuriam atque avaritiam, publice egestatem, privatim opulentiam: laudamus divitias, sequimur inertiam: inter bonos et malos discrimen nullum; omnia virtutis praemia ambitio possidet. Neque mirum: ubi vos separatim sibi quisque consilium capitis, ubi domi voluptatibus, hic pecuniae",
          "candidate_score": 0.629902,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_7",
          "bdc_text": "Quae proposuit Caesar statibus imperii , perlegi , neque quicquam magis urget , quam ut rebelles puniantur , religio sua stabiliatur ;",
          "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_555",
          "psc_text": "Persis, a quibus solos duos deos coli, unum bonum, alterum malum continent litterae istorum: ut taceam de populo Hebraeo, de quo jam dixi, quantum satis visum est, qui praeter unum Deum non coluit et quando regnavit. Qui ergo Persis dedit segetes sine cultu deae Segetiae, qui alia dona terrarum sine cultu tot deorum, quos isti rebus singulis singulos, vel etiam rebus singulis plures praeposuerunt; ipse etiam regnum dedit sine cultu eorum, per quorum cultum se isti regnasse crediderunt. Sic etiam hominibus; qui Mario, ipse Caio Caesari; qui Augusto, ipse et Neroni; qui Vespasianis, vel patri vel filio, suavissimis imperatoribus, ipse et Domitiano crudelissimo: et ne per singulos ire necesse sit, qui Constantino christiano, ipse apostatae Juliano: cujus egregiam indolem decepit amore dominandi sacrilega et detestanda curiositas, cujus vanis deditus oraculis erat, quando fretus securitate victoriae, naves, quibus victus necessarius portabatur, incendit; deinde fervide instans immodicis ausibus, et mox merito temeritatis",
          "candidate_score": 0.628803,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_7",
          "bdc_text": "Quae proposuit Caesar statibus imperii , perlegi , neque quicquam magis urget , quam ut rebelles puniantur , religio sua stabiliatur ;",
          "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_53",
          "psc_text": "nobilissimum exemplum. Marcus Attilius Regulus, imperator populi Romani, captivus apud Carthaginenses fuit. Qui cum sibi mallent a Romanis suos reddi, quam eorum tenere captivos, ad hoc impetrandum etiam istum praecipue Regulum cum legatis suis Romam miserunt, prius juratione constrictum, si quod volebant minime peregisset, rediturum esse Carthaginem. Perrexit ille, atque in senatu contraria persuasit, quoniam non arbitrabatur utile esse Romanae reipublicae mutare captivos. Nec post hanc persuasionem a suis ad hostes redire compulsus est; sed quod juraverat, id sponte complevit. At illi eum excogitatis atque horrendis cruciatibus necaverunt. Inclusum quippe angusto ligno, ubi stare cogeretur, clavisque acutissimis undique confixo, ut se in nullam ejus partem sine poenis atrocissimis inclinaret, etiam vigilando peremerunt. Merito certe laudant virtutem tam magna infelicitate majorem. Et per deos ille juraverat, quorum cultu prohibito, has generi humano clades isti opinantur infligi. Qui ergo propterea colebantur, ut istam vitam prosperam redderent, si verum juranti has irrogari poenas",
          "candidate_score": 0.626334,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_6",
          "bdc_text": "Nova nulla sunt adhuc , quae , ut scribantur , sunt digna .",
          "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_2577",
          "psc_text": "hic apertius, Et qui non sunt, inquit, inventi in libro vitae scripti, missi sunt in stagnum ignis (Apoc. XX, 14, 15) . Non Deum liber iste commemorat, ne oblivione fallatur: sed praedestinationem significat eorum, quibus aeterna dabitur vita. Neque enim nescit eos Deus, et in hoc libro legit, ut sciat: sed potius ipsa ejus praescientia de illis, quae falli non potest, liber est vitae, in quo sunt scripti, id est, ante praecogniti. CAPUT XVI.-- De coelo novo, et terra nova. Finito autem judicio, quo praenuntiavit judicandos malos, restat ut etiam de bonis dicat. Jam enim explicavit quod breviter a Domino dictum est, Ibunt isti in supplicium aeternum; sequitur, ut explicet quod etiam ibi connectitur, Justi autem in vitam aeternam (Matth. XXV, 46) . Et vidi, inquit, coelum novum, et terram novam. Nam primum coelum et terra prima recesserunt, et mare jam non est (Apoc. XXI, 1) . Isto fiet ordine,",
          "candidate_score": 0.614613,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_6",
          "bdc_text": "Nova nulla sunt adhuc , quae , ut scribantur , sunt digna .",
          "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_1776",
          "psc_text": "Dei est, esse referenda: cujus ab initio generis humani non defuit praedicatio, quam per omnia videmus impleri. Benedictis igitur duobus filiis Noe, atque uno in medio eorum maledicto, deinceps usque ad Abraham de justorum aliquorum, qui pie Deum colerent, commemoratione silitum est per annos amplius quam mille. Nec eos defuisse crediderim: sed si omnes commemorarentur, nimis longum fieret; et haec esset magis historica diligentia, quam prophetica providentia. Illa itaque exsequitur Litterarum sacrarum scriptor istarum, vel potius per eum Dei Spiritus, quibus non solum narrentur praeterita, verum etiam praenuntientur futura, quae tamen pertinent ad civitatem Dei: quia et de hominibus qui non sunt cives ejus, quidquid hic dicitur, ad hoc dicitur, ut illa ex comparatione contraria vel proficiat, vel emineat. Non sane omnia quae gesta narrantur, aliquid etiam significare putanda sunt: sed propter illa quae aliquid significant, etiam ea quae nihil significant attexuntur. Solo enim vomere terra proscinditur; sed ut hoc",
          "candidate_score": 0.606073,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 20,
      "cf_id": "cf021",
      "work_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1",
      "max_score": 0.64887,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_1_3",
          "bdc_text": "septembris 1550 . S. P . Binas tuas literas , amice chare , laeto animo accepi , neque , quod petis , ullo modo mihi molestum erit . Libros et fasciculos literarum a domino Froschouero accepi curaboque omni diligentia , ut suis , quibus destanantur , reddi possent dominis , egoque hoc onus in me accipio .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_146",
          "psc_text": "dicat: 'beatus Ambrosius episcopus, in cuius praecipue libris Romana elucet fides, qui scriptorum inter Latinos flos quidam speciosus enituit, cuius fidem et purissimum in scripturis sensum ne inimicus quidem ausus est reprehendere'. paeniteat ergo eum quod sensit aduersus Ambrosium, ne paeniteat eum quod sic laudauit Ambrosium. habes librum et molestia longitudinis et difficultate quaestionis quam mihi fuit ad dictandum, tam tibi ad legendum negotiosum, quibus particulis temporum te inuenire potuit aut potuerit otiosum. quem profecto, quantum me dominus adiuuare dignatus est, elaboratum inter ecclesiasticas curas meas non tibi ingererem inter publicas tuas, nisi ab homine dei, qui te familiarius nouit, audissem, quod tam libenter legas, ut etiam nocturnas aliquas horas lectioni uigilanter inpendas. 2 cf. p. 159, 25 4 flos] lucet tios T 6 esset B peneteat m. 1 K ergo om. T quod-eum om. T 7 ne-Ambrosium om. B peneteat m. 1 K 9 fuit om. P dictandum laboriosus",
          "candidate_score": 0.64887,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_2_4",
          "bdc_text": "S. P . Binas tuas literas , amice chare , laeto animo accepi , neque , quod petis , ullo modo mihi molestum erit . Libros et fasciculos literarum a domino Froschouero accepi curaboque omni diligentia , ut suis , quibus destanantur , reddi possent dominis , egoque hoc onus in me accipio . Fama inanis et falsa ea est , quae de novo Anglorum tumultu promulgatur .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_146",
          "psc_text": "dicat: 'beatus Ambrosius episcopus, in cuius praecipue libris Romana elucet fides, qui scriptorum inter Latinos flos quidam speciosus enituit, cuius fidem et purissimum in scripturis sensum ne inimicus quidem ausus est reprehendere'. paeniteat ergo eum quod sensit aduersus Ambrosium, ne paeniteat eum quod sic laudauit Ambrosium. habes librum et molestia longitudinis et difficultate quaestionis quam mihi fuit ad dictandum, tam tibi ad legendum negotiosum, quibus particulis temporum te inuenire potuit aut potuerit otiosum. quem profecto, quantum me dominus adiuuare dignatus est, elaboratum inter ecclesiasticas curas meas non tibi ingererem inter publicas tuas, nisi ab homine dei, qui te familiarius nouit, audissem, quod tam libenter legas, ut etiam nocturnas aliquas horas lectioni uigilanter inpendas. 2 cf. p. 159, 25 4 flos] lucet tios T 6 esset B peneteat m. 1 K ergo om. T quod-eum om. T 7 ne-Ambrosium om. B peneteat m. 1 K 9 fuit om. P dictandum laboriosus",
          "candidate_score": 0.645914,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_16_18",
          "bdc_text": "Saluta uxorem et doctos omnes meo et uxoris nomine ; non ero immemor salutationum tuarum ad amicos et notos Angliae . Bene vale. Tuus Burcherus .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4",
          "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1",
          "candidate_score": 0.645535,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_0_2",
          "bdc_text": "Frankofordiae 14 . septembris 1550 . S. P . Binas tuas literas , amice chare , laeto animo accepi , neque , quod petis , ullo modo mihi molestum erit .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_1",
          "psc_text": "non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et merito praestantissime atque in Christi dilectione carissime fili. § 2 Laudes itaque tuas in Christo, siue magis in te laudes Christi, uide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. sed alia et ab aliis, etsi non tam multa uel certa, uerumtamen audiuimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia expectatio 15 cf. Prou. 27, 2 1 Incipit epka ad eundem comitem VP Item epka eiusdem ad Valerium comitem BW epistola-comitem om. C 2 omino-et me om. S xpo SW 3",
          "candidate_score": 0.637421,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_17_19",
          "bdc_text": "non ero immemor salutationum tuarum ad amicos et notos Angliae . Bene vale. Tuus Burcherus . Insigni pietatis et eruditionis antistiti d. Heinricho Bullingero , amico multum charo .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0",
          "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et",
          "candidate_score": 0.627824,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_2",
          "bdc_text": "S. P . Binas tuas literas , amice chare , laeto animo accepi , neque , quod petis , ullo modo mihi molestum erit .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_1",
          "psc_text": "non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et merito praestantissime atque in Christi dilectione carissime fili. § 2 Laudes itaque tuas in Christo, siue magis in te laudes Christi, uide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. sed alia et ab aliis, etsi non tam multa uel certa, uerumtamen audiuimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia expectatio 15 cf. Prou. 27, 2 1 Incipit epka ad eundem comitem VP Item epka eiusdem ad Valerium comitem BW epistola-comitem om. C 2 omino-et me om. S xpo SW 3",
          "candidate_score": 0.613695,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1025_sent_19",
          "bdc_text": "Insigni pietatis et eruditionis antistiti d. Heinricho Bullingero , amico multum charo .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0",
          "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et",
          "candidate_score": 0.613536,
          "ce_score": null
        }
      ]
    }
  ],
  "biblical_hits": []
}