| { |
| "letter_id": "7236", |
| "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/7236", |
| "dominant_topic": 19, |
| "topic_dist": [ |
| 0.0441, |
| 0.046624, |
| 0.05218, |
| 0.052639, |
| 0.054906, |
| 0.043518, |
| 0.049467, |
| 0.046011, |
| 0.045806, |
| 0.060572, |
| 0.055472, |
| 0.049033, |
| 0.043484, |
| 0.048223, |
| 0.038775, |
| 0.040118, |
| 0.058115, |
| 0.056539, |
| 0.0521, |
| 0.062317 |
| ], |
| "citations": [ |
| { |
| "rank": 1, |
| "cf_id": "cf025", |
| "work_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II", |
| "max_score": 0.694787, |
| "ce_confirmed": false, |
| "evidence": [ |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_14", |
| "bdc_text": "Quod metuitur impius , et cuius causa deo illudere studet , hoc ipsum ei solet severire .", |
| "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2759", |
| "psc_text": "Immundus est apud Deum omnis qui exaltat cor suum (Prov. XVI, 5, juxta text. Hebr. et LXX) . Audiant omnes: Quid superbis, terra et cinis (Eccli. X, 9) ? Contra hujus languoris pestem audiamus cuncti quod magistra Veritas docet dicens: Discite a me, quia mitis sum et humilis corde (Matth. XI, 29) . [Vet. XXII.] 54. Hominem superbum non esse, docet Deus humilis.---Ad hoc namque unigenitus Dei Filius formam infirmitatis nostrae suscepit, ad hoc invisibilis, non solum visibilis, sed etiam despectus apparuit, ad hoc contumeliarum ludibria, irrisionum opprobria, passionumque tormenta toleravit, ut superbum non esse hominem doceret humilis Deus. Quanta ergo humilitatis virtus est, propter quam solam veraciter edocendam is qui sine aestimatione 1141 magnus est, usque ad passionem factus est parvus? Quia enim originem perditioni nostrae superbia praebuit diaboli, instrumentum redemptionis nostrae inventa est humilitas Dei. Hostis quippe noster magnus inter omnia conditus, videri super omnia voluit elatus. Redemptor", |
| "candidate_score": 0.694787, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_23_25", |
| "bdc_text": "Etsi vero Lysemano quoque ex animo propter bonitatem modestiam et diligentiam cupio , nescio tamen , quo affectu animus feratur praecipue in Hospinianum , cuius mihi mores et vita supra modum volata hic sunt . Spero etiam eum nihil simulavisse , ut nec alios receperit . Velim ergo , si non", |
| "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2738", |
| "psc_text": "ut in cogitationibus cordis et ego mihi illum praeferam, et vicissim ille me sibi, ut cum ab utraque parte cor inferius premitur, nullus ex impenso honore sublevetur. 44. Hanc humilitatis formam reprobi non tenent, sed contemnunt.---Sed hanc humilitatis formam reprobi, quia Leviathan hujus membra sunt, vel cognoscere, vel tenere contemnunt, quia etsi quando se humiles specie tenus ostendunt, humilitatis vim servare intrinsecus negligunt. Quibus saepe accidit ut si quando unum quodlibet bonum vel minimum faciant, a malis suis omnibus respectum mentis protinus avertant, atque hoc quod vel extremum bonum fecerint, tota intentione semper inspiciant, et ex eo sese jam quasi sanctos aspiciant, obliti malorum omnium quae commiserunt, unius sui tantummodo boni memores, quod fortasse facere nec perfecte potuerunt, sicut evenire contra electis solet, ut cum multarum virtutum gratia polleant, unum eos vel tenuissimum vitium valde defatigans pulset, quatenus dum ex quadam parte sese infirmari considerant, de his virtutibus in quibus", |
| "candidate_score": 0.673807, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_13_15", |
| "bdc_text": "omnia huc tendunt , ut in extremis et animi redigantur , cui populi . Quod metuitur impius , et cuius causa deo illudere studet , hoc ipsum ei solet severire . Redeunt ad vos nunc Rodolphus Hospinianus , Lemannus et Groningerus puto .", |
| "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1150", |
| "psc_text": "regiminis ad culpam prorumpitur elationis, atque apud districtum judicem ipsa elatio impietas aestimatur, bene de Domino per Eliu dicitur: Qui vocat duces impios. De ipso quippe ducatu dum superbiunt, exemplo suo subditos ad impietatem trahunt. 55. Alios judicans, superno judici assidue se sistat. Potestas accepta non honor, sed onus aestimanda. Ambitus infinita mala. Cura pastoralis nec cupiditate amplectenda, nec formidine deferenda.---Unde magnopere curandum est ut qui regendis hominibus praefertur, apud se intra secretarium mentis in cathedra praesideat humilitatis. Cumque judicanti ei a caeteris foris assistitur, vigilanti oculo incessanter aspiciat, cui quandoque judici ipse de his judicandus assistat, ut quanto nunc ante eum quem non videt, sollicitius trepidat, tanto eum cum viderit securior cernat. [Rec. XVI.] Penset ergo qui ad satisfaciendum districto judici de sua tantummodo anima fortasse vix sufficit, quia quot regendis subditis praeest, reddendae apud eum rationis tempore, ut ita dicam, tot solus animas habet. Quae nimirum cogitatio, si", |
| "candidate_score": 0.66524, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_14", |
| "bdc_text": "Quod metuitur impius , et cuius causa deo illudere studet , hoc ipsum ei solet severire .", |
| "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2732", |
| "psc_text": "non timens omnia patitur. 41. Dei timorem amisit. Quanto sui damno.---Factus est ergo ut nullum timeret, nullum videlicet, 1135 quia nec Deum, sed neque hoc quod passurus est metuit. Cui nimirum felicius fuerat timendo vitare supplicia quam non timendo tolerare. Appetitum itaque celsitudinis vertit in rigorem mentis, ut jam per duritiam se male egisse non sentiat, qui praeesse per gloriam quaerebat. Nam quia jus quaesitae potestatis non obtinuit, quasi quoddam superbiae suae remedium insaniam insensibilitatis invenit; et quia provectu transgredi cuncta non potuit, despectu se contra cuncta praeparavit. [Vet. XV.] Cujus adhuc superbia studiose describitur, cum protinus subinfertur: CAPUT XXII. VERS. 25.---Omne sublime videt. 42. Diaboli ejusque membrorum immensa superbia. Saul propter elationem reprobatus. Davidis in suprema dignitate humilitas.---Id est, cunctos velut infra se positos quasi de sublimi respicit, quia dum per intentionem contra auctorem nititur, aestimare sibi quemlibet similem dedignatur. Quod apte etiam ejus membris congruit, quia omnes iniqui", |
| "candidate_score": 0.663819, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_13_15", |
| "bdc_text": "omnia huc tendunt , ut in extremis et animi redigantur , cui populi . Quod metuitur impius , et cuius causa deo illudere studet , hoc ipsum ei solet severire . Redeunt ad vos nunc Rodolphus Hospinianus , Lemannus et Groningerus puto .", |
| "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2759", |
| "psc_text": "Immundus est apud Deum omnis qui exaltat cor suum (Prov. XVI, 5, juxta text. Hebr. et LXX) . Audiant omnes: Quid superbis, terra et cinis (Eccli. X, 9) ? Contra hujus languoris pestem audiamus cuncti quod magistra Veritas docet dicens: Discite a me, quia mitis sum et humilis corde (Matth. XI, 29) . [Vet. XXII.] 54. Hominem superbum non esse, docet Deus humilis.---Ad hoc namque unigenitus Dei Filius formam infirmitatis nostrae suscepit, ad hoc invisibilis, non solum visibilis, sed etiam despectus apparuit, ad hoc contumeliarum ludibria, irrisionum opprobria, passionumque tormenta toleravit, ut superbum non esse hominem doceret humilis Deus. Quanta ergo humilitatis virtus est, propter quam solam veraciter edocendam is qui sine aestimatione 1141 magnus est, usque ad passionem factus est parvus? Quia enim originem perditioni nostrae superbia praebuit diaboli, instrumentum redemptionis nostrae inventa est humilitas Dei. Hostis quippe noster magnus inter omnia conditus, videri super omnia voluit elatus. Redemptor", |
| "candidate_score": 0.661304, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_14_16", |
| "bdc_text": "Quod metuitur impius , et cuius causa deo illudere studet , hoc ipsum ei solet severire . Redeunt ad vos nunc Rodolphus Hospinianus , Lemannus et Groningerus puto . Duos priores habeo familiariter notor , priusertim .", |
| "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1209", |
| "psc_text": "sit poena praecedentis. Quod bene in infidelibus et lubricis Paulus quasi quoddam semen erroris aspexerat, cum dicebat: Qui cum cognovissent Deum, non sicut Deum glorificaverunt, aut gratias egerunt; sed evanuerunt in cogitationibus suis (Rom. I, 21) . Sed quod ex hujus erroris semine pullulavit, illico adjungit, dicens: Propter quod tradidit illos Deus in desideria cordis eorum, in immunditiam, ut contumeliis afficiant corpora sua in semetipsis (Ibid., 24) . Quia enim cognoscentes Deum peccatum superbiae intelligendo commiserunt, caecantur etiam ne intelligant quod committunt. Et qui intelligentiam suam sequi nolunt in peccato et causa peccati, et ipsum lumen intelligentiae perdunt in peccato et poena peccati. Prioris ergo peccati merito peccatorum subsequentium fovea tegitur, ut qui malum sciens perpetrat, deinceps juste in aliis etiam nesciens cadat. 23. Culpae culpis puniuntur, ut ex vitiorum incremento supplicia augeantur.---Hoc quippe agitur, ut culpae culpis feriantur, quatenus supplicia fiant peccantium ipsa incrementa vitiorum. Nam quia omnipotens Deus", |
| "candidate_score": 0.660351, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_16_18", |
| "bdc_text": "Duos priores habeo familiariter notor , priusertim . Hospinianum tertium vix novi . Omnes puto bonos et pios , propterea , quod ne de tertino quidem quicquam rescire potui , quod scire nollem .", |
| "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_779", |
| "psc_text": "ab eo in quo sibi placent mentis oculos divertunt, omnem in se de peractis bonis laetitiam deprimunt, et de his quae se minus egisse intelligunt tristitiam requirunt, indignos se aestimant, et pene soli bona sua non vident, quae in se videnda omnibus ad exemplum praebent. Hinc est quod Paulus, dum expleta in se bona postponeret, et sola adhuc reliqua quae essent explenda cogitaret, dixit: Ego me non arbitror apprehendisse (Philip. III, 13) . Hinc est quod ut posset se de bonis quae agebat humiliare, studebat ad animum praeterita mala reducere, dicens: Qui prius fui blasphemus, et perseculor, et contumeliosus (I Tim. I, 13) . [Vet. VII.] 13. Quando bona a se facta in memoriam revocari, aut narrare liceat.---Qui et si aliquando dixit: Bonum certamen certavi, cursum consummavi, fidem servari (II Tim. IV, 7) ? Intuendum summopere est quia illud eo tempore intulit quo jam ex corpore discessurum se esse cognovit.", |
| "candidate_score": 0.657485, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_23_25", |
| "bdc_text": "Etsi vero Lysemano quoque ex animo propter bonitatem modestiam et diligentiam cupio , nescio tamen , quo affectu animus feratur praecipue in Hospinianum , cuius mihi mores et vita supra modum volata hic sunt . Spero etiam eum nihil simulavisse , ut nec alios receperit . Velim ergo , si non", |
| "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2137", |
| "psc_text": "sustinet alios roborat. Non enim filiorum suorum fuerat more struthionis oblitus, sed metuebat nimis ne ejus discipuli in praedicatore suo tot persecutionum probra cernentes, fidem in eo despicerent, contra quam innumerae passionum contumeliae praevalerent. Et idcirco minus dolebat in tormentis, sed magis filiis de tormentorum suorum tentatione metuebat. Parvipendebat in se plagas corporis, dum formidaret in filiis plagas cordis. Ipse patiendo suscipiebat vulnera tormentorum, sed filios consolando, curabat vulnera cordium. Pensemus ergo cujus charitatis fuerit, inter dolores proprios aliis timuisse, pensemus cujus charitatis fuerit, filiorum salutem inter sua detrimenta requirere, et statum mentis in proximis etiam ex sua dejectione custodire. 1005 [Vet. IX.] 18. Quia per concupiscentiam in exteriora bona feruntur. Quae apud se tota non est mens, cogitare se non potest.---Sed haec hypocritae charitatis viscera nesciunt, quia eorum mens quanto per mundi concupiscentiam in exteriora resolvitur, tanto per inaffectionem suam interius obduratur; et torpore insensibili frigescit intrinsecus, quia amore", |
| "candidate_score": 0.651926, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_3_5", |
| "bdc_text": "Etenim videntur iam omnia silere et plerique clam loquere , quod iam pridem machinati sunt . Spes est nihilominus fore , ut in suis consiliis deprehensi pudefiant . Belginae res ita habent , ut necesse est habere , ubi Hispani in poenis perfidiores anteantur .", |
| "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_952", |
| "psc_text": "ante accepimus praevenire. Quis enim crederet quod per apostolatus meritum Saulus lapidatum Stephanum praecessurus erat (Act. VII, 57) , qui in morte ejus lapidantium vestimenta servabat? His ergo primum cogitationibus humiliari cor debet, et tunc demum delinquentium iniquitas increpari. Sed hunc, ut saepe dictum est, locutionis modum Eliu ignorare ostenditur, qui in locutione sua elationis typo quasi potentia cujusdam auctoritatis inflatur, dicens: Audi igitur, Job, eloquia mea, et omnes sermones meos ausculta. Ecce aperui os meum, loquatur lingua mea in faucibus meis. 26. Nonnulli modestiam solum simulant.---In faucibus vero loqui est silenter dicere, et non clamoribus vociferari. Quibus verbis arrogantes intra sanctam Ecclesiam positos signat. Hi enim velut in faucibus loqui dicuntur, quando non contra adversarios extra viventes clamant, sed quosdam intra sinum sanctae Ecclesiae quasi vicinos ac juxta positos increpant. Saepe vero arrogantes eamdem quam tenent arrogantiam se fugere ostendunt; et dum sic cuncta agunt, ut nullum lateant, haec", |
| "candidate_score": 0.644155, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_23", |
| "bdc_text": "Etsi vero Lysemano quoque ex animo propter bonitatem modestiam et diligentiam cupio , nescio tamen , quo affectu animus feratur praecipue in Hospinianum , cuius mihi mores et vita supra modum volata hic sunt .", |
| "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_798", |
| "psc_text": "Et si laetatum est in abscondito cor meum. [Vet. X.] Et quia plerumque inconsiderata mens, dum transitorio favori non renititur, ad hoc usque pertrahitur, ut laudet ipsa quod facit, conditioni quae praemissa est quasi congrue subinfertur: CAPUT IX. IBID.---Et osculatus sum manum meam ore meo. 20. Deo, non sibi, sua bona opera tribuunt. Gratia praeveniens.---Per manum quippe operatio, per os autem locutio designatur; sicut per Salomonem dicitur: Abscondit piger manum suam sub axilla sua, et laborat si ad os suum porrigat eam (Prov. XIX, 24) . Pigro labor est manum suam ad os porrigere, quia desidiosus quisque praedicator nec hoc vult operari quod dicit. Manum quippe ad os porrigere est voci suae opere concordare. Manum ergo suam osculatur ore suo, qui laudat quod facit, et testimonio propriae locutionis sibi virtutem tribuit operis. Qua in re quis despicitur, nisi is qui ipsa operandi munera largitur? Unde bene per egregium praedicatorem dicitur:", |
| "candidate_score": 0.643857, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_23", |
| "bdc_text": "Etsi vero Lysemano quoque ex animo propter bonitatem modestiam et diligentiam cupio , nescio tamen , quo affectu animus feratur praecipue in Hospinianum , cuius mihi mores et vita supra modum volata hic sunt .", |
| "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_262", |
| "psc_text": "et vacare Deo appetant ex gratia dilectionis, et rursum curas superimpositas ex conditione expleant servitutis. Cumque occupationes extrinsecus perstrepunt, intrinsecus in amore pacatissima quies tenetur; atque occupationum tumultus exterius perstrepentes dispensat interius praesidens judex ratio, et tranquillo moderamine ea quae circa se minus sunt tranquilla disponit. Sicut enim vigor mentis frenandis praeest motibus carnis, sic saepe superimpositos tumultus occupationis bene regit amor quietis, quia exteriores curae si perverso amore non appetuntur, non confuso, sed ordinato animo ministrari queunt. Sancti etenim viri nequaquam eas appetunt, sed occulto ordine sibi superimpositas gemunt; et quamvis illas per meliorem intentionem fugiant, tamen per subditam mentem portant. Quas quidem summopere, si liceat, vitare festinant; sed timentes occultas dispensationes Dei, tenent quod fugiunt, et exercent quod vitant. Intrant enim ad cor suum, et ibi consulunt quid velit occulta voluntas Dei; seseque subditos debere esse summis ordinationibus cognoscentes, humiliant cervicem cordis jugo divinae dispensationis. Quisquis vero talis", |
| "candidate_score": 0.638648, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_2_4", |
| "bdc_text": "atque optime d. Bullingere , nihil admodum haberem , quod ad vos scriberem . Etenim videntur iam omnia silere et plerique clam loquere , quod iam pridem machinati sunt . Spes est nihilominus fore , ut in suis consiliis deprehensi pudefiant .", |
| "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2032", |
| "psc_text": "In hoc itaque silentio cordis, dum per contemplationem interius vigilamus, exterius quasi obdormiscimus. Quia ergo remoti viri, id est a desideriis carnalibus alieni, hoc silentium mentis inhabitant, huic onagro Dominus in solitudine domum dedit, ut turba desideriorum temporalium non prematur. [Vet. XXV.] 55. Sancti quandiu vivunt, desiderio supernae patriae aestuant.---Sequitur: Et tabernacula ejus in terra salsuginis. Salsugo accendere sitim solet. Et quia sancti viri quandiu in hujus vitae tabernaculis degunt, ad supernam patriam desiderii sui quotidianis aestibus accenduntur, in terra salsuginis tabernacula habere perhibentur. Incessanter quippe accenduntur ut sitiant, sitiunt ut satientur; sicut scriptum est: Beati qui esuriunt et sitiunt justitiam, quoniam ipsi saturabuntur (Matth. V, 6) . Sequitur: CAPUT XVII. VERS. 7.---Contemnit multitudinem civitatis. 56. Terrenorum hominum multitudinem sequi dedignantur.---Multitudinem civitatis contemnere est humanae conversationis prava studia devitare, ut jam non libeat terrenorum hominum, qui prae abundantia iniquitatis multi sunt, perditos mores imitari. Cum paucis namque ingredi angustam portam", |
| "candidate_score": 0.638534, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_3_5", |
| "bdc_text": "Etenim videntur iam omnia silere et plerique clam loquere , quod iam pridem machinati sunt . Spes est nihilominus fore , ut in suis consiliis deprehensi pudefiant . Belginae res ita habent , ut necesse est habere , ubi Hispani in poenis perfidiores anteantur .", |
| "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_836", |
| "psc_text": "mansi. Quid namque in hoc loco ostium nisi os debemus accipere? Per hoc quippe quasi egredimur, dum verbis quibus possumus secreta nostri cordis aperimus; et quales intus manemus in conscientia, tales foras egredimur per linguam. 38. Sancti commotionis tempore silent. Secus alii. Silendum, nisi loquendo aliis prodesse possimus.---Sunt vero nonnulli qui omnino despici metuunt, ac ne viles fortasse judicentur, sapientes videri appetunt. Hi coguntur ostium egredi, quia pulsati contumeliis, quam magni apud se lateant loquentes denuntiant. Dumque per impatientiam victi quaedam de se quae nesciebantur produnt, tanquam per oris ostium egrediuntur. Unde beatus Job dicturus quod oris ostium non fuisset egressus, bene praemisit: Tacui, quia videlicet impatientia turbatus a domo conscientiae exisset, si tacere nescisset. [Rec. XII.] Sancti etenim viri in commotionis tentatione semetipsos ostendere omnino refugiunt, et cum audientibus prodesse nequeunt, etiam despici tacentes volunt, ne de sapientiae suae ostentatione glorientur. Cumque aliquid dicunt prudenter, non quaerunt gloriam suam,", |
| "candidate_score": 0.636874, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_23", |
| "bdc_text": "Etsi vero Lysemano quoque ex animo propter bonitatem modestiam et diligentiam cupio , nescio tamen , quo affectu animus feratur praecipue in Hospinianum , cuius mihi mores et vita supra modum volata hic sunt .", |
| "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_637", |
| "psc_text": "nullo modo tentari, contra ipsam prosperitatem suam sancti viri intrinsecus dimicant, non dico ne in elatione, sed ne in ejus saltem amore succumbant. Cui valde succubuisse est, captivam mentem ejus desideriis subdidisse. Quis autem terrena sapiens, temporalia amplectens, beatum Job inter tot prospera laetum non crederet, cum ei suppeteret salus corporis, vita filiorum, incolumitas familiae, integritas gregum? Sed quia in his omnibus non gauderet, ipse sibi testis est, qui ait: Moerens incedebam. Sancto enim viro adhuc in hac peregrinatione posito omne quod sine visione Dei abundat inopia est, quia cum sibi omnia electi adesse vident, gemunt quod omnium auctorem non vident; eisque totum hoc minus est, quia adhuc species unius deest; sicque eos foris exaltat gratia supernae dispensationis, ut tamen intus sub disciplina teneat moeror magistrae charitatis. Per quam videlicet discunt ut de his quae exterius accipiunt, apud semetipsos semper amplius humilientur, mentem sub jugo teneant disciplinae, nunquam ex potestatis", |
| "candidate_score": 0.634826, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_23", |
| "bdc_text": "Etsi vero Lysemano quoque ex animo propter bonitatem modestiam et diligentiam cupio , nescio tamen , quo affectu animus feratur praecipue in Hospinianum , cuius mihi mores et vita supra modum volata hic sunt .", |
| "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_636", |
| "psc_text": "Elevasti me, inferius adjungit: Moerens incedebam. Miro enim ordine, uno eodemque tempore convenire in actibus bonorum solet et foris honor culminis, et intus afflictae moeror humilitatis. Unde sanctus quoque vir elevatus rebus et honoribus moerens incedebat, quia etsi hunc praelatum hominibus gloria potestatis ostenderat, 672 interius tamen moerore suo secretum sacrificium Domino contriti cordis offerebat. Sacrificium quippe Deo est spiritus contribulatus (Psal. L, 19) . Sciunt autem electi quique consideratione intima contra exterioris excellentiae tentamenta pugnare. Qui si ad exteriorem felicitatem suam cor apponerent, justi profecto non essent. Sed quia cor humanum non potest de ipsis prosperitatibus rerum quantulacunque gloria nullo modo tentari, contra ipsam prosperitatem suam sancti viri intrinsecus dimicant, non dico ne in elatione, sed ne in ejus saltem amore succumbant. Cui valde succubuisse est, captivam mentem ejus desideriis subdidisse. Quis autem terrena sapiens, temporalia amplectens, beatum Job inter tot prospera laetum non crederet, cum ei suppeteret salus", |
| "candidate_score": 0.633705, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_3_5", |
| "bdc_text": "Etenim videntur iam omnia silere et plerique clam loquere , quod iam pridem machinati sunt . Spes est nihilominus fore , ut in suis consiliis deprehensi pudefiant . Belginae res ita habent , ut necesse est habere , ubi Hispani in poenis perfidiores anteantur .", |
| "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_898", |
| "psc_text": "intra sanctam Ecclesiam incorrectis moribus positi, eo durius vitam fidelium quo vicinius premunt, quia dum vitari a fidelibus quasi fideles nequeunt, tanto gravius quanto et interius tolerantur. [Vet. II.] Amici vero ejus, qui quasi dum consulunt invehuntur, haereticorum figuram exprimunt, qui sub specie consulendi agunt negotium seducendi. Unde et ad beatum Job dum pro Domino verba faciunt, a Domino reprobantur, quia videlicet omnes haeretici dum Deum defendere nituntur offendunt. Unde eis apte et ab eodem viro sancto dicitur: Disputare cum Deo cupio, prius vos ostendens fabricatores mendacii, et cultores perversorum dogmatum (Job. XIII, 3, 4) . Constat ergo eos haereticorum typum gerere, quos sanctus vir redarguit cultui perversorum dogmatum deservire. Quia igitur Job interpretatur dolens, quo nimirum dolore vel Mediatoris passio, vel sanctae Ecclesiae labor exprimitur, quae multiplici praesentis vitae fatigatione cruciatur, amici quoque ejus ex vocabulo nominis meritum suae indicant actionis. Nam Eliphaz Latina lingua dicitur Dei contemptus. Et", |
| "candidate_score": 0.632969, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_1_3", |
| "bdc_text": "Nisi ad vos nunc redirent vestri adolescentes , vir ornatissime d. S . atque optime d. Bullingere , nihil admodum haberem , quod ad vos scriberem . Etenim videntur iam omnia silere et plerique clam loquere , quod iam pridem machinati sunt .", |
| "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1946", |
| "psc_text": "aliter qui se a parvis custodiunt, sed aliquando in gravibus demerguntur; aliter qui bona nec inchoant, aliter qui inchoata minime consummant; aliter qui mala occulte agunt, et bona publice, aliter qui bona quae faciunt abscondunt, et tamen quibusdam factis publice mala de se opinari permittunt. Et quidem de singulis quis sit admonitionis ordo subtiliter insinuare debuimus, sed formidata locutionis prolixitate praepedimur. Auctore autem Deo in alio opere id explere appetit animus, si tamen laboriosae hujus vitae adhuc aliquantulum tempus restaverit. [Vet. VII.] 14. Iniqui altis et magnis vocibus increpandi, lenibus et blandis admonendi qui ab iniquitate recesserunt.---Habemus vero aliud quod de galli hujus intelligentia considerare debeamus, quia profundioribus horis noctis valentiores ac productiores edere cantus solet, cum vero matutinum jam tempus appropinquat, leniores et minutiores omnimodo voces format. In quibus galli hujus intelligentia quid nobis innuat considerata praedicatorum discretio demonstrat. Qui cum iniquis adhuc mentibus praedicant, altis et magnis vocibus", |
| "candidate_score": 0.632968, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_1_3", |
| "bdc_text": "Nisi ad vos nunc redirent vestri adolescentes , vir ornatissime d. S . atque optime d. Bullingere , nihil admodum haberem , quod ad vos scriberem . Etenim videntur iam omnia silere et plerique clam loquere , quod iam pridem machinati sunt .", |
| "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1950", |
| "psc_text": "sanctorum praedicatorum vitam vigilanter videamus. Ipsi quippe cum verba praedicationis movent, prius se in sanctis actionibus exercent, ne in semetipsis torpentes opere, alios excitent voce; sed ante se per sublimia facta excutiunt, et tunc ad bene agendum alios sollicitos reddunt. Prius cogitationum alis semetipsos feriunt, quia quidquid in se inutiliter torpet, sollicita investigatione deprehendunt, districta animadversione corrigunt. Prius sua punire fletibus curant, et tunc quae aliorum sunt punienda denuntiant. Prius ergo alis insonant quam cantus emittant, quia antequam verba exhortationis proferant omne quod locuturi sunt operibus clamant; et cum perfecte in semetipsis vigilant, tunc dormientes alios ad vigilias vocant. 16. Ut recte suo munere defungantur praedicatores et doctores, habent a Deo.---Sed unde tanta haec doctori intelligentia, ut et sibi perfecte vigilet, et dormientes ad vigilias sub quibusdam clamoris provectibus vocet, ut et peccatorum tenebras prius caute discutiat, et discrete postmodum lucem praedicationis ostendat, ut singulis juxta modum et tempora congruat,", |
| "candidate_score": 0.631837, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_16_18", |
| "bdc_text": "Duos priores habeo familiariter notor , priusertim . Hospinianum tertium vix novi . Omnes puto bonos et pios , propterea , quod ne de tertino quidem quicquam rescire potui , quod scire nollem .", |
| "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2739", |
| "psc_text": "sanctos aspiciant, obliti malorum omnium quae commiserunt, unius sui tantummodo boni memores, quod fortasse facere nec perfecte potuerunt, sicut evenire contra electis solet, ut cum multarum virtutum gratia polleant, unum eos vel tenuissimum vitium valde defatigans pulset, quatenus dum ex quadam parte sese infirmari considerant, de his virtutibus in quibus praevalent se minime extollant; dumque de infirmitate trepidant, hoc quoque ubi fortes sunt humilius servant. Saepe ergo reprobi per hoc quod unum vel minimum bonum suum incaute conspiciunt, mala multa et gravia in quibus demersi sunt non agnoscunt. Et saepe electi per hoc quod ad tenuissimum malum suum infirmari trepidant, mira dispensatione agitur, ut magna bona ad quae provecti sunt, non amittant. 45. Electos adjuvant mala, reprobis bona nocent. Bono male utitur reprobus, et bene malo probus.--- Justi itaque et occulti examinis mensura disponitur, ut et istos mala adjuvent, et illos bona gravent, dum et isti ad provectum boni utuntur", |
| "candidate_score": 0.631253, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_4", |
| "bdc_text": "Spes est nihilominus fore , ut in suis consiliis deprehensi pudefiant .", |
| "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1961", |
| "psc_text": "pravis non auditur.---Qui tamen concentus reprobis dormit, quia eorum cordibus nequaquam per vocem compunctionis innotescit. Non enim considerare illam desiderabilem supernorum civium frequentiam student, nullo ardoris radio illa solemnitatis internae festa conspiciunt, nulla in intimis contemplationis penna sublevantur. Solis namque visibilibus serviunt, et idcirco nihil supernae suavitatis intrinsecus audiunt, quia eos, sicut superius diximus, in aure cordis curarum saecularium surdi tumultus premunt. Quia igitur occulti dispensatione judicii quod aliis aperitur aliis clauditur, quod aliis detegitur aliis occultatur, dicatur recte: Quis enarrabit coelorum rationem, et concentum coeli quis dormire faciet? Quod tamen tunc nobis latius innotuit, cum Redemptor noster per dispensationis 966 mysterium apparens, et indignis misericordiam praebuit, et eos a se qui digni videbantur exclusit. Unde hic quoque apte subjungitur: CAPUT VI [Vet. X, Rec. VI]. VERS. 38.---Quando fundabatur pulvis in terram, et glebae compingebantur. 22. Peccatores pulveri similes, quolibet tentationis flatu rapiuntur. Spiritus sancti gratia solidantur, et charitate compinguntur.---Quis", |
| "candidate_score": 0.617252, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_3", |
| "bdc_text": "Etenim videntur iam omnia silere et plerique clam loquere , quod iam pridem machinati sunt .", |
| "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1946", |
| "psc_text": "aliter qui se a parvis custodiunt, sed aliquando in gravibus demerguntur; aliter qui bona nec inchoant, aliter qui inchoata minime consummant; aliter qui mala occulte agunt, et bona publice, aliter qui bona quae faciunt abscondunt, et tamen quibusdam factis publice mala de se opinari permittunt. Et quidem de singulis quis sit admonitionis ordo subtiliter insinuare debuimus, sed formidata locutionis prolixitate praepedimur. Auctore autem Deo in alio opere id explere appetit animus, si tamen laboriosae hujus vitae adhuc aliquantulum tempus restaverit. [Vet. VII.] 14. Iniqui altis et magnis vocibus increpandi, lenibus et blandis admonendi qui ab iniquitate recesserunt.---Habemus vero aliud quod de galli hujus intelligentia considerare debeamus, quia profundioribus horis noctis valentiores ac productiores edere cantus solet, cum vero matutinum jam tempus appropinquat, leniores et minutiores omnimodo voces format. In quibus galli hujus intelligentia quid nobis innuat considerata praedicatorum discretio demonstrat. Qui cum iniquis adhuc mentibus praedicant, altis et magnis vocibus", |
| "candidate_score": 0.612911, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_4", |
| "bdc_text": "Spes est nihilominus fore , ut in suis consiliis deprehensi pudefiant .", |
| "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2028", |
| "psc_text": "oculis mentis abigant manu gravitatis, et quoddam sibi cum Domino intra se secretum quaerant, ubi cum illo exteriori cessante strepitu per interna desideria silenter loquantur. [Vet. XXIV.] 53. Silentium contemplationis, hac in vita non potest esse perfectum.---De hoc secreto cordis alias dictum est: Factum est silentium in coelo, quasi dimidia hora (Apoc. VIII, 1) . Coelum quippe ecclesia vocatur electorum, quae ad aeterna et sublimia dum per sublevationem contemplationis intendit, surgentes ab infimis cogitationum tumultus premit, atque intra se Deo quoddam silentium facit. Quod quidem silentium contemplationis, quia in hac vita non potest esse perfectum, factum dimidia hora dicitur. Nolenti quippe animo dum cogitationum tumultuosi se strepitus ingerunt, etiam sublimibus intendentem, rursum ad respicienda terrena cordis oculum violenter trahunt. Unde scriptum est: Corpus quod corrumpitur, aggravat animam, et deprimit terrena inhabitatio sensum multa cogitantem (Sap. IX, 15) . Bene ergo factum hoc silentium non integra, sed dimidia hora describitur, quia", |
| "candidate_score": 0.612822, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_4", |
| "bdc_text": "Spes est nihilominus fore , ut in suis consiliis deprehensi pudefiant .", |
| "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1192", |
| "psc_text": "possumus negligamus. Sed ecce negotia occupant quae nobis incessanter apposita a considerandis nobismetipsis mentis nostrae oculum declinant. In istis namque visibilibus quae intuetur cor nostrum extra se spargitur, et quid de se intrinsecus agatur obliviscitur dum extrinsecus occupatur. Divina autem vox terribilibus sententiis suis quasi quibusdam clavis illud pungit ut evigilet, ut homo occulta super se judicia quae pressus torpore dissimulat, terrore saltem pulsatus expavescat. Ut enim superius diximus, ipso usu vitae veteris mens male assueta deprimitur, et in haec quae spectat exterius quasi dormiens sopitur: quae postquam semel se ad appetenda visibilia foras fudit, a contemplandis invisibilibus intus evanuit. Unde nunc necesse est ut quae per visibilia spargitur de invisibilibus judiciis feriatur; et quia in iis se exterioribus male delectata prostravit, saltem percussa requirat quod deseruit. Ecce autem Scriptura sacra terrore quodam torpentia corda transfigit, ne in his inhaereant quae exterius defluunt, sed quae interius aeterna perdiderunt. Indicat quid", |
| "candidate_score": 0.612801, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_3", |
| "bdc_text": "Etenim videntur iam omnia silere et plerique clam loquere , quod iam pridem machinati sunt .", |
| "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1950", |
| "psc_text": "sanctorum praedicatorum vitam vigilanter videamus. Ipsi quippe cum verba praedicationis movent, prius se in sanctis actionibus exercent, ne in semetipsis torpentes opere, alios excitent voce; sed ante se per sublimia facta excutiunt, et tunc ad bene agendum alios sollicitos reddunt. Prius cogitationum alis semetipsos feriunt, quia quidquid in se inutiliter torpet, sollicita investigatione deprehendunt, districta animadversione corrigunt. Prius sua punire fletibus curant, et tunc quae aliorum sunt punienda denuntiant. Prius ergo alis insonant quam cantus emittant, quia antequam verba exhortationis proferant omne quod locuturi sunt operibus clamant; et cum perfecte in semetipsis vigilant, tunc dormientes alios ad vigilias vocant. 16. Ut recte suo munere defungantur praedicatores et doctores, habent a Deo.---Sed unde tanta haec doctori intelligentia, ut et sibi perfecte vigilet, et dormientes ad vigilias sub quibusdam clamoris provectibus vocet, ut et peccatorum tenebras prius caute discutiat, et discrete postmodum lucem praedicationis ostendat, ut singulis juxta modum et tempora congruat,", |
| "candidate_score": 0.611899, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_13", |
| "bdc_text": "omnia huc tendunt , ut in extremis et animi redigantur , cui populi .", |
| "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2128", |
| "psc_text": "in medio populorum vivere, et tamen vitam torpentis populi non tenere. Hinc est quod plerosque cernimus, et malorum turbas non fugere, et tamen superno ardore flagrare. Hinc est quod plerosque cernimus, 1003 ut ita dixerim, in frigore calere. Unde enim nonnulli in terrenorum hominum torpore positi supernae spei desideriis inardescunt, unde et inter frigida corda succensi sunt, nisi quia omnipotens Deus derelicta ova scit etiam in pulvere calefacere, et frigoris pristini insensibilitate discussa, per sensum spiritus vitalis animare, ut nequaquam jacentia in infimis torpeant; sed in viva volatilia versa sese ad coelestia contemplando, id est volando, suspendant? Notandum vero est quod in his verbis non solum hypocritarum actio perversa reprobatur, sed bonorum etiam magistrorum, si qua fortasse subrepserit elatio premitur. Nam cum de se Dominus dicit quod derelicta ova in pulvere ipse calefaciat, profecto aperte indicat quia ipse operatur intrinsecus per verba doctoris, qui et sine verbis ullius hominis calefacit", |
| "candidate_score": 0.610388, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_4", |
| "bdc_text": "Spes est nihilominus fore , ut in suis consiliis deprehensi pudefiant .", |
| "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_261", |
| "psc_text": "Deo soli vacare cupiendum est, et curis externis ex Dei voluntate serviendum.---Sic itaque aliquando contingit ut qui solam coelestem patriam diligunt, terrenae patriae curis subjacere videantur. Quorum tamen ministerium a pravorum operibus plerumque in actu, nonnunquam vero ante supernum judicem in sola cogitatione discernitur. Pleni quippe superna sapientia discernunt qualiter debeant et ad aliud vacare intrinsecus, et ad aliud extrinsecus occupari ut si forte occulta Dei ordinatione aliquid eis non appetentibus de hujus saeculi curis imponitur, cedant Deo quem diligunt, et prae amore ejus intrinsecus solam illius desiderent visionem; prae timore vero ejus impositam sibi extrinsecus humiliter expleant actionem, ut et vacare Deo appetant ex gratia dilectionis, et rursum curas superimpositas ex conditione expleant servitutis. Cumque occupationes extrinsecus perstrepunt, intrinsecus in amore pacatissima quies tenetur; atque occupationum tumultus exterius perstrepentes dispensat interius praesidens judex ratio, et tranquillo moderamine ea quae circa se minus sunt tranquilla disponit. Sicut enim vigor mentis", |
| "candidate_score": 0.60976, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_13", |
| "bdc_text": "omnia huc tendunt , ut in extremis et animi redigantur , cui populi .", |
| "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_743", |
| "psc_text": "mentem in profundum trahunt. Quae videlicet mens tanto altius inter tentationum fluctus attollitur, quanto sollicitius ab hujus saeculi cogitatione vacuatur. Est vero et aliud quod de maris concussione debeat solerter intueri. Tempestas quippe cum oritur, prius lenes undae, et postmodum volumina majora concitantur; ad extremum fluctus se in alta erigunt, et navigantes quosque ipsa sua altitudine subvertunt. Sic sic nimirum extrema illa properat, quae universum mundum 696 subruat tempestas animarum. Nunc enim bellis et cladibus quasi quibusdam undis sua nobis exordia ostendit, et quanto ad finem quotidie propinquiores efficimur, tanto graviora irruere tribulationum volumina videmus. Ad extremum vero commotis omnibus elementis, supernus judex veniens finem omnium apportat, quia videlicet tunc tempestas fluctus in coelum levat. Unde et dicitur: Adhuc modicum, et ego movebo non solum terram, sed etiam coelum (Aggae. II, 7) . Quam scilicet tempestatem quia sancti viri vigilanter aspiciunt quasi tumentes super se quotidie fluctus expavescunt, atque ex", |
| "candidate_score": 0.608134, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_1", |
| "bdc_text": "Nisi ad vos nunc redirent vestri adolescentes , vir ornatissime d. S .", |
| "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2350", |
| "psc_text": "decorem, et in sublime erigere, et esto gloriosus, et speciosis induere vestibus. 8. Angeli et Ecclesia, Dei decor et ornamentum sunt.---Subaudis, ut ego. Ipse enim sibi circumdat decorem, de quo scriptum est: Dominus regnavit, decorem induit (Psal. XCII, 1) . Ipse apud nos in sublime erigitur, cum nostris mentibus in natura sua esse impenetrabilis demonstratur. Ipse vero gloriosus est, qui dum seipso perfruitur, accedentis laudis indigens non est. Ipse speciosis induitur vestibus, quia sanctorum angelorum choros, quos condidit, in usum sui decoris assumpsit, et velut quamdam vestem gloriosam sibi Ecclesiam exhibet non habentem rugam, aut maculam (Ephes. V, 27) . Unde ei per prophetam dicitur: Confessionem et decorem induisti, amictus lumine sicut vestimento (Psal. CIII, 2) . Hic quippe confessionem induit, illic decorem, quia quos hic per poenitentiam confitentes fecerit, illic fulgentes per decorem justitiae ostendet. Luce ergo sicut vestimento amictus est, quia sanctis omnibus, quibus dictum est: Vos estis", |
| "candidate_score": 0.607089, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_13", |
| "bdc_text": "omnia huc tendunt , ut in extremis et animi redigantur , cui populi .", |
| "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2667", |
| "psc_text": "tremendae illae extremi judicii sententiae designantur? Quae idcirco fulmina vocantur, quia nimirum eos quos feriunt in perpetuum incendunt. Fulmina namque super eum Paulus venire conspexerat, cum dicebat: Quem Dominus Jesus interficiet spiritu oris sui, et destruet illustratione adventus sui (II Thess. II, 8) . Haec autem quae in eum mittuntur fulmina, ad locum alium non feruntur, quia justis gaudentibus, solos tunc reprobos feriunt. Nam post trituram vitae praesentis, in qua nunc triticum sub paleis gemit, ita illo extremi judicii ventilabro inter triticum paleasque discernitur, ut nec in tritici horreum paleae transeant, nec in palearum ignem horrei grana delabantur. Illa ergo fulmina locum alium nequaquam tangunt, quia videlicet igne suo non grana, sed paleas incendunt. Sed quia Leviathan istum poena non corrigit, insinuat dum subjungit: CAPUT VI [Rec. VI]. VERS. 15.---Cor ejus indurabitur quasi lapis. 11. Satanae impoenitentia. Incudi similis optime dicitur.---Cor enim antiqui hostis ut lapis indurabitur, quia nulla unquam", |
| "candidate_score": 0.606884, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_13", |
| "bdc_text": "omnia huc tendunt , ut in extremis et animi redigantur , cui populi .", |
| "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2629", |
| "psc_text": "Dominus omnia praesciens praestolatur. Sed quia electorum cor et trepida cogitatione concutitur, et tamen eorum constantia non movetur, una hac sententia Dominus utrumque complexus est, dicens: Ita ut in errorem inducantur, si fieri potest, etiam electi. Quasi enim jam errare est in cogitatione titubare; sed protinus Si fieri potest subjungitur, quia procul dubio fieri non potest ut in errore plene electi capiantur. Bene autem in hac fumi caligine ipse etiam animorum fervor exprimitur cum protinus subinfertur: CAPUT XXXVII. IBID.---Sicut ollae succensae atque ferventis. 62. Quanto tunc zelo aestuabunt. Quid diabolus fumo pestiferi halitus, in humanis cordibus operetur. Deus nisi a tranquillo corde cognosci non potest.---Velut enim olla fervens est unaquaeque tunc anima, cogitationum suarum impetus quasi spumas ardentium undarum sustinens, quas et ignis zeli commovet, et ipsa temporalis oppressio more ollae intrinsecus clausas tenet. Unde Joannes quoque cum hujus bestiae signa narraret, adjunxit: Ita ut ignem faciat de coelo descendere", |
| "candidate_score": 0.606192, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_13", |
| "bdc_text": "omnia huc tendunt , ut in extremis et animi redigantur , cui populi .", |
| "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1277", |
| "psc_text": "nisi asperis correptionibus duritiam cordis aperire? Quem cum perfodisset, apparuit ostium, quia cum cordis duritia asperis correptionibus aperitur, quasi quaedam janua ostenditur, ex qua omnia in eo qui corripitur cogitationum interiora videantur. Unde et bene illic sequitur: Et dixit ad me: Ingredere, et vide abominationes pessimas, quas isti faciunt hic. Quasi ingreditur ut abominationes aspiciat, qui discussis quibusdam signis exterius apparentibus, ita corda subditorum penetrat, ut cuncta ei quae illici e cogitantur innotescant. Unde et subdidit: Et ingressus vidi; et ecce omnis similitudo reptilium, et animalium abominatio. In reptilibus, cogitationes omnino terrenae signantur; in animalibus vero, jam quidem aliquantulum a terra suspensae, sed adhuc terrenae mercedis praemia requirentes. Nam reptilia toto ex corpore terrae 815 inhaerent; animalia autem ventre a terra suspensa sunt, appetitu tamen gulae ad terram semper inclinantur. Reptilia itaque sunt intra parietem, quando cogitationes volvuntur in mente quae a terrenis desideriis nunquam levantur. Animalia quoque sunt intra", |
| "candidate_score": 0.605856, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_13", |
| "bdc_text": "omnia huc tendunt , ut in extremis et animi redigantur , cui populi .", |
| "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_863", |
| "psc_text": "in peccatis positi, terrenae pollutioni conjuncti, sanctorum voce spiritalia praecepta cognoscimus. Ad quae praecepta quasi super genua et super 722 manuum nostrarum articulos erigimur, quia a terrenis contagiis recedentes, quasi jam ab infimis mentem levamus. Sicut enim totus terrae inhaeret qui consternatus jacet, ita qui in genibus et manuum suarum articulis incurvatur, inchoante profectu ex magna jam parte a terra suspenditur. Ad extremum vero voce dominica erecti quidem, sed trementes assistimus, cum, a terrenis desideriis perfecte sublevati, verba Dei quo plenius cognoscimus plus timemus. Adhuc enim quasi in terra jacet, qui ad coelestia erigi terrenorum desideriis negligit. Quasi sublevatus autem adhuc manibus et genibus incumbit, qui quaedam jam contagia deserit, sed quibusdam adhuc terrenis operibus non contradicit. Jam vero ad verba Dei erectus assistit, qui perfecte mentem ad sublimia erigit, et per immunda desideria incurvari contemnit. 48. A timore ad amorem et charitatem perveniendum. ---Bene autem trementem se stetisse indicat,", |
| "candidate_score": 0.604863, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_9", |
| "bdc_text": "Omnes dicti tres principes tertius egregie papismum defenderunt , primus etiam pro re festo .", |
| "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1891", |
| "psc_text": "in Trinitate ostenderet, dixit: Benedicat nos Deus, Deus 949 noster, benedicat nos Deus (Psal. LXVI, 8) . Ac ne tertio Deum nominans tres Deos dixisse putaretur, illico unitatem ejusdem Trinitatis insinuans addidit: Et metuant eum omnes fines terrae (Ibid.) . Qui enim nos eos, sed eum subdidit, unum tria quae dixerat intimavit. Isaias quoque cum laudem de unitate Trinitatis aperiret, Seraphim voces exprimens, ait: Sanctus, sanctus, sanctus (Isai. VI, 3) ; ac ne tertio sanctum nominans unitatem divinae substantiae scindere videretur, adjunxit: Dominus Deus sabaoth. Quia ergo non domini dii, sed Dominus Deus addidit, unum existere quod tertio sanctum vocaverat indicavit. Paulus quoque ut operationem sanctae Trinitatis ostenderet, ait, Ex ipso, et per ipsum, et in ipso sunt omnia (Rom. XI, 36) . Atque ut unitatem ejusdem Trinitatis intimaret, protinus addidit: Ipsi gloria in saecula saeculorum, amen (Ibid.) . Qui igitur non ipsis, sed ipsi subdidit, unum naturaliter, tria secundum", |
| "candidate_score": 0.600692, |
| "ce_score": null |
| } |
| ] |
| }, |
| { |
| "rank": 2, |
| "cf_id": "cf041", |
| "work_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita", |
| "max_score": 0.684135, |
| "ce_confirmed": false, |
| "evidence": [ |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_21_23", |
| "bdc_text": "promovissem eum quibiscunque potuissem modis , non sine prospe , fuisse me praeclare de republica meriturum . Rogo ergo , ut , quantisper officium fecerit , faciet autem uti confido semper eum vel mea causa quam commenda possimum omnes habeati . Etsi vero Lysemano quoque ex animo propter bonitatem modestiam et diligentiam cupio , nescio tamen , quo affectu animus feratur praecipue in Hospinianum , cuius mihi mores et vita supra modum volata hic sunt .", |
| "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_278", |
| "psc_text": "optime cauteque universa proveniunt, quando per illorum puram probabilemque religionem divinamque concordiam, universa in se dignatur erigere. Igitur de tali hominum collegio, id est Christianorum (pro quibus mihi omnis est sermo), quam me libenter credis audire, quando etiam eminentia loca Persidos per eos amplius quam cupio decorantur? Tu ergo optime gubernaveris, si fueris sicut illi, et habueris commune quod illi. Sic enim habebis omnium Dominum mitem, placidumque, atque propitium. Hos igitur, quoniam tantus ac talis existis, commendo tibi quoniam et pietate probaris insignis. Hos dilige competenter, et facito clementiae tuae participes, tibi simul et nobis praebiturus gratiae immensa jura per fidem. Haec igitur optimus imperator pietate decoratus egit, curam non solum subjectorum habens, sed etiam eorum qui sub alienis gubernaculis regebantur. Quapropter et ipse divina protectione potitus est, et universam Europam atque Libyam, super has etiam maximam Asiae partem tenens, subjectos habuit ubique devotos. Sed etiam barbarorum alii quidem sponte", |
| "candidate_score": 0.684135, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_22_24", |
| "bdc_text": "Rogo ergo , ut , quantisper officium fecerit , faciet autem uti confido semper eum vel mea causa quam commenda possimum omnes habeati . Etsi vero Lysemano quoque ex animo propter bonitatem modestiam et diligentiam cupio , nescio tamen , quo affectu animus feratur praecipue in Hospinianum , cuius mihi mores et vita supra modum volata hic sunt . Spero etiam eum nihil simulavisse , ut nec alios receperit .", |
| "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_278", |
| "psc_text": "optime cauteque universa proveniunt, quando per illorum puram probabilemque religionem divinamque concordiam, universa in se dignatur erigere. Igitur de tali hominum collegio, id est Christianorum (pro quibus mihi omnis est sermo), quam me libenter credis audire, quando etiam eminentia loca Persidos per eos amplius quam cupio decorantur? Tu ergo optime gubernaveris, si fueris sicut illi, et habueris commune quod illi. Sic enim habebis omnium Dominum mitem, placidumque, atque propitium. Hos igitur, quoniam tantus ac talis existis, commendo tibi quoniam et pietate probaris insignis. Hos dilige competenter, et facito clementiae tuae participes, tibi simul et nobis praebiturus gratiae immensa jura per fidem. Haec igitur optimus imperator pietate decoratus egit, curam non solum subjectorum habens, sed etiam eorum qui sub alienis gubernaculis regebantur. Quapropter et ipse divina protectione potitus est, et universam Europam atque Libyam, super has etiam maximam Asiae partem tenens, subjectos habuit ubique devotos. Sed etiam barbarorum alii quidem sponte", |
| "candidate_score": 0.663221, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_22_24", |
| "bdc_text": "Rogo ergo , ut , quantisper officium fecerit , faciet autem uti confido semper eum vel mea causa quam commenda possimum omnes habeati . Etsi vero Lysemano quoque ex animo propter bonitatem modestiam et diligentiam cupio , nescio tamen , quo affectu animus feratur praecipue in Hospinianum , cuius mihi mores et vita supra modum volata hic sunt . Spero etiam eum nihil simulavisse , ut nec alios receperit .", |
| "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_64", |
| "psc_text": "Non enim praedicat virtutem, sed magis exercet: nihilo pendens humanam gloriam, viriliterque resistens passionibus animae; et neque naturae necessitatibus se subdit, nec corporis infirmitati succumbit. Divinae mentis virtutem habens, semper contemplatur omnium Creatorem, et cum nocte dieque colens, orationibus et litaniis placat indubitanter. Animae vero puritate et bonorum actuum conversatione, ad ministeria se divina componens, purgationes aspersionesque contemnens, solas pollutiones peccata putans, extrinsecus irruentes casus exsuperat, et omnium absolute hujusmodi dominatur. Non per stabilitatem necessitatemque vitae qualibet voluntate mutatur, non mala patiens ulciscitur, non languore aut indigentia necessariorum compressa mordetur; sed potius gloriatur in talibus. 212 Patientiam, mansuetudinem, mediocritatem in omni vita meditatur; et quantum naturae humanae possibile est, Deo esse vicinum, velut in transitu utens praesentibus: neque circa possessionem rerum occupata constringitur, neque ultra quam opus est in praesenti providere forsan urgetur. Semper autem simplicitatem et exercitium hujus instructionis laudans, beatitudinem contemplatur aeternam, et ad felicem terminum omni vivacitate", |
| "candidate_score": 0.662078, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_23_25", |
| "bdc_text": "Etsi vero Lysemano quoque ex animo propter bonitatem modestiam et diligentiam cupio , nescio tamen , quo affectu animus feratur praecipue in Hospinianum , cuius mihi mores et vita supra modum volata hic sunt . Spero etiam eum nihil simulavisse , ut nec alios receperit . Velim ergo , si non", |
| "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_64", |
| "psc_text": "Non enim praedicat virtutem, sed magis exercet: nihilo pendens humanam gloriam, viriliterque resistens passionibus animae; et neque naturae necessitatibus se subdit, nec corporis infirmitati succumbit. Divinae mentis virtutem habens, semper contemplatur omnium Creatorem, et cum nocte dieque colens, orationibus et litaniis placat indubitanter. Animae vero puritate et bonorum actuum conversatione, ad ministeria se divina componens, purgationes aspersionesque contemnens, solas pollutiones peccata putans, extrinsecus irruentes casus exsuperat, et omnium absolute hujusmodi dominatur. Non per stabilitatem necessitatemque vitae qualibet voluntate mutatur, non mala patiens ulciscitur, non languore aut indigentia necessariorum compressa mordetur; sed potius gloriatur in talibus. 212 Patientiam, mansuetudinem, mediocritatem in omni vita meditatur; et quantum naturae humanae possibile est, Deo esse vicinum, velut in transitu utens praesentibus: neque circa possessionem rerum occupata constringitur, neque ultra quam opus est in praesenti providere forsan urgetur. Semper autem simplicitatem et exercitium hujus instructionis laudans, beatitudinem contemplatur aeternam, et ad felicem terminum omni vivacitate", |
| "candidate_score": 0.655934, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_23", |
| "bdc_text": "Etsi vero Lysemano quoque ex animo propter bonitatem modestiam et diligentiam cupio , nescio tamen , quo affectu animus feratur praecipue in Hospinianum , cuius mihi mores et vita supra modum volata hic sunt .", |
| "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_64", |
| "psc_text": "Non enim praedicat virtutem, sed magis exercet: nihilo pendens humanam gloriam, viriliterque resistens passionibus animae; et neque naturae necessitatibus se subdit, nec corporis infirmitati succumbit. Divinae mentis virtutem habens, semper contemplatur omnium Creatorem, et cum nocte dieque colens, orationibus et litaniis placat indubitanter. Animae vero puritate et bonorum actuum conversatione, ad ministeria se divina componens, purgationes aspersionesque contemnens, solas pollutiones peccata putans, extrinsecus irruentes casus exsuperat, et omnium absolute hujusmodi dominatur. Non per stabilitatem necessitatemque vitae qualibet voluntate mutatur, non mala patiens ulciscitur, non languore aut indigentia necessariorum compressa mordetur; sed potius gloriatur in talibus. 212 Patientiam, mansuetudinem, mediocritatem in omni vita meditatur; et quantum naturae humanae possibile est, Deo esse vicinum, velut in transitu utens praesentibus: neque circa possessionem rerum occupata constringitur, neque ultra quam opus est in praesenti providere forsan urgetur. Semper autem simplicitatem et exercitium hujus instructionis laudans, beatitudinem contemplatur aeternam, et ad felicem terminum omni vivacitate", |
| "candidate_score": 0.65166, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_4_6", |
| "bdc_text": "Spes est nihilominus fore , ut in suis consiliis deprehensi pudefiant . Belginae res ita habent , ut necesse est habere , ubi Hispani in poenis perfidiores anteantur . Albanus scribitur novisse ad convivium Egmundanum , Hornium , Megensem atque detinavi nominisse captivos .", |
| "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_479", |
| "psc_text": "sunt aliquid permutare, id est horum quae Nicaeae communiter cum gloriosissimo Constantino tuo patre et imperatore deliberata atque defixa sunt. Quorum doctrina atque sensus discurrit, et praedicatus est in omnium hominum auditus et mentes. Haec fides sola Arianam haeresim expugnavit et perdidit; per quam non illa sola, sed etiam reliquae haereses sunt damnatae. Cui vere et addere quidquam incautum est, et auferre periculosum. Et siquidem horum alterum fiat, erit inimicis facultas agendi quae volunt. Quapropter Ursacius et Valens, quoniam participes et concordes Ariam dogmatis erant, a nostra sunt communione segregati. Quam ut reciperent, cognoscentes delicta quibus peccaverunt, poenitentiam atque veniam impetrare poscebant; et rescripta eorum haec ita se habere testantur, per quae criminum veniam consecuti sunt. Erat enim tempus quo haec gesta noscuntur, quando Mediolani synodus celebrata est, praesentibus Ecclesiae Romanae presbyteris. Cognoscentes simul etiam post mortem dignissimae memoriae nominandi Constantini, eum omni integritate et examinatione conscriptam exposuisse fidem, qui", |
| "candidate_score": 0.642639, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_7_9", |
| "bdc_text": "Putantur in Hispaniam mittendi . Captus etiam scribitur Antverpianus consul . Omnes dicti tres principes tertius egregie papismum defenderunt , primus etiam pro re festo .", |
| "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_408", |
| "psc_text": "cum quo Patri est gloria in saecula saeculorum, Amen. Veniens igitur Athanasius in Aegyptum, quos quidem agnovit Arii sectatores deposuit. Quibus a se depositis, Ecclesias eorum praecepit fidem tenere Nicaeni concilii, eamque summo studio custodiri. SOZOMEN., lib. III, cap. 21 Edit. Christ. Vales. cap. 22, p. 535. CAPUT XXXVII. De Magnentio tyranno, et de Britannioine atque Nepotiano. Sic itaque se rebus habentibus Magnentius tyrannus circa partes emersit Hesperias ( an. Dom. 352); qui Constantem imperatorem Occidentalium partium, facto dolo, circa Gallias interemit. Quo gesto, intestinum inflammatum est bellum. Magnentius etenim tyrannus cunctam tenebat Italiam, Africamque, et Libyam, simul et Gallias. In Illyrico vero et in Sirmio aliud rursus a militibus exortum est bellum per tyrannum nomine Britannionem. Sed etiam Romam tumultus non fortuitus detinebat. Fratruelis namque Constantini Nepotianus nomine imperium assumpserat, monomachorum virtute suffultus, et Nepotianum quidem Magnentii milites deposuerunt; Magnentius autem procedens, universas partes vastabat Hesperiae. Horum igitur omnium", |
| "candidate_score": 0.637792, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_7_9", |
| "bdc_text": "Putantur in Hispaniam mittendi . Captus etiam scribitur Antverpianus consul . Omnes dicti tres principes tertius egregie papismum defenderunt , primus etiam pro re festo .", |
| "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_426", |
| "psc_text": "Quamobrem tumultu surgente, jussit imperator concilium in Sirmio congregari. Convenitque illic ex Orientalibus quidem Marcus Arethusae, et Georgius Alexandrinus, quem remoto Gregorio ordinaverant Ariani. Venit etiam Basilius expulso Marcello Ancyrae praesule, Pancratius Pelusii, Hippacianus Heracleae; Occidentalium vero Valens Myrsenus, et tunc famosissimus hominum Osius Cordubae pontifex, pariter invitus. Isti siquidem post consulatum Sergii et Nigriani ( id est an. Dom. 351) (quo anno propter bellorum turbas nullus consulum fuerat solemniter ordinatus) convenerunt in Sirmio, et Photinum (dogma Sabellii Libyensis et Pauli Samosateni saepe cognoscentes) repente damnaverunt. SOCRATES, lib. II, cap. 24. Edit. Christ. Vales. cap. 29, p. 121. CAPUT VII. Fides exposita in Sirmio cum capitulis subjectis. Post haec de fide propositiones ediderunt, unam Graece, aliam Latine, multum sibimet textu sensuque concordes. SOZOMEN., lib. IV, cap. 5. Edit. Christ. Vales. cap. 6, p. 542. Tunc etenim quasi antiqua fidei dogmata reprehendentes, alias propositiones de fide sanxerunt. Et unam quidem Attico", |
| "candidate_score": 0.636424, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_7_9", |
| "bdc_text": "Putantur in Hispaniam mittendi . Captus etiam scribitur Antverpianus consul . Omnes dicti tres principes tertius egregie papismum defenderunt , primus etiam pro re festo .", |
| "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_576", |
| "psc_text": "Tribus enim apertis digitis, et denuo clausis, et uno tantum digito rursus extenso, pollicis schemate divulgabat: quia tres unum sunt. Deinde archidiacone ejus manum, ore dimisso, tenente, libera voce clamabat, Nicaenum servari debere concilium. SOZOMEN., lib. IV, cap. 27. Edit. Christ. Vales. cap. 28, p. 587. Contra hanc doctrinam Ariani calumniae linguas exacuerunt, Sabellianum asserentes sanctum esse Meletium. Ob quam rem principi suaserunt ut in propriam provinciam exsilio mitteretur. Et supradictus Euzoius aperte Arianum dogma laudavit; hunc enim cum Ario magnus Alexander diaconatu privaverat. Hoc itaque facto, Christianus populus ab haereticis divisus, in apostolicam ecclesiam positam loco qui dicitur Vetus, conveniebat. Annis namque triginta postquam magnus Eustathius fuerat expulsus, orthodoxi Arianorum onera sunt perpessi, rerum mutationem utilem sustinentes. THEODORETUS, lib. II, cap. 31, p. 120. Sequacibus enim Meletii communicare noluerunt hi qui ab initio Nicaenum dogma servaverant: dicentes, quia ex Ariano decreto Meletius fuerit ordinatus, et sequaces ejus ab illo", |
| "candidate_score": 0.634298, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_7_9", |
| "bdc_text": "Putantur in Hispaniam mittendi . Captus etiam scribitur Antverpianus consul . Omnes dicti tres principes tertius egregie papismum defenderunt , primus etiam pro re festo .", |
| "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_575", |
| "psc_text": "summum apostolicae integritatis dogma servavit. Tertius autem magnus surrexit Meletius, et rectitudinem regulae in sacra disputatione monstravit. Nam veluti quodam pondere veritatis utens, et quod plus, et quod minus erat, evitavit. Cumque turba universa faveret, rogans ut brevem eis doctrinae daret imaginem: tres ostendens digitos, deinde colligens duos, et unum tendens, illam laudabilem protulit vocem Tria sunt quae intelliguntur, sed tanquam de uno disputamus. THEODORETUS, ibidem. CAPUT XLVIII. Quod, expulso Meletio, Euzoius Arianus Antiochiae sit ordinatus episcopus. Eo tempore fertur archidiaconem ejus Ecclesiae, adhuc eo loquente, extensa manu ejus os obstruxisse. At ille suam sententiam manu clarius quam voce signavit. Tribus enim apertis digitis, et denuo clausis, et uno tantum digito rursus extenso, pollicis schemate divulgabat: quia tres unum sunt. Deinde archidiacone ejus manum, ore dimisso, tenente, libera voce clamabat, Nicaenum servari debere concilium. SOZOMEN., lib. IV, cap. 27. Edit. Christ. Vales. cap. 28, p. 587. Contra hanc doctrinam Ariani", |
| "candidate_score": 0.633231, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_6_8", |
| "bdc_text": "Albanus scribitur novisse ad convivium Egmundanum , Hornium , Megensem atque detinavi nominisse captivos . Putantur in Hispaniam mittendi . Captus etiam scribitur Antverpianus consul .", |
| "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_531", |
| "psc_text": "Et ob hoc episcopi Acacium ejusque consentaneos evocabant; ut de accusationibus cognoscentes, decretum commune proferrent. Evocabant igitur etiam alios quosdam qui fuerant accusati, et semetipsos contulerant ad Acacium. Quos post crebram citationem nolentes occurrere, damnaverunt, et ipsum Acacium, Georgium Alexandrinum, Uranium Tyri, Theodulum Cheraeae, Penum Phrygiae, Theodosium Philadelphiae Lydiae, Evagrium insulae Mytilene, Leontium Tripoleos Lydiae, et Eudoxium, qui primo quidem Germaniciae fuit, postea vero Antiochiae Syriae invasit episcopatum; damnaverunt pariter et Patrophilum, quia et ipse a Dorotheo presbytero accusatus, evocatus noluit obedire. Hos itaque damnaverunt. Excommunicaverunt autem Asterium, Eusebium, Abgarum, Basilium, Phoebum, Fidelem, Eutychium, Magnum, et Eustathium, sic eos manere decernentes, donec habita satisfactione, accusationibus semetipsos exuerent. His actis, damnationem celebratam eorum parochiis innotuerunt; inque locum Eudoxii Anianum constituerunt episcopum, quem comprehendentes qui circa Acacium erant, Leonae et Lauritio tradiderunt, a quibus exsilio destinatus est. Quo facto, episcopi qui ordinaverant Anianum contestationem obtulerunt Leonae et Lauritio contra Acacium et consentaneos", |
| "candidate_score": 0.627894, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_6_8", |
| "bdc_text": "Albanus scribitur novisse ad convivium Egmundanum , Hornium , Megensem atque detinavi nominisse captivos . Putantur in Hispaniam mittendi . Captus etiam scribitur Antverpianus consul .", |
| "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_426", |
| "psc_text": "Quamobrem tumultu surgente, jussit imperator concilium in Sirmio congregari. Convenitque illic ex Orientalibus quidem Marcus Arethusae, et Georgius Alexandrinus, quem remoto Gregorio ordinaverant Ariani. Venit etiam Basilius expulso Marcello Ancyrae praesule, Pancratius Pelusii, Hippacianus Heracleae; Occidentalium vero Valens Myrsenus, et tunc famosissimus hominum Osius Cordubae pontifex, pariter invitus. Isti siquidem post consulatum Sergii et Nigriani ( id est an. Dom. 351) (quo anno propter bellorum turbas nullus consulum fuerat solemniter ordinatus) convenerunt in Sirmio, et Photinum (dogma Sabellii Libyensis et Pauli Samosateni saepe cognoscentes) repente damnaverunt. SOCRATES, lib. II, cap. 24. Edit. Christ. Vales. cap. 29, p. 121. CAPUT VII. Fides exposita in Sirmio cum capitulis subjectis. Post haec de fide propositiones ediderunt, unam Graece, aliam Latine, multum sibimet textu sensuque concordes. SOZOMEN., lib. IV, cap. 5. Edit. Christ. Vales. cap. 6, p. 542. Tunc etenim quasi antiqua fidei dogmata reprehendentes, alias propositiones de fide sanxerunt. Et unam quidem Attico", |
| "candidate_score": 0.627363, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_6_8", |
| "bdc_text": "Albanus scribitur novisse ad convivium Egmundanum , Hornium , Megensem atque detinavi nominisse captivos . Putantur in Hispaniam mittendi . Captus etiam scribitur Antverpianus consul .", |
| "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_544", |
| "psc_text": "Nicaenam amplectebatur fidem, sequens Theophilum Gothorum episcopum, qui praesens in concilio Nicaeno subscripserat. Acacius igitur et Eudoxius cum suis Constantinopoli de quibusdam alterius partis episcopis condemnandis certamen habebant [ An. Dom. 363): videntes indignari contra Macedonium principem, primum condemnaverunt eum, tanquam plurimae necis auctorem, et quia diaconum in fornicatione captum, in communione susceperat. SOCRATES, ibidem. 276 CAPUT XXXIX. Quod Eudoxius Arianus post Antiochenum Constantinopoleos invaserit episcopatum, et de prava Aetii doctrina. Expulso siquidem Macedonio Eudoxius spernens Antiochiae sedem, Constantinopolitanam invasit Ecclesiam, studio fultus Acacii, qui obliti suorum suis judiciis contraria sanciverunt. Nam cum prius Dracontium deposuissent, eo quod ex Galatia transisset in Pergamum, non cogitantes quod actum fuerat, Eudoxium ad sedem aliam migraverunt. Quo facto, lectam fidem Arimino cum augmento quod ipsi in Constantinopolitana urbe adjecerant, ubique direxerunt: mandantes ut qui non subscriberent, jussione imperatoris exsilio mitterentur. Innotueruntque sua gesta et aliis Orientalibus sibi concordibus, et Patrophilo Scythopoleos episcopo, qui", |
| "candidate_score": 0.626286, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_6_8", |
| "bdc_text": "Albanus scribitur novisse ad convivium Egmundanum , Hornium , Megensem atque detinavi nominisse captivos . Putantur in Hispaniam mittendi . Captus etiam scribitur Antverpianus consul .", |
| "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_411", |
| "psc_text": "in Cucuso Armeniae suffocarunt. Marcello autem denuo projecto, Ecclesiam Ancyranam Basilius rursus invasit. Lucius autem Adrianopoleos ferro vinctus, in carcere moritur. Tantumque valuerunt quae de Athanasio 258 dicebantur, ut in immensum furorem cadens imperator, eum ubicunque reperiretur juberet occidi: cum quo Theodulum et Olympium praesules Ecclesiarum Thracensium. Igitur Athanasium voluntas imperatoris non latuit, sed praesentiens, fuga dilapsus est et minas principis declinavit. Cujus fugam dilataverunt Ariani, praecipue Narcissus Neroniadis episcopus, Georgius Laodiciae, et Leontius tunc Antiochenae praesul Ecclesiae. Is enim cum presbyter esset, dignitate privatus est, quia cum muliere Eustolia nomine degens, et turpem suspicionem celare volens, genitalia sibimet noscitur abscidisse, et de caetero quidem fiducialiter cum muliere vivebat. Postea vero studio imperatoris Constantii in Antiochena Ecclesia ordinatur episcopus post Stephanum, qui primitus successerat Placito. Haec igitur de his dicta sufficiant. SOCRATES, lib. II, cap. 21. Edit. Christ. Vales. cap. 26, p. 116. CAPUT XXXIX. De Macedonio ejusque crudelitate. Eo", |
| "candidate_score": 0.626224, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_6_8", |
| "bdc_text": "Albanus scribitur novisse ad convivium Egmundanum , Hornium , Megensem atque detinavi nominisse captivos . Putantur in Hispaniam mittendi . Captus etiam scribitur Antverpianus consul .", |
| "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_629", |
| "psc_text": "In Dorostolo vero, insigni Thraciae civitate, Aemilianus invictissimus decertator, a Capitolino universae Thraciae judice igni traditus est. Porro Marci Arethusii episcopi gesta vel passio Aeschyli et Sophoclis concione [ ed. V., contentione] noscitur indigere, ut digne actus illius tragoediae ordine recitentur. THEODORETUS, lib. III, cap. 6. Edit. Christ. Vales. cap. 7, p. 130. CAPUT XVII. De legibus quas Julianus contra Christianos posuit. Innumera quoque alia in omni terra et mari ab impiis contra pios illo tempore sunt commissa. Tunc igitur aperte Deo odibilis imperator contra pietatem ponebat leges; et primum quidem interdixit Galilaeorum filiis (sic enim Salvatoris nostri cultores denominabat) poetarum, et rhetorum, atque philosophorum legere disciplinas. Propriis, inquit, pennis, secundum proverbium, vulneramur. Ex nostris enim armati conscriptionibus contra nos bella suscipiunt. Post hanc aliam posuit legem, praecipiens Galilaeos expelli militiis. THEODORETUS, lib. III, cap. 7. Edit. Christ. Vales. cap. 8, p. 131. CAPUT XVIII. De reditu Athanasii ad Alexandriam.", |
| "candidate_score": 0.625274, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_7_9", |
| "bdc_text": "Putantur in Hispaniam mittendi . Captus etiam scribitur Antverpianus consul . Omnes dicti tres principes tertius egregie papismum defenderunt , primus etiam pro re festo .", |
| "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_331", |
| "psc_text": "Asclepamque Gazae. Qui dum Arianis esset adversus, inscriptionem passus ab his, quasi subvertisset altare, damnatus est. Pro quo Gazaeorum Ecclesia Quintiano committitur. Lucianus autem Hadrianopolites episcopus, ob aliam accusationem Ecclesia sua privatus, degebat in urbe Roma. Cognoscens ergo Romanus episcopus crimina singulorum, et omnes Nicaeno concilio concordare comperiens, eos in communionem suscepit, tanquam omnium curam gerens, propter sedis propriae dignitatem, singulisque reddidit suas ecclesias, et orientalibus scripsit episcopis: culpans quia non recte tractassent viros inculpabiles, de suis ecclesiis eos expellentes, et quod constituta Nicaeni concilii minime conservarent. Quorum paucos ad certam diem sibimet adesse praecepit, ut coram eis ostenderet justum se super eis protulisse decretum. Et de caetero non se passurum interminatus est, nisi ab hujusmodi turbis et novitate cessarent. Et ille quidem haec scripsit. Athanasius autem et Paulus epistolas Julii orientalibus episcopis direxerunt, et singuli eorum suas sedes adepti sunt. SOZOMEN., lib. III, cap. 7; edit. Christ. Vales. cap.", |
| "candidate_score": 0.622405, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_21", |
| "bdc_text": "promovissem eum quibiscunque potuissem modis , non sine prospe , fuisse me praeclare de republica meriturum .", |
| "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_278", |
| "psc_text": "optime cauteque universa proveniunt, quando per illorum puram probabilemque religionem divinamque concordiam, universa in se dignatur erigere. Igitur de tali hominum collegio, id est Christianorum (pro quibus mihi omnis est sermo), quam me libenter credis audire, quando etiam eminentia loca Persidos per eos amplius quam cupio decorantur? Tu ergo optime gubernaveris, si fueris sicut illi, et habueris commune quod illi. Sic enim habebis omnium Dominum mitem, placidumque, atque propitium. Hos igitur, quoniam tantus ac talis existis, commendo tibi quoniam et pietate probaris insignis. Hos dilige competenter, et facito clementiae tuae participes, tibi simul et nobis praebiturus gratiae immensa jura per fidem. Haec igitur optimus imperator pietate decoratus egit, curam non solum subjectorum habens, sed etiam eorum qui sub alienis gubernaculis regebantur. Quapropter et ipse divina protectione potitus est, et universam Europam atque Libyam, super has etiam maximam Asiae partem tenens, subjectos habuit ubique devotos. Sed etiam barbarorum alii quidem sponte", |
| "candidate_score": 0.617144, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_21", |
| "bdc_text": "promovissem eum quibiscunque potuissem modis , non sine prospe , fuisse me praeclare de republica meriturum .", |
| "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_310", |
| "psc_text": "propterea Athanasium adorandae legis praedicatorem ad tempus in Gallias fuisse directum, quoniam ferocitas crudelium inimicorum ejus in periculo sacri ejus capitis imminebat: ne forsan per malignorum calliditatem aliquid incongruum sustineret. Ut ergo hoc evitaret, ab imminentibus sibi necessitatibus est ablatus. Et ita me jubente habitare praeceptus est [ ed., jussus est], ut in hac civitate in qua degebat, bona ei necessaria non deessent. Talis enim est ejus venerabilis virtus, divinis freta olatiis, ut etiam molestias asperioris fortunae despiciat. Quapropter licet ad charissimam reverentiam vestram dominus noster beatae memoriae Constantinus pius, meus pater, eumdem episcopum in suum locum 245 restituere proposuerat: tamen, quoniam humana sorte praeventus, antequam haec compleret vota requievit, consequens arbitratus sum voluntatem divae memoriae imperatoris implere. Qui dum ad vos remeaverit, qualem a me venerationem habuerit agnoscetis. Non enim mirabile est si quid in eo gessimus quod laudetur. Meam namque animam imago desiderii vestri, et schema tanti viri", |
| "candidate_score": 0.605267, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_9", |
| "bdc_text": "Omnes dicti tres principes tertius egregie papismum defenderunt , primus etiam pro re festo .", |
| "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_440", |
| "psc_text": "Apex autem totius fidei et firmamentum est, ut Trinitas servetur semper, sicut in Evangelio legimus: Euntes docete omnes gentes, baptizantes eos in nomine Patris, et Filii, et Spiritus sancti (Matth. XXVIII, 19) . Integer autem atque perfectus est numerus Trinitatis. Paracletus vero Spiritus sanctus per Filium missus, venit secundum promissionem, ut apostolos et omnes credentes sanctificaret. His igitur explanationibus, etiam post damnationem, Photinum consentire et subscribere suadebant, promittentes ei reddere episcopatum, si per poenitentiam anathematizaret dogma quod ipse compererat, et in eorum sententia consonaret. Ille vero eorum quidem propositum non suscepit; sed provocavit eos ad disputandum. Quapropter definito die imperatoris voluntate convenerunt praesentes episcopi et senatorum non pauci, quos praeceperat adesse disputationi princeps. Inter quos restitit Photino Sabinus, Ecclesiae tunc Ancyrae praesul, exceptoribus voces eorum conscribentibus. Magnaque certamina sermonum inter utramque partem facta noscuntur, victusque Photinus damnatus est. Et in fuga consistens, de caetero libros utraque lingua conficiebat, quoniam neque", |
| "candidate_score": 0.60477, |
| "ce_score": null |
| } |
| ] |
| }, |
| { |
| "rank": 3, |
| "cf_id": "cf020", |
| "work_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Philemonem", |
| "max_score": 0.681342, |
| "ce_confirmed": false, |
| "evidence": [ |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_22_24", |
| "bdc_text": "Rogo ergo , ut , quantisper officium fecerit , faciet autem uti confido semper eum vel mea causa quam commenda possimum omnes habeati . Etsi vero Lysemano quoque ex animo propter bonitatem modestiam et diligentiam cupio , nescio tamen , quo affectu animus feratur praecipue in Hospinianum , cuius mihi mores et vita supra modum volata hic sunt . Spero etiam eum nihil simulavisse , ut nec alios receperit .", |
| "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Philemonem_window_36", |
| "psc_text": "Habet quispiam charitatem et fidem in Deum et in sanctos ejus: sed forsitan non aequali eam in omnes lance communicet. Communicet forsitan in cunctos, sed opere non expleat: voluntate impleat aliquis et opere, sed gestorum suorum perfectam habere non potest notionem. Sit talis quoque qui et opus habeat et scientiam, sed non omnis agnitionem habet boni; multa enim juste, mansuete, studioseque perpetrans, impar est suis in aliqua parte virtutibus. An non talis Philemon? Habet quippe communicationem operatricis fidei, et charitatis in agnitione omnis boni. Quae cum in apostolis sit, non eam putemus ob id tantum esse perfectam, si in illis sit: sed in eo totam esse, quia Christi est, ut quidquid boni, et in Philemone laudatur, et de apostolorum exemplo sumitur: inde bonum sit, quia de fonte Christi ducatur. (Vers. 7.) Gaudium enim magnum habuimus, et consolationem in charitate tua, quia viscera sanctorum requieverunt per te, frater. Plenius inculcat et", |
| "candidate_score": 0.681342, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_22_24", |
| "bdc_text": "Rogo ergo , ut , quantisper officium fecerit , faciet autem uti confido semper eum vel mea causa quam commenda possimum omnes habeati . Etsi vero Lysemano quoque ex animo propter bonitatem modestiam et diligentiam cupio , nescio tamen , quo affectu animus feratur praecipue in Hospinianum , cuius mihi mores et vita supra modum volata hic sunt . Spero etiam eum nihil simulavisse , ut nec alios receperit .", |
| "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Philemonem_window_37", |
| "psc_text": "sit: sed in eo totam esse, quia Christi est, ut quidquid boni, et in Philemone laudatur, et de apostolorum exemplo sumitur: inde bonum sit, quia de fonte Christi ducatur. (Vers. 7.) Gaudium enim magnum habuimus, et consolationem in charitate tua, quia viscera sanctorum requieverunt per te, frater. Plenius inculcat et edocet, quare dixerit: Gratias ago Deo meo, semper memoriam tui faciens in orationibus meis. Dignum siquidem erat agere gratias Deo super charitate Philemonis, qui internum cordis affectum, et profundos animi sanctorum recessus suscipiendo refecerat. Et hoc idioma apostolicum est; ut semper viscera vocet, volens plenam mentis ostendere charitatem. Unde gaudens cum gaudentibus, et cum his qui requieverant, se refectum esse credens: 755 habet laetitiam non transitoriam et levem, et quae fortuito possit accidere; sed magnam, et prout erat in Philemone charitas, eminentem: quam augebat consolatio super Philemonis charitate descendens, plena a Patre misericordiarum, et Deo totius consolationis. (Vers. 8, 9.)", |
| "candidate_score": 0.665232, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_23_25", |
| "bdc_text": "Etsi vero Lysemano quoque ex animo propter bonitatem modestiam et diligentiam cupio , nescio tamen , quo affectu animus feratur praecipue in Hospinianum , cuius mihi mores et vita supra modum volata hic sunt . Spero etiam eum nihil simulavisse , ut nec alios receperit . Velim ergo , si non", |
| "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Philemonem_window_36", |
| "psc_text": "Habet quispiam charitatem et fidem in Deum et in sanctos ejus: sed forsitan non aequali eam in omnes lance communicet. Communicet forsitan in cunctos, sed opere non expleat: voluntate impleat aliquis et opere, sed gestorum suorum perfectam habere non potest notionem. Sit talis quoque qui et opus habeat et scientiam, sed non omnis agnitionem habet boni; multa enim juste, mansuete, studioseque perpetrans, impar est suis in aliqua parte virtutibus. An non talis Philemon? Habet quippe communicationem operatricis fidei, et charitatis in agnitione omnis boni. Quae cum in apostolis sit, non eam putemus ob id tantum esse perfectam, si in illis sit: sed in eo totam esse, quia Christi est, ut quidquid boni, et in Philemone laudatur, et de apostolorum exemplo sumitur: inde bonum sit, quia de fonte Christi ducatur. (Vers. 7.) Gaudium enim magnum habuimus, et consolationem in charitate tua, quia viscera sanctorum requieverunt per te, frater. Plenius inculcat et", |
| "candidate_score": 0.657258, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_23_25", |
| "bdc_text": "Etsi vero Lysemano quoque ex animo propter bonitatem modestiam et diligentiam cupio , nescio tamen , quo affectu animus feratur praecipue in Hospinianum , cuius mihi mores et vita supra modum volata hic sunt . Spero etiam eum nihil simulavisse , ut nec alios receperit . Velim ergo , si non", |
| "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Philemonem_window_37", |
| "psc_text": "sit: sed in eo totam esse, quia Christi est, ut quidquid boni, et in Philemone laudatur, et de apostolorum exemplo sumitur: inde bonum sit, quia de fonte Christi ducatur. (Vers. 7.) Gaudium enim magnum habuimus, et consolationem in charitate tua, quia viscera sanctorum requieverunt per te, frater. Plenius inculcat et edocet, quare dixerit: Gratias ago Deo meo, semper memoriam tui faciens in orationibus meis. Dignum siquidem erat agere gratias Deo super charitate Philemonis, qui internum cordis affectum, et profundos animi sanctorum recessus suscipiendo refecerat. Et hoc idioma apostolicum est; ut semper viscera vocet, volens plenam mentis ostendere charitatem. Unde gaudens cum gaudentibus, et cum his qui requieverant, se refectum esse credens: 755 habet laetitiam non transitoriam et levem, et quae fortuito possit accidere; sed magnam, et prout erat in Philemone charitas, eminentem: quam augebat consolatio super Philemonis charitate descendens, plena a Patre misericordiarum, et Deo totius consolationis. (Vers. 8, 9.)", |
| "candidate_score": 0.653079, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_6_8", |
| "bdc_text": "Albanus scribitur novisse ad convivium Egmundanum , Hornium , Megensem atque detinavi nominisse captivos . Putantur in Hispaniam mittendi . Captus etiam scribitur Antverpianus consul .", |
| "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Philemonem_window_63", |
| "psc_text": "et aliud esse privatam ad unum hominem, aliud publicam ad universam Ecclesiam epistolam fieri. Salutat te, inquit, Epaphras concaptivus meus in Christo Jesu. Quis sit Epaphras concaptivus Pauli, talem fabulam accepimus: Aiunt parentes apostoli Pauli de Gyscalis regione fuisse Judaeae; et eos, cum tota provincia, Romana vastaretur manu, et dispergerentur in orbem [ Al. orbe] Judaei, in Tharsum urbem Ciliciae fuisse translatos: parentum conditionem adolescentulum Paulum secutum. Et sic posse stare illud quod de se ipse testatur: Hebraei sunt, et ego: Israelitae sunt, et ego: semen Abrahae sunt, et ego (II Cor. XI, 22) . Et rursum alibi: Hebraeus ex Hebraeis (Philip. III, 5) : et caetera quae illum Judaeum magis indicant quam Tharsensem. Quod si ita est, possumus et Epaphram illo tempore captum suspicari, quo captus est Paulus: et cum parentibus suis in Colossis urbe Asiae collocatum, Christi postea recipere sermonem. 763 Unde ad Colossenses, ut supra diximus, scribitur:", |
| "candidate_score": 0.623795, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_5_7", |
| "bdc_text": "Belginae res ita habent , ut necesse est habere , ubi Hispani in poenis perfidiores anteantur . Albanus scribitur novisse ad convivium Egmundanum , Hornium , Megensem atque detinavi nominisse captivos . Putantur in Hispaniam mittendi .", |
| "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Philemonem_window_63", |
| "psc_text": "et aliud esse privatam ad unum hominem, aliud publicam ad universam Ecclesiam epistolam fieri. Salutat te, inquit, Epaphras concaptivus meus in Christo Jesu. Quis sit Epaphras concaptivus Pauli, talem fabulam accepimus: Aiunt parentes apostoli Pauli de Gyscalis regione fuisse Judaeae; et eos, cum tota provincia, Romana vastaretur manu, et dispergerentur in orbem [ Al. orbe] Judaei, in Tharsum urbem Ciliciae fuisse translatos: parentum conditionem adolescentulum Paulum secutum. Et sic posse stare illud quod de se ipse testatur: Hebraei sunt, et ego: Israelitae sunt, et ego: semen Abrahae sunt, et ego (II Cor. XI, 22) . Et rursum alibi: Hebraeus ex Hebraeis (Philip. III, 5) : et caetera quae illum Judaeum magis indicant quam Tharsensem. Quod si ita est, possumus et Epaphram illo tempore captum suspicari, quo captus est Paulus: et cum parentibus suis in Colossis urbe Asiae collocatum, Christi postea recipere sermonem. 763 Unde ad Colossenses, ut supra diximus, scribitur:", |
| "candidate_score": 0.618805, |
| "ce_score": null |
| } |
| ] |
| }, |
| { |
| "rank": 4, |
| "cf_id": "cf025", |
| "work_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem", |
| "max_score": 0.674414, |
| "ce_confirmed": false, |
| "evidence": [ |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_14_16", |
| "bdc_text": "Quod metuitur impius , et cuius causa deo illudere studet , hoc ipsum ei solet severire . Redeunt ad vos nunc Rodolphus Hospinianus , Lemannus et Groningerus puto . Duos priores habeo familiariter notor , priusertim .", |
| "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_508", |
| "psc_text": "quis nostrum, rogo, ad haec sufficiat, ut non solum peccatores studiose corripiat, sed etiam justis invigilet ne cadant? Nos enim, infirmitatis nostrae conscii, cum justos viros conspicimus, admonere eos non praesumimus ut justitiae viam teneant, quam quia tenent videmus; et tamen praedicatoris est debitum etiam justos admonere. Unde praedicator egregius dicebat: Sapientibus et insipientibus debitor sum (Rom. I, 14) . 23. In his vero omnibus quae de justo ad iniquitatem converso dicta sunt, hoc est laboriosum ad loquendum, hoc valde pertimescendum, quod Dominus dicit: Ponam offendiculum coram eo. Ait enim: Si conversus justus a justitia sua fecerit iniquitatem, ponam offendiculum coram eo. Nos enim dicimus quia si iniquitatem fecerit, offendit, et verum est omnino quod dicimus. Cur adhuc ei Deus omnipotens offendiculum ponit, quem jam impegisse et cecidisse per iniquitatem quam perpetraverit conspicit? Sed districta sunt omnipotentis Dei judicia; et qui peccatorem diu exspectat ut redeat, non redeunti atque contemnenti", |
| "candidate_score": 0.674414, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_14", |
| "bdc_text": "Quod metuitur impius , et cuius causa deo illudere studet , hoc ipsum ei solet severire .", |
| "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_378", |
| "psc_text": "Quid ergo timendum est, si nobis ingrati sunt, qui Deo amabiles noh sunt? Unde recte nunc dicitur: Verba eorum ne timeas, et vultus eorum ne formides, quia domus exasperans est. Ac si aperte diceretur: Timendi essent, nisi me in suis actibus exasperarent. De quibus adhuc subditur: VERS. 7.-- Loqueris ergo verba mea ad eos, si forte audiant, et quiescant, quia irritatores sunt. 25. Omnis qui peccat, quid aliud quam conditoris sui in se iracundiam irritat? Et scimus quia quoties actu, quoties verbo, quoties cogitatione delinquimus, Deum contra nos toties irritamus. Sed tamen sustinet, et clementer exspectat, per se patientiam, per praedicatores autem suos verbum nobis exhortationis praerogat. Omnis autem 1260 qui recta praedicat, si auditur, iram irritati creatoris super praevaricatorem populum placat. Unde necesse est ut ipse non debeat agere malum, quod solet in populo furorem conditoris sui irritare. Propter quod etiam subditur: VERS. 8.-- Tu autem, fili hominis, audi", |
| "candidate_score": 0.664271, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_17_19", |
| "bdc_text": "Hospinianum tertium vix novi . Omnes puto bonos et pios , propterea , quod ne de tertino quidem quicquam rescire potui , quod scire nollem . Hospinianus ita est elegans , studiosus , pius , modestus et doctus quoque adolescens , ut nullius ingenio ac moribus iam diu perinde sim delectatus .", |
| "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_932", |
| "psc_text": "mira disciplinae scientia, quae toto nobis cordis est adnisu discenda. Quem enim penuria sua non frangit, a gratiarum actione non retrahit, in rerum temporalium desiderium non accendit, scit humiliari. Hoc enim loco Apostolus humiliari, dicit penuriam pati. Nam statim e contrario subjungit: Scio et abundare. Qui enim acceptis rebus non extollitur, qui eas ad usum vanae gloriae non intorquet, qui solus non possidet quod accepit, sed hoc cum indigentibus misericorditer dividit, scit abundare. Qui acceptis alimentis non ad ingurgitationem ventris utitur, sed ad reparationem virtutis, nec plus carni tribuit quam necessitas petit, scit satiari. Qui alimentorum inopiam sine murmuratione tolerat, nec pro necessitate victus agit aliquid unde anima peccati laqueum incurrat, scit esurire. Quem ergo nec in abundantia superbia elevat, nec in necessitate cupiditas irritat, novit abundare, novit penuriam pati. Qui cum statim subderet, Omnia possum, ne elationis esse verba crederemus, adjunxit in quo, In eo qui me confortat. Ecce", |
| "candidate_score": 0.646873, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_3_5", |
| "bdc_text": "Etenim videntur iam omnia silere et plerique clam loquere , quod iam pridem machinati sunt . Spes est nihilominus fore , ut in suis consiliis deprehensi pudefiant . Belginae res ita habent , ut necesse est habere , ubi Hispani in poenis perfidiores anteantur .", |
| "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_433", |
| "psc_text": "forte audiant, et quiescant. 23. Quod toties divinis vocibus difficultas audiendi repetitur, ut dicatur, Si forte audiant, quid aliud quam transmigrati populi duritia designatur? In quibus verbis magna est nostra consolatio, quia si omnipotens Deus prophetam mittens a perverso populo verba sua denuntiat difficile 1272 audiri, cur nos miseri contristamur, cum saepe a fratribus in nostra admonitione contemnimur? Nam crebro delinquentes alloquimur, frequenter increpamus, saepe cum eis blandis sermonibus agimus, et tamen si alter audit, alter audire contemnit; alter ex parte verbum exhortationis suscipit, et ex parte recipere recusat; ita ut quotidie impleri videamus hoc quod per prophetam alium Dominus narrat quae fecerit iratus, cum dicit: Plui super civitatem unam (De poen., dist. 3, c. Pluit Dominus), et super alteram non plui. Pars una compluta est, et pars quae compluta non est uruit (Amos IV, 7) . Cum enim sanctae exhortationis verba alia mens suscipit, alia suscipere recusat, super unam", |
| "candidate_score": 0.638565, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_4", |
| "bdc_text": "Spes est nihilominus fore , ut in suis consiliis deprehensi pudefiant .", |
| "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_140", |
| "psc_text": "nisi sibimetipsi absens est, qui in cordis sui tenebris ambulat et ignorat? Alius jam aliena non diripit, jam corpus ab immunditia custodit, jam mente pura proximum diligit, et malorum praeteritorum conscius lamentis se in precibus afficit; sed, finita prece, laeta de quibus in hoc mundo gaudeat requirit, et temporalibus gaudiis negligentem animum demittit, nec curat ne in eo lacrymarum mensuram immoderata gaudia transeant; fitque ut bonum nimie ridendo perdat, quod plangendo lucratus est. Hic itaque coram facie sua non ambulat, quia damna quae patitur conspicere recusat. Scriptum quippe est: Cor sapientium ubi tristitia est, et cor stultorum ubi laetitia (Eccle. VII, 5) . In cunctis ergo quae agimus diligenter nosmetipsos conspicere interius exteriusque debemus, ut pennata animalia sequentes, nobismetipsis praesentes simus, et coram facie nostra semper ambulemus, habentes adjutorem unicum Patris Jesum Christum Dominum nostrum, qui cum eo vivit et regnat in unitate Spiritus sancti, per omnia saecula saeculorum. Amen.", |
| "candidate_score": 0.616326, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_9", |
| "bdc_text": "Omnes dicti tres principes tertius egregie papismum defenderunt , primus etiam pro re festo .", |
| "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_753", |
| "psc_text": ": et nos credimus, propter quod et loquimur (II Cor. IV, 13) . Spiritales quippe illi patres omnipotentem Deum Trinitatem ita esse crediderunt, sicut eamdem Trinitatem novi patres aperte locuti sunt. Isaias namque audivit angelica agmina in coelo clamantia: Sanctus, sanctus, sanctus Dominus Deus sabaoth (Isai. VI, 3) . Ut enim personarum trinitas monstraretur, tertio sanctus dicitur; sed ut una esse substantia Trinitatis appareat, non Domini sabaoth, sed Dominus Deus sabaoth esse perhibetur. Quod David quoque similiter sentiens, ait: Benedicat nos Deus, Deus noster, benedicat nos Deus (Psal. LXVI, 8) . Qui cum tertio dixisset Deum, ut unum esse hunc ostenderet, subdidit: Et metuant eum omnes fines terrae. Paulus quoque loquitur dicens: Quoniam ex ipso, et per ipsum, et in ipso sunt omnia (Rom. XI, 36) . Ex ipso, videlicet ex Patre; per ipsum, per Filium; in ipso autem, in Spiritu sancto. Qui cum ipsum tertio dixisset, adjunxit: Ipsi gloria", |
| "candidate_score": 0.59741, |
| "ce_score": null |
| } |
| ] |
| }, |
| { |
| "rank": 5, |
| "cf_id": "cf012", |
| "work_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1", |
| "max_score": 0.674125, |
| "ce_confirmed": false, |
| "evidence": [ |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_14", |
| "bdc_text": "Quod metuitur impius , et cuius causa deo illudere studet , hoc ipsum ei solet severire .", |
| "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2297", |
| "psc_text": "sed b fort. reete 21 inbicillitatis G 24 causa GR casu PTE cf. Acad. p. 68. omnis mali passione. hic ergo timor non docetur, sed ex natura infirmitatis occurrit. neque quid timendum sit discimus, sed terrorem suum ipsa illa nobis iniciunt, qute timentur. § 2 At uero de timore domini ita scriptum est: uenite, filii, audite me, timorem domini docebo uos. discendusdiscens ergo dei timor est, quia docetur. non enim in terrore, sed in ratione doctrinae est; neque ex trepidatione naturae est. sed praeceptorum obseruantia et operibus uitseuitae innocentis et cognitione ueritatis ineundus est. nam si idcirco deus timendus est, quia plura fulminibus arserint, tonitru prostrata sint, terrae nunc motu conciderint, nunc biatu recepta sint, nullus fidei timor est, qui ex timore accidentium commouetur. nobis autem timor dei omnis in amore est, metumque eius dilectio perfecta consummat. dilectionis autem nostrae in eum hoc proprium officium est, parere monitis, statutis obtemperare,", |
| "candidate_score": 0.674125, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_14", |
| "bdc_text": "Quod metuitur impius , et cuius causa deo illudere studet , hoc ipsum ei solet severire .", |
| "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_459", |
| "psc_text": "timorem dei impium sit, quam impietate praeceilatpraecellat, timori eius metum inanium prsetulissepraetulisse. docuit autem dominus, solum in nobis metum eorum, quae uere timenda sunt. oportere 7 Matth. XXm, 14. 14 Ioh. IX, 81. 1 moysterium V inputant R 2 ditantorum oSuinia V ditando conuiuia PT 3 religionis — inutili om. V 6 ad diurna R in diurna V 7 domua V 8 et oratione longa E hic V 9 et dm̃ V et dominum (diim) RPTE 11 denegant V 12 obtrectatione om. V insectatione et sumptu E inaectationia sumptu V insectati et sumptu P inseotantur et sumptu T et cibum V 14 eunangelio VR peccatores ex peccatorii m. 2 V 15 non exaudiet PT hic V operatio RPTe qf. Acad. p. 31 16 non uerboruzn sed professione erit fidei PT 17 sed quia PT impietatis suae VB 18 enim om. P trepidarunt E 19 timor adorantes saxa et ala V", |
| "candidate_score": 0.673375, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_14", |
| "bdc_text": "Quod metuitur impius , et cuius causa deo illudere studet , hoc ipsum ei solet severire .", |
| "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_401", |
| "psc_text": "Christus secundum carnem, qui est super omnia deus. quanto ergo has demutationes eorum et praesentes et aeternas calamitates sancti quique metu contuebuntur, quia punitorum contemplatio sit terribilis exemplo? uidebunt ergo iusti et timebunt, nihil non sibi metuendum in tanta horum calamitate intellegentes. sed quia iusti sunt, licet timeant de exemplo, tamen de fructu propriae iustitiae gaudebunt. ridebunt enim super eum: ridentes igitur et timentes. quia deo subditi sunt, punitorum seueritate terribili. temperat ergo metum risus, dum et metus de exemplo et risus ex merito est. moderatur autem rursum metus risum, dum ita gaudebunt in bonis, ne desit terror exempli: quia impiseimpiae et diffidentis de se conscientiae est, timere sine gaudio et insolentis natunenaturae est, sine timore gaudere. § 20 Sed qui timentes ridebunt, id quoque adicient ad hunc moderatum in timore risum, ut dicant: ecce homo, qui non posuit deum adiutorem suum. stultitiaeatque impietatis extremae est, non intellegere sub deo", |
| "candidate_score": 0.670579, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_3_5", |
| "bdc_text": "Etenim videntur iam omnia silere et plerique clam loquere , quod iam pridem machinati sunt . Spes est nihilominus fore , ut in suis consiliis deprehensi pudefiant . Belginae res ita habent , ut necesse est habere , ubi Hispani in poenis perfidiores anteantur .", |
| "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_277", |
| "psc_text": "V etiam inde docet r 91 eloquia ex eloquiia m. 2 V 26 interpraetans V in aurem rb. popali dedaeens curat diligenter et caute per officii reuerentiam regis satisfacere dignitati, ut cum honore ac religione omnia et relegantur et audiantur: quanto magis conuenit dei eloquia ad cognitionem humanam retractantes dignos nos hoc officio praestare ? sumus enim quoddam sancti spiritus organum, per quod uocis uarietas et doctrinae diuersitas audienda est. uigilandum ergo et curandum est, ut nihil humile dicamus metuentes huius sententiae legem: maledictus omnis faciens opera dei neglegenter; proposito contra praemio currecurae et diligentiae eorum, qui cum reuerentia ac metu sanctas scripturas sibi tamquam dei uerba conmendent et cum debita dignitate ea insinuent mentibus audientium, domino dicente: et super quem aspiciam, nisi super humilem et mitem et trementem uerba mea? oportet igitur et prsedicantespraedicantes eiistimareexistimare non hominibus se loqui, et audientes scire non hominum sibi uerba proferri, sed esse", |
| "candidate_score": 0.635944, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_4", |
| "bdc_text": "Spes est nihilominus fore , ut in suis consiliis deprehensi pudefiant .", |
| "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_503", |
| "psc_text": "solus patrem uidet, qui solus patrem scit, qui solus potest orare pernoctans — secundum euangelium enim dominus pernoctauit orans —, qui per speculum uerborum formam ipsam occultissimi sacramenti sub communibus uerbis, dum oraremus, ostendit. et qui orationem suam poposcit audiri, ut peculiare hocfiducise suae doceret esse, subiecit: inaurire uerba oris mei. et quisquam hoc humanae fiducitefiduciae esse existimabit, ut uerba oris sui uelit audiri? an illa, quibus motus animi nostri et inpetus pronuntiamus, tum cum de ira exardescimus, tum eumcum de odio obtrectamus, tum cum de dolore querimur, tum eumcum de adulatione blandimur, tum cum aut pro spe lucri aut de ueritatis pudore mentimur, aut de contumeliae offensione maledicimus ? et quis usquam uifce ita emendatae et patientis ad omnia fuit, ut his humanae demutationis uitiis non esset obnoiiusobnoxius? solus hoc potuit cum fiducia uelle, qui peccatum non fecit. in cuius ore dolus non fuit, qui flagellis dorsum prabuitpraebuit, maxillas", |
| "candidate_score": 0.618287, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_21", |
| "bdc_text": "promovissem eum quibiscunque potuissem modis , non sine prospe , fuisse me praeclare de republica meriturum .", |
| "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_69", |
| "psc_text": "ostenderet, ut prouidentiam dei in retributione monstraret. perfecta scilicet consummataque ratione tantetantae prophetiaB ordinem inchoauit, ut hominum inbecillitatem ad fidei studium beati uiri spes inliceret, spei beatitudinem eonparataconparata ligni beatitudo sponderet, insolentem impietatem intra metum denuntiata impiis seueritas coherceret, meriti differentiam in consiliis sanctorum condicionis ordo distingueret, dei magnificentiam in cognoscendis iustorun» uiis sequitasaequitas constituta monstraret. sed res ipsas et earum uerba tractemus. 1 praeproperae V admittit 1* 3 aut fuerit aut om. V iam sit habere naturae VR quod autem V 4 iam om. r ut ad aliquid erit ina choetur R ut ad aliquid inohoetur e 5 qui corr. m. 2 r -u-Į-I 6 di fili doni ñ ihs (corr. m. 2) xpi V filii dei domini nostri Ieau Christi E 7 aliena (ena in ras. et postea 4 litt. eras.) R profeta V 9 In quo Ra id est in quo I * 15 adortaretur R ut", |
| "candidate_score": 0.603593, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_15", |
| "bdc_text": "Redeunt ad vos nunc Rodolphus Hospinianus , Lemannus et Groningerus puto .", |
| "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2216", |
| "psc_text": "paenitentiam m. 2 R 11 erunt G 12 aperiet R aperuit P (dt G h. 1. non constat) demonstrabit R demonstrau P 13 petentibua P paetentibus ex paenitentibus R ****nitentibus G cf. Acad. p. 83 negauit .GP negabit ex negauit m. 1R 15 dissentit GR desoendit P 16 huius usque GR huius q P 17 istrahel G 18 babyloniis G babiloniis RP 20 in auertendo R in auer**** G dum auertit Pb in conuertendo e dominum R dominus PE 22 gaudio GP gaudio ex gaudium m. 3 R 25 autem GRP om. V 26 profetae V praenuntiatam GRP pronuntiata V. indnbitatetractatus essent gerenda, per fidem gerendorum commemorasse pro gestis, tamen dictorum uerborumque uirtus eius reditus gratulationem, qui post captiuitatem Babylonise indultus est, nunc nos intellegere non patitur: cum praesertim eundem reditum grauior postea sit consecuta captiuitas, et indignum propheta sit, tamquam ignorautiaignorantia amoto omni captiuitatis obprobrio gratulari, cum indemutabili rursus", |
| "candidate_score": 0.596194, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_15", |
| "bdc_text": "Redeunt ad vos nunc Rodolphus Hospinianus , Lemannus et Groningerus puto .", |
| "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2107", |
| "psc_text": "tamen ab eo iam pro et praeteritis habeantur et gestis. denique statim res se futuri temporis loqui propheta demonstrat § 11 Nam cum tamquam de praeterito commemorasset, ascendisse illic tribus domini et sedisse super sedes domus Daaid, nunc iainiam uelut publicae doctrinae et admonitionis affectu commonuit in futurum dicens: rogate, quae ad pacem sunt 1 super Ionae praedicationem R (cf. Vngel Curt. Ruf. Ip. 25) snper ionae prae **** G snper lonae praedicatione PT praedicante iona (ex dona) profeta V propter Ionae praedicationem e 2 et illa RPT et regina anstri 1 3 solomonis V in quibus GRPT in qua regina V praefiguratio GRPT figura V 4 et paenitentiae GRPT paenitentiae V 6 istrahel et tribus a dni ascendunt G 8 eciesia G ciuitate P 9 illic RPT ille Y in iudicium GVRTP1 in iudicio P'e 10 = uoque (tn ras. erat q) R 11 dfio nomen GRPT nomen di", |
| "candidate_score": 0.593384, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_15", |
| "bdc_text": "Redeunt ad vos nunc Rodolphus Hospinianus , Lemannus et Groningerus puto .", |
| "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3070", |
| "psc_text": "R(G?) et omnibus his nomina E 26 praeferantur R proferuntur E cf. p. 848, 9 81 ***cernit G discreuit BE. suis uocentur, audiamus eum, qui uocaturus est. dicit in euangelio: nolite mirari ista; quia uenit hora, in qua omnes, qui sunt in monumentis, audient uocem eius et prodient. uocantur ergo et prodient. adeo autem enumerantur per deum, ut capilli quoque, qui in singulis nobis innumerabiles esse existimantur, in numero sint eodem domino dicente: nonne et capilli capitis uestri numerati sunt? hoc domino potius dignum, hoc in misericordia eius prseferendumpraeferendum, ut eos, quos contritos corde sanauerit, quorum alligauerit contritiones, nominibus uocet, proprietate numeret, csBlcsticaelesti luce clarificet. § 6 Ob quae mirabilia eius praedicauit: magnus dominus noster et magna uirtus eius et sapientiae eius non est numerus. suscipit enim mansuetos dominus, humiliat autem peccatores usque ad terram. hoc enim mansuetorum proprium est, quia secundum euangelia mansueti possidebunt terram, ut digni apud deum", |
| "candidate_score": 0.590126, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_15", |
| "bdc_text": "Redeunt ad vos nunc Rodolphus Hospinianus , Lemannus et Groningerus puto .", |
| "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2142", |
| "psc_text": "GRe, om. Pb qae G 24 defetigetur G cf. Georges Jrorif. 197 defatigetur RPE usque GRP usque ad E. § 9 Et idcirco propheta pertinaciam spei suae usque ad finem accipiendae misericordiae demonstrat dicens: ita oculi nostri ad dominum deum nostrum, donec misereatur nobis. non decidit, non absistit. tardet licet ad temptationem fidei misericordiam suam dominus, quia fides constantem debet praestare fiducisefiduciae suae expectationem et desperatio omnis diffidentiae confessio est. sed propheta non incertus est misericordiae dei; nam oculi eius in eum, quoad usque misereatur. intenti sunt, intenti autem adeo, ut intentioni eorum oranloratio) geminata subiecta sit. ait enim posthaec: miserere nobis. domine, miserere nobis. et intentus est et intentus orat: ea scilicet perseuerantia, qua uitioramuitiorum seroiserui in dominantibus sibi uitiis demorantur, ille certissima bonorum seternorumaeternorum spe et perfectae in se misericordieBmisericordiae fiducia perseuerat. § 10 Sequitur uero, ut saepenumero cognouimus, hanc fidelium spem grauis iniquorum obtrectatio et molesta malignorum", |
| "candidate_score": 0.590087, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_5", |
| "bdc_text": "Belginae res ita habent , ut necesse est habere , ubi Hispani in poenis perfidiores anteantur .", |
| "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3029", |
| "psc_text": "\"bertveigern\") opulentioris RE 2 lacrimas Rb lacrimis e contumeliae Rb contumelias e 5 plectea R plectas E 6 uel Hartel ut RE uno R in uno E infamis (= infamia mulieris) R infami E 8 poenarum quaestione Rb poena non quaestione e 17 ipsum = (eras. d) R 18 & dissimulat R dilatione ex dilatatione R 26 misaericordem R. 63* dissimulantem esse, qui deus est. ad id enim, quod dictum est: iustitia tua exultabunt, tamquam necessarium sequitur: miserator et misericors dominus est. patiens et multaemultas misericordisemisericordiae. suauis dominus uniuersis, et miserationes eius super omnia opera eius. quod enim potens est, naturae suae uirtus est: quod autem misericors est, salutis nostrae profectus est. et plus est non suis uti, sed aliis praestitisse, quae sua sunt; atque ideo praestat ceteris dei operibus misericordia, quia magnifica eius operatio uirtutis suae res est, misericordia uero eius usus alienus est. § 16 Ob quod tamquam", |
| "candidate_score": 0.582869, |
| "ce_score": null |
| } |
| ] |
| }, |
| { |
| "rank": 6, |
| "cf_id": "cf024", |
| "work_id": "064_Boetius_De-disciplina-scholarium", |
| "max_score": 0.674031, |
| "ce_confirmed": false, |
| "evidence": [ |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_21_23", |
| "bdc_text": "promovissem eum quibiscunque potuissem modis , non sine prospe , fuisse me praeclare de republica meriturum . Rogo ergo , ut , quantisper officium fecerit , faciet autem uti confido semper eum vel mea causa quam commenda possimum omnes habeati . Etsi vero Lysemano quoque ex animo propter bonitatem modestiam et diligentiam cupio , nescio tamen , quo affectu animus feratur praecipue in Hospinianum , cuius mihi mores et vita supra modum volata hic sunt .", |
| "psc_chunk_id": "064_Boetius_De-disciplina-scholarium_window_35", |
| "psc_text": "pecuniae diligenter insisterem, quoniam pudori consentaneum est stulte commissa dilapidare, cogenteque necessitate pudore me repatriare confusum. Aliud etiam nova via rationis exorbitans propalavit, ut si alicujus disciplinae me insererem, prius diligenter inspicerem si bonis moribus obediret, liberalium artiumque ubertate titulis polleret, remotaque omni negligentia suae professionis, ut per triduum eum diligenter audirem, cunctaque considerarem, ut si bonus esset, licet balbutiens, non tamen ab eo discederem. Feliciter autem his et aliis secretis instructus, annis duobus de viginti Athenis convalui, quidquid mali expertus ad boni tamen vestigia semper fui anhelans. Non enim est dignus dulcoris acumine qui amaritudinis nequivit inviscari gravamine. Herodiani, Aristotelisque disciplinae semper adhaerens, aliorumque scintillulas diligenter menti meae commendavi. Ne paupertatis facultati praesentis operis deroget simplicitas, confundat desperatio, affligat desolatio, quoddam cunctorum naturae commune dignum duximus examini committendum. Cum autem scholaris egestas diverso procedat intuitu, tamen propter a finium tenacitatem, tum propter eorum inundantis procellae penuriam, tum propter vitrici", |
| "candidate_score": 0.674031, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_17_19", |
| "bdc_text": "Hospinianum tertium vix novi . Omnes puto bonos et pios , propterea , quod ne de tertino quidem quicquam rescire potui , quod scire nollem . Hospinianus ita est elegans , studiosus , pius , modestus et doctus quoque adolescens , ut nullius ingenio ac moribus iam diu perinde sim delectatus .", |
| "psc_chunk_id": "064_Boetius_De-disciplina-scholarium_window_35", |
| "psc_text": "pecuniae diligenter insisterem, quoniam pudori consentaneum est stulte commissa dilapidare, cogenteque necessitate pudore me repatriare confusum. Aliud etiam nova via rationis exorbitans propalavit, ut si alicujus disciplinae me insererem, prius diligenter inspicerem si bonis moribus obediret, liberalium artiumque ubertate titulis polleret, remotaque omni negligentia suae professionis, ut per triduum eum diligenter audirem, cunctaque considerarem, ut si bonus esset, licet balbutiens, non tamen ab eo discederem. Feliciter autem his et aliis secretis instructus, annis duobus de viginti Athenis convalui, quidquid mali expertus ad boni tamen vestigia semper fui anhelans. Non enim est dignus dulcoris acumine qui amaritudinis nequivit inviscari gravamine. Herodiani, Aristotelisque disciplinae semper adhaerens, aliorumque scintillulas diligenter menti meae commendavi. Ne paupertatis facultati praesentis operis deroget simplicitas, confundat desperatio, affligat desolatio, quoddam cunctorum naturae commune dignum duximus examini committendum. Cum autem scholaris egestas diverso procedat intuitu, tamen propter a finium tenacitatem, tum propter eorum inundantis procellae penuriam, tum propter vitrici", |
| "candidate_score": 0.673579, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_18_20", |
| "bdc_text": "Omnes puto bonos et pios , propterea , quod ne de tertino quidem quicquam rescire potui , quod scire nollem . Hospinianus ita est elegans , studiosus , pius , modestus et doctus quoque adolescens , ut nullius ingenio ac moribus iam diu perinde sim delectatus . Nisi obligatus vobis esset , quamvis potius egissem , quam eum vobis eripi passus fuissem .", |
| "psc_chunk_id": "064_Boetius_De-disciplina-scholarium_window_35", |
| "psc_text": "pecuniae diligenter insisterem, quoniam pudori consentaneum est stulte commissa dilapidare, cogenteque necessitate pudore me repatriare confusum. Aliud etiam nova via rationis exorbitans propalavit, ut si alicujus disciplinae me insererem, prius diligenter inspicerem si bonis moribus obediret, liberalium artiumque ubertate titulis polleret, remotaque omni negligentia suae professionis, ut per triduum eum diligenter audirem, cunctaque considerarem, ut si bonus esset, licet balbutiens, non tamen ab eo discederem. Feliciter autem his et aliis secretis instructus, annis duobus de viginti Athenis convalui, quidquid mali expertus ad boni tamen vestigia semper fui anhelans. Non enim est dignus dulcoris acumine qui amaritudinis nequivit inviscari gravamine. Herodiani, Aristotelisque disciplinae semper adhaerens, aliorumque scintillulas diligenter menti meae commendavi. Ne paupertatis facultati praesentis operis deroget simplicitas, confundat desperatio, affligat desolatio, quoddam cunctorum naturae commune dignum duximus examini committendum. Cum autem scholaris egestas diverso procedat intuitu, tamen propter a finium tenacitatem, tum propter eorum inundantis procellae penuriam, tum propter vitrici", |
| "candidate_score": 0.655985, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_19", |
| "bdc_text": "Hospinianus ita est elegans , studiosus , pius , modestus et doctus quoque adolescens , ut nullius ingenio ac moribus iam diu perinde sim delectatus .", |
| "psc_chunk_id": "064_Boetius_De-disciplina-scholarium_window_35", |
| "psc_text": "pecuniae diligenter insisterem, quoniam pudori consentaneum est stulte commissa dilapidare, cogenteque necessitate pudore me repatriare confusum. Aliud etiam nova via rationis exorbitans propalavit, ut si alicujus disciplinae me insererem, prius diligenter inspicerem si bonis moribus obediret, liberalium artiumque ubertate titulis polleret, remotaque omni negligentia suae professionis, ut per triduum eum diligenter audirem, cunctaque considerarem, ut si bonus esset, licet balbutiens, non tamen ab eo discederem. Feliciter autem his et aliis secretis instructus, annis duobus de viginti Athenis convalui, quidquid mali expertus ad boni tamen vestigia semper fui anhelans. Non enim est dignus dulcoris acumine qui amaritudinis nequivit inviscari gravamine. Herodiani, Aristotelisque disciplinae semper adhaerens, aliorumque scintillulas diligenter menti meae commendavi. Ne paupertatis facultati praesentis operis deroget simplicitas, confundat desperatio, affligat desolatio, quoddam cunctorum naturae commune dignum duximus examini committendum. Cum autem scholaris egestas diverso procedat intuitu, tamen propter a finium tenacitatem, tum propter eorum inundantis procellae penuriam, tum propter vitrici", |
| "candidate_score": 0.652999, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_19_21", |
| "bdc_text": "Hospinianus ita est elegans , studiosus , pius , modestus et doctus quoque adolescens , ut nullius ingenio ac moribus iam diu perinde sim delectatus . Nisi obligatus vobis esset , quamvis potius egissem , quam eum vobis eripi passus fuissem . promovissem eum quibiscunque potuissem modis , non sine prospe , fuisse me praeclare de republica meriturum .", |
| "psc_chunk_id": "064_Boetius_De-disciplina-scholarium_window_35", |
| "psc_text": "pecuniae diligenter insisterem, quoniam pudori consentaneum est stulte commissa dilapidare, cogenteque necessitate pudore me repatriare confusum. Aliud etiam nova via rationis exorbitans propalavit, ut si alicujus disciplinae me insererem, prius diligenter inspicerem si bonis moribus obediret, liberalium artiumque ubertate titulis polleret, remotaque omni negligentia suae professionis, ut per triduum eum diligenter audirem, cunctaque considerarem, ut si bonus esset, licet balbutiens, non tamen ab eo discederem. Feliciter autem his et aliis secretis instructus, annis duobus de viginti Athenis convalui, quidquid mali expertus ad boni tamen vestigia semper fui anhelans. Non enim est dignus dulcoris acumine qui amaritudinis nequivit inviscari gravamine. Herodiani, Aristotelisque disciplinae semper adhaerens, aliorumque scintillulas diligenter menti meae commendavi. Ne paupertatis facultati praesentis operis deroget simplicitas, confundat desperatio, affligat desolatio, quoddam cunctorum naturae commune dignum duximus examini committendum. Cum autem scholaris egestas diverso procedat intuitu, tamen propter a finium tenacitatem, tum propter eorum inundantis procellae penuriam, tum propter vitrici", |
| "candidate_score": 0.651502, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_19", |
| "bdc_text": "Hospinianus ita est elegans , studiosus , pius , modestus et doctus quoque adolescens , ut nullius ingenio ac moribus iam diu perinde sim delectatus .", |
| "psc_chunk_id": "064_Boetius_De-disciplina-scholarium_window_54", |
| "psc_text": "plerumque adesset, nativum morem excedere nesciens, naso vigilante stertebat, affinibusque ob porcinae corrosionis strepitum praebebat fastidia. Dum aliquando olera secundas ejus delicias hauriret, ora hiatui, lumina somno commisit. Manus vero, licet sordida, in catino aliquid prendebat, sed sopor ei nocivus exstitit, dum cibaria incarcerare quaesivit. Ad quem fructum maturitatis, o Marciane sociorum carissime, creditis hunc pervenire, vestra siquidem novit intentio. Si disserendi causa meridiamus doctor studium adierit, cavendum est ne sophistico polleat apparatu, nec tetris moveatur difficultatibus, sed studiosa praemeditatione omnibus armatus, intrepidus, adeat lites, easque facili mente componat, et illud quod quisque objecerit ita memoriae disponat, ut detegendi tempore a via rationis non discedat, sed ordine competenti aenigmata dilucidandi moderatione assumpta explicite dissolvat. Si vero maxima, ut assolet, discretorum mentibus contigerit dubitatio in disserendo, studiis utendum est deliberando, et quod naturalibus motibus mens exagitata dictaverit, conscientiae in crastinum proferendum est. Eodemque modo si difficillimum quid quisquis praemeditatus fuerit, discretioni", |
| "candidate_score": 0.630616, |
| "ce_score": null |
| } |
| ] |
| }, |
| { |
| "rank": 7, |
| "cf_id": "cf025", |
| "work_id": "077_Gregorius-I_Dialogi", |
| "max_score": 0.6729, |
| "ce_confirmed": false, |
| "evidence": [ |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_22_24", |
| "bdc_text": "Rogo ergo , ut , quantisper officium fecerit , faciet autem uti confido semper eum vel mea causa quam commenda possimum omnes habeati . Etsi vero Lysemano quoque ex animo propter bonitatem modestiam et diligentiam cupio , nescio tamen , quo affectu animus feratur praecipue in Hospinianum , cuius mihi mores et vita supra modum volata hic sunt . Spero etiam eum nihil simulavisse , ut nec alios receperit .", |
| "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Dialogi_window_709", |
| "psc_text": "Tres itaque hae in uno habitaculo commanentes, morum quidem divitiis plenam, sed tamen rebus pauperem vitam ducebant. Haec autem quam praefatus sum Romula aliam quam praedixi condiscipulam suam magnis vitae meritis anteibat. Erat quippe mirae patientiae, summae obedientiae, custos oris sui ad silentium, studiosa valde ad continuae orationis usum. Sed quia plerumque hi, quos jam homines perfectos aestimant, adhuc in oculis summi opificis aliquid imperfectionis habent, sicut saepe imperiti homines necdum perfecte sculpta sigilla conspicimus, et jam quasi perfecta laudamus, quae tamen adhuc artifex considerat et limat, laudari jam audit, et tamen ea tundere meliorando non desinit; haec quam praediximus Romula ea quam Graeco vocabulo medici paralysin vocant molestia corporali percussa est, multisque annis in lectulo decubans, pene omni jacebat membrorum officio destituta, nec tamen haec eadem ejus mentem ad impatientiam flagella perduxerant. Nam ipsa ei detrimenta membrorum facta fuerant incrementa virtutum, quia tanto sollicitius ad usum orationis excreverat, quanto", |
| "candidate_score": 0.6729, |
| "ce_score": null |
| } |
| ] |
| }, |
| { |
| "rank": 8, |
| "cf_id": "cf021", |
| "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", |
| "max_score": 0.672432, |
| "ce_confirmed": false, |
| "evidence": [ |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_21_23", |
| "bdc_text": "promovissem eum quibiscunque potuissem modis , non sine prospe , fuisse me praeclare de republica meriturum . Rogo ergo , ut , quantisper officium fecerit , faciet autem uti confido semper eum vel mea causa quam commenda possimum omnes habeati . Etsi vero Lysemano quoque ex animo propter bonitatem modestiam et diligentiam cupio , nescio tamen , quo affectu animus feratur praecipue in Hospinianum , cuius mihi mores et vita supra modum volata hic sunt .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3904", |
| "psc_text": "ad sectionem, quod habuerit perseverantem tumorem. Gratia Dei et pax Domini nostri Jesu Christi coronet te in omni tempore, et ambulantem de virtute in virtutem glorificet in aeternum, domine papa beatissime, ineffabiliter mirabilis, incomparabiliter honorande, praestantissime patrone. EPISTOLA CCXXVI. Hilarius Augustino, de eodem argumento. Domino beatissimo ac toto affectu desiderando, et multum in Christo suscipiendo patri AUGUSTINO, HILARIUS. 1. Si cessantibus contradicentium quaestionibus gratae sunt plerumque studiosorum inquisitiones, ut etiam illa quae absque periculo ignorarentur, ediscant; arbitror gratiorem fore sedulitatem nostrae relationis, quae dum indicat secundum quorumdam prosecutiones quaedam adversantia veritati, non tam sibi quam illis qui turbantur et turbant, per consilium sanctitatis tuae satagit provideri, domine beatissime ac toto affectu desiderande, et multum in Christo suscipiende pater. 2. Haec sunt itaque quae Massiliae, vel aliis etiam locis in Gallia ventilantur. Novum et inutile esse praedicationi quod quidam secundum propositum eligendi dicantur, ut id nec arripere valeant nec tenere, nisi", |
| "candidate_score": 0.672432, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_23_25", |
| "bdc_text": "Etsi vero Lysemano quoque ex animo propter bonitatem modestiam et diligentiam cupio , nescio tamen , quo affectu animus feratur praecipue in Hospinianum , cuius mihi mores et vita supra modum volata hic sunt . Spero etiam eum nihil simulavisse , ut nec alios receperit . Velim ergo , si non", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_903", |
| "psc_text": "tanquam ille, ut illum lucrifacias. Non utique ut ipsum dilectum fallaciter ageret, aut se id habere simularet; sed ut in alterius delicto, quid etiam sibi accidere posset, attenderet, atque ita alteri, tanquam sibi ab altero vellet, misericorditer subveniret: hoc est non mentientis astu, sed compatientis affectu. Sic Judaeo, sic gentili, sic cuilibet homini Paulus in errore vel peccato aliquo constituto, non simulando quod non erat, sed compatiendo, quia esse potuisset, tanquam qui se hominem cogitaret, omnibus omnia factus est, ut omnes lucrifaceret. CAPUT IV. 30. Teipsum, si placet, obsecro te, paulisper intuere; teipsum, inquam, erga memetipsum, et recole, vel, si habes conscripta, relege verba tua in illa Epistola quam mihi per fratrem nostrum jam collegam meum Cyprianum, breviorem misisti, quam veraci, quam germano, quam pleno charitatis affectu, cum quaedam me in te commisisse expostulasses graviter, subjunxisti: In hoc laeditur amicitia, in hoc necessitudinis jura violantur, ne videamur certare pueriliter, et", |
| "candidate_score": 0.667029, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_14", |
| "bdc_text": "Quod metuitur impius , et cuius causa deo illudere studet , hoc ipsum ei solet severire .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3713", |
| "psc_text": "castitas ipsa de moribus. Nec putare debet quae in masculum figit oculum, et illius in seipsam diligit fixum, non ab aliis videri, cum hoc facit; videtur omnino et a quibus videri non arbitratur. Sed ecce lateat, et a nemine hominum videatur, quid faciet de illo superno inspectore quem latere nihil potest? An ideo putandus est non videre, quia tanto videt patientius, quanto sapientius? Illi ergo timeat sancta femina displicere, ne velit viro male placere: illum cogitet omnia videre, ne velit virum male videre. Illius namque et in hac causa commendatus est timor, ubi scriptum est: Abominatio est Domino defigens oculum (Prov. XXVII, 20, sec. LXX). Quando ergo simul estis in ecclesia, et ubicumque ubi et viri sunt, invicem vestram pudicitiam custodite. Deus enim qui habitat in vobis, etiam isto modo custodiet vos ex vobis. 11. Et si hanc de qua loquor, oculi petulantiam in aliqua vestrum adverteritis, statim admonete, ne", |
| "candidate_score": 0.666705, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_21_23", |
| "bdc_text": "promovissem eum quibiscunque potuissem modis , non sine prospe , fuisse me praeclare de republica meriturum . Rogo ergo , ut , quantisper officium fecerit , faciet autem uti confido semper eum vel mea causa quam commenda possimum omnes habeati . Etsi vero Lysemano quoque ex animo propter bonitatem modestiam et diligentiam cupio , nescio tamen , quo affectu animus feratur praecipue in Hospinianum , cuius mihi mores et vita supra modum volata hic sunt .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1670", |
| "psc_text": "me fuisse facturum, ut aliquid ei de suscipiendo presbyterio suaderem: quod si persuadere potuissem, non jam ordinaretur invitus. Servavi utriusque promissionis fidem, non solum illius quam jam populo patefeceram; verum etiam illius in qua uno teste, quantum ad homines attinet, detinebar. Servavi, inquam, fidem promissionis, non jurationis, in tanto periculo; quod licet falso, sicut postea comperimus, metuebatur, omnibus tamen, si quod esset, communiter impendebat: et erat metus ipse communis, ac propter ecclesiam in qua eramus maxime metuens, abscedere cogitabam. Sed metuendum fuit ne magis me absente tale aliquid faceret et reverentia minor, et dolor ardentior. Deinde si cum fratre Alypio discederem per populum constipatum, cavendum fuit ne quisquam in eum manum mittere auderet: si autem sine illo, quae frons esset existimationis, si quid ei fortassis accideret, et viderer eum propterea deseruisse, ut furenti populo traderetur? 3. Inter hos aestus meos gravemque moerorem, et nullius consilii respirationem, ecce repente atque inopinate", |
| "candidate_score": 0.664082, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_22_24", |
| "bdc_text": "Rogo ergo , ut , quantisper officium fecerit , faciet autem uti confido semper eum vel mea causa quam commenda possimum omnes habeati . Etsi vero Lysemano quoque ex animo propter bonitatem modestiam et diligentiam cupio , nescio tamen , quo affectu animus feratur praecipue in Hospinianum , cuius mihi mores et vita supra modum volata hic sunt . Spero etiam eum nihil simulavisse , ut nec alios receperit .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1684", |
| "psc_text": "cordis medicinam in quantamlibet moram temporis differamus. Deus testis est, istam omnem rerum ecclesiasticarum procurationem, quarum credimur amare dominatum, propter servitutem quam debeo charitati fratrum et timori Dei, tolerare me, non amare; ita ut ea, si salvo officio possim, carere desiderem. Nec aliud me de fratre meo Alypio sentire, ipse Deus testis est. Tamen et de illo aliter sentiendo populus, et, quod est gravius, Hipponensis, in tantas est illius praecipitatus injurias: et de nobis vos sancti Dei et pleni visceribus misericordiae talia credendo, nomine ejusdem populi, qui ad causam hujuscemodi cupiditatis omnino non pertinet, nos tangere atque admonere voluistis; utique ad nos corrigendos, neque enim odio, quod absit a vobis: unde non irasci, sed gratias agere debeo, quod nec verecundius nec liberius agere potuistis, ut episcopo non quasi conviciose objiceretis, quod sentiebatis, sed ex obliquo intelligendum relinqueretis. 10. Nec molestum sit vobis, ut vos velut gravatos arbitremini, quia jurandum putavi.", |
| "candidate_score": 0.663279, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_23_25", |
| "bdc_text": "Etsi vero Lysemano quoque ex animo propter bonitatem modestiam et diligentiam cupio , nescio tamen , quo affectu animus feratur praecipue in Hospinianum , cuius mihi mores et vita supra modum volata hic sunt . Spero etiam eum nihil simulavisse , ut nec alios receperit . Velim ergo , si non", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_900", |
| "psc_text": "Gentilium, sed de cibis et praeputio verum sentiendo ac docendo, tamen tanquam gentilis factus est Gentibus, et non potuit fieri tanquam Judaeus Judaeis, nisi fallaciter suscipiendo sacramenta Judaeorum? Cur oleastro inserto servavit dispensationis veracem fidem; et naturalibus ramis non extra, sed in arbore constitutis, nescio quod dispensatoriae simulationis velamen obtendit? Cur factus tanquam gentilis Gentibus, quod sentit docet, quod ait sentit; factus autem tanquam Judaeus Judaeis, aliud in pectore claudit, aliud promit in verbis, in factis, in scriptis? Sed absit hoc sapere. Utrisque enim debebat charitatem de corde puro et conscientia bona, et fide non ficta (Id. I, 5). Ac per hoc omnibus omnia factus est, ut omnes lucrifaceret (I Cor. IX, 19-22), non mentientis astu, sed compatientis affectu; id est, non omnia mala hominum fallaciter agendo, sed aliorum omnium malis omnibus, tanquam si sua essent, misericordis medicinae diligentiam procurando. 28. Cum itaque illa Testamenti Veteris sacramenta etiam sibi agenda", |
| "candidate_score": 0.65925, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_23_25", |
| "bdc_text": "Etsi vero Lysemano quoque ex animo propter bonitatem modestiam et diligentiam cupio , nescio tamen , quo affectu animus feratur praecipue in Hospinianum , cuius mihi mores et vita supra modum volata hic sunt . Spero etiam eum nihil simulavisse , ut nec alios receperit . Velim ergo , si non", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2319", |
| "psc_text": "nostri Ruffini quae proxima occurrit, nunc rescripta persolvo: de littore namque Hipponensi profectus est. Et approbo misericordiae consilium quod tibi Dominus inspiravit, mihique insinuare dignatus es. Ipse et hoc adjuvet, ipse prosperet, qui jam curam nostram ex magna parte lenivit, quia pervectus et commendatus est charissimus homo, non solum bonis operibus, sed etiam sanctis orationibus tuis. 2. Litterae sane Venerationis tuae, ubi multa quaesiisti, et quaerenda admonuisti, et quaerendo docuisti, ad me pervenerunt. Sed quas ipse continuo rescripsi per homines eorumdem sanctorum solatiorum nostrorum, sicut his tuis recentioribus comperi, non sunt redditae Venerationi tuae. In quibus quidem, quatenus ad interrogata responderim, recolere non valui; nec earum exemplum cum requisiissem, ubi hoc possem recognoscere, inveni. Ad nonnulla tamen me respondisse certus omnino sum, et ideo non ad omnia, quia ut cito finirem, festinatio perlatoris urgebat. Simul etiam miseram, sicut jusseras, et illius epistolae exemplum, quam tuae Charitati apud Carthaginem de corporum", |
| "candidate_score": 0.658475, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_14_16", |
| "bdc_text": "Quod metuitur impius , et cuius causa deo illudere studet , hoc ipsum ei solet severire . Redeunt ad vos nunc Rodolphus Hospinianus , Lemannus et Groningerus puto . Duos priores habeo familiariter notor , priusertim .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3855", |
| "psc_text": "possum: tuam causam potius aspice et inspice, quam non cum hominibus quibuslibet, sed cum Deo habere te cognoscis; quia in Christo fideliter vivis, ipsum debes timere ne offendas. Nam causas ego superiores potius attendo, quia ut Africa tanta mala patiatur, suis debent homines imputare peccatis. Verumtamen nolim te ad eorum numerum pertinere, per quos malos et iniquos Deus flagellat poenis temporalibus quos voluerit. Ipsis namque iniquis, si correcti non fuerint, servat aeterna supplicia, qui eorum malitia juste utitur, ut aliis mala ingerat temporalia. Tu Deum attende, tu Christum considera, qui tanta bona praestitit, et tanta mala pertulit. Quicumque ad ejus regnum cupiunt pertinere, et cum illo ac sub illo semper beate vivere, diligunt etiam inimicos suos, benefaciunt illis qui eos oderunt, et orant pro eis a quibus persecutionem patiuntur (Matth. V, 44): et si quando adhibent pro disciplina molestam severitatem, non tamen amittunt sincerissimam charitatem. Si ergo tibi bona sunt", |
| "candidate_score": 0.657608, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_23_25", |
| "bdc_text": "Etsi vero Lysemano quoque ex animo propter bonitatem modestiam et diligentiam cupio , nescio tamen , quo affectu animus feratur praecipue in Hospinianum , cuius mihi mores et vita supra modum volata hic sunt . Spero etiam eum nihil simulavisse , ut nec alios receperit . Velim ergo , si non", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_283", |
| "psc_text": "innotescat, libenter amplector. Audivi enim quod dixerit, ut sine tumultu populari adsint nobiscum deni ex utraque parte graves et honesti viri, et secundum Scripturas, quid in vero sit, perquiramus. Nam illud quod rursus eum dixisse nonnulli ad me pertulerunt, cur non ierim Constantinam, quando ibi plures ipsi erant, vel me debere ire Milevim, quod illic, sicut perhibent, concilium proxime habituri sunt, ridiculum est dicere, quasi ad me pertineat cura propria, nisi Hipponensis Ecclesiae. Mihi tota hujus quaestionis ratio maxime cum Proculeiano est. Sed si forte imparem se putat, cujus voluerit collegae sui imploret auxilium. In aliis enim civitatibus tantum agimus, quod ad Ecclesiam pertinet, quantum vel nos permittunt, vel nobis imponunt earumdem civitatum episcopi, fratres et consacerdotes nostri. 6. Quanquam et iste qui se tot annorum episcopum dicit, quid in me tirone timeat, quominus mecum velit conferre sermonem, non satis intelligo: si doctrinam liberalium litterarum, quas forte ipse aut non", |
| "candidate_score": 0.653242, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_20_22", |
| "bdc_text": "Nisi obligatus vobis esset , quamvis potius egissem , quam eum vobis eripi passus fuissem . promovissem eum quibiscunque potuissem modis , non sine prospe , fuisse me praeclare de republica meriturum . Rogo ergo , ut , quantisper officium fecerit , faciet autem uti confido semper eum vel mea causa quam commenda possimum omnes habeati .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1908", |
| "psc_text": "vobis in commune pro Ecclesiae utilitate placuerit, hoc adjuvante Domino fiat, qui potens est misericorditer opitulari in tantis malis. Modo Macrobius episcopus eorum, stipatus cuneis perditorum utriusque sexus, hac atque illac circumit, aperuitque sibi basilicas, quas possessorum quantuluscumque timor clauserat. Praesente autem procuratore viri clarissimi Celeris Spondeo, quem tuae dilectioni commendavi multumque commendo, utcumque eorum frangebatur audacia: nunc vero posteaquam Carthaginem profectus est, etiam in fundis ipsius basilicas aperuit, populos congregat. Cum ipso etiam est ille Donatus diaconus rebaptizatus, cum fuerit colonus ecclesiae, qui versatus est in illa caede praecipuus. Qui tales non cum eo sunt, quando et ille cum ipso est? Si Proconsul vel simul ambo in illos estis sententiam prolaturi, et forte ille persistit velle gladio vindicare, quanquam sit christianus, et quantum advertere potuimus, non sit ad haec cruciamenta proclivis; tamen si necesse fuerit, etiam Gestis jubete allegari epistolas meas, quas de hac re singulas vobis mittendas putavi.", |
| "candidate_score": 0.648124, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_17_19", |
| "bdc_text": "Hospinianum tertium vix novi . Omnes puto bonos et pios , propterea , quod ne de tertino quidem quicquam rescire potui , quod scire nollem . Hospinianus ita est elegans , studiosus , pius , modestus et doctus quoque adolescens , ut nullius ingenio ac moribus iam diu perinde sim delectatus .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3252", |
| "psc_text": "8. Nam utique noverat ille quam magnum bonum esset continentia qui dicebat, Et cum scirem quia nemo potest esse continens, nisi Deus det. Non solum ergo sciebat quantum esset hoc bonum, et quam desiderabiliter esset concupiscendum, verum etiam quod nisi dante Deo esse non posset: docuerat enim eum sapientia; nam hoc dicit, Et hoc ipsum erat sapientiae, scire cujus esset hoc donum. Nec tamen ei scientia suffecit; sed ait: Adii Dominum, et deprecatus sum illum (Sap. VIII, 21). Non igitur tantummodo in hoc nos adjuvat Deus, ut sciamus quid agendum sit, verum etiam ut amando agamus quod discendo jam scimus. Nemo itaque potest esse non solum sciens, verum etiam continens, nisi Deus det. Unde cum jam ille haberet scientiam, precabatur ut haberet et continentiam, ut esset etiam in illo quod sciebat quia non esset ex illo: aut si propter liberum arbitrium, proprium aliquantum et ex illo, non tamen nisi ex", |
| "candidate_score": 0.646909, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_23_25", |
| "bdc_text": "Etsi vero Lysemano quoque ex animo propter bonitatem modestiam et diligentiam cupio , nescio tamen , quo affectu animus feratur praecipue in Hospinianum , cuius mihi mores et vita supra modum volata hic sunt . Spero etiam eum nihil simulavisse , ut nec alios receperit . Velim ergo , si non", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_115", |
| "psc_text": "omnibus transmarinis Ecclesiis, partim quia nunquam facta sunt, partim quia vel orta vel inveterata, sanctorum et vere de vita futura cogitantium episcoporum diligentia et animadversione exstincta atque deleta sint, dubitamus quomodo possumus tantam morum labem, vel proposito tam late exemplo emendare? Et nos quidem illarum partium hominem habemus episcopum, unde magnas agimus gratias Deo: quanquam ejus modestiae atque lenitatis est, ejus denique prudentiae et sollicitudinis in Domino, ut etiamsi Afer esset, cito illi de Scripturis persuaderetur curandum, quod licentiosa et male libera consuetudo vulnus inflixit. Sed tanta pestilentia est hujus mali, ut sanari prorsus, quantum mihi videtur, nisi concilii auctoritate non possit. Aut si ab una ecclesia inchoanda est medicina; sicut videtur audaciae, mutare conari quod Carthaginensis Ecclesia tenet, sic magnae impudentiae est, velle servare quae Carthaginensis Ecclesia correxit. Ad hanc autem rem quis alius episcopus esset optandus, nisi qui ea diaconus exsecrabatur? 5. Sed quod erat tunc dolendum nunc", |
| "candidate_score": 0.646719, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_20_22", |
| "bdc_text": "Nisi obligatus vobis esset , quamvis potius egissem , quam eum vobis eripi passus fuissem . promovissem eum quibiscunque potuissem modis , non sine prospe , fuisse me praeclare de republica meriturum . Rogo ergo , ut , quantisper officium fecerit , faciet autem uti confido semper eum vel mea causa quam commenda possimum omnes habeati .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", |
| "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", |
| "candidate_score": 0.646112, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_2_4", |
| "bdc_text": "atque optime d. Bullingere , nihil admodum haberem , quod ad vos scriberem . Etenim videntur iam omnia silere et plerique clam loquere , quod iam pridem machinati sunt . Spes est nihilominus fore , ut in suis consiliis deprehensi pudefiant .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_272", |
| "psc_text": "ignoscere. 4. Illud tamen quod promittere dignatus es, peto memineris, ut sedentibus quos ipse delegeris (dummodo verba nostra non inaniter ventilentur, sed stilo excipiantur, ut et tranquillius et ordinatius disseramus, et si quid forte a nobis dictum de memoria lapsum fuerit, recitatione revocetur), rem tam magnam, et ad salutem omnium pertinentem cum concordia requiramus. Aut si placet, nullo medio interposito, prius nobiscum sive per epistolas, sive per collocutionem atque lectionem, ubi placuerit, conferamus: ne forte intemperantes nonnulli auditores malint quasi nostrum exspectare certamen, quam de nostra salute in nostra collocutione cogitare: ut quod fuerit inter nos terminatum, postea per nos populus noverit; aut si per epistolas agi placet, ipsae plebibus recitentur, ut aliquando non plebes, sed plebs una dicatur. Prorsus sicut volueris, sicut jusseris, sicut tibi placuerit, libenter amplector. Et de animo beatissimi et venerabilis mihi patris Valerii nunc absentis tota securitate polliceor hoc eum cum magna laetitia cogniturum: novi", |
| "candidate_score": 0.64577, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_20_22", |
| "bdc_text": "Nisi obligatus vobis esset , quamvis potius egissem , quam eum vobis eripi passus fuissem . promovissem eum quibiscunque potuissem modis , non sine prospe , fuisse me praeclare de republica meriturum . Rogo ergo , ut , quantisper officium fecerit , faciet autem uti confido semper eum vel mea causa quam commenda possimum omnes habeati .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3663", |
| "psc_text": "ista dictarem, perlator jam ventum exspectans, me vehementer, ut navigaret, urgebat. Itaque si quid hic incondite atque inculte dictum legeris, vel si totum ita esse perspexeris, doctrinae da operam, linguae veniam. Et alia manu: Deo vivas, dilectissime fili. EPISTOLA CCVI. Valerio comiti Felicem episcopum commendat. Domino merito illustri et praestantissimo, atque in Christo charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quotiescumque a me petunt homines, ut eos tuae benignitati fideique commendem, si non facio, non mihi recte videor de tua vel erga opis indigos misericordia, vel erga nos benevolentia judicare. Itaque facio, et maxime ministros Christi, qui Ecclesiae curam gerunt, cujus te cohaeredem et filium esse gaudemus, tuae Praestantiae commendare non dubito, domine merito illustris atque praestantissime, atque in Christo charissime fili. Sanctus itaque frater et coepiscopus noster Felix cum hoc me rogasset, utique negare non debui. Commendo ergo tibi episcopum Christi egentem auxilio viri sublimis: fac ergo quod potes;", |
| "candidate_score": 0.644895, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_18_20", |
| "bdc_text": "Omnes puto bonos et pios , propterea , quod ne de tertino quidem quicquam rescire potui , quod scire nollem . Hospinianus ita est elegans , studiosus , pius , modestus et doctus quoque adolescens , ut nullius ingenio ac moribus iam diu perinde sim delectatus . Nisi obligatus vobis esset , quamvis potius egissem , quam eum vobis eripi passus fuissem .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_754", |
| "psc_text": "contemneretur. Itaque ut simpliciter fatear, legi haec omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum interdum, nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant, et non placeant inter extraneos, quae placent inter suos. » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere utrum ea quae scripsimus haberentur in graecis, ut, si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares; praesertim cum libere in praefatione confessus sim, Origenis commentarios me esse secutum, et vel mea vel aliena dictasse, et in fine ejusdem capituli quod reprehendis, scripserim: « Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem; debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat quod ipse commisit. » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in graecis legeram,", |
| "candidate_score": 0.639755, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_15_17", |
| "bdc_text": "Redeunt ad vos nunc Rodolphus Hospinianus , Lemannus et Groningerus puto . Duos priores habeo familiariter notor , priusertim . Hospinianum tertium vix novi .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_945", |
| "psc_text": "simul enim et ille notus erat, non ausi estis unquam de Optato judicare, ne temere de incognitis judicaretis; nos tandem possumus aut debemus de iis qui ante nos vixerunt, ad vestrum tantummodo testimonium, temerariam de incognitis ferre sententiam, ut parum sit quod vos ignota criminamini, nisi et nos ignota judicemus? Non enim Optatum, etiamsi forte falsa periclitatur invidia, sed te defendis, cum dicis: Ignoro qualis iste fuerit. Quanto magis ergo quales fuerint Afri, quos ignotiores arguis, Orientalis orbis ignorat? a quibus tamen Ecclesiis, quarum nomina habes in Libris et recitas, nefaria dissensione disjungeris. Si Thamugadensem episcopum vestrum famosissimum et pessime diffamatum, non dico Caesariensis, sed Sitifensis collega ejus ejusdemque temporis ignorabat, quomodo traditores Afros, quicumque illi fuerint, Ecclesia Corinthiorum, Ephesiorum, Colossensium, Philippensium, Thessalonicensium, Antiochenorum, Ponti, Galatiae, Cappadociae, caeterarumque orbis partium ab Apostolis in Christo aedificatarum, aut nosse potuit, aut damnari a vobis meruit, quia non potuit? et tamen eis non", |
| "candidate_score": 0.637302, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_0_2", |
| "bdc_text": "Is . Nisi ad vos nunc redirent vestri adolescentes , vir ornatissime d. S . atque optime d. Bullingere , nihil admodum haberem , quod ad vos scriberem .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", |
| "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", |
| "candidate_score": 0.636926, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_19_21", |
| "bdc_text": "Hospinianus ita est elegans , studiosus , pius , modestus et doctus quoque adolescens , ut nullius ingenio ac moribus iam diu perinde sim delectatus . Nisi obligatus vobis esset , quamvis potius egissem , quam eum vobis eripi passus fuissem . promovissem eum quibiscunque potuissem modis , non sine prospe , fuisse me praeclare de republica meriturum .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1496", |
| "psc_text": "quo aliquid utilis salubrisque scientiae sibi accipiendum esse arbitrentur. Quod non ita est, mihi crede. 9. Primum quia esse aliquos in illis terris, ubi imperitus minimeque acutus videri times, qui te de istis quaestionibus quidquam interrogent, omnino non video: quandoquidem hic, quo ad ea discenda venisti, et Romae expertus es quam negligenter habeantur, et ob hoc neque doceantur neque discantur; et in Africa usque adeo de his interrogatorem pateris neminem, ut nec teipsum qui patiatur invenias, eaque inopia episcopis exponenda ea mittere cogaris: quasi vero episcopi isti, etiamsi adolescentes, eodem quo tu raperis animi ardore, vel potius errore, quasi aliquid magnum haec discere curarunt, usque ad canos episcopales, et usque ad cathedras ecclesiasticas, ea sibi in memoria durare paterentur; aut si ipsi vellent, non illa, etiam de invitorum cordibus, curae majores gravioresque secluderent; aut si aliqua ex eis in animis eorum nimia consuetudine remanerent, non etiam ipsa oblivione sepeliri mallent", |
| "candidate_score": 0.634459, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_19_21", |
| "bdc_text": "Hospinianus ita est elegans , studiosus , pius , modestus et doctus quoque adolescens , ut nullius ingenio ac moribus iam diu perinde sim delectatus . Nisi obligatus vobis esset , quamvis potius egissem , quam eum vobis eripi passus fuissem . promovissem eum quibiscunque potuissem modis , non sine prospe , fuisse me praeclare de republica meriturum .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1806", |
| "psc_text": "in quo inveniendo noluisti adhibere tortorem. 3. Postremo pro Ecclesiae utilitate missus es. Hoc Ecclesiae catholicae, aut, ut modum dispensationis meae non supergredi videar, hoc Ecclesiae ad Hipponensium-Regiorum dioecesim pertinenti prodesse, hoc expedire contestor. Si non audis amicum petentem, audi episcopum consulentem. Quamvis quoniam christiano loquor, maxime in tali causa, non arroganter dixerim, audire te episcopum convenit jubentem, domine eximie et merito insignis, atque charissime fili. Unde scio quidem causas ecclesiasticas Excellentiae tuae potissimum injunctas, sed quia credo istam curam ad virum clarissimum atque spectabilem proconsulem pertinere, ad eum quoque litteras dedi; quas rego ut ipse illi tradere et allegare, si opus est, non graveris: atque ambos obsecro, ne importunam arbitremini, vel intercessionem, vel suggestionem, vel sollicitudinem nostram; et passiones catholicorum servorum Dei, quae infirmis ad aedificationem spiritualem utiles esse debent, haud reciproca inimicorum, a quibus passi sunt, poena decoloretis, sed potius refracta judiciaria severitate, et vestram fidem, quia filii", |
| "candidate_score": 0.632053, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_19_21", |
| "bdc_text": "Hospinianus ita est elegans , studiosus , pius , modestus et doctus quoque adolescens , ut nullius ingenio ac moribus iam diu perinde sim delectatus . Nisi obligatus vobis esset , quamvis potius egissem , quam eum vobis eripi passus fuissem . promovissem eum quibiscunque potuissem modis , non sine prospe , fuisse me praeclare de republica meriturum .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1498", |
| "psc_text": "exponenda esset, desuper veniatur, aut ab ea deinceps quae contexeretur oratio, codicem prorsus invenire non possem. Illi autem Carthaginenses rhetores, si huic tuo studio defuerunt, non modo a me non reprehenduntur, sed etiam approbantur, si forte jam recolunt, non Romanorum fororum, sed Graecorum gymnasiorum ista solere esse certamina. Tu vero cum et in gymnasia cogitationem injecisti, et ea quoque ipsa invenisti talibus rebus nuda atque frigida, ubi has curas tuas deponeres, christianorum tibi basilica Hipponensis occurrit, quia in ea nunc sedet episcopus qui aliquando ista pueris vendidit. Sed nec te volo esse adhuc puerum; et me jam esse puerilium rerum, sicut non venditorem, ita nec largitorem decet. Quae cum ita sint, id est, cum duae tantae urbes, latinarum litterarum artifices, Roma atque Carthago, nec taedio tibi sint, ut a te ista perquirant, nec taedia tua curent, ut te ista perquirentem exaudiant; miror tantum quantum dici non potest, vereri te, tam", |
| "candidate_score": 0.630309, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_19_21", |
| "bdc_text": "Hospinianus ita est elegans , studiosus , pius , modestus et doctus quoque adolescens , ut nullius ingenio ac moribus iam diu perinde sim delectatus . Nisi obligatus vobis esset , quamvis potius egissem , quam eum vobis eripi passus fuissem . promovissem eum quibiscunque potuissem modis , non sine prospe , fuisse me praeclare de republica meriturum .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_283", |
| "psc_text": "innotescat, libenter amplector. Audivi enim quod dixerit, ut sine tumultu populari adsint nobiscum deni ex utraque parte graves et honesti viri, et secundum Scripturas, quid in vero sit, perquiramus. Nam illud quod rursus eum dixisse nonnulli ad me pertulerunt, cur non ierim Constantinam, quando ibi plures ipsi erant, vel me debere ire Milevim, quod illic, sicut perhibent, concilium proxime habituri sunt, ridiculum est dicere, quasi ad me pertineat cura propria, nisi Hipponensis Ecclesiae. Mihi tota hujus quaestionis ratio maxime cum Proculeiano est. Sed si forte imparem se putat, cujus voluerit collegae sui imploret auxilium. In aliis enim civitatibus tantum agimus, quod ad Ecclesiam pertinet, quantum vel nos permittunt, vel nobis imponunt earumdem civitatum episcopi, fratres et consacerdotes nostri. 6. Quanquam et iste qui se tot annorum episcopum dicit, quid in me tirone timeat, quominus mecum velit conferre sermonem, non satis intelligo: si doctrinam liberalium litterarum, quas forte ipse aut non", |
| "candidate_score": 0.629887, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_2", |
| "bdc_text": "atque optime d. Bullingere , nihil admodum haberem , quod ad vos scriberem .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", |
| "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", |
| "candidate_score": 0.628749, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_1_3", |
| "bdc_text": "Nisi ad vos nunc redirent vestri adolescentes , vir ornatissime d. S . atque optime d. Bullingere , nihil admodum haberem , quod ad vos scriberem . Etenim videntur iam omnia silere et plerique clam loquere , quod iam pridem machinati sunt .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_272", |
| "psc_text": "ignoscere. 4. Illud tamen quod promittere dignatus es, peto memineris, ut sedentibus quos ipse delegeris (dummodo verba nostra non inaniter ventilentur, sed stilo excipiantur, ut et tranquillius et ordinatius disseramus, et si quid forte a nobis dictum de memoria lapsum fuerit, recitatione revocetur), rem tam magnam, et ad salutem omnium pertinentem cum concordia requiramus. Aut si placet, nullo medio interposito, prius nobiscum sive per epistolas, sive per collocutionem atque lectionem, ubi placuerit, conferamus: ne forte intemperantes nonnulli auditores malint quasi nostrum exspectare certamen, quam de nostra salute in nostra collocutione cogitare: ut quod fuerit inter nos terminatum, postea per nos populus noverit; aut si per epistolas agi placet, ipsae plebibus recitentur, ut aliquando non plebes, sed plebs una dicatur. Prorsus sicut volueris, sicut jusseris, sicut tibi placuerit, libenter amplector. Et de animo beatissimi et venerabilis mihi patris Valerii nunc absentis tota securitate polliceor hoc eum cum magna laetitia cogniturum: novi", |
| "candidate_score": 0.62806, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_0_2", |
| "bdc_text": "Is . Nisi ad vos nunc redirent vestri adolescentes , vir ornatissime d. S . atque optime d. Bullingere , nihil admodum haberem , quod ad vos scriberem .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_717", |
| "psc_text": "et alterius malitiam in meam verteres contumeliam? Igitur ut ante jam scripsi, aut mitte eamdem epistolam tua subscriptam manu; aut senem latitantem in cellula lacessere desine. Sin autem tuam vis vel exercere, vel ostentare doctrinam, quaere juvenes, et disertos, et nobiles, quorum Romae dicuntur esse quam plurimi, qui possint et audeant tecum congredi, et in disputatione sanctarum Scripturarum, jugum cum episcopo ducere. Ego quondam miles, nunc veteranus, et tuas et aliorum debeo laudare victorias, non ipse rursus effeto corpore dimicare; ne, si me frequenter ad rescribendum impuleris, illius recorder historiae, quod Annibalem juveniliter exsultantem, Q. Maximus patientia sua fregerit (Tit. Liv. Decadis 3, lib. 2). Omnia fert aetas, animum quoque. Saepe ego longos Cantando puerum memini me condere soles: Nunc oblita mihi tot carmina; vox quoque Moerim Jam fugit ipsa. (Virg. Eccl. 9.) Et, ut magis de Scripturis sanctis loquar, Berzellai ille Galaadites, regis David beneficia omnesque delicias juveni delegans", |
| "candidate_score": 0.618771, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_2", |
| "bdc_text": "atque optime d. Bullingere , nihil admodum haberem , quod ad vos scriberem .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_74", |
| "psc_text": "tibi non scribere etiam ineptissimum existimavi. Sed tabellas, si quae ibi nostrae sunt, propter hujusmodi necessitates, mittas peto. Scripsi quiddam de catholica religione, quantum Dominus dare dignatus est, quod tibi volo ante adventum meum mittere, si charta interim non desit. Tolerabis enim qualemcumque scripturam ex officina majorum. De codicibus, praeter libros de Oratore, totum mihi excidit. Sed nihil amplius rescribere potui, quam ut ipse sumeres quos liberet, et nunc in eadem maneo sententia. Absens enim quid plus faciam non invenio. 2. Gratissimum mihi est, quod in ultima epistola me participem domestici tui gaudii facere voluisti. Sed, Mene salis placidi vultum fluctusque quietos Ignorare jubes? (Virg. V Aeneid.) quanquam nec me jubeas, nec ipse ignores. Quare si ad melius cogitandum quies aliqua data est, utere divino beneficio. Nec enim debemus nobis, cum ista proveniunt, sed illis per quos proveniunt, gratulari: quoniam justa, et officiosa, et pro suo genere pacatior atque tranquillior", |
| "candidate_score": 0.616294, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_15_17", |
| "bdc_text": "Redeunt ad vos nunc Rodolphus Hospinianus , Lemannus et Groningerus puto . Duos priores habeo familiariter notor , priusertim . Hospinianum tertium vix novi .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_247", |
| "psc_text": "Hos autem non habere, aut omnes non habere fratrem Romanianum scio, per quem prope omnia, quae quibuslibet auribus accommodata scribere potui, studio in nos tuo non apportanda dedi, sed legenda indicavi. Habebat enim jam ille omnia, secumque gestabat: per eum autem prima rescripta transmisi. Credo jam expertam Sanctitatem tuam sagacitate spirituali, quam tibi Dominus tribuit, quid ille vir boni animo gerat, et quae in illo infirmitate pars claudicet. Unde humanitati et charitati tuae tam ipsum quam filium ejus, legisti, ut spero, qua sollicitudine commendaverim, et quanta mihi necessitudine copulati sint. Aedificet eos per te Dominus. Quod ab illo magis petendum est: nam id tu quam velis novi. 8. Adversus Paganos te scribere didici ex fratribus: si quid de tuo pectore meremur, indifferenter mitte ut legamus. Nam pectus tuum tale Domini oraculum est, ut ex eo nobis tam placita, et adversus loquacissimas quaestiones explicatissima dari responsa praesumamus. Libros beatissimi papae Ambrosii", |
| "candidate_score": 0.614896, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_21", |
| "bdc_text": "promovissem eum quibiscunque potuissem modis , non sine prospe , fuisse me praeclare de republica meriturum .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3964", |
| "psc_text": "me, sed pro salute omnium nuncupata! Nec enim mea ista gloria separari a salute omnium potest, et ut ego orationibus tuis felix esse possim, una mecum omnes felices esse necesse est. Diu, pater, pro Romano imperio, pro Romana republica, pro his etiam, quos dignos esse tibi occurrerit, talia vota sumas ac nuncupes; quandoque te usque in coelum tollis, tradas posteris, mandesque sequentibus. 4. Satis progressus sum fortasse quam debui, sed parum locutus certe quam volui. Confiteor enim, scribens ad te vultus mihi tuos tanquam praesentis imaginor; et cum olim me sermo rudis et inops lingua deficiat, tamen quasi coram tecum colloquar fabulerque, non satior. Proinde hinc etiam nostra in te desideria metire. Cum jamdiu finem mereretur epistolaris paginae forsitan ingrata verbositas, subtrahimus verecundiam; dum cupiditati consulimus, et sermonem relinquere, esse a te recedere suspicamur. Nolo ergo non desinere, sed non possum: si enim credis, mi pater, adeo nostris sensibus ac", |
| "candidate_score": 0.614766, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_15_17", |
| "bdc_text": "Redeunt ad vos nunc Rodolphus Hospinianus , Lemannus et Groningerus puto . Duos priores habeo familiariter notor , priusertim . Hospinianum tertium vix novi .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2319", |
| "psc_text": "nostri Ruffini quae proxima occurrit, nunc rescripta persolvo: de littore namque Hipponensi profectus est. Et approbo misericordiae consilium quod tibi Dominus inspiravit, mihique insinuare dignatus es. Ipse et hoc adjuvet, ipse prosperet, qui jam curam nostram ex magna parte lenivit, quia pervectus et commendatus est charissimus homo, non solum bonis operibus, sed etiam sanctis orationibus tuis. 2. Litterae sane Venerationis tuae, ubi multa quaesiisti, et quaerenda admonuisti, et quaerendo docuisti, ad me pervenerunt. Sed quas ipse continuo rescripsi per homines eorumdem sanctorum solatiorum nostrorum, sicut his tuis recentioribus comperi, non sunt redditae Venerationi tuae. In quibus quidem, quatenus ad interrogata responderim, recolere non valui; nec earum exemplum cum requisiissem, ubi hoc possem recognoscere, inveni. Ad nonnulla tamen me respondisse certus omnino sum, et ideo non ad omnia, quia ut cito finirem, festinatio perlatoris urgebat. Simul etiam miseram, sicut jusseras, et illius epistolae exemplum, quam tuae Charitati apud Carthaginem de corporum", |
| "candidate_score": 0.614639, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_0_2", |
| "bdc_text": "Is . Nisi ad vos nunc redirent vestri adolescentes , vir ornatissime d. S . atque optime d. Bullingere , nihil admodum haberem , quod ad vos scriberem .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_123", |
| "psc_text": "mihi auferre non possum. 9. Haec propterea scripsi, ut si tuae Sanctitati jam non sunt necessaria, sive quod plura hujusmodi ipse cogites atque utiliora, sive quod tuae Sanctitati medicina ista non opus sit, mala tamen mea nota sint tibi, sciasque unde pro mea infirmitate Deum rogare digneris: quod ut impensissime facias, obsecro per humanitatem illius qui praeceptum dedit ut invicem onera nostra portemus. Multa sunt quae de vita nostra et conversatione deflerem, quae nollem per litteras ad te venire, si inter cor meum et cor tuum ulla essent ministeria praeter os meum et aures tuas. Si autem venerabilis nobis omniumque nostrum tota sinceritate charissimus, cujus in te vere fraternam cum praesens essem benignitatem studiumque perspexi, senex Saturninus dignatus fuerit, quando opportunum videbitur, ad nos venire, quidquid cum ejus Sanctitate, et spirituali affectu colloqui potuerimus, aut nihil, aut non multum distabit, ac si cum tua Dignatione id ageremus. Quod ut nobiscum", |
| "candidate_score": 0.613934, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_0_2", |
| "bdc_text": "Is . Nisi ad vos nunc redirent vestri adolescentes , vir ornatissime d. S . atque optime d. Bullingere , nihil admodum haberem , quod ad vos scriberem .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1481", |
| "psc_text": "omnium actionum tuarum nihil te adjuverunt, quid prosunt, dic mihi? Nam ubi finem constitueris totius hujus flagrantissimi studii tui, et tibi infructuosi, et nobis molesti, epistola tua satis indicas. Cum enim de solvendis quaestionibus quas misisti, apud me per litteras satageres, ita scripsisti: Possem te, inquis, plus et per multos charos tuos exorare; sed novi animum tuum, qui non rogare desiderat, sed omnibus praestare, si tantum absit quod dedecet, quod in hac re penitus nihil est dedecoris: tamen quodcumque est, peto praestes navigaturo. In his verbis epistolae tuae recte quidem de me existimas, quod omnibus praestare desiderem, si absit quod dedecet; sed in hac re nihil esse dedecoris, non mihi videtur. Non enim decora facies rerum attingit sensum meum, cum cogito episcopum ecclesiasticis curis circumstrepentibus districtum atque distentum, repente quasi obsurdescentem cohibere se ab his omnibus, et dialogorum Tullianorum quaestiunculas uni scholastico exponere. Quod quantum dedeceat, quanquam tuorum studiorum raptus", |
| "candidate_score": 0.613764, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_0_2", |
| "bdc_text": "Is . Nisi ad vos nunc redirent vestri adolescentes , vir ornatissime d. S . atque optime d. Bullingere , nihil admodum haberem , quod ad vos scriberem .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4132", |
| "psc_text": "quam nemo possit a nobis auferre. Scripsi sane etiam ad virum laudabilem comitem; quam epistolam, in tuo erit arbitrio utrum dari velis. Nam per quem detur, non dubito deesse non posse, adjuvante Domino, vel episcopum, vel presbyterum, vel quemlibet. EPISTOLA CCXLV. Augustinus Possidio, de cultu, fucis et inauribus, et de non ordinando quodam in parte Donati baptizato. Domino dilectissimo, et venerabili fratri et consacerdoti POSSIDIO, et qui tecum sunt fratribus, AUGUSTINUS, et qui mecum sunt fratres, in Domino salutem. 1. Magis quid agas cum eis qui obtemperare nolunt, cogitandum est, quam quemadmodum eis ostendas non licere quod faciunt. Sed nunc epistola Sanctitatis tuae, et occupatissimum me reperit, et celerrimus bajuli reditus neque non rescribere tibi, neque ad ea quae consuluisti, ita ut oportet, respondere permisit. Nolo tamen de ornamentis auri vel vestis praeproperam habeas in prohibendo sententiam, nisi in eos qui neque conjugati, neque conjugari cupientes, cogitare debent quomodo placeant", |
| "candidate_score": 0.613301, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_2", |
| "bdc_text": "atque optime d. Bullingere , nihil admodum haberem , quod ad vos scriberem .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_724", |
| "psc_text": "quaedam nonnullius a me tuae offensionis indicia. Itaque, ubi mulcebar legens, ibi continuo feriebar; hoc sane vel maxime admirans, quod cum dicas te exemplaribus litterarum mearum ideo temere non putasse credendum, ne forte te respondente laesus juste expostularem, quod probare ante debuisses meum esse sermonem et sic rescribere, postea jubeas, si mea est epistola, aperte me scribere, aut mittere exemplaria veriora, ut absque ullo rancore stomachi in Scripturarum disputatione versemur. Quo pacto enim possumus in hac disputatione sine rancore versari, si me laedere paras? aut si non paras, quomodo ego, te non laedente, abs te laesus juste expostularem, quod probare ante debuisses, meum esse sermonem, et sic rescribere, hoc est et sic laedere? Nisi enim rescribendo laesisses, ego juste expostulare non possem. Proinde cum ita rescribis, ut laedas, quis locus nobis relinquitur in disputatione Scripturarum sine ullo rancore versandi? Ego quidem absit ut laedar, si mihi certa ratione volueris et", |
| "candidate_score": 0.613217, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_15_17", |
| "bdc_text": "Redeunt ad vos nunc Rodolphus Hospinianus , Lemannus et Groningerus puto . Duos priores habeo familiariter notor , priusertim . Hospinianum tertium vix novi .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_734", |
| "psc_text": "pectora tuto refundantur? in cujus sinum tota se projiciat secura dilectio? quis denique amicus non formidetur quasi futurus inimicus, si potuit inter Hieronymum et Ruffinum hoc quod plangimus exoriri? O misera et miseranda conditio! O infida in voluntatibus amicorum scientia praesentium, ubi nulla est praescientia futurorum! Sed quid hoc alteri de altero gemendum putem, quando nec ipse quidem sibi homo est notus in posterum? Novit enim utcumque, vix forte, nunc qualis sit; qualis autem postea futurus sit, ignorat. 7. Haec porro non tantum scientia, qualis quisque sit, verum etiam praescientia, qualis futurus sit, si est in sanctis et beatis Angelis; et quomodo fuerit diabolus beatus aliquando, cum adhuc angelus bonus esset, sciens futuram iniquitatem suam, et sempiternum supplicium, omnino non video. De qua re, si tamen eam nosse opus est, vellem abs te audire quid sentias. Vide quid faciant terrae ac maria quae nos corporaliter dirimunt. Si haec epistola mea", |
| "candidate_score": 0.613139, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_2", |
| "bdc_text": "atque optime d. Bullingere , nihil admodum haberem , quod ad vos scriberem .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_689", |
| "psc_text": "AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum volueris, facillime poteris. CAP. II. 2. Etiam hoc, ad me sane perlatum, utrum quidem crederem dubitavi; sed hinc quoque tibi aliquid utrum scriberem, dubitare non debui: hoc autem brevi suggestum esse Charitati tuae a nescio quibus fratribus, mihi dictum est, quod librum adversus te scripserim, Romamque miserim. Hoc falsum esse noveris; Deum nostrum testor, hoc me non fecisse. Sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur a me scriptum esse, puto te debere cognoscere; aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc", |
| "candidate_score": 0.612787, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_2", |
| "bdc_text": "atque optime d. Bullingere , nihil admodum haberem , quod ad vos scriberem .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2839", |
| "psc_text": "tuae, cito de hac re gaudio explebitur cor nostrum, et lingua nostra exsultatione (Psal. CXXV, 2). EPISTOLA CLXXI Excusat formam superioris epistolae ad Maximum datae. Domino beatissimo, et venerabiliter charissimo fratri et coepiscopo PEREGRINO, ALYPIUS et AUGUSTINUS, in Domino salutem. Ad honorabilem fratrem nostrum Maximum litteras dedimus, credentes eum gratanter eas suscepturum: utrum tamen aliquid profecerimus, proxima occasione, quam reperire potueris, dignare rescribere. Sciat sane prolixas epistolas ad familiarissimos nostros, non solum laicos, verum etiam episcopos, sic quomodo ista scripta est, ad eos scribere nos solere, ut et cito scribantur, et charta teneatur commodius cum leguntur, ne forte istum morem nostrum nesciens, factam sibi arbitretur injuriam. FRAGMENTUM EPISTOLAE HACTENUS INEDITAE AUGUSTINI AD MAXIMUM. In Primasii super Apocalypsim Commentariis repertum, libro secundo ad haec verba: Hos septem quin etiam gradus. .. . idem doctor amplissimus Augustinus multis memorat: ad Maximum denique scribens dicit sic: Praeceptis Dei, quae ut bene agamus accepimus", |
| "candidate_score": 0.611555, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_0_2", |
| "bdc_text": "Is . Nisi ad vos nunc redirent vestri adolescentes , vir ornatissime d. S . atque optime d. Bullingere , nihil admodum haberem , quod ad vos scriberem .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_731", |
| "psc_text": "collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus! Ego autem dico: Utinam saltem propinquis terrarum locis habitaremus; ut, si non possent misceri nostra colloquia, litterae possent esse crebriores! Nunc vero tanto locorum intervallo absumus a sensibus nostris, ut de illis verbis Apostoli ad Galatas, juvenem me ad tuam Sanctitatem scripsisse meminerim, et ecce jam senex, necdum rescripta meruerim, faciliusque ad te exemplaria epistolae meae pervenerint, nescio qua occasione praeveniente, quam ipsa epistola me curante. Homo enim qui eam tunc acceperat, nec ad te pertulerit, nec ad me retulerit. Tantae autem mihi in litteris tuis, quae in manus nostras venire potuerunt, apparent res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum", |
| "candidate_score": 0.610756, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_2", |
| "bdc_text": "atque optime d. Bullingere , nihil admodum haberem , quod ad vos scriberem .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_123", |
| "psc_text": "mihi auferre non possum. 9. Haec propterea scripsi, ut si tuae Sanctitati jam non sunt necessaria, sive quod plura hujusmodi ipse cogites atque utiliora, sive quod tuae Sanctitati medicina ista non opus sit, mala tamen mea nota sint tibi, sciasque unde pro mea infirmitate Deum rogare digneris: quod ut impensissime facias, obsecro per humanitatem illius qui praeceptum dedit ut invicem onera nostra portemus. Multa sunt quae de vita nostra et conversatione deflerem, quae nollem per litteras ad te venire, si inter cor meum et cor tuum ulla essent ministeria praeter os meum et aures tuas. Si autem venerabilis nobis omniumque nostrum tota sinceritate charissimus, cujus in te vere fraternam cum praesens essem benignitatem studiumque perspexi, senex Saturninus dignatus fuerit, quando opportunum videbitur, ad nos venire, quidquid cum ejus Sanctitate, et spirituali affectu colloqui potuerimus, aut nihil, aut non multum distabit, ac si cum tua Dignatione id ageremus. Quod ut nobiscum", |
| "candidate_score": 0.610487, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_1", |
| "bdc_text": "Nisi ad vos nunc redirent vestri adolescentes , vir ornatissime d. S .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2276", |
| "psc_text": "qua interior homo renovatur de die in diem (II Cor. IV, 16): de quo et apostolus Petrus, cum eum moneret ornari, Non quae aforis, inquit, ornentur capillorum incrispationibus, aut auro, aut margaritis, vel veste pretiosa; sed ille absconditus cordis homo, qui est ante Deum dives (I Petr. III, 3). In qua enim facie velamen habent Judaei non transeundo ad Christum, quoniam cum transierit quisque ad Christum auferetur velamen, ea nos facie revelata in eamdem imaginem transformamur. Apertissime autem dicit, Velamen super corda eorum positum est (II Cor. III, 15-18). Ibi est igitur facies, qua revelata, nunc in fide, quamvis per speculum et in aenigmate contuemur; tunc autem facie ad faciem. CAPUT XXIII. 52. Quae si approbas, tene mecum sancti viri Ambrosii sententiam, jam non ejus auctoritate, sed ipsa veritate firmatam. Neque enim et mihi propterea placet, quia per illius os potissimum me Dominus ab errore liberavit, et per illius ministerium", |
| "candidate_score": 0.609954, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_2", |
| "bdc_text": "atque optime d. Bullingere , nihil admodum haberem , quod ad vos scriberem .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1481", |
| "psc_text": "omnium actionum tuarum nihil te adjuverunt, quid prosunt, dic mihi? Nam ubi finem constitueris totius hujus flagrantissimi studii tui, et tibi infructuosi, et nobis molesti, epistola tua satis indicas. Cum enim de solvendis quaestionibus quas misisti, apud me per litteras satageres, ita scripsisti: Possem te, inquis, plus et per multos charos tuos exorare; sed novi animum tuum, qui non rogare desiderat, sed omnibus praestare, si tantum absit quod dedecet, quod in hac re penitus nihil est dedecoris: tamen quodcumque est, peto praestes navigaturo. In his verbis epistolae tuae recte quidem de me existimas, quod omnibus praestare desiderem, si absit quod dedecet; sed in hac re nihil esse dedecoris, non mihi videtur. Non enim decora facies rerum attingit sensum meum, cum cogito episcopum ecclesiasticis curis circumstrepentibus districtum atque distentum, repente quasi obsurdescentem cohibere se ab his omnibus, et dialogorum Tullianorum quaestiunculas uni scholastico exponere. Quod quantum dedeceat, quanquam tuorum studiorum raptus", |
| "candidate_score": 0.609288, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_0_2", |
| "bdc_text": "Is . Nisi ad vos nunc redirent vestri adolescentes , vir ornatissime d. S . atque optime d. Bullingere , nihil admodum haberem , quod ad vos scriberem .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3574", |
| "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbe sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis; quam sit domus tua requies solatiumque", |
| "candidate_score": 0.608666, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_21", |
| "bdc_text": "promovissem eum quibiscunque potuissem modis , non sine prospe , fuisse me praeclare de republica meriturum .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", |
| "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", |
| "candidate_score": 0.608257, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_0_2", |
| "bdc_text": "Is . Nisi ad vos nunc redirent vestri adolescentes , vir ornatissime d. S . atque optime d. Bullingere , nihil admodum haberem , quod ad vos scriberem .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_721", |
| "psc_text": "scripsero, in te culpa sit qui provocasti, non in me qui respondere compulsus sum. CAPUT III. 5. Addis praeterea te paratum esse ut, si quid me in tuis scriptis moverit, aut corrigere voluero, fraterne accipias, et non solum mea in te benevolentia gavisurum, sed ut hoc ipsum faciam, deprecaris. Rursum dico quod sentio: provocas senem, tacentem stimulas, videris jactare doctrinam. Non est autem aetatis meae, putari malevolum erga eum cui magis favorem debeo. Et si in Evangeliis ac Prophetis perversi homines inveniunt quod nitantur reprehendere, miraris si in tuis libris, et maxime in Scripturarum expositione, quae vel obscurissimae sunt, quaedam a recti linea discrepare videantur? Et hoc dico, non quod in operibus tuis quaedam reprehendenda jam censeam. Neque enim lectioni eorum unquam operam dedi: nec horum exemplariorum apud nos copia est, praeter Soliloquiorum tuorum libros, et quosdam Commentarios in Psalmos; quos si vellem discutere, non dicam a me, qui nihil", |
| "candidate_score": 0.608011, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_21", |
| "bdc_text": "promovissem eum quibiscunque potuissem modis , non sine prospe , fuisse me praeclare de republica meriturum .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1002", |
| "psc_text": "Intuere paululum ipsos de Republica libros, unde illum affectum amantissimi civis ebibisti, quod nullus sit patriae consulendi modus, aut finis bonis. Intuere, obsecro te, et cerne quantis ibi laudibus frugalitas et continentia praedicetur, et erga conjugale vinculum fides, castique honesti ac probi mores, quibus cum praepollet civitas, vere florere dicenda est. Hi autem mores in Ecclesiis toto orbe crescentibus, tanquam in sanctis auditoriis populorum docentur atque discuntur, et maxime pietas qua verus et verax colatur Deus, qui haec omnia, quibus animus numanus divinae societati ad inhabitandam aeternam coelestemque civitatem instruitur et aptatur, non solum jubet aggredienda, verum etiam donat implenda. Inde est quod deorum multorum falsorumque simulacra, et praedixit eversum iri, et praecepit everti. Nihil enim homines tam insociabiles reddit vitae perversitate, quam illorum deorum imitatio, quales describuntur et commendantur litteris eorum. 4. Denique illi doctissimi viri, qui rempublicam civitatemque terrenam, qualis eis esse debere videbatur, magis domesticis disputationibus requirebant,", |
| "candidate_score": 0.605883, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_2", |
| "bdc_text": "atque optime d. Bullingere , nihil admodum haberem , quod ad vos scriberem .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_231", |
| "psc_text": "Domino fratri sancto et unanimo AUGUSTINO, PAULINUS et THERASIA peccatores. 1. Jamdudum, frater in Christo Domino mi unanime, ut te in sanctis et piis laboribus tuis nescientem agnovi, absentemque vidi, tota mente complexus, alloquio quoque familiari atque fraterno per litteras audire properavi. Et credo in manu, et in gratia Domini sermonem meum ad te fuisse perlatum; sed morante adhuc puero quem ad te aliosque dilectos aeque Deo salutandos, ante hiemem miseramus, non potuimus ultra et officium nostrum suspendere, et desiderium sermonis tui cupidissimum temperare. Scripsimus itaque iterato nunc, si priores ad te litterae nostrae pervenire meruerunt; aut primo, si illis in manus tuas perveniendi felicitas non fuit. 2. Sed tu, frater spiritualis omnia judicans, amorem in te nostrum ne pendas officio solo, aut tempore litterarum. Dominus enim testis est, qui unus atque idem operatur in suis ubique charitatem suam, jam abinde nobis, ex quo te beneficio venerabilium episcoporum Aurelii et", |
| "candidate_score": 0.605341, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_2", |
| "bdc_text": "atque optime d. Bullingere , nihil admodum haberem , quod ad vos scriberem .", |
| "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180", |
| "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,", |
| "candidate_score": 0.604423, |
| "ce_score": null |
| } |
| ] |
| }, |
| { |
| "rank": 9, |
| "cf_id": "cf021", |
| "work_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-catechizandis-rudibus", |
| "max_score": 0.672216, |
| "ce_confirmed": false, |
| "evidence": [ |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_13_15", |
| "bdc_text": "omnia huc tendunt , ut in extremis et animi redigantur , cui populi . Quod metuitur impius , et cuius causa deo illudere studet , hoc ipsum ei solet severire . Redeunt ad vos nunc Rodolphus Hospinianus , Lemannus et Groningerus puto .", |
| "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-catechizandis-rudibus_window_38", |
| "psc_text": "IX. 13. Grammatici et oratores quomodo tractandi. Vox ad aures Dei, animi affectus. Sunt item quidam de scholis usitatissimis grammaticorum oratorumque venientes, quos neque inter idiotas numerare audeas, neque inter illos doctissimos, quorum mens magnarum rerum est exercitata quaestionibus. His ergo qui loquendi arte caeteris hominibus excellere videntur, cum veniunt ut christiani fiant, hoc amplius quam illis illitteratis impertire debemus, quod sedulo monendi sunt ut humilitate induti christiana, discant non contemnere quos cognoverint morum vitia quam verborum amplius devitare; et cordi casto linguam exercitatam nec conferre audeant, quam etiam praeferre consueverant. Maxime autem isti docendi sunt Scripturas audire divinas, ne sordeat eis solidum eloquium, quia non est inflatum; neque arbitrentur carnalibus integumentis involuta atque operta dicta vel facta hominum, quae in illis libris leguntur, non evolvenda atque aperienda ut intelligantur, sed sic accipienda ut litterae sonant; deque ipsa utilitate secreti, unde etiam mysteria vocantur, quid valeant aenigmatum latebrae ad amorem", |
| "candidate_score": 0.672216, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_2_4", |
| "bdc_text": "atque optime d. Bullingere , nihil admodum haberem , quod ad vos scriberem . Etenim videntur iam omnia silere et plerique clam loquere , quod iam pridem machinati sunt . Spes est nihilominus fore , ut in suis consiliis deprehensi pudefiant .", |
| "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-catechizandis-rudibus_window_42", |
| "psc_text": "etiam ipse faciam in hoc volumine, quod fieri oportere praecipio. Si ergo fecero, ad cumulum valebit: cumulus autem quo pacto a me superfundi potest, antequam mensuram debiti explevero? Neque enim te maxime conqueri audivi, nisi quod tibi sermo tuus vilis abjectusque videretur, cum aliquem christiano nomine imbueres. Hoc autem scio, non tam rerum quae dicendae sunt, quibus te satis novi paratum et instructum, neque ipsius locutionis inopia, sed animi taedio fieri; vel illa causa quam dixi, quia magis nos delectat et tenet, quod in silentio mente cernimus, nec inde volumus avocari ad verborum longe disparem strepitum; vel quia etiam cum sermo jucundus est, magis nos libet audire aut legere quae melius dicta sunt, et quae sine nostra cura et sollicitudine promuntur, quam ad alienum sensum repentina verba coaptare incerto exitu, sive utrum occurrant pro sententia, sive utrum accipiantur utiliter; vel quia illa quae rudibus insinuantur, eo quod nobis notissima sunt,", |
| "candidate_score": 0.644784, |
| "ce_score": null |
| } |
| ] |
| }, |
| { |
| "rank": 10, |
| "cf_id": "cf039", |
| "work_id": "042_Quodvultdeus_Epistolae", |
| "max_score": 0.672087, |
| "ce_confirmed": false, |
| "evidence": [ |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_21_23", |
| "bdc_text": "promovissem eum quibiscunque potuissem modis , non sine prospe , fuisse me praeclare de republica meriturum . Rogo ergo , ut , quantisper officium fecerit , faciet autem uti confido semper eum vel mea causa quam commenda possimum omnes habeati . Etsi vero Lysemano quoque ex animo propter bonitatem modestiam et diligentiam cupio , nescio tamen , quo affectu animus feratur praecipue in Hospinianum , cuius mihi mores et vita supra modum volata hic sunt .", |
| "psc_chunk_id": "042_Quodvultdeus_Epistolae_window_10", |
| "psc_text": "confido, quoniam qui per Unici sui gratiam humani generis dignatus est delere facinora, nec mea in perniciem cunctorum praevalere permittet, potiusque ubi abundavit peccatum, gratiam faciet redundare (Rom. V, 20), domine merito venerabilis, ac beatissime pater. Difficultatem operis, quod instruendis imperitissimis nobis per tuam beneficentiam praestari suppliciter exoravi, nec ipse ignorans ante praedixi; sed de divini fontis ubertate, quam tibi Dominus tribuit, veraci corde praesumpsi. 2. Nam etsi Philastrius et Epiphanius venerandi episcopi tale aliquid scripsisse memorantur, quod procul dubio me inter caetera, imo sicut omnia, latet; non tamen arbitror eos hanc curam diligentiamque adhibuisse, ut singulis quibusque opinionibus contrarias etiam opiniones adjungerent, ritusque subjicerent; tum denique opus illud utriusque qualecumque sit non habet fortassis eam, quam desidero brevitatem. Frustra etiam homini, qui latina non didicit, graeca facundia delegatur; quia non ego tantummodo consilium, sed et auxilium postulavi. Quid autem Venerationem tuam de interpretum non solum difficultate, sed etiam obscuritate", |
| "candidate_score": 0.672087, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_22_24", |
| "bdc_text": "Rogo ergo , ut , quantisper officium fecerit , faciet autem uti confido semper eum vel mea causa quam commenda possimum omnes habeati . Etsi vero Lysemano quoque ex animo propter bonitatem modestiam et diligentiam cupio , nescio tamen , quo affectu animus feratur praecipue in Hospinianum , cuius mihi mores et vita supra modum volata hic sunt . Spero etiam eum nihil simulavisse , ut nec alios receperit .", |
| "psc_chunk_id": "042_Quodvultdeus_Epistolae_window_10", |
| "psc_text": "confido, quoniam qui per Unici sui gratiam humani generis dignatus est delere facinora, nec mea in perniciem cunctorum praevalere permittet, potiusque ubi abundavit peccatum, gratiam faciet redundare (Rom. V, 20), domine merito venerabilis, ac beatissime pater. Difficultatem operis, quod instruendis imperitissimis nobis per tuam beneficentiam praestari suppliciter exoravi, nec ipse ignorans ante praedixi; sed de divini fontis ubertate, quam tibi Dominus tribuit, veraci corde praesumpsi. 2. Nam etsi Philastrius et Epiphanius venerandi episcopi tale aliquid scripsisse memorantur, quod procul dubio me inter caetera, imo sicut omnia, latet; non tamen arbitror eos hanc curam diligentiamque adhibuisse, ut singulis quibusque opinionibus contrarias etiam opiniones adjungerent, ritusque subjicerent; tum denique opus illud utriusque qualecumque sit non habet fortassis eam, quam desidero brevitatem. Frustra etiam homini, qui latina non didicit, graeca facundia delegatur; quia non ego tantummodo consilium, sed et auxilium postulavi. Quid autem Venerationem tuam de interpretum non solum difficultate, sed etiam obscuritate", |
| "candidate_score": 0.663189, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_20_22", |
| "bdc_text": "Nisi obligatus vobis esset , quamvis potius egissem , quam eum vobis eripi passus fuissem . promovissem eum quibiscunque potuissem modis , non sine prospe , fuisse me praeclare de republica meriturum . Rogo ergo , ut , quantisper officium fecerit , faciet autem uti confido semper eum vel mea causa quam commenda possimum omnes habeati .", |
| "psc_chunk_id": "042_Quodvultdeus_Epistolae_window_0", |
| "psc_text": "EPISTOLA CCXXI. Domino merito venerabili, et vere beatissimo patri AUGUSTINO episcopo, QUODVULTDEUS diaconus. 1. Diu trepidus fui, et ausus hos meos aliquoties distuli: sed me principaliter, ut dici assolet, animavit Beatitudinis tuae benevolentia omnibus comprobata; quam dum considero, magis timui, ne non petendo superbus, non quaerendo desidiosus, non pulsando piger a Domino judicarer. Sufficere autem mihi crederem hujusmodi tantummodo voluntatem, si fructum adipisci non possem: cum autem pro certo noverim, ostium divini sermonis, quod Venerationi tuae coelestis gratia patefecit, paratam esse mentem tuam sanctam, quam possidet Christus, non solum cunctis volentibus pandere, verum etiam nolentibus, ut introire non pigeat, persuadere; occupationi Reverentiae tuae multiloquio superfluo moram non faciam, sed desiderium obsecrationis meae breviter indicabo. 2. Nonnullos in clero hujusce etiam amplissimae civitatis esse imperitos, ex me ipso conjicio; et quantum universo illi ordini profuturum sit quod expeto, considerationi Sanctitatis tuae discutiendum offero. Privilegio namque cunctorum qui hoc de spiritualibus tuis", |
| "candidate_score": 0.649151, |
| "ce_score": null |
| } |
| ] |
| }, |
| { |
| "rank": 11, |
| "cf_id": "cf025", |
| "work_id": "075_Gregorius-I_Moralia", |
| "max_score": 0.671992, |
| "ce_confirmed": false, |
| "evidence": [ |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_14_16", |
| "bdc_text": "Quod metuitur impius , et cuius causa deo illudere studet , hoc ipsum ei solet severire . Redeunt ad vos nunc Rodolphus Hospinianus , Lemannus et Groningerus puto . Duos priores habeo familiariter notor , priusertim .", |
| "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1066", |
| "psc_text": "Domini benedictum (Ibid., 21) . Sed indiscretae mentes hanc vivendi regulam nesciunt, et quo vias Dei dissolute appetunt, eo ad mundi itinera stulte replicantur. 44. Teporis damna in aliis visa pius movere solent. --Recte igitur sanctus vir post Theman semitas, Saba itinera memorat, quia quos Auster reprobi teporis solverit, hos nimirum rete implicationis tenet. Bene autem pravorum facta describens considerare haec admonet, quia perversa agendo diligimus, sed haec visa in aliis dijudicamus; et quae in nobis minus dijudicanda credimus, quam sint turpia in aliorum actione cognoscimus; sicque fit ut ad semetipsam mens redeat, et agere quod reprehendit erubescat. Quasi enim a speculo foeda facies displicet, cum mens a vita simili in se ipsa quod aversetur videt. Ait ergo: Considerate semitas Theman, itinera Saba, et exspectate paulisper. Ac si aperte diceret: Damna alieni teporis attendite, et tunc spem de aeternis firmius sumetis, si recto cordis oculo quod in aliis displiceat videtis.", |
| "candidate_score": 0.671992, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_14", |
| "bdc_text": "Quod metuitur impius , et cuius causa deo illudere studet , hoc ipsum ei solet severire .", |
| "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1746", |
| "psc_text": "ei et cum praesentes fiunt blandiuntur fletibus, et cum quasi a conspectu illius recedunt moribus detrahunt. Qui tanto amplius de malis suis 381 feriendi sunt, quanto et in occulto cogitationis recta Dei judicia cognoscunt. [ Vet. XVII. ] Unde et subditur: Statim ut se commoverit, turbabit vos; et terror ejus irruet super vos. 41. Justi Deum metuunt antequam iratum experiantur. --Cum sit naturae incommutabilis omnipotens Deus, in ira judicii perturbabilis non est. Sed humano verbo motus Dei dicitur ipsa rectitudinis ejus districtio, qua humana pravitas feritur. Justi autem viri ante Deum metuunt quam ejus contra eos ira moveatur; et ne commotum sentiant, tranquillum timent. At contra perversi, tunc jam feriri pertimescunt, cum feriuntur; eosque tunc terror ejus a somno sui torporis exsuscitat, cum vindicta perturbat. Unde et per prophetam dicitur: Et tantum sola vexatio intellectum dabit auditui (Isai. XXVIII, 19) . Cum enim de praeceptis Dei contemptis atque despectis verberari", |
| "candidate_score": 0.670196, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_14", |
| "bdc_text": "Quod metuitur impius , et cuius causa deo illudere studet , hoc ipsum ei solet severire .", |
| "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1857", |
| "psc_text": "stultitiam trahere. Unde adjungit:--VERS. 4-- Quantum in te est, evacuasti timorem, et tulisti preces coram Deo. Tulisti dicitur abstulisti, ac si aperte dicat: De tua justitia praesumens, Creatoris tui gratiam despicis deprecari. Cum enim vera mala haeretici contra bonos non inveniunt, fingunt quae redarguant, ut justi esse videantur, et fit plerumque ut ad aperta contumeliarum verba perveniant. Unde adhuc subditur: CAPUT XXV. VERS. 5.-- Docuit enim iniquitas tua os tuum, et imitaris linguam blasphemantium. 30. Dei honori specie caventes, bonitati detrahunt. --Iniquitas os docet quando ex mala vita concipitur quod pejus dicatur. Quia autem beatus Job tanto in ore liber fuerat quanto justus in opere, ab amicis suis haereticorum typum tenentibus, et de iniqua vita, et de audaci ore reprehenditur, ut dicatur: Docuit enim iniquitas tua os tuum. Ac si aperte ei diceretur: Quod perverse loqueris, ex perversiore didicisti vita. Saepe vero haeretici dum quasi venerantur Deum, ejus mysteriis contradicunt,", |
| "candidate_score": 0.667161, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_14", |
| "bdc_text": "Quod metuitur impius , et cuius causa deo illudere studet , hoc ipsum ei solet severire .", |
| "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2062", |
| "psc_text": "iniquo judice dicitur: Deum non timebat, et hominem non verebatur (Luc. XVIII, 2) . Hinc est etiam quod de quibusdam impudenti fronte peccantibus dictum est: Et peccatum suum quasi Sodoma praedicaverunt (Isai. III, 9) . Plerumque ergo tales sunt adversarii sanctae Ecclesiae, qui a perpetrandis malis nec timore Domini, nec hominum pudore refrenantur. Quibus bene per beatum Job dicitur: Et non erubescitis opprimentes me, quia etsi pravum fuit mala voluisse, pejus est male appetita non erubescere. Sequitur: CAPUT XXVIII. VERS. 4.-- Nempe et si ignoravi, mecum erit ignorantia mea. 448 32. Ecclesiae humilitati haeretici arrogantiam opponunt. --Habent hoc haeretici proprium, ut de inani scientiae suae arrogantia inflentur, et recte credentium simplicitatem saepe derideant, et nullius esse meriti vitam humilium ducant. [ Vet. XIV. ] At contra sancta Ecclesia in omne quod veraciter sapit sensum suum humiliter deprimit, ne scientia infletur, ne in requisitione occultorum tumeat, et perscrutari aliqua quae ultra", |
| "candidate_score": 0.666413, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_14", |
| "bdc_text": "Quod metuitur impius , et cuius causa deo illudere studet , hoc ipsum ei solet severire .", |
| "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_70", |
| "psc_text": "IBID.-- Timens Deum, et recedens a malo. 3. Deum timere quid sit. Bona malis admista reprobantur. --Deum timere est nulla, quae facienda sunt bona praeterire. Unde per Salomonem dicitur: Qui Deum timet, nihil negligit (Eccle. VII, 19) . Sed quia nonnulli sic bona quaedam faciunt, ut tamen a quibusdam malis minime suspendantur, bene postquam timens Deum dicitur, recedens quoque a malo perhibetur. Scriptum quippe est: Declina a malo, et fac bonum (Psal. XXXVI, 27) . Neque enim bona Deo accepta sunt, 19 quae ante ejus oculos malorum admistione maculantur. Hinc namque per Salomonem dicitur: Qui in uno offenderit, multa bona perdet (Eccle. IX, 18) . Hinc Jacobus attestatur dicens: Quicunque totam legem servaverit, offendat autem in uno, factus est omnium reus (Jac. II, 10) . Hinc Paulus ait: Modicum fermentum totam massam corrumpit (I Cor. V, 6) . [ Vet. III. ] Beatus igitur Job, ut ostendatur quam mundus in", |
| "candidate_score": 0.66603, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_14", |
| "bdc_text": "Quod metuitur impius , et cuius causa deo illudere studet , hoc ipsum ei solet severire .", |
| "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1879", |
| "psc_text": "latentem nequitiam hoc exercet apud se in cogitatione sua. Nec intuetur Dominus quantum quisque mali valeat facere, sed quantum velit. Et cum deest potestas foris, apud se tyrannus est, cui iniquitas dominatur intus, quia etsi exterius non affligit proximos, intrinsecus tamen habere potestatem appetit, ut affligat. Et quia omnipotens Deus corda pensat, jam in ejus oculis impius egit quod cogitavit. Ad hoc autem conditor noster latere nos voluit finem nostrum, ut dum incerti sumus quando moriamur, semper ad mortem parati inveniamur. Unde recte postquam dictum est: Cunctis diebus suis impius superbit, adjungit: Et numerus annorum incertus est tyrannidis ejus. Ac si aperte diceretur: Cur quasi de certo extollitur, cujus vita sub poena incertitudinis tenetur? Sed omnipotens Deus prave agentibus non solum ventura supplicia reservat, sed eorum corda hic etiam ubi delinquunt poenis implicat, ut eo ipso quo peccant semetipsos feriant, ut semper trepidi semperque suspecti mala ab aliis pati metuant,", |
| "candidate_score": 0.664281, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_14", |
| "bdc_text": "Quod metuitur impius , et cuius causa deo illudere studet , hoc ipsum ei solet severire .", |
| "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_908", |
| "psc_text": "hujus mundi prospera appetit, 199 eo audenter etiam adversa contemnit, recte dicitur: Salvum faciet de gladio oris eorum et de manu violenti pauperem. Ac si aperte diceretur: Sic in se Deus mentes humilium solidat, ut eas ad perpetrandam nequitiam nec blandimenta suasionum pertrahant, nec dolores suppliciorum frangant. Spes quippe in aeternitatem animum erigit, et idcirco nulla mala exterius quae tolerat sentit. Unde et subditur: Et erit egeno spes. Ad cujus spei videlicet fructum eum pauper pervenerit, omnis elatus obmutescit. Unde et adhuc subditur: Iniquitas autem contrahet os suum. Nunc enim malus bonis derogat, et recta quae agere negligit. haec in aliis obtrectando lacerare non cessat. Sed tunc iniquitas os suum contrahit, cum justis quanta suppetat gloria retributionis agnoscit. Tunc enim ei loqui contra bonos non vacat, quia malorum suorum digna retributione linguam tormenta ligant. Unde bene, Anna prophetante, dicitur: Pedes sanctorum suorum servabit, et impii in tenebris conticescent (I Reg.", |
| "candidate_score": 0.66423, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_14_16", |
| "bdc_text": "Quod metuitur impius , et cuius causa deo illudere studet , hoc ipsum ei solet severire . Redeunt ad vos nunc Rodolphus Hospinianus , Lemannus et Groningerus puto . Duos priores habeo familiariter notor , priusertim .", |
| "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_70", |
| "psc_text": "IBID.-- Timens Deum, et recedens a malo. 3. Deum timere quid sit. Bona malis admista reprobantur. --Deum timere est nulla, quae facienda sunt bona praeterire. Unde per Salomonem dicitur: Qui Deum timet, nihil negligit (Eccle. VII, 19) . Sed quia nonnulli sic bona quaedam faciunt, ut tamen a quibusdam malis minime suspendantur, bene postquam timens Deum dicitur, recedens quoque a malo perhibetur. Scriptum quippe est: Declina a malo, et fac bonum (Psal. XXXVI, 27) . Neque enim bona Deo accepta sunt, 19 quae ante ejus oculos malorum admistione maculantur. Hinc namque per Salomonem dicitur: Qui in uno offenderit, multa bona perdet (Eccle. IX, 18) . Hinc Jacobus attestatur dicens: Quicunque totam legem servaverit, offendat autem in uno, factus est omnium reus (Jac. II, 10) . Hinc Paulus ait: Modicum fermentum totam massam corrumpit (I Cor. V, 6) . [ Vet. III. ] Beatus igitur Job, ut ostendatur quam mundus in", |
| "candidate_score": 0.662476, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_14_16", |
| "bdc_text": "Quod metuitur impius , et cuius causa deo illudere studet , hoc ipsum ei solet severire . Redeunt ad vos nunc Rodolphus Hospinianus , Lemannus et Groningerus puto . Duos priores habeo familiariter notor , priusertim .", |
| "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1677", |
| "psc_text": "originem, stude, quia et per beatum Job, qui dolens dicitur, passiones Domini ejusque corporis, id est sanctae Ecclesiae designantur, et amici ejus haereticorum tenent speciem, qui, ut saepe jam diximus (Maxime praefat., c. 6, n. 15), Deum dum defendere nituntur, offendunt. Qui dum ficte consulunt, sanctorum mentem fortiter affligunt; nec tamen per cuncta quae loquuntur a veritatis cognitione desipiunt, sed plerumque et stultis prudentia, et fictis vera permiscent, ut dum ex veritate aliquid praerogant, facile ad falsitatem trahant. Unde amici quoque beati Job modo despicabilia, modo autem mira sunt quae loquuntur; quae tamen sanctus vir aliquando reprobando convincit, aliquando vero approbando suscipit, atque ad usum rectitudinis pertrahit etiam quae ab eis recta, sed non recte proferuntur. Itaque inopiam suam despicientes despicit, atque in sterquilinio corpore positus, in quanto virtutum culmine apud se sedeat ostendit, cum nil esse praesentis vitae divitias memorat, quos abundare et reprobis narrat, dicens: CAPUT II [", |
| "candidate_score": 0.658751, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_13_15", |
| "bdc_text": "omnia huc tendunt , ut in extremis et animi redigantur , cui populi . Quod metuitur impius , et cuius causa deo illudere studet , hoc ipsum ei solet severire . Redeunt ad vos nunc Rodolphus Hospinianus , Lemannus et Groningerus puto .", |
| "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2161", |
| "psc_text": "sunt plerique qui extremum esse judicium verbo tenus sciunt, sed perverse agendo testantur quia nesciunt. Quia enim hoc non formidat ut debet, necdum cognovit cum quanto turbine terroris adveniat. Si enim pensare pondus tremendi examinis nosset, irae diem utique timendo praecaveret. Faciem quoque gladii fugere est animadversionis districtae sententiam prius quam appareat placare. Vitari namque terror judicis non nisi ante judicium potest. Modo non cernitur, sed precibus placatur. Cum vero in illo tremendo examine sederit, et videri potest, et placari jam non potest, quia facta pravorum, quae diu sustinuit tacitus, simul omnia reddet iratus. Unde necesse est nunc timere judicem, cum necdum judicium exercet, cum diu sustinet, cum mala adhuc tolerat quae videt, ne cum semel manum in retributione ultionis excusserit, tanto in judicio districtius feriat, quanto ante judicium diutius exspectavit. LIBER DECIMUS QUINTUS. In quo XX et XXI capitum libri Job explicatio brevis absolvitur. 469 [ Vet. et Rec.", |
| "candidate_score": 0.658268, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_13_15", |
| "bdc_text": "omnia huc tendunt , ut in extremis et animi redigantur , cui populi . Quod metuitur impius , et cuius causa deo illudere studet , hoc ipsum ei solet severire . Redeunt ad vos nunc Rodolphus Hospinianus , Lemannus et Groningerus puto .", |
| "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1677", |
| "psc_text": "originem, stude, quia et per beatum Job, qui dolens dicitur, passiones Domini ejusque corporis, id est sanctae Ecclesiae designantur, et amici ejus haereticorum tenent speciem, qui, ut saepe jam diximus (Maxime praefat., c. 6, n. 15), Deum dum defendere nituntur, offendunt. Qui dum ficte consulunt, sanctorum mentem fortiter affligunt; nec tamen per cuncta quae loquuntur a veritatis cognitione desipiunt, sed plerumque et stultis prudentia, et fictis vera permiscent, ut dum ex veritate aliquid praerogant, facile ad falsitatem trahant. Unde amici quoque beati Job modo despicabilia, modo autem mira sunt quae loquuntur; quae tamen sanctus vir aliquando reprobando convincit, aliquando vero approbando suscipit, atque ad usum rectitudinis pertrahit etiam quae ab eis recta, sed non recte proferuntur. Itaque inopiam suam despicientes despicit, atque in sterquilinio corpore positus, in quanto virtutum culmine apud se sedeat ostendit, cum nil esse praesentis vitae divitias memorat, quos abundare et reprobis narrat, dicens: CAPUT II [", |
| "candidate_score": 0.656919, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_19", |
| "bdc_text": "Hospinianus ita est elegans , studiosus , pius , modestus et doctus quoque adolescens , ut nullius ingenio ac moribus iam diu perinde sim delectatus .", |
| "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_849", |
| "psc_text": "sed non bibit, quia ingenium quidem intelligentiae accipit, sed tamen veritatis sententias cognoscere legendo contemnit; scit quia intelligere studendo praevaleat, sed ab omni doctrinae studio fastidiosus cessat. Divitiae quoque mentis, sunt verba sacrae locutionis; sed has divitias stultus oculis aspicit, et in ornamenti sui usum minime assumit, quia verba legis audiens, magna quidem esse considerat, sed ad comprehendenda haec nullo studio amoris elaborat. At contra alius sitim habet, ingenium non habet; amor ad meditandum pertrahit, sensus hebetudo contradicit; et saepe hoc in divinae legis eruditione quandoque studendo intelligit, quod per negligentiam ingeniosus nescit. Hujus ergo stulti divitias sitientes bibunt, dum praecepta Dei, quae ingeniosi fastidientes nesciunt, hebetes amantes assequuntur. In his nimirum tenebras hebetudinis illustrat oculus amoris; nam hoc tardioribus sitis aperit, quod velocioribus fastidium claudit. Qui et idcirco ad intelligentiae alta perveniunt, quia agere quae intellexerunt, vel minima nulla contemnunt; et dum sensum manibus adjuvant, sese ultra altitudinem ingeniosorum", |
| "candidate_score": 0.655492, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_13_15", |
| "bdc_text": "omnia huc tendunt , ut in extremis et animi redigantur , cui populi . Quod metuitur impius , et cuius causa deo illudere studet , hoc ipsum ei solet severire . Redeunt ad vos nunc Rodolphus Hospinianus , Lemannus et Groningerus puto .", |
| "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1730", |
| "psc_text": "quoniam gentes Dominus multiplicat et perdit, quia nascuntur quotidie morituri; et subversas in integrum restituit, quia resurgent qui fuerint mortui. Quod tamen melius accipimus si hoc qualiter in earum mente agitur sentiamus. Multiplicat enim gentes et perdit, quia eas et per fecunditatem sobolis extendit, et tamen in propria infidelitate derelinquit. Sed subversas in integrum restituit, quia quas in infidelitatis casu reliquerat quandoque ad fidei statum reducit. Quibus videlicet in mentis integritate restitutis, antiquus ille populus, qui fidelis Deo esse videbatur, reprobatus, corde repulsus est, ut sua perfidia deceptus contra ipsum post insurgeret quem ante praedicavit. Sequitur: CAPUT XIX. VERS. 24, 25.-- Qui immutat cor principum populi terrae, et decipit eos, ut frustra incedant per invium. Palpabunt quasi in tenebris, et non in luce, et errare eos faciet quasi ebrios. 30. Judaeorum obcaecatio erga Christum humana quidem patientem, sed divina ostendentem. --Cor enim principum terrae immutatum est cum in Judaea summi", |
| "candidate_score": 0.653983, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_2_4", |
| "bdc_text": "atque optime d. Bullingere , nihil admodum haberem , quod ad vos scriberem . Etenim videntur iam omnia silere et plerique clam loquere , quod iam pridem machinati sunt . Spes est nihilominus fore , ut in suis consiliis deprehensi pudefiant .", |
| "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1103", |
| "psc_text": "nimis taciti cum nonnulla injusta patiuntur, eo in acriorem dolorem prodeunt, quo ea quae sustinent non loquuntur. Nam si illatas molestias lingua tranquille diceret, a conscientia dolor emanaret. Vulnera enim clausa plus cruciant, quia cum putredo, quae intrinsecus fervet, ejicitur, ad salutem dolor aperitur. Plerumque nimis taciti dum quorumdam mala respiciunt, et tamen in silentio 241 linguam premunt, quasi conspectis vulneribus usum medicaminis subtrahunt. Eo enim mortis auctores fiunt, quo virus quod poterant ejicere loquendo noluerunt. Unde et immoderatum silentium si in culpa non esset, propheta non diceret: Vae mihi quia tacui (Isai. VI, 5) . 61. Lingua per disciplinam retineatur, et ex necessitate laxetur. --Quid ergo inter haec, nisi studiose lingua sub magni moderaminis libratione frenanda est, non insolubiliter obliganda, ne aut laxata in vitium defluat, aut restricta etiam ab utilitate torpescat? Hinc namque per quemdam dicitur: Sapiens tacebit usque ad tempus (Eccli. XX, 7) , ut nimirum cum", |
| "candidate_score": 0.650589, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_3_5", |
| "bdc_text": "Etenim videntur iam omnia silere et plerique clam loquere , quod iam pridem machinati sunt . Spes est nihilominus fore , ut in suis consiliis deprehensi pudefiant . Belginae res ita habent , ut necesse est habere , ubi Hispani in poenis perfidiores anteantur .", |
| "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1102", |
| "psc_text": "linguae vitia incaute fugimus, occulte deterioribus implicamur. Nam saepe dum ab eloquio immoderate compescimur, grave multiloquium in corde toleramus, ut eo plus cogitationes in mente ferveant, quo illas violenta custodia indiscreti silentii angustat; et plerumque tanto latius diffluunt, quanto se esse securiores aestimant, quia foris a reprehensoribus non videntur. Unde mens nonnunquