| { |
| "letter_id": "4029", |
| "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/4029", |
| "dominant_topic": 16, |
| "topic_dist": [ |
| 0.048379, |
| 0.04722, |
| 0.056745, |
| 0.056361, |
| 0.057957, |
| 0.04524, |
| 0.051314, |
| 0.043311, |
| 0.047826, |
| 0.047286, |
| 0.052754, |
| 0.051615, |
| 0.042455, |
| 0.042929, |
| 0.039974, |
| 0.045315, |
| 0.0635, |
| 0.053901, |
| 0.054575, |
| 0.051343 |
| ], |
| "citations": [ |
| { |
| "rank": 1, |
| "cf_id": "cf020", |
| "work_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Dialogus-contra-Pelagianos", |
| "max_score": 0.704042, |
| "ce_confirmed": false, |
| "evidence": [ |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_1_3", |
| "bdc_text": "Dominus tamen rependat in die illo . Speramus autem locum aliquem defensioni relictum , praesertim apud tam aequum iudicem . Nam primo non offerebatur aliquod argumentum rescribendi praeter gratiarum actionem propter collata in nos beneficia , quae subinde novis accumulas , cum nobis hactenus nihil relictum sit quam \"deo gratias\" , quod tibi referre possimus , deinde quod hactenus nullam materiam aliam habuerim rescribendi , adeo ut Iacobum nostrum interrogarem , an tibi gratias egerit utriusque nomine , qui eodem , quo ego , utebatur praetextu .", |
| "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Dialogus-contra-Pelagianos_window_23", |
| "psc_text": "Num gratiae Dei tribuendum? A. --Nulli, o Critobule, dubium est, ex ejus cuncta pendere judicio, qui creator est omnium, et quidquid habemus, illius beneficio deputandum. Sed quaero, hoc ipsum quod Dei asseris gratiae, utrum ad conditionis referas beneficium, an in singulis rebus putes esse quas gerimus, ut scilicet illius in omnibus utamur auxilio; an semel ab eo liberi arbitrii conditi, nostra voluntate vel viribus agamus quod volumus? Novi enim, plerosque vestrum ita ad Dei cuncta referre gratiam, ut non in partibus, sed in genere, hoc est, nequaquam in singulis rebus, sed in conditione arbitrii intelligant potestatem. C. Non est ita ut autumas, sed a me utrumque dicitur, ut et Dei gratiae sit, quod tales conditi sumus, et per singula opera illius adminiculo fulciamur. A. Constat ergo inter nos, in bonis operibus post propriam voluntatem, Dei nos niti auxilio, in malis diaboli. C. Constat, et super hoc nulla contentio est. A.", |
| "candidate_score": 0.704042, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_2_4", |
| "bdc_text": "Speramus autem locum aliquem defensioni relictum , praesertim apud tam aequum iudicem . Nam primo non offerebatur aliquod argumentum rescribendi praeter gratiarum actionem propter collata in nos beneficia , quae subinde novis accumulas , cum nobis hactenus nihil relictum sit quam \"deo gratias\" , quod tibi referre possimus , deinde quod hactenus nullam materiam aliam habuerim rescribendi , adeo ut Iacobum nostrum interrogarem , an tibi gratias egerit utriusque nomine , qui eodem , quo ego , utebatur praetextu . Quid enim tibi alioquin occupatissimo negotium facesseremus ?", |
| "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Dialogus-contra-Pelagianos_window_23", |
| "psc_text": "Num gratiae Dei tribuendum? A. --Nulli, o Critobule, dubium est, ex ejus cuncta pendere judicio, qui creator est omnium, et quidquid habemus, illius beneficio deputandum. Sed quaero, hoc ipsum quod Dei asseris gratiae, utrum ad conditionis referas beneficium, an in singulis rebus putes esse quas gerimus, ut scilicet illius in omnibus utamur auxilio; an semel ab eo liberi arbitrii conditi, nostra voluntate vel viribus agamus quod volumus? Novi enim, plerosque vestrum ita ad Dei cuncta referre gratiam, ut non in partibus, sed in genere, hoc est, nequaquam in singulis rebus, sed in conditione arbitrii intelligant potestatem. C. Non est ita ut autumas, sed a me utrumque dicitur, ut et Dei gratiae sit, quod tales conditi sumus, et per singula opera illius adminiculo fulciamur. A. Constat ergo inter nos, in bonis operibus post propriam voluntatem, Dei nos niti auxilio, in malis diaboli. C. Constat, et super hoc nulla contentio est. A.", |
| "candidate_score": 0.699476, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_3", |
| "bdc_text": "Nam primo non offerebatur aliquod argumentum rescribendi praeter gratiarum actionem propter collata in nos beneficia , quae subinde novis accumulas , cum nobis hactenus nihil relictum sit quam \"deo gratias\" , quod tibi referre possimus , deinde quod hactenus nullam materiam aliam habuerim rescribendi , adeo ut Iacobum nostrum interrogarem , an tibi gratias egerit utriusque nomine , qui eodem , quo ego , utebatur praetextu .", |
| "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Dialogus-contra-Pelagianos_window_23", |
| "psc_text": "Num gratiae Dei tribuendum? A. --Nulli, o Critobule, dubium est, ex ejus cuncta pendere judicio, qui creator est omnium, et quidquid habemus, illius beneficio deputandum. Sed quaero, hoc ipsum quod Dei asseris gratiae, utrum ad conditionis referas beneficium, an in singulis rebus putes esse quas gerimus, ut scilicet illius in omnibus utamur auxilio; an semel ab eo liberi arbitrii conditi, nostra voluntate vel viribus agamus quod volumus? Novi enim, plerosque vestrum ita ad Dei cuncta referre gratiam, ut non in partibus, sed in genere, hoc est, nequaquam in singulis rebus, sed in conditione arbitrii intelligant potestatem. C. Non est ita ut autumas, sed a me utrumque dicitur, ut et Dei gratiae sit, quod tales conditi sumus, et per singula opera illius adminiculo fulciamur. A. Constat ergo inter nos, in bonis operibus post propriam voluntatem, Dei nos niti auxilio, in malis diaboli. C. Constat, et super hoc nulla contentio est. A.", |
| "candidate_score": 0.676179, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_10", |
| "bdc_text": "condonabis igitur facile pro tua in me candore hanc noxam .", |
| "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Dialogus-contra-Pelagianos_window_228", |
| "psc_text": "Domine, et tenta me, ure renes meos, et cor meum, quia ante oculos meos misericordia tua est, et complacui in veritate tua (Psal. XXV, 2, 3) . Et iterum: Ego autem in innocentia mea ingressus sum; et, Pes meus stetit in directo (Ibid., 11) , quamquam judicii veritatem Dei misericordia mitigaret, tamen quia hoc ausus est dicere, relinquitur parumper fragilitati suae, et ut vos dicitis, arbitrii libertati, et per adulterium lapsus in homicidium, postea loquitur: Miserere mei, Deus, secundum magnam misericordiam tuam. Et secundum multitudinem miserationum tuarum, dele iniquitatem meam (Ps. L, 1, 2) . Nec hoc dico, quod virum sanctum accusem, de quo scriptum est, quod fecerit omnes voluntates Dei; sed quod multis aliis bonis haec vitia compensarit, et salvatus sit misericordia Dei, cujus judicium est in ponderibus, et ad quem Asaph loquitur: Cibabis nos pane lacrymarum, et potum dabis nobis in lacrymis 765 in mensura (Psal. LXXIX, 6)", |
| "candidate_score": 0.62781, |
| "ce_score": null |
| } |
| ] |
| }, |
| { |
| "rank": 2, |
| "cf_id": "cf016", |
| "work_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae", |
| "max_score": 0.688793, |
| "ce_confirmed": false, |
| "evidence": [ |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_12_14", |
| "bdc_text": "persuasimus enim nobis regis unicam filiam delphini Galliarum uxorem una cum marito in patrium regnum successisse . Gallo defuncto iamdudum vaticinatus sum eiusmodi finem cum Faraone , Antiocho , Herode . Mulierculae adfui , quantum potui , non tam , quod ob pietatem mihi charasit , quam quod a te commendata ;", |
| "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_211", |
| "psc_text": "Mariamne Hyrcani susceptus, filiam: haec, inquit, est mea sententia, ut invicem sibi coeunte copula jungantur posteritatis meae successiones; quo nemo suspectus alteri sit, et ipse tranquillioribus oculis videam nepotes meos, quam vidi eorum parentes. Quibus dictis, junxit memoratorum dexteras, et osculatus singulos, illacrymavit. Quod Antipater, laetantibus aliis, ita graviter accepit, ut statim dolorem suum etiam vultu proderet, haud mediocri constrictus sollicitudine, quod Alexandri filiis Archelai regis et Pherorae qui tetrarchiam tenebat, suffragia suppetere cerneret, caeteris validiora. Advertebat odia sui crescere, nepotibus autem adstipulari misericordiam. Nec poterat Aristobuli filiam recipere domo, ne sceleris indicium diuturnis ejus aspectibus offenderetur. Adire non audebat patrem, ne ad omnes mobilem suspiciones exagitaret, si complacitarum foedera nuptiarum solvenda existimaret. Subtiliter tamen praesupmsit orare, ut consuleret ei pater, ne adversus duorum potentium opes regis et tetrarchae nudo regni nomine invalidus exponeretur. Foveret certe honorem, quem confoederandum filio judicaret, ne species regni ad eum, potestas ad illos perveniret.", |
| "candidate_score": 0.688793, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_12_14", |
| "bdc_text": "persuasimus enim nobis regis unicam filiam delphini Galliarum uxorem una cum marito in patrium regnum successisse . Gallo defuncto iamdudum vaticinatus sum eiusmodi finem cum Faraone , Antiocho , Herode . Mulierculae adfui , quantum potui , non tam , quod ob pietatem mihi charasit , quam quod a te commendata ;", |
| "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_175", |
| "psc_text": "tantummodo factum pater exspectaret, ne temere auditis crederet: non enim defuturos delatores improbos, quamdiu auditor credulus suppeditaret. His et talibus emollito patre, quamvis eo tempore imminentem depulerint metum, moestitiam tamen coacervarunt, quod urgeri sese a Pherora et Salome videbant: quorum alter patruus, altera soror patris, quibus defensioni esse debuerant, insidiabantur: accedebat enim formido gravis, quod plurimum poterant apud patrem. Nam accepto diademate, prope universam regni potentiam cum fratre suo Herodes participaverat, nec mediocres utrique contulerat opes, et maxime Pherorae. Denique his annua talenta centum recondebat, praeter eam regionem, quae ultra Euphratem sita, redituum copias multiplicabat. Tetrarches quoque petitu Herodis a Caesare fuerat constitutus, donatus etiam regalis conjugis necessitudine, quia sororem regiae conjugis in connubii sui sortem adsciverat. Post cujus obitum desponsata sibi seniore regis filia in gratiam successerat generi, nisi amore captus ancillulae, regalis puellae copulam declinavisset. Qua exasperatus Herodes contumelia, ei y filium tradidit, qui postea Parthico bello occidit.", |
| "candidate_score": 0.686251, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_12_14", |
| "bdc_text": "persuasimus enim nobis regis unicam filiam delphini Galliarum uxorem una cum marito in patrium regnum successisse . Gallo defuncto iamdudum vaticinatus sum eiusmodi finem cum Faraone , Antiocho , Herode . Mulierculae adfui , quantum potui , non tam , quod ob pietatem mihi charasit , quam quod a te commendata ;", |
| "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_174", |
| "psc_text": "uxorem incessebat: dejecti illam status, nec conferendam regiae proli: imparem Glaphyrae sibique esse opprobrio, quod frater regalis generis conjugio potiretur, ipse privatae uxoris contubernio degenerasset, demens, qui conturbaret convicio proprias necessitates. Quibus perstricta contumeliis uxor Aristobuli, ad matrem cum lacrymis omnia perferebat. Salome autem comperta per filiam regi Herodi annuntiabat: at ille monere filios quam perdere commodius ratus, vocatos partim imperatorie terruit, partim affectu paterno hortatus est, ut fratrem amarent, neve ut hostes dissiderent, veniam tribuens superioribus, denuntians correctionem futuris. At illi compositis sese insimulationibus peti pluribus deplorantes, orare simul et polliceri operibus ipsis, in reliquum propriae fidem defensioni daturos: tantummodo factum pater exspectaret, ne temere auditis crederet: non enim defuturos delatores improbos, quamdiu auditor credulus suppeditaret. His et talibus emollito patre, quamvis eo tempore imminentem depulerint metum, moestitiam tamen coacervarunt, quod urgeri sese a Pherora et Salome videbant: quorum alter patruus, altera soror patris, quibus defensioni esse debuerant, insidiabantur:", |
| "candidate_score": 0.686144, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_12_14", |
| "bdc_text": "persuasimus enim nobis regis unicam filiam delphini Galliarum uxorem una cum marito in patrium regnum successisse . Gallo defuncto iamdudum vaticinatus sum eiusmodi finem cum Faraone , Antiocho , Herode . Mulierculae adfui , quantum potui , non tam , quod ob pietatem mihi charasit , quam quod a te commendata ;", |
| "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_213", |
| "psc_text": "Mariamnem, Antipas et Archelaus Matehatis erant filii Samaritanae, et filia Olympias, quae Josippo jure connubii sociabatur. Cleopatra quoque Hierosolymitana Herodem et Philippum genuerat Herodi: Pallas Phaselum. Erant quoque etiam aliae regi filiae, Roxane et Salome; quarum uni Phaedra erat mater, Helphis alteri. Supererant etiam Alexandri et Aristobuli germanae sorores, quas Mariamne ex Herode susceperat; sicut supra memoravimus. Multiplicem itaque generationem Herodis metuens Antipater, aegre licet atque in primis tentamentis multum rege commoto, quod destitutis paterno auxilio nepotibus invideret dispositas copularum societates: ad postremum tantum effecit, ut sibi Aristobuli filia, atque ex ipso genitus Pherorae parentis sui filiae conjungeretur: tantum adulatione praevaluit, ut pactas nuptias solveret. Contra autem Salome, cum vellet Sylaeo nubere, ne suffragio quidem Lybiae quae uxor erat Caesaris, potuit de fratre impetrare: sed invita Alexandro cuidam ex amicis regis in nuptias convenit. Subversis itaque dispositionibus regis, Antipater quasi is qui ut voluerat sibi consuluisset, exsultabat animo, et superabat", |
| "candidate_score": 0.685688, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_11_13", |
| "bdc_text": "Dubitamus , quis sit haeres ille regni Scotiae ; persuasimus enim nobis regis unicam filiam delphini Galliarum uxorem una cum marito in patrium regnum successisse . Gallo defuncto iamdudum vaticinatus sum eiusmodi finem cum Faraone , Antiocho , Herode .", |
| "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_212", |
| "psc_text": "patrem, ne ad omnes mobilem suspiciones exagitaret, si complacitarum foedera nuptiarum solvenda existimaret. Subtiliter tamen praesupmsit orare, ut consuleret ei pater, ne adversus duorum potentium opes regis et tetrarchae nudo regni nomine invalidus exponeretur. Foveret certe honorem, quem confoederandum filio judicaret, ne species regni ad eum, potestas ad illos perveniret. Neque vero solos Alexandri atque Aristobuli filios suspectos habebat, sed omnes obstare sibi arbitrabatur: quicumque ex diversis Herodis conjugibus competere vel taciti videbantur regni successionem, quorum frequens numerus erat. Novem etenim muheres regali conjugio potiebantur: ex his duae tantum sine liberis erant; caeteris soboles suppetebant. Antipater Dosidem attollebat parentem, Herodes Mariamnem, Antipas et Archelaus Matehatis erant filii Samaritanae, et filia Olympias, quae Josippo jure connubii sociabatur. Cleopatra quoque Hierosolymitana Herodem et Philippum genuerat Herodi: Pallas Phaselum. Erant quoque etiam aliae regi filiae, Roxane et Salome; quarum uni Phaedra erat mater, Helphis alteri. Supererant etiam Alexandri et Aristobuli germanae sorores, quas", |
| "candidate_score": 0.683058, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_12_14", |
| "bdc_text": "persuasimus enim nobis regis unicam filiam delphini Galliarum uxorem una cum marito in patrium regnum successisse . Gallo defuncto iamdudum vaticinatus sum eiusmodi finem cum Faraone , Antiocho , Herode . Mulierculae adfui , quantum potui , non tam , quod ob pietatem mihi charasit , quam quod a te commendata ;", |
| "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_212", |
| "psc_text": "patrem, ne ad omnes mobilem suspiciones exagitaret, si complacitarum foedera nuptiarum solvenda existimaret. Subtiliter tamen praesupmsit orare, ut consuleret ei pater, ne adversus duorum potentium opes regis et tetrarchae nudo regni nomine invalidus exponeretur. Foveret certe honorem, quem confoederandum filio judicaret, ne species regni ad eum, potestas ad illos perveniret. Neque vero solos Alexandri atque Aristobuli filios suspectos habebat, sed omnes obstare sibi arbitrabatur: quicumque ex diversis Herodis conjugibus competere vel taciti videbantur regni successionem, quorum frequens numerus erat. Novem etenim muheres regali conjugio potiebantur: ex his duae tantum sine liberis erant; caeteris soboles suppetebant. Antipater Dosidem attollebat parentem, Herodes Mariamnem, Antipas et Archelaus Matehatis erant filii Samaritanae, et filia Olympias, quae Josippo jure connubii sociabatur. Cleopatra quoque Hierosolymitana Herodem et Philippum genuerat Herodi: Pallas Phaselum. Erant quoque etiam aliae regi filiae, Roxane et Salome; quarum uni Phaedra erat mater, Helphis alteri. Supererant etiam Alexandri et Aristobuli germanae sorores, quas", |
| "candidate_score": 0.67893, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_12_14", |
| "bdc_text": "persuasimus enim nobis regis unicam filiam delphini Galliarum uxorem una cum marito in patrium regnum successisse . Gallo defuncto iamdudum vaticinatus sum eiusmodi finem cum Faraone , Antiocho , Herode . Mulierculae adfui , quantum potui , non tam , quod ob pietatem mihi charasit , quam quod a te commendata ;", |
| "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_222", |
| "psc_text": "foret: sed Pheroras cum in tempore venenum acceptum uxori propriae commendavisset, recurrit altera in uxorem Pherorae veneni invidia: jubet illico rex Pherorae uxorem venenum deferre. Egreditur mulier quasi perlatura quod petebatur, et sese de fastigio praecipitat aedificiorum, quo gemini pondus criminis evitaret, atque obitu praeveniret indicium rei et quaestionis acerbitatem. Sed quia maturabatur Antipatro feralis ultio parricidii, non supra verticem capitis ruit, quo casu facile exstingueretur, sed in aliam partem corporis decidit, ut mors protelaretur: consopita erat tamen atque attonita mulier, quia ex alto deciderat loco. Jubet eam paulisper recreari Herodes donec ad se rediret; spondet veniam, si simpliciter aperiret gestorum ordinem: non de nihilo esse, quod sese praecipitaverit, sed magni criminis consciam, compendium supplicii quaesisse; impunita sibi omnia flagitia confitenti fore: at inficianti acervanda supplicia, ipsam quoque sepulturam negandam. At illa ubi se resumpsit paululum: Et cui, inquit, adhuc ego secretorum servabo silentia, Pherora, mortuo? Illi enim debui fidem", |
| "candidate_score": 0.678067, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_12_14", |
| "bdc_text": "persuasimus enim nobis regis unicam filiam delphini Galliarum uxorem una cum marito in patrium regnum successisse . Gallo defuncto iamdudum vaticinatus sum eiusmodi finem cum Faraone , Antiocho , Herode . Mulierculae adfui , quantum potui , non tam , quod ob pietatem mihi charasit , quam quod a te commendata ;", |
| "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_208", |
| "psc_text": "Mariamnes, quorum interitu non longum laetatus, successionem sibi remotis illis Antipater haud dubie blandiebatur: sed in eum totius gentis mox non leve odium exarsit, quia apud omnes patebat ejus factione fratres occubuisse. Successit etiam non mediocris timor consideranti, quam multiplex in dies adolesceret interfectorum prosapia, cum Alexander ex Glaphyra genitos sibi Tigranem et Alexandrum filios dereliquisset, Aristobulo ex Beronice Salomes filia, Herodes et Agrippa atque Aristobulus superstites manerent: Herodias quoque et Mariamne, filiae, quas sexus non impediret, et regni cupido exagitaret. Queis rebus perterritus Antipater, in fraude ac versutia spem constituere, et donis et muneribus singulos sibi magis magisque oppignerare, etiam amicos et domesticos Caesaris illicere ad sui gratiam pretio tentabat. Sed contra illi etiam, quae domi erant, in adversum sedebant. Nam rex paulatim processu temporis erga nepotes suos Alexandro et Aristobulo genitos molliebatur, et facti poenitentiam praetendebat, cum eorum quorum parentes occiderat, misereretur. Denique congregatis amicis et proximis suis,", |
| "candidate_score": 0.677682, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_11_13", |
| "bdc_text": "Dubitamus , quis sit haeres ille regni Scotiae ; persuasimus enim nobis regis unicam filiam delphini Galliarum uxorem una cum marito in patrium regnum successisse . Gallo defuncto iamdudum vaticinatus sum eiusmodi finem cum Faraone , Antiocho , Herode .", |
| "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_175", |
| "psc_text": "tantummodo factum pater exspectaret, ne temere auditis crederet: non enim defuturos delatores improbos, quamdiu auditor credulus suppeditaret. His et talibus emollito patre, quamvis eo tempore imminentem depulerint metum, moestitiam tamen coacervarunt, quod urgeri sese a Pherora et Salome videbant: quorum alter patruus, altera soror patris, quibus defensioni esse debuerant, insidiabantur: accedebat enim formido gravis, quod plurimum poterant apud patrem. Nam accepto diademate, prope universam regni potentiam cum fratre suo Herodes participaverat, nec mediocres utrique contulerat opes, et maxime Pherorae. Denique his annua talenta centum recondebat, praeter eam regionem, quae ultra Euphratem sita, redituum copias multiplicabat. Tetrarches quoque petitu Herodis a Caesare fuerat constitutus, donatus etiam regalis conjugis necessitudine, quia sororem regiae conjugis in connubii sui sortem adsciverat. Post cujus obitum desponsata sibi seniore regis filia in gratiam successerat generi, nisi amore captus ancillulae, regalis puellae copulam declinavisset. Qua exasperatus Herodes contumelia, ei y filium tradidit, qui postea Parthico bello occidit.", |
| "candidate_score": 0.677094, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_12_14", |
| "bdc_text": "persuasimus enim nobis regis unicam filiam delphini Galliarum uxorem una cum marito in patrium regnum successisse . Gallo defuncto iamdudum vaticinatus sum eiusmodi finem cum Faraone , Antiocho , Herode . Mulierculae adfui , quantum potui , non tam , quod ob pietatem mihi charasit , quam quod a te commendata ;", |
| "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_173", |
| "psc_text": "satis praesentium insolens extollere sese occeperat fastu superbo: eo quod omnibus praeemineret prosapiae claritudine. Itaque quasi dominam se omnibus qui in aula erant regia, praeferebat, patrem avumque regem sibi, et praecipue Darium Hydaspen materni generis apicem solita jactare contumeliisque ignobilitatis afficere Salomen regis sororem, vel Dosidem conjugem: quod illis dolori, sibi odio foret. Caeteras quoque feminas similiter exasperare, quae regi propter decorem magis quam propter nobilitatem generis copulabantur. Plurimis enim Herodes praeter regium morem, etiam Judaeorum usu quasi quadam erroris licentia delectabatur, qui figuras majorum vitiis suis obtentui ducunt. Gravabatur ergo Alexander uxoris insolentia: Aristobulus quoque iisdem quibus Glaphyra sermonibus uxorem incessebat: dejecti illam status, nec conferendam regiae proli: imparem Glaphyrae sibique esse opprobrio, quod frater regalis generis conjugio potiretur, ipse privatae uxoris contubernio degenerasset, demens, qui conturbaret convicio proprias necessitates. Quibus perstricta contumeliis uxor Aristobuli, ad matrem cum lacrymis omnia perferebat. Salome autem comperta per filiam regi Herodi annuntiabat:", |
| "candidate_score": 0.676296, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_11_13", |
| "bdc_text": "Dubitamus , quis sit haeres ille regni Scotiae ; persuasimus enim nobis regis unicam filiam delphini Galliarum uxorem una cum marito in patrium regnum successisse . Gallo defuncto iamdudum vaticinatus sum eiusmodi finem cum Faraone , Antiocho , Herode .", |
| "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_208", |
| "psc_text": "Mariamnes, quorum interitu non longum laetatus, successionem sibi remotis illis Antipater haud dubie blandiebatur: sed in eum totius gentis mox non leve odium exarsit, quia apud omnes patebat ejus factione fratres occubuisse. Successit etiam non mediocris timor consideranti, quam multiplex in dies adolesceret interfectorum prosapia, cum Alexander ex Glaphyra genitos sibi Tigranem et Alexandrum filios dereliquisset, Aristobulo ex Beronice Salomes filia, Herodes et Agrippa atque Aristobulus superstites manerent: Herodias quoque et Mariamne, filiae, quas sexus non impediret, et regni cupido exagitaret. Queis rebus perterritus Antipater, in fraude ac versutia spem constituere, et donis et muneribus singulos sibi magis magisque oppignerare, etiam amicos et domesticos Caesaris illicere ad sui gratiam pretio tentabat. Sed contra illi etiam, quae domi erant, in adversum sedebant. Nam rex paulatim processu temporis erga nepotes suos Alexandro et Aristobulo genitos molliebatur, et facti poenitentiam praetendebat, cum eorum quorum parentes occiderat, misereretur. Denique congregatis amicis et proximis suis,", |
| "candidate_score": 0.675349, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_11_13", |
| "bdc_text": "Dubitamus , quis sit haeres ille regni Scotiae ; persuasimus enim nobis regis unicam filiam delphini Galliarum uxorem una cum marito in patrium regnum successisse . Gallo defuncto iamdudum vaticinatus sum eiusmodi finem cum Faraone , Antiocho , Herode .", |
| "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_213", |
| "psc_text": "Mariamnem, Antipas et Archelaus Matehatis erant filii Samaritanae, et filia Olympias, quae Josippo jure connubii sociabatur. Cleopatra quoque Hierosolymitana Herodem et Philippum genuerat Herodi: Pallas Phaselum. Erant quoque etiam aliae regi filiae, Roxane et Salome; quarum uni Phaedra erat mater, Helphis alteri. Supererant etiam Alexandri et Aristobuli germanae sorores, quas Mariamne ex Herode susceperat; sicut supra memoravimus. Multiplicem itaque generationem Herodis metuens Antipater, aegre licet atque in primis tentamentis multum rege commoto, quod destitutis paterno auxilio nepotibus invideret dispositas copularum societates: ad postremum tantum effecit, ut sibi Aristobuli filia, atque ex ipso genitus Pherorae parentis sui filiae conjungeretur: tantum adulatione praevaluit, ut pactas nuptias solveret. Contra autem Salome, cum vellet Sylaeo nubere, ne suffragio quidem Lybiae quae uxor erat Caesaris, potuit de fratre impetrare: sed invita Alexandro cuidam ex amicis regis in nuptias convenit. Subversis itaque dispositionibus regis, Antipater quasi is qui ut voluerat sibi consuluisset, exsultabat animo, et superabat", |
| "candidate_score": 0.673456, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_12_14", |
| "bdc_text": "persuasimus enim nobis regis unicam filiam delphini Galliarum uxorem una cum marito in patrium regnum successisse . Gallo defuncto iamdudum vaticinatus sum eiusmodi finem cum Faraone , Antiocho , Herode . Mulierculae adfui , quantum potui , non tam , quod ob pietatem mihi charasit , quam quod a te commendata ;", |
| "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_159", |
| "psc_text": "reperit: nam diu Romae eruditi Latinis juxta et Graecis litteris, astutiam non mediocrem assumpserant, et absentes compererant necem matris, plerisque in odium patris impulsoribus asperabantur. Regressis quoque ne conspectus quidem paterni reverentia sedulitatem infuderat; crescebat cum aetate malitia. Accessit etiam ex conjugii societate praesumptio, quod alteri Salome filia neptis Herodis, alteri Archelao genita qui Cappadociae regnum tenebat, in jus copulae nuptialis convenerant, et nobilitas conjunctionis odiorum dederat auctoritatem. Offendebatur igitur Herodes, vel tacito filiorum ingenio excitatiore, quam paterna pietas pati posset, quae etiam vultu frequenter laeditur. Addebantur et stimuli ab his qui ab insidiis filiorum cavendum, quasi solliciti crebro denuntiabant, asserentes, quod ultrices materni exitii armarent manus. Quibus perterritus Herodes Antipatrum Dosidis filium praeferre fratribus, atque ad sui gratiam uberiore effectu coepit lacessere. Ardere majoribus odiis aula regia, et certamine fratrum concuti: dum illi indignantur, quod privatae mulieris filius sibi in regno ortis praeferebatur: ille versutus adulandi, quo se inferiorem", |
| "candidate_score": 0.672112, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_12_14", |
| "bdc_text": "persuasimus enim nobis regis unicam filiam delphini Galliarum uxorem una cum marito in patrium regnum successisse . Gallo defuncto iamdudum vaticinatus sum eiusmodi finem cum Faraone , Antiocho , Herode . Mulierculae adfui , quantum potui , non tam , quod ob pietatem mihi charasit , quam quod a te commendata ;", |
| "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_214", |
| "psc_text": "praevaluit, ut pactas nuptias solveret. Contra autem Salome, cum vellet Sylaeo nubere, ne suffragio quidem Lybiae quae uxor erat Caesaris, potuit de fratre impetrare: sed invita Alexandro cuidam ex amicis regis in nuptias convenit. Subversis itaque dispositionibus regis, Antipater quasi is qui ut voluerat sibi consuluisset, exsultabat animo, et superabat omnes versutia. Odium tamen nullo modo comprimere poterat, sed accendebat, quoniam affectabat terrore sibi munimentum parare. Conjunxerat autem sibi cooperarium factionum suarum Pheroram patris germanum, quem Herodes non multo post recusantem, ab uxore propria divellit; cui ob injurias quas ea mulier Dosidi conjugi ejus intulerat, infestior habebatur, domoque expulit. Pheroras autem amplexatus injuriam, in partes suas concessit, quibus ut tetrarcha praesidebat: ea sane mentis intentione, ut ad Herodem viventem numquam reverteretur. Denique nec tunc quidem, cum eum aegritudine gravi affectum comperisset, et frequenter orantem, ut ad sese veniret, quod ei quaedam quasi moriturus committenda arbitraretur, visitandum existimaverit. Qua perculsus licet", |
| "candidate_score": 0.671103, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_12_14", |
| "bdc_text": "persuasimus enim nobis regis unicam filiam delphini Galliarum uxorem una cum marito in patrium regnum successisse . Gallo defuncto iamdudum vaticinatus sum eiusmodi finem cum Faraone , Antiocho , Herode . Mulierculae adfui , quantum potui , non tam , quod ob pietatem mihi charasit , quam quod a te commendata ;", |
| "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_143", |
| "psc_text": "magis regni cupido servandi, quam proximos exagitaret, atque a propinquis caveret. Verum ille taedio peregrinationis et suorum desiderio transivit Euphratem, in Judaeam revertitur. Quod altius in pectus Herodis, quam quisquam ratus erat, descendit, non quo ille regnum affectaverit, sed quia viro regii generis, et diu exercitati privilegio potestatis incertum, an ab eo abstinere se posset, aestimabatur. Laqueus igitur mortis Hyrcano, conjugium neptis fuit, cujus gratia properavit ad Herodem: nescius, tutius ne apud hostem captivos degere, quam apud regem propinquos. Nulla itaque vel levi regnandi suspicione, hoc solo interemptus est, quod ei competere regnum videbatur. Diligebat interea Mariamnem impenso amore, nec offensam volebat; cumulaverat mulier gratiam numerosiori partu. Nam quinque ei generaverat filios, sed ex tribus maribus junior Romae obierat, dum litteris imbuitur liberalibus. Reliqui duo ultra privatorum modum regio cultu celebrabantur. Suffragio erat juvenibus matris nobilitas, et suus ortus in regno, quod imperante jam patre geniti forent, sed amor maxime", |
| "candidate_score": 0.669665, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_12_14", |
| "bdc_text": "persuasimus enim nobis regis unicam filiam delphini Galliarum uxorem una cum marito in patrium regnum successisse . Gallo defuncto iamdudum vaticinatus sum eiusmodi finem cum Faraone , Antiocho , Herode . Mulierculae adfui , quantum potui , non tam , quod ob pietatem mihi charasit , quam quod a te commendata ;", |
| "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_221", |
| "psc_text": "ministerio. Haec a mancipiis in supplicio positis respondebantur, et mancipio credebat Herodes, maxime quia de centum talentis soli Antipatro dixerat, nec ullus sermonis ejus adfuerat interpres. Succensus itaque indignatione, rapit ad supplicium plerosque et innoxios, ne quis de obnoxiis relinqueretur. Accersitur ad supplicia Antipater Samaritanus, eo quod esset Antipatri procurator, et diversis excruciatur modis. Prodit quaestio, missum ex Aegypto venenum per Antiphili quemdam conturbernalem, idque ab illo datum Theudioni amico Antipatri, per ipsum Pherorae redditum, cui regis filius Antipater exsecutionem commiserat, ut dum ipse in urbe Roma degeret, pater ejus Herodes exstingueretur. Quo tempore nulla de absente paratae necis suspicio foret: sed Pheroras cum in tempore venenum acceptum uxori propriae commendavisset, recurrit altera in uxorem Pherorae veneni invidia: jubet illico rex Pherorae uxorem venenum deferre. Egreditur mulier quasi perlatura quod petebatur, et sese de fastigio praecipitat aedificiorum, quo gemini pondus criminis evitaret, atque obitu praeveniret indicium rei et quaestionis acerbitatem.", |
| "candidate_score": 0.66893, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_11_13", |
| "bdc_text": "Dubitamus , quis sit haeres ille regni Scotiae ; persuasimus enim nobis regis unicam filiam delphini Galliarum uxorem una cum marito in patrium regnum successisse . Gallo defuncto iamdudum vaticinatus sum eiusmodi finem cum Faraone , Antiocho , Herode .", |
| "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_211", |
| "psc_text": "Mariamne Hyrcani susceptus, filiam: haec, inquit, est mea sententia, ut invicem sibi coeunte copula jungantur posteritatis meae successiones; quo nemo suspectus alteri sit, et ipse tranquillioribus oculis videam nepotes meos, quam vidi eorum parentes. Quibus dictis, junxit memoratorum dexteras, et osculatus singulos, illacrymavit. Quod Antipater, laetantibus aliis, ita graviter accepit, ut statim dolorem suum etiam vultu proderet, haud mediocri constrictus sollicitudine, quod Alexandri filiis Archelai regis et Pherorae qui tetrarchiam tenebat, suffragia suppetere cerneret, caeteris validiora. Advertebat odia sui crescere, nepotibus autem adstipulari misericordiam. Nec poterat Aristobuli filiam recipere domo, ne sceleris indicium diuturnis ejus aspectibus offenderetur. Adire non audebat patrem, ne ad omnes mobilem suspiciones exagitaret, si complacitarum foedera nuptiarum solvenda existimaret. Subtiliter tamen praesupmsit orare, ut consuleret ei pater, ne adversus duorum potentium opes regis et tetrarchae nudo regni nomine invalidus exponeretur. Foveret certe honorem, quem confoederandum filio judicaret, ne species regni ad eum, potestas ad illos perveniret.", |
| "candidate_score": 0.667764, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_11_13", |
| "bdc_text": "Dubitamus , quis sit haeres ille regni Scotiae ; persuasimus enim nobis regis unicam filiam delphini Galliarum uxorem una cum marito in patrium regnum successisse . Gallo defuncto iamdudum vaticinatus sum eiusmodi finem cum Faraone , Antiocho , Herode .", |
| "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_219", |
| "psc_text": "qui fortasse etiam superstes haeredi tamdiu reservaretur. Quod autem emolumentum successionis sibi futurum longaevo haeredi, cui tam multiplex Alexandri atque Aristobuli soboles, velut quaedam hydra renatis quae amputata fuerant, capitibus regerminaret? Ex testamento patris etiam jam jus commune ereptum, ut data spe regnandi, cujus ad tempus vicarius foret, non aliquem ex suis filiis in suum imperium sustinere: sed Herodi Mariamnes filio necesse haberet regnum refundere. Itaque non ad fructum sibi regni spem datam, sed ad periculum, ut esset decessori suspectus, successori gravis. Postremo ipsum regem longa senectute vividum et intentum caedibus suorum, sui esse testamenti exsecutorem: ut nemo superesset qui posset succedere, ferri odio gravi in filios, nec in fratrem minore, qui sibi dederat centum talenta, nec cum patruo suo sermonem haberet. Et respondente Pherora: In quo enim eum laesimus? Num etiam ipse successor sum? retulisse Antipatrum, nonnullas habere eum causas offensionis. Utinam amissis omnibus, liceret offensioni se ipsum componere:", |
| "candidate_score": 0.666165, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_11_13", |
| "bdc_text": "Dubitamus , quis sit haeres ille regni Scotiae ; persuasimus enim nobis regis unicam filiam delphini Galliarum uxorem una cum marito in patrium regnum successisse . Gallo defuncto iamdudum vaticinatus sum eiusmodi finem cum Faraone , Antiocho , Herode .", |
| "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_176", |
| "psc_text": "Caesare fuerat constitutus, donatus etiam regalis conjugis necessitudine, quia sororem regiae conjugis in connubii sui sortem adsciverat. Post cujus obitum desponsata sibi seniore regis filia in gratiam successerat generi, nisi amore captus ancillulae, regalis puellae copulam declinavisset. Qua exasperatus Herodes contumelia, ei y filium tradidit, qui postea Parthico bello occidit. Insimulatum tamen apud se Pheroram, quod venenis appetivisset fratris salutem. Qua suspicione ne vivente quidem caruerat uxore: plurimorum primo, et ad postremum amicorum ejus quaestione exercita, vacuum ejus cujus arguebatur facinoris inventum volens absolvit: dans etiam fugae veniam, quod rapta quam diligebat ancilla, depositionis initae, ut ad Parthos confugeret, similiarium suorum confessionibus modum detegebat. Respiraverat aliquantulum Alexander, dum Pheroras accusatus incessitur, et ipse incessit Salomen, quod spopondisset nuptias suas Obodae Sylaeo, qui erat regis Arabiae procurator, Herodi inimicissimus. Sed remisso utrimque crimine tempestas domus in Alexandrum incubuit, atque ipsum gravi periculo involvit: furebat enim saeva pestis, et procella totius aulae", |
| "candidate_score": 0.665613, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_11_13", |
| "bdc_text": "Dubitamus , quis sit haeres ille regni Scotiae ; persuasimus enim nobis regis unicam filiam delphini Galliarum uxorem una cum marito in patrium regnum successisse . Gallo defuncto iamdudum vaticinatus sum eiusmodi finem cum Faraone , Antiocho , Herode .", |
| "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_174", |
| "psc_text": "uxorem incessebat: dejecti illam status, nec conferendam regiae proli: imparem Glaphyrae sibique esse opprobrio, quod frater regalis generis conjugio potiretur, ipse privatae uxoris contubernio degenerasset, demens, qui conturbaret convicio proprias necessitates. Quibus perstricta contumeliis uxor Aristobuli, ad matrem cum lacrymis omnia perferebat. Salome autem comperta per filiam regi Herodi annuntiabat: at ille monere filios quam perdere commodius ratus, vocatos partim imperatorie terruit, partim affectu paterno hortatus est, ut fratrem amarent, neve ut hostes dissiderent, veniam tribuens superioribus, denuntians correctionem futuris. At illi compositis sese insimulationibus peti pluribus deplorantes, orare simul et polliceri operibus ipsis, in reliquum propriae fidem defensioni daturos: tantummodo factum pater exspectaret, ne temere auditis crederet: non enim defuturos delatores improbos, quamdiu auditor credulus suppeditaret. His et talibus emollito patre, quamvis eo tempore imminentem depulerint metum, moestitiam tamen coacervarunt, quod urgeri sese a Pherora et Salome videbant: quorum alter patruus, altera soror patris, quibus defensioni esse debuerant, insidiabantur:", |
| "candidate_score": 0.662434, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_10_12", |
| "bdc_text": "condonabis igitur facile pro tua in me candore hanc noxam . Dubitamus , quis sit haeres ille regni Scotiae ; persuasimus enim nobis regis unicam filiam delphini Galliarum uxorem una cum marito in patrium regnum successisse .", |
| "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_211", |
| "psc_text": "Mariamne Hyrcani susceptus, filiam: haec, inquit, est mea sententia, ut invicem sibi coeunte copula jungantur posteritatis meae successiones; quo nemo suspectus alteri sit, et ipse tranquillioribus oculis videam nepotes meos, quam vidi eorum parentes. Quibus dictis, junxit memoratorum dexteras, et osculatus singulos, illacrymavit. Quod Antipater, laetantibus aliis, ita graviter accepit, ut statim dolorem suum etiam vultu proderet, haud mediocri constrictus sollicitudine, quod Alexandri filiis Archelai regis et Pherorae qui tetrarchiam tenebat, suffragia suppetere cerneret, caeteris validiora. Advertebat odia sui crescere, nepotibus autem adstipulari misericordiam. Nec poterat Aristobuli filiam recipere domo, ne sceleris indicium diuturnis ejus aspectibus offenderetur. Adire non audebat patrem, ne ad omnes mobilem suspiciones exagitaret, si complacitarum foedera nuptiarum solvenda existimaret. Subtiliter tamen praesupmsit orare, ut consuleret ei pater, ne adversus duorum potentium opes regis et tetrarchae nudo regni nomine invalidus exponeretur. Foveret certe honorem, quem confoederandum filio judicaret, ne species regni ad eum, potestas ad illos perveniret.", |
| "candidate_score": 0.652853, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_10_12", |
| "bdc_text": "condonabis igitur facile pro tua in me candore hanc noxam . Dubitamus , quis sit haeres ille regni Scotiae ; persuasimus enim nobis regis unicam filiam delphini Galliarum uxorem una cum marito in patrium regnum successisse .", |
| "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_212", |
| "psc_text": "patrem, ne ad omnes mobilem suspiciones exagitaret, si complacitarum foedera nuptiarum solvenda existimaret. Subtiliter tamen praesupmsit orare, ut consuleret ei pater, ne adversus duorum potentium opes regis et tetrarchae nudo regni nomine invalidus exponeretur. Foveret certe honorem, quem confoederandum filio judicaret, ne species regni ad eum, potestas ad illos perveniret. Neque vero solos Alexandri atque Aristobuli filios suspectos habebat, sed omnes obstare sibi arbitrabatur: quicumque ex diversis Herodis conjugibus competere vel taciti videbantur regni successionem, quorum frequens numerus erat. Novem etenim muheres regali conjugio potiebantur: ex his duae tantum sine liberis erant; caeteris soboles suppetebant. Antipater Dosidem attollebat parentem, Herodes Mariamnem, Antipas et Archelaus Matehatis erant filii Samaritanae, et filia Olympias, quae Josippo jure connubii sociabatur. Cleopatra quoque Hierosolymitana Herodem et Philippum genuerat Herodi: Pallas Phaselum. Erant quoque etiam aliae regi filiae, Roxane et Salome; quarum uni Phaedra erat mater, Helphis alteri. Supererant etiam Alexandri et Aristobuli germanae sorores, quas", |
| "candidate_score": 0.644535, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_10_12", |
| "bdc_text": "condonabis igitur facile pro tua in me candore hanc noxam . Dubitamus , quis sit haeres ille regni Scotiae ; persuasimus enim nobis regis unicam filiam delphini Galliarum uxorem una cum marito in patrium regnum successisse .", |
| "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_173", |
| "psc_text": "satis praesentium insolens extollere sese occeperat fastu superbo: eo quod omnibus praeemineret prosapiae claritudine. Itaque quasi dominam se omnibus qui in aula erant regia, praeferebat, patrem avumque regem sibi, et praecipue Darium Hydaspen materni generis apicem solita jactare contumeliisque ignobilitatis afficere Salomen regis sororem, vel Dosidem conjugem: quod illis dolori, sibi odio foret. Caeteras quoque feminas similiter exasperare, quae regi propter decorem magis quam propter nobilitatem generis copulabantur. Plurimis enim Herodes praeter regium morem, etiam Judaeorum usu quasi quadam erroris licentia delectabatur, qui figuras majorum vitiis suis obtentui ducunt. Gravabatur ergo Alexander uxoris insolentia: Aristobulus quoque iisdem quibus Glaphyra sermonibus uxorem incessebat: dejecti illam status, nec conferendam regiae proli: imparem Glaphyrae sibique esse opprobrio, quod frater regalis generis conjugio potiretur, ipse privatae uxoris contubernio degenerasset, demens, qui conturbaret convicio proprias necessitates. Quibus perstricta contumeliis uxor Aristobuli, ad matrem cum lacrymis omnia perferebat. Salome autem comperta per filiam regi Herodi annuntiabat:", |
| "candidate_score": 0.640833, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_10_12", |
| "bdc_text": "condonabis igitur facile pro tua in me candore hanc noxam . Dubitamus , quis sit haeres ille regni Scotiae ; persuasimus enim nobis regis unicam filiam delphini Galliarum uxorem una cum marito in patrium regnum successisse .", |
| "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_183", |
| "psc_text": "qui non pepercit patri? Quis demonstrabit eum? Eviscerabo primo scelestum, adjiciam filiam bono sponso: etsi sceleris non fuit conscia, non est tamen aliena contagii quae parricidae conjugio potiebatur. Non agnosco filiam meam, quae artes non deprehendit mariti, quae se non talem exhibuit socero nurum, ut subjectum filium patri redderet. Ego illam non ad sceleris ministerium junxi, sed ad consortium matrimonii; ut cohaeredem gratiae praestarem, non criminis adjutricem. Te miror, Herodes, si adhuc vivit Alexander ille insidiator patris. Putabam justas illum jam poenas dedisse, quem deferri non oportebat. Quid enim diutius servaretur confessor, aut parricida talis? Sed fortasse hoc quoque divinae fuerit providentiae, ut amborum parentum judicio condemnaretur, qui in te laesit utriusque pietatem. Non me negabo ultorem, qui me ultionis exactae praedicatorem parabam; sed ne filiam excipio, quam infaustis nuptiis ipse despondi, te sponsorem secutus: non enim ego illam mariti moribus, sed fidei tuae tradidi. Reddat causas, quod vadem suum", |
| "candidate_score": 0.63895, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_10_12", |
| "bdc_text": "condonabis igitur facile pro tua in me candore hanc noxam . Dubitamus , quis sit haeres ille regni Scotiae ; persuasimus enim nobis regis unicam filiam delphini Galliarum uxorem una cum marito in patrium regnum successisse .", |
| "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_174", |
| "psc_text": "uxorem incessebat: dejecti illam status, nec conferendam regiae proli: imparem Glaphyrae sibique esse opprobrio, quod frater regalis generis conjugio potiretur, ipse privatae uxoris contubernio degenerasset, demens, qui conturbaret convicio proprias necessitates. Quibus perstricta contumeliis uxor Aristobuli, ad matrem cum lacrymis omnia perferebat. Salome autem comperta per filiam regi Herodi annuntiabat: at ille monere filios quam perdere commodius ratus, vocatos partim imperatorie terruit, partim affectu paterno hortatus est, ut fratrem amarent, neve ut hostes dissiderent, veniam tribuens superioribus, denuntians correctionem futuris. At illi compositis sese insimulationibus peti pluribus deplorantes, orare simul et polliceri operibus ipsis, in reliquum propriae fidem defensioni daturos: tantummodo factum pater exspectaret, ne temere auditis crederet: non enim defuturos delatores improbos, quamdiu auditor credulus suppeditaret. His et talibus emollito patre, quamvis eo tempore imminentem depulerint metum, moestitiam tamen coacervarunt, quod urgeri sese a Pherora et Salome videbant: quorum alter patruus, altera soror patris, quibus defensioni esse debuerant, insidiabantur:", |
| "candidate_score": 0.638567, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_10_12", |
| "bdc_text": "condonabis igitur facile pro tua in me candore hanc noxam . Dubitamus , quis sit haeres ille regni Scotiae ; persuasimus enim nobis regis unicam filiam delphini Galliarum uxorem una cum marito in patrium regnum successisse .", |
| "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_277", |
| "psc_text": "juvenem vidit, similitudine deceptus haesitavit. Sed reliqua perspiciens indicia non convenire, quaesivit ubi esset Aristobulus: at ille in Cypro insula degere asseruit, caventem insidias, eo quod conjuncti inter se fratres facilius exstinguerentur. Deinde ad Caesarem deductus, aperuit illico impunitate promissa, fretum se specie similitudinis, quod esset Alexander simulasse, ut innumerabilia munera ibi quasi regis filius a Judaeis consequeretur. Caesar dolum risit, sed et ipsum immunem dimitti jubet, et eos qui ultra privatum modum quasi regis filio detulerant; satis mulctatos esse pronuntiavit, quod superfluis sumptibus infinita dispendia toleravissent. Archelaus autem profectus in Judaeam propter obscenitatem morum et insolentiam accusatus apud Caesarem, cognita inter partes causa, Viennam relegatur, opesque ejus thesauris Caesaris associatae: hoc merito pretium luit, qui nec a fratris sui germani conjuge suas compresserat cupiditates. Nam ubi Alexander obiit, patris imperio neci traditus, Glaphyra uxor ejus Archelao rege Cappadocum genita, quemadmodum supra memoravimus, Libyes regi Tibae secundis est copulata nuptiis.", |
| "candidate_score": 0.635512, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_10_12", |
| "bdc_text": "condonabis igitur facile pro tua in me candore hanc noxam . Dubitamus , quis sit haeres ille regni Scotiae ; persuasimus enim nobis regis unicam filiam delphini Galliarum uxorem una cum marito in patrium regnum successisse .", |
| "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_208", |
| "psc_text": "Mariamnes, quorum interitu non longum laetatus, successionem sibi remotis illis Antipater haud dubie blandiebatur: sed in eum totius gentis mox non leve odium exarsit, quia apud omnes patebat ejus factione fratres occubuisse. Successit etiam non mediocris timor consideranti, quam multiplex in dies adolesceret interfectorum prosapia, cum Alexander ex Glaphyra genitos sibi Tigranem et Alexandrum filios dereliquisset, Aristobulo ex Beronice Salomes filia, Herodes et Agrippa atque Aristobulus superstites manerent: Herodias quoque et Mariamne, filiae, quas sexus non impediret, et regni cupido exagitaret. Queis rebus perterritus Antipater, in fraude ac versutia spem constituere, et donis et muneribus singulos sibi magis magisque oppignerare, etiam amicos et domesticos Caesaris illicere ad sui gratiam pretio tentabat. Sed contra illi etiam, quae domi erant, in adversum sedebant. Nam rex paulatim processu temporis erga nepotes suos Alexandro et Aristobulo genitos molliebatur, et facti poenitentiam praetendebat, cum eorum quorum parentes occiderat, misereretur. Denique congregatis amicis et proximis suis,", |
| "candidate_score": 0.62821, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_13", |
| "bdc_text": "Gallo defuncto iamdudum vaticinatus sum eiusmodi finem cum Faraone , Antiocho , Herode .", |
| "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_215", |
| "psc_text": "autem amplexatus injuriam, in partes suas concessit, quibus ut tetrarcha praesidebat: ea sane mentis intentione, ut ad Herodem viventem numquam reverteretur. Denique nec tunc quidem, cum eum aegritudine gravi affectum comperisset, et frequenter orantem, ut ad sese veniret, quod ei quaedam quasi moriturus committenda arbitraretur, visitandum existimaverit. Qua perculsus licet injuria, rex ubi praeter spem incommodum depulit, tamen fraterno affectu venit ad eum, ubi aegrum comperit, et sedulo compatiebatur, et defunctum Hierosolymam transtulit, et magno fletu celebrique pompa funus curavit. Nec tamen his indiciis sedulae charitatis conceptam exclusit opinionem, quod eum frater veneno appetisset: Ita erat etiam in suos crudelis; nec difficilis fides rerum, quod potuerit fratrem occidere, qui filios interemisset. CAPUT XLIII. Hunc itaque unus de interfectoribus Alexandri et Aristobuli improbitatis suae finem invenit, a quo exordium sumens, in Antipatrum poena transivit sceleris auctorem. Namque libertorum querelis qui patronum suum veneno interfectum assererent, stimulatus Herodes, dum sollicitius quaerit, cognito", |
| "candidate_score": 0.624114, |
| "ce_score": null |
| } |
| ] |
| }, |
| { |
| "rank": 3, |
| "cf_id": "cf021", |
| "work_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV", |
| "max_score": 0.688011, |
| "ce_confirmed": false, |
| "evidence": [ |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_0_2", |
| "bdc_text": "Gratiam et pacem a domino etc. Non iniuria expostulas nobiscum , Bullingere humanissime , propter nostram in rescribendo negligentiam dicam an tarditatem , ignoro , quippe qui hactenus tales ad nos dederis literas , quae non solum consolationis plenae essent , sed et oneratae et ornatae muneribus tuis chartaceis , quibus tam abest , ut respondere possimus , ut iamdudum vices referre animum desponderimus . Dominus tamen rependat in die illo . Speramus autem locum aliquem defensioni relictum , praesertim apud tam aequum iudicem .", |
| "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1236", |
| "psc_text": "Misericors et miserator Dominus. Ita plane. Adhuc adde, longanimis; adhuc adde, et multum misericors: sed time quod est in novissimo, et verax (Psal. LXXXV, 15) . Quos enim modo sustinet peccantes, judicaturus est contemnentes. An divitias longanimitatis et mansuetudinis ejus contemnis, ignorans quia patientia Dei ad poenitentiam te adducit? Tu autem secundum duritiam cordis tui et cor impoenitens, thesaurizas tibi iram in die irae et revelationis justi judicii Dei, qui reddet unicuique secundum opera sua (Rom. II, 4-6) . Mansuetus Dominus, longanimis Dominus, misericors Dominus: sed et justus Dominus, et verax Dominus. Largitur tibi spatium correctionis: sed tu plus amas dilationem quam emendationem. Malus fuisti heri? hodie bonus esto. Et hodiernum diem in malitia peregisti? vel cras mutare. Semper exspectas, et de misericordia Dei tibi plurimum polliceris: quasi ille qui tibi per poenitentiam promisit indulgentiam, promiserit tibi etiam prolixiorem vitam. Unde scis quid pariat crastinus dies? Recte dicis in corde", |
| "candidate_score": 0.688011, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_16_18", |
| "bdc_text": "Vale , Bullingere humanissime . Salutant te Iacobus , caeteri ; salvos cupio fratres omnes .", |
| "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_377", |
| "psc_text": "in eo occultus erat, in quo benedicuntur omnes gentes, sicut promissum est Abrahae dicente Domino, In semine tuo benedicentur omnes gentes (Gen. XXII, 18) . Nondum autem intelligebatur, quia nondum aqua conversa erat in vinum. Ergo omnibus gentibus dispensabatur prophetia. Quod ut emineat jucundius, de singulis aetatibus, tanquam de singulis hydriis, pro tempore quaedam commemoremus. 10. In ipso exordio Adam et Eva parentes omnium gentium erant, non tantummodo Judaeorum; et quidquid figurabatur in Adam de Christo, ad omnes utique gentes pertinebat, quibus salus est in Christo. Quid ergo potissimum dicam de aqua primae hydriae, nisi quod Apostolus ait de Adam et Eva? Nemo enim me dicet prave intellexisse, quando intellectum non meum, sed Apostoli profero. Illud ergo unum quantum mysterium de Christo continet, quod commemorat Apostolus, dicens, Et erunt duo in carne una: sacramentum hoc magnum est (Ephes. III, 31 et 32) ? Et ne quis magnitudinem istam sacramenti in", |
| "candidate_score": 0.642784, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_6", |
| "bdc_text": "Persuasi mihi sane , ut eundem cum Francisco Kolbio finem sim habiturus .", |
| "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_203", |
| "psc_text": "20. Non respuo Joannem, sed potius credo Joanni. Quid credo Joanni? Quod didicit per columbam. Quid didicit per columbam? Hic est qui baptizat in Spiritu sancto. Jam ergo, fratres, tenete hoc, et cordibus vestris infigite. Si enim hodie voluero plenius dicere quare per columbam, tempus non sufficit. Quia enim res discenda insinuata est Joanni per columbam, quam non noverat in Christo Joannes, quamvis jam nosset Christum, exposui quantum arbitror Sanctitati vestrae: sed quare hanc ipsam rem per columbam oportuit demonstrari, si breviter dici posset, dicerem: sed quia diu dicendum est, et onerare vos nolo, quomodo adjutus sum orationibus vestris, ut illud quod promisi, implerem; adjuvante etiam atque etiam pia intentione et votis bonis, et illud apparebit vobis, quare Joannes quod didicit in Domino, quia ipse est qui baptizat in Spiritu sancto, et nulli servo suo translegavit potestatem baptizandi, non debuit discere nisi per columbam. TRACTATUS VI. In eumdem Evangelii locum.", |
| "candidate_score": 0.641629, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_14", |
| "bdc_text": "Mulierculae adfui , quantum potui , non tam , quod ob pietatem mihi charasit , quam quod a te commendata ;", |
| "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_307", |
| "psc_text": "autem lacrymis lavit pedes meos, et capulis suis tersit: osculum mihi non dedisti: illa non destitit pedes meos osculari: oleum mihi non dedisti; illa pedes meos unxit unguento. Propterea dico tibi; dimittuntur ei peccata multa, quoniam dilexit multum: cui autem modicum dimittitur, modicum diligit » (Luc. VII, 36-47). Hoc est dicere, Plus aegrotas, sed sanum te putas: modicum putas tibi dimitti, cum plus debitor sis. Bene ista, quia dolus in illa non erat, meruit medicinam. Quid est, dolus in illa non erat? Confitebatur peccata. Hoc et laudat in Nathanaele, quod dolus in illo non erat: quia multi pharisaei qui abundabant peccatis, justos se dicebant, et dolum afferebant, per quem sanari non poterant. 20. Vidit ergo jam istum in quo dolus non erat, et ait: Ecce vere Israelita, in quo dolus non est. Dicit ei Nathanael: Unae me nosti? Respondit Jesus, et dixit: Priusquam te Philippus vocaret, cum esses sub ficu,", |
| "candidate_score": 0.635052, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_6", |
| "bdc_text": "Persuasi mihi sane , ut eundem cum Francisco Kolbio finem sim habiturus .", |
| "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_235", |
| "psc_text": "Joannes, propriam quamdam potestatem in Domino ad baptizandum? Quia per hanc propriam potestatem, sicut dixi, pax Ecclesiae firmata est. Et potest fieri ut habeat aliquis Baptismum praeter columbam: ut prosit ei Baptismus praeter columbam, non potest. Intendat Charitas vestra, et intelligat quod dico: nam et ista circumventione saepe seducunt fratres nostros qui pigri et frigidi sunt. Simus simpliciores et ferventiores. Ecce, inquiunt, ego accepi, an non accepi? Respondeo, Accepisti. Si ergo accepi, non est quod mihi des; securus sum, etiam testimonio tuo: et ego enim me dico accepisse, et tu me fateris accepisse; utriusque lingua securum me facit: quid ergo mihi promittis? quare me vis catholicum facere, quando non mihi aliquid daturus es amplius, et me jam accepisse fateris quod te habere dicis? Ego autem quando dico, Veni ad me, dico quia non habes tu, qui fateris quia habeo: quare dicis, Veni ad me? 14. Docet nos columba. Respondet enim", |
| "candidate_score": 0.632046, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_16_18", |
| "bdc_text": "Vale , Bullingere humanissime . Salutant te Iacobus , caeteri ; salvos cupio fratres omnes .", |
| "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1158", |
| "psc_text": "qui fecit omnia non videbant: fecit unam rem, et turbati sunt, quia salvum fecit hominem sabbato. Quasi vero si quisquam aegrotus sabbato sinceraret, alius illum sanum fecisset quam ille, qui eos scandalizavit, quia unum hominem salvum fecit sabbato. Quis enim alius alios salvos fecit quam ipsa salus; qui illam salutem quam dedit huic homini, dat et jumentis? Salus enim corporalis erat. Salus carnis et reparatur, et moritur; et cum reparatur, mors differtur, non aufertur. Tamen, fratres, etiam ipsa salus a Domino est, per quemlibet detur: quocumque curante et ministrante impertiatur, ab illo datur a quo est omnis salus, cui dicitur in Psalmo, Homines et jumenta salvos facies, Domine; sicut multiplicasti misericordiam tuam, Deus. Quia enim Deus es, multiplicata misericordia tua pervenit etiam ad salutem carnis humanae, pervenit etiam ad salutem mutorum animalium: sed qui das salutem carnis hominibus jumentisque communem, numquid nulla salus est quam servas hominibus? Est certe alia", |
| "candidate_score": 0.627116, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_6", |
| "bdc_text": "Persuasi mihi sane , ut eundem cum Francisco Kolbio finem sim habiturus .", |
| "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_174", |
| "psc_text": "Super quem videris Spiritum descendentem, quasi columbam, et manentem super eum, ipse est. Quid ipse est? Dominus. Sed jam noverat Dominum. Ergo putate huc usque dixisse Joannem, Ego non noveram eum; sed qui me misit baptizare in aqua, ipse mihi dixit. Quaerimus quid dixerit? Sequitur, Super quem videris Spiritum descendentem, quasi columbam, et manentem super eum. Non dico sequentia; interim attendite: Super quem videris Spiritum descendentem, tanquam columbam, et manentem super eum, ipse est. Sed quid ipse est? quid me voluit per columbam docere qui me misit? Quia ipse erat Dominus? Jam noveram a quo missus eram: jam noveram eum cui dixi, Tu ad me venis baptizari? ego a te debeo baptizari: usque adeo ergo noveram Dominum, ut ego ab eo vellem baptizari, non ut a me ipse baptizaretur: et tunc mihi dixit, Sine modo; impleatur omnis justitia (Matth. III, 14, 15) ; pati veni, baptizari non venio? impleatur omnis", |
| "candidate_score": 0.619807, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_6", |
| "bdc_text": "Persuasi mihi sane , ut eundem cum Francisco Kolbio finem sim habiturus .", |
| "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_204", |
| "psc_text": "illud quod promisi, implerem; adjuvante etiam atque etiam pia intentione et votis bonis, et illud apparebit vobis, quare Joannes quod didicit in Domino, quia ipse est qui baptizat in Spiritu sancto, et nulli servo suo translegavit potestatem baptizandi, non debuit discere nisi per columbam. TRACTATUS VI. In eumdem Evangelii locum. Quare Deus per columbae speciem ostendere voluerit Spiritum sanctum. Cap. I, V\\ V\\. 32, 33. 1. Fateor Sanctitati vestrae, timueram ne frigus hoc frigidos vos ad conveniendum faceret: sed quia ista celebritate et frequentia vestra, spiritu vos fervere de monstratis, non dubito quia etiam orastis pro me, ut debitum vobis exsolvam. Promiseram enim in nomine Christi disserere hodie, cum angustia temporis tunc impediret, ne id possemus explicare tractando, quare Deus per columbae speciem ostendere voluerit Spiritum sanctum. Hoc ut explicetur, illuxit nobis dies hodiernus; et sentio audiendi cupiditate et pia devotione vos celebrius congregatos. Exspectationem vestram Deus impleat ex ore", |
| "candidate_score": 0.616598, |
| "ce_score": null |
| } |
| ] |
| }, |
| { |
| "rank": 4, |
| "cf_id": "cf026", |
| "work_id": "dlt000306", |
| "max_score": 0.686963, |
| "ce_confirmed": false, |
| "evidence": [ |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_11_13", |
| "bdc_text": "Dubitamus , quis sit haeres ille regni Scotiae ; persuasimus enim nobis regis unicam filiam delphini Galliarum uxorem una cum marito in patrium regnum successisse . Gallo defuncto iamdudum vaticinatus sum eiusmodi finem cum Faraone , Antiocho , Herode .", |
| "psc_chunk_id": "dlt000306_window_16", |
| "psc_text": "Arcadii XVI, Alarico post captam urbem defuncto, Athaulfus Gothis Italia regno praeficitur annis VI. Iste quinto regni anno de Italia recedens Gallias adiit. Placidiam Theodosii imperatoris filiam, quam Romae Gothi ceperant coniugem sibi adsumpsit. In quo prophetia Danihelis a quibusdam creditur esse conpleta, qui ait filiam regis austri coniungendam regi aquilonis, nullo tamen de germine eius subole subsistente. Sicut et idem in consequentibus propheta subicit dicens: nec stabit semen eius. Nullus enim de utero illius extitit genitus, qui patris in regnum succederet. Athaulfus autem dum relictis Galliis Spanias peteret, a quodam suorum apud Barcinonem inter familiares fabulas iugulatur. [§ 20] Aera CCCCLIIII, anno imperii Honorii et Arcadii XXII post Athaulfum Gothis Sigericus princeps electus est. Qui dum ad pacem cum Romanis esset promptissimus, mox a suis est interfectus. [§ 21] Aera et anno quo supra Vallia Sigerico succedens tribus annis regnum tenuit belli causa princeps a Gothis effectus, sed ad", |
| "candidate_score": 0.686963, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_10_12", |
| "bdc_text": "condonabis igitur facile pro tua in me candore hanc noxam . Dubitamus , quis sit haeres ille regni Scotiae ; persuasimus enim nobis regis unicam filiam delphini Galliarum uxorem una cum marito in patrium regnum successisse .", |
| "psc_chunk_id": "dlt000306_window_39", |
| "psc_text": "regni sui exordiis catholicam fidem adeptus totius Gothicae gentis populos inoliti erroris labe detersa ad cultum rectae fidei reuocat. [§ 53] Synodum deinde episcoporum ad condemnationem Arrianae haeresis de diuersis Spaniae et Galliae prouinciis congregat, cui concilio idem religiosissimus princeps interfuit gestaque eius praesentia sua et subscriptione firmauit, abdicans cum omnibus suis perfidiam quam hucusque Gothorum populus Arrio docente didicerat, et praedicans trium personarum unitatem in deum, filium a patre consubstantialiter genitum esse, spiritum sanctum inseparabiliter a patre filioque procedere et esse amborum unum spiritum, unde et unum sunt. [§ 54] Egit etiam gloriose bellum aduersus infestas gentes fidei suscepto auxilio. Francis enim sexaginta fere milium armatorum Gallias inruentibus misso Claudio duce aduersus eos glorioso triumphauit euentu. Nulla umquam in Spaniis Gothorum uictoria uel maior uel similis extitit. Prostrati sunt enim et capti multa milia hostium; residua exercitus pars praeter spem in fugam uersa Gothis post tergum insequentibus usque in", |
| "candidate_score": 0.646064, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_10_12", |
| "bdc_text": "condonabis igitur facile pro tua in me candore hanc noxam . Dubitamus , quis sit haeres ille regni Scotiae ; persuasimus enim nobis regis unicam filiam delphini Galliarum uxorem una cum marito in patrium regnum successisse .", |
| "psc_chunk_id": "dlt000306_window_16", |
| "psc_text": "Arcadii XVI, Alarico post captam urbem defuncto, Athaulfus Gothis Italia regno praeficitur annis VI. Iste quinto regni anno de Italia recedens Gallias adiit. Placidiam Theodosii imperatoris filiam, quam Romae Gothi ceperant coniugem sibi adsumpsit. In quo prophetia Danihelis a quibusdam creditur esse conpleta, qui ait filiam regis austri coniungendam regi aquilonis, nullo tamen de germine eius subole subsistente. Sicut et idem in consequentibus propheta subicit dicens: nec stabit semen eius. Nullus enim de utero illius extitit genitus, qui patris in regnum succederet. Athaulfus autem dum relictis Galliis Spanias peteret, a quodam suorum apud Barcinonem inter familiares fabulas iugulatur. [§ 20] Aera CCCCLIIII, anno imperii Honorii et Arcadii XXII post Athaulfum Gothis Sigericus princeps electus est. Qui dum ad pacem cum Romanis esset promptissimus, mox a suis est interfectus. [§ 21] Aera et anno quo supra Vallia Sigerico succedens tribus annis regnum tenuit belli causa princeps a Gothis effectus, sed ad", |
| "candidate_score": 0.635059, |
