0/142.json

{
  "letter_id": "142",
  "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/142",
  "dominant_topic": 11,
  "topic_dist": [
    0.050733,
    0.047961,
    0.051309,
    0.053075,
    0.057106,
    0.043172,
    0.058928,
    0.043339,
    0.048871,
    0.047445,
    0.052724,
    0.060305,
    0.038226,
    0.04838,
    0.042716,
    0.041122,
    0.059734,
    0.04812,
    0.055679,
    0.051055
  ],
  "citations": [
    {
      "rank": 1,
      "cf_id": "cf021",
      "work_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1",
      "max_score": 0.709887,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_1_3",
          "bdc_text": "Multo tempore nullas ad te literas dedi , charissime Bullingere , ea nempe causa , quod Ioannes Blasius , collega meus iunior me et alacrior , sepius ad te scribit et ea , que com[m ]unicanda sunt , communicat . Ideo superfluum puto , ut ambo te melioribus addictum et occupatum obtundamus . At nunc venerabilis pater magister Augustinus Mainardus , ecclesię Claven [ n]ensis antistes , vir bene meritus de ecclesia Christi , literas petiit a me , ut occasione te accedendi et commodior illi aditus pateat , quamvis mihi tua pietas et ingenua facilitas ita perspectae et cognitae sint , ut quivis Christum recte docens et ipsius evangelium promovens tibi semper et per se satis sit gratus et acceptus .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0",
          "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et",
          "candidate_score": 0.709887,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_2_4",
          "bdc_text": "Ideo superfluum puto , ut ambo te melioribus addictum et occupatum obtundamus . At nunc venerabilis pater magister Augustinus Mainardus , ecclesię Claven [ n]ensis antistes , vir bene meritus de ecclesia Christi , literas petiit a me , ut occasione te accedendi et commodior illi aditus pateat , quamvis mihi tua pietas et ingenua facilitas ita perspectae et cognitae sint , ut quivis Christum recte docens et ipsius evangelium promovens tibi semper et per se satis sit gratus et acceptus . Tu igitur virum pium et honestum benigne suscipias , ut soles .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0",
          "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et",
          "candidate_score": 0.708906,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_3_5",
          "bdc_text": "At nunc venerabilis pater magister Augustinus Mainardus , ecclesię Claven [ n]ensis antistes , vir bene meritus de ecclesia Christi , literas petiit a me , ut occasione te accedendi et commodior illi aditus pateat , quamvis mihi tua pietas et ingenua facilitas ita perspectae et cognitae sint , ut quivis Christum recte docens et ipsius evangelium promovens tibi semper et per se satis sit gratus et acceptus . Tu igitur virum pium et honestum benigne suscipias , ut soles . Orta est quedam controversia in ecclesia Clave[nne ]nsi , ut a partibus ambabus audies .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0",
          "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et",
          "candidate_score": 0.69963,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_3",
          "bdc_text": "At nunc venerabilis pater magister Augustinus Mainardus , ecclesię Claven [ n]ensis antistes , vir bene meritus de ecclesia Christi , literas petiit a me , ut occasione te accedendi et commodior illi aditus pateat , quamvis mihi tua pietas et ingenua facilitas ita perspectae et cognitae sint , ut quivis Christum recte docens et ipsius evangelium promovens tibi semper et per se satis sit gratus et acceptus .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0",
          "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et",
          "candidate_score": 0.69595,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_1_3",
          "bdc_text": "Multo tempore nullas ad te literas dedi , charissime Bullingere , ea nempe causa , quod Ioannes Blasius , collega meus iunior me et alacrior , sepius ad te scribit et ea , que com[m ]unicanda sunt , communicat . Ideo superfluum puto , ut ambo te melioribus addictum et occupatum obtundamus . At nunc venerabilis pater magister Augustinus Mainardus , ecclesię Claven [ n]ensis antistes , vir bene meritus de ecclesia Christi , literas petiit a me , ut occasione te accedendi et commodior illi aditus pateat , quamvis mihi tua pietas et ingenua facilitas ita perspectae et cognitae sint , ut quivis Christum recte docens et ipsius evangelium promovens tibi semper et per se satis sit gratus et acceptus .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_146",
          "psc_text": "dicat: 'beatus Ambrosius episcopus, in cuius praecipue libris Romana elucet fides, qui scriptorum inter Latinos flos quidam speciosus enituit, cuius fidem et purissimum in scripturis sensum ne inimicus quidem ausus est reprehendere'. paeniteat ergo eum quod sensit aduersus Ambrosium, ne paeniteat eum quod sic laudauit Ambrosium. habes librum et molestia longitudinis et difficultate quaestionis quam mihi fuit ad dictandum, tam tibi ad legendum negotiosum, quibus particulis temporum te inuenire potuit aut potuerit otiosum. quem profecto, quantum me dominus adiuuare dignatus est, elaboratum inter ecclesiasticas curas meas non tibi ingererem inter publicas tuas, nisi ab homine dei, qui te familiarius nouit, audissem, quod tam libenter legas, ut etiam nocturnas aliquas horas lectioni uigilanter inpendas. 2 cf. p. 159, 25 4 flos] lucet tios T 6 esset B peneteat m. 1 K ergo om. T quod-eum om. T 7 ne-Ambrosium om. B peneteat m. 1 K 9 fuit om. P dictandum laboriosus",
          "candidate_score": 0.680513,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_0_2",
          "bdc_text": "Gratiam et pacem a Domino . Multo tempore nullas ad te literas dedi , charissime Bullingere , ea nempe causa , quod Ioannes Blasius , collega meus iunior me et alacrior , sepius ad te scribit et ea , que com[m ]unicanda sunt , communicat . Ideo superfluum puto , ut ambo te melioribus addictum et occupatum obtundamus .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0",
          "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et",
          "candidate_score": 0.666115,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_0_2",
          "bdc_text": "Gratiam et pacem a Domino . Multo tempore nullas ad te literas dedi , charissime Bullingere , ea nempe causa , quod Ioannes Blasius , collega meus iunior me et alacrior , sepius ad te scribit et ea , que com[m ]unicanda sunt , communicat . Ideo superfluum puto , ut ambo te melioribus addictum et occupatum obtundamus .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4",
          "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1",
          "candidate_score": 0.645826,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_1",
          "bdc_text": "Multo tempore nullas ad te literas dedi , charissime Bullingere , ea nempe causa , quod Ioannes Blasius , collega meus iunior me et alacrior , sepius ad te scribit et ea , que com[m ]unicanda sunt , communicat .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0",
          "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et",
          "candidate_score": 0.624225,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_1",
          "bdc_text": "Multo tempore nullas ad te literas dedi , charissime Bullingere , ea nempe causa , quod Ioannes Blasius , collega meus iunior me et alacrior , sepius ad te scribit et ea , que com[m ]unicanda sunt , communicat .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4",
          "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1",
          "candidate_score": 0.619721,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 2,
      "cf_id": "cf052",
      "work_id": "045_Prosper-Aquitanus_De-gratia-et-libero-arbitrio",
      "max_score": 0.703945,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_3_5",
          "bdc_text": "At nunc venerabilis pater magister Augustinus Mainardus , ecclesię Claven [ n]ensis antistes , vir bene meritus de ecclesia Christi , literas petiit a me , ut occasione te accedendi et commodior illi aditus pateat , quamvis mihi tua pietas et ingenua facilitas ita perspectae et cognitae sint , ut quivis Christum recte docens et ipsius evangelium promovens tibi semper et per se satis sit gratus et acceptus . Tu igitur virum pium et honestum benigne suscipias , ut soles . Orta est quedam controversia in ecclesia Clave[nne ]nsi , ut a partibus ambabus audies .",
          "psc_chunk_id": "045_Prosper-Aquitanus_De-gratia-et-libero-arbitrio_window_41",
          "psc_text": "hoc tempore in Ecclesia viri, etiam ab his a quibus ad praesens repellitur, adjuvetur. Tu autem, dilectissime et venerandissime mihi frater, si vere de his quaestionibus instrui desideras, sicut desiderare te convenit; ipsis beati Augustini disputationibus cognoscendis impende curam, ut in confitenda Dei gratia defaecatissimam ac saluberrimam evangelicae apostolicaeque doctrinae intelligentiam consequaris Gratia Dei, et pax Domini nostri Jesu Christi custodiat te in omni tempore, et per viam veritatis dirigat in vitam aeternam.",
          "candidate_score": 0.703945,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_3",
          "bdc_text": "At nunc venerabilis pater magister Augustinus Mainardus , ecclesię Claven [ n]ensis antistes , vir bene meritus de ecclesia Christi , literas petiit a me , ut occasione te accedendi et commodior illi aditus pateat , quamvis mihi tua pietas et ingenua facilitas ita perspectae et cognitae sint , ut quivis Christum recte docens et ipsius evangelium promovens tibi semper et per se satis sit gratus et acceptus .",
          "psc_chunk_id": "045_Prosper-Aquitanus_De-gratia-et-libero-arbitrio_window_41",
          "psc_text": "hoc tempore in Ecclesia viri, etiam ab his a quibus ad praesens repellitur, adjuvetur. Tu autem, dilectissime et venerandissime mihi frater, si vere de his quaestionibus instrui desideras, sicut desiderare te convenit; ipsis beati Augustini disputationibus cognoscendis impende curam, ut in confitenda Dei gratia defaecatissimam ac saluberrimam evangelicae apostolicaeque doctrinae intelligentiam consequaris Gratia Dei, et pax Domini nostri Jesu Christi custodiat te in omni tempore, et per viam veritatis dirigat in vitam aeternam.",
          "candidate_score": 0.689618,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_2_4",
          "bdc_text": "Ideo superfluum puto , ut ambo te melioribus addictum et occupatum obtundamus . At nunc venerabilis pater magister Augustinus Mainardus , ecclesię Claven [ n]ensis antistes , vir bene meritus de ecclesia Christi , literas petiit a me , ut occasione te accedendi et commodior illi aditus pateat , quamvis mihi tua pietas et ingenua facilitas ita perspectae et cognitae sint , ut quivis Christum recte docens et ipsius evangelium promovens tibi semper et per se satis sit gratus et acceptus . Tu igitur virum pium et honestum benigne suscipias , ut soles .",
          "psc_chunk_id": "045_Prosper-Aquitanus_De-gratia-et-libero-arbitrio_window_41",
          "psc_text": "hoc tempore in Ecclesia viri, etiam ab his a quibus ad praesens repellitur, adjuvetur. Tu autem, dilectissime et venerandissime mihi frater, si vere de his quaestionibus instrui desideras, sicut desiderare te convenit; ipsis beati Augustini disputationibus cognoscendis impende curam, ut in confitenda Dei gratia defaecatissimam ac saluberrimam evangelicae apostolicaeque doctrinae intelligentiam consequaris Gratia Dei, et pax Domini nostri Jesu Christi custodiat te in omni tempore, et per viam veritatis dirigat in vitam aeternam.",
          "candidate_score": 0.688748,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_11_13",
          "bdc_text": "Tu igitur viros illos pro candore tuo suscipias et tractes , ut nosti et solitus es . Ex Italia non habemus quicquam ; tu si quid habes ex Augusta , nobis communica. Vale .",
          "psc_chunk_id": "045_Prosper-Aquitanus_De-gratia-et-libero-arbitrio_window_41",
          "psc_text": "hoc tempore in Ecclesia viri, etiam ab his a quibus ad praesens repellitur, adjuvetur. Tu autem, dilectissime et venerandissime mihi frater, si vere de his quaestionibus instrui desideras, sicut desiderare te convenit; ipsis beati Augustini disputationibus cognoscendis impende curam, ut in confitenda Dei gratia defaecatissimam ac saluberrimam evangelicae apostolicaeque doctrinae intelligentiam consequaris Gratia Dei, et pax Domini nostri Jesu Christi custodiat te in omni tempore, et per viam veritatis dirigat in vitam aeternam.",
          "candidate_score": 0.628533,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 3,
      "cf_id": "cf025",
      "work_id": "077_Gregorius-I_Epistolae",
      "max_score": 0.702853,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_2_4",
          "bdc_text": "Ideo superfluum puto , ut ambo te melioribus addictum et occupatum obtundamus . At nunc venerabilis pater magister Augustinus Mainardus , ecclesię Claven [ n]ensis antistes , vir bene meritus de ecclesia Christi , literas petiit a me , ut occasione te accedendi et commodior illi aditus pateat , quamvis mihi tua pietas et ingenua facilitas ita perspectae et cognitae sint , ut quivis Christum recte docens et ipsius evangelium promovens tibi semper et per se satis sit gratus et acceptus . Tu igitur virum pium et honestum benigne suscipias , ut soles .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2077",
          "psc_text": "nunc itaque vestra gloria cognitionem unius Dei Patris, et Filii, et Spiritus sancti regibus ac populis sibimet subjectis festinet infundere, ut et antiquos gentis suae reges laudibus ac meritis transeat; et quanto in subjectis suis aliena peccata deterserit, tanto etiam de peccatis propriis ante omnipotentis Dei terribile examen securior fiat. Reverendissimus autem frater noster Augustinus, episcopus, in monasterii regula doctus, sacrae Scripturae scientia repletus, bonis auctore Deo operibus praeditus, quaeque vos admonet libenter audite, devote peragite, studiose in memoria reservate, quia si vos eum in eo quod pro omnipotente Deo loquitur auditis, idem omnipotens Deus hunc pro vobis exorantem celerius exaudit. Si enim, quod absit, verba ejus postponitis, quando eum omnipotens Deus poterit audire pro vobis, quem vos negligitis audire pro Deo? Tota igitur mente cum eo vos in fervore fidei stringite, atque annisum illius virtute quam vobis divinitus tribuit adjuvate, ut regni sui vos ipse faciat esse participes, cujus",
          "candidate_score": 0.702853,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_3_5",
          "bdc_text": "At nunc venerabilis pater magister Augustinus Mainardus , ecclesię Claven [ n]ensis antistes , vir bene meritus de ecclesia Christi , literas petiit a me , ut occasione te accedendi et commodior illi aditus pateat , quamvis mihi tua pietas et ingenua facilitas ita perspectae et cognitae sint , ut quivis Christum recte docens et ipsius evangelium promovens tibi semper et per se satis sit gratus et acceptus . Tu igitur virum pium et honestum benigne suscipias , ut soles . Orta est quedam controversia in ecclesia Clave[nne ]nsi , ut a partibus ambabus audies .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2077",
          "psc_text": "nunc itaque vestra gloria cognitionem unius Dei Patris, et Filii, et Spiritus sancti regibus ac populis sibimet subjectis festinet infundere, ut et antiquos gentis suae reges laudibus ac meritis transeat; et quanto in subjectis suis aliena peccata deterserit, tanto etiam de peccatis propriis ante omnipotentis Dei terribile examen securior fiat. Reverendissimus autem frater noster Augustinus, episcopus, in monasterii regula doctus, sacrae Scripturae scientia repletus, bonis auctore Deo operibus praeditus, quaeque vos admonet libenter audite, devote peragite, studiose in memoria reservate, quia si vos eum in eo quod pro omnipotente Deo loquitur auditis, idem omnipotens Deus hunc pro vobis exorantem celerius exaudit. Si enim, quod absit, verba ejus postponitis, quando eum omnipotens Deus poterit audire pro vobis, quem vos negligitis audire pro Deo? Tota igitur mente cum eo vos in fervore fidei stringite, atque annisum illius virtute quam vobis divinitus tribuit adjuvate, ut regni sui vos ipse faciat esse participes, cujus",
          "candidate_score": 0.698754,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_3",
          "bdc_text": "At nunc venerabilis pater magister Augustinus Mainardus , ecclesię Claven [ n]ensis antistes , vir bene meritus de ecclesia Christi , literas petiit a me , ut occasione te accedendi et commodior illi aditus pateat , quamvis mihi tua pietas et ingenua facilitas ita perspectae et cognitae sint , ut quivis Christum recte docens et ipsius evangelium promovens tibi semper et per se satis sit gratus et acceptus .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2077",
          "psc_text": "nunc itaque vestra gloria cognitionem unius Dei Patris, et Filii, et Spiritus sancti regibus ac populis sibimet subjectis festinet infundere, ut et antiquos gentis suae reges laudibus ac meritis transeat; et quanto in subjectis suis aliena peccata deterserit, tanto etiam de peccatis propriis ante omnipotentis Dei terribile examen securior fiat. Reverendissimus autem frater noster Augustinus, episcopus, in monasterii regula doctus, sacrae Scripturae scientia repletus, bonis auctore Deo operibus praeditus, quaeque vos admonet libenter audite, devote peragite, studiose in memoria reservate, quia si vos eum in eo quod pro omnipotente Deo loquitur auditis, idem omnipotens Deus hunc pro vobis exorantem celerius exaudit. Si enim, quod absit, verba ejus postponitis, quando eum omnipotens Deus poterit audire pro vobis, quem vos negligitis audire pro Deo? Tota igitur mente cum eo vos in fervore fidei stringite, atque annisum illius virtute quam vobis divinitus tribuit adjuvate, ut regni sui vos ipse faciat esse participes, cujus",
          "candidate_score": 0.691493,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_2_4",
          "bdc_text": "Ideo superfluum puto , ut ambo te melioribus addictum et occupatum obtundamus . At nunc venerabilis pater magister Augustinus Mainardus , ecclesię Claven [ n]ensis antistes , vir bene meritus de ecclesia Christi , literas petiit a me , ut occasione te accedendi et commodior illi aditus pateat , quamvis mihi tua pietas et ingenua facilitas ita perspectae et cognitae sint , ut quivis Christum recte docens et ipsius evangelium promovens tibi semper et per se satis sit gratus et acceptus . Tu igitur virum pium et honestum benigne suscipias , ut soles .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1197",
          "psc_text": "Quod enim opus utilius et sublimius acturus es, quam ut de animarum vivificatione et collectione cogites, et tuo Domino, qui tibi locum praedicandi dedit, immortale lucrum reportes? Transmisimus autem fraternitati tuae quinquaginta solidos ad vestimenta eorum qui baptizandi sunt comparanda; presbytero quoque Ecclesiae quae in Negeugno monte sita est possessionem quam tua fraternitas petiit, dari fecimus, ita ut quantum praestat, tantum de solidis quos 894 accipere consueverat minus accipiat. Vestra autem fraternitas petiit ut sibi episcopum in Ecclesia quae non longe ab eodem monte est facere debeat; quod omnino libenter accepi, quia quantum vicina fuerit, tantum prodesse animabus illic consistentibus amplius poterit. Latorem vero praesentium (Grat. 1, q. 1, c. 121) pro intercessione sanctitatis vestrae acolythum fecimus; quem ad obsequia vestra retransmisimus, ut si in lucrandis animabus amplius servierit, proficere amplius possit. (Cf. Joan. Diac. l. II, n. 49.) EPISTOLA II. AD ANASTASIUM EPISCOPUM ANTIOCHENUM. Ipsi adversus haereses animos addit.",
          "candidate_score": 0.691444,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_2_4",
          "bdc_text": "Ideo superfluum puto , ut ambo te melioribus addictum et occupatum obtundamus . At nunc venerabilis pater magister Augustinus Mainardus , ecclesię Claven [ n]ensis antistes , vir bene meritus de ecclesia Christi , literas petiit a me , ut occasione te accedendi et commodior illi aditus pateat , quamvis mihi tua pietas et ingenua facilitas ita perspectae et cognitae sint , ut quivis Christum recte docens et ipsius evangelium promovens tibi semper et per se satis sit gratus et acceptus . Tu igitur virum pium et honestum benigne suscipias , ut soles .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2005",
          "psc_text": "Et quam grave nefandumque sit episcopis canere quod nec laico religioso conveniat, ipse considera. Et quamvis dilectissimus filius noster Candidus presbyter postmodum veniens hac de re subtiliter requisitus negaverit, atque conatus vos fuerit excusare, de nostris tamen adhuc animis non recessit quia quanto exsec abile est hoc de sacerdote enarrari, tanto utrum ita necne sit districta et veraci oportet satisfactione cognosci. Unde si post hoc evidenter ea quae ad nos perlata sunt falsa esse claruerint, nec vos nugis et saecularibus litteris studere constiterit, Deo nostro gratias agimus, qui cor vestrum maculari blasphemis nefandorum laudibus non permisit, et de concedendis quae poscitis securi jam et sine aliqua dubitatione tractabimus. Monachos vero quos una cum dilectissimo filio nostro Laurentio presbytero et Mellito abbate ad reverendissimum fratrem et coepiscopum nostrum Augustinum transmisimus vobis in omnibus commendamus, ut, fraternitate vestra solatiante, nulla illos ad proficiscendum mora valeat impedire. (Cf. Joan. Diac. l. III, c.",
          "candidate_score": 0.689119,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_2_4",
          "bdc_text": "Ideo superfluum puto , ut ambo te melioribus addictum et occupatum obtundamus . At nunc venerabilis pater magister Augustinus Mainardus , ecclesię Claven [ n]ensis antistes , vir bene meritus de ecclesia Christi , literas petiit a me , ut occasione te accedendi et commodior illi aditus pateat , quamvis mihi tua pietas et ingenua facilitas ita perspectae et cognitae sint , ut quivis Christum recte docens et ipsius evangelium promovens tibi semper et per se satis sit gratus et acceptus . Tu igitur virum pium et honestum benigne suscipias , ut soles .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2017",
          "psc_text": "Mettis, Simplicio Parisiis, Melantio Rotomo, et Licinio, episcopis Francorum a paribus. Licet fraternitatem vestram suscepti officii cura commoneat, ut religiosis viris, et praecipue in causa animarum laborantibus, omni debeat adnisu concurrere, non tamen ab re est, si sollicitudinem vestram epistolarum nostrarum sermo pulsaverit, 1145 quia sicut ignis aura flante fit grandior, ita bonae mentis studia commendatione proficiunt. Quia igitur, Redemptoris nostri gratia cooperante, tanta de Anglorum gente ad Christianae fidei gratiam multitudo convertitur, ut reverendissimus communis frater et coepiscopus noster Augustinus eos qui secum sunt ad hoc opus exsequendum per diversa loca asserat non posse sufficere, aliquantos ad eum monachos cum dilectissimis et communibus filiis Laurentio presbytero, et Mellito abbate praevidimus transmittendos. Et ideo fraternitas vestra eis charitatem quam decet exhibeat, atque ita illis ubicunque necesse fuerit auxiliari festinet, quatenus dum vobis opitulantibus nullas illic remorandi causas habuerint, et ipsi vestra se relevatos consolatione congaudeant, et vos solatiorum exhibitione in",
          "candidate_score": 0.686374,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_2_4",
          "bdc_text": "Ideo superfluum puto , ut ambo te melioribus addictum et occupatum obtundamus . At nunc venerabilis pater magister Augustinus Mainardus , ecclesię Claven [ n]ensis antistes , vir bene meritus de ecclesia Christi , literas petiit a me , ut occasione te accedendi et commodior illi aditus pateat , quamvis mihi tua pietas et ingenua facilitas ita perspectae et cognitae sint , ut quivis Christum recte docens et ipsius evangelium promovens tibi semper et per se satis sit gratus et acceptus . Tu igitur virum pium et honestum benigne suscipias , ut soles .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1004",
          "psc_text": "qui in vicino sunt, pastoralem erga eos sollicitudinem non habere. Quorum ne animae in aeterna damnatione valeant deperire, curae nobis fuit praesentium portitorem Augustinum servum Dei, cujus zelus et studium bene nobis est cognitum, cum aliis servis Dei illuc dirigere, ut per eos potuissemus ipsorum voluntates addiscere, et de eorum conversione, vobis quoque annitentibus, in quantum est possibile, cogitare. Quibus etiam injunximus ut ad agenda haec e vicino secum debeant presbyteros ducere. Excellentia ergo vestra, quae prona in bonis consuevit esse operibus, tam pro nostra petitione, quam etiam divini timoris consideratione, eum dignetur in omnibus habere commendatum, atque ei tuitionis suae gratiam vehementer impendat, et labori ejus patrocinii sui ferat auxilium; et ut plenissime possit habere mercedem, ad supra scriptam Anglorum gentem sua tuitione securum ire provideat, quatenus Deus noster qui in hoc saeculo vos bonis sibi placitis decoravit, hic et in aeterna requie cum suis vos sanctis faciat gratulari.",
          "candidate_score": 0.685986,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_2_4",
          "bdc_text": "Ideo superfluum puto , ut ambo te melioribus addictum et occupatum obtundamus . At nunc venerabilis pater magister Augustinus Mainardus , ecclesię Claven [ n]ensis antistes , vir bene meritus de ecclesia Christi , literas petiit a me , ut occasione te accedendi et commodior illi aditus pateat , quamvis mihi tua pietas et ingenua facilitas ita perspectae et cognitae sint , ut quivis Christum recte docens et ipsius evangelium promovens tibi semper et per se satis sit gratus et acceptus . Tu igitur virum pium et honestum benigne suscipias , ut soles .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_88",
          "psc_text": "suscipere, tamen ego etiam obliviscentem me non obliviscor, negligentem pulso, torpentem amoris stimulis inquieto, ut qui ex semetipso non vult impendere, vel pulsatus sciat reddere quod debet. Praeterea indico suggestionem me apud piissimos dominos summis precibus plenam fecisse, ut virum beatissimum domnum Anastasium patriarcham, concesso usu pallii, ad beati Petri apostolorum principis limina mecum celebraturum solemnia missarum transmittere debuissent; quatenus si ei ad sedem suam minime reverti liceret, saltem mecum in honore suo viveret. 519 Sed quae causa contigerit, ut eadem scripta retinerem, praesentium lator vobis innotescet. Ejusdem tamen domni Anastasii animum cognoscite, et quidquid ei de hac re placuerit, vestris mihi epistolis indicate. EPISTOLA XXIX. AD ARISTOBOLUM EXPRAEFECTUM ET ANTIGRAPHUM. Illum consolatur, et rogat ut in epistolis suis e Latino in Graecum convertendis, non verba, sed sensum reddat. Gregorius Aristobolo, expraefecto et antigrapho. Ad explendum affectum meum, fateor, lingua non sufficit; sed quidquid de vobis sentio, vester vobis melius",
          "candidate_score": 0.68571,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_1_3",
          "bdc_text": "Multo tempore nullas ad te literas dedi , charissime Bullingere , ea nempe causa , quod Ioannes Blasius , collega meus iunior me et alacrior , sepius ad te scribit et ea , que com[m ]unicanda sunt , communicat . Ideo superfluum puto , ut ambo te melioribus addictum et occupatum obtundamus . At nunc venerabilis pater magister Augustinus Mainardus , ecclesię Claven [ n]ensis antistes , vir bene meritus de ecclesia Christi , literas petiit a me , ut occasione te accedendi et commodior illi aditus pateat , quamvis mihi tua pietas et ingenua facilitas ita perspectae et cognitae sint , ut quivis Christum recte docens et ipsius evangelium promovens tibi semper et per se satis sit gratus et acceptus .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2005",
          "psc_text": "Et quam grave nefandumque sit episcopis canere quod nec laico religioso conveniat, ipse considera. Et quamvis dilectissimus filius noster Candidus presbyter postmodum veniens hac de re subtiliter requisitus negaverit, atque conatus vos fuerit excusare, de nostris tamen adhuc animis non recessit quia quanto exsec abile est hoc de sacerdote enarrari, tanto utrum ita necne sit districta et veraci oportet satisfactione cognosci. Unde si post hoc evidenter ea quae ad nos perlata sunt falsa esse claruerint, nec vos nugis et saecularibus litteris studere constiterit, Deo nostro gratias agimus, qui cor vestrum maculari blasphemis nefandorum laudibus non permisit, et de concedendis quae poscitis securi jam et sine aliqua dubitatione tractabimus. Monachos vero quos una cum dilectissimo filio nostro Laurentio presbytero et Mellito abbate ad reverendissimum fratrem et coepiscopum nostrum Augustinum transmisimus vobis in omnibus commendamus, ut, fraternitate vestra solatiante, nulla illos ad proficiscendum mora valeat impedire. (Cf. Joan. Diac. l. III, c.",
          "candidate_score": 0.681697,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_1_3",
          "bdc_text": "Multo tempore nullas ad te literas dedi , charissime Bullingere , ea nempe causa , quod Ioannes Blasius , collega meus iunior me et alacrior , sepius ad te scribit et ea , que com[m ]unicanda sunt , communicat . Ideo superfluum puto , ut ambo te melioribus addictum et occupatum obtundamus . At nunc venerabilis pater magister Augustinus Mainardus , ecclesię Claven [ n]ensis antistes , vir bene meritus de ecclesia Christi , literas petiit a me , ut occasione te accedendi et commodior illi aditus pateat , quamvis mihi tua pietas et ingenua facilitas ita perspectae et cognitae sint , ut quivis Christum recte docens et ipsius evangelium promovens tibi semper et per se satis sit gratus et acceptus .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1596",
          "psc_text": "desiderium Joannis regionarii relatione cognovimus: quod quidem libenter parati sumus implere, si diligenter fuerimus de his quae retulit informati. Inquit autem a vestra sibi relatum dilectione quod Ecclesiae vestrae quaedam olim privilegia ab apostolica sede concessa sint, atque usum pallii ejus sacerdotes 1020 antiquitus habuisse. Quod quia vobis magnopere poscitis reformari, in Ecclesiae nostrae scrinio requiri fecimus, et inveniri nil potuit. Sed quoniam quanto studiosius ista cupitis adipisci, tanto vos arbitramur esse sollicitos, in requirendis chartis Ecclesiae vestrae vigilantius curam impendite; et si qua exinde scripta inveniri potuerint, quae nos valeant informare, huc curae vestrae sit transmittere. Nam qui nova concedimus, vetera libentissime reparamus. EPISTOLA CXIII. AD SYAGRIUM EPISCOPUM AUGUSTODUNENSEM. Ut Menatem et Theodorum Episcopos in Italiam redire compellat. Gregorius Syagrio episcopo Augustodunensi. Cum sacerdotalis dignitas aliis videatur dignitatibus eminere, ita quisquis ea ornatus est, cunctis se imitandum debet ostendere, ut exemplo suo nulli nocere, sed vitam potius valeat componere",
          "candidate_score": 0.679301,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_13_15",
          "bdc_text": "tu si quid habes ex Augusta , nobis communica. Vale . Ex Rhetiae Curia , kalendis Iunii 1548 . Tui observantissimus Ioannes Comander. [ Adresse :",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_989",
          "psc_text": "custodiat, dilectissimi Filii. Data die decima Kalendarum Augustarum, imperante domino nostro Mauricio Tiberio piissimo Augusto, anno decimo quarto, post consulatum ejusdem domini nostri anno decimo tertio, indictione 14. EPISTOLA LII. AD PELAGIUM ET SERENUM EPISCOPOS. Commendat Augustinum in Angliam euntem cum sociis, et Candidum rectorem patrimonii. Gregorius Pelagio de Turnis, et Sereno de Massilia, episcopis Galliarum a paribus. Licet apud sacerdotes habentes Deo placitam charitatem religiosi viri nullius commendationis indigeant, quia tamen aptum se scribendi tempus ingessit, fraternitati vestrae nostra mittere scripta curavimus, insinuantes latorem praesentium, Augustinum servum Dei, de cujus certi sumus studio, cum aliis servis Dei illuc nos pro utilitate animarum, auxiliante Domino, direxisse. Quem necesse est ut sacerdotali studio sanctitas vestra adjuvare et sua ei solatia praebere festinet. Cui etiam ut promptiores ad suffragandum possitis existere, causam vobis injunximus subtiliter indicare, scientes quod ea cognita, tota vos propter Deum devotione ad solatiandum, quia res exigit, commodetis. Candidum",
          "candidate_score": 0.656008,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_15_17",
          "bdc_text": "Tui observantissimus Ioannes Comander. [ Adresse : ] Pietate et eruditione spectatissimo viro magistro Heinricho Bullingero , Tigurinae ecclesiae antistiti , domino suo ac fratri colendissimo .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1654",
          "psc_text": "morem sequendum, cui Anatolius ab Hieronymo laudatus favit. De episcopis per simoniam ordinatis, aut post lapsum tempore diaconatus; ac de monachis monasteria sua deserentibus consulit sanctum Gregorium, quem videre summopere cupit. Laudat ejus Pastoralem librum, petitque expositiones in Ezechielem et in Cantica. Domino sancto, et in Christo Patri [ Forte mendo librario omissum papae] Romano, pulcherrimo Ecclesiae decori, totius Europae flaccentis augustissimo quasi cuidam flori, egregio speculatori, theoria utpote divina castulitatis [ Ita ms. ] potito, Ego Bargoma [ Sic ms. ] vilis columba in Christo mitto salutem. Gratia [Gratias in Ms. ] tibi et pax a Deo Patre nostro Jesu Christo. [ Magna hic labes, prout in Ms. expressa ] Libet me, o sancte papa, hyperbolicum tecum non sit interrogandum de Pascha, juxta illud Canticum: Interroga patrem tuum, et annuntiabit tibi; majores tuos, et dicent tibi (Deuteron. XXXII, 7) . Licet enim mihi, nimirum micrologo, illud cujusdam egregium Sapientis",
          "candidate_score": 0.652496,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_7_9",
          "bdc_text": "Sunt enim ingenia illa Itali [ c]a ad contentionem prona et ad placandum difficilia . Possent tandem illorum litigia et contentiones nobis omnibus damnum et iacturam evangelio quoque adferre . A nobis quidem petierunt , ut eorum causam et controversiam ad diffiniendum susciperemus .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_512",
          "psc_text": "impenditis, exhibeatis operibus. Nihil enim prodest gloriosissima sanitas et pulchritudo in superficie corporis, si vulnus latet intrinsecus. Atque illa magis cavenda est discordia, cui satellitium pax praebet exterior. Illud vero quod in epistolis praedictis revocare in memoriam nostram excellentia vestra studiose contendit, sciat scriptum vobis, nihil cum scandalo, nihil cum forali strepitu vobiscum nos velle de causis pauperum definire. Hoc nos et scripsisse meminimus; et scimus nosmetipsos, juvante Domino, a causarum litigiis ecclesiastica moderatione compescere, atque secundum apostolicum illum sensum, rapinam bonorum nostrorum cum gaudio sustinere. Sed illud scire vos credimus, taciturnitatem atque 672 patientiam nostram futuris post me pontificibus in rebus pauperum praejudicium non facturam. Unde et nos explentes supra memoratam promissionem nostram, jam de causis ipsis praevidimus reticendum; nec in his in quibus minus agi benigne sentimus, desideramus nos per nosmetipsos immiscere negotiis. Sed ne forte ex his conjiciatis, gloriosa filia, ea quae ad concordiam pertinent adhuc nos",
          "candidate_score": 0.649413,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_17",
          "bdc_text": "Pietate et eruditione spectatissimo viro magistro Heinricho Bullingero , Tigurinae ecclesiae antistiti , domino suo ac fratri colendissimo .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1654",
          "psc_text": "morem sequendum, cui Anatolius ab Hieronymo laudatus favit. De episcopis per simoniam ordinatis, aut post lapsum tempore diaconatus; ac de monachis monasteria sua deserentibus consulit sanctum Gregorium, quem videre summopere cupit. Laudat ejus Pastoralem librum, petitque expositiones in Ezechielem et in Cantica. Domino sancto, et in Christo Patri [ Forte mendo librario omissum papae] Romano, pulcherrimo Ecclesiae decori, totius Europae flaccentis augustissimo quasi cuidam flori, egregio speculatori, theoria utpote divina castulitatis [ Ita ms. ] potito, Ego Bargoma [ Sic ms. ] vilis columba in Christo mitto salutem. Gratia [Gratias in Ms. ] tibi et pax a Deo Patre nostro Jesu Christo. [ Magna hic labes, prout in Ms. expressa ] Libet me, o sancte papa, hyperbolicum tecum non sit interrogandum de Pascha, juxta illud Canticum: Interroga patrem tuum, et annuntiabit tibi; majores tuos, et dicent tibi (Deuteron. XXXII, 7) . Licet enim mihi, nimirum micrologo, illud cujusdam egregium Sapientis",
          "candidate_score": 0.647194,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_11_13",
          "bdc_text": "Tu igitur viros illos pro candore tuo suscipias et tractes , ut nosti et solitus es . Ex Italia non habemus quicquam ; tu si quid habes ex Augusta , nobis communica. Vale .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_783",
          "psc_text": "de sancto Ignatio vestra beatitudo cognoscat, quia non solum vester est, sed etiam noster. Sicut enim magistrum ejus apostolorum principem habemus communem, ita quoque ejusdem principis discipulum nullus nostrum habeat privatum. Benedictionem autem vestram qua debuimus mente suscepimus, bene redolentem, bene sapientem. Et omnipotenti Deo gratias agimus, quia et odora sunt et sapora quae agitis, quae dicitis, quae datis. De vita igitur vestra dicamus pariter, dicamus omnes: Gloria in excelsis Deo, et in terra pax hominibus bonae voluntatis. EPISTOLA XL. AD MAURICIUM AUGUSTUM. Conqueritur quod fatuus appellatus sit, quod de Ariulphi ad pacem animo plus aliis credatur quam sibi; quod interim captiva ducatur Italia. Imperatorem, ut debitam sacerdotibus reverentiam impendat, multis hortatur. Quas accepit ipse enumerat plagas. Gregorium praefectum et Castorium magistrum militum excusat. Diversum fore ab imperatorio divinum judicium. Gregorius Mauricio Augusto. In serenissimis jussionibus suis dominorum pietas, dum me de quibusdam redarguere studuit, parcendo mihi minime pepercit. Nam",
          "candidate_score": 0.646012,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_9",
          "bdc_text": "A nobis quidem petierunt , ut eorum causam et controversiam ad diffiniendum susciperemus .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_967",
          "psc_text": "quia causae ipsius interna subtiliter nequaquam addiscere tam longo itineris intervallo disjuncti potuimus, eam, incerti quippe, definire nequivimus. Nunc vero quoniam remeans supradictus diaconus secum eum relaxari poposcit, et ipse ad vos se petiit debere transmitti, scientes sanctitatem vestram, zelum, sicut decet, fidei, et amorem habere justitiae, nobis gratum fuit, et ea quae petiverunt concessimus. Quia ergo praesentes causam subtilius potestis scire, hortamur ut eidem Petro ita servare quidquid justum canonicumque fuerit debeatis, quatenus et rectitudinis vigor a vobis in omnibus impleatur, et causa ipsius secundum Dei timorem et Ecclesiae videatur regulas judicata. Si quis vero conscius vel particeps praefato Petro in his quibus accusatur, dicitur exstitisse, subtiliter requirendum est, et, veritate cognita, similiter canonice judicandum. Praeterea res ad nos omnino dura et rectae fidei inimica pervenit, quia, quod dici nefas est, catholici homines, et religiosi, quod est deterius, filios mancipiaque sua, vel alios quos in potestate habent, in Donatistarum",
          "candidate_score": 0.639751,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_10_12",
          "bdc_text": "Sed cum exigua et tenuis esset nostra tum eruditio , tum authoritas , etiam cum sentiremus amborum animum Tigurum adeundi promptum esse , consuluimus , ut potius ad vos , ubi eruditionis et author [ it]atis sufficientia est , pergerent . Tu igitur viros illos pro candore tuo suscipias et tractes , ut nosti et solitus es . Ex Italia non habemus quicquam ;",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1596",
          "psc_text": "desiderium Joannis regionarii relatione cognovimus: quod quidem libenter parati sumus implere, si diligenter fuerimus de his quae retulit informati. Inquit autem a vestra sibi relatum dilectione quod Ecclesiae vestrae quaedam olim privilegia ab apostolica sede concessa sint, atque usum pallii ejus sacerdotes 1020 antiquitus habuisse. Quod quia vobis magnopere poscitis reformari, in Ecclesiae nostrae scrinio requiri fecimus, et inveniri nil potuit. Sed quoniam quanto studiosius ista cupitis adipisci, tanto vos arbitramur esse sollicitos, in requirendis chartis Ecclesiae vestrae vigilantius curam impendite; et si qua exinde scripta inveniri potuerint, quae nos valeant informare, huc curae vestrae sit transmittere. Nam qui nova concedimus, vetera libentissime reparamus. EPISTOLA CXIII. AD SYAGRIUM EPISCOPUM AUGUSTODUNENSEM. Ut Menatem et Theodorum Episcopos in Italiam redire compellat. Gregorius Syagrio episcopo Augustodunensi. Cum sacerdotalis dignitas aliis videatur dignitatibus eminere, ita quisquis ea ornatus est, cunctis se imitandum debet ostendere, ut exemplo suo nulli nocere, sed vitam potius valeat componere",
          "candidate_score": 0.638467,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_11_13",
          "bdc_text": "Tu igitur viros illos pro candore tuo suscipias et tractes , ut nosti et solitus es . Ex Italia non habemus quicquam ; tu si quid habes ex Augusta , nobis communica. Vale .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_794",
          "psc_text": "haec ergo omnia incerta, ad solas lacrymas redeo, petens ut idem omnipotens Deus piissimum Dominum nostrum et sua hic manu regat, et in illo terribili judicio liberum ab omnibus delictis inveniat. Et me ita placere, si necesse est, hominibus faciat, ut aeternam ejus gratiam non offendam. EPISTOLA XLI. AD CONSTANTINAM AUGUSTAM. Imperatori suggerat Corsos ac Siculos inique ac nimium gravari. Etsi minus in Italiae expensas haberetur pecuniae, compescendos tamen oppressorum gemitus. Gregorius Constantinae Augustae. Cum serenissimam Dominam sciam de coelesti patria atque animae suae vita cogitare, culpam me committere vehementer existimo, si ea quae pro timore omnipotentis Domini sunt suggerenda siluero. (Grat. 12, q. 1, c. 8.) Dum in Sardinia insula multos esse gentilium cognovissem, eosque adhuc prave gentilitatis more idolorum sacrificiis deservire, et ejusdem insulae sacerdotes ad praedicandum Redemptorem nostrum torpentes existere, unum illuc ex Italiae episcopis misi, qui multos gentilium ad fidem Domino cooperante perduxit. Sed rem mihi",
          "candidate_score": 0.635481,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_11_13",
          "bdc_text": "Tu igitur viros illos pro candore tuo suscipias et tractes , ut nosti et solitus es . Ex Italia non habemus quicquam ; tu si quid habes ex Augusta , nobis communica. Vale .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_991",
          "psc_text": "fraternitatem vestram bonis esse intentam operibus, et sponte se exhibere in causis Deo placitis confidamus, verumtamen utile esse 831 fraterna vos alloqui charitate credimus, ut solatia, quae vos ultro decet impendere, nostris quoque provocati epistolis augeatis. Atque ideo indicamus sanctitati vestrae Augustinum, servum Dei, praesentium portitorem, cujus zelus et studium bene est nobis cognitum, cum aliis servis Dei, pro animarum nos illuc compendio transmisisse, sicut ipse vobis eoram positus poterit indicare. In qua re oratione vos eum et auxiliis adjuvare necesse est, atque, ubi opus exegerit, solatiorum vestrorum ei praebere suffragia et paterna ac sacerdotali illum consolatione sicut convenit refovere, quatenus dum sanctitatis vestrae fuerit solamina consecutus, si quid Deo nostro lucrifacere, sicut optamus, valuerit, et vos possitis pariter mercedem acquirere, qui ad bona opera suffragii vestri devote copiam ministratis. Candidum autem presbyterum, communem filium, et patrimoniolium Ecclesiae nostrae fraternitas vestra, quippe ut unanimis nobis, studeat habere commendatum, ut aliquid",
          "candidate_score": 0.631884,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_11_13",
          "bdc_text": "Tu igitur viros illos pro candore tuo suscipias et tractes , ut nosti et solitus es . Ex Italia non habemus quicquam ; tu si quid habes ex Augusta , nobis communica. Vale .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1536",
