| { |
| "letter_id": "11023", |
| "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/11023", |
| "dominant_topic": 1, |
| "topic_dist": [ |
| 0.060046, |
| 0.069454, |
| 0.048735, |
| 0.058508, |
| 0.052809, |
| 0.04323, |
| 0.044108, |
| 0.052886, |
| 0.044814, |
| 0.044087, |
| 0.041818, |
| 0.044542, |
| 0.04297, |
| 0.046318, |
| 0.048936, |
| 0.053567, |
| 0.04867, |
| 0.049984, |
| 0.060048, |
| 0.044469 |
| ], |
| "citations": [ |
| { |
| "rank": 1, |
| "cf_id": "cf016", |
| "work_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam", |
| "max_score": 0.701674, |
| "ce_confirmed": false, |
| "evidence": [ |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_8_10", |
| "bdc_text": "Et tu ea de re gratias agebas domino ministrorum nomine , quod tandem constaret re ipsa nos non dissentire , sed ad concordiam stabiliendam eum sensum tenere Lutherum , quem ecclesiae nostrae hactenus tulissent . Modo excusat , quod agere est iussus , et sic excusat , ut palam se ipsum praevaricationis cuiusdam insimulet , cum testetur , se multa donasse nobis , quae Luthero fortasse sint displicitura . Ad haec Basileenses , Mulhusianos et nostros ita commendat , velut saniori iudicio fuerimus vestris , qui nihil tamen probavimus , quam quod omnes probarunt , praeter unam subscribendi voluntatem , quam sua illa declaratio Lutheranae fidei nobis emulserat .", |
| "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_30", |
| "psc_text": "ordine. . 11. Prolixiorem hunc Evangelii librum quam caeteros esse nemo dubitaverit. Non ideo non ea quae falsa sunt, sed quae vera, sibi vindicat. Denique etiam a sancto apostolo Paulo testimonium meruit diligentiae. Sic enim laudat Lucam: Cujus laus, inquit, est in Evangelio per omnes Ecclesias (II Cor. VIII, 18) . Et vere laudabilis est, qui meruit a tanto gentium doctore laudari. Assecutum itaque se non pauca dicit, sed omnia: et assecuto omnia visum est scribere non omnia, sed ex omnibus. Non enim scripsit omnia, sed assecutus est omnia; quia quae fecit, inquit, Jesus, si scribantur omnia, nec ipsum capere mundum arbitror (Joan. XXI, 25). Advertis enim quod consulto etiam ea quae ab aliis sunt scripta praeteriit, ut diversa in Evangelio gratia refulgeret, et propriis quibusdam singuli 1270 libri mysteriorum gestorumque miraculis eminerent. Diviserunt enim sibi vestimenta Domini milites Christi, quod suo loco plenius explanabitur (Infra lib. X, in cap.", |
| "candidate_score": 0.701674, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_10_12", |
| "bdc_text": "Ad haec Basileenses , Mulhusianos et nostros ita commendat , velut saniori iudicio fuerimus vestris , qui nihil tamen probavimus , quam quod omnes probarunt , praeter unam subscribendi voluntatem , quam sua illa declaratio Lutheranae fidei nobis emulserat . At iam nunc e suis libris constat , quam male senserimus , subscripturi videlicet salebrosis articulis iuxta sensum ab ipso D. Lutheri nomine relatum , quem tantopere excusari coram ipso Luthero oportuerit .", |
| "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_30", |
| "psc_text": "ordine. . 11. Prolixiorem hunc Evangelii librum quam caeteros esse nemo dubitaverit. Non ideo non ea quae falsa sunt, sed quae vera, sibi vindicat. Denique etiam a sancto apostolo Paulo testimonium meruit diligentiae. Sic enim laudat Lucam: Cujus laus, inquit, est in Evangelio per omnes Ecclesias (II Cor. VIII, 18) . Et vere laudabilis est, qui meruit a tanto gentium doctore laudari. Assecutum itaque se non pauca dicit, sed omnia: et assecuto omnia visum est scribere non omnia, sed ex omnibus. Non enim scripsit omnia, sed assecutus est omnia; quia quae fecit, inquit, Jesus, si scribantur omnia, nec ipsum capere mundum arbitror (Joan. XXI, 25). Advertis enim quod consulto etiam ea quae ab aliis sunt scripta praeteriit, ut diversa in Evangelio gratia refulgeret, et propriis quibusdam singuli 1270 libri mysteriorum gestorumque miraculis eminerent. Diviserunt enim sibi vestimenta Domini milites Christi, quod suo loco plenius explanabitur (Infra lib. X, in cap.", |
| "candidate_score": 0.689987, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_6_8", |
| "bdc_text": "Quid opus erat excusare apud Lutherum , quod nomine Lutheri in publico consessu omnium ordinum Basileae tanta , ut aiebat , fide egit , contestatione etiam adiecta , haud aliud sentire de eucharistia Lutherum , quam quod ipse coram declaratis articulis in medium attulisset ? Hac enim una causa senatus Basiliensis et noster Sangallensis subscribendum articulis putabant , ne qua remora caus longe utilissima iniiceretur , quia palam ita constaret , non aliud sentire Lutherum Bucero referente , quam quod nostri multis iam annis docuissent . Et tu ea de re gratias agebas domino ministrorum nomine , quod tandem constaret re ipsa nos non dissentire , sed ad concordiam stabiliendam eum sensum tenere Lutherum , quem ecclesiae nostrae hactenus tulissent .", |
| "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_30", |
| "psc_text": "ordine. . 11. Prolixiorem hunc Evangelii librum quam caeteros esse nemo dubitaverit. Non ideo non ea quae falsa sunt, sed quae vera, sibi vindicat. Denique etiam a sancto apostolo Paulo testimonium meruit diligentiae. Sic enim laudat Lucam: Cujus laus, inquit, est in Evangelio per omnes Ecclesias (II Cor. VIII, 18) . Et vere laudabilis est, qui meruit a tanto gentium doctore laudari. Assecutum itaque se non pauca dicit, sed omnia: et assecuto omnia visum est scribere non omnia, sed ex omnibus. Non enim scripsit omnia, sed assecutus est omnia; quia quae fecit, inquit, Jesus, si scribantur omnia, nec ipsum capere mundum arbitror (Joan. XXI, 25). Advertis enim quod consulto etiam ea quae ab aliis sunt scripta praeteriit, ut diversa in Evangelio gratia refulgeret, et propriis quibusdam singuli 1270 libri mysteriorum gestorumque miraculis eminerent. Diviserunt enim sibi vestimenta Domini milites Christi, quod suo loco plenius explanabitur (Infra lib. X, in cap.", |
| "candidate_score": 0.688641, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_7_9", |
| "bdc_text": "Hac enim una causa senatus Basiliensis et noster Sangallensis subscribendum articulis putabant , ne qua remora caus longe utilissima iniiceretur , quia palam ita constaret , non aliud sentire Lutherum Bucero referente , quam quod nostri multis iam annis docuissent . Et tu ea de re gratias agebas domino ministrorum nomine , quod tandem constaret re ipsa nos non dissentire , sed ad concordiam stabiliendam eum sensum tenere Lutherum , quem ecclesiae nostrae hactenus tulissent . Modo excusat , quod agere est iussus , et sic excusat , ut palam se ipsum praevaricationis cuiusdam insimulet , cum testetur , se multa donasse nobis , quae Luthero fortasse sint displicitura .", |
| "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_30", |
| "psc_text": "ordine. . 11. Prolixiorem hunc Evangelii librum quam caeteros esse nemo dubitaverit. Non ideo non ea quae falsa sunt, sed quae vera, sibi vindicat. Denique etiam a sancto apostolo Paulo testimonium meruit diligentiae. Sic enim laudat Lucam: Cujus laus, inquit, est in Evangelio per omnes Ecclesias (II Cor. VIII, 18) . Et vere laudabilis est, qui meruit a tanto gentium doctore laudari. Assecutum itaque se non pauca dicit, sed omnia: et assecuto omnia visum est scribere non omnia, sed ex omnibus. Non enim scripsit omnia, sed assecutus est omnia; quia quae fecit, inquit, Jesus, si scribantur omnia, nec ipsum capere mundum arbitror (Joan. XXI, 25). Advertis enim quod consulto etiam ea quae ab aliis sunt scripta praeteriit, ut diversa in Evangelio gratia refulgeret, et propriis quibusdam singuli 1270 libri mysteriorum gestorumque miraculis eminerent. Diviserunt enim sibi vestimenta Domini milites Christi, quod suo loco plenius explanabitur (Infra lib. X, in cap.", |
| "candidate_score": 0.660062, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_12", |
| "bdc_text": "Lutheri nomine relatum , quem tantopere excusari coram ipso Luthero oportuerit .", |
| "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_833", |
| "psc_text": "Sed jam redeamus ad Patrem; licet non verear ne istius poenitentiam gerentis exemplo diu abfuisse videamur (numquam enim abfuimus, qui versabamur in vinea, in qua si et iste mansisset, non recessisset a Patre), cavendum tamen est, ne nos ei reconciliationis faciamus moram, quam non fecit Pater. Facile reconciliatur, quando impense rogatur. Et ideo discamus quali Pater obsecratione sit ambiendus. Pater, inquit. Quam misericors, quam pius, qui nec offensus patrium dedignatur nomen audire! (Vers. 18.) Pater, inquit, peccavi in coelum, et coram te. . 225. Haec est prima confessio apud auctorem naturae, praesulem misericordiae, arbitrum culpae. Sed etsi Deus novit omnia, vocem tamen tuae confessionis exspectat. Ore enim confessio fit ad salutem (Rom. X, 10) ; quia allevat pondus erroris, quisquis ipse se onerat; et accusationis excludit invidiam, qui accusatorem praevenit confitendo: Justus enim in primordio sermonis accusator est sui (Prov. XVIII, 17) . Frustra autem velis occultare, quem nihil fallat;", |
| "candidate_score": 0.634418, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_14", |
| "bdc_text": "Longe candidius hic acturus est nobiscum , quam ille egerit , quippe non dubitavit illius literas velut suspectas amicis communicare ac ceu in lucem edere , ut constare posset , probene nobiscum actum fuerit an secus .", |
| "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_471", |
| "psc_text": "Cum autem venerint ad Evangelium, et cognoverint illuminari caecos, ambulare claudos, audisse surdos, mundatos esse leprosos, mortuos resurrexisse, tunc dicunt: Vidimus eum, et oculis nostris perspeximus, et in vestigia clavorum ejus digitos nostros inseruimus. Videmur enim nobis vidisse quem legimus, spectasse pendentem, et vulnera ejus, spiritu Ecclesiae scrutante, tentasse; si enim digito Dei ejiciuntur daemonia, fides quoque digito Ecclesiae reperitur. Aut fortasse in parte quadam operatrice corporis nostri omnes videmur investigasse Dominicae seriem passionis; fides enim per paucos ad plures pervenit. Lex ergo Christum venturum annuntiat: Evangelii scriptura venisse confirmat. 98. Nonnulli etiam de ipso Joanne sic intelligunt, magnum quidem ita prophetam, ut Christum agnosceret, annuntiaret remissionem peccatorum futuram: sed tamen non tamquam dubium, sed tamquam pium vatem, quem venturum crediderat, non credidisse moriturum. Non 1379 igitur fide, sed pietate dubitavit. Dubitavit et Petrus dicens: Propitius esto, Domine, non fiet hoc (Matth. XVI, 22) . Ille fidei princeps (cui se", |
| "candidate_score": 0.61849, |
| "ce_score": null |
| } |
| ] |
| }, |
| { |
| "rank": 2, |
| "cf_id": "cf051", |
| "work_id": "054_Leo-I_Epistolae", |
| "max_score": 0.701502, |
| "ce_confirmed": false, |
| "evidence": [ |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_8_10", |
| "bdc_text": "Et tu ea de re gratias agebas domino ministrorum nomine , quod tandem constaret re ipsa nos non dissentire , sed ad concordiam stabiliendam eum sensum tenere Lutherum , quem ecclesiae nostrae hactenus tulissent . Modo excusat , quod agere est iussus , et sic excusat , ut palam se ipsum praevaricationis cuiusdam insimulet , cum testetur , se multa donasse nobis , quae Luthero fortasse sint displicitura . Ad haec Basileenses , Mulhusianos et nostros ita commendat , velut saniori iudicio fuerimus vestris , qui nihil tamen probavimus , quam quod omnes probarunt , praeter unam subscribendi voluntatem , quam sua illa declaratio Lutheranae fidei nobis emulserat .", |
| "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1037", |
| "psc_text": "Quoniam vero post judicium de illo opus erat (quem in finem diligentissime pius imperator sanctam synodum congregavit) ut in rectae vestrae fidei sensum omnium conveniret intelligentia, cum oratione et lacrymis, astante nobis in spiritu et cooperante per isthinc missos Deo charissimos viros tua sanctitate, habentes protectricem sanctissimam et speciosissimam Euphemiam martyrem, salutari huic operi nos ipsos omnes reliquis depositis curis dedidimus; et cum tempus postularet ut 1128 omnes congregati sanctissimi episcopi concordem definitionem ederent ad explicationem, et clariorem intelligentiam confessionis in Dominum nostrum Jesum Christum; Dominus Deus inventus, et non quaerentibus apparens, apparens autem etiam non interrogantibus eum, etsi quidam ab initio contentiose obstare conati sunt, ostendit tamen suam veritatem, et disposuit, ut unanime et contradictionis expers ab omnibus publicaretur scriptum, quod tum confirmaret constantium animos, tum invitaret ad viam veritatis omnes qui a veritate declinabant. Et quidem cum subscripsissemus unanimi consensu hujusmodi libello, qui conveneramus in consessu universalis nostrae", |
| "candidate_score": 0.701502, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_15_17", |
| "bdc_text": "Utcunque autem istaec habeant , censeo rem omnem summa fide celandam neque attrectandam in praesentia ullo verbo , non modo quia constet , saepe nos literis ceu arcanis internuntiis concredere , quae ne amicis quidem omnibus nota esse vellemus , immo plerunque apud amicos de amicissimis conquerimur ; sed hac etiam causa , quae mihi potissima est , ne senatum Argentoratensem negotio liberius detecto a nostris abalienemus , quanquam et ipso consule Matthia abusus videtur Bucerus . Tamen consultissimum est dissimulare , ne oleum ( quod dicitur ) addamus camino et tristes tragoedias excitemus inter fratres , partim ob epistolam proditam , partim ob fidem , quam senatus Argentoratensis nostris tanti viri praesentia fecit .", |
| "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_306", |
| "psc_text": "arguuntur vera esse docentes; aliqua autem ex his quae in istorum doctrina sunt, in illis quos legere potui apocryphis codicibus non tenentur. Quare unde prolata sint nescio, nisi forte ubi scriptum est per cavillationes illas, per quas loqui sanctos apostolos mentiuntur, aliquid interius indicatur. quod disputandum sit potius quam legendum, aut forsitan sint libri alii qui occultius secretiusque serventur, solis, ut ipsi aiunt, perfectis patentes. CAP. V. Illud autem specialiter in illis actibus qui S. Thomae dicuntur, prae caeteris notandum atque exsecrandum est, quod dicit eum non baptizare per aquam, sicut habet Dominica 714 praedicatio, sed per oleum solum: quod quidem isti nostri non recipiunt [Forte leg. incipiunt], sed Manichaei sequuntur. Quae haeresis, quae eisdem libris utitur, et eadem dogmata, et his deteriora sectatur, ita exsecrabilis universis per omnes terras, ad primam professionis suae confessionem, nec discussa, damnetur oportet, per cujus auctores vel per maximum principem Manem ac discipulos ejus,", |
| "candidate_score": 0.683694, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_8_10", |
| "bdc_text": "Et tu ea de re gratias agebas domino ministrorum nomine , quod tandem constaret re ipsa nos non dissentire , sed ad concordiam stabiliendam eum sensum tenere Lutherum , quem ecclesiae nostrae hactenus tulissent . Modo excusat , quod agere est iussus , et sic excusat , ut palam se ipsum praevaricationis cuiusdam insimulet , cum testetur , se multa donasse nobis , quae Luthero fortasse sint displicitura . Ad haec Basileenses , Mulhusianos et nostros ita commendat , velut saniori iudicio fuerimus vestris , qui nihil tamen probavimus , quam quod omnes probarunt , praeter unam subscribendi voluntatem , quam sua illa declaratio Lutheranae fidei nobis emulserat .", |
| "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_838", |
| "psc_text": "dilucide protestantia quod si quis de incarnatione Verbi Dei aliud aliquid credat aut asserat, quam catholicorum omnium et mea professio protestatur, hunc a sua communione secernat, ut ei fraternam in Christo charitatem merito possimus impendere. Ut autem salubribus curis velocior pleniorque, auxiliante Domino per vestrae clementiae fidem praestetur effectus, ad pietatem vestram fratres et coepiscopos meos, Abundium et Asterium, sed et Basilium et Senatorem, presbyteros, quorum mihi devotio est probata, direxi, per quos, quae nostrae forma sit fidei, manifestatis instructionibus quas misimus possitis dignanter agnoscere: ut si Constantinopolitanus antistes in eamdem confessionem toto corde consentit, securi, ut dignum est, de ecclesiastica pace laetemur, neque aliquid residere videatur ambiguum, 1008 unde superfluis forsitan suspicionibus laboremus. Sin vero aliqui a puritate nostrae fidei atque Patrum auctoritate dissentiunt, concilium universale intra Italiam, sicut synodus quae ob hanc causam Romae convenerat, mecum petiit, clementia vestra concedat: ut in unum convenientibus omnibus his qui aut", |
| "candidate_score": 0.683116, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_5_7", |
| "bdc_text": "Concordiam non quaerit , sed discordiam pessimis gravatam suspicionibus , qui tam frigide commendat bene meritos , praesertim apud illos , quibuscum gravissimas simultates gessimus . Quid opus erat excusare apud Lutherum , quod nomine Lutheri in publico consessu omnium ordinum Basileae tanta , ut aiebat , fide egit , contestatione etiam adiecta , haud aliud sentire de eucharistia Lutherum , quam quod ipse coram declaratis articulis in medium attulisset ? Hac enim una causa senatus Basiliensis et noster Sangallensis subscribendum articulis putabant , ne qua remora caus longe utilissima iniiceretur , quia palam ita constaret , non aliud sentire Lutherum Bucero referente , quam quod nostri multis iam annis docuissent .", |
| "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1075", |
| "psc_text": "lanceae perscrutando, ambiguitatem cunctis, dum ambigunt, abstulerunt: ita nunc quoque, dum aliquorum infidelitas confutatur, omnium haesitantium corda firmata sunt, et proficit universis ad illuminationem, quod quibusdam intulit caecitatem. In quo opere digne et juste exsultat vestra clementia, quae fideliter proprieque prospexit ut Orientalibus Ecclesiis diabolicae insidiae non nocerent; sed ad propitiandum Deum efficaciora ubique offerrentur holocausta: quando per mediatorem Dei et hominum hominem Christum Jesum eadem confessio 1147 plebium, eadem sacerdotum, eadem esset et regum, gloriosissime fili et clementissime Auguste. CAP. II. His autem, propter quae tanta facta est congregatio sacerdotum, bono et optabili fine compositis, miror et doleo quod pacem universalis Ecclesiae divinitus reformatam, ambitionis rursus spiritus inquietat. Quamvis enim necessarie sibi frater meus Anatolius consuluisse videatur ut ordinatorum suorum errorem deserens, in assensum catholicae fidei salubri correctione transiret, custodire tamen debuit ut quod vestro beneficio noscitur consecutus, nullius cupiditatis pravitate turbaret. Nos enim vestrae fidei et interventionis habentes", |
| "candidate_score": 0.682823, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_8_10", |
| "bdc_text": "Et tu ea de re gratias agebas domino ministrorum nomine , quod tandem constaret re ipsa nos non dissentire , sed ad concordiam stabiliendam eum sensum tenere Lutherum , quem ecclesiae nostrae hactenus tulissent . Modo excusat , quod agere est iussus , et sic excusat , ut palam se ipsum praevaricationis cuiusdam insimulet , cum testetur , se multa donasse nobis , quae Luthero fortasse sint displicitura . Ad haec Basileenses , Mulhusianos et nostros ita commendat , velut saniori iudicio fuerimus vestris , qui nihil tamen probavimus , quam quod omnes probarunt , praeter unam subscribendi voluntatem , quam sua illa declaratio Lutheranae fidei nobis emulserat .", |
| "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1011", |
| "psc_text": "symbolum fidei, quisquis redemptionis sacramenta non negligit, tabulis cordis ascribit, et tenaci, quo ad confundendos haereticorum errores paratior sit, memoriae commendavit. Multi it que in ea gaudentes pariter et exsultantes, recognoverunt fidei suae sensum, et ita se semper ex traditione paterna tenuisse, ut vester apostolatus exposuit, jure laetantur. Nonnulli sollicitiores facti, beatitudinis vestrae admonitione percepta modis, omnibus se gratulantur instructos, datamque sibi occasionem gaudent, qua libere ac fiducialiter, suffragante etiam apostolicae sedis auctoritate, eloquantur, et asserat unusquisque quod credit. CAP. III. Quis autem apostolatui vestro pro hoc tanto munere, quo non solum Gallias, sed totum mundum, velut quibusdam pretiosissimis gemmis ornavit, dignas aestimet gratias posse persolvi? Doctrinae post Deum vestrae debet fidelis, ut constanter teneat quod credebat; debet etiam infidelis, ut a perfidia sua, agnita veritate, discedat, 1109 et apostolicae institutionis luce perfusus, erroris sui tenebras derelinquat, magisque sequatur et credat, quod per os vestrum Dominus noster Jesus Christus de", |
| "candidate_score": 0.679987, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_5_7", |
| "bdc_text": "Concordiam non quaerit , sed discordiam pessimis gravatam suspicionibus , qui tam frigide commendat bene meritos , praesertim apud illos , quibuscum gravissimas simultates gessimus . Quid opus erat excusare apud Lutherum , quod nomine Lutheri in publico consessu omnium ordinum Basileae tanta , ut aiebat , fide egit , contestatione etiam adiecta , haud aliud sentire de eucharistia Lutherum , quam quod ipse coram declaratis articulis in medium attulisset ? Hac enim una causa senatus Basiliensis et noster Sangallensis subscribendum articulis putabant , ne qua remora caus longe utilissima iniiceretur , quia palam ita constaret , non aliud sentire Lutherum Bucero referente , quam quod nostri multis iam annis docuissent .", |
| "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_838", |
| "psc_text": "dilucide protestantia quod si quis de incarnatione Verbi Dei aliud aliquid credat aut asserat, quam catholicorum omnium et mea professio protestatur, hunc a sua communione secernat, ut ei fraternam in Christo charitatem merito possimus impendere. Ut autem salubribus curis velocior pleniorque, auxiliante Domino per vestrae clementiae fidem praestetur effectus, ad pietatem vestram fratres et coepiscopos meos, Abundium et Asterium, sed et Basilium et Senatorem, presbyteros, quorum mihi devotio est probata, direxi, per quos, quae nostrae forma sit fidei, manifestatis instructionibus quas misimus possitis dignanter agnoscere: ut si Constantinopolitanus antistes in eamdem confessionem toto corde consentit, securi, ut dignum est, de ecclesiastica pace laetemur, neque aliquid residere videatur ambiguum, 1008 unde superfluis forsitan suspicionibus laboremus. Sin vero aliqui a puritate nostrae fidei atque Patrum auctoritate dissentiunt, concilium universale intra Italiam, sicut synodus quae ob hanc causam Romae convenerat, mecum petiit, clementia vestra concedat: ut in unum convenientibus omnibus his qui aut", |
| "candidate_score": 0.678805, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_8_10", |
| "bdc_text": "Et tu ea de re gratias agebas domino ministrorum nomine , quod tandem constaret re ipsa nos non dissentire , sed ad concordiam stabiliendam eum sensum tenere Lutherum , quem ecclesiae nostrae hactenus tulissent . Modo excusat , quod agere est iussus , et sic excusat , ut palam se ipsum praevaricationis cuiusdam insimulet , cum testetur , se multa donasse nobis , quae Luthero fortasse sint displicitura . Ad haec Basileenses , Mulhusianos et nostros ita commendat , velut saniori iudicio fuerimus vestris , qui nihil tamen probavimus , quam quod omnes probarunt , praeter unam subscribendi voluntatem , quam sua illa declaratio Lutheranae fidei nobis emulserat .", |
| "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_955", |
| "psc_text": "Admonitis ergo fratribus et coepiscopis meis, habitoque conventu, vestrarum formam 1081 tenuimus litterarum. Nam recensita epistola beatitudinis vestrae in sacerdotum Domini concilio, quam sanctus frater et coepiscopus noster Abundantius, et compresbyter meus Senator detulerant, agnitaque eorum narratione, sicut scripta vestra signaverant, rerum gestarum ordine continuo requisita est recitataque epistola, quam fidei assertione plene digestam, ad Orientem dudum sanctitas vestra transmiserat, quae ad nos ex vestra admonitione, sancto fratre et coepiscopo nostro Ceretio mutuante pervenit. Claruit eam plena fidei simplicitate fulgere, prophetarum etiam assertionibus, evangelicis auctoritatibus, et apostolicae doctrinae testimoniis, nitore quodam lucis ac veritatis splendore radiare, omnibusque sensibus convenire, quos beatus Ambrosius. de incarnationis Dominicae mysterio suis libris Spiritu sancto excitatus inseruit. CAP. III. Et quia omnia majorum fidei nobis antiquitus traditae tota puritate conveniunt, Domine sancte et beatissime pater, placuit omnibus, quorum subscriptio subter annexa nomina poterit declarare, ut eos qui impie de incarnationis Dominicae sacramento sentiunt, quamvis intellectus", |
| "candidate_score": 0.678517, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_8_10", |
| "bdc_text": "Et tu ea de re gratias agebas domino ministrorum nomine , quod tandem constaret re ipsa nos non dissentire , sed ad concordiam stabiliendam eum sensum tenere Lutherum , quem ecclesiae nostrae hactenus tulissent . Modo excusat , quod agere est iussus , et sic excusat , ut palam se ipsum praevaricationis cuiusdam insimulet , cum testetur , se multa donasse nobis , quae Luthero fortasse sint displicitura . Ad haec Basileenses , Mulhusianos et nostros ita commendat , velut saniori iudicio fuerimus vestris , qui nihil tamen probavimus , quam quod omnes probarunt , praeter unam subscribendi voluntatem , quam sua illa declaratio Lutheranae fidei nobis emulserat .", |
| "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1075", |
| "psc_text": "lanceae perscrutando, ambiguitatem cunctis, dum ambigunt, abstulerunt: ita nunc quoque, dum aliquorum infidelitas confutatur, omnium haesitantium corda firmata sunt, et proficit universis ad illuminationem, quod quibusdam intulit caecitatem. In quo opere digne et juste exsultat vestra clementia, quae fideliter proprieque prospexit ut Orientalibus Ecclesiis diabolicae insidiae non nocerent; sed ad propitiandum Deum efficaciora ubique offerrentur holocausta: quando per mediatorem Dei et hominum hominem Christum Jesum eadem confessio 1147 plebium, eadem sacerdotum, eadem esset et regum, gloriosissime fili et clementissime Auguste. CAP. II. His autem, propter quae tanta facta est congregatio sacerdotum, bono et optabili fine compositis, miror et doleo quod pacem universalis Ecclesiae divinitus reformatam, ambitionis rursus spiritus inquietat. Quamvis enim necessarie sibi frater meus Anatolius consuluisse videatur ut ordinatorum suorum errorem deserens, in assensum catholicae fidei salubri correctione transiret, custodire tamen debuit ut quod vestro beneficio noscitur consecutus, nullius cupiditatis pravitate turbaret. Nos enim vestrae fidei et interventionis habentes", |
| "candidate_score": 0.677376, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_8", |
| "bdc_text": "Et tu ea de re gratias agebas domino ministrorum nomine , quod tandem constaret re ipsa nos non dissentire , sed ad concordiam stabiliendam eum sensum tenere Lutherum , quem ecclesiae nostrae hactenus tulissent .", |
| "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1037", |
| "psc_text": "Quoniam vero post judicium de illo opus erat (quem in finem diligentissime pius imperator sanctam synodum congregavit) ut in rectae vestrae fidei sensum omnium conveniret intelligentia, cum oratione et lacrymis, astante nobis in spiritu et cooperante per isthinc missos Deo charissimos viros tua sanctitate, habentes protectricem sanctissimam et speciosissimam Euphemiam martyrem, salutari huic operi nos ipsos omnes reliquis depositis curis dedidimus; et cum tempus postularet ut 1128 omnes congregati sanctissimi episcopi concordem definitionem ederent ad explicationem, et clariorem intelligentiam confessionis in Dominum nostrum Jesum Christum; Dominus Deus inventus, et non quaerentibus apparens, apparens autem etiam non interrogantibus eum, etsi quidam ab initio contentiose obstare conati sunt, ostendit tamen suam veritatem, et disposuit, ut unanime et contradictionis expers ab omnibus publicaretur scriptum, quod tum confirmaret constantium animos, tum invitaret ad viam veritatis omnes qui a veritate declinabant. Et quidem cum subscripsissemus unanimi consensu hujusmodi libello, qui conveneramus in consessu universalis nostrae", |
| "candidate_score": 0.677203, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_8_10", |
| "bdc_text": "Et tu ea de re gratias agebas domino ministrorum nomine , quod tandem constaret re ipsa nos non dissentire , sed ad concordiam stabiliendam eum sensum tenere Lutherum , quem ecclesiae nostrae hactenus tulissent . Modo excusat , quod agere est iussus , et sic excusat , ut palam se ipsum praevaricationis cuiusdam insimulet , cum testetur , se multa donasse nobis , quae Luthero fortasse sint displicitura . Ad haec Basileenses , Mulhusianos et nostros ita commendat , velut saniori iudicio fuerimus vestris , qui nihil tamen probavimus , quam quod omnes probarunt , praeter unam subscribendi voluntatem , quam sua illa declaratio Lutheranae fidei nobis emulserat .", |
| "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_996", |
| "psc_text": "Huc usque nobis constabat tristitia, 1102 et statim bonorum gratia resplenduit; et unum zizanium revellentes, totum mundum tritico puro cum voluptate replevimus; et tamquam evellendi et plantandi potestatem suscipientes, sectionem quidem usque ad unum coarctavimus, bonorum autem fertilitatem diligenter plantavimus. Deus enim operabatur, et quae conventum thalami coronabat venerabilis Euphemia, quae sicut propriam confessionem fidei a nobis suscipiens definitionem, suo sponso per piissimum principem et amatricem Dei imperatricem obtulit, omnem quidem adversariorum perturbationem sepiens, veritatis autem ut amicam confessionem confirmans, et manu et lingua omnium sententis assignans ad manifestationem. Haec sunt quae tecum praesenti spiritu, et ut fratribus favere scienti, qui nobis in tuorum pene comparuit sapientia, operati sumus. CAP. IV. Innotescimus autem quod et alia quaedam de ordine rerum et regularum ecclesiasticarum constantiae causa statuimus, scientes et vestram sanctitatem, si agnoverit, probaturam haec et confirmaturam. Qui enim ante multa tempora mos fuit, quem tenuit Constantinopolitana sancta Dei Ecclesia ad", |
| "candidate_score": 0.676405, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_5_7", |
| "bdc_text": "Concordiam non quaerit , sed discordiam pessimis gravatam suspicionibus , qui tam frigide commendat bene meritos , praesertim apud illos , quibuscum gravissimas simultates gessimus . Quid opus erat excusare apud Lutherum , quod nomine Lutheri in publico consessu omnium ordinum Basileae tanta , ut aiebat , fide egit , contestatione etiam adiecta , haud aliud sentire de eucharistia Lutherum , quam quod ipse coram declaratis articulis in medium attulisset ? Hac enim una causa senatus Basiliensis et noster Sangallensis subscribendum articulis putabant , ne qua remora caus longe utilissima iniiceretur , quia palam ita constaret , non aliud sentire Lutherum Bucero referente , quam quod nostri multis iam annis docuissent .", |
| "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_172", |
| "psc_text": "Quesnellus sollicitus de corrigendis ex fide codicum vulgatae S. Leonis editionis erroribus, hanc impressam editionem, quae nullis mss. nititur, repudiavit. Cum vero in ipsis codicibus tantam varietatem perspiceret, nec unum codicem nancisci potuisset, qui aptum omnia conciliandi modum suggereret; primam editionis rationem, quam in antiquioribus collectionibus, et mss. descriptam vidit, retinendam et vindicandam putavit. Secundam vero rationem editionis Hadrianeae eo libentius rejecit, quod in ea nonnullae Romanae sedis praerogativae praeferantur, in quas cum non bene esset animatus, apertam interpolationem, pluresque imposturae gradus in ejus editionis, ut vocat, additamentis videre sibi visus est, quos in notis latissime exposuit. 6. Qui vero non perinde in Romanorum pontificum privilegia infensi, etsi Gallicanis principiis imbuti, Quesnelli notas ad calculos revocarunt, approbandam quidem censuerunt editionem decurtatam primae formae, at non idcirco repudianda credidere Hadrianeae editionis additamenta, nec efficacia et convincentia existimarunt quae contra haec a Quesnello afferuntur. Inter hos Stephanus Baluzius, tom. II Capitularium pag.", |
| "candidate_score": 0.675309, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_8_10", |
| "bdc_text": "Et tu ea de re gratias agebas domino ministrorum nomine , quod tandem constaret re ipsa nos non dissentire , sed ad concordiam stabiliendam eum sensum tenere Lutherum , quem ecclesiae nostrae hactenus tulissent . Modo excusat , quod agere est iussus , et sic excusat , ut palam se ipsum praevaricationis cuiusdam insimulet , cum testetur , se multa donasse nobis , quae Luthero fortasse sint displicitura . Ad haec Basileenses , Mulhusianos et nostros ita commendat , velut saniori iudicio fuerimus vestris , qui nihil tamen probavimus , quam quod omnes probarunt , praeter unam subscribendi voluntatem , quam sua illa declaratio Lutheranae fidei nobis emulserat .", |
| "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1175", |
| "psc_text": "II. Quamvis autem de praeclaro fidei vestrae opere nihil vestra pietas indicarit, mihi tamen per veneratorem una mecum specialiter vestrum, fratrem meum Julianum episcopum innotuisse significo, quam pio dignati fueritis responso imperitorum monachorum animos et cohibere pariter et docere: ut, si illos non penitus deseruit divina miseratio, sentiant se et didicisse quod credant, et agnovisse quod timeant. Quia vero omnibus modis obediendum est pietatis vestrae religiosissimae voluntati, constitutionibus synodalibus, quae mihi de confirmatione fidei catholicae, et de haereticorum 1205 damnatione placuerunt, libens adjeci sententiam meam; quae ut ad notitiam omnium sacerdotum Ecclesiarumque perveniat, vestrae clementiae praeceptio ordinare dignabitur. Affuturam credo et spero gratiam Dei, quae tam sanctam tanti principis curam plenissimum desiderii sui fructum faciat obtinere, ut omnibus dissentiendi occasionibus amputatis, apostolicae ubique doctrinae pax regnet et veritas. Fratri autem meo Juliano episcopo noverit vestra clementia hoc me proprie delegasse, ut quidquid illic ad custodiam fidei pertinere probaverit, meo nomine", |
| "candidate_score": 0.675024, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_10_12", |
| "bdc_text": "Ad haec Basileenses , Mulhusianos et nostros ita commendat , velut saniori iudicio fuerimus vestris , qui nihil tamen probavimus , quam quod omnes probarunt , praeter unam subscribendi voluntatem , quam sua illa declaratio Lutheranae fidei nobis emulserat . At iam nunc e suis libris constat , quam male senserimus , subscripturi videlicet salebrosis articulis iuxta sensum ab ipso D. Lutheri nomine relatum , quem tantopere excusari coram ipso Luthero oportuerit .", |
| "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1037", |
| "psc_text": "Quoniam vero post judicium de illo opus erat (quem in finem diligentissime pius imperator sanctam synodum congregavit) ut in rectae vestrae fidei sensum omnium conveniret intelligentia, cum oratione et lacrymis, astante nobis in spiritu et cooperante per isthinc missos Deo charissimos viros tua sanctitate, habentes protectricem sanctissimam et speciosissimam Euphemiam martyrem, salutari huic operi nos ipsos omnes reliquis depositis curis dedidimus; et cum tempus postularet ut 1128 omnes congregati sanctissimi episcopi concordem definitionem ederent ad explicationem, et clariorem intelligentiam confessionis in Dominum nostrum Jesum Christum; Dominus Deus inventus, et non quaerentibus apparens, apparens autem etiam non interrogantibus eum, etsi quidam ab initio contentiose obstare conati sunt, ostendit tamen suam veritatem, et disposuit, ut unanime et contradictionis expers ab omnibus publicaretur scriptum, quod tum confirmaret constantium animos, tum invitaret ad viam veritatis omnes qui a veritate declinabant. Et quidem cum subscripsissemus unanimi consensu hujusmodi libello, qui conveneramus in consessu universalis nostrae", |
| "candidate_score": 0.674127, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_7_9", |
| "bdc_text": "Hac enim una causa senatus Basiliensis et noster Sangallensis subscribendum articulis putabant , ne qua remora caus longe utilissima iniiceretur , quia palam ita constaret , non aliud sentire Lutherum Bucero referente , quam quod nostri multis iam annis docuissent . Et tu ea de re gratias agebas domino ministrorum nomine , quod tandem constaret re ipsa nos non dissentire , sed ad concordiam stabiliendam eum sensum tenere Lutherum , quem ecclesiae nostrae hactenus tulissent . Modo excusat , quod agere est iussus , et sic excusat , ut palam se ipsum praevaricationis cuiusdam insimulet , cum testetur , se multa donasse nobis , quae Luthero fortasse sint displicitura .", |
| "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_670", |
| "psc_text": "sanctam synodum, vel ad Flavianum episcopum detulerunt, episcoporum publicari auribus Alexandrinus permisisset antistes, ita manifestatione purissimae fidei, quam divinitus inspiratam et accepimus, et tenemus, omnium concertationum strepitus quievisset, ut nec imperitia ultra desiperet, nec occasionem nocendi aemulatio reperiret. Sed dum privatae causae religionis exercentur obtentu, commissum est impietate paucorum, quod universam Ecclesiam vulneraret. Comperimus enim, non incerto nuntio, sed fidelissimo rerum, quae gestae sunt, narratore Hilaro diacono nostro, qui vix, ne subscribere per vim cogeretur, effugit, convenisse ad synodum plurimos sacerdotes, quorum utique frequentia consultationi et judicio profuisset, si is qui sibi locum principem vindicabat, sacerdotalem moderationem custodire voluisset; ut, sicut moris est, omnium sententiis ex libertate prolatis, id tranquillo et aequo constitueretur examine, quod et fidei congrueret, congreret, et errantibus subveniret. In ipso autem judicio non omnes qui convenerant, interfuisse cognovimus. Nam alios rejectos, alios didicimus intromissos, qui pro supradicti 913 sacerdotis arbitrio, impiis subscriptionibus captivas manus dederent, et", |
| "candidate_score": 0.669999, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_10", |
| "bdc_text": "Ad haec Basileenses , Mulhusianos et nostros ita commendat , velut saniori iudicio fuerimus vestris , qui nihil tamen probavimus , quam quod omnes probarunt , praeter unam subscribendi voluntatem , quam sua illa declaratio Lutheranae fidei nobis emulserat .", |
| "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1051", |
| "psc_text": "ἐπεχείρησαν, ἀνέδειξεν ὅμως τὴν ἑαυτοῦ ἀλήθειαν, καὶ ᾠκονόμησε σύμφωνον, καὶ ἀντίλεκτον ἐκφωνηθῆναι παρὰ πάντων ἔγγραφον· στηρίζζντα μὲν τῶν βεβαίων τὰς ψυχὰς, προσκαλούμενον δὲ πάντας εἰς τὴν ὁδὸν τῆς ἀληθείας τοὺς ἀπὸ τῆς ἀληθείας ἐκκλίνοντας καὶ δὴ ὑποσημηνάμενος συμφώνως τῃ τοιούτῷ χάρτῳ παραγενόμενοι εἰς τὸ συνέδριον τῆς οἰκουμενικῆς ἡμῶν συνόδου ἐν τῷ μαρτυρίῳ τῆς αὐτῆς ἁγιωτάτης καὶ καλλινίκου μάρτυρος Εὐφημίας· τοῦ τε εὐσεβεστάτου, καὶ φιλοχρίστου βασιλέως ἡμῶν Μαρκιανοῦ, καὶ τῆς εὐσεβεστάτης κατὰ πάντα πιστοτὰτης βασιλίδος, καὶ αὐγούστης τῆς θυγατρὸς ἡμῶν Πυλχερίας μετά προσευχῆς, χαρᾶς τε καὶ εὐφροσύνης, τὸν ἐπὶ τῇ βεβαιώσει τῆς τῶν πατέρων ἡμῶν ἔγγραφον πίστεως ὅρον κατὰ τὴν ὑμετέραν ἐκείνην ἱερὰν ἐπιστολὴν, ἐπιτεθεικότες 1129 τῷ ἁγίῳ θυσιαστηρίῳ προσδεδώκαμεν τῇ αὐτῶν εὺσεβείᾳ· οὕτως αὐτὸν δέξασθαι τούτων ἀπαιτησάντων οἵπερ δεξάμενοι ἐδόξασεν σὺν ἡμῖν τὸν δεσπότην Χριστὸν τὸν ἀπελάσαντα μὲν πάντα ζόφον κακοδοξίας· τρανώσαντα δὲ ὁμογνωμόνως τὸν λόγον τῆς ἀληθείας, καὶ τὸ μὲν περὶ τῆς ἐκκλησιαστικῆς εἰρήνης, καὶ τῆς περὶ τὴν εὐαγῆ", |
| "candidate_score": 0.666837, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_15_17", |
| "bdc_text": "Utcunque autem istaec habeant , censeo rem omnem summa fide celandam neque attrectandam in praesentia ullo verbo , non modo quia constet , saepe nos literis ceu arcanis internuntiis concredere , quae ne amicis quidem omnibus nota esse vellemus , immo plerunque apud amicos de amicissimis conquerimur ; sed hac etiam causa , quae mihi potissima est , ne senatum Argentoratensem negotio liberius detecto a nostris abalienemus , quanquam et ipso consule Matthia abusus videtur Bucerus . Tamen consultissimum est dissimulare , ne oleum ( quod dicitur ) addamus camino et tristes tragoedias excitemus inter fratres , partim ob epistolam proditam , partim ob fidem , quam senatus Argentoratensis nostris tanti viri praesentia fecit .", |
| "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_890", |
| "psc_text": "dilectio tua litteris, quas per nostros accipiet, plenius instruetur. Data idibus Aprilis, Adelfio viro clarissimo consule. 1042 EPISTOLA LXXXI. AD JULIANUM EPISCOPUM. SYNOPSIS. Julianum diu per Dioscori improbitatem vexatum monet lapsos in communionem recipi non debere, nisi perfidia cum auctoribus damnata. LEO episcopus JULIANO episcopo. Litteras fraternitatis tuae per filios nostros Constantinopolitanos clericos, nuntias tuae salutis accepi; quibus te magnis tribulationibus gravatum fuisse significas: cum utique non defuerit materia sollicitudinis et laboris, quae inter procaces catholicae fidei adversarios inhaerentem veritati animum fatigarent; isque, ut scribis, fuerit animus ut per occasionem necessitatis et nobis te et patriae praesentares. Quod vere futurum speraveram, ut apertius omnium haereticorum ambages tuo ore recognoscerem. Sed gratias Deo, quod ita et incolumitas tua, et Ecclesiae causa profecit, ut liberum tibi fuerit apud eos interim degere, quorum nobis probabilis consensus innotuit, sicut et fratris Anatolii scripta profitentur, et gesta quae apud ipsum coram nostris sunt confecta demonstrant,", |
| "candidate_score": 0.665552, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_10", |
| "bdc_text": "Ad haec Basileenses , Mulhusianos et nostros ita commendat , velut saniori iudicio fuerimus vestris , qui nihil tamen probavimus , quam quod omnes probarunt , praeter unam subscribendi voluntatem , quam sua illa declaratio Lutheranae fidei nobis emulserat .", |
| "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_838", |
| "psc_text": "dilucide protestantia quod si quis de incarnatione Verbi Dei aliud aliquid credat aut asserat, quam catholicorum omnium et mea professio protestatur, hunc a sua communione secernat, ut ei fraternam in Christo charitatem merito possimus impendere. Ut autem salubribus curis velocior pleniorque, auxiliante Domino per vestrae clementiae fidem praestetur effectus, ad pietatem vestram fratres et coepiscopos meos, Abundium et Asterium, sed et Basilium et Senatorem, presbyteros, quorum mihi devotio est probata, direxi, per quos, quae nostrae forma sit fidei, manifestatis instructionibus quas misimus possitis dignanter agnoscere: ut si Constantinopolitanus antistes in eamdem confessionem toto corde consentit, securi, ut dignum est, de ecclesiastica pace laetemur, neque aliquid residere videatur ambiguum, 1008 unde superfluis forsitan suspicionibus laboremus. Sin vero aliqui a puritate nostrae fidei atque Patrum auctoritate dissentiunt, concilium universale intra Italiam, sicut synodus quae ob hanc causam Romae convenerat, mecum petiit, clementia vestra concedat: ut in unum convenientibus omnibus his qui aut", |
| "candidate_score": 0.665102, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_10", |
| "bdc_text": "Ad haec Basileenses , Mulhusianos et nostros ita commendat , velut saniori iudicio fuerimus vestris , qui nihil tamen probavimus , quam quod omnes probarunt , praeter unam subscribendi voluntatem , quam sua illa declaratio Lutheranae fidei nobis emulserat .", |
| "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1037", |
| "psc_text": "Quoniam vero post judicium de illo opus erat (quem in finem diligentissime pius imperator sanctam synodum congregavit) ut in rectae vestrae fidei sensum omnium conveniret intelligentia, cum oratione et lacrymis, astante nobis in spiritu et cooperante per isthinc missos Deo charissimos viros tua sanctitate, habentes protectricem sanctissimam et speciosissimam Euphemiam martyrem, salutari huic operi nos ipsos omnes reliquis depositis curis dedidimus; et cum tempus postularet ut 1128 omnes congregati sanctissimi episcopi concordem definitionem ederent ad explicationem, et clariorem intelligentiam confessionis in Dominum nostrum Jesum Christum; Dominus Deus inventus, et non quaerentibus apparens, apparens autem etiam non interrogantibus eum, etsi quidam ab initio contentiose obstare conati sunt, ostendit tamen suam veritatem, et disposuit, ut unanime et contradictionis expers ab omnibus publicaretur scriptum, quod tum confirmaret constantium animos, tum invitaret ad viam veritatis omnes qui a veritate declinabant. Et quidem cum subscripsissemus unanimi consensu hujusmodi libello, qui conveneramus in consessu universalis nostrae", |
| "candidate_score": 0.664244, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_10", |
| "bdc_text": "Ad haec Basileenses , Mulhusianos et nostros ita commendat , velut saniori iudicio fuerimus vestris , qui nihil tamen probavimus , quam quod omnes probarunt , praeter unam subscribendi voluntatem , quam sua illa declaratio Lutheranae fidei nobis emulserat .", |
| "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_955", |
| "psc_text": "Admonitis ergo fratribus et coepiscopis meis, habitoque conventu, vestrarum formam 1081 tenuimus litterarum. Nam recensita epistola beatitudinis vestrae in sacerdotum Domini concilio, quam sanctus frater et coepiscopus noster Abundantius, et compresbyter meus Senator detulerant, agnitaque eorum narratione, sicut scripta vestra signaverant, rerum gestarum ordine continuo requisita est recitataque epistola, quam fidei assertione plene digestam, ad Orientem dudum sanctitas vestra transmiserat, quae ad nos ex vestra admonitione, sancto fratre et coepiscopo nostro Ceretio mutuante pervenit. Claruit eam plena fidei simplicitate fulgere, prophetarum etiam assertionibus, evangelicis auctoritatibus, et apostolicae doctrinae testimoniis, nitore quodam lucis ac veritatis splendore radiare, omnibusque sensibus convenire, quos beatus Ambrosius. de incarnationis Dominicae mysterio suis libris Spiritu sancto excitatus inseruit. CAP. III. Et quia omnia majorum fidei nobis antiquitus traditae tota puritate conveniunt, Domine sancte et beatissime pater, placuit omnibus, quorum subscriptio subter annexa nomina poterit declarare, ut eos qui impie de incarnationis Dominicae sacramento sentiunt, quamvis intellectus", |
| "candidate_score": 0.661816, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_10", |
| "bdc_text": "Ad haec Basileenses , Mulhusianos et nostros ita commendat , velut saniori iudicio fuerimus vestris , qui nihil tamen probavimus , quam quod omnes probarunt , praeter unam subscribendi voluntatem , quam sua illa declaratio Lutheranae fidei nobis emulserat .", |
| "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_999", |
| "psc_text": "sanctissimi episcopi 1103 Paschasinus et Lucensius, et qui cum eis est reverentissimus presbyter Bonifacius, his ita constitutis vehementer resistere tentaverunt, procul dubio a vestra providentia inchoari et hoc bonum volentes; ut quemadmodum fidei, sic et ordinis vobis imputetur restitutio. Nos autem satisfacientes piissimis et amatoribus Christi principibus, qui pro hac causa gaudent, et clarissimo senatui, et toti, sicut est dicendum, regiae urbi, congruum esse putavimus honorem ejus ab universali synodo confirmari, et tamquam ex tua initium sumpserit sanctitate, per hos quos fovere semper festinasti, confidenter firmavimus, scientes quia omne bonum quod a filiis fit, ad proprios recurrit parentes. Rogamus igitur, honora et tuis sententiis nostrum judicium; et quemadmodum nos consensum in bonis capiti contulimus, sic et caput filiis quod decet adimpleat. Sic enim et piissimi principes curabuntur, qui tuae sanctitatis sicut legem affirmaverunt judicium, et Constantinopolitana sedes vicissitudinem suscipiet, quae vobis semper omne studium ad causam pietatis exhibuit, et zelo", |
| "candidate_score": 0.661283, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_16_18", |
| "bdc_text": "sed hac etiam causa , quae mihi potissima est , ne senatum Argentoratensem negotio liberius detecto a nostris abalienemus , quanquam et ipso consule Matthia abusus videtur Bucerus . Tamen consultissimum est dissimulare , ne oleum ( quod dicitur ) addamus camino et tristes tragoedias excitemus inter fratres , partim ob epistolam proditam , partim ob fidem , quam senatus Argentoratensis nostris tanti viri praesentia fecit . Pridie Kalendas Apriles 1537 .", |
| "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_890", |
| "psc_text": "dilectio tua litteris, quas per nostros accipiet, plenius instruetur. Data idibus Aprilis, Adelfio viro clarissimo consule. 1042 EPISTOLA LXXXI. AD JULIANUM EPISCOPUM. SYNOPSIS. Julianum diu per Dioscori improbitatem vexatum monet lapsos in communionem recipi non debere, nisi perfidia cum auctoribus damnata. LEO episcopus JULIANO episcopo. Litteras fraternitatis tuae per filios nostros Constantinopolitanos clericos, nuntias tuae salutis accepi; quibus te magnis tribulationibus gravatum fuisse significas: cum utique non defuerit materia sollicitudinis et laboris, quae inter procaces catholicae fidei adversarios inhaerentem veritati animum fatigarent; isque, ut scribis, fuerit animus ut per occasionem necessitatis et nobis te et patriae praesentares. Quod vere futurum speraveram, ut apertius omnium haereticorum ambages tuo ore recognoscerem. Sed gratias Deo, quod ita et incolumitas tua, et Ecclesiae causa profecit, ut liberum tibi fuerit apud eos interim degere, quorum nobis probabilis consensus innotuit, sicut et fratris Anatolii scripta profitentur, et gesta quae apud ipsum coram nostris sunt confecta demonstrant,", |
| "candidate_score": 0.659919, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_10", |
| "bdc_text": "Ad haec Basileenses , Mulhusianos et nostros ita commendat , velut saniori iudicio fuerimus vestris , qui nihil tamen probavimus , quam quod omnes probarunt , praeter unam subscribendi voluntatem , quam sua illa declaratio Lutheranae fidei nobis emulserat .", |
| "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1038", |
| "psc_text": "ab initio contentiose obstare conati sunt, ostendit tamen suam veritatem, et disposuit, ut unanime et contradictionis expers ab omnibus publicaretur scriptum, quod tum confirmaret constantium animos, tum invitaret ad viam veritatis omnes qui a veritate declinabant. Et quidem cum subscripsissemus unanimi consensu hujusmodi libello, qui conveneramus in consessu universalis nostrae synodi in confessione ejusdem sanctissimae et victricis martyris Euphemiae, cumque cum piissimi et Christi amantissimi imperatoris nostri Marciani, et piissimae perque omnia fidelissimae imperatricis et Augustae filiae nostrae Pulcheriae oratione et gaudio atque hilaritate scriptam ad confirmandam eam quae Patrum nostrorum fuit fidei definitionem juxta vestram illam sacram epistolam 1130 supra sanctum altare posuissemus, ipsam eorum pietati tradidimus, sic eam ut acciperent, cum ipsi rogavissent: qui accipientes gloriam dederunt nobiscum Christo Domino, qui expulit quidem obscuritatem pravae opinionis, et illustravit summa consensione verbum veritatis. Et quae quidem ad ecclesiasticam pacem concordiamque sacerdotum in fide pura spectant, per gratiam Salvatoris hoc", |
| "candidate_score": 0.659573, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_15_17", |
| "bdc_text": "Utcunque autem istaec habeant , censeo rem omnem summa fide celandam neque attrectandam in praesentia ullo verbo , non modo quia constet , saepe nos literis ceu arcanis internuntiis concredere , quae ne amicis quidem omnibus nota esse vellemus , immo plerunque apud amicos de amicissimis conquerimur ; sed hac etiam causa , quae mihi potissima est , ne senatum Argentoratensem negotio liberius detecto a nostris abalienemus , quanquam et ipso consule Matthia abusus videtur Bucerus . Tamen consultissimum est dissimulare , ne oleum ( quod dicitur ) addamus camino et tristes tragoedias excitemus inter fratres , partim ob epistolam proditam , partim ob fidem , quam senatus Argentoratensis nostris tanti viri praesentia fecit .", |
| "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_828", |
| "psc_text": "Secreta etiam mandata legatis commissa indicat. Dilectissimo fratri RAVENNIO, LEO papa. Diu filios nostros Petronium presbyterum et Regulum diaconum in Urbe tenuimus: quoniam et de nostra hoc gratia merebantur, et fidei quae nunc quorumdam errore incessitur, ratio postulabat. Voluimus enim eos nostro interesse tractatui, et universa cognoscere quae per te cupimus ad omnium fratrum et consacerdotum nostrorum notitiam pervenire, charissime; hoc dilectioni tuae specialiter delegantes, ut sollicitudine vigilantiae tuae epistola 1001 nostra, quam ad Orientem pro fidei defensione direximus,) vel sanctae memoriae Cyrilli, quae nostris sensibus tota concordat, universis fratribus innotescat: ut certiores effecti contra eos qui incarnationem Domini pravis persuasionibus aestimant temerandam, spirituali se virtute praemuniant. Habes probabilem facultatem, qua cunctis Ecclesiis et Deo nostro episcopatus tui possis commendare primordia, si haec ita, ut credimus atque mandavimus, impleveris, frater charissime. Quae autem committenda litteris non fuerunt, cum praedictorum filiorum nostrorum insinuatione didiceris, Domini fretus auxilio efficaciter, 1002 ut diximus,", |
| "candidate_score": 0.656483, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_8", |
| "bdc_text": "Et tu ea de re gratias agebas domino ministrorum nomine , quod tandem constaret re ipsa nos non dissentire , sed ad concordiam stabiliendam eum sensum tenere Lutherum , quem ecclesiae nostrae hactenus tulissent .", |
| "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_157", |
| "psc_text": "Ecclesiarum statum 641 et concordiam custodiri cupimus sacerdotum, ad unitatem vos vinculo charitatis hortantes et obtestamur, et affectione congrua commonemus, ut ea quae a nobis Deo inspirante et beatissimo Petro apostolo, discussis probatisque nunc omnibus causis decreta sunt, pro vestra pace et dignitate servetis: certi non tam nostro quam vestro honori proficere, quod talia statuisse cognoscimur. Non enim nobis ordinationes vestrarum provinciarum defendimus, quod potest forsitan ad depravandos vestrae sanctitatis animos Hilarius pro suo more mentiri; sed vobis per nostram sollicitudinem vindicamus, ne quid ulterius liceat novitati, nec praesumptori locus ultra jam pateat privilegia vestra cassandi. Nostrae etiam gratulationi hoc solum crescere profitemur, si et apostolicae sedis diligentia apud vos illibata servetur, et per sacerdotalis disciplinae custodiam honori vestro perire, quod suum est, improbis usurpationibus non sinamus. Et quoniam honoranda est semper antiquitas, fratrem et coepiscopum nostrum Leontium probabilem sacerdotem, hac, si vobis placet, dignitate volumus decorari: ut praeter ejus", |
| "candidate_score": 0.656046, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_15_17", |
| "bdc_text": "Utcunque autem istaec habeant , censeo rem omnem summa fide celandam neque attrectandam in praesentia ullo verbo , non modo quia constet , saepe nos literis ceu arcanis internuntiis concredere , quae ne amicis quidem omnibus nota esse vellemus , immo plerunque apud amicos de amicissimis conquerimur ; sed hac etiam causa , quae mihi potissima est , ne senatum Argentoratensem negotio liberius detecto a nostris abalienemus , quanquam et ipso consule Matthia abusus videtur Bucerus . Tamen consultissimum est dissimulare , ne oleum ( quod dicitur ) addamus camino et tristes tragoedias excitemus inter fratres , partim ob epistolam proditam , partim ob fidem , quam senatus Argentoratensis nostris tanti viri praesentia fecit .", |
| "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_863", |
| "psc_text": "inseparabiliter atque indifferenter uniti, state constanter et viriliter agite; ac si quae sunt morae de his quae poscimus ordinandis, per occasiones tamen, quas fidas gratia divina providerit, litteris nos vestrae dilectionis instruite. Quia multum solatii est, 1024 cum sollicitis animis rerum desideratarum actio nuntiatur. Volumus autem ut hae litterae nostrae, quas ad vestram dilectionem misimus, etiam caeteris catholicis innotescant: quo intelligant se quoque ad defensionem fidei hisce nostris exhortationibus incitari. Data sexto idus Novembris, Valentiniano Augusto septies et Avieno consulibus. EPISTOLA LXXVI. MARCIANI IMPERATORIS AD ARCHIEPISCOPUM ROMAE LEONEM. Decimo kalendas Decembris Constantinopoli, domino nostro Valentiniano imperatore nostro piissimo septimum et Avieno clarissimis consulibus, sacrae litterae missae sunt a domino nostro Marciano perpetuo imperatore ad sanctissimum episcopum Leonem, quibus significabat eos qui ab eodem viro reverendissimo missi fuerant hilariter fuisse susceptos: quare cum omni alacritate eo se conferre dignetur, et synodum celebrare; vel, si hoc ei grave videbitur, suis litteris significet", |
| "candidate_score": 0.655646, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_16_18", |
| "bdc_text": "sed hac etiam causa , quae mihi potissima est , ne senatum Argentoratensem negotio liberius detecto a nostris abalienemus , quanquam et ipso consule Matthia abusus videtur Bucerus . Tamen consultissimum est dissimulare , ne oleum ( quod dicitur ) addamus camino et tristes tragoedias excitemus inter fratres , partim ob epistolam proditam , partim ob fidem , quam senatus Argentoratensis nostris tanti viri praesentia fecit . Pridie Kalendas Apriles 1537 .", |
| "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_754", |
| "psc_text": "merito anathematizavimus; ita juste etiam horum impietatem, qui veritatem carnis nostrae negant a Domino nostro Jesu Christo susceptam esse, damnamus, Gloriosissime. Unde si pietas vestra suggestioni ac supplicationi 957 nostrae dignetur annuere, ut intra Italiam haberi jubeatis episcopale concilium, cito auxiliante Deo poterunt omnia scandala, quae in perturbationem totius Ecclesiae sunt commota, resecari: ut per universum regnum vestrum catholicae fidei integritate 958 servata, et pacem Christianam manere, et vestram apud Deum crescere gloriam gaudeamus. Data octavo kalendas Januarias, Asturio et Protogene viris clarissimis consulibus. ADMONITIO IN SEQUENTES IMPERIALES EPISTOLAS. 1. Cur epistolae sequentes Leoninis insertae fuerint, probe notavit Quesnellus in brevi admonitione eisdem epistolis praemissa his verbis: Ex epistolarum subjectarum serie manifestum est scriptas eas fuisse consilio et hortatu sancti Leonis totiusque synodi, ex qua et cujus nomine datae sunt superiores pontificis litterae. Has igitur pro utrarumque affinitate hoc loco excudendas putavimus. Nam et clariorem illius synodi nobis ingerunt notitiam,", |
| "candidate_score": 0.648089, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_14", |
| "bdc_text": "Longe candidius hic acturus est nobiscum , quam ille egerit , quippe non dubitavit illius literas velut suspectas amicis communicare ac ceu in lucem edere , ut constare posset , probene nobiscum actum fuerit an secus .", |
| "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_501", |
| "psc_text": "Τῷ ἀγαπητῷ Φλαυιαῷ Λέων. Ἀναγνόντες τὰ γράμματα τῆς ἀγάπης τῆς σῆς, ἅπερ οὕτω βραδύτατα γεγενῆσθαι θαυμάζομεν, καὶ τῇ τάξει τῶν ὑπομνημάτων ἐγύψαντες (sic) ,ἥ τις ἐπὶ τῶν ἐπισκόπων ἐπράχθη, μόλις ποτὲ τί τὸ παρ' ὑμῖν σκάνδαλον ἀναφυὲν κατὰ τῆς ὑγιοῦς πίστεως, ἔγνωμεν· καὶ τὰ πρότερον λεληθέναι δοκοῦντα νῦν ἡμῖν δῆλα γεγένηται, 804 δι' ὧν Εὐτυχὴς, ὁ τῇ τοῦ πρεσβυτέρου προσηγορίᾳ τιμῆς ἄξιος νομισθεὶς, πολύ τις ἀσύνετος, καὶ λίαν ἀμαθὴς ἀποδείκνυται· ὡς περὶ αὐτοῦ προφήτου εἴρησθαι. Οὐκ ἠβουλήθη συνιέναι τοῦ ἀγαθῦναι, ἀδικίαν ἐμελέτησεν ἐπὶ τῆς κοίτης αὐτοῦ· τί δ' ἂν ἀδικώτερον εἴη τοῦ τὰ ἀσεβῆ φρονεῖν, καὶ τοῖς οὐ φρονοῦσι, καὶ σοφωτέροις μὲ εἴκειν; εἰς τὴν ἄνοιαν δὲ ταύτην ἐμπίπτουσιν, οἱ κατά τι μὲν ἐμπόδιον ἀσαφείας γνῶναι τὸ ἀληθὲς κωλυόμενοι, οὐκ ἐπὶ τὰς προφητικὰς δὲ φωνὰς, οὐκ ἐπὶ τάς τῶν ἀποστόλων γραφὰς, οὐκ ἐπὶ τὰς εὐαγγελικὰς αὐθεντίας, ἀλλ' ἐφ' ἑαυτοὺς ἀνατρέχοντες· καὶ διὰ τοῦτο διδάσκαλοι πλάνης ἀναδεικνύμενοι· ἐπειδὴ τῆς ἀληθείας μαθηταὶ", |
| "candidate_score": 0.622768, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_16", |
| "bdc_text": "sed hac etiam causa , quae mihi potissima est , ne senatum Argentoratensem negotio liberius detecto a nostris abalienemus , quanquam et ipso consule Matthia abusus videtur Bucerus .", |
| "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1159", |
| "psc_text": "Consulente autem dilectione tua de his in quibus putaveris ambigendum, non deerit relationibus tuis meae responsionis instructio: ut sequestrata earum actione causarum, quae in quibusque Ecclesiis praesulum suorum debent cognitione firmari, hanc specialem curam vice mea functus assumas, ne haeresis vel Nestoriana vel Eutychiana in aliqua parte revirescat: quia in episcopo Constantinopolitano catholicus vigor non est, nec multum aut pro sacramento salutis humanae, aut pro sua est aestimatione sollicitus: cum si quid illi inesset spiritualis industriae, ita et a quibus ordinatus sit, et cui viro successerit cogitare deberet, ut magis beatum Flavianum, quam sui honoris sequeretur auctores. Et ideo cum piissimi principes secundum obsecrationem meam dignati fuerint fratrem Anatolium de his quae merito in querelam veniunt increpare, jungat charitas tua diligentiam suam, ut universa scandala, adhibita plenissima correctione resecentur, et a filii nostri Aetii cesset injuriis. Nam apud catholicum episcopum, etiam si erat quod quacumque de causa succensendum archidiacono videretur,", |
| "candidate_score": 0.609337, |
| "ce_score": null |
| } |
| ] |
| }, |
| { |
| "rank": 3, |
| "cf_id": "cf021", |
| "work_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1", |
| "max_score": 0.695, |
| "ce_confirmed": false, |
| "evidence": [ |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_4_6", |
| "bdc_text": "primum male me habent Buceri studia , nec parum offendit , quod adeo contemptim causam maximam nostro nomine coram illo egit , cui nos praeter modum commendare et supra modum insinuare debuerat . Concordiam non quaerit , sed discordiam pessimis gravatam suspicionibus , qui tam frigide commendat bene meritos , praesertim apud illos , quibuscum gravissimas simultates gessimus . Quid opus erat excusare apud Lutherum , quod nomine Lutheri in publico consessu omnium ordinum Basileae tanta , ut aiebat , fide egit , contestatione etiam adiecta , haud aliud sentire de eucharistia Lutherum , quam quod ipse coram declaratis articulis in medium attulisset ?", |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_75", |
| "psc_text": "f 24 quod] quo v, cf. 10, 19 mundum non bene intellegi ecclesiam nomen esse positum ostenderetur, sicuti est: deus erat in Christo mundum reconcilians sibietsibi cetera huiusmodi, ubi ostenderetur ecclesia quoniam ipsa utique per Christum reconciliatur deo. et haec agebantur catholicis sermonem suum prosequendo perpetuare conantibus, illis autem ne id fieret perstrepentibus, cum suam responsionem non reseruarent, sicut catholici fecerant, cum eorum epistula legeretur, sed crebras contradictiones interponendo, ne catholicorum prosecutio imperturbata procurreret, impedirent. § 16 Flagitantibus itaque patientiam eorum catholicis et per multas cognitoris interlocutiones uix impetrantibus responderunt litteris eorum, ostendentes multis sanctarum scripturarum testimoniis et exemplis malos in ecclesia nunc sic esse permixtos, ut, quamuis debeat uigilare ecclesiastica disciplina ad eos non solum uerbis, sed etiam excommunicationibus et degradationibus corripiendos, tamen non solum in ea latentes nesciantur, sed plerumque propter pacem unitatis etiam cogniti tolerentur, sic ostendentes diuina testimonia consonare, ut et illa, quibus commendaretur ecclesia cum", |
| "candidate_score": 0.695, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_7_9", |
| "bdc_text": "Hac enim una causa senatus Basiliensis et noster Sangallensis subscribendum articulis putabant , ne qua remora caus longe utilissima iniiceretur , quia palam ita constaret , non aliud sentire Lutherum Bucero referente , quam quod nostri multis iam annis docuissent . Et tu ea de re gratias agebas domino ministrorum nomine , quod tandem constaret re ipsa nos non dissentire , sed ad concordiam stabiliendam eum sensum tenere Lutherum , quem ecclesiae nostrae hactenus tulissent . Modo excusat , quod agere est iussus , et sic excusat , ut palam se ipsum praevaricationis cuiusdam insimulet , cum testetur , se multa donasse nobis , quae Luthero fortasse sint displicitura .", |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_23", |
| "psc_text": "quod cum factum fuisset et appareret, quaesiuitjquaesiuit cognitor, utrum saltem sub dei 3 autem] tamen v 11 loco] hoc f 15 subacripseriiit Engelbrecht subscripeerant fv 28 postea] potius / testificatione firmarent eum fuisse Carthagini, quando praesentes praesentibus mandauerunt ut subscriberent. ubi uehementius perturbati responderunt: quid, si se alius pro eodem opposuit? hanc eorum falsitatem deprehensam iudicio dei relinquens iussit cetera nomina recitari, quibus recitatis quaesiuit de numero episcoporum partis utriusque. respondit officium nomina Donatistarum episcoporum esse ducenta septuaginta nouem annumeratis etiam illis, pro quibus absentibus alii subscripserant, computato et illo defuuctodefuncto. catholicorum autem omnium praesentium nomina esse constitit ducenta octoginta sex. uiginti enim non subscripserant, qui tamen suam exhibentes praesentiam et in medium procedentes, nisi quos infirmitas corporis illic apud Carthaginem tenuit, praesentibus gestis se mandare et consentire professi sunt. in loco ergo collationis, hoc est in thermis Gargilianis, quia ipse postea locus placuerat, ex his catholicis, qui mandato subscripserant", |
| "candidate_score": 0.669792, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_7_9", |
| "bdc_text": "Hac enim una causa senatus Basiliensis et noster Sangallensis subscribendum articulis putabant , ne qua remora caus longe utilissima iniiceretur , quia palam ita constaret , non aliud sentire Lutherum Bucero referente , quam quod nostri multis iam annis docuissent . Et tu ea de re gratias agebas domino ministrorum nomine , quod tandem constaret re ipsa nos non dissentire , sed ad concordiam stabiliendam eum sensum tenere Lutherum , quem ecclesiae nostrae hactenus tulissent . Modo excusat , quod agere est iussus , et sic excusat , ut palam se ipsum praevaricationis cuiusdam insimulet , cum testetur , se multa donasse nobis , quae Luthero fortasse sint displicitura .", |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_0", |
| "psc_text": "COLLATIO PRIMI DIEI. [PRAEFATIO] Cum catholici episcopi et partis Donati iussu imperatoris disputando inter se gestis apud tribunum et notarium Marcellinum cognitorem habitis contulissent, multum prolixa eorundem gestorum est facta conscriptio, quamuis posset totum multo breuius agi. sed qui causam bonam non se habere sciebant, id egerunt primum quantum potuerunt, ut nec ipsa collatio fieret et ut prorsus causa ipsa non ageretur. sed quia hoc obtinere minime potuerunt, id effecerunt multiplicitate gestorum, ut quod actum est non facile legeretur. unde uisum est isto breuiario cuncta complecti, ut ad signa numerorum, quae et in isto breuiculo et in ipsis gestis annotantur, sine difficultate quisque inueniat quod uoluerit. § 1 Ingressis itaque utrisque partibus primo loco recitatum est rescriptum imperatoris, quo iussit collationem inter memoratos episcopos fieri, ut superstitionem manifesta ratio confutaret. § 2 Secundo loco recitatum est edictum ipsius cognitoris, quod per prouinciam misit, ut conuenirentur utriusque partis episcopi et intra", |
| "candidate_score": 0.662999, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_8", |
| "bdc_text": "Et tu ea de re gratias agebas domino ministrorum nomine , quod tandem constaret re ipsa nos non dissentire , sed ad concordiam stabiliendam eum sensum tenere Lutherum , quem ecclesiae nostrae hactenus tulissent .", |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_75", |
| "psc_text": "f 24 quod] quo v, cf. 10, 19 mundum non bene intellegi ecclesiam nomen esse positum ostenderetur, sicuti est: deus erat in Christo mundum reconcilians sibietsibi cetera huiusmodi, ubi ostenderetur ecclesia quoniam ipsa utique per Christum reconciliatur deo. et haec agebantur catholicis sermonem suum prosequendo perpetuare conantibus, illis autem ne id fieret perstrepentibus, cum suam responsionem non reseruarent, sicut catholici fecerant, cum eorum epistula legeretur, sed crebras contradictiones interponendo, ne catholicorum prosecutio imperturbata procurreret, impedirent. § 16 Flagitantibus itaque patientiam eorum catholicis et per multas cognitoris interlocutiones uix impetrantibus responderunt litteris eorum, ostendentes multis sanctarum scripturarum testimoniis et exemplis malos in ecclesia nunc sic esse permixtos, ut, quamuis debeat uigilare ecclesiastica disciplina ad eos non solum uerbis, sed etiam excommunicationibus et degradationibus corripiendos, tamen non solum in ea latentes nesciantur, sed plerumque propter pacem unitatis etiam cogniti tolerentur, sic ostendentes diuina testimonia consonare, ut et illa, quibus commendaretur ecclesia cum", |
| "candidate_score": 0.660224, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_7", |
| "bdc_text": "Hac enim una causa senatus Basiliensis et noster Sangallensis subscribendum articulis putabant , ne qua remora caus longe utilissima iniiceretur , quia palam ita constaret , non aliud sentire Lutherum Bucero referente , quam quod nostri multis iam annis docuissent .", |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_54", |
| "psc_text": "enim ista nec accusari poterant nec defendi. haec eis saepius et a catholicis et ab ipso cognitore repetita et inculcata sunt, multis et uariis modis multarum prosecutionum illis ad eadem redeuntibus et eadem repetentibus, ne ageretur causa et ne gesta legerentur, quae iam in manibus esse cernebant. sed aliquando uicit cognitor tam longas obstinationes et iussit recitari, quae a catholicis data sunt, et coepit tandem agi causa, propter 12 et om. f 28 poterunt susp. Engelbrecht quam tot episcopi partis utriusque conuenerant. quod mirabiliter factum est, ut, cum Donatistae propterea quaererent petitoris personam, ne perueniretur ad causam, ipsa inquisitio petitoris subito in medium mitteret causam. § 8 Tertio ergo loco haec acta sunt. lecta est relatio Anullini proconsulis ad imperatorem Constantinum; quam quaerentibus Donatistis unde prolata sit, catholici responderunt in archiuo proconsulis, si dubitarent, esse quaerendum. in qua relatione euidentissime continetur ipsos primitus ad imperatorem Constantinum per memoratum proconsulem ea", |
| "candidate_score": 0.633565, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_7", |
| "bdc_text": "Hac enim una causa senatus Basiliensis et noster Sangallensis subscribendum articulis putabant , ne qua remora caus longe utilissima iniiceretur , quia palam ita constaret , non aliud sentire Lutherum Bucero referente , quam quod nostri multis iam annis docuissent .", |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_22", |
| "psc_text": "itinere esse defunctum. et cum quaererent catholici, quomodo potuerit apud Carthaginem subscribere qui fuerat in itinere defunctus, illi diu fluctuauerunt perturbati et nescientes quid responderent. nam primo dixerunt non de ipso, sed de alio fuisse suggestum. et cum catholici putassent de alio, id est de clerico, eos dicere, qui pro mortuo subscribere potuit, quaesitum est, utrum clericus suo nomine an illius pro mortuo subscripserit. sed postea responderunt ipsum quidem subscripsisse praesentem, cum octauo Calendas Iunias mandatum fieret, sed quoniam aeger subscripserat, remeantem ad propria in itinere defecisse. quo audito catholici petierunt superiora eorum uerba recitari, ut ipsa uarietas deprehensa claresceret. quod cum factum fuisset et appareret, quaesiuitjquaesiuit cognitor, utrum saltem sub dei 3 autem] tamen v 11 loco] hoc f 15 subacripseriiit Engelbrecht subscripeerant fv 28 postea] potius / testificatione firmarent eum fuisse Carthagini, quando praesentes praesentibus mandauerunt ut subscriberent. ubi uehementius perturbati responderunt: quid, si se alius pro eodem", |
| "candidate_score": 0.622288, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_7", |
| "bdc_text": "Hac enim una causa senatus Basiliensis et noster Sangallensis subscribendum articulis putabant , ne qua remora caus longe utilissima iniiceretur , quia palam ita constaret , non aliud sentire Lutherum Bucero referente , quam quod nostri multis iam annis docuissent .", |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_23", |
| "psc_text": "quod cum factum fuisset et appareret, quaesiuitjquaesiuit cognitor, utrum saltem sub dei 3 autem] tamen v 11 loco] hoc f 15 subacripseriiit Engelbrecht subscripeerant fv 28 postea] potius / testificatione firmarent eum fuisse Carthagini, quando praesentes praesentibus mandauerunt ut subscriberent. ubi uehementius perturbati responderunt: quid, si se alius pro eodem opposuit? hanc eorum falsitatem deprehensam iudicio dei relinquens iussit cetera nomina recitari, quibus recitatis quaesiuit de numero episcoporum partis utriusque. respondit officium nomina Donatistarum episcoporum esse ducenta septuaginta nouem annumeratis etiam illis, pro quibus absentibus alii subscripserant, computato et illo defuuctodefuncto. catholicorum autem omnium praesentium nomina esse constitit ducenta octoginta sex. uiginti enim non subscripserant, qui tamen suam exhibentes praesentiam et in medium procedentes, nisi quos infirmitas corporis illic apud Carthaginem tenuit, praesentibus gestis se mandare et consentire professi sunt. in loco ergo collationis, hoc est in thermis Gargilianis, quia ipse postea locus placuerat, ex his catholicis, qui mandato subscripserant", |
| "candidate_score": 0.620301, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_7", |
| "bdc_text": "Hac enim una causa senatus Basiliensis et noster Sangallensis subscribendum articulis putabant , ne qua remora caus longe utilissima iniiceretur , quia palam ita constaret , non aliud sentire Lutherum Bucero referente , quam quod nostri multis iam annis docuissent .", |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_117", |
| "psc_text": "et si qua alia prolixa prosecutione dixerunt, breuiter responderunt catholici non sufficere ad causam Caeciliani Carthaginiense concilium ipsos etiam iudicasse, 'qui eam ad imperatorem accusando miserunt, et sic demonstrarunt hoc potius esse spectandum, quod res peruenerit usque ad imperatoris sententiam, cui eandem causam mittendam duxerunt. hoc enim catholici instabant, ut omnibus morarum umbraculis amputatis illa potius legerentur, quibus lectis olim causa finita et Caeciliani innocentia manifestata luce clarius appareret. quae Donatistae ut legerentur omnino nolentes quidlibet aliud interponendo impediebant. nam cum cognitor quaesisset, utrum prius esset factum Carthaginiense concilium et postea missa fuerit ad imperatorem causa Caeciliani, dixerunt catholici, quoniam consulem et diem illud concilium non haberet, ad utrumque se respondere: quia, si prius causa ad imperatorem missa est, quo exitu terminata sit spectari oportere, si autem postea, nihilominus nolinon istorum, sed illius iudicium esse quaerendum, quo eam post iudicium suum mittendam putarunt. sed cum multa Donatistae insererent de consule", |
| "candidate_score": 0.615105, |
| "ce_score": null |
| } |
| ] |
| }, |
| { |
| "rank": 4, |
| "cf_id": "cf021", |
| "work_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1", |
| "max_score": 0.694617, |
| "ce_confirmed": false, |
| "evidence": [ |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_4_6", |
| "bdc_text": "primum male me habent Buceri studia , nec parum offendit , quod adeo contemptim causam maximam nostro nomine coram illo egit , cui nos praeter modum commendare et supra modum insinuare debuerat . Concordiam non quaerit , sed discordiam pessimis gravatam suspicionibus , qui tam frigide commendat bene meritos , praesertim apud illos , quibuscum gravissimas simultates gessimus . Quid opus erat excusare apud Lutherum , quod nomine Lutheri in publico consessu omnium ordinum Basileae tanta , ut aiebat , fide egit , contestatione etiam adiecta , haud aliud sentire de eucharistia Lutherum , quam quod ipse coram declaratis articulis in medium attulisset ?", |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_146", |
| "psc_text": "dicat: 'beatus Ambrosius episcopus, in cuius praecipue libris Romana elucet fides, qui scriptorum inter Latinos flos quidam speciosus enituit, cuius fidem et purissimum in scripturis sensum ne inimicus quidem ausus est reprehendere'. paeniteat ergo eum quod sensit aduersus Ambrosium, ne paeniteat eum quod sic laudauit Ambrosium. habes librum et molestia longitudinis et difficultate quaestionis quam mihi fuit ad dictandum, tam tibi ad legendum negotiosum, quibus particulis temporum te inuenire potuit aut potuerit otiosum. quem profecto, quantum me dominus adiuuare dignatus est, elaboratum inter ecclesiasticas curas meas non tibi ingererem inter publicas tuas, nisi ab homine dei, qui te familiarius nouit, audissem, quod tam libenter legas, ut etiam nocturnas aliquas horas lectioni uigilanter inpendas. 2 cf. p. 159, 25 4 flos] lucet tios T 6 esset B peneteat m. 1 K ergo om. T quod-eum om. T 7 ne-Ambrosium om. B peneteat m. 1 K 9 fuit om. P dictandum laboriosus", |
| "candidate_score": 0.694617, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_9_11", |
| "bdc_text": "Modo excusat , quod agere est iussus , et sic excusat , ut palam se ipsum praevaricationis cuiusdam insimulet , cum testetur , se multa donasse nobis , quae Luthero fortasse sint displicitura . Ad haec Basileenses , Mulhusianos et nostros ita commendat , velut saniori iudicio fuerimus vestris , qui nihil tamen probavimus , quam quod omnes probarunt , praeter unam subscribendi voluntatem , quam sua illa declaratio Lutheranae fidei nobis emulserat . At iam nunc e suis libris constat , quam male senserimus , subscripturi videlicet salebrosis articulis iuxta sensum ab ipso D.", |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_146", |
| "psc_text": "dicat: 'beatus Ambrosius episcopus, in cuius praecipue libris Romana elucet fides, qui scriptorum inter Latinos flos quidam speciosus enituit, cuius fidem et purissimum in scripturis sensum ne inimicus quidem ausus est reprehendere'. paeniteat ergo eum quod sensit aduersus Ambrosium, ne paeniteat eum quod sic laudauit Ambrosium. habes librum et molestia longitudinis et difficultate quaestionis quam mihi fuit ad dictandum, tam tibi ad legendum negotiosum, quibus particulis temporum te inuenire potuit aut potuerit otiosum. quem profecto, quantum me dominus adiuuare dignatus est, elaboratum inter ecclesiasticas curas meas non tibi ingererem inter publicas tuas, nisi ab homine dei, qui te familiarius nouit, audissem, quod tam libenter legas, ut etiam nocturnas aliquas horas lectioni uigilanter inpendas. 2 cf. p. 159, 25 4 flos] lucet tios T 6 esset B peneteat m. 1 K ergo om. T quod-eum om. T 7 ne-Ambrosium om. B peneteat m. 1 K 9 fuit om. P dictandum laboriosus", |
| "candidate_score": 0.685133, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_5_7", |
| "bdc_text": "Concordiam non quaerit , sed discordiam pessimis gravatam suspicionibus , qui tam frigide commendat bene meritos , praesertim apud illos , quibuscum gravissimas simultates gessimus . Quid opus erat excusare apud Lutherum , quod nomine Lutheri in publico consessu omnium ordinum Basileae tanta , ut aiebat , fide egit , contestatione etiam adiecta , haud aliud sentire de eucharistia Lutherum , quam quod ipse coram declaratis articulis in medium attulisset ? Hac enim una causa senatus Basiliensis et noster Sangallensis subscribendum articulis putabant , ne qua remora caus longe utilissima iniiceretur , quia palam ita constaret , non aliud sentire Lutherum Bucero referente , quam quod nostri multis iam annis docuissent .", |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_146", |
| "psc_text": "dicat: 'beatus Ambrosius episcopus, in cuius praecipue libris Romana elucet fides, qui scriptorum inter Latinos flos quidam speciosus enituit, cuius fidem et purissimum in scripturis sensum ne inimicus quidem ausus est reprehendere'. paeniteat ergo eum quod sensit aduersus Ambrosium, ne paeniteat eum quod sic laudauit Ambrosium. habes librum et molestia longitudinis et difficultate quaestionis quam mihi fuit ad dictandum, tam tibi ad legendum negotiosum, quibus particulis temporum te inuenire potuit aut potuerit otiosum. quem profecto, quantum me dominus adiuuare dignatus est, elaboratum inter ecclesiasticas curas meas non tibi ingererem inter publicas tuas, nisi ab homine dei, qui te familiarius nouit, audissem, quod tam libenter legas, ut etiam nocturnas aliquas horas lectioni uigilanter inpendas. 2 cf. p. 159, 25 4 flos] lucet tios T 6 esset B peneteat m. 1 K ergo om. T quod-eum om. T 7 ne-Ambrosium om. B peneteat m. 1 K 9 fuit om. P dictandum laboriosus", |
| "candidate_score": 0.684748, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_2_4", |
| "bdc_text": "Cetera enim , nempe elegantia , humanitas et eruditio , nunquam desunt tuis epistolis nunquamque non delectant et prosunt . Ut autem , quod petis , praestem et , quod sentio , dicam ; primum male me habent Buceri studia , nec parum offendit , quod adeo contemptim causam maximam nostro nomine coram illo egit , cui nos praeter modum commendare et supra modum insinuare debuerat .", |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4", |
| "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1", |
| "candidate_score": 0.665267, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_7_9", |
| "bdc_text": "Hac enim una causa senatus Basiliensis et noster Sangallensis subscribendum articulis putabant , ne qua remora caus longe utilissima iniiceretur , quia palam ita constaret , non aliud sentire Lutherum Bucero referente , quam quod nostri multis iam annis docuissent . Et tu ea de re gratias agebas domino ministrorum nomine , quod tandem constaret re ipsa nos non dissentire , sed ad concordiam stabiliendam eum sensum tenere Lutherum , quem ecclesiae nostrae hactenus tulissent . Modo excusat , quod agere est iussus , et sic excusat , ut palam se ipsum praevaricationis cuiusdam insimulet , cum testetur , se multa donasse nobis , quae Luthero fortasse sint displicitura .", |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_146", |
| "psc_text": "dicat: 'beatus Ambrosius episcopus, in cuius praecipue libris Romana elucet fides, qui scriptorum inter Latinos flos quidam speciosus enituit, cuius fidem et purissimum in scripturis sensum ne inimicus quidem ausus est reprehendere'. paeniteat ergo eum quod sensit aduersus Ambrosium, ne paeniteat eum quod sic laudauit Ambrosium. habes librum et molestia longitudinis et difficultate quaestionis quam mihi fuit ad dictandum, tam tibi ad legendum negotiosum, quibus particulis temporum te inuenire potuit aut potuerit otiosum. quem profecto, quantum me dominus adiuuare dignatus est, elaboratum inter ecclesiasticas curas meas non tibi ingererem inter publicas tuas, nisi ab homine dei, qui te familiarius nouit, audissem, quod tam libenter legas, ut etiam nocturnas aliquas horas lectioni uigilanter inpendas. 2 cf. p. 159, 25 4 flos] lucet tios T 6 esset B peneteat m. 1 K ergo om. T quod-eum om. T 7 ne-Ambrosium om. B peneteat m. 1 K 9 fuit om. P dictandum laboriosus", |
| "candidate_score": 0.662311, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_11_13", |
| "bdc_text": "At iam nunc e suis libris constat , quam male senserimus , subscripturi videlicet salebrosis articulis iuxta sensum ab ipso D. Lutheri nomine relatum , quem tantopere excusari coram ipso Luthero oportuerit . Qui dicam ?", |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_146", |
| "psc_text": "dicat: 'beatus Ambrosius episcopus, in cuius praecipue libris Romana elucet fides, qui scriptorum inter Latinos flos quidam speciosus enituit, cuius fidem et purissimum in scripturis sensum ne inimicus quidem ausus est reprehendere'. paeniteat ergo eum quod sensit aduersus Ambrosium, ne paeniteat eum quod sic laudauit Ambrosium. habes librum et molestia longitudinis et difficultate quaestionis quam mihi fuit ad dictandum, tam tibi ad legendum negotiosum, quibus particulis temporum te inuenire potuit aut potuerit otiosum. quem profecto, quantum me dominus adiuuare dignatus est, elaboratum inter ecclesiasticas curas meas non tibi ingererem inter publicas tuas, nisi ab homine dei, qui te familiarius nouit, audissem, quod tam libenter legas, ut etiam nocturnas aliquas horas lectioni uigilanter inpendas. 2 cf. p. 159, 25 4 flos] lucet tios T 6 esset B peneteat m. 1 K ergo om. T quod-eum om. T 7 ne-Ambrosium om. B peneteat m. 1 K 9 fuit om. P dictandum laboriosus", |
| "candidate_score": 0.656377, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_0_2", |
| "bdc_text": "Salvus sis , Bullingere clarissime . Legi literas tuas libenter hac potissimum causa , quod fide tam ingenua mecum agis nec celas , quae referre nostra putas . Cetera enim , nempe elegantia , humanitas et eruditio , nunquam desunt tuis epistolis nunquamque non delectant et prosunt .", |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", |
| "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", |
| "candidate_score": 0.65456, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_1_3", |
| "bdc_text": "Legi literas tuas libenter hac potissimum causa , quod fide tam ingenua mecum agis nec celas , quae referre nostra putas . Cetera enim , nempe elegantia , humanitas et eruditio , nunquam desunt tuis epistolis nunquamque non delectant et prosunt . Ut autem , quod petis , praestem et , quod sentio , dicam ;", |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4", |
| "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1", |
| "candidate_score": 0.647042, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_2", |
| "bdc_text": "Cetera enim , nempe elegantia , humanitas et eruditio , nunquam desunt tuis epistolis nunquamque non delectant et prosunt .", |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", |
| "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", |
| "candidate_score": 0.607629, |
| "ce_score": null |
| } |
| ] |
| }, |
| { |
| "rank": 5, |
| "cf_id": "cf042", |
| "work_id": "stoa0270.stoa001.opp-lat1", |
| "max_score": 0.693486, |
| "ce_confirmed": false, |
| "evidence": [ |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_4_6", |
| "bdc_text": "primum male me habent Buceri studia , nec parum offendit , quod adeo contemptim causam maximam nostro nomine coram illo egit , cui nos praeter modum commendare et supra modum insinuare debuerat . Concordiam non quaerit , sed discordiam pessimis gravatam suspicionibus , qui tam frigide commendat bene meritos , praesertim apud illos , quibuscum gravissimas simultates gessimus . Quid opus erat excusare apud Lutherum , quod nomine Lutheri in publico consessu omnium ordinum Basileae tanta , ut aiebat , fide egit , contestatione etiam adiecta , haud aliud sentire de eucharistia Lutherum , quam quod ipse coram declaratis articulis in medium attulisset ?", |
| "psc_chunk_id": "stoa0270.stoa001.opp-lat1_window_364", |
| "psc_text": "episcopi, quorum studium super expugnandis haereticis non reprehenderem, si non studio uincendi plus quam oportuit certassent. § 2 ac mea quemquidem sentantiasententia est, mihi tam reos quam accusatores displicere, certe ttMMHm nihil pensi, nihil sancti habuisse definio: fuit enim audax, loquax, impudens, swnptuosussumptuosus, uentri et gulae plurimum impertiens. § 3 hic stultitiae eo usque processerat, ut omnes etiam sanctos uiros, quibus aut studium inerat lectionis aut propositum eaterat certare ieiuniis, tamquam Priscilliani socios aut discipulos in crimen arceaseretarcesseret. § 4 ausus etiam miser est ea tempestate Martino episcopo, uiro plane Apostolis conferendo, palam obiectar.e haeresiahaeresis infamiam. § 5 namque tum Martinus apud Treueros constitutus non desinebat increpare Ithacium, ut ab accusatione desisterettdesisteret Мaximum orare, ut sanguine infelicium abstineret: satis superque sufficere, ut episcopali sententia haeretici iudicati ecclesiis pellerentur: saeuum esse et inandituminauditum naeas, ut causam ecclesiae iudex saeculi iudicaret. § 6 denique quoad uaqueusque Martinus TreueriaTreueris fuit, dilata cognitio est:", |
| "candidate_score": 0.693486, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_16", |
| "bdc_text": "sed hac etiam causa , quae mihi potissima est , ne senatum Argentoratensem negotio liberius detecto a nostris abalienemus , quanquam et ipso consule Matthia abusus videtur Bucerus .", |
| "psc_chunk_id": "stoa0270.stoa001.opp-lat1_window_365", |
| "psc_text": "Martinus apud Treueros constitutus non desinebat increpare Ithacium, ut ab accusatione desisterettdesisteret Мaximum orare, ut sanguine infelicium abstineret: satis superque sufficere, ut episcopali sententia haeretici iudicati ecclesiis pellerentur: saeuum esse et inandituminauditum naeas, ut causam ecclesiae iudex saeculi iudicaret. § 6 denique quoad uaqueusque Martinus TreueriaTreueris fuit, dilata cognitio est: at mox discessurus egregia auctoritate a Мaximo elicuit sponsionem, nihil cruentum in reos constituendum. § 7 sed postea imperator per Magnum et Rufmn episcopos deprauatus at a mitioribus consiliis deflexuscausam praefecto EuodiaEuodio permisit, uiro acri e seaeroseuero. § 8 is Priscillianum gemino iudicio auditum connictumqueconuictumque maleficŲ nec diffitentem obscenis se studnissestuduisse doctrinis, noctumosnocturnos etiam turpium femiDarumfeminarum egisse conuentus nudumque orare solitum, nocentem pronuntianitpronuntiauit redegitque in custodiam, donec ad principem referret. gesta ad palatium delata censuitque imperator, Priscillianum sociosque eius capite damnari oportere. 4 ydatius et ithatius P II stidimn P 5 super nos: super in P, in b 1\\\\ non]", |
| "candidate_score": 0.622003, |
| "ce_score": null |
| } |
| ] |
| }, |
| { |
| "rank": 6, |
| "cf_id": "cf021", |
| "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", |
| "max_score": 0.693002, |
| "ce_confirmed": false, |
| "evidence": [ |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_4_6", |
| "bdc_text": "primum male me habent Buceri studia , nec parum offendit , quod adeo contemptim causam maximam nostro nomine coram illo egit , cui nos praeter modum commendare et supra modum insinuare debuerat . Concordiam non quaerit , sed discordiam pessimis gravatam suspicionibus , qui tam frigide commendat bene meritos , praesertim apud illos , quibuscum gravissimas simultates gessimus . Quid opus erat excusare apud Lutherum , quod nomine Lutheri in publico consessu omnium ordinum Basileae tanta , ut aiebat , fide egit , contestatione etiam adiecta , haud aliud sentire de eucharistia Lutherum , quam quod ipse coram declaratis articulis in medium attulisset ?", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3868", |
| "psc_text": "non dubito: sed breviter, perstricte atque summatim, et opiniones rogo cujuslibet haeresis exponi, et quid contra teneat Ecclesia catholica, quantum instructioni satis est, subdi: ut velut quodam ex omnibus concepto commonitorio, si quis aliquam objectionem aut convictionem uberius, plenius ac planius nosse voluerit, ad opulenta et magnifica volumina transmittatur, quibus a diversis, et praecipue a Veneratione tua in hoc ipsum constat elaboratum. Sufficiet autem admonitio talis, ut puto, doctis et imperitis, otiosis et occupatis, et ad cujuslibet gradus ministerium Ecclesiae undecumque promotis; dum et ille qui multa legit, eadem breviter recordatur, et compendio ignarus instruitur, ut noverit quid teneat, quid evitet quid aversetur ne faciat, quid ut faciat assequatur. Fortassis autem, si tamen quod arbitror verum est, etiam adversus calumniantium malignas mentes et dolosa labia opus hoc parvum inter caetera mirifica testimonio coronae tuae non deerit: ut quibus patet campus calumniandi profusior, validis et ex omni parte conclusis fidei limitibus", |
| "candidate_score": 0.693002, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_4_6", |
| "bdc_text": "primum male me habent Buceri studia , nec parum offendit , quod adeo contemptim causam maximam nostro nomine coram illo egit , cui nos praeter modum commendare et supra modum insinuare debuerat . Concordiam non quaerit , sed discordiam pessimis gravatam suspicionibus , qui tam frigide commendat bene meritos , praesertim apud illos , quibuscum gravissimas simultates gessimus . Quid opus erat excusare apud Lutherum , quod nomine Lutheri in publico consessu omnium ordinum Basileae tanta , ut aiebat , fide egit , contestatione etiam adiecta , haud aliud sentire de eucharistia Lutherum , quam quod ipse coram declaratis articulis in medium attulisset ?", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2793", |
| "psc_text": "ne homo, qui cum in uno offenderit fit omnium reus, in multis offendendo ( quia in multis offendimus omnes ) propter magnum aggerem reatus sui minutatim collectum, ad tribunal tanti judicis perveniat, et eam quam non fecit, misericordiam non inveniat; sed potius dimittendo atque dando mereatur sibi dimitti peccata, reddique promissa. 21. Multa dixi, quibus tibi taedium fortassis inferrem, qui haec, quae tamen approbas, non exspectas discere, quod ea docere consuevisti. Si quid autem est in eis, quantum ad rem ipsam pertinet; nam quali eloquio explicata sint, non nimis curo; si quid ergo in eis est, quod eruditionem offendat tuam, quaeso ut rescribendo admoneas, et me corrigere non graveris. Infelix est enim qui non tantos et tam sanctos tuorum studiorum labores et digne honorat, et de his Domino Deo nostro cujus munere talis es, gratias agit. Unde cum libentius debeam a quolibet discere quod inutiliter ignoro, quam promptius quoslibet docere", |
| "candidate_score": 0.689684, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_4_6", |
| "bdc_text": "primum male me habent Buceri studia , nec parum offendit , quod adeo contemptim causam maximam nostro nomine coram illo egit , cui nos praeter modum commendare et supra modum insinuare debuerat . Concordiam non quaerit , sed discordiam pessimis gravatam suspicionibus , qui tam frigide commendat bene meritos , praesertim apud illos , quibuscum gravissimas simultates gessimus . Quid opus erat excusare apud Lutherum , quod nomine Lutheri in publico consessu omnium ordinum Basileae tanta , ut aiebat , fide egit , contestatione etiam adiecta , haud aliud sentire de eucharistia Lutherum , quam quod ipse coram declaratis articulis in medium attulisset ?", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_382", |
| "psc_text": "nosti, quando ne ipsos quidem praetermittere volueris, subjungeres etiam in quibus cavendi essent: quanquam nonnullos etiam praeterieris; quod scire cuperem quo consilio factum sit. Aut si illud volumen forte onerare noluisti, ut commemoratis haereticis, non adderes in quibus eos catholica damnarit auctoritas; peto ne grave sit litterario labori tuo, quo non mediocriter per Domini Dei nostri gratiam, in latina lingua sanctorum studia et accendisti et adjuvisti, id quod tibi per humilitatem meam fraterna charitas indicit, ut si occupationes tuae sinunt, omnium haereticorum perversa dogmata, qui rectitudinem fidei christianae usque ad hoc tempus vel impudentia vel imperitia vel pervicacia depravare conati sunt, uno libello breviter digesta edas, in notitiam eorum quibus aut non vacat propter alia negotia, aut non valent propter alienam linguam tam multa legere atque cognoscere. Diu te rogarem, nisi hoc soleret esse indicium minus praesumentis de charitate. Hunc interea fratrem nostrum Paulum in Christo multum commendo benignitati tuae,", |
| "candidate_score": 0.686782, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_9_11", |
| "bdc_text": "Modo excusat , quod agere est iussus , et sic excusat , ut palam se ipsum praevaricationis cuiusdam insimulet , cum testetur , se multa donasse nobis , quae Luthero fortasse sint displicitura . Ad haec Basileenses , Mulhusianos et nostros ita commendat , velut saniori iudicio fuerimus vestris , qui nihil tamen probavimus , quam quod omnes probarunt , praeter unam subscribendi voluntatem , quam sua illa declaratio Lutheranae fidei nobis emulserat . At iam nunc e suis libris constat , quam male senserimus , subscripturi videlicet salebrosis articulis iuxta sensum ab ipso D.", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2695", |
| "psc_text": "ex anima, et sinuli cum brutis ammantibus conditione subsistat. Super quo quid mihi videretur, in opusculis contra Ruffinum scripsisse me novi, adversus eum libellum quem sanctae memoriae Anastasio, episcopo Romanae Ecclesiae, dedit; in quo lubrica et subdola, imo stulta confessione, dum auditorum simplicitati illudere nititur, suae fidei, imo perfidiae illusit: quos libros reor sanctum parentem vestrum habere Oceanum; olim enim editi sunt, multis Ruffini libris adversus calumnias respondentes. Certe habes ibi virum sanctum et eruditum Augustinum episcopum, qui viva, ut aiunt, voce docere te poterit, et suam, imo per se nostram explicare sententiam. CAP. II. 2. Ezechielis volumen olim aggredi volui, et sponsionem creberrimam studiosis lectoribus reddere; sed in ipso dictandi exordio ita animus meus occidentalium provinciarum, et maxime urbis Romae vastatione confusus est, ut juxta vulgare proverbium, proprium quoque ignorarem vocabulum: diuque tacui, sciens tempus esse lacrymarum. Hoc autem anno cum tres explicassem libros, subitus impetus barbarorum, de quibus", |
| "candidate_score": 0.673038, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_10_12", |
| "bdc_text": "Ad haec Basileenses , Mulhusianos et nostros ita commendat , velut saniori iudicio fuerimus vestris , qui nihil tamen probavimus , quam quod omnes probarunt , praeter unam subscribendi voluntatem , quam sua illa declaratio Lutheranae fidei nobis emulserat . At iam nunc e suis libris constat , quam male senserimus , subscripturi videlicet salebrosis articulis iuxta sensum ab ipso D. Lutheri nomine relatum , quem tantopere excusari coram ipso Luthero oportuerit .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2695", |
| "psc_text": "ex anima, et sinuli cum brutis ammantibus conditione subsistat. Super quo quid mihi videretur, in opusculis contra Ruffinum scripsisse me novi, adversus eum libellum quem sanctae memoriae Anastasio, episcopo Romanae Ecclesiae, dedit; in quo lubrica et subdola, imo stulta confessione, dum auditorum simplicitati illudere nititur, suae fidei, imo perfidiae illusit: quos libros reor sanctum parentem vestrum habere Oceanum; olim enim editi sunt, multis Ruffini libris adversus calumnias respondentes. Certe habes ibi virum sanctum et eruditum Augustinum episcopum, qui viva, ut aiunt, voce docere te poterit, et suam, imo per se nostram explicare sententiam. CAP. II. 2. Ezechielis volumen olim aggredi volui, et sponsionem creberrimam studiosis lectoribus reddere; sed in ipso dictandi exordio ita animus meus occidentalium provinciarum, et maxime urbis Romae vastatione confusus est, ut juxta vulgare proverbium, proprium quoque ignorarem vocabulum: diuque tacui, sciens tempus esse lacrymarum. Hoc autem anno cum tres explicassem libros, subitus impetus barbarorum, de quibus", |
| "candidate_score": 0.670355, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_0_2", |
| "bdc_text": "Salvus sis , Bullingere clarissime . Legi literas tuas libenter hac potissimum causa , quod fide tam ingenua mecum agis nec celas , quae referre nostra putas . Cetera enim , nempe elegantia , humanitas et eruditio , nunquam desunt tuis epistolis nunquamque non delectant et prosunt .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1799", |
| "psc_text": "quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis difficultatis legenti occurrerit. Domino illustri et merito praestantissimo filio VOLUSIANO, AUGUSTINUS episcopus. De salute tua, quam et in hoc saeculo, et in Christo esse cupio, sanctae matris tuae votis sum fortasse etiam ipse non impar. Unde meritis tuis reddens salutationis obsequium, hortor, ut valeo, ut Litterarum vere certeque sanctarum studio te curam non pigeat impendere. Sincera enim et solida res est, nec fucatis eloquiis ambit ad animum, nec ullo linguae tectorio inane aliquid ac pendulum crepitat. Multum movet, non verborum, sed rerum avidum; et multum terret, factura securum. Praecipue Apostolorum linguas exhortor ut legas; ex his enim ad cognoscendos Prophetas", |
| "candidate_score": 0.668181, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_0_2", |
| "bdc_text": "Salvus sis , Bullingere clarissime . Legi literas tuas libenter hac potissimum causa , quod fide tam ingenua mecum agis nec celas , quae referre nostra putas . Cetera enim , nempe elegantia , humanitas et eruditio , nunquam desunt tuis epistolis nunquamque non delectant et prosunt .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1798", |
| "psc_text": "ne capiamur, alia sic ferimus ne frangamur, et secundum praecepta divina in omnibus gratias agimus ei, de quo dicimus: Benedicam Dominum in omni tempore; semper laus ejus in ore meo (Psal. XXXIII, 2); et, Bonum est mihi quod humiliasti me, ut discam justificationes tuas (Psal. CXVIII, 71). Neque enim revera, si fallacis prosperitatis semper hic tranquillitas arrideret, anima humana portum illum verae certaeque securitatis appeteret, domina insignis et merito illustris, et praestantissima filia. Reddens itaque debitum Praestantiae tuae salutationis obsequium, agensque gratias quod salutis nostrae religiosissimam curam geris, posco tibi a Domino futurae vitae praemia, praesentisque solaria; omniumque vestrum, in quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis", |
| "candidate_score": 0.666048, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_11_13", |
| "bdc_text": "At iam nunc e suis libris constat , quam male senserimus , subscripturi videlicet salebrosis articulis iuxta sensum ab ipso D. Lutheri nomine relatum , quem tantopere excusari coram ipso Luthero oportuerit . Qui dicam ?", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2695", |
| "psc_text": "ex anima, et sinuli cum brutis ammantibus conditione subsistat. Super quo quid mihi videretur, in opusculis contra Ruffinum scripsisse me novi, adversus eum libellum quem sanctae memoriae Anastasio, episcopo Romanae Ecclesiae, dedit; in quo lubrica et subdola, imo stulta confessione, dum auditorum simplicitati illudere nititur, suae fidei, imo perfidiae illusit: quos libros reor sanctum parentem vestrum habere Oceanum; olim enim editi sunt, multis Ruffini libris adversus calumnias respondentes. Certe habes ibi virum sanctum et eruditum Augustinum episcopum, qui viva, ut aiunt, voce docere te poterit, et suam, imo per se nostram explicare sententiam. CAP. II. 2. Ezechielis volumen olim aggredi volui, et sponsionem creberrimam studiosis lectoribus reddere; sed in ipso dictandi exordio ita animus meus occidentalium provinciarum, et maxime urbis Romae vastatione confusus est, ut juxta vulgare proverbium, proprium quoque ignorarem vocabulum: diuque tacui, sciens tempus esse lacrymarum. Hoc autem anno cum tres explicassem libros, subitus impetus barbarorum, de quibus", |
| "candidate_score": 0.664081, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_1_3", |
| "bdc_text": "Legi literas tuas libenter hac potissimum causa , quod fide tam ingenua mecum agis nec celas , quae referre nostra putas . Cetera enim , nempe elegantia , humanitas et eruditio , nunquam desunt tuis epistolis nunquamque non delectant et prosunt . Ut autem , quod petis , praestem et , quod sentio , dicam ;", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", |
| "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", |
| "candidate_score": 0.662214, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_10", |
| "bdc_text": "Ad haec Basileenses , Mulhusianos et nostros ita commendat , velut saniori iudicio fuerimus vestris , qui nihil tamen probavimus , quam quod omnes probarunt , praeter unam subscribendi voluntatem , quam sua illa declaratio Lutheranae fidei nobis emulserat .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1715", |
| "psc_text": "isti accusant, peccatorum periisse contagio, et in sola remansisse parte Donati; si hoc, ut dictum est, demonstrare potuerint, nullos apud eos honores episcopalis muneris requiremus, sed eorum sequemur, pro sola aeterna salute, consilium, quibus tanti gratiam beneficii pro cognita veritate debebimus. Si autem nos potius valuerimus ostendere Ecclesiam Christi, omnium non solum Africanarum, verum etiam transmarinarum provinciarum, multarumque gentium spatia feracissima populorum copia jam tenentem, et, sicut scriptum est, toto mundo fructificantem atque crescentem, nullorum hominum sibi commixtorum peccatis perire potuisse: si denique ipsorum, quos tunc accusare voluerunt, potius quam convincere valuerunt, quaestionem demonstraverimus esse finitam, quamvis non in eis Ecclesiae causa consistat; et Caecilianum innocentem, illos autem violentos et calumniosos esse judicatos ab eo imperatore, ad cujus examen criminationes suas ultro accusando miserunt: postremo si quidquid de peccatis quorumlibet hominum dixerint, vel humanis documentis, vel divinis probaverimus, aut eorum innocentiam falsis criminibus appetitam, aut Christi Ecclesiam, cujus communioni cohaeremus,", |
| "candidate_score": 0.662129, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_3_5", |
| "bdc_text": "Ut autem , quod petis , praestem et , quod sentio , dicam ; primum male me habent Buceri studia , nec parum offendit , quod adeo contemptim causam maximam nostro nomine coram illo egit , cui nos praeter modum commendare et supra modum insinuare debuerat . Concordiam non quaerit , sed discordiam pessimis gravatam suspicionibus , qui tam frigide commendat bene meritos , praesertim apud illos , quibuscum gravissimas simultates gessimus .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2793", |
| "psc_text": "ne homo, qui cum in uno offenderit fit omnium reus, in multis offendendo ( quia in multis offendimus omnes ) propter magnum aggerem reatus sui minutatim collectum, ad tribunal tanti judicis perveniat, et eam quam non fecit, misericordiam non inveniat; sed potius dimittendo atque dando mereatur sibi dimitti peccata, reddique promissa. 21. Multa dixi, quibus tibi taedium fortassis inferrem, qui haec, quae tamen approbas, non exspectas discere, quod ea docere consuevisti. Si quid autem est in eis, quantum ad rem ipsam pertinet; nam quali eloquio explicata sint, non nimis curo; si quid ergo in eis est, quod eruditionem offendat tuam, quaeso ut rescribendo admoneas, et me corrigere non graveris. Infelix est enim qui non tantos et tam sanctos tuorum studiorum labores et digne honorat, et de his Domino Deo nostro cujus munere talis es, gratias agit. Unde cum libentius debeam a quolibet discere quod inutiliter ignoro, quam promptius quoslibet docere", |
| "candidate_score": 0.661454, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_14_16", |
| "bdc_text": "Longe candidius hic acturus est nobiscum , quam ille egerit , quippe non dubitavit illius literas velut suspectas amicis communicare ac ceu in lucem edere , ut constare posset , probene nobiscum actum fuerit an secus . Utcunque autem istaec habeant , censeo rem omnem summa fide celandam neque attrectandam in praesentia ullo verbo , non modo quia constet , saepe nos literis ceu arcanis internuntiis concredere , quae ne amicis quidem omnibus nota esse vellemus , immo plerunque apud amicos de amicissimis conquerimur ; sed hac etiam causa , quae mihi potissima est , ne senatum Argentoratensem negotio liberius detecto a nostris abalienemus , quanquam et ipso consule Matthia abusus videtur Bucerus .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_445", |
| "psc_text": "ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non desistentibus, et ut cuique facultas dabatur, multa dicentibus. Ex quibus omnibus verbis nostris, quantum recordari potui, causae totius actionem, Dilectionem vestram fraudare nolui. Potestis enim ei litteras meas legere, ut vel approbet vera me scripsisse; vel ipse vobis, si quid melius recolit, incunctanter insinuet. CAPUT II. 3. Primo enim vitam nostram, quam vobis benevolentius fortasse quam verius narrantibus, se comperisse dicebat, praedicare dignatus est: adjungens se dixisse vobis, nos omnia, quae de nobis insinuaveratis, bene facere potuisse, si in Ecclesia faceremus. Deinde quaerere coepimus quaenam illa esset Ecclesia, ubi vivere sic oporteret; utrum illa quae, sicut sancta tanto ante Scriptura", |
| "candidate_score": 0.660607, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_13_15", |
| "bdc_text": "Qui dicam ? Longe candidius hic acturus est nobiscum , quam ille egerit , quippe non dubitavit illius literas velut suspectas amicis communicare ac ceu in lucem edere , ut constare posset , probene nobiscum actum fuerit an secus . Utcunque autem istaec habeant , censeo rem omnem summa fide celandam neque attrectandam in praesentia ullo verbo , non modo quia constet , saepe nos literis ceu arcanis internuntiis concredere , quae ne amicis quidem omnibus nota esse vellemus , immo plerunque apud amicos de amicissimis conquerimur ;", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", |
| "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", |
| "candidate_score": 0.659662, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_3", |
| "bdc_text": "Ut autem , quod petis , praestem et , quod sentio , dicam ;", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3983", |
| "psc_text": "petiisti pro te, quantum faciam, videt qui exaudiat, qui videbat quia et ante faciebam: sed redde etiam in hac re dilectionis vicem. Praepositi vestri sumus; grex Dei estis: considerate et videte pericula nostra majora esse quam vestra, et orate pro nobis. Hoc enim et nobis condecet et vobis, ut bonam rationem de vobis reddamus pastorum principi et omnium nostrum capiti, pariterque evadamus hujus mundi periculosiores blanditias quam molestias, nisi cum pax ejus ad hoc proficit, quod Apostolus orare nos monuit, ut quietam vitam et tranquillam agamus in omni pietate et charitate (I Tim. II, 2). Si enim desit pietas et charitas, quid est ab illis et a caeteris mundi malis tranquillitas et quies, nisi luxuriae perditionisque materies, sive invitamentum, sive adjumentum? Ut ergo habeamus quietam et tranquillam vitam in omni pietate et charitate, quod nos pro vobis, orate pro nobis, ubicumque estis, ubicumque sumus nusquam enim non est, cujus sumus.", |
| "candidate_score": 0.657859, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_13_15", |
| "bdc_text": "Qui dicam ? Longe candidius hic acturus est nobiscum , quam ille egerit , quippe non dubitavit illius literas velut suspectas amicis communicare ac ceu in lucem edere , ut constare posset , probene nobiscum actum fuerit an secus . Utcunque autem istaec habeant , censeo rem omnem summa fide celandam neque attrectandam in praesentia ullo verbo , non modo quia constet , saepe nos literis ceu arcanis internuntiis concredere , quae ne amicis quidem omnibus nota esse vellemus , immo plerunque apud amicos de amicissimis conquerimur ;", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_852", |
| "psc_text": "sancto, ut in magnis et laboriosis quaestionibus, non tanquam ludentem in campo Scripturarum, sed in montibus anhelantem adjuves. Si autem propter hilaritatem quam esse inter charissimos disserentes decet, putasti dicendum esse, Ludamus: sive illud apertum et planum sit, unde colloquimur, sive arduum atque difficile, hoc ipsum edoce, obsecro te, quonam modo assequi valeamus: ut cum forte aliquid nos movet, quod nobis, et si non cautius attendentibus, certe tardius intelligentibus, non probatum est, et quid nobis videatur, contra conamur asserere, si hoc aliquanto securiore libertate dicamus, non incidamus in suspicionem puerilis jactantiae, quasi nostro nomini famam, viros illustres accusando, quaeramus: si autem aliquid asperum, refellendi necessitate, depromptum fuerit; quo tolerabile fiat, leniore circumfundamus eloquio, ne litum melle gladium stringere judicemur. Nisi forte ille modus est, quo utrumque hoc vitium, vel vitii suspicionem caveamus, si cum doctiore amico sic disputemus, ut quidquid dixerit, necesse sit approbare, nec quaerendi saltem causa, liceat aliquantulum", |
| "candidate_score": 0.656965, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_1_3", |
| "bdc_text": "Legi literas tuas libenter hac potissimum causa , quod fide tam ingenua mecum agis nec celas , quae referre nostra putas . Cetera enim , nempe elegantia , humanitas et eruditio , nunquam desunt tuis epistolis nunquamque non delectant et prosunt . Ut autem , quod petis , praestem et , quod sentio , dicam ;", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", |
| "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", |
| "candidate_score": 0.656766, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_1_3", |
| "bdc_text": "Legi literas tuas libenter hac potissimum causa , quod fide tam ingenua mecum agis nec celas , quae referre nostra putas . Cetera enim , nempe elegantia , humanitas et eruditio , nunquam desunt tuis epistolis nunquamque non delectant et prosunt . Ut autem , quod petis , praestem et , quod sentio , dicam ;", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3971", |
| "psc_text": "2. Hic si quaerat aliquis, quid me tandem in tuis tam valde litteris delectaverit; utrum eloquium? respondebo, Non: et ille forsitan respondebit, Ergo laudes tuae; sed de his quoque respondebo, Non: nec ideo, quia non sint ista in illa epistola; nam et eloquium ibi tantum est, ut et optimo te natum ingenio, et talibus disciplinis satis eruditum praeclarissime luceat, et prorsus plena est meis laudibus. Ergone, ait quispiam, non te ista delectant? Imo vero. Neque enim mihi, ut ait quidam, cornea fibra est (Pers. Satyra 1), ut haec non sentiam, vel sine delectatione sentiam. Delectant et ista; sed ad illud quo me valde dixi esse delectatum, quid sunt ista? Nam eloquium tuum me delectat, quoniam graviter suave est, vel suaviter grave: meis autem laudibus, cum profecto nec omnibus delecter, nec ab omnibus, sed eis qualibus me dignum esse arbitratus es, et ab eis qualis es, id est qui propter Christum", |
| "candidate_score": 0.656498, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_4", |
| "bdc_text": "primum male me habent Buceri studia , nec parum offendit , quod adeo contemptim causam maximam nostro nomine coram illo egit , cui nos praeter modum commendare et supra modum insinuare debuerat .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2793", |
| "psc_text": "ne homo, qui cum in uno offenderit fit omnium reus, in multis offendendo ( quia in multis offendimus omnes ) propter magnum aggerem reatus sui minutatim collectum, ad tribunal tanti judicis perveniat, et eam quam non fecit, misericordiam non inveniat; sed potius dimittendo atque dando mereatur sibi dimitti peccata, reddique promissa. 21. Multa dixi, quibus tibi taedium fortassis inferrem, qui haec, quae tamen approbas, non exspectas discere, quod ea docere consuevisti. Si quid autem est in eis, quantum ad rem ipsam pertinet; nam quali eloquio explicata sint, non nimis curo; si quid ergo in eis est, quod eruditionem offendat tuam, quaeso ut rescribendo admoneas, et me corrigere non graveris. Infelix est enim qui non tantos et tam sanctos tuorum studiorum labores et digne honorat, et de his Domino Deo nostro cujus munere talis es, gratias agit. Unde cum libentius debeam a quolibet discere quod inutiliter ignoro, quam promptius quoslibet docere", |
| "candidate_score": 0.656354, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_14_16", |
| "bdc_text": "Longe candidius hic acturus est nobiscum , quam ille egerit , quippe non dubitavit illius literas velut suspectas amicis communicare ac ceu in lucem edere , ut constare posset , probene nobiscum actum fuerit an secus . Utcunque autem istaec habeant , censeo rem omnem summa fide celandam neque attrectandam in praesentia ullo verbo , non modo quia constet , saepe nos literis ceu arcanis internuntiis concredere , quae ne amicis quidem omnibus nota esse vellemus , immo plerunque apud amicos de amicissimis conquerimur ; sed hac etiam causa , quae mihi potissima est , ne senatum Argentoratensem negotio liberius detecto a nostris abalienemus , quanquam et ipso consule Matthia abusus videtur Bucerus .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_93", |
| "psc_text": "enim ardore inquisitionis tuae, cum esset mirabilis, non fuisse perturbatam modestiam disputandi. Nam neque flagrantius percontantem, neque tranquillius audientem, quemquam facile invenerim. Vellem itaque tecum multum loqui: non enim multum esset, quantumcumque esset, si tecum loquerer. Sed quia difficile est, quid opus est causas quaerere? Prorsus difficile est: erit fortasse aliquando facillimum; ita Deus velit: nunc certe aliud est. Dedi ergo negotium fratri, per quem litteras misi, ut omnia nostra legenda praebeat prudentissimae Charitati tuae. Non enim aliquid meum inculcabit invito; novi enim quid benignitatis in nos animo geras; quae tamen si lecta probaveris, et vera pervideris, nostra esse non putes, nisi quia data sunt, eoque te convertas licet, unde tibi quoque est ut ea probares datum. Nemo enim quod legit, in codice ipso cernit verum esse, aut in eo qui scripserit; sed in se potius, si ejus menti quoddam non vulgariter candidum, sed a faece corporis remotissimum lumen veritatis", |
| "candidate_score": 0.655686, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_16_18", |
| "bdc_text": "sed hac etiam causa , quae mihi potissima est , ne senatum Argentoratensem negotio liberius detecto a nostris abalienemus , quanquam et ipso consule Matthia abusus videtur Bucerus . Tamen consultissimum est dissimulare , ne oleum ( quod dicitur ) addamus camino et tristes tragoedias excitemus inter fratres , partim ob epistolam proditam , partim ob fidem , quam senatus Argentoratensis nostris tanti viri praesentia fecit . Pridie Kalendas Apriles 1537 .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_195", |
| "psc_text": "Filium autem ejus, filium nostrum, cujus etiam nomen in aliquibus nostris libris invenies, etsi ad tuae charitatis praesentiam ipse non pergeret, statueram litteris in manum tuam tradere consolandum, exhortandum, instruendum, non tam oris sono, quam exemplo roboris tui. Ardeo quippe, ut dum adhuc aetas ejus in viridi feno est, zizania convertat in frugem, et credat expertis quod experiri periculose desiderat. Nunc ergo ex ejus carmine, et ex epistola quam ad eum misi, intelligit benevolentissima et mansuetissima prudentia tua, quid de illo doleam, quid timeam, quid cupiam. Nec despero affuturum Dominum, ut per te ministrum ejus tantis curarum aestibus liberer. Sane quia multa scripta nostra lecturus es, multo erit mihi gratior dilectio tua, si ex his quae tibi displicuerint, emendaveris me justus in misericordia, et argueris me. Non enim talis es, cujus oleo timeam impinguari caput meum. Fratres non solum qui nobiscum habitant, et qui ubilibet habitantes Deo pariter serviunt, sed", |
| "candidate_score": 0.655669, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_1_3", |
| "bdc_text": "Legi literas tuas libenter hac potissimum causa , quod fide tam ingenua mecum agis nec celas , quae referre nostra putas . Cetera enim , nempe elegantia , humanitas et eruditio , nunquam desunt tuis epistolis nunquamque non delectant et prosunt . Ut autem , quod petis , praestem et , quod sentio , dicam ;", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", |
| "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", |
| "candidate_score": 0.652345, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_13_15", |
| "bdc_text": "Qui dicam ? Longe candidius hic acturus est nobiscum , quam ille egerit , quippe non dubitavit illius literas velut suspectas amicis communicare ac ceu in lucem edere , ut constare posset , probene nobiscum actum fuerit an secus . Utcunque autem istaec habeant , censeo rem omnem summa fide celandam neque attrectandam in praesentia ullo verbo , non modo quia constet , saepe nos literis ceu arcanis internuntiis concredere , quae ne amicis quidem omnibus nota esse vellemus , immo plerunque apud amicos de amicissimis conquerimur ;", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_445", |
| "psc_text": "ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non desistentibus, et ut cuique facultas dabatur, multa dicentibus. Ex quibus omnibus verbis nostris, quantum recordari potui, causae totius actionem, Dilectionem vestram fraudare nolui. Potestis enim ei litteras meas legere, ut vel approbet vera me scripsisse; vel ipse vobis, si quid melius recolit, incunctanter insinuet. CAPUT II. 3. Primo enim vitam nostram, quam vobis benevolentius fortasse quam verius narrantibus, se comperisse dicebat, praedicare dignatus est: adjungens se dixisse vobis, nos omnia, quae de nobis insinuaveratis, bene facere potuisse, si in Ecclesia faceremus. Deinde quaerere coepimus quaenam illa esset Ecclesia, ubi vivere sic oporteret; utrum illa quae, sicut sancta tanto ante Scriptura", |
| "candidate_score": 0.652142, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_13_15", |
| "bdc_text": "Qui dicam ? Longe candidius hic acturus est nobiscum , quam ille egerit , quippe non dubitavit illius literas velut suspectas amicis communicare ac ceu in lucem edere , ut constare posset , probene nobiscum actum fuerit an secus . Utcunque autem istaec habeant , censeo rem omnem summa fide celandam neque attrectandam in praesentia ullo verbo , non modo quia constet , saepe nos literis ceu arcanis internuntiis concredere , quae ne amicis quidem omnibus nota esse vellemus , immo plerunque apud amicos de amicissimis conquerimur ;", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_93", |
| "psc_text": "enim ardore inquisitionis tuae, cum esset mirabilis, non fuisse perturbatam modestiam disputandi. Nam neque flagrantius percontantem, neque tranquillius audientem, quemquam facile invenerim. Vellem itaque tecum multum loqui: non enim multum esset, quantumcumque esset, si tecum loquerer. Sed quia difficile est, quid opus est causas quaerere? Prorsus difficile est: erit fortasse aliquando facillimum; ita Deus velit: nunc certe aliud est. Dedi ergo negotium fratri, per quem litteras misi, ut omnia nostra legenda praebeat prudentissimae Charitati tuae. Non enim aliquid meum inculcabit invito; novi enim quid benignitatis in nos animo geras; quae tamen si lecta probaveris, et vera pervideris, nostra esse non putes, nisi quia data sunt, eoque te convertas licet, unde tibi quoque est ut ea probares datum. Nemo enim quod legit, in codice ipso cernit verum esse, aut in eo qui scripserit; sed in se potius, si ejus menti quoddam non vulgariter candidum, sed a faece corporis remotissimum lumen veritatis", |
| "candidate_score": 0.651683, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_11_13", |
| "bdc_text": "At iam nunc e suis libris constat , quam male senserimus , subscripturi videlicet salebrosis articulis iuxta sensum ab ipso D. Lutheri nomine relatum , quem tantopere excusari coram ipso Luthero oportuerit . Qui dicam ?", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_752", |
| "psc_text": "illustribus viris, vel proprie de scriptoribus ecclesiasticis appellandus est; licet a plerisque emendatoribus imperitis, de auctoribus, dicatur inscriptus. CAPUT III. 4. Secundo loco quaeris, cur dixerim in commentariis Epistolae ad Galatas, Paulum id in Petro non potuisse reprehendere quod ipse fecerat (Gal. II, 11), nec in alio arguere simulationem cujus ipse tenebatur reus; et asseris, reprehensionem apostolicam non fuisse dispensatoriam, sed veram, et me non debere docere mendacium, sed universa quae scripta sunt, ita sonare ut scripta sunt. Ad quae primum respondeo, debuisse prudentiam tuam praefatiunculae commentariorum meorum meminisse, dicentis ex persona mea: « Quid igitur? ego stultus ac temerarius, qui id pollicear quod ille non potuit? Minime: quin potius in eo, ut mihi videor, cautior atque timidior, quod imbecillitatem virium mearum sentiens, Origenis commentarios secutus sum. Scripsit enim ille vir in Epistolam Pauli ad Galatas quinque proprie volumina, et decimum Stromatum suorum librum commatico super explanatione ejus sermone complevit;", |
| "candidate_score": 0.651502, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_1_3", |
| "bdc_text": "Legi literas tuas libenter hac potissimum causa , quod fide tam ingenua mecum agis nec celas , quae referre nostra putas . Cetera enim , nempe elegantia , humanitas et eruditio , nunquam desunt tuis epistolis nunquamque non delectant et prosunt . Ut autem , quod petis , praestem et , quod sentio , dicam ;", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1800", |
| "psc_text": "te curam non pigeat impendere. Sincera enim et solida res est, nec fucatis eloquiis ambit ad animum, nec ullo linguae tectorio inane aliquid ac pendulum crepitat. Multum movet, non verborum, sed rerum avidum; et multum terret, factura securum. Praecipue Apostolorum linguas exhortor ut legas; ex his enim ad cognoscendos Prophetas excitaberis, quorum testimoniis utuntur Apostoli. Si quid autem, vel cum legis, vel cum cogitas, tibi oritur quaestionis, in quo dissolvendo videar necessarius, scribe ut rescribam Magis enim hoc forte Domino ad juvante potero, quam praesens talia loqui tecum; non solum propter occupationes varias et meas et tuas (quoniam non cum mihi vacat, occurrit ut et tibi vacet), verum etiam propter eorum irruentem praesentiam, qui plerumque non sunt apti tali negotio, magisque linguae certaminibus, quam scientiae luminibus delectantur: quod autem scriptum habetur, semper vacat ad legendum, cum vacat legenti; nec onerosum fit praesens, quod cum voles sumitur, cum voles ponitur. EPISTOLA", |
| "candidate_score": 0.649894, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_1_3", |
| "bdc_text": "Legi literas tuas libenter hac potissimum causa , quod fide tam ingenua mecum agis nec celas , quae referre nostra putas . Cetera enim , nempe elegantia , humanitas et eruditio , nunquam desunt tuis epistolis nunquamque non delectant et prosunt . Ut autem , quod petis , praestem et , quod sentio , dicam ;", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_187", |
| "psc_text": "secularis. 3. Haec atque hujusmodi suavissima et sacratissima spectacula litterae tuae praebent legentibus; litterae illae, litterae fidei non fictae, litterae spei bonae, litterae purae charitatis. Quomodo nobis anhelant sitim tuam, et desiderium defectumque animae tuae in atria Domini! quid amoris sanctissimi spirant! quantam opulentiam sinceri cordis exaestuant! quas agunt gratias Deo! quas impetrant a Deo! Blandiores sunt, an ardentiores; luminosiores, an fecundiores? Quid enim est, quod ita nos mulcent, ita accendunt, ita compluunt et ita serenae sunt? quid est, quaeso te, aut quid tibi pro eis rependam, nisi quia totus sum tuus in eo cujus totus es? Si parum est, plus certe non habeo. Tu autem fecisti ut non mihi parum videatur, qui me in illa epistola tantis laudibus honorare dignatus es, ut cum tibi me refundo, si parum hoc putem, tibi non credidisse convincar. Pudet me quidem tantum boni de me credere, sed plus piget tibi non credere. Est", |
| "candidate_score": 0.648595, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_13_15", |
| "bdc_text": "Qui dicam ? Longe candidius hic acturus est nobiscum , quam ille egerit , quippe non dubitavit illius literas velut suspectas amicis communicare ac ceu in lucem edere , ut constare posset , probene nobiscum actum fuerit an secus . Utcunque autem istaec habeant , censeo rem omnem summa fide celandam neque attrectandam in praesentia ullo verbo , non modo quia constet , saepe nos literis ceu arcanis internuntiis concredere , quae ne amicis quidem omnibus nota esse vellemus , immo plerunque apud amicos de amicissimis conquerimur ;", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_906", |
| "psc_text": "relinquendum in ea culpa, in quam me prolapsum existimasti, quam nec te velles, si eo modo prolapsus esses. Unde agens gratias benevolae menti erga me tuae, simul posco, ut etiam mihi non succenseas, quod cum in opusculis tuis aliqua me moverent, motum meum intimavi tibi: hoc erga me ab omnibus servari volens, quod erga te ipse servavi, ut quidquid improbandum putant in scriptis meis, nec laudent subdolo pectore, nec ita reprehendant apud alios, ut taceant apud me; hinc potius existimans laedi amicitiam et necessitudinis jura violari. Nescio enim, utrum christianae amicitiae putandae sint, in quibus magis valet vulgare proverbium, Obsequium amicos, veritas odium parit (Terentius in Andr., act. 1, scena 1), quam ecclesiasticum, Fideliora sunt vulnera amici, quam voluntaria oscula inimici (Prov. XXVII, 6). 32. Proinde charissimos nostros, qui nostris laboribus sincerissime favent, hoc potius quanta possumus instantia doceamus, quo sciant fieri posse ut inter charissimos aliquid alterutro sermone contradicatur,", |
| "candidate_score": 0.648188, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_1_3", |
| "bdc_text": "Legi literas tuas libenter hac potissimum causa , quod fide tam ingenua mecum agis nec celas , quae referre nostra putas . Cetera enim , nempe elegantia , humanitas et eruditio , nunquam desunt tuis epistolis nunquamque non delectant et prosunt . Ut autem , quod petis , praestem et , quod sentio , dicam ;", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3318", |
| "psc_text": "Quod autem quibus simul scripsisti, tunc non eramus simul, ideo factum est ut singulorum singulas, non unam amborum epistolam sumeres. A me quippe digressus est perlator hujus per venerabilem fratrem et coepiscopum meum Alypium, qui tuae Sanctitati aliam rescriberet, transiturus; ad quem etiam ipsas, quas ego jam legerem, litteras tuas ipse portavit. Quae nos quanta laetitia perfuderint, quid homo nitatur loqui quod non potest eloqui? nec teipsum satis nosse arbitror, sed nobis crede, quantum boni feceris talia nobis scripta mittendo. Sicut enim tu testis es animi tui, ita nos nostri, quemadmodum sit affectus illarum sinceritate luculentissima litterarum. Si enim brevissimam epistolam tuam, quam de hac ipsa re ad beatissimum senem Aurelium per Leonem acolythum direxisti, exsultanti alacritate descripsimus, et quibus poteramus magno studio legebamus, ubi nobis exposuisti quid de illo perniciosissimo dogmate, vel quid contra de gratia Dei, quam pusillis magnisque largitur, cui est illud inimicissimum, sentias: quanta nos putas", |
| "candidate_score": 0.647953, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_0_2", |
| "bdc_text": "Salvus sis , Bullingere clarissime . Legi literas tuas libenter hac potissimum causa , quod fide tam ingenua mecum agis nec celas , quae referre nostra putas . Cetera enim , nempe elegantia , humanitas et eruditio , nunquam desunt tuis epistolis nunquamque non delectant et prosunt .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", |
| "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", |
| "candidate_score": 0.646604, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_3", |
| "bdc_text": "Ut autem , quod petis , praestem et , quod sentio , dicam ;", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3982", |
| "psc_text": "Cum autem ibi me inveneris, ora pro me ne deficiam, sed perficiar; ora fili, ora. Sentio quid dicam, scio quid petam; non tibi videatur indignum, et quasi ultra merita tua: fraudabis me magno adjutorio, si non feceris. Non solum tu, sed etiam omnes qui ex ore tuo dilexerint, orate pro me: hoc eis me petivisse indica, et si multum nobis tribuitis, jussisse nos existimate quod petimus, et tamen date petentibus, vel obtemperate jubentibus. Orate pro nobis. Lege Litteras divinas, et invenies ipsos arietes nostros Apostolos petiisse hoc a filiis suis, sive praecepisse auditoribus suis. Ego certe quoniam hoc a me petiisti pro te, quantum faciam, videt qui exaudiat, qui videbat quia et ante faciebam: sed redde etiam in hac re dilectionis vicem. Praepositi vestri sumus; grex Dei estis: considerate et videte pericula nostra majora esse quam vestra, et orate pro nobis. Hoc enim et nobis condecet et vobis, ut bonam", |
| "candidate_score": 0.646465, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_4", |
| "bdc_text": "primum male me habent Buceri studia , nec parum offendit , quod adeo contemptim causam maximam nostro nomine coram illo egit , cui nos praeter modum commendare et supra modum insinuare debuerat .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", |
| "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", |
| "candidate_score": 0.64512, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_8", |
| "bdc_text": "Et tu ea de re gratias agebas domino ministrorum nomine , quod tandem constaret re ipsa nos non dissentire , sed ad concordiam stabiliendam eum sensum tenere Lutherum , quem ecclesiae nostrae hactenus tulissent .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4181", |
| "psc_text": "Gratias itaque Deo, quod te mihi amicum facere tandem aliquando dignatur. Nunc enim nobis est rerum humanarum et divinarum cum benevolentia et charitate consensio in Christo Jesu Domino nostro, verissima pace nostra. Qui duobus praeceptis cuncta praeconia divina conclusit, dicens: Diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, et ex tota anima tua, et ex tota mente tua; et, Diliges proximum tuum tanquam teipsum. In iis duobus praeceptis tota Lex pendet et Prophetae (Matth. XXII, 37-40). In illo primo rerum divinarum, in hoc secundo rerum humanarum est cum benevolentia et charitate consensio. Haec duo si mecum firmissime teneas, amicitia nostra vera ac sempiterna erit; et non solum nos invicem, sed ipsi etiam Domino sociabit. 5. Quod ut fiat, exhortor gravitatem et prudentiam tuam ut jam etiam fidelium Sacramenta percipias: decet enim aetatem, et congruit, quantum credo, moribus tuis. Memento quid mihi dixeris profecturo, comicum quidem de Terentio, si recolis, versum,", |
| "candidate_score": 0.642281, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_0_2", |
| "bdc_text": "Salvus sis , Bullingere clarissime . Legi literas tuas libenter hac potissimum causa , quod fide tam ingenua mecum agis nec celas , quae referre nostra putas . Cetera enim , nempe elegantia , humanitas et eruditio , nunquam desunt tuis epistolis nunquamque non delectant et prosunt .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3767", |
| "psc_text": "et omnis congregatio quae tuis orationibus mecum sperat in Domino, salutem. 1. Venerabilia scripta, et librum tuae Sanctitatis, ita tremebundo corde suscepimus, ut sicut beatus Elias, cum in speluncae limine staret, faciem suam gloria Domini transeunte velavit; ita nos objurgatos oculos teximus, quia per rusticitatem fratrum nostrorum nostro judicio erubuimus, quorum inordinata profectione tuam meruimus Beatitudinem salutare; quia tempus loquendi, et tempus tacendi, ne dum per dubitantes et de veritate fluctuantes scriberemus, de dictis sapientiae tuae, quae est sicut angeli Dei, dubitare cum dubitantibus videremur. Non enim erat nobis necessarium interrogare de beatitudine, et de sapientia tua, quae est nobis nota per Dei gratiam. Nam ad librum dulcissimum Sanctitatis tuae ita sumus alacriter jucundati, ut sicut Apostoli Dominum post resurrectionem prandentem secum non audebant interrogare quis esset; sciebant enim quia Jesus est (Joan. XXI, 12): ita et nos nec voluimus, nec ausi sumus interrogare de libro, utrum tuae Sanctitatis esset;", |
| "candidate_score": 0.641881, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_15", |
| "bdc_text": "Utcunque autem istaec habeant , censeo rem omnem summa fide celandam neque attrectandam in praesentia ullo verbo , non modo quia constet , saepe nos literis ceu arcanis internuntiis concredere , quae ne amicis quidem omnibus nota esse vellemus , immo plerunque apud amicos de amicissimis conquerimur ;", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_906", |
| "psc_text": "relinquendum in ea culpa, in quam me prolapsum existimasti, quam nec te velles, si eo modo prolapsus esses. Unde agens gratias benevolae menti erga me tuae, simul posco, ut etiam mihi non succenseas, quod cum in opusculis tuis aliqua me moverent, motum meum intimavi tibi: hoc erga me ab omnibus servari volens, quod erga te ipse servavi, ut quidquid improbandum putant in scriptis meis, nec laudent subdolo pectore, nec ita reprehendant apud alios, ut taceant apud me; hinc potius existimans laedi amicitiam et necessitudinis jura violari. Nescio enim, utrum christianae amicitiae putandae sint, in quibus magis valet vulgare proverbium, Obsequium amicos, veritas odium parit (Terentius in Andr., act. 1, scena 1), quam ecclesiasticum, Fideliora sunt vulnera amici, quam voluntaria oscula inimici (Prov. XXVII, 6). 32. Proinde charissimos nostros, qui nostris laboribus sincerissime favent, hoc potius quanta possumus instantia doceamus, quo sciant fieri posse ut inter charissimos aliquid alterutro sermone contradicatur,", |
| "candidate_score": 0.640332, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_0_2", |
| "bdc_text": "Salvus sis , Bullingere clarissime . Legi literas tuas libenter hac potissimum causa , quod fide tam ingenua mecum agis nec celas , quae referre nostra putas . Cetera enim , nempe elegantia , humanitas et eruditio , nunquam desunt tuis epistolis nunquamque non delectant et prosunt .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", |
| "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", |
| "candidate_score": 0.639435, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_15", |
| "bdc_text": "Utcunque autem istaec habeant , censeo rem omnem summa fide celandam neque attrectandam in praesentia ullo verbo , non modo quia constet , saepe nos literis ceu arcanis internuntiis concredere , quae ne amicis quidem omnibus nota esse vellemus , immo plerunque apud amicos de amicissimis conquerimur ;", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1862", |
| "psc_text": "vinculo fidei, firmaeque concordiae, cum bonum commune diligitur, quod summum ac verissimum Deus est, atque in illo invicem sincerissime se diligunt homines, cum propter illum se diligunt, cui, quo animo diligant, occultare non possunt. 18. Modus autem ipse dicendi, quo sancta Scriptura contexitur, quam omnibus accessibilis, quamvis paucissimis penetrabilis! Ea quae aperta continet, quasi amicus familiaris, sine fuco ad cor loquitur indoctorum atque doctorum: ea vero quae in mysteriis occultat, nec ipsa eloquio superbo erigit, quo non audeat accedere meus tardiuscula et inerudita, quasi pauper ad divitem; sed invitat omnes humili sermone, quos non solum manifesta paseat, sed etiam secreta exerceat veritate, hoc in promptis quod in reconditis habens. Sed ne aperta fastidirentur, eadem rursus operta desiderantur, desiderata quodam modo renovantur, renovata suaviter intimantur. His salubriter et prava corriguntur, et parva nutriuntur, et magna oblectantur ingenia. Ille huic doctrinae inimicus est animus, qui vel errando eam nescit esse saluberrimam, vel", |
| "candidate_score": 0.639255, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_0_2", |
| "bdc_text": "Salvus sis , Bullingere clarissime . Legi literas tuas libenter hac potissimum causa , quod fide tam ingenua mecum agis nec celas , quae referre nostra putas . Cetera enim , nempe elegantia , humanitas et eruditio , nunquam desunt tuis epistolis nunquamque non delectant et prosunt .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3574", |
| "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbe sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis; quam sit domus tua requies solatiumque", |
| "candidate_score": 0.638262, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_0_2", |
| "bdc_text": "Salvus sis , Bullingere clarissime . Legi literas tuas libenter hac potissimum causa , quod fide tam ingenua mecum agis nec celas , quae referre nostra putas . Cetera enim , nempe elegantia , humanitas et eruditio , nunquam desunt tuis epistolis nunquamque non delectant et prosunt .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1800", |
| "psc_text": "te curam non pigeat impendere. Sincera enim et solida res est, nec fucatis eloquiis ambit ad animum, nec ullo linguae tectorio inane aliquid ac pendulum crepitat. Multum movet, non verborum, sed rerum avidum; et multum terret, factura securum. Praecipue Apostolorum linguas exhortor ut legas; ex his enim ad cognoscendos Prophetas excitaberis, quorum testimoniis utuntur Apostoli. Si quid autem, vel cum legis, vel cum cogitas, tibi oritur quaestionis, in quo dissolvendo videar necessarius, scribe ut rescribam Magis enim hoc forte Domino ad juvante potero, quam praesens talia loqui tecum; non solum propter occupationes varias et meas et tuas (quoniam non cum mihi vacat, occurrit ut et tibi vacet), verum etiam propter eorum irruentem praesentiam, qui plerumque non sunt apti tali negotio, magisque linguae certaminibus, quam scientiae luminibus delectantur: quod autem scriptum habetur, semper vacat ad legendum, cum vacat legenti; nec onerosum fit praesens, quod cum voles sumitur, cum voles ponitur. EPISTOLA", |
| "candidate_score": 0.637473, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_1", |
| "bdc_text": "Legi literas tuas libenter hac potissimum causa , quod fide tam ingenua mecum agis nec celas , quae referre nostra putas .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3780", |
| "psc_text": "litteras meas nec aspernanter sumas, et salubriter legas. Si hanc exaudit pro te orationem meam, etiam de te gratiarum actionem donat ut offeram. Quod si impetro, procul dubio non contradices huic ipsi principio epistolae meae. Hoc enim pro te oro, ut sis rectae fidei. Si hoc ergo pro charis nostris non tibi displicet ut oremus, si hanc orationem recognoscis esse christianam, si et tu pro charis tuis talia vel orare te recolis, vel orare te debere cognoscis; quomodo dicis quod te audio dicere, Ut recte credamus in Deum et Evangelio consentiamus, non esse donum Dei, sed hoc nobis esse a nobis, id est ex propria voluntate, quam nobis in nostro corde non operatus est ipse? Et ad hoc, cum audieris, Quid est ergo quod ait Apostolus, Deus in vobis operatur et velle, et perficere (Philipp. II, 13)? respondes, Per legem suam, per Scripturas suas, Deum operari ut velimus, quas vel", |
| "candidate_score": 0.634437, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_12_14", |
| "bdc_text": "Lutheri nomine relatum , quem tantopere excusari coram ipso Luthero oportuerit . Qui dicam ? Longe candidius hic acturus est nobiscum , quam ille egerit , quippe non dubitavit illius literas velut suspectas amicis communicare ac ceu in lucem edere , ut constare posset , probene nobiscum actum fuerit an secus .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_93", |
| "psc_text": "enim ardore inquisitionis tuae, cum esset mirabilis, non fuisse perturbatam modestiam disputandi. Nam neque flagrantius percontantem, neque tranquillius audientem, quemquam facile invenerim. Vellem itaque tecum multum loqui: non enim multum esset, quantumcumque esset, si tecum loquerer. Sed quia difficile est, quid opus est causas quaerere? Prorsus difficile est: erit fortasse aliquando facillimum; ita Deus velit: nunc certe aliud est. Dedi ergo negotium fratri, per quem litteras misi, ut omnia nostra legenda praebeat prudentissimae Charitati tuae. Non enim aliquid meum inculcabit invito; novi enim quid benignitatis in nos animo geras; quae tamen si lecta probaveris, et vera pervideris, nostra esse non putes, nisi quia data sunt, eoque te convertas licet, unde tibi quoque est ut ea probares datum. Nemo enim quod legit, in codice ipso cernit verum esse, aut in eo qui scripserit; sed in se potius, si ejus menti quoddam non vulgariter candidum, sed a faece corporis remotissimum lumen veritatis", |
| "candidate_score": 0.634428, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_17", |
| "bdc_text": "Tamen consultissimum est dissimulare , ne oleum ( quod dicitur ) addamus camino et tristes tragoedias excitemus inter fratres , partim ob epistolam proditam , partim ob fidem , quam senatus Argentoratensis nostris tanti viri praesentia fecit .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2008", |
| "psc_text": "Apostolus, spiritum servitutis iterum in timore (Rom. VIII, 15). Sed idem apostolus oleastro inserto in olivam timorem praecipit, hoc est Gentibus additis radici Abraham, Isaac, Jacob, ut et ipsae fierent Israel, id est, pertinerent ad semen Abrahae (Rom. XI, 17-20). 50. Quam insertionem oleastri, jam amputatis propter infidelitatis superbiam naturalibus ramis, etiam ipse Dominus in Evangelio praedixit, occasione illius Centurionis qui in eum ex Gentibus credidit. Tunc enim ait, Amen dico vobis, non inveni tantam fidem in Israel: et adjunxit, Ideo dico vobis quia multi ab oriente et occidente venient, et recumbent cum Abraham, Isaac et Jacob in regno coelorum: filii autem regni ibunt in tenebras exteriores; illic erit ploratio et stridor dentium: ita significans inseri oleastrum propter humilitatem; dixerat quippe ille Centurio, Non sum dignus ut sub tectum meum intres; sed tantum dic verbo, et sanabitur puer meus (Matth. VIII, 8-12); confractionem autem ramorum naturalium propter superbiam, scilicet eorum", |
| "candidate_score": 0.633488, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_12_14", |
| "bdc_text": "Lutheri nomine relatum , quem tantopere excusari coram ipso Luthero oportuerit . Qui dicam ? Longe candidius hic acturus est nobiscum , quam ille egerit , quippe non dubitavit illius literas velut suspectas amicis communicare ac ceu in lucem edere , ut constare posset , probene nobiscum actum fuerit an secus .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_852", |
| "psc_text": "sancto, ut in magnis et laboriosis quaestionibus, non tanquam ludentem in campo Scripturarum, sed in montibus anhelantem adjuves. Si autem propter hilaritatem quam esse inter charissimos disserentes decet, putasti dicendum esse, Ludamus: sive illud apertum et planum sit, unde colloquimur, sive arduum atque difficile, hoc ipsum edoce, obsecro te, quonam modo assequi valeamus: ut cum forte aliquid nos movet, quod nobis, et si non cautius attendentibus, certe tardius intelligentibus, non probatum est, et quid nobis videatur, contra conamur asserere, si hoc aliquanto securiore libertate dicamus, non incidamus in suspicionem puerilis jactantiae, quasi nostro nomini famam, viros illustres accusando, quaeramus: si autem aliquid asperum, refellendi necessitate, depromptum fuerit; quo tolerabile fiat, leniore circumfundamus eloquio, ne litum melle gladium stringere judicemur. Nisi forte ille modus est, quo utrumque hoc vitium, vel vitii suspicionem caveamus, si cum doctiore amico sic disputemus, ut quidquid dixerit, necesse sit approbare, nec quaerendi saltem causa, liceat aliquantulum", |
| "candidate_score": 0.63316, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_17", |
| "bdc_text": "Tamen consultissimum est dissimulare , ne oleum ( quod dicitur ) addamus camino et tristes tragoedias excitemus inter fratres , partim ob epistolam proditam , partim ob fidem , quam senatus Argentoratensis nostris tanti viri praesentia fecit .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3439", |
| "psc_text": "nobis, quid eis prodest, quod de carne ejus exorti sunt, et nomen sine virtute tenuerunt? Cum autem ad Christum transeunt, et incipiunt esse ex fide filii Abrahae, tunc erunt Judaei, non in manifesto, sed in abscondito, circumcisione cordis; spiritu, non littera; quorum laus non sit ex hominibus, sed ex Deo. Ab hac autem fide alienati, in ramis fractis deputabuntur ex illa olea in cujus radicem idem dicit apostolus inseri oleastrum, id est gentes (Rom. XI, 16-25); quod utique non fit per carnem, sed per fidem; neque per Legem, sed per gratiam; nec per litteram, sed per spiritum; neque carnis circumcisione, sed cordis; nec in manifesto, sed in abscondito; nec laude ex hominibus, sed ex Deo: ut sit unusquisque Christianus, sicut non carnalis sed spiritualis Abrahae filius; ita non carnalis sed spiritualis Judaeus, nec carnalis sed spiritualis Israelita. Nam et de isto nomine sic Apostolus loquitur: Non enim omnes qui ex", |
| "candidate_score": 0.631069, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_1", |
| "bdc_text": "Legi literas tuas libenter hac potissimum causa , quod fide tam ingenua mecum agis nec celas , quae referre nostra putas .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3318", |
| "psc_text": "Quod autem quibus simul scripsisti, tunc non eramus simul, ideo factum est ut singulorum singulas, non unam amborum epistolam sumeres. A me quippe digressus est perlator hujus per venerabilem fratrem et coepiscopum meum Alypium, qui tuae Sanctitati aliam rescriberet, transiturus; ad quem etiam ipsas, quas ego jam legerem, litteras tuas ipse portavit. Quae nos quanta laetitia perfuderint, quid homo nitatur loqui quod non potest eloqui? nec teipsum satis nosse arbitror, sed nobis crede, quantum boni feceris talia nobis scripta mittendo. Sicut enim tu testis es animi tui, ita nos nostri, quemadmodum sit affectus illarum sinceritate luculentissima litterarum. Si enim brevissimam epistolam tuam, quam de hac ipsa re ad beatissimum senem Aurelium per Leonem acolythum direxisti, exsultanti alacritate descripsimus, et quibus poteramus magno studio legebamus, ubi nobis exposuisti quid de illo perniciosissimo dogmate, vel quid contra de gratia Dei, quam pusillis magnisque largitur, cui est illud inimicissimum, sentias: quanta nos putas", |
| "candidate_score": 0.630886, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_1", |
| "bdc_text": "Legi literas tuas libenter hac potissimum causa , quod fide tam ingenua mecum agis nec celas , quae referre nostra putas .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", |
| "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", |
| "candidate_score": 0.628552, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_5", |
| "bdc_text": "Concordiam non quaerit , sed discordiam pessimis gravatam suspicionibus , qui tam frigide commendat bene meritos , praesertim apud illos , quibuscum gravissimas simultates gessimus .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_743", |
| "psc_text": "timeant, ipsi nulla committant. Cum enim falsum quid a maledico fingitur; aut omnino non creditur; aut certe integra salute, sola fama vexatur. Cum autem malum perpetratur, hostis est intimus, etiamsi nullius intimi loquacitate aut lite vulgetur. Quapropter quis prudentium non videat, etiam tu quam tolerabiliter feras amicissimi quondam et familiarissimi incredibiles nunc inimicitias, consolante conscientia; et quemadmodum vel quod jactitat, vel quod a quibusdam forsitan creditur, in sinistris armis deputes, quibus non minus quam dextris contra diabolum dimicatur? Verumtamen illum maluerim aliquo modo mitiorem, quam te isto modo armatiorem. Hoc magnum et triste miraculum est, ex amicitiis talibus ad has inimicitias pervenisse; laetum erit, et multo majus ex inimicitiis talibus ad pristinam concordiam revertisse. EPISTOLA LXXIV. Augustinus Praesidium rogat ut superiorem epistolam curet Hieronymo reddendam, utque sibi eumdem suis etiam litteris placet. Domino beatissimo, et merito venerando fratri, et consacerdoti PRAESIDIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Sicut praesens rogavi Sinceritatem", |
| "candidate_score": 0.62757, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_2", |
| "bdc_text": "Cetera enim , nempe elegantia , humanitas et eruditio , nunquam desunt tuis epistolis nunquamque non delectant et prosunt .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3617", |
| "psc_text": "EPISTOLA CCIII. Augustinus Largo, ut bona saeculi hujus vana expertus contemnat, utque ex perpessione malorum melior evadat. Domino insigni et praestantissimo, et desiderantissimo filio LARGO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Accepi litteras Eximietatis tuae, quibus me ad te petisti ut scriberem. Quod quidem non desiderares, nisi et hoc quod me posse scribere existimasti, gratum haberes atque jucundum. Id autem est, ut vana saeculi hujus, si inexperta concupisti, experta contemnas. Fallax est enim in eis suavitas, et infructuosus labor, et perpetuus timor, et periculosa sublimitas. Initium sine providentia, et finis cum poenitentia. Ita se habent omnia quae in ista mortalitatis aerumna cupidius quam prudentius appetuntur. Alia est autem spes piorum, alius laboris fructus, alia periculorum merces. Nam in hoc mundo non timere, non dolere, non laborare, non periclitari impossibile est: sed plurimum interest qua causa, qua exspectatione, quo termino ista quisque patiatur. Ego quidem cum amatores saeculi hujus intueor, nescio quando possit", |
| "candidate_score": 0.619623, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_2", |
| "bdc_text": "Cetera enim , nempe elegantia , humanitas et eruditio , nunquam desunt tuis epistolis nunquamque non delectant et prosunt .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1799", |
| "psc_text": "quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis difficultatis legenti occurrerit. Domino illustri et merito praestantissimo filio VOLUSIANO, AUGUSTINUS episcopus. De salute tua, quam et in hoc saeculo, et in Christo esse cupio, sanctae matris tuae votis sum fortasse etiam ipse non impar. Unde meritis tuis reddens salutationis obsequium, hortor, ut valeo, ut Litterarum vere certeque sanctarum studio te curam non pigeat impendere. Sincera enim et solida res est, nec fucatis eloquiis ambit ad animum, nec ullo linguae tectorio inane aliquid ac pendulum crepitat. Multum movet, non verborum, sed rerum avidum; et multum terret, factura securum. Praecipue Apostolorum linguas exhortor ut legas; ex his enim ad cognoscendos Prophetas", |
| "candidate_score": 0.618555, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_2", |
| "bdc_text": "Cetera enim , nempe elegantia , humanitas et eruditio , nunquam desunt tuis epistolis nunquamque non delectant et prosunt .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1798", |
| "psc_text": "ne capiamur, alia sic ferimus ne frangamur, et secundum praecepta divina in omnibus gratias agimus ei, de quo dicimus: Benedicam Dominum in omni tempore; semper laus ejus in ore meo (Psal. XXXIII, 2); et, Bonum est mihi quod humiliasti me, ut discam justificationes tuas (Psal. CXVIII, 71). Neque enim revera, si fallacis prosperitatis semper hic tranquillitas arrideret, anima humana portum illum verae certaeque securitatis appeteret, domina insignis et merito illustris, et praestantissima filia. Reddens itaque debitum Praestantiae tuae salutationis obsequium, agensque gratias quod salutis nostrae religiosissimam curam geris, posco tibi a Domino futurae vitae praemia, praesentisque solaria; omniumque vestrum, in quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis", |
| "candidate_score": 0.617472, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_2", |
| "bdc_text": "Cetera enim , nempe elegantia , humanitas et eruditio , nunquam desunt tuis epistolis nunquamque non delectant et prosunt .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3903", |
| "psc_text": "studiorum virum, sanctum Hilarium Arelatensem episcopum, sciat Beatitudo tua admiratorem sectatoremque in aliis omnibus tuae esse doctrinae; et de hoc quod in querelam trahit, jampridem apud Sanctitatem tuam sensum suum per litteras velle conferre. Sed quia utrum hoc facturus, aut quo fine sit facturus incertum est, et omnium nostrum fatigatio, providente hoc praesenti saeculo Dei gratia, in tuae charitatis et scientiae vigore respirat; adde eruditionem humilibus, adde increpationem superbis. Necessarium et utile est etiam quae scripta sunt scribere, ne leve existimetur quod non frequenter arguitur. Sanum enim putant esse quod non dolet, nec vulnus superducta cute sentiunt: sed intelligant perventurum ad sectionem, quod habuerit perseverantem tumorem. Gratia Dei et pax Domini nostri Jesu Christi coronet te in omni tempore, et ambulantem de virtute in virtutem glorificet in aeternum, domine papa beatissime, ineffabiliter mirabilis, incomparabiliter honorande, praestantissime patrone. EPISTOLA CCXXVI. Hilarius Augustino, de eodem argumento. Domino beatissimo ac toto affectu desiderando,", |
| "candidate_score": 0.60914, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_2", |
| "bdc_text": "Cetera enim , nempe elegantia , humanitas et eruditio , nunquam desunt tuis epistolis nunquamque non delectant et prosunt .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3831", |
| "psc_text": "ut faciat, et cui nos novimus agere gratias dignum et justum esse cum fecerit. Dominus tibi det intellectum in omnibus, domine frater. EPISTOLA CCXVIII. Palatinum adhortatur ut in christiana sapientia proficiat ac perseveret, id summopere cavens ne spem bene vivendi collocet in propriis viribus. Domino dilectissimo, et desideratissimo filio PALATINO, AUGUSTINUS. 1. Conversatio tua fortior atque fructuosior ad Dominum Deum nostrum, magnum nobis attulit gaudium. Elegisti enim a juventute doctrinam, ut invenias usque ad canos sapientiam (Eccli. VI, 18). Cani sunt ergo sensus hominis, et senectutis aetas vita immaculata (Sap. IV, 9). Quam donet tibi Dominus petenti, quaerenti atque pulsanti, qui novit bona data dare filiis suis (Matth. VII, 11). Quamvis enim abundent tibi exhortatores et exhortationes ad viam salutis et gloriae sempiternae, maxime ipsa gratia Christi, quae tibi tam salubriter in corde tuo locuta est; tamen etiam nos pro dilectionis officio, quam tibi debemus, afferimus aliquid exhortationis in hac", |
| "candidate_score": 0.608232, |
| "ce_score": null |
| } |
| ] |
| }, |
| { |
| "rank": 7, |
| "cf_id": "cf020", |
| "work_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini", |
| "max_score": 0.691668, |
| "ce_confirmed": false, |
| "evidence": [ |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_9_11", |
| "bdc_text": "Modo excusat , quod agere est iussus , et sic excusat , ut palam se ipsum praevaricationis cuiusdam insimulet , cum testetur , se multa donasse nobis , quae Luthero fortasse sint displicitura . Ad haec Basileenses , Mulhusianos et nostros ita commendat , velut saniori iudicio fuerimus vestris , qui nihil tamen probavimus , quam quod omnes probarunt , praeter unam subscribendi voluntatem , quam sua illa declaratio Lutheranae fidei nobis emulserat . At iam nunc e suis libris constat , quam male senserimus , subscripturi videlicet salebrosis articulis iuxta sensum ab ipso D.", |
| "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_144", |
| "psc_text": "Cujus diversitatis causam plenius tibi in Apologetico, quem Pamphilus in libris suis scripsit, edidimus brevissimo libello superaddito, in quo evidentibus, ut arbitror, probamentis, corruptos esse in quamplurimis ab haereticis et malevolis libros ejus ostendimus, et praecipue istos, quos nunc exigis ut interpreter, id est, περὶ Ἀρχῶν. » Non tibi suffecerat Eusebii, vel certe ut tu vis, Pamphili pro Origene defensio, nisi quod ab illis minus dictum putabas, tu quasi sapientior et doctior adderes? Longum est, si velim totum librum tuum huic operi inserere, et propositis capitulis ad singula respondere, quid in his vitiorum sermo habeat, quid mendaciorum assertio, quid inconsequens textus ipse verborum. Unde laciniosae disputationis fastidia fugiens, et in arctum verba compingens, tantum sensibus respondebo. Statim de portu egrediens, navem impegit. Referens enim de Apologia Pamphili martyris (quam nos Eusebii, Arianorum principis, probavimus) de qua dixerat, Prout potuimus, 506 vel res poposcit, Latino sermone digessimus, intulit: « Illud est,", |
| "candidate_score": 0.691668, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_4_6", |
| "bdc_text": "primum male me habent Buceri studia , nec parum offendit , quod adeo contemptim causam maximam nostro nomine coram illo egit , cui nos praeter modum commendare et supra modum insinuare debuerat . Concordiam non quaerit , sed discordiam pessimis gravatam suspicionibus , qui tam frigide commendat bene meritos , praesertim apud illos , quibuscum gravissimas simultates gessimus . Quid opus erat excusare apud Lutherum , quod nomine Lutheri in publico consessu omnium ordinum Basileae tanta , ut aiebat , fide egit , contestatione etiam adiecta , haud aliud sentire de eucharistia Lutherum , quam quod ipse coram declaratis articulis in medium attulisset ?", |
| "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_16", |
| "psc_text": "se haereticum probat. Sive bene credit laudator meus, confessione sua me assumit in socium; sive male, ostendit me ideo ante laudatum, quia participem sui putabat erroris. Sed adversus illos libros, qui per angulos garriunt, et furtiva accusatione me mordent, cum editi fuerint, et de tenebris ad lucem processerint, atque ad nos vel studio fratrum, vel temeritate aemulorum potuerint pervenire, respondere conabor. Neque enim magnopere formidandi sunt, quos metuit auctor suus prodere, et tantum confederatis legendos esse decrevit. Tunc aut agnoscam crimina, aut diluam, aut in accusatorem quae sunt objecta retorquebo: et ostendam quod hucusque silentium modestiae fuerit, non male conscientiae. 5. Auctor sese excusat. --Interim apud tacitum lectoris judicium purgatum me esse volui, et gravissimum inter amicos crimen refellere, ne prior laesisse videat, qui et vulneratus nequaquam contra persecutorem tela direxi; sed meo tantum vulneri admovi manum. Quem obsecro, ut absque praejudicio personarum, culpam in eum referat, qui lacessivit. Nec", |
| "candidate_score": 0.68986, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_4_6", |
| "bdc_text": "primum male me habent Buceri studia , nec parum offendit , quod adeo contemptim causam maximam nostro nomine coram illo egit , cui nos praeter modum commendare et supra modum insinuare debuerat . Concordiam non quaerit , sed discordiam pessimis gravatam suspicionibus , qui tam frigide commendat bene meritos , praesertim apud illos , quibuscum gravissimas simultates gessimus . Quid opus erat excusare apud Lutherum , quod nomine Lutheri in publico consessu omnium ordinum Basileae tanta , ut aiebat , fide egit , contestatione etiam adiecta , haud aliud sentire de eucharistia Lutherum , quam quod ipse coram declaratis articulis in medium attulisset ?", |
| "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_43", |
| "psc_text": "mecum dogmatis erat: aut nunc frustra inimicus accusat, quem prius ut orthodoxum praedicavit. Sed forsitan tunc errores meos quasi amicus tacuit; et nunc iratus profert quod prius celaverat. 15. Comment. in epist. ad Ephes. tuetur. --Quamquam non mereatur fidem inconstantia, et professae inimicitiae suspicionem habeant mendacii: tamen audacter conferam gradum, volens scire quid haereticum scripserim, ut aut cum illo agam poenitentiam, et Origenis mala ignorasse me jurem, ac nunc primum a papa Theophilo didicisse impietates ejus: aut certe doceam me quidem bene sensisse, sed illum more suo non intelligere. Neque enim fieri potest ut in eisdem ad Ephesios libris, quos ut audio, criminatur, et bene et male dixerim; et de eodem fonte dulce amarumque processerit: ut qui toto opere damnaverim eos, qui credunt animas ex Angelis conditas, subito mei oblitus 471 id defenderem quod ante damnavi. Stultitiam mihi objicere non potest, quem disertissimum et eloquentissimum in suis opusculis praedicavit. Alioqui", |
| "candidate_score": 0.689281, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_4_6", |
| "bdc_text": "primum male me habent Buceri studia , nec parum offendit , quod adeo contemptim causam maximam nostro nomine coram illo egit , cui nos praeter modum commendare et supra modum insinuare debuerat . Concordiam non quaerit , sed discordiam pessimis gravatam suspicionibus , qui tam frigide commendat bene meritos , praesertim apud illos , quibuscum gravissimas simultates gessimus . Quid opus erat excusare apud Lutherum , quod nomine Lutheri in publico consessu omnium ordinum Basileae tanta , ut aiebat , fide egit , contestatione etiam adiecta , haud aliud sentire de eucharistia Lutherum , quam quod ipse coram declaratis articulis in medium attulisset ?", |
| "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_15", |
| "psc_text": "accusator Origenis, meique studiosus, in uno eodemque opere et illum et me vel errasse, vel bene sensisse testatus est. Non potest me nunc inimicus haereticum dicere, quem a fide sua dudum non discrepare praefatus est. Simulque et hoc ab eo quaero, quid sibi velit sermo moderatus et dubius? Nihil, inquit, in illis quod a fide nostra discrepet, Latinus lector inveniet. Fidem suam quam vocat? Eamne qua Romana pollet Ecclesia? an illam, quae in Origenis voluminibus continetur? Si Romanam responderit, ergo Catholici sumus, qui nihil de Origenis errore transtulimus. Sin autem Origenis blasphemia, fides illius est: dum mihi inconstantiae crimen impingit, se haereticum probat. Sive bene credit laudator meus, confessione sua me assumit in socium; sive male, ostendit me ideo ante laudatum, quia participem sui putabat erroris. Sed adversus illos libros, qui per angulos garriunt, et furtiva accusatione me mordent, cum editi fuerint, et de tenebris ad lucem processerint, atque ad", |
| "candidate_score": 0.688208, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_4_6", |
| "bdc_text": "primum male me habent Buceri studia , nec parum offendit , quod adeo contemptim causam maximam nostro nomine coram illo egit , cui nos praeter modum commendare et supra modum insinuare debuerat . Concordiam non quaerit , sed discordiam pessimis gravatam suspicionibus , qui tam frigide commendat bene meritos , praesertim apud illos , quibuscum gravissimas simultates gessimus . Quid opus erat excusare apud Lutherum , quod nomine Lutheri in publico consessu omnium ordinum Basileae tanta , ut aiebat , fide egit , contestatione etiam adiecta , haud aliud sentire de eucharistia Lutherum , quam quod ipse coram declaratis articulis in medium attulisset ?", |
| "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_42", |
| "psc_text": "diceret forsitan, non potuisse eum ignorare, quod interpretatus est, cujus Apologiam scriptam ab haeretico sub nomine martyris edidit: cujus defensionem etiam proprio volumine professus est: adversum quod in sequentibus, si dictandi spatium fuerit, disputabo. Hoc loquor, cui contradicere non potest. Si illi licet non intellexisse quod transtulit, quare mihi non liceat ignorasse libros περὶ Ἀρχῶν, quos ante non legi; et eas tantum Homilias legisse, quas transtuli, in quibus nihil esse mali, ipsius testimonium est? Sin autem contra sententiam suam nunc me in eis arguit, in quibus ante laudaverat, undique strictus tenebitur. Aut enim idcirco me haereticum hominem laudavit, quia ejusdem mecum dogmatis erat: aut nunc frustra inimicus accusat, quem prius ut orthodoxum praedicavit. Sed forsitan tunc errores meos quasi amicus tacuit; et nunc iratus profert quod prius celaverat. 15. Comment. in epist. ad Ephes. tuetur. --Quamquam non mereatur fidem inconstantia, et professae inimicitiae suspicionem habeant mendacii: tamen audacter conferam gradum,", |
| "candidate_score": 0.687316, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_4_6", |
| "bdc_text": "primum male me habent Buceri studia , nec parum offendit , quod adeo contemptim causam maximam nostro nomine coram illo egit , cui nos praeter modum commendare et supra modum insinuare debuerat . Concordiam non quaerit , sed discordiam pessimis gravatam suspicionibus , qui tam frigide commendat bene meritos , praesertim apud illos , quibuscum gravissimas simultates gessimus . Quid opus erat excusare apud Lutherum , quod nomine Lutheri in publico consessu omnium ordinum Basileae tanta , ut aiebat , fide egit , contestatione etiam adiecta , haud aliud sentire de eucharistia Lutherum , quam quod ipse coram declaratis articulis in medium attulisset ?", |
| "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_31", |
| "psc_text": "haec et haec de Origenis locutus est dogmatibus? Non est hujus loci pro martyre loqui: neque enim omnia in locis omnibus disserenda sunt. Nunc tetigisse sufficiat hoc ab Ariano homine objici clarissimo et eloquentissimo martyri, quod tu in me et amicus laudas, et offensus accusas. Habes occasionem et de praesenti loco, si velis, mihi calumniam struere, cur nunc et Eusebio detraham, quem in alio loco ante laudavi? Alterum quidem nomen Eusebii; sed eadem quae super Origenis vobabulo est calumnia. Laudavi Eusebium in Ecclesiastica Historia: in digestione Temporum: in descriptione sanctae Terrae; et haec ipsa opuscula in Latinum vertens, meae linguae hominibus dedi. Num ex eo Arianus sum, quia Eusebius qui hos libros condidit, Arianus est? Si ausus fueris 467 me haereticum dicere, memento Praefatiunculae περὶ Ἀρχῶν, in qua fidei tuae me esse testaris: simulque obsecro, ut amicum quondam tuum expostulantem patienter audias. Contra alios digladiaris, aut facis calumniam, aut pateris.", |
| "candidate_score": 0.686409, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_10_12", |
| "bdc_text": "Ad haec Basileenses , Mulhusianos et nostros ita commendat , velut saniori iudicio fuerimus vestris , qui nihil tamen probavimus , quam quod omnes probarunt , praeter unam subscribendi voluntatem , quam sua illa declaratio Lutheranae fidei nobis emulserat . At iam nunc e suis libris constat , quam male senserimus , subscripturi videlicet salebrosis articulis iuxta sensum ab ipso D. Lutheri nomine relatum , quem tantopere excusari coram ipso Luthero oportuerit .", |
| "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_144", |
| "psc_text": "Cujus diversitatis causam plenius tibi in Apologetico, quem Pamphilus in libris suis scripsit, edidimus brevissimo libello superaddito, in quo evidentibus, ut arbitror, probamentis, corruptos esse in quamplurimis ab haereticis et malevolis libros ejus ostendimus, et praecipue istos, quos nunc exigis ut interpreter, id est, περὶ Ἀρχῶν. » Non tibi suffecerat Eusebii, vel certe ut tu vis, Pamphili pro Origene defensio, nisi quod ab illis minus dictum putabas, tu quasi sapientior et doctior adderes? Longum est, si velim totum librum tuum huic operi inserere, et propositis capitulis ad singula respondere, quid in his vitiorum sermo habeat, quid mendaciorum assertio, quid inconsequens textus ipse verborum. Unde laciniosae disputationis fastidia fugiens, et in arctum verba compingens, tantum sensibus respondebo. Statim de portu egrediens, navem impegit. Referens enim de Apologia Pamphili martyris (quam nos Eusebii, Arianorum principis, probavimus) de qua dixerat, Prout potuimus, 506 vel res poposcit, Latino sermone digessimus, intulit: « Illud est,", |
| "candidate_score": 0.676144, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_9_11", |
| "bdc_text": "Modo excusat , quod agere est iussus , et sic excusat , ut palam se ipsum praevaricationis cuiusdam insimulet , cum testetur , se multa donasse nobis , quae Luthero fortasse sint displicitura . Ad haec Basileenses , Mulhusianos et nostros ita commendat , velut saniori iudicio fuerimus vestris , qui nihil tamen probavimus , quam quod omnes probarunt , praeter unam subscribendi voluntatem , quam sua illa declaratio Lutheranae fidei nobis emulserat . At iam nunc e suis libris constat , quam male senserimus , subscripturi videlicet salebrosis articulis iuxta sensum ab ipso D.", |
| "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_141", |
| "psc_text": "fecerunt [ Al. fecerant]: feci et ego postremus rogatus a fratribus. Si jubetur, ne fiat, jussio observari solet in posterum. Si culpantur, qui ante jussionem fecerunt, culpa a primis incipiat. » Tandem evomuit, quod volebat, et omnis animi tumor in nostrae accusationis erupit invidiam. Ubi interpretatur libros περὶ Ἀρχῶν, me sequi se dicit: ubi accusatur cur hoc fecerit, meum ponit exemplum; et securus, et periclitans sine me vivere non potest. Audiat igitur quod nescire se simulat. Nemo tibi objicit, quare Origenem interpretatus es, alioqui Hilarius et Ambrosius hoc crimine tenebuntur; sed quia interpretatus haeretica, Praefationis tuae laude firmasti. Ego ipse, quem in crimen vocas, sic [ Al. ideo] septuaginta Homilias ejus transtuli, et nonnulla de Tomis, ut et mala in bonorum interpretatione 505 subtraherem, et aperte in libris περὶ Ἀρχῶν ad coarguendam translationem tuam, quid lector vitaret, ostenderem. Vis Origenem in Latinum vertere? Habes multas homilias ejus et tomos, in", |
| "candidate_score": 0.674258, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_12_14", |
| "bdc_text": "Lutheri nomine relatum , quem tantopere excusari coram ipso Luthero oportuerit . Qui dicam ? Longe candidius hic acturus est nobiscum , quam ille egerit , quippe non dubitavit illius literas velut suspectas amicis communicare ac ceu in lucem edere , ut constare posset , probene nobiscum actum fuerit an secus .", |
| "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_16", |
| "psc_text": "se haereticum probat. Sive bene credit laudator meus, confessione sua me assumit in socium; sive male, ostendit me ideo ante laudatum, quia participem sui putabat erroris. Sed adversus illos libros, qui per angulos garriunt, et furtiva accusatione me mordent, cum editi fuerint, et de tenebris ad lucem processerint, atque ad nos vel studio fratrum, vel temeritate aemulorum potuerint pervenire, respondere conabor. Neque enim magnopere formidandi sunt, quos metuit auctor suus prodere, et tantum confederatis legendos esse decrevit. Tunc aut agnoscam crimina, aut diluam, aut in accusatorem quae sunt objecta retorquebo: et ostendam quod hucusque silentium modestiae fuerit, non male conscientiae. 5. Auctor sese excusat. --Interim apud tacitum lectoris judicium purgatum me esse volui, et gravissimum inter amicos crimen refellere, ne prior laesisse videat, qui et vulneratus nequaquam contra persecutorem tela direxi; sed meo tantum vulneri admovi manum. Quem obsecro, ut absque praejudicio personarum, culpam in eum referat, qui lacessivit. Nec", |
| "candidate_score": 0.672466, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_2_4", |
| "bdc_text": "Cetera enim , nempe elegantia , humanitas et eruditio , nunquam desunt tuis epistolis nunquamque non delectant et prosunt . Ut autem , quod petis , praestem et , quod sentio , dicam ; primum male me habent Buceri studia , nec parum offendit , quod adeo contemptim causam maximam nostro nomine coram illo egit , cui nos praeter modum commendare et supra modum insinuare debuerat .", |
| "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_229", |
| "psc_text": ") elogium, te voluntatem habere mentiendi, artem fingendi non habere. 6. Comparare et emere quid differant? --Sequar ordinem epistolae, et ipsa, ut locutus es, verba subnectam. « Eloquentiam, ut dicis, tuam, et in Praefatione mea laudasse me fateor; et etiam nunc laudarem, nisi tu eam contra Tullii tui sententiam, multa jactantia faceres odiosam. » Ubi jactavi eloquentiam meam, qui etiam a te laudatam non libenter accepi? An hoc dicis, quia non vis subdola praedicatione palpari? Aperte accusaberis, ut qui laudantem respuis, sentias criminantem. Imperitiam autem tuam, non tam stultus eram, ut reprehenderem; quam nemo potest fortius accusare, quam tu ipse dum scribis. Sed volui ostendere condiscipulis tuis, qui tecum non didicerunt litteras, quid per triginta annos in Oriente profeceris: qui, συγγραφεὺ ἀγράμματος ( scriptor illitteratus ), procacitatem, disertitudinem, et maledicere omnibus, bonae conscientiae signum arbitraris. Nec tibi, ut dicis, ferulas adhibeo, neque athenogeronta ( Senem discipulum ) meum scutica, et", |
| "candidate_score": 0.664755, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_11_13", |
| "bdc_text": "At iam nunc e suis libris constat , quam male senserimus , subscripturi videlicet salebrosis articulis iuxta sensum ab ipso D. Lutheri nomine relatum , quem tantopere excusari coram ipso Luthero oportuerit . Qui dicam ?", |
| "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_150", |
| "psc_text": "de Spiritu sancto librum in Latinam linguam vertimus ( Vid. supra ). Certe hic in his, quae ab haereticis in Origenis operibus addita sunt, consentire non potuit; et in ipsis περὶ Ἀρχῶν, quos tu interpretatus es libris, breves dictavit Commentariolos, quibus non negaret ab Origene scripta, quae scripta sunt: sed nos simplices homines non posse intelligere, quae dicuntur: et quo sensu in bonam partem accipi debeant, persuadere conatur. Hoc dumtaxat de Filio, et Spiritu sancto. Caeterum in aliis dogmatibus et Eusebius, et Didymus apertissime in Origenis scita concedunt, et quod omnes Ecclesiae reprobant, catholice et pie dictum esse defendunt. 17. Rufinus de adulteratione librorum Origenis. --Videamus tamen, quibus argumentis probare nitatur Origenis ab haereticis scripta vitiata. « Clemens, inquit, Apostolorum discipulus, qui Romanae Ecclesiae post Apostolos episcopus et martyr fuit, libros edidit, qui appellantur ἀναγνωρισμὸς, id est, recognitio, in quibus quum ex persona Petri Apostoli doctrina, quasi vere apostolica in", |
| "candidate_score": 0.661034, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_3_5", |
| "bdc_text": "Ut autem , quod petis , praestem et , quod sentio , dicam ; primum male me habent Buceri studia , nec parum offendit , quod adeo contemptim causam maximam nostro nomine coram illo egit , cui nos praeter modum commendare et supra modum insinuare debuerat . Concordiam non quaerit , sed discordiam pessimis gravatam suspicionibus , qui tam frigide commendat bene meritos , praesertim apud illos , quibuscum gravissimas simultates gessimus .", |
| "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_7", |
| "psc_text": "quidquam, quod occultari velis (Cicero lib. I Academ. Quaest.). Rogo quis est iste dolor? Quid aestuant? quid insaniunt? Quod praeconem repuli figuratum? quod nolui me subdolo ore laudari? quod sub amici 458 nomine, inimici insidias deprehendi? Frater et collega in praefatiuncula vocor, et satis aperte exponuntur crimina mea, quid scripserim, quibus in coelum Origenem laudibus levaverim. Bono animo fecisse se dicit. Et quomodo nunc eadem inimicus objicit, quae tunc amicus laudaverat? Voluerat me in interpretatione quasi praevium sequi; et auctoritatem operi suo ex nostris opusculis mutuari. Suffecerat semel dixisse, quod scripseram. Quid necesse fuit eadem rursus iterare, et frequenter ingerere: et quasi nemo sibi laudanti crederet, ipsa dicta replicare? Non est tam sollicita de audientium fide, simplex et pura laudatio. Quid metuit, ne illi sine testimoniis dictorum meorum in meis laudibus non credatur? Videtis nos intelligere prudentiam ejus et praedicationis diasyrticae strophis in scholis saepe lusisse? Simplicitatem obtendere non potest,", |
| "candidate_score": 0.660326, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_7_9", |
| "bdc_text": "Hac enim una causa senatus Basiliensis et noster Sangallensis subscribendum articulis putabant , ne qua remora caus longe utilissima iniiceretur , quia palam ita constaret , non aliud sentire Lutherum Bucero referente , quam quod nostri multis iam annis docuissent . Et tu ea de re gratias agebas domino ministrorum nomine , quod tandem constaret re ipsa nos non dissentire , sed ad concordiam stabiliendam eum sensum tenere Lutherum , quem ecclesiae nostrae hactenus tulissent . Modo excusat , quod agere est iussus , et sic excusat , ut palam se ipsum praevaricationis cuiusdam insimulet , cum testetur , se multa donasse nobis , quae Luthero fortasse sint displicitura .", |
| "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_0", |
| "psc_text": "IN LIBROS CONTRA RUFINUM ADMONITIO, Dissensionis Hieronymum inter ac Rufinum longe notior historia est, quam nostra explicatione ut indigeat. Causa mali tanti Latina versio librorum Origenis περὶ Ἀρχῶν fuit, quam presbyter Aquileiensis, sublesta utique fide, elaboraverat Romae circa annum 398. Nam ut Origeniani dogmatis venena, subdolae interpretationis fuco oblita, Latinis auribus tutius propinaret, praefationem operi praefixit, in qua Hieronymum figuratis laudibus praedicabat, veluti Adamantii opinionum fautorem, suaeque sententiae socium: ipsum vero librum ab ascriptis erroribus expurgatum opera sua jactabat. Sed cum multa essent adhuc quae christianas aures moverent, et minus catholice dicta existimarentur, Pammachius et Oceanus Hieronymo auctores fuerunt, ut germanam ipse ejus libri interpretationem vulgaret, nequaquam dissimulatis erroribus, quo se manifesto proderent; purgaretque adeo suspicionem favoris in Origenem ab aemulo injectam, ne si criminantem convincere differret, consentire illi videretur. S. Doctor datis primum Rufino litteris, amice conquestus est: deinde anno 400 Origenis ipsum librum ita ad finem vertit, ut", |
| "candidate_score": 0.659799, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_2_4", |
| "bdc_text": "Cetera enim , nempe elegantia , humanitas et eruditio , nunquam desunt tuis epistolis nunquamque non delectant et prosunt . Ut autem , quod petis , praestem et , quod sentio , dicam ; primum male me habent Buceri studia , nec parum offendit , quod adeo contemptim causam maximam nostro nomine coram illo egit , cui nos praeter modum commendare et supra modum insinuare debuerat .", |
| "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_232", |
| "psc_text": "(Jacob III, 2) in verbo non peccat, iste perfectus est ), et suspicarer eum aliquid meorum prolaturum esse vitiorum, subito intulit: « Ante biduum mihi, quam proficisceretur harum bajulus, in manus venerunt, quae in me declamasti. » Ubi est ergo, quod minaris, et dicis, « Quomodo donandus es venia, si erraveris, et non perpetuo pudoris silentio contegendus? » Nisi forte prae angustia temporis potuisti ea in ordinem digerere: aut aliquem de cruditis conducturus eras, qui in opusculis meis gemmarum eloquentiae tuae ornamenta perquireret. Supra scripsisti: « Gratis a me missum codicem suscipe, quem sensu magno cuperes comparatum, et nunc humilitatis praestigiis loqueris. Imitari te volui [ Al. volui]; sed refestinante eo, qui ad te remeabat, malui paucis ad te, quam ad alios pro tuis maledictis latius scribere. Et interim audac ter frueris imperitia tua. Semel enim confessus es, dicens: « Superflua tibi reprehensio fuit in paucis, quae professa nobis habetur", |
| "candidate_score": 0.656614, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_15_17", |
| "bdc_text": "Utcunque autem istaec habeant , censeo rem omnem summa fide celandam neque attrectandam in praesentia ullo verbo , non modo quia constet , saepe nos literis ceu arcanis internuntiis concredere , quae ne amicis quidem omnibus nota esse vellemus , immo plerunque apud amicos de amicissimis conquerimur ; sed hac etiam causa , quae mihi potissima est , ne senatum Argentoratensem negotio liberius detecto a nostris abalienemus , quanquam et ipso consule Matthia abusus videtur Bucerus . Tamen consultissimum est dissimulare , ne oleum ( quod dicitur ) addamus camino et tristes tragoedias excitemus inter fratres , partim ob epistolam proditam , partim ob fidem , quam senatus Argentoratensis nostris tanti viri praesentia fecit .", |
| "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_239", |
| "psc_text": "9. Senes Rufinus et Hieronymus. Origenis laudavit eruditionem in adolescentia. --Testor mediatorem Jesum, invitum me et repugnantem ad haec verba descendere [ Al. respondere]; et nisi tu provocares, semper taciturum fuisse. Denique noli accusare, et ego cessabo defendere. Quae enim est audientium aedificatio, duos senes inter se propter haereticos digladiari: praesertim cum ambo Catholicos se videri velint? Omittamus haereticorum patrocinium, et nulla erit inter nos contentio. Eodem fervore quo Origenem ante laudavimus, nunc damnatum toto orbe damnemus. Jungamus dextras, animos copulemus: et duos ( Theophilum et Anastasium ) Orientis atque Occidentis τροπαιοφόρους, alacri sequamur incessu. Erravimus juvenes, emendemur senes. Si frater es, me gaude correctum. Si amicus sum, de conversione tua debeo gratulari. 540 Quamdiu inter nos jurgium fuerit, videbimur rectam fidem necessitate ducere, non voluntate. Inimicitiae nostrae, invicem nobis tollunt testimonium verae poenitentiae. Si unum credimus, si idem et volumus et nolumus (ex quo firmas nasci amicitias, etiam Catilina", |
| "candidate_score": 0.656529, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_6", |
| "bdc_text": "Quid opus erat excusare apud Lutherum , quod nomine Lutheri in publico consessu omnium ordinum Basileae tanta , ut aiebat , fide egit , contestatione etiam adiecta , haud aliud sentire de eucharistia Lutherum , quam quod ipse coram declaratis articulis in medium attulisset ?", |
| "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_144", |
| "psc_text": "Cujus diversitatis causam plenius tibi in Apologetico, quem Pamphilus in libris suis scripsit, edidimus brevissimo libello superaddito, in quo evidentibus, ut arbitror, probamentis, corruptos esse in quamplurimis ab haereticis et malevolis libros ejus ostendimus, et praecipue istos, quos nunc exigis ut interpreter, id est, περὶ Ἀρχῶν. » Non tibi suffecerat Eusebii, vel certe ut tu vis, Pamphili pro Origene defensio, nisi quod ab illis minus dictum putabas, tu quasi sapientior et doctior adderes? Longum est, si velim totum librum tuum huic operi inserere, et propositis capitulis ad singula respondere, quid in his vitiorum sermo habeat, quid mendaciorum assertio, quid inconsequens textus ipse verborum. Unde laciniosae disputationis fastidia fugiens, et in arctum verba compingens, tantum sensibus respondebo. Statim de portu egrediens, navem impegit. Referens enim de Apologia Pamphili martyris (quam nos Eusebii, Arianorum principis, probavimus) de qua dixerat, Prout potuimus, 506 vel res poposcit, Latino sermone digessimus, intulit: « Illud est,", |
| "candidate_score": 0.656289, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_11_13", |
| "bdc_text": "At iam nunc e suis libris constat , quam male senserimus , subscripturi videlicet salebrosis articulis iuxta sensum ab ipso D. Lutheri nomine relatum , quem tantopere excusari coram ipso Luthero oportuerit . Qui dicam ?", |
| "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_0", |
| "psc_text": "IN LIBROS CONTRA RUFINUM ADMONITIO, Dissensionis Hieronymum inter ac Rufinum longe notior historia est, quam nostra explicatione ut indigeat. Causa mali tanti Latina versio librorum Origenis περὶ Ἀρχῶν fuit, quam presbyter Aquileiensis, sublesta utique fide, elaboraverat Romae circa annum 398. Nam ut Origeniani dogmatis venena, subdolae interpretationis fuco oblita, Latinis auribus tutius propinaret, praefationem operi praefixit, in qua Hieronymum figuratis laudibus praedicabat, veluti Adamantii opinionum fautorem, suaeque sententiae socium: ipsum vero librum ab ascriptis erroribus expurgatum opera sua jactabat. Sed cum multa essent adhuc quae christianas aures moverent, et minus catholice dicta existimarentur, Pammachius et Oceanus Hieronymo auctores fuerunt, ut germanam ipse ejus libri interpretationem vulgaret, nequaquam dissimulatis erroribus, quo se manifesto proderent; purgaretque adeo suspicionem favoris in Origenem ab aemulo injectam, ne si criminantem convincere differret, consentire illi videretur. S. Doctor datis primum Rufino litteris, amice conquestus est: deinde anno 400 Origenis ipsum librum ita ad finem vertit, ut", |
| "candidate_score": 0.655644, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_14_16", |
| "bdc_text": "Longe candidius hic acturus est nobiscum , quam ille egerit , quippe non dubitavit illius literas velut suspectas amicis communicare ac ceu in lucem edere , ut constare posset , probene nobiscum actum fuerit an secus . Utcunque autem istaec habeant , censeo rem omnem summa fide celandam neque attrectandam in praesentia ullo verbo , non modo quia constet , saepe nos literis ceu arcanis internuntiis concredere , quae ne amicis quidem omnibus nota esse vellemus , immo plerunque apud amicos de amicissimis conquerimur ; sed hac etiam causa , quae mihi potissima est , ne senatum Argentoratensem negotio liberius detecto a nostris abalienemus , quanquam et ipso consule Matthia abusus videtur Bucerus .", |
| "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_16", |
| "psc_text": "se haereticum probat. Sive bene credit laudator meus, confessione sua me assumit in socium; sive male, ostendit me ideo ante laudatum, quia participem sui putabat erroris. Sed adversus illos libros, qui per angulos garriunt, et furtiva accusatione me mordent, cum editi fuerint, et de tenebris ad lucem processerint, atque ad nos vel studio fratrum, vel temeritate aemulorum potuerint pervenire, respondere conabor. Neque enim magnopere formidandi sunt, quos metuit auctor suus prodere, et tantum confederatis legendos esse decrevit. Tunc aut agnoscam crimina, aut diluam, aut in accusatorem quae sunt objecta retorquebo: et ostendam quod hucusque silentium modestiae fuerit, non male conscientiae. 5. Auctor sese excusat. --Interim apud tacitum lectoris judicium purgatum me esse volui, et gravissimum inter amicos crimen refellere, ne prior laesisse videat, qui et vulneratus nequaquam contra persecutorem tela direxi; sed meo tantum vulneri admovi manum. Quem obsecro, ut absque praejudicio personarum, culpam in eum referat, qui lacessivit. Nec", |
| "candidate_score": 0.653769, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_3_5", |
| "bdc_text": "Ut autem , quod petis , praestem et , quod sentio , dicam ; primum male me habent Buceri studia , nec parum offendit , quod adeo contemptim causam maximam nostro nomine coram illo egit , cui nos praeter modum commendare et supra modum insinuare debuerat . Concordiam non quaerit , sed discordiam pessimis gravatam suspicionibus , qui tam frigide commendat bene meritos , praesertim apud illos , quibuscum gravissimas simultates gessimus .", |
| "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_329", |
| "psc_text": "Celsum atque Porphyrium, quanti scripsere nostrorum? Quis omissa causa, in superflua criminum objectione versatus est? Quae non chartae Ecclesiasticae, sed libelli debent judicum continere. Aut quid refert, si causa cadas, et crimine superes? Non necesse est, ut cum periculo tui capitis accuses. Uno percussore conducto, satis potes facere desiderio tuo. Et scandalum timere te simulas, qui dudum fratrem, nunc accusatum, semper inimicum, es paratus occidere. Et tamen 570 miror, quomodo homo prudens, furore praeventus, velis mihi beneficium tribuere, ut educas de carcere animam meam, et non patiaris tecum in tenebris hujus saeculi commorari. 43. Haereticis non poterat parcere. --Vis ergo me tacere? Ne accuses. Depone gladium, et ego scutum abjiciam. In uno tibi consentire non potero, ut parcam haereticis, ut me catholicum non probem. Si ista est causa discordiae, mori possum, tacere non possum. Debueram quidem de omni Scriptura tuae insaniae respondere, et divinis vocibus in modum David citharizantis (I", |
| "candidate_score": 0.653271, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_13_15", |
| "bdc_text": "Qui dicam ? Longe candidius hic acturus est nobiscum , quam ille egerit , quippe non dubitavit illius literas velut suspectas amicis communicare ac ceu in lucem edere , ut constare posset , probene nobiscum actum fuerit an secus . Utcunque autem istaec habeant , censeo rem omnem summa fide celandam neque attrectandam in praesentia ullo verbo , non modo quia constet , saepe nos literis ceu arcanis internuntiis concredere , quae ne amicis quidem omnibus nota esse vellemus , immo plerunque apud amicos de amicissimis conquerimur ;", |
| "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_16", |
| "psc_text": "se haereticum probat. Sive bene credit laudator meus, confessione sua me assumit in socium; sive male, ostendit me ideo ante laudatum, quia participem sui putabat erroris. Sed adversus illos libros, qui per angulos garriunt, et furtiva accusatione me mordent, cum editi fuerint, et de tenebris ad lucem processerint, atque ad nos vel studio fratrum, vel temeritate aemulorum potuerint pervenire, respondere conabor. Neque enim magnopere formidandi sunt, quos metuit auctor suus prodere, et tantum confederatis legendos esse decrevit. Tunc aut agnoscam crimina, aut diluam, aut in accusatorem quae sunt objecta retorquebo: et ostendam quod hucusque silentium modestiae fuerit, non male conscientiae. 5. Auctor sese excusat. --Interim apud tacitum lectoris judicium purgatum me esse volui, et gravissimum inter amicos crimen refellere, ne prior laesisse videat, qui et vulneratus nequaquam contra persecutorem tela direxi; sed meo tantum vulneri admovi manum. Quem obsecro, ut absque praejudicio personarum, culpam in eum referat, qui lacessivit. Nec", |
| "candidate_score": 0.650092, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_11_13", |
| "bdc_text": "At iam nunc e suis libris constat , quam male senserimus , subscripturi videlicet salebrosis articulis iuxta sensum ab ipso D. Lutheri nomine relatum , quem tantopere excusari coram ipso Luthero oportuerit . Qui dicam ?", |
| "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_16", |
| "psc_text": "se haereticum probat. Sive bene credit laudator meus, confessione sua me assumit in socium; sive male, ostendit me ideo ante laudatum, quia participem sui putabat erroris. Sed adversus illos libros, qui per angulos garriunt, et furtiva accusatione me mordent, cum editi fuerint, et de tenebris ad lucem processerint, atque ad nos vel studio fratrum, vel temeritate aemulorum potuerint pervenire, respondere conabor. Neque enim magnopere formidandi sunt, quos metuit auctor suus prodere, et tantum confederatis legendos esse decrevit. Tunc aut agnoscam crimina, aut diluam, aut in accusatorem quae sunt objecta retorquebo: et ostendam quod hucusque silentium modestiae fuerit, non male conscientiae. 5. Auctor sese excusat. --Interim apud tacitum lectoris judicium purgatum me esse volui, et gravissimum inter amicos crimen refellere, ne prior laesisse videat, qui et vulneratus nequaquam contra persecutorem tela direxi; sed meo tantum vulneri admovi manum. Quem obsecro, ut absque praejudicio personarum, culpam in eum referat, qui lacessivit. Nec", |
| "candidate_score": 0.649949, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_11_13", |
| "bdc_text": "At iam nunc e suis libris constat , quam male senserimus , subscripturi videlicet salebrosis articulis iuxta sensum ab ipso D. Lutheri nomine relatum , quem tantopere excusari coram ipso Luthero oportuerit . Qui dicam ?", |
| "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_152", |
| "psc_text": "perversi homines ad assertionem dogmatum suorum sub virorum sanctorum nomine, tamquam facilius credenda, interseruerint ea, quae illi nec sensisse, nec scripsisse credendi sunt? » Clementem quoque Alexandrinae Ecclesiae presbyterum, virum catholicum, scribit in libris suis interdum Dei Filium dicere creatum: et Dionysium Alexandrinae urbis episcopum, virum eruditissimum, contra Sabellium quatuor voluminibus disputantem, in Arianum dogma delabi. Et sub his exemplis illud agit, ut non ecclesiasticos, et catholicos viros male sensisse, sed ab haereticis eorum scripta corrupta esse testetur, et concludat ad extremum, dicens: « De Origene quoque, in quo similiter, ut in his quos supra diximus, quaedam diversitas invenitur, istud non sufficiat sentire, quod de praejudicatis jam catholicis sentitur, vel intelligitur viris, ne similis causae, similis sufficiat excusatio. » Si conceditur, ut quidquid in libris noxium reperitur, ab aliis corruptum sit [ Al. id si ita est nihil, etc. ], nihil eorum erit, quorum fertur nominibus; sed his deputabitur, a", |
| "candidate_score": 0.648198, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_11_13", |
| "bdc_text": "At iam nunc e suis libris constat , quam male senserimus , subscripturi videlicet salebrosis articulis iuxta sensum ab ipso D. Lutheri nomine relatum , quem tantopere excusari coram ipso Luthero oportuerit . Qui dicam ?", |
| "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_4", |
| "psc_text": "sententiae sententiis respondent, aut ubi in una columna aemulus calumniam intentat, in altera criminis dilutio est; sed e contrario alter prout libet suo stomacho inservit et velitatur: alter non lectis contra se libris, sed vulgo intellectis criminationibus occurrit. Quare praeposteram Martianaei curam nemo non improbavit, natam ad creandum lectori laborem, ipsumque S. Doctoris contextum singulis paginis intercipiendum. Secundo cum sit utile studiosis et commodum, authentica monumenta, quae scriptis auctoris quem exornas, occasionem dederunt, vel quae ab ipso auctore impugnantur, scriptis iisdem annectere, nos huc adscivimus primo Rufini libellum illum, sive Apologiam, aut confessionem fidei, quam ad papam Anastasium misit, et quam Hieronymus toto secundo libro confutat; deinde ipsam quoque Anastasii super nomine Rufini epistolam, quam illi toties tum alibi, tum maxime hisce in libris ingerit S. Doctor. Hactenus in eum tomum qui aliena ac supposititia complectitur, rejectae sunt; sed in antiquis codicibus, quemadmodum de veteri Corbeiensi P. Coustantius tradit, satis", |
| "candidate_score": 0.648131, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_12_14", |
| "bdc_text": "Lutheri nomine relatum , quem tantopere excusari coram ipso Luthero oportuerit . Qui dicam ? Longe candidius hic acturus est nobiscum , quam ille egerit , quippe non dubitavit illius literas velut suspectas amicis communicare ac ceu in lucem edere , ut constare posset , probene nobiscum actum fuerit an secus .", |
| "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_17", |
| "psc_text": "5. Auctor sese excusat. --Interim apud tacitum lectoris judicium purgatum me esse volui, et gravissimum inter amicos crimen refellere, ne prior laesisse videat, qui et vulneratus nequaquam contra persecutorem tela direxi; sed meo tantum vulneri admovi manum. Quem obsecro, ut absque praejudicio personarum, culpam in eum referat, qui lacessivit. Nec laesisse contentus, quasi adversus elinguem semperque taciturum, tres elucubravit libros, et ἀντιθέσεις Marcionis de meis opusculis fabricatus est. Gestit animus, et illius repente doctrinam, et meam insperatam vecordiam 462 cognoscere. Fortasse brevi tempore didicit, quod nos docere debeat; et quod illum scire nullus putabat, subitum eloquentiae flumen ostendet. Sic pater ille Deum faciat: sic magnus Iesus (Ex Virgil. lib. X Aeneid.) . Incipiat conferre manum. Quamvis libraverit accusationis suae hastas, et totis adversum nos viribus intorserit, credimus in Dominum Salvatorem, quod scuto circumdabit nos veritas ejus; et cum Psalmista cantare poterimus: Sagittae parvulorum factae sunt plagae eorum (Psal. LXIII, 8)", |
| "candidate_score": 0.645018, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_11", |
| "bdc_text": "At iam nunc e suis libris constat , quam male senserimus , subscripturi videlicet salebrosis articulis iuxta sensum ab ipso D.", |
| "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_150", |
| "psc_text": "de Spiritu sancto librum in Latinam linguam vertimus ( Vid. supra ). Certe hic in his, quae ab haereticis in Origenis operibus addita sunt, consentire non potuit; et in ipsis περὶ Ἀρχῶν, quos tu interpretatus es libris, breves dictavit Commentariolos, quibus non negaret ab Origene scripta, quae scripta sunt: sed nos simplices homines non posse intelligere, quae dicuntur: et quo sensu in bonam partem accipi debeant, persuadere conatur. Hoc dumtaxat de Filio, et Spiritu sancto. Caeterum in aliis dogmatibus et Eusebius, et Didymus apertissime in Origenis scita concedunt, et quod omnes Ecclesiae reprobant, catholice et pie dictum esse defendunt. 17. Rufinus de adulteratione librorum Origenis. --Videamus tamen, quibus argumentis probare nitatur Origenis ab haereticis scripta vitiata. « Clemens, inquit, Apostolorum discipulus, qui Romanae Ecclesiae post Apostolos episcopus et martyr fuit, libros edidit, qui appellantur ἀναγνωρισμὸς, id est, recognitio, in quibus quum ex persona Petri Apostoli doctrina, quasi vere apostolica in", |
| "candidate_score": 0.638363, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_12_14", |
| "bdc_text": "Lutheri nomine relatum , quem tantopere excusari coram ipso Luthero oportuerit . Qui dicam ? Longe candidius hic acturus est nobiscum , quam ille egerit , quippe non dubitavit illius literas velut suspectas amicis communicare ac ceu in lucem edere , ut constare posset , probene nobiscum actum fuerit an secus .", |
| "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_128", |
| "psc_text": "in vero, et si cui ipse revelare dignabitur. Per tanta saecula tibi nullus videtur dignus fuisse, cui de hac quaestione Dominus revelarit? Non patriarcha, non propheta, non apostolus, non martyr? Ne tibi quidem, quando in carceribus et exsiliis morabaris, hujuscemodi sacramenta patuerunt? Dominus in Evangelio, Pater, inquit, revelavi nomen tuum hominibus (Joan. XVII, 6) . Qui Patrem revelavit, de animarum statu tacuit: et miraris si contra te fratrum scandala concitentur, cum id nescire te jures, quod Christi Ecclesiae se nosse fateantur? 11. Exposita fide sua, immo inscitiae confessione, transit ad aliud; et excusare se nititur, cur libros περὶ Ἀρχῶν in Latinum verterit. Et haec scribit ad verbum: « Sane quia audio etiam inde esse disputatum quod quaedam Origenis rogatus a fratribus de Graeco in Latinum transtuli, puto quod omnes intelligant, haec pro solo livore culpari. Si enim aliquid est quod displiceat in auctore, quare id ad interpretem detorquetur? Sicut in", |
| "candidate_score": 0.636702, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_12_14", |
| "bdc_text": "Lutheri nomine relatum , quem tantopere excusari coram ipso Luthero oportuerit . Qui dicam ? Longe candidius hic acturus est nobiscum , quam ille egerit , quippe non dubitavit illius literas velut suspectas amicis communicare ac ceu in lucem edere , ut constare posset , probene nobiscum actum fuerit an secus .", |
| "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_241", |
| "psc_text": "biduum, quam ad nos Epistolam scriberes, libellos meos in manus tuas venisse testaris, et idcirco non habuisse spatium ex otio respondendi: alioqui si meditatus in nos paratusque dixisses, fulmina jacere, non crimina videreris. Et quis tibi credet homini veracissimo, ut negotiator orientalium mercium, qui et hinc deportata vendere necesse habebat, et ibi emere, quae huc rursus adveheret, biduum tantum Aquileiae fuerit, ut raptim et ex tempore contra nos dictare epistolam cogereris? Libri enim tui quos limasti per triennium, disertiores sunt? Nisi forte non fuit impraesentiarum, qui tuas emendaret naenias: et idcirco omne iter dictionis tuae, absque Palladis arte, salebris et voraginibus vitiorum inciditur. Tam apertum temporis mendacium est, ut non dicam respondere, sed legere biduo mea scripta non potueris. Ex quo apparet te illam epistolam, aut pluribus diebus scripsisse, ut styli ipsius elegantia probat: aut si tumultuaria dictio [ Al. dictatio] est, nimirum te esse negligentem, qui cum extemporalis talis", |
| "candidate_score": 0.628194, |
| "ce_score": null |
| } |
| ] |
| }, |
| { |
| "rank": 8, |
| "cf_id": "cf052", |
| "work_id": "045_Prosper-Aquitanus_Contra-Collatorem", |
| "max_score": 0.691493, |
| "ce_confirmed": false, |
| "evidence": [ |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_4_6", |
| "bdc_text": "primum male me habent Buceri studia , nec parum offendit , quod adeo contemptim causam maximam nostro nomine coram illo egit , cui nos praeter modum commendare et supra modum insinuare debuerat . Concordiam non quaerit , sed discordiam pessimis gravatam suspicionibus , qui tam frigide commendat bene meritos , praesertim apud illos , quibuscum gravissimas simultates gessimus . Quid opus erat excusare apud Lutherum , quod nomine Lutheri in publico consessu omnium ordinum Basileae tanta , ut aiebat , fide egit , contestatione etiam adiecta , haud aliud sentire de eucharistia Lutherum , quam quod ipse coram declaratis articulis in medium attulisset ?", |
| "psc_chunk_id": "045_Prosper-Aquitanus_Contra-Collatorem_window_157", |
| "psc_text": "inter magistros optimos etiam a meis semper decessoribus haberetur. Bene ergo de eo omnes in commune senserunt; utpote qui ubique cunctis et amori fuerit, et honori (Epist. Coelestini papae, n. 3, supra, col. 1756, cap. 2) . 59. Contra istam clarissimae laudationis tubam, contra istam sacratissimi testimonii dignitatem, audet quisquam malignae interpretationis murmur emittere, et perspicuae sincerissimaeque sententiae nubem obliquae ambiguitatis obtendere? ut scilicet, quia in epistola Papae librorum, pro quibus actum est, non expressus est titulus, hinc eos appareat non probatos, et istam in sanctum Augustinum laudationem pro anteriorum scriptorum meritis fuisse collatam. Maneat plane, maneat ista conditio, ut horum librorum novitas repudiata videatur, si in eadem causa ejusdem viri dissentit antiquitas; et aut inutile aut incongruum judicetur, quod ab his, quae contra Pelagianos condidit, dissonans invenitur. Ut itaque omittamus ea volumina, in quibus ab exordio episcopatus sui multo prius quam impugnatores gratiae exsurgerent, pro gratia disputavit: legantur tres", |
| "candidate_score": 0.691493, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_5_7", |
| "bdc_text": "Concordiam non quaerit , sed discordiam pessimis gravatam suspicionibus , qui tam frigide commendat bene meritos , praesertim apud illos , quibuscum gravissimas simultates gessimus . Quid opus erat excusare apud Lutherum , quod nomine Lutheri in publico consessu omnium ordinum Basileae tanta , ut aiebat , fide egit , contestatione etiam adiecta , haud aliud sentire de eucharistia Lutherum , quam quod ipse coram declaratis articulis in medium attulisset ? Hac enim una causa senatus Basiliensis et noster Sangallensis subscribendum articulis putabant , ne qua remora caus longe utilissima iniiceretur , quia palam ita constaret , non aliud sentire Lutherum Bucero referente , quam quod nostri multis iam annis docuissent .", |
| "psc_chunk_id": "045_Prosper-Aquitanus_Contra-Collatorem_window_157", |
| "psc_text": "inter magistros optimos etiam a meis semper decessoribus haberetur. Bene ergo de eo omnes in commune senserunt; utpote qui ubique cunctis et amori fuerit, et honori (Epist. Coelestini papae, n. 3, supra, col. 1756, cap. 2) . 59. Contra istam clarissimae laudationis tubam, contra istam sacratissimi testimonii dignitatem, audet quisquam malignae interpretationis murmur emittere, et perspicuae sincerissimaeque sententiae nubem obliquae ambiguitatis obtendere? ut scilicet, quia in epistola Papae librorum, pro quibus actum est, non expressus est titulus, hinc eos appareat non probatos, et istam in sanctum Augustinum laudationem pro anteriorum scriptorum meritis fuisse collatam. Maneat plane, maneat ista conditio, ut horum librorum novitas repudiata videatur, si in eadem causa ejusdem viri dissentit antiquitas; et aut inutile aut incongruum judicetur, quod ab his, quae contra Pelagianos condidit, dissonans invenitur. Ut itaque omittamus ea volumina, in quibus ab exordio episcopatus sui multo prius quam impugnatores gratiae exsurgerent, pro gratia disputavit: legantur tres", |
| "candidate_score": 0.677643, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_5", |
| "bdc_text": "Concordiam non quaerit , sed discordiam pessimis gravatam suspicionibus , qui tam frigide commendat bene meritos , praesertim apud illos , quibuscum gravissimas simultates gessimus .", |
| "psc_chunk_id": "045_Prosper-Aquitanus_Contra-Collatorem_window_2", |
| "psc_text": "hypocrisis detegatur, qui ex ipsa injuriae magnitudine, quam in uno cunctis, ac praecipue apostolicae Sedis pontificibus intulerunt, ab indoctis et parum cautis excellentioris scientiae judicantur, et misero perversoque successu facilem mendacio consensum eliciunt, quia reverentiam sibi praesumptione pepererunt. Nec enim, cum sint bonae opinionis viri, creduntur ullo modo tarditate intelligentiae, aut temeritate judicii, in superfluae querelae conclamationem potuisse prorumpere; ac non potius magno ingenio et vehementi studio laborasse, ut subtilissimi tractatoris disputationibus comprehensis, censura nunc districtior et inspectio sagacior inveniret, quod antea securus favor et benignitas incuriosa non viderat. 2. Unde ergo haec diligentia tam severi emersit examinis? unde in hanc austeritatem supercilium se tetricae frontis armavit, ut mensuras sensuum, pondera locutionum, numeros syllabarum insidiosus scrutator eventilet, magnumque se aliquid conficere praesumat, si catholico praedicatori notam erroris affigat? quasi incognitum aliquod opus, et quod hactenus latuerit, impetatur; ac non illa his morsibus doctrina lanietur, quae novorum haereticorum commenta disjecit, et", |
| "candidate_score": 0.62674, |
| "ce_score": null |
| } |
| ] |
| }, |
| { |
| "rank": 9, |
| "cf_id": "cf040", |
| "work_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum", |
| "max_score": 0.690142, |
| "ce_confirmed": false, |
| "evidence": [ |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_4_6", |
| "bdc_text": "primum male me habent Buceri studia , nec parum offendit , quod adeo contemptim causam maximam nostro nomine coram illo egit , cui nos praeter modum commendare et supra modum insinuare debuerat . Concordiam non quaerit , sed discordiam pessimis gravatam suspicionibus , qui tam frigide commendat bene meritos , praesertim apud illos , quibuscum gravissimas simultates gessimus . Quid opus erat excusare apud Lutherum , quod nomine Lutheri in publico consessu omnium ordinum Basileae tanta , ut aiebat , fide egit , contestatione etiam adiecta , haud aliud sentire de eucharistia Lutherum , quam quod ipse coram declaratis articulis in medium attulisset ?", |
| "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_234", |
| "psc_text": "Si tibi istud auctoritatis universa pariter injunxisset Ecclesia, et exigeretur a te, ut de singulis vel de omnibus judicares, nonne grave et periculosum onus, ne tibi imponeretur, excusare debueras? Nunc vero in tantum quotidiana derogandi meditatione profecimus, ut jam nec Martyribus parcamus. Sed ponamus, quod non sit Martyris libellus iste, sed cujuscunque unius de Ecclesia, nunquid suis verbis usus est, quisquis ille est Scriptor, ut meritis cedendum videatur auctoris? De ipsis Origenis voluminibus ponit exempla, et quid de singulis sentiat, non sui defensoris verbis, sed ejus ipsius, qui accusabatur, ostendit. Et sicut adversum te modo, multo meis verbis vehementiora sunt tua scripta: ita illum non excusantis auctoritas, sed sua dicta defendunt. Et ideo superflua est de auctore quaestio, ubi defensio talis est, quae assertore non egeat. 31. Sed ad illud jam nequissimum incusationis ejus caput et invidiosissimum veniendum est, imo non invidiosum, sed invidum. Ait enim, Quis prudentium, vel quis", |
| "candidate_score": 0.690142, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_9_11", |
| "bdc_text": "Modo excusat , quod agere est iussus , et sic excusat , ut palam se ipsum praevaricationis cuiusdam insimulet , cum testetur , se multa donasse nobis , quae Luthero fortasse sint displicitura . Ad haec Basileenses , Mulhusianos et nostros ita commendat , velut saniori iudicio fuerimus vestris , qui nihil tamen probavimus , quam quod omnes probarunt , praeter unam subscribendi voluntatem , quam sua illa declaratio Lutheranae fidei nobis emulserat . At iam nunc e suis libris constat , quam male senserimus , subscripturi videlicet salebrosis articulis iuxta sensum ab ipso D.", |
| "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_26", |
| "psc_text": "Praefatiunculis tamen utriusque operis et maxime in Pamphili libellum, quem primum transtuleram, exposui primum omnium fidem meam, et protestatus sum, me quidem ita credere, sicut fides catholica est. Si quid autem vel legeretur, vel interpretaretur a me, id me salva fidei meae facere ratione. In istis vero περὶ Ἀρχῶν libellis [Al. libris], etiam illud admonui, quod, cum in ipsis libris invenirentur quaedam de fide ita catholice scripta, ut Ecclesia praedicat, quaedam autem his contraria, cum de una eademque re dicantur: mihi visum sit haec [Al. et] secundum illam semper regulam proferenda, quam ipse catholicae sententiae expositione protulerat, et ea quae a semetipso invenirentur esse contraria, vel inserta ab aliis (id enim epistolae suae querimonia contestatur) abjicerem, vel certe, ut nihil aedificationis in fide habentia praeterirem. Non autem superfluum puto videri, inserere etiam ipsa loca de Praefatiunculis meis, ut nihil careat teste quod dicimus. Sane ne in legendo error sit ex", |
| "candidate_score": 0.679004, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_6", |
| "bdc_text": "Quid opus erat excusare apud Lutherum , quod nomine Lutheri in publico consessu omnium ordinum Basileae tanta , ut aiebat , fide egit , contestatione etiam adiecta , haud aliud sentire de eucharistia Lutherum , quam quod ipse coram declaratis articulis in medium attulisset ?", |
| "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_26", |
| "psc_text": "Praefatiunculis tamen utriusque operis et maxime in Pamphili libellum, quem primum transtuleram, exposui primum omnium fidem meam, et protestatus sum, me quidem ita credere, sicut fides catholica est. Si quid autem vel legeretur, vel interpretaretur a me, id me salva fidei meae facere ratione. In istis vero περὶ Ἀρχῶν libellis [Al. libris], etiam illud admonui, quod, cum in ipsis libris invenirentur quaedam de fide ita catholice scripta, ut Ecclesia praedicat, quaedam autem his contraria, cum de una eademque re dicantur: mihi visum sit haec [Al. et] secundum illam semper regulam proferenda, quam ipse catholicae sententiae expositione protulerat, et ea quae a semetipso invenirentur esse contraria, vel inserta ab aliis (id enim epistolae suae querimonia contestatur) abjicerem, vel certe, ut nihil aedificationis in fide habentia praeterirem. Non autem superfluum puto videri, inserere etiam ipsa loca de Praefatiunculis meis, ut nihil careat teste quod dicimus. Sane ne in legendo error sit ex", |
| "candidate_score": 0.677981, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_9_11", |
| "bdc_text": "Modo excusat , quod agere est iussus , et sic excusat , ut palam se ipsum praevaricationis cuiusdam insimulet , cum testetur , se multa donasse nobis , quae Luthero fortasse sint displicitura . Ad haec Basileenses , Mulhusianos et nostros ita commendat , velut saniori iudicio fuerimus vestris , qui nihil tamen probavimus , quam quod omnes probarunt , praeter unam subscribendi voluntatem , quam sua illa declaratio Lutheranae fidei nobis emulserat . At iam nunc e suis libris constat , quam male senserimus , subscripturi videlicet salebrosis articulis iuxta sensum ab ipso D.", |
| "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_129", |
| "psc_text": "Tum deinde arguis alios, quod interrogati de talibus non prompte, nec statim respondeant, sed cunctabundi et nutu magis quam verbis agant. Et hoc ipse de Apostolo dicis, quod nescio quid tale in Epistola sua prudentibus quibusque lectoribus subindicat. Si Paulus non indicat, sed subindicat, et non quibuscunque, sed prudentibus, nos miseros quid irrides, o noster poenitens, si quod Apostolus non manifeste protulit, aut nescire, aut dubitare nos dicimus, et non tam intelligere, quam subintelligere, et ideo non tam indicamus, sed subindicamus? Jam si tibi revelata sunt illa quae oculus non vidit, nec auris audivit, et in cor hominis non ascenderunt: si tibi venit quod perfectum est, et destructa tibi sunt ea quae ex parte sunt: clama de his et praedica, et quae Apostolum subindicasse dicis, tu indica, qui non solum ea quae subindicata, verum et quae confirmata ab eo scribis esse, nunc damnas. Haec enim omnia quae nunc anathematizari jubes,", |
| "candidate_score": 0.677289, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_10_12", |
| "bdc_text": "Ad haec Basileenses , Mulhusianos et nostros ita commendat , velut saniori iudicio fuerimus vestris , qui nihil tamen probavimus , quam quod omnes probarunt , praeter unam subscribendi voluntatem , quam sua illa declaratio Lutheranae fidei nobis emulserat . At iam nunc e suis libris constat , quam male senserimus , subscripturi videlicet salebrosis articulis iuxta sensum ab ipso D. Lutheri nomine relatum , quem tantopere excusari coram ipso Luthero oportuerit .", |
| "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_129", |
| "psc_text": "Tum deinde arguis alios, quod interrogati de talibus non prompte, nec statim respondeant, sed cunctabundi et nutu magis quam verbis agant. Et hoc ipse de Apostolo dicis, quod nescio quid tale in Epistola sua prudentibus quibusque lectoribus subindicat. Si Paulus non indicat, sed subindicat, et non quibuscunque, sed prudentibus, nos miseros quid irrides, o noster poenitens, si quod Apostolus non manifeste protulit, aut nescire, aut dubitare nos dicimus, et non tam intelligere, quam subintelligere, et ideo non tam indicamus, sed subindicamus? Jam si tibi revelata sunt illa quae oculus non vidit, nec auris audivit, et in cor hominis non ascenderunt: si tibi venit quod perfectum est, et destructa tibi sunt ea quae ex parte sunt: clama de his et praedica, et quae Apostolum subindicasse dicis, tu indica, qui non solum ea quae subindicata, verum et quae confirmata ab eo scribis esse, nunc damnas. Haec enim omnia quae nunc anathematizari jubes,", |
| "candidate_score": 0.675946, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_10_12", |
| "bdc_text": "Ad haec Basileenses , Mulhusianos et nostros ita commendat , velut saniori iudicio fuerimus vestris , qui nihil tamen probavimus , quam quod omnes probarunt , praeter unam subscribendi voluntatem , quam sua illa declaratio Lutheranae fidei nobis emulserat . At iam nunc e suis libris constat , quam male senserimus , subscripturi videlicet salebrosis articulis iuxta sensum ab ipso D. Lutheri nomine relatum , quem tantopere excusari coram ipso Luthero oportuerit .", |
| "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_26", |
| "psc_text": "Praefatiunculis tamen utriusque operis et maxime in Pamphili libellum, quem primum transtuleram, exposui primum omnium fidem meam, et protestatus sum, me quidem ita credere, sicut fides catholica est. Si quid autem vel legeretur, vel interpretaretur a me, id me salva fidei meae facere ratione. In istis vero περὶ Ἀρχῶν libellis [Al. libris], etiam illud admonui, quod, cum in ipsis libris invenirentur quaedam de fide ita catholice scripta, ut Ecclesia praedicat, quaedam autem his contraria, cum de una eademque re dicantur: mihi visum sit haec [Al. et] secundum illam semper regulam proferenda, quam ipse catholicae sententiae expositione protulerat, et ea quae a semetipso invenirentur esse contraria, vel inserta ab aliis (id enim epistolae suae querimonia contestatur) abjicerem, vel certe, ut nihil aedificationis in fide habentia praeterirem. Non autem superfluum puto videri, inserere etiam ipsa loca de Praefatiunculis meis, ut nihil careat teste quod dicimus. Sane ne in legendo error sit ex", |
| "candidate_score": 0.674806, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_3_5", |
| "bdc_text": "Ut autem , quod petis , praestem et , quod sentio , dicam ; primum male me habent Buceri studia , nec parum offendit , quod adeo contemptim causam maximam nostro nomine coram illo egit , cui nos praeter modum commendare et supra modum insinuare debuerat . Concordiam non quaerit , sed discordiam pessimis gravatam suspicionibus , qui tam frigide commendat bene meritos , praesertim apud illos , quibuscum gravissimas simultates gessimus .", |
| "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_22", |
| "psc_text": "illum arguit rhetor noster, non jam oblique, sed palam mucrone districto me petit, et totus fertur in me. Et quid dico, me petit? Imo vero, ut in me desaeviat, nec institutori suo parcit: dum putat se ex his quos interpretatus sum libellis ejus, posse in me aliquid calumniae retorquere. Quia inter caetera, quae culpat in nobis, etiam hoc invidiosus addidit, dicens, me hoc opus ad interpretandum delegisse, quod neque ipse, neque alius quis veterum interpretum delegisset. Hujus ergo rei caussam primo, cur opus potissimum adorsus sim, quia hinc maxime mordeor, quam potero paucissimis et verissimis absolvam. Licet id apud te, fili mi carissime (Aproniane), qui rem ut gesta est 316 bene nosti, superfluum videatur, tamen et ignorantes convenit noscere; simul etiam quia et hoc non solum ipse, sed et omnis schola ejus jactat de nobis, quod cum aliter promiserimus nos in Praefationibus translaturos, aliter fecerimus in opere: ideo non solum", |
| "candidate_score": 0.660985, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_4", |
| "bdc_text": "primum male me habent Buceri studia , nec parum offendit , quod adeo contemptim causam maximam nostro nomine coram illo egit , cui nos praeter modum commendare et supra modum insinuare debuerat .", |
| "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_22", |
| "psc_text": "illum arguit rhetor noster, non jam oblique, sed palam mucrone districto me petit, et totus fertur in me. Et quid dico, me petit? Imo vero, ut in me desaeviat, nec institutori suo parcit: dum putat se ex his quos interpretatus sum libellis ejus, posse in me aliquid calumniae retorquere. Quia inter caetera, quae culpat in nobis, etiam hoc invidiosus addidit, dicens, me hoc opus ad interpretandum delegisse, quod neque ipse, neque alius quis veterum interpretum delegisset. Hujus ergo rei caussam primo, cur opus potissimum adorsus sim, quia hinc maxime mordeor, quam potero paucissimis et verissimis absolvam. Licet id apud te, fili mi carissime (Aproniane), qui rem ut gesta est 316 bene nosti, superfluum videatur, tamen et ignorantes convenit noscere; simul etiam quia et hoc non solum ipse, sed et omnis schola ejus jactat de nobis, quod cum aliter promiserimus nos in Praefationibus translaturos, aliter fecerimus in opere: ideo non solum", |
| "candidate_score": 0.659285, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_11_13", |
| "bdc_text": "At iam nunc e suis libris constat , quam male senserimus , subscripturi videlicet salebrosis articulis iuxta sensum ab ipso D. Lutheri nomine relatum , quem tantopere excusari coram ipso Luthero oportuerit . Qui dicam ?", |
| "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_108", |
| "psc_text": "Et miror quomodo isti prudentes et eruditi viri, qui haec ejus legunt scripta, de quibus nunc illa ab illo scribuntur, rideant de me, quod me talpam nominet, et non sentiant se magis ipsos ab eo talpas judicari, quos putat haec in suis libris non videre defossa. Si enim putaret eos legentes intelligere posse, nunquam ad condemnanda ea, quae ipse magister docet, istorum librorum habere jussisset exemplum, in quibus ea ipsa plenius et manifestius continentur, quae condemnare nos suadet. Ostendimus interim istum [Al. tac. istum] ipsum asserere in istis electis Commentariis suis ea quae damnari in alterius libris jubet [Al. videt], id est, quod animae fuerint in caelestibus antequam in hoc mundo in corporibus nascerentur [Al. immitterentur], et quod omnes, vel peccatores, vel increduli cum diabolo et angelis ejus, eo tempore quo omne genu flectetur Jesu, caelestium et terrestrium et infernorum, non solum veniam accipient, verum etiam [Al. tac. etiam] ad", |
| "candidate_score": 0.657236, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_11_13", |
| "bdc_text": "At iam nunc e suis libris constat , quam male senserimus , subscripturi videlicet salebrosis articulis iuxta sensum ab ipso D. Lutheri nomine relatum , quem tantopere excusari coram ipso Luthero oportuerit . Qui dicam ?", |
| "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_234", |
| "psc_text": "Si tibi istud auctoritatis universa pariter injunxisset Ecclesia, et exigeretur a te, ut de singulis vel de omnibus judicares, nonne grave et periculosum onus, ne tibi imponeretur, excusare debueras? Nunc vero in tantum quotidiana derogandi meditatione profecimus, ut jam nec Martyribus parcamus. Sed ponamus, quod non sit Martyris libellus iste, sed cujuscunque unius de Ecclesia, nunquid suis verbis usus est, quisquis ille est Scriptor, ut meritis cedendum videatur auctoris? De ipsis Origenis voluminibus ponit exempla, et quid de singulis sentiat, non sui defensoris verbis, sed ejus ipsius, qui accusabatur, ostendit. Et sicut adversum te modo, multo meis verbis vehementiora sunt tua scripta: ita illum non excusantis auctoritas, sed sua dicta defendunt. Et ideo superflua est de auctore quaestio, ubi defensio talis est, quae assertore non egeat. 31. Sed ad illud jam nequissimum incusationis ejus caput et invidiosissimum veniendum est, imo non invidiosum, sed invidum. Ait enim, Quis prudentium, vel quis", |
| "candidate_score": 0.651522, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_4", |
| "bdc_text": "primum male me habent Buceri studia , nec parum offendit , quod adeo contemptim causam maximam nostro nomine coram illo egit , cui nos praeter modum commendare et supra modum insinuare debuerat .", |
| "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_183", |
| "psc_text": "irrides ista dicendo, si non mente φιλόνεικος et contentiosius propter hoc solum etiam te infamare non refugis, dummodo alium decolores: si non arte, sed fide dictorum tuorum poenitudinem egeris [Al. geris], pro hac tam gravi turpique blasphemia age poenitentiam, hinc enim in Deum blasphemasti. Nam de creaturis aliquid dicere et errare, maxime si non contumeliae voto, sed dum justitiam Dei, ut dicis, cupit asserere, quis effluat, non est nimis exsecrabile commissum. In caelum tendere os, grave est. Injustitiam vel contumeliam in excelsum loqui, perniciosum est. Hoc lugeatur quod difficile curatur. Nam quis est qui cum morbo regio laboret, et de ipso capite, et vultu ac vita periclitetur, magnopere clamet, quod non leve παρωνύχιον pedis, aut perfacilis ungulae suae offensa curetur? 12. Illud autem minimum quidem est, et responsione vix dignum, quod enumerans doctores suos, quos se de synagoga dicit esse mercatum, stimulans nos, subjungit: Neque enim, inquit, ipse me docui,", |
| "candidate_score": 0.64831, |
| "ce_score": null |
| } |
| ] |
| }, |
| { |
| "rank": 10, |
| "cf_id": "cf021", |
| "work_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1", |
| "max_score": 0.689337, |
| "ce_confirmed": false, |
| "evidence": [ |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_6_8", |
| "bdc_text": "Quid opus erat excusare apud Lutherum , quod nomine Lutheri in publico consessu omnium ordinum Basileae tanta , ut aiebat , fide egit , contestatione etiam adiecta , haud aliud sentire de eucharistia Lutherum , quam quod ipse coram declaratis articulis in medium attulisset ? Hac enim una causa senatus Basiliensis et noster Sangallensis subscribendum articulis putabant , ne qua remora caus longe utilissima iniiceretur , quia palam ita constaret , non aliud sentire Lutherum Bucero referente , quam quod nostri multis iam annis docuissent . Et tu ea de re gratias agebas domino ministrorum nomine , quod tandem constaret re ipsa nos non dissentire , sed ad concordiam stabiliendam eum sensum tenere Lutherum , quem ecclesiae nostrae hactenus tulissent .", |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_182", |
| "psc_text": "litterae suggesserint pro hac sententia quam nunc ecclesia catholica tenet, ut Christi baptismus non ex merito eorum per quos datur, sed ex ipsius de quo dictum est: hic est qui baptizat agnoscendus et adprobandus sit, in progressu sermonis nostri res ipsa indicabit. arbitremur itaque iam illam epistulam quae ad lubaianum ab eodem data est recitatam nobis, sicut in concilio recitata est. legat eam primo qui lectums est haec quae dicturus sum, ne quid forte necessarium me subtraxisse arbitretur. nimis enim longum est nec ad explicationem susceptae rei pertinet, ut omnia uerba huius epistulae nunc commemorentur a nobis. § 7 Si quis autem quaerit, quid interim teneam dum ista pertracto, respondeo primum mihi Cypriani litteras suggessisse quod teneam, donec perspiciam quale sit quod coepit 16 Ioh. 1, 33 1 hissem Vml$inj ad M eadem Nml sententia jn; 3 partes L 4 dictiores Nml 5 ebream Nz digfusa Nml 7 tenere om.", |
| "candidate_score": 0.689337, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_9_11", |
| "bdc_text": "Modo excusat , quod agere est iussus , et sic excusat , ut palam se ipsum praevaricationis cuiusdam insimulet , cum testetur , se multa donasse nobis , quae Luthero fortasse sint displicitura . Ad haec Basileenses , Mulhusianos et nostros ita commendat , velut saniori iudicio fuerimus vestris , qui nihil tamen probavimus , quam quod omnes probarunt , praeter unam subscribendi voluntatem , quam sua illa declaratio Lutheranae fidei nobis emulserat . At iam nunc e suis libris constat , quam male senserimus , subscripturi videlicet salebrosis articulis iuxta sensum ab ipso D.", |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_175", |
| "psc_text": "uobis et aliae Iubaiani litterae quibus pro sua sincera et religiosa dcuotione ad epistulam nostram rescribens non tantum consensit, sed et instructum se esse gratias egit. his uerbis beati Cypriani accepimus eum a Iubaiano esse consultum et quod responderit consulenti et quod ille instructum se esse gratias egit. numquid iam pertinaces existimari debemus, si considerare uoluerimus eandem ipsam epistulam qua hoc Iubaiano persuasum est? donec enim persuadeatur et nobis, si hoc persuaderi ueris rationibus potest, securos nos de iure catholicae communionis facit ipse Cyprianus. § 5 Sequitur enim et dicit: superest ut de hac ipsa re singuli quid sentiamus proferamus, neminem iudicantes aut a iure communionis aliquem si diuersum senserit amouentes. non solum ergo mihi saluo iure communionis adhuc uerum quaerere sed etiam diuersum sentire concedit. neque enim quisquam nostrum, inquit, episcopum se episcoporum constituit aut tyrannico terrore ad obsequendi necessitatem collegas suos adigit. quid mansuetius, quid humilius? nulla nos", |
| "candidate_score": 0.688302, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_8_10", |
| "bdc_text": "Et tu ea de re gratias agebas domino ministrorum nomine , quod tandem constaret re ipsa nos non dissentire , sed ad concordiam stabiliendam eum sensum tenere Lutherum , quem ecclesiae nostrae hactenus tulissent . Modo excusat , quod agere est iussus , et sic excusat , ut palam se ipsum praevaricationis cuiusdam insimulet , cum testetur , se multa donasse nobis , quae Luthero fortasse sint displicitura . Ad haec Basileenses , Mulhusianos et nostros ita commendat , velut saniori iudicio fuerimus vestris , qui nihil tamen probavimus , quam quod omnes probarunt , praeter unam subscribendi voluntatem , quam sua illa declaratio Lutheranae fidei nobis emulserat .", |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_175", |
| "psc_text": "uobis et aliae Iubaiani litterae quibus pro sua sincera et religiosa dcuotione ad epistulam nostram rescribens non tantum consensit, sed et instructum se esse gratias egit. his uerbis beati Cypriani accepimus eum a Iubaiano esse consultum et quod responderit consulenti et quod ille instructum se esse gratias egit. numquid iam pertinaces existimari debemus, si considerare uoluerimus eandem ipsam epistulam qua hoc Iubaiano persuasum est? donec enim persuadeatur et nobis, si hoc persuaderi ueris rationibus potest, securos nos de iure catholicae communionis facit ipse Cyprianus. § 5 Sequitur enim et dicit: superest ut de hac ipsa re singuli quid sentiamus proferamus, neminem iudicantes aut a iure communionis aliquem si diuersum senserit amouentes. non solum ergo mihi saluo iure communionis adhuc uerum quaerere sed etiam diuersum sentire concedit. neque enim quisquam nostrum, inquit, episcopum se episcoporum constituit aut tyrannico terrore ad obsequendi necessitatem collegas suos adigit. quid mansuetius, quid humilius? nulla nos", |
| "candidate_score": 0.685478, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_5_7", |
| "bdc_text": "Concordiam non quaerit , sed discordiam pessimis gravatam suspicionibus , qui tam frigide commendat bene meritos , praesertim apud illos , quibuscum gravissimas simultates gessimus . Quid opus erat excusare apud Lutherum , quod nomine Lutheri in publico consessu omnium ordinum Basileae tanta , ut aiebat , fide egit , contestatione etiam adiecta , haud aliud sentire de eucharistia Lutherum , quam quod ipse coram declaratis articulis in medium attulisset ? Hac enim una causa senatus Basiliensis et noster Sangallensis subscribendum articulis putabant , ne qua remora caus longe utilissima iniiceretur , quia palam ita constaret , non aliud sentire Lutherum Bucero referente , quam quod nostri multis iam annis docuissent .", |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_607", |
| "psc_text": "68 Iste si conuinceret eos qui diuersa sentiebant et hoc tenebant, quod etiam postea totus orbis christiano concilio confirmatus optinuit, ita consuetudinem sequi ut contemnerent ueritatem, haec uerba formidare deberemus; cum uero illa consuetudo et a ueritate propagata et ueritate roborata repperiatur, nihil in hac sententia pertimescimus. et tamen si illi circa fratres inuidi erant et maligni aut circa deum ingrati, ecce qualibus communicabant, ecce quales diuersa sentientes, sicut Cyprianus praedixit, a iure communionis non amouebant, ecce a quibus non polluebantur in conseruatione unitatis, ecce quantum amandum sit uinculum pacis, ecce quid considerent qui nobis de praecessorum episcoporum concilio calumniantur, quorum caritatem non imitantur et quorum exemplo considerato iure damnantur. si consuetudo erat, sicut haec sententia testis est, ut haeretici uenientes ad ecclesiam cum baptismate quod habebant susciperentur, aut hoc recte fiebat aufr mali bonos in unitate non maculant. si recte fiebat, cur orbem terrarum, quia sic recipiuntur, accusant? si", |
| "candidate_score": 0.68287, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_6_8", |
| "bdc_text": "Quid opus erat excusare apud Lutherum , quod nomine Lutheri in publico consessu omnium ordinum Basileae tanta , ut aiebat , fide egit , contestatione etiam adiecta , haud aliud sentire de eucharistia Lutherum , quam quod ipse coram declaratis articulis in medium attulisset ? Hac enim una causa senatus Basiliensis et noster Sangallensis subscribendum articulis putabant , ne qua remora caus longe utilissima iniiceretur , quia palam ita constaret , non aliud sentire Lutherum Bucero referente , quam quod nostri multis iam annis docuissent . Et tu ea de re gratias agebas domino ministrorum nomine , quod tandem constaret re ipsa nos non dissentire , sed ad concordiam stabiliendam eum sensum tenere Lutherum , quem ecclesiae nostrae hactenus tulissent .", |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_279", |
| "psc_text": "disputatio dissuadere non potuit et quod plenarium concilium confirmauit, hoc sequimur'! huc accedit, quia bene perspectis ex utroque latere disputationis rationibus et scripturarum testimoniis potest etiam dici: 'quod ueritas declarauit, hoc sequimur.' § 10 Nam reuera illud, quod quidam Cypriani disputationibus opponebant, quod ait apostolus: uerumtamen omni modo siue per occasionem siue per ueritatem Christus adnuntietur, recte Cyprianus refellit ostendens ad causam haereticorum non pertinere, quoniam de his dicebat apostolus, qui cum maliuola inuidia sua quaerentes interius uersabantur. Christum quidem adnuntiabant, sicut se habet uentasueritas qua Christo credimus, sed non eo animo quo a bonis euangelistis illius columbae filiis adnuntiabatur. neque enim de haereticis, inquit, aut de eorum baptismo 2 cf. Gal. 2, 14 12 Cypr. ep. 73, 13 21 Phil. 1, 18 28 Cypr. ep. 73, 14 2 petrus apostolus L 4 esset et in Nml esse et] esset Kml 9 creditor Nml talia JKVm2v alia cet. 12 nec]", |
| "candidate_score": 0.680516, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_7_9", |
| "bdc_text": "Hac enim una causa senatus Basiliensis et noster Sangallensis subscribendum articulis putabant , ne qua remora caus longe utilissima iniiceretur , quia palam ita constaret , non aliud sentire Lutherum Bucero referente , quam quod nostri multis iam annis docuissent . Et tu ea de re gratias agebas domino ministrorum nomine , quod tandem constaret re ipsa nos non dissentire , sed ad concordiam stabiliendam eum sensum tenere Lutherum , quem ecclesiae nostrae hactenus tulissent . Modo excusat , quod agere est iussus , et sic excusat , ut palam se ipsum praevaricationis cuiusdam insimulet , cum testetur , se multa donasse nobis , quae Luthero fortasse sint displicitura .", |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_182", |
| "psc_text": "litterae suggesserint pro hac sententia quam nunc ecclesia catholica tenet, ut Christi baptismus non ex merito eorum per quos datur, sed ex ipsius de quo dictum est: hic est qui baptizat agnoscendus et adprobandus sit, in progressu sermonis nostri res ipsa indicabit. arbitremur itaque iam illam epistulam quae ad lubaianum ab eodem data est recitatam nobis, sicut in concilio recitata est. legat eam primo qui lectums est haec quae dicturus sum, ne quid forte necessarium me subtraxisse arbitretur. nimis enim longum est nec ad explicationem susceptae rei pertinet, ut omnia uerba huius epistulae nunc commemorentur a nobis. § 7 Si quis autem quaerit, quid interim teneam dum ista pertracto, respondeo primum mihi Cypriani litteras suggessisse quod teneam, donec perspiciam quale sit quod coepit 16 Ioh. 1, 33 1 hissem Vml$inj ad M eadem Nml sententia jn; 3 partes L 4 dictiores Nml 5 ebream Nz digfusa Nml 7 tenere om.", |
| "candidate_score": 0.678789, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_8_10", |
| "bdc_text": "Et tu ea de re gratias agebas domino ministrorum nomine , quod tandem constaret re ipsa nos non dissentire , sed ad concordiam stabiliendam eum sensum tenere Lutherum , quem ecclesiae nostrae hactenus tulissent . Modo excusat , quod agere est iussus , et sic excusat , ut palam se ipsum praevaricationis cuiusdam insimulet , cum testetur , se multa donasse nobis , quae Luthero fortasse sint displicitura . Ad haec Basileenses , Mulhusianos et nostros ita commendat , velut saniori iudicio fuerimus vestris , qui nihil tamen probavimus , quam quod omnes probarunt , praeter unam subscribendi voluntatem , quam sua illa declaratio Lutheranae fidei nobis emulserat .", |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_110", |
| "psc_text": "ut non pertinaciter nostra amemus, sed quae aliquando a fratribus et collegis nostris utiliter et salubriter suggeruntur, si sint uera et legitima, ipsa potius nostra dicamus, satis ostendit facillime se correcturum fuisse sententiam suam, si quis ei demonstraret baptismum Christi sic dari posse ab eis qui foras exierunt, quemadmodum amitti non potuit cum foras exirent, unde multa iam diximus. nec nos ipsi tale aliquid auderemus adserere nisi uniuersae ecclesiae concordissima auctoritate firmati, cui et, ipse sine dubio cederet, si iam illo tempore quaestionis huius ueritas eliquata et declarata per plenarium concilium solidaretur. si enim Petrum laudat et praedicat ab uno posteriore collega patienter concorditerque correctum, quanto ipse citius cum concilio prouinciae suae uniuersi orbis auctoritati patefacta ueritate cessisset! quin profecto et uni uerum dicenti et demonstranti posset facillime consentire tam sancta anima, tam pacata. et fortasse factum est, sed nescimus. neque enim omnia, quae illo tempore inter episcopos gesta sunt,", |
| "candidate_score": 0.678214, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_5_7", |
| "bdc_text": "Concordiam non quaerit , sed discordiam pessimis gravatam suspicionibus , qui tam frigide commendat bene meritos , praesertim apud illos , quibuscum gravissimas simultates gessimus . Quid opus erat excusare apud Lutherum , quod nomine Lutheri in publico consessu omnium ordinum Basileae tanta , ut aiebat , fide egit , contestatione etiam adiecta , haud aliud sentire de eucharistia Lutherum , quam quod ipse coram declaratis articulis in medium attulisset ? Hac enim una causa senatus Basiliensis et noster Sangallensis subscribendum articulis putabant , ne qua remora caus longe utilissima iniiceretur , quia palam ita constaret , non aliud sentire Lutherum Bucero referente , quam quod nostri multis iam annis docuissent .", |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_181", |
| "psc_text": "ad diligentiorem considerationem reuocaret tanta auctoritas aliorum, quos uel pares gratia doctrinae uel etiam fortasse doctiores per tot gentes Latinas Graecas barbaras et ipsam Hebraeam ecclesia toto orbe diffusa parere potuit, quae ipsum quoque pepererat, qui mihi nullo modo uideri potuerunt frustra noluisse istam tenere sententiam, non quia fieri non potuit ut in obscurissima quaestione uerius pluribus unus pauciue sentirent, sed quia non facile pro uno uel paucis aduersus innumerabiles eiusdem religionis et unitatis uiros et magno ingenio et uberi doctrina praeditos nisi pertractatis pro uinbus adque perspectis rebus ferenda sententia est. itaque sollicitius inquirenti quanta mihi etiam ipsius Cypriani litterae suggesserint pro hac sententia quam nunc ecclesia catholica tenet, ut Christi baptismus non ex merito eorum per quos datur, sed ex ipsius de quo dictum est: hic est qui baptizat agnoscendus et adprobandus sit, in progressu sermonis nostri res ipsa indicabit. arbitremur itaque iam illam epistulam quae ad lubaianum", |
| "candidate_score": 0.678042, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_6_8", |
| "bdc_text": "Quid opus erat excusare apud Lutherum , quod nomine Lutheri in publico consessu omnium ordinum Basileae tanta , ut aiebat , fide egit , contestatione etiam adiecta , haud aliud sentire de eucharistia Lutherum , quam quod ipse coram declaratis articulis in medium attulisset ? Hac enim una causa senatus Basiliensis et noster Sangallensis subscribendum articulis putabant , ne qua remora caus longe utilissima iniiceretur , quia palam ita constaret , non aliud sentire Lutherum Bucero referente , quam quod nostri multis iam annis docuissent . Et tu ea de re gratias agebas domino ministrorum nomine , quod tandem constaret re ipsa nos non dissentire , sed ad concordiam stabiliendam eum sensum tenere Lutherum , quem ecclesiae nostrae hactenus tulissent .", |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_145", |
| "psc_text": "si auctoritas Cypriani sequenda est, magis eam sequendam esse in unitate seruanda quam in ecclesiae consuetudine commutanda, si autem concilium eius adtenditur, huic esse uniuersae ecclesiae posterius concilium praeponendum, cuius se membrum esse gaudebat et, ut se in totius corporis compage retinenda ceteri imitarentur, saepius ammonebat. nam et concilia posteriora prioribus aput posteros praeponuntur et uniuersum partibus semper optimo iure praeponitur. § 15 Quid autem agunt isti, cum docetur sanctus Cyprianus, etiamsi non admisit in haeresi uel in schismate baptizatos, tamen communicasse admittentibus, quod apertissime declarauit dicens: neminem iudicantesindicantes aut a iure communicationis aliquem si diuersum senserit amouentes? si talium communione maculatus est, cur in iterando baptismo eius auctoritatem sectantur? si autem talium communione .2 Cypr. ep. 73, 23 24 Cypr. sentent. episc. praef. 1 iubanianum Jml 2 memoratur v 3 decit Nml iis v praeterito Nm2 6 post eo ipso L repetit uerba quid fieri aoleret—et eo ipso 7", |
| "candidate_score": 0.67769, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_5_7", |
| "bdc_text": "Concordiam non quaerit , sed discordiam pessimis gravatam suspicionibus , qui tam frigide commendat bene meritos , praesertim apud illos , quibuscum gravissimas simultates gessimus . Quid opus erat excusare apud Lutherum , quod nomine Lutheri in publico consessu omnium ordinum Basileae tanta , ut aiebat , fide egit , contestatione etiam adiecta , haud aliud sentire de eucharistia Lutherum , quam quod ipse coram declaratis articulis in medium attulisset ? Hac enim una causa senatus Basiliensis et noster Sangallensis subscribendum articulis putabant , ne qua remora caus longe utilissima iniiceretur , quia palam ita constaret , non aliud sentire Lutherum Bucero referente , quam quod nostri multis iam annis docuissent .", |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_276", |
| "psc_text": "aput haereticos fieri. ubi ei si minus aliquid reuelatum est, ut magnitudo caritatis eius qua unitatem non deseruit probaretur; non ideo quisquam tantis eius firmamentis meritisque uirtutum et tantae copiae gratiarum debet se audere praeponere, quia uniuersalis concilii ammonitus firmitate uidet aliquid quod ille non uidit, quia plenarium de hac re concilium nondum habebat ecclesia; sicut nec Petri apostoli meritis se quisquam tam insanus est ut praeponat, quia Pauli apostoli edoctus litteris et ipsius 4 Cypr. ep. 73, 13 1 admonet Nm2v 3 contra om. p pr. affricana L 4 quidem LVml 5 ut dicerent N 8 ante My.q 9 quam] quem L sequerentur J 10 Africa sola v 11 an I se L ' agripini L reperiret LNm2v 13 quos L 17 remissione peccatorum v in baptismo Christi possit Vv 19 ei si] eis JK si minus ei v 20 quia Jmlq 22 audire (ipr. proponere Nmlç uniuersali N", |
| "candidate_score": 0.675853, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_6_8", |
| "bdc_text": "Quid opus erat excusare apud Lutherum , quod nomine Lutheri in publico consessu omnium ordinum Basileae tanta , ut aiebat , fide egit , contestatione etiam adiecta , haud aliud sentire de eucharistia Lutherum , quam quod ipse coram declaratis articulis in medium attulisset ? Hac enim una causa senatus Basiliensis et noster Sangallensis subscribendum articulis putabant , ne qua remora caus longe utilissima iniiceretur , quia palam ita constaret , non aliud sentire Lutherum Bucero referente , quam quod nostri multis iam annis docuissent . Et tu ea de re gratias agebas domino ministrorum nomine , quod tandem constaret re ipsa nos non dissentire , sed ad concordiam stabiliendam eum sensum tenere Lutherum , quem ecclesiae nostrae hactenus tulissent .", |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_181", |
| "psc_text": "ad diligentiorem considerationem reuocaret tanta auctoritas aliorum, quos uel pares gratia doctrinae uel etiam fortasse doctiores per tot gentes Latinas Graecas barbaras et ipsam Hebraeam ecclesia toto orbe diffusa parere potuit, quae ipsum quoque pepererat, qui mihi nullo modo uideri potuerunt frustra noluisse istam tenere sententiam, non quia fieri non potuit ut in obscurissima quaestione uerius pluribus unus pauciue sentirent, sed quia non facile pro uno uel paucis aduersus innumerabiles eiusdem religionis et unitatis uiros et magno ingenio et uberi doctrina praeditos nisi pertractatis pro uinbus adque perspectis rebus ferenda sententia est. itaque sollicitius inquirenti quanta mihi etiam ipsius Cypriani litterae suggesserint pro hac sententia quam nunc ecclesia catholica tenet, ut Christi baptismus non ex merito eorum per quos datur, sed ex ipsius de quo dictum est: hic est qui baptizat agnoscendus et adprobandus sit, in progressu sermonis nostri res ipsa indicabit. arbitremur itaque iam illam epistulam quae ad lubaianum", |
| "candidate_score": 0.670658, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_10", |
| "bdc_text": "Ad haec Basileenses , Mulhusianos et nostros ita commendat , velut saniori iudicio fuerimus vestris , qui nihil tamen probavimus , quam quod omnes probarunt , praeter unam subscribendi voluntatem , quam sua illa declaratio Lutheranae fidei nobis emulserat .", |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_175", |
| "psc_text": "uobis et aliae Iubaiani litterae quibus pro sua sincera et religiosa dcuotione ad epistulam nostram rescribens non tantum consensit, sed et instructum se esse gratias egit. his uerbis beati Cypriani accepimus eum a Iubaiano esse consultum et quod responderit consulenti et quod ille instructum se esse gratias egit. numquid iam pertinaces existimari debemus, si considerare uoluerimus eandem ipsam epistulam qua hoc Iubaiano persuasum est? donec enim persuadeatur et nobis, si hoc persuaderi ueris rationibus potest, securos nos de iure catholicae communionis facit ipse Cyprianus. § 5 Sequitur enim et dicit: superest ut de hac ipsa re singuli quid sentiamus proferamus, neminem iudicantes aut a iure communionis aliquem si diuersum senserit amouentes. non solum ergo mihi saluo iure communionis adhuc uerum quaerere sed etiam diuersum sentire concedit. neque enim quisquam nostrum, inquit, episcopum se episcoporum constituit aut tyrannico terrore ad obsequendi necessitatem collegas suos adigit. quid mansuetius, quid humilius? nulla nos", |
| "candidate_score": 0.669867, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_6_8", |
| "bdc_text": "Quid opus erat excusare apud Lutherum , quod nomine Lutheri in publico consessu omnium ordinum Basileae tanta , ut aiebat , fide egit , contestatione etiam adiecta , haud aliud sentire de eucharistia Lutherum , quam quod ipse coram declaratis articulis in medium attulisset ? Hac enim una causa senatus Basiliensis et noster Sangallensis subscribendum articulis putabant , ne qua remora caus longe utilissima iniiceretur , quia palam ita constaret , non aliud sentire Lutherum Bucero referente , quam quod nostri multis iam annis docuissent . Et tu ea de re gratias agebas domino ministrorum nomine , quod tandem constaret re ipsa nos non dissentire , sed ad concordiam stabiliendam eum sensum tenere Lutherum , quem ecclesiae nostrae hactenus tulissent .", |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_275", |
| "psc_text": "consuetudinem, quae post Cyprianum etiam plenario totius orbis concilio confirmata est, tam robustam et antea idem Cyprianus inuenerit, ut, cum eius mutandae auctoritatem quam sequeretur uir tanta scientia praeditus quaereret, non nisi in sola Africa factum paucis ante se annis Agrippini concilium repperiret. quod cum sibi aduersus totius orbis morem non sufficere cerneret, has rationes arripuit, quas modo nos antiquitate ipsius consuetudinis et plenarii postea concilii auctoritate firmati diligentius considerantes uerisimiles potius quam ueras esse inuenimus, quae illi uerae uisae sunt in obscurissima quaestione laboranti et de peccatorum remissione fluctuanti, utrum possit in baptismo Christi non fieri et utrum possit aput haereticos fieri. ubi ei si minus aliquid reuelatum est, ut magnitudo caritatis eius qua unitatem non deseruit probaretur; non ideo quisquam tantis eius firmamentis meritisque uirtutum et tantae copiae gratiarum debet se audere praeponere, quia uniuersalis concilii ammonitus firmitate uidet aliquid quod ille non uidit, quia plenarium de hac", |
| "candidate_score": 0.667871, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_10", |
| "bdc_text": "Ad haec Basileenses , Mulhusianos et nostros ita commendat , velut saniori iudicio fuerimus vestris , qui nihil tamen probavimus , quam quod omnes probarunt , praeter unam subscribendi voluntatem , quam sua illa declaratio Lutheranae fidei nobis emulserat .", |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_181", |
| "psc_text": "ad diligentiorem considerationem reuocaret tanta auctoritas aliorum, quos uel pares gratia doctrinae uel etiam fortasse doctiores per tot gentes Latinas Graecas barbaras et ipsam Hebraeam ecclesia toto orbe diffusa parere potuit, quae ipsum quoque pepererat, qui mihi nullo modo uideri potuerunt frustra noluisse istam tenere sententiam, non quia fieri non potuit ut in obscurissima quaestione uerius pluribus unus pauciue sentirent, sed quia non facile pro uno uel paucis aduersus innumerabiles eiusdem religionis et unitatis uiros et magno ingenio et uberi doctrina praeditos nisi pertractatis pro uinbus adque perspectis rebus ferenda sententia est. itaque sollicitius inquirenti quanta mihi etiam ipsius Cypriani litterae suggesserint pro hac sententia quam nunc ecclesia catholica tenet, ut Christi baptismus non ex merito eorum per quos datur, sed ex ipsius de quo dictum est: hic est qui baptizat agnoscendus et adprobandus sit, in progressu sermonis nostri res ipsa indicabit. arbitremur itaque iam illam epistulam quae ad lubaianum", |
| "candidate_score": 0.660702, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_7_9", |
| "bdc_text": "Hac enim una causa senatus Basiliensis et noster Sangallensis subscribendum articulis putabant , ne qua remora caus longe utilissima iniiceretur , quia palam ita constaret , non aliud sentire Lutherum Bucero referente , quam quod nostri multis iam annis docuissent . Et tu ea de re gratias agebas domino ministrorum nomine , quod tandem constaret re ipsa nos non dissentire , sed ad concordiam stabiliendam eum sensum tenere Lutherum , quem ecclesiae nostrae hactenus tulissent . Modo excusat , quod agere est iussus , et sic excusat , ut palam se ipsum praevaricationis cuiusdam insimulet , cum testetur , se multa donasse nobis , quae Luthero fortasse sint displicitura .", |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_279", |
| "psc_text": "disputatio dissuadere non potuit et quod plenarium concilium confirmauit, hoc sequimur'! huc accedit, quia bene perspectis ex utroque latere disputationis rationibus et scripturarum testimoniis potest etiam dici: 'quod ueritas declarauit, hoc sequimur.' § 10 Nam reuera illud, quod quidam Cypriani disputationibus opponebant, quod ait apostolus: uerumtamen omni modo siue per occasionem siue per ueritatem Christus adnuntietur, recte Cyprianus refellit ostendens ad causam haereticorum non pertinere, quoniam de his dicebat apostolus, qui cum maliuola inuidia sua quaerentes interius uersabantur. Christum quidem adnuntiabant, sicut se habet uentasueritas qua Christo credimus, sed non eo animo quo a bonis euangelistis illius columbae filiis adnuntiabatur. neque enim de haereticis, inquit, aut de eorum baptismo 2 cf. Gal. 2, 14 12 Cypr. ep. 73, 13 21 Phil. 1, 18 28 Cypr. ep. 73, 14 2 petrus apostolus L 4 esset et in Nml esse et] esset Kml 9 creditor Nml talia JKVm2v alia cet. 12 nec]", |
| "candidate_score": 0.660674, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_10", |
| "bdc_text": "Ad haec Basileenses , Mulhusianos et nostros ita commendat , velut saniori iudicio fuerimus vestris , qui nihil tamen probavimus , quam quod omnes probarunt , praeter unam subscribendi voluntatem , quam sua illa declaratio Lutheranae fidei nobis emulserat .", |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_516", |
| "psc_text": "sentiat et quod senserit faciat. quibus eius sermonibus satis apparet illo tempore ab eis ista esse tractata, quo nondum declarata sine ambagine hauriebantur, sed adhuc clausa magno molimine quaerebantur. nos ergo iam de baptismi simplicitate ubique agnoscenda consuetudinem uniuersae ecclesiae etiam conciliis uniuersalibus roboratam tenentes, accepta quoque ex uerbis Cypriani maiore fiducia, per quae mihi etiam tunc liceret saluo iure communionis 5. 11. 15 Cypr. ep. 73, 26 19 Cypr. ep. 69, 12 4 singulo Vml\\\\i.m2q scripsit Nv 5 inquid Vq breuibus Cypr. 6 scripsimus N rescribsimus p. karissime MVp. 7 unus s. I. N 10 haec $pi\\\\ 11 in quantum in Lmlpml 15 inquid Vq 18 scribit L 19 inquid V 20 ueracundia Jml 21 putat Cypr., sed putauerit codd. CV 22 eius] autem Lml 24 ambigine J 25 agnoscendam JNVv 27 accepit Jml accepit a Jm2 maiori M LI. August. c. Don. I. 20 dinersa sentire, unitate quidem", |
| "candidate_score": 0.659016, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_7_9", |
| "bdc_text": "Hac enim una causa senatus Basiliensis et noster Sangallensis subscribendum articulis putabant , ne qua remora caus longe utilissima iniiceretur , quia palam ita constaret , non aliud sentire Lutherum Bucero referente , quam quod nostri multis iam annis docuissent . Et tu ea de re gratias agebas domino ministrorum nomine , quod tandem constaret re ipsa nos non dissentire , sed ad concordiam stabiliendam eum sensum tenere Lutherum , quem ecclesiae nostrae hactenus tulissent . Modo excusat , quod agere est iussus , et sic excusat , ut palam se ipsum praevaricationis cuiusdam insimulet , cum testetur , se multa donasse nobis , quae Luthero fortasse sint displicitura .", |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_175", |
| "psc_text": "uobis et aliae Iubaiani litterae quibus pro sua sincera et religiosa dcuotione ad epistulam nostram rescribens non tantum consensit, sed et instructum se esse gratias egit. his uerbis beati Cypriani accepimus eum a Iubaiano esse consultum et quod responderit consulenti et quod ille instructum se esse gratias egit. numquid iam pertinaces existimari debemus, si considerare uoluerimus eandem ipsam epistulam qua hoc Iubaiano persuasum est? donec enim persuadeatur et nobis, si hoc persuaderi ueris rationibus potest, securos nos de iure catholicae communionis facit ipse Cyprianus. § 5 Sequitur enim et dicit: superest ut de hac ipsa re singuli quid sentiamus proferamus, neminem iudicantes aut a iure communionis aliquem si diuersum senserit amouentes. non solum ergo mihi saluo iure communionis adhuc uerum quaerere sed etiam diuersum sentire concedit. neque enim quisquam nostrum, inquit, episcopum se episcoporum constituit aut tyrannico terrore ad obsequendi necessitatem collegas suos adigit. quid mansuetius, quid humilius? nulla nos", |
| "candidate_score": 0.65887, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_7", |
| "bdc_text": "Hac enim una causa senatus Basiliensis et noster Sangallensis subscribendum articulis putabant , ne qua remora caus longe utilissima iniiceretur , quia palam ita constaret , non aliud sentire Lutherum Bucero referente , quam quod nostri multis iam annis docuissent .", |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_182", |
| "psc_text": "litterae suggesserint pro hac sententia quam nunc ecclesia catholica tenet, ut Christi baptismus non ex merito eorum per quos datur, sed ex ipsius de quo dictum est: hic est qui baptizat agnoscendus et adprobandus sit, in progressu sermonis nostri res ipsa indicabit. arbitremur itaque iam illam epistulam quae ad lubaianum ab eodem data est recitatam nobis, sicut in concilio recitata est. legat eam primo qui lectums est haec quae dicturus sum, ne quid forte necessarium me subtraxisse arbitretur. nimis enim longum est nec ad explicationem susceptae rei pertinet, ut omnia uerba huius epistulae nunc commemorentur a nobis. § 7 Si quis autem quaerit, quid interim teneam dum ista pertracto, respondeo primum mihi Cypriani litteras suggessisse quod teneam, donec perspiciam quale sit quod coepit 16 Ioh. 1, 33 1 hissem Vml$inj ad M eadem Nml sententia jn; 3 partes L 4 dictiores Nml 5 ebream Nz digfusa Nml 7 tenere om.", |
| "candidate_score": 0.63886, |
| "ce_score": null |
| } |
| ] |
| }, |
| { |
| "rank": 11, |
| "cf_id": "cf051", |
| "work_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum", |
| "max_score": 0.689127, |
| "ce_confirmed": false, |
| "evidence": [ |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_4_6", |
| "bdc_text": "primum male me habent Buceri studia , nec parum offendit , quod adeo contemptim causam maximam nostro nomine coram illo egit , cui nos praeter modum commendare et supra modum insinuare debuerat . Concordiam non quaerit , sed discordiam pessimis gravatam suspicionibus , qui tam frigide commendat bene meritos , praesertim apud illos , quibuscum gravissimas simultates gessimus . Quid opus erat excusare apud Lutherum , quod nomine Lutheri in publico consessu omnium ordinum Basileae tanta , ut aiebat , fide egit , contestatione etiam adiecta , haud aliud sentire de eucharistia Lutherum , quam quod ipse coram declaratis articulis in medium attulisset ?", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_244", |
| "psc_text": "throno, non theologicis rationibus tantum singulos Priscillianistarum errores rejecit, sed et sub anathemate damnavit; apocrypharum scripturarum exemplaria et haereticorum librorum privatam publicamque lectionem proscripsit, eosdemque comburendos praecepit; extra catholicam communionem eos episcopos declarans qui ejusmodi statutis non obtemperassent. Quid igitur? Num haec futuro definienda concilio remisit? Num ab hisce regulis atque statutis leviter etiam resilire concilii Patribus licuisset? Nugas agerent id confingentes, cum veritatis studiosi intelligant concilii Patribus examen dumtaxat fuisse remissum, an essent aliqui inter episcopos qui hujus haereseos contagio polluerentur, qui, secundum has ad Turribiana consulta responsiones, a communione sine dubio erant separandi. Frustra enim (ait S. pontifex) utuntur catholico nomine, qui istis impietatibus non resistunt. Non agendum igitur erat in illo concilio de haeresi damnanda, quam jam RR. PP. et Leo ipse damnaverant; sed de haereticis puniendis, quorum causa nondum satis apostolicae sedi erat explorata. Propterea noster Leo, jam sufficienter discussis quae ad jus pertinebant, ea quae", |
| "candidate_score": 0.689127, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_15_17", |
| "bdc_text": "Utcunque autem istaec habeant , censeo rem omnem summa fide celandam neque attrectandam in praesentia ullo verbo , non modo quia constet , saepe nos literis ceu arcanis internuntiis concredere , quae ne amicis quidem omnibus nota esse vellemus , immo plerunque apud amicos de amicissimis conquerimur ; sed hac etiam causa , quae mihi potissima est , ne senatum Argentoratensem negotio liberius detecto a nostris abalienemus , quanquam et ipso consule Matthia abusus videtur Bucerus . Tamen consultissimum est dissimulare , ne oleum ( quod dicitur ) addamus camino et tristes tragoedias excitemus inter fratres , partim ob epistolam proditam , partim ob fidem , quam senatus Argentoratensis nostris tanti viri praesentia fecit .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_195", |
| "psc_text": "fatetur, gravioris quidem criminis reum coram Deo se reputans, si tacuisset. 4. Haec, inquam, fuit Turribii erga confratres episcopos animi moderatio, hoc studium in describenda haereticorum hominum perfidia, quorum doctrinas et magisterium si quis catholicorum paulo constantius increpabat, continuo congressionum disputationes eludebant, inficias euntes, 252 et perfidiam perfidia occulere conabantur; quod ne ultra jam facerent, subdolas versutasque eorum artes describit patefacitque, quibus aut apocryphas Scripturas canonicis praeferunt libris, aut occultas arcanasque traditiones venerabantur, nullis quidem libris, etiam apocryphis, expressas, per quas SS. apostolos locutos esse mentiebantur: aut forte denique quosdam alios libros apud se dumtaxat occultius asservabant, solis, ut ipsi aiunt, perfectis patentes. 5. Quibus vero apocryphis libris Priscillianistae praesertim uterentur, paulo post indicavit, speciatim de Actis disserens, quae S. Thomae nomine circumferebantur. Unum in illis prae caeteris notandum atque exsecrandum animadvertit, quod dicit eum non baptizare per aquam, sicut habet Dominica praedicatio, sed per oleum, quam pravam consuetudinem Manichaei", |
| "candidate_score": 0.68564, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_5_7", |
| "bdc_text": "Concordiam non quaerit , sed discordiam pessimis gravatam suspicionibus , qui tam frigide commendat bene meritos , praesertim apud illos , quibuscum gravissimas simultates gessimus . Quid opus erat excusare apud Lutherum , quod nomine Lutheri in publico consessu omnium ordinum Basileae tanta , ut aiebat , fide egit , contestatione etiam adiecta , haud aliud sentire de eucharistia Lutherum , quam quod ipse coram declaratis articulis in medium attulisset ? Hac enim una causa senatus Basiliensis et noster Sangallensis subscribendum articulis putabant , ne qua remora caus longe utilissima iniiceretur , quia palam ita constaret , non aliud sentire Lutherum Bucero referente , quam quod nostri multis iam annis docuissent .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_167", |
| "psc_text": "quod semel placuit obtinere. Ut fortius deinde S. Innocentius in dissensionum auctores inveheret, irregulares rabidosque eos motus luciferiano schismati aequiparat, quando videlicet pertinacia eum episcopum retraxit a concordia illorum 246 qui Arianorum haeresim prudenti conversione damnaverant. Eodem autem prorsus studio tum permotos fuisse asseverat qui Priscillianistis conversis communicare detrectabant, cum Ecclesia jam auctoritate, qua pollet, horum primum confessione acceptata poenitentia et conversione probata, in suum sinum eos receperat. Quod factum utile (subjicit) et ipsam Ecclesiarum pacem aliquibus (Boeticis videlicet et Carthaginensibus episcopis) displicuisse detegitur. Sed quia novit laudatos episcopos invidia disrumpi, quod cum honoribus et muneribus Ecclesia Symphosium, Dictinium aliosque receperat, primo horum unitatis et concordiae propositum laudat, quo adducti pravam haeresim damnarunt, tum deinde quasi miratur quod inventi fuerint quibus recte facta correctio displiceret. Quaero (paulo post ipse subjicit) quare doluerint Symphosium atque Dictinium aliosque qui detestabilem haeresim damnaverunt, receptos in fidem catholicam tunc fuisse? Numquid nam aliquid de", |
| "candidate_score": 0.680197, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_5_7", |
| "bdc_text": "Concordiam non quaerit , sed discordiam pessimis gravatam suspicionibus , qui tam frigide commendat bene meritos , praesertim apud illos , quibuscum gravissimas simultates gessimus . Quid opus erat excusare apud Lutherum , quod nomine Lutheri in publico consessu omnium ordinum Basileae tanta , ut aiebat , fide egit , contestatione etiam adiecta , haud aliud sentire de eucharistia Lutherum , quam quod ipse coram declaratis articulis in medium attulisset ? Hac enim una causa senatus Basiliensis et noster Sangallensis subscribendum articulis putabant , ne qua remora caus longe utilissima iniiceretur , quia palam ita constaret , non aliud sentire Lutherum Bucero referente , quam quod nostri multis iam annis docuissent .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_287", |
| "psc_text": "Orosii verba jam Quesnello negotium facessunt, nam Eutropius et Paulus episcopi, sola salutis omnium utilitate permoti, commonitorium jam dederunt (ait Orosius) de aliquantis haeresibus, nec tamen significarunt omnes. Super quas vero haereses duo illi episcopi Augustinum consuluerint, plane reticuit. Sed si eum consuluissent super Priscillianam haeresin, et errores; vel si Augustinus, postulantibus illis duobus episcopis, libellum illum anathematismosque scripsisset, quid Orosio opus erat festinato edere et coacervare in unum omnes perditionum arbores cum radicibus et ramis suis? Annon illa fidei professione, vel libello; annon in decem et octo, vel in viginti sex, anathematismis habebatur id omne quod ad illius haeresis exitium oportebat? Augustinum praeterea, si duo illi episcopi in hac causa interpellassent, aut rescribendo iisdem fecisse satis arbitratur Quesnellus, aut non. Sed utroque hoc telo seipsum jugulat. Nam dato illo primo, fateri cogitur cur Augustinus in eadem causa ab Orosio iterum consultus, hunc non remisit ad illam fidei professionem, et", |
| "candidate_score": 0.675545, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_5_7", |
| "bdc_text": "Concordiam non quaerit , sed discordiam pessimis gravatam suspicionibus , qui tam frigide commendat bene meritos , praesertim apud illos , quibuscum gravissimas simultates gessimus . Quid opus erat excusare apud Lutherum , quod nomine Lutheri in publico consessu omnium ordinum Basileae tanta , ut aiebat , fide egit , contestatione etiam adiecta , haud aliud sentire de eucharistia Lutherum , quam quod ipse coram declaratis articulis in medium attulisset ? Hac enim una causa senatus Basiliensis et noster Sangallensis subscribendum articulis putabant , ne qua remora caus longe utilissima iniiceretur , quia palam ita constaret , non aliud sentire Lutherum Bucero referente , quam quod nostri multis iam annis docuissent .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_90", |
| "psc_text": "Symphosius, et Dictinius, et alii cum his Gallaeciae provinciae episcopis Priscilliani sectatores haeresim ejus blasphemissimam cum assertore eodem professionis suae subscriptione condemnant. Addit praeterea: Statuuntur quaedam etiam observanda de Ecclesiae disciplina, communicante in eodem concilio Ortigio episcopo, qui Gelenis fuerat ordinatus. Sed agentibus Priscillianistis, pro fide catholica pulsus factionibus exsulabat. Mirari profecto oportet nec veteres nec recentiores scriptores ad tam celebre testimonium animadvertisse, sed horum alios, quoad concilii causas, quoad tempus, quoad gesta, in unam, alios in alteram abiisse opinionem. Immo admirationem auget quod hujus vel alterius opinionis assertores non iisdem insistant 230 principiis, cum eorum quilibet, vel propriis studiis indulgeat, vel, quasi divinationibus usus, longius quam par est in re non mediocris momenti abscedat a veritate. Nec enim cum Baronio aut Conciliorum collectoribus hic contendere audeo, qui, in tanta sacrorum monumentorum copia et Christianae rei suppellectile tempus et operam insumentes, omnia collegerunt, disposuerunt, ornarunt, non ita tamen, ut eadem", |
| "candidate_score": 0.675482, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_15_17", |
| "bdc_text": "Utcunque autem istaec habeant , censeo rem omnem summa fide celandam neque attrectandam in praesentia ullo verbo , non modo quia constet , saepe nos literis ceu arcanis internuntiis concredere , quae ne amicis quidem omnibus nota esse vellemus , immo plerunque apud amicos de amicissimis conquerimur ; sed hac etiam causa , quae mihi potissima est , ne senatum Argentoratensem negotio liberius detecto a nostris abalienemus , quanquam et ipso consule Matthia abusus videtur Bucerus . Tamen consultissimum est dissimulare , ne oleum ( quod dicitur ) addamus camino et tristes tragoedias excitemus inter fratres , partim ob epistolam proditam , partim ob fidem , quam senatus Argentoratensis nostris tanti viri praesentia fecit .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_196", |
| "psc_text": "aiunt, perfectis patentes. 5. Quibus vero apocryphis libris Priscillianistae praesertim uterentur, paulo post indicavit, speciatim de Actis disserens, quae S. Thomae nomine circumferebantur. Unum in illis prae caeteris notandum atque exsecrandum animadvertit, quod dicit eum non baptizare per aquam, sicut habet Dominica praedicatio, sed per oleum, quam pravam consuetudinem Manichaei cum eodem antesignano Manete prosequebantur. Haec igitur universis exsecrabilis et in omnibus terrarum partibus damnata soboles, vel libros dumtaxat apocryphos recipiebat, aut quibusdam aliis apocryphorum fabulis refertis utebatur, quemadmodum eorum confessione innotuerat. Sed Priscillianistarum manibus alii ejusdem generis libri terebantur. Actus videlicet illi qui vocantur S. Andreae, vel alii qui dicebantur S. Joannis, quos olim sacrilego ore Lucius conscripserat, vel denique volumen illud omnium blasphemiarum portentum, quod Memoria Apostolorum perperam inscribebatur. In eo quippe pseudoapostoli et pseudoprophetae ad magnam perversitatis suae auctoritatem doctrinam Domini mentiebantur, tota destruebatur lex veteris Testamenti, et omnia quae S. Moysi de diversis naturis creaturae Factorisque", |
| "candidate_score": 0.667496, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_14_16", |
| "bdc_text": "Longe candidius hic acturus est nobiscum , quam ille egerit , quippe non dubitavit illius literas velut suspectas amicis communicare ac ceu in lucem edere , ut constare posset , probene nobiscum actum fuerit an secus . Utcunque autem istaec habeant , censeo rem omnem summa fide celandam neque attrectandam in praesentia ullo verbo , non modo quia constet , saepe nos literis ceu arcanis internuntiis concredere , quae ne amicis quidem omnibus nota esse vellemus , immo plerunque apud amicos de amicissimis conquerimur ; sed hac etiam causa , quae mihi potissima est , ne senatum Argentoratensem negotio liberius detecto a nostris abalienemus , quanquam et ipso consule Matthia abusus videtur Bucerus .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_195", |
| "psc_text": "fatetur, gravioris quidem criminis reum coram Deo se reputans, si tacuisset. 4. Haec, inquam, fuit Turribii erga confratres episcopos animi moderatio, hoc studium in describenda haereticorum hominum perfidia, quorum doctrinas et magisterium si quis catholicorum paulo constantius increpabat, continuo congressionum disputationes eludebant, inficias euntes, 252 et perfidiam perfidia occulere conabantur; quod ne ultra jam facerent, subdolas versutasque eorum artes describit patefacitque, quibus aut apocryphas Scripturas canonicis praeferunt libris, aut occultas arcanasque traditiones venerabantur, nullis quidem libris, etiam apocryphis, expressas, per quas SS. apostolos locutos esse mentiebantur: aut forte denique quosdam alios libros apud se dumtaxat occultius asservabant, solis, ut ipsi aiunt, perfectis patentes. 5. Quibus vero apocryphis libris Priscillianistae praesertim uterentur, paulo post indicavit, speciatim de Actis disserens, quae S. Thomae nomine circumferebantur. Unum in illis prae caeteris notandum atque exsecrandum animadvertit, quod dicit eum non baptizare per aquam, sicut habet Dominica praedicatio, sed per oleum, quam pravam consuetudinem Manichaei", |
| "candidate_score": 0.661317, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_6", |
| "bdc_text": "Quid opus erat excusare apud Lutherum , quod nomine Lutheri in publico consessu omnium ordinum Basileae tanta , ut aiebat , fide egit , contestatione etiam adiecta , haud aliud sentire de eucharistia Lutherum , quam quod ipse coram declaratis articulis in medium attulisset ?", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_287", |
| "psc_text": "Orosii verba jam Quesnello negotium facessunt, nam Eutropius et Paulus episcopi, sola salutis omnium utilitate permoti, commonitorium jam dederunt (ait Orosius) de aliquantis haeresibus, nec tamen significarunt omnes. Super quas vero haereses duo illi episcopi Augustinum consuluerint, plane reticuit. Sed si eum consuluissent super Priscillianam haeresin, et errores; vel si Augustinus, postulantibus illis duobus episcopis, libellum illum anathematismosque scripsisset, quid Orosio opus erat festinato edere et coacervare in unum omnes perditionum arbores cum radicibus et ramis suis? Annon illa fidei professione, vel libello; annon in decem et octo, vel in viginti sex, anathematismis habebatur id omne quod ad illius haeresis exitium oportebat? Augustinum praeterea, si duo illi episcopi in hac causa interpellassent, aut rescribendo iisdem fecisse satis arbitratur Quesnellus, aut non. Sed utroque hoc telo seipsum jugulat. Nam dato illo primo, fateri cogitur cur Augustinus in eadem causa ab Orosio iterum consultus, hunc non remisit ad illam fidei professionem, et", |
| "candidate_score": 0.659858, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_13_15", |
| "bdc_text": "Qui dicam ? Longe candidius hic acturus est nobiscum , quam ille egerit , quippe non dubitavit illius literas velut suspectas amicis communicare ac ceu in lucem edere , ut constare posset , probene nobiscum actum fuerit an secus . Utcunque autem istaec habeant , censeo rem omnem summa fide celandam neque attrectandam in praesentia ullo verbo , non modo quia constet , saepe nos literis ceu arcanis internuntiis concredere , quae ne amicis quidem omnibus nota esse vellemus , immo plerunque apud amicos de amicissimis conquerimur ;", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_195", |
| "psc_text": "fatetur, gravioris quidem criminis reum coram Deo se reputans, si tacuisset. 4. Haec, inquam, fuit Turribii erga confratres episcopos animi moderatio, hoc studium in describenda haereticorum hominum perfidia, quorum doctrinas et magisterium si quis catholicorum paulo constantius increpabat, continuo congressionum disputationes eludebant, inficias euntes, 252 et perfidiam perfidia occulere conabantur; quod ne ultra jam facerent, subdolas versutasque eorum artes describit patefacitque, quibus aut apocryphas Scripturas canonicis praeferunt libris, aut occultas arcanasque traditiones venerabantur, nullis quidem libris, etiam apocryphis, expressas, per quas SS. apostolos locutos esse mentiebantur: aut forte denique quosdam alios libros apud se dumtaxat occultius asservabant, solis, ut ipsi aiunt, perfectis patentes. 5. Quibus vero apocryphis libris Priscillianistae praesertim uterentur, paulo post indicavit, speciatim de Actis disserens, quae S. Thomae nomine circumferebantur. Unum in illis prae caeteris notandum atque exsecrandum animadvertit, quod dicit eum non baptizare per aquam, sicut habet Dominica praedicatio, sed per oleum, quam pravam consuetudinem Manichaei", |
| "candidate_score": 0.648438, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_15", |
| "bdc_text": "Utcunque autem istaec habeant , censeo rem omnem summa fide celandam neque attrectandam in praesentia ullo verbo , non modo quia constet , saepe nos literis ceu arcanis internuntiis concredere , quae ne amicis quidem omnibus nota esse vellemus , immo plerunque apud amicos de amicissimis conquerimur ;", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_201", |
| "psc_text": "laudata epistola non fuerit conficta. Nihil sane conficit quod Philippus II rex, tempore Ambrosii Morales, ex antiquissima bibliotheca insignis monasterii S. Emiliani codicem illum transtulerit in aliam recentem S. Laurentii in Scoriali, viginti annis circiter ante fictiones Dextri, Maximi, Juliani. Quid? An non antiquiores exstitere impostores, qui a pluribus saeculis eam confingere potuerunt? Apostolis enim jam vita functis, sub nomine etiam sacrarum scripturarum multa volumina ab impostoribus conficta fuisse omnia Ecclesiae monumenta et epistola haec de qua agimus perspicue produnt. Illius ergo codicis vetustas nihil conficeret, nisi antiquiorem impostorem de Hispaniae et Galliciae rebus optime instructum, jam undecimo saeculo labente, vel duodecimo ineunte, hanc unam Turribii epistolam confinxisse. 8. Huic ego tamen Baluzii opinioni non tam facile subscribo, sed cardinalis Aguirre rationes prorsus infirmas esse contendo. Nam si de suppositionum argumentis ea in epistola repertis hic agere instituerem, multa quidem in ejus lectione me offendisse fateri possem, quae nec a", |
| "candidate_score": 0.64071, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_7", |
| "bdc_text": "Hac enim una causa senatus Basiliensis et noster Sangallensis subscribendum articulis putabant , ne qua remora caus longe utilissima iniiceretur , quia palam ita constaret , non aliud sentire Lutherum Bucero referente , quam quod nostri multis iam annis docuissent .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_90", |
| "psc_text": "Symphosius, et Dictinius, et alii cum his Gallaeciae provinciae episcopis Priscilliani sectatores haeresim ejus blasphemissimam cum assertore eodem professionis suae subscriptione condemnant. Addit praeterea: Statuuntur quaedam etiam observanda de Ecclesiae disciplina, communicante in eodem concilio Ortigio episcopo, qui Gelenis fuerat ordinatus. Sed agentibus Priscillianistis, pro fide catholica pulsus factionibus exsulabat. Mirari profecto oportet nec veteres nec recentiores scriptores ad tam celebre testimonium animadvertisse, sed horum alios, quoad concilii causas, quoad tempus, quoad gesta, in unam, alios in alteram abiisse opinionem. Immo admirationem auget quod hujus vel alterius opinionis assertores non iisdem insistant 230 principiis, cum eorum quilibet, vel propriis studiis indulgeat, vel, quasi divinationibus usus, longius quam par est in re non mediocris momenti abscedat a veritate. Nec enim cum Baronio aut Conciliorum collectoribus hic contendere audeo, qui, in tanta sacrorum monumentorum copia et Christianae rei suppellectile tempus et operam insumentes, omnia collegerunt, disposuerunt, ornarunt, non ita tamen, ut eadem", |
| "candidate_score": 0.615254, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_7", |
| "bdc_text": "Hac enim una causa senatus Basiliensis et noster Sangallensis subscribendum articulis putabant , ne qua remora caus longe utilissima iniiceretur , quia palam ita constaret , non aliud sentire Lutherum Bucero referente , quam quod nostri multis iam annis docuissent .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_96", |
| "psc_text": "haec cum Priscillianistarum historia cohaerere possint, me omnino latet. Symphosium episcopum Caesaraugustano concilio anni 381 subscripsisse certissimum est. Ad aliud igitur Caesaraugustae habitum concilium laudata verba referri debent, de quo plerique suspicati sunt, sed hujus Acta non exstant. Praeterea quae ibidem subduntur praecedentibus repugnare videntur, nam aiunt: Arduum nobis esset audire jam dictos, litteris tamen sanctae memoriae Ambrosii, quas post illud concilium ad nos miserat, ut, si condemnassent quae perperam egerant, et implessent conditiones quas praescriptas litterae continebant, reverenter ad pacem (adde, quae sanctae memoriae Siricius papa suasisset) . . . . , magnam nos constat praestitisse patientiam. Totam in suam sententiam hanc transtulit Quesnellus narrationem, minime tamen perpendens an cum caeteris aliis Priscillianistarum historiae certissimis monumentis cohaereret, necne. Si ad memoriam revocemus ea quae in superioribus ex Severo Sulpicio exscripsimus, dissimilem quamdam in Ambrosio agendi rationem in eadem causa deprehendimus. Is quidem Priscillianum, Instantium aliosque hujus sectae viros, qui", |
| "candidate_score": 0.615033, |
| "ce_score": null |
| } |
| ] |
| }, |
| { |
| "rank": 12, |
| "cf_id": "cf021", |
| "work_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-gratia-Christi-et-de-peccato-originali", |
| "max_score": 0.688843, |
| "ce_confirmed": false, |
| "evidence": [ |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_9_11", |
| "bdc_text": "Modo excusat , quod agere est iussus , et sic excusat , ut palam se ipsum praevaricationis cuiusdam insimulet , cum testetur , se multa donasse nobis , quae Luthero fortasse sint displicitura . Ad haec Basileenses , Mulhusianos et nostros ita commendat , velut saniori iudicio fuerimus vestris , qui nihil tamen probavimus , quam quod omnes probarunt , praeter unam subscribendi voluntatem , quam sua illa declaratio Lutheranae fidei nobis emulserat . At iam nunc e suis libris constat , quam male senserimus , subscripturi videlicet salebrosis articulis iuxta sensum ab ipso D.", |
| "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-gratia-Christi-et-de-peccato-originali_window_10", |
| "psc_text": "vero bene vel agimus, vel loquimur, vel cogitamus, nostrum est; quia haec omnia vertere in malum etiam possumus. Unde, quod propter calumniam vestram saepe repetendum est, cum dicimus hominem posse esse sine peccato, et confessione possibilitatis acceptae laudamus Deum, qui nobis hoc posse largitus est, nec est ibi ulla laudandi hominis occasio, ubi solius Dei causa tractatur: non enim de velle, nec de esse, sed tantummodo de eo quod potest esse, disseritur. » CAPUT V. 6. Ecce est totum dogma Pelagii in libro ejus tertio pro Libero Arbitrio, his omnino verbis diligenter expressum, quo tria ista, unum quod est posse, alterum quod est velle, tertium quod est esse, id est, possibilitatem, voluntatem, actionem, tanta curavit subtilitate distinguere, ut quandocumque legimus, vel audimus, divinae gratiae adjutorium confiteri, ut a malo declinemus bonumque faciamus, sive in lege atque doctrina, sive ubilibet constituat, sciamus quid loquitur; nec erremus, aliter eum intelligendo quam sentit.", |
| "candidate_score": 0.688843, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_0_2", |
| "bdc_text": "Salvus sis , Bullingere clarissime . Legi literas tuas libenter hac potissimum causa , quod fide tam ingenua mecum agis nec celas , quae referre nostra putas . Cetera enim , nempe elegantia , humanitas et eruditio , nunquam desunt tuis epistolis nunquamque non delectant et prosunt .", |
| "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-gratia-Christi-et-de-peccato-originali_window_92", |
| "psc_text": "suum sensum legunt, profecto in illis nec aperta contuentur. Utinam ergo saltem in catholicorum virorum scriptis, a quibus eas recte intellectas esse non dubitant, quid sit de adjutorio divinae gratiae sentiendum, non negligenter attenderent, nec suae sententiae amore nimio praeterirent. Nam iste ipse Pelagius in illo ipso recenti opusculo suo, cujus se commemoratione defendit, id est, in tertio Libro pro libero Arbitrio, sanctum Ambrosium quemadmodum laudet, accipite. CAPUT XLIII. 47. « Beatus, » inquit, « Ambrosius episcopus, in cujus praecipue libris Romana elucet fides, qui scriptorum inter Latinos flos quidam speciosus enituit, cujus fidem et purissimum in Scripturis sensum, ne inimicus quidem ausus est reprehendere. » Ecce qualibus et quantis praedicat laudibus, quamlibet sanctum et doctum virum, nequaquam tamen actuoritati Scripturae canonicae comparandum. Quem propterea sic iste commendat, quia videtur sibi in quodam loco librorum ejus eo teste uti, quo probet hominem posse esse sine peccato: unde nunc non agitur,", |
| "candidate_score": 0.642065, |
| "ce_score": null |
| } |
| ] |
| }, |
| { |
| "rank": 13, |
| "cf_id": "cf051", |
| "work_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum", |
| "max_score": 0.688587, |
| "ce_confirmed": false, |
| "evidence": [ |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_4_6", |
| "bdc_text": "primum male me habent Buceri studia , nec parum offendit , quod adeo contemptim causam maximam nostro nomine coram illo egit , cui nos praeter modum commendare et supra modum insinuare debuerat . Concordiam non quaerit , sed discordiam pessimis gravatam suspicionibus , qui tam frigide commendat bene meritos , praesertim apud illos , quibuscum gravissimas simultates gessimus . Quid opus erat excusare apud Lutherum , quod nomine Lutheri in publico consessu omnium ordinum Basileae tanta , ut aiebat , fide egit , contestatione etiam adiecta , haud aliud sentire de eucharistia Lutherum , quam quod ipse coram declaratis articulis in medium attulisset ?", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_490", |
| "psc_text": "propriis dictis repugnantes carpit, nec perfecte Manichaeorum systemata atque mysteria 108 intellexisse asseverat, quasi sibi dumtaxat illa gloria et honos debeatur, quod universam illius haereseos philosophiam, theologiam et religionem felicius penetrarit. Fateor quidem et ego, multa in hoc scribendi genere offendisse, quae obstrusa multisque tenebris obvoluta sunt, quaeque scriptoris studio et diligentia haud possunt intelligi. Sed similibus rebus nobis occurrentibus, optimum duximus aliorum opiniones referre, iisdemque quandoque subscribere; vel confiteri potius nescire, quod prorsus latet, quam in fabulosas ineptasque narrationes excurrere, quibus nulla fides adhiberi potest. Habet hic itaque lector generalem sed rudem ideam eorum quae in praeliminari sermone ad secundam Manichaicae Historiae partem Beausobre descripsit. Verum cum non omnia in hisce exordiis singillatim exprimere possimus, latius in reliquo hujus operis progressu, quae necessaria judicabimus referre, minime negligemus. CAPUT II. Quibus in locis, quibusque subsidiis Manete occiso, ejus haeresis huc illucque propagata fuerit et aucta. Beausobrianus et Cavei lapsus annotantur.", |
| "candidate_score": 0.688587, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_4_6", |
| "bdc_text": "primum male me habent Buceri studia , nec parum offendit , quod adeo contemptim causam maximam nostro nomine coram illo egit , cui nos praeter modum commendare et supra modum insinuare debuerat . Concordiam non quaerit , sed discordiam pessimis gravatam suspicionibus , qui tam frigide commendat bene meritos , praesertim apud illos , quibuscum gravissimas simultates gessimus . Quid opus erat excusare apud Lutherum , quod nomine Lutheri in publico consessu omnium ordinum Basileae tanta , ut aiebat , fide egit , contestatione etiam adiecta , haud aliud sentire de eucharistia Lutherum , quam quod ipse coram declaratis articulis in medium attulisset ?", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_660", |
| "psc_text": "gradum faciens, hos haudquaquam descriptionem Manichaicae doctrinae continere affirmat; sed omnia istius scripta in invectivis contra Priscillianistas et Manichaeos versari ait, cum perpetuo duas has distinctas sectas confundere conetur, ambasque iisdem poenis subjiciat. Aliquam laudem Leonis zelum mereri subjicit; sed major in eo animi moderatio expetenda fuisset. Cum potissimum is fuerit unus ex iis praecipuis episcopis qui haereticorum supplicia tamquam rata et justa probaverit. Claudit tandem Beausobre suum sermonem dicendo tantae Leoninae commotionis causam quaesivisse, et secum reputasse hujus S. pontificis characterem. Hominis (inquit) fuit ejus character ambitione abrepti, minus cogitantis spiritum lucrari docilitate et suasionibus, sed potius violentiis opprimere. Nec tamen satis duxit Beausobre ita scripsisse; sed ut magis suum furorem in S. pontificem et apostolicam sedem exerceret, provocat in notis ad quaedam verba ejusdem S. Leonis, dicta occasione necis Priscilliani aliorumque istius sectatorum, apud Treviros a Maximo imperatore per publicos ministros patratae; quibus verbis idem pontifex probare videtur", |
| "candidate_score": 0.68854, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_4_6", |
| "bdc_text": "primum male me habent Buceri studia , nec parum offendit , quod adeo contemptim causam maximam nostro nomine coram illo egit , cui nos praeter modum commendare et supra modum insinuare debuerat . Concordiam non quaerit , sed discordiam pessimis gravatam suspicionibus , qui tam frigide commendat bene meritos , praesertim apud illos , quibuscum gravissimas simultates gessimus . Quid opus erat excusare apud Lutherum , quod nomine Lutheri in publico consessu omnium ordinum Basileae tanta , ut aiebat , fide egit , contestatione etiam adiecta , haud aliud sentire de eucharistia Lutherum , quam quod ipse coram declaratis articulis in medium attulisset ?", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_489", |
| "psc_text": "Cujus quidem agendi rationis in hoc secundi libri vestibulo specimen aliquod exhibere supervacaneum ducimus, cum praeter exempla superiori libro jam tradita, innumera alia mendacia, calumniae, et fabulosae interpretationes eripienda supersint, de quibus suo loco et tempore ea annotare atque refellere parati sumus, ut ostendamus quam fraudulenter, minusve docte, multa conscripserit, quae non nisi apertum haereseos errorem in se continere, vel saltem ad haeresim conducere, judicavimus. Interim tamen silentio minime praeterire possumus licentiam libertatemque quibus ipse utitur in exagitandis illis PP. qui Manichaicam haeresim aut descripserunt, aut oppugnarunt. Hos perpetuo tamquam ignorantiae reos accusat, veluti non sibi constantes; sed tamquam suis propriis dictis repugnantes carpit, nec perfecte Manichaeorum systemata atque mysteria 108 intellexisse asseverat, quasi sibi dumtaxat illa gloria et honos debeatur, quod universam illius haereseos philosophiam, theologiam et religionem felicius penetrarit. Fateor quidem et ego, multa in hoc scribendi genere offendisse, quae obstrusa multisque tenebris obvoluta sunt, quaeque scriptoris studio", |
| "candidate_score": 0.686972, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_5_7", |
| "bdc_text": "Concordiam non quaerit , sed discordiam pessimis gravatam suspicionibus , qui tam frigide commendat bene meritos , praesertim apud illos , quibuscum gravissimas simultates gessimus . Quid opus erat excusare apud Lutherum , quod nomine Lutheri in publico consessu omnium ordinum Basileae tanta , ut aiebat , fide egit , contestatione etiam adiecta , haud aliud sentire de eucharistia Lutherum , quam quod ipse coram declaratis articulis in medium attulisset ? Hac enim una causa senatus Basiliensis et noster Sangallensis subscribendum articulis putabant , ne qua remora caus longe utilissima iniiceretur , quia palam ita constaret , non aliud sentire Lutherum Bucero referente , quam quod nostri multis iam annis docuissent .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_727", |
| "psc_text": "ex gravissimis etiam testimoniis quaestio habita est; sed, rerum longa discussione praemissa, rei coram coetu sistentes se, interrogabantur et respondebant, et notarii ipsi ad hoc vocati acta excipiebant, ita ut summa diligentia omnia dogmata, omnia mendacia et turpitudines, omnia denique illius sectae infanda sacramenta, mysteria et solemnitates reipsa investigata fuerint, ut nihil minus credulis, nihil obtrectatoribus relinqueretur ambiguum. Quantum autem ejusmodi Acta contra nostrae hujus tempestatis minus credulos vel obtrectatores valere possint, neminem prorsus latere arbitror. Quandoquidem Manichaeorum crimina non in secreta quadam et arcana confessione, quam sacramentalem appellamus, reserata fuerunt; sed in externo solemnique judiciorum foro totus ille coetus excepit, et ab ecclesiasticis scribis in tabulas exarata (ut antea in Ecclesia Carthaginensi 158 factum fuerat), quae tandem ad posterorum memoriam in Romanae Ecclesiae archivis reponi et custodiri S. Leo mandavit, sicut ipse non semel, et iterum, sed tertio saltem in suis scriptis testatus est. Sermone itaque pluries laudato dicitur:", |
| "candidate_score": 0.678844, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_5_7", |
| "bdc_text": "Concordiam non quaerit , sed discordiam pessimis gravatam suspicionibus , qui tam frigide commendat bene meritos , praesertim apud illos , quibuscum gravissimas simultates gessimus . Quid opus erat excusare apud Lutherum , quod nomine Lutheri in publico consessu omnium ordinum Basileae tanta , ut aiebat , fide egit , contestatione etiam adiecta , haud aliud sentire de eucharistia Lutherum , quam quod ipse coram declaratis articulis in medium attulisset ? Hac enim una causa senatus Basiliensis et noster Sangallensis subscribendum articulis putabant , ne qua remora caus longe utilissima iniiceretur , quia palam ita constaret , non aliud sentire Lutherum Bucero referente , quam quod nostri multis iam annis docuissent .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_753", |
| "psc_text": "proditi a sanctorum societate pellantur. Quesnellus duo illa verba, notati et proditi, in aliorum editionibus et in mss. codd. retenta, a sua eliminavit. Interea vero nemo sibi blandiatur eam Leonis oeconomiam quoquomodo favere posse Lutheranis, aliisque Romanam 163 Ecclesiam divexantibus, quod, pro rerum temporumque diversitate, laicos a calicis communione interdixerit. Nec enim laici sanguinis perceptione fraudantur etsi sub unica dumtaxat specie communicent, ut luculentissime theologiae doctores etiam in scholis demonstrant. Quare minime opus est ut horum argumenta, ne putida commenta dicam, excutiamus, cum jam sola scripturarum lectione corruant. Satis ergo superque esse arbitror, quae a nobis hactenus de omnium fidelium cura, diligentia, in haereticis deferendis indiscriminatim dicta fuere. 10. Jam ergo disserere oportet de summa catholicorum principum pietate, quos in Ecclesiae gravioribus rebus sacri pastores interpellare consueverunt, ut sese vindices earum sanctionum exhiberent quae ad fidei causas, ad morum disciplinam, ad Ecclesiarum regimen, jura, tranquillitatem atque munimen referuntur. Res profecto", |
| "candidate_score": 0.677107, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_5_7", |
| "bdc_text": "Concordiam non quaerit , sed discordiam pessimis gravatam suspicionibus , qui tam frigide commendat bene meritos , praesertim apud illos , quibuscum gravissimas simultates gessimus . Quid opus erat excusare apud Lutherum , quod nomine Lutheri in publico consessu omnium ordinum Basileae tanta , ut aiebat , fide egit , contestatione etiam adiecta , haud aliud sentire de eucharistia Lutherum , quam quod ipse coram declaratis articulis in medium attulisset ? Hac enim una causa senatus Basiliensis et noster Sangallensis subscribendum articulis putabant , ne qua remora caus longe utilissima iniiceretur , quia palam ita constaret , non aliud sentire Lutherum Bucero referente , quam quod nostri multis iam annis docuissent .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_517", |
| "psc_text": "Cum igitur synodus illa dumtaxat provincialis fuerit, et illius canones non nisi ex apostolicae sedis suffragio robur et approbationem obtinuerint, ut ipsi conciliorum collectores etiam fatentur, quid nostra intererit, an Osius Cordubensis ibidem pro apostolica sede legationem fuerit functus. 7. Altera vero causa ex nostra erga clarissimum doctissimumque virum aequitate desumpta est. Nam cum hic Romae, paucis abhinc annis, in solemni pontificia conciliorum Academia, coram sanctissimo domino nostro Benedicto papa XIV, magno totius litterarii coetus plausu, singulas obscuras difficilesque quaestiones, quae de Gangrensis concilii tempore, canonibus, auctoritate et confirmatione jam pridem excitatae fuerunt, et in posterum a critices studiosis excitari possunt, summa eruditione Rmus P. Antoninus Bremond Dominicanae familiae cultor eximius, et in Casanatensi Bibliotheca Theologus insignis, jam vero totius ordinis Praedicatorum magister generalis, qui pro eximia sui animi benignitate nos maximo amore complectitur, expediverit et illustraverit, minime in praesens licere potest de iisdem rebus sermonem instituere. In hac enim", |
| "candidate_score": 0.67433, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_15_17", |
| "bdc_text": "Utcunque autem istaec habeant , censeo rem omnem summa fide celandam neque attrectandam in praesentia ullo verbo , non modo quia constet , saepe nos literis ceu arcanis internuntiis concredere , quae ne amicis quidem omnibus nota esse vellemus , immo plerunque apud amicos de amicissimis conquerimur ; sed hac etiam causa , quae mihi potissima est , ne senatum Argentoratensem negotio liberius detecto a nostris abalienemus , quanquam et ipso consule Matthia abusus videtur Bucerus . Tamen consultissimum est dissimulare , ne oleum ( quod dicitur ) addamus camino et tristes tragoedias excitemus inter fratres , partim ob epistolam proditam , partim ob fidem , quam senatus Argentoratensis nostris tanti viri praesentia fecit .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_463", |
| "psc_text": "Beausobre ipse Philastrium inscitiae oscitantiaeque non semel insimulat, ut apprime noverunt qui ejus Manichaeorum Historiam lustrarunt. Si ergo ipse nullam fidem Philastrio esse adhibendam censuit, et hac de causa eum exagitat, cur deinde ipsius silentium sibi favere posse arbitratur? vana conjectura et ratiocinatio, apage. De interprete deinde, cum Beausobre, tum Zacagnius verba faciunt, sed eidem opinioni animum minime accommodant. Zacagnius namque ad concilianda S. Hieronymi, Epiphanii et Heracliani Chalcedonensis testimonia, provocat ad Photii auctoritatem, qui cod. 87 ejusdem Heracliani quaedam excerpta referens, haec verba subjicit, quae cap. 39 horum Actorum legimus, quaeque confirmare videntur eadem acta ab Hegemonio fuisse scriptu consignata. Igitur verisimile Zacagnius arbitratur Archelaum ipsum nonnulla priori disputationi suae postmodum addidisse, et in eam sententiam lubens venit, ut Epiphanium atque Hieronymum cum Heracliano conciliari posse crederet, si dicamus Archelaum Syriaca primum lingua cuncta quae coram delectis judicibus adversus Manetem protulerat divulgasse; Hegemonium vero quae ab Archelao jam edita", |
| "candidate_score": 0.66562, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_15_17", |
| "bdc_text": "Utcunque autem istaec habeant , censeo rem omnem summa fide celandam neque attrectandam in praesentia ullo verbo , non modo quia constet , saepe nos literis ceu arcanis internuntiis concredere , quae ne amicis quidem omnibus nota esse vellemus , immo plerunque apud amicos de amicissimis conquerimur ; sed hac etiam causa , quae mihi potissima est , ne senatum Argentoratensem negotio liberius detecto a nostris abalienemus , quanquam et ipso consule Matthia abusus videtur Bucerus . Tamen consultissimum est dissimulare , ne oleum ( quod dicitur ) addamus camino et tristes tragoedias excitemus inter fratres , partim ob epistolam proditam , partim ob fidem , quam senatus Argentoratensis nostris tanti viri praesentia fecit .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_311", |
| "psc_text": "lectores admonendos esse censuit, ut nimirum (ait) ex ejusmodi observationibus intelligant fidem haud esse regulandam juxta antiquitatem; neque auctoritati traditionis et Patrum trium priorum saeculorum aureae aetatis subjiciendam esse, quam ad exitium perductam affirmant (acatholicos intellige) cum Magnus Constantinus imperii habenas teneret. Sed citius adhuc veram fidem desiisse affirmandum est, si episcoporum virtutes, characterem, illius aetatis privilegium esse arbitremur. Hactenus Beausobre. Sed hunc rogo cur, relictis consuetis et sibi familiaribus nugis atque fabulis, tantopere irascatur, ut impetu in antiquam Ecclesiam facto, sanctissimos ejus episcopos rabidorum canum more latrare et mordere voluerit? Traditionem haud esse admittendam, et antiquis Ecclesiae Patribus fidem non esse adhibendam contendit. Sed ne extra scenam agere videamur, dicat, amabo, Beausobre catholicum dogma de incarnatione, in quo primum cum Manetis, tum Archelai praesens disputatio versabatur, quo praesidio probatum fuerit, si Archelaus etiam privatum spiritum, non praedecessorum episcoporum auctoritatem secutus, Pauli, et Lucae mox laudata testimonia, quae ad pravas", |
| "candidate_score": 0.66522, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_3_5", |
| "bdc_text": "Ut autem , quod petis , praestem et , quod sentio , dicam ; primum male me habent Buceri studia , nec parum offendit , quod adeo contemptim causam maximam nostro nomine coram illo egit , cui nos praeter modum commendare et supra modum insinuare debuerat . Concordiam non quaerit , sed discordiam pessimis gravatam suspicionibus , qui tam frigide commendat bene meritos , praesertim apud illos , quibuscum gravissimas simultates gessimus .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_746", |
| "psc_text": "Grave facinus est ejusmodi silentium (ait S. P.) in quod extrema die Dominus animadvertet, quamvis cum haereticis societatem nec habuerint, nec iisdem erroribus fuerint labefactati. Aurea certe sunt S. Leonis verba: Et qui tales non prodendos putant, in judicio Christi inveniantur rei de silentio, etiam si non contaminarentur assensu. 8. Sed ad expeditiorem adhuc viam aperiendam, facillimumque modum praescribendum, pro hujusmodi delationibus faciendis, et ut aditum iis praecluderet qui putarent grave, difficillimum periculisque plenum esse coram tanto judice se sistere ad prodendos de haeresi suspectos, negotium praepositis ecclesiarum Romanae urbis demandat, ut singuli fideles celerrime et expedite, sine rubore et verecundia, excusso omni timore atque ignominia, haereticorum nomina mores et domos deferant. Etiam ad hanc vos hortamur industriam, ut Manichaei ubicumque latentes vestris presbyteris publicetis. Magna est enim pietas prodere latebras impiorum, et ipsum in eis cui serviunt diabolum debellare. Sed et hujus pietatis magnitudinem et excellentiam paulo etiam post", |
| "candidate_score": 0.661471, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_14_16", |
| "bdc_text": "Longe candidius hic acturus est nobiscum , quam ille egerit , quippe non dubitavit illius literas velut suspectas amicis communicare ac ceu in lucem edere , ut constare posset , probene nobiscum actum fuerit an secus . Utcunque autem istaec habeant , censeo rem omnem summa fide celandam neque attrectandam in praesentia ullo verbo , non modo quia constet , saepe nos literis ceu arcanis internuntiis concredere , quae ne amicis quidem omnibus nota esse vellemus , immo plerunque apud amicos de amicissimis conquerimur ; sed hac etiam causa , quae mihi potissima est , ne senatum Argentoratensem negotio liberius detecto a nostris abalienemus , quanquam et ipso consule Matthia abusus videtur Bucerus .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_727", |
| "psc_text": "ex gravissimis etiam testimoniis quaestio habita est; sed, rerum longa discussione praemissa, rei coram coetu sistentes se, interrogabantur et respondebant, et notarii ipsi ad hoc vocati acta excipiebant, ita ut summa diligentia omnia dogmata, omnia mendacia et turpitudines, omnia denique illius sectae infanda sacramenta, mysteria et solemnitates reipsa investigata fuerint, ut nihil minus credulis, nihil obtrectatoribus relinqueretur ambiguum. Quantum autem ejusmodi Acta contra nostrae hujus tempestatis minus credulos vel obtrectatores valere possint, neminem prorsus latere arbitror. Quandoquidem Manichaeorum crimina non in secreta quadam et arcana confessione, quam sacramentalem appellamus, reserata fuerunt; sed in externo solemnique judiciorum foro totus ille coetus excepit, et ab ecclesiasticis scribis in tabulas exarata (ut antea in Ecclesia Carthaginensi 158 factum fuerat), quae tandem ad posterorum memoriam in Romanae Ecclesiae archivis reponi et custodiri S. Leo mandavit, sicut ipse non semel, et iterum, sed tertio saltem in suis scriptis testatus est. Sermone itaque pluries laudato dicitur:", |
| "candidate_score": 0.658126, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_14_16", |
| "bdc_text": "Longe candidius hic acturus est nobiscum , quam ille egerit , quippe non dubitavit illius literas velut suspectas amicis communicare ac ceu in lucem edere , ut constare posset , probene nobiscum actum fuerit an secus . Utcunque autem istaec habeant , censeo rem omnem summa fide celandam neque attrectandam in praesentia ullo verbo , non modo quia constet , saepe nos literis ceu arcanis internuntiis concredere , quae ne amicis quidem omnibus nota esse vellemus , immo plerunque apud amicos de amicissimis conquerimur ; sed hac etiam causa , quae mihi potissima est , ne senatum Argentoratensem negotio liberius detecto a nostris abalienemus , quanquam et ipso consule Matthia abusus videtur Bucerus .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_736", |
| "psc_text": "cum praesenti epistola ad eosdem episcopos transmisit, ut oculos in exarato volumine conjicientes, unico quasi intuitu conspicerent quid factum fuerat, quidve in posterum in consimilibus causis agere oporteret. Ad magis hanc veritatem roborandum, quid aliud facere possumus, quam S. pontificis verba exscribere? Et omnia (ait) quae tam in scripturis, quam in occultis traditionibus suis habent profana, vel turpia, ut noster populus quid refugeret, vel vitaret, oculis Christianae plebis certa manifestatione probavimus, adeo ut ipse qui eorum dicebatur episcopus a nobis tentus proderet flagitiosa in suis mysteriis quae teneret, sicut gestorum vos series potest edocere. Ad instructionem enim vestram etiam ipsa direximus: quibus lectis, omnia quae a nobis reprehensa sunt nosse poteritis. 7. Quartum quod sequitur aliquod majus in se habet, ut eo nihil clarius nihilque luculentius ad rem nostram excogitari possit, pro asserenda videlicet illa ecclesiastica lege, qua indiscriminatim omnibus fidelibus indictum fuit ut et haereticorum vel maxime noxiorum hominum", |
| "candidate_score": 0.657869, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_15_17", |
| "bdc_text": "Utcunque autem istaec habeant , censeo rem omnem summa fide celandam neque attrectandam in praesentia ullo verbo , non modo quia constet , saepe nos literis ceu arcanis internuntiis concredere , quae ne amicis quidem omnibus nota esse vellemus , immo plerunque apud amicos de amicissimis conquerimur ; sed hac etiam causa , quae mihi potissima est , ne senatum Argentoratensem negotio liberius detecto a nostris abalienemus , quanquam et ipso consule Matthia abusus videtur Bucerus . Tamen consultissimum est dissimulare , ne oleum ( quod dicitur ) addamus camino et tristes tragoedias excitemus inter fratres , partim ob epistolam proditam , partim ob fidem , quam senatus Argentoratensis nostris tanti viri praesentia fecit .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_424", |
| "psc_text": "homo prava sua dogmata in orbem spargere coepit. Ibi namque magni pontificis Leonis testimonio potissimum insistentes, quo affirmavit Manetem damnandum innotuisse eo tempore quo Probus et Paulinus consulatum agebant, cum octava jam persecutio in Christianos desaeviret, satis clare patefactum est. Hos autem consulatum gessisse post Aureliani imperatoris necem, gravissimis adducti momentis ex antiquorum recentiorumque tabulis, chronicis atque catalogis, probavimus, illudque in Christi annum ducentesimum septuagesimum septimum rejiciendum esse determinavimus, iis videlicet scriptoribus suffragantibus, quos ad calcem annotavimus. An vero is annus fuerit emortualis Manetis, nullibi Archelai Acta innuunt. Quinimmo horum scriptor a Beausobre tamquam indiligens postulatur, quod sub uno eodemque Persarum rege totam Manichaicam tragoediam contigisse affirmare videatur, cum id prorsus impossibile debeat arbitrari. Clarissimus tamen Alexander Zacagnius, qui nec cursim nec oscitanter hocce argumentum ad examen revocavit, aliter ratiocinatus est. Is ergo imprimis S. Leonis Magni testimonio superius laudato insistit, Manichaicam haeresim orbi damnandam innotuisse probans quando Probus atque", |
| "candidate_score": 0.657729, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_13_15", |
| "bdc_text": "Qui dicam ? Longe candidius hic acturus est nobiscum , quam ille egerit , quippe non dubitavit illius literas velut suspectas amicis communicare ac ceu in lucem edere , ut constare posset , probene nobiscum actum fuerit an secus . Utcunque autem istaec habeant , censeo rem omnem summa fide celandam neque attrectandam in praesentia ullo verbo , non modo quia constet , saepe nos literis ceu arcanis internuntiis concredere , quae ne amicis quidem omnibus nota esse vellemus , immo plerunque apud amicos de amicissimis conquerimur ;", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_86", |
| "psc_text": "Manichaeorum gesta scripto consignarunt, non affirmari; eam tamen fabulosam ex utero virginali generationem in Archelai Actis recenseri. Sed quid inde? An ejusmodi narratio continebatur in autographis actis et in vetustioribus exemplaribus illius habitae disputationis? An quisquam usquam gentium id affirmavit? Acta enim illa, etiam suffragantibus doctissimis viris, modo interpretum studio, modo amanuensium oscitantia et ignavia, pluries gravius interpolata et vulnerata fuere; ut vix in praesens, et ne vix quidem, de eorum integritate judicare possimus. Quare mihi facile persuadeo quod si praeter Buddam Manichaeum alium Indum nos admittere oporteat, Gymnosophistarum sectae auctorem, imperiti quandoque amanuenses, ex nominis similitudine decepti, fabulosam illam generationem, veluti a Budda Manichaeo praedicatam, Archelai Actis inseruerint. Nostrae quidem conjecturae favet aliorum scriptorum silentium, et ipsius Beausobre testimonium. Is enim pene innumeris locis contendit Cyrillum, Epiphanium, Photium, Petrum Siculum, caeterosque scriptores, in Manichaicis rebus narrandis, Archelai Actis (quae apocrypha appellat) institisse, atque singula in istis contenta, aut summatim,", |
| "candidate_score": 0.657189, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_13_15", |
| "bdc_text": "Qui dicam ? Longe candidius hic acturus est nobiscum , quam ille egerit , quippe non dubitavit illius literas velut suspectas amicis communicare ac ceu in lucem edere , ut constare posset , probene nobiscum actum fuerit an secus . Utcunque autem istaec habeant , censeo rem omnem summa fide celandam neque attrectandam in praesentia ullo verbo , non modo quia constet , saepe nos literis ceu arcanis internuntiis concredere , quae ne amicis quidem omnibus nota esse vellemus , immo plerunque apud amicos de amicissimis conquerimur ;", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_455", |
| "psc_text": "typis commiserit, jam tum de veritate Historiae Archelai et laudatorum Actorum authenticitate, ab eruditis etiam catholicis dubitatum est; qui ex una parte ad veterum traditiones secum recogitantes, ex altera vero adversa parte argumenta quibus horum fidem et auctoritatem Beausobre elevare et evertere contendit perpendentes, jam facile in eam persuasionem adduci potuerunt, vel prorsus ejusmodi Historiam esse fabulosam; aut multa saltem in se continere quae rerum veritati illorumque temporum rationi, civilium rerum moderationi et Ecclesiae rebus repugnant. Quae quidem omnia cum eripere aut saltem conciliare statuissem, primo occurrit Eusebii Caesariensis aliorumque illius aevi scriptorum silentium, cui potissimum Beausobre insistit, ex quo negativo argumento contendit Archelai Acta, et subjectas duas disputationes, commentum et fabulas continere. Verum nullius eruditi viri animum hocce Eusebii, aliorumque illius aevi scriptorum silentium movere posse aut debere arbitror. Quid enim? Manichaei res, disputatio, exsiliumque contigerunt tertio Ecclesiae saeculo labente, Persica Syriacaque lingua Archelai Acta et duae subjectae disputationes", |
| "candidate_score": 0.657081, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_15_17", |
| "bdc_text": "Utcunque autem istaec habeant , censeo rem omnem summa fide celandam neque attrectandam in praesentia ullo verbo , non modo quia constet , saepe nos literis ceu arcanis internuntiis concredere , quae ne amicis quidem omnibus nota esse vellemus , immo plerunque apud amicos de amicissimis conquerimur ; sed hac etiam causa , quae mihi potissima est , ne senatum Argentoratensem negotio liberius detecto a nostris abalienemus , quanquam et ipso consule Matthia abusus videtur Bucerus . Tamen consultissimum est dissimulare , ne oleum ( quod dicitur ) addamus camino et tristes tragoedias excitemus inter fratres , partim ob epistolam proditam , partim ob fidem , quam senatus Argentoratensis nostris tanti viri praesentia fecit .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_379", |
| "psc_text": "ita ut ejus nomen, mali mores atque facinora, pluribus nationibus jam tum explorata, prorsus ubique abominarentur. Quid ergo criminis in ejusmodi narratione et agendi ratione deprehendi possit, prorsus non video. Igitur ultro dato quod populus qui apud Diodoridem disputationem auditurus convenerat nihil prorsus in Manem fuisset commotus, an non S. episcopum decebat eum populum de iis omnibus admonere, quae ex Turbonis et alterius discipuli ore perspicue cognoverat? An non episcopum decebat iis omnibus uti praecautionibus atque mediis quae efficaciora validioraque arbitrabatur pro suae dioeceseos tranquillitate, suarum ovium salute, et Christianae doctrinae puritate servanda atque tuenda? Plane comminiscitur Beausobre, ejusmodi agendi rationem in crimen vertere conatus. Potissimum cum Archelaus Manem falso non incusaverit, nec irrationabili causa in eum excanduerit, falsa confingendo; sed ea dumtaxat narravit, quae (ut diximus) ex duorum Manetis discipulorum ore didicerat. 6. Jam vero SS. PP. atque scriptores summa consensione Manetis necem descripsisse, praecedentia testimonia in hujus capitis", |
| "candidate_score": 0.656286, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_15_17", |
| "bdc_text": "Utcunque autem istaec habeant , censeo rem omnem summa fide celandam neque attrectandam in praesentia ullo verbo , non modo quia constet , saepe nos literis ceu arcanis internuntiis concredere , quae ne amicis quidem omnibus nota esse vellemus , immo plerunque apud amicos de amicissimis conquerimur ; sed hac etiam causa , quae mihi potissima est , ne senatum Argentoratensem negotio liberius detecto a nostris abalienemus , quanquam et ipso consule Matthia abusus videtur Bucerus . Tamen consultissimum est dissimulare , ne oleum ( quod dicitur ) addamus camino et tristes tragoedias excitemus inter fratres , partim ob epistolam proditam , partim ob fidem , quam senatus Argentoratensis nostris tanti viri praesentia fecit .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_82", |
| "psc_text": "ad fucum faciendum Beausobre adducere solet prolixius procedamus. Igitur huic argumento finem daturi, sic claudimus sermonem. Cum igitur inter tot et tam varios antiquos scriptores, nec unus dixerit Terebinthum, Graecam vocem, Syriace Buddas interpretari, plane ignoramus qua licentia Beausobre ad praecedentia exempla ex Scripturis mutuata provocare voluerit, ut vetustos sanctos PP. et scriptores qui de Manichaicis rebus disserunt in malam fidem adduceret, eosque tamquam imposturarum et mendaciorum reos morderet; at tolerabilia tamen judicari possent quae in hoc capite hactenus de Terebintho scripsit Beausobre, si postmodum latiorem adhuc viam non sibi aperuisset ad evertenda alia majoris momenti quae de Manichaeis antiquiores scriptores tradidere; vel si omni animi sui studio non conaretur ea religionis Christianae dogmata abolere, quorum sacris in litteris aperta mentio facta est. 19 7. Prioris generis ea sunt quae ibidem scripsit de Buddae, seu Terebinthi, disputationibus apud Babyloniam cum Solis sacerdotibus institutis, quarum Cyrillus, Epiphanius, Photius, caeterique mentionem fecerunt.", |
| "candidate_score": 0.656089, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_14_16", |
| "bdc_text": "Longe candidius hic acturus est nobiscum , quam ille egerit , quippe non dubitavit illius literas velut suspectas amicis communicare ac ceu in lucem edere , ut constare posset , probene nobiscum actum fuerit an secus . Utcunque autem istaec habeant , censeo rem omnem summa fide celandam neque attrectandam in praesentia ullo verbo , non modo quia constet , saepe nos literis ceu arcanis internuntiis concredere , quae ne amicis quidem omnibus nota esse vellemus , immo plerunque apud amicos de amicissimis conquerimur ; sed hac etiam causa , quae mihi potissima est , ne senatum Argentoratensem negotio liberius detecto a nostris abalienemus , quanquam et ipso consule Matthia abusus videtur Bucerus .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_370", |
| "psc_text": "Diodoridis populo, non tantum Manichaicos circa fidem errores patefecit, sed etiam perpetrata ab iniquo eo homine graviora flagitia, ob quae publica Persarum regis auctoritate ad necem inquirebatur, in ea nihil prorsus apparere opinor, quod episcopalem dedecoret characterem; nec eo studio Archelaum isthaec dixisse arbitrabimur, nisi gravissimo ductum motivo, quod facile Beausobre fuisset assecutus, si diligenter Archelai Acta lustrare voluisset. Nos itaque, qui sedulo in iisdem percurrendis Actis et disputatione diutius versari voluimus, apprime intelleximus, novissima hac congressione absoluta, maximum tumultum fuisse excitatum in populum qui illuc convenerat. Nam alii ex parte Archelao plaudentes, hujus immensas laudes cum clamoribus celebrare nitebantur; alii vero ex adversa parte ira et odio in Manetem aestuantes, probabilius furore movebantur ut eum occiderent. Tumultum autem in populum excitatum fuisse, perspicue laudatorum Actorum textus, quem ipsi subjicimus, manifestat. Quare maxime verisimile apparet ut quemadmodum inter turbarum clamores Archelai victoris laudes concinebantur, ita etiam maledictis atque improperiis, tum", |
| "candidate_score": 0.653763, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_14_16", |
| "bdc_text": "Longe candidius hic acturus est nobiscum , quam ille egerit , quippe non dubitavit illius literas velut suspectas amicis communicare ac ceu in lucem edere , ut constare posset , probene nobiscum actum fuerit an secus . Utcunque autem istaec habeant , censeo rem omnem summa fide celandam neque attrectandam in praesentia ullo verbo , non modo quia constet , saepe nos literis ceu arcanis internuntiis concredere , quae ne amicis quidem omnibus nota esse vellemus , immo plerunque apud amicos de amicissimis conquerimur ; sed hac etiam causa , quae mihi potissima est , ne senatum Argentoratensem negotio liberius detecto a nostris abalienemus , quanquam et ipso consule Matthia abusus videtur Bucerus .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_463", |
| "psc_text": "Beausobre ipse Philastrium inscitiae oscitantiaeque non semel insimulat, ut apprime noverunt qui ejus Manichaeorum Historiam lustrarunt. Si ergo ipse nullam fidem Philastrio esse adhibendam censuit, et hac de causa eum exagitat, cur deinde ipsius silentium sibi favere posse arbitratur? vana conjectura et ratiocinatio, apage. De interprete deinde, cum Beausobre, tum Zacagnius verba faciunt, sed eidem opinioni animum minime accommodant. Zacagnius namque ad concilianda S. Hieronymi, Epiphanii et Heracliani Chalcedonensis testimonia, provocat ad Photii auctoritatem, qui cod. 87 ejusdem Heracliani quaedam excerpta referens, haec verba subjicit, quae cap. 39 horum Actorum legimus, quaeque confirmare videntur eadem acta ab Hegemonio fuisse scriptu consignata. Igitur verisimile Zacagnius arbitratur Archelaum ipsum nonnulla priori disputationi suae postmodum addidisse, et in eam sententiam lubens venit, ut Epiphanium atque Hieronymum cum Heracliano conciliari posse crederet, si dicamus Archelaum Syriaca primum lingua cuncta quae coram delectis judicibus adversus Manetem protulerat divulgasse; Hegemonium vero quae ab Archelao jam edita", |
| "candidate_score": 0.653478, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_14_16", |
| "bdc_text": "Longe candidius hic acturus est nobiscum , quam ille egerit , quippe non dubitavit illius literas velut suspectas amicis communicare ac ceu in lucem edere , ut constare posset , probene nobiscum actum fuerit an secus . Utcunque autem istaec habeant , censeo rem omnem summa fide celandam neque attrectandam in praesentia ullo verbo , non modo quia constet , saepe nos literis ceu arcanis internuntiis concredere , quae ne amicis quidem omnibus nota esse vellemus , immo plerunque apud amicos de amicissimis conquerimur ; sed hac etiam causa , quae mihi potissima est , ne senatum Argentoratensem negotio liberius detecto a nostris abalienemus , quanquam et ipso consule Matthia abusus videtur Bucerus .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_308", |
| "psc_text": "Cum igitur Manes, apud Diodoridem vicum, meliora scientiae subsidia sibi non adesse certo cognosceret, novum concertationis genus cum Archelao eum declinare oportebat, maxime cum hunc sacris in utriusque Testamenti litteris apprime versatum esse compertum habuisset. Absit ergo ut suspicemur supposititia esse illa Archelai Acta, ex eo quod Manes, in contentione publice superatus et devictus, aliud certamen deterrimum et periculosissimum renovare recusaverit. 2. Neque pariter dissimulare possum gravem censuram qua idem Beausobre cum in Archelaum, tum in Ecclesiae traditionem antiquorumque PP. doctrinam invehitur, cum ad examen revocata postrema hac Manetis et Archelai disputatione, sancto et sapienti episcopo multarum haereseum notas inurit, quas nimis studiose et ejus dictis atque sententiis expiscari et in medium adducere temerario et injusto ausu conatus est. 68 Quare ne incassum laborare videremur, consilium fuit pro viribus ejusmodi infamiae notam delere, et ecclesiasticam traditionem vindicare, singula eripiendo quae Beausobre perperam objecit. Is itaque tria potissimum Manichaicae disputationis argumenta", |
| "candidate_score": 0.652867, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_13_15", |
| "bdc_text": "Qui dicam ? Longe candidius hic acturus est nobiscum , quam ille egerit , quippe non dubitavit illius literas velut suspectas amicis communicare ac ceu in lucem edere , ut constare posset , probene nobiscum actum fuerit an secus . Utcunque autem istaec habeant , censeo rem omnem summa fide celandam neque attrectandam in praesentia ullo verbo , non modo quia constet , saepe nos literis ceu arcanis internuntiis concredere , quae ne amicis quidem omnibus nota esse vellemus , immo plerunque apud amicos de amicissimis conquerimur ;", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_736", |
| "psc_text": "cum praesenti epistola ad eosdem episcopos transmisit, ut oculos in exarato volumine conjicientes, unico quasi intuitu conspicerent quid factum fuerat, quidve in posterum in consimilibus causis agere oporteret. Ad magis hanc veritatem roborandum, quid aliud facere possumus, quam S. pontificis verba exscribere? Et omnia (ait) quae tam in scripturis, quam in occultis traditionibus suis habent profana, vel turpia, ut noster populus quid refugeret, vel vitaret, oculis Christianae plebis certa manifestatione probavimus, adeo ut ipse qui eorum dicebatur episcopus a nobis tentus proderet flagitiosa in suis mysteriis quae teneret, sicut gestorum vos series potest edocere. Ad instructionem enim vestram etiam ipsa direximus: quibus lectis, omnia quae a nobis reprehensa sunt nosse poteritis. 7. Quartum quod sequitur aliquod majus in se habet, ut eo nihil clarius nihilque luculentius ad rem nostram excogitari possit, pro asserenda videlicet illa ecclesiastica lege, qua indiscriminatim omnibus fidelibus indictum fuit ut et haereticorum vel maxime noxiorum hominum", |
| "candidate_score": 0.651665, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_13_15", |
| "bdc_text": "Qui dicam ? Longe candidius hic acturus est nobiscum , quam ille egerit , quippe non dubitavit illius literas velut suspectas amicis communicare ac ceu in lucem edere , ut constare posset , probene nobiscum actum fuerit an secus . Utcunque autem istaec habeant , censeo rem omnem summa fide celandam neque attrectandam in praesentia ullo verbo , non modo quia constet , saepe nos literis ceu arcanis internuntiis concredere , quae ne amicis quidem omnibus nota esse vellemus , immo plerunque apud amicos de amicissimis conquerimur ;", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_463", |
| "psc_text": "Beausobre ipse Philastrium inscitiae oscitantiaeque non semel insimulat, ut apprime noverunt qui ejus Manichaeorum Historiam lustrarunt. Si ergo ipse nullam fidem Philastrio esse adhibendam censuit, et hac de causa eum exagitat, cur deinde ipsius silentium sibi favere posse arbitratur? vana conjectura et ratiocinatio, apage. De interprete deinde, cum Beausobre, tum Zacagnius verba faciunt, sed eidem opinioni animum minime accommodant. Zacagnius namque ad concilianda S. Hieronymi, Epiphanii et Heracliani Chalcedonensis testimonia, provocat ad Photii auctoritatem, qui cod. 87 ejusdem Heracliani quaedam excerpta referens, haec verba subjicit, quae cap. 39 horum Actorum legimus, quaeque confirmare videntur eadem acta ab Hegemonio fuisse scriptu consignata. Igitur verisimile Zacagnius arbitratur Archelaum ipsum nonnulla priori disputationi suae postmodum addidisse, et in eam sententiam lubens venit, ut Epiphanium atque Hieronymum cum Heracliano conciliari posse crederet, si dicamus Archelaum Syriaca primum lingua cuncta quae coram delectis judicibus adversus Manetem protulerat divulgasse; Hegemonium vero quae ab Archelao jam edita", |
| "candidate_score": 0.651452, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_14_16", |
| "bdc_text": "Longe candidius hic acturus est nobiscum , quam ille egerit , quippe non dubitavit illius literas velut suspectas amicis communicare ac ceu in lucem edere , ut constare posset , probene nobiscum actum fuerit an secus . Utcunque autem istaec habeant , censeo rem omnem summa fide celandam neque attrectandam in praesentia ullo verbo , non modo quia constet , saepe nos literis ceu arcanis internuntiis concredere , quae ne amicis quidem omnibus nota esse vellemus , immo plerunque apud amicos de amicissimis conquerimur ; sed hac etiam causa , quae mihi potissima est , ne senatum Argentoratensem negotio liberius detecto a nostris abalienemus , quanquam et ipso consule Matthia abusus videtur Bucerus .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_86", |
| "psc_text": "Manichaeorum gesta scripto consignarunt, non affirmari; eam tamen fabulosam ex utero virginali generationem in Archelai Actis recenseri. Sed quid inde? An ejusmodi narratio continebatur in autographis actis et in vetustioribus exemplaribus illius habitae disputationis? An quisquam usquam gentium id affirmavit? Acta enim illa, etiam suffragantibus doctissimis viris, modo interpretum studio, modo amanuensium oscitantia et ignavia, pluries gravius interpolata et vulnerata fuere; ut vix in praesens, et ne vix quidem, de eorum integritate judicare possimus. Quare mihi facile persuadeo quod si praeter Buddam Manichaeum alium Indum nos admittere oporteat, Gymnosophistarum sectae auctorem, imperiti quandoque amanuenses, ex nominis similitudine decepti, fabulosam illam generationem, veluti a Budda Manichaeo praedicatam, Archelai Actis inseruerint. Nostrae quidem conjecturae favet aliorum scriptorum silentium, et ipsius Beausobre testimonium. Is enim pene innumeris locis contendit Cyrillum, Epiphanium, Photium, Petrum Siculum, caeterosque scriptores, in Manichaicis rebus narrandis, Archelai Actis (quae apocrypha appellat) institisse, atque singula in istis contenta, aut summatim,", |
| "candidate_score": 0.649435, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_13_15", |
| "bdc_text": "Qui dicam ? Longe candidius hic acturus est nobiscum , quam ille egerit , quippe non dubitavit illius literas velut suspectas amicis communicare ac ceu in lucem edere , ut constare posset , probene nobiscum actum fuerit an secus . Utcunque autem istaec habeant , censeo rem omnem summa fide celandam neque attrectandam in praesentia ullo verbo , non modo quia constet , saepe nos literis ceu arcanis internuntiis concredere , quae ne amicis quidem omnibus nota esse vellemus , immo plerunque apud amicos de amicissimis conquerimur ;", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_727", |
| "psc_text": "ex gravissimis etiam testimoniis quaestio habita est; sed, rerum longa discussione praemissa, rei coram coetu sistentes se, interrogabantur et respondebant, et notarii ipsi ad hoc vocati acta excipiebant, ita ut summa diligentia omnia dogmata, omnia mendacia et turpitudines, omnia denique illius sectae infanda sacramenta, mysteria et solemnitates reipsa investigata fuerint, ut nihil minus credulis, nihil obtrectatoribus relinqueretur ambiguum. Quantum autem ejusmodi Acta contra nostrae hujus tempestatis minus credulos vel obtrectatores valere possint, neminem prorsus latere arbitror. Quandoquidem Manichaeorum crimina non in secreta quadam et arcana confessione, quam sacramentalem appellamus, reserata fuerunt; sed in externo solemnique judiciorum foro totus ille coetus excepit, et ab ecclesiasticis scribis in tabulas exarata (ut antea in Ecclesia Carthaginensi 158 factum fuerat), quae tandem ad posterorum memoriam in Romanae Ecclesiae archivis reponi et custodiri S. Leo mandavit, sicut ipse non semel, et iterum, sed tertio saltem in suis scriptis testatus est. Sermone itaque pluries laudato dicitur:", |
| "candidate_score": 0.648898, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_16", |
| "bdc_text": "sed hac etiam causa , quae mihi potissima est , ne senatum Argentoratensem negotio liberius detecto a nostris abalienemus , quanquam et ipso consule Matthia abusus videtur Bucerus .", |
| "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_756", |
| "psc_text": "omni hominum consortio abdicaverint, et quandoque etiam in eosdem capitalibus poenis animadverterint. Haec, inquam, fuit religio Magni Constantini, antequam ab Eusebianis deciperetur, et eam deinde toto animi conatu prosecuti sunt omnes Valentiniani, Gratianus, et Theodosii, Arcadius, Honorius, Leo, aliique catholici imperatores, quibus cum perspectum foret omnia imperii jura a Deo optimo maximo derivari, non ex quadam dumtaxat liberali largitate, aut in gratae voluntatis testimonium erga fidei negotia, istis semper praesidio fuerunt; sed praeterea haec illorum magis quam civilem rerum administrationem interesse intelligentes, grave nefas reputabant, si debitis et propriis officiis Ecclesiam fraudassent, ejusque incolumitati aliqua ex parte deessent. Quid enim aliud in imperatorum mentem revocat sanctus Leo scribens ad Theodosium, ad Valentinianum, ad Leonem Augustos, atque ad Pulcheriam quoque Augustam, nisi id de quo agimus? Ab iisdem videlicet ea subsidia exposcebat, quae, pro muneris dignitate, et pro virium suarum potentia, turbatis et afflictis Ecclesiae rebus impartiri debent. Immo quandoque S.", |
| "candidate_score": 0.609997, |
| "ce_score": null |
| } |
| ] |
| }, |
| { |
| "rank": 14, |
| "cf_id": "cf020", |
| "work_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Epistola-Pauli-ad-Romanos", |
| "max_score": 0.688033, |
| "ce_confirmed": false, |
| "evidence": [ |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_8_10", |
| "bdc_text": "Et tu ea de re gratias agebas domino ministrorum nomine , quod tandem constaret re ipsa nos non dissentire , sed ad concordiam stabiliendam eum sensum tenere Lutherum , quem ecclesiae nostrae hactenus tulissent . Modo excusat , quod agere est iussus , et sic excusat , ut palam se ipsum praevaricationis cuiusdam insimulet , cum testetur , se multa donasse nobis , quae Luthero fortasse sint displicitura . Ad haec Basileenses , Mulhusianos et nostros ita commendat , velut saniori iudicio fuerimus vestris , qui nihil tamen probavimus , quam quod omnes probarunt , praeter unam subscribendi voluntatem , quam sua illa declaratio Lutheranae fidei nobis emulserat .", |
| "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Epistola-Pauli-ad-Romanos_window_58", |
| "psc_text": "Debemus autem nos firmiores imbecillitates [ Ms. imbecillitatem] infirmorum sustinere, et non nobis placere. Unusquisque vestrum proximo suo placeat in bonum, ad aedificationem. Etenim Christus non sibi placuit, sed sicut scriptum est: Improperia improperantium tibi ceciderunt super me. Quaecumque enim scripta sunt, ad nostram doctrinam scripta sunt: ut per patientiam, et consolationem Scripturarum, spem habeamus. Deus autem patientiae et solatii, det vobis idipsum sapere in alterutrum secundum Jesum Christum: ut unanimes, uno ore honorificetis Deum, et patrem Domini nostri Jesu Christi. Propter quod suscipite invicem, sicut et Christus suscepit vos in honorem Dei. Dico enim Christum Jesum ministrum fuisse circumcisionis propter veritatem Dei, ad confirmandas promissiones patrum: Gentes autem super misericordia honorare Deum, sicut scriptum est: Propterea confitebor tibi in gentibus, Domine, et nomini tuo cantabo. Et iterum dicit: Laetamini, gentes, cum plebe ejus. Et iterum: Laudate, omnes gentes, Dominum: et magnificate eum, omnes populi. Et rursus Isaias ait: Erit", |
| "candidate_score": 0.688033, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_8", |
| "bdc_text": "Et tu ea de re gratias agebas domino ministrorum nomine , quod tandem constaret re ipsa nos non dissentire , sed ad concordiam stabiliendam eum sensum tenere Lutherum , quem ecclesiae nostrae hactenus tulissent .", |
| "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Epistola-Pauli-ad-Romanos_window_58", |
| "psc_text": "Debemus autem nos firmiores imbecillitates [ Ms. imbecillitatem] infirmorum sustinere, et non nobis placere. Unusquisque vestrum proximo suo placeat in bonum, ad aedificationem. Etenim Christus non sibi placuit, sed sicut scriptum est: Improperia improperantium tibi ceciderunt super me. Quaecumque enim scripta sunt, ad nostram doctrinam scripta sunt: ut per patientiam, et consolationem Scripturarum, spem habeamus. Deus autem patientiae et solatii, det vobis idipsum sapere in alterutrum secundum Jesum Christum: ut unanimes, uno ore honorificetis Deum, et patrem Domini nostri Jesu Christi. Propter quod suscipite invicem, sicut et Christus suscepit vos in honorem Dei. Dico enim Christum Jesum ministrum fuisse circumcisionis propter veritatem Dei, ad confirmandas promissiones patrum: Gentes autem super misericordia honorare Deum, sicut scriptum est: Propterea confitebor tibi in gentibus, Domine, et nomini tuo cantabo. Et iterum dicit: Laetamini, gentes, cum plebe ejus. Et iterum: Laudate, omnes gentes, Dominum: et magnificate eum, omnes populi. Et rursus Isaias ait: Erit", |
| "candidate_score": 0.658352, |
| "ce_score": null |
| } |
| ] |
| }, |
| { |
| "rank": 15, |
| "cf_id": "cf020", |
| "work_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae", |
| "max_score": 0.687577, |
| "ce_confirmed": false, |
| "evidence": [ |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_4_6", |
| "bdc_text": "primum male me habent Buceri studia , nec parum offendit , quod adeo contemptim causam maximam nostro nomine coram illo egit , cui nos praeter modum commendare et supra modum insinuare debuerat . Concordiam non quaerit , sed discordiam pessimis gravatam suspicionibus , qui tam frigide commendat bene meritos , praesertim apud illos , quibuscum gravissimas simultates gessimus . Quid opus erat excusare apud Lutherum , quod nomine Lutheri in publico consessu omnium ordinum Basileae tanta , ut aiebat , fide egit , contestatione etiam adiecta , haud aliud sentire de eucharistia Lutherum , quam quod ipse coram declaratis articulis in medium attulisset ?", |
| "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1139", |
| "psc_text": "fieret, si nominatis eis quos haeresiarchas [al. haeresiotas ] esse nosti (quando ne ipsos quidem praetermittere volueris, subjungeres etiam in quibus cavendi essent: quanquam nonnullos etiam praetermiseris, quod scire cuperem, quo consilio factum sit. Aut si illud volumen forte onerare noluisti, ut commemoratis haereticis, non adderes, in quibus eos Catholica damnarit auctoritas, quaeso ne grave sit litterario labori tuo, quo non mediocriter per Domini Dei nostri gratiam in latina lingua sanctorum studia et accendisti et adjuvisti, id quod tibi per humilitatem meam fraterna caritas indicit, ut si occupationes tuae sinunt, omnium haereticorum perversa dogmata, qui rectitudinem fidei christianae usque ad hoc tempus, vel imprudentia, vel imperitia, vel pervicacia depravare conati sunt, uno libello breviter digesta edas, in notitiam eorum, quibus aut non vacat propter alia negotia, aut non valent propter alienam linguam tam multa legere atque cognoscere. Diu te rogarem, nisi hoc soleret esse indicium minus de caritate praesumentis. Hunc", |
| "candidate_score": 0.687577, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_2_4", |
| "bdc_text": "Cetera enim , nempe elegantia , humanitas et eruditio , nunquam desunt tuis epistolis nunquamque non delectant et prosunt . Ut autem , quod petis , praestem et , quod sentio , dicam ; primum male me habent Buceri studia , nec parum offendit , quod adeo contemptim causam maximam nostro nomine coram illo egit , cui nos praeter modum commendare et supra modum insinuare debuerat .", |
| "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2991", |
| "psc_text": "negasse responsionem, sed excusasse de tempore, quod in alia magis urgentia curam cogeretur impendere. Vides etiam quam benevolum animum erga me gerat, quidve commoneat, ne scilicet quod inter nos, salva utique caritate ac sinceritate amicitiae, eruditionis causa facimus, calumnientur aemuli, et maxime haeretici de animi rancore descendere. Proinde si utrumque opus nostrum, et ubi ego inquisivi, et ubi ipse ad inquisita responderit, homines legerint, quia etiam oportet, ut si eadem quaestio secundum ejus sententiam sufficienter fuerit explicata, me instructum esse gratias agam, non parvus erit fructus, cum hoc exierit in notitiam plurimorum, ut minores nostri non solum sciant, quid de hac re sentire debeant, quae inter nos diligenti disceptatione discussa est, verum etiam discant exemplo nostro, Deo miserante, atque propitio, quemadmodum inter carissimos fratres, ita non desit alterna inquisitionis gratia disputatio, ut tamen maneat inviolata dilectio. » 3. « Si autem scriptum meum, ubi res obscurissima tantummodo legitur inquisita, sine", |
| "candidate_score": 0.663644, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_13_15", |
| "bdc_text": "Qui dicam ? Longe candidius hic acturus est nobiscum , quam ille egerit , quippe non dubitavit illius literas velut suspectas amicis communicare ac ceu in lucem edere , ut constare posset , probene nobiscum actum fuerit an secus . Utcunque autem istaec habeant , censeo rem omnem summa fide celandam neque attrectandam in praesentia ullo verbo , non modo quia constet , saepe nos literis ceu arcanis internuntiis concredere , quae ne amicis quidem omnibus nota esse vellemus , immo plerunque apud amicos de amicissimis conquerimur ;", |
| "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_37", |
| "psc_text": "rogat ut de ejus proposito crebris ad se litteris laetiorem faciat; addens se obtrectatorem suum interea despicere. Antiquus sermo est: Mendaces faciunt, ut nec sibi vera dicentibus credatur: quod mihi a te, ego objurgatus de silentio litterarum, accidisse video. Dicam, saepe scripsi, sed negligentia bajulorum fuit? Respondebis: omnium non scribentium vetus ista excusatio est. Dicam, non reperi qui epistolas ferret? Dices, hinc istuc (al. illinc ) isse quam plurimos. Contendam, me etiam his dedisse? At illi, quia non reddiderunt, negabunt: et erit inter absentes incerta cognitio. Quid igitur faciam? Sine culpa veniam postulabo, rectius arbitrans, pacem loco motum petere, quam aequo gradu certamina concitare: quanquam ita me jugis tam corporis aegrotatio, quam animae aegritudo consumpsit, ut morte imminente, nec mei pene memor fuerim. Quod ne falsum 17 putes, oratorio more, post argumenta testes vocabo. Sanctus frater Heliodorus hic adfuit, qui cum mecum eremum vellet incolere, meis sceleribus fugatus abscessit. Verum", |
| "candidate_score": 0.661389, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_2_4", |
| "bdc_text": "Cetera enim , nempe elegantia , humanitas et eruditio , nunquam desunt tuis epistolis nunquamque non delectant et prosunt . Ut autem , quod petis , praestem et , quod sentio , dicam ; primum male me habent Buceri studia , nec parum offendit , quod adeo contemptim causam maximam nostro nomine coram illo egit , cui nos praeter modum commendare et supra modum insinuare debuerat .", |
| "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2990", |
| "psc_text": "tuum laudare ingenium. Nos enim inter nos eruditionis causa disserimus. Caeterum aemuli, et maxime haeretici, si diversas inter nos sententias viderint, de animi calumniabuntur rancore 1070 descendere. Mihi autem decretum est te amare, te suspicere, colere, mirari, tuaque dicta quasi mea defendere. Certe et in Dialogo quem nuper edidi, tuae beatitudinis ut dignum fuerat recordatus sum: magisque demus operam, ut perniciosissima haeresis de Ecclesiis auferatur, quae semper simulat poenitentiam; ut docendi in Ecclesiis habeat facultatem: ne si aperta se luce prodiderit, foras expulsa moriatur. » 2. « Cernis nempe, venerande frater, haec mei carrissimi verba, inquisitioni meae reddita, non eam negasse responsionem, sed excusasse de tempore, quod in alia magis urgentia curam cogeretur impendere. Vides etiam quam benevolum animum erga me gerat, quidve commoneat, ne scilicet quod inter nos, salva utique caritate ac sinceritate amicitiae, eruditionis causa facimus, calumnientur aemuli, et maxime haeretici de animi rancore descendere. Proinde si utrumque", |
| "candidate_score": 0.655775, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_2_4", |
| "bdc_text": "Cetera enim , nempe elegantia , humanitas et eruditio , nunquam desunt tuis epistolis nunquamque non delectant et prosunt . Ut autem , quod petis , praestem et , quod sentio , dicam ; primum male me habent Buceri studia , nec parum offendit , quod adeo contemptim causam maximam nostro nomine coram illo egit , cui nos praeter modum commendare et supra modum insinuare debuerat .", |
| "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2870", |
| "psc_text": "judicis perveniat, et eam quam non fecit misericordiam non inveniat; sed potius dimittendo atque dando mereatur sibi dimitti peccata, reddique promissa. » 21. « Multa dixi quibus tibi taedium fortassis inferrem, qui haec tamen quae approbas, non exspectas discere, quod ea docere consuevisti. Si quid autem est in eis, quantum ad rem ipsam pertinet: nam quali eloquio explicata sint, 1025 non nimis curo. Si quid ergo in eis est, quod eruditionem offendat tuam, quaeso ut rescribendo admoneas, et me corrigere non graveris. Infelix est enim qui non tantos et tam sanctos tuorum studiorum labores et digne honorat, et de his Domino Deo nostro, cujus munere talis es, gratias agit. Unde cum libentius debeam a quolibet discere quod inutiliter ignoro, quam promptius quoslibet docere quod scio; quanto justius abs te hoc caritatis debitum flagito, cujus doctrina in nomine et adjutorio Domini tantum in Latina lingua Ecclesiasticae litterae adjutae sunt, quantum nunquam", |
| "candidate_score": 0.654844, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_14_16", |
| "bdc_text": "Longe candidius hic acturus est nobiscum , quam ille egerit , quippe non dubitavit illius literas velut suspectas amicis communicare ac ceu in lucem edere , ut constare posset , probene nobiscum actum fuerit an secus . Utcunque autem istaec habeant , censeo rem omnem summa fide celandam neque attrectandam in praesentia ullo verbo , non modo quia constet , saepe nos literis ceu arcanis internuntiis concredere , quae ne amicis quidem omnibus nota esse vellemus , immo plerunque apud amicos de amicissimis conquerimur ; sed hac etiam causa , quae mihi potissima est , ne senatum Argentoratensem negotio liberius detecto a nostris abalienemus , quanquam et ipso consule Matthia abusus videtur Bucerus .", |
| "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_37", |
| "psc_text": "rogat ut de ejus proposito crebris ad se litteris laetiorem faciat; addens se obtrectatorem suum interea despicere. Antiquus sermo est: Mendaces faciunt, ut nec sibi vera dicentibus credatur: quod mihi a te, ego objurgatus de silentio litterarum, accidisse video. Dicam, saepe scripsi, sed negligentia bajulorum fuit? Respondebis: omnium non scribentium vetus ista excusatio est. Dicam, non reperi qui epistolas ferret? Dices, hinc istuc (al. illinc ) isse quam plurimos. Contendam, me etiam his dedisse? At illi, quia non reddiderunt, negabunt: et erit inter absentes incerta cognitio. Quid igitur faciam? Sine culpa veniam postulabo, rectius arbitrans, pacem loco motum petere, quam aequo gradu certamina concitare: quanquam ita me jugis tam corporis aegrotatio, quam animae aegritudo consumpsit, ut morte imminente, nec mei pene memor fuerim. Quod ne falsum 17 putes, oratorio more, post argumenta testes vocabo. Sanctus frater Heliodorus hic adfuit, qui cum mecum eremum vellet incolere, meis sceleribus fugatus abscessit. Verum", |
| "candidate_score": 0.651472, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_14_16", |
| "bdc_text": "Longe candidius hic acturus est nobiscum , quam ille egerit , quippe non dubitavit illius literas velut suspectas amicis communicare ac ceu in lucem edere , ut constare posset , probene nobiscum actum fuerit an secus . Utcunque autem istaec habeant , censeo rem omnem summa fide celandam neque attrectandam in praesentia ullo verbo , non modo quia constet , saepe nos literis ceu arcanis internuntiis concredere , quae ne amicis quidem omnibus nota esse vellemus , immo plerunque apud amicos de amicissimis conquerimur ; sed hac etiam causa , quae mihi potissima est , ne senatum Argentoratensem negotio liberius detecto a nostris abalienemus , quanquam et ipso consule Matthia abusus videtur Bucerus .", |
| "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1468", |
| "psc_text": "Scripturis sanctis, vim Scripturis facientia. Legi, inquam, legi Origenem; et si in legendo crimen est fateor; et nostrum marsupium Alexandrinae chartae evacuarunt. Si mihi creditis, Origenistes nunquam fui; si non creditis, nunc esse cessavi. Quod si nec sic adducimini ad fidem, compellitis me ad defensionem mei, contra amasium vestrum scribere: ut si non creditis neganti, credatis saltem accusanti. Sed libentius mihi erranti creditur, quam correcto. Nec mirum, putant enim me suum esse συμμύστην, et propter animales et luteos nolle palam dogmata confiteri. Ipsorum enim decretum est, non facile margaritas ante porcos esse mittendas, nec dandum sanctum canibus (Matth. 7), et cum David dicere: Abscondi in corde meo eloquia tua, ut non peccem tibi (Ps. 118. 11) . Et in alio loco super justo: Qui loquitur, inquit, veritatem cum proximo suo (Ps. 14. 3. et 23. 4) , id est, cum his qui domestici fidei sunt. Ex quo volunt intelligi, nos", |
| "candidate_score": 0.649389, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_1_3", |
| "bdc_text": "Legi literas tuas libenter hac potissimum causa , quod fide tam ingenua mecum agis nec celas , quae referre nostra putas . Cetera enim , nempe elegantia , humanitas et eruditio , nunquam desunt tuis epistolis nunquamque non delectant et prosunt . Ut autem , quod petis , praestem et , quod sentio , dicam ;", |
| "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_847", |
| "psc_text": "Unde et ego beatum me in hoc duntaxat negotio judico, quod apud eruditas aures imperitae linguae responsurus sum: quae objicit mihi vel ignorantiam, vel mendacium; si aut nescivi alienas litteras vere interpretari, aut nolui: quorum alterum error, alterum crimen est. Ac ne forsitan accusator meus facilitate, qua cuncta loquitur, et impunitate, qua sibi licere omnia putat, me quoque apud vos argueret, ut Papam Epiphanium criminatus est, hanc epistolam misi, quae te, et per te alios, qui nos amare dignantur, rei ordinem doceat. 2. Epiphanii litterae ad Joannem Episcopum. Eusebius Cremonensis Graeci sermonis ignarus. Pseudomonachus quid egerit. --Ante hoc ferme biennium miserat Joanni Episcopo supradictus Papa Epiphanius litteras, arguens eum in quibusdam dogmatibus, et postea clementer ad poenitentiam provocans. Harum exemplaria 306 certatim Palaestinae rapiebantur, vel ob auctoris meritum, vel ob elegantiam scriptionis. Erat in monasterio nostro vir apud suos haud ignobilis, Eusebius Cremonensis, qui cum haec Epistola per multorum ora", |
| "candidate_score": 0.647747, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_11_13", |
| "bdc_text": "At iam nunc e suis libris constat , quam male senserimus , subscripturi videlicet salebrosis articulis iuxta sensum ab ipso D. Lutheri nomine relatum , quem tantopere excusari coram ipso Luthero oportuerit . Qui dicam ?", |
| "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1995", |
| "psc_text": "Scripturarum sanctarum te verius intellexisse, quam me: imo vero absit, ut non cum gratiarum actione lucris meis deputem, SI FUERO TE docente instructus, aut emendante correctus. 2. « Verumtamen tu, mihi frater carissime, nisi te putares laesum scriptis meis, non me putares laedi posse rescriptis tuis. Nullo enim modo id de te opinatus fuero, quod te non arbitraris laesum si sic tamen rescribis ut laedas. Aut si te non sic rescribente, ego propter nimiam stultitiam meam laedi posse putatus sum, hoc ipso laesisti plane, quod de me ita sensisti. Sed nullo modo tu me, quem nunquam talem expertus es, temere talem crederes, qui litterarum mearum exemplaribus etiam cum stylum meum nosses, temere credere noluisti. Si enim non immerito vidisti, me juste expostulaturum fuisse, si temere crederes esse litteras meas, quae non essent meae: quanto justius expostularem, meipsum temere putatum talem, qualem me expertus non esset, qui putavisset? Nequaquam ergo ita", |
| "candidate_score": 0.647135, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_15", |
| "bdc_text": "Utcunque autem istaec habeant , censeo rem omnem summa fide celandam neque attrectandam in praesentia ullo verbo , non modo quia constet , saepe nos literis ceu arcanis internuntiis concredere , quae ne amicis quidem omnibus nota esse vellemus , immo plerunque apud amicos de amicissimis conquerimur ;", |
| "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2139", |
| "psc_text": "carissimos nostros, qui nostris laboribus sincerissime favent, hoc potius quanta possumus instantia doceamus, quo sciant fieri posse, ut inter carissimos aliquid alterutro sermone contradicatur, nec tamen ipsa caritas minuatur, nec veritas odium pariat, quae debetur amicitiae; sive illud verum sit, quod contradicitur, sive corde veraci qualecumque sit dicitur, non retinendo in mente, quod a labiis distet. Credant igitur fratres nostri, familiares tui, quibus testimonium perhibes, quod sint vasa Christi, me invito factum, nec mediocrem de hac re dolorem inesse cordi meo, quod litterae meae prius in multorum manus venerunt [al. venerint ], quam ad te, ad quem scriptae sunt, pervenire potuerunt. Quo autem modo id acciderit, et longum est enarrare [al. narrare ], et, nisi fallor, superfluum: cum sufficiat si quid mihi in hoc creditur, non eo factum animo, quo putatur; nec omnino meae fuisse voluntatis, aut dispositionis, aut consensionis, aut saltem cogitationis, ut fieret. Hoc si non credunt, quod", |
| "candidate_score": 0.646485, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_15", |
| "bdc_text": "Utcunque autem istaec habeant , censeo rem omnem summa fide celandam neque attrectandam in praesentia ullo verbo , non modo quia constet , saepe nos literis ceu arcanis internuntiis concredere , quae ne amicis quidem omnibus nota esse vellemus , immo plerunque apud amicos de amicissimis conquerimur ;", |
| "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2012", |
| "psc_text": "manet, et Deus in eo (1 Joan. 4. 6) : quam si deseruerit, tantum faciat necesse est dolorem, quantum manens fecerat gaudium. Verumtamen ex amico intimo factus inimicus, quaerat sibi potius quod fingat astutus; non inveniat quod prodat iratus. HOC AUTEM unusquisque facile assequitur, non occultando quod fecerit, sed non faciendo quod occultari [al. occultare ] velit. Quod si misericordia Dei bonis piisque concedit, ut inter amicos, quoslibet futuros, liberi securique versentur, aliena peccata sibi commissa non prodant, quae prodi timeant [al. timent ], ipsi nulla committant. Cum enim falsum quid a maledico fingitur, aut omnino non creditur, aut certe integra salute, sola fama vexatur. Quod autem malum perpetratur, hostis est intimus, etiam si nullius intimi loquacitate aut lite vulgetur. Quapropter quis prudentium non videat, etiam tu quam tolerabiliter feras amicissimi quondam et familiarissimi incredibiles nunc inimicitias, consolante conscientia; et quemadmodum vel quod jactitat, vel quod a quibusdam forsitan creditur,", |
| "candidate_score": 0.635553, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_4", |
| "bdc_text": "primum male me habent Buceri studia , nec parum offendit , quod adeo contemptim causam maximam nostro nomine coram illo egit , cui nos praeter modum commendare et supra modum insinuare debuerat .", |
| "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2024", |
| "psc_text": "omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum, interdum nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant; et non placeant inter extrancos, quae placent inter suos). » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere, utrum ea quae scripsimus, haberentur in Graecis, ut si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares: praesertim cum libere in Praefatione confessus sim, Origenis Commentarios me esse secutum, et vel mea, vel aliena dictasse; et in fine ejusdem 740 capituli, quod reprehendis, scripserim: « (Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem, debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat, quod ipse commisit). » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in Graecis legerem: sed ea expressisse quae legeram, ut", |
| "candidate_score": 0.635393, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_5", |
| "bdc_text": "Concordiam non quaerit , sed discordiam pessimis gravatam suspicionibus , qui tam frigide commendat bene meritos , praesertim apud illos , quibuscum gravissimas simultates gessimus .", |
| "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3093", |
| "psc_text": "sequi. Hinc enim crebrae dissensiones, hinc odia injusta nascuntur. Hoc est quod saepe de amicissimis etiam inimicos facit, dum concordes quidem, sed credulas animas, maliloqua lingua dissociat. At contra, magna quies animi, magnaque est morum gravitas, non temere de quoquam sinistri aliquid audire. Beatusque est qui ita se contra hoc vitium armavit, ut apud eum detrahere nemo audeat. Quod si haec in nobis esset diligentia, ne passim obtrectatoribus crederemus, jam omnes detrahere timerent: ne non tam alios, quam seipsos viles detrahendo facerent. Sed hoc ideo malum celebre est, idcirco in multis fervet hoc vitium, quia pene ab omnibus libenter auditur. 17. Adulatorum quoque assentationes, et noxia blandimenta fallaciae, velut quasdam pestes animae fuge. Nihil est quod tam facile corrumpat mentes hominum, nihil quod tam dulci et molli vulnere animum feriat. Unde et quidam sapiens ait: Verba adulatorum mollia, feriunt autem interiora ventris (Prov. 26. 22) . Et Dominus loquitur per", |
| "candidate_score": 0.634897, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_12_14", |
| "bdc_text": "Lutheri nomine relatum , quem tantopere excusari coram ipso Luthero oportuerit . Qui dicam ? Longe candidius hic acturus est nobiscum , quam ille egerit , quippe non dubitavit illius literas velut suspectas amicis communicare ac ceu in lucem edere , ut constare posset , probene nobiscum actum fuerit an secus .", |
| "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1468", |
| "psc_text": "Scripturis sanctis, vim Scripturis facientia. Legi, inquam, legi Origenem; et si in legendo crimen est fateor; et nostrum marsupium Alexandrinae chartae evacuarunt. Si mihi creditis, Origenistes nunquam fui; si non creditis, nunc esse cessavi. Quod si nec sic adducimini ad fidem, compellitis me ad defensionem mei, contra amasium vestrum scribere: ut si non creditis neganti, credatis saltem accusanti. Sed libentius mihi erranti creditur, quam correcto. Nec mirum, putant enim me suum esse συμμύστην, et propter animales et luteos nolle palam dogmata confiteri. Ipsorum enim decretum est, non facile margaritas ante porcos esse mittendas, nec dandum sanctum canibus (Matth. 7), et cum David dicere: Abscondi in corde meo eloquia tua, ut non peccem tibi (Ps. 118. 11) . Et in alio loco super justo: Qui loquitur, inquit, veritatem cum proximo suo (Ps. 14. 3. et 23. 4) , id est, cum his qui domestici fidei sunt. Ex quo volunt intelligi, nos", |
| "candidate_score": 0.633096, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_1", |
| "bdc_text": "Legi literas tuas libenter hac potissimum causa , quod fide tam ingenua mecum agis nec celas , quae referre nostra putas .", |
| "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_847", |
| "psc_text": "Unde et ego beatum me in hoc duntaxat negotio judico, quod apud eruditas aures imperitae linguae responsurus sum: quae objicit mihi vel ignorantiam, vel mendacium; si aut nescivi alienas litteras vere interpretari, aut nolui: quorum alterum error, alterum crimen est. Ac ne forsitan accusator meus facilitate, qua cuncta loquitur, et impunitate, qua sibi licere omnia putat, me quoque apud vos argueret, ut Papam Epiphanium criminatus est, hanc epistolam misi, quae te, et per te alios, qui nos amare dignantur, rei ordinem doceat. 2. Epiphanii litterae ad Joannem Episcopum. Eusebius Cremonensis Graeci sermonis ignarus. Pseudomonachus quid egerit. --Ante hoc ferme biennium miserat Joanni Episcopo supradictus Papa Epiphanius litteras, arguens eum in quibusdam dogmatibus, et postea clementer ad poenitentiam provocans. Harum exemplaria 306 certatim Palaestinae rapiebantur, vel ob auctoris meritum, vel ob elegantiam scriptionis. Erat in monasterio nostro vir apud suos haud ignobilis, Eusebius Cremonensis, qui cum haec Epistola per multorum ora", |
| "candidate_score": 0.629344, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_12", |
| "bdc_text": "Lutheri nomine relatum , quem tantopere excusari coram ipso Luthero oportuerit .", |
| "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1280", |
| "psc_text": "urbe spectante Romana, ante diem Paschae in Basilica quondam Leterani, qui Caesariano truncatus est gladio, 460 staret in ordine poenitentium, Episcopo, Presbyteris, et omni populo collacrymantibus, sparsum crinem, ora lurida, squalidas manus, sordida colla submitteret? Quae peccata fletus iste non purget? quas inveteratas maculas haec lamenta non abluant? Petrus trinam negationem trina confessione delevit (Joan 21). Aaron sacrilegium, et conflatum ex auro vituli caput, fraternae correxere preces (Exod. 32). David sancti et mansuetissimi viri homicidium pariter et adulterium, septem dierum emendavit fames (2. Reg. 11. 12). Jacebat in terra, volutabatur in cinere, et oblitus regiae potestatis, lumen quaerebat in tenebris. Illumque tantum respiciens quem offenderat, lacrymabili [al. lacrymali ] voce dicebat: Tibi soli peccavi, et malum coram te feci (Ps. 50. 6) . Et: Redde mihi laetitiam salutaris tui, et spiritu principali confirma me (Ibid. 14) . Atque factum est, ut qui me prius docuerat virtutibus, suis, quomodo stans non", |
| "candidate_score": 0.625475, |
| "ce_score": null |
| } |
| ] |
| }, |
| { |
| "rank": 16, |
| "cf_id": "cf049", |
| "work_id": "080_Maximus-Constantinopolitanus_Documenta-varia", |
| "max_score": 0.687382, |
| "ce_confirmed": false, |
| "evidence": [ |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_4_6", |
| "bdc_text": "primum male me habent Buceri studia , nec parum offendit , quod adeo contemptim causam maximam nostro nomine coram illo egit , cui nos praeter modum commendare et supra modum insinuare debuerat . Concordiam non quaerit , sed discordiam pessimis gravatam suspicionibus , qui tam frigide commendat bene meritos , praesertim apud illos , quibuscum gravissimas simultates gessimus . Quid opus erat excusare apud Lutherum , quod nomine Lutheri in publico consessu omnium ordinum Basileae tanta , ut aiebat , fide egit , contestatione etiam adiecta , haud aliud sentire de eucharistia Lutherum , quam quod ipse coram declaratis articulis in medium attulisset ?", |
| "psc_chunk_id": "080_Maximus-Constantinopolitanus_Documenta-varia_window_17", |
| "psc_text": "autem horum inimicus pariter et defensor, an potius asserendum, fautor et accusator, horum publicans argumentum et innotescens quod ipse nequaquam ex se fuerit motus, sed ab illis coactus, impiissimam fecerit ecthesin in scriptis pro se ipso haec dicens, et rationem reddens Joanni sanctae memoriae quondam papae senioris Romae. Et post pauxillum: Convincunt autem seipsos quod isti valde manifeste fortissimi hanc fecerint, et nullatenus ille Neque enim quodlibet super hoc habuit studium utpote ad alia circumlatus. Post brevia: De quibus omnibus miseri nec sensus apostolicae facti sunt sedis, et, quod est risu, imo, ut magis proprie dicamus, lamento dignissimum, utpote illorum demonstrativum audaciae, nec adversus ipsam apostolicam sedem mentiri temere pigritati sunt; sed quasi illius effecti consilii, et veluti quodam ab ea recepto decreto, in suis contextis pro impia ecthesi actionibus secum magnum Honorium acceperunt, suae praesumptionis ostentationem ad alios facientes viri in causa pietatis maximam eminentiam. Quis itaque, o famosissime,", |
| "candidate_score": 0.687382, |
| "ce_score": null |
| } |
| ] |
| }, |
| { |
| "rank": 17, |
| "cf_id": "cf021", |
| "work_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1", |
| "max_score": 0.686453, |
| "ce_confirmed": false, |
| "evidence": [ |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_4_6", |
| "bdc_text": "primum male me habent Buceri studia , nec parum offendit , quod adeo contemptim causam maximam nostro nomine coram illo egit , cui nos praeter modum commendare et supra modum insinuare debuerat . Concordiam non quaerit , sed discordiam pessimis gravatam suspicionibus , qui tam frigide commendat bene meritos , praesertim apud illos , quibuscum gravissimas simultates gessimus . Quid opus erat excusare apud Lutherum , quod nomine Lutheri in publico consessu omnium ordinum Basileae tanta , ut aiebat , fide egit , contestatione etiam adiecta , haud aliud sentire de eucharistia Lutherum , quam quod ipse coram declaratis articulis in medium attulisset ?", |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_547", |
| "psc_text": "etiam, quod studium pro ueritate certandi, quia saepe uoluimus conferre cum uestris, ut eiToreerrore sublato fraterna caritas pacis uinculo laetaretur, contentionis et animositatis uitioso nomine reprehendis: nonne melius, obsecro causa ueritatis et unitatis pacificis uerbis et pacatioribus 10 locis inter episcopos ageretur, quam in foro ab episcopis per aduocatos litigaretur? quod a partibus Primiani Carthaginiensis episcopi uestri aduersus Maximianum et aduersus eos, qui cum illo Bagaiensi concilio damnati sunt, apud legatum Carthaginis et apud quattuor uel amplius proconsules factumfactam est. certe in conlatione disputationis hoc cauendum est, ne prorumpatur in litem, et caueri a modestis et mitibus et potest et solet; cum uero aduocatis utrimque luctantibus in foro controuersia uertitur, iam procul dubio litigatur. neque hoc in uestris reprehendo, si ad hoc non amore litigandi, sed consulendi necessitate conpulsi sunt; uerumtamen admoneo te bono ingenio praeditum uirum, ut aduertas, ut sentias, ut intellegas eos, qui forensem strepitum et iudiciaria iurgia,", |
| "candidate_score": 0.686453, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_6_8", |
| "bdc_text": "Quid opus erat excusare apud Lutherum , quod nomine Lutheri in publico consessu omnium ordinum Basileae tanta , ut aiebat , fide egit , contestatione etiam adiecta , haud aliud sentire de eucharistia Lutherum , quam quod ipse coram declaratis articulis in medium attulisset ? Hac enim una causa senatus Basiliensis et noster Sangallensis subscribendum articulis putabant , ne qua remora caus longe utilissima iniiceretur , quia palam ita constaret , non aliud sentire Lutherum Bucero referente , quam quod nostri multis iam annis docuissent . Et tu ea de re gratias agebas domino ministrorum nomine , quod tandem constaret re ipsa nos non dissentire , sed ad concordiam stabiliendam eum sensum tenere Lutherum , quem ecclesiae nostrae hactenus tulissent .", |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_271", |
| "psc_text": "placuerat de ista baptismi quaestione Cypriano atque illi Africano concilio consentiri oportere, contra Cyprianum fecerunt. debuerunt enim cum collegiacollegis suis etiam in hac quaestione diuersa sentientibus tenere communionis unitatem, quod in suis litteris fecisse legimus Cyprianum. respondent ideo eum sic loqui uoluisse, ne fortasse excommunicationis timore deterriti non auderent libere dicere quod sentirent, non quia cum eis esset in communione mansurus, si diuersa sensissent; ubi aperte dicunt Cyprianum esse mentitum. si enim dicebat: neminem iudicantesnec a iure communionis aliquem si diuersa senserit amouentes, quod eum dixisse conscripta indicant gesta concilii, et tamen, si quisquam eorum, quibus ea dicebat, diuersum sentire se ostenderet, non cum eo fuerat sacramenta Christi communicaturus, procul dubio mentiebatur, qui talia dolose, non ueraciter promittebat, quodque est in eo mendacio deterius, simplicitatem fratrum duplici corde fallebat, cum praesertim et scriberentur quae dicebantur. nam quicumque ab illo concilio diuersum sensisset, quo posset ab eis ore 7 cf. epist.", |
| "candidate_score": 0.681136, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_5_7", |
| "bdc_text": "Concordiam non quaerit , sed discordiam pessimis gravatam suspicionibus , qui tam frigide commendat bene meritos , praesertim apud illos , quibuscum gravissimas simultates gessimus . Quid opus erat excusare apud Lutherum , quod nomine Lutheri in publico consessu omnium ordinum Basileae tanta , ut aiebat , fide egit , contestatione etiam adiecta , haud aliud sentire de eucharistia Lutherum , quam quod ipse coram declaratis articulis in medium attulisset ? Hac enim una causa senatus Basiliensis et noster Sangallensis subscribendum articulis putabant , ne qua remora caus longe utilissima iniiceretur , quia palam ita constaret , non aliud sentire Lutherum Bucero referente , quam quod nostri multis iam annis docuissent .", |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_100", |
| "psc_text": "audet negare; sed cur tale aliquid nolitis et baptismum, omnino non uideo nec uos posse demonstrare confido. sequimur sane nos in hac re etiam canonicarum auctoritatem certissimam scripturarum. neque enim parui momenti habendum est, quod, cum inter episcopos anterioris aetatis, quam esse inciperet pars Donati, ista quaestio fluctuaret et uarias haberet inter se collegarum salua unitate sententias, hoc per uniuersam catholicam, quae toto orbe ditfunditurdiffunditur, obseruari placuit quod tenemus. nam et uos profertis concilium Cypriani, quod aut non est factum aut a ceteris unitatis membris, a quibus ille non diuisus est, merito superatum. neque enim propterea sumus Cypriano episcopo meliores, si tamen censuit haereticos denuo baptizari, quia nos hoc recte non facimus, sicut nec Petro apostolo meliores sumus, quia non cogimus gentes iudaizare, quod ille fecisse Paulo apostolo adtestante et corrigente monstratur, cum similiter inter apostolos' de circumcisione quaestio, sicut postea de baptismo inter episcopos, non parua difficultate nutaret. §", |
| "candidate_score": 0.681046, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_5_7", |
| "bdc_text": "Concordiam non quaerit , sed discordiam pessimis gravatam suspicionibus , qui tam frigide commendat bene meritos , praesertim apud illos , quibuscum gravissimas simultates gessimus . Quid opus erat excusare apud Lutherum , quod nomine Lutheri in publico consessu omnium ordinum Basileae tanta , ut aiebat , fide egit , contestatione etiam adiecta , haud aliud sentire de eucharistia Lutherum , quam quod ipse coram declaratis articulis in medium attulisset ? Hac enim una causa senatus Basiliensis et noster Sangallensis subscribendum articulis putabant , ne qua remora caus longe utilissima iniiceretur , quia palam ita constaret , non aliud sentire Lutherum Bucero referente , quam quod nostri multis iam annis docuissent .", |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_271", |
| "psc_text": "placuerat de ista baptismi quaestione Cypriano atque illi Africano concilio consentiri oportere, contra Cyprianum fecerunt. debuerunt enim cum collegiacollegis suis etiam in hac quaestione diuersa sentientibus tenere communionis unitatem, quod in suis litteris fecisse legimus Cyprianum. respondent ideo eum sic loqui uoluisse, ne fortasse excommunicationis timore deterriti non auderent libere dicere quod sentirent, non quia cum eis esset in communione mansurus, si diuersa sensissent; ubi aperte dicunt Cyprianum esse mentitum. si enim dicebat: neminem iudicantesnec a iure communionis aliquem si diuersa senserit amouentes, quod eum dixisse conscripta indicant gesta concilii, et tamen, si quisquam eorum, quibus ea dicebat, diuersum sentire se ostenderet, non cum eo fuerat sacramenta Christi communicaturus, procul dubio mentiebatur, qui talia dolose, non ueraciter promittebat, quodque est in eo mendacio deterius, simplicitatem fratrum duplici corde fallebat, cum praesertim et scriberentur quae dicebantur. nam quicumque ab illo concilio diuersum sensisset, quo posset ab eis ore 7 cf. epist.", |
| "candidate_score": 0.678862, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_6_8", |
| "bdc_text": "Quid opus erat excusare apud Lutherum , quod nomine Lutheri in publico consessu omnium ordinum Basileae tanta , ut aiebat , fide egit , contestatione etiam adiecta , haud aliud sentire de eucharistia Lutherum , quam quod ipse coram declaratis articulis in medium attulisset ? Hac enim una causa senatus Basiliensis et noster Sangallensis subscribendum articulis putabant , ne qua remora caus longe utilissima iniiceretur , quia palam ita constaret , non aliud sentire Lutherum Bucero referente , quam quod nostri multis iam annis docuissent . Et tu ea de re gratias agebas domino ministrorum nomine , quod tandem constaret re ipsa nos non dissentire , sed ad concordiam stabiliendam eum sensum tenere Lutherum , quem ecclesiae nostrae hactenus tulissent .", |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_100", |
| "psc_text": "audet negare; sed cur tale aliquid nolitis et baptismum, omnino non uideo nec uos posse demonstrare confido. sequimur sane nos in hac re etiam canonicarum auctoritatem certissimam scripturarum. neque enim parui momenti habendum est, quod, cum inter episcopos anterioris aetatis, quam esse inciperet pars Donati, ista quaestio fluctuaret et uarias haberet inter se collegarum salua unitate sententias, hoc per uniuersam catholicam, quae toto orbe ditfunditurdiffunditur, obseruari placuit quod tenemus. nam et uos profertis concilium Cypriani, quod aut non est factum aut a ceteris unitatis membris, a quibus ille non diuisus est, merito superatum. neque enim propterea sumus Cypriano episcopo meliores, si tamen censuit haereticos denuo baptizari, quia nos hoc recte non facimus, sicut nec Petro apostolo meliores sumus, quia non cogimus gentes iudaizare, quod ille fecisse Paulo apostolo adtestante et corrigente monstratur, cum similiter inter apostolos' de circumcisione quaestio, sicut postea de baptismo inter episcopos, non parua difficultate nutaret. §", |
| "candidate_score": 0.673449, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_6_8", |
| "bdc_text": "Quid opus erat excusare apud Lutherum , quod nomine Lutheri in publico consessu omnium ordinum Basileae tanta , ut aiebat , fide egit , contestatione etiam adiecta , haud aliud sentire de eucharistia Lutherum , quam quod ipse coram declaratis articulis in medium attulisset ? Hac enim una causa senatus Basiliensis et noster Sangallensis subscribendum articulis putabant , ne qua remora caus longe utilissima iniiceretur , quia palam ita constaret , non aliud sentire Lutherum Bucero referente , quam quod nostri multis iam annis docuissent . Et tu ea de re gratias agebas domino ministrorum nomine , quod tandem constaret re ipsa nos non dissentire , sed ad concordiam stabiliendam eum sensum tenere Lutherum , quem ecclesiae nostrae hactenus tulissent .", |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_341", |
| "psc_text": "debeas, sed agnoscere, nec parare contradictionem, sed correctionem potius cogitare. uides enipienim nunc saltem, quam ueraciter a me illa dicta sint, quibus frustra mendaciter respondere conatus es, quam recte dixerim: si pro unitate partis Donati in nefario schismate baptizatos nemo rebaptizat, cur non pro unitate Christi uera et plenaria lex illius hereditatis agnoscitur?, cum ipse fatearis eos, qui in Maximiani schismate perstitissent, meruisse sententiam qua non tenerentur, si intra diem dilationis se ecclesiae reddidissent. unde constat, antequam se reddidissent, eos in schismate in quo perstiterant baptizasse cum quibus in uestram communionem recepti sunt. uides quemadmodum mortui baptizauerint, quia de illis, qui in Maximiani schismate perstitissent, antequam ad uos redirent, dictum erat sententia concilii Bagaiensis: Aegyptiorum admodum exemplo pereuntium funeribus plena sunt litora. 7 cf. I Petr. 4, H lfi Petil. I 13, 14 26 Sententia eoncilii Bagaiensis 2 cogimini scripsi cogemini codd. v 3 aerumJ sed v 4 alt. a", |
| "candidate_score": 0.669131, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_3_5", |
| "bdc_text": "Ut autem , quod petis , praestem et , quod sentio , dicam ; primum male me habent Buceri studia , nec parum offendit , quod adeo contemptim causam maximam nostro nomine coram illo egit , cui nos praeter modum commendare et supra modum insinuare debuerat . Concordiam non quaerit , sed discordiam pessimis gravatam suspicionibus , qui tam frigide commendat bene meritos , praesertim apud illos , quibuscum gravissimas simultates gessimus .", |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_116", |
| "psc_text": "tecum ago iam Donatianos uoco, quando autem cum aliis, consuetudinem potius sequor, quae his sonis iure dominatur; tu tantum memento me, cui tantam tribuisti eloquentiam, nondum nosse nomina declinare et nuntia uestris securitatem, ne iam timeant tamquam dialecticum, cui uides adhuc necessarium esse grammaticum. quodsi disciplina disputandi, sinesiue illam dialecticam uelis appellare siue quid aliud, satis tamen sobrie docet, cum de re constat, non esse de nomine laborandum, sicut non curo utrum ea ipsa dialectica uocetur, curo tamen, quantum ualeo, nosse ac posse disputare, hoc est ueritatem a falsitate in loquendo discernere, quia hoc nisi curauero perniciosissime errabo, ita non curo, utrum Donatistae an Donatiani peritius et litteratius declinemini, utrum postremo a Donato, uel qui primus extra ecclesiam sacrificauit uel qui hanc dissensionem maxime roborauit, an a Maiorino, qui primus contra Caecilianum uestrae partis episcopus ordinatus est, debeat uobis quando loquimur distinctionis causa indi uocabulum. quod tamen haeretici sitis et", |
| "candidate_score": 0.665552, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_3_5", |
| "bdc_text": "Ut autem , quod petis , praestem et , quod sentio , dicam ; primum male me habent Buceri studia , nec parum offendit , quod adeo contemptim causam maximam nostro nomine coram illo egit , cui nos praeter modum commendare et supra modum insinuare debuerat . Concordiam non quaerit , sed discordiam pessimis gravatam suspicionibus , qui tam frigide commendat bene meritos , praesertim apud illos , quibuscum gravissimas simultates gessimus .", |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_583", |
| "psc_text": "§ 11 Quod autem non tibi placet deriuatio nominis, ut a Donato Donatistae appellentur, et censes Latinae regula locutionis potius declinandam, non aspernor admonitionem tuam; uerumtamen quaere grammaticos iudices, apud quos cum Maximianensibus de hac arte confligas eosque conuincasconuincat. iam enim nec ipsos uolo Maximianistas uocare, ne offendamoffendar tam eruditas aures tuas, qui certe, quantum existimo, non ut ego tibi facile cessuri sunt, ut Claudianenses uel quid aliudalia appellent quos Claudianistas appellauerunt, cum eos Primiano in communionem receptos inter alia quibus eum et praedamnauerunt et damnarunt crimina posuerunt. et simul recognosce hanc declinationis regulam non mihi soli, sicut reprehendisreprehendit, placuisse, sed fortasse me solum tibi in ea re, quae ad causam non pertinet, tanta facilitate cessisse. § 12 Quod uero me putasti uehementius arguendum, quod, cum dixerim: Donatistarum haereticorum sacrilegum errorem, haeresim appellans quod tu schisma potius uis putari, eos tamen a sacrilegio non expiatos in communionem recipiamus, tu qui", |
| "candidate_score": 0.653908, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_16_18", |
| "bdc_text": "sed hac etiam causa , quae mihi potissima est , ne senatum Argentoratensem negotio liberius detecto a nostris abalienemus , quanquam et ipso consule Matthia abusus videtur Bucerus . Tamen consultissimum est dissimulare , ne oleum ( quod dicitur ) addamus camino et tristes tragoedias excitemus inter fratres , partim ob epistolam proditam , partim ob fidem , quam senatus Argentoratensis nostris tanti viri praesentia fecit . Pridie Kalendas Apriles 1537 .", |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_440", |
| "psc_text": "ecclesiae Carthaginis, qui, dum facinori intersunt, inlicito incestui lenocinium praebuerunt, dei praesidentis arbitrio uniuersalis concilii ore ueridico damnatos esse cognoscite. quid planius, quid manifestius, quid expressius dici potest? § 60 Audi iam quibus dilatio temporis impertita sit, ut uideas eos esse qui non interfuerunt, quando Maximiano, cum ordinaretur, manus inpositae sunt: eos autem, inquit, 5. 10. 27 Sententia concilii Bagaienais 1 chorae X chore YRZ sententiae om. Z 2 flumen W 6 inquid W 11 martianum WXTRv 12 baianensem B(łJ) 13 aasosensem R teodorum X sabsatensem codd. 14 elafantariensem R 15 assuritanum Z(s) salbium membraesitanum W 16 Melzitanum] uelitanum codd. 17 pertusesem W 18 fueculentia WYml feculentia XYm2Z gluttinarunt Ym2R 20 inter certui W 22 ueredico Ym2 23 plenius WXRZ expraesius W 25 Audiam W imperita WXmlYml LII. August. c. Don. lI. 80 quos sacrilegi surculi non polluere plantaria, id est qui a MuiimianiMaximiani capite proprias manus uerecundo pudore fidei", |
| "candidate_score": 0.648388, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_5", |
| "bdc_text": "Concordiam non quaerit , sed discordiam pessimis gravatam suspicionibus , qui tam frigide commendat bene meritos , praesertim apud illos , quibuscum gravissimas simultates gessimus .", |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_19", |
| "psc_text": "omnino in adiutorio domini dei nostri christianaeChristianae unitatis utilitatem pietatem sanctitatem, praedicamus uolentibus oportune, renitentibus inoportune, et quantis ualemus uiribus istam inter nos partemque Donati quaestionem et pro quibus (et contra quos) possumus olim finitam esse monstramus. § 9 Agnoscant in se contentiosae animositatis nomen et crimen, qui uel peruicaci astutia praebent patrocinium falsitati uel inuida iactantia ministrant praeconium ueritati. utrumque hoc contentiosorum genus apostolus Paulus expressit, illud primum in Alexandro, de quo ait: Alexander aerarius multa mala mihi ostendit; reddet illi dominus secundum opera eius. quem et tu euita, ualde enim restitit nostris sermonibus, hoc uero alterum in eis, de quibus ait: quidam quidem ex inuidia et contentione Christum adnuntiant, non caste, existimantes tribulationem suscitari uinculis meis. nam hi procul dubio id ipsum adnuntiabant quod Paulus, non tamen eo animo, non ea uoluntate, non ex caritate sed ex inuidia, sicut dixit, sed ex contentione, uolentes superbo sensu in eadem", |
| "candidate_score": 0.636677, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_17", |
| "bdc_text": "Tamen consultissimum est dissimulare , ne oleum ( quod dicitur ) addamus camino et tristes tragoedias excitemus inter fratres , partim ob epistolam proditam , partim ob fidem , quam senatus Argentoratensis nostris tanti viri praesentia fecit .", |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_216", |
| "psc_text": "audi ergo te ipsum. 'quisquis peccator' dixisti, nec manifestum nec occultum excepisti. proinde qua fronte cogunt baptizari post manifestum qui nolunt post occultum, ubi adserunt neminem exceptum? fuge igitur, frater. ab insano intellectu ad sanum, ut in hoc testimonio de oleo peccatoris, sicut superiora eiusdem psalmi uerba praescribunt, blandam lenitudinem fallacis iam adulatoris intellegas. ita enim et nullus erit exceptus et non inpinget in angustias insuperabiles malus baptizator occultus. sic et in alio testimonio, ubi dictum est: qui baptizatur a mortuo quid ei prodest 1 cpist. Cresc. 2 P.s. 140, 5 16 epist. Cresi\\\\ 24 cf. Ps. 140, 4 28 Eccli. 81, 30 1 quid si R 2 ille scrijtsi illud codd. v 3 unguat XYmlZ capud R 5 mittit WYR et s. I. Y idoli cultorem Zml 7 dicitur WXmlYRv * solum R 9 utsurpet W 15 batizat Z 17 solum Rml 22 igiturj ergo v fnsanu YmlR 2\")", |
| "candidate_score": 0.634734, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_16", |
| "bdc_text": "sed hac etiam causa , quae mihi potissima est , ne senatum Argentoratensem negotio liberius detecto a nostris abalienemus , quanquam et ipso consule Matthia abusus videtur Bucerus .", |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_759", |
| "psc_text": "om. R 22 quem (em in ras. m2) X em causa euan. W 28 fuisse euan. W eum] cam WXmlYmlR 24 aeram] sed XZ christianas cum R 26 occultare Wml ab om. WYml 27 solui XZ corrupto iudice contra quam meruerat absolutus non potuit aliis, qui non iudicauerant, demonstrari. uos igitur sacrilega separatione ab unitate populorum innocentium tot tantorumque separamini, qui cum in bachac causa iudices esse non possent, aut ullos hinc fuisse iudices aut utrum hinc aliquid uel quid iudicatum sit nescierunt aut electis iudicibus potius quam uictis litigatoribus crediderunt. § 68 Hinc docetur in eo etiam, quod ex illa mea quadripertita distributione ultimum tibi — neque enim aliud poteras — elegisti, quam facile superemini. dixi enim, quod, si documenta criminum traditionis fuerint ex utraque parte prolata, aut utraque sunt uera aut utraque falsa aut nostra uera et uestra falsa aut nostra falsa et uestra uera. et cum in", |
| "candidate_score": 0.625245, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_1", |
| "bdc_text": "Legi literas tuas libenter hac potissimum causa , quod fide tam ingenua mecum agis nec celas , quae referre nostra putas .", |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_415", |
| "psc_text": "iterum: in aures inprudentiainprudentis caue quicquam dixeris, ne cum audierit inrideat sensatos sermones tuos. postremo hanehanc responsionem meam patriarchaM sei-mone definio: recedant a me impii, uias eorum nosse nolo.' hanc eius responsionem cum docti indoctique riderent — quippe hominis dicentis uerba uiri peccatoris se non timere, cui respondere minime auderet, et in aitresaures inprudentis nolle se aliquid dicere, quasi aliquod secretum fuerat inprudentis auribus temere commissurus, cum ea quae diceret multi possent prudentes audire, qualium causa et dominosdominus Christus tanta Pharisaeis quamuis inprudentibus loquebatur, et nolle se nosse uias impiorum, quasi uias suas eum docere nelientuellent, quos impios putabat, ac non potius ipse, si teneret aiaeuias dei, etiam impios docere deberet, sicut scriptum est: doceam iniquos uias tuas et impii ad te conuerten tur —: cum ergo ista responsio a multis intellegeretur, multis etiam demonstraretur quam inanis esset, quantum attinebat ad' causam, quam uero amara et maledica, quod non pertinebat", |
| "candidate_score": 0.624148, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_16", |
| "bdc_text": "sed hac etiam causa , quae mihi potissima est , ne senatum Argentoratensem negotio liberius detecto a nostris abalienemus , quanquam et ipso consule Matthia abusus videtur Bucerus .", |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_421", |
| "psc_text": "circumcellionibus saeuientibus, sed secundum propheticam ueritatem iugo domini dei subditis regibus. exhibitus igitur Crispinus et, quod se esse proconsuli quaerenti negauerat. facillime conuictus haereticus decem tamen libras auri, quam multam in omnes haereticos imperator maior Theodosius constituerat. intercedente Possidio non est conpulsus exsoluere. qua mitissima sententia non contentus nescio quo consilio, quod displicuisse uestris omnibus dicebatur, ad eiusdem Theodosii filios prouocandum putauit. acceptatum est. rescriptum est, quid aliud, nisi quod pars Donati iam sciret se ad illam poenam aurariam cum ceteris haereticis pertinere, cum quibus propter communionem talis persecutionis aut communem se deputet habere iustitiam aut, si non deputat. non se ideo iactet iustam, quia ea poena coercetur, qua coerceri et eas haereses uidet quas concedit iniustas, et tandem intellegat, quod Christi martyrem non facit poena sed causa, nos autem usque adeo saeuos persecutores esse arguat, ut nec post imperiale rescriptum aurum illud fisco Crispinus expenderit, indulgentiam illi catholicis episcopis", |
| "candidate_score": 0.61305, |
| "ce_score": null |
| } |
| ] |
| }, |
| { |
| "rank": 18, |
| "cf_id": "cf021", |
| "work_id": "stoa0040.stoa021.opp-lat1", |
| "max_score": 0.684923, |
| "ce_confirmed": false, |
| "evidence": [ |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_9_11", |
| "bdc_text": "Modo excusat , quod agere est iussus , et sic excusat , ut palam se ipsum praevaricationis cuiusdam insimulet , cum testetur , se multa donasse nobis , quae Luthero fortasse sint displicitura . Ad haec Basileenses , Mulhusianos et nostros ita commendat , velut saniori iudicio fuerimus vestris , qui nihil tamen probavimus , quam quod omnes probarunt , praeter unam subscribendi voluntatem , quam sua illa declaratio Lutheranae fidei nobis emulserat . At iam nunc e suis libris constat , quam male senserimus , subscripturi videlicet salebrosis articulis iuxta sensum ab ipso D.", |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa021.opp-lat1_window_150", |
| "psc_text": "apostolus loquebatur, ubi ait: quotquot ergo perfccti hoc sapiamus; et siquid aliter sapitis, idquoque deus uobis reuelabit. hoc in illo factum esse putabatur, quando se litteris beatae memoriae papae Innocentii, quibus de hac re dubitatio tota sublata est, consentire respondit. et hoc ut plenius et manifestius in illo fieret, expectabatur uenturis ex Africa litteris, in qua prouincia eius calliditas aliquanto euidentius innotuerat. quae Romam litterae posteaquam uenenmtuenerunt id continentes non sufficere hominibus tardioribus et sollicitioribus, quod se gcneralitergeneraliter InnoccntiiInnocentii episcopi litteris consentire fatebatur, sed aperte eum debere anathcmare quae in suo libello praua posuerat, ne, si id non fecisset, multi parum intellegentes magis in libello eius illa fidei uenena a sede apostolica crederent adprobata, propter quod ab illa dictum erat eum libellum 14 Phil. 3,15 1 ct recurrentibus om.OB 2 eelestioO et oni.O 3 quaenara (ae s.l.m2)0 4 reperitur codd. praet. BV 5 uoce hominem inc. D nuquaC; nusquam-dixit om.EF", |
| "candidate_score": 0.684923, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_9_11", |
| "bdc_text": "Modo excusat , quod agere est iussus , et sic excusat , ut palam se ipsum praevaricationis cuiusdam insimulet , cum testetur , se multa donasse nobis , quae Luthero fortasse sint displicitura . Ad haec Basileenses , Mulhusianos et nostros ita commendat , velut saniori iudicio fuerimus vestris , qui nihil tamen probavimus , quam quod omnes probarunt , praeter unam subscribendi voluntatem , quam sua illa declaratio Lutheranae fidei nobis emulserat . At iam nunc e suis libris constat , quam male senserimus , subscripturi videlicet salebrosis articulis iuxta sensum ab ipso D.", |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa021.opp-lat1_window_511", |
| "psc_text": "et gratiam dei, sicut filio promissionis congruit, grata pietate commendat, ideo destruit liberum arbitrium? aut eam unIt intellegi gratiam, quam diuersis locutionibus Pelagiani nolunt nisi legem uideri, ut uidelicet non ad faciendum quod cognouerimus, sed ad cognoscendum quid faciamus nos deus adiuuare credatur? si hoc istum hominem dei sapere existimant, quid de ipsa lege dixerit audiant. in libro De fuga saeculi: lex, inquit, os omnium potuit obstruere, nOli potuit mentem conuertere. item alio loco in eodem libro: 1 e x, inquit, factum damnat, non aufert malitiam. uideant fidelem et catholicum uiruniuirum apostolo consentire dicenti: scimus autem quoniam quaecumque lex dicit his qui in lege sunt loquitur, ut omne os obstruatur et reus fiat omnis mundus deo, quia non iustificabitur ex lege omnis caro coram illo. ex hoc enim apostolico sensu illa sumpsit et scripsit Ambrosius. § 31 Iam uero quoniam Pelagiani dicunt iustos in hac uita uel esse uel fuisse,", |
| "candidate_score": 0.679376, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_10_12", |
| "bdc_text": "Ad haec Basileenses , Mulhusianos et nostros ita commendat , velut saniori iudicio fuerimus vestris , qui nihil tamen probavimus , quam quod omnes probarunt , praeter unam subscribendi voluntatem , quam sua illa declaratio Lutheranae fidei nobis emulserat . At iam nunc e suis libris constat , quam male senserimus , subscripturi videlicet salebrosis articulis iuxta sensum ab ipso D. Lutheri nomine relatum , quem tantopere excusari coram ipso Luthero oportuerit .", |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa021.opp-lat1_window_150", |
| "psc_text": "apostolus loquebatur, ubi ait: quotquot ergo perfccti hoc sapiamus; et siquid aliter sapitis, idquoque deus uobis reuelabit. hoc in illo factum esse putabatur, quando se litteris beatae memoriae papae Innocentii, quibus de hac re dubitatio tota sublata est, consentire respondit. et hoc ut plenius et manifestius in illo fieret, expectabatur uenturis ex Africa litteris, in qua prouincia eius calliditas aliquanto euidentius innotuerat. quae Romam litterae posteaquam uenenmtuenerunt id continentes non sufficere hominibus tardioribus et sollicitioribus, quod se gcneralitergeneraliter InnoccntiiInnocentii episcopi litteris consentire fatebatur, sed aperte eum debere anathcmare quae in suo libello praua posuerat, ne, si id non fecisset, multi parum intellegentes magis in libello eius illa fidei uenena a sede apostolica crederent adprobata, propter quod ab illa dictum erat eum libellum 14 Phil. 3,15 1 ct recurrentibus om.OB 2 eelestioO et oni.O 3 quaenara (ae s.l.m2)0 4 reperitur codd. praet. BV 5 uoce hominem inc. D nuquaC; nusquam-dixit om.EF", |
| "candidate_score": 0.672618, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_7_9", |
| "bdc_text": "Hac enim una causa senatus Basiliensis et noster Sangallensis subscribendum articulis putabant , ne qua remora caus longe utilissima iniiceretur , quia palam ita constaret , non aliud sentire Lutherum Bucero referente , quam quod nostri multis iam annis docuissent . Et tu ea de re gratias agebas domino ministrorum nomine , quod tandem constaret re ipsa nos non dissentire , sed ad concordiam stabiliendam eum sensum tenere Lutherum , quem ecclesiae nostrae hactenus tulissent . Modo excusat , quod agere est iussus , et sic excusat , ut palam se ipsum praevaricationis cuiusdam insimulet , cum testetur , se multa donasse nobis , quae Luthero fortasse sint displicitura .", |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa021.opp-lat1_window_150", |
| "psc_text": "apostolus loquebatur, ubi ait: quotquot ergo perfccti hoc sapiamus; et siquid aliter sapitis, idquoque deus uobis reuelabit. hoc in illo factum esse putabatur, quando se litteris beatae memoriae papae Innocentii, quibus de hac re dubitatio tota sublata est, consentire respondit. et hoc ut plenius et manifestius in illo fieret, expectabatur uenturis ex Africa litteris, in qua prouincia eius calliditas aliquanto euidentius innotuerat. quae Romam litterae posteaquam uenenmtuenerunt id continentes non sufficere hominibus tardioribus et sollicitioribus, quod se gcneralitergeneraliter InnoccntiiInnocentii episcopi litteris consentire fatebatur, sed aperte eum debere anathcmare quae in suo libello praua posuerat, ne, si id non fecisset, multi parum intellegentes magis in libello eius illa fidei uenena a sede apostolica crederent adprobata, propter quod ab illa dictum erat eum libellum 14 Phil. 3,15 1 ct recurrentibus om.OB 2 eelestioO et oni.O 3 quaenara (ae s.l.m2)0 4 reperitur codd. praet. BV 5 uoce hominem inc. D nuquaC; nusquam-dixit om.EF", |
| "candidate_score": 0.667406, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_9", |
| "bdc_text": "Modo excusat , quod agere est iussus , et sic excusat , ut palam se ipsum praevaricationis cuiusdam insimulet , cum testetur , se multa donasse nobis , quae Luthero fortasse sint displicitura .", |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa021.opp-lat1_window_49", |
| "psc_text": "ego autem mortuus sum, iam se praecepti capacem, sed non efficacem et ideo praeuaricatorem legis ostenderet. § 15 Nec moueat quod ad Philippenses scripsit, secundum iustitiam, quae in lege est, quod fuerit sine quereUaquerella. potuit enim esse intus in affectionibus prauis praeuaricator legis et tamen conspieuaconspicua opera legis inplere uel timore hominum uel ipsius dei, sed poenae formidine, non dilectione et delectatione iustitiae. aliud est enim uoluntate benefaciendi benefacere, aliud autem ad malefaciendum sic uoluntate inclinari, ut etiam faceret, si hoc posset inpune permitti. nam sic profecto in ipsa intus uoluntate peccat, qui non uoluntate, sed timore non peccat. in quibus interioribus suis talem se fuisse sciens apostolus ante gratiam dei, quae data est per legum Christum dominum nostrum, alibi hoc apertissime confitetur. scribens quippe ad Ephesios: et uos, inquit, cum essetis mortui delictis et peccatis uestris, 10.12 Rom. 7, 9.10 16 cf. Phil. 3,6 25 cf. Rom. 7,25 27", |
| "candidate_score": 0.657304, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_7", |
| "bdc_text": "Hac enim una causa senatus Basiliensis et noster Sangallensis subscribendum articulis putabant , ne qua remora caus longe utilissima iniiceretur , quia palam ita constaret , non aliud sentire Lutherum Bucero referente , quam quod nostri multis iam annis docuissent .", |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa021.opp-lat1_window_150", |
| "psc_text": "apostolus loquebatur, ubi ait: quotquot ergo perfccti hoc sapiamus; et siquid aliter sapitis, idquoque deus uobis reuelabit. hoc in illo factum esse putabatur, quando se litteris beatae memoriae papae Innocentii, quibus de hac re dubitatio tota sublata est, consentire respondit. et hoc ut plenius et manifestius in illo fieret, expectabatur uenturis ex Africa litteris, in qua prouincia eius calliditas aliquanto euidentius innotuerat. quae Romam litterae posteaquam uenenmtuenerunt id continentes non sufficere hominibus tardioribus et sollicitioribus, quod se gcneralitergeneraliter InnoccntiiInnocentii episcopi litteris consentire fatebatur, sed aperte eum debere anathcmare quae in suo libello praua posuerat, ne, si id non fecisset, multi parum intellegentes magis in libello eius illa fidei uenena a sede apostolica crederent adprobata, propter quod ab illa dictum erat eum libellum 14 Phil. 3,15 1 ct recurrentibus om.OB 2 eelestioO et oni.O 3 quaenara (ae s.l.m2)0 4 reperitur codd. praet. BV 5 uoce hominem inc. D nuquaC; nusquam-dixit om.EF", |
| "candidate_score": 0.614766, |
| "ce_score": null |
| } |
| ] |
| }, |
| { |
| "rank": 19, |
| "cf_id": "cf021", |
| "work_id": "stoa0040.stoa031a.opp-lat1", |
| "max_score": 0.681082, |
| "ce_confirmed": false, |
| "evidence": [ |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_9_11", |
| "bdc_text": "Modo excusat , quod agere est iussus , et sic excusat , ut palam se ipsum praevaricationis cuiusdam insimulet , cum testetur , se multa donasse nobis , quae Luthero fortasse sint displicitura . Ad haec Basileenses , Mulhusianos et nostros ita commendat , velut saniori iudicio fuerimus vestris , qui nihil tamen probavimus , quam quod omnes probarunt , praeter unam subscribendi voluntatem , quam sua illa declaratio Lutheranae fidei nobis emulserat . At iam nunc e suis libris constat , quam male senserimus , subscripturi videlicet salebrosis articulis iuxta sensum ab ipso D.", |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa031a.opp-lat1_window_123", |
| "psc_text": "consensisset M 2 iustum dei PSRb 3 dare--dei om. PltSb (sed in S spatio 2 uers. uacuo.) 4 et om. P 5 sic] si R cum-peccato om. Rb 12 dfri] dl JS om. b 20 inde Slt 21 confixus] cruciiixua PR _25 et (prius) om. b 26 patientiani] penitentiam Pb peccati nostri; ille autem ostendit eam in carne sua, non merito iniquitatis suae. sed. officio misericoriiaemisericordiae suae. nam ut noueris bonam esse legem, quam tu reprelienderereprehendere uoluisti, ipse apostolus Paulus quodam loco dixit: lex subintrauit, ut abundaret delictum. adhuc uidetur illam reprehendere; sed audi quod sequitur: ubi autem, inquit. abundauit delictum, superabundauit gratia. data est enim lex superbis homiuibushominibus et uiribus suis totum tribuentibus, ut cum inplere non possent legem datam, praeuaricatores inuenirentur et facti rei sub lege pefereutpeterent misericordiam a legis conditore. proinde paulo post dicit idem apostolus: itaque lex quidem sancta et mandatum sanctum et iustum et bonum.", |
| "candidate_score": 0.681082, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_9", |
| "bdc_text": "Modo excusat , quod agere est iussus , et sic excusat , ut palam se ipsum praevaricationis cuiusdam insimulet , cum testetur , se multa donasse nobis , quae Luthero fortasse sint displicitura .", |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa031a.opp-lat1_window_123", |
| "psc_text": "consensisset M 2 iustum dei PSRb 3 dare--dei om. PltSb (sed in S spatio 2 uers. uacuo.) 4 et om. P 5 sic] si R cum-peccato om. Rb 12 dfri] dl JS om. b 20 inde Slt 21 confixus] cruciiixua PR _25 et (prius) om. b 26 patientiani] penitentiam Pb peccati nostri; ille autem ostendit eam in carne sua, non merito iniquitatis suae. sed. officio misericoriiaemisericordiae suae. nam ut noueris bonam esse legem, quam tu reprelienderereprehendere uoluisti, ipse apostolus Paulus quodam loco dixit: lex subintrauit, ut abundaret delictum. adhuc uidetur illam reprehendere; sed audi quod sequitur: ubi autem, inquit. abundauit delictum, superabundauit gratia. data est enim lex superbis homiuibushominibus et uiribus suis totum tribuentibus, ut cum inplere non possent legem datam, praeuaricatores inuenirentur et facti rei sub lege pefereutpeterent misericordiam a legis conditore. proinde paulo post dicit idem apostolus: itaque lex quidem sancta et mandatum sanctum et iustum et bonum.", |
| "candidate_score": 0.649694, |
| "ce_score": null |
| } |
| ] |
| }, |
| { |
| "rank": 20, |
| "cf_id": "cf021", |
| "work_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1", |
| "max_score": 0.680657, |
| "ce_confirmed": false, |
| "evidence": [ |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_9_11", |
| "bdc_text": "Modo excusat , quod agere est iussus , et sic excusat , ut palam se ipsum praevaricationis cuiusdam insimulet , cum testetur , se multa donasse nobis , quae Luthero fortasse sint displicitura . Ad haec Basileenses , Mulhusianos et nostros ita commendat , velut saniori iudicio fuerimus vestris , qui nihil tamen probavimus , quam quod omnes probarunt , praeter unam subscribendi voluntatem , quam sua illa declaratio Lutheranae fidei nobis emulserat . At iam nunc e suis libris constat , quam male senserimus , subscripturi videlicet salebrosis articulis iuxta sensum ab ipso D.", |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_72", |
| "psc_text": "audisse dubitari. considerantes itaque optime nobis seruorum dei cognitam fidem de hac re non posse mentiri, restare uidebatur, ut Pelagium potius in episcopali iudicio crederemus fuisse mentitum, nisi fieri potuisse cogitaremus etiam ante annos tam multos aliquid sub eius nomine, non tamen ab illo fuisse conscriptum; neque enim isti eosdem libros ab ipso se accepisse uel quod ipsius essent ab eodem audisse dicebant. nam et mihi quidam fratres nostri nonnulla opuscula sub meo nomine - in Hispaniam uenisse dixerunt, quae quidem ab eis qui alia nostra legissent non agnoscerentur, ab aliis tamen nostra esse crederentur. § 20 Illud sane quod Pelagius suum esse confessus est, adhuc latebrosum est; sed puto quod in istorum gestorum' consequentibus partibus elucebit. ait enim: 'posse quidem hominem esse sine peccato et dei mandata custodire, si uelit. diximus; hanc enim possibilitatem deus illi dedit. non autem diximus quod inueniatur aliquis ab infantia usque ad senectam qui", |
| "candidate_score": 0.680657, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_10_12", |
| "bdc_text": "Ad haec Basileenses , Mulhusianos et nostros ita commendat , velut saniori iudicio fuerimus vestris , qui nihil tamen probavimus , quam quod omnes probarunt , praeter unam subscribendi voluntatem , quam sua illa declaratio Lutheranae fidei nobis emulserat . At iam nunc e suis libris constat , quam male senserimus , subscripturi videlicet salebrosis articulis iuxta sensum ab ipso D. Lutheri nomine relatum , quem tantopere excusari coram ipso Luthero oportuerit .", |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_3", |
| "psc_text": "potius ab his qui ei neganti fauerent aut suppositae falsitatis aut, ut mitius dicam, temerariae credulitatis arguerer. nunc ergo cum ea pertracto quae gesta testantur, iam quantum mihi uidebar utrum pro se ille sic egerit dubitatione sublata profecto et de ipsius defensione et de hoc opere nostro sanctitas tua atque omnis qui legerit facilius et certius iudicabit. § 2 Primum itaque domino deo, rectori custodique nostro, ineffabiles ago gratias, quod me de sanctis fratribus et coepiscopis nostris, qui in ea causa iudices consederunt, opinio non fefellit. responsiones enim eius non immerito approbauerunt non curantes quomodo ea quae obiciebantur in opusculis suis posuerit, sed quid de his in praesenti examinatione responderit. alia est enim causa fidei non sanae, alia locutionis incautae. denique in his, quae de libello, quem dederunt sancti fratres et coepiscopi nostri Galli Heros et Lazarus, qui propter grauem — sicut postea probabilius comperimus — unius eorum aegritudinem praesentes", |
| "candidate_score": 0.676008, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_9_11", |
| "bdc_text": "Modo excusat , quod agere est iussus , et sic excusat , ut palam se ipsum praevaricationis cuiusdam insimulet , cum testetur , se multa donasse nobis , quae Luthero fortasse sint displicitura . Ad haec Basileenses , Mulhusianos et nostros ita commendat , velut saniori iudicio fuerimus vestris , qui nihil tamen probavimus , quam quod omnes probarunt , praeter unam subscribendi voluntatem , quam sua illa declaratio Lutheranae fidei nobis emulserat . At iam nunc e suis libris constat , quam male senserimus , subscripturi videlicet salebrosis articulis iuxta sensum ab ipso D.", |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_197", |
| "psc_text": "quibusdam susurrantibus et dicentibus, quod sine dei gratia diceret Pelagius posse hoc perfici, culpans', inquit, 'super hoc et intuli, quia et apostolus Paulus multum laborans, sed non secundum suam uirtutem, sed secundum gratiam dei dixit: amplius omnibus illis laboraui. non ego autem, sed gratia dei mecum' et cetera quae iam commemoraui. § 55 Quid sibi ergo unIt, quod in hac epistola ita gloriari ausi sunt, ut non solum possibilitatem non peccandi, sed etiam facilitatem, sicut in libro capitulorum eiusdem Pelagii positum est, iudicantibus quattuordecim episcopis se persuasisse iactarent, cum totiens eadem adiecta gestis atque repetita nusquam hoc habere inueniantur? quomodo enim etiam ipsi defensioni et responsioni Pelagii non est hoc uerbum 15 I Cor. 15, 10 16 cf. pag. 94, 1 sqq. 1 hoc UF 2 uel ab eis] abiis (1 eI'.?) F ab] ubi LULxFl ab in ras. F 3 superius ex sumus m. 2 F 5 esto LLlFFlV", |
| "candidate_score": 0.674812, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_9_11", |
| "bdc_text": "Modo excusat , quod agere est iussus , et sic excusat , ut palam se ipsum praevaricationis cuiusdam insimulet , cum testetur , se multa donasse nobis , quae Luthero fortasse sint displicitura . Ad haec Basileenses , Mulhusianos et nostros ita commendat , velut saniori iudicio fuerimus vestris , qui nihil tamen probavimus , quam quod omnes probarunt , praeter unam subscribendi voluntatem , quam sua illa declaratio Lutheranae fidei nobis emulserat . At iam nunc e suis libris constat , quam male senserimus , subscripturi videlicet salebrosis articulis iuxta sensum ab ipso D.", |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_148", |
| "psc_text": "24 id estj idem FS1 supra F peccato: culpans', inquit, 'super hoc et intuli, quia et apostolus Paulus multum laborans, sed non secundum suam uirtutem, sed secundum gratiam dei dixit: amplius omnibus illis laboraui. non ego autem, sed gratia dei mecum, et iterum: non est uolentis neque currentis sed miserentis dei, et illud: nisi dominus aedificauerit domum, in uanum laborauerunt qui aedificant eam et alia multa similia diximus', inquit, 'de scripturis sanctis'. illis autem non suscipientibus quae dicebantur a nobis de sanctis scripturis, sed adhuc susurrantibus dixit Pelagius: (et ego sic credo: anathema sit qui dicit absque adiutorio dei posse hominem ad profectum omnium uenire uirtutum'. § 38 Haec narrauit episcopus lohannesIohannes audiente Pelagio, qui utique posset honorifice dicere: fallitur sanctitas tua, non bene meministi, non dixi ad ista testimonia, quae de scripturis commemorasti 'ego sic credo', quoniam non ea sic intellego, quod gratia dei sic laboret cum homine, ut", |
| "candidate_score": 0.67451, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_9_11", |
| "bdc_text": "Modo excusat , quod agere est iussus , et sic excusat , ut palam se ipsum praevaricationis cuiusdam insimulet , cum testetur , se multa donasse nobis , quae Luthero fortasse sint displicitura . Ad haec Basileenses , Mulhusianos et nostros ita commendat , velut saniori iudicio fuerimus vestris , qui nihil tamen probavimus , quam quod omnes probarunt , praeter unam subscribendi voluntatem , quam sua illa declaratio Lutheranae fidei nobis emulserat . At iam nunc e suis libris constat , quam male senserimus , subscripturi videlicet salebrosis articulis iuxta sensum ab ipso D.", |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_121", |
| "psc_text": "dominetur mihi omnis iniqutas. § 32 Sed quod ista sequitur, me rursus sollicitat. cum enim de quinto capitulo libri Caelestii huic fuisset obiectum, quod affirment unumquemque hominem omnes uirtutes posse habere et gratias et auferant diuersitatem gratiarum, quam apostolus docet, Pelagius respondit: 'dictum est a nobis, sed maligne et imperite reprehenderunt. non enim auferimus gratiarum diuersitatem, sed dicimus donare deum ei qui fuerit dignus accipere omnes gratias, sicut Paulo apostolo donauit'. ad hoc synodus dixit: 'consequenter et ecclesiastico sensu et ipse sensisti de dono gratiarum, quae in sancto apostolo continentur'. hic dicet aliquis: quid ergo sollicitat? an tu negabis omnes uirtutes et gratias fuisse in apostolo? ego uero, si illae accipiuntur omnes, quas uno quodam ipse apostolus commemorauit loco, quas et episcopos intellexisse arbitror, ut hoc approbarent et pronuntiarent sensu ecclesiastico dictum, non eas dubito habuisse apostolus Paulum. ait enim: et quosdam quidem posuit 10 Ps. 118, 133 27 I", |
| "candidate_score": 0.673554, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_15", |
| "bdc_text": "Utcunque autem istaec habeant , censeo rem omnem summa fide celandam neque attrectandam in praesentia ullo verbo , non modo quia constet , saepe nos literis ceu arcanis internuntiis concredere , quae ne amicis quidem omnibus nota esse vellemus , immo plerunque apud amicos de amicissimis conquerimur ;", |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_182", |
| "psc_text": "LU 24 literasque nostras V nostras ex uestras F potius aperimus, quam illas, ubi, cum dolorem facere timeremus, tumorem, quod nos paenitet, augebamus. si autem mihi fuerit iratus, quam inique irascatur attendat et, ut uincat iram, tandem aliquando dei postulet gratiam, quam in hoc iudicio confessus est singulis nostris actibus necessariam, ut ueram consequatur illo adiuuante uictoriam. quid enim ei prosunt tantae eius laudes in epistolis epis.coporum, quas pro se commemorandas uel etiam legendas atque allegandas putauit? quasi eum haec peruersa sentire omnes qui uehementes et quodam modo ardentes ad bonam uitam exhortationes eius audiebant facile scire potuerant. § 51 Et ego quidem in epistola mea, quam protulit, non solum ab eius laudibus temperaui, sed etiam, quantum potui, sine ullius commotione quaestionis de dei gratia recte sapere admonui. dixi eum quippe in salutatione dominum. quod epistolari more etiam non christianisChristianis quibusdam scribere solemus neque id mendaciter, quoniam omnibus ad salutem.", |
| "candidate_score": 0.637062, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "11023_sent_5", |
| "bdc_text": "Concordiam non quaerit , sed discordiam pessimis gravatam suspicionibus , qui tam frigide commendat bene meritos , praesertim apud illos , quibuscum gravissimas simultates gessimus .", |
| "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_166", |
| "psc_text": "Christo cupimus et optamus, de ista uero eius purgatione, quae magis creditur quam liquido demonstratur, gaudere temere non debemus. neque hoc dicens iudicum arguo uel neglegentiam uel coniuentiam uel, quod ab eis longe abhorrere certissimum est, impiorum dogmatum conscientiam, sed eorum iudicio pro merito approbato atque laudato Pelagius tamen apud eos quibus amplius certiusque notus est non mihi uidetur esse pllrgatuspurgatus. illi enim tamquam de ignoto iudicantes his praesertim absentibus, qui contra eum libellum dederant, hominem quidem diligentius examinare minime potuerunt, haeresim tamen ipsam, si eorum sequantur iudicium qui pro eius peruersitate certabant, penitus peremerunt. illi autem qui bene sciunt quae 4 Cap. XXI LlP Capitulum FFl om. S 5 persecutionibus codd. VS; cf. cap. XXXV 6 consensit V ecclesiastice LUL1 eccce (ce s. I.) Fl; cf. cap. XXXV 7 ecclesiae PVS et om. codd. VS; cf. cap. XXXV 9 Cap. XXII LlP Capitulum FFl Cap. XIV 8 Si] Sed", |
| "candidate_score": 0.62611, |
| "ce_score": null |
| } |
| ] |
| } |
| ], |
| "biblical_hits": [] |
| } |