| "ce_score": null |
| } |
| ] |
| }, |
| { |
| "rank": 5, |
| "cf_id": "cf021", |
| "work_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones", |
| "max_score": 0.684984, |
| "ce_confirmed": false, |
| "evidence": [ |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_4_6", |
| "bdc_text": "Quid enim tibi alioquin occupatissimo negotium facesseremus ? Postremo , cum antea difficulter scripserim , iam vero difficillime scribam propter strumam gutturi meo iam triennium annatam , quae tam pertinax est , ut nulli caedat curationi , deinde tam molesta , ut vix amplius vel calceis indui possim absque alterius ope. Persuasi mihi sane , ut eundem cum Francisco Kolbio finem sim habiturus .", |
| "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_247", |
| "psc_text": "inquietus erat animus meus. Ipsumque Ambrosium felicem quemdam hominem secundum saeculum opinabar, quem sic tantae potestates honorarent; caelibatus tantum ejus mihi laboriosus videbatur. Quid autem ille spei gereret, et adversus ipsius excellentiae tentamenta quid luctaminis haberet, quidve solaminis in adversis, et occultum os ejus quod erat in corde ejus, quam sapida gaudia de pane tuo ruminaret; nec conjicere noveram, nec expertus eram: nec ille sciebat aestus meos, nec foveam periculi mei. Non enim quaerere ab eo poteram quod volebam, sicut volebam, secludentibus me ab ejus aure atque ore catervis negotiosorum hominum, quorum infirmitatibus serviebat. Cum quibus quando non erat, quod per exiguum temporis erat, aut corpus reficiebat necessariis sustentaculis, aut lectione animum. Sed cum legebat, oculi ducebantur per paginas, et cor intellectum rimabatur, vox autem et lingua quiescebant. Saepe cum adessemus, non enim vetabatur quisquam ingredi, aut ei venientem nuntiari mos erat; sic eum legentem vidimus tacite, et aliter nunquam:", |
| "candidate_score": 0.684984, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_4_6", |
| "bdc_text": "Quid enim tibi alioquin occupatissimo negotium facesseremus ? Postremo , cum antea difficulter scripserim , iam vero difficillime scribam propter strumam gutturi meo iam triennium annatam , quae tam pertinax est , ut nulli caedat curationi , deinde tam molesta , ut vix amplius vel calceis indui possim absque alterius ope. Persuasi mihi sane , ut eundem cum Francisco Kolbio finem sim habiturus .", |
| "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_246", |
| "psc_text": "hac re cor meum, non facile fortasse de hac amputanda consuetudine matrem meam fuisse cessuram, si ab alio prohiberetur, quem non sicut Ambrosium diligebat, quem propter salutem meam maxime diligebat; eam vero ille propter ejus religiosissimam conversationem, qua in bonis operibus tam fervens spiritu frequentabat ecclesiam: ita ut saepe erumperet, cum me videret, in ejus praedicationem, gratulans mihi quod talem matrem haberem; nesciens qualem illa me filium, qui dubitabam de illis omnibus, et inveniri posse viam vitae minime putabam. CAPUT III. Occupationes et studia Ambrosii. 3. Nec jam ingemiscebam orando ut subvenires mihi; sed ad quaerendum intentus, et ad disserendum inquietus erat animus meus. Ipsumque Ambrosium felicem quemdam hominem secundum saeculum opinabar, quem sic tantae potestates honorarent; caelibatus tantum ejus mihi laboriosus videbatur. Quid autem ille spei gereret, et adversus ipsius excellentiae tentamenta quid luctaminis haberet, quidve solaminis in adversis, et occultum os ejus quod erat in corde ejus, quam", |
| "candidate_score": 0.679889, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_4_6", |
| "bdc_text": "Quid enim tibi alioquin occupatissimo negotium facesseremus ? Postremo , cum antea difficulter scripserim , iam vero difficillime scribam propter strumam gutturi meo iam triennium annatam , quae tam pertinax est , ut nulli caedat curationi , deinde tam molesta , ut vix amplius vel calceis indui possim absque alterius ope. Persuasi mihi sane , ut eundem cum Francisco Kolbio finem sim habiturus .", |
| "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_409", |
| "psc_text": "discerpitur gravi molestia, dum illud veritate praeponit, hoc familiaritate non ponit. CAPUT XI. Lucta spiritus et carnis in Augustino. 25. Sic aegrotabam et excruciabar accusans memetipsum solito acerbius nimis, ac volvens et versans me in vinculo meo, donec abrumperetur totum quo jam exiguo tenebar, sed tenebar tamen. Et instabas tu in occultis meis. Domine, severa misericordia, flagella ingeminans timoris et pudoris, ne rursus cessarem, et non abrumperetur idipsum exiguum et tenue quod remanserat; et revalesceret iterum, et me robustius alligaret. Dicebam enim apud me intus: Ecce modo fiat, modo fiat. Et cum verbo jam ibam in placitum. Jam pene faciebam, et non faciebam: nec relabebar tamen in pristina, sed de proximo stabam, et respirabam. Et item conabar, et paulo minus ibi eram, et paulo minus jamjamque attingebam et tenebam; et non ibi eram, nec attingebam, nec tenebam, haesitans mori morti, et vitae vivere; plusque in me valebat deterius inolitum, quam", |
| "candidate_score": 0.675816, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_4_6", |
| "bdc_text": "Quid enim tibi alioquin occupatissimo negotium facesseremus ? Postremo , cum antea difficulter scripserim , iam vero difficillime scribam propter strumam gutturi meo iam triennium annatam , quae tam pertinax est , ut nulli caedat curationi , deinde tam molesta , ut vix amplius vel calceis indui possim absque alterius ope. Persuasi mihi sane , ut eundem cum Francisco Kolbio finem sim habiturus .", |
| "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_425", |
| "psc_text": "mihi erat istud, ut putaretur et disputaretur de animo meo, et blasphemaretur bonum nostrum? 4. Quin etiam, quod ipsa aestate litterario labori nimio pulmo meus cedere coeperat, et difficulter trahere suspiria, doloribusque pectoris testari se saucium, vocemque clariorem productioremve recusare, primo perturbaverat me, quia magisterii illius sarcinam pene jam necessitate deponere cogebat, aut si curari et convalescere potuissem, certe intermittere. Sed ubi plena voluntas vacandi, et videndi quoniam tu es Dominus, oborta mihi est atque firmata; nosti, Deus meus, etiam gaudere coepi, quod haec quoque suberat non mendax excusatio, quae offensionem hominum temperaret, qui propter liberos suos me liberum esse nunquam volebant. Plenus igitur tali gaudio tolerabam illud intervallum temporis, donec decurreret: nescio utrum vel viginti dies erant, sed tamen fortiter tolerabantur; quia recesserat cupiditas quae mecum solebat ferre grave negotium, et ego premendus remanseram, nisi patientia succederet. Peccasse me in hoc quisquam servorum tuorum fratrum meorum dixerit, quod jam", |
| "candidate_score": 0.670526, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_5_7", |
| "bdc_text": "Postremo , cum antea difficulter scripserim , iam vero difficillime scribam propter strumam gutturi meo iam triennium annatam , quae tam pertinax est , ut nulli caedat curationi , deinde tam molesta , ut vix amplius vel calceis indui possim absque alterius ope. Persuasi mihi sane , ut eundem cum Francisco Kolbio finem sim habiturus . Desisto propemodum penitus a scribendo ;", |
| "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_425", |
| "psc_text": "mihi erat istud, ut putaretur et disputaretur de animo meo, et blasphemaretur bonum nostrum? 4. Quin etiam, quod ipsa aestate litterario labori nimio pulmo meus cedere coeperat, et difficulter trahere suspiria, doloribusque pectoris testari se saucium, vocemque clariorem productioremve recusare, primo perturbaverat me, quia magisterii illius sarcinam pene jam necessitate deponere cogebat, aut si curari et convalescere potuissem, certe intermittere. Sed ubi plena voluntas vacandi, et videndi quoniam tu es Dominus, oborta mihi est atque firmata; nosti, Deus meus, etiam gaudere coepi, quod haec quoque suberat non mendax excusatio, quae offensionem hominum temperaret, qui propter liberos suos me liberum esse nunquam volebant. Plenus igitur tali gaudio tolerabam illud intervallum temporis, donec decurreret: nescio utrum vel viginti dies erant, sed tamen fortiter tolerabantur; quia recesserat cupiditas quae mecum solebat ferre grave negotium, et ego premendus remanseram, nisi patientia succederet. Peccasse me in hoc quisquam servorum tuorum fratrum meorum dixerit, quod jam", |
| "candidate_score": 0.661485, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_6_8", |
| "bdc_text": "Persuasi mihi sane , ut eundem cum Francisco Kolbio finem sim habiturus . Desisto propemodum penitus a scribendo ; nam anhelitus mihi coarctatur .", |
| "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_417", |
| "psc_text": "in silentio capitulum, quo primum conjecti sunt oculi mei: Non in comessationibus et ebrietatibus, non in cubilibus et impudicitiis, non in contentione et aemulatione; sed induite Dominum Jesum Christum, et carnis providentiam ne feceritis in concupiscentiis (Rom. XIII, 13, 14) . Nec ultra volui legere; nec opus erat. Statim quippe cum fine hujusce sententiae quasi luce securitatis infusa cordi meo, omnes dubitationis tenebrae diffugerunt. 30. Tum interjecto aut digito aut nescio quo alio signo, codicem clausi, et tranquillo jam vultu indicavi Alypio. At ille quid in se ageretur, quod ego nesciebam, sic indicavit. Petit videre quid legissem: ostendi; et attendit etiam ultra quam ego legeram, et ignorabam quid sequeretur. Sequebatur vero: Infirmum autem in fide recipite (Id., XIV, 1) . Quod ille ad se retulit, mihique aperuit. Sed tali admonitione firmatus est, placitoque ac proposito bono et congruentissimo suis moribus, quibus a me in melius jam olim valde longeque distabat,", |
| "candidate_score": 0.658769, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_5_7", |
| "bdc_text": "Postremo , cum antea difficulter scripserim , iam vero difficillime scribam propter strumam gutturi meo iam triennium annatam , quae tam pertinax est , ut nulli caedat curationi , deinde tam molesta , ut vix amplius vel calceis indui possim absque alterius ope. Persuasi mihi sane , ut eundem cum Francisco Kolbio finem sim habiturus . Desisto propemodum penitus a scribendo ;", |
| "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_409", |
| "psc_text": "discerpitur gravi molestia, dum illud veritate praeponit, hoc familiaritate non ponit. CAPUT XI. Lucta spiritus et carnis in Augustino. 25. Sic aegrotabam et excruciabar accusans memetipsum solito acerbius nimis, ac volvens et versans me in vinculo meo, donec abrumperetur totum quo jam exiguo tenebar, sed tenebar tamen. Et instabas tu in occultis meis. Domine, severa misericordia, flagella ingeminans timoris et pudoris, ne rursus cessarem, et non abrumperetur idipsum exiguum et tenue quod remanserat; et revalesceret iterum, et me robustius alligaret. Dicebam enim apud me intus: Ecce modo fiat, modo fiat. Et cum verbo jam ibam in placitum. Jam pene faciebam, et non faciebam: nec relabebar tamen in pristina, sed de proximo stabam, et respirabam. Et item conabar, et paulo minus ibi eram, et paulo minus jamjamque attingebam et tenebam; et non ibi eram, nec attingebam, nec tenebam, haesitans mori morti, et vitae vivere; plusque in me valebat deterius inolitum, quam", |
| "candidate_score": 0.657056, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_3_5", |
| "bdc_text": "Nam primo non offerebatur aliquod argumentum rescribendi praeter gratiarum actionem propter collata in nos beneficia , quae subinde novis accumulas , cum nobis hactenus nihil relictum sit quam \"deo gratias\" , quod tibi referre possimus , deinde quod hactenus nullam materiam aliam habuerim rescribendi , adeo ut Iacobum nostrum interrogarem , an tibi gratias egerit utriusque nomine , qui eodem , quo ego , utebatur praetextu . Quid enim tibi alioquin occupatissimo negotium facesseremus ? Postremo , cum antea difficulter scripserim , iam vero difficillime scribam propter strumam gutturi meo iam triennium annatam , quae tam pertinax est , ut nulli caedat curationi , deinde tam molesta , ut vix amplius vel calceis indui possim absque alterius ope.", |
| "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_441", |
| "psc_text": "tantum ingravesceret ut non valerem loqui, ascendit in cor meum admonere omnes meos qui aderant, ut deprecarentur te pro me, Deum salutis omnimodae. Et scripsi hoc in cera, et dedi ut eis legeretur. Mox ut genua supplici affectu fiximus, fugit dolor ille. Sed quis dolor? aut quomodo fugit? Expavi, fateor, Domine meus, Deus meus; nihil enim tale ab ineunte aetate expertus fueram. Et insinuati sunt mihi in profundo nutus tui; et gaudens in fide laudavi nomen tuum. Et ea fides me securum esse non sinebat de praeteritis peccatis meis, quae mihi per Baptismum tuum remissa nondum erant. CAPUT V Ambrosium consulit quid legendum. 13. Renuntiavi, peractis vindemialibus; ut scholasticis suis Mediolanenses venditorem verborum alium providerent, quod et tibi ego servire delegissem, et illi professioni, prae difficultate spirandi ac dolore pectoris, non sufficerem. Et insinuavi per litteras antistitituo, viro sancto Ambrosio pristinos errores meos, et praesens votum meum, ut moneret quid", |
| "candidate_score": 0.654852, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_5_7", |
| "bdc_text": "Postremo , cum antea difficulter scripserim , iam vero difficillime scribam propter strumam gutturi meo iam triennium annatam , quae tam pertinax est , ut nulli caedat curationi , deinde tam molesta , ut vix amplius vel calceis indui possim absque alterius ope. Persuasi mihi sane , ut eundem cum Francisco Kolbio finem sim habiturus . Desisto propemodum penitus a scribendo ;", |
| "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_246", |
| "psc_text": "hac re cor meum, non facile fortasse de hac amputanda consuetudine matrem meam fuisse cessuram, si ab alio prohiberetur, quem non sicut Ambrosium diligebat, quem propter salutem meam maxime diligebat; eam vero ille propter ejus religiosissimam conversationem, qua in bonis operibus tam fervens spiritu frequentabat ecclesiam: ita ut saepe erumperet, cum me videret, in ejus praedicationem, gratulans mihi quod talem matrem haberem; nesciens qualem illa me filium, qui dubitabam de illis omnibus, et inveniri posse viam vitae minime putabam. CAPUT III. Occupationes et studia Ambrosii. 3. Nec jam ingemiscebam orando ut subvenires mihi; sed ad quaerendum intentus, et ad disserendum inquietus erat animus meus. Ipsumque Ambrosium felicem quemdam hominem secundum saeculum opinabar, quem sic tantae potestates honorarent; caelibatus tantum ejus mihi laboriosus videbatur. Quid autem ille spei gereret, et adversus ipsius excellentiae tentamenta quid luctaminis haberet, quidve solaminis in adversis, et occultum os ejus quod erat in corde ejus, quam", |
| "candidate_score": 0.650594, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_3_5", |
| "bdc_text": "Nam primo non offerebatur aliquod argumentum rescribendi praeter gratiarum actionem propter collata in nos beneficia , quae subinde novis accumulas , cum nobis hactenus nihil relictum sit quam \"deo gratias\" , quod tibi referre possimus , deinde quod hactenus nullam materiam aliam habuerim rescribendi , adeo ut Iacobum nostrum interrogarem , an tibi gratias egerit utriusque nomine , qui eodem , quo ego , utebatur praetextu . Quid enim tibi alioquin occupatissimo negotium facesseremus ? Postremo , cum antea difficulter scripserim , iam vero difficillime scribam propter strumam gutturi meo iam triennium annatam , quae tam pertinax est , ut nulli caedat curationi , deinde tam molesta , ut vix amplius vel calceis indui possim absque alterius ope.", |
| "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_425", |
| "psc_text": "mihi erat istud, ut putaretur et disputaretur de animo meo, et blasphemaretur bonum nostrum? 4. Quin etiam, quod ipsa aestate litterario labori nimio pulmo meus cedere coeperat, et difficulter trahere suspiria, doloribusque pectoris testari se saucium, vocemque clariorem productioremve recusare, primo perturbaverat me, quia magisterii illius sarcinam pene jam necessitate deponere cogebat, aut si curari et convalescere potuissem, certe intermittere. Sed ubi plena voluntas vacandi, et videndi quoniam tu es Dominus, oborta mihi est atque firmata; nosti, Deus meus, etiam gaudere coepi, quod haec quoque suberat non mendax excusatio, quae offensionem hominum temperaret, qui propter liberos suos me liberum esse nunquam volebant. Plenus igitur tali gaudio tolerabam illud intervallum temporis, donec decurreret: nescio utrum vel viginti dies erant, sed tamen fortiter tolerabantur; quia recesserat cupiditas quae mecum solebat ferre grave negotium, et ego premendus remanseram, nisi patientia succederet. Peccasse me in hoc quisquam servorum tuorum fratrum meorum dixerit, quod jam", |
| "candidate_score": 0.649186, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_6_8", |
| "bdc_text": "Persuasi mihi sane , ut eundem cum Francisco Kolbio finem sim habiturus . Desisto propemodum penitus a scribendo ; nam anhelitus mihi coarctatur .", |
| "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_425", |
| "psc_text": "mihi erat istud, ut putaretur et disputaretur de animo meo, et blasphemaretur bonum nostrum? 4. Quin etiam, quod ipsa aestate litterario labori nimio pulmo meus cedere coeperat, et difficulter trahere suspiria, doloribusque pectoris testari se saucium, vocemque clariorem productioremve recusare, primo perturbaverat me, quia magisterii illius sarcinam pene jam necessitate deponere cogebat, aut si curari et convalescere potuissem, certe intermittere. Sed ubi plena voluntas vacandi, et videndi quoniam tu es Dominus, oborta mihi est atque firmata; nosti, Deus meus, etiam gaudere coepi, quod haec quoque suberat non mendax excusatio, quae offensionem hominum temperaret, qui propter liberos suos me liberum esse nunquam volebant. Plenus igitur tali gaudio tolerabam illud intervallum temporis, donec decurreret: nescio utrum vel viginti dies erant, sed tamen fortiter tolerabantur; quia recesserat cupiditas quae mecum solebat ferre grave negotium, et ego premendus remanseram, nisi patientia succederet. Peccasse me in hoc quisquam servorum tuorum fratrum meorum dixerit, quod jam", |
| "candidate_score": 0.646566, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_6_8", |
| "bdc_text": "Persuasi mihi sane , ut eundem cum Francisco Kolbio finem sim habiturus . Desisto propemodum penitus a scribendo ; nam anhelitus mihi coarctatur .", |
| "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_409", |
| "psc_text": "discerpitur gravi molestia, dum illud veritate praeponit, hoc familiaritate non ponit. CAPUT XI. Lucta spiritus et carnis in Augustino. 25. Sic aegrotabam et excruciabar accusans memetipsum solito acerbius nimis, ac volvens et versans me in vinculo meo, donec abrumperetur totum quo jam exiguo tenebar, sed tenebar tamen. Et instabas tu in occultis meis. Domine, severa misericordia, flagella ingeminans timoris et pudoris, ne rursus cessarem, et non abrumperetur idipsum exiguum et tenue quod remanserat; et revalesceret iterum, et me robustius alligaret. Dicebam enim apud me intus: Ecce modo fiat, modo fiat. Et cum verbo jam ibam in placitum. Jam pene faciebam, et non faciebam: nec relabebar tamen in pristina, sed de proximo stabam, et respirabam. Et item conabar, et paulo minus ibi eram, et paulo minus jamjamque attingebam et tenebam; et non ibi eram, nec attingebam, nec tenebam, haesitans mori morti, et vitae vivere; plusque in me valebat deterius inolitum, quam", |
| "candidate_score": 0.640528, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_6_8", |
| "bdc_text": "Persuasi mihi sane , ut eundem cum Francisco Kolbio finem sim habiturus . Desisto propemodum penitus a scribendo ; nam anhelitus mihi coarctatur .", |
| "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_293", |
| "psc_text": "At ego infelix nec feminae imitator, dilationis impatiens, tanquam post biennium accepturus eam quam petebam, quia non amator conjugii sed libidinis servus eram; procuravi aliam, non utique conjugem; quo tanquam sustentaretur et perduceretur vel integer vel auctior morbus animae meae, satellitio perdurantis consuetudinis, in regnum uxorium. Nec sanabatur vulnus illud meum quod prioris praecisione factum fuerat, sed post fervorem doloremque acerrimum putrescebat, et quasi frigidius, sed desperatius dolebat. CAPUT XVI. Mortis et judicii metum nunquam deposuit. 26. Tibi laus, tibi gloria, fons misericordiarum. Ego fiebam miserior, et tu propinquior. Aderat jam jamque dextera tua raptura me de coeno, et ablutura me; et ignorabam. Nec me revocabat a profundiore voluptatum carnalium gurgite, nisi metus mortis et futuri judicii tui, qui per varias quidem opiniones, nunquam tamen recessit de pectore meo. Et disputabam cum amicis meis Alypio et Nebridio de finibus bonorum et malorum, Epicurum accepturum fuisse palmam in animo meo, nisi", |
| "candidate_score": 0.637574, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_6_8", |
| "bdc_text": "Persuasi mihi sane , ut eundem cum Francisco Kolbio finem sim habiturus . Desisto propemodum penitus a scribendo ; nam anhelitus mihi coarctatur .", |
| "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_226", |
| "psc_text": "et id erat peccatum insanabilius, quo me peccatorem non esse arbitrabar; et exsecrabilis iniquitas te, Deus omnipotens, te in me ad perniciem meam, quam mea te ad salutem malle superari. Nondum ergo posueras custodiam ori meo, et ostium continentiae circum labia mea, ut non declinaret cor meum in verba maligna, ad excusandas excusationes in peccatis cum hominibus operantibus iniquitatem; et ideo adhuc combinabam cum electis eorum (Psal. CXL, 3, 4). 19. Sed tamen jam desperans in ea falsa doctrina me posse proficere; eaque ipsa quibus si nihil melius reperirem, contentus esse decreveram, jam remissius negligentiusque retinebam. Etenim suborta est etiam mihi cogitatio, prudentiores caeteris fuisse illos philosophos, quos Academicos appellant, quod de omnibus dubitandum esse censuerant, nec aliquid veri ab homine comprehendi posse decreverant. Ita enim et mihi liquido sensisse videbantur, ut vulgo habentur, etiam illorum intentionem nondum intelligenti. Nec dissimulavi eumdem hospitem meum reprimere a nimia fiducia, quam sensi", |
| "candidate_score": 0.63612, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_5", |
| "bdc_text": "Postremo , cum antea difficulter scripserim , iam vero difficillime scribam propter strumam gutturi meo iam triennium annatam , quae tam pertinax est , ut nulli caedat curationi , deinde tam molesta , ut vix amplius vel calceis indui possim absque alterius ope.", |
| "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_582", |
| "psc_text": "Domine Deus meus, cui humilem famulatum ac simplicem debeo, quantis mecum suggestionum machinationibus agit inimicus ut signum aliquod petam? Sed obsecro te per Regem nostrum, et patriam Jerusalem simplicem, castam, ut quemadmodum a me longe est ista consensio, ita sit semper longe atque longius. Pro salute autem cujusquam cum te rogo, alius multum differens finis est intentionis meae; et te facientem quod vis, das mihi, et dabis libenter sequi. 57. Verumtamen in quam multis minutissimis et contemptibilibus rebus curiositas quotidie nostra tentatur, et quam saepe labamur, quis enumerat? Quoties narrantes inania, primo quasi toleramus ne offendamus infirmos, deinde paulatim libenter advertimus? Canem currentem post leporem jam non specto, cum in circo fit: at vero in agro, si casu transeam, avertit me fortassis et ab aliqua magna cogitatione, atque ad se convertit illa venatio; non deviare cogens corpore jumenti, sed cordis inclinatione. Et nisi jam mihi demonstrata infirmitate mea, cito admoneas,", |
| "candidate_score": 0.634863, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_6_8", |
| "bdc_text": "Persuasi mihi sane , ut eundem cum Francisco Kolbio finem sim habiturus . Desisto propemodum penitus a scribendo ; nam anhelitus mihi coarctatur .", |
| "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_289", |
| "psc_text": "me jam conjugatum Baptismus salutaris ablueret, quo me in dies gaudebat aptari, et vota sua ac promissa tua in mea fide compleri animadvertebat. Cum sane et rogatu meo et desiderio suo, forti clamore cordis abs te deprecaretur quotidie, ut ei per visum ostenderes aliquid de futuro matrimonio meo; nunquam voluisti. Et videbat quaedam vana et phantastica, quo cogebat impetus de hac re satagentis humani spiritus, et narrabat mihi, non cum fiducia qua solebat, cum tu demonstrares ei, sed contemnens ea. Dicebat enim discernere se nescio quo sapore, quem verbis explicare non poterat, quid interesset inter revelantem te, et animam suam somniantem. Instabatur tamen, et puella petebatur, cujus aetas ferme biennio minus quam nubilis erat; et quia ea placebat, exspectabatur. CAPUT XIV. De vita communi agenda cum amicis deliberat. 24. Et multi amici agitaveramus animo, et colloquentes ac detestantes turbulentas humanae vitae molestias, pene jam firmaveramus remoti a turbis otiose vivere:", |
| "candidate_score": 0.632882, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_14", |
| "bdc_text": "Mulierculae adfui , quantum potui , non tam , quod ob pietatem mihi charasit , quam quod a te commendata ;", |
| "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_564", |
| "psc_text": "quia idem pulvis fuit, quem talia dicentem afflatu tuae inspirationis adamavi: Omnia possum, inquit, in eo qui me confortat. Conforta me, ut possim. Da quod jubes, et jube quod vis. Iste se accepisse confitetur, et quod gloriatur, in Domino gloriatur (I Cor. I, 30, 31). Audivi alium rogantem ut accipiat: Aufer a me, inquit, concupiscentias ventris (Eccli. XXIII, 6) . Unde apparet, sancte Deus meus, te dare, cum fit quod imperas fieri. 46. Docuisti me, Pater bone, Omnia munda mundis; sed malum esse homini qui per offensionem manducat (Rom. XIV, 20) ; et omnem creaturam tuam bonam esse, nihilque abjiciendum quod cum gratiarum actione percipitur (I Tim. IV, 4) ; et quia esca nos non commendat Deo (I Cor. VIII, 8) . et ut nemo nos judicet in cibo aut in potu (Coloss. II, 16) ; et ut qui manducat non manducantem non spernat; et qui non manducat, manducantem non", |
| "candidate_score": 0.631571, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_10", |
| "bdc_text": "condonabis igitur facile pro tua in me candore hanc noxam .", |
| "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_552", |
| "psc_text": "sitio. Tetigisti me, et exarsi in pacem tuam. CAPUT XXVIII. Miseriae hujus vitae. 39. Cum inhaesero tibi ex omni me, nusquam erit mihi dolor et labor; et viva erit vita mea, tota plena te. Nunc autem quoniam quem tu imples, sublevas eum; quoniam tui plenus non sum, oneri mihi sum. Contendunt laetitiae meae flendae cum laetandis moeroribus; et ex qua parte stet victoria nescio. Hei mihi! Domine, miserere mei. Contendunt moerores mei mali cum gaudiis bonis, et ex qua parte stet victoria nescio. Hei mihi! Domine, miserere mei. Hei mihi! ecce vulnera mea non abscondo: medicus es, aeger sum; misericors es, miser sum. Numquid non tentatio est vita humana super terram (Job. VII, 1)? Quis velit molestias et difficultates? Tolerari jubes eas, non amari. Nemo quod tolerat amat, etsi tolerare amat. Quamvis enim gaudeat se tolerare, mavult tamen non esse quod toleret. Prospera in adversis desidero, adversa in prosperis timeo.", |
| "candidate_score": 0.630476, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_6_8", |
| "bdc_text": "Persuasi mihi sane , ut eundem cum Francisco Kolbio finem sim habiturus . Desisto propemodum penitus a scribendo ; nam anhelitus mihi coarctatur .", |
| "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_431", |
| "psc_text": "8) . CAPUT IV. Libri apud Cassiciacum scripti Epistolae ad Nebridium. De ablato repente dolore Dentium acerrimo, dum psalmos pie evolvit. 7. Et venit dies in quo etiam actu solverer a professione rhetorica, unde jam cogitatu solutus eram. Et factum est, et eruisti linguam meam, unde jam erueras cor meum; et benedicebam tibi gaudens, profectus in villam cum meis omnibus. Ibi quid egerim in litteris, jam quidem servientibus tibi, sed adhuc superbiae scholam, tanquam in pausatione anhelantibus, testantur libri disputati cum praesentibus, et cum ipso me solo coram te: quae autem cum absente Nebridio, testantur epistolae. Et quando mihi sufficiat tempus commemorandi omnia magna erga nos beneficia tua in illo tempore, praesertim ad alia majora properanti? Revocat enim me recordatio mea, et dulce mihi fit, Domine, confiteri tibi quibus internis me stimulis perdomueris, et quemadmodum me complanaveris, humiliatis montibus et collibus cogitationum mearum, et tortuosa mea direxeris, et aspera lenieris;", |
| "candidate_score": 0.630468, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_6_8", |
| "bdc_text": "Persuasi mihi sane , ut eundem cum Francisco Kolbio finem sim habiturus . Desisto propemodum penitus a scribendo ; nam anhelitus mihi coarctatur .", |
| "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_285", |
| "psc_text": "tu dederis (Sap. VIII, 21). Utique dares, si gemitu interno pulsarem aures tuas, et fide solida in te jactarem curam meam. CAPUT XII. Contentio inter Alypium et Augustinum de matrimonio et caelibatu. 21. Prohibebat me sane Alypius ab uxore ducenda, causans nullo modo nos posse securo otio simul in amore sapientiae vivere, sicut jam diu desideraremus, si id fecissem. Erat enim ipse in ea re etiam tunc castissimus, ita ut mirum esset; quia vel experientiam concubitus ceperat in ingressu adolescentiae suae, sed non haeserat; magisque doluerat et spreverat, et deinde jam continentissime vivebat. Ego autem resistebam illi, exemplis eorum qui conjugati coluissent sapientiam, et promeruissent Deum, et habuissent fideliter ac dilexissent amicos. A quorum ego quidem granditate animi longe aberam: et deligatus morbo carnis mortifera suavitate, trahebam catenam meam, solvi timens, et quasi concusso vulnere repellens verba bene suadentis, tanquam manum solventis. Insuper etiam per me ipsi quoque Alypio loquebatur", |
| "candidate_score": 0.630329, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_7_9", |
| "bdc_text": "Desisto propemodum penitus a scribendo ; nam anhelitus mihi coarctatur . Haec et alia faciunt , quod tardiusculus sim ad scribendum ;", |
| "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_425", |
| "psc_text": "mihi erat istud, ut putaretur et disputaretur de animo meo, et blasphemaretur bonum nostrum? 4. Quin etiam, quod ipsa aestate litterario labori nimio pulmo meus cedere coeperat, et difficulter trahere suspiria, doloribusque pectoris testari se saucium, vocemque clariorem productioremve recusare, primo perturbaverat me, quia magisterii illius sarcinam pene jam necessitate deponere cogebat, aut si curari et convalescere potuissem, certe intermittere. Sed ubi plena voluntas vacandi, et videndi quoniam tu es Dominus, oborta mihi est atque firmata; nosti, Deus meus, etiam gaudere coepi, quod haec quoque suberat non mendax excusatio, quae offensionem hominum temperaret, qui propter liberos suos me liberum esse nunquam volebant. Plenus igitur tali gaudio tolerabam illud intervallum temporis, donec decurreret: nescio utrum vel viginti dies erant, sed tamen fortiter tolerabantur; quia recesserat cupiditas quae mecum solebat ferre grave negotium, et ego premendus remanseram, nisi patientia succederet. Peccasse me in hoc quisquam servorum tuorum fratrum meorum dixerit, quod jam", |
| "candidate_score": 0.624972, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_6", |
| "bdc_text": "Persuasi mihi sane , ut eundem cum Francisco Kolbio finem sim habiturus .", |
| "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_207", |
| "psc_text": "me objectis deficiebant, illum mihi promittebant, cujus adventu collatoque colloquio facillime mihi haec, et si qua forte majora quaererem, enodatissime expedirentur. Ergo ubi venit, expertus sum hominem gratum et jucundum verbis, et ea ipsa quae illi solent dicere, multo suavius garrientem. Sed quid ad meam sitim pretiosiorum poculorum decentissimus ministrator? Jam rebus talibus satiatae erant aures meae; nec ideo mihi meliora videbantur, quia melius dicebantur; nec ideo vera quia diserta; nec ideo sapiens anima, quia vultus congruus et decorum eloquium. Illi autem qui eum mihi promittebant, non boni rerum existimatores erant; et ideo illis videbatur prudens et sapiens, quia delectabat eos loquens. Sensi autem aliud genus hominum etiam veritatem habere suspectam, et ei nolle acquiescere si compto atque uberi sermone promeretur. Me autem jam docueras, Deus meus, miris et occultis modis; et propterea credo quod tu me docueris, quoniam verum est, nec quisquam praeter te alius est doctor veri, ubicumque", |
| "candidate_score": 0.622615, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_6", |
| "bdc_text": "Persuasi mihi sane , ut eundem cum Francisco Kolbio finem sim habiturus .", |
| "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_206", |
| "psc_text": "Sed tamen nondum liquido compereram utrum etiam secundum ejus verba, vicissitudines longiorum et breviorum dierum atque noctium, et ipsius noctis et diei, et deliquia luminum, et si quid ejusmodi in aliis libris legeram, posset exponi; ut, si forte posset, incertum quidem mihi fieret utrum ita se res haberet, an non ita; sed ad fidem meam illius auctoritatem, propter creditam sanctitatem, praeponerem. CAPUT VI. Faustus eloquens, sed liberalium disciplinarum expers. 10. Et per annos ferme ipsos novem, quibus eos animo vagabundus audivi, nimis extento desiderio venturum exspectabam istum Faustum. Caeteri enim eorum, in quos forte incurrissem, qui talium rerum quaestionibus a me objectis deficiebant, illum mihi promittebant, cujus adventu collatoque colloquio facillime mihi haec, et si qua forte majora quaererem, enodatissime expedirentur. Ergo ubi venit, expertus sum hominem gratum et jucundum verbis, et ea ipsa quae illi solent dicere, multo suavius garrientem. Sed quid ad meam sitim pretiosiorum poculorum decentissimus ministrator?", |
| "candidate_score": 0.619372, |
| "ce_score": null |
| } |
| ] |
| }, |
| { |
| "rank": 6, |
| "cf_id": "cf020", |
| "work_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Danielem", |
| "max_score": 0.684706, |
| "ce_confirmed": false, |
| "evidence": [ |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_12_14", |
| "bdc_text": "persuasimus enim nobis regis unicam filiam delphini Galliarum uxorem una cum marito in patrium regnum successisse . Gallo defuncto iamdudum vaticinatus sum eiusmodi finem cum Faraone , Antiocho , Herode . Mulierculae adfui , quantum potui , non tam , quod ob pietatem mihi charasit , quam quod a te commendata ;", |
| "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Danielem_window_257", |
| "psc_text": "est, quae complaceat Deo, Judaeam significat, et proprie Jerusalem, in qua honorifice susceptos eos qui partium Scopae erant, prosecutus est. Pro terra inclyta, quod interpretatus est Aquila, quem nos in hoc loco secuti sumus, Theodotio ipsum Hebraicum verbum posuit σαβὶν, pro quo Symmachus vertit, terram fortitudinis. (Vers. 17.) Et ponet faciem suam ut veniat ad tenendum universum regnum ejus, et recta faciet cum eo. Et filiam feminarum dabit ei, ut evertat illum [Vulg. illud ]. Ut evertat illum, hoc est, Ptolemaeum, sive illud, hoc est, regnum ejus. Volens Antiochus non solum Syriam, et Ciliciam, et 710 Lyciam, et alias provincias, quae Ptolemaei fuerant partium, possidere, sed in Aegyptum quoque regnum suum extendere, filiam suam Cleopatram per Euclem Rhodium septimo anno regni adolescentis, despondit Ptolemaeo, et tertiodecimo anno tradidit, data ei dotis nomine omni Coelesyria et Judaea. Filiam autem feminarum per πλεονασμὸν vocat, ut est illud poeticum: . . . .", |
| "candidate_score": 0.684706, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_11_13", |
| "bdc_text": "Dubitamus , quis sit haeres ille regni Scotiae ; persuasimus enim nobis regis unicam filiam delphini Galliarum uxorem una cum marito in patrium regnum successisse . Gallo defuncto iamdudum vaticinatus sum eiusmodi finem cum Faraone , Antiocho , Herode .", |
| "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Danielem_window_245", |
| "psc_text": "ex Antiocho natus erat, Icadioni et Genneo Antiochiae principibus occidendam tradidit: filiumque suum majorem Seleucum Callinicum in patris loco regem constituit. Et hoc est quod nunc dicitur: Post multos annos Ptolemaeus Philadelphus et Antiochus Θεὸς facient amicitias: et filia Austri regis, hoc est Ptolemaei, veniet ad regem Aquilonis, id est, ad Antiochum, ut inter patrem ac virum jungat amicitias. Et non poterit, inquit, obtinere, nec semen illius stare in regno Syriae; sed et ipsa Berenice, et qui eam adduxerunt, interficientur. Rex quoque Antiochus qui confortabat eam, hoc est, per quem poterat praevalere, veneno uxoris occisus est. (Vers. 7-9.) Et stabit de germine radicum ejus plantatio: et veniet cum exercitu, et ingredietur provinciam regis Aquilonis, et abutetur eis, et obtinebit. Insuper et deos eorum, et sculptilia, vasa quoque pretiosa auri et argenti captiva ducet in Aegyptum: ipse praevalebit adversus regem Aquilonis. Et intrabit in regnum rex Austri, et revertetur ad terram", |
| "candidate_score": 0.670582, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_12_14", |
| "bdc_text": "persuasimus enim nobis regis unicam filiam delphini Galliarum uxorem una cum marito in patrium regnum successisse . Gallo defuncto iamdudum vaticinatus sum eiusmodi finem cum Faraone , Antiocho , Herode . Mulierculae adfui , quantum potui , non tam , quod ob pietatem mihi charasit , quam quod a te commendata ;", |
| "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Danielem_window_245", |
| "psc_text": "ex Antiocho natus erat, Icadioni et Genneo Antiochiae principibus occidendam tradidit: filiumque suum majorem Seleucum Callinicum in patris loco regem constituit. Et hoc est quod nunc dicitur: Post multos annos Ptolemaeus Philadelphus et Antiochus Θεὸς facient amicitias: et filia Austri regis, hoc est Ptolemaei, veniet ad regem Aquilonis, id est, ad Antiochum, ut inter patrem ac virum jungat amicitias. Et non poterit, inquit, obtinere, nec semen illius stare in regno Syriae; sed et ipsa Berenice, et qui eam adduxerunt, interficientur. Rex quoque Antiochus qui confortabat eam, hoc est, per quem poterat praevalere, veneno uxoris occisus est. (Vers. 7-9.) Et stabit de germine radicum ejus plantatio: et veniet cum exercitu, et ingredietur provinciam regis Aquilonis, et abutetur eis, et obtinebit. Insuper et deos eorum, et sculptilia, vasa quoque pretiosa auri et argenti captiva ducet in Aegyptum: ipse praevalebit adversus regem Aquilonis. Et intrabit in regnum rex Austri, et revertetur ad terram", |
| "candidate_score": 0.670145, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_12_14", |
| "bdc_text": "persuasimus enim nobis regis unicam filiam delphini Galliarum uxorem una cum marito in patrium regnum successisse . Gallo defuncto iamdudum vaticinatus sum eiusmodi finem cum Faraone , Antiocho , Herode . Mulierculae adfui , quantum potui , non tam , quod ob pietatem mihi charasit , quam quod a te commendata ;", |
| "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Danielem_window_244", |
| "psc_text": "Orientis viribus dimicavit. Volens itaque Ptolemaeus Philadelphus post multos annos molestum finire certamen, filiam suam nomine Berenicen, Antiocho uxorem dedit, qui de priore uxore nomine Laodice, habebat duos filios, Seleucum, qui cognominatus est Callinicus, et alterum Antiochum. Deduxitque eam usque Pelusium: et infinita auri, et argenti millia dotis nomine dedit: Unde φορνοφόρος, id est, dotalis appellatus est. Antiochus autem Berenicen consortem regni habere se dicens, et Laodicen in concubinae locum, post multum temporis amore superatus, Laodicen cum liberis suis reducit in regiam. Quae metuens ambiguum viri animum, ne Berenicen reduceret, virum per ministros veneno interfecit. Berenicen autem cum filio qui ex Antiocho natus erat, Icadioni et Genneo Antiochiae principibus occidendam tradidit: filiumque suum majorem Seleucum Callinicum in patris loco regem constituit. Et hoc est quod nunc dicitur: Post multos annos Ptolemaeus Philadelphus et Antiochus Θεὸς facient amicitias: et filia Austri regis, hoc est Ptolemaei, veniet ad regem Aquilonis, id est,", |
| "candidate_score": 0.669581, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_11_13", |
| "bdc_text": "Dubitamus , quis sit haeres ille regni Scotiae ; persuasimus enim nobis regis unicam filiam delphini Galliarum uxorem una cum marito in patrium regnum successisse . Gallo defuncto iamdudum vaticinatus sum eiusmodi finem cum Faraone , Antiocho , Herode .", |
| "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Danielem_window_155", |
| "psc_text": "Postea vidi arietem cornibus ventilantem contra occidentem, et contra aquilonem, et contra meridiem, etc. Non ipsum arietem, Cyrum videlicet, vel Darium, sed ejusdem regni arietem, id est, Darium alterum, qui ultimus potentiae Persicae rex fuit, et quem superavit Alexander Philippi filius rex Macedonum. Quod autem Darius iste rex potentissimus, et ditissimus fuerit, tam Graecae, quam Latinae, ac barbarae narrant historiae. Et ego intelligebam. Ex superioribus enim visionibus, in quibus secundum regnum per arietem et hircum significatum est, etiam nunc intelligit, quod Medorum atque Persarum cernat imperium. (Vers. 5.) Ecce autem hircus caprarum veniebat ab occidente super faciem totius terrae, et non tangebat terram, etc. Ne quis me putet proprium sensum ponere, Gabrielis exponentis visionem prophetae, verba dicamus: Aries, inquit, quem vidisti habere duo cornua, rex Medorum est, atque Persarum. Darius videlicet Arsami filius, in quo Medorum et Persarum regnum destructum est. Porro hircus caprarum, qui veniebat ab occidente, et propter", |
| "candidate_score": 0.665175, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_11_13", |
| "bdc_text": "Dubitamus , quis sit haeres ille regni Scotiae ; persuasimus enim nobis regis unicam filiam delphini Galliarum uxorem una cum marito in patrium regnum successisse . Gallo defuncto iamdudum vaticinatus sum eiusmodi finem cum Faraone , Antiocho , Herode .", |
| "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Danielem_window_244", |
| "psc_text": "Orientis viribus dimicavit. Volens itaque Ptolemaeus Philadelphus post multos annos molestum finire certamen, filiam suam nomine Berenicen, Antiocho uxorem dedit, qui de priore uxore nomine Laodice, habebat duos filios, Seleucum, qui cognominatus est Callinicus, et alterum Antiochum. Deduxitque eam usque Pelusium: et infinita auri, et argenti millia dotis nomine dedit: Unde φορνοφόρος, id est, dotalis appellatus est. Antiochus autem Berenicen consortem regni habere se dicens, et Laodicen in concubinae locum, post multum temporis amore superatus, Laodicen cum liberis suis reducit in regiam. Quae metuens ambiguum viri animum, ne Berenicen reduceret, virum per ministros veneno interfecit. Berenicen autem cum filio qui ex Antiocho natus erat, Icadioni et Genneo Antiochiae principibus occidendam tradidit: filiumque suum majorem Seleucum Callinicum in patris loco regem constituit. Et hoc est quod nunc dicitur: Post multos annos Ptolemaeus Philadelphus et Antiochus Θεὸς facient amicitias: et filia Austri regis, hoc est Ptolemaei, veniet ad regem Aquilonis, id est,", |
| "candidate_score": 0.657659, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_13", |
| "bdc_text": "Gallo defuncto iamdudum vaticinatus sum eiusmodi finem cum Faraone , Antiocho , Herode .", |
| "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Danielem_window_155", |
| "psc_text": "Postea vidi arietem cornibus ventilantem contra occidentem, et contra aquilonem, et contra meridiem, etc. Non ipsum arietem, Cyrum videlicet, vel Darium, sed ejusdem regni arietem, id est, Darium alterum, qui ultimus potentiae Persicae rex fuit, et quem superavit Alexander Philippi filius rex Macedonum. Quod autem Darius iste rex potentissimus, et ditissimus fuerit, tam Graecae, quam Latinae, ac barbarae narrant historiae. Et ego intelligebam. Ex superioribus enim visionibus, in quibus secundum regnum per arietem et hircum significatum est, etiam nunc intelligit, quod Medorum atque Persarum cernat imperium. (Vers. 5.) Ecce autem hircus caprarum veniebat ab occidente super faciem totius terrae, et non tangebat terram, etc. Ne quis me putet proprium sensum ponere, Gabrielis exponentis visionem prophetae, verba dicamus: Aries, inquit, quem vidisti habere duo cornua, rex Medorum est, atque Persarum. Darius videlicet Arsami filius, in quo Medorum et Persarum regnum destructum est. Porro hircus caprarum, qui veniebat ab occidente, et propter", |
| "candidate_score": 0.635259, |
| "ce_score": null |
| } |
| ] |
| }, |
| { |
| "rank": 7, |
| "cf_id": "cf021", |
| "work_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2", |
| "max_score": 0.68389, |
| "ce_confirmed": false, |
| "evidence": [ |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_1_3", |
| "bdc_text": "Dominus tamen rependat in die illo . Speramus autem locum aliquem defensioni relictum , praesertim apud tam aequum iudicem . Nam primo non offerebatur aliquod argumentum rescribendi praeter gratiarum actionem propter collata in nos beneficia , quae subinde novis accumulas , cum nobis hactenus nihil relictum sit quam \"deo gratias\" , quod tibi referre possimus , deinde quod hactenus nullam materiam aliam habuerim rescribendi , adeo ut Iacobum nostrum interrogarem , an tibi gratias egerit utriusque nomine , qui eodem , quo ego , utebatur praetextu .", |
| "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3319", |
| "psc_text": "In ipso capite nostro attendite. Reliquit enim nobis exemplum, ut sequamur vestigia ejus. «Qui peccatum non fecit, nec inventus est dolus in ore ejus: qui cum malediceretur, non remaledicebat» dicens, «Domine, retribues pro me: cum judicaretur, non comminabatur; sed commendabat se illi judicanti juste» (I Petr. II, 21-23) . Quid est, «Domine, retribues, pro me? Ego,» inquit, «non quaero gloriam meam; est qui quaerat et judicet» (Joan. VIII, 50) . «Non vosmetipsos vindicantes, charissimi,» Apostolus dicit: «sed date locum irae. Scriptum est enim, Mihi vindictam, et ego retribuam, dicit Dominus» (Rom. XII, 19) . «Domine retribues pro me.» 16. Est hic alius intellectus non negligendus, et forte magis eligendus. «Domine» Christe, «retribues pro me.» Ego enim si reddam, rapui; tu quod non rapuisti, solvisti: «Domine, retribues pro me.» Vide illum retribuentem pro nobis. Venerunt qui tributum exigerent; exigebant tributum didrachmam, id est duas drachmas in uno homine: ventum est ad", |
| "candidate_score": 0.68389, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_1_3", |
| "bdc_text": "Dominus tamen rependat in die illo . Speramus autem locum aliquem defensioni relictum , praesertim apud tam aequum iudicem . Nam primo non offerebatur aliquod argumentum rescribendi praeter gratiarum actionem propter collata in nos beneficia , quae subinde novis accumulas , cum nobis hactenus nihil relictum sit quam \"deo gratias\" , quod tibi referre possimus , deinde quod hactenus nullam materiam aliam habuerim rescribendi , adeo ut Iacobum nostrum interrogarem , an tibi gratias egerit utriusque nomine , qui eodem , quo ego , utebatur praetextu .", |
| "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3716", |
| "psc_text": "Et ipsi filii praesenti saeculo perierunt, agnoscendi et recipiendi in futuro. Ille tamen vir habens aliud unde gauderet, in quo verum erat quod modo commemoravimus, «Per singulos dies benedicam te;» numquid quia ille dies quo totum perierat, tristis illuxit, ideo lux interior in corde defecit? Stetit quippe in illa luce, et ait: «Dominus dedit, Dominus abstulit; sicut Domino placuit, ita factum est: sit nomen Domini benedictum» (Job I) . Ergo per singulos dies laudavit, qui etiam in die tam tristi laudavit. Breve magisterium est, ut semper laudes Deum, veroque corde, non falso dicas: «Benedicam Dominum in omni tempore; semper laus ejus in ore meo» (Psal. XXXIII, 2) . Breve magisterium est, scilicet ut noveris eum misericorditer dare cum dat, misericorditer auferre cum tollit; nec te credas a misericordia ejus derelinqui, qui tibi aut blanditur dando, ne deficias; aut corripit exsultantem, ne pereas. Sive ergo in ejus donis, sive in ejus", |
| "candidate_score": 0.674137, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_1_3", |
| "bdc_text": "Dominus tamen rependat in die illo . Speramus autem locum aliquem defensioni relictum , praesertim apud tam aequum iudicem . Nam primo non offerebatur aliquod argumentum rescribendi praeter gratiarum actionem propter collata in nos beneficia , quae subinde novis accumulas , cum nobis hactenus nihil relictum sit quam \"deo gratias\" , quod tibi referre possimus , deinde quod hactenus nullam materiam aliam habuerim rescribendi , adeo ut Iacobum nostrum interrogarem , an tibi gratias egerit utriusque nomine , qui eodem , quo ego , utebatur praetextu .", |
| "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_1110", |
| "psc_text": "Nam si reddere vellet, quid inveniret quod redderet peccatori, nisi poenam et supplicium? Noluit reddere poenam, sed donavit gratiam. Audi quia ille cui donavit, tenet Dominum etiam debitorem. Invenit eum donatorem tempore misericordiae, tenet debitorem tempore judicii. Quomodo hoc dicit, videte. «Ego enim jam immolor,» dixit, «et tempus resolutionis meae proximum est. Bonum certamen certavi, cursum consummavi, fidem servavi.» Hoc, tempore misericordiae, audi de judicio. «De caetero superest mihi corona justitiae, quam reddet mihi Dominus in illa die justus judex.» Non dixit, donat; sed, «reddet.» Quando donabat, misericors erat; quando reddet, judex erit: quia, «Misericordiam et judicium cantabo tibi, Domine.» Sed donando delicta, fecit se coronae debitorem: ibi «misericordiam consecutus sum.» Misericors ergo Dominus primo, hic autem «reddet mihi» coronam «justitiae.» Unde reddet? Quia «justus judex» est. Quare justus judex? Quia «bonum certamen certavi, cursum consummavi, fidem servavi.» Ideo justus non potest nisi coronare ista. Invenit enim ista quae coronaret:", |
| "candidate_score": 0.665742, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_1_3", |
| "bdc_text": "Dominus tamen rependat in die illo . Speramus autem locum aliquem defensioni relictum , praesertim apud tam aequum iudicem . Nam primo non offerebatur aliquod argumentum rescribendi praeter gratiarum actionem propter collata in nos beneficia , quae subinde novis accumulas , cum nobis hactenus nihil relictum sit quam \"deo gratias\" , quod tibi referre possimus , deinde quod hactenus nullam materiam aliam habuerim rescribendi , adeo ut Iacobum nostrum interrogarem , an tibi gratias egerit utriusque nomine , qui eodem , quo ego , utebatur praetextu .", |
| "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3318", |
| "psc_text": "! Tres autem pueri in mediis ignibus deambulando laudaverunt Deum (Dan. III, 24) . Illorum salus in dextera, istorum etiam in sinistra. Aliquando ergo non salvat in sinistra sanctos suos; sed semper salvat in dextera. Impios autem plerumque salvat in sinistra, non salvat in dextera. Nam illi qui persequebantur Crispinam, sani erant in corpore: illa occisa est, illi vivunt. Illorum salus in sinistra, illius in dextera: «Et salvum me fecit dextera tua.» 15. [«vers. 8.] Domine, retribues pro me.» Ego non retribuo; tu retribues pro me Saeviant inimici, quantum libet; tu retribues quod ego non possum. «Domine, retribues pro me.» In ipso capite nostro attendite. Reliquit enim nobis exemplum, ut sequamur vestigia ejus. «Qui peccatum non fecit, nec inventus est dolus in ore ejus: qui cum malediceretur, non remaledicebat» dicens, «Domine, retribues pro me: cum judicaretur, non comminabatur; sed commendabat se illi judicanti juste» (I Petr. II, 21-23) . Quid", |
| "candidate_score": 0.664746, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_17_19", |
| "bdc_text": "Salutant te Iacobus , caeteri ; salvos cupio fratres omnes . Raptim. Scaffhusii 4 .", |
| "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_164", |
| "psc_text": "captivitatem Jacob?» An forte intelligimus hic aliam captivitatem, de qua omnes nos volumus liberari? Nam omnes pertinemus ad Jacob, si pertinemus ad semen Abrahae. Hoc enim dicit Apostolus: «In Isaac vocabitur tibi semen; id est, non hi qui filii carnis, hi filii Dei, sed filii promissionis deputantur» «in semen» (Rom. IX, 7, 8) . Si filii promissionis in semen deputantur, offendendo Deum Judaei degeneraverunt; nos promerendo Deum, de genere Abrahae facti sumus, non pertinentes ad carnem, sed pertinentes ad fidem. Imitati enim fidem, filii facti sumus: illi autem degenerando a fide, exhaeredari meruerunt. Nam, ut noveritis quia perdiderunt illud, quod nati erant de Abraham, cum se arroganter jactarent audiente Domino Jesu Christo, gloriantes de sanguine et non de vita, et dicerent Domino, «Nos patrem habemus Abraham;» ait illis Dominus tanquam degenerantibus: «Si filii Abrahae estis, facta Abrahae facite» (Joan. VIII, 39) . Si ergo illi propterea jam non filii, quia", |
| "candidate_score": 0.661431, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_16_18", |
| "bdc_text": "Vale , Bullingere humanissime . Salutant te Iacobus , caeteri ; salvos cupio fratres omnes .", |
| "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3804", |
| "psc_text": "omnes audiamus; fratres dilecti Deo, omnes audiamus: in qualibet tribulatione, in quolibet desiderio muneris divini, non fidamus in principes, nec in filios hominum in quibus non est salus. Totum hoc mortale, transitorium et caducum est. «Exiet spiritus ejus, et revertetur in terram suam: in illa die peribunt omnes cogitationes ejus.» 11. [«vers.» 5.] Quid ergo facimus, si in filios hominum, si in principes non est sperandum? quid facimus? «Beatus cujus Deus Jacob adjutor est ejus.» Non ille homo aut ille homo, non ille angelus aut ille angelus; sed, «Beatus cujus Deus Jacob adjutor est:» quia et ipsi Jacob sic fuit adjutor, ut de Jacob faceret Israel (Gen. XXXII, 28) . Magnum adjutorium, Israel jam videns Deum. Hic ergo positus et peregrinus nondum videns Deum, si habueris adjutorem Deum Jacob, ex Jacob eris Israel, et eris videns Deum; et periet omnis labor et omnis gemitus, transient curae mordaces, succedent laudes felices.", |
| "candidate_score": 0.640816, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_10", |
| "bdc_text": "condonabis igitur facile pro tua in me candore hanc noxam .", |
| "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3421", |
| "psc_text": "Tibi autem quomodo potest non nocere qui sibi nocet? Sed respondes: In quo mihi nocet? Non enim invasit rem meam, aut appetivit salutem meam: luxuria sua pascitur, suis voluptatibus delectatur; sed si inquinatas habet voluptates, ipse inquinatur; mihi quid pertinet, cui molestus non est? Nocet tibi saltem vel exemplo, quia vivit tecum, et ad quod agit invitat. Nonne cum eum vides forte in illis sordibus prosperari, duceris talium delectatione factorum? Etsi non consentis, saltem invenisti quod expugnes. Quomodo ergo tibi non nocebat, qui laboras vincere quod fecit in corde tuo? Malignus est ergo omnis injustus, et necesse est noxius sit, sive sit blandus, sive sit ferox. Quisquis in illum incurrerit, quisquis laqueis ejus fuerit captus, inveniet quam sit noxium quod putabat lene. Etenim, fratres, et spinae non pungunt in radicibus. Erue spinas de terra, contrecta radices ipsarum, et vide si sentis dolorem: tamen illud unde dolorem sentis in superficie, de", |
| "candidate_score": 0.628392, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_16_18", |
| "bdc_text": "Vale , Bullingere humanissime . Salutant te Iacobus , caeteri ; salvos cupio fratres omnes .", |
| "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_4005", |
| "psc_text": "XXVI, 4; XXVIII, 14) . Pertinemus ergo ad Jacob; quia pertinemus ad Isaac, pertinemus ad Abraham. Semen enim Abrahae, non me vel quolibet homine, sed Apostolo sancto interpretante, Christus est: et ipse ait, «Non dicit, Et seminibus tanquam in multis; sed tanquam in uno, Et semini tuo, quod est Christus» (Galat. III, 16) . Si unum semen, unus Jacob, unus Israel, et omnes gentes unus in Christo. Ergo ad omnes pertinet gentes, quod revelavit ipsi Jacob et ipsi Israel; et illi soli in aliis gentibus deputandi sunt, qui nolentes credere in Christum, nolunt recedere ab oleastro et inseri olivae. Remanebunt in silvosis rami steriles et amari. Gaudeat Jacob. Quid est Jacob? Supplantator; quia supplantavit fratrem Jacob (Gen. XXVII, 36) . «Caecitas» enim «ex parte Israel facta est, ut plenitudo Gentium intraret» (Rom. XI, 25) . De Jacob factus est Israel. Quid est Israel? Jam omnes audiamus, omnes Israel, sive qui", |
| "candidate_score": 0.626671, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_15_17", |
| "bdc_text": "multa de te tuaque familia praedicat bona , multum item hospitalitatem . Vale , Bullingere humanissime . Salutant te Iacobus , caeteri ;", |
| "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_1962", |
| "psc_text": "ut sit pater circumcisionis his qui non solum ex circumcisione sunt, sed et his qui sequuntur vestigia fidei, quae est in praeputio patris nostri Abrahae.» Non enim carnaliter circumcisae genti tantummodo factus est pater, cui dictum est, «Patrem multarum gentium posui te. Multarum» autem, non quarumdam, sed omnium (Rom. IV, 9-17) ; quod aperte dicitur, cum ei dicitur: «Et benedicentur in te omnes gentes» (Gen. XXII, 18) . Nullus itaque Christianorum se a nomine Israel arbitretur extraneum. Illis enim qui crediderunt ex Judaeis, in quorum numero principaliter Apostolos invenimus, in angulari lapide copulamur. Hinc ait Dominus alio loco: «Habeo alias oves quae non sunt de hoc ovili; oportet me et illas adducere, ut sit unus grex et unus pastor» (Joan. X, 16) . Populus ergo christianus magis Israel, et ipse potius domus Jacob. Idem quippe Israel qui Jacob. Illa vero turba Judaeorum, quae merito perfidiae reprobata est, voluptate carnali vendidit", |
| "candidate_score": 0.613845, |
| "ce_score": null |
| } |
| ] |
| }, |
| { |
| "rank": 8, |
| "cf_id": "cf016", |
| "work_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam", |
| "max_score": 0.683656, |
| "ce_confirmed": false, |
| "evidence": [ |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_11_13", |
| "bdc_text": "Dubitamus , quis sit haeres ille regni Scotiae ; persuasimus enim nobis regis unicam filiam delphini Galliarum uxorem una cum marito in patrium regnum successisse . Gallo defuncto iamdudum vaticinatus sum eiusmodi finem cum Faraone , Antiocho , Herode .", |
| "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_272", |
| "psc_text": "legatum direxit: et quia legationis fructu potitus est, per eam gratiam partem regni affectavit. Occiso autem Antipatro propter felicitatis invidiam, filius ejus Herodes postea sub Antonio senatusconsulto Judaeis regnare praeceptus est. Cujus Herodes filius et alii tetrarchae. Quod ideo ex Graecorum historiis putavimus transferendum, ut clareat Herodem nullo affinem generi Judaeorum, regnum adulterina fraude quaesisse. Denique conscius ignobilitatis suae, ne qua posteris suis vel de praescripto veteri quaestio moveretur, scripturas eorum incendit, exstimans quod si indicia de publico sustulisset, nullis aliis testimoniis clarere posset, quin de patriarcharum vel proselytorum veterum genere demanaret. Sed ut pleraque curae humanae sunt, cognitioni hoc et indagini veritatis praejudicare non potuit. 42. Ne nobis tamen possit praejudicare videamus, qui veri regalisque generis dicimus Christum, et per veros et nobiles reges actum Domini genus. Sed ubi adulterina regnum affectavit propago, successionem nobilitatis suae, non potentiae, sed generationis ordo servavit. Tamen ipsum regem secundum honorem saeculi non", |
| "candidate_score": 0.683656, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_12_14", |
| "bdc_text": "persuasimus enim nobis regis unicam filiam delphini Galliarum uxorem una cum marito in patrium regnum successisse . Gallo defuncto iamdudum vaticinatus sum eiusmodi finem cum Faraone , Antiocho , Herode . Mulierculae adfui , quantum potui , non tam , quod ob pietatem mihi charasit , quam quod a te commendata ;", |
| "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_272", |
| "psc_text": "legatum direxit: et quia legationis fructu potitus est, per eam gratiam partem regni affectavit. Occiso autem Antipatro propter felicitatis invidiam, filius ejus Herodes postea sub Antonio senatusconsulto Judaeis regnare praeceptus est. Cujus Herodes filius et alii tetrarchae. Quod ideo ex Graecorum historiis putavimus transferendum, ut clareat Herodem nullo affinem generi Judaeorum, regnum adulterina fraude quaesisse. Denique conscius ignobilitatis suae, ne qua posteris suis vel de praescripto veteri quaestio moveretur, scripturas eorum incendit, exstimans quod si indicia de publico sustulisset, nullis aliis testimoniis clarere posset, quin de patriarcharum vel proselytorum veterum genere demanaret. Sed ut pleraque curae humanae sunt, cognitioni hoc et indagini veritatis praejudicare non potuit. 42. Ne nobis tamen possit praejudicare videamus, qui veri regalisque generis dicimus Christum, et per veros et nobiles reges actum Domini genus. Sed ubi adulterina regnum affectavit propago, successionem nobilitatis suae, non potentiae, sed generationis ordo servavit. Tamen ipsum regem secundum honorem saeculi non", |
| "candidate_score": 0.68359, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_12_14", |
| "bdc_text": "persuasimus enim nobis regis unicam filiam delphini Galliarum uxorem una cum marito in patrium regnum successisse . Gallo defuncto iamdudum vaticinatus sum eiusmodi finem cum Faraone , Antiocho , Herode . Mulierculae adfui , quantum potui , non tam , quod ob pietatem mihi charasit , quam quod a te commendata ;", |
| "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_271", |
| "psc_text": "semine ejus regnum quisquam in Judaea potuit obtinere. Postea enim populus de captivitate dimissus, sub sacerdotibus et tetrarchis fuit. Unde etiam usque ad Christi generationem mansere tetrarchae, ne ipsi quidem, quantum historia docet, regalis dignitatem generis reservantes. 41. Fertur enim ab his, qui sive argumentati, sive simpliciter docentes, sive vere astruentes tradiderunt nobis, quia Idumaei latrones Ascalonem urbem Palaestinae ingressi, de fano Apollinis quod vicinum muris erat, Antipatrum Herodis cujusdam Hieroduli filium inter alios abduxere captivum, quem pater redimere propter paupertatem nequivit. Is igitur imbutus disciplinis et mysteriis Judaeorum, Hyrcano Judaeae regi amicitia copulatur, quem pro se ad Pompeium Hyrcanus legatum direxit: et quia legationis fructu potitus est, per eam gratiam partem regni affectavit. Occiso autem Antipatro propter felicitatis invidiam, filius ejus Herodes postea sub Antonio senatusconsulto Judaeis regnare praeceptus est. Cujus Herodes filius et alii tetrarchae. Quod ideo ex Graecorum historiis putavimus transferendum, ut clareat Herodem nullo affinem generi", |
| "candidate_score": 0.670046, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_11_13", |
| "bdc_text": "Dubitamus , quis sit haeres ille regni Scotiae ; persuasimus enim nobis regis unicam filiam delphini Galliarum uxorem una cum marito in patrium regnum successisse . Gallo defuncto iamdudum vaticinatus sum eiusmodi finem cum Faraone , Antiocho , Herode .", |
| "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_271", |
| "psc_text": "semine ejus regnum quisquam in Judaea potuit obtinere. Postea enim populus de captivitate dimissus, sub sacerdotibus et tetrarchis fuit. Unde etiam usque ad Christi generationem mansere tetrarchae, ne ipsi quidem, quantum historia docet, regalis dignitatem generis reservantes. 41. Fertur enim ab his, qui sive argumentati, sive simpliciter docentes, sive vere astruentes tradiderunt nobis, quia Idumaei latrones Ascalonem urbem Palaestinae ingressi, de fano Apollinis quod vicinum muris erat, Antipatrum Herodis cujusdam Hieroduli filium inter alios abduxere captivum, quem pater redimere propter paupertatem nequivit. Is igitur imbutus disciplinis et mysteriis Judaeorum, Hyrcano Judaeae regi amicitia copulatur, quem pro se ad Pompeium Hyrcanus legatum direxit: et quia legationis fructu potitus est, per eam gratiam partem regni affectavit. Occiso autem Antipatro propter felicitatis invidiam, filius ejus Herodes postea sub Antonio senatusconsulto Judaeis regnare praeceptus est. Cujus Herodes filius et alii tetrarchae. Quod ideo ex Graecorum historiis putavimus transferendum, ut clareat Herodem nullo affinem generi", |
| "candidate_score": 0.670007, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_11_13", |
| "bdc_text": "Dubitamus , quis sit haeres ille regni Scotiae ; persuasimus enim nobis regis unicam filiam delphini Galliarum uxorem una cum marito in patrium regnum successisse . Gallo defuncto iamdudum vaticinatus sum eiusmodi finem cum Faraone , Antiocho , Herode .", |
| "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_228", |
| "psc_text": "ab Abraham plures secundum Lucam successiones usque ad Christum sunt, pauciores secundum Matthaeum; cum per alias personas generationem fatearis esse decursam: potest enim fieri ut alii longaevam transegerint vitam, alterius vero generationis viri immatura aetate decesserint; cum videamus complures senes cum suis nepotibus vivere, alios vero viros statim filiis obire susceptis. 15. Illud quoque advertimus quod sanctus Matthaeus, Jacob qui fuit pater Joseph, filium Mathan esse memoraverit (Matth. I, 15): Lucas vero Joseph cui desponsata erat Maria, filium Heli: Heli autem filium Melchi esse descripserit (Luc. III, 24). Quomodo 1319 unius duo partes, id est, Heli et Jacob? Quomodo etiam duo paterni avi, Mathan et Melchi? Sed si vere quaeris, invenies (Deut. XXV, 5) quod juxta prescriptum legis veteris duo fratres diversos filios uterinos ex una uxore generaverint (Euseb. Caes. Eccl. hist. lib. I, c. 7). Traditur enim Mathan, qui a Salomone genus duxit, Jacob generasse filium, et uxore superstite,", |
| "candidate_score": 0.65806, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_10_12", |
| "bdc_text": "condonabis igitur facile pro tua in me candore hanc noxam . Dubitamus , quis sit haeres ille regni Scotiae ; persuasimus enim nobis regis unicam filiam delphini Galliarum uxorem una cum marito in patrium regnum successisse .", |
| "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_281", |
| "psc_text": "Sed no eum in regum successione, sed in generatione subjecit. Denique generationum relatorem se fuisse memoravit: potuit autem fieri ut et Joram tardius generaverit, et Josaphat serius perceperit regnum; atque ita Joram patri suo, cui in potestatem non successit, in generatione successerit. 46. Quod vero post Jechoniam duodecim generationes enumerasse videtur Evangelista, si diligenter advertas, hic quoque quatuordecim generationum poteris invenire rationem. Duodecim generationum poteris invenire rationem. Duodecim enim usque ad Joseph numerantur, non usque ad Christum. Tertius decimus est Christus. Sed nihil refert utrum in duabus generationibus, an in una mendacium sit. Tamen ne hic quidem caecum aliquem scopulum aut naufragium invenias veritatis. Duos Joachim, hoc est, duos Jechonias fuisse historia indicat: unum ante transmigrationem, alterum in ipsa transmigratione generatum, id est, patrem et filium. Ergo pater inter generationes superiores est computatus, qui successit Josiae: filius inter posteriores, qui successit patri, id est, nepos Josiae. Duos autem fuisse Regnorum", |
| "candidate_score": 0.626544, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_10_12", |
| "bdc_text": "condonabis igitur facile pro tua in me candore hanc noxam . Dubitamus , quis sit haeres ille regni Scotiae ; persuasimus enim nobis regis unicam filiam delphini Galliarum uxorem una cum marito in patrium regnum successisse .", |
| "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_234", |
| "psc_text": "defunctam ejus cognovit uxorem. Vides utique mulieris vitam probari, quod non alienum praeripuit thorum, non meretricio studio quasi meretrix adornata est; non enim vagam captavit libidinem, sed diu soceri fraudata promissis, ex ea familia quam delegerat, converso dolo, fructum voluit successionis adipisci. Quis itaque castior, illa quae tamdiu exspectavit promissum, an ille qui amorem ferre non potuit oblatum? Illa quae sponsi familiam non refugit, an iste qui meretricem putavit? Illa quae horam sui corporis volentibus non permisit ad copulam, an iste qui quod studio coepit erroris, ad successionis gratiam castitate mulieris consummavit? Illa quae filios non habebat, et tempus conceptionis mora conjugii timebat excludi: illa quae gravitatem maturioris elegit, an iste qui aetatem adolescentioris adamavit? Denique ipse confessus est dicens: Justificata est Thamar magis quam ego; propter quod non dedi eam Selon filio meo (Gen, XXXVIII, 26). Itaque illa experiri exactorem ipsum suae voluit castitatis. Denique numquam postea virum experta", |
| "candidate_score": 0.626301, |
| "ce_score": null |
| } |
| ] |
| }, |
| { |
| "rank": 9, |
| "cf_id": "cf051", |
| "work_id": "054_Leo-I_Epistolae", |
| "max_score": 0.683655, |
| "ce_confirmed": false, |
| "evidence": [ |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_20_22", |
| "bdc_text": "kalendas augusti anno 1559 . Tuus ex animo Simpertus Vogt . Pietate , doctrina et candore incomparabili viro Henricho Bullingero , Tigurinae ecclesiae pastori vigilantissimo , domino ac fratri suo charissimo .", |
| "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_560", |
| "psc_text": "ἀξιωθήσεται. 853 EPISTOLA XXXI. AD PULCHERIAM AUGUSTAM. SYNOPSIS. I. Pulcheriae zelum adversus Eutychen sollicitat. --II. Humanae saluti interesse, ut Christus non solum homo, sed ejusdem nobiscum generis homo sit. --III. Generationem Christiani ex Christi generatione fluere. Eutychetis pervicacia. Sedis apostolicae moderatio. --IV. Ne concilio intersit Leo, vetant consuetudo, conditio temporis, concivium charitas. Symbolum apostolorum nova haeresi concutitur. LEO PULCHERIAE Augustae. CAP. I. Quantum praesidii Dominus Ecclesiae suae in vestra clementia praepararit, multis saepe probavimus documentis. Et quidquid nostris temporibus contra impugnatores catholicae veritatis industria sacerdotalis obtinuit, ad vestram maxime gloriam redundavit: dum, sicut Spiritu sancto docente didicistis, illi per omnia potestatem vestram subjicitis, cujus munere et protectione regnatis. Unde quia contra integritatem fidei Christianae, dissensionem quamdam in Constantinopolitana Ecclesia Eutyche auctore generatam, fratris et coepiscopi mei Flaviani relatione cognovi, ita ut totius causae speciem synodalium gestorum textus ostenderit, dignum gloriae 854 vestrae est, ut error, qui, ut arbitror, de imperitia", |
| "candidate_score": 0.683655, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_20_22", |
| "bdc_text": "kalendas augusti anno 1559 . Tuus ex animo Simpertus Vogt . Pietate , doctrina et candore incomparabili viro Henricho Bullingero , Tigurinae ecclesiae pastori vigilantissimo , domino ac fratri suo charissimo .", |
| "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_801", |
| "psc_text": "Eutychen fidei fundamenta concuti; adversus quem concilium generale Pulcheria annitente celebrari cupit. 982 LEO episcopus PULCHERIAE Augustae. Gaudere me plurimum et exsultare in Domino pietatis tuae scripta fecerunt, quibus evidenter ostenditur quantum catholicam diligas fidem, et quantum haereticum detesteris errorem. Haeresis quippe est nimis impia et Evangelio veritatis inimica, quae non portionem aliquam laedere, sed ipsa Christianae religionis conatur fundamenta convellere, negans sempiterni Patris Filium sempiternum de utero beatae Virginis matris veram carnem nostrae sumpsisse naturae, et eos damnatione percellens, qui ab evangelica et apostolica fide nullo deduci errore potuerunt, illudque frustra praetendens quod Nicaenae synodi fidem teneat, cujus eum esse constat alienum, gloriosissima Augusta. Unde quia non deserit Ecclesiam suam divina protectio, dicente Domino: Ecce ego vobiscum sum omnibus diebus usque ad consummationem 983 saeculi (Matth. XXVIII, 20) ; eodemque opere et tempore spiritus Dei et clementiae vestrae sollicitudinem et curam nostri cordis accendit, ut de remediis procurandis eadem", |
| "candidate_score": 0.67556, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_20_22", |
| "bdc_text": "kalendas augusti anno 1559 . Tuus ex animo Simpertus Vogt . Pietate , doctrina et candore incomparabili viro Henricho Bullingero , Tigurinae ecclesiae pastori vigilantissimo , domino ac fratri suo charissimo .", |
| "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1322", |
| "psc_text": "Carosus monachus compescatur. LEO episcopus MARCIANO Augusto. CAP. I. Litterarum clementiae vestrae multiplex gratia debita a me veneratione suscepta est, et gratulanter agnovi quam piam curam Christianae religionis, ut consuevistis, 1280 habeatis; cum inter Domini sacerdotes eam vultis firmare concordiam, quae et universali Ecclesiae et divino apta sit cultui. Illa enim probabilis pax et charitas vera est, quam plenissime beatus apostolus praedicat dicens: Charitas de corde puro, et conscientia bona, et fide non ficta (I Tim. I, 5) . Obsequens itaque et libenter assentiens sanctis vestrae pietatis hortatibus, fratris et coepiscopi mei Anatolii scriptis reciproco, ut debui, sermone respondi, qui cessationem alloquii mei suo silentio debuit imputare: cum ad litteras meas, quibus eum fraterna charitate monueram ut a reprehensibili ambitione discederet, ulterius respondere neglexit. Ego vero, qui apud illum tacui, clementiae vestrae pro pace universalis Ecclesiae quae essent profutura suggerere pro mea cura non destiti. Nam et vestra mansuetudo insinuationem", |
| "candidate_score": 0.657594, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_20_22", |
| "bdc_text": "kalendas augusti anno 1559 . Tuus ex animo Simpertus Vogt . Pietate , doctrina et candore incomparabili viro Henricho Bullingero , Tigurinae ecclesiae pastori vigilantissimo , domino ac fratri suo charissimo .", |
| "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1476", |
| "psc_text": "SS. Patrum tam Graecorum quam Latinorum pro asserenda veritate carnis in Christo. 1353 LEO episcopus LEONI Augusto. CAP. I. Promisisse me memini, venerabilis imperator, in causa fidei, de qua clementiam tuam novi pie esse sollicitam, pleniorem humilitatis meae dirigendum esse sermonem: quem nunc, auxiliante Domino, fideli occasione persolvo, ut sancto pietatis tuae studio utilis, quantum arbitror, deesse non possit instructio. Quamvis enim sciam clementiam tuam humanis institutionibus non egere, et sincerissimam de abundantia Spiritus sancti hausisse doctrinam, officii tamen mei est et patefacere quod intelligis, et praedicare quod credis: ut ignis ille, quem Dominus veniens misit in terram (Luc. XII, 49), motu crebrae meditationis 1355 agitatus, sic concalescat ut ferveat, et sic inflammetur ut luceat. Magnas enim caligines Eutychiana haeresis Orientis partibus inferre molita est, et ab illa luce quae, sicut Evangelium loquitur, lucet in tenebris, et tenebrae eam non comprehenderunt (Joan. I, 5) , imperitorum oculos tentavit avertere. Cumque", |
| "candidate_score": 0.657321, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_0", |
| "bdc_text": "Gratiam et pacem a domino etc. Non iniuria expostulas nobiscum , Bullingere humanissime , propter nostram in rescribendo negligentiam dicam an tarditatem , ignoro , quippe qui hactenus tales ad nos dederis literas , quae non solum consolationis plenae essent , sed et oneratae et ornatae muneribus tuis chartaceis , quibus tam abest , ut respondere possimus , ut iamdudum vices referre animum desponderimus .", |
| "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_448", |
| "psc_text": "poenitentiam perfectam multasque lacrymas placare Deum, nostrumque cor vehementer contristatum in ejus ruina, per veram sanare poenitentiam: non solum hoc non fecit, sed etiam per omnia conturbare sanctam quae apud nos est Ecclesiam festinavit, propositiones injuriarum publice ponens et maledictionibus plenas; super haec et preces offerens piissimo et Christi amantissimo nostro imperatori, et easdem arrogantia et petulantia plenas, per omnia divinas regulas conculcare conatus. CAP. III. Sed his ita secutis, litterae nobis datae sunt vestrae sanctitatis per admirabilem comitem Pansophium, per quas sumus edocti, quia idem Eutyches libellos direxit vobis plenos omni fallacia atque 791 calliditate, dicens: Judicii tempore libellos se dedisse appellationis et nobis et hic convenienti sancto concilio; et appellasse vestram sanctitatem: quod nequaquam ab eodem factum est; sed etiam in hac parte mentitus est, tamquam per fallaciam mendacii subrepere se sanctis vestris auribus putans. Commotus itaque, sanctissime pater, in his omnibus quae ab eo praesumpta sunt, et", |
| "candidate_score": 0.643419, |
| "ce_score": null |
| } |
| ] |
| }, |
| { |
| "rank": 10, |
| "cf_id": "cf020", |
| "work_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae", |
| "max_score": 0.68232, |
| "ce_confirmed": false, |
| "evidence": [ |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_4_6", |
| "bdc_text": "Quid enim tibi alioquin occupatissimo negotium facesseremus ? Postremo , cum antea difficulter scripserim , iam vero difficillime scribam propter strumam gutturi meo iam triennium annatam , quae tam pertinax est , ut nulli caedat curationi , deinde tam molesta , ut vix amplius vel calceis indui possim absque alterius ope. Persuasi mihi sane , ut eundem cum Francisco Kolbio finem sim habiturus .", |
| "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2151", |
| "psc_text": "te, ne me tanto itinere vexatum, frustra venisse patiaris. Scit enim Dominus, quod post visionem sanctorum Locorum, hanc vel maxime causam habui, ut cum tuis litteris sorori mederer ac matri. Et ego: Jamjam, inquam, quod vis faciam: nam et epistolae transmarinae sunt, et specialiter sermo dictatus, raro potest invenire quos mordeat. Te autem obsecro, ut clam sermonem hunc habeas. Cumque portaveris eum pro viatico, si auditus fuerit, laetemur pariter, si autem contemptus fuerit, quod et magis reor, ego verba perdiderim, tu itineris longitudinem. Explicit Praefatio. 2. Primum vos scire cupio soror et filia, me non idcirco scribere, quia aliquid de vobis sinistrum suspicer; sed ne caeteri suspicentur vestram me orare concordiam. Alioquin (quod absit) si peccatorum vos existimarem glutino cohaesisse, nunquam scriberem; sciremque me surdis narrare fabulam. Deinde hoc obsecro, ut si mordacius quippiam scripsero, non tam meae putetis austeritatis [al. auctoritatis ] esse, quam morbi. Putridae carnes ferro curantur", |
| "candidate_score": 0.68232, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_4_6", |
| "bdc_text": "Quid enim tibi alioquin occupatissimo negotium facesseremus ? Postremo , cum antea difficulter scripserim , iam vero difficillime scribam propter strumam gutturi meo iam triennium annatam , quae tam pertinax est , ut nulli caedat curationi , deinde tam molesta , ut vix amplius vel calceis indui possim absque alterius ope. Persuasi mihi sane , ut eundem cum Francisco Kolbio finem sim habiturus .", |
| "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1255", |
| "psc_text": "scribenda dictavimus: non ut impleremus materiam, sed ne tibi in principio amicitiarum aliquid imperanti, videremur negare. Ora nobis a Domino sospitatem, ut post duodecim menses, quibus jugi languore confectus sum, possim aliquid dignum vestrae scribere voluntati: et ignosce si scatens oratio, cursu solito non fluat. Non enim eodem lepore dictamus, quo scribimus: quia in altero saepe stylum vertimus, iterum quae legi digna sint, scripturi: in altero quidquid in buccam venerit celeri sermone convolvimus. Caninium libenter vidi, qui narrare tibi poterit, quam difficile et periculosum manus dexterae, usque in praesentem diem, quo ista dictavi, vulnus sustinuerim. EPISTOLA LXXV. AD THEODORAM VIDUAM. Theodoram Lucinii viduam consolatur de morte mariti, cujus virtutes, et castitatem praecipue laudat. 1. Lugubri nuntio consternatus super sancti et venerabilis mihi dormitione Lucinii, vix brevem Epistolam dictare potui. Non quod ejus vicem doleam, quem scio ad meliora transisse, dicente Moyse: Transiens videbo visionem hanc magnam (Exod. 3. 3) ;", |
| "candidate_score": 0.681603, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_3_5", |
| "bdc_text": "Nam primo non offerebatur aliquod argumentum rescribendi praeter gratiarum actionem propter collata in nos beneficia , quae subinde novis accumulas , cum nobis hactenus nihil relictum sit quam \"deo gratias\" , quod tibi referre possimus , deinde quod hactenus nullam materiam aliam habuerim rescribendi , adeo ut Iacobum nostrum interrogarem , an tibi gratias egerit utriusque nomine , qui eodem , quo ego , utebatur praetextu . Quid enim tibi alioquin occupatissimo negotium facesseremus ? Postremo , cum antea difficulter scripserim , iam vero difficillime scribam propter strumam gutturi meo iam triennium annatam , quae tam pertinax est , ut nulli caedat curationi , deinde tam molesta , ut vix amplius vel calceis indui possim absque alterius ope.", |
| "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", |
| "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", |
| "candidate_score": 0.675757, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_4_6", |
| "bdc_text": "Quid enim tibi alioquin occupatissimo negotium facesseremus ? Postremo , cum antea difficulter scripserim , iam vero difficillime scribam propter strumam gutturi meo iam triennium annatam , quae tam pertinax est , ut nulli caedat curationi , deinde tam molesta , ut vix amplius vel calceis indui possim absque alterius ope. Persuasi mihi sane , ut eundem cum Francisco Kolbio finem sim habiturus .", |
| "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1732", |
| "psc_text": "tuae, licet stylus et ἐπιχειρήματα tua mihi viderentur: tamen non temere exemplaribus litterarum credendum putavi; ne forte me respondente, laesus juste expostulares, quod probare ante debuissem tuum esse sermonem, et sic rescribere. Accessit ad moram sanctae et venerabilis Paulae longa infirmitas. Dum enim languenti multo tempore assideremus [al. assidemus ], pene epistolae tuae, vel ejus qui sub tuo nomine scripserat, obliti sumus, memores illius versiculi: Musica in luctu importuna narratio (Eccli. 22. 6) . Itaque si tua est epistola, aperte scribe, vel mitte exemplaria veriora: ut absque ullo rancore stomachi in Scripturarum disputatione 633 versemur: et vel nostrum emendemus errorem, vel alium frustra reprehendisse doceamus. 2. Absit autem a me, ut quidquam de libris tuae beatitutidinis attingere audeam. Sufficit enim mihi probare mea, et aliena non carpere. Caeterum optime novit prudentia tua, unumquemque in suo sensu abundare, et puerilis esse jactantiae, quod olim adolescentuli facere consueverant, accusando illustres viros, suo", |
| "candidate_score": 0.67219, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_0_2", |
| "bdc_text": "Gratiam et pacem a domino etc. Non iniuria expostulas nobiscum , Bullingere humanissime , propter nostram in rescribendo negligentiam dicam an tarditatem , ignoro , quippe qui hactenus tales ad nos dederis literas , quae non solum consolationis plenae essent , sed et oneratae et ornatae muneribus tuis chartaceis , quibus tam abest , ut respondere possimus , ut iamdudum vices referre animum desponderimus . Dominus tamen rependat in die illo . Speramus autem locum aliquem defensioni relictum , praesertim apud tam aequum iudicem .", |
| "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", |
| "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", |
| "candidate_score": 0.671196, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_0", |
| "bdc_text": "Gratiam et pacem a domino etc. Non iniuria expostulas nobiscum , Bullingere humanissime , propter nostram in rescribendo negligentiam dicam an tarditatem , ignoro , quippe qui hactenus tales ad nos dederis literas , quae non solum consolationis plenae essent , sed et oneratae et ornatae muneribus tuis chartaceis , quibus tam abest , ut respondere possimus , ut iamdudum vices referre animum desponderimus .", |
| "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", |
| "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", |
| "candidate_score": 0.662877, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_20_22", |
| "bdc_text": "kalendas augusti anno 1559 . Tuus ex animo Simpertus Vogt . Pietate , doctrina et candore incomparabili viro Henricho Bullingero , Tigurinae ecclesiae pastori vigilantissimo , domino ac fratri suo charissimo .", |
| "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2014", |
| "psc_text": "EPISTOLA CXI AUGUSTINI AD PRAESIDIUM. Praesidium rogat Augustinus, ut superiorem epistolam curet Hieronymo reddendam, utque sibi eumdem suis etiam litteris placet. Domino beatissimo, et merito venerando fratri, et consacerdoti PRAESIDIO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Sicut praesens rogavi sinceritatem tuam, nunc quoque commoneo, ut litteras meas sancto fratri et compresbytero nostro Hieronymo mittere non graveris. Ut autem noverit caritas tua, quemadmodum etiam tu illi pro mea causa scribere debeas, misi exemplaria litterarum et mearum ad ipsum, et ad me ipsius. Quibus lectis pro tua sancta prudentia facile videas [al. videbis ] et modum meum, quem servandum putavi, et motum ejus, quem non frustra timui. Aut si ego quod non debui, aut quomodo non debui, aliquid scripsi, non ad illum de me, sed ad meipsum potius fraterna dilectione mitte sermonem; quo correctus petam, ut ignoscat, si meam culpam ipse cognovero. » EPISTOLA CXII HIERONYMI AD AUGUSTINUM. Respondet tandem Hieronymus ad", |
| "candidate_score": 0.657996, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_5_7", |
| "bdc_text": "Postremo , cum antea difficulter scripserim , iam vero difficillime scribam propter strumam gutturi meo iam triennium annatam , quae tam pertinax est , ut nulli caedat curationi , deinde tam molesta , ut vix amplius vel calceis indui possim absque alterius ope. Persuasi mihi sane , ut eundem cum Francisco Kolbio finem sim habiturus . Desisto propemodum penitus a scribendo ;", |
| "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2151", |
| "psc_text": "te, ne me tanto itinere vexatum, frustra venisse patiaris. Scit enim Dominus, quod post visionem sanctorum Locorum, hanc vel maxime causam habui, ut cum tuis litteris sorori mederer ac matri. Et ego: Jamjam, inquam, quod vis faciam: nam et epistolae transmarinae sunt, et specialiter sermo dictatus, raro potest invenire quos mordeat. Te autem obsecro, ut clam sermonem hunc habeas. Cumque portaveris eum pro viatico, si auditus fuerit, laetemur pariter, si autem contemptus fuerit, quod et magis reor, ego verba perdiderim, tu itineris longitudinem. Explicit Praefatio. 2. Primum vos scire cupio soror et filia, me non idcirco scribere, quia aliquid de vobis sinistrum suspicer; sed ne caeteri suspicentur vestram me orare concordiam. Alioquin (quod absit) si peccatorum vos existimarem glutino cohaesisse, nunquam scriberem; sciremque me surdis narrare fabulam. Deinde hoc obsecro, ut si mordacius quippiam scripsero, non tam meae putetis austeritatis [al. auctoritatis ] esse, quam morbi. Putridae carnes ferro curantur", |
| "candidate_score": 0.65236, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_18_20", |
| "bdc_text": "salvos cupio fratres omnes . Raptim. Scaffhusii 4 . kalendas augusti anno 1559 .", |
| "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_425", |
| "psc_text": "ut arcum » (Zach. 9. 13). Et Salvator de semetipso: « Posui me sicut sagittam electam. Et in pharetra sua abscondit me » (Isai. 49. 2). Denique in sequenti versu, exceptis Septuaginta, qui aliter transtulerunt, et in Hebraeo, et in cunctis Editionibus ita reperi: « Beatus vir, qui replevit pharetram suam ex ipsis; ut quia metaphoram semel sumpserat ex sagittis, et in pharetra quoque translatio servaretur. Excussos autem et consuetudo sermonis humani vegetos et robustos et expeditos vocat: et ipsi Septuaginta Interpretes in Esdrae libro, pro juvenibus transtulerunt, in quo ita scribitur: « Et factum est ex die illa, medii excussorum faciebant opus, et medii eorum habebant hastas et scuta et arcus et thoraces et principes post omnem domum Juda, aedificantium in muro » (Neem. 4. 16). Ex quo animadvertimus, et in praesenti loco pro adolescentibus atque puberibus, excussos positos: non ut ille opinatus est pro Apostolis, qui excussi a", |
| "candidate_score": 0.649295, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_5_7", |
| "bdc_text": "Postremo , cum antea difficulter scripserim , iam vero difficillime scribam propter strumam gutturi meo iam triennium annatam , quae tam pertinax est , ut nulli caedat curationi , deinde tam molesta , ut vix amplius vel calceis indui possim absque alterius ope. Persuasi mihi sane , ut eundem cum Francisco Kolbio finem sim habiturus . Desisto propemodum penitus a scribendo ;", |
| "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1732", |
| "psc_text": "tuae, licet stylus et ἐπιχειρήματα tua mihi viderentur: tamen non temere exemplaribus litterarum credendum putavi; ne forte me respondente, laesus juste expostulares, quod probare ante debuissem tuum esse sermonem, et sic rescribere. Accessit ad moram sanctae et venerabilis Paulae longa infirmitas. Dum enim languenti multo tempore assideremus [al. assidemus ], pene epistolae tuae, vel ejus qui sub tuo nomine scripserat, obliti sumus, memores illius versiculi: Musica in luctu importuna narratio (Eccli. 22. 6) . Itaque si tua est epistola, aperte scribe, vel mitte exemplaria veriora: ut absque ullo rancore stomachi in Scripturarum disputatione 633 versemur: et vel nostrum emendemus errorem, vel alium frustra reprehendisse doceamus. 2. Absit autem a me, ut quidquam de libris tuae beatitutidinis attingere audeam. Sufficit enim mihi probare mea, et aliena non carpere. Caeterum optime novit prudentia tua, unumquemque in suo sensu abundare, et puerilis esse jactantiae, quod olim adolescentuli facere consueverant, accusando illustres viros, suo", |
| "candidate_score": 0.647053, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_13_15", |
| "bdc_text": "Gallo defuncto iamdudum vaticinatus sum eiusmodi finem cum Faraone , Antiocho , Herode . Mulierculae adfui , quantum potui , non tam , quod ob pietatem mihi charasit , quam quod a te commendata ; multa de te tuaque familia praedicat bona , multum item hospitalitatem .", |
| "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1883", |
| "psc_text": "senex verba formabo, multo gloriosior mundi Philosopho: qui non regem Macedonum Babylonio periturum veneno; sed ancillam et sponsam Christi erudiam, regnis coelestibus offerendam. EPISTOLA CVIII. AD EUSTOCHIUM VIRGINEM. Epitaphium Paulae matris. Paulae vitam enarrat, quam primum a generis nobilitate, tum vero maxime ob animi virtutem laudat, quod Toxotio marito defuncto, totam se Deo voverit, et in sancto proposito diu Romae vixerit. Deinde ejus iter diligentissime describit, quo peragratis sacris Judaeae locis, atque Aegypto Alexandriam usque, in Bethleem consedit. Ibi quae extruxit Virginum monasteria, quibusque exemplis ac praeceptis rexerit, declarat, ejusdem humilitatem, patientiam, contemptum saeculi, in pauperes atque aegrotos caritatem, Divinarum Scripturarum scientiam, ac fidei puritatem, atque alias passim virtutes cumulatissimas praedicat. Denique ejus mortem et funera copiose describit. 690 1. Si cuncta corporis mei membra verterentur in linguas, et omnes artus humana voce resonarent, nihil dignum sanctae ac venerabilis Paulae virtutibus dicerem. Nobilis genere, sed multo nobilior sanctitate: potens quondam", |
| "candidate_score": 0.645456, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_5", |
| "bdc_text": "Postremo , cum antea difficulter scripserim , iam vero difficillime scribam propter strumam gutturi meo iam triennium annatam , quae tam pertinax est , ut nulli caedat curationi , deinde tam molesta , ut vix amplius vel calceis indui possim absque alterius ope.", |
| "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2151", |
| "psc_text": "te, ne me tanto itinere vexatum, frustra venisse patiaris. Scit enim Dominus, quod post visionem sanctorum Locorum, hanc vel maxime causam habui, ut cum tuis litteris sorori mederer ac matri. Et ego: Jamjam, inquam, quod vis faciam: nam et epistolae transmarinae sunt, et specialiter sermo dictatus, raro potest invenire quos mordeat. Te autem obsecro, ut clam sermonem hunc habeas. Cumque portaveris eum pro viatico, si auditus fuerit, laetemur pariter, si autem contemptus fuerit, quod et magis reor, ego verba perdiderim, tu itineris longitudinem. Explicit Praefatio. 2. Primum vos scire cupio soror et filia, me non idcirco scribere, quia aliquid de vobis sinistrum suspicer; sed ne caeteri suspicentur vestram me orare concordiam. Alioquin (quod absit) si peccatorum vos existimarem glutino cohaesisse, nunquam scriberem; sciremque me surdis narrare fabulam. Deinde hoc obsecro, ut si mordacius quippiam scripsero, non tam meae putetis austeritatis [al. auctoritatis ] esse, quam morbi. Putridae carnes ferro curantur", |
| "candidate_score": 0.644908, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_13_15", |
| "bdc_text": "Gallo defuncto iamdudum vaticinatus sum eiusmodi finem cum Faraone , Antiocho , Herode . Mulierculae adfui , quantum potui , non tam , quod ob pietatem mihi charasit , quam quod a te commendata ; multa de te tuaque familia praedicat bona , multum item hospitalitatem .", |
| "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1273", |
| "psc_text": "dormitione Blaesillae, Paulam venerabilem feminam, recenti adhuc vulnere, consolatus sum (Epist. 39. de Obit. Blaesil.). Quartae aestatis circulus volvitur, ex quo ad Heliodorum Episcopum Nepotiani scribens Epitaphium, quidquid habere potui virium, in illo tunc dolore consumpsi. Ante hoc ferme biennium, Pammachio meo pro subita peregrinatione Paulinae, brevem Epistolam dedi, erubescens ad disertissimum virum plura loqui, et ei sua ingerere, ne non tam consolari amicum viderer, quam stulta jactantia docere perfectum. Nunc mihi, fili Oceane, volenti et ultro appetenti, debitum munus imponis, quo pro novitate virtutum, veterem materiam novam faciam. In illis enim vel parentis affectus, vel moeror avunculi, vel desiderium mariti temperandum fuit; et pro diversitate personarum, diversa de Scripturis adhibenda medicamina. 2. Fabiolae laudes. --In praesentiarum tradis mihi Fabiolam, laudem Christianorum, miraculum Gentilium, luctum pauperum, 458 solatium Monachorum. Quidquid primum arripuero, sequentium comparatione vilescit. Jejunium praedicem? sed praevalescunt eleemosynae. Humilitatem laudem? sed major est fidei ardor. Dicam appetitas sordes,", |
| "candidate_score": 0.643661, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_3", |
| "bdc_text": "Nam primo non offerebatur aliquod argumentum rescribendi praeter gratiarum actionem propter collata in nos beneficia , quae subinde novis accumulas , cum nobis hactenus nihil relictum sit quam \"deo gratias\" , quod tibi referre possimus , deinde quod hactenus nullam materiam aliam habuerim rescribendi , adeo ut Iacobum nostrum interrogarem , an tibi gratias egerit utriusque nomine , qui eodem , quo ego , utebatur praetextu .", |
| "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2832", |
| "psc_text": "per gratiam nominis Christi, quam in suis sacramentis commendavit, posse liberari. » EPISTOLA CXXXII. AUGUSTINI AD HIERONYMUM. SEU LIBER DE SENTENTIA JACOBI. Consuluit de loco ex Jacobi epist. 2. 10. Qui offenderit in uno, factus est omnium reus, multaque admiscet de Stoicis, qui docebant omnia peccata esse paria: et quisquis haberet unam virtutem, habere omnes; qui careret una, nullam habere. 1. Quod ad te scripsi, honorande mihi in Christo frater Hieronyme, quaerens de anima humana, si nascentibus singulis, novae singulae nunc usque fiunt [al. fiant], ubi peccati vinculum contrahant, quod per sacramentum gratiae Christi, etiam in infantibus recenter natis solvendum esse non dubitamus, cum in non parvum volumen procederet, nolui ulla alia onerare quaestione: sed quod urget acrius, multo minus est negligendum. Proinde quaeso, et per Deum obsecro, ut exponas mihi quod multis existimo profuturum: aut si jam vel abs te, vel ab alio aliquo expositum habes, dirigas nobis, quomodo", |
| "candidate_score": 0.642965, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_7_9", |
| "bdc_text": "Desisto propemodum penitus a scribendo ; nam anhelitus mihi coarctatur . Haec et alia faciunt , quod tardiusculus sim ad scribendum ;", |
| "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_59", |
| "psc_text": "sermonem brevi spatio coarctavi; quia et vobiscum volebam prolixius loqui, et angustia schedulae cogebat tacere. Nunc igitur ingenio est victa pauperies. Minutae quidem litterae, sed confabulatio longa est. Et tamen in hoc necessitatis articulo animadvertite caritatem, cum me nec penuria scriptionis valuerit prohibere, ne scriberem. Vos autem, ignoscite, obsecro, dolenti; dico enim laesus, dico lacrymans et irascens: ne unum quidem apicem, toties vobis tribuenti officium, praestitistis. Scio quia nulla communio luci et tenebris est: nulla cum ancillis Dei, peccatori societas. Attamen et meretrix Domino pedes lacrymis lavit (Luc. 7), et de dominorum micis canes edunt (Matth. 15). Et ipse Salvator non venit justos vocare, sed peccatores. Non enim egent sani medico (Ibid. 5. 31) . Et magis vult poenitentiam peccatoris, quam mortem. Et errantem oviculam suis humeris refert. 26 Et prodigum filium revertentem, excipit laetus pater (Luc. 15). Quin potius Apostolus ait: Nolite judicare ante tempus (1. Cor. 4. 5)", |
| "candidate_score": 0.642799, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_6_8", |
| "bdc_text": "Persuasi mihi sane , ut eundem cum Francisco Kolbio finem sim habiturus . Desisto propemodum penitus a scribendo ; nam anhelitus mihi coarctatur .", |
| "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1667", |
| "psc_text": "instar venenatissimi colubri percutere prolatorem suum, statimque retrahere caput, et quasi in foramine mentis tabescere atque consumi. Nam mendaciorum finis interitus est. Illi qui quondam jactabant se solitudinis amatores, saltem parvulam ad occultanda maledicta, super labia furoris sui aedificent cellulam, non de sanctis Jerusalem lapidibus, sed informibus Babylonis saxis, quae indolata et inaequalia ruiturae domus parietes fulciant. Quanquam effeminatis [f. efferatis ] auribus, et Gentilium odiis se nostri detractione commendent, carpentes ecclesiasticam disciplinam, et patientia nostra quasi quodam temeritatis fomite abutentes; tamen aliquando taceant et quiescant, et audiant Prophetam dicentem: Prohibe linguam tuam a malo, et labia tua ne loquantur dolum (Ps. 33) . Desiderentque ea sapere, quae digna sunt vita sancta, et Ecclesiae principem ac magistrum non contristent Deum. 23. Vos autem obsecro, fratres, ut in commune oremus pro eis, et prophetali voce dicamus: Quis dabit capiti meo aquam, et oculis meis fontem lacrymarum? et plorabo die ac nocte", |
| "candidate_score": 0.639527, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_5", |
| "bdc_text": "Postremo , cum antea difficulter scripserim , iam vero difficillime scribam propter strumam gutturi meo iam triennium annatam , quae tam pertinax est , ut nulli caedat curationi , deinde tam molesta , ut vix amplius vel calceis indui possim absque alterius ope.", |
| "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1732", |
| "psc_text": "tuae, licet stylus et ἐπιχειρήματα tua mihi viderentur: tamen non temere exemplaribus litterarum credendum putavi; ne forte me respondente, laesus juste expostulares, quod probare ante debuissem tuum esse sermonem, et sic rescribere. Accessit ad moram sanctae et venerabilis Paulae longa infirmitas. Dum enim languenti multo tempore assideremus [al. assidemus ], pene epistolae tuae, vel ejus qui sub tuo nomine scripserat, obliti sumus, memores illius versiculi: Musica in luctu importuna narratio (Eccli. 22. 6) . Itaque si tua est epistola, aperte scribe, vel mitte exemplaria veriora: ut absque ullo rancore stomachi in Scripturarum disputatione 633 versemur: et vel nostrum emendemus errorem, vel alium frustra reprehendisse doceamus. 2. Absit autem a me, ut quidquam de libris tuae beatitutidinis attingere audeam. Sufficit enim mihi probare mea, et aliena non carpere. Caeterum optime novit prudentia tua, unumquemque in suo sensu abundare, et puerilis esse jactantiae, quod olim adolescentuli facere consueverant, accusando illustres viros, suo", |
| "candidate_score": 0.637448, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_6_8", |
| "bdc_text": "Persuasi mihi sane , ut eundem cum Francisco Kolbio finem sim habiturus . Desisto propemodum penitus a scribendo ; nam anhelitus mihi coarctatur .", |
| "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2620", |
| "psc_text": "perniciosis cogitationibus mens, et instar fornicantis Jerusalem, omni transeunti divaricet pedes suos (Ezech. 17. 23). 12. Dum essem juvenis, et solitudinis me deserta vallarent, incentiva vitiorum ardoremque naturae ferre non poteram, quem cum crebris jejuniis frangerem, mens tamen cogitationibus aestuabat. Ad quam edomandam, cuidam fratri, qui ex Hebraeis crediderat, me in disciplinam dedi, ut post Quintiliani acumina, Ciceronis fluvios, gravitatemque Frontonis, et lenitatem Plinii, alphabetum discerem, et stridentia anhelantiaque verba meditarer. Quid ibi laboris insumpserim, quid sustinuerim difficultatis, quoties desperaverim, quotiesque cessaverim, et contentione 941 discendi rursus inceperim, testis est conscientia, tam mea qui passus sum, quam eorum qui mecum duxerunt vitam. Et gratias ago Domino, quod de amaro semine litterarum, dulces fructus carpo. 13. Dicam et aliud, quod in Aegypto viderim: Graecus adolescens erat in coenobio, qui nulla abstinentia [al. continentia ], nulla operis magnitudine flammam poterat carnis extinguere. Hunc periclitantem Pater monasterii hac arte servavit: imperavit cuidam viro", |
| "candidate_score": 0.636925, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_18_20", |
| "bdc_text": "salvos cupio fratres omnes . Raptim. Scaffhusii 4 . kalendas augusti anno 1559 .", |
| "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_424", |
| "psc_text": "magis insinuare suam, quam inscitiam voluit confiteri. Quam ille sumptam claro sermone disseruit, et alienum errorem disertius executus est. 157 4. Restat igitur, ut rursum ad fontem sermonis recurramus Hebraei, et videamus, quomodo scriptum sit. Ubi nos habemus, sicut filii excussorum: ibi legitur, CHEN BNE ANNAURIM, quod Aquila interpretatus est, sicut filii pubertatum. Symmachus, et Theodotion, sicut filii juventutis. Sexta ἡκόνεος νοῦ, quod nos dicere possumus, exacuti sensus. Ex quo manifestum est, adolescentiae populos intelligi Christianos, secundum illud exemplum, quod Deus suos sanctos in modum arcus et sagittarum dicatur extendere; ut in Propheta Zacharia: « quoniam extendi te mihi Juda, ut arcum » (Zach. 9. 13). Et Salvator de semetipso: « Posui me sicut sagittam electam. Et in pharetra sua abscondit me » (Isai. 49. 2). Denique in sequenti versu, exceptis Septuaginta, qui aliter transtulerunt, et in Hebraeo, et in cunctis Editionibus ita reperi: « Beatus vir, qui replevit pharetram", |
| "candidate_score": 0.633972, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_6_8", |
| "bdc_text": "Persuasi mihi sane , ut eundem cum Francisco Kolbio finem sim habiturus . Desisto propemodum penitus a scribendo ; nam anhelitus mihi coarctatur .", |
| "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1886", |
| "psc_text": "inferebat, Advena sum et peregrina sicut omnes patres mei (Ps. 38. 13) . Et iterum; Cupio dissolvi, et esse cum Christo (Philipp. 1. 23) . Quoties autem infirmitate corpusculi (quam incredibili abstinentia), et duplicatis contraxerat jejuniis) vexabatur, hoc in ore volvebat: Subjicio corpus meum, et in servitutem redigo, ne aliis praedicans, ipsa reproba inveniar (1. Cor. 9. 27) . Et: Bonum est vinum non bibere, et carnem non manducare (Rom. 14. 21) . Et: Humiliavi in jejunio animam meam (Ps. 34. 13) . Et, Totum lectum meum versasti in infirmitate mea (Ps. 40) . Et, Versata sum in miseria, dum mihi configitur spina (Ps. 31) . Atque inter doloris aculeos, quos mira patientia sustinebat, quasi apertos sibi coelos aspiceret, loquebatur: ( Quis dabit mihi pennas sicut columbae, et volabo, et requiescam (Ps. 54. 7) ? 2. Testor Jesum et Sanctos ejus, ipsumque proprium Angelum, qui custos fuit et comes admirabilis", |
| "candidate_score": 0.633567, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_19_21", |
| "bdc_text": "Raptim. Scaffhusii 4 . kalendas augusti anno 1559 . Tuus ex animo Simpertus Vogt .", |
| "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_425", |
| "psc_text": "ut arcum » (Zach. 9. 13). Et Salvator de semetipso: « Posui me sicut sagittam electam. Et in pharetra sua abscondit me » (Isai. 49. 2). Denique in sequenti versu, exceptis Septuaginta, qui aliter transtulerunt, et in Hebraeo, et in cunctis Editionibus ita reperi: « Beatus vir, qui replevit pharetram suam ex ipsis; ut quia metaphoram semel sumpserat ex sagittis, et in pharetra quoque translatio servaretur. Excussos autem et consuetudo sermonis humani vegetos et robustos et expeditos vocat: et ipsi Septuaginta Interpretes in Esdrae libro, pro juvenibus transtulerunt, in quo ita scribitur: « Et factum est ex die illa, medii excussorum faciebant opus, et medii eorum habebant hastas et scuta et arcus et thoraces et principes post omnem domum Juda, aedificantium in muro » (Neem. 4. 16). Ex quo animadvertimus, et in praesenti loco pro adolescentibus atque puberibus, excussos positos: non ut ille opinatus est pro Apostolis, qui excussi a", |
| "candidate_score": 0.631987, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_6_8", |
| "bdc_text": "Persuasi mihi sane , ut eundem cum Francisco Kolbio finem sim habiturus . Desisto propemodum penitus a scribendo ; nam anhelitus mihi coarctatur .", |
| "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_254", |
| "psc_text": "me carcere ipse damnaveram, scorpionum tantum socius et ferarum, saepe choris intereram puellarum. Pallebant ora jejuniis, et mens desideriis aestuabat in frigido corpore, et ante hominem sua jam in carne praemortuum, sola libidinum incendia balliebant. Itaque omni auxilio destitutus, ad Jesu jacebam pedes, rigabam lacrymis, crine tergebam; et repugnantem carnem hebdomadarum inedia subjugabam. Non erubesco infelicitatis meae miseriam confiteri, quin potius plango me non esse, quod fuerim. Memini me clamantem, diem crebro junxisse cum nocte, nec prius a pectoris cessasse verberibus, quam rediret, Domino increpante, tranquillitas. Ipsam quoque cellulam meam, quasi cogitationum mearum consciam pertimescebam. Et mihimet iratus et rigidus, solus deserta penetrabam. Sicubi concava vallium, aspera montium, rupium praerupta cernebam, ibi meae orationis locus, ibi illud miserrimae carnis ergastulum; et, ut ipse mihi testis est Dominus, post multas lacrymas, post coelo inhaerentes oculos, nonnunquam videbar mihi interesse agminibus Angelorum, et laetus gaudensque cantabam: Post te in odorem unguentorum tuorum", |
| "candidate_score": 0.631192, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_19_21", |
| "bdc_text": "Raptim. Scaffhusii 4 . kalendas augusti anno 1559 . Tuus ex animo Simpertus Vogt .", |
| "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_424", |
| "psc_text": "magis insinuare suam, quam inscitiam voluit confiteri. Quam ille sumptam claro sermone disseruit, et alienum errorem disertius executus est. 157 4. Restat igitur, ut rursum ad fontem sermonis recurramus Hebraei, et videamus, quomodo scriptum sit. Ubi nos habemus, sicut filii excussorum: ibi legitur, CHEN BNE ANNAURIM, quod Aquila interpretatus est, sicut filii pubertatum. Symmachus, et Theodotion, sicut filii juventutis. Sexta ἡκόνεος νοῦ, quod nos dicere possumus, exacuti sensus. Ex quo manifestum est, adolescentiae populos intelligi Christianos, secundum illud exemplum, quod Deus suos sanctos in modum arcus et sagittarum dicatur extendere; ut in Propheta Zacharia: « quoniam extendi te mihi Juda, ut arcum » (Zach. 9. 13). Et Salvator de semetipso: « Posui me sicut sagittam electam. Et in pharetra sua abscondit me » (Isai. 49. 2). Denique in sequenti versu, exceptis Septuaginta, qui aliter transtulerunt, et in Hebraeo, et in cunctis Editionibus ita reperi: « Beatus vir, qui replevit pharetram", |
| "candidate_score": 0.631164, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_6_8", |
| "bdc_text": "Persuasi mihi sane , ut eundem cum Francisco Kolbio finem sim habiturus . Desisto propemodum penitus a scribendo ; nam anhelitus mihi coarctatur .", |
| "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1887", |
| "psc_text": "mihi configitur spina (Ps. 31) . Atque inter doloris aculeos, quos mira patientia sustinebat, quasi apertos sibi coelos aspiceret, loquebatur: ( Quis dabit mihi pennas sicut columbae, et volabo, et requiescam (Ps. 54. 7) ? 2. Testor Jesum et Sanctos ejus, ipsumque proprium Angelum, qui custos fuit et comes admirabilis feminae, me nihil in gratiam, nihil more blandientium loqui: sed quidquid dicturus sum, pro testimonio dicere; et minus ejus esse meritis, quam totus orbis canit: sacerdotes mirantur, virginum chori desiderant, Monachorum et pauperum turbae deplangunt. Vis lector ejus breviter scire virtutes? omnes suos pauperes, pauperior ipsa dimisit. Nec mirum, de proximis et familiola, quam in utroque sexu de servis et ancillis in fratres sororesque mutaverat, ista proferre, cum Eustochium virginem, et devotam Christi filiam, in cujus consolationem libellus hic cuditur, procul a nobili genere, sola fide et gratia divitem reliquerit. 3. Carpamus igitur narrandi ordinem. Alii altius repetant, et a", |
| "candidate_score": 0.629271, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_7_9", |
| "bdc_text": "Desisto propemodum penitus a scribendo ; nam anhelitus mihi coarctatur . Haec et alia faciunt , quod tardiusculus sim ad scribendum ;", |
| "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1492", |
| "psc_text": "quod in libris περὶ Ἀρχῶν a se nuper Latine versis enucleetur, omittit. Tum quo animo Origenem legerit, docet. 1. Voce me provocas ad scribendum, terres eloquentia; et in epistolari stylo prope Tullium repraesentas. Quod quereris, me parvas et incomptas litterulas mittere, non venit de incuria, sed timore tui, ne verbosius ad te loquens, plura reprehendenda transmittam: et ut sanctae menti tuae simpliciter fatear, uno ad Occidentem navigandi tempore, tantae a me simul epistolae flagitantur, ut si cuncta ad singulos velim rescribere, occurrere nequeam. Unde accidit, ut omisca compositione verborum et scribentium sollicitudine, dictem quidquid 534 in buccam venerit; et amicum te tantum meorum dictorum, non judicem considerem. 2. Duas quaestiunculas tuae litterae praeferebant. Unam, Quare sit a Deo induratum cor Pharaonis (Exod. 4. 7. 10. 14); et Apostolus dixerit: Non volentis, neque currentis; sed miserentis est Dei (Rom. 9. 16) , et caetera, quae liberum videntur tollere arbitrium. Alteram, Quomodo", |
| "candidate_score": 0.628101, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_19_21", |
| "bdc_text": "Raptim. Scaffhusii 4 . kalendas augusti anno 1559 . Tuus ex animo Simpertus Vogt .", |
| "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2959", |
| "psc_text": ". . . . Rhoebe diu (res si qua diu mortalibus ulla est) Viximus. (Aeneid. 10.) 11. Posuisti iniquitates nostras coram te: negligentias nostras in luce vultus tui. Septuaginta: Posuisti iniquitates nostras in conspectu tuo, saeculum nostrum in illuminatione vultus tui. Ubi nos juxta Hebraicum et Symmachum posuimus, negligentias nostras, pro quo Septuaginta, saeculum nostrum transtulerunt, in Hebraico scriptum est ALOMENU, quod quinta Editio interpretatur, adolescentiam; Aquila παροράσεις, et nos in linguam nostram vertere possumus, errores, sive ignorantias. Unde dixit in alio loco: Delicta juventutis meae, et ignorantias meas ne memineris (Ps. 24. 7) . Et iterum: Delicta quis intelligit? Et: Ab occultis meis munda me Domine: et ab alienis parce servo tuo (Psal. 18. 13) . Aliena enim nobis sunt vitia, quae saepe voluntate, interdum ignorantia et errore committimus: et tamen cum non sit voluntas in crimine, error in culpa est. Miror autem cur Septuaginta voluerint pro adolescentia, negligentiis,", |
| "candidate_score": 0.627813, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_7_9", |
| "bdc_text": "Desisto propemodum penitus a scribendo ; nam anhelitus mihi coarctatur . Haec et alia faciunt , quod tardiusculus sim ad scribendum ;", |
| "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_36", |
| "psc_text": "Presbyter, dum adhuc Antiochiae essem, me praesente corripuit. Cui ille respondit: Ego nihil timeo. Dicit se a Domino suo fuisse dimissum: et si vobis placet, ecce hic est, transmittite quo vultis. In hoc arbitror me non peccare, si hominem vagum non sinam longius fugere. Quapropter quia ego in hac solitudine constitutus, non possum agere quod jussisti, rogavi carissimum mihi Evagrium, ut tam tui quam mei causa instanter negotium prosequatur. Cupio te valere in Christo. EPISTOLA VI. AD JULIANUM AQUILEIAE DIACONUM Excusat se apud Julianum de silentio litterarum, et cum, eo primum nuntiante, intellexisset, sororem suam in eo permanere quod coeperat, rogat ut de ejus proposito crebris ad se litteris laetiorem faciat; addens se obtrectatorem suum interea despicere. Antiquus sermo est: Mendaces faciunt, ut nec sibi vera dicentibus credatur: quod mihi a te, ego objurgatus de silentio litterarum, accidisse video. Dicam, saepe scripsi, sed negligentia bajulorum fuit? Respondebis: omnium non scribentium", |
| "candidate_score": 0.6249, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_7_9", |
| "bdc_text": "Desisto propemodum penitus a scribendo ; nam anhelitus mihi coarctatur . Haec et alia faciunt , quod tardiusculus sim ad scribendum ;", |
| "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3063", |
| "psc_text": "soleat parere peccatum. Cujus dicti veritas, quanquam satis ad omnium intelligentiam ipsa sui luceat claritate, mihi tamen, nescio quomodo in praesenti causa propius innotuit. Provocatus enim ad scribendum litteris tuis, quae miris hoc a me obsecrationibus flagitabant, diu fateor de responsione dubitavi: silentium mihi imperante verecundia. Cui tamen fortissime resistebat, et vim faciebat precum tuarum fidelis ambitio. Pugnabatque acriter cum haesitatione mea humilitas obsecrantis, et magna quadam fidei violentia, oris claustra pulsabat. Cumque sic animum in utroque nutantem, cogitatio diversa libraret, pene pudor exclusit officium. Sed me illa, quam supra posui, sapientis sententia, armavit ad depellendam inutilem verecundiam, et damnosum silentium resolvendum, cum utique ipsam scribendi causam tam honestam viderem esse, tam sanctam, ut peccare me crederem, si tacerem: illud 1096 mecum Scripturae reputans: Tempus tacendi, et tempus loquendi (Eccl. 3. 7) . Et iterum: Ne retineas verbum in tempore salutis (Eccli. 4. 28) . Et illud B. Petri: Parati", |
| "candidate_score": 0.621828, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_7_9", |
| "bdc_text": "Desisto propemodum penitus a scribendo ; nam anhelitus mihi coarctatur . Haec et alia faciunt , quod tardiusculus sim ad scribendum ;", |
| "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_108", |
| "psc_text": "Occidente, haereticum cum Aegypto, hoc est, cum Damaso, Petroque condemnent. Quid unum hominem exceptis sociis, criminantur? si rivus tenuiter fluit, non est alvei culpa, sed fontis. Pudet dicere: de cavernis cellularum damnamus orbem. In sacco et cinere volutati, de Episcopis sententiam ferimus. Quid facit sub tunica poenitentis regius animus? Catenae, sordes, et comae non sunt diadematis signa, sed fletus. Permittant me, quaeso, nihil loqui. Cur eum lacerant, qui non meretur invidiam? Haereticus sum, quid ad te? quiesce, jam dictum est. Plane times, ne eloquentissimus homo in Syro sermone, vel Graeco Ecclesias circumeam, populos seducam, schisma conficiam. Nihil alicui praeripui, nihil otiosus accipio. Manu quotidie et proprio sudore quaerimus cibum, scientes ab Apostolo scriptum esse: Qui autem non operatur, nec manducet (2. Thess. 3) . 3. Haec, venerabilis et sancte Pater, cum quali gemitu, cum quali dolore conscripserim, testis est Jesus. Tacui, nunquid 45 semper tacebo, dicit Dominus (Psal. 49; et", |
| "candidate_score": 0.619147, |
| "ce_score": null |
| } |
| ] |
| }, |
| { |
| "rank": 11, |
| "cf_id": "cf016", |
| "work_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1", |
| "max_score": 0.680964, |
| "ce_confirmed": false, |
| "evidence": [ |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_12_14", |
| "bdc_text": "persuasimus enim nobis regis unicam filiam delphini Galliarum uxorem una cum marito in patrium regnum successisse . Gallo defuncto iamdudum vaticinatus sum eiusmodi finem cum Faraone , Antiocho , Herode . Mulierculae adfui , quantum potui , non tam , quod ob pietatem mihi charasit , quam quod a te commendata ;", |
| "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_465", |
| "psc_text": "alios abduxere captiuum, quem pater redimere propter paupertatem nequiuit. is igitur inbutus disciplinis et mysteriis Iudaeorum Hyrcano Iudaeae regi amicitia copulatur, c quem pro se ad Pompeium Hyrcanus legatum direxit; et quia legationis fructu potitus est, per eam gratiam partem regni adfectauit. occiso autem Antipatro propter felicitatis inuidiam filius eius Herodes postea sub Antonio senatus consulto ludaeis regnare praeceptus est, cuius Herodes filius et alii tetrarchae. quod ideo ex Graecorum historiis putauimus transferendum, ut clareat Herodem nullo adfinem generis Iudaeorum regnum adulterina fraude quaesisse. denique consciuBconscius ignobilitatis suae, ne qua posteris suis uel de praescripto uetere quaestio D moueretur, scripturas eorum incendit existimans quod, si indicia de publico sustulisset, nullis aliis testimoniis clarere posset, quin de patriarcharum uel proselytorum ueterum genere demanaret. sed ut pleraque curae humanae sunt, cognitioni hoc et indagini ueritatis praeiudicare non potuit. § 42 ne nobis tamen possit 1 cr. Euseb. Rist. eccles. I 7; de", |
| "candidate_score": 0.680964, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_11_13", |
| "bdc_text": "Dubitamus , quis sit haeres ille regni Scotiae ; persuasimus enim nobis regis unicam filiam delphini Galliarum uxorem una cum marito in patrium regnum successisse . Gallo defuncto iamdudum vaticinatus sum eiusmodi finem cum Faraone , Antiocho , Herode .", |
| "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_465", |
| "psc_text": "alios abduxere captiuum, quem pater redimere propter paupertatem nequiuit. is igitur inbutus disciplinis et mysteriis Iudaeorum Hyrcano Iudaeae regi amicitia copulatur, c quem pro se ad Pompeium Hyrcanus legatum direxit; et quia legationis fructu potitus est, per eam gratiam partem regni adfectauit. occiso autem Antipatro propter felicitatis inuidiam filius eius Herodes postea sub Antonio senatus consulto ludaeis regnare praeceptus est, cuius Herodes filius et alii tetrarchae. quod ideo ex Graecorum historiis putauimus transferendum, ut clareat Herodem nullo adfinem generis Iudaeorum regnum adulterina fraude quaesisse. denique consciuBconscius ignobilitatis suae, ne qua posteris suis uel de praescripto uetere quaestio D moueretur, scripturas eorum incendit existimans quod, si indicia de publico sustulisset, nullis aliis testimoniis clarere posset, quin de patriarcharum uel proselytorum ueterum genere demanaret. sed ut pleraque curae humanae sunt, cognitioni hoc et indagini ueritatis praeiudicare non potuit. § 42 ne nobis tamen possit 1 cr. Euseb. Rist. eccles. I 7; de", |
| "candidate_score": 0.67033, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_22", |
| "bdc_text": "Pietate , doctrina et candore incomparabili viro Henricho Bullingero , Tigurinae ecclesiae pastori vigilantissimo , domino ac fratri suo charissimo .", |
| "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1733", |
| "psc_text": "eoque se dominus proponit imitandum. egebamus omnium, ipse nullo, et tamen praebuit se humilitatis auctorem, cum discipulis ministraret. quod utique faciebat non studio utilitatis, sed exercitatione uirtutis. § 52 Petrus autem etsi 22,34 spiritu promtus, corporis tamen adhuc infirmus adfectu denuntiatur dominum negaturus; neque enim poterat diuinae constantiam intentionis aequare. passio domini aemulos habet, D pares non habet. ita non reprehendo quod negauit, laudo quod 22,54-62 Beuitfleuit. aliud commune condicionis est, aliud speciale uirtutis. et ideo instruitur ad cauendum, non cogitur ad negandum. § 53 Qui [non] habet inquit sacculum tollat, similiter 22,36 et peram et qui non habet uendat tunicam suam 8 cf. Matth. 13, 15; Marc. 4, 12 4 Matth. 4, 19 sq. 7 Luc. 18, 28 14 Ps. 15, 2 1 ne in perditione aliqua ΡαΒCL et (perditionem aliquam) X impendio ne qua ϰ 2 excusatione P (-ni m2) aLX 4 qui ad P (ad e. u.", |
| "candidate_score": 0.650439, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_10_12", |
| "bdc_text": "condonabis igitur facile pro tua in me candore hanc noxam . Dubitamus , quis sit haeres ille regni Scotiae ; persuasimus enim nobis regis unicam filiam delphini Galliarum uxorem una cum marito in patrium regnum successisse .", |
| "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_376", |
| "psc_text": "ego ero inquit ei in patrem et ille mihi in filium — quis estille proprius dei filius nisi cui dictum est: filius meus es tu, ego hodie genui te? — et misericordiam meam non dispergam ab eo et fidelem eum seruabo in domo mea et in regno eius usque in saeculum? at uero Salomonem errasse ideo D fortasse tam grauiter, ne errarent homines et ad ipsum crederetur manasse promissum, diuinarum serie cognouimus lectionum; aedificauit enim templum Astartae idolo propter amorem mulieris et indignatus est dominus in Salomonem. si igitur et uiuente Dauid regnare coepit — sic enim habes quod, cum esset nuntiatum Dauid regnare Salomonem, adoranitadorauit rexinrex cubili suo et dixit: benedictus dominus deus Israhel. qui dedit mihi hodie de semine meo sedentem in E throno meo, et oculi mei uident — si errauit, si offendit, 1 Reg. II 12, 24; III 1, 39 4 Paralip. I 17, 11 sq.", |
| "candidate_score": 0.636643, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_10_12", |
| "bdc_text": "condonabis igitur facile pro tua in me candore hanc noxam . Dubitamus , quis sit haeres ille regni Scotiae ; persuasimus enim nobis regis unicam filiam delphini Galliarum uxorem una cum marito in patrium regnum successisse .", |
| "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_468", |
| "psc_text": "in ras.) n (e 8. i) OV dimaneret F demaneret G emanaret Εγ T manaret BO 21 e.t (s eras.) P XXXII. Ambr. para 4. 9 praeiudicare, uideamus, qui ueri regalisque generis dicimus E Christum, et per ueros et nobiles reges actum domini genus. sed ubi adulterina regnum adfectauit propago, successionem nobilitatis suae non potentiae, sed generationis ordo seruauit, tamen ipsum regem secundum honorem saeculi non accepimus Christum. quomodo ergo ex fructu uentris tui ponam super sedem meam? quomodo et angelus de eo dicit quod dabit illi dominus deus sedem Dauid patris sui, et regnabit in domo Jacob? quomodo regnare promittitur nec F ostenditur? aut quomodo ex semine Iechoniae nullus regnaturus dicitur per prophetam? si enim Christus regnauit, ex semine autem Iechoniae Christus est, propheta mentitus est, mentita sunt et oracula, sed illic futuros ex semine Iechoniae posteros non negatur, et ideo de semine eius est Christus et quod regnauit", |
| "candidate_score": 0.63013, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_15_17", |
| "bdc_text": "multa de te tuaque familia praedicat bona , multum item hospitalitatem . Vale , Bullingere humanissime . Salutant te Iacobus , caeteri ;", |
| "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_62", |
| "psc_text": "sq. Fuit inquit in diebus Herodis regis Iudaeae sacerdos quidam nomine Zaccharias de uice Abia et uxor eius de filiabus Aaron et nomen eius Elisabet. et erant ambo iusti, incedentes in omnibus mandatis et iustificationibus domini sine querella. § 15 docet nos scriptura diuina non solum mores in his qui praedicabiles sunt, sed etiam parentes oportere laudari, B ut ueluti transmissa inmaculatae puritatis hereditas in his quos uolumus laudare praecellat. quae enim alia intentio hoc loco sancti euangelistae nisi ut sanctus Iohannes Baptista nobilitetur parentibus miraculis moribus munere passione? sic etiam sancti Samuhel mater Anna laudatur, sic Isaac a parentibus nobilitatem pietatis accepit, quam posteris dereliquit. sacerdos itaque Zaccharias nec solum sacerdos, sed etiam de uice Abia, id est nobilis inter superiores semine. § 16 et uxor C inquit eius de filiabus Aaron. non solum igitur a parentibus, sed etiam a maioribus sancti Iohannis nobilitas propagatur, non saeculari potestate sublimis,", |
| "candidate_score": 0.622231, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_15_17", |
| "bdc_text": "multa de te tuaque familia praedicat bona , multum item hospitalitatem . Vale , Bullingere humanissime . Salutant te Iacobus , caeteri ;", |
| "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_95", |
| "psc_text": "uberi bonorum coaceruata congestu, ut hiehic primo precationis fructus, deinde sterilis partus uxoris, tum laetitia plurimorum et magnitudo uirtutis. altissimi quoque propheta promittitur, quin etiam, ne qua esset dubitatio, B futuri quoque uocabulum designatur. tantis igitur supra uotum fluentibus non inmerito diffidentiae poena silentium est, quod in posterioribus explanabimus. sollemnis autem laetitia est in ortu et generatione sanctorum; sanctus enim non solum parentum gratia, sed etiam salus est plurimorum. unde admonemur hoc loco sanctorum generatione laetari. § 30 ammonentur etiam parentes gratias agere non minus pro ortu quam pro c meritis filiorum; non enim mediocre munus est dei dare liberos propagatores generis, successionis heredes. lege Iacob duodecim filiorum generatione gaudere, Abrahae filius datur, Zaccharias exauditur. diuinum igitur munus fecunditas est parentis. agant itaque patres gratias, quia generauerunt, filii, quia generati sunt; matres, quia coniugii praemiis honorantur; stipendia enim militiae suae filii sunt. uernet in dei laudem terra, quia colitur, mundus,", |
| "candidate_score": 0.613993, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_15", |
| "bdc_text": "multa de te tuaque familia praedicat bona , multum item hospitalitatem .", |
| "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_711", |
| "psc_text": "hospitalitatis est gratia, ut libenter in nos aliena pericula transferamus. § 36 Uerum hoc in historia morale, in mysterio propheticum est, 6 Leuit. 24, 9 12 I Petr. 2, 5 13 Matth. 5, 17 19 Reg. I 21, 1 sq. 1 quod X (quo m2 KV) 2 solius E (da s. us m2) FT 3 fugiens (ens m ras. m3) P praefiguratua B (ua in ras.) praefiguraturua yE 10 filii (i tert. s. u.) P 11 ungimur PLX 12 do s. u. P igitur (igi 8. u. m2) A 13 soluet ET 14 hominem AB homines cet. 15 postolabat (o alt. ex u; m2 s. Q add. v) P 18 teneretur (re eras.) P quid (d 8. u.) A 19 haec A 20 abimelech (h s. u.) P 21 neque (8. u. M2) declinat E 22 scs X hospitalitas X 24 storia A morali (i ex e m2) P mysterium", |
| "candidate_score": 0.593554, |
| "ce_score": null |
| } |
| ] |
| }, |
| { |
| "rank": 12, |
| "cf_id": "cf016", |
| "work_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I", |
| "max_score": 0.679185, |
| "ce_confirmed": false, |
| "evidence": [ |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_0_2", |
| "bdc_text": "Gratiam et pacem a domino etc. Non iniuria expostulas nobiscum , Bullingere humanissime , propter nostram in rescribendo negligentiam dicam an tarditatem , ignoro , quippe qui hactenus tales ad nos dederis literas , quae non solum consolationis plenae essent , sed et oneratae et ornatae muneribus tuis chartaceis , quibus tam abest , ut respondere possimus , ut iamdudum vices referre animum desponderimus . Dominus tamen rependat in die illo . Speramus autem locum aliquem defensioni relictum , praesertim apud tam aequum iudicem .", |
| "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_942", |
| "psc_text": "Mediolanensem dereliqueram Domini judicio mihi commissam: sed ejus vitabam praesentiam, qui se sacrilegio miscuisset. Redii itaque circiter kalendas Augustas, ex illo die hic resedi. Hic me, Auguste, clementiae tuae apices repererunt. 3. Gratias Domino Deo nostro, qui fidei tuae pietatique respondit; et formam veteris restituit sanctitatis; ut videremus nostro tempore, quod in Scripturarum lectione miramur, tantam in praeliis divini auxilii fuisse praesentiam, ut nulli vertices montium adventus tui cursum retardarent, non hostilia arma impedimentum aliquod afferrent. 1021 4. Pro his gratias me censes agere oportere Domino Deo nostro: faciam libenter conscius meriti tui. Certum est placitam Deo esse hostiam, quae vestro offertur nomine, et hoc quantae devotionis et fidei est! Alii imperatores in exordio victoriae arcus triumphales parari jubent, aut alia insignia triumphorum: clementia tua hostiam Deo parat, oblationem et gratiarum actionem per sacerdotes celebrari Domino desiderat. 5. Etsi ego indignus atque impar tanto muneri et tantorum votorum celebritati; tamen", |
| "candidate_score": 0.679185, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_0_2", |
| "bdc_text": "Gratiam et pacem a domino etc. Non iniuria expostulas nobiscum , Bullingere humanissime , propter nostram in rescribendo negligentiam dicam an tarditatem , ignoro , quippe qui hactenus tales ad nos dederis literas , quae non solum consolationis plenae essent , sed et oneratae et ornatae muneribus tuis chartaceis , quibus tam abest , ut respondere possimus , ut iamdudum vices referre animum desponderimus . Dominus tamen rependat in die illo . Speramus autem locum aliquem defensioni relictum , praesertim apud tam aequum iudicem .", |
| "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_1021", |
| "psc_text": "Et quoniam in veteri Scriptura dixerat: Mihi vindictam, et ego retribuam (Deut. XXXII, 35) , in Evangelio ait orandum pro iis qui laeserint; ne in eos vindicet, qui vindicandum promisit: vult enim ex tua dimittere voluntate, in quo 1043 ex sua convenitur promissione. Quod si vindictam requiris, habes quia injustus amplius suis punitur opinionibus, quam judiciariis severitatibus. 85. Et quoniam nemo potest esse sine aliquibus adversis, id agamus, ne nobis nostro vitio adversa accidant. Nemo enim gravius alieno condemnatur judicio, quam insipiens suo, qui sibi auctor est malorum. Unde molesta et plena contentionis declinemus negotia, quae neque fructum habent, et impedimentum afferunt. Quamquam id agere debemus, ne nos arbitrii nostri poeniteat, aut facti: prudentis est enim prospicere, ne frequenter eum poeniteat sui; numquam enim poenitere solius est Dei. Quis vero justitiae fructus, nisi mentis tranquillitas? Aut quid est juste vivere, nisi cum tranquillitate vivere? Qualis forma fuerit domini, talis totius", |
| "candidate_score": 0.667253, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_0", |
| "bdc_text": "Gratiam et pacem a domino etc. Non iniuria expostulas nobiscum , Bullingere humanissime , propter nostram in rescribendo negligentiam dicam an tarditatem , ignoro , quippe qui hactenus tales ad nos dederis literas , quae non solum consolationis plenae essent , sed et oneratae et ornatae muneribus tuis chartaceis , quibus tam abest , ut respondere possimus , ut iamdudum vices referre animum desponderimus .", |
| "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_942", |
| "psc_text": "Mediolanensem dereliqueram Domini judicio mihi commissam: sed ejus vitabam praesentiam, qui se sacrilegio miscuisset. Redii itaque circiter kalendas Augustas, ex illo die hic resedi. Hic me, Auguste, clementiae tuae apices repererunt. 3. Gratias Domino Deo nostro, qui fidei tuae pietatique respondit; et formam veteris restituit sanctitatis; ut videremus nostro tempore, quod in Scripturarum lectione miramur, tantam in praeliis divini auxilii fuisse praesentiam, ut nulli vertices montium adventus tui cursum retardarent, non hostilia arma impedimentum aliquod afferrent. 1021 4. Pro his gratias me censes agere oportere Domino Deo nostro: faciam libenter conscius meriti tui. Certum est placitam Deo esse hostiam, quae vestro offertur nomine, et hoc quantae devotionis et fidei est! Alii imperatores in exordio victoriae arcus triumphales parari jubent, aut alia insignia triumphorum: clementia tua hostiam Deo parat, oblationem et gratiarum actionem per sacerdotes celebrari Domino desiderat. 5. Etsi ego indignus atque impar tanto muneri et tantorum votorum celebritati; tamen", |
| "candidate_score": 0.648464, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_14", |
| "bdc_text": "Mulierculae adfui , quantum potui , non tam , quod ob pietatem mihi charasit , quam quod a te commendata ;", |
| "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_743", |
| "psc_text": "quoniam advertis quam graviter Dominus convenire soleat, quo gloriosior factus es, eo amplius auctori tuo deferendum noveris. Scriptum est enim (Deut. IX, 4): Cum te induxerit Dominus Deus tuus in terram alienam et manducaveris fructus alienos, non dicas: Virtus mea et justitia mea hoc mihi dedit; sed Dominus donavit Deus, sed Christus misericordia sua contulit; et ideo corpus ejus, hoc est, Ecclesiam diligendo, aquam da pedibus ejus, osculare pedes ejus (Joan. XII, 3); ut non solum absolvas eos, qui in peccatis deprehensi sunt, verum etiam pace tua dones concordiae, et quieti relaxes. Mitte unguentum in pedes ejus, ut tota domus in qua Christus recumbit, tuo repleatur unguento, omnes recumbentes cum eo gaudeant tuis odoribus, hoc est, sic honora ultimos, ut eorum absolutione gaudeant angeli, sicut super uno peccatore poenitentiam agente (Luc. XV, 10); laetentur apostoli, delectentur prophetae. Non enim possunt dicere oculi manui: Operam tuam non desideramus; aut caput pedibus:", |
| "candidate_score": 0.624899, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_7_9", |
| "bdc_text": "Desisto propemodum penitus a scribendo ; nam anhelitus mihi coarctatur . Haec et alia faciunt , quod tardiusculus sim ad scribendum ;", |
| "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_837", |
| "psc_text": "judicio tuo afferatur impedimentum. Nam exemplaris liber non ad speciem, sed ad necessitatem scriptus est; non enim dictamus omnia, et maxime noctibus, quibus nolumus aliis graves esse ac molesti; tum quia ea quae dictantur, impetu quodam proruunt, et profluo cursu feruntur. 2. Nobis autem quibus curae est senilem sermonem familiari usu ad unguem distinguere, et lento quodam figere gradu, aptius videtur propriam manum nostro affigere stylo; ut non tam deflare aliquid videamur, quam abscondere: neque alterum scribentem erubescamus, sed ipsi nobis conscii sine ulle arbitro, non solum auribus, sed etiam oculis ea ponderemus, quae scribimus. Velocior est enim linqua quam 989 manus, dicente Scriptura: Lingua mea calamus scribae velociter scribentis (Ps. XLIV, 2) . 3. Sed forte dicas, quia velocitatem ad scribentem retulit. Non te fallit tamen id significari, quod scribae velociter scribentis celeritas sola possit linguae propheticae excipere sermones. Apostolus quoque Paulus sua scribebat manu, sicut ipse ait: Mea", |
| "candidate_score": 0.620533, |
| "ce_score": null |
| } |
| ] |
| }, |
| { |
| "rank": 13, |
| "cf_id": "cf036", |
| "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Monimum", |
| "max_score": 0.67887, |
| "ce_confirmed": false, |
| "evidence": [ |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_0_2", |
| "bdc_text": "Gratiam et pacem a domino etc. Non iniuria expostulas nobiscum , Bullingere humanissime , propter nostram in rescribendo negligentiam dicam an tarditatem , ignoro , quippe qui hactenus tales ad nos dederis literas , quae non solum consolationis plenae essent , sed et oneratae et ornatae muneribus tuis chartaceis , quibus tam abest , ut respondere possimus , ut iamdudum vices referre animum desponderimus . Dominus tamen rependat in die illo . Speramus autem locum aliquem defensioni relictum , praesertim apud tam aequum iudicem .", |
| "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Monimum_window_0", |
| "psc_text": "PROLOGUS S. FULGENTII EPISCOPI RUSPENSIS IN TRES LIBROS AD MONIMUM. 1 Gratias ago Domino quod de bono thesauro cordis bona proferre (Matth. XII, 35) non desinis, Et lingua Eucharis, quae in bono homine abundat, puritatem tui cordis insinuat. Quae licet divinitus concessis eloquentiae fluentis exuberet, non tamen tantum credo sermonibus exprimi, quantum scio cordis tui penetralibus contineri. Divino etenim igne succensus, sic nobis jugiter compateris, ut etiam illas tribulationes quae, licet acciderint nobis, Domino tamen adjuvante fuerint superatae, tu sic eas pro nobis pene semper pateris, ut quoties eas corde revolveris, toties eas pati quodammodo compellaris. Ecce quantum boni caritas habet, ecce quantam laudem coram Deo et hominibus possidet, ut dum dolet quod accidit illi quem amat, frequentius recordando magis ipsa sustineat. Hoc ergo superest, ut quod ipsa caritas facere consuevit, pro nobis jugiter faciatis. Quid autem est aliud, nisi ut illum, in quo nos pure diligitis, ipsum semper pro", |
| "candidate_score": 0.67887, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_20_22", |
| "bdc_text": "kalendas augusti anno 1559 . Tuus ex animo Simpertus Vogt . Pietate , doctrina et candore incomparabili viro Henricho Bullingero , Tigurinae ecclesiae pastori vigilantissimo , domino ac fratri suo charissimo .", |
| "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Monimum_window_0", |
| "psc_text": "PROLOGUS S. FULGENTII EPISCOPI RUSPENSIS IN TRES LIBROS AD MONIMUM. 1 Gratias ago Domino quod de bono thesauro cordis bona proferre (Matth. XII, 35) non desinis, Et lingua Eucharis, quae in bono homine abundat, puritatem tui cordis insinuat. Quae licet divinitus concessis eloquentiae fluentis exuberet, non tamen tantum credo sermonibus exprimi, quantum scio cordis tui penetralibus contineri. Divino etenim igne succensus, sic nobis jugiter compateris, ut etiam illas tribulationes quae, licet acciderint nobis, Domino tamen adjuvante fuerint superatae, tu sic eas pro nobis pene semper pateris, ut quoties eas corde revolveris, toties eas pati quodammodo compellaris. Ecce quantum boni caritas habet, ecce quantam laudem coram Deo et hominibus possidet, ut dum dolet quod accidit illi quem amat, frequentius recordando magis ipsa sustineat. Hoc ergo superest, ut quod ipsa caritas facere consuevit, pro nobis jugiter faciatis. Quid autem est aliud, nisi ut illum, in quo nos pure diligitis, ipsum semper pro", |
| "candidate_score": 0.664161, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_3_5", |
| "bdc_text": "Nam primo non offerebatur aliquod argumentum rescribendi praeter gratiarum actionem propter collata in nos beneficia , quae subinde novis accumulas , cum nobis hactenus nihil relictum sit quam \"deo gratias\" , quod tibi referre possimus , deinde quod hactenus nullam materiam aliam habuerim rescribendi , adeo ut Iacobum nostrum interrogarem , an tibi gratias egerit utriusque nomine , qui eodem , quo ego , utebatur praetextu . Quid enim tibi alioquin occupatissimo negotium facesseremus ? Postremo , cum antea difficulter scripserim , iam vero difficillime scribam propter strumam gutturi meo iam triennium annatam , quae tam pertinax est , ut nulli caedat curationi , deinde tam molesta , ut vix amplius vel calceis indui possim absque alterius ope.", |
| "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Monimum_window_55", |
| "psc_text": "Gratias ago Deo meo per Jesum Christum pro omnibus vobis, quia fides vestra annuntiatur in universo mundo (Ephes. I, 4) . Opera quoque nostra Dominus ipse testatur dicens: Sic luceat lux vestra coram hominibus, ut videntes vestra bona opera, glorificent Patrem vestrum qui in coelis est (Matth. V, 16) . Tamen quia ista cum habemus non habemus ex nobis nata, sed a Deo donata, sicut Apostolus dicit: Nos autem non spiritum mundi accepimus, sed spiritum qui ex Deo est, ut sciamus 13 quae a Deo donata sunt nobis (I Cor. II, 12) ; et quia quaecunque nobis facienda donat, sicut habere non possumus, nisi ipse nobis largiatur, sic facere non possumus, nisi ipse nobis quae largitus est operetur, CAPUT XV. Non debemus nobis aliquid boni operis tanquam nostrum ascribere. In hac vita nemo perfectus nisi spe futurae gloriae. Paulus perfectus et imperfectus. Propterea nullatenus sinimur, imo salubriter prohibemur, tam in", |
| "candidate_score": 0.661254, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_3", |
| "bdc_text": "Nam primo non offerebatur aliquod argumentum rescribendi praeter gratiarum actionem propter collata in nos beneficia , quae subinde novis accumulas , cum nobis hactenus nihil relictum sit quam \"deo gratias\" , quod tibi referre possimus , deinde quod hactenus nullam materiam aliam habuerim rescribendi , adeo ut Iacobum nostrum interrogarem , an tibi gratias egerit utriusque nomine , qui eodem , quo ego , utebatur praetextu .", |
| "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Monimum_window_55", |
| "psc_text": "Gratias ago Deo meo per Jesum Christum pro omnibus vobis, quia fides vestra annuntiatur in universo mundo (Ephes. I, 4) . Opera quoque nostra Dominus ipse testatur dicens: Sic luceat lux vestra coram hominibus, ut videntes vestra bona opera, glorificent Patrem vestrum qui in coelis est (Matth. V, 16) . Tamen quia ista cum habemus non habemus ex nobis nata, sed a Deo donata, sicut Apostolus dicit: Nos autem non spiritum mundi accepimus, sed spiritum qui ex Deo est, ut sciamus 13 quae a Deo donata sunt nobis (I Cor. II, 12) ; et quia quaecunque nobis facienda donat, sicut habere non possumus, nisi ipse nobis largiatur, sic facere non possumus, nisi ipse nobis quae largitus est operetur, CAPUT XV. Non debemus nobis aliquid boni operis tanquam nostrum ascribere. In hac vita nemo perfectus nisi spe futurae gloriae. Paulus perfectus et imperfectus. Propterea nullatenus sinimur, imo salubriter prohibemur, tam in", |
| "candidate_score": 0.650714, |
| "ce_score": null |
| } |
| ] |
| }, |
| { |
| "rank": 14, |
| "cf_id": "cf020", |
| "work_id": "028_Hieronymus-Stridonensis_Libri-Samuelis-et-Malachim", |
| "max_score": 0.67884, |
| "ce_confirmed": false, |
| "evidence": [ |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_12_14", |
| "bdc_text": "persuasimus enim nobis regis unicam filiam delphini Galliarum uxorem una cum marito in patrium regnum successisse . Gallo defuncto iamdudum vaticinatus sum eiusmodi finem cum Faraone , Antiocho , Herode . Mulierculae adfui , quantum potui , non tam , quod ob pietatem mihi charasit , quam quod a te commendata ;", |
| "psc_chunk_id": "028_Hieronymus-Stridonensis_Libri-Samuelis-et-Malachim_window_512", |
| "psc_text": "in hunc modum cuncti reges Hetthaeorum et Syriae equos venumdahant. [T. XXXIII, Cap. XI.] Rex autem Salomon adamavit mulieres alienigenas multas, filiam quoque Pharaonis, et Moabitidas, et Ammonitidas, Idumaeas, et Sidonias, et Hetthaeas [ Ms. Cetthaeas]: de gentibus, super quibus dixit Dominus filiis Israel: Non ingrediemini ad eas, neque de illis ingredientur ad vestras: certissime enim avertent corda vestra ut sequamini deos earum. His itaque copulatus est Salomon ardentissimo [h. non habet] amore. Fueruntque ei uxores quasi reginae septingentae, et concubinae trecentae: et averterunt mulieres cor ejus [mulieres ejus cor ejus]. Cumque jam esset senex, depravatum est per mulieres cor ejus, ut sequeretur deos alienos: nec erat cor ejus perfectum cum [ Ms. coram] Domino Deo suo, sicut cor David patris ejus. Sed colebat [h. sed sequebatur] Salomon Astharthen [h. Asthareth de um Sodoniorum] deam Sidoniorum, et Moloch idolum Ammonitarum [h. hic Melchon, Et, ab ominationem Ammonitarum]. Fecitque Salomon quod", |
| "candidate_score": 0.67884, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_11_13", |
| "bdc_text": "Dubitamus , quis sit haeres ille regni Scotiae ; persuasimus enim nobis regis unicam filiam delphini Galliarum uxorem una cum marito in patrium regnum successisse . Gallo defuncto iamdudum vaticinatus sum eiusmodi finem cum Faraone , Antiocho , Herode .", |
| "psc_chunk_id": "028_Hieronymus-Stridonensis_Libri-Samuelis-et-Malachim_window_39", |
| "psc_text": "accinctus ephod lineo. [T. VI.] Et tunicam parvam faciebat ei mater sua, quam afferebat statutis diebus, ascendens cum viro suo, ut immolaret hostiam solemnem. Et benedixit Heli Elcanae et uxori ejus, dixitque [ Vulg. addit ei]: Reddat Dominus tibi semen de muliere hac, pro fenore quod commodasti Domino. Et abierunt in locum suum. Visitavit ergo Dominus Annam et concepit, et peperit tres filios, et duas filias, et magnificatus est puer Samuel apud Dominum. Heli autem erat senex valde, et audivit omnia quae faciebant filii sui universo Israeli: et quomodo dormiebant cum mulieribus, quae observabant ad ostium tabernaculi, et dixit eis: Quare facitis res hujuscemodi, quas ego audio, res pessimas, ab omni populo? Nolite, filii mei: non enim est bona fama, quam ego audio, ut transgredi faciatis populum Domini. Si peccaverit vir in virum, placari ei potest Deus: si autem in Dominum peccaverit vir, quis orabit pro eo? Et non audierunt", |
| "candidate_score": 0.657106, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_17_19", |
| "bdc_text": "Salutant te Iacobus , caeteri ; salvos cupio fratres omnes . Raptim. Scaffhusii 4 .", |
| "psc_chunk_id": "028_Hieronymus-Stridonensis_Libri-Samuelis-et-Malachim_window_686", |
| "psc_text": "de domo Ahab in Jezrael, et universos optimates ejus, et notos, et sacerdotes, donec non remanerent ex eo reliquiae. Et surrexit, et venit in Samariam. (T. CL.) Cumque venisset ad cameram (h. caulas] pastorum in via, invenit fratres Ahaziae regis Juda, dixitque ad eos: Quinam estis vos? At illi responderunt: Fratres Ahaziae sumus, et descendimus ad salutandos filios regis, et filios ( Ms. tac. filios) reginae: Qui ait: Comprehendite eos vivos. Quos cum comprehendissent vivos, jugulaverunt eos in cisterna juxta cameram (h. caulas), quadraginta duos viros, et non dereliquit ( Ms. reliquerunt) ex eis quemquam. Cumque abiisset inde, invenit Jonadab filium Rechab in occursum sibi, et benedixit ei. Et ait ad eum: Numquid est cor tuum rectum, sicut cor meum cum corde tuo? Et ait Jonadab: Est. Si est, inquit, da manum tuam. Qui dedit ei manum suam. At ille levavit eum ad se in currum: dixitque ad eum: Veni", |
| "candidate_score": 0.648828, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_10_12", |
| "bdc_text": "condonabis igitur facile pro tua in me candore hanc noxam . Dubitamus , quis sit haeres ille regni Scotiae ; persuasimus enim nobis regis unicam filiam delphini Galliarum uxorem una cum marito in patrium regnum successisse .", |
| "psc_chunk_id": "028_Hieronymus-Stridonensis_Libri-Samuelis-et-Malachim_window_39", |
| "psc_text": "accinctus ephod lineo. [T. VI.] Et tunicam parvam faciebat ei mater sua, quam afferebat statutis diebus, ascendens cum viro suo, ut immolaret hostiam solemnem. Et benedixit Heli Elcanae et uxori ejus, dixitque [ Vulg. addit ei]: Reddat Dominus tibi semen de muliere hac, pro fenore quod commodasti Domino. Et abierunt in locum suum. Visitavit ergo Dominus Annam et concepit, et peperit tres filios, et duas filias, et magnificatus est puer Samuel apud Dominum. Heli autem erat senex valde, et audivit omnia quae faciebant filii sui universo Israeli: et quomodo dormiebant cum mulieribus, quae observabant ad ostium tabernaculi, et dixit eis: Quare facitis res hujuscemodi, quas ego audio, res pessimas, ab omni populo? Nolite, filii mei: non enim est bona fama, quam ego audio, ut transgredi faciatis populum Domini. Si peccaverit vir in virum, placari ei potest Deus: si autem in Dominum peccaverit vir, quis orabit pro eo? Et non audierunt", |
| "candidate_score": 0.62863, |
| "ce_score": null |
| } |
| ] |
| }, |
| { |
| "rank": 15, |
| "cf_id": "cf021", |
| "work_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis", |
| "max_score": 0.678416, |
| "ce_confirmed": false, |
| "evidence": [ |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_0_2", |
| "bdc_text": "Gratiam et pacem a domino etc. Non iniuria expostulas nobiscum , Bullingere humanissime , propter nostram in rescribendo negligentiam dicam an tarditatem , ignoro , quippe qui hactenus tales ad nos dederis literas , quae non solum consolationis plenae essent , sed et oneratae et ornatae muneribus tuis chartaceis , quibus tam abest , ut respondere possimus , ut iamdudum vices referre animum desponderimus . Dominus tamen rependat in die illo . Speramus autem locum aliquem defensioni relictum , praesertim apud tam aequum iudicem .", |
| "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_215", |
| "psc_text": "minatur judicium in futuro saeculo. Verba quae dixi scripta sunt, et divinis auctoritatibus continentur, quia, Misericors et miserator Dominus, longanimis et multum misericors, et verax (Psal. CI, 8, et CXLIV, 8) . Multum delectat omnes peccatores et amatores saeculi hujus, quia misericors et miserator Dominus, quia longanimis et multum misericors. Sed si amas tam multa mitia, time ibi et ultimum quod ait, Et verax. Si enim nihil aliud diceret, nisi, Misericors et miserator Dominus, longanimis et multum misericors; quasi jam converteres te ad securitatem et impunitatem, et ad licentiam peccatorum; faceres quod velles, utereris saeculo, vel quantum tibi permitteretur, vel quantum tibi libido jussisset: et si quis te bene admonendo objurgaret atque terreret, ut cohiberes te ab immoderato fluxu eundo post concupiscentias tuas, et deserendo Deum tuum; inter medias voces objurgantis obsisteres, impudenti quidem fronte, veluti audita divina auctoritate, et legeres de libro dominico: Quid me terres de Deo nostro?", |
| "candidate_score": 0.678416, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_1_3", |
| "bdc_text": "Dominus tamen rependat in die illo . Speramus autem locum aliquem defensioni relictum , praesertim apud tam aequum iudicem . Nam primo non offerebatur aliquod argumentum rescribendi praeter gratiarum actionem propter collata in nos beneficia , quae subinde novis accumulas , cum nobis hactenus nihil relictum sit quam \"deo gratias\" , quod tibi referre possimus , deinde quod hactenus nullam materiam aliam habuerim rescribendi , adeo ut Iacobum nostrum interrogarem , an tibi gratias egerit utriusque nomine , qui eodem , quo ego , utebatur praetextu .", |
| "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1758", |
| "psc_text": "Deum laudamus. Si pie nos accusamus, Deum utique laudamus. Quando Deum laudamus, tanquam eum qui sine peccato est praedicamus: quando autem nos ipsos accusamus, ei per quem resurreximus, gloriam damus. Hoc si feceris, nullam occasionem invenit inimicus, qua te circumveniat ante judicem. Cum enim tu ipse fueris accusator, et Dominus liberator; quid erit ille, nisi calumniator? Merito ille hinc sibi tutelam providit adversus inimicos, non conspicuos, carnem et sanguinem, miserandam potius, quam cavendam; sed adversus illos inimicos contra quos Apostolus nos hortatur ut armemur: Non est nobis colluctatio adversus carnem et sanguinem: id est, adversus homines quos videtis saevire in vos. Vasa sunt, alius utitur: organa sunt, alius tangit. Immisit se, inquit, diabolus in cor Judae, ut traderet Dominum (Id. XIII, 2) . Ait aliquis: Quid ergo ego feci? Audi Apostolum: Neque detis locum diabolo (Ephes. IV, 27) . Tu mala voluntate locum dedisti: intravit, possedit, utitur. Si locum non", |
| "candidate_score": 0.664855, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_3_5", |
| "bdc_text": "Nam primo non offerebatur aliquod argumentum rescribendi praeter gratiarum actionem propter collata in nos beneficia , quae subinde novis accumulas , cum nobis hactenus nihil relictum sit quam \"deo gratias\" , quod tibi referre possimus , deinde quod hactenus nullam materiam aliam habuerim rescribendi , adeo ut Iacobum nostrum interrogarem , an tibi gratias egerit utriusque nomine , qui eodem , quo ego , utebatur praetextu . Quid enim tibi alioquin occupatissimo negotium facesseremus ? Postremo , cum antea difficulter scripserim , iam vero difficillime scribam propter strumam gutturi meo iam triennium annatam , quae tam pertinax est , ut nulli caedat curationi , deinde tam molesta , ut vix amplius vel calceis indui possim absque alterius ope.", |
| "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_841", |
| "psc_text": "PRIMUM. 1. Praestabit nobis, qui diem istum commendavit in sanctis suis, ut infirmitas vocis nostrae sufficiat intentioni vestrae. Hoc ideo commendavi, ut me silentio vestro adjuvare dignemini: animus enim promptus est ad vos, sed caro infirma. Et ipse animus, quaecumque forte gaudia de Scriptura Dei concepit, parturit et parere quaerit in auribus et mentibus vestris: praestate in vobis nidum sermoni. Commendatur enim et in Scriptura turtur, quaerere nidum sibi, ubi ponat pullos suos (Psal. LXXXIII, 4). Et hoc quod gestamus in manibus, Scriptura scilicet quam videtis, commendat nobis inquirendam et laudandam mulierem quamdam, de qua paulo ante, cum legeretur, audistis, magnam, habentem magnum virum, eum virum qui invenit perditam, ornavit inventam. De hac secundum lectionis tenorem, quam me portare conspicitis, pauca pro tempore, quae Dominus suggesserit, dicam. Dies enim est martyrum: et ideo magis laudanda est mater martyrum. Jam quae sit ista mulier, me proloquente accepistis: videte etiam ut me", |
| "candidate_score": 0.660295, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_2_4", |
| "bdc_text": "Speramus autem locum aliquem defensioni relictum , praesertim apud tam aequum iudicem . Nam primo non offerebatur aliquod argumentum rescribendi praeter gratiarum actionem propter collata in nos beneficia , quae subinde novis accumulas , cum nobis hactenus nihil relictum sit quam \"deo gratias\" , quod tibi referre possimus , deinde quod hactenus nullam materiam aliam habuerim rescribendi , adeo ut Iacobum nostrum interrogarem , an tibi gratias egerit utriusque nomine , qui eodem , quo ego , utebatur praetextu . Quid enim tibi alioquin occupatissimo negotium facesseremus ?", |
| "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1758", |
| "psc_text": "Deum laudamus. Si pie nos accusamus, Deum utique laudamus. Quando Deum laudamus, tanquam eum qui sine peccato est praedicamus: quando autem nos ipsos accusamus, ei per quem resurreximus, gloriam damus. Hoc si feceris, nullam occasionem invenit inimicus, qua te circumveniat ante judicem. Cum enim tu ipse fueris accusator, et Dominus liberator; quid erit ille, nisi calumniator? Merito ille hinc sibi tutelam providit adversus inimicos, non conspicuos, carnem et sanguinem, miserandam potius, quam cavendam; sed adversus illos inimicos contra quos Apostolus nos hortatur ut armemur: Non est nobis colluctatio adversus carnem et sanguinem: id est, adversus homines quos videtis saevire in vos. Vasa sunt, alius utitur: organa sunt, alius tangit. Immisit se, inquit, diabolus in cor Judae, ut traderet Dominum (Id. XIII, 2) . Ait aliquis: Quid ergo ego feci? Audi Apostolum: Neque detis locum diabolo (Ephes. IV, 27) . Tu mala voluntate locum dedisti: intravit, possedit, utitur. Si locum non", |
| "candidate_score": 0.652423, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_16_18", |
| "bdc_text": "Vale , Bullingere humanissime . Salutant te Iacobus , caeteri ; salvos cupio fratres omnes .", |
| "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_100", |
| "psc_text": "coactus benedicit. Quid sit hoc, attendite. Videamus ipsam benedictionem, et intelligamus quid sit coactum benedicere. CAPUT XXVIII. 30. In benedictione quid proprium, quid commune Jacob et Esau. Respondit autem Isaac (pater sane Esau non est osculatus), et ait illi, Ecce a fertilitate terrae erit habitatio tua, et a rore coeli desuper. Dixit hoc et illi, ab ubertate terrae, et a rore coeli: hoc ergo commune est Jacob et Esau. Quid est proprium Jacob? Servient tibi gentes. Quid est proprium Jacob? Omnes fratres tui tibi servient: et qui te benedixerit, benedictus erit; et qui te maledixerit, maledictus erit. Habet et iste nescio quid proprium, quod non dictum est Jacob: Et in gladio vives, et fratri tuo servies. Sed ne tolleret liberum arbitrium (jam hinc et hesterno diximus), adjecit, Erit autem, cum deposueris et solveris jugum de collo tuo. Quid est, Erit autem, cum deposueris et solveris jugum de collo tuo (Gen.", |
| "candidate_score": 0.635979, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_15_17", |
| "bdc_text": "multa de te tuaque familia praedicat bona , multum item hospitalitatem . Vale , Bullingere humanissime . Salutant te Iacobus , caeteri ;", |
| "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_100", |
| "psc_text": "coactus benedicit. Quid sit hoc, attendite. Videamus ipsam benedictionem, et intelligamus quid sit coactum benedicere. CAPUT XXVIII. 30. In benedictione quid proprium, quid commune Jacob et Esau. Respondit autem Isaac (pater sane Esau non est osculatus), et ait illi, Ecce a fertilitate terrae erit habitatio tua, et a rore coeli desuper. Dixit hoc et illi, ab ubertate terrae, et a rore coeli: hoc ergo commune est Jacob et Esau. Quid est proprium Jacob? Servient tibi gentes. Quid est proprium Jacob? Omnes fratres tui tibi servient: et qui te benedixerit, benedictus erit; et qui te maledixerit, maledictus erit. Habet et iste nescio quid proprium, quod non dictum est Jacob: Et in gladio vives, et fratri tuo servies. Sed ne tolleret liberum arbitrium (jam hinc et hesterno diximus), adjecit, Erit autem, cum deposueris et solveris jugum de collo tuo. Quid est, Erit autem, cum deposueris et solveris jugum de collo tuo (Gen.", |
| "candidate_score": 0.634601, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_5", |
| "bdc_text": "Postremo , cum antea difficulter scripserim , iam vero difficillime scribam propter strumam gutturi meo iam triennium annatam , quae tam pertinax est , ut nulli caedat curationi , deinde tam molesta , ut vix amplius vel calceis indui possim absque alterius ope.", |
| "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3743", |
| "psc_text": "infirmus sum: sana me, Domine, quoniam conturbata sunt ossa mea, et anima mea turbata est valde; et tu, Domine, usquequo (Psal. VI, 3, 4) ? Vide laborantem in certamine. Et tu, Domine, usquequo? Quid est, Usquequo? Quousque probes quia ego subvenio. Si enim cito subvenirem, luctamen non sentires: si luctamen non sentires, tanquam de tuis viribus superbires; et per istam superbiam nunquam ad victoriam pervenires. Dictum est quidem, Adhuc te loquente dicam. Ecce adsum (Isai. LVIII, 9) : sed Deus et cum differt adest, et quod differt adest, et differendo adest; ne praeproperam cum implet voluntatem, perfectam non impleat sanitatem. CAPUT VIII. 8. Medicamentum elationis in Paulo. Non enim, fratres mei, apostolo Paulo non aderat, qui cum certaret, ne extolleretur, timebat. In magnitudine, inquit, revelationum mearum ne extollar. Videte in conflictatione certantem, nondum in securitate triumphantem. In magnitudine revelationum mearum ne extollar. Quis dicit, Ne extollar? O terror, o tremor!", |
| "candidate_score": 0.633448, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_14", |
| "bdc_text": "Mulierculae adfui , quantum potui , non tam , quod ob pietatem mihi charasit , quam quod a te commendata ;", |
| "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2451", |
| "psc_text": "36-50, Et ecce mulier quae erat in civitate peccatrix, etc. De remissione peccatorum, contra Donatistas. CAPUT PRIMUM. 1. Mulier peccatrix ad pedes Domini recumbentis. Quod admonemur Domini eloquiis de divinis lectionibus, hinc credentes Deum velle nos loqui, proferimus Charitati vestrae, illo adjuvante, sermonem de remissione peccatorum. Evangelium enim cum legeretur, attentissime audistis, et res gesta narrata atque versata est ante oculos cordis vestri. Vidistis enim, non carne, sed mente, Dominum Jesum Christum in domo Pharisaei recumbentem, et ab illo invitatum non fastidientem. Vidistis etiam mulierem in civitate famosam, mala utique fama, quae erat peccatrix, non invitatam irruisse convivio, ubi suus medicus recumbebat, et quaesisse pia impudentia sanitatem. Irruens quasi importuna convivio, opportuna beneficio (noverat enim quanto morbo laboraret, et illi sanando idoneum esse ad quem venerat, sciebat): accessit ergo, non ad caput Domini, sed ad pedes, et quae diu male ambulaverat, vestigia recta quaerebat. Prius fudit lacrymas, sanguinem cordis, et", |
| "candidate_score": 0.624812, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_19_21", |
| "bdc_text": "Raptim. Scaffhusii 4 . kalendas augusti anno 1559 . Tuus ex animo Simpertus Vogt .", |
| "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_4045", |
| "psc_text": "XVI, 19-26). Si haec ergo poena est avarorum, quae poena raptorum? CAPUT IV. 4. Raptoris eleemosynae Deo non acceptae. Sed ait mihi raptor rerum alienarum: Ego similis illius divitis non sum. Agapes facio, vinctis in carcere victum mitto, nudos vestio, peregrinos suscipio. Dare te putas? Tollere noli, et dedisti. Cui dederis, gaudet; cui abstuleris, plorat: quem duorum istorum exauditurus est Dominus? Dicis ei cui dederis: Gratias age quia accepisti. Sed alter tibi ex alia parte dicit: Ego gemo cui abstulisti. Et pene totum tenuisti, et exiguum illi dedisti. Si ergo quod alteri abstulisti egentibus dedisses, nec talia opera diligit Deus. Dicit tibi Deus: Stulte, jussi ut dares, sed non de alieno. Si habes, da de tuo: si non habes quod des de tuo, melius nulli dabis, quam alteros spoliabis. Dicturus est Dominus Christus, cum in judicio suo sederit, et alios ad dexteram et ad sinistram alios separaverit, bene operantibus: Venite,", |
| "candidate_score": 0.622011, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_14_16", |
| "bdc_text": "Mulierculae adfui , quantum potui , non tam , quod ob pietatem mihi charasit , quam quod a te commendata ; multa de te tuaque familia praedicat bona , multum item hospitalitatem . Vale , Bullingere humanissime .", |
| "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_309", |
| "psc_text": "Ecclesia probatio charitatis, quam cum etiam honor ipse, qui apud homines videtur esse, contemnitur, ne membra parvuli dividantur, et unitatis discidio christiana dilanietur infirmitas. Dicit enim Apostolus tanquam matrem se exhibuisse parvulis, in quibus bonum opus evangelicum fecerat; non ipse, sed gratia Dei cum illo. Nam illa meretrix sua non poterat dicere nisi peccata: donum autem fecunditatis ex Deo. Tanto autem amplius diligitur gratia donantis, quanto supplicium debebatur. Et bene de meretrice Dominus ait: Cui plurimum dimittitur, plurimum diligit (Luc. VII, 47) . Dicit ergo apostolus Paulus: Factus sum parvulus in medio vestrum, tanquam si nutrix foveat filios suos (I Thess. II, 7) . Sed cum ad periculum ventum fuerit, quo parvulus dividatur, cum sibi honorem falsum simulatio vindicat, et scindere parata est unitatem; contemnat mater honorem suum, dum filium videat integrum, vivumque servet; ne forte cum debitum visceribus suis honorem pertinacius vindicat, det locum simulationi per machaeram schismatis infirma", |
| "candidate_score": 0.618634, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_15_17", |
| "bdc_text": "multa de te tuaque familia praedicat bona , multum item hospitalitatem . Vale , Bullingere humanissime . Salutant te Iacobus , caeteri ;", |
| "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_91", |
| "psc_text": "Quare unam? Aderit Spiritus sanctus, ut dicam, et intelligatis. Videamus ipsas benedictiones, qualem benedictionem accepit Jacob, et qualem benedictionem accepit Esau. Ipse Isaac ad Jacob: Tu es filius meus Esau? Respondit Jacob: Ego. Et dixit: Appone mihi, et manducabo de venatione tua, fili, et benedicat te anima mea, antequam moriar; sed admove mihi osculum. Illum non est osculatus: a pace coepit hujus benedictio. Quare osculo confirmavit pacem? Quia et ille propter pacem portabat aliena peccata. Et accessit, et osculatus est eum: et odoratus est odorem vestis ejus. Stolam enim habebat fratris sui: id est, dignitatem primogenitorum, quam ille perdiderat, iste habebat. In isto jam bene olebat, quod ille male perdiderat. Odoratus est odorem vestis ejus, et benedixit eum, et dixit: Ecce odor filii mei, sicut odor agri pleni, quem benedixit Dominus. Odorem vestimenti accepit, et dixit odorem agri. Intellige Christum in mysterio interiori, et intellige vestem Christi Ecclesiam. CAPUT XXIV.", |
| "candidate_score": 0.616299, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_2", |
| "bdc_text": "Speramus autem locum aliquem defensioni relictum , praesertim apud tam aequum iudicem .", |
| "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1011", |
| "psc_text": "Et quidem ille cum venerit, redditurus est quod promisit, sed requisiturus est quod redemit: et quod in primo adventu contulit, exacturus est in secundo Quamvis multum praesumere debeamus de misericordia Dei, non tamen negligenter debemus timere justitiam ejus. Cum justitia enim te judicabit, qui cum misericordia te redemit. Nam quod tam longo tempore peccamus et parcit, non est negligentia, sed patientia. Non ille potentiam perdidit, sed nos ad poenitentiam reservavit. Timeamus ergo justitiam, cujus misericordiam desideramus. Parcit enim modo, sed non tacet: sed et si tacet, non semper tacebit. Audiamus ergo eum dum non tacet in praecepto, si volumus ut nobis parcat, cum non tacuerit in judicio. Modo enim nobis praerogatur misericordia, tunc a nobis exigetur justitia, et reddet unicuique secundum opera sua; ac fiet illud quod Apostolus dixit, Judicium sine misericordia illi qui non fecit misericordiam (Jacobi II, 13) . SERMO XLV . De eo quod in Isaia, cap.", |
| "candidate_score": 0.61587, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_15", |
| "bdc_text": "multa de te tuaque familia praedicat bona , multum item hospitalitatem .", |
| "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_4067", |
| "psc_text": "occupatissima circa ministerium, a germana sua desertam se esse quereretur, ab interpellato Domino audivit: Martha, Martha, circa multa es occupata; porro unum est necessarium. Maria meliorem partem elegit, quae non auferetur ab ea (Id. X, 38-42) . Numquid malum erat quod Martha agebat? Quis nostrum satis explicet verbis, quantum sit bonum hospitalitatem ministrare sanctis? Si quibuslibet sanctis, quanto magis capiti et praecipuis membris, Christo et Apostolis? Nonne unusquisque vestrum habens hoc hospitalitatis bonum, quando audit quid Martha faciebat, dicit apud se ipsum: O beata, o felix, quae suscipere Dominum meruit; cujus hospites Apostoli facti sunt ambulantes in carne! Nec tu deficias, quia non potes quod Martha, suscipere Christum in domum tuam cum Apostolis suis: facit te ipse securum: Quando uni ex minimis meis fecistis, mihi fecistis (Matth. XXV, 40) . Opus ergo magnum est, valde magnum, quod praecipit Apostolus dicens: Necessitatibus sanctorum communicantes, hospitalitatem sectantes (Rom. XII, 13) . Quam", |
| "candidate_score": 0.601898, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_15", |
| "bdc_text": "multa de te tuaque familia praedicat bona , multum item hospitalitatem .", |
| "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3829", |
| "psc_text": "Scimus qui sis, Filius Dei. Ergo tu ama: quia charitas cum fide ipsa te perducit ad pacem. Quam pacem? Veram pacem, plenam pacem, solidam pacem, securam pacem; ubi nulla pestis, nullus hostis. Ipsa pax est finis omnium desideriorum bonorum. Charitas cum fide: et si sic dicas, bene dicis, Fides cum charitate. CAPUT III. 3. Omnia bona, et ipsa etiam fides a Deo est. Fides plena. Magna ergo bona commemoravit Apostolus, Pax fratribus, et charitas cum fide: magna bona. Sed dicat unde bona ista: unde sunt, a nobis, an a Deo? Si dicis, A nobis; in te gloriaris, non in Deo. Si autem didicisti quod ait et ipse Apostolus, Ut qui gloriatur, in Domino glorietur (I Cor. I, 31) ; confitere pacem, charitatem cum fide, non tibi esse nisi a Deo. Sed respondes mihi: Tu hoc dicis, proba quod dicis. Probo: ipsum Apostolum testem vocabo. Ecce habetis: Apostolus dixit, Pax fratribus,", |
| "candidate_score": 0.593971, |
| "ce_score": null |
| } |
| ] |
| }, |
| { |
| "rank": 16, |
| "cf_id": "cf024", |
| "work_id": "dlt000043", |
| "max_score": 0.677605, |
| "ce_confirmed": false, |
| "evidence": [ |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_4_6", |
| "bdc_text": "Quid enim tibi alioquin occupatissimo negotium facesseremus ? Postremo , cum antea difficulter scripserim , iam vero difficillime scribam propter strumam gutturi meo iam triennium annatam , quae tam pertinax est , ut nulli caedat curationi , deinde tam molesta , ut vix amplius vel calceis indui possim absque alterius ope. Persuasi mihi sane , ut eundem cum Francisco Kolbio finem sim habiturus .", |
| "psc_chunk_id": "dlt000043_window_6", |
| "psc_text": "stolidam cernere terram. [cap. 2] Sed medicinae, inquit, tempus est quam querelae. Tum uero totis in me intenta luminibus: Tune ille es, ait, qui nostro quondam lacte nutritus, nostris educatus alimentis in uirilis animi robur euaseras? Atqui talia contuleramus arma quae nisi prior abiecisses inuicta te firmitate tuerentur. Agnoscisne me? Quid taces? Pudore an stupore siluisti? Mallem pudore, sed te, ut uideo, stupor oppressit. Cumque me non modo tacitum sed elinguem prorsus mutumque uidisset, ammouit pectori meo leniter manum et: Nihil, inquit, pericli est, lethargum patitur, communem illusarum mentium morbum. Sui paulisper oblitus est. Recordabitur facile, si quidem nos ante cognouerit; quod ut possit, paulisper lumina eius mortalium rerum nube caligantia tergamus. Haec dixit oculosque meos fletibus undantes contracta in rugam ueste siccauit. [carmen III] Tunc me discussa liquerunt nocte tenebrae luminibusque prior rediit uigor, ut cum praecipiti glomerantur sidera Coro nimbosisque polus stetit imbribus sol latet ac nondum caelo", |
| "candidate_score": 0.677605, |
| "ce_score": null |
| } |
| ] |
| }, |
| { |
| "rank": 17, |
| "cf_id": "cf020", |
| "work_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Job", |
| "max_score": 0.677477, |
| "ce_confirmed": false, |
| "evidence": [ |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_4_6", |
| "bdc_text": "Quid enim tibi alioquin occupatissimo negotium facesseremus ? Postremo , cum antea difficulter scripserim , iam vero difficillime scribam propter strumam gutturi meo iam triennium annatam , quae tam pertinax est , ut nulli caedat curationi , deinde tam molesta , ut vix amplius vel calceis indui possim absque alterius ope. Persuasi mihi sane , ut eundem cum Francisco Kolbio finem sim habiturus .", |
| "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Job_window_154", |
| "psc_text": "Roborarem vos ore meo, et moverem labia mea, quasi parcens vobis. Blandimento utique sermonum meorum vos potius cohortarer: mentes etiam vestras tribulationibus acerbis exasperatas, ne in lapsum blasphemiae caderent, levi sermone et placido sustinerem. Sed quid agam? Si locutus fuero, non quiescet dolor meus, et si tacuero, non recedet a me. Id est, sive loquar ista nunc vobis, sive etiam taceam: hoc solum me nosse confiteor, quod incessabili dolore discrucior. Nunc autem oppressit me dolor meus, et in nihilum redacti sunt omnes artus mei. Hoc etiam de Christo intelligendum est. Rugae meae testimonium dicunt contra me. Contractio cutis quam, exsiccante eadem sanie, patior, quodammodo manifestatione sui dat adversum me testimonium, et quasi loquitur, quantos dolores sive cruciatus sustineam. Et suscitatur falsiloquus adversus faciem meam, contradicens mihi. Collegit furorem suum in me. Hic aut ipsum Eliphaz falsiloquum dicit, quia exprobrat sancto Job, quod haec ob peccatorum merita sustineret, aut diabolum, qui", |
| "candidate_score": 0.677477, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_5_7", |
| "bdc_text": "Postremo , cum antea difficulter scripserim , iam vero difficillime scribam propter strumam gutturi meo iam triennium annatam , quae tam pertinax est , ut nulli caedat curationi , deinde tam molesta , ut vix amplius vel calceis indui possim absque alterius ope. Persuasi mihi sane , ut eundem cum Francisco Kolbio finem sim habiturus . Desisto propemodum penitus a scribendo ;", |
| "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Job_window_28", |
| "psc_text": "hoc poenarum tenebris circumdatus sum: ita ut illud bonum mihi subtractum sit, et hoc malum appositum. Quod autem poenas tenebrarum nomine dixerit, audi quid sequitur: Antequam comedam suspiro, et quasi inundantes aquae, sic rugitus meus. Inter caeteros cruciatus, etiam hanc ei diabolus infirmitatem inflixerat, quam infirmitatem medici bolimiodes appellant, quae infirmitas talem habere dicitur poenam, ut ante cibum torqueatur aegrotus, et sint ei post cibum indesinentes dolores. Unde dicit: Quasi inundantes aquae sicut rugitus meus. Quia timor quem timebam evenit mihi. Timebam enim peccando laedere Deum, et ille offensus, iram justitiae suae in me exerceat. Sed quid profuit cavisse a peccatis, quandoquidem ut reus omnium peccatorum discrucior? Sequitur: Et quod verebar accidit. Aliis verbis ipsum repetit, quod superius dixerat. Pro confirmatione dicti solent in Scripturis talia iterari. Non arroganter haec dicit, ut faciat Deo injuriam, sed conscientiae merito libere loquitur. Nonne dissimulavi? Non reddendo retribuentibus mihi mala. Nonne silui? Ut", |
| "candidate_score": 0.653953, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_8_10", |
| "bdc_text": "nam anhelitus mihi coarctatur . Haec et alia faciunt , quod tardiusculus sim ad scribendum ; condonabis igitur facile pro tua in me candore hanc noxam .", |
| "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Job_window_154", |
| "psc_text": "Roborarem vos ore meo, et moverem labia mea, quasi parcens vobis. Blandimento utique sermonum meorum vos potius cohortarer: mentes etiam vestras tribulationibus acerbis exasperatas, ne in lapsum blasphemiae caderent, levi sermone et placido sustinerem. Sed quid agam? Si locutus fuero, non quiescet dolor meus, et si tacuero, non recedet a me. Id est, sive loquar ista nunc vobis, sive etiam taceam: hoc solum me nosse confiteor, quod incessabili dolore discrucior. Nunc autem oppressit me dolor meus, et in nihilum redacti sunt omnes artus mei. Hoc etiam de Christo intelligendum est. Rugae meae testimonium dicunt contra me. Contractio cutis quam, exsiccante eadem sanie, patior, quodammodo manifestatione sui dat adversum me testimonium, et quasi loquitur, quantos dolores sive cruciatus sustineam. Et suscitatur falsiloquus adversus faciem meam, contradicens mihi. Collegit furorem suum in me. Hic aut ipsum Eliphaz falsiloquum dicit, quia exprobrat sancto Job, quod haec ob peccatorum merita sustineret, aut diabolum, qui", |
| "candidate_score": 0.650945, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_5_7", |
| "bdc_text": "Postremo , cum antea difficulter scripserim , iam vero difficillime scribam propter strumam gutturi meo iam triennium annatam , quae tam pertinax est , ut nulli caedat curationi , deinde tam molesta , ut vix amplius vel calceis indui possim absque alterius ope. Persuasi mihi sane , ut eundem cum Francisco Kolbio finem sim habiturus . Desisto propemodum penitus a scribendo ;", |
| "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Job_window_154", |
| "psc_text": "Roborarem vos ore meo, et moverem labia mea, quasi parcens vobis. Blandimento utique sermonum meorum vos potius cohortarer: mentes etiam vestras tribulationibus acerbis exasperatas, ne in lapsum blasphemiae caderent, levi sermone et placido sustinerem. Sed quid agam? Si locutus fuero, non quiescet dolor meus, et si tacuero, non recedet a me. Id est, sive loquar ista nunc vobis, sive etiam taceam: hoc solum me nosse confiteor, quod incessabili dolore discrucior. Nunc autem oppressit me dolor meus, et in nihilum redacti sunt omnes artus mei. Hoc etiam de Christo intelligendum est. Rugae meae testimonium dicunt contra me. Contractio cutis quam, exsiccante eadem sanie, patior, quodammodo manifestatione sui dat adversum me testimonium, et quasi loquitur, quantos dolores sive cruciatus sustineam. Et suscitatur falsiloquus adversus faciem meam, contradicens mihi. Collegit furorem suum in me. Hic aut ipsum Eliphaz falsiloquum dicit, quia exprobrat sancto Job, quod haec ob peccatorum merita sustineret, aut diabolum, qui", |
| "candidate_score": 0.647576, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_19_21", |
| "bdc_text": "Raptim. Scaffhusii 4 . kalendas augusti anno 1559 . Tuus ex animo Simpertus Vogt .", |
| "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Job_window_295", |
| "psc_text": "ut facerem, suadebat. Non enim reprehendit me cor meum in omni vita mea. Sicut impius inimicus meus, et adversarius meus quasi iniquus. Non enim voto maledicit, sed prophetando praedicit, et secundum meritum loquitur hominum peccatorum: praedicens quid unusquisque permanens in peccatis recepturus ab eo sit. Nunc ad eum locum revertamur: Quae est enim spes hypocritae si avare rapiat, et non liberet Deus animam ejus? Hypocrita, fictus in amicitia, vel dolosus intelligitur. Quantam vos cupiditatem, et quasi avaritiae sitim patimini, inquit, in interitu meo, ut me votis jam in tartarum rapiatis? Super hac igitur nefanda voluntate: quam spem veniae ante Deum habebitis, si non acquiescetis Deo, ut vos in hac vita emendare curetis. Numquid Deus audiet clamorem ejus: cum venerit super eum angustia. In tempore itaque retributionis, quando impio ventura est angustia, nullum erit remedium peccatoribus: quia preces eorum Dominus in die ultionis non suscipiet. Aut poterit in omnipotente delectari, et", |
| "candidate_score": 0.620066, |
| "ce_score": null |
| } |
| ] |
| }, |
| { |
| "rank": 18, |
| "cf_id": "cf008", |
| "work_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae", |
| "max_score": 0.67746, |
| "ce_confirmed": false, |
| "evidence": [ |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_4_6", |
| "bdc_text": "Quid enim tibi alioquin occupatissimo negotium facesseremus ? Postremo , cum antea difficulter scripserim , iam vero difficillime scribam propter strumam gutturi meo iam triennium annatam , quae tam pertinax est , ut nulli caedat curationi , deinde tam molesta , ut vix amplius vel calceis indui possim absque alterius ope. Persuasi mihi sane , ut eundem cum Francisco Kolbio finem sim habiturus .", |
| "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_458", |
| "psc_text": "expetisse iudicaretur. nec sane multo labore me credidi deprecaturum vitatas causas erubescendi. pariter illud nosse vos noveram, quod auctores in operibus edendis pudor potius quam constantia decet quodque tetricis puncta censoribus tardius procacitas recitatoris quam trepidatio excudit. alioquin, si quis est ille qui cum fiduciae praerogativa thematis ante inauditi operam pervulgat, incipit expectationi publicae, quamvis solverit multa, plura redhibere. praeterea quidquid super huiusce rescripti tenore censueris, malui factum confiteri simpliciter quam trebaciter diffiteri. dixisset alius: neminem tibi praetuli, nullas ad ullum peculiares litteras dedi: quem praelatum suspicabare, unius epistulae forma contentus abscessit, atque ea quidem nihil super praesenti negotio deferente: tu, qui te quereris omissum, tribus loquacissimis paginis fatigatus potius in nausiam concitaris, dum frequenter insulsae lectionis verbis inanibus immoraris. adde, quia etiam in hoc, quod forsitan non notasti, reverentiae tuae meritorumque ratio servata est, quod sicut tu antistitum ceterorum cathedris, prior est tuus in libro titulus. illius nomen vix", |
| "candidate_score": 0.67746, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_4_6", |
| "bdc_text": "Quid enim tibi alioquin occupatissimo negotium facesseremus ? Postremo , cum antea difficulter scripserim , iam vero difficillime scribam propter strumam gutturi meo iam triennium annatam , quae tam pertinax est , ut nulli caedat curationi , deinde tam molesta , ut vix amplius vel calceis indui possim absque alterius ope. Persuasi mihi sane , ut eundem cum Francisco Kolbio finem sim habiturus .", |
| "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_402", |
| "psc_text": "ego studebam sententiae ceterorum naturam potius persuadere quam vitium; adstruebamque meliora, quatenus in pectore viri iracundia materialiter regnans, quia naevo crudelitatis fuerat infecta, praetextu saltim severitatis emacularetur. praeterea etsi consilio fragilis, fide firmissimus erat; incautissimus, quia credulus; securissimus, quia non nocens. nullus illi ita inimicus, qui posset eius extorquere maledictum; et tamen nullus sic amicus, qui posset effugere convicium. difficilis aditu, cum facilis inspectu, et portandus quidem, sed portabilis. de reliquo, si orationes illius metiaris, acer rotundus, compositus excussus; si poemata, tener multimeter, argutus artifex erat. faciebat siquidem versus oppido exactos tam pedum mira quam figurarum varietate; hendecasyllabos lubricos et enodes; hexametros crepantes et cothurnatos; elegos vero nunc echoicos, nunc recurrentes, nunc per anadiplosin fine principiisque conexos. hic, ut arreptum suaserat opus, ethicam dictionem pro personae temporis loci qualitate variabat, idque non verbis qualibuscumque, sed grandibus pulchris elucubratis. in materia controversiali fortis et lacertosus; in satirica sollicitus et mordax; in", |
| "candidate_score": 0.671361, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_5_7", |
| "bdc_text": "Postremo , cum antea difficulter scripserim , iam vero difficillime scribam propter strumam gutturi meo iam triennium annatam , quae tam pertinax est , ut nulli caedat curationi , deinde tam molesta , ut vix amplius vel calceis indui possim absque alterius ope. Persuasi mihi sane , ut eundem cum Francisco Kolbio finem sim habiturus . Desisto propemodum penitus a scribendo ;", |
| "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_458", |
| "psc_text": "expetisse iudicaretur. nec sane multo labore me credidi deprecaturum vitatas causas erubescendi. pariter illud nosse vos noveram, quod auctores in operibus edendis pudor potius quam constantia decet quodque tetricis puncta censoribus tardius procacitas recitatoris quam trepidatio excudit. alioquin, si quis est ille qui cum fiduciae praerogativa thematis ante inauditi operam pervulgat, incipit expectationi publicae, quamvis solverit multa, plura redhibere. praeterea quidquid super huiusce rescripti tenore censueris, malui factum confiteri simpliciter quam trebaciter diffiteri. dixisset alius: neminem tibi praetuli, nullas ad ullum peculiares litteras dedi: quem praelatum suspicabare, unius epistulae forma contentus abscessit, atque ea quidem nihil super praesenti negotio deferente: tu, qui te quereris omissum, tribus loquacissimis paginis fatigatus potius in nausiam concitaris, dum frequenter insulsae lectionis verbis inanibus immoraris. adde, quia etiam in hoc, quod forsitan non notasti, reverentiae tuae meritorumque ratio servata est, quod sicut tu antistitum ceterorum cathedris, prior est tuus in libro titulus. illius nomen vix", |
| "candidate_score": 0.649946, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_0", |
| "bdc_text": "Gratiam et pacem a domino etc. Non iniuria expostulas nobiscum , Bullingere humanissime , propter nostram in rescribendo negligentiam dicam an tarditatem , ignoro , quippe qui hactenus tales ad nos dederis literas , quae non solum consolationis plenae essent , sed et oneratae et ornatae muneribus tuis chartaceis , quibus tam abest , ut respondere possimus , ut iamdudum vices referre animum desponderimus .", |
| "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_302", |
| "psc_text": "5 malleo Polyclitum muneraremur. 6 dabis ergo veniam praesurnptioni, papa sancte facunde venerabilis, quae doctissimo examini tuo naturali garrulitate deblaterat. habet consuetudo nostra pro ritu, ut etsi pauca edit, multa conscribat, veluti est canibus innatum, ut, etsi non latrant, tamen hirriant. memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius Domino Papae Fonteio salutem Insinuare quoscumque iam paveo, quia commendatis nos damus verba, vos munera; tamquam non principalitas sit censenda beneficii, quod a me peccatore digressis sanctae communionis portio patet, testis horum est Vindicius noster, qui segnius domum pro munificentiae vestrae fasce remeavit, quoquo loco est, constanter affirmans, cum sitis opinione magni, gradu maximi, non tamen esse vos amplius dignitate quam dignatione laudandos. praedicat melleas sanctas et floridas, quae procedunt de temperata communione, blanditias; nec tamen ex hoc quicquam pontificali deperire personae, quod sacerdotii fastigium non frangitis comitate, sed flectitis. quibus agnitis sic inardesco, ut tum me sim felicissimum iudicaturus, cum mihi", |
| "candidate_score": 0.644796, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_5", |
| "bdc_text": "Postremo , cum antea difficulter scripserim , iam vero difficillime scribam propter strumam gutturi meo iam triennium annatam , quae tam pertinax est , ut nulli caedat curationi , deinde tam molesta , ut vix amplius vel calceis indui possim absque alterius ope.", |
| "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_428", |
| "psc_text": "benedictione laetor, quod iniunctione confundor, quippe qui ex asse turbatus vel ex parte non pareo. iubetis enim tam diversa quam nimia explicarique decernitis opus, quod ab extremitate mea tam difficile conpletur quam inpudenter incipitur. sed si amplitudinem in vobis pietatis expertae bene metior, plus laborastis, ut affectus vestri cordis quam nostri operis effectus publicaretur. neque enim, cum Hieronymus interpres, dialecticus Augustinus, allegoricus Origenes gravidas tibi spiritalium sensuum spicas doctrinae salubris messe parturiant, nunc scilicet tibi a partibus meis arida ieiunantis linguae stipula crepitabunt. hoc more tu et olorinis cantibus anseres ravos et modificatis lusciniarum querelis inproborum passerum fringultientes susurros iure sociaveris. quid? quod sic quoque arroganter fieret indecenterque, si negotii praecepti pondus aggrederer, novus clericus peccator antiquus, scientia levi gravi conscientia, videlicet ut, si scriptum quocumque misissem, persona mea nec tunc abesset risui iudicantum, cum defuisset obtutui. ne, quaeso, domine papa, nimis exigas verecundiam meam qualitercumque latitantem coepti operis huiusce", |
| "candidate_score": 0.634965, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_5", |
| "bdc_text": "Postremo , cum antea difficulter scripserim , iam vero difficillime scribam propter strumam gutturi meo iam triennium annatam , quae tam pertinax est , ut nulli caedat curationi , deinde tam molesta , ut vix amplius vel calceis indui possim absque alterius ope.", |
| "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_402", |
| "psc_text": "ego studebam sententiae ceterorum naturam potius persuadere quam vitium; adstruebamque meliora, quatenus in pectore viri iracundia materialiter regnans, quia naevo crudelitatis fuerat infecta, praetextu saltim severitatis emacularetur. praeterea etsi consilio fragilis, fide firmissimus erat; incautissimus, quia credulus; securissimus, quia non nocens. nullus illi ita inimicus, qui posset eius extorquere maledictum; et tamen nullus sic amicus, qui posset effugere convicium. difficilis aditu, cum facilis inspectu, et portandus quidem, sed portabilis. de reliquo, si orationes illius metiaris, acer rotundus, compositus excussus; si poemata, tener multimeter, argutus artifex erat. faciebat siquidem versus oppido exactos tam pedum mira quam figurarum varietate; hendecasyllabos lubricos et enodes; hexametros crepantes et cothurnatos; elegos vero nunc echoicos, nunc recurrentes, nunc per anadiplosin fine principiisque conexos. hic, ut arreptum suaserat opus, ethicam dictionem pro personae temporis loci qualitate variabat, idque non verbis qualibuscumque, sed grandibus pulchris elucubratis. in materia controversiali fortis et lacertosus; in satirica sollicitus et mordax; in", |
| "candidate_score": 0.634064, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_7_9", |
| "bdc_text": "Desisto propemodum penitus a scribendo ; nam anhelitus mihi coarctatur . Haec et alia faciunt , quod tardiusculus sim ad scribendum ;", |
| "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_458", |
| "psc_text": "expetisse iudicaretur. nec sane multo labore me credidi deprecaturum vitatas causas erubescendi. pariter illud nosse vos noveram, quod auctores in operibus edendis pudor potius quam constantia decet quodque tetricis puncta censoribus tardius procacitas recitatoris quam trepidatio excudit. alioquin, si quis est ille qui cum fiduciae praerogativa thematis ante inauditi operam pervulgat, incipit expectationi publicae, quamvis solverit multa, plura redhibere. praeterea quidquid super huiusce rescripti tenore censueris, malui factum confiteri simpliciter quam trebaciter diffiteri. dixisset alius: neminem tibi praetuli, nullas ad ullum peculiares litteras dedi: quem praelatum suspicabare, unius epistulae forma contentus abscessit, atque ea quidem nihil super praesenti negotio deferente: tu, qui te quereris omissum, tribus loquacissimis paginis fatigatus potius in nausiam concitaris, dum frequenter insulsae lectionis verbis inanibus immoraris. adde, quia etiam in hoc, quod forsitan non notasti, reverentiae tuae meritorumque ratio servata est, quod sicut tu antistitum ceterorum cathedris, prior est tuus in libro titulus. illius nomen vix", |
| "candidate_score": 0.623453, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_14_16", |
| "bdc_text": "Mulierculae adfui , quantum potui , non tam , quod ob pietatem mihi charasit , quam quod a te commendata ; multa de te tuaque familia praedicat bona , multum item hospitalitatem . Vale , Bullingere humanissime .", |
| "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_278", |
| "psc_text": "domesticae familiaritatis accedo, nam sic te familiae meae validissimum in Christo semper patronum fuisse reminiscor, ut amicitias tuas non tam expetendas mihi quam repetendas putem, his adicitur, quod indignissimo mihi impositum sacerdotalis nomen officii confligere me ad precum vestrarum praesidia compellit, ut adhuc ulcerosae conscientiae nimis hiulca vulnera vestro saltim cicatricentur oratu. quapropter me meosque commendans et excusans litteras seriores granditer obsecro, ut intercessione consueta, cuius viribus immane polletis, clericalis tirocinii in nobis reptantia rudimenta tueamini, ut, si quid dignabitur de morum pravitate nostrorum immutabilis dei mutare clementia, totum id suffragiorum vestrorum patrocinio debeamus, memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius Domino Papae Graeco salutem Apicum oblator pauperem vitam sola mercandi actione sustentat; non illi est opificium quaestui, militia commodo, cultura compendio; ob 1 hoc ipsum, quod mercennariis prosecutionibus et locaticia fatigatione cognoscitur, fama quidem sua sed facultas crescit aliena, sed tamen quoniam illi fides magna est, etsi parva substantia,", |
| "candidate_score": 0.618144, |
| "ce_score": null |
| } |
| ] |
| }, |
| { |
| "rank": 19, |
| "cf_id": "cf021", |
| "work_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-catechizandis-rudibus", |
| "max_score": 0.677118, |
| "ce_confirmed": false, |
| "evidence": [ |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_4_6", |
| "bdc_text": "Quid enim tibi alioquin occupatissimo negotium facesseremus ? Postremo , cum antea difficulter scripserim , iam vero difficillime scribam propter strumam gutturi meo iam triennium annatam , quae tam pertinax est , ut nulli caedat curationi , deinde tam molesta , ut vix amplius vel calceis indui possim absque alterius ope. Persuasi mihi sane , ut eundem cum Francisco Kolbio finem sim habiturus .", |
| "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-catechizandis-rudibus_window_3", |
| "psc_text": "qui audienti placet, displicet dicenti: unde id contingat. Qui sermonem habet, curet ut sine fastidio et hilariter dicat. Sed quod ad tuam proprie considerationem pertinet, nolim te moveri ex eo quod saepe tibi abjectum sermonem fastidiosumque habere visus es. Fieri enim potest ut ei quem instruebas non ita sit visum, sed quia tu aliquid melius audiri desiderabas, eo tibi quod dicebas videretur indignum auribus aliorum. Nam et mihi prope semper sermo meus displicet. Melioris enim avidus sum, quo saepe fruor interius, antequam eum explicare verbis sonantibus coepero: quod ubi minus quam mihi notus est evaluero, contristor linguam meam cordi meo non potuisse sufficere. Totum enim quod intelligo, volo ut qui me audit intelligat; et sentio me non ita loqui, ut hoc efficiam: maxime quia ille intellectus quasi rapida coruscatione perfundit animum; illa autem locutio tarda et longa est, longeque dissimilis: et dum ista volvitur, jam se ille in secreta sua", |
| "candidate_score": 0.677118, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_5_7", |
| "bdc_text": "Postremo , cum antea difficulter scripserim , iam vero difficillime scribam propter strumam gutturi meo iam triennium annatam , quae tam pertinax est , ut nulli caedat curationi , deinde tam molesta , ut vix amplius vel calceis indui possim absque alterius ope. Persuasi mihi sane , ut eundem cum Francisco Kolbio finem sim habiturus . Desisto propemodum penitus a scribendo ;", |
| "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-catechizandis-rudibus_window_3", |
| "psc_text": "qui audienti placet, displicet dicenti: unde id contingat. Qui sermonem habet, curet ut sine fastidio et hilariter dicat. Sed quod ad tuam proprie considerationem pertinet, nolim te moveri ex eo quod saepe tibi abjectum sermonem fastidiosumque habere visus es. Fieri enim potest ut ei quem instruebas non ita sit visum, sed quia tu aliquid melius audiri desiderabas, eo tibi quod dicebas videretur indignum auribus aliorum. Nam et mihi prope semper sermo meus displicet. Melioris enim avidus sum, quo saepe fruor interius, antequam eum explicare verbis sonantibus coepero: quod ubi minus quam mihi notus est evaluero, contristor linguam meam cordi meo non potuisse sufficere. Totum enim quod intelligo, volo ut qui me audit intelligat; et sentio me non ita loqui, ut hoc efficiam: maxime quia ille intellectus quasi rapida coruscatione perfundit animum; illa autem locutio tarda et longa est, longeque dissimilis: et dum ista volvitur, jam se ille in secreta sua", |
| "candidate_score": 0.648855, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_5", |
| "bdc_text": "Postremo , cum antea difficulter scripserim , iam vero difficillime scribam propter strumam gutturi meo iam triennium annatam , quae tam pertinax est , ut nulli caedat curationi , deinde tam molesta , ut vix amplius vel calceis indui possim absque alterius ope.", |
| "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-catechizandis-rudibus_window_3", |
| "psc_text": "qui audienti placet, displicet dicenti: unde id contingat. Qui sermonem habet, curet ut sine fastidio et hilariter dicat. Sed quod ad tuam proprie considerationem pertinet, nolim te moveri ex eo quod saepe tibi abjectum sermonem fastidiosumque habere visus es. Fieri enim potest ut ei quem instruebas non ita sit visum, sed quia tu aliquid melius audiri desiderabas, eo tibi quod dicebas videretur indignum auribus aliorum. Nam et mihi prope semper sermo meus displicet. Melioris enim avidus sum, quo saepe fruor interius, antequam eum explicare verbis sonantibus coepero: quod ubi minus quam mihi notus est evaluero, contristor linguam meam cordi meo non potuisse sufficere. Totum enim quod intelligo, volo ut qui me audit intelligat; et sentio me non ita loqui, ut hoc efficiam: maxime quia ille intellectus quasi rapida coruscatione perfundit animum; illa autem locutio tarda et longa est, longeque dissimilis: et dum ista volvitur, jam se ille in secreta sua", |
| "candidate_score": 0.63843, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_16_18", |
| "bdc_text": "Vale , Bullingere humanissime . Salutant te Iacobus , caeteri ; salvos cupio fratres omnes .", |
| "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-catechizandis-rudibus_window_12", |
| "psc_text": "I, 5), quo ea quae loquimur cuncta referamus; sed etiam illius quem loquendo instruimus, ad id movendus atque illuc dirigendus aspectus est. Neque enim ob aliud ante adventum Domini scripta sunt omnia quae in sanctis Scripturis legimus, nisi ut illius commendaretur adventus, et futura praesignaretur Ecclesia, id est, populus Dei per omnes gentes, quod est corpus ejus; adjunctis atque annumeratis omnibus sanctis, qui etiam ante adventum ejus in hoc saeculo vixerunt, ita eum credentes venturum esse, sicut nos venisse. Sicut enim Jacob manum prius, dum nasceretur, emisit ex utero, qua etiam pedem praenascentis fratris tenebat, deinde utique secutum est caput, tum demum necessario membra caetera (Gen. XXV, 25); sed tamen caput non tantum ea membra quae secuta sunt, sed etiam ipsam manum quae in nascendo praecessit, dignitate ac potestate praecedit; et quamvis non tempore apparendi, tamen naturae ordine prius est: ita et Dominus Jesus Christus etsi antequam appareret in carne,", |
| "candidate_score": 0.627836, |
| "ce_score": null |
| } |
| ] |
| }, |
| { |
| "rank": 20, |
| "cf_id": "cf021", |
| "work_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-dubii", |
| "max_score": 0.676559, |
| "ce_confirmed": false, |
| "evidence": [ |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_4_6", |
| "bdc_text": "Quid enim tibi alioquin occupatissimo negotium facesseremus ? Postremo , cum antea difficulter scripserim , iam vero difficillime scribam propter strumam gutturi meo iam triennium annatam , quae tam pertinax est , ut nulli caedat curationi , deinde tam molesta , ut vix amplius vel calceis indui possim absque alterius ope. Persuasi mihi sane , ut eundem cum Francisco Kolbio finem sim habiturus .", |
| "psc_chunk_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-dubii_window_218", |
| "psc_text": "pro mearum virium exiguitate dispensationisque portiuncula, non quibusdam, sed omnibus sum. Verum nunc de his debitis loquor, quae mihi dimitti, non a me exigi cupio. Neque enim sic tumore vanae mentis extollor, ut audeam dicere, ex quo hujus muneris sarcinam porto, nullum hominem a me perperam laesum. Hoc cuilibet homini tam multis et tam molestis actibus occupato atque distento, ne dicam impossibile, certe difficile est: quanto magis mihi, qui novi infirmitatem meam, quam cum meis et pro me vestris orationibus diebus ac noctibus offero sanandam Domino Deo nostro? Diversarum ergo curarum aestibus ac difficultatibus conturbatus, si quem forte non ut poscebat audivi, si quem tristius quam opus erat aspexi, si in quem verbum durius quam oportebat emisi, si quem corde contribulatum et opis indigum responsione incongrua conturbavi, si quem pauperem mihi forte in aliud intento importunius instantem vel praetermisi, vel distuli, vel etiam nutu aspero contristavi; si cui de me", |
| "candidate_score": 0.676559, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "4029_sent_5", |
| "bdc_text": "Postremo , cum antea difficulter scripserim , iam vero difficillime scribam propter strumam gutturi meo iam triennium annatam , quae tam pertinax est , ut nulli caedat curationi , deinde tam molesta , ut vix amplius vel calceis indui possim absque alterius ope.", |
| "psc_chunk_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-dubii_window_218", |
| "psc_text": "pro mearum virium exiguitate dispensationisque portiuncula, non quibusdam, sed omnibus sum. Verum nunc de his debitis loquor, quae mihi dimitti, non a me exigi cupio. Neque enim sic tumore vanae mentis extollor, ut audeam dicere, ex quo hujus muneris sarcinam porto, nullum hominem a me perperam laesum. Hoc cuilibet homini tam multis et tam molestis actibus occupato atque distento, ne dicam impossibile, certe difficile est: quanto magis mihi, qui novi infirmitatem meam, quam cum meis et pro me vestris orationibus diebus ac noctibus offero sanandam Domino Deo nostro? Diversarum ergo curarum aestibus ac difficultatibus conturbatus, si quem forte non ut poscebat audivi, si quem tristius quam opus erat aspexi, si in quem verbum durius quam oportebat emisi, si quem corde contribulatum et opis indigum responsione incongrua conturbavi, si quem pauperem mihi forte in aliud intento importunius instantem vel praetermisi, vel distuli, vel etiam nutu aspero contristavi; si cui de me", |
| "candidate_score": 0.642902, |
| "ce_score": null |
| } |
| ] |
| } |
| ], |
| "biblical_hits": [] |
| } |