          "psc_text": "est peragat, quatenus antequam homines ipsi ab Arogis revertantur, rex eis sub festinatione scripta transmittat, quae tamen ad nos deferantur, in quibus eis praecipiat ut nos subscribere non petant. Sed si tantum est, gloriosum fratrem nostrum, vel de episcopis unum, aut certe archidiaconum subscribere faciemus. De persona vero Augusti gratias agimus, atque studemus ut cum adversario suo causam suam secundum aequitatem definiat, qui ita illi ne illuc exhiberetur laborem imponi noluimus, ut tamen adversario ipsius justitiam non negemus. De aliis autem quia digne vobis gratias agere necdum occurrimus, in subsequenti responsalem dirigimus, per quem in charitate qua ad alterutrum nexi sumus amplius miserante Domino constringamur. Praeterea gloriae vestrae moeror nos vehementer afficit; sed quia vir sapiens ea quae per consolationem dicenda sunt cuncta novit, verbis vos consolari cessamus, sed oratione prosequimur, petentes ut omnipotens Deus vitam et salutem vestram vestrorumque omnium pietatis suae protectione custodiat, et cor vestrum in afflictione",
          "candidate_score": 0.631681,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_11_13",
          "bdc_text": "Tu igitur viros illos pro candore tuo suscipias et tractes , ut nosti et solitus es . Ex Italia non habemus quicquam ; tu si quid habes ex Augusta , nobis communica. Vale .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1569",
          "psc_text": "novimus, qui hoc credimus et docemus, contristari nimium de obeuntibus non debemus, ne quod apud alios pietatis tenet speciem, hoc magis nobis in culpa sit. Nam diffidentiae quodammodo genus est, contra hoc quod quisque praedicat torqueri moestitia, dicente Apostolo: Nolumus autem vos ignorare, fratres, de dormientibus, ut non contristemini, sicut et caeteri qui spem non habent (I Thess. IV, 12) . Hac itaque, frater charissime, ratione prospecta, studendum nobis est ut, sicut diximus, de mortuis non affligamur, sed affectum viventibus impendamus, quibus et pietas ad utilitatem et sit ad fructum dilectio. Proinde objurgando, hortando, 1012 suadendo, blandiendo, consolando prodesse quibus possumus festinemus. Lingua nostra bonis fomentum sit, pravis aculeus; tumidos retundat, iratos mitiget, pigros exacuat, desides hortatu succendat, refugientibus suadeat, asperis blandiatur, desperatos consoletur: ut quia ductores dicimur, viam salutis gradientibus ostendamus. Simus in custodia vigilantes, aditus contra hostis insidias solliciti muniamus. Et si quando per devia ovem de commissis",
          "candidate_score": 0.630861,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_14_16",
          "bdc_text": "Ex Rhetiae Curia , kalendis Iunii 1548 . Tui observantissimus Ioannes Comander. [ Adresse : ]",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_420",
          "psc_text": "corporis sui molestia retinemus. Et quia nunc ad suam Ecclesiam non valet remeare, propterea, eo absente, Ecclesiae ipsius fraternitati tuae operam providimus visitationis delegandam; admonentes charitatem tuam ut ita efficaciter omnes utilitates ejus exerceat, quatenus tui praesentia proprium se absentem habere non sentiat sacerdotem. Quidquid autem tibi visum fuerit pro utilitatibus ejusdem Ecclesiae ordinare, habebis modis omnibus ex nostra permissione licentiam. Reditus vero vel ornamenta, ministeriaque ipsius, sollicitudinis tuae intuitus et cura conservet. Et praeter ordinationes clericorum, caetera omnia in praedicta Ecclesia tanquam cardinalem et proprium te volumus agere sacerdotem. (Cf. Joan. Diac. l. IV, c. 52. Vide sup. ep. 9, inf. ep. 25, lib. V, ep. 34.) EPISTOLA XXV. AD ARIMINENSES CIVES. Illos de episcopi sui infirmitate accusat, ut Leontio in omnibus obediant jubet. Gregorius universis habitatoribus Arimini. Si culpam vestram, filii dilectissimi, intentius velitis attendere, assidua vos apud Deum debetis oratione purgare, quod episcopum vestrum non devota mente",
          "candidate_score": 0.630799,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_11_13",
          "bdc_text": "Tu igitur viros illos pro candore tuo suscipias et tractes , ut nosti et solitus es . Ex Italia non habemus quicquam ; tu si quid habes ex Augusta , nobis communica. Vale .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1008",
          "psc_text": "quod doletis. Sed quia diversa se tendit ubique concussio, in communi necessitate minus est de propria dolendum, sed studendum magis est ut patienter tolerando vincamus quod omnino devitare non possumus. Quanta autem nos a Langobardorum gladiis in quotidiana nostrorum civium depraedatione vel detruncatione atque interitu patimur, narrare recusamus, redum dolores nostros loquimur, ex compassione quam nobis impenditis vestros augeamus. 837 Praeterea ante aliquantum temporis communi filio Sabiniano diacono responsa Ecclesiae in urbe regia facienti scripta nostra transmisimus, quae vestrae fraternitati dirigere debuisset. Quae si suscepistis, miramur cur nobis ad ea minime respondistis. Et ideo quia cavendum est ne cujuslibet superbia scandalum Ecclesiis introducat, necesse est ut, eadem scripta subtiliter relegentes, omni studio et tota intentione quae ad honorem vestrum et pacem Ecclesiae pertinent conservetis. Omnipotens autem Deus, qui pietatis suae gratia sacerdotalem vobis animum et charitatem contulit, in suo vos servitio protegat, atque ab omni adversitate interius exteriusque custodiat, et",
          "candidate_score": 0.630788,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_14_16",
          "bdc_text": "Ex Rhetiae Curia , kalendis Iunii 1548 . Tui observantissimus Ioannes Comander. [ Adresse : ]",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1819",
          "psc_text": "pro derelicto, quod dici grave est, habeatur: idcirco illud monasterio tuo praesenti auctoritate cum omnibus ad se pertinentibus in perpetuum duximus uniondum: admonentes ut monachos in praedicta utraque monasteria debeas deputare, qui et curam illic diligenter habeant, et opus Dei regulari studeant institutione peragere, atque ita se in his, sicut convenit, exhibere, ut nec illos de neglectu, nec te de minori sollicitudine culpa confundat. Quidquid vero ad eadem monasteria pertinere cognoscis, si ab aliquibus irrationabiliter detinentur, ex hac nostra auctoritate repetendi, exigendique, atque tuo monasterio vendicandi habebis per omnia, Deo juvante, licentiam, quia dignum est ut quorum curam geris rebus nullo modo defrauderis. Monachos autem quos in monasterio Puteolis sito deputaveris, sub tua quidem diciplina, sed tamen Puteolano episcopo, cujus dioecesis est, non Neapolitano noveris subjacere. EPISTOLA LXII AD NEAPOLITANOS. Neque Joannem in episcopum eligendum fuisse, quod non castus; neque Petrum, si incautus sit ac fenerator. Alium igitur ex Ecclesiae",
          "candidate_score": 0.630731,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_14_16",
          "bdc_text": "Ex Rhetiae Curia , kalendis Iunii 1548 . Tui observantissimus Ioannes Comander. [ Adresse : ]",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1888",
          "psc_text": "constructione mercedem. Ipsum vero monasterium licet fraternitati vestrae sit supervacuum commendari, hortamur tamen ex abundanti ut id salva justitia, sicut vos decet, habeatis commendatum. EPISTOLA XXVI. AD JOANNEM SUBDIACONUM. Apud praefectum agat pro Joanne argentario. Gregorius Joanni subdiacono Ravennae. Qualiter Joannes argentarius indigentibus fidejussione fuit saepe remedium, experientia tua bene novit. Unde contigit ut nunc importuno quondam palatino fidejussor accedens, necessitatem non modicam patiatur, adeo ut in Ecclesia diu jam residens vehementius affligatur. Sed quia quibusdam erat suspicio quod praedicto Importuno non simpliciter, sed compendit causa fidejussor accesserit, ad sacratissimum corpus beati Petri apostolorum principis districta omnino sacramenta, quantum nobis renuntiatum est, praebuit, non solum nullum se ab eo commodum ex toto recepisse, verum etiam nec aliquid promissum habuisse, sed ei ut caeteris simpliciter accessisse. Et quia tam longo tempore innocentis hominis simplicitas non debet affligi, apud eminentissimum filium nostrum praefectum modis quibus valueris age, ut una ipsa statio, quae",
          "candidate_score": 0.629185,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_14_16",
          "bdc_text": "Ex Rhetiae Curia , kalendis Iunii 1548 . Tui observantissimus Ioannes Comander. [ Adresse : ]",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1246",
          "psc_text": "auxiliante Domino civitatis valeat custodia procurari. EPISTOLA XIX. AD MAURENTIUM MAGISTRUM MILITUM. Comitiolo de Romana Ecclesia bene merito pristinam impendat favorem. Gregorius Maurentio magistro militum. Veniens dilectissimus filius noster Cyprianus diaconus laudabile Comitioli studium, et quam nobis utilitatem Urminati castro fecerit, indicavit. Sed et multa de eo bona diversis testificationibus olim cognovimus. Et quia eum apud vos, sicut ante fuit, modo non esse audivimus, gloriam vestram petimus ut si quid est unde juste vestros animos fortassis offendit, nobis, quidquid illud est, remittatis, eique plenam gratiam reddere, atque illum in ea qua apud vos dudum fuit familiaritate recipere debeatis, et vestrum illi favorem, sicut revera proprio, salva ratione quocunque usus exegerit, impendatis. Ita ergo facite ut de integro ei gratia restituta, aut ipso renuntiante, aut aliis referentibus possimus agnoscere. EPISTOLA XX. AD MARINIANUM EPISCOPUM RAVENNAE. Commendat uxorem Joannis, quae in controversiam suae conditionis vocabatur. Gregorius Mariniano episcopo Ravennae. Joannes praesentium portitor",
          "candidate_score": 0.629134,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_14_16",
          "bdc_text": "Ex Rhetiae Curia , kalendis Iunii 1548 . Tui observantissimus Ioannes Comander. [ Adresse : ]",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1180",
          "psc_text": "contentio debeatis accedere, et utraque parte cominus constituta, loca quae in lite sunt vestra faciatis praesentia terminari, quadraginta tamen annorum utrique parti praescriptione servata. Quaecunque vero definita fuerint, ita servari fraternitas vestra sollicite studioseque provideat, ut denuo nec jurgium exinde aliquod excitari, nec querela aliqua ad nos valeat pervenire. Caesarius abbas venerabilis, quia noster olim fuerit, fraternitatem vestram credimus non latere, et ideo eum vobis salva aequitate in omnibus commendamus. Et quia in saecularibus causis omnino inexpertus est, vestra eum sollicitudine necesse est adjuvari; sic tamen, ut in cunctis, sic ut decet, rationem et justitiam conservetis. EPISTOLA XL. AD EULOGIUM EPISCOPUM. Sancti Petri sedem Romae, Alexandriae, et Antiochiae, unius esse atque unam; inde singularem episcoporum ibi sedentium unionem. Laudat quod haereticos oppugnet. Ligna offert. Mittit vicissim munera. Gregorius Eulogio episcopo Alexandrino. Suavissima mihi sanctitas vestra multa in epistolis suis de sancti Petri apostolorum principis 888 cathedra locuta est, dicens quod",
          "candidate_score": 0.628987,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_12_14",
          "bdc_text": "Ex Italia non habemus quicquam ; tu si quid habes ex Augusta , nobis communica. Vale . Ex Rhetiae Curia , kalendis Iunii 1548 .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1638",
          "psc_text": "memoriae Justiniani principis tempore, ita subripiente subito flamma incensum est, ut omnino ex ejus temporibus pene nulla charta remaneret. Alia autem, quia, quod nulli dicendum est, ea quae contra te sunt apud temetipsum debes documenta requirere, atque haec pro me in medium proferre. Ex qua re hortor ut vestra excellentia suis moribus congrua disponat, et quaeque ad pacem pertinent studiose peragat, ut regni vestri tempora per longa sint annorum curricula in magna laude memoranda. Praeterea transmisimus clavem aliam a sacratissimo beati Petri apostoli corpore, quae, cum digno honore reposita, quaeque apud vos invenerit benedicendo multiplicet. EPISTOLA CXXIII. AD VENANTIUM ET ITALICAM. Morbis afflictum ex suis ipsius molestiis atque ex generali totius orbis percussione, quae mundi finem proximum indicat, consolatur. Gregorius Domno Venantio patricio et Italicae jugalibus. Quosdam de Sicilia venientes, affectu quo debui, de sospitate vestrae excellentiae requirere 1032 curavi. Sed de assiduitate aegritudinum mihi tristia responderunt. Haec autem dicens,",
          "candidate_score": 0.624068,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_12_14",
          "bdc_text": "Ex Italia non habemus quicquam ; tu si quid habes ex Augusta , nobis communica. Vale . Ex Rhetiae Curia , kalendis Iunii 1548 .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_439",
          "psc_text": "autem cum talibus res agitur, in quos ecclesiasticae vigor non possit jurisdictionis extendi, de singulis quibusque capitulis probationes inter publica gesta depositas ad nos absque ulla dilatione transmittat, ut instructi subtiliter sciamus quid de his debeamus, Christo auxiliante, disponere. (Vide l. I, ep. 19 et 20, l. II, ep. 17 et 52. Cf. Joan. Diac. l. III, c. 9.) EPISTOLA XXXIII. AD DYNAMIUM PATRICIUM. Quadringentos solidos de reditibus Ecclesiae Romanae se accepisse significat. Mittit crucem sacris reliquiis refertam. Gregorius Dynamio patricio Galliarum, etc. Monstrat quam bene dispenset propria, qui fideliter administrat aliena. Quod vestra 648 nobis gloria ostendit, quae perenni muneri intenta, beato Petro apostolorum principi suorum redituum fructus intulit. Cui dum sua fideliter impenditis, haec apud eum vestra munera fecistis. Sic quippe agere hujus terrae gloriosos de aeterna gloria cogitantes decet, ut in eo quod temporaliter praevalent, mercedem sibi non temporalem parent. Proinde debitum salutationis alloquium persolventes, omnipotentem Dominum",
          "candidate_score": 0.622847,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_12_14",
          "bdc_text": "Ex Italia non habemus quicquam ; tu si quid habes ex Augusta , nobis communica. Vale . Ex Rhetiae Curia , kalendis Iunii 1548 .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_511",
          "psc_text": "securius liceat celebrare, et non de negligentia vestra contra fraternitatem tuam noster animus excitetur. EPISTOLA LX. AD ITALICAM PATRICIAM. In ipsis pauperum causis, ne litigiis immisceatur, silentium eligit. Cypriano potestatem facit ut cum Italica, si id ipsa velit, salvo pauperum jure, causam absque lite finiat. Gregorius Italicae patriciae. Suscepimus plenas dulcedine litteras vestras, atque incolumitatis excellentiae vestrae nos laetificavit auditus. Circa quas tanta est nostrae mentis sinceritas, ut nihil in earum tranquillitate simultatis reconditum, paternus nos suspicari permittat affectus. Sed omnipotens Deus faciat, ut sicut de vobis nos bona sentimus, ita mens vestra nobis bona respondeat, et dulcedinem, quam verbis impenditis, exhibeatis operibus. Nihil enim prodest gloriosissima sanitas et pulchritudo in superficie corporis, si vulnus latet intrinsecus. Atque illa magis cavenda est discordia, cui satellitium pax praebet exterior. Illud vero quod in epistolis praedictis revocare in memoriam nostram excellentia vestra studiose contendit, sciat scriptum vobis, nihil cum scandalo, nihil cum",
          "candidate_score": 0.621833,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_12_14",
          "bdc_text": "Ex Italia non habemus quicquam ; tu si quid habes ex Augusta , nobis communica. Vale . Ex Rhetiae Curia , kalendis Iunii 1548 .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_794",
          "psc_text": "haec ergo omnia incerta, ad solas lacrymas redeo, petens ut idem omnipotens Deus piissimum Dominum nostrum et sua hic manu regat, et in illo terribili judicio liberum ab omnibus delictis inveniat. Et me ita placere, si necesse est, hominibus faciat, ut aeternam ejus gratiam non offendam. EPISTOLA XLI. AD CONSTANTINAM AUGUSTAM. Imperatori suggerat Corsos ac Siculos inique ac nimium gravari. Etsi minus in Italiae expensas haberetur pecuniae, compescendos tamen oppressorum gemitus. Gregorius Constantinae Augustae. Cum serenissimam Dominam sciam de coelesti patria atque animae suae vita cogitare, culpam me committere vehementer existimo, si ea quae pro timore omnipotentis Domini sunt suggerenda siluero. (Grat. 12, q. 1, c. 8.) Dum in Sardinia insula multos esse gentilium cognovissem, eosque adhuc prave gentilitatis more idolorum sacrificiis deservire, et ejusdem insulae sacerdotes ad praedicandum Redemptorem nostrum torpentes existere, unum illuc ex Italiae episcopis misi, qui multos gentilium ad fidem Domino cooperante perduxit. Sed rem mihi",
          "candidate_score": 0.621426,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_6",
          "bdc_text": "Des operam cum cęteris symmystis tuis , ut complanetur , ne gravior offensio ingruat .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1223",
          "psc_text": "EPISCOPUM. Se quantum illius cum Maximo communione offensum, tantum poenitentia mitigatum. Commendatam responsali suo illius in urbe regia causam. Hortatur ad pastoralem sollicitudinem. Ipsi de Florentii episcopi causa inquisitionem mandat. Gregorius Sabiniano episcopo Jadertino. Sicut perseveranti culpae debetur jure vindicta, ita resipiscentibus est venia concedenda. Nam 902 ut res illa contra se merito iracundiam excitare, sic haec in sua prorsus dilectione solet concordiam propagare. Et ideo quia fraternitatem tuam a consortio et communione Maximi, ubi te prius neglectus impulerat, in tantum postea gravitas sacerdotii ad animum reducta suspendit, ut ejus sola nullatenus patereris esse segregatione contentus, nisi et in monasterii te claustra recipiens dudum commissa defleres, eapropter in nostram te gratiam ac communionem receptum esse non dubites; nam quantum nos prius culpa tuae charitatis offenderat, tantum poenitentia mitigavit. Hortamur igitur, dilectissime frater, ut gregi dominico pastoralem sollicitudinem instanter impendas, lucrumque de commissis ovibus facere diligenter invigiles; ut tanto tibi copiosae",
          "candidate_score": 0.596662,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 4,
      "cf_id": "cf021",
      "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae",
      "max_score": 0.700115,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_2_4",
          "bdc_text": "Ideo superfluum puto , ut ambo te melioribus addictum et occupatum obtundamus . At nunc venerabilis pater magister Augustinus Mainardus , ecclesię Claven [ n]ensis antistes , vir bene meritus de ecclesia Christi , literas petiit a me , ut occasione te accedendi et commodior illi aditus pateat , quamvis mihi tua pietas et ingenua facilitas ita perspectae et cognitae sint , ut quivis Christum recte docens et ipsius evangelium promovens tibi semper et per se satis sit gratus et acceptus . Tu igitur virum pium et honestum benigne suscipias , ut soles .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3874",
          "psc_text": "tuam Sanctitatem difficilis ei esset accessus: non enim parum de illo sollicitus sum; a qua me sollicitudine Dominus, ut spero, per tuae charitatis instantiam liberabit. Peto etiam mihi rescribere non graveris, quemadmodum sit in fide catholica ille Theodosius per quem Manichaei nonnulli sunt proditi; et ipsi quos ab eo proditos, putamus esse correctos. Si quid etiam de profectione sanctorum episcoporum forte audivisti, fac ut noverim. Deo vivas. EPISTOLA CCXXIII. Augustino Quodvultdeus, rursum efflagitans ut scribat opusculum de haeresibus. Domino merito venerabili, ac beatissimo sacro patri AUGUSTINO episcopo, QUOVULTDEUS diaconus. 1. Unum quidem Reverentiae tuae commonitorium, quod per ecclesiasticum dignatus es destinare, suscepi. Nam quod prius directum esse Beatitudo tua significavit, per virum honorabilem Philocalum, necdum ad me pervenit. Verum quamvis conscius propriorum semper fuerim peccatorum, nunc tamen evidenter agnovi adipiscendo illi quod exoravi muneri, meam toti Ecclesiae impedimento esse personam. Sed omnino confido quoniam qui per Unici sui gratiam, humani",
          "candidate_score": 0.700115,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_1_3",
          "bdc_text": "Multo tempore nullas ad te literas dedi , charissime Bullingere , ea nempe causa , quod Ioannes Blasius , collega meus iunior me et alacrior , sepius ad te scribit et ea , que com[m ]unicanda sunt , communicat . Ideo superfluum puto , ut ambo te melioribus addictum et occupatum obtundamus . At nunc venerabilis pater magister Augustinus Mainardus , ecclesię Claven [ n]ensis antistes , vir bene meritus de ecclesia Christi , literas petiit a me , ut occasione te accedendi et commodior illi aditus pateat , quamvis mihi tua pietas et ingenua facilitas ita perspectae et cognitae sint , ut quivis Christum recte docens et ipsius evangelium promovens tibi semper et per se satis sit gratus et acceptus .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_231",
          "psc_text": "Domino fratri sancto et unanimo AUGUSTINO, PAULINUS et THERASIA peccatores. 1. Jamdudum, frater in Christo Domino mi unanime, ut te in sanctis et piis laboribus tuis nescientem agnovi, absentemque vidi, tota mente complexus, alloquio quoque familiari atque fraterno per litteras audire properavi. Et credo in manu, et in gratia Domini sermonem meum ad te fuisse perlatum; sed morante adhuc puero quem ad te aliosque dilectos aeque Deo salutandos, ante hiemem miseramus, non potuimus ultra et officium nostrum suspendere, et desiderium sermonis tui cupidissimum temperare. Scripsimus itaque iterato nunc, si priores ad te litterae nostrae pervenire meruerunt; aut primo, si illis in manus tuas perveniendi felicitas non fuit. 2. Sed tu, frater spiritualis omnia judicans, amorem in te nostrum ne pendas officio solo, aut tempore litterarum. Dominus enim testis est, qui unus atque idem operatur in suis ubique charitatem suam, jam abinde nobis, ex quo te beneficio venerabilium episcoporum Aurelii et",
          "candidate_score": 0.69694,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_1_3",
          "bdc_text": "Multo tempore nullas ad te literas dedi , charissime Bullingere , ea nempe causa , quod Ioannes Blasius , collega meus iunior me et alacrior , sepius ad te scribit et ea , que com[m ]unicanda sunt , communicat . Ideo superfluum puto , ut ambo te melioribus addictum et occupatum obtundamus . At nunc venerabilis pater magister Augustinus Mainardus , ecclesię Claven [ n]ensis antistes , vir bene meritus de ecclesia Christi , literas petiit a me , ut occasione te accedendi et commodior illi aditus pateat , quamvis mihi tua pietas et ingenua facilitas ita perspectae et cognitae sint , ut quivis Christum recte docens et ipsius evangelium promovens tibi semper et per se satis sit gratus et acceptus .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573",
          "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,",
          "candidate_score": 0.696395,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_2_4",
          "bdc_text": "Ideo superfluum puto , ut ambo te melioribus addictum et occupatum obtundamus . At nunc venerabilis pater magister Augustinus Mainardus , ecclesię Claven [ n]ensis antistes , vir bene meritus de ecclesia Christi , literas petiit a me , ut occasione te accedendi et commodior illi aditus pateat , quamvis mihi tua pietas et ingenua facilitas ita perspectae et cognitae sint , ut quivis Christum recte docens et ipsius evangelium promovens tibi semper et per se satis sit gratus et acceptus . Tu igitur virum pium et honestum benigne suscipias , ut soles .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2409",
          "psc_text": "Excellentiam tuam. .. . EPISTOLA CLII. Macedonius Augustino, quaerens num ex religione sit quod episcopi apud judices intercedant pro reis. Domino merito venerabili, et unice colendo patri AUGUSTINO, MACEDONIUS. 1. Optatas admodum Sanctitatis tuae litteras accepi per Bonifacium venerandae legis antistitem; quem eo magis receptum dilexi quod a me desiderata pertulerat, sermonem Sanctitatis tuae et incolumitatem, domine merito venerabilis, et unice colende pater. Itaque sine mora quod petebat obtinuit. Verum quoniam existit occasio, hoc ipsum quantulumcumque est quod admonitus indulsi, nolo sine mercede remanere. Cupio enim accipere eam quae mihi commodet sine pendentis incommodo, imo quae mihi commodet cum gloria dependentis. 2. Officium sacerdotii vestri esse dicitis intervenire pro reis, et nisi obtineatis, offendi, quasi quod erat officii vestri minime reportetis. Hic ego vehementer ambigo utrum istud ex religione descendat. Nam si a Domino peccata adeo prohibentur, ut ne poenitendi quidem copia post primam tribuatur; quemadmodum nos possumus ex religione",
          "candidate_score": 0.695793,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_1_3",
          "bdc_text": "Multo tempore nullas ad te literas dedi , charissime Bullingere , ea nempe causa , quod Ioannes Blasius , collega meus iunior me et alacrior , sepius ad te scribit et ea , que com[m ]unicanda sunt , communicat . Ideo superfluum puto , ut ambo te melioribus addictum et occupatum obtundamus . At nunc venerabilis pater magister Augustinus Mainardus , ecclesię Claven [ n]ensis antistes , vir bene meritus de ecclesia Christi , literas petiit a me , ut occasione te accedendi et commodior illi aditus pateat , quamvis mihi tua pietas et ingenua facilitas ita perspectae et cognitae sint , ut quivis Christum recte docens et ipsius evangelium promovens tibi semper et per se satis sit gratus et acceptus .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3878",
          "psc_text": "Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me et ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse",
          "candidate_score": 0.694497,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_2_4",
          "bdc_text": "Ideo superfluum puto , ut ambo te melioribus addictum et occupatum obtundamus . At nunc venerabilis pater magister Augustinus Mainardus , ecclesię Claven [ n]ensis antistes , vir bene meritus de ecclesia Christi , literas petiit a me , ut occasione te accedendi et commodior illi aditus pateat , quamvis mihi tua pietas et ingenua facilitas ita perspectae et cognitae sint , ut quivis Christum recte docens et ipsius evangelium promovens tibi semper et per se satis sit gratus et acceptus . Tu igitur virum pium et honestum benigne suscipias , ut soles .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573",
          "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,",
          "candidate_score": 0.69416,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_3_5",
          "bdc_text": "At nunc venerabilis pater magister Augustinus Mainardus , ecclesię Claven [ n]ensis antistes , vir bene meritus de ecclesia Christi , literas petiit a me , ut occasione te accedendi et commodior illi aditus pateat , quamvis mihi tua pietas et ingenua facilitas ita perspectae et cognitae sint , ut quivis Christum recte docens et ipsius evangelium promovens tibi semper et per se satis sit gratus et acceptus . Tu igitur virum pium et honestum benigne suscipias , ut soles . Orta est quedam controversia in ecclesia Clave[nne ]nsi , ut a partibus ambabus audies .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2409",
          "psc_text": "Excellentiam tuam. .. . EPISTOLA CLII. Macedonius Augustino, quaerens num ex religione sit quod episcopi apud judices intercedant pro reis. Domino merito venerabili, et unice colendo patri AUGUSTINO, MACEDONIUS. 1. Optatas admodum Sanctitatis tuae litteras accepi per Bonifacium venerandae legis antistitem; quem eo magis receptum dilexi quod a me desiderata pertulerat, sermonem Sanctitatis tuae et incolumitatem, domine merito venerabilis, et unice colende pater. Itaque sine mora quod petebat obtinuit. Verum quoniam existit occasio, hoc ipsum quantulumcumque est quod admonitus indulsi, nolo sine mercede remanere. Cupio enim accipere eam quae mihi commodet sine pendentis incommodo, imo quae mihi commodet cum gloria dependentis. 2. Officium sacerdotii vestri esse dicitis intervenire pro reis, et nisi obtineatis, offendi, quasi quod erat officii vestri minime reportetis. Hic ego vehementer ambigo utrum istud ex religione descendat. Nam si a Domino peccata adeo prohibentur, ut ne poenitendi quidem copia post primam tribuatur; quemadmodum nos possumus ex religione",
          "candidate_score": 0.693118,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_3_5",
          "bdc_text": "At nunc venerabilis pater magister Augustinus Mainardus , ecclesię Claven [ n]ensis antistes , vir bene meritus de ecclesia Christi , literas petiit a me , ut occasione te accedendi et commodior illi aditus pateat , quamvis mihi tua pietas et ingenua facilitas ita perspectae et cognitae sint , ut quivis Christum recte docens et ipsius evangelium promovens tibi semper et per se satis sit gratus et acceptus . Tu igitur virum pium et honestum benigne suscipias , ut soles . Orta est quedam controversia in ecclesia Clave[nne ]nsi , ut a partibus ambabus audies .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_744",
          "psc_text": "inimicitias pervenisse; laetum erit, et multo majus ex inimicitiis talibus ad pristinam concordiam revertisse. EPISTOLA LXXIV. Augustinus Praesidium rogat ut superiorem epistolam curet Hieronymo reddendam, utque sibi eumdem suis etiam litteris placet. Domino beatissimo, et merito venerando fratri, et consacerdoti PRAESIDIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Sicut praesens rogavi Sinceritatem tuam, nunc quoque commoneo, ut litteras meas sancto fratri et compresbytero nostro Hieronymo mittere non graveris. Ut autem noverit Charitas tua quemadmodum etiam tu illi pro mea causa scribere debeas, misi exemplaria litterarum, et mearum ad ipsum, et ad me ipsius, quibus lectis pro tua sancta prudentia facile videas et modum meum, quem servandum putavi, et motum ejus, quem non frustra timui. Aut si ego quod non debui, vel quomodo non debui, aliquid scripsi; non ad illum de me, sed ad me ipsum potius fraterna dilectione mitte sermonem, quo correctus petam ut ignoscat, si meam culpam ipse cognovero. EPISTOLA LXXV.",
          "candidate_score": 0.69293,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_2_4",
          "bdc_text": "Ideo superfluum puto , ut ambo te melioribus addictum et occupatum obtundamus . At nunc venerabilis pater magister Augustinus Mainardus , ecclesię Claven [ n]ensis antistes , vir bene meritus de ecclesia Christi , literas petiit a me , ut occasione te accedendi et commodior illi aditus pateat , quamvis mihi tua pietas et ingenua facilitas ita perspectae et cognitae sint , ut quivis Christum recte docens et ipsius evangelium promovens tibi semper et per se satis sit gratus et acceptus . Tu igitur virum pium et honestum benigne suscipias , ut soles .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4128",
          "psc_text": "Quibus ordinandis rebus, si, ut collum exueres induendum sapientiae vinculis, profectus a nobis es; quid tibi nocent, aut quo pacto te pervellunt matris lacrymae fluentes carne, aut servi fuga, aut mors ancillarum, aut fratrum morbosa valetudo? Si est in te charitas ordinata, scias praeponere majora minoribus, et misericordia moveri, ut pauperes evangelizentur, ne messis Domini copiosa, operariorum inopia, in praedam volucribus jaceat, et paratum habere cor ad sequendum Domini voluntatem, in eo quod vel flagellando vel parcendo agere statuerit cum servis suis: haec meditare, in his esto, ut provectus tuus manifestus sit in omnibus (I Tim. IV, 15). Obsecro te ut caveas ne majorem tristitiam des bonis fratribus torpore tuo, quam laetitiam alacritate jam dederas. Commendare te autem litteris quibus voluisti, tam superfluum putavi, quam si quisquam te mihi eodem modo commendare voluisset. EPISTOLA CCXLIV. Augustinus Chrisimo, consolans ne deficiat in adversis. Domino vere ac merito charissimo, et praedicando fratri",
          "candidate_score": 0.690922,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_3_5",
          "bdc_text": "At nunc venerabilis pater magister Augustinus Mainardus , ecclesię Claven [ n]ensis antistes , vir bene meritus de ecclesia Christi , literas petiit a me , ut occasione te accedendi et commodior illi aditus pateat , quamvis mihi tua pietas et ingenua facilitas ita perspectae et cognitae sint , ut quivis Christum recte docens et ipsius evangelium promovens tibi semper et per se satis sit gratus et acceptus . Tu igitur virum pium et honestum benigne suscipias , ut soles . Orta est quedam controversia in ecclesia Clave[nne ]nsi , ut a partibus ambabus audies .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3958",
          "psc_text": "multum displicent, quantum existimo, si propensiore charitate, quam severitate legisti. Non est multum; sed multum gratum, si pro litteris nostris, et his et illis, unam nobis epistolam reddas. Saluto et pignus pacis, quod Domino Deo nostro adjuvante feliciter accepisti, ea dilectione qua debeo. EPISTOLA CCXXX. Darius Augustino, pro litteris ab eo acceptis gratiam referens, et petens mitti sibi libros Confessionum, seque ipsius apud Deum precibus commendatum cupiens. DARIUS AUGUSTINO domino suo salutem. 1. Utinam, domine sancte pater, ut meum nomen ad aures tuas, coepiscoporum, ut ais, tuorum Urbani et Novati benigna erga me gratia faciente, perlatum est; ita memetipsum Deus omnium, Deus tuus, manibus tuis atque oculis obtulisset: non quo majorem, aut forsitan talem, qualem tantorum virorum apud te benevolus sermo, et litterarum mentio fecerat, tui me probasset melior lima judicii; sed ut coelestis sapientiae tuae verissimos atque immortales fructus, ore tuo potius, veluti cujusdam purae aquae dulcedinem, ab ipso",
          "candidate_score": 0.69089,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_3_5",
          "bdc_text": "At nunc venerabilis pater magister Augustinus Mainardus , ecclesię Claven [ n]ensis antistes , vir bene meritus de ecclesia Christi , literas petiit a me , ut occasione te accedendi et commodior illi aditus pateat , quamvis mihi tua pietas et ingenua facilitas ita perspectae et cognitae sint , ut quivis Christum recte docens et ipsius evangelium promovens tibi semper et per se satis sit gratus et acceptus . Tu igitur virum pium et honestum benigne suscipias , ut soles . Orta est quedam controversia in ecclesia Clave[nne ]nsi , ut a partibus ambabus audies .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_691",
          "psc_text": "ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici, et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, et omnes fratres qui tecum ac de te in Domino gaudent. Memor nostri exaudiaris a Domino in omni sancto desiderio tuo, domine charissime et desideratissime, et honorande in Christo frater. EPISTOLA LXVIII. Hieronymus Augustino, jam accepta epistola quae continet quaestionem de mendacio officioso, sed dubitans etiamnum an sit Augustini, negat se responsurum nisi sit certus de auctore. Meminit et Ruffini ficto nomine. Domino vere sancto, ac beatissimo papae AUGUSTINO, HIERONYMUS, in Christo salutem. 1. In ipso profectionis articulo, sancti filii nostri Asterii hypodiaconi, necessarii mei, Beatitudinis tuae litterae supervenerunt, quibus satisfacis te contra parvitatem meam librum Romam non misisse. Hoc nec ego factum audieram; sed epistolae cujusdam, quasi ad me",
          "candidate_score": 0.690869,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_2_4",
          "bdc_text": "Ideo superfluum puto , ut ambo te melioribus addictum et occupatum obtundamus . At nunc venerabilis pater magister Augustinus Mainardus , ecclesię Claven [ n]ensis antistes , vir bene meritus de ecclesia Christi , literas petiit a me , ut occasione te accedendi et commodior illi aditus pateat , quamvis mihi tua pietas et ingenua facilitas ita perspectae et cognitae sint , ut quivis Christum recte docens et ipsius evangelium promovens tibi semper et per se satis sit gratus et acceptus . Tu igitur virum pium et honestum benigne suscipias , ut soles .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4194",
          "psc_text": "pro visu, relegero. Divina te clementia tueatur annis innumeris, domine venerabilis. Cur mihi fons orbis parvo sermone meavit? An minus apta suis speravit corda fluentis? Cum pateat mens omnis aquis, spectetque loquacem Relligionis opem gratos da sensibus imbres, Exspectat quos plena fides Christi de stipite pendens. EPISTOLA CCLXI. Augustinus Audaci excusat occupationes suas, admonens ut vel intendat evolvendis ipsius libris, vel praesens audiat ipsum loquentem. Domino dilectissimo et in Christo praedicando, nimiumque desiderabili fratri AUDACI, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Brevem epistolam tuam, sed plane vehementem flagitatricem prolixae epistolae meae, non invitus, imo etiam laetus accepi. Non quod facile sufficerem aviditati, sed quod gratularer Charitati tuae; quia etsi non de idoneo expetis, bonum est tamen quod expetis. Et ad longam quidem epistolam conscribendam magis mihi otium quam facultas defit; occupatissimo scilicet ecclesiasticis curis, a quibus pauculae temporum stillae vix recreant, vel cogitantem aliquid, vel ea quae magis urgent et mihi",
          "candidate_score": 0.690336,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_2_4",
          "bdc_text": "Ideo superfluum puto , ut ambo te melioribus addictum et occupatum obtundamus . At nunc venerabilis pater magister Augustinus Mainardus , ecclesię Claven [ n]ensis antistes , vir bene meritus de ecclesia Christi , literas petiit a me , ut occasione te accedendi et commodior illi aditus pateat , quamvis mihi tua pietas et ingenua facilitas ita perspectae et cognitae sint , ut quivis Christum recte docens et ipsius evangelium promovens tibi semper et per se satis sit gratus et acceptus . Tu igitur virum pium et honestum benigne suscipias , ut soles .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_257",
          "psc_text": "Licenti, ad Christum posse incitari, jam a pueris ad studia veritatis et sapientiae, quod utrumque vere est Christus, et omnis boni summum bonum venerabilis Augustini spiritu et ore flammatum. Qui si parum apud te pro te valuit, quid ego tanto intervallo posterior, et omnium illius opum pauper, efficiam? Sed quia et illius facultatis potentia, et tui ingenii humanitate confisus, pleniora atque majora in te spero elaborata quam elaboranda, ausus sum hiscere duplici gratia, ut et illi viro debita charitate compararer in sollicitudine tui, et inter eos qui salutem tuam diligunt, vel contestato numerarer affectu. Nam effectus in tui perfectione palmam Augustino potissimum destinatam scio. Vereor, fili, ne aures tuas asperitate temerarii sermonis offenderim, et per aures animo etiam tuo taedii mei vulnus intulerim. Sed in mentem venit epistola tua, qua te musicis familiarem modis intellexi: a quo studio ego aevi quondam tui non abhorrui. Itaque mihi ad tuam mentem, si",
          "candidate_score": 0.688461,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_3_5",
          "bdc_text": "At nunc venerabilis pater magister Augustinus Mainardus , ecclesię Claven [ n]ensis antistes , vir bene meritus de ecclesia Christi , literas petiit a me , ut occasione te accedendi et commodior illi aditus pateat , quamvis mihi tua pietas et ingenua facilitas ita perspectae et cognitae sint , ut quivis Christum recte docens et ipsius evangelium promovens tibi semper et per se satis sit gratus et acceptus . Tu igitur virum pium et honestum benigne suscipias , ut soles . Orta est quedam controversia in ecclesia Clave[nne ]nsi , ut a partibus ambabus audies .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3874",
          "psc_text": "tuam Sanctitatem difficilis ei esset accessus: non enim parum de illo sollicitus sum; a qua me sollicitudine Dominus, ut spero, per tuae charitatis instantiam liberabit. Peto etiam mihi rescribere non graveris, quemadmodum sit in fide catholica ille Theodosius per quem Manichaei nonnulli sunt proditi; et ipsi quos ab eo proditos, putamus esse correctos. Si quid etiam de profectione sanctorum episcoporum forte audivisti, fac ut noverim. Deo vivas. EPISTOLA CCXXIII. Augustino Quodvultdeus, rursum efflagitans ut scribat opusculum de haeresibus. Domino merito venerabili, ac beatissimo sacro patri AUGUSTINO episcopo, QUOVULTDEUS diaconus. 1. Unum quidem Reverentiae tuae commonitorium, quod per ecclesiasticum dignatus es destinare, suscepi. Nam quod prius directum esse Beatitudo tua significavit, per virum honorabilem Philocalum, necdum ad me pervenit. Verum quamvis conscius propriorum semper fuerim peccatorum, nunc tamen evidenter agnovi adipiscendo illi quod exoravi muneri, meam toti Ecclesiae impedimento esse personam. Sed omnino confido quoniam qui per Unici sui gratiam, humani",
          "candidate_score": 0.688415,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_2_4",
          "bdc_text": "Ideo superfluum puto , ut ambo te melioribus addictum et occupatum obtundamus . At nunc venerabilis pater magister Augustinus Mainardus , ecclesię Claven [ n]ensis antistes , vir bene meritus de ecclesia Christi , literas petiit a me , ut occasione te accedendi et commodior illi aditus pateat , quamvis mihi tua pietas et ingenua facilitas ita perspectae et cognitae sint , ut quivis Christum recte docens et ipsius evangelium promovens tibi semper et per se satis sit gratus et acceptus . Tu igitur virum pium et honestum benigne suscipias , ut soles .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3958",
          "psc_text": "multum displicent, quantum existimo, si propensiore charitate, quam severitate legisti. Non est multum; sed multum gratum, si pro litteris nostris, et his et illis, unam nobis epistolam reddas. Saluto et pignus pacis, quod Domino Deo nostro adjuvante feliciter accepisti, ea dilectione qua debeo. EPISTOLA CCXXX. Darius Augustino, pro litteris ab eo acceptis gratiam referens, et petens mitti sibi libros Confessionum, seque ipsius apud Deum precibus commendatum cupiens. DARIUS AUGUSTINO domino suo salutem. 1. Utinam, domine sancte pater, ut meum nomen ad aures tuas, coepiscoporum, ut ais, tuorum Urbani et Novati benigna erga me gratia faciente, perlatum est; ita memetipsum Deus omnium, Deus tuus, manibus tuis atque oculis obtulisset: non quo majorem, aut forsitan talem, qualem tantorum virorum apud te benevolus sermo, et litterarum mentio fecerat, tui me probasset melior lima judicii; sed ut coelestis sapientiae tuae verissimos atque immortales fructus, ore tuo potius, veluti cujusdam purae aquae dulcedinem, ab ipso",
          "candidate_score": 0.687008,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_3_5",
          "bdc_text": "At nunc venerabilis pater magister Augustinus Mainardus , ecclesię Claven [ n]ensis antistes , vir bene meritus de ecclesia Christi , literas petiit a me , ut occasione te accedendi et commodior illi aditus pateat , quamvis mihi tua pietas et ingenua facilitas ita perspectae et cognitae sint , ut quivis Christum recte docens et ipsius evangelium promovens tibi semper et per se satis sit gratus et acceptus . Tu igitur virum pium et honestum benigne suscipias , ut soles . Orta est quedam controversia in ecclesia Clave[nne ]nsi , ut a partibus ambabus audies .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2412",
          "psc_text": "talis meriti qualis tu es, etiam gratiam agam. Pleraque enim quae sponte facere videri nolo, ne remissio severitatis alios armet in crimina, opto bonis intercessoribus relaxare, ut quod libens concedo, salva severitate judicii, alterius merito videatur indultum. De scriptis Sanctitatis tuae aliqua mihi promiseras, et non accepi; quaeso ut vel nunc mittas, et ad hanc meam epistolam respondeas, ut quia Sanctitatem tuam interim videre non datur, saltem sermonibus tuis pascar. Incolumem Sanctitatem tuam divinitas aeterna tueatur aevo largissimo, domine merito venerabilis, et vere colende pater. EPISTOLA CLIII. Quaesito respondet Augustinus; multa obiter disserens de restituendis rebus quae proximo ablatae vel male partae sunt. AUGUSTINUS episcopus, famulus Christi familiaeque ejus, dilecto filio MACEDONIO, in Domino salutem. CAP. PRIMUM. 1. Negotiosissimum in republica virum, et non suis, sed aliorum utilitatibus attentissimum, qualem te esse et tibi gratulamur et rebus humanis, nec deserere debemus alloquio, nec occupare prooemio. Accipe itaque quod per me,",
          "candidate_score": 0.686392,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_3_5",
          "bdc_text": "At nunc venerabilis pater magister Augustinus Mainardus , ecclesię Claven [ n]ensis antistes , vir bene meritus de ecclesia Christi , literas petiit a me , ut occasione te accedendi et commodior illi aditus pateat , quamvis mihi tua pietas et ingenua facilitas ita perspectae et cognitae sint , ut quivis Christum recte docens et ipsius evangelium promovens tibi semper et per se satis sit gratus et acceptus . Tu igitur virum pium et honestum benigne suscipias , ut soles . Orta est quedam controversia in ecclesia Clave[nne ]nsi , ut a partibus ambabus audies .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1644",
          "psc_text": "Domino Christo unanime, magister meus in fide veritatis, et susceptor meus in visceribus charitatis. EPISTOLA CXXII. Augustinus clero et populo Hipponensi excusat absentiam suam, adhortans ut in sublevandis pauperibus solito sint alacriores, ob afflictiones temporarias. Dilectissimis fratribus conclericis et universae plebi, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. In primis peto charitatem vestram, et per Christum obsecro, ne vos mea contristet absentia corporalis. Nam spiritu et cordis affectu puto vos non dubitare nullo modo me a vobis posse discedere; quamvis me amplius contristet, quam forte vos ipsos, quod infirmitas mea sufficere non potest omnibus curis, quas de me exigunt membra Christi, quibus me et timor ejus et charitas servire compellit. Illud enim noverit Dilectio vestra, nunquam me absentem fuisse licentiosa libertate, sed necessaria servitute, quae saepe sanctos fratres et collegas meos, etiam labores marinos et transmarinos compulit sustinere; a quibus me semper non indevotio mentis, sed minus idonea valetudo corporis excusavit. Proinde,",
          "candidate_score": 0.686221,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_2_4",
          "bdc_text": "Ideo superfluum puto , ut ambo te melioribus addictum et occupatum obtundamus . At nunc venerabilis pater magister Augustinus Mainardus , ecclesię Claven [ n]ensis antistes , vir bene meritus de ecclesia Christi , literas petiit a me , ut occasione te accedendi et commodior illi aditus pateat , quamvis mihi tua pietas et ingenua facilitas ita perspectae et cognitae sint , ut quivis Christum recte docens et ipsius evangelium promovens tibi semper et per se satis sit gratus et acceptus . Tu igitur virum pium et honestum benigne suscipias , ut soles .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1820",
          "psc_text": "cum ad antistitem Augustinum venitur, legi deest quidquid contigerit ignorari. Incolumem Venerationem tuam divinitas summa tueatur, domine vere sancte, ac merito venerabilis pater. EPISTOLA CXXXVI. Marcellinus Augustino, rogans ut Volusiano faciat satis, et narrans quosdam calumniari quod Deus veterem Legem prae taedio seu consiliorum inconstantia abrogarit, quodque doctrina evangelica sit reipublicae inutilis; denique christianos principes multum malorum invexisse reipublicae. Domino nimiumque venerabili, et omnibus mihi officiis unice percolendo patri AUGUSTINO, MARCELLINUS. 1. Vir illustris Volusianus Beatitudinis tuae mihi litteras legit, imo me quidem cogente pluribus legit, quae scilicet omnia quae a te dicuntur, cum vere miranda sint, usquequaque miratus sum. Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum",
          "candidate_score": 0.685846,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_3_5",
          "bdc_text": "At nunc venerabilis pater magister Augustinus Mainardus , ecclesię Claven [ n]ensis antistes , vir bene meritus de ecclesia Christi , literas petiit a me , ut occasione te accedendi et commodior illi aditus pateat , quamvis mihi tua pietas et ingenua facilitas ita perspectae et cognitae sint , ut quivis Christum recte docens et ipsius evangelium promovens tibi semper et per se satis sit gratus et acceptus . Tu igitur virum pium et honestum benigne suscipias , ut soles . Orta est quedam controversia in ecclesia Clave[nne ]nsi , ut a partibus ambabus audies .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4152",
          "psc_text": "Domino conjunctos; atque ut hanc tanquam meam epistolam deputes, peto: etsi enim aliam propriam mittere potuissem, tamen malui huic suscribere, ut unanimitatem nostram una etiam pagina testaretur. EPISTOLA CCXLIX. Augustinus Restituto, quatenus mali tolerandi in Ecclesia. Domino desiderantissimo, et honorifica sinceritate charissimo fratri, et condiacono RESTITUTO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Aestus indicantes piam flammam cordis tui, indicavit mihi fidelissimus, ut scis, particeps eorum, frater Deogratias. Lege itaque Tychonium quem bene nosti, non quidem omnia probaturus; nam quae in illo cavenda sint, bene nosti. Hanc tamen quaestionem, quomodo in Ecclesia Dei si qua forte perversa vel etiam scelerata corrigere aut exstinguere non valemus, salvo unitatis vinculo toleranda sint, strenue videtur mihi tractavisse atque solvisse. Quanquam in ejus litteris tantummodo intentione correcta, ad ipsos divinarum Scripturarum fontes recurrere nos oportet, ut ibi videamus quam pauca de hac re testimonia sententiarum, vel exempla gestorum posuit, et quam nemo possit omnia ponere, nisi qui",
          "candidate_score": 0.685189,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_3",
          "bdc_text": "At nunc venerabilis pater magister Augustinus Mainardus , ecclesię Claven [ n]ensis antistes , vir bene meritus de ecclesia Christi , literas petiit a me , ut occasione te accedendi et commodior illi aditus pateat , quamvis mihi tua pietas et ingenua facilitas ita perspectae et cognitae sint , ut quivis Christum recte docens et ipsius evangelium promovens tibi semper et per se satis sit gratus et acceptus .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3958",
          "psc_text": "multum displicent, quantum existimo, si propensiore charitate, quam severitate legisti. Non est multum; sed multum gratum, si pro litteris nostris, et his et illis, unam nobis epistolam reddas. Saluto et pignus pacis, quod Domino Deo nostro adjuvante feliciter accepisti, ea dilectione qua debeo. EPISTOLA CCXXX. Darius Augustino, pro litteris ab eo acceptis gratiam referens, et petens mitti sibi libros Confessionum, seque ipsius apud Deum precibus commendatum cupiens. DARIUS AUGUSTINO domino suo salutem. 1. Utinam, domine sancte pater, ut meum nomen ad aures tuas, coepiscoporum, ut ais, tuorum Urbani et Novati benigna erga me gratia faciente, perlatum est; ita memetipsum Deus omnium, Deus tuus, manibus tuis atque oculis obtulisset: non quo majorem, aut forsitan talem, qualem tantorum virorum apud te benevolus sermo, et litterarum mentio fecerat, tui me probasset melior lima judicii; sed ut coelestis sapientiae tuae verissimos atque immortales fructus, ore tuo potius, veluti cujusdam purae aquae dulcedinem, ab ipso",
          "candidate_score": 0.684925,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_3_5",
          "bdc_text": "At nunc venerabilis pater magister Augustinus Mainardus , ecclesię Claven [ n]ensis antistes , vir bene meritus de ecclesia Christi , literas petiit a me , ut occasione te accedendi et commodior illi aditus pateat , quamvis mihi tua pietas et ingenua facilitas ita perspectae et cognitae sint , ut quivis Christum recte docens et ipsius evangelium promovens tibi semper et per se satis sit gratus et acceptus . Tu igitur virum pium et honestum benigne suscipias , ut soles . Orta est quedam controversia in ecclesia Clave[nne ]nsi , ut a partibus ambabus audies .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4172",
          "psc_text": "nobis christianam nisi christiano non posse; nihil tamen mihi tale de filio tuo, quem adhuc paganum audio, promittere voluisti: quanto magis ego, propter illa quae in epistola memorati fratris mei legere poteris, quidquam de illius puellae connubio spondere non debeo, etiamsi quod dixi de filio tuo non tantum promissum tenerem, sed jam etiam factum esse gauderem? EPISTOLA CCLVI. Officiose Augustinus ad Christinum scribit. Domino merito praedicando, sinceriterque charissimo ac desiderantissimo fratri CHRISTINO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Epistolam meam desiderare te, mihi tua epistola nuntiavit. Frater autem Jacobus ejus desiderii erga nos tui locupletior testis accessit, quia plura mihi de te suavia atque in seipso experta locutus est, quam illa parva chartula potuit. Unde tuae benignitati congratulor, et de tuo pectore christiano Domino Deo nostro, cujus haec dona sunt, gratias ago, domine merito praedicande, sinceriterque charissime ac desiderantissime frater. Quod autem petis, ut litteris te quaeram; ego te affectu quaero, qui",
          "candidate_score": 0.684849,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_3_5",
          "bdc_text": "At nunc venerabilis pater magister Augustinus Mainardus , ecclesię Claven [ n]ensis antistes , vir bene meritus de ecclesia Christi , literas petiit a me , ut occasione te accedendi et commodior illi aditus pateat , quamvis mihi tua pietas et ingenua facilitas ita perspectae et cognitae sint , ut quivis Christum recte docens et ipsius evangelium promovens tibi semper et per se satis sit gratus et acceptus . Tu igitur virum pium et honestum benigne suscipias , ut soles . Orta est quedam controversia in ecclesia Clave[nne ]nsi , ut a partibus ambabus audies .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2795",
          "psc_text": "melius posse novit tua Dilectio, per Dominum obsecro ut id nobiscum communicare digneris. EPISTOLA CLXVIII. Timasius et Jacobus Augustino, gratias agentes pro scripto ipsis libro de Natura et Gratia, adversus libellum Pelagii, naturam non sine gratiae invidia defendentis. Domino vere beatissimo, et merito venerabili patri episcopo AUGUSTINO, TIMASIUS et JACOBUS, in Domino salutem. Ita nos refecit et recreavit gratia Dei, ministrata per verbum tuum, ut prorsus germani dicamus, « Misit verbum suum, et sanavit eos » (Psal. CVI, 20), domine beatissime, et merito venerabilis pater. Sane ea diligentia ventilasse Sanctitatem tuam textum ejusdem libelli reperimus, ut ad singulos apices responsa reddita stupeamus, sive in his quae refutare, detestari, aut fugere deceat christianum; sive in illis in quibus non satis invenitur errasse, quamvis nescio qua calliditate, in ipsis quoque gratiam Dei credidit supprimendam. Sed unum est quod nos in tanto beneficio afficit, quia tarde hoc tam praeclarum gratiae Dei munus effulsit:",
          "candidate_score": 0.68464,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_3_5",
          "bdc_text": "At nunc venerabilis pater magister Augustinus Mainardus , ecclesię Claven [ n]ensis antistes , vir bene meritus de ecclesia Christi , literas petiit a me , ut occasione te accedendi et commodior illi aditus pateat , quamvis mihi tua pietas et ingenua facilitas ita perspectae et cognitae sint , ut quivis Christum recte docens et ipsius evangelium promovens tibi semper et per se satis sit gratus et acceptus . Tu igitur virum pium et honestum benigne suscipias , ut soles . Orta est quedam controversia in ecclesia Clave[nne ]nsi , ut a partibus ambabus audies .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821",
          "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,",
          "candidate_score": 0.684105,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_3",
          "bdc_text": "At nunc venerabilis pater magister Augustinus Mainardus , ecclesię Claven [ n]ensis antistes , vir bene meritus de ecclesia Christi , literas petiit a me , ut occasione te accedendi et commodior illi aditus pateat , quamvis mihi tua pietas et ingenua facilitas ita perspectae et cognitae sint , ut quivis Christum recte docens et ipsius evangelium promovens tibi semper et per se satis sit gratus et acceptus .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2795",
          "psc_text": "melius posse novit tua Dilectio, per Dominum obsecro ut id nobiscum communicare digneris. EPISTOLA CLXVIII. Timasius et Jacobus Augustino, gratias agentes pro scripto ipsis libro de Natura et Gratia, adversus libellum Pelagii, naturam non sine gratiae invidia defendentis. Domino vere beatissimo, et merito venerabili patri episcopo AUGUSTINO, TIMASIUS et JACOBUS, in Domino salutem. Ita nos refecit et recreavit gratia Dei, ministrata per verbum tuum, ut prorsus germani dicamus, « Misit verbum suum, et sanavit eos » (Psal. CVI, 20), domine beatissime, et merito venerabilis pater. Sane ea diligentia ventilasse Sanctitatem tuam textum ejusdem libelli reperimus, ut ad singulos apices responsa reddita stupeamus, sive in his quae refutare, detestari, aut fugere deceat christianum; sive in illis in quibus non satis invenitur errasse, quamvis nescio qua calliditate, in ipsis quoque gratiam Dei credidit supprimendam. Sed unum est quod nos in tanto beneficio afficit, quia tarde hoc tam praeclarum gratiae Dei munus effulsit:",
          "candidate_score": 0.684098,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_3",
          "bdc_text": "At nunc venerabilis pater magister Augustinus Mainardus , ecclesię Claven [ n]ensis antistes , vir bene meritus de ecclesia Christi , literas petiit a me , ut occasione te accedendi et commodior illi aditus pateat , quamvis mihi tua pietas et ingenua facilitas ita perspectae et cognitae sint , ut quivis Christum recte docens et ipsius evangelium promovens tibi semper et per se satis sit gratus et acceptus .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3874",
          "psc_text": "tuam Sanctitatem difficilis ei esset accessus: non enim parum de illo sollicitus sum; a qua me sollicitudine Dominus, ut spero, per tuae charitatis instantiam liberabit. Peto etiam mihi rescribere non graveris, quemadmodum sit in fide catholica ille Theodosius per quem Manichaei nonnulli sunt proditi; et ipsi quos ab eo proditos, putamus esse correctos. Si quid etiam de profectione sanctorum episcoporum forte audivisti, fac ut noverim. Deo vivas. EPISTOLA CCXXIII. Augustino Quodvultdeus, rursum efflagitans ut scribat opusculum de haeresibus. Domino merito venerabili, ac beatissimo sacro patri AUGUSTINO episcopo, QUOVULTDEUS diaconus. 1. Unum quidem Reverentiae tuae commonitorium, quod per ecclesiasticum dignatus es destinare, suscepi. Nam quod prius directum esse Beatitudo tua significavit, per virum honorabilem Philocalum, necdum ad me pervenit. Verum quamvis conscius propriorum semper fuerim peccatorum, nunc tamen evidenter agnovi adipiscendo illi quod exoravi muneri, meam toti Ecclesiae impedimento esse personam. Sed omnino confido quoniam qui per Unici sui gratiam, humani",
          "candidate_score": 0.68397,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_3_5",
          "bdc_text": "At nunc venerabilis pater magister Augustinus Mainardus , ecclesię Claven [ n]ensis antistes , vir bene meritus de ecclesia Christi , literas petiit a me , ut occasione te accedendi et commodior illi aditus pateat , quamvis mihi tua pietas et ingenua facilitas ita perspectae et cognitae sint , ut quivis Christum recte docens et ipsius evangelium promovens tibi semper et per se satis sit gratus et acceptus . Tu igitur virum pium et honestum benigne suscipias , ut soles . Orta est quedam controversia in ecclesia Clave[nne ]nsi , ut a partibus ambabus audies .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3870",
          "psc_text": "dones indoctis Ecclesiae, qui te agnoscis sapientibus atque insipientibus debitorem (Rom. I, 14), merito ac jure dicturus: « Videte quoniam non mihi soli laboravi, sed omnibus exquirentibus veritatem » (Eccli. XXIV, 47, et XXXIII, 18). Potui adhuc offerre supplices et multiplices preces, et mecum imperitorum classes adsciscere; sed malui jam audire dictantem, quam adhuc occupare legentem. EPISTOLA CCXXII. Augustinus Quodvultdeo, excusans propositi operis difficultatem, remque ab aliis tentatam esse admonens. Dilectissimo filio et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Acceptis litteris Charitatis tuae, ubi a me ardentissimo studio postulasti ut de omnibus haeresibus quae post Domini Salvatoris adventum adversus ejus doctrinam pullulaverunt, aliquid breviter scriberem; quam sit hoc difficile, continuo reperta occasione rescripsi per filium meum Hipponensium primarium Philocalum: mox autem etiam ista oblata est, qua nunc rescribo, et breviter difficultatem operis ejus ostendo. 2. Philastrius quidam Brixiensis episcopus, quem cum sancto Ambrosio Mediolani etiam ipse vidi, scripsit hinc librum; nec",
          "candidate_score": 0.683646,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_3",
          "bdc_text": "At nunc venerabilis pater magister Augustinus Mainardus , ecclesię Claven [ n]ensis antistes , vir bene meritus de ecclesia Christi , literas petiit a me , ut occasione te accedendi et commodior illi aditus pateat , quamvis mihi tua pietas et ingenua facilitas ita perspectae et cognitae sint , ut quivis Christum recte docens et ipsius evangelium promovens tibi semper et per se satis sit gratus et acceptus .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_257",
          "psc_text": "Licenti, ad Christum posse incitari, jam a pueris ad studia veritatis et sapientiae, quod utrumque vere est Christus, et omnis boni summum bonum venerabilis Augustini spiritu et ore flammatum. Qui si parum apud te pro te valuit, quid ego tanto intervallo posterior, et omnium illius opum pauper, efficiam? Sed quia et illius facultatis potentia, et tui ingenii humanitate confisus, pleniora atque majora in te spero elaborata quam elaboranda, ausus sum hiscere duplici gratia, ut et illi viro debita charitate compararer in sollicitudine tui, et inter eos qui salutem tuam diligunt, vel contestato numerarer affectu. Nam effectus in tui perfectione palmam Augustino potissimum destinatam scio. Vereor, fili, ne aures tuas asperitate temerarii sermonis offenderim, et per aures animo etiam tuo taedii mei vulnus intulerim. Sed in mentem venit epistola tua, qua te musicis familiarem modis intellexi: a quo studio ego aevi quondam tui non abhorrui. Itaque mihi ad tuam mentem, si",
          "candidate_score": 0.682347,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_1_3",
          "bdc_text": "Multo tempore nullas ad te literas dedi , charissime Bullingere , ea nempe causa , quod Ioannes Blasius , collega meus iunior me et alacrior , sepius ad te scribit et ea , que com[m ]unicanda sunt , communicat . Ideo superfluum puto , ut ambo te melioribus addictum et occupatum obtundamus . At nunc venerabilis pater magister Augustinus Mainardus , ecclesię Claven [ n]ensis antistes , vir bene meritus de ecclesia Christi , literas petiit a me , ut occasione te accedendi et commodior illi aditus pateat , quamvis mihi tua pietas et ingenua facilitas ita perspectae et cognitae sint , ut quivis Christum recte docens et ipsius evangelium promovens tibi semper et per se satis sit gratus et acceptus .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_688",
          "psc_text": "Si autem intelligunt, ambos, ut dixi, audiant, et quod voluerint faciant. Si quae etiam plebes a vobis ad nos transierunt, quas putas a dominis coactas, hoc et ibi fiat; ambos nos audiant, et eligant quod placuerit. Si autem non vis hoc fieri, cui non appareat non vos de veritate praesumere? Sed cavenda est ira Dei, et hic et in futuro saeculo. Adjuro te per Christum, ut ad ista respondeas. EPISTOLA LXVII. Augustinus Hieronymo: negans se scripsisse librum in eum; in hoc falsus, quod aliquis prolixam epistolam librum appellasset. Domino charissimo et desideratissimo, et honorando in Christo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum",
          "candidate_score": 0.682164,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_1_3",
          "bdc_text": "Multo tempore nullas ad te literas dedi , charissime Bullingere , ea nempe causa , quod Ioannes Blasius , collega meus iunior me et alacrior , sepius ad te scribit et ea , que com[m ]unicanda sunt , communicat . Ideo superfluum puto , ut ambo te melioribus addictum et occupatum obtundamus . At nunc venerabilis pater magister Augustinus Mainardus , ecclesię Claven [ n]ensis antistes , vir bene meritus de ecclesia Christi , literas petiit a me , ut occasione te accedendi et commodior illi aditus pateat , quamvis mihi tua pietas et ingenua facilitas ita perspectae et cognitae sint , ut quivis Christum recte docens et ipsius evangelium promovens tibi semper et per se satis sit gratus et acceptus .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4128",
          "psc_text": "Quibus ordinandis rebus, si, ut collum exueres induendum sapientiae vinculis, profectus a nobis es; quid tibi nocent, aut quo pacto te pervellunt matris lacrymae fluentes carne, aut servi fuga, aut mors ancillarum, aut fratrum morbosa valetudo? Si est in te charitas ordinata, scias praeponere majora minoribus, et misericordia moveri, ut pauperes evangelizentur, ne messis Domini copiosa, operariorum inopia, in praedam volucribus jaceat, et paratum habere cor ad sequendum Domini voluntatem, in eo quod vel flagellando vel parcendo agere statuerit cum servis suis: haec meditare, in his esto, ut provectus tuus manifestus sit in omnibus (I Tim. IV, 15). Obsecro te ut caveas ne majorem tristitiam des bonis fratribus torpore tuo, quam laetitiam alacritate jam dederas. Commendare te autem litteris quibus voluisti, tam superfluum putavi, quam si quisquam te mihi eodem modo commendare voluisset. EPISTOLA CCXLIV. Augustinus Chrisimo, consolans ne deficiat in adversis. Domino vere ac merito charissimo, et praedicando fratri",
          "candidate_score": 0.681725,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_3",
          "bdc_text": "At nunc venerabilis pater magister Augustinus Mainardus , ecclesię Claven [ n]ensis antistes , vir bene meritus de ecclesia Christi , literas petiit a me , ut occasione te accedendi et commodior illi aditus pateat , quamvis mihi tua pietas et ingenua facilitas ita perspectae et cognitae sint , ut quivis Christum recte docens et ipsius evangelium promovens tibi semper et per se satis sit gratus et acceptus .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4172",
          "psc_text": "nobis christianam nisi christiano non posse; nihil tamen mihi tale de filio tuo, quem adhuc paganum audio, promittere voluisti: quanto magis ego, propter illa quae in epistola memorati fratris mei legere poteris, quidquam de illius puellae connubio spondere non debeo, etiamsi quod dixi de filio tuo non tantum promissum tenerem, sed jam etiam factum esse gauderem? EPISTOLA CCLVI. Officiose Augustinus ad Christinum scribit. Domino merito praedicando, sinceriterque charissimo ac desiderantissimo fratri CHRISTINO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Epistolam meam desiderare te, mihi tua epistola nuntiavit. Frater autem Jacobus ejus desiderii erga nos tui locupletior testis accessit, quia plura mihi de te suavia atque in seipso experta locutus est, quam illa parva chartula potuit. Unde tuae benignitati congratulor, et de tuo pectore christiano Domino Deo nostro, cujus haec dona sunt, gratias ago, domine merito praedicande, sinceriterque charissime ac desiderantissime frater. Quod autem petis, ut litteris te quaeram; ego te affectu quaero, qui",
          "candidate_score": 0.681702,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_1_3",
          "bdc_text": "Multo tempore nullas ad te literas dedi , charissime Bullingere , ea nempe causa , quod Ioannes Blasius , collega meus iunior me et alacrior , sepius ad te scribit et ea , que com[m ]unicanda sunt , communicat . Ideo superfluum puto , ut ambo te melioribus addictum et occupatum obtundamus . At nunc venerabilis pater magister Augustinus Mainardus , ecclesię Claven [ n]ensis antistes , vir bene meritus de ecclesia Christi , literas petiit a me , ut occasione te accedendi et commodior illi aditus pateat , quamvis mihi tua pietas et ingenua facilitas ita perspectae et cognitae sint , ut quivis Christum recte docens et ipsius evangelium promovens tibi semper et per se satis sit gratus et acceptus .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_74",
          "psc_text": "tibi non scribere etiam ineptissimum existimavi. Sed tabellas, si quae ibi nostrae sunt, propter hujusmodi necessitates, mittas peto. Scripsi quiddam de catholica religione, quantum Dominus dare dignatus est, quod tibi volo ante adventum meum mittere, si charta interim non desit. Tolerabis enim qualemcumque scripturam ex officina majorum. De codicibus, praeter libros de Oratore, totum mihi excidit. Sed nihil amplius rescribere potui, quam ut ipse sumeres quos liberet, et nunc in eadem maneo sententia. Absens enim quid plus faciam non invenio. 2. Gratissimum mihi est, quod in ultima epistola me participem domestici tui gaudii facere voluisti. Sed, Mene salis placidi vultum fluctusque quietos Ignorare jubes? (Virg. V Aeneid.) quanquam nec me jubeas, nec ipse ignores. Quare si ad melius cogitandum quies aliqua data est, utere divino beneficio. Nec enim debemus nobis, cum ista proveniunt, sed illis per quos proveniunt, gratulari: quoniam justa, et officiosa, et pro suo genere pacatior atque tranquillior",
          "candidate_score": 0.679626,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_3",
          "bdc_text": "At nunc venerabilis pater magister Augustinus Mainardus , ecclesię Claven [ n]ensis antistes , vir bene meritus de ecclesia Christi , literas petiit a me , ut occasione te accedendi et commodior illi aditus pateat , quamvis mihi tua pietas et ingenua facilitas ita perspectae et cognitae sint , ut quivis Christum recte docens et ipsius evangelium promovens tibi semper et per se satis sit gratus et acceptus .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3778",
          "psc_text": "propositi nostri epibatis quietis onusta intra stationem tutissimi portus secure consistat, dum navigat per hoc mare magnum et immensum, et in illo portu, intra quem jam non erit metuendum vitae navigium, mercium indiscrepans accipiat pretium placitarum. Hoc tuae Sanctitatis impetraturos nos confidimus adjutorio, per gratiam quae est in Christo Jesu Domino nostro. Omnes filios apostolatus tui dominos nostros clericos, ac sanctos in congregatione propositi servientes deprecamur ut digneris nostro officio salutare, ut cum tua Beatitudine omnes pro nobis orare dignentur. Indiscrepans Trinitas Domini Dei nostri apostolatum tuum, quem elegit per gratiam, conservet nobis in Ecclesia sua, et nostri memorem coronet in Ecclesia magna; quod optamus, domine. Si quid autem famulus tuae Sanctitatis frater suggesserit Florus, pro regula monasterii, digneris pater, petimus, libenter accipere, et per omnia nos infirmos instruere. EPISTOLA CCXVII. Augustinus Vitali Carthaginensi, delato quod doceret initium fidei non esse donum Dei, reclamat fortiter, ipsumque ex precibus Ecclesiae confutat;",
          "candidate_score": 0.67946,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_3",
          "bdc_text": "At nunc venerabilis pater magister Augustinus Mainardus , ecclesię Claven [ n]ensis antistes , vir bene meritus de ecclesia Christi , literas petiit a me , ut occasione te accedendi et commodior illi aditus pateat , quamvis mihi tua pietas et ingenua facilitas ita perspectae et cognitae sint , ut quivis Christum recte docens et ipsius evangelium promovens tibi semper et per se satis sit gratus et acceptus .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3462",
          "psc_text": "revelavit sive revelaverit, peto nobiscum communicare digneris, et haec nostra rescripta sic accipere, tanquam hominis, qui mallem quidem eorum quae a me inquisisti, habere scientiam quam ignorantiam; sed quia id nondum potui, magis eligo cautam ignorantiam confiteri, quam falsam scientiam profiteri. EPISTOLA CXCVIII. Hesychius Augustino, significans consideratis divinis testimoniis de saeculi fine videri sibi diem quidem et horam frustra inquiri; attamen cognosci posse ex signis num jam instet tempus adventus Christi, quem ut cito venturum pie exspectari docet. Domino beatissimo, et charitate sincerissima venerando fratri et coepiscopo AUGUSTINO, HESYCHIUS, in Domino salutem. 1. Desideranti et exspectanti mihi sanctus compresbyter noster Cornutus litteras pertulit quas misisti, quae me laetificarunt, quia memoriam nostri bonam habere dignatus es, qui et mihi paucis, sermone proprio sanctae mentis tuae, de his quae petieram, in transitu significasti. Aliquanta autem de opusculis sancti compresbyteri Hieronymi adjunxisti, ut meam quaestionem lectione ejus operis de sanctis Scripturis explere possem.",
          "candidate_score": 0.679059,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_3",
          "bdc_text": "At nunc venerabilis pater magister Augustinus Mainardus , ecclesię Claven [ n]ensis antistes , vir bene meritus de ecclesia Christi , literas petiit a me , ut occasione te accedendi et commodior illi aditus pateat , quamvis mihi tua pietas et ingenua facilitas ita perspectae et cognitae sint , ut quivis Christum recte docens et ipsius evangelium promovens tibi semper et per se satis sit gratus et acceptus .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1644",
          "psc_text": "Domino Christo unanime, magister meus in fide veritatis, et susceptor meus in visceribus charitatis. EPISTOLA CXXII. Augustinus clero et populo Hipponensi excusat absentiam suam, adhortans ut in sublevandis pauperibus solito sint alacriores, ob afflictiones temporarias. Dilectissimis fratribus conclericis et universae plebi, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. In primis peto charitatem vestram, et per Christum obsecro, ne vos mea contristet absentia corporalis. Nam spiritu et cordis affectu puto vos non dubitare nullo modo me a vobis posse discedere; quamvis me amplius contristet, quam forte vos ipsos, quod infirmitas mea sufficere non potest omnibus curis, quas de me exigunt membra Christi, quibus me et timor ejus et charitas servire compellit. Illud enim noverit Dilectio vestra, nunquam me absentem fuisse licentiosa libertate, sed necessaria servitute, quae saepe sanctos fratres et collegas meos, etiam labores marinos et transmarinos compulit sustinere; a quibus me semper non indevotio mentis, sed minus idonea valetudo corporis excusavit. Proinde,",
          "candidate_score": 0.678606,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_3",
          "bdc_text": "At nunc venerabilis pater magister Augustinus Mainardus , ecclesię Claven [ n]ensis antistes , vir bene meritus de ecclesia Christi , literas petiit a me , ut occasione te accedendi et commodior illi aditus pateat , quamvis mihi tua pietas et ingenua facilitas ita perspectae et cognitae sint , ut quivis Christum recte docens et ipsius evangelium promovens tibi semper et per se satis sit gratus et acceptus .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4173",
          "psc_text": "suavia atque in seipso experta locutus est, quam illa parva chartula potuit. Unde tuae benignitati congratulor, et de tuo pectore christiano Domino Deo nostro, cujus haec dona sunt, gratias ago, domine merito praedicande, sinceriterque charissime ac desiderantissime frater. Quod autem petis, ut litteris te quaeram; ego te affectu quaero, qui omnes litteras superat: et ubi te quaeram quod bene intelligas, novi. Quantum autem ad me legendum attinet, magis vereor in manibus vestris loquacitatem meam reprehendi, quam eloquium requiri. Illud breviter dixerim, quod diuturna cogitatione si ruminaveris, senties quid sapiat: cum in itinere Dei faciliora et fructuosa ignava formidine fugiuntur, in itinere saeculari duriora et sterilia aerumnoso labore tolerantur. Incolumis in Christo vigeas et proficias, domine merito praedicande, sinceriterque charissime ac desiderantissime frater. EPISTOLA CCLVII. Augustinus Orontio, resalutans illum. Domino eximio meritoque honorabili, et suscipiendo filio ORONTIO, AUGUSTINUS. Ago gratias quod adventum Eximietatis tuae litteris etiam praevenire dignatus es, et ante",
          "candidate_score": 0.678348,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_3",
          "bdc_text": "At nunc venerabilis pater magister Augustinus Mainardus , ecclesię Claven [ n]ensis antistes , vir bene meritus de ecclesia Christi , literas petiit a me , ut occasione te accedendi et commodior illi aditus pateat , quamvis mihi tua pietas et ingenua facilitas ita perspectae et cognitae sint , ut quivis Christum recte docens et ipsius evangelium promovens tibi semper et per se satis sit gratus et acceptus .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3870",
          "psc_text": "dones indoctis Ecclesiae, qui te agnoscis sapientibus atque insipientibus debitorem (Rom. I, 14), merito ac jure dicturus: « Videte quoniam non mihi soli laboravi, sed omnibus exquirentibus veritatem » (Eccli. XXIV, 47, et XXXIII, 18). Potui adhuc offerre supplices et multiplices preces, et mecum imperitorum classes adsciscere; sed malui jam audire dictantem, quam adhuc occupare legentem. EPISTOLA CCXXII. Augustinus Quodvultdeo, excusans propositi operis difficultatem, remque ab aliis tentatam esse admonens. Dilectissimo filio et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Acceptis litteris Charitatis tuae, ubi a me ardentissimo studio postulasti ut de omnibus haeresibus quae post Domini Salvatoris adventum adversus ejus doctrinam pullulaverunt, aliquid breviter scriberem; quam sit hoc difficile, continuo reperta occasione rescripsi per filium meum Hipponensium primarium Philocalum: mox autem etiam ista oblata est, qua nunc rescribo, et breviter difficultatem operis ejus ostendo. 2. Philastrius quidam Brixiensis episcopus, quem cum sancto Ambrosio Mediolani etiam ipse vidi, scripsit hinc librum; nec",
          "candidate_score": 0.676786,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_3",
          "bdc_text": "At nunc venerabilis pater magister Augustinus Mainardus , ecclesię Claven [ n]ensis antistes , vir bene meritus de ecclesia Christi , literas petiit a me , ut occasione te accedendi et commodior illi aditus pateat , quamvis mihi tua pietas et ingenua facilitas ita perspectae et cognitae sint , ut quivis Christum recte docens et ipsius evangelium promovens tibi semper et per se satis sit gratus et acceptus .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573",
          "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,",
          "candidate_score": 0.676284,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_3",
          "bdc_text": "At nunc venerabilis pater magister Augustinus Mainardus , ecclesię Claven [ n]ensis antistes , vir bene meritus de ecclesia Christi , literas petiit a me , ut occasione te accedendi et commodior illi aditus pateat , quamvis mihi tua pietas et ingenua facilitas ita perspectae et cognitae sint , ut quivis Christum recte docens et ipsius evangelium promovens tibi semper et per se satis sit gratus et acceptus .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2409",
          "psc_text": "Excellentiam tuam. .. . EPISTOLA CLII. Macedonius Augustino, quaerens num ex religione sit quod episcopi apud judices intercedant pro reis. Domino merito venerabili, et unice colendo patri AUGUSTINO, MACEDONIUS. 1. Optatas admodum Sanctitatis tuae litteras accepi per Bonifacium venerandae legis antistitem; quem eo magis receptum dilexi quod a me desiderata pertulerat, sermonem Sanctitatis tuae et incolumitatem, domine merito venerabilis, et unice colende pater. Itaque sine mora quod petebat obtinuit. Verum quoniam existit occasio, hoc ipsum quantulumcumque est quod admonitus indulsi, nolo sine mercede remanere. Cupio enim accipere eam quae mihi commodet sine pendentis incommodo, imo quae mihi commodet cum gloria dependentis. 2. Officium sacerdotii vestri esse dicitis intervenire pro reis, et nisi obtineatis, offendi, quasi quod erat officii vestri minime reportetis. Hic ego vehementer ambigo utrum istud ex religione descendat. Nam si a Domino peccata adeo prohibentur, ut ne poenitendi quidem copia post primam tribuatur; quemadmodum nos possumus ex religione",
          "candidate_score": 0.675312,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_3",
          "bdc_text": "At nunc venerabilis pater magister Augustinus Mainardus , ecclesię Claven [ n]ensis antistes , vir bene meritus de ecclesia Christi , literas petiit a me , ut occasione te accedendi et commodior illi aditus pateat , quamvis mihi tua pietas et ingenua facilitas ita perspectae et cognitae sint , ut quivis Christum recte docens et ipsius evangelium promovens tibi semper et per se satis sit gratus et acceptus .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1799",
          "psc_text": "quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis difficultatis legenti occurrerit. Domino illustri et merito praestantissimo filio VOLUSIANO, AUGUSTINUS episcopus. De salute tua, quam et in hoc saeculo, et in Christo esse cupio, sanctae matris tuae votis sum fortasse etiam ipse non impar. Unde meritis tuis reddens salutationis obsequium, hortor, ut valeo, ut Litterarum vere certeque sanctarum studio te curam non pigeat impendere. Sincera enim et solida res est, nec fucatis eloquiis ambit ad animum, nec ullo linguae tectorio inane aliquid ac pendulum crepitat. Multum movet, non verborum, sed rerum avidum; et multum terret, factura securum. Praecipue Apostolorum linguas exhortor ut legas; ex his enim ad cognoscendos Prophetas",
          "candidate_score": 0.674434,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_3",
          "bdc_text": "At nunc venerabilis pater magister Augustinus Mainardus , ecclesię Claven [ n]ensis antistes , vir bene meritus de ecclesia Christi , literas petiit a me , ut occasione te accedendi et commodior illi aditus pateat , quamvis mihi tua pietas et ingenua facilitas ita perspectae et cognitae sint , ut quivis Christum recte docens et ipsius evangelium promovens tibi semper et per se satis sit gratus et acceptus .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821",
          "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,",
          "candidate_score": 0.674357,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_0_2",
          "bdc_text": "Gratiam et pacem a Domino . Multo tempore nullas ad te literas dedi , charissime Bullingere , ea nempe causa , quod Ioannes Blasius , collega meus iunior me et alacrior , sepius ad te scribit et ea , que com[m ]unicanda sunt , communicat . Ideo superfluum puto , ut ambo te melioribus addictum et occupatum obtundamus .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573",
          "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,",
          "candidate_score": 0.67299,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_4_6",
          "bdc_text": "Tu igitur virum pium et honestum benigne suscipias , ut soles . Orta est quedam controversia in ecclesia Clave[nne ]nsi , ut a partibus ambabus audies . Des operam cum cęteris symmystis tuis , ut complanetur , ne gravior offensio ingruat .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_541",
          "psc_text": "occasionem tuam sine aliquo odio convenimus, hoc circa eum servantes quod Apostolus dicit: Servum autem Domini litigare non oportet, sed mitem esse ad omnes, docibilem, patientem, in modestia corripientem diversa sentientes; ne forte det illis Deus poenitentiam ad cognoscendam veritatem, et resipiscant de diaboli laqueis, captivati ab ipso in ipsius voluntatem (II Tim. II, 24-26). Si ergo aliquid aspere diximus, non ad amaritudinem dissensionis, sed ad correctionem dilectionis valere cognoscat. Incolumis vivas in Christo, dilectissime et honorabilis frater. DE DUABUS EPISTOLIS PROXIME SEQUENTIBUS. (LIB. II RETRACT. CAP. XX.) Libri duo quorum est titulus « Ad inquisitiones Januarii, » multa de Sacramentis continent disputata, sive quae universaliter, sive quae partiliter, id est non peraeque in omnibus locis observat Ecclesia, nec tamen commemorari omnia potuerunt, sed satis ad inquisita responsum est: quorum librorum prior, epistola est, habet quippe in capite quis ad quem scribat; sed ideo inter libros annumeratur hoc opus, quoniam",
          "candidate_score": 0.665938,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_15_17",
          "bdc_text": "Tui observantissimus Ioannes Comander. [ Adresse : ] Pietate et eruditione spectatissimo viro magistro Heinricho Bullingero , Tigurinae ecclesiae antistiti , domino suo ac fratri colendissimo .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_197",
          "psc_text": "de suscepto hinc patrocinio mendacii officiosi. Domino dilectissimo, et cultu sincerissimo charitatis obsequendo atque amplectendo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS. CAPUT PRIMUM. 1. Nunquam aeque quisquam tam facie cuilibet innotuit, quam mihi tuorum in Domino studiorum quieta, laeta, et vere exercitatio liberalis. Quanquam ergo percupiam omnino te nosse; tamen exiguum quiddam tui minus habeo, praesentiam videlicet corporis: quam ipsam etiam posteaquam te beatissimus nunc episcopus, tum vero jam episcopatu dignus, frater Alypius vidit, remeansque a me visus est, negare non possum magna ex parte mihi esse relatu ejus impressam; et ante reditum, cum te ille ibi videbat, ego videbam, sed oculis ejus. Non enim animo me atque illum, sed corpore duos, qui noverit, dixerit, concordia duntaxat et familiaritate fidissima, non meritis quibus ille antecellit. Quia ergo me primitus communione spiritus quo in unum nectimur, deinde illius ex ore jam diligis; nequaquam impudenter quasi aliquis ignotus commendo Germanitati tuae fratrem Profuturum,",
          "candidate_score": 0.66077,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_0_2",
          "bdc_text": "Gratiam et pacem a Domino . Multo tempore nullas ad te literas dedi , charissime Bullingere , ea nempe causa , quod Ioannes Blasius , collega meus iunior me et alacrior , sepius ad te scribit et ea , que com[m ]unicanda sunt , communicat . Ideo superfluum puto , ut ambo te melioribus addictum et occupatum obtundamus .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_231",
          "psc_text": "Domino fratri sancto et unanimo AUGUSTINO, PAULINUS et THERASIA peccatores. 1. Jamdudum, frater in Christo Domino mi unanime, ut te in sanctis et piis laboribus tuis nescientem agnovi, absentemque vidi, tota mente complexus, alloquio quoque familiari atque fraterno per litteras audire properavi. Et credo in manu, et in gratia Domini sermonem meum ad te fuisse perlatum; sed morante adhuc puero quem ad te aliosque dilectos aeque Deo salutandos, ante hiemem miseramus, non potuimus ultra et officium nostrum suspendere, et desiderium sermonis tui cupidissimum temperare. Scripsimus itaque iterato nunc, si priores ad te litterae nostrae pervenire meruerunt; aut primo, si illis in manus tuas perveniendi felicitas non fuit. 2. Sed tu, frater spiritualis omnia judicans, amorem in te nostrum ne pendas officio solo, aut tempore litterarum. Dominus enim testis est, qui unus atque idem operatur in suis ubique charitatem suam, jam abinde nobis, ex quo te beneficio venerabilium episcoporum Aurelii et",
          "candidate_score": 0.660498,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_8_10",
          "bdc_text": "Possent tandem illorum litigia et contentiones nobis omnibus damnum et iacturam evangelio quoque adferre . A nobis quidem petierunt , ut eorum causam et controversiam ad diffiniendum susciperemus . Sed cum exigua et tenuis esset nostra tum eruditio , tum authoritas , etiam cum sentiremus amborum animum Tigurum adeundi promptum esse , consuluimus , ut potius ad vos , ubi eruditionis et author [ it]atis sufficientia est , pergerent .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_913",
          "psc_text": "adhuc nosse quomodo coaequanda sit in interprete peritia linguarum, conjecturis eorum qui Scripturas edisserendo pertractant; quos necesse est, etiamsi rectae atque unius fidei fuerint, varias parere in multorum locorum obscuritate sententias: quamvis nequaquam ipsa varietas ab ejusdem fidei unitate discordet; sicut etiam unus tractator, secundum eamdem fidem aliter atque aliter eumdem locum potest exponere, quia hoc ejus obscuritas patitur. 35. Ideo autem desidero interpretationem tuam de Septuaginta, ut et tanta latinorum interpretum, qui qualescumque hoc ausi sunt, quantum possumus imperitia careamus: et hi qui me invidere putant utilibus laboribus tuis, tandem aliquando, si fieri potest, intelligant, propterea me nolle tuam ex hebraeo interpretationem in ecclesiis legi, ne contra Septuaginta auctoritatem, tanquam novum aliquid proferentes, magno scandalo perturbemus plebes Christi, quarum aures et corda illam interpretationem audire consueverunt, quae etiam ab Apostolis approbata est. Unde et illud apud Jonam virgultum (Jonae IV, 6), si in hebraeo nec hedera est, nec cucurbita,",
          "candidate_score": 0.65852,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_0_2",
          "bdc_text": "Gratiam et pacem a Domino . Multo tempore nullas ad te literas dedi , charissime Bullingere , ea nempe causa , quod Ioannes Blasius , collega meus iunior me et alacrior , sepius ad te scribit et ea , que com[m ]unicanda sunt , communicat . Ideo superfluum puto , ut ambo te melioribus addictum et occupatum obtundamus .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_67",
          "psc_text": "1 Recentissimis litteris tuis respondere malui; non quod contempserim praecedentia quaesita tua, minusve me delectaverint, sed quod in respondendo majora quam opinaris molior. Quanquam enim longiorem, quam longissima est, epistolam tibi mittendam esse praescripseris, non tamen tantum habemus otii, quantum existimas, et quantum nos semper optasse nosti et optamus. Nec quaeras cur ita sit: illa enim facilius quibus impedior, quam cur impediar exposuerim. 2. Scribis cur ego et tu cum simus singuli eadem multa faciamus, sol autem non idem faciat quod caetera sidera. Cujus rei causam conarer. Nam si eadem nos agimus, multa et ille cum caeteris agit: si non ille, nec nos. Ambulo et ambulas, movetur et moventur; vigilo et vigilas; lucet et lucent; disputo et disputas; circuit et circumeunt: tametsi actus animi nullo modo est iis, quae videmus, comparandus. Si autem animum, ita ut aequum est, animo conferas, magis idem vel cogitare vel contemplari, vel si quid aliud",
          "candidate_score": 0.656175,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_15_17",
          "bdc_text": "Tui observantissimus Ioannes Comander. [ Adresse : ] Pietate et eruditione spectatissimo viro magistro Heinricho Bullingero , Tigurinae ecclesiae antistiti , domino suo ac fratri colendissimo .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180",
          "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,",
          "candidate_score": 0.655707,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_15_17",
          "bdc_text": "Tui observantissimus Ioannes Comander. [ Adresse : ] Pietate et eruditione spectatissimo viro magistro Heinricho Bullingero , Tigurinae ecclesiae antistiti , domino suo ac fratri colendissimo .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573",
          "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,",
          "candidate_score": 0.652325,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_17",
          "bdc_text": "Pietate et eruditione spectatissimo viro magistro Heinricho Bullingero , Tigurinae ecclesiae antistiti , domino suo ac fratri colendissimo .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180",
          "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,",
          "candidate_score": 0.650611,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_0_2",
          "bdc_text": "Gratiam et pacem a Domino . Multo tempore nullas ad te literas dedi , charissime Bullingere , ea nempe causa , quod Ioannes Blasius , collega meus iunior me et alacrior , sepius ad te scribit et ea , que com[m ]unicanda sunt , communicat . Ideo superfluum puto , ut ambo te melioribus addictum et occupatum obtundamus .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_384",
          "psc_text": "in Domino salutem. 1. Impletum est gaudio os nostrum, et lingua nostra exsultatione (Psal. CXXV, 2), nuntiantibus litteris tuis sanctam cogitationem tuam, adjuvante Domino qui eam inspiravit, ad effectum esse perductam, de omnibus ordinatis fratribus nostris, et praecipue de sermone presbyterorum, qui te praesente populo infunditur; per quorum linguas clamat charitas tua majore voce in cordibus hominum, quam illi in auribus: Deo gratias. Nam quid melius et animo geramus, et ore promamus, et calamo exprimamus quam, Deo gratias? Hoc nec dici brevius, nec audiri laetius, nec intelligi grandius, nec agi fructuosius potest. Deo gratias, qui te et tam fideli pectore ditavit erga filios tuos, et id quod in intimo animae habebas, quo humanus oculus non penetrat, eduxit in lucem, donando tibi, non solum ut bene velles, verum etiam in quibus posset apparere quod velles. Ita plane fiat, fiat: luceant haec opera coram hominibus, ut videant, gaudeant, glorificent Patrem qui in",
          "candidate_score": 0.649439,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_17",
          "bdc_text": "Pietate et eruditione spectatissimo viro magistro Heinricho Bullingero , Tigurinae ecclesiae antistiti , domino suo ac fratri colendissimo .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573",
          "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,",
          "candidate_score": 0.648469,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_13_15",
          "bdc_text": "tu si quid habes ex Augusta , nobis communica. Vale . Ex Rhetiae Curia , kalendis Iunii 1548 . Tui observantissimus Ioannes Comander. [ Adresse :",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4167",
          "psc_text": "desiderabili fratri BENENATO, et qui tecum sunt fratribus, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Per quem saluto Sanctitatem tuam, de fide ejus et bono eirca Ecclesiam studio gratulamur. Voluit autem ad tuam Benignitatem cum litteris meis venire, domine dilectissime ac venerabilis frater. Et quoniam audivi quod de negotio illo transigere cogitas, si verum est (quod miror, si verum est), nosti quemadmodum debeas episcopali paternitate catholicae Ecclesiae providere; ut non cum quolibet id agas, si tamen, ut dixi, verum est quod audivi, sed potius cum domo catholica, cujus non solum nullam adversitatem, verum etiam fidele adjutorium habere possit Ecclesia. EPISTOLA CCLIV. Augustinus ad eumdem Benenatum, pronubum agentem Rustici filio. Domino beatissimo, et venerabili ac desiderabili fratri et consacerdoti BENENATO, et qui tecum sunt fratribus, AUGUSTINUS et qui mecum sunt fratres, in Domino salutem. Puella de qua mihi scripsit Sanctitas tua, in ea voluntate est, ut si aetas ei jam matura esset, nulli in",
          "candidate_score": 0.646975,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_0_2",
          "bdc_text": "Gratiam et pacem a Domino . Multo tempore nullas ad te literas dedi , charissime Bullingere , ea nempe causa , quod Ioannes Blasius , collega meus iunior me et alacrior , sepius ad te scribit et ea , que com[m ]unicanda sunt , communicat . Ideo superfluum puto , ut ambo te melioribus addictum et occupatum obtundamus .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_688",
          "psc_text": "Si autem intelligunt, ambos, ut dixi, audiant, et quod voluerint faciant. Si quae etiam plebes a vobis ad nos transierunt, quas putas a dominis coactas, hoc et ibi fiat; ambos nos audiant, et eligant quod placuerit. Si autem non vis hoc fieri, cui non appareat non vos de veritate praesumere? Sed cavenda est ira Dei, et hic et in futuro saeculo. Adjuro te per Christum, ut ad ista respondeas. EPISTOLA LXVII. Augustinus Hieronymo: negans se scripsisse librum in eum; in hoc falsus, quod aliquis prolixam epistolam librum appellasset. Domino charissimo et desideratissimo, et honorando in Christo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum",
          "candidate_score": 0.645993,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_13_15",
          "bdc_text": "tu si quid habes ex Augusta , nobis communica. Vale . Ex Rhetiae Curia , kalendis Iunii 1548 . Tui observantissimus Ioannes Comander. [ Adresse :",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1301",
          "psc_text": "honorabili ac suscipiendo fratri NECTARIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAP. PRIMUM. 1. Legi litteras Benignitatis tuae quibus mihi longe postea respondistis, quam meas ad te perferendas dedi. Nam ego rescripseram, cum adhuc nobiscum esset, neque navigasset sanctus frater, et coepiscopus meus Possidius. His autem quas mei causa illi dignatus es reddere, accepi VI cal. april., post menses ferme octo, quam scripseram. Cur ergo ad te tam sero mea scripta pervenerint, aut ad me tua, prorsus ignoro. Nisi forte modo rescribere prudentiae tuae placuerit, quod facere ante contempseras. Hoc sita est, miror unde sit. An aliquid audisti, quod nos adhuc latet, fratrem meum Possidium adversus cives tuos (quos, pace tua dixerim, multo salubrius diligit ipse quam tu) quo plectantur severius impetrasse. Nam hoc et epistola tua te metuere indicat, cum admones ut mihi ante oculos constituam, qualis illa sit species civitatis, ex qua ad supplicium ducendi extrahuntur; quae sit matrum, quae",
          "candidate_score": 0.645958,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_9_11",
          "bdc_text": "A nobis quidem petierunt , ut eorum causam et controversiam ad diffiniendum susciperemus . Sed cum exigua et tenuis esset nostra tum eruditio , tum authoritas , etiam cum sentiremus amborum animum Tigurum adeundi promptum esse , consuluimus , ut potius ad vos , ubi eruditionis et author [ it]atis sufficientia est , pergerent . Tu igitur viros illos pro candore tuo suscipias et tractes , ut nosti et solitus es .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_443",
          "psc_text": "praeterea turba confluxit; sed nobis in tota illa multitudine perpauci apparebant, qui utiliter ac salubriter agi causam illam, et tantam reique tantae quaestionem prudenter et pie discuti cuperent. Caeteri vero magis ad spectaculum quasi altercationis nostrae prope theatrica consuetudine, quam ad instructionem salutis christiana devotione convenerant. Quapropter nec silentium nobis praebere, nec intente nobiscum atque modeste saltem et ordinate colloqui potuerunt, exceptis, ut dixi, paucis, quorum religiosa et simplex apparebat intentio. Itaque libere pro sui cujusque animi motu immoderate loquentium omnia strepitu turbabantur, nec evincere sive nos, sive ipse rogando, interdum etiam objurgando potuimus, ut nobis modestum silentium praeberetur. 2. Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut",
          "candidate_score": 0.645783,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_13_15",
          "bdc_text": "tu si quid habes ex Augusta , nobis communica. Vale . Ex Rhetiae Curia , kalendis Iunii 1548 . Tui observantissimus Ioannes Comander. [ Adresse :",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_162",
          "psc_text": "discipulum, hortatur ad mundi contemptum, abutens ad hoc ipsius Licentii carmine, quod ad praeceptorem scripserat. LICENTIO AUGUSTINUS. 1. Vix reperi occasionem scribendi tibi; quis credat? Sed mihi tamen Licentium necesse est credere. Nolo te causas rationesque rimari, quae etiamsi reddi possent, fidei tamen, qua mihi credis, non eas debeo. Nam et litteras tuas non per eos accepi, per quos possem scripta redhibere. Quae autem petisti ut peterem, curavi per epistolam quantum promendum videbatur; sed quid effecerim tu videris. Quod si nondum effectum est, vel cum sciero, agam instantius, vel cum rursus ipse admonueris. Hactenus quae hujus vitae vincula perstrepunt, tecum locutus sim: nunc paucis accipe pectoris mei aestus de spe tua non transitoria, quonam modo via tibi patescat in Deum. 2. Mi Licenti, etiam atque etiam recusantem et formidantem compedes sapientiae, timeo te rebus mortalibus validissime et perniciosissime compediri. Nam sapientia quos primo alligaverit, et exercitatoriis quibusdam laboribus edomuerit, solvit",
          "candidate_score": 0.645103,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_10_12",
          "bdc_text": "Sed cum exigua et tenuis esset nostra tum eruditio , tum authoritas , etiam cum sentiremus amborum animum Tigurum adeundi promptum esse , consuluimus , ut potius ad vos , ubi eruditionis et author [ it]atis sufficientia est , pergerent . Tu igitur viros illos pro candore tuo suscipias et tractes , ut nosti et solitus es . Ex Italia non habemus quicquam ;",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1496",
          "psc_text": "quo aliquid utilis salubrisque scientiae sibi accipiendum esse arbitrentur. Quod non ita est, mihi crede. 9. Primum quia esse aliquos in illis terris, ubi imperitus minimeque acutus videri times, qui te de istis quaestionibus quidquam interrogent, omnino non video: quandoquidem hic, quo ad ea discenda venisti, et Romae expertus es quam negligenter habeantur, et ob hoc neque doceantur neque discantur; et in Africa usque adeo de his interrogatorem pateris neminem, ut nec teipsum qui patiatur invenias, eaque inopia episcopis exponenda ea mittere cogaris: quasi vero episcopi isti, etiamsi adolescentes, eodem quo tu raperis animi ardore, vel potius errore, quasi aliquid magnum haec discere curarunt, usque ad canos episcopales, et usque ad cathedras ecclesiasticas, ea sibi in memoria durare paterentur; aut si ipsi vellent, non illa, etiam de invitorum cordibus, curae majores gravioresque secluderent; aut si aliqua ex eis in animis eorum nimia consuetudine remanerent, non etiam ipsa oblivione sepeliri mallent",
          "candidate_score": 0.644675,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_1",
          "bdc_text": "Multo tempore nullas ad te literas dedi , charissime Bullingere , ea nempe causa , quod Ioannes Blasius , collega meus iunior me et alacrior , sepius ad te scribit et ea , que com[m ]unicanda sunt , communicat .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3318",
          "psc_text": "Quod autem quibus simul scripsisti, tunc non eramus simul, ideo factum est ut singulorum singulas, non unam amborum epistolam sumeres. A me quippe digressus est perlator hujus per venerabilem fratrem et coepiscopum meum Alypium, qui tuae Sanctitati aliam rescriberet, transiturus; ad quem etiam ipsas, quas ego jam legerem, litteras tuas ipse portavit. Quae nos quanta laetitia perfuderint, quid homo nitatur loqui quod non potest eloqui? nec teipsum satis nosse arbitror, sed nobis crede, quantum boni feceris talia nobis scripta mittendo. Sicut enim tu testis es animi tui, ita nos nostri, quemadmodum sit affectus illarum sinceritate luculentissima litterarum. Si enim brevissimam epistolam tuam, quam de hac ipsa re ad beatissimum senem Aurelium per Leonem acolythum direxisti, exsultanti alacritate descripsimus, et quibus poteramus magno studio legebamus, ubi nobis exposuisti quid de illo perniciosissimo dogmate, vel quid contra de gratia Dei, quam pusillis magnisque largitur, cui est illud inimicissimum, sentias: quanta nos putas",
          "candidate_score": 0.643253,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_0_2",
          "bdc_text": "Gratiam et pacem a Domino . Multo tempore nullas ad te literas dedi , charissime Bullingere , ea nempe causa , quod Ioannes Blasius , collega meus iunior me et alacrior , sepius ad te scribit et ea , que com[m ]unicanda sunt , communicat . Ideo superfluum puto , ut ambo te melioribus addictum et occupatum obtundamus .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_690",
          "psc_text": "noveris; Deum nostrum testor, hoc me non fecisse. Sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur a me scriptum esse, puto te debere cognoscere; aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc dixerim, ut ego non tantum paratissimus sim, si quid te in meis scriptis moverit, fraterne accipere quid contra sentias, aut de correctione mea, aut de ipsa tua benevolentia gavisurus; verum etiam hoc a te postulem, et flagitem. 3. O si licuisset, etsi non cohabitante, saltem vicino te in Domino perfrui ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici, et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, et omnes fratres qui tecum ac de te in Domino",
          "candidate_score": 0.643201,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_0_2",
          "bdc_text": "Gratiam et pacem a Domino . Multo tempore nullas ad te literas dedi , charissime Bullingere , ea nempe causa , quod Ioannes Blasius , collega meus iunior me et alacrior , sepius ad te scribit et ea , que com[m ]unicanda sunt , communicat . Ideo superfluum puto , ut ambo te melioribus addictum et occupatum obtundamus .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180",
          "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,",
          "candidate_score": 0.642724,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_0_2",
          "bdc_text": "Gratiam et pacem a Domino . Multo tempore nullas ad te literas dedi , charissime Bullingere , ea nempe causa , quod Ioannes Blasius , collega meus iunior me et alacrior , sepius ad te scribit et ea , que com[m ]unicanda sunt , communicat . Ideo superfluum puto , ut ambo te melioribus addictum et occupatum obtundamus .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3904",
          "psc_text": "ad sectionem, quod habuerit perseverantem tumorem. Gratia Dei et pax Domini nostri Jesu Christi coronet te in omni tempore, et ambulantem de virtute in virtutem glorificet in aeternum, domine papa beatissime, ineffabiliter mirabilis, incomparabiliter honorande, praestantissime patrone. EPISTOLA CCXXVI. Hilarius Augustino, de eodem argumento. Domino beatissimo ac toto affectu desiderando, et multum in Christo suscipiendo patri AUGUSTINO, HILARIUS. 1. Si cessantibus contradicentium quaestionibus gratae sunt plerumque studiosorum inquisitiones, ut etiam illa quae absque periculo ignorarentur, ediscant; arbitror gratiorem fore sedulitatem nostrae relationis, quae dum indicat secundum quorumdam prosecutiones quaedam adversantia veritati, non tam sibi quam illis qui turbantur et turbant, per consilium sanctitatis tuae satagit provideri, domine beatissime ac toto affectu desiderande, et multum in Christo suscipiende pater. 2. Haec sunt itaque quae Massiliae, vel aliis etiam locis in Gallia ventilantur. Novum et inutile esse praedicationi quod quidam secundum propositum eligendi dicantur, ut id nec arripere valeant nec tenere, nisi",
          "candidate_score": 0.64063,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_1",
          "bdc_text": "Multo tempore nullas ad te literas dedi , charissime Bullingere , ea nempe causa , quod Ioannes Blasius , collega meus iunior me et alacrior , sepius ad te scribit et ea , que com[m ]unicanda sunt , communicat .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_67",
          "psc_text": "1 Recentissimis litteris tuis respondere malui; non quod contempserim praecedentia quaesita tua, minusve me delectaverint, sed quod in respondendo majora quam opinaris molior. Quanquam enim longiorem, quam longissima est, epistolam tibi mittendam esse praescripseris, non tamen tantum habemus otii, quantum existimas, et quantum nos semper optasse nosti et optamus. Nec quaeras cur ita sit: illa enim facilius quibus impedior, quam cur impediar exposuerim. 2. Scribis cur ego et tu cum simus singuli eadem multa faciamus, sol autem non idem faciat quod caetera sidera. Cujus rei causam conarer. Nam si eadem nos agimus, multa et ille cum caeteris agit: si non ille, nec nos. Ambulo et ambulas, movetur et moventur; vigilo et vigilas; lucet et lucent; disputo et disputas; circuit et circumeunt: tametsi actus animi nullo modo est iis, quae videmus, comparandus. Si autem animum, ita ut aequum est, animo conferas, magis idem vel cogitare vel contemplari, vel si quid aliud",
          "candidate_score": 0.634613,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_13",
          "bdc_text": "tu si quid habes ex Augusta , nobis communica. Vale .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_471",
          "psc_text": "testimonium perhibere. Rogat per nos Sanctimonium vestrum, ut eum commendare dignemini cum quibus ei negotium est, et apud quos ne bona causa ejus opprimatur, timet. Quid in re agatur commodius ipse narrabit: quid etiam ad singula, quae forte animum moverint inter. .. gratissimum habemus, et apud Dominum Deum nostrum sincerissimae vestrae benignitati gratias agimus, si per vestram operam de christiani fratris securitate gaudeamus. EPISTOLA XLVI. Publicola Augustino proponit multas quaestiones. Dilecto et venerabili patri AUGUSTINO episcopo, PUBLICOLA. Scriptum est: « Interroga patrem tuum, et indicabit tibi; seniores tuos, et dicent tibi » (Deut. XXXII, 7). Unde et mihi exquirendam legem de ore sacerdotis judicavi in causa tali: quae qualis sit, per litteras expono; simul etiam ut et ego instruar in diversis causis. Singulas autem quaestiones et diversas, per capitula designari feci, ad quas singillatim dignare respondere.--In Arzugibus, ut audivi, decurioni qui limiti praeest vel tribuno solent jurare barbari, jurantes per",
          "candidate_score": 0.634601,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_13",
          "bdc_text": "tu si quid habes ex Augusta , nobis communica. Vale .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4167",
          "psc_text": "desiderabili fratri BENENATO, et qui tecum sunt fratribus, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Per quem saluto Sanctitatem tuam, de fide ejus et bono eirca Ecclesiam studio gratulamur. Voluit autem ad tuam Benignitatem cum litteris meis venire, domine dilectissime ac venerabilis frater. Et quoniam audivi quod de negotio illo transigere cogitas, si verum est (quod miror, si verum est), nosti quemadmodum debeas episcopali paternitate catholicae Ecclesiae providere; ut non cum quolibet id agas, si tamen, ut dixi, verum est quod audivi, sed potius cum domo catholica, cujus non solum nullam adversitatem, verum etiam fidele adjutorium habere possit Ecclesia. EPISTOLA CCLIV. Augustinus ad eumdem Benenatum, pronubum agentem Rustici filio. Domino beatissimo, et venerabili ac desiderabili fratri et consacerdoti BENENATO, et qui tecum sunt fratribus, AUGUSTINUS et qui mecum sunt fratres, in Domino salutem. Puella de qua mihi scripsit Sanctitas tua, in ea voluntate est, ut si aetas ei jam matura esset, nulli in",
          "candidate_score": 0.634334,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_11_13",
          "bdc_text": "Tu igitur viros illos pro candore tuo suscipias et tractes , ut nosti et solitus es . Ex Italia non habemus quicquam ; tu si quid habes ex Augusta , nobis communica. Vale .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_847",
          "psc_text": "vere sancto et beatissimo papae AUGUSTINO, HIERONYMUS, in Christo salutem. Cum a sancto fratre nostro Firmo sollicite quaererem quid ageres, sospitem te laetus audivi. Rursum cum tuas litteras non dico sperarem, sed exigerem; nesciente te, de Africa se profectum esse dixit. Itaque reddo tibi per eum salutationis officia, qui te unico amore complectitur: simulque obsecro ut ignoscas pudori meo, quod diu praecipienti ut rescriberem, negare non potui. Nec ego tibi, sed causae causa respondit. Et si culpa est respondisse, quaeso ut patienter audias, multo major est provocasse. Sed facessant istiusmodi querimoniae: sit inter nos pura germanitas; et deinceps non quaestionum, sed charitatis ad nos scripta mittamus. Sancti fratres, qui nobiscum Domino serviunt, affatim te salutant. Sanctos qui tecum Christi leve trahunt jugum, praecipue sanctum et suscipiendum papam Alypium, ut meo obsequio solutes, precor. Incolumem te et memorem mei, Christus Deus noster tueatur omnipotens, domine vere sancte et beatissime papa. Si",
          "candidate_score": 0.63392,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_1",
          "bdc_text": "Multo tempore nullas ad te literas dedi , charissime Bullingere , ea nempe causa , quod Ioannes Blasius , collega meus iunior me et alacrior , sepius ad te scribit et ea , que com[m ]unicanda sunt , communicat .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_731",
          "psc_text": "collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus! Ego autem dico: Utinam saltem propinquis terrarum locis habitaremus; ut, si non possent misceri nostra colloquia, litterae possent esse crebriores! Nunc vero tanto locorum intervallo absumus a sensibus nostris, ut de illis verbis Apostoli ad Galatas, juvenem me ad tuam Sanctitatem scripsisse meminerim, et ecce jam senex, necdum rescripta meruerim, faciliusque ad te exemplaria epistolae meae pervenerint, nescio qua occasione praeveniente, quam ipsa epistola me curante. Homo enim qui eam tunc acceperat, nec ad te pertulerit, nec ad me retulerit. Tantae autem mihi in litteris tuis, quae in manus nostras venire potuerunt, apparent res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum",
          "candidate_score": 0.631513,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_13",
          "bdc_text": "tu si quid habes ex Augusta , nobis communica. Vale .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_66",
          "psc_text": "est, de eo quod apud nos est Deum consulendo; hoc autem secundum de eo quod a corpore sensuque nuntiatur, nihilominus Deum consulendo intelligimus. Quae si rata sunt, nemo de illo corpore utrum sit intelligere potest, nisi cui sensus quidquam de illo nuntiarit. In quo animantium numero si ullus est, nos quoniam non esse perspicimus, illud etiam perfectum puto, quod supra dicere coeperam, non ad nos istam pertinere quaestionem. Haec etiam atque etiam cogites velim, et quod cogitando genueris, ut noverim cures. EPISTOLA XIV. Quare sol non idem praestat quod caetera sidera. Veritas summa an hominis cujusque rationem contineat. NEBRIDIO AUGUSTINUS. 1 Recentissimis litteris tuis respondere malui; non quod contempserim praecedentia quaesita tua, minusve me delectaverint, sed quod in respondendo majora quam opinaris molior. Quanquam enim longiorem, quam longissima est, epistolam tibi mittendam esse praescripseris, non tamen tantum habemus otii, quantum existimas, et quantum nos semper optasse nosti et optamus. Nec",
          "candidate_score": 0.631103,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_13",
          "bdc_text": "tu si quid habes ex Augusta , nobis communica. Vale .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_62",
          "psc_text": "per susceptum illum hominem gestum est, ad eruditionem informationemque nostram gestum est. (Vacat 67 linearum spatium in Ms. codice Vaticano unde Epistola eruta est.) EPISTOLA XIII. Quaestionem de animae quodam corpore, ad se nihil pertinentem, rogat dimittant. NEBRIDIO AUGUSTINUS. 1. Usitata tibi scribere non libet, nova non licet. Alterum enim video tibi non convenire, alterum non mihi vacare. Nam ex quo abii abs te, nulla mihi opportunitas, nullum otium datum est ea quae inter nos quaerere solemus, agitandi atque versandi. Sunt quidem hiemales nimis longae noctes, nec a me totae dormiuntur; sed se objiciunt magis cogitanda cum otium est, quae diffirmando sunt otio necessaria. Quid ergo faciam? mutusne apud te, an tacitus sim? Neutrum vis, neutrum volo. Quare age, atque accipe quod de me excudere potuit ultimum noctis, quamdiu exsequebatur, quo haec epistola scripta est. 2. Necesse est te meminisse quod crebro inter nos sermone jactatum est, nosque jactavit anhelantes,",
          "candidate_score": 0.630498,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_11_13",
          "bdc_text": "Tu igitur viros illos pro candore tuo suscipias et tractes , ut nosti et solitus es . Ex Italia non habemus quicquam ; tu si quid habes ex Augusta , nobis communica. Vale .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_999",
          "psc_text": "enumerat; ostendens ipsorum saluti benignius longe consultum iri, si non impunito eo scelere ad audenda similia provocentur. Domino eximio meritoque honorabili fratri NECTARIO AUGUSTINUS. 1. Jam senio frigescentibus membris, fervere animum tuum patriae charitate, nec miror, et laudo; teque non tantum tenere memoriter, verum etiam vita ac moribus demonstrare quod nullus sit patriae consulendi modus aut finis bonis, non invitus, imo etiam libens accipio. Unde supernae cujusdam patriae, in cujus sancto amore pro nostro modulo, inter eos quibus ad illam capessendam consulimus, periclitamur atque laboramus, talem etiam teipsum civem habere vellemus, ut ejus portiunculae in hac terra peregrinanti, nullum consulendi modum finemque censeres; tanto effectus melior, quanto meliori civitati officia debita praerogares, in ejus aeterna pace nullum gaudendi finem inventurus, cujus ad tempus laboribus nullum tibi finem statueres consulendi. 2. Verum hoc donec fiat, neque enim desperandum est, illam te patriam posse acquirere, vel jam acquirendam prudentissime cogitare, ad quam",
          "candidate_score": 0.629371,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_11_13",
          "bdc_text": "Tu igitur viros illos pro candore tuo suscipias et tractes , ut nosti et solitus es . Ex Italia non habemus quicquam ; tu si quid habes ex Augusta , nobis communica. Vale .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_997",
          "psc_text": "insigni et merito suscipiendo fratri, AUGUSTINO episcopo, NECTARIUS. Quanta sit charitas patriae, quoniam nosti, praetereo. Sola est enim quae parentum jure vincat affectum. Cui si ullus esset consulendi modus aut finis bonis, digne jam ab ejus muneribus meruimus excusari. Sed quoniam crescit in dies singulos dilectio et gratia civitatis, quantumque aetas fini proxima est, tantum incolumem ac florentem relinquere patriam cupit: idcirco gaudeo primum quod apud instructum disciplinis omnibus virum mihi hic est sermo institutus. In Calamensi colonia multa sunt quae merito diligamus; vel quod in ea geniti sumus, vel quod eidem magna contulisse videmur officia. Haec ergo, domine praestantissime et merito suscipiende, non levi populi sui erratu prolapsa est. Quod quidem si juris publici rigore metiamur, debet plecti severiori censura. Sed episcopum fas non est, nisi salutem hominibus impertire, et pro statu meliore causis adesse, et apud omnipotentem Deum veniam aliorum mereri delictis. Quamobrem quanta possum supplicatione deposco, ut",
          "candidate_score": 0.628724,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_11_13",
          "bdc_text": "Tu igitur viros illos pro candore tuo suscipias et tractes , ut nosti et solitus es . Ex Italia non habemus quicquam ; tu si quid habes ex Augusta , nobis communica. Vale .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1015",
          "psc_text": "tales servi simus, quos ab eis rogari delectet, a quibus noster Dominus non rogatur. Unde pervides pro vivacitate mentis tuae, ad hoc esse nitendum servata mansuetudine, et moderatione christiana, ut aut caeteros deterreamus eorum imitari perversitatem, aut caeteros optemus eorum imitari correctionem. Damna quae illata sunt, vel tolerantur a Christianis, vel resarciuntur per Christianos. Animarum nos lucra, quibus acquirendis cum periculo etiam sanguinis inhiamus, et in loco illo quaestuosius provenire, et aliis locis illo exemplo non impediri desideramus. Dei misericordia nobis praestet de tua salute gaudere. EPISTOLA XCII. Augustinus Italicae viduae, consolans illam super obitu mariti, ac refellens eorum opinionem qui dicebant Deum videri oculis corporeis. Dominae eximiae et merito praestantissimae, atque in Christi charitate honorandae filiae ITALICAE, AUGUSTINUS episcopus, in Domino salutem. 1. Non solum litteris tuis, verum etiam ipso referente qui pertulit, comperi multum te flagitare litteras meas, credentem quod ex eis consolationem habere plurimam possis. Tu itaque",
          "candidate_score": 0.628702,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_13",
          "bdc_text": "tu si quid habes ex Augusta , nobis communica. Vale .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1301",
          "psc_text": "honorabili ac suscipiendo fratri NECTARIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAP. PRIMUM. 1. Legi litteras Benignitatis tuae quibus mihi longe postea respondistis, quam meas ad te perferendas dedi. Nam ego rescripseram, cum adhuc nobiscum esset, neque navigasset sanctus frater, et coepiscopus meus Possidius. His autem quas mei causa illi dignatus es reddere, accepi VI cal. april., post menses ferme octo, quam scripseram. Cur ergo ad te tam sero mea scripta pervenerint, aut ad me tua, prorsus ignoro. Nisi forte modo rescribere prudentiae tuae placuerit, quod facere ante contempseras. Hoc sita est, miror unde sit. An aliquid audisti, quod nos adhuc latet, fratrem meum Possidium adversus cives tuos (quos, pace tua dixerim, multo salubrius diligit ipse quam tu) quo plectantur severius impetrasse. Nam hoc et epistola tua te metuere indicat, cum admones ut mihi ante oculos constituam, qualis illa sit species civitatis, ex qua ad supplicium ducendi extrahuntur; quae sit matrum, quae",
          "candidate_score": 0.628216,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_13",
          "bdc_text": "tu si quid habes ex Augusta , nobis communica. Vale .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_50",
          "psc_text": "sint inseparabiles. NEBRIDIO AUGUSTINUS. 1. Cum me vehementer agitaret quaestio, a te dudum cum quadam etiam familiari objurgatione proposita, quonam pacto una vivere possemus, et de hoc solo statuissem rescribere tibi, et rescripta flagitare, neque ad aliud aliquid, quod ad nostra studia pertinet, stilum avertere, ut inter nos istud ipsum terminaretur, cito me securum fecit recentis epistolae tuae brevissima et verissima ratio: propterea scilicet hinc non esse cogitandum, quia vel nos cum potuerimus ad te, vel tu cum potueris ad nos necessario venturus sis. Hinc ergo, ut dixi, securus effectus consideravi omnes epistolas tuas, ut viderem quarum responsionum debitor sim. In quibus tam multas quaestiones reperi, ut etiamsi facile dissolvi possent, ipso acervo cujusvis ingenium otiumque superarent. Tam vero difficiles sunt, ut etsi una earum mihi esset imposita, non dubitarem me onustissimum confiteri. Hoc autem prooemium ad id valet, ut tantisper desinas nova quaerere, donec toto aere alieno liberemur, et",
          "candidate_score": 0.627569,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_13",
          "bdc_text": "tu si quid habes ex Augusta , nobis communica. Vale .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_841",
          "psc_text": "PAULINO et THERASIAE, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Charissimus frater Celsus cum rescripta repeteret, debitum reddere festinavi; sed vere festinavi. Cum enim eum putarem adhuc aliquot dies nobiscum moraturum, repente comperta occasione navigii, mihi pridianam suam profectionem jam nocte suggessit. Quid facerem cum eum tenere non possem, et quia ad vos, cum quibus ei melius esset, properabat, nec si possem, deberem. Proinde pauca illico haec arripui dictanda atque mittenda, prolixioris epistolae me confitens debitorem, cum post reditum venerabilium fratrum nostrorum collegarum meorum Theasii et Evodii, primum vestri ex parte satiatus fuero. Uberius enim ad nos in eorum pectoribus et oribus vos esse venturos jamjamque, in Christi nomine atque adjutorio speramus. Cum haec scriberem, etiam per unanimem filium nostrum Thagastensis Ecclesiae presbyterum Fortunatianum, Romam navigaturum, aliam epistolam paucis ante diebus jam dederam. Nunc ergo quod soleo rogo, ut quod soletis faciatis. Oretis pro nobis, ut videat Deus humilitatem nostram et laborem",
          "candidate_score": 0.627505,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_13",
          "bdc_text": "tu si quid habes ex Augusta , nobis communica. Vale .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_689",
          "psc_text": "AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum volueris, facillime poteris. CAP. II. 2. Etiam hoc, ad me sane perlatum, utrum quidem crederem dubitavi; sed hinc quoque tibi aliquid utrum scriberem, dubitare non debui: hoc autem brevi suggestum esse Charitati tuae a nescio quibus fratribus, mihi dictum est, quod librum adversus te scripserim, Romamque miserim. Hoc falsum esse noveris; Deum nostrum testor, hoc me non fecisse. Sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur a me scriptum esse, puto te debere cognoscere; aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc",
          "candidate_score": 0.627415,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_13",
          "bdc_text": "tu si quid habes ex Augusta , nobis communica. Vale .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_6",
          "psc_text": "enitor, ut nihil amem quod abesse a me invito potest. Quocum officio commoneo te interim, qualiscumque sis, inchoatam tecum disputationem perficiendam, si curae nobismetipsis sumus. Nam eam cum Alypio perfici nequaquam sinerem, etiamsi vellet. Non vult autem. Non enim est humanitatis ejus nunc mecum operam dare, ut in quam multis possemus litteris te nobiscum teneamus, nescio qua necessitate fugientem. EPISTOLA III. Nebridio respondet Augustinus immerito se ab ipso vocari beatum, qui tam multa ignoret. Qua in re sita sit vera beatitudo. NEBRIDIO AUGUSTINUS. 1. Utrum nescio quo, ut ita dicam; blandiloquio tuo factum putem, an vere ita se res habeat; incertum apud me est. Nam repente accidit, nec satis deliberatum est, quatenus debeat committi fidei. Exspectas quid istuc sit. Quid censes? Prope persuasisti mihi, non quidem beatum esse me; nam id solius sapientis praedium est; sed certe quasi beatum: ut dicimus hominem, quasi hominem in comparatione hominis illius quem Plato",
          "candidate_score": 0.627344,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_13",
          "bdc_text": "tu si quid habes ex Augusta , nobis communica. Vale .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_997",
          "psc_text": "insigni et merito suscipiendo fratri, AUGUSTINO episcopo, NECTARIUS. Quanta sit charitas patriae, quoniam nosti, praetereo. Sola est enim quae parentum jure vincat affectum. Cui si ullus esset consulendi modus aut finis bonis, digne jam ab ejus muneribus meruimus excusari. Sed quoniam crescit in dies singulos dilectio et gratia civitatis, quantumque aetas fini proxima est, tantum incolumem ac florentem relinquere patriam cupit: idcirco gaudeo primum quod apud instructum disciplinis omnibus virum mihi hic est sermo institutus. In Calamensi colonia multa sunt quae merito diligamus; vel quod in ea geniti sumus, vel quod eidem magna contulisse videmur officia. Haec ergo, domine praestantissime et merito suscipiende, non levi populi sui erratu prolapsa est. Quod quidem si juris publici rigore metiamur, debet plecti severiori censura. Sed episcopum fas non est, nisi salutem hominibus impertire, et pro statu meliore causis adesse, et apud omnipotentem Deum veniam aliorum mereri delictis. Quamobrem quanta possum supplicatione deposco, ut",
          "candidate_score": 0.626776,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_12_14",
          "bdc_text": "Ex Italia non habemus quicquam ; tu si quid habes ex Augusta , nobis communica. Vale . Ex Rhetiae Curia , kalendis Iunii 1548 .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_498",
          "psc_text": "certum est esse idolothytum, aut certum est non esse, aut ignoratur: si ergo certum est esse, melius christiana virtute respuitur; si autem vel non esse scitur, vel ignoratur, sine ullo conscientiae scrupulo in usum necessitatis assumitur. EPISTOLA XLVIII. Augustinus Eudoxio abbati monachorum insulae Caprariae, exhortans ut otio ad pietatem, non ad ignaviam utantur, et sicubi Ecclesia requirat illorum operam, ne detrectent. Domino dilecto et exoptatissimo fratri et compresbytero EUDOXIO et qui tecum sunt fratribus, AUGUSTINUS, et qui mecum sunt fratres, in Domino salutem. 1. Quando quietem vestram cogitamus, quam habetis in Christo, etiam nos, quamvis in laboribus variis asperisque versemur, in vestra charitate requiescimus. Unum enim corpus sub uno capite sumus, ut et vos in nobis negotiosi, et nos in vobis otiosi simus, quia si patitur unum membrum, compatiuntur omnia membra; et si glorificatur unum membrum, congaudent omnia membra (I Cor. XII, 26). Admonemus ergo et petimus et obsecramus per",
          "candidate_score": 0.621195,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_1",
          "bdc_text": "Multo tempore nullas ad te literas dedi , charissime Bullingere , ea nempe causa , quod Ioannes Blasius , collega meus iunior me et alacrior , sepius ad te scribit et ea , que com[m ]unicanda sunt , communicat .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_690",
          "psc_text": "noveris; Deum nostrum testor, hoc me non fecisse. Sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur a me scriptum esse, puto te debere cognoscere; aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc dixerim, ut ego non tantum paratissimus sim, si quid te in meis scriptis moverit, fraterne accipere quid contra sentias, aut de correctione mea, aut de ipsa tua benevolentia gavisurus; verum etiam hoc a te postulem, et flagitem. 3. O si licuisset, etsi non cohabitante, saltem vicino te in Domino perfrui ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici, et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, et omnes fratres qui tecum ac de te in Domino",
          "candidate_score": 0.619507,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_1",
          "bdc_text": "Multo tempore nullas ad te literas dedi , charissime Bullingere , ea nempe causa , quod Ioannes Blasius , collega meus iunior me et alacrior , sepius ad te scribit et ea , que com[m ]unicanda sunt , communicat .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_231",
          "psc_text": "Domino fratri sancto et unanimo AUGUSTINO, PAULINUS et THERASIA peccatores. 1. Jamdudum, frater in Christo Domino mi unanime, ut te in sanctis et piis laboribus tuis nescientem agnovi, absentemque vidi, tota mente complexus, alloquio quoque familiari atque fraterno per litteras audire properavi. Et credo in manu, et in gratia Domini sermonem meum ad te fuisse perlatum; sed morante adhuc puero quem ad te aliosque dilectos aeque Deo salutandos, ante hiemem miseramus, non potuimus ultra et officium nostrum suspendere, et desiderium sermonis tui cupidissimum temperare. Scripsimus itaque iterato nunc, si priores ad te litterae nostrae pervenire meruerunt; aut primo, si illis in manus tuas perveniendi felicitas non fuit. 2. Sed tu, frater spiritualis omnia judicans, amorem in te nostrum ne pendas officio solo, aut tempore litterarum. Dominus enim testis est, qui unus atque idem operatur in suis ubique charitatem suam, jam abinde nobis, ex quo te beneficio venerabilium episcoporum Aurelii et",
          "candidate_score": 0.61881,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_1",
          "bdc_text": "Multo tempore nullas ad te literas dedi , charissime Bullingere , ea nempe causa , quod Ioannes Blasius , collega meus iunior me et alacrior , sepius ad te scribit et ea , que com[m ]unicanda sunt , communicat .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3878",
          "psc_text": "Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me et ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse",
          "candidate_score": 0.614699,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 5,
      "cf_id": "cf021",
      "work_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium",
      "max_score": 0.698123,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_1_3",
          "bdc_text": "Multo tempore nullas ad te literas dedi , charissime Bullingere , ea nempe causa , quod Ioannes Blasius , collega meus iunior me et alacrior , sepius ad te scribit et ea , que com[m ]unicanda sunt , communicat . Ideo superfluum puto , ut ambo te melioribus addictum et occupatum obtundamus . At nunc venerabilis pater magister Augustinus Mainardus , ecclesię Claven [ n]ensis antistes , vir bene meritus de ecclesia Christi , literas petiit a me , ut occasione te accedendi et commodior illi aditus pateat , quamvis mihi tua pietas et ingenua facilitas ita perspectae et cognitae sint , ut quivis Christum recte docens et ipsius evangelium promovens tibi semper et per se satis sit gratus et acceptus .",
          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0",
          "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,",
          "candidate_score": 0.698123,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_2_4",
          "bdc_text": "Ideo superfluum puto , ut ambo te melioribus addictum et occupatum obtundamus . At nunc venerabilis pater magister Augustinus Mainardus , ecclesię Claven [ n]ensis antistes , vir bene meritus de ecclesia Christi , literas petiit a me , ut occasione te accedendi et commodior illi aditus pateat , quamvis mihi tua pietas et ingenua facilitas ita perspectae et cognitae sint , ut quivis Christum recte docens et ipsius evangelium promovens tibi semper et per se satis sit gratus et acceptus . Tu igitur virum pium et honestum benigne suscipias , ut soles .",
          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0",
          "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,",
          "candidate_score": 0.696139,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_3",
          "bdc_text": "At nunc venerabilis pater magister Augustinus Mainardus , ecclesię Claven [ n]ensis antistes , vir bene meritus de ecclesia Christi , literas petiit a me , ut occasione te accedendi et commodior illi aditus pateat , quamvis mihi tua pietas et ingenua facilitas ita perspectae et cognitae sint , ut quivis Christum recte docens et ipsius evangelium promovens tibi semper et per se satis sit gratus et acceptus .",
          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0",
          "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,",
          "candidate_score": 0.678653,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_0_2",
          "bdc_text": "Gratiam et pacem a Domino . Multo tempore nullas ad te literas dedi , charissime Bullingere , ea nempe causa , quod Ioannes Blasius , collega meus iunior me et alacrior , sepius ad te scribit et ea , que com[m ]unicanda sunt , communicat . Ideo superfluum puto , ut ambo te melioribus addictum et occupatum obtundamus .",
          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0",
          "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,",
          "candidate_score": 0.673799,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_15_17",
          "bdc_text": "Tui observantissimus Ioannes Comander. [ Adresse : ] Pietate et eruditione spectatissimo viro magistro Heinricho Bullingero , Tigurinae ecclesiae antistiti , domino suo ac fratri colendissimo .",
          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0",
          "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,",
          "candidate_score": 0.652727,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_17",
          "bdc_text": "Pietate et eruditione spectatissimo viro magistro Heinricho Bullingero , Tigurinae ecclesiae antistiti , domino suo ac fratri colendissimo .",
          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0",
          "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,",
          "candidate_score": 0.648908,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_1",
          "bdc_text": "Multo tempore nullas ad te literas dedi , charissime Bullingere , ea nempe causa , quod Ioannes Blasius , collega meus iunior me et alacrior , sepius ad te scribit et ea , que com[m ]unicanda sunt , communicat .",
          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_3",
          "psc_text": "ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognovimus. 3. Porro autem de pudicitia conjugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, numquid audiremus, nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui vitam tuam, non in superficie, sed penitus nosset? De hoc itaque tuo bono, Dei dono, me quoque delectat familiarius, et aliquanto diutius loqui tecum. Scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo, diutius sis nobiscum. Nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas, nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas venire potuerunt, admodum delecteris; quanto magis quod ad te scribitur, ubi tanquam praesenti loquar, et advertere dignaberis attentius, et accipere gratius? Ab hac ergo epistola perge ad librum, quem simul misi, qui tuae Reverentiae et cur conscriptus sit, et cur ad te potissimum missus, ipse suo principio commodius intimabit.",
          "candidate_score": 0.613912,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 6,
      "cf_id": "cf020",
      "work_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae",
      "max_score": 0.695764,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_3_5",
          "bdc_text": "At nunc venerabilis pater magister Augustinus Mainardus , ecclesię Claven [ n]ensis antistes , vir bene meritus de ecclesia Christi , literas petiit a me , ut occasione te accedendi et commodior illi aditus pateat , quamvis mihi tua pietas et ingenua facilitas ita perspectae et cognitae sint , ut quivis Christum recte docens et ipsius evangelium promovens tibi semper et per se satis sit gratus et acceptus . Tu igitur virum pium et honestum benigne suscipias , ut soles . Orta est quedam controversia in ecclesia Clave[nne ]nsi , ut a partibus ambabus audies .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2014",
          "psc_text": "EPISTOLA CXI AUGUSTINI AD PRAESIDIUM. Praesidium rogat Augustinus, ut superiorem epistolam curet Hieronymo reddendam, utque sibi eumdem suis etiam litteris placet. Domino beatissimo, et merito venerando fratri, et consacerdoti PRAESIDIO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Sicut praesens rogavi sinceritatem tuam, nunc quoque commoneo, ut litteras meas sancto fratri et compresbytero nostro Hieronymo mittere non graveris. Ut autem noverit caritas tua, quemadmodum etiam tu illi pro mea causa scribere debeas, misi exemplaria litterarum et mearum ad ipsum, et ad me ipsius. Quibus lectis pro tua sancta prudentia facile videas [al. videbis ] et modum meum, quem servandum putavi, et motum ejus, quem non frustra timui. Aut si ego quod non debui, aut quomodo non debui, aliquid scripsi, non ad illum de me, sed ad meipsum potius fraterna dilectione mitte sermonem; quo correctus petam, ut ignoscat, si meam culpam ipse cognovero. » EPISTOLA CXII HIERONYMI AD AUGUSTINUM. Respondet tandem Hieronymus ad",
          "candidate_score": 0.695764,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_1_3",
          "bdc_text": "Multo tempore nullas ad te literas dedi , charissime Bullingere , ea nempe causa , quod Ioannes Blasius , collega meus iunior me et alacrior , sepius ad te scribit et ea , que com[m ]unicanda sunt , communicat . Ideo superfluum puto , ut ambo te melioribus addictum et occupatum obtundamus . At nunc venerabilis pater magister Augustinus Mainardus , ecclesię Claven [ n]ensis antistes , vir bene meritus de ecclesia Christi , literas petiit a me , ut occasione te accedendi et commodior illi aditus pateat , quamvis mihi tua pietas et ingenua facilitas ita perspectae et cognitae sint , ut quivis Christum recte docens et ipsius evangelium promovens tibi semper et per se satis sit gratus et acceptus .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126",
          "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque",
          "candidate_score": 0.694178,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_2_4",
          "bdc_text": "Ideo superfluum puto , ut ambo te melioribus addictum et occupatum obtundamus . At nunc venerabilis pater magister Augustinus Mainardus , ecclesię Claven [ n]ensis antistes , vir bene meritus de ecclesia Christi , literas petiit a me , ut occasione te accedendi et commodior illi aditus pateat , quamvis mihi tua pietas et ingenua facilitas ita perspectae et cognitae sint , ut quivis Christum recte docens et ipsius evangelium promovens tibi semper et per se satis sit gratus et acceptus . Tu igitur virum pium et honestum benigne suscipias , ut soles .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2014",
          "psc_text": "EPISTOLA CXI AUGUSTINI AD PRAESIDIUM. Praesidium rogat Augustinus, ut superiorem epistolam curet Hieronymo reddendam, utque sibi eumdem suis etiam litteris placet. Domino beatissimo, et merito venerando fratri, et consacerdoti PRAESIDIO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Sicut praesens rogavi sinceritatem tuam, nunc quoque commoneo, ut litteras meas sancto fratri et compresbytero nostro Hieronymo mittere non graveris. Ut autem noverit caritas tua, quemadmodum etiam tu illi pro mea causa scribere debeas, misi exemplaria litterarum et mearum ad ipsum, et ad me ipsius. Quibus lectis pro tua sancta prudentia facile videas [al. videbis ] et modum meum, quem servandum putavi, et motum ejus, quem non frustra timui. Aut si ego quod non debui, aut quomodo non debui, aliquid scripsi, non ad illum de me, sed ad meipsum potius fraterna dilectione mitte sermonem; quo correctus petam, ut ignoscat, si meam culpam ipse cognovero. » EPISTOLA CXII HIERONYMI AD AUGUSTINUM. Respondet tandem Hieronymus ad",
          "candidate_score": 0.688462,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_1_3",
          "bdc_text": "Multo tempore nullas ad te literas dedi , charissime Bullingere , ea nempe causa , quod Ioannes Blasius , collega meus iunior me et alacrior , sepius ad te scribit et ea , que com[m ]unicanda sunt , communicat . Ideo superfluum puto , ut ambo te melioribus addictum et occupatum obtundamus . At nunc venerabilis pater magister Augustinus Mainardus , ecclesię Claven [ n]ensis antistes , vir bene meritus de ecclesia Christi , literas petiit a me , ut occasione te accedendi et commodior illi aditus pateat , quamvis mihi tua pietas et ingenua facilitas ita perspectae et cognitae sint , ut quivis Christum recte docens et ipsius evangelium promovens tibi semper et per se satis sit gratus et acceptus .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2014",
          "psc_text": "EPISTOLA CXI AUGUSTINI AD PRAESIDIUM. Praesidium rogat Augustinus, ut superiorem epistolam curet Hieronymo reddendam, utque sibi eumdem suis etiam litteris placet. Domino beatissimo, et merito venerando fratri, et consacerdoti PRAESIDIO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Sicut praesens rogavi sinceritatem tuam, nunc quoque commoneo, ut litteras meas sancto fratri et compresbytero nostro Hieronymo mittere non graveris. Ut autem noverit caritas tua, quemadmodum etiam tu illi pro mea causa scribere debeas, misi exemplaria litterarum et mearum ad ipsum, et ad me ipsius. Quibus lectis pro tua sancta prudentia facile videas [al. videbis ] et modum meum, quem servandum putavi, et motum ejus, quem non frustra timui. Aut si ego quod non debui, aut quomodo non debui, aliquid scripsi, non ad illum de me, sed ad meipsum potius fraterna dilectione mitte sermonem; quo correctus petam, ut ignoscat, si meam culpam ipse cognovero. » EPISTOLA CXII HIERONYMI AD AUGUSTINUM. Respondet tandem Hieronymus ad",
          "candidate_score": 0.68732,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_3_5",
          "bdc_text": "At nunc venerabilis pater magister Augustinus Mainardus , ecclesię Claven [ n]ensis antistes , vir bene meritus de ecclesia Christi , literas petiit a me , ut occasione te accedendi et commodior illi aditus pateat , quamvis mihi tua pietas et ingenua facilitas ita perspectae et cognitae sint , ut quivis Christum recte docens et ipsius evangelium promovens tibi semper et per se satis sit gratus et acceptus . Tu igitur virum pium et honestum benigne suscipias , ut soles . Orta est quedam controversia in ecclesia Clave[nne ]nsi , ut a partibus ambabus audies .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1730",
          "psc_text": "saltem vicino te in Domino perfrui ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici; et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, 632 et omnes fratres qui tecum ac de te in Domino gloriantur. Memor nostri exaudiaris a Domino in omni sancto desiderio tuo, domine carissime, et desideratissime, et honorande in Christo frater. » EPISTOLA CII HIERONYMI AD AUGUSTINUM. Acceptis Augustini epistolis quae continent quaestionem de mendacio officioso, dubitans etiamnum an ejus sit, negat se responsurum, nisi sit certius de auctore. Meminit et Ruffini ficto nomine. Domino vere Sancto, ac beatissimo Papae AUGUSTINO HIERONYMUS in Domino salutem. 1. In ipso profectionis articulo sancti filii nostri Asterii Hypodiaconi, necessarii mei, beatitudinis tuae litterae ad me pervenerunt, quibus satisfacis, te contra parvitatem meam librum Romam non misisse. Hoc",
          "candidate_score": 0.684689,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_3",
          "bdc_text": "At nunc venerabilis pater magister Augustinus Mainardus , ecclesię Claven [ n]ensis antistes , vir bene meritus de ecclesia Christi , literas petiit a me , ut occasione te accedendi et commodior illi aditus pateat , quamvis mihi tua pietas et ingenua facilitas ita perspectae et cognitae sint , ut quivis Christum recte docens et ipsius evangelium promovens tibi semper et per se satis sit gratus et acceptus .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2014",
          "psc_text": "EPISTOLA CXI AUGUSTINI AD PRAESIDIUM. Praesidium rogat Augustinus, ut superiorem epistolam curet Hieronymo reddendam, utque sibi eumdem suis etiam litteris placet. Domino beatissimo, et merito venerando fratri, et consacerdoti PRAESIDIO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Sicut praesens rogavi sinceritatem tuam, nunc quoque commoneo, ut litteras meas sancto fratri et compresbytero nostro Hieronymo mittere non graveris. Ut autem noverit caritas tua, quemadmodum etiam tu illi pro mea causa scribere debeas, misi exemplaria litterarum et mearum ad ipsum, et ad me ipsius. Quibus lectis pro tua sancta prudentia facile videas [al. videbis ] et modum meum, quem servandum putavi, et motum ejus, quem non frustra timui. Aut si ego quod non debui, aut quomodo non debui, aliquid scripsi, non ad illum de me, sed ad meipsum potius fraterna dilectione mitte sermonem; quo correctus petam, ut ignoscat, si meam culpam ipse cognovero. » EPISTOLA CXII HIERONYMI AD AUGUSTINUM. Respondet tandem Hieronymus ad",
          "candidate_score": 0.683344,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_1_3",
          "bdc_text": "Multo tempore nullas ad te literas dedi , charissime Bullingere , ea nempe causa , quod Ioannes Blasius , collega meus iunior me et alacrior , sepius ad te scribit et ea , que com[m ]unicanda sunt , communicat . Ideo superfluum puto , ut ambo te melioribus addictum et occupatum obtundamus . At nunc venerabilis pater magister Augustinus Mainardus , ecclesię Claven [ n]ensis antistes , vir bene meritus de ecclesia Christi , literas petiit a me , ut occasione te accedendi et commodior illi aditus pateat , quamvis mihi tua pietas et ingenua facilitas ita perspectae et cognitae sint , ut quivis Christum recte docens et ipsius evangelium promovens tibi semper et per se satis sit gratus et acceptus .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1730",
          "psc_text": "saltem vicino te in Domino perfrui ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici; et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, 632 et omnes fratres qui tecum ac de te in Domino gloriantur. Memor nostri exaudiaris a Domino in omni sancto desiderio tuo, domine carissime, et desideratissime, et honorande in Christo frater. » EPISTOLA CII HIERONYMI AD AUGUSTINUM. Acceptis Augustini epistolis quae continent quaestionem de mendacio officioso, dubitans etiamnum an ejus sit, negat se responsurum, nisi sit certius de auctore. Meminit et Ruffini ficto nomine. Domino vere Sancto, ac beatissimo Papae AUGUSTINO HIERONYMUS in Domino salutem. 1. In ipso profectionis articulo sancti filii nostri Asterii Hypodiaconi, necessarii mei, beatitudinis tuae litterae ad me pervenerunt, quibus satisfacis, te contra parvitatem meam librum Romam non misisse. Hoc",
          "candidate_score": 0.67915,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_1_3",
          "bdc_text": "Multo tempore nullas ad te literas dedi , charissime Bullingere , ea nempe causa , quod Ioannes Blasius , collega meus iunior me et alacrior , sepius ad te scribit et ea , que com[m ]unicanda sunt , communicat . Ideo superfluum puto , ut ambo te melioribus addictum et occupatum obtundamus . At nunc venerabilis pater magister Augustinus Mainardus , ecclesię Claven [ n]ensis antistes , vir bene meritus de ecclesia Christi , literas petiit a me , ut occasione te accedendi et commodior illi aditus pateat , quamvis mihi tua pietas et ingenua facilitas ita perspectae et cognitae sint , ut quivis Christum recte docens et ipsius evangelium promovens tibi semper et per se satis sit gratus et acceptus .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1728",
          "psc_text": "Christo fratri, et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae. Aliquid proculdubio impedimenti fuit. Unde agnosco, Dominum a me potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi, quod rescripseris. Nam rescribendi jam dedit, quia cum volueris, facillime poteris. 2. « Etiam hoc, quod ad me sane perlatum est, utrum quidem crederem, dubitavi; sed hinc quoque tibi aliquid utrum scriberem, dubitare non debui. Hoc autem brevi, suggestum esse caritati tuae a nescio quibus fratribus, mihi dictum est, quod librum adversus te scripserim, Romamque miserim. Hoc falsum esse noveris: Deum nostrum testor, hoc me non fecisse, sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur, a me scriptum esse, puto te debere cognoscere: aut si cognosci non potest,",
          "candidate_score": 0.678958,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_0_2",
          "bdc_text": "Gratiam et pacem a Domino . Multo tempore nullas ad te literas dedi , charissime Bullingere , ea nempe causa , quod Ioannes Blasius , collega meus iunior me et alacrior , sepius ad te scribit et ea , que com[m ]unicanda sunt , communicat . Ideo superfluum puto , ut ambo te melioribus addictum et occupatum obtundamus .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126",
          "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque",
          "candidate_score": 0.671742,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_13_15",
          "bdc_text": "tu si quid habes ex Augusta , nobis communica. Vale . Ex Rhetiae Curia , kalendis Iunii 1548 . Tui observantissimus Ioannes Comander. [ Adresse :",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2014",
          "psc_text": "EPISTOLA CXI AUGUSTINI AD PRAESIDIUM. Praesidium rogat Augustinus, ut superiorem epistolam curet Hieronymo reddendam, utque sibi eumdem suis etiam litteris placet. Domino beatissimo, et merito venerando fratri, et consacerdoti PRAESIDIO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Sicut praesens rogavi sinceritatem tuam, nunc quoque commoneo, ut litteras meas sancto fratri et compresbytero nostro Hieronymo mittere non graveris. Ut autem noverit caritas tua, quemadmodum etiam tu illi pro mea causa scribere debeas, misi exemplaria litterarum et mearum ad ipsum, et ad me ipsius. Quibus lectis pro tua sancta prudentia facile videas [al. videbis ] et modum meum, quem servandum putavi, et motum ejus, quem non frustra timui. Aut si ego quod non debui, aut quomodo non debui, aliquid scripsi, non ad illum de me, sed ad meipsum potius fraterna dilectione mitte sermonem; quo correctus petam, ut ignoscat, si meam culpam ipse cognovero. » EPISTOLA CXII HIERONYMI AD AUGUSTINUM. Respondet tandem Hieronymus ad",
          "candidate_score": 0.660528,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_8_10",
          "bdc_text": "Possent tandem illorum litigia et contentiones nobis omnibus damnum et iacturam evangelio quoque adferre . A nobis quidem petierunt , ut eorum causam et controversiam ad diffiniendum susciperemus . Sed cum exigua et tenuis esset nostra tum eruditio , tum authoritas , etiam cum sentiremus amborum animum Tigurum adeundi promptum esse , consuluimus , ut potius ad vos , ubi eruditionis et author [ it]atis sufficientia est , pergerent .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2067",
          "psc_text": "lectorem remittendum puto. Et si me, ut dicis, in novi Testamenti emendatione suscipis, exponisque causam cur suscipias; quia plurimi linguae Graecae habentes scientiam, de 754 meo possint opere judicare: eamdem integritatem debueras etiam in veteri credere Testamento, quod non nostra confinximus; sed ut apud Hebraeos invenimus, divina transtulimus. Sicubi dubitas, Haebraeos interroga. 21. Sed forte dices: quid si Hebraei aut respondere noluerint, aut mentiri voluerint? Tota frequentia Judaeorum in mea interpretatione reticebit? Nullusque inveniri poterit, qui Hebraeae linguae habeat notitiam [al. notionem ]: aut omnes imitabuntur illos Judaeos, quos dicis in Africae repertos oppidulo, in meam conspirasse calumniam? Hujuscemodi enim in epistola tua texis fabulam: « Quidam frater noster Episcopus, cum lectitari instituisset in Ecclesia cui praeest, interpretationem tuam, movit quiddam longe aliter a te positum apud Jonam Prophetam, quam erat omnium sensibus memoriaeque inveteratum, et tot aetatum successionibus decantatum. Factusque est tantus tumultus in plebe, maxime Graecis arguentibus et",
          "candidate_score": 0.655539,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_8_10",
          "bdc_text": "Possent tandem illorum litigia et contentiones nobis omnibus damnum et iacturam evangelio quoque adferre . A nobis quidem petierunt , ut eorum causam et controversiam ad diffiniendum susciperemus . Sed cum exigua et tenuis esset nostra tum eruditio , tum authoritas , etiam cum sentiremus amborum animum Tigurum adeundi promptum esse , consuluimus , ut potius ad vos , ubi eruditionis et author [ it]atis sufficientia est , pergerent .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126",
          "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque",
          "candidate_score": 0.654093,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_8_10",
          "bdc_text": "Possent tandem illorum litigia et contentiones nobis omnibus damnum et iacturam evangelio quoque adferre . A nobis quidem petierunt , ut eorum causam et controversiam ad diffiniendum susciperemus . Sed cum exigua et tenuis esset nostra tum eruditio , tum authoritas , etiam cum sentiremus amborum animum Tigurum adeundi promptum esse , consuluimus , ut potius ad vos , ubi eruditionis et author [ it]atis sufficientia est , pergerent .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2016",
          "psc_text": "HIERONYMUS in Christo salutem. 1. Tres simul epistolas, imo libellos breves per Diaconum Cyprianum, 737 tuae dignationis accepi, diversas, ut tu nominas, quaestiones, ut ego sentio, reprehensiones opusculorum meorum continentes. Ad quas, si respondere voluero, libri magnitudine opus erit. Tamen conabor quantum facere possum, modum non egredi longioris epistolae, et festinanti fratri moram non facere: qui ante triduum quam profecturus erat, a me epistolas flagitavit; ut pene in procinctu haec qualiacumque sunt, effutire compellerer, et tumultuario respondere sermone, non maturitate scribentis, sed dictantis temeritate: quae plerumque non in doctrinam, sed in casum vertitur: ut fortissimos quoque [al. quosque ] milites subita bella conturbant, et ante coguntur fugere quam possint arma corripere. 2. Caeterum nostra armatura Christus est, et Apostoli Pauli institutio, qui scribit ad Ephesios: « Assumite arma Dei, ut possitis resistere in die malo » (Ephes. 6. 13). Et rursum: « State succincti lumbos vestros in veritate, et induti",
          "candidate_score": 0.64972,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_6_8",
          "bdc_text": "Des operam cum cęteris symmystis tuis , ut complanetur , ne gravior offensio ingruat . Sunt enim ingenia illa Itali [ c]a ad contentionem prona et ad placandum difficilia . Possent tandem illorum litigia et contentiones nobis omnibus damnum et iacturam evangelio quoque adferre .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2633",
          "psc_text": "et sagittae (Psal. 56. 5) . Et alibi: Molliti sunt sermones ejus super oleum, et ipsi sunt jacula (Ps. 54. 22) . Et apertius in Ecclesiaste: Sicut mordet serpens in silentio, sic qui fratri suo occulte detrahit (Eccl. 10. 11) . Sed dices: Ipse non detraho, aliis loquentibus quid facere possum? Ad excusandas excusationes in peccatis (Psal. 140) ista praetendimus. Christus arte non illuditur. Nequaquam mea, sed Apostoli sententia est: Nolite errare: Deus non irridetur (Galat. 6. 7) . Ille in corde, nos videmus in facie. Salomon loquitur in Proverbiis: Ventus aquilo dissipat nubes, et vultus tristis, linguas detrahentium (Prov. 25. 23) . Sicut enim sagitta si mittatur contra duram materiam, nonnunquam in mittentem revertitur, et vulnerat vulnerantem; illudque completur: Facti sunt mihi in arcum pravum (Ps. 77. 57) . Et alibi: Qui mittit in altum lapidem, recidet in caput ejus (Eccl. 27. 28) : ita detractor cum tristem faciem",
          "candidate_score": 0.647501,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_0_2",
          "bdc_text": "Gratiam et pacem a Domino . Multo tempore nullas ad te literas dedi , charissime Bullingere , ea nempe causa , quod Ioannes Blasius , collega meus iunior me et alacrior , sepius ad te scribit et ea , que com[m ]unicanda sunt , communicat . Ideo superfluum puto , ut ambo te melioribus addictum et occupatum obtundamus .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2078",
          "psc_text": "qui te unico amore complectitur, simulque obsecro, ut ignoscas pudori meo, quod diu ut rescriberem, praecipienti negare non potui. Nec ego tibi, sed causa causae respondit. Et si culpa est respondisse, quaeso ut patienter audias, multo major est provocasse. Sed facessant istiusmodi querimoniae: sit inter nos pura germanitas; et deinceps non quaestionum, sed caritatis ad nos scripta mittamus. Sancti 761 fratres qui nobiscum Domino serviunt, affatim te salutant. Sanctos qui tecum Christi leve trahunt jugum, praecipue sanctum et suspiciendum [al. suscipiendum ] papam Alypium, ut meo obsequio salutes, precor. Incolumem te et memorem mei, Christus Deus noster tucatur omnipotens, domine vere sancte et beatissime papa. Si legisti librum explanationum in Jonam, puto quod ridiculam cucurbitae non recipias quaestionem. Sin autem amicus qui me primus gladio petiit, stylo repulsus est; sit humanitatis tuae atque justitiae accusantem reprehendere, non respondentem. In Scripturarum si placet campo sine nostro invicem dolore ludamus. EPISTOLA CXVI.",
          "candidate_score": 0.642019,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_1",
          "bdc_text": "Multo tempore nullas ad te literas dedi , charissime Bullingere , ea nempe causa , quod Ioannes Blasius , collega meus iunior me et alacrior , sepius ad te scribit et ea , que com[m ]unicanda sunt , communicat .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126",
          "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque",
          "candidate_score": 0.638711,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_8",
          "bdc_text": "Possent tandem illorum litigia et contentiones nobis omnibus damnum et iacturam evangelio quoque adferre .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2375",
          "psc_text": "857 pertundetur manus ejus. Qui enim post adventum Domini Salvatoris Evangelicae interpretationis spiritum derelinquens, in Judaicae litterae morte requiescit, istius cuncta opera vulnerantur. Linum quoque fumigans non extinguet, populum de gentibus congregatum, qui extincto legis naturalis ardore, fumi amarissimi, et qui noxius oculis est, tenebrosaeque caliginis involvebatur erroribus. Quem non solum non restinxit et redegit in cinerem, sed e contrario de parva scintilla, et pene moriente, maxima suscitavit incendia; ita ut totus orbis arderet igne Domini Salvatoris, quem venit mittere super terram, et in omnibus ardere desiderat (Luc. 12. 49). Secundum tropologiam quid nobis videretur de hoc loco, in Commentariolis Matthaei breviter annotavimus. Iste autem qui arundinem quassatam non confregit, et linum fumigans non extinxit, judicium quoque perduxit ad victoriam (Isai. 42. 3), cujus judicia vera sunt, justificata in semetipsis (Psal. 18), ut justificetur in sermonibus suis, et vincat cum judicatur (Psal. 50), et tamdiu lumen praedicationis ejus in mundo",
          "candidate_score": 0.638138,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_11_13",
          "bdc_text": "Tu igitur viros illos pro candore tuo suscipias et tractes , ut nosti et solitus es . Ex Italia non habemus quicquam ; tu si quid habes ex Augusta , nobis communica. Vale .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2077",
          "psc_text": "onus ultra vires meas. Quod an consecutus sim, tuo judicio derelinquo. Certe si imbecillitatem reprehenderis, voluntati veniam commodabis. EPISTOLA CXV. AD AUGUSTINUM. Resalutat Augustinum, excusans quod liberius responderit, et rursum de cucurbita meminit, rogatque ut omissis contentiosis quaestionibus deinceps secum invicem amice conferant, et placide versentur in campo sacrarum Scripturarum. Domino vere Sancto et Beatissimo Papae AUGUSTINO, HIERONYMUS in Christo salutem. 1. Cum a sancto fratre nostro Firmo sollicite quaererem quid ageres, sospitem te laetus audivi. Rursum cum tuas litteras non dico sperarem, sed exigerem, nesciente te, ex Africa profectum se esse dixit. Itaque reddo tibi per eum salutationis officia, qui te unico amore complectitur, simulque obsecro, ut ignoscas pudori meo, quod diu ut rescriberem, praecipienti negare non potui. Nec ego tibi, sed causa causae respondit. Et si culpa est respondisse, quaeso ut patienter audias, multo major est provocasse. Sed facessant istiusmodi querimoniae: sit inter nos pura germanitas; et deinceps",
          "candidate_score": 0.637632,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_13",
          "bdc_text": "tu si quid habes ex Augusta , nobis communica. Vale .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2014",
          "psc_text": "EPISTOLA CXI AUGUSTINI AD PRAESIDIUM. Praesidium rogat Augustinus, ut superiorem epistolam curet Hieronymo reddendam, utque sibi eumdem suis etiam litteris placet. Domino beatissimo, et merito venerando fratri, et consacerdoti PRAESIDIO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Sicut praesens rogavi sinceritatem tuam, nunc quoque commoneo, ut litteras meas sancto fratri et compresbytero nostro Hieronymo mittere non graveris. Ut autem noverit caritas tua, quemadmodum etiam tu illi pro mea causa scribere debeas, misi exemplaria litterarum et mearum ad ipsum, et ad me ipsius. Quibus lectis pro tua sancta prudentia facile videas [al. videbis ] et modum meum, quem servandum putavi, et motum ejus, quem non frustra timui. Aut si ego quod non debui, aut quomodo non debui, aliquid scripsi, non ad illum de me, sed ad meipsum potius fraterna dilectione mitte sermonem; quo correctus petam, ut ignoscat, si meam culpam ipse cognovero. » EPISTOLA CXII HIERONYMI AD AUGUSTINUM. Respondet tandem Hieronymus ad",
          "candidate_score": 0.634149,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_11_13",
          "bdc_text": "Tu igitur viros illos pro candore tuo suscipias et tractes , ut nosti et solitus es . Ex Italia non habemus quicquam ; tu si quid habes ex Augusta , nobis communica. Vale .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1746",
          "psc_text": "in Graeco aliud inveniatur, ut inde aliquid proferri aut probari dubitetur. Brevem putabam futuram hanc epistolam: sed nescio quomodo ita mihi dulce factum est in ea progredi, ac si tecum loquerer. Sed obsecro te per Dominum, ne te pigeat ad omnia respondere, et praestare mihi, quantum potueris, praesentiam tuam. 638 EPISTOLA CV. AD AUGUSTINUM. Expostulat de Augustini Epistola per Italiam sparsa, qua taxabatur locus non recte a se expositus in Epistola ad Galatas. Domino vere Sancto et Beatissimo Papae AUGUSTINO HIERONYMUS, in Domino salutem. 1. Crebras ad me epistolas dirigis, et saepe compellas, ut respondeam cuidam Epistolae tuae, cujus ad me, ut ante jam scripsi, per fratrem Sysinnium Diaconum exemplaria pervenerunt absque suscriptione tua; et quam primum per fratrem Profuturum, secundo per quemdam alium te misisse significas: et interim Profuturum retractum de itinere, et Episcopum constitutum, veloci morte subtractum: illum cujus nomen retices, maris timuisse discrimina, et navigationis mutasse consilium.",
          "candidate_score": 0.6317,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_13",
          "bdc_text": "tu si quid habes ex Augusta , nobis communica. Vale .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2986",
          "psc_text": "Pinianus et Melania plurimum vos salutant. Has litteras de sancta Bethleem, sancto Presbytero Innocentio dedi perferendas. Neptis vestra Paula miserabiliter deprecatur, ut memores ejus sitis, et multum vos salutat. Incolumes vos et memores mei, Domini nostri Jesu Christi tueatur clementia, Domini vere sancti atque omnium affectione venerabiles patres. EPISTOLA CXLIV. S. AUGUSTINI AD OPTATUM EPISCOPUM MILEVITANUM. De Natura et origine animae. Nondum se abs Hieronymo responsum epistolae suae heic 131. de Origine animae accepisse, nec eam interim consultationem in vulgus edi se probare. Domino beatissimo, sinceriterque carissimo, et desideratissimo fratri, et Coepiscopo OPTATO AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Per religiosum Presbyterum Saturninum tuae venerationis litteras sumpsi 1069 hoc a me magno studio quod nondum habeo flagitantis. Sed eur hoc leceris causam mihi aperuisti, quod scilicet eredas de hac re mihi consulenti jam fuisse responsum. Utinam ita esset! Absit ut te, cujus exspectationem avidissimam noverim, hujus muneris communicationem fraudarem; sed",
          "candidate_score": 0.628303,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_13",
          "bdc_text": "tu si quid habes ex Augusta , nobis communica. Vale .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2077",
          "psc_text": "onus ultra vires meas. Quod an consecutus sim, tuo judicio derelinquo. Certe si imbecillitatem reprehenderis, voluntati veniam commodabis. EPISTOLA CXV. AD AUGUSTINUM. Resalutat Augustinum, excusans quod liberius responderit, et rursum de cucurbita meminit, rogatque ut omissis contentiosis quaestionibus deinceps secum invicem amice conferant, et placide versentur in campo sacrarum Scripturarum. Domino vere Sancto et Beatissimo Papae AUGUSTINO, HIERONYMUS in Christo salutem. 1. Cum a sancto fratre nostro Firmo sollicite quaererem quid ageres, sospitem te laetus audivi. Rursum cum tuas litteras non dico sperarem, sed exigerem, nesciente te, ex Africa profectum se esse dixit. Itaque reddo tibi per eum salutationis officia, qui te unico amore complectitur, simulque obsecro, ut ignoscas pudori meo, quod diu ut rescriberem, praecipienti negare non potui. Nec ego tibi, sed causa causae respondit. Et si culpa est respondisse, quaeso ut patienter audias, multo major est provocasse. Sed facessant istiusmodi querimoniae: sit inter nos pura germanitas; et deinceps",
          "candidate_score": 0.62674,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_12_14",
          "bdc_text": "Ex Italia non habemus quicquam ; tu si quid habes ex Augusta , nobis communica. Vale . Ex Rhetiae Curia , kalendis Iunii 1548 .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1746",
          "psc_text": "in Graeco aliud inveniatur, ut inde aliquid proferri aut probari dubitetur. Brevem putabam futuram hanc epistolam: sed nescio quomodo ita mihi dulce factum est in ea progredi, ac si tecum loquerer. Sed obsecro te per Dominum, ne te pigeat ad omnia respondere, et praestare mihi, quantum potueris, praesentiam tuam. 638 EPISTOLA CV. AD AUGUSTINUM. Expostulat de Augustini Epistola per Italiam sparsa, qua taxabatur locus non recte a se expositus in Epistola ad Galatas. Domino vere Sancto et Beatissimo Papae AUGUSTINO HIERONYMUS, in Domino salutem. 1. Crebras ad me epistolas dirigis, et saepe compellas, ut respondeam cuidam Epistolae tuae, cujus ad me, ut ante jam scripsi, per fratrem Sysinnium Diaconum exemplaria pervenerunt absque suscriptione tua; et quam primum per fratrem Profuturum, secundo per quemdam alium te misisse significas: et interim Profuturum retractum de itinere, et Episcopum constitutum, veloci morte subtractum: illum cujus nomen retices, maris timuisse discrimina, et navigationis mutasse consilium.",
          "candidate_score": 0.624197,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_1",
          "bdc_text": "Multo tempore nullas ad te literas dedi , charissime Bullingere , ea nempe causa , quod Ioannes Blasius , collega meus iunior me et alacrior , sepius ad te scribit et ea , que com[m ]unicanda sunt , communicat .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_36",
          "psc_text": "Presbyter, dum adhuc Antiochiae essem, me praesente corripuit. Cui ille respondit: Ego nihil timeo. Dicit se a Domino suo fuisse dimissum: et si vobis placet, ecce hic est, transmittite quo vultis. In hoc arbitror me non peccare, si hominem vagum non sinam longius fugere. Quapropter quia ego in hac solitudine constitutus, non possum agere quod jussisti, rogavi carissimum mihi Evagrium, ut tam tui quam mei causa instanter negotium prosequatur. Cupio te valere in Christo. EPISTOLA VI. AD JULIANUM AQUILEIAE DIACONUM Excusat se apud Julianum de silentio litterarum, et cum, eo primum nuntiante, intellexisset, sororem suam in eo permanere quod coeperat, rogat ut de ejus proposito crebris ad se litteris laetiorem faciat; addens se obtrectatorem suum interea despicere. Antiquus sermo est: Mendaces faciunt, ut nec sibi vera dicentibus credatur: quod mihi a te, ego objurgatus de silentio litterarum, accidisse video. Dicam, saepe scripsi, sed negligentia bajulorum fuit? Respondebis: omnium non scribentium",
          "candidate_score": 0.622128,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_4",
          "bdc_text": "Tu igitur virum pium et honestum benigne suscipias , ut soles .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1434",
          "psc_text": "in qua « beati pacifici » nuncupantur (Matth. 5). Blandiris ut pater, erudis ut magister, instituis ut Pontifex. Venisti ad nos non in austeritate virgae, sed in spiritu benignitatis et lenitatis et mansuetudinis: ut humilitatem Christi primo statim sermone resonares, qui mortalium genus non fulminans et tonans, 513 sed in praesepi vagiens, et tacens salvavit in cruce. Legeras enim in typo illius ante praedictum: « Memento, Domine, David, et omnis mansuetudinis ejus » (Ps. 31. 1); et in ipso postea praesentatum: « Discite a me, quia mitis sum, et humilis corde » (Matth. 11. 19). Unde et multa de sacris voluminibus super pacis laude perstringens, ac per varios Scripturarum campos more apum volans, quidquid dulce et aptum concordiae fuit, artifici eloquio messuisti. Currentes igitur ad pacem incitati sumus: exposita ad navigandum vela, crebrior exhortationis tuae aura complevit; ut non tam retrectantibus et fastidiosis, quam avidis [al. quam ut avidis ]",
          "candidate_score": 0.614334,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_1",
          "bdc_text": "Multo tempore nullas ad te literas dedi , charissime Bullingere , ea nempe causa , quod Ioannes Blasius , collega meus iunior me et alacrior , sepius ad te scribit et ea , que com[m ]unicanda sunt , communicat .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2078",
          "psc_text": "qui te unico amore complectitur, simulque obsecro, ut ignoscas pudori meo, quod diu ut rescriberem, praecipienti negare non potui. Nec ego tibi, sed causa causae respondit. Et si culpa est respondisse, quaeso ut patienter audias, multo major est provocasse. Sed facessant istiusmodi querimoniae: sit inter nos pura germanitas; et deinceps non quaestionum, sed caritatis ad nos scripta mittamus. Sancti 761 fratres qui nobiscum Domino serviunt, affatim te salutant. Sanctos qui tecum Christi leve trahunt jugum, praecipue sanctum et suspiciendum [al. suscipiendum ] papam Alypium, ut meo obsequio salutes, precor. Incolumem te et memorem mei, Christus Deus noster tucatur omnipotens, domine vere sancte et beatissime papa. Si legisti librum explanationum in Jonam, puto quod ridiculam cucurbitae non recipias quaestionem. Sin autem amicus qui me primus gladio petiit, stylo repulsus est; sit humanitatis tuae atque justitiae accusantem reprehendere, non respondentem. In Scripturarum si placet campo sine nostro invicem dolore ludamus. EPISTOLA CXVI.",
          "candidate_score": 0.612707,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_1",
          "bdc_text": "Multo tempore nullas ad te literas dedi , charissime Bullingere , ea nempe causa , quod Ioannes Blasius , collega meus iunior me et alacrior , sepius ad te scribit et ea , que com[m ]unicanda sunt , communicat .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2988",
          "psc_text": "habeo, sine altero, quod nondum habeo, cuiquam debere me jam mittere, vel edere non videtur, ne ille, qui mihi fortasse, ut desidero responsurus est, interrogationem meam disputatione operosissima elaboratam, sine sua responsione, quae adhuc desperanda non est, per manus hominum notitiamque diffundi jure succenseat, idque jactantius, quam utilius fecisse me judicet, quasi ego potuerim quaerere, quod ille non potuerit enodare, cum forsitan possit, idque dum faciat, exspectandum sit. Magis enim scio quod aliis occupatur, quae minime differenda sunt, plurisque pendenda. Quod ut tua quoque Sanctitas noverit, attende paulisper, quod mihi alio anno per latorem per quem scripseram remeantem scripserit. Nam hoc ex ejus epistola in istam transtuli. » Incidit, inquit, tempus difficillimum, quando mihi tacere melius fuit quam loqui; ita ut nostra studia cessarent ne, juxta Appium, canina exerceretur facundia. Itaque duobus libellis tuis, quos meo nomini dedicasti, eruditissimis et omni eloquentiae splendore fulgentibus, ad tempus respondere non potui. Non",
          "candidate_score": 0.611941,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 7,
      "cf_id": "cf026",
      "work_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Epistolae",
      "max_score": 0.693275,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_1_3",
          "bdc_text": "Multo tempore nullas ad te literas dedi , charissime Bullingere , ea nempe causa , quod Ioannes Blasius , collega meus iunior me et alacrior , sepius ad te scribit et ea , que com[m ]unicanda sunt , communicat . Ideo superfluum puto , ut ambo te melioribus addictum et occupatum obtundamus . At nunc venerabilis pater magister Augustinus Mainardus , ecclesię Claven [ n]ensis antistes , vir bene meritus de ecclesia Christi , literas petiit a me , ut occasione te accedendi et commodior illi aditus pateat , quamvis mihi tua pietas et ingenua facilitas ita perspectae et cognitae sint , ut quivis Christum recte docens et ipsius evangelium promovens tibi semper et per se satis sit gratus et acceptus .",
          "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Epistolae_window_10",
          "psc_text": "nostrum animum, et pallium pro amicitiarum nostrarum amictu, unde antiquitas hoc traxit vocabulum. Ora igitur pro me, inspiret tibi Dominus ut merear adhuc in vita videre te. Et quem moestificasti abeundo, aliquando iterum laetifices te praesentando. Quaternionem regularum per Maurentionem primicerium direximus. De caetero autem opto tuam semper cognoscere salutem, dilectissime mi domine, et charissime fili. EPISTOLA III. ISIDORI BRAULIONI ARCHIDIACONO. 562 In Christo charissimo et dilectissimo fratri Braulioni archidiacono Isidorus. 1. Quia non valeo te frui oculis carnis, perfruar saltem alloquiis, ut ipsa amici sit consolatio incolumem litteris cognoscere quem cupio videre. Utrumque bonum esset, si liceret; sed vel mente de te reficiar, si corporali obtutu non valeo. Dum pariter essemus, postulavi te, ut mihi decadem sextam sancti Augustini transmitteres; posco ut quoquomodo me cognitum ei facias. 2. Misimus vobis Synonymorum libellum, non pro id quod alicujus utilitatis sit, sed quia eum volueras. Commendo autem hunc puerum, commendo et",
          "candidate_score": 0.693275,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_13",
          "bdc_text": "tu si quid habes ex Augusta , nobis communica. Vale .",
          "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Epistolae_window_11",
          "psc_text": "mente de te reficiar, si corporali obtutu non valeo. Dum pariter essemus, postulavi te, ut mihi decadem sextam sancti Augustini transmitteres; posco ut quoquomodo me cognitum ei facias. 2. Misimus vobis Synonymorum libellum, non pro id quod alicujus utilitatis sit, sed quia eum volueras. Commendo autem hunc puerum, commendo et memetipsum, ut ores pro me misero, quia valde langueo et infirmitatibus carnis, et culpa mentis. In utroque tuum praesidium posco, quia per me nihil mereor; de caetero pete ut dum vita comite portitori ad nos regredi fuerit opportunitas, vestris nos jubeatis laetificare eloquiis. EPISTOLA IV. ISIDORI MASSONAE EPISCOPO. 563 Domino sancto meritisque beato Massonae episcopo Isidorus. 1. Veniente ad nos famulo vestro viro religioso Nicetio, litteras honorificentiae vestrae nobis detulit, in quibus agnitio salutis vestrae nihilominus perpatuit maxime per eum portitorem, cujus lingua epistola vivens erat. Unde pro salute vestra gratiarum actionibus Deo nostro repensis, in quantum valuit mediocritas nostra",
          "candidate_score": 0.626768,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_1",
          "bdc_text": "Multo tempore nullas ad te literas dedi , charissime Bullingere , ea nempe causa , quod Ioannes Blasius , collega meus iunior me et alacrior , sepius ad te scribit et ea , que com[m ]unicanda sunt , communicat .",
          "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Epistolae_window_10",
          "psc_text": "nostrum animum, et pallium pro amicitiarum nostrarum amictu, unde antiquitas hoc traxit vocabulum. Ora igitur pro me, inspiret tibi Dominus ut merear adhuc in vita videre te. Et quem moestificasti abeundo, aliquando iterum laetifices te praesentando. Quaternionem regularum per Maurentionem primicerium direximus. De caetero autem opto tuam semper cognoscere salutem, dilectissime mi domine, et charissime fili. EPISTOLA III. ISIDORI BRAULIONI ARCHIDIACONO. 562 In Christo charissimo et dilectissimo fratri Braulioni archidiacono Isidorus. 1. Quia non valeo te frui oculis carnis, perfruar saltem alloquiis, ut ipsa amici sit consolatio incolumem litteris cognoscere quem cupio videre. Utrumque bonum esset, si liceret; sed vel mente de te reficiar, si corporali obtutu non valeo. Dum pariter essemus, postulavi te, ut mihi decadem sextam sancti Augustini transmitteres; posco ut quoquomodo me cognitum ei facias. 2. Misimus vobis Synonymorum libellum, non pro id quod alicujus utilitatis sit, sed quia eum volueras. Commendo autem hunc puerum, commendo et",
          "candidate_score": 0.612229,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 8,
      "cf_id": "cf021",
      "work_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-sequentibus-libris",
      "max_score": 0.687558,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_2_4",
          "bdc_text": "Ideo superfluum puto , ut ambo te melioribus addictum et occupatum obtundamus . At nunc venerabilis pater magister Augustinus Mainardus , ecclesię Claven [ n]ensis antistes , vir bene meritus de ecclesia Christi , literas petiit a me , ut occasione te accedendi et commodior illi aditus pateat , quamvis mihi tua pietas et ingenua facilitas ita perspectae et cognitae sint , ut quivis Christum recte docens et ipsius evangelium promovens tibi semper et per se satis sit gratus et acceptus . Tu igitur virum pium et honestum benigne suscipias , ut soles .",
          "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-sequentibus-libris_window_0",
          "psc_text": "S. AUGUSTINUS IN LIB. VIII DE GENESI AD LITT., CAP. II. Contra Manichaeos, qui has litteras Veteris Testamenti non aliter quam oportet accipiendo errant, sed omnino non accipiendo et detestando blasphemant, duos conscripsi libros recenti tempore conversionis meae; cito volens eorum vel confutare deliramenta, vel erigere intentionem ad quaerendum in Litteris quas oderunt, christianam et evangelicam fidem. Et quia non mihi tunc occurrebant omnia quemadmodum proprie possent accipi, magisque non posse accipi videbantur, aut vix posse aut difficile; ne retardarer, quid figurate significarent ea, quae ad litteram non potui invenire, quanta valui brevitate et perspicuitate explicavi, ne vel multa lectione vel disputationis obscuritate deterriti, in manus ea sumere non cararent.",
          "candidate_score": 0.687558,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_3_5",
          "bdc_text": "At nunc venerabilis pater magister Augustinus Mainardus , ecclesię Claven [ n]ensis antistes , vir bene meritus de ecclesia Christi , literas petiit a me , ut occasione te accedendi et commodior illi aditus pateat , quamvis mihi tua pietas et ingenua facilitas ita perspectae et cognitae sint , ut quivis Christum recte docens et ipsius evangelium promovens tibi semper et per se satis sit gratus et acceptus . Tu igitur virum pium et honestum benigne suscipias , ut soles . Orta est quedam controversia in ecclesia Clave[nne ]nsi , ut a partibus ambabus audies .",
          "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-sequentibus-libris_window_0",
          "psc_text": "S. AUGUSTINUS IN LIB. VIII DE GENESI AD LITT., CAP. II. Contra Manichaeos, qui has litteras Veteris Testamenti non aliter quam oportet accipiendo errant, sed omnino non accipiendo et detestando blasphemant, duos conscripsi libros recenti tempore conversionis meae; cito volens eorum vel confutare deliramenta, vel erigere intentionem ad quaerendum in Litteris quas oderunt, christianam et evangelicam fidem. Et quia non mihi tunc occurrebant omnia quemadmodum proprie possent accipi, magisque non posse accipi videbantur, aut vix posse aut difficile; ne retardarer, quid figurate significarent ea, quae ad litteram non potui invenire, quanta valui brevitate et perspicuitate explicavi, ne vel multa lectione vel disputationis obscuritate deterriti, in manus ea sumere non cararent.",
          "candidate_score": 0.687132,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_1_3",
          "bdc_text": "Multo tempore nullas ad te literas dedi , charissime Bullingere , ea nempe causa , quod Ioannes Blasius , collega meus iunior me et alacrior , sepius ad te scribit et ea , que com[m ]unicanda sunt , communicat . Ideo superfluum puto , ut ambo te melioribus addictum et occupatum obtundamus . At nunc venerabilis pater magister Augustinus Mainardus , ecclesię Claven [ n]ensis antistes , vir bene meritus de ecclesia Christi , literas petiit a me , ut occasione te accedendi et commodior illi aditus pateat , quamvis mihi tua pietas et ingenua facilitas ita perspectae et cognitae sint , ut quivis Christum recte docens et ipsius evangelium promovens tibi semper et per se satis sit gratus et acceptus .",
          "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-sequentibus-libris_window_0",
          "psc_text": "S. AUGUSTINUS IN LIB. VIII DE GENESI AD LITT., CAP. II. Contra Manichaeos, qui has litteras Veteris Testamenti non aliter quam oportet accipiendo errant, sed omnino non accipiendo et detestando blasphemant, duos conscripsi libros recenti tempore conversionis meae; cito volens eorum vel confutare deliramenta, vel erigere intentionem ad quaerendum in Litteris quas oderunt, christianam et evangelicam fidem. Et quia non mihi tunc occurrebant omnia quemadmodum proprie possent accipi, magisque non posse accipi videbantur, aut vix posse aut difficile; ne retardarer, quid figurate significarent ea, quae ad litteram non potui invenire, quanta valui brevitate et perspicuitate explicavi, ne vel multa lectione vel disputationis obscuritate deterriti, in manus ea sumere non cararent.",
          "candidate_score": 0.683584,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_3",
          "bdc_text": "At nunc venerabilis pater magister Augustinus Mainardus , ecclesię Claven [ n]ensis antistes , vir bene meritus de ecclesia Christi , literas petiit a me , ut occasione te accedendi et commodior illi aditus pateat , quamvis mihi tua pietas et ingenua facilitas ita perspectae et cognitae sint , ut quivis Christum recte docens et ipsius evangelium promovens tibi semper et per se satis sit gratus et acceptus .",
          "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-sequentibus-libris_window_0",
          "psc_text": "S. AUGUSTINUS IN LIB. VIII DE GENESI AD LITT., CAP. II. Contra Manichaeos, qui has litteras Veteris Testamenti non aliter quam oportet accipiendo errant, sed omnino non accipiendo et detestando blasphemant, duos conscripsi libros recenti tempore conversionis meae; cito volens eorum vel confutare deliramenta, vel erigere intentionem ad quaerendum in Litteris quas oderunt, christianam et evangelicam fidem. Et quia non mihi tunc occurrebant omnia quemadmodum proprie possent accipi, magisque non posse accipi videbantur, aut vix posse aut difficile; ne retardarer, quid figurate significarent ea, quae ad litteram non potui invenire, quanta valui brevitate et perspicuitate explicavi, ne vel multa lectione vel disputationis obscuritate deterriti, in manus ea sumere non cararent.",
          "candidate_score": 0.673949,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 9,
      "cf_id": "cf052",
      "work_id": "051_Prosper-Aquitanus_Epistola-ad-Rufinum",
      "max_score": 0.687434,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_3_5",
          "bdc_text": "At nunc venerabilis pater magister Augustinus Mainardus , ecclesię Claven [ n]ensis antistes , vir bene meritus de ecclesia Christi , literas petiit a me , ut occasione te accedendi et commodior illi aditus pateat , quamvis mihi tua pietas et ingenua facilitas ita perspectae et cognitae sint , ut quivis Christum recte docens et ipsius evangelium promovens tibi semper et per se satis sit gratus et acceptus . Tu igitur virum pium et honestum benigne suscipias , ut soles . Orta est quedam controversia in ecclesia Clave[nne ]nsi , ut a partibus ambabus audies .",
          "psc_chunk_id": "051_Prosper-Aquitanus_Epistola-ad-Rufinum_window_41",
          "psc_text": "de nobis conqueri, et omnes illas ineptas criminationes, ad exasperandos avertendosque animos eorum quibus aliud volunt persuadere, contexi: confide ergo in virtute misericordiae Dei, quoniam haec contradictio, sicut in aliis mundi partibus, ita et in his regionibus conquiescet: ut praedicatio summi hoc tempore in Ecclesia viri, etiam ab his a quibus ad praesens repellitur, adjuvetur. Tu autem, dilectissime et venerandissime mihi frater, si vere de his quaestionibus instrui desideras, sicut desiderare te convenit, ipsis beati Augustini disputationibus cognoscendis impende curam, ut in confitenda Dei gratia defaecatissimam ac saluberrimam evangelicae apostolicaeque doctrinae intelligentiam consequaris. Gratia Dei et pax Domini nostri Jesu Christi custodiat te in omni tempore, et per viam veritatis dirigat in vitam aeternam.",
          "candidate_score": 0.687434,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_11_13",
          "bdc_text": "Tu igitur viros illos pro candore tuo suscipias et tractes , ut nosti et solitus es . Ex Italia non habemus quicquam ; tu si quid habes ex Augusta , nobis communica. Vale .",
          "psc_chunk_id": "051_Prosper-Aquitanus_Epistola-ad-Rufinum_window_41",
          "psc_text": "de nobis conqueri, et omnes illas ineptas criminationes, ad exasperandos avertendosque animos eorum quibus aliud volunt persuadere, contexi: confide ergo in virtute misericordiae Dei, quoniam haec contradictio, sicut in aliis mundi partibus, ita et in his regionibus conquiescet: ut praedicatio summi hoc tempore in Ecclesia viri, etiam ab his a quibus ad praesens repellitur, adjuvetur. Tu autem, dilectissime et venerandissime mihi frater, si vere de his quaestionibus instrui desideras, sicut desiderare te convenit, ipsis beati Augustini disputationibus cognoscendis impende curam, ut in confitenda Dei gratia defaecatissimam ac saluberrimam evangelicae apostolicaeque doctrinae intelligentiam consequaris. Gratia Dei et pax Domini nostri Jesu Christi custodiat te in omni tempore, et per viam veritatis dirigat in vitam aeternam.",
          "candidate_score": 0.632963,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 10,
      "cf_id": "cf039",
      "work_id": "042_Quodvultdeus_Epistolae",
      "max_score": 0.687044,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_2_4",
          "bdc_text": "Ideo superfluum puto , ut ambo te melioribus addictum et occupatum obtundamus . At nunc venerabilis pater magister Augustinus Mainardus , ecclesię Claven [ n]ensis antistes , vir bene meritus de ecclesia Christi , literas petiit a me , ut occasione te accedendi et commodior illi aditus pateat , quamvis mihi tua pietas et ingenua facilitas ita perspectae et cognitae sint , ut quivis Christum recte docens et ipsius evangelium promovens tibi semper et per se satis sit gratus et acceptus . Tu igitur virum pium et honestum benigne suscipias , ut soles .",
          "psc_chunk_id": "042_Quodvultdeus_Epistolae_window_0",
          "psc_text": "EPISTOLA CCXXI. Domino merito venerabili, et vere beatissimo patri AUGUSTINO episcopo, QUODVULTDEUS diaconus. 1. Diu trepidus fui, et ausus hos meos aliquoties distuli: sed me principaliter, ut dici assolet, animavit Beatitudinis tuae benevolentia omnibus comprobata; quam dum considero, magis timui, ne non petendo superbus, non quaerendo desidiosus, non pulsando piger a Domino judicarer. Sufficere autem mihi crederem hujusmodi tantummodo voluntatem, si fructum adipisci non possem: cum autem pro certo noverim, ostium divini sermonis, quod Venerationi tuae coelestis gratia patefecit, paratam esse mentem tuam sanctam, quam possidet Christus, non solum cunctis volentibus pandere, verum etiam nolentibus, ut introire non pigeat, persuadere; occupationi Reverentiae tuae multiloquio superfluo moram non faciam, sed desiderium obsecrationis meae breviter indicabo. 2. Nonnullos in clero hujusce etiam amplissimae civitatis esse imperitos, ex me ipso conjicio; et quantum universo illi ordini profuturum sit quod expeto, considerationi Sanctitatis tuae discutiendum offero. Privilegio namque cunctorum qui hoc de spiritualibus tuis",
          "candidate_score": 0.687044,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_1_3",
          "bdc_text": "Multo tempore nullas ad te literas dedi , charissime Bullingere , ea nempe causa , quod Ioannes Blasius , collega meus iunior me et alacrior , sepius ad te scribit et ea , que com[m ]unicanda sunt , communicat . Ideo superfluum puto , ut ambo te melioribus addictum et occupatum obtundamus . At nunc venerabilis pater magister Augustinus Mainardus , ecclesię Claven [ n]ensis antistes , vir bene meritus de ecclesia Christi , literas petiit a me , ut occasione te accedendi et commodior illi aditus pateat , quamvis mihi tua pietas et ingenua facilitas ita perspectae et cognitae sint , ut quivis Christum recte docens et ipsius evangelium promovens tibi semper et per se satis sit gratus et acceptus .",
          "psc_chunk_id": "042_Quodvultdeus_Epistolae_window_12",
          "psc_text": "textu prioris epistolae, panem Afrum, quem nostra provincia solet habere praecipuum, coelesti etiam manna conditum, sero pulsanti et famem patienti non deneges. Profecto enim nec ego pulsare cessabo, donec ipse concedas: ut quod non impetrat privilegium, ubi nullum est meritum, saltem indefessa importunitas mereatur. EPISTOLA CCXXIV. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo Charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis, ut de haeresibus, quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me at ab eo, quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est ubi respondeo libris Juliani, quos",
          "candidate_score": 0.6805,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 11,
      "cf_id": "cf021",
      "work_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-epistolam-Manichaei",
      "max_score": 0.686229,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_3_5",
          "bdc_text": "At nunc venerabilis pater magister Augustinus Mainardus , ecclesię Claven [ n]ensis antistes , vir bene meritus de ecclesia Christi , literas petiit a me , ut occasione te accedendi et commodior illi aditus pateat , quamvis mihi tua pietas et ingenua facilitas ita perspectae et cognitae sint , ut quivis Christum recte docens et ipsius evangelium promovens tibi semper et per se satis sit gratus et acceptus . Tu igitur virum pium et honestum benigne suscipias , ut soles . Orta est quedam controversia in ecclesia Clave[nne ]nsi , ut a partibus ambabus audies .",
          "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-epistolam-Manichaei_window_2",
          "psc_text": "ut sunt consolationes, cohortationes, disputationes; et quaecumque sunt talia: horum omnium quaedam etiam per malos nescientes operatur summa Dei justitia, quaedam autem per scientes bonos. Nostrum igitur fuit eligere et optare meliora, ut ad vestram correctionem aditum haberemus, non in contentione et aemulatione et persecutionibus; sed mansuete consolando, benevole cohortando, leniter disputando: sicut scriptum est, Servum autem Domini non oportet litigare; sed mitem esse ad omnes, docibilem, patientem, in modestia corripientem diversa sentientes (II Tim. II, 24, 25) . Nostrum ergo fuit velle has partes expetere: Dei est volentibus et petentibus donare quod bonum est. CAPUT II. 2. Causae cur mitius agendum cum Manichaeis. Illi in vos saeviant, qui nesciunt cum quo labore verum inveniatur, et quam difficile caveantur errores. Illi in vos saeviant, qui nesciunt quam rarum et arduum sit carnalia phantasmata piae mentis serenitate superare. Illi in vos saeviant, qui nesciunt cum quanta difficultate sanctur oculus interioris hominis,",
          "candidate_score": 0.686229,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_4_6",
          "bdc_text": "Tu igitur virum pium et honestum benigne suscipias , ut soles . Orta est quedam controversia in ecclesia Clave[nne ]nsi , ut a partibus ambabus audies . Des operam cum cęteris symmystis tuis , ut complanetur , ne gravior offensio ingruat .",
          "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-epistolam-Manichaei_window_2",
          "psc_text": "ut sunt consolationes, cohortationes, disputationes; et quaecumque sunt talia: horum omnium quaedam etiam per malos nescientes operatur summa Dei justitia, quaedam autem per scientes bonos. Nostrum igitur fuit eligere et optare meliora, ut ad vestram correctionem aditum haberemus, non in contentione et aemulatione et persecutionibus; sed mansuete consolando, benevole cohortando, leniter disputando: sicut scriptum est, Servum autem Domini non oportet litigare; sed mitem esse ad omnes, docibilem, patientem, in modestia corripientem diversa sentientes (II Tim. II, 24, 25) . Nostrum ergo fuit velle has partes expetere: Dei est volentibus et petentibus donare quod bonum est. CAPUT II. 2. Causae cur mitius agendum cum Manichaeis. Illi in vos saeviant, qui nesciunt cum quo labore verum inveniatur, et quam difficile caveantur errores. Illi in vos saeviant, qui nesciunt quam rarum et arduum sit carnalia phantasmata piae mentis serenitate superare. Illi in vos saeviant, qui nesciunt cum quanta difficultate sanctur oculus interioris hominis,",
          "candidate_score": 0.652135,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_6_8",
          "bdc_text": "Des operam cum cęteris symmystis tuis , ut complanetur , ne gravior offensio ingruat . Sunt enim ingenia illa Itali [ c]a ad contentionem prona et ad placandum difficilia . Possent tandem illorum litigia et contentiones nobis omnibus damnum et iacturam evangelio quoque adferre .",
          "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-epistolam-Manichaei_window_2",
          "psc_text": "ut sunt consolationes, cohortationes, disputationes; et quaecumque sunt talia: horum omnium quaedam etiam per malos nescientes operatur summa Dei justitia, quaedam autem per scientes bonos. Nostrum igitur fuit eligere et optare meliora, ut ad vestram correctionem aditum haberemus, non in contentione et aemulatione et persecutionibus; sed mansuete consolando, benevole cohortando, leniter disputando: sicut scriptum est, Servum autem Domini non oportet litigare; sed mitem esse ad omnes, docibilem, patientem, in modestia corripientem diversa sentientes (II Tim. II, 24, 25) . Nostrum ergo fuit velle has partes expetere: Dei est volentibus et petentibus donare quod bonum est. CAPUT II. 2. Causae cur mitius agendum cum Manichaeis. Illi in vos saeviant, qui nesciunt cum quo labore verum inveniatur, et quam difficile caveantur errores. Illi in vos saeviant, qui nesciunt quam rarum et arduum sit carnalia phantasmata piae mentis serenitate superare. Illi in vos saeviant, qui nesciunt cum quanta difficultate sanctur oculus interioris hominis,",
          "candidate_score": 0.648886,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_5_7",
          "bdc_text": "Orta est quedam controversia in ecclesia Clave[nne ]nsi , ut a partibus ambabus audies . Des operam cum cęteris symmystis tuis , ut complanetur , ne gravior offensio ingruat . Sunt enim ingenia illa Itali [ c]a ad contentionem prona et ad placandum difficilia .",
          "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-epistolam-Manichaei_window_2",
          "psc_text": "ut sunt consolationes, cohortationes, disputationes; et quaecumque sunt talia: horum omnium quaedam etiam per malos nescientes operatur summa Dei justitia, quaedam autem per scientes bonos. Nostrum igitur fuit eligere et optare meliora, ut ad vestram correctionem aditum haberemus, non in contentione et aemulatione et persecutionibus; sed mansuete consolando, benevole cohortando, leniter disputando: sicut scriptum est, Servum autem Domini non oportet litigare; sed mitem esse ad omnes, docibilem, patientem, in modestia corripientem diversa sentientes (II Tim. II, 24, 25) . Nostrum ergo fuit velle has partes expetere: Dei est volentibus et petentibus donare quod bonum est. CAPUT II. 2. Causae cur mitius agendum cum Manichaeis. Illi in vos saeviant, qui nesciunt cum quo labore verum inveniatur, et quam difficile caveantur errores. Illi in vos saeviant, qui nesciunt quam rarum et arduum sit carnalia phantasmata piae mentis serenitate superare. Illi in vos saeviant, qui nesciunt cum quanta difficultate sanctur oculus interioris hominis,",
          "candidate_score": 0.647116,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_11",
          "bdc_text": "Tu igitur viros illos pro candore tuo suscipias et tractes , ut nosti et solitus es .",
          "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-epistolam-Manichaei_window_2",
          "psc_text": "ut sunt consolationes, cohortationes, disputationes; et quaecumque sunt talia: horum omnium quaedam etiam per malos nescientes operatur summa Dei justitia, quaedam autem per scientes bonos. Nostrum igitur fuit eligere et optare meliora, ut ad vestram correctionem aditum haberemus, non in contentione et aemulatione et persecutionibus; sed mansuete consolando, benevole cohortando, leniter disputando: sicut scriptum est, Servum autem Domini non oportet litigare; sed mitem esse ad omnes, docibilem, patientem, in modestia corripientem diversa sentientes (II Tim. II, 24, 25) . Nostrum ergo fuit velle has partes expetere: Dei est volentibus et petentibus donare quod bonum est. CAPUT II. 2. Causae cur mitius agendum cum Manichaeis. Illi in vos saeviant, qui nesciunt cum quo labore verum inveniatur, et quam difficile caveantur errores. Illi in vos saeviant, qui nesciunt quam rarum et arduum sit carnalia phantasmata piae mentis serenitate superare. Illi in vos saeviant, qui nesciunt cum quanta difficultate sanctur oculus interioris hominis,",
          "candidate_score": 0.619333,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 12,
      "cf_id": "cf021",
      "work_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1",
      "max_score": 0.682327,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_1_3",
          "bdc_text": "Multo tempore nullas ad te literas dedi , charissime Bullingere , ea nempe causa , quod Ioannes Blasius , collega meus iunior me et alacrior , sepius ad te scribit et ea , que com[m ]unicanda sunt , communicat . Ideo superfluum puto , ut ambo te melioribus addictum et occupatum obtundamus . At nunc venerabilis pater magister Augustinus Mainardus , ecclesię Claven [ n]ensis antistes , vir bene meritus de ecclesia Christi , literas petiit a me , ut occasione te accedendi et commodior illi aditus pateat , quamvis mihi tua pietas et ingenua facilitas ita perspectae et cognitae sint , ut quivis Christum recte docens et ipsius evangelium promovens tibi semper et per se satis sit gratus et acceptus .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_0",
          "psc_text": "§ 1 Iussioni tuae, sancte frater Aureli, tanto deuotius obtemperare me oportuit, quanto magis mihi quis ex te iusserit claruit. dominus enim noster Iesus Christus habitans in interiore tuo tibique sollicitudinem paternae et frateniae caritatis inspirans, utrum filiis et fratribus nostris monachis, qui beato apostolo Paulo oboedire neglegunt dicenti: qui non uult operari, non manducet, permittenda sit ista licentia, uoluntatem ac linguam tuam adsumens in opus suum imperauit mihi ex te, ut hinc ad te aliquid scriberem. adsit itaque ipse etiam mihi, quo ita paream, ut ei me parere ex eius munere ipsa utilitate fructuosi laboris intellegam. § 2 Primum ergo uidendum quid dicant illius professionis homines qui operari nolunt, deinde, si eos non recte sentire 8 II Thess. 3, 10 2 Inscriptio abest a cod. C fol. 1 Incipit ad Aurelium epni de opere monachorum (manu poster.) fol. 1 P fol. 94b V Incipit liber sci Augnstini ad Aurelium",
          "candidate_score": 0.682327,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_10_12",
          "bdc_text": "Sed cum exigua et tenuis esset nostra tum eruditio , tum authoritas , etiam cum sentiremus amborum animum Tigurum adeundi promptum esse , consuluimus , ut potius ad vos , ubi eruditionis et author [ it]atis sufficientia est , pergerent . Tu igitur viros illos pro candore tuo suscipias et tractes , ut nosti et solitus es . Ex Italia non habemus quicquam ;",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_98",
          "psc_text": "multum, non abundauit, et qui modicum, non defuit illi. gratias autem deo, qui dedit idem studium pro nobis in corde Titi, quia consolationem quidem suscepit; studiosior autem cum esset, sponte exiit ad uos. misimus autem cum eo fratrem, cuius laus in euangelio est per omnes ecclesias, non solum autem, sed et ordinatus ab ecclesiis comes peregrinationis nostrae cum hac gratia quae ministratur a nobis ad domini gloriam et promptum animum nostrum, deuitantes hoc, ne quis nos reprehendat in hac plenitudine, quae ministratur a nobis. prouidemus enim bona non solum coram deo, sed etiam coram hominibus. in his uerbis adparet, quantum non solum curam sanctarum plebium esse uoluerit ministrare necessaria sanctis dei seruis, consilium in hoc dans, quia hoc magis ipsis qui hoc faciebant proderat quam illis erga quos faciebant — illis enim aliud proderat, id est hoc erga se obsequio fratrum suorum sancte uti nec propter hoc deo seruire nec",
          "candidate_score": 0.637805,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_4",
          "bdc_text": "Tu igitur virum pium et honestum benigne suscipias , ut soles .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_191",
          "psc_text": "cognoscite y audite (3 praecepimus Sj 23 minime (e 8. I. 2) QF1 pro minimo N 24 diudicemur N iudicemur p humano die] huiusmodi PDMr 25 nobis cura sit PDMj nobis L qui dedit inspiciat A qui dedit quod inspiciendum eius oculis offeramus. postremo quod uultis sentite de nobis: Paulus apostolus uobis praecipit et obsecrat in domino, ut cum silentio, id est quieti et oboedienter ordinati, operantes uestrum panem manducetis. nec de illo, ut arbitror, aliquid mali creditis et in illum, qui per eum loquitur, credidistis. § 38 Haec, mi carissime et in Christi uisceribus uenerande frater Aureli, quantum donauit ut possem, qui per te mihi iussit ut facerem, de opere monachorum non distuli scribere, maxime curans, ne boni fratres apostolicis praeceptis oboedientes a pigris et inoboedientibus etiam praeuaricatores euangelii dicerentur: ut qui non operantur, saltem illos qui operantur sibi anteponendos esse non dubitent. ceteramceterum quis ferat homines contumaces saluberrimis",
          "candidate_score": 0.631559,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_2",
          "bdc_text": "Ideo superfluum puto , ut ambo te melioribus addictum et occupatum obtundamus .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_75",
          "psc_text": "OPj paruus D 21 uos] nos A 22 etiam et PFJfT nostras; quoniam carissimi nobis facti estis. recordamini enim, fratres, laborem nostrum et aerumnam, nocte et die operantes, ne quem uestrum grauaremus: hoc ergo superius ait: cum possemus oneri uobis esse ut Christi apostoli. infirmorum enim periculis, ne falsis suspicionibus agitati odissent quasi uenale euangelium, tam quam paternis maternisque uisceribus tremefactus hoc. fecit. sic etiam in Actibus apostolorum idem loquitur, cum a Mileto mittens Ephesum uocasset inde presbyteros ecclesiae, quibus inter multa, argentum, inquit, uel aurum uel uestem nullius concupiui. ipsi scitis, quoniam necessitatibus meis et eorum qui mecum fuerunt, hae manus seruierunt. omnia ostendi uobis, quoniam sic laborantes oportet iuuare infirmos, memores etiam uerborum domini Iesu, quia ipse dixit: beatum est magis dare quam accipere. § 14 Hic fortasse aliquis dicat: si corporale opus operabatur apostolus, unde uitam istam sustentaret, quod erat ipsum opus et quando ei uacabat et",
          "candidate_score": 0.619252,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_1",
          "bdc_text": "Multo tempore nullas ad te literas dedi , charissime Bullingere , ea nempe causa , quod Ioannes Blasius , collega meus iunior me et alacrior , sepius ad te scribit et ea , que com[m ]unicanda sunt , communicat .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_0",
          "psc_text": "§ 1 Iussioni tuae, sancte frater Aureli, tanto deuotius obtemperare me oportuit, quanto magis mihi quis ex te iusserit claruit. dominus enim noster Iesus Christus habitans in interiore tuo tibique sollicitudinem paternae et frateniae caritatis inspirans, utrum filiis et fratribus nostris monachis, qui beato apostolo Paulo oboedire neglegunt dicenti: qui non uult operari, non manducet, permittenda sit ista licentia, uoluntatem ac linguam tuam adsumens in opus suum imperauit mihi ex te, ut hinc ad te aliquid scriberem. adsit itaque ipse etiam mihi, quo ita paream, ut ei me parere ex eius munere ipsa utilitate fructuosi laboris intellegam. § 2 Primum ergo uidendum quid dicant illius professionis homines qui operari nolunt, deinde, si eos non recte sentire 8 II Thess. 3, 10 2 Inscriptio abest a cod. C fol. 1 Incipit ad Aurelium epni de opere monachorum (manu poster.) fol. 1 P fol. 94b V Incipit liber sci Augnstini ad Aurelium",
          "candidate_score": 0.611772,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 13,
      "cf_id": "cf052",
      "work_id": "051_Prosper-Aquitanus_Epistola_ad_Augustinum",
      "max_score": 0.681423,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_1_3",
          "bdc_text": "Multo tempore nullas ad te literas dedi , charissime Bullingere , ea nempe causa , quod Ioannes Blasius , collega meus iunior me et alacrior , sepius ad te scribit et ea , que com[m ]unicanda sunt , communicat . Ideo superfluum puto , ut ambo te melioribus addictum et occupatum obtundamus . At nunc venerabilis pater magister Augustinus Mainardus , ecclesię Claven [ n]ensis antistes , vir bene meritus de ecclesia Christi , literas petiit a me , ut occasione te accedendi et commodior illi aditus pateat , quamvis mihi tua pietas et ingenua facilitas ita perspectae et cognitae sint , ut quivis Christum recte docens et ipsius evangelium promovens tibi semper et per se satis sit gratus et acceptus .",
          "psc_chunk_id": "051_Prosper-Aquitanus_Epistola_ad_Augustinum_window_0",
          "psc_text": "Epistola ad Augustinum Domino beatissimo papae, ineffabiliter mirabili, incomparabiliter honorando, praestantissimo patrono, AUGUSTINO PROSPER. 1 1. Ignotus quidem tibi facie, sed jam aliquatenus, si reminiscaris, animo ac sermone compertus; nam per sanctum fratrem meum Leontium diaconum misi epistolas et recepi; nunc quoque beatitudini tuae scribere audeo, non solum salutationis, ut tunc, studio; sed etiam fidei qua Ecclesia vivit affectu. Excubante enim pro universis membris corporis Christi vigilantissima industria tua, et adversus haereticarum doctrinarum insidias veritatis virtute pugnante, nullo modo mihi verendum putavi ne onerosus tibi aut importunus essem in eo quod ad multorum salutem, ac perinde ad pietatem tuam, pertinet: cum potius reum futurum esse me crederem, si ea quae valde perniciosa esse intelligo ad specialem patronum fidei non referrem. 2. Multi ergo servorum Christi qui in Massiliensi urbe consistunt, in sanctitatis tuae scriptis quae adversus Pelagianos haereticos condidisti, contrarium putant Patrum opinioni et ecclesiastico sensui quidquid in eis de",
          "candidate_score": 0.681423,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 14,
      "cf_id": "cf021",
      "work_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum",
      "max_score": 0.680298,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_7_9",
          "bdc_text": "Sunt enim ingenia illa Itali [ c]a ad contentionem prona et ad placandum difficilia . Possent tandem illorum litigia et contentiones nobis omnibus damnum et iacturam evangelio quoque adferre . A nobis quidem petierunt , ut eorum causam et controversiam ad diffiniendum susciperemus .",
          "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_1231",
          "psc_text": "Quo magis mihi videntur injuria gravi affecisse discipulos Christi: quia quae dissona iidem et repugnantia sibi scriberent, ea referrent ad ipsos, et secundum eos haec scribere se profiterentur Evangelia, quae tantis sint referta erroribus, tantis contrarietatibus narrationum simul ac sententiarum, ut nec sibi prorsus, nec inter se ipsa conveniant. Quid ergo aliud est, quam calumniari bonos, et Christi discipulorum concordem coetum in crimen devocare discordiae? Quae quia nos legentes, animadvertimus cordis obtutu sanissimo, aequissimum judicavimus utilibus acceptis ex iisdem, id est, iis quae et fidem nostram aedificent, et Christi Domini atque ejus Patris omnipotentis Dei propagent gloriam, caetera repudiare, quae nec ipsorum majestati, nec fidei nostrae conveniant. CAPUT III. Proinde nec vos, ut dicere coeperam, de Testamento Vetere circumcisionem creditis accipiendam carnaliter, quamvis ita sit scriptum (Gen. XVII, 9-14); neque sub otio ac vacatione colendum sabbatum, quamvis ita legatur (Exod. XXXI, 13); sed nec sacrificiis, ut Moysi videtur, et immolationibus",
          "candidate_score": 0.680298,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_8_10",
          "bdc_text": "Possent tandem illorum litigia et contentiones nobis omnibus damnum et iacturam evangelio quoque adferre . A nobis quidem petierunt , ut eorum causam et controversiam ad diffiniendum susciperemus . Sed cum exigua et tenuis esset nostra tum eruditio , tum authoritas , etiam cum sentiremus amborum animum Tigurum adeundi promptum esse , consuluimus , ut potius ad vos , ubi eruditionis et author [ it]atis sufficientia est , pergerent .",
          "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_1231",
          "psc_text": "Quo magis mihi videntur injuria gravi affecisse discipulos Christi: quia quae dissona iidem et repugnantia sibi scriberent, ea referrent ad ipsos, et secundum eos haec scribere se profiterentur Evangelia, quae tantis sint referta erroribus, tantis contrarietatibus narrationum simul ac sententiarum, ut nec sibi prorsus, nec inter se ipsa conveniant. Quid ergo aliud est, quam calumniari bonos, et Christi discipulorum concordem coetum in crimen devocare discordiae? Quae quia nos legentes, animadvertimus cordis obtutu sanissimo, aequissimum judicavimus utilibus acceptis ex iisdem, id est, iis quae et fidem nostram aedificent, et Christi Domini atque ejus Patris omnipotentis Dei propagent gloriam, caetera repudiare, quae nec ipsorum majestati, nec fidei nostrae conveniant. CAPUT III. Proinde nec vos, ut dicere coeperam, de Testamento Vetere circumcisionem creditis accipiendam carnaliter, quamvis ita sit scriptum (Gen. XVII, 9-14); neque sub otio ac vacatione colendum sabbatum, quamvis ita legatur (Exod. XXXI, 13); sed nec sacrificiis, ut Moysi videtur, et immolationibus",
          "candidate_score": 0.659892,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_4",
          "bdc_text": "Tu igitur virum pium et honestum benigne suscipias , ut soles .",
          "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_677",
          "psc_text": "tuus est in omnibus; propter quod eos qui exerrant partibus corripis, et de quibus peccant admonens, alloqueris, ut relicta malitia credant in te, Domine (Sap. XI, 22; XII, 2) . Ad hanc benignam patientiam Dei, qui facit solem suum oriri super bonos et malos, et pluit super justos et injustos, nos imitandam Christus hortatur: ut vindicare nostras injurias negligamus, et benefaciamus nis qui nos oderunt, ut simus perfecti, sicut Pater noster coelestis perfectus est (Matth. V, 44-48). Valere autem nobis et ad remittenda debita peccatorum nostrorum, quod aliis ista ultionum debita relaxamus, et cavendum esse, ne si hoc non fecerimus, nec nobis deprecantibus peccati obligatio remittatur, sic in illis Libris veteribus scriptum est: Qui vindicari vult, inveniet vinidictam a Deo, et peccata illius confirmans confirmabit. Relinque proximo tuo nocenti te, et nunc deprecanti tibi peccata solventur. Homo homini reservatiram, et a Domino quaerit medelam carnis? In homoinem similem sibi non",
          "candidate_score": 0.612894,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 15,
      "cf_id": "cf021",
      "work_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistolae-ad-Valentinum",
      "max_score": 0.672624,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_13_15",
          "bdc_text": "tu si quid habes ex Augusta , nobis communica. Vale . Ex Rhetiae Curia , kalendis Iunii 1548 . Tui observantissimus Ioannes Comander. [ Adresse :",
          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistolae-ad-Valentinum_window_10",
          "psc_text": "sapiamus, obedientia nostra requiritur, quae nulla potest esse sine libero arbitrio. Sed si posset hoc ipsum sine adjutorio Dei gratiae fieri per liberum arbitrium, ut intelligeremus atque saperemus; non diceretur Deo, Da mihi intellectum, et discam mandata tua (Psal. CXVIII, 125) ; neque in Evangelio scriptum esset, Tunc aperuit illis sensum, ut intelligerent Scripturas (Luc. XXIV, 45) ; nec Jacobus apostolus diceret, Si quis autem vestrum indiget sapientia, postulet a Deo, qui dat omnibus affluenter, et non improperat, et dabitur ei (Jacobi I, 5) . Potens est autem Dominus qui et vobis donet et nobis, ut de vestra pace et pia consensione nuntiis celerrimis gaudeamus. Saluto vos, non solum meo nomine, sed etiam fratrum qui mecum sunt, et rogo ut pro nobis concorditer atque instanter oretis. Sit vobiscum Dominus. EPISTOLA POSTERIOR, INTER AUGUSTINIANAS CCXV. Domino dilectissimo, et in Christi membris honorando fratri VALENTINO, et fratribus qui tecum sunt, AUGUSTINUS, in",
          "candidate_score": 0.672624,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_13_15",
          "bdc_text": "tu si quid habes ex Augusta , nobis communica. Vale . Ex Rhetiae Curia , kalendis Iunii 1548 . Tui observantissimus Ioannes Comander. [ Adresse :",
          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistolae-ad-Valentinum_window_0",
          "psc_text": "EPISTOLA PRIOR, INTER AUGUSTINIANAS CCXIV. Domino dilectissimo, et in Christi membris honorando fratri VALENTINO, et fratribus qui tecum sunt, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Venerunt ad nos duo juvenes, Cresconius et Felix, de vestra congregatione se esse dicentes, qui nobis retulerunt, monasterium vestrum nonnulla dissensione turbatum, eo quod quidam in vobis sic gratiam praedicent, ut negent hominis esse liberum arbitrium; et, quod est gravius, dicant, quod in die judicii non sit redditurus Deus unicuique secundum opera ejus (Matth. XVI, 27; Rom. II, 6). Etiam hoc tamen indicaverunt, quod plures vestrum non ita sentiant, sed liberum arbitrium adjuvari fateantur per Dei gratiam, ut recta sapiamus atque faciamus; ut cum venerit Dominus reddere unicuique secundum opera ejus, inveniat opera nostra bona, quae praeparavit Deus ut in illis ambulemus (Ephes. II, 10). Hoc qui sentiunt, bene sentiunt. 2. Obsecro itaque vos, fratres, sicut Corinthios obsecravit Apostolus, per nomen Domini nostri Jesus Christi, ut",
          "candidate_score": 0.66077,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_13",
          "bdc_text": "tu si quid habes ex Augusta , nobis communica. Vale .",
          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistolae-ad-Valentinum_window_10",
          "psc_text": "sapiamus, obedientia nostra requiritur, quae nulla potest esse sine libero arbitrio. Sed si posset hoc ipsum sine adjutorio Dei gratiae fieri per liberum arbitrium, ut intelligeremus atque saperemus; non diceretur Deo, Da mihi intellectum, et discam mandata tua (Psal. CXVIII, 125) ; neque in Evangelio scriptum esset, Tunc aperuit illis sensum, ut intelligerent Scripturas (Luc. XXIV, 45) ; nec Jacobus apostolus diceret, Si quis autem vestrum indiget sapientia, postulet a Deo, qui dat omnibus affluenter, et non improperat, et dabitur ei (Jacobi I, 5) . Potens est autem Dominus qui et vobis donet et nobis, ut de vestra pace et pia consensione nuntiis celerrimis gaudeamus. Saluto vos, non solum meo nomine, sed etiam fratrum qui mecum sunt, et rogo ut pro nobis concorditer atque instanter oretis. Sit vobiscum Dominus. EPISTOLA POSTERIOR, INTER AUGUSTINIANAS CCXV. Domino dilectissimo, et in Christi membris honorando fratri VALENTINO, et fratribus qui tecum sunt, AUGUSTINUS, in",
          "candidate_score": 0.6547,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_13",
          "bdc_text": "tu si quid habes ex Augusta , nobis communica. Vale .",
          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistolae-ad-Valentinum_window_11",
          "psc_text": "pia consensione nuntiis celerrimis gaudeamus. Saluto vos, non solum meo nomine, sed etiam fratrum qui mecum sunt, et rogo ut pro nobis concorditer atque instanter oretis. Sit vobiscum Dominus. EPISTOLA POSTERIOR, INTER AUGUSTINIANAS CCXV. Domino dilectissimo, et in Christi membris honorando fratri VALENTINO, et fratribus qui tecum sunt, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cresconium, Felicem, et alium Felicem, Dei servos, qui ex vestra congregatione ad nos venerunt, nobiscum egisse Pascha noverit Charitas vestra. Quos ideo tenuimus aliquanto diutius, ut instructiores ad vos redirent adversus novos haereticos Pelagianos, in quorum errorem cadit, qui putat secundum aliqua merita humana dari gratiam Dei, quae sola hominem liberat per Dominum nostrum Jesum Christum. Sed rursum qui putat, quando ad judicium Dominus venerit, non judicari hominem secundum opera sua, qui jam per aetatem uti potuit libero voluntatis arbitrio, nihilominus in errore est. Soli enim parvuli, qui nondum habent opera propria, vel bona vel mala, secundum",
          "candidate_score": 0.635783,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_11_13",
          "bdc_text": "Tu igitur viros illos pro candore tuo suscipias et tractes , ut nosti et solitus es . Ex Italia non habemus quicquam ; tu si quid habes ex Augusta , nobis communica. Vale .",
          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistolae-ad-Valentinum_window_10",
          "psc_text": "sapiamus, obedientia nostra requiritur, quae nulla potest esse sine libero arbitrio. Sed si posset hoc ipsum sine adjutorio Dei gratiae fieri per liberum arbitrium, ut intelligeremus atque saperemus; non diceretur Deo, Da mihi intellectum, et discam mandata tua (Psal. CXVIII, 125) ; neque in Evangelio scriptum esset, Tunc aperuit illis sensum, ut intelligerent Scripturas (Luc. XXIV, 45) ; nec Jacobus apostolus diceret, Si quis autem vestrum indiget sapientia, postulet a Deo, qui dat omnibus affluenter, et non improperat, et dabitur ei (Jacobi I, 5) . Potens est autem Dominus qui et vobis donet et nobis, ut de vestra pace et pia consensione nuntiis celerrimis gaudeamus. Saluto vos, non solum meo nomine, sed etiam fratrum qui mecum sunt, et rogo ut pro nobis concorditer atque instanter oretis. Sit vobiscum Dominus. EPISTOLA POSTERIOR, INTER AUGUSTINIANAS CCXV. Domino dilectissimo, et in Christi membris honorando fratri VALENTINO, et fratribus qui tecum sunt, AUGUSTINUS, in",
          "candidate_score": 0.632545,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_13",
          "bdc_text": "tu si quid habes ex Augusta , nobis communica. Vale .",
          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistolae-ad-Valentinum_window_0",
          "psc_text": "EPISTOLA PRIOR, INTER AUGUSTINIANAS CCXIV. Domino dilectissimo, et in Christi membris honorando fratri VALENTINO, et fratribus qui tecum sunt, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Venerunt ad nos duo juvenes, Cresconius et Felix, de vestra congregatione se esse dicentes, qui nobis retulerunt, monasterium vestrum nonnulla dissensione turbatum, eo quod quidam in vobis sic gratiam praedicent, ut negent hominis esse liberum arbitrium; et, quod est gravius, dicant, quod in die judicii non sit redditurus Deus unicuique secundum opera ejus (Matth. XVI, 27; Rom. II, 6). Etiam hoc tamen indicaverunt, quod plures vestrum non ita sentiant, sed liberum arbitrium adjuvari fateantur per Dei gratiam, ut recta sapiamus atque faciamus; ut cum venerit Dominus reddere unicuique secundum opera ejus, inveniat opera nostra bona, quae praeparavit Deus ut in illis ambulemus (Ephes. II, 10). Hoc qui sentiunt, bene sentiunt. 2. Obsecro itaque vos, fratres, sicut Corinthios obsecravit Apostolus, per nomen Domini nostri Jesus Christi, ut",
          "candidate_score": 0.631245,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_12_14",
          "bdc_text": "Ex Italia non habemus quicquam ; tu si quid habes ex Augusta , nobis communica. Vale . Ex Rhetiae Curia , kalendis Iunii 1548 .",
          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistolae-ad-Valentinum_window_10",
          "psc_text": "sapiamus, obedientia nostra requiritur, quae nulla potest esse sine libero arbitrio. Sed si posset hoc ipsum sine adjutorio Dei gratiae fieri per liberum arbitrium, ut intelligeremus atque saperemus; non diceretur Deo, Da mihi intellectum, et discam mandata tua (Psal. CXVIII, 125) ; neque in Evangelio scriptum esset, Tunc aperuit illis sensum, ut intelligerent Scripturas (Luc. XXIV, 45) ; nec Jacobus apostolus diceret, Si quis autem vestrum indiget sapientia, postulet a Deo, qui dat omnibus affluenter, et non improperat, et dabitur ei (Jacobi I, 5) . Potens est autem Dominus qui et vobis donet et nobis, ut de vestra pace et pia consensione nuntiis celerrimis gaudeamus. Saluto vos, non solum meo nomine, sed etiam fratrum qui mecum sunt, et rogo ut pro nobis concorditer atque instanter oretis. Sit vobiscum Dominus. EPISTOLA POSTERIOR, INTER AUGUSTINIANAS CCXV. Domino dilectissimo, et in Christi membris honorando fratri VALENTINO, et fratribus qui tecum sunt, AUGUSTINUS, in",
          "candidate_score": 0.629532,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_12_14",
          "bdc_text": "Ex Italia non habemus quicquam ; tu si quid habes ex Augusta , nobis communica. Vale . Ex Rhetiae Curia , kalendis Iunii 1548 .",
          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistolae-ad-Valentinum_window_11",
          "psc_text": "pia consensione nuntiis celerrimis gaudeamus. Saluto vos, non solum meo nomine, sed etiam fratrum qui mecum sunt, et rogo ut pro nobis concorditer atque instanter oretis. Sit vobiscum Dominus. EPISTOLA POSTERIOR, INTER AUGUSTINIANAS CCXV. Domino dilectissimo, et in Christi membris honorando fratri VALENTINO, et fratribus qui tecum sunt, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cresconium, Felicem, et alium Felicem, Dei servos, qui ex vestra congregatione ad nos venerunt, nobiscum egisse Pascha noverit Charitas vestra. Quos ideo tenuimus aliquanto diutius, ut instructiores ad vos redirent adversus novos haereticos Pelagianos, in quorum errorem cadit, qui putat secundum aliqua merita humana dari gratiam Dei, quae sola hominem liberat per Dominum nostrum Jesum Christum. Sed rursum qui putat, quando ad judicium Dominus venerit, non judicari hominem secundum opera sua, qui jam per aetatem uti potuit libero voluntatis arbitrio, nihilominus in errore est. Soli enim parvuli, qui nondum habent opera propria, vel bona vel mala, secundum",
          "candidate_score": 0.623567,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 16,
      "cf_id": "cf010",
      "work_id": "stoa0104a.stoa015.opp-lat1",
      "max_score": 0.670035,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_4_6",
          "bdc_text": "Tu igitur virum pium et honestum benigne suscipias , ut soles . Orta est quedam controversia in ecclesia Clave[nne ]nsi , ut a partibus ambabus audies . Des operam cum cęteris symmystis tuis , ut complanetur , ne gravior offensio ingruat .",
          "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa015.opp-lat1_window_6",
          "psc_text": "eius eius Gl 10 oratione v agnoscit ex agnoscat G m. 2 16 inpetrabimus ree. Krabinger in christi v 20 modo. W 21 contra W s. 1. m. 2, e contra G 23 secreto v semotis G, secretis W 26 in om. G 27 est om. W speculantur bonos et malos. et quando in unum cum fratribus conuenimus et sacrificia diuina cum Dei sacerdote celebramus, uerecundiae et disciplinae memores esse debemus, non passim uentilare preces nostras inconditis uocibus nec petitionem commendandam modeste Deo tumultuosa loquacitate iactareriactare quia Deus non uocis sed cordis auditor est, nec admonendus est clamoribus qui cogitationes uidet probante Domino et dicente: quid cogitatis nequam in cordi bus uestris ? et alio loco: et scient omnes ecclesiae quia ego sum scrutator renis et cordis. § 5 Quod Anna in primo Regnorum libro ecclesiae typum portans custodit et seruat, quae Deum non clamosa petitione sed tacite et modeste",
          "candidate_score": 0.670035,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_5_7",
          "bdc_text": "Orta est quedam controversia in ecclesia Clave[nne ]nsi , ut a partibus ambabus audies . Des operam cum cęteris symmystis tuis , ut complanetur , ne gravior offensio ingruat . Sunt enim ingenia illa Itali [ c]a ad contentionem prona et ad placandum difficilia .",
          "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa015.opp-lat1_window_6",
          "psc_text": "eius eius Gl 10 oratione v agnoscit ex agnoscat G m. 2 16 inpetrabimus ree. Krabinger in christi v 20 modo. W 21 contra W s. 1. m. 2, e contra G 23 secreto v semotis G, secretis W 26 in om. G 27 est om. W speculantur bonos et malos. et quando in unum cum fratribus conuenimus et sacrificia diuina cum Dei sacerdote celebramus, uerecundiae et disciplinae memores esse debemus, non passim uentilare preces nostras inconditis uocibus nec petitionem commendandam modeste Deo tumultuosa loquacitate iactareriactare quia Deus non uocis sed cordis auditor est, nec admonendus est clamoribus qui cogitationes uidet probante Domino et dicente: quid cogitatis nequam in cordi bus uestris ? et alio loco: et scient omnes ecclesiae quia ego sum scrutator renis et cordis. § 5 Quod Anna in primo Regnorum libro ecclesiae typum portans custodit et seruat, quae Deum non clamosa petitione sed tacite et modeste",
          "candidate_score": 0.644735,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_5",
          "bdc_text": "Orta est quedam controversia in ecclesia Clave[nne ]nsi , ut a partibus ambabus audies .",
          "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa015.opp-lat1_window_6",
          "psc_text": "eius eius Gl 10 oratione v agnoscit ex agnoscat G m. 2 16 inpetrabimus ree. Krabinger in christi v 20 modo. W 21 contra W s. 1. m. 2, e contra G 23 secreto v semotis G, secretis W 26 in om. G 27 est om. W speculantur bonos et malos. et quando in unum cum fratribus conuenimus et sacrificia diuina cum Dei sacerdote celebramus, uerecundiae et disciplinae memores esse debemus, non passim uentilare preces nostras inconditis uocibus nec petitionem commendandam modeste Deo tumultuosa loquacitate iactareriactare quia Deus non uocis sed cordis auditor est, nec admonendus est clamoribus qui cogitationes uidet probante Domino et dicente: quid cogitatis nequam in cordi bus uestris ? et alio loco: et scient omnes ecclesiae quia ego sum scrutator renis et cordis. § 5 Quod Anna in primo Regnorum libro ecclesiae typum portans custodit et seruat, quae Deum non clamosa petitione sed tacite et modeste",
          "candidate_score": 0.630016,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 17,
      "cf_id": "cf033",
      "work_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis",
      "max_score": 0.66467,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_15_17",
          "bdc_text": "Tui observantissimus Ioannes Comander. [ Adresse : ] Pietate et eruditione spectatissimo viro magistro Heinricho Bullingero , Tigurinae ecclesiae antistiti , domino suo ac fratri colendissimo .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_301",
          "psc_text": "avisari. » Et projecisti sermones meos post te. ] « Post se sermones Domini projicit praelatus quando quae de divinis Scripturis subditis praedicat, implere ipse dissimulat, » infit Smaragdus. Vel etiam: Projecisti sermones meos post te, idem est ac odisti disciplinam, ut modo exponebat Trithemius: « quod enim diligimus, inquit Bernardus Cassinensis, ante oculos mentis frequenter habemus, juxta illud: Ubi amor, ibi oculus; quod vero odimus, libenter a nobis projicimus. » Et qui in fratris tui oculo festucam videbas, in 73 tuo trabem non vidisti. ] Id est, qui minima in fratre videbas, et increpabas peccata, in te crimina non solum non puniebas, sed nec ab aliis videri patiebaris, cum potius in alios benignus, in te rigidus esse debuisses. Audi salutare S. Joannis Chrysostomi monitum Homil. 43 in Matth.: « Circa vitam tuam esto austerus, circa alios benignus; audiant te homines parva mandantem, et magna facientem. » Non ab eo",
          "candidate_score": 0.66467,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_15_17",
          "bdc_text": "Tui observantissimus Ioannes Comander. [ Adresse : ] Pietate et eruditione spectatissimo viro magistro Heinricho Bullingero , Tigurinae ecclesiae antistiti , domino suo ac fratri colendissimo .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1366",
          "psc_text": "» Antequam caput istud absolvam, observabo cum Boherio in secundo comm., hujus capitis initio, quosdam olim existimasse S. Patrem Benedictum Gallicano usum esse Psalterio; quod ex iis locis colligebant, quae S. Pater citat ex Psalterio in Regula, in quibus variae reperiuntur lectiones quae non exstant in Romano, bene autem in Gallicano. CAPUT XIX. De disciplina psallendi. Ubique credimus divinam esse praesentiam, et oculos Domini in omni loco speculari bonos et malos: maxime tamen hoc sine aliqua dubitatione credamus, cum ad opus divinum assistimus. Ideo semper memores simus quod ait propheta: Servite Domino in timore; et iterum, Psallite sapienter; et, In conspectu angelorum psallam tibi. Ergo consideremus qualiter oporteat nos in conspectu divinitatis et angelorum ejus esse: et sic stemus ad psallendum, ut mens nostra concordet voci nostrae. COMMENTARIUS Hactenus de divinis officiis satis fuse S. Benedictus, singulas illius horas assignando, singulas horarum partes distribuendo, psalmorum ordinem disponendo: unum restare videbatur,",
          "candidate_score": 0.663141,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_15_17",
          "bdc_text": "Tui observantissimus Ioannes Comander. [ Adresse : ] Pietate et eruditione spectatissimo viro magistro Heinricho Bullingero , Tigurinae ecclesiae antistiti , domino suo ac fratri colendissimo .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3342",
          "psc_text": "litteris G. Mosomensis et A. Marchianensis abbatum ad abbates S. Theoderici (Ms. Histor. S. Theod.) et S. Crispini Suessionensis, quibus eos suae provinciae visitatores constituunt, inter alia generalis capituli statuta, quorum eis maxime commendant observationem, istud est: « Ut nullus hospes detineatur ultra annum, nisi de abbatis et conventus ad quos missus fuerit, processerit voluntate, vel visitatoribus visum fuerit ex edire. » Si qua sane rationabiliter, et cum humilitate charitatis reprehendit aut ostendit. ] Idque verbo aut exemplo, sive de servitio Dei, sive de Regulae observationibus, sive de praeceptis Domini custodiendis. Ubi notat Boherius triplicem esse reprehensionem: imperiosam, quae fit imperio potestatis, quae solum majoribus conceditur; temerariam, quae malo fit animo, et socialem, quae minoribus conceditur, quae sine acerbitate, devoto et reverenti animo fieri debet, de qua hic S. Benedictus. Tractet prudenter abbas. ] « Apud se, et cum aliis qui hospitis conversationem noverunt et verba, » inquit Bernardus Cassinensis.",
          "candidate_score": 0.66006,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_4_6",
          "bdc_text": "Tu igitur virum pium et honestum benigne suscipias , ut soles . Orta est quedam controversia in ecclesia Clave[nne ]nsi , ut a partibus ambabus audies . Des operam cum cęteris symmystis tuis , ut complanetur , ne gravior offensio ingruat .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_580",
          "psc_text": "audias unde laedaris. Nec personam tibi velim esse suspectam, sed linguam, praesertim in sermocinatione communi. Bona quidem personae simplicitas, sed in hac parte serpentis astutiam non amittas. » Neque tamen eo ipso detrahere semper aliquis dicendus est, quo malum de alio refert; occurrunt enim aliquando casus, in quibus et licet, et opus est: duos praesertim notat S. Basilius his verbis Reg. brev., interr. 25 : « Duo ergo existimo tempora, in quibus liceat aliquid mali de altero dicere; scilicet quando necesse habet aliquis consultare una cum aliis, qui ad hoc idonei sunt judicati, quo pacto corrigendus sit is qui peccatum commisit; et rursum cum necessitas poscit ut periculo consulatur aliquorum, qui saepenumero ex ignorantia commisceri possent cum malo tanquam cum bono; cum Apostoli praeceptum sit ne quis cum hujusmodi se commisceat nequando capiat quis laqueos animae suae, etc. » Spem suam Deo committere. ] Bonum est enim sperare in Domino,",
          "candidate_score": 0.656957,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_15_17",
          "bdc_text": "Tui observantissimus Ioannes Comander. [ Adresse : ] Pietate et eruditione spectatissimo viro magistro Heinricho Bullingero , Tigurinae ecclesiae antistiti , domino suo ac fratri colendissimo .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_30",
          "psc_text": "cap. 8. Hinc vix ullum in tota S. P. Benedicti Regula caput exstat in quo obedientiam aliquo modo non commendet, ut facili negotio demonstrare possemus, nisi id muneris ante nos obiisset vir doctissimus Benedictus Haeftenus in Disquisitionibus monasticis l. II Catech. monast., part. 2, disquisit. 12. Unde etiam Christus Dominus apud S. Brigittam Revel. lib. IV, c. 127: « Ille, inquit, est monachus Benedicti, qui plus obedit Regulae quam carni. » Ex quibus omnibus liquido patet, quam apposite ad hunc locum Joannes Trithemius dixerit: « Ante omnia tanquam titulum audientis praemittit abnegationem propriae voluntatis, quia nihil partis habet in hac Regula, qui adhuc propriis deservit voluntatibus; monachus enim qui non dimisit propriam voluntatem, non est quod dicitur: imo irritator est Dei: primum namque instrumentum monachi est abdicatio propriae voluntatis, sine quo nullus monachus est. Relinque igitur propriam voluntatem, si vis monachus fieri. » Domino Christo vero regi militaturus. ] Ergone",
          "candidate_score": 0.655298,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_15_17",
          "bdc_text": "Tui observantissimus Ioannes Comander. [ Adresse : ] Pietate et eruditione spectatissimo viro magistro Heinricho Bullingero , Tigurinae ecclesiae antistiti , domino suo ac fratri colendissimo .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3649",
          "psc_text": "Et Alcuinus ad fratres Wiremutensis et Girwensis ecclesiae scribens (Epist. 49): « Vos vero qui estis patres et pastores sanctae congregationis, docete diligentissime fraterno amore familiam, quam accepistis regendam, omneque bonitatis exemplum in vobismetipsis ostendite; saepiusque Regula S. Benedicti in conventu fratrum propria exponatur lingua, ut intelligi possit ab omnibus. » Similiter S. Dunstanus (In Concord. cap. 1): « Residentibus legatur Regula, vel si dies festus fuerit, evangelium ipsius diei, de qua lectione a priore, prout Dominus dederit, dicatur. » Et Udalricus de capitulo feriae 5 in Coena Domini (Lib. I, c. 12): « Exposita Regulae sententia, jubente domno abbate, consurgit camerarius, etc. » Denique Joannes Trithemius (Praefat. ad lib. Region. claustr.): « Sicut moris est observationibus Bursfeldensibus, cujus unionis et observantiae secundum regulam S. Benedicti sumus, paragraphum unum de eadem Regula, quae nobis capitulariter ter in anno legi consuevit, fratribus meis 875 singulis diebus compellor declarare: super qua subit",
          "candidate_score": 0.65348,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_15_17",
          "bdc_text": "Tui observantissimus Ioannes Comander. [ Adresse : ] Pietate et eruditione spectatissimo viro magistro Heinricho Bullingero , Tigurinae ecclesiae antistiti , domino suo ac fratri colendissimo .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2675",
          "psc_text": "in Agaliensi monasterio imbibisse necessum est. Intactum etiam hoc saeculo Orientem relinquere non decet; in quo S. Theodorus Siceota defunctus est anno 613; de quo item Georgius ejus discipulus, vitam illius scribens ita loquitur (Bolland. 22 Aprilis): « Infans ipsi oblatus sum, qui et in ejus sancto monasterio enutritus a religiosissimo praefecto litteras didici. » Circa idem tempus Joannes Moschus presbyter et monachus in monasterio S. Theodosii abbatis et archimandritae, omnium quae Jerosolymis erant coenobiorum, varia peragravit loca, lustravitque monasteria; quo in itinere viros etiam doctissimos et philosophos disciplinae et studiorum gratia visitavit, uti ipse testatur in eo quod adornavit, Prato spiritali cap. 171 et 172. Et haec sufficere debent pro saeculo septimo. Saeculo VIII. S. Bonifacius in Nutscellense coenobium commigrans, sub Wimberto abbate piissimo eum in virtutibus ac litteris progressum fecit, ut docendi quoque munus paulo post ipse obierit. Postea transmittens in Germaniam, cum eum populum ad verum Christi",
          "candidate_score": 0.653401,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_15_17",
          "bdc_text": "Tui observantissimus Ioannes Comander. [ Adresse : ] Pietate et eruditione spectatissimo viro magistro Heinricho Bullingero , Tigurinae ecclesiae antistiti , domino suo ac fratri colendissimo .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1895",
          "psc_text": "pacem, ad communionem, praeter illos qui pro nimia senectute, vel infirmitate, inter illos stare non possunt, qui tamen separatim communicant. Si quis vero hoc spiritali dono, id est corporis et sanguinis Domini nostri Jesu Christi se privaverit, Pater monasterii, qui praesens semper esse debet dum communicant, 454 cur hoc illi evenerit scire debet omnino. » De aliis vero Germaniae monachis ita praescribunt Germaniae Consuetudines mss. n. 21: « Communionem dominicam tempore duodecim lectionum, pacem, oblationem quoque tempore suo nullus praetermittere audeat absque permissu prioris. » Et certe citra omnem dubitationem videtur S. Pater Benedictus priscorum monachorum aemulatus fuisse exempla, qui, teste Cassiano (Lib. III, c. 2), sabbatis dominicisque diebus sacrae communionis obtentu hora tertia convenire solebant; quique, ut scribit S. Joannes Damascenus (In Vita SS. Barlaam, et Iosap., lib. I de Vit. Patr.), « procul inter se constructis aediculis dominicis diebus ad unam et eamdem ecclesiam pergunt ac divina mysteria,",
          "candidate_score": 0.652641,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_15_17",
          "bdc_text": "Tui observantissimus Ioannes Comander. [ Adresse : ] Pietate et eruditione spectatissimo viro magistro Heinricho Bullingero , Tigurinae ecclesiae antistiti , domino suo ac fratri colendissimo .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_94",
          "psc_text": "1º de bona observantia elationem fugere; 2º Deum, non se boni operis auctorem agnoscere; 3º consequenter Deum in se operantem magnificare. Qui timentes Dominum de bona observantia sua non se reddunt elatos ], seipsos magni aliquid esse existimantes, cum tamen nihil sunt; sed potius infra omnes sese deprimentes, ut 24 faciebat S. Bernardus, cujus cum tanta esset vitae sanctimonia, quantam in eo etiam nunc catholicus orbis miratur, ita nihilominus de se scribebat Epist. 250 ad alterum Bernardum priorem Portarum: « Clamat ad vos monstruosa vita mea, mea aerumnosa conscientia; ego enim quaedam chimaera mei saeculi, nec clericum gero nec laicum; nam monachi jamdudum exui conversationem, non habitum. » Et S. Gregorius papa de se item ad Anastasium episcopum Antiochenum sic scribens Lib. I, epist. 7: « Quod vero me os Domini, quod lucernam dicitis, quod multis prodesse perhibetis, hoc quoque mihi ad iniquitatum mearum cumulum accedit, ut cum vindicari in",
          "candidate_score": 0.652324,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_4_6",
          "bdc_text": "Tu igitur virum pium et honestum benigne suscipias , ut soles . Orta est quedam controversia in ecclesia Clave[nne ]nsi , ut a partibus ambabus audies . Des operam cum cęteris symmystis tuis , ut complanetur , ne gravior offensio ingruat .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_711",
          "psc_text": "Mon. Eccl. Graec., pag. 561. Quid ergo? « Si quis locutus fuerit de qualibet re, aiebat abbas Matoes, ne contendas cum eo; sed si recte disserit, dic: Etiam; si vero male, dicito: Tu scis quomodo loquaris; neque concerta cum illo de rebus quas protulit; atque haec est humilitas. » Hinc S. Columbanus in Poenitentiali: « Qui fratri, inquit, aliquid judicanti responderit: Non ita est ut dicis, praeter seniores junioribus dicentes simpliciter, suppositione silentii, aut quinquaginta percussionibus (supple plectatur.) Nisi hoc tantum licet coaequali fratri suo, si veracius est aliquid 166 quam ille dicit, et recordatur: Si bene recolis, frater; et alter hoc audiens non affirmet sermonem suum, sed humiliter dicat: Spero quod tu melius recorderis, ego per oblivionem in verbo excessi, poenitet me quod male dixi. Ecce verba filiorum Dei . . . . Caeterum qui se excusaverit, non filius Dei spiritalis, sed Adam carnalis judicetur. Qui si non cito",
          "candidate_score": 0.652255,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_15_17",
          "bdc_text": "Tui observantissimus Ioannes Comander. [ Adresse : ] Pietate et eruditione spectatissimo viro magistro Heinricho Bullingero , Tigurinae ecclesiae antistiti , domino suo ac fratri colendissimo .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2841",
          "psc_text": "sermones in Cassinensi bibliotheca vidit noster Mabillonius. Rodulfus abbas monasterii S. Theodorici prope Rhemos, coram Roberto Flandrensium comite, et Danorum regina Vitam S. Theoderici (Saec. I Ben) jussit legi, ut scribit Adalgisus in lib. Mirac. ejus, cap. 15. Denique Patres congregationis Anglicanae statuunt (In cap. 53), ut « ducatur ad cellam hospitum, ubi a fratre cui mandatur cura hospitum legatur lectio ex I Joan., cap. IV, Charissimi, diligamus, etc., usque ad finem; et dicatur, Tu autem, Domine, et statim prosternat se coram hospite, deosculans terram, quo Christus in eo adoretur juxta regulam. » Secundo, statim post factam in ecclesia orationem, et exhibitum pacis osculum, antequam hospes duceretur in hospitium, fiebat hujusmodi lectio, ut videre est in libro Usuum Cisterciensium (Cap. 87): « Osculentur eos, et postmodum resideant, et lecta sententia, si expositione indiget hospes, exponatur ei; deinde ducatur ad hospitium, vel praesentetur hospitali; fratres autem redeant in claustrum; » et",
          "candidate_score": 0.651082,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_15_17",
          "bdc_text": "Tui observantissimus Ioannes Comander. [ Adresse : ] Pietate et eruditione spectatissimo viro magistro Heinricho Bullingero , Tigurinae ecclesiae antistiti , domino suo ac fratri colendissimo .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3319",
          "psc_text": "observatione regulae, vel de gradibus probationis. Atque ita « cum clericus aliquis ad S. Pachomium, ut monachis ascriberetur, accedebat, ordini quidem ejus deferebatur reverentia, quemadmodum divina lex praescribit nobis: quantum vero ad observationem canonis fratres obligantis, praestabat illam aeque ac caeteri, » ut habent acta S. Pachemii, n. 18. Ut sit sicut scriptum est: Amice, ad quid venisti? ] Subaudiendum est, hoc age, quibus verbis se ipse excitare solebat S. Bernardus, qui, referente Guillelmo abbate (Lib. I de ejus Vita, c. 4), « hoc semper in corde, frequenter etiam in ore habebat: Bernarde, Bernarde, ad quid venisti? » Et S. Arsenius: « Arseni, propter quid existi? » Observat autem hic Hildemarus haec Christi Domini ad proditorem discipulum verba duobus modis sumi posse; nam « alii dicunt quia dolentis vox est, quasi dolenter dixisset Dominus: Amice, ad quid venisti? id est ad quod scelus dillapsus es? Venisti discipulus tradere magistrum, servus",
          "candidate_score": 0.650389,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_4_6",
          "bdc_text": "Tu igitur virum pium et honestum benigne suscipias , ut soles . Orta est quedam controversia in ecclesia Clave[nne ]nsi , ut a partibus ambabus audies . Des operam cum cęteris symmystis tuis , ut complanetur , ne gravior offensio ingruat .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1022",
          "psc_text": "ut loquitur Bernardus Cassinensis, pro qua lectione Boherius habet ampullositas. Cum gravitate. ] Sive honeste, « in gravitate enim continetur honestas, » inquit praefatus Bernardus. Vel cum gravitate, id est ita ut pondus insit sermonibus, juxta illud Eccli. XXVIII: Verbis tuis facito stateram. Vel pauca verba. ] Qui enim multis utitur verbis laedet animam suam. Idem praecipit S. Ferreolus in Regul. cap. 29 Et rationabilia loquatur. ] Quia qui inconsideratus est ad loquendum sentiet mala. Inconsideratus autem censetur ille qui absque necessitate aut justa utilitate loquitur. Et non sit clamosus in voce. ] Juxta illud S. Ambrosii (Lib. I de Offic., c. 17): « Ipsum vocis sonum libret modestia, ne cujusquam offendat aurem vox fortior. » Merito autem inter humilitatis gradus S. Benedictus inseruit ne monachus clamosus sit in voce; nam et SS. Patres clamorem inter superbiae signa reponunt. Ita Cassianus superbum describens (Lib. XII, c. 27); « Irae quoque",
          "candidate_score": 0.65003,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_17",
          "bdc_text": "Pietate et eruditione spectatissimo viro magistro Heinricho Bullingero , Tigurinae ecclesiae antistiti , domino suo ac fratri colendissimo .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_30",
          "psc_text": "cap. 8. Hinc vix ullum in tota S. P. Benedicti Regula caput exstat in quo obedientiam aliquo modo non commendet, ut facili negotio demonstrare possemus, nisi id muneris ante nos obiisset vir doctissimus Benedictus Haeftenus in Disquisitionibus monasticis l. II Catech. monast., part. 2, disquisit. 12. Unde etiam Christus Dominus apud S. Brigittam Revel. lib. IV, c. 127: « Ille, inquit, est monachus Benedicti, qui plus obedit Regulae quam carni. » Ex quibus omnibus liquido patet, quam apposite ad hunc locum Joannes Trithemius dixerit: « Ante omnia tanquam titulum audientis praemittit abnegationem propriae voluntatis, quia nihil partis habet in hac Regula, qui adhuc propriis deservit voluntatibus; monachus enim qui non dimisit propriam voluntatem, non est quod dicitur: imo irritator est Dei: primum namque instrumentum monachi est abdicatio propriae voluntatis, sine quo nullus monachus est. Relinque igitur propriam voluntatem, si vis monachus fieri. » Domino Christo vero regi militaturus. ] Ergone",
          "candidate_score": 0.64806,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_17",
          "bdc_text": "Pietate et eruditione spectatissimo viro magistro Heinricho Bullingero , Tigurinae ecclesiae antistiti , domino suo ac fratri colendissimo .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3649",
          "psc_text": "Et Alcuinus ad fratres Wiremutensis et Girwensis ecclesiae scribens (Epist. 49): « Vos vero qui estis patres et pastores sanctae congregationis, docete diligentissime fraterno amore familiam, quam accepistis regendam, omneque bonitatis exemplum in vobismetipsis ostendite; saepiusque Regula S. Benedicti in conventu fratrum propria exponatur lingua, ut intelligi possit ab omnibus. » Similiter S. Dunstanus (In Concord. cap. 1): « Residentibus legatur Regula, vel si dies festus fuerit, evangelium ipsius diei, de qua lectione a priore, prout Dominus dederit, dicatur. » Et Udalricus de capitulo feriae 5 in Coena Domini (Lib. I, c. 12): « Exposita Regulae sententia, jubente domno abbate, consurgit camerarius, etc. » Denique Joannes Trithemius (Praefat. ad lib. Region. claustr.): « Sicut moris est observationibus Bursfeldensibus, cujus unionis et observantiae secundum regulam S. Benedicti sumus, paragraphum unum de eadem Regula, quae nobis capitulariter ter in anno legi consuevit, fratribus meis 875 singulis diebus compellor declarare: super qua subit",
          "candidate_score": 0.647031,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_17",
          "bdc_text": "Pietate et eruditione spectatissimo viro magistro Heinricho Bullingero , Tigurinae ecclesiae antistiti , domino suo ac fratri colendissimo .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3438",
          "psc_text": "Pater subdit. Qui abbas non conturbet gregem sibi commissum, etc.] Hic, ut scribit Bernardus Cassinensis, « triplici freno considerationem constringit abbatis. Primo quod paci subditorum intendat, gregem non conturbando. Secundo quod omnia juste disponat, potestatis libertate non abutendo. Tertio quod tam opera quam judicia Deo sunt cognita, et semper timeat discussionem extremi judicii cogitando. » Sic accedant ad pacem. ] Scilicet quae datur in missa, ut docent Bernardus Cassinensis, Nicolaus de Fractura, Richardus de S. Angelo, Boherius in secundo commentario, Theobaldus Artaldus, et Nicolaus Bravus; vel quae datur advenientibus hospitibus aut in missa, ut Menardus; vel tandem quae datur in missa, aut accedentibus hospitibus, aut professis post missam, aut in missa Evangelio dicto a textu Evangelii sine cruce in quibusdam monasteriis, ut exponit in primo commentario Boherius. De modo dandi et accipiendi in missa pacem ante communionem, de qua hunc locum interpretor, vide quae diximus in l. II de Antiq.",
          "candidate_score": 0.646896,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_17",
          "bdc_text": "Pietate et eruditione spectatissimo viro magistro Heinricho Bullingero , Tigurinae ecclesiae antistiti , domino suo ac fratri colendissimo .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2841",
          "psc_text": "sermones in Cassinensi bibliotheca vidit noster Mabillonius. Rodulfus abbas monasterii S. Theodorici prope Rhemos, coram Roberto Flandrensium comite, et Danorum regina Vitam S. Theoderici (Saec. I Ben) jussit legi, ut scribit Adalgisus in lib. Mirac. ejus, cap. 15. Denique Patres congregationis Anglicanae statuunt (In cap. 53), ut « ducatur ad cellam hospitum, ubi a fratre cui mandatur cura hospitum legatur lectio ex I Joan., cap. IV, Charissimi, diligamus, etc., usque ad finem; et dicatur, Tu autem, Domine, et statim prosternat se coram hospite, deosculans terram, quo Christus in eo adoretur juxta regulam. » Secundo, statim post factam in ecclesia orationem, et exhibitum pacis osculum, antequam hospes duceretur in hospitium, fiebat hujusmodi lectio, ut videre est in libro Usuum Cisterciensium (Cap. 87): « Osculentur eos, et postmodum resideant, et lecta sententia, si expositione indiget hospes, exponatur ei; deinde ducatur ad hospitium, vel praesentetur hospitali; fratres autem redeant in claustrum; » et",
          "candidate_score": 0.645511,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_17",
          "bdc_text": "Pietate et eruditione spectatissimo viro magistro Heinricho Bullingero , Tigurinae ecclesiae antistiti , domino suo ac fratri colendissimo .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1895",
          "psc_text": "pacem, ad communionem, praeter illos qui pro nimia senectute, vel infirmitate, inter illos stare non possunt, qui tamen separatim communicant. Si quis vero hoc spiritali dono, id est corporis et sanguinis Domini nostri Jesu Christi se privaverit, Pater monasterii, qui praesens semper esse debet dum communicant, 454 cur hoc illi evenerit scire debet omnino. » De aliis vero Germaniae monachis ita praescribunt Germaniae Consuetudines mss. n. 21: « Communionem dominicam tempore duodecim lectionum, pacem, oblationem quoque tempore suo nullus praetermittere audeat absque permissu prioris. » Et certe citra omnem dubitationem videtur S. Pater Benedictus priscorum monachorum aemulatus fuisse exempla, qui, teste Cassiano (Lib. III, c. 2), sabbatis dominicisque diebus sacrae communionis obtentu hora tertia convenire solebant; quique, ut scribit S. Joannes Damascenus (In Vita SS. Barlaam, et Iosap., lib. I de Vit. Patr.), « procul inter se constructis aediculis dominicis diebus ad unam et eamdem ecclesiam pergunt ac divina mysteria,",
          "candidate_score": 0.64468,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_17",
          "bdc_text": "Pietate et eruditione spectatissimo viro magistro Heinricho Bullingero , Tigurinae ecclesiae antistiti , domino suo ac fratri colendissimo .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_301",
          "psc_text": "avisari. » Et projecisti sermones meos post te. ] « Post se sermones Domini projicit praelatus quando quae de divinis Scripturis subditis praedicat, implere ipse dissimulat, » infit Smaragdus. Vel etiam: Projecisti sermones meos post te, idem est ac odisti disciplinam, ut modo exponebat Trithemius: « quod enim diligimus, inquit Bernardus Cassinensis, ante oculos mentis frequenter habemus, juxta illud: Ubi amor, ibi oculus; quod vero odimus, libenter a nobis projicimus. » Et qui in fratris tui oculo festucam videbas, in 73 tuo trabem non vidisti. ] Id est, qui minima in fratre videbas, et increpabas peccata, in te crimina non solum non puniebas, sed nec ab aliis videri patiebaris, cum potius in alios benignus, in te rigidus esse debuisses. Audi salutare S. Joannis Chrysostomi monitum Homil. 43 in Matth.: « Circa vitam tuam esto austerus, circa alios benignus; audiant te homines parva mandantem, et magna facientem. » Non ab eo",
          "candidate_score": 0.644045,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_17",
          "bdc_text": "Pietate et eruditione spectatissimo viro magistro Heinricho Bullingero , Tigurinae ecclesiae antistiti , domino suo ac fratri colendissimo .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3523",
          "psc_text": "econtra torvo vultu, trementibus labiis, rugata fronte, effrenatis conviciis, facie inter pallorem ruboremque variata, clamore perstrepit, et errantes non tam ad bonum retrahit, quam ad malum saevitia sua praecipitat, » inquit citatus hic a Boherio S. Hieronymus in epistolam ad Titum. Sicut jam diximus. [ Nimirum supra ubi dixit: oderit vitia, diligat fratres: in ipsa autem correptione prudenter agat, ut exponunt Bernardus Cassin. et Boherius in secundo comm., vel capite 2 Regul., ut volunt idem Boherius in primo comm. et Richardus de S. Angelo. Et studeat plus amari quam timeri. ] Praeclare ad hunc locum S. Bernardus (Serm. 23, in Cant.): « Audiant hoc praelati, qui sibi commissis semper volunt esse formidini, utilitati raro. Erudimini qui judicatis terram; discite subditorum matres vos esse debere, non dominos: studere magis amati, quam metui. Et si interdum severitate opus est, paterna sit, non tyrannica. Matres fovendo, patres vos corrigendo exhibeatis: mansuescite, ponite feritatem,",
          "candidate_score": 0.643275,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_17",
          "bdc_text": "Pietate et eruditione spectatissimo viro magistro Heinricho Bullingero , Tigurinae ecclesiae antistiti , domino suo ac fratri colendissimo .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2077",
          "psc_text": "in secunda libri sui editione, non de communione eucharistica S. Benedictum intelligit, sed de communione precum et charitatis; cujus a lectore signum aliquod S. Pater omnibus dari voluerit, priusquam incipiat legere. Egregium sane charitatis indicium frustulum panis privatim edere ante lectionem! Et hanc interpretationem ab eruditissimo et in traditione versatissimo viro accepisse se fatetur dissertator; cui non deferre haudquaquam potuerit. Ita praevaluerunt in gratiam viri doctissimi, doctioris fortasse semel praeconcepta praejudicia. Adeo ineptam contra germanum S. Benedicti sensum opinionem singulari tractatu refutavit noster Mabillonius, quem habet sub prelo. Ejus rationes quilibet videre poterit; nos sola traditione, de qua dissertator gloriatur, licet nullum inde protulerit argumentum aliqua auctoritate firmatum, contenti erimus. Itaque sancti Benedicti textum de communione eucharistica intelligendum esse constans est omnium qui a tempore sancti Benedicti scripserunt hanc in rem, auctorum sententia. In primis Magister, qui ante mille annos suam scripsit Regulam, ex Benedictina magna ex parte desumptam, sancti",
          "candidate_score": 0.642829,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_5_7",
          "bdc_text": "Orta est quedam controversia in ecclesia Clave[nne ]nsi , ut a partibus ambabus audies . Des operam cum cęteris symmystis tuis , ut complanetur , ne gravior offensio ingruat . Sunt enim ingenia illa Itali [ c]a ad contentionem prona et ad placandum difficilia .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_762",
          "psc_text": "dicere, quod silentium est clavis religionis. » Obmutui et humiliatus sum. ] Quae duo, ut notat Hildemarus, simul conjunxit, quasi diceret: Non superbe tacui; sunt enim nonnulli aut per superbiam, aut per iram tacentes, de quibus S. Gregorius Lib. XXXIV Moral., cap. 20 : « Aliquando superbi proterva quae sentiunt, nequaquam produnt; et hi quorum loquacitas vix compescitur, nonnunquam ex sola amaritudine intimi rancoris obmutescunt, qui per dolorem mentis procacitatis suae verba subtrahentes cum male loqui soleant, pejus tacent; quia cum peccantes aliquid de correctione audiunt, indignantes etiam responsionis verba suspendunt. » 179 Et silui a bonis. ] Ex quo S. Benedictus infert: Hic ostendit propheta si a bonis eloquiis interdum propter taciturnitatem debet tacere, quanto magis a malis verbis propter poenam peccati debet cessare! ] Prophetae verba ad silentii commendationem adaptat S. Pater, licet in proprio et genuino sensu de praedicatoribus, peccatorum vitia cum coercere nequeunt, silentibus intelligenda videantur:",
          "candidate_score": 0.637782,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_5_7",
          "bdc_text": "Orta est quedam controversia in ecclesia Clave[nne ]nsi , ut a partibus ambabus audies . Des operam cum cęteris symmystis tuis , ut complanetur , ne gravior offensio ingruat . Sunt enim ingenia illa Itali [ c]a ad contentionem prona et ad placandum difficilia .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_332",
          "psc_text": "Domini, cap. 19, ubi sic loquitur: « Sunt quandoque malorum vitia arguendo, quandoque tacite sufferenda, secundum quod uniuscujusque, qui talis est, videris expedire; quia non omnes aegroti uno genere medicinae curantur. » Verum si sic miscere debent praelati temporibus tempora, ut correctionem in illud tempus differant quo fructuose eam sustinere possint subditi; non minus tenentur et ipsi ea exspectare tempora quibus eam utiliter queant inferre, ut nunquam perturbato adhuc animo peccantes puniant, ne forte plus vindictae quam rationi et justitiae tribuere videantur: « Sane quia mox ut infertur injuria [egregium B. Petri Damiani monitum Opusc. 18, dissertat. 3, cap. 4 ], perturbatur animus, vix rectum 80 illico valet promulgare judicium: sicut enim intuentis visum aqua dum quiescit admittit, si turbatur obtundit; sic humanus animus in ipso perturbationis articulo inoffensam recti judicii regulam et lineam non attendit, unde necesse est ut in posterum sententia differatur, quatenus aequata justitiae lance, judicium quod",
          "candidate_score": 0.637555,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_14_16",
          "bdc_text": "Ex Rhetiae Curia , kalendis Iunii 1548 . Tui observantissimus Ioannes Comander. [ Adresse : ]",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3650",
          "psc_text": "consurgit camerarius, etc. » Denique Joannes Trithemius (Praefat. ad lib. Region. claustr.): « Sicut moris est observationibus Bursfeldensibus, cujus unionis et observantiae secundum regulam S. Benedicti sumus, paragraphum unum de eadem Regula, quae nobis capitulariter ter in anno legi consuevit, fratribus meis 875 singulis diebus compellor declarare: super qua subit animum colligere, et de sanctorum promptuariis mendicare, ut loquens habeam ad manum quod placeat audientibus. » His adde summorum pontificum constitutiones. Gregorius IX: « Quia, inquit, in multis monasteriis a paucis intelligitur Regula cum legitur, praecipimus ut lectio Regulae, quae legitur in capitulo, propter minores statim in vulgari exponatur ab ipso qui capitulum tenet, vel ab illo cui duxerit injungendum. » Idem habent Clemens V in sua decretali, et Benedictus XII in sua constitutione. Hinc Cistercienses Congregationis Reformatae in Hispania, in capitulo generali anni 1557, Ludovico de Estrada injunxerunt ut commentarios super Regulam S. Benedicti scriberet, « quibus abbates in",
          "candidate_score": 0.632048,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_5",
          "bdc_text": "Orta est quedam controversia in ecclesia Clave[nne ]nsi , ut a partibus ambabus audies .",
          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_762",
          "psc_text": "dicere, quod silentium est clavis religionis. » Obmutui et humiliatus sum. ] Quae duo, ut notat Hildemarus, simul conjunxit, quasi diceret: Non superbe tacui; sunt enim nonnulli aut per superbiam, aut per iram tacentes, de quibus S. Gregorius Lib. XXXIV Moral., cap. 20 : « Aliquando superbi proterva quae sentiunt, nequaquam produnt; et hi quorum loquacitas vix compescitur, nonnunquam ex sola amaritudine intimi rancoris obmutescunt, qui per dolorem mentis procacitatis suae verba subtrahentes cum male loqui soleant, pejus tacent; quia cum peccantes aliquid de correctione audiunt, indignantes etiam responsionis verba suspendunt. » 179 Et silui a bonis. ] Ex quo S. Benedictus infert: Hic ostendit propheta si a bonis eloquiis interdum propter taciturnitatem debet tacere, quanto magis a malis verbis propter poenam peccati debet cessare! ] Prophetae verba ad silentii commendationem adaptat S. Pater, licet in proprio et genuino sensu de praedicatoribus, peccatorum vitia cum coercere nequeunt, silentibus intelligenda videantur:",
          "candidate_score": 0.629595,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 18,
      "cf_id": "cf021",
      "work_id": "stoa0040.stoa016.opp-lat1",
      "max_score": 0.664631,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_9_11",
          "bdc_text": "A nobis quidem petierunt , ut eorum causam et controversiam ad diffiniendum susciperemus . Sed cum exigua et tenuis esset nostra tum eruditio , tum authoritas , etiam cum sentiremus amborum animum Tigurum adeundi promptum esse , consuluimus , ut potius ad vos , ubi eruditionis et author [ it]atis sufficientia est , pergerent . Tu igitur viros illos pro candore tuo suscipias et tractes , ut nosti et solitus es .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa016.opp-lat1_window_179",
          "psc_text": "edd. tibi quod Mm2 s. I. nam mihi uidetur om.HMP 29 sapienti om.M LXIII. August. I pars III. ed. Knoell. 4 sapientem scire sapientiam. — Tum ille: Non magis me ingenium exercere uelle quam te arbitror et id miror; non enim tibi ulla in hac re exercitatione opus est. nam mihi adhuc fortasse caeco uidetur interesse inter uideri sibi scire et scire et inter sapientiam, quae in inuestigatione posita est, et ueritatem. quae a nobis cum alterutra dicantur, sibi quem ad modum quadrent non inuenio. — Tum ego, cum iam ad prandium uocaremur: Non, inquam, mihi quod tantum reniteris displicet; aut enim ambo nescimus, quid loquamur, et danda est opera, ne tam turpes simus, aut unus nostrum, quod item relinquere atque neglegere non minus turpe est. sed pomeridianis horis rediemus ad inuicem. mihi enim, cum uideretur iam nos ad calcem peruenisse, pugnos etiam miscuisti. — Hic cum arrisissent, disaessimusdiscessimus. §",
          "candidate_score": 0.664631,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_10_12",
          "bdc_text": "Sed cum exigua et tenuis esset nostra tum eruditio , tum authoritas , etiam cum sentiremus amborum animum Tigurum adeundi promptum esse , consuluimus , ut potius ad vos , ubi eruditionis et author [ it]atis sufficientia est , pergerent . Tu igitur viros illos pro candore tuo suscipias et tractes , ut nosti et solitus es . Ex Italia non habemus quicquam ;",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa016.opp-lat1_window_179",
          "psc_text": "edd. tibi quod Mm2 s. I. nam mihi uidetur om.HMP 29 sapienti om.M LXIII. August. I pars III. ed. Knoell. 4 sapientem scire sapientiam. — Tum ille: Non magis me ingenium exercere uelle quam te arbitror et id miror; non enim tibi ulla in hac re exercitatione opus est. nam mihi adhuc fortasse caeco uidetur interesse inter uideri sibi scire et scire et inter sapientiam, quae in inuestigatione posita est, et ueritatem. quae a nobis cum alterutra dicantur, sibi quem ad modum quadrent non inuenio. — Tum ego, cum iam ad prandium uocaremur: Non, inquam, mihi quod tantum reniteris displicet; aut enim ambo nescimus, quid loquamur, et danda est opera, ne tam turpes simus, aut unus nostrum, quod item relinquere atque neglegere non minus turpe est. sed pomeridianis horis rediemus ad inuicem. mihi enim, cum uideretur iam nos ad calcem peruenisse, pugnos etiam miscuisti. — Hic cum arrisissent, disaessimusdiscessimus. §",
          "candidate_score": 0.653802,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_9_11",
          "bdc_text": "A nobis quidem petierunt , ut eorum causam et controversiam ad diffiniendum susciperemus . Sed cum exigua et tenuis esset nostra tum eruditio , tum authoritas , etiam cum sentiremus amborum animum Tigurum adeundi promptum esse , consuluimus , ut potius ad vos , ubi eruditionis et author [ it]atis sufficientia est , pergerent . Tu igitur viros illos pro candore tuo suscipias et tractes , ut nosti et solitus es .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa016.opp-lat1_window_196",
          "psc_text": "ipso, quo uictus est, uictorem se esse gloriari ? deinde si quid iam remanet cum his conflictionis, non ex eo est, quod dicunt nihil sciri posse, sed ex eo, quod nulli rei assentiendum esse contendunt. nunc itaque concordessumus. nam ut mihi, ita etiam illis uidetur sapientem scire sapientiam. sed tamen ab assensione illi temperandum monent. uideri enim sibi tantum dicunt, scire autem nullo modo; quasi ego me scire profitear. mihi quoque uideri istuc dico; sum enim stultus ut etiam ipsi, si nesciunt sapientiam. adprobare autem nos debere aliquid puto, id est ueritatem. de quo eos consulo, utrum negent, id est utrum eis placeat ueritati assentiendum non esse. numquam hoc dicent, sed eam non inueniri asseuerabunt. ergo et hic ex nonnulla parte socium me tenent, quod utrisque non displicet atque adeo necessario placet consentiendum esse ueritati. sed quis eam demonstrabit ? inquiunt. ubi ego cum illis non curabo certare; satis mihi",
          "candidate_score": 0.64804,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_9_11",
          "bdc_text": "A nobis quidem petierunt , ut eorum causam et controversiam ad diffiniendum susciperemus . Sed cum exigua et tenuis esset nostra tum eruditio , tum authoritas , etiam cum sentiremus amborum animum Tigurum adeundi promptum esse , consuluimus , ut potius ad vos , ubi eruditionis et author [ it]atis sufficientia est , pergerent . Tu igitur viros illos pro candore tuo suscipias et tractes , ut nosti et solitus es .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa016.opp-lat1_window_157",
          "psc_text": "quam uendendi gratia proponam. nunc antequam stilum nostrum tenebrae occupent, quae patronae Academicorum solent esse, uolo inter nos hodie plenissime constet, ad quam quaestionem nobis explicandam mane surgendum sit. itaque responde quaeso, utrum tibi uideantur Academici habuisse certam de ueritate sententiam et eam temere ignotis uel non purgatis animis prodere noluisse, an uero ita senserint, ut eorum se disputationes habent. § 30 Tum ille: Quid illis animi fuerit, inquit, non temere confirmabo. nam quantum ex libris colligi datur, tu melius nosti, quae in uerba sententiam suam promere soleant; me autem de me ipso si consulis, inuentum nondum esse uerum puto. addo etiam, quod de Academicis flagitabusflagitabas, nec posse inueniri me putare non solum inolita quam semper fere animaduertisti opinione mea sed etiam auctoritate magnorum excellentiorumque philosophorum, quibus nos praebere colla siue inbecillitas nostra siue sagacitas ipsorum, ultra quam nihil iam inueniri posse credendum est, nescio quo modo compellit. — Hoc",
          "candidate_score": 0.647501,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_10",
          "bdc_text": "Sed cum exigua et tenuis esset nostra tum eruditio , tum authoritas , etiam cum sentiremus amborum animum Tigurum adeundi promptum esse , consuluimus , ut potius ad vos , ubi eruditionis et author [ it]atis sufficientia est , pergerent .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa016.opp-lat1_window_179",
          "psc_text": "edd. tibi quod Mm2 s. I. nam mihi uidetur om.HMP 29 sapienti om.M LXIII. August. I pars III. ed. Knoell. 4 sapientem scire sapientiam. — Tum ille: Non magis me ingenium exercere uelle quam te arbitror et id miror; non enim tibi ulla in hac re exercitatione opus est. nam mihi adhuc fortasse caeco uidetur interesse inter uideri sibi scire et scire et inter sapientiam, quae in inuestigatione posita est, et ueritatem. quae a nobis cum alterutra dicantur, sibi quem ad modum quadrent non inuenio. — Tum ego, cum iam ad prandium uocaremur: Non, inquam, mihi quod tantum reniteris displicet; aut enim ambo nescimus, quid loquamur, et danda est opera, ne tam turpes simus, aut unus nostrum, quod item relinquere atque neglegere non minus turpe est. sed pomeridianis horis rediemus ad inuicem. mihi enim, cum uideretur iam nos ad calcem peruenisse, pugnos etiam miscuisti. — Hic cum arrisissent, disaessimusdiscessimus. §",
          "candidate_score": 0.644393,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_9_11",
          "bdc_text": "A nobis quidem petierunt , ut eorum causam et controversiam ad diffiniendum susciperemus . Sed cum exigua et tenuis esset nostra tum eruditio , tum authoritas , etiam cum sentiremus amborum animum Tigurum adeundi promptum esse , consuluimus , ut potius ad vos , ubi eruditionis et author [ it]atis sufficientia est , pergerent . Tu igitur viros illos pro candore tuo suscipias et tractes , ut nosti et solitus es .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa016.opp-lat1_window_188",
          "psc_text": "difficile ut mihi, nec tam molestus esses nec in his quidquam sperares. nam cum me interrogares, quid mihi de Academico sapiente uideatur, respondi uideri mihi, quod uideatur sibi scire sapientiam, ne aut temere me scire affirmarem aut illum non minus temere scire dicerem. — Pro magno, inquam, beneficio mihi obsecro concedas primo, ut ad id quod ego, non ad id quod tute interrogas respondere digneris, deinde ut spem meam, quam tibi non minus curae quam tuam esse scio, nunc paululum omittas — certe si Ille ista interrogatione decepero, cito transibo in tuam partem controuersiamque finiemus — postremo ut pulsa nescio qua sollicitudine, qua te tangi uideo, diligentius animaduertas, quo facile intellegas, quid mihi abs te responderi uelim. dixisti enim ideo te non aut aiere ant negare — quod utique facirlldumfaciendum est ad id quod rogo — ne temere te scire dicas quod nescis; quasi uero ego quid scias quaesierim et",
          "candidate_score": 0.643566,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_9_11",
          "bdc_text": "A nobis quidem petierunt , ut eorum causam et controversiam ad diffiniendum susciperemus . Sed cum exigua et tenuis esset nostra tum eruditio , tum authoritas , etiam cum sentiremus amborum animum Tigurum adeundi promptum esse , consuluimus , ut potius ad vos , ubi eruditionis et author [ it]atis sufficientia est , pergerent . Tu igitur viros illos pro candore tuo suscipias et tractes , ut nosti et solitus es .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa016.opp-lat1_window_102",
          "psc_text": "promereor] pro me roga T edd. tantum] quantum T edd. 22 arbitramini T saltim M 23 quattuor(pr. t in ras.) P summam MTm 24 in philosophia HMTedd. 25 itau V posse (u — m2)T agnosci M mihi om.Hml uel potius illi om.HJ!P mimeri. nuc ad pmposiumpropositum ueniamus. iam enim sero coepi metucremetuere, ne hoc principium modum excederet. et non est leneleue. nam modus procul dubio diuinus est, sed fefellerit, cum dulciter ducit. ero cautior. cum sapiens fuero. § 10 Post pristinum sermonem, quem in primum librum contulimus, septem fere diebus a disputando fuimus otiosi, cum tres tamen Urgilii libros post primum recenseremus atque, ut in tempore congruere uidebatur. tractaremus. quo tamen opere Licentius in poetieaepoeticae studium sic inflammatus est, ut aliquantum mihi etiam reprimendus uideretur. iam enim ab hac intentione ad nullam se rem deuocari libenter ferebat. tandem tamen ad retractandam quam distuleramus de AeademicisAcademicis quaestionem cunicum a me, quantum",
          "candidate_score": 0.642409,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_9_11",
          "bdc_text": "A nobis quidem petierunt , ut eorum causam et controversiam ad diffiniendum susciperemus . Sed cum exigua et tenuis esset nostra tum eruditio , tum authoritas , etiam cum sentiremus amborum animum Tigurum adeundi promptum esse , consuluimus , ut potius ad vos , ubi eruditionis et author [ it]atis sufficientia est , pergerent . Tu igitur viros illos pro candore tuo suscipias et tractes , ut nosti et solitus es .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa016.opp-lat1_window_273",
          "psc_text": "erit — cum probabile cuiquam uisum fuerit esse faciendum, tantum nulli quasi ucrouero assentiatur — non solum sine sceleris sed etiam sine erroris uituperatione committat. quid ergo? haec illi non uiderunt? immo sollertissime prudentissimeque uiderimtuiderunt, nec mihi ullo pacto tantum adrogauerim, ut Marcum Tullium aliqua ex parte sequar industria uigilantia ingenio doctrina; cui tamen asserenti nihil scire posse hominem si hoc solum diceretur: kscio ita uideri mihi', unde id refelleret non haberet. § 37 Quid igitur placuit tantis uiris pcrpetuisperpetuis et pertinacibus contentionibus agere, ne in quemquam cadere ueri scientia uideretur? audite iam paulo attentius non quid sciam sed quid existimem; hoc enim ad ultimum reseruabam, ut explicarem, si possem, quale mihi esse uideatur totum Academicorum consilium. Plato, uir sapientissimus et eruditissimus temporum suorum, qui et ita locutus est. ut quaecumque diceret magna fierent, et ea locutus est, ut quomodocumque diceret, parua non fierent, dicitur post mortem Socratis magistri sui,",
          "candidate_score": 0.642376,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_10_12",
          "bdc_text": "Sed cum exigua et tenuis esset nostra tum eruditio , tum authoritas , etiam cum sentiremus amborum animum Tigurum adeundi promptum esse , consuluimus , ut potius ad vos , ubi eruditionis et author [ it]atis sufficientia est , pergerent . Tu igitur viros illos pro candore tuo suscipias et tractes , ut nosti et solitus es . Ex Italia non habemus quicquam ;",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa016.opp-lat1_window_123",
          "psc_text": "ad me instructus aduentas? — Academicos, inquam, nec illi legerant, a quibus primo sententia ista defensa est. eruditio autem disciplinarumque copia si te deficit, non usque adeo tamen ingenium tuum esse debet inualidum, ut nullo facto impetu paucissimis uerbis meis rogationibusque succumbassuccumbo. illud enim iam uereri coepi, ne tibi citius quam uolo succedat Alypius, quo aduersario non ita securus deambulabo. — Ergo utinam, inquit ille, iam uincar, ut aliquando uos audiam disserentes et, quod plus est, uideam, quo mihi spectaculo nihil potest felicius exhiberi. nam quoniam placuit uobis ista fundere potius quam effundere, si quidem ore prorumpentia stilo excipitis nec in terram, ut dicitur, cadere sinitis, legere etiam uos licebit; sed nescio quo modo, cum admouentur oculis idem ipsi, quos inter sermo caeditur, bona disputatio si non utilius, at certe laetius perfundit animum, 27 cf: Terl Heaut. 242 1 rursum edd. 4 inquam om.T uerissimilis P uerisimiles H esse M",
          "candidate_score": 0.641378,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_10",
          "bdc_text": "Sed cum exigua et tenuis esset nostra tum eruditio , tum authoritas , etiam cum sentiremus amborum animum Tigurum adeundi promptum esse , consuluimus , ut potius ad vos , ubi eruditionis et author [ it]atis sufficientia est , pergerent .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa016.opp-lat1_window_123",
          "psc_text": "ad me instructus aduentas? — Academicos, inquam, nec illi legerant, a quibus primo sententia ista defensa est. eruditio autem disciplinarumque copia si te deficit, non usque adeo tamen ingenium tuum esse debet inualidum, ut nullo facto impetu paucissimis uerbis meis rogationibusque succumbassuccumbo. illud enim iam uereri coepi, ne tibi citius quam uolo succedat Alypius, quo aduersario non ita securus deambulabo. — Ergo utinam, inquit ille, iam uincar, ut aliquando uos audiam disserentes et, quod plus est, uideam, quo mihi spectaculo nihil potest felicius exhiberi. nam quoniam placuit uobis ista fundere potius quam effundere, si quidem ore prorumpentia stilo excipitis nec in terram, ut dicitur, cadere sinitis, legere etiam uos licebit; sed nescio quo modo, cum admouentur oculis idem ipsi, quos inter sermo caeditur, bona disputatio si non utilius, at certe laetius perfundit animum, 27 cf: Terl Heaut. 242 1 rursum edd. 4 inquam om.T uerissimilis P uerisimiles H esse M",
          "candidate_score": 0.634546,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_10",
          "bdc_text": "Sed cum exigua et tenuis esset nostra tum eruditio , tum authoritas , etiam cum sentiremus amborum animum Tigurum adeundi promptum esse , consuluimus , ut potius ad vos , ubi eruditionis et author [ it]atis sufficientia est , pergerent .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa016.opp-lat1_window_185",
          "psc_text": "? — Nihil, inquit, minus. — Uolo tamen, inquam, respondeas mihi, quid ipse sentias de sapiente Academico, utrumnam tibi uideatur scire sapientiam ? — Utrum sibi, inquit, scire uideatur an sciat, unumne an diuersum putas ? metuo enim, ne haec confusio cuiquam nostrum suffugium praebeat. § 9 Hoc est, inquam, Tuscum illud iurgium, quod dici solet, cum quaestioni intemtatae non eius solutio, sed alterius obiectio uidetur mederi. quod etiam poeta noster — ut me aliquantum Licentii auribus dedam — decenter in Bucolico carmine hoc rusticanum et plane pastoricium esse iudicauit, cum alter alterum interrogat, ubi caeli spatium non amplius quam tres ulnas pateat, ille autem quibus in terris inscripti nomina regum nascantur flores. 29 cf. Uerg. eclog. 3, 105 30 Uerg. eclog. 3, 106 sq. 1 circum Tm Iaberintus T laborinthus M 2 peniteat (a m2) M 5 redissed Pml 8 possunt (t in ras. m2) P possint HM cdd,",
          "candidate_score": 0.630343,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_10",
          "bdc_text": "Sed cum exigua et tenuis esset nostra tum eruditio , tum authoritas , etiam cum sentiremus amborum animum Tigurum adeundi promptum esse , consuluimus , ut potius ad vos , ubi eruditionis et author [ it]atis sufficientia est , pergerent .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa016.opp-lat1_window_171",
          "psc_text": "T 16 cum (c in ras. m2) P 20 scientia a contemnit a 22 alt. cum] quam T qua edd. 24 est] et Pm] perueamur T 25 necesaria P sit necessaria edd. 31 alia ex aba corr. Pm2 igitur censes sapientiae studiosum posse fortuna, ne ad sapientiam perueniat, impediri, etiamsi ei non auferat uitam ? — Non arbitror, inquit. § 5 Uolo, inquam, mihi paululum aperias, quid tibi inter sapientem et philosophum distare uideatur. - Sapientem ab studioso, ait, nulla re differre arbitror, nisi quod quarum rerum in sapiente quidam habitus inest, earum est in studioso sola flagrantia. — Quae sunt tandem istae res? inquam; nam mihi nihil aliud uidetur interesse, nisi quod alter scit sapientiam, alter scire desiderat. — Si scientiam, inquit, modesto fine determinas, ipsam rem planius elocutus es. — Quoquo modo, inquam, eam determinem, illud omnibus placuit scientiam falsarum rerum esse non posse. — In hoc mihi,",
          "candidate_score": 0.624452,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 19,
      "cf_id": "cf021",
      "work_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1",
      "max_score": 0.664588,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_9",
          "bdc_text": "A nobis quidem petierunt , ut eorum causam et controversiam ad diffiniendum susciperemus .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_7",
          "psc_text": "quae a nobis in illos et quae ab ipsis in nos dicuntur, faciamus quod ait apostolus: do nan tes nobismetipsissicutetdeusinChristo donauit nobis, ut maligni homines nec illi, qui forte fuerunt uel sunt apud nos, nec illi, qui uel fuerunt uel sunt apud illos, impediant concordiam nostram et uinculum pacis, uno eorum scelere correcto, quod se frustra separauerunt ab unitate orbis terrarum, cum tales haberent. si autem utraque falsa sunt, siue quae nos illis siue quae illi nobis. obiciunt uel de traditione uel de persecutione innocentium, nullam uideo litis causam, nisi quia est causa ut illi se corrigant, qui se sine causa separauerunt. quodsi nos uera dicimus, quoniam gesta quae proferimus et litteris imperatoris, ad quem tunc et primo scripserunt et postmodum appellauerunt, et totius orbis communione firmamus, quae autem illi dicunt ideo falsa esse conuincuntur, quia ipsis temporibus, cum eadem quaestio uersaretur, optinere causam suam minime potuerunt, maior in eis",
          "candidate_score": 0.664588,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_7_9",
          "bdc_text": "Sunt enim ingenia illa Itali [ c]a ad contentionem prona et ad placandum difficilia . Possent tandem illorum litigia et contentiones nobis omnibus damnum et iacturam evangelio quoque adferre . A nobis quidem petierunt , ut eorum causam et controversiam ad diffiniendum susciperemus .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_7",
          "psc_text": "quae a nobis in illos et quae ab ipsis in nos dicuntur, faciamus quod ait apostolus: do nan tes nobismetipsissicutetdeusinChristo donauit nobis, ut maligni homines nec illi, qui forte fuerunt uel sunt apud nos, nec illi, qui uel fuerunt uel sunt apud illos, impediant concordiam nostram et uinculum pacis, uno eorum scelere correcto, quod se frustra separauerunt ab unitate orbis terrarum, cum tales haberent. si autem utraque falsa sunt, siue quae nos illis siue quae illi nobis. obiciunt uel de traditione uel de persecutione innocentium, nullam uideo litis causam, nisi quia est causa ut illi se corrigant, qui se sine causa separauerunt. quodsi nos uera dicimus, quoniam gesta quae proferimus et litteris imperatoris, ad quem tunc et primo scripserunt et postmodum appellauerunt, et totius orbis communione firmamus, quae autem illi dicunt ideo falsa esse conuincuntur, quia ipsis temporibus, cum eadem quaestio uersaretur, optinere causam suam minime potuerunt, maior in eis",
          "candidate_score": 0.653139,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_9",
          "bdc_text": "A nobis quidem petierunt , ut eorum causam et controversiam ad diffiniendum susciperemus .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_18",
          "psc_text": "aduersus nos inuicem non ex diuinis canonicis libris, sed aliunde recitamus. quodsi nolunt ut auferantur, uideant quia, et si utraque uera sunt, nulla fuit causa separationis illorum, ut eos fugerent quos habebant, et si utraque falsa sunt, nulla fuit causa separationis illorum, ut eos fugerent quos in nullo 12 ut dicere coeperamJ cf Petil. III 58, 71 25 cf. Optat. I 15 2 qui] quia OII 5 tamen scripsi tam OTlv 10 et ipai uincuntur ibi v 12 haec haec dicis 0 15 credimus II 18 hi om. II isti v 23 anathematizauero Ov 28 nolint v crimine repperiebant, et si nostra uera, illa autem falsa sunt, nulla fuit causa separationis illorum, quia potius se corrigere atque in unitate permanere debebant, et si nostra falsa sunt et illa uera sunt, nulla fuit causa separationis illorum, quia innocentem orbem terrarum, cui haec demonstrare uel noluerunt uel non potuerunt, deserere non debebant.",
          "candidate_score": 0.629395,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 20,
      "cf_id": "cf025",
      "work_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II",
      "max_score": 0.664587,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_4_6",
          "bdc_text": "Tu igitur virum pium et honestum benigne suscipias , ut soles . Orta est quedam controversia in ecclesia Clave[nne ]nsi , ut a partibus ambabus audies . Des operam cum cęteris symmystis tuis , ut complanetur , ne gravior offensio ingruat .",
          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2319",
          "psc_text": "Nunquid qui contendit cum Deo tam facile conquiescit? Utique qui arguit Deum debet et respondere illi. 107. Pia et moderata Dei ad Job increpatio.---Vir sanctus tanta hac districtione flagelli non aestimavit augeri sibi merita, sed vitia resecari. Quae quia in se nulla cognovit, percussum injuste se credidit, et percutientem prorsus arguere est de percussione murmurare. Considerans autem Dominus quod ea quae protulit non ex tumore superbiae, sed ex qualitate collegerat vitae, pie illum increpat dicens: Nunquid qui contendit cum Deo tam facile conquiescit? Utique qui arguit Deum debet et respondere illi. Ac si apertius diceret: Qui tanta de tua actione locutus es, cur audita sanctorum vita siluisti? Me enim fuit arguere, de percussione mea an fuerit justa dubitare. Et bona quidem tua veraciter protulisti, sed haec quo tenderent flagella nescisti, quia etsi non habes jam quod corrigas, habes adhuc tamen quo crescas. In quantam vero virtutis arcem quam plurimos sublevem,",
          "candidate_score": 0.664587,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_10_12",
          "bdc_text": "Sed cum exigua et tenuis esset nostra tum eruditio , tum authoritas , etiam cum sentiremus amborum animum Tigurum adeundi promptum esse , consuluimus , ut potius ad vos , ubi eruditionis et author [ it]atis sufficientia est , pergerent . Tu igitur viros illos pro candore tuo suscipias et tractes , ut nosti et solitus es . Ex Italia non habemus quicquam ;",
          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1113",
          "psc_text": "atque eruditi audite quod dico, qui potestis ea quae fuerint dicta cognoscere. Videamus igitur quantum tumeat, qui verba sua non nisi a sapientibus audiri decenter existimat. Verus autem sapientiae praedicator dicit: Sapientibus et insipientibus debitor sum (Rom. I, 14) . At contra arrogans in praedicatione sua aures tantummodo sapientium exspectat, quia non ideo praedicat ut possit quoslibet sapientes efficere, sed ideo sapientes quaerit, ut possit quod senserit superbiendo monstrare. Sicut enim superius dictum est, non illos appetit erudire, sed se ostendere; nec intuetur quam justi qui audiunt fiant, sed ipse quam doctus , cum a doctis auditur 779 appareat. [Vet. XXII.] Quia vero praedicationem arrogantium nullus admitteret, si non et aliquid de humilitatis imagine permiscerent, bene Eliu postquam per tumida verba se extulit, rursum quasi ad aequalitatis concordiam condescendit, dicens: CAPUT XVI VERS. 4.---Judicium eligamus nobis, et inter nos videamus quid sit melius. 40. Humilitatem quandoque prae se ferunt, sed",
          "candidate_score": 0.657795,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_4_6",
          "bdc_text": "Tu igitur virum pium et honestum benigne suscipias , ut soles . Orta est quedam controversia in ecclesia Clave[nne ]nsi , ut a partibus ambabus audies . Des operam cum cęteris symmystis tuis , ut complanetur , ne gravior offensio ingruat .",
          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1294",
          "psc_text": "non convenientia.---Si tota libri series attenditur, nihil horum beatus Job dixisse monstratur. Sed arrogantes viri, sicut et superius diximus, habere hoc proprium solent, ut dum in nimia invectione prodeunt, etiam invehendo mentiantur; et cum non possunt juste reprehendere quae sunt, reprehendant mentiendo quae non sunt. Sequitur: VERS. 4.---Itaque ego respondebo sermonibus tuis et amicis tuis tecum. Dictis superioribus quasi beati Job culpabilia verba narravit, atque ex eis sibi materiam loquendi proposuit; sed verbis subsequentibus forti acumine discutit hoc quod sibi ad dicendi materiam fallaciter finxit. Et fortes quidem sunt sententiae quae sequuntur, sed beati Job personae non congruunt; tantoque eum increpationis hujus tela non feriunt, quanto contra eum injuste mittuntur. Sequitur: CAPUT XII [Rec. VIII]. VERS. 5-7.---Suspice coelum, et intuere, et contemplare aethera quod altior te sit. Si peccaveris, quid ei nocebis; et si multiplicatae fuerint iniquitates tuae, quid facies contra eum? Porro si juste egeris quid donabis ei, aut",
          "candidate_score": 0.657214,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_9_11",
          "bdc_text": "A nobis quidem petierunt , ut eorum causam et controversiam ad diffiniendum susciperemus . Sed cum exigua et tenuis esset nostra tum eruditio , tum authoritas , etiam cum sentiremus amborum animum Tigurum adeundi promptum esse , consuluimus , ut potius ad vos , ubi eruditionis et author [ it]atis sufficientia est , pergerent . Tu igitur viros illos pro candore tuo suscipias et tractes , ut nosti et solitus es .",
          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1108",
          "psc_text": "quaerunt, non quia ita sentiunt, sed quia ornari per humilitatis speciem concupiscunt. Metuunt enim ne superbi ac tumidi, quia sunt, esse videantur. Unde Eliu statim subdidit, dicens: Si autem habes quod loquaris, responde mihi; loquere, volo enim te apparere justum. Sed quia haec ex corde non protulit, audire quod quaesierat non exspectavit. Nam illico subjunxit: Quod si non habes, audi me; tace, et docebo te sapientiam. Qui enim veraciter quaerunt audire quod justum est, aequanimiter exspectant audire quod quaerunt. Eliu autem, quia veraciter requisitionis verba non protulit, dici quod quaesierat non permisit, sed mox quod intrinsecus gestabat erupit, qualemque se in oculis suis habebat ostendit, dicens: Tace, et docebo te sapientiam. Arrogantes enim viri quando aliquid humiliter sonant, diu in ejusdem humilitatis specie non perdurant. Cum fortasse quaerunt ut audiant, mox loquendo obviant ne doceantur, quia superficiem vocis quam protulerant citius ostentationis intentio 778 comprimit, quae ex radice cordis exsurgit,",
          "candidate_score": 0.652249,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_9_11",
          "bdc_text": "A nobis quidem petierunt , ut eorum causam et controversiam ad diffiniendum susciperemus . Sed cum exigua et tenuis esset nostra tum eruditio , tum authoritas , etiam cum sentiremus amborum animum Tigurum adeundi promptum esse , consuluimus , ut potius ad vos , ubi eruditionis et author [ it]atis sufficientia est , pergerent . Tu igitur viros illos pro candore tuo suscipias et tractes , ut nosti et solitus es .",
          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1109",
          "psc_text": "in oculis suis habebat ostendit, dicens: Tace, et docebo te sapientiam. Arrogantes enim viri quando aliquid humiliter sonant, diu in ejusdem humilitatis specie non perdurant. Cum fortasse quaerunt ut audiant, mox loquendo obviant ne doceantur, quia superficiem vocis quam protulerant citius ostentationis intentio 778 comprimit, quae ex radice cordis exsurgit, atque eamdem humilitatis formam specie tenus sumptam eo celerius probant quia aliena est, quo illam diutius tenere non possunt. Ecce Eliu justitiam cum requirit ut discat, promittit quia doceat. Ecce quasi requirendo quod justum est aliquid planum sonuerat lingua; sed mox celare non potuit hoc quod altum tumebat conscientia. Nam repente subjunxit: Tace, et docebo te sapientiam. Quia vero arrogantes omnes in eo quod proferunt typho superbiae inflantur, et, velut in alto positi sic doctorum speciem sumunt ac si eorum verba dignatione quadam super indignos homines coelitus effundantur, bene a scriptore hujus historiae versus interponitur, quo dicatur: CAPUT XIV [Vet.",
          "candidate_score": 0.649428,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_9_11",
          "bdc_text": "A nobis quidem petierunt , ut eorum causam et controversiam ad diffiniendum susciperemus . Sed cum exigua et tenuis esset nostra tum eruditio , tum authoritas , etiam cum sentiremus amborum animum Tigurum adeundi promptum esse , consuluimus , ut potius ad vos , ubi eruditionis et author [ it]atis sufficientia est , pergerent . Tu igitur viros illos pro candore tuo suscipias et tractes , ut nosti et solitus es .",
          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1113",
          "psc_text": "atque eruditi audite quod dico, qui potestis ea quae fuerint dicta cognoscere. Videamus igitur quantum tumeat, qui verba sua non nisi a sapientibus audiri decenter existimat. Verus autem sapientiae praedicator dicit: Sapientibus et insipientibus debitor sum (Rom. I, 14) . At contra arrogans in praedicatione sua aures tantummodo sapientium exspectat, quia non ideo praedicat ut possit quoslibet sapientes efficere, sed ideo sapientes quaerit, ut possit quod senserit superbiendo monstrare. Sicut enim superius dictum est, non illos appetit erudire, sed se ostendere; nec intuetur quam justi qui audiunt fiant, sed ipse quam doctus , cum a doctis auditur 779 appareat. [Vet. XXII.] Quia vero praedicationem arrogantium nullus admitteret, si non et aliquid de humilitatis imagine permiscerent, bene Eliu postquam per tumida verba se extulit, rursum quasi ad aequalitatis concordiam condescendit, dicens: CAPUT XVI VERS. 4.---Judicium eligamus nobis, et inter nos videamus quid sit melius. 40. Humilitatem quandoque prae se ferunt, sed",
          "candidate_score": 0.64827,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_10_12",
          "bdc_text": "Sed cum exigua et tenuis esset nostra tum eruditio , tum authoritas , etiam cum sentiremus amborum animum Tigurum adeundi promptum esse , consuluimus , ut potius ad vos , ubi eruditionis et author [ it]atis sufficientia est , pergerent . Tu igitur viros illos pro candore tuo suscipias et tractes , ut nosti et solitus es . Ex Italia non habemus quicquam ;",
          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1109",
          "psc_text": "in oculis suis habebat ostendit, dicens: Tace, et docebo te sapientiam. Arrogantes enim viri quando aliquid humiliter sonant, diu in ejusdem humilitatis specie non perdurant. Cum fortasse quaerunt ut audiant, mox loquendo obviant ne doceantur, quia superficiem vocis quam protulerant citius ostentationis intentio 778 comprimit, quae ex radice cordis exsurgit, atque eamdem humilitatis formam specie tenus sumptam eo celerius probant quia aliena est, quo illam diutius tenere non possunt. Ecce Eliu justitiam cum requirit ut discat, promittit quia doceat. Ecce quasi requirendo quod justum est aliquid planum sonuerat lingua; sed mox celare non potuit hoc quod altum tumebat conscientia. Nam repente subjunxit: Tace, et docebo te sapientiam. Quia vero arrogantes omnes in eo quod proferunt typho superbiae inflantur, et, velut in alto positi sic doctorum speciem sumunt ac si eorum verba dignatione quadam super indignos homines coelitus effundantur, bene a scriptore hujus historiae versus interponitur, quo dicatur: CAPUT XIV [Vet.",
          "candidate_score": 0.647148,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_17",
          "bdc_text": "Pietate et eruditione spectatissimo viro magistro Heinricho Bullingero , Tigurinae ecclesiae antistiti , domino suo ac fratri colendissimo .",
          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2366",
          "psc_text": "Dominus potentiam suae magnitudinis intulit, nunc in subsequentibus nequitiam antiqui hostis ostendit, ut bonus famulus et, auditis prius virtutibus Domini, sciret quantum diligeret, et, cognita post calliditate diaboli, disceret quantum timeret. Unde bene per prophetam dicitur: Leo rugiet, quis non timebit? Dominus Deus (ocutus est, quis non prophetabit (Amos III, 8) ? Postquam enim virtus ei sui conditoris innotuit, nequaquam illum vires adversarii latere debuerunt, ut eo magis defensori suo se humilius subderet quo hostis sui nequitias subtilius agnovisset, protectoremque suum tanto ardentius quaereret, quanto terribiliorem hostem cognosceret quem vitaret. Certum quippe est quia minus diligit ereptorem suum qui minus intelligit periculum quod evasit, et vile solatium deputat defensoris qui virtutem adversarii debilem putat. Unde bene ereptionem suam Domino tribuens propheta dicebat: Diligam te, Domine, virtus mea (Psal. XVII, 1) , aperte videlicet dicens: Eo te magis diligo, quo infirmitatem 1055 propriam sentiens, virtutem meam te esse cognosco. Hinc rursum",
          "candidate_score": 0.642883,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_5_7",
          "bdc_text": "Orta est quedam controversia in ecclesia Clave[nne ]nsi , ut a partibus ambabus audies . Des operam cum cęteris symmystis tuis , ut complanetur , ne gravior offensio ingruat . Sunt enim ingenia illa Itali [ c]a ad contentionem prona et ad placandum difficilia .",
          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2319",
          "psc_text": "Nunquid qui contendit cum Deo tam facile conquiescit? Utique qui arguit Deum debet et respondere illi. 107. Pia et moderata Dei ad Job increpatio.---Vir sanctus tanta hac districtione flagelli non aestimavit augeri sibi merita, sed vitia resecari. Quae quia in se nulla cognovit, percussum injuste se credidit, et percutientem prorsus arguere est de percussione murmurare. Considerans autem Dominus quod ea quae protulit non ex tumore superbiae, sed ex qualitate collegerat vitae, pie illum increpat dicens: Nunquid qui contendit cum Deo tam facile conquiescit? Utique qui arguit Deum debet et respondere illi. Ac si apertius diceret: Qui tanta de tua actione locutus es, cur audita sanctorum vita siluisti? Me enim fuit arguere, de percussione mea an fuerit justa dubitare. Et bona quidem tua veraciter protulisti, sed haec quo tenderent flagella nescisti, quia etsi non habes jam quod corrigas, habes adhuc tamen quo crescas. In quantam vero virtutis arcem quam plurimos sublevem,",
          "candidate_score": 0.642046,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_10_12",
          "bdc_text": "Sed cum exigua et tenuis esset nostra tum eruditio , tum authoritas , etiam cum sentiremus amborum animum Tigurum adeundi promptum esse , consuluimus , ut potius ad vos , ubi eruditionis et author [ it]atis sufficientia est , pergerent . Tu igitur viros illos pro candore tuo suscipias et tractes , ut nosti et solitus es . Ex Italia non habemus quicquam ;",
          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1108",
          "psc_text": "quaerunt, non quia ita sentiunt, sed quia ornari per humilitatis speciem concupiscunt. Metuunt enim ne superbi ac tumidi, quia sunt, esse videantur. Unde Eliu statim subdidit, dicens: Si autem habes quod loquaris, responde mihi; loquere, volo enim te apparere justum. Sed quia haec ex corde non protulit, audire quod quaesierat non exspectavit. Nam illico subjunxit: Quod si non habes, audi me; tace, et docebo te sapientiam. Qui enim veraciter quaerunt audire quod justum est, aequanimiter exspectant audire quod quaerunt. Eliu autem, quia veraciter requisitionis verba non protulit, dici quod quaesierat non permisit, sed mox quod intrinsecus gestabat erupit, qualemque se in oculis suis habebat ostendit, dicens: Tace, et docebo te sapientiam. Arrogantes enim viri quando aliquid humiliter sonant, diu in ejusdem humilitatis specie non perdurant. Cum fortasse quaerunt ut audiant, mox loquendo obviant ne doceantur, quia superficiem vocis quam protulerant citius ostentationis intentio 778 comprimit, quae ex radice cordis exsurgit,",
          "candidate_score": 0.640368,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_10_12",
          "bdc_text": "Sed cum exigua et tenuis esset nostra tum eruditio , tum authoritas , etiam cum sentiremus amborum animum Tigurum adeundi promptum esse , consuluimus , ut potius ad vos , ubi eruditionis et author [ it]atis sufficientia est , pergerent . Tu igitur viros illos pro candore tuo suscipias et tractes , ut nosti et solitus es . Ex Italia non habemus quicquam ;",
          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1111",
          "psc_text": "arrogantes solent? Cum quodam enim fastu proferunt hoc quod singulariter intellexisse se credunt; et fortasse tunc humilitatem praedicant, cum per elationis typhum exempla superbiae ostentant. Unde fit ut eorum praedicatio concors sibi manere non possit, quia id quod rectum loquentes seminant, perverse tumentes impugnant. Humilibus namque auditoribus verba sua non compatiendo, sed vix dedignando largiuntur. Longe quippe se in altum positos aestimant, et super eosdem auditores suos quasi praecedentes doctrinae respectum vix de summo dignanter inclinant. At contra verba justorum ex radice veniunt humilitatis, ut fructum valeant ferre pietatis: et quidquid salubre potuerint, non tumendo, sed compatiendo subministrant. Per verba quippe charitatis vel se in auditoribus suis, vel auditores suos in se ita transformant, ac si et illi per istos hoc quod audiunt doceant, et isti per illos hoc quod docendo proferunt discant. Eliu ergo typum arrogantium tenens, et cum pronuntiationis ostentatione inchoans, quid dicat audiamus. Sequitur: CAPUT XV. VERS.",
          "candidate_score": 0.636938,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_2",
          "bdc_text": "Ideo superfluum puto , ut ambo te melioribus addictum et occupatum obtundamus .",
          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_262",
          "psc_text": "et vacare Deo appetant ex gratia dilectionis, et rursum curas superimpositas ex conditione expleant servitutis. Cumque occupationes extrinsecus perstrepunt, intrinsecus in amore pacatissima quies tenetur; atque occupationum tumultus exterius perstrepentes dispensat interius praesidens judex ratio, et tranquillo moderamine ea quae circa se minus sunt tranquilla disponit. Sicut enim vigor mentis frenandis praeest motibus carnis, sic saepe superimpositos tumultus occupationis bene regit amor quietis, quia exteriores curae si perverso amore non appetuntur, non confuso, sed ordinato animo ministrari queunt. Sancti etenim viri nequaquam eas appetunt, sed occulto ordine sibi superimpositas gemunt; et quamvis illas per meliorem intentionem fugiant, tamen per subditam mentem portant. Quas quidem summopere, si liceat, vitare festinant; sed timentes occultas dispensationes Dei, tenent quod fugiunt, et exercent quod vitant. Intrant enim ad cor suum, et ibi consulunt quid velit occulta voluntas Dei; seseque subditos debere esse summis ordinationibus cognoscentes, humiliant cervicem cordis jugo divinae dispensationis. Quisquis vero talis",
          "candidate_score": 0.619729,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_4",
          "bdc_text": "Tu igitur virum pium et honestum benigne suscipias , ut soles .",
          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1109",
          "psc_text": "in oculis suis habebat ostendit, dicens: Tace, et docebo te sapientiam. Arrogantes enim viri quando aliquid humiliter sonant, diu in ejusdem humilitatis specie non perdurant. Cum fortasse quaerunt ut audiant, mox loquendo obviant ne doceantur, quia superficiem vocis quam protulerant citius ostentationis intentio 778 comprimit, quae ex radice cordis exsurgit, atque eamdem humilitatis formam specie tenus sumptam eo celerius probant quia aliena est, quo illam diutius tenere non possunt. Ecce Eliu justitiam cum requirit ut discat, promittit quia doceat. Ecce quasi requirendo quod justum est aliquid planum sonuerat lingua; sed mox celare non potuit hoc quod altum tumebat conscientia. Nam repente subjunxit: Tace, et docebo te sapientiam. Quia vero arrogantes omnes in eo quod proferunt typho superbiae inflantur, et, velut in alto positi sic doctorum speciem sumunt ac si eorum verba dignatione quadam super indignos homines coelitus effundantur, bene a scriptore hujus historiae versus interponitur, quo dicatur: CAPUT XIV [Vet.",
          "candidate_score": 0.615603,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_7",
          "bdc_text": "Sunt enim ingenia illa Itali [ c]a ad contentionem prona et ad placandum difficilia .",
          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1881",
          "psc_text": "Sed dum perficere bonum non invenit, profecto indicat quanta illum dispensationis supernae glacies premat. An ista glacies eorum corda non presserat, quibus dicebat, Ut non quaecunque vultis, illa faciatis (Gal. V, 17) ? Ac si aperte diceret: Occulta cordis vestri semina jam prodire in frugem quaerunt, sed superni moderaminis gelu premuntur, ut tanto post fecundius exeant, quanto divini judicii prementia pondera patientius portant. [Vet. XXVI.] 64. Inde graves emergunt tentationes, quae bene vivendi consuetudine superantur.---Et quia plerumque humana corda quoniam erumpere ad virtutes quas appetunt non valent, eo ipso quo ab intentionis suae perfectione resiliunt, tentationum stimulis fatigantur, sed tamen easdem tentationes cogitationum comprimunt, seque per 947 exercitationis usum in quodam vivendi rigore componunt, bene subditur: In similitudinem lapidis aquae durantur. Quia etsi fluxae cogitationes interius lacessunt, nequaquam tamen usque ad consensum pravi operis trahunt. Sed mens sub inolita bene vivendi consuetudine quasi sub quadam duritia exterius abscondit quidquid intus",
          "candidate_score": 0.614149,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_11",
          "bdc_text": "Tu igitur viros illos pro candore tuo suscipias et tractes , ut nosti et solitus es .",
          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1111",
          "psc_text": "arrogantes solent? Cum quodam enim fastu proferunt hoc quod singulariter intellexisse se credunt; et fortasse tunc humilitatem praedicant, cum per elationis typhum exempla superbiae ostentant. Unde fit ut eorum praedicatio concors sibi manere non possit, quia id quod rectum loquentes seminant, perverse tumentes impugnant. Humilibus namque auditoribus verba sua non compatiendo, sed vix dedignando largiuntur. Longe quippe se in altum positos aestimant, et super eosdem auditores suos quasi praecedentes doctrinae respectum vix de summo dignanter inclinant. At contra verba justorum ex radice veniunt humilitatis, ut fructum valeant ferre pietatis: et quidquid salubre potuerint, non tumendo, sed compatiendo subministrant. Per verba quippe charitatis vel se in auditoribus suis, vel auditores suos in se ita transformant, ac si et illi per istos hoc quod audiunt doceant, et isti per illos hoc quod docendo proferunt discant. Eliu ergo typum arrogantium tenens, et cum pronuntiationis ostentatione inchoans, quid dicat audiamus. Sequitur: CAPUT XV. VERS.",
          "candidate_score": 0.613623,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_7",
          "bdc_text": "Sunt enim ingenia illa Itali [ c]a ad contentionem prona et ad placandum difficilia .",
          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_771",
          "psc_text": "lignum mergit, et ferrum relevat, quia cor affligit, et scientiam reparat. Unde bene in alia translatione dicitur quod confregit lignum atque jactavit, et sic ferrum sustulit. Lignum namque confringere est cor ab elatione conterere. Lignum ad ima jactare est elatum cor in cognitione, ut diximus, propriae infirmitatis humiliare. Atque illico ferrum ad superficiem redit, quia ad usum exercitationis pristinae intelligentia recurrit. 10. Hinc de dono sibi credito justi plus timent quam gaudeant.---Igitur quoniam donum intellectus quod accipitur vix cum tot difficultatibus custoditur (curandum quippe est ne otio torpeat, curandum ne in exercitatione operis vitio elationis evanescat), sancti viri, minime exsultant cum cognoscunt 702 quae faciant, sed cum faciunt quae cognoverant; et si intelligendo congaudent muneri largitoris, moerentes tamen considerant debitum operis, ut videlicet actione persolvant quod eis praerogatum est in cognitione. Stultus namque est debitor qui gaudens pecunias mutuas accipit, et tempus quo reddere debeat non attendit. Moderatur autem laetitia",
          "candidate_score": 0.608918,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_7",
          "bdc_text": "Sunt enim ingenia illa Itali [ c]a ad contentionem prona et ad placandum difficilia .",
          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1885",
          "psc_text": "atque aperiendo amittere; adversa vero cum nos exterius deprimunt, interius cautiores reddunt. Post gelu itaque vel glaciem superficies abyssi constringitur, quia mens nostra, ad conservanda profunda dona quae acceperit, adversitatibus munitur. Abyssi enim suae superficiem Isaias constrinxerat, cum dicebat: Secretum meum mihi, secretum meum mihi (Isai. XXIV, 16) . Abyssi suae superficiem Paulus constrinxerat, qui tot periculis ac adversitatibus insudans, sub praetextu cujusdam de semetipso loquitur, dicens: Audivi arcana verba, quae non licet homini loqui (II Cor. XII, 4) . Et rursum: Parco autem, ne quis me existimet supra id quod videt in me, aut audit aliquid ex me (Ibid., 6) . Qui igitur foris adversa tolerans, ne fortasse in laudibus deflueret, arcana sua aperire metuebat, quid aliud quam secretorum suorum abyssum per constrictam superficiem presserat? Sequitur: CAPUT XXXI [Rec. XVI]. VERS. 31.---Nunquid conjungere valebis micantes stellas Pleiades, aut gyrum Arcturi poteris dissipare? 948 67. Quid Pleiades et Arcturus. Dei",
          "candidate_score": 0.608093,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "142_sent_7",
          "bdc_text": "Sunt enim ingenia illa Itali [ c]a ad contentionem prona et ad placandum difficilia .",
          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1884",
          "psc_text": "solvimur, ad virtutes vero melius per adversa solidamur, recte subjungitur: [Vet. XXVII.] In similitudinem lapidis aquae durantur. Mentes enim quae per prospera molliter fluxerant constrictae adversitatibus durescunt; et ad similitudinem lapidis aqua perducitur, quando infirmus quisque per acceptam desuper tolerantiam passiones sui Redemptionis imitatur. In similitudinem quippe lapidis aqua duruerat, cum ille prius impatiens persecutor postmodum Paulus dicebat: Impleo ea quae desunt passionum Christi in carne mea (Coloss. I, 24) . 66. Et ad interna dona custodienda magis sollicitos.---Et quia cum deprimuntur adversis, solertius in terna dona custodiunt, recte additur: Et superficies abyssi constringitur. Solet enim laetitia arcana mentis aperire, atque aperiendo amittere; adversa vero cum nos exterius deprimunt, interius cautiores reddunt. Post gelu itaque vel glaciem superficies abyssi constringitur, quia mens nostra, ad conservanda profunda dona quae acceperit, adversitatibus munitur. Abyssi enim suae superficiem Isaias constrinxerat, cum dicebat: Secretum meum mihi, secretum meum mihi (Isai. XXIV, 16) . Abyssi",
          "candidate_score": 0.601423,
          "ce_score": null
        }
      ]
    }
  ],
  "biblical_hits": []
}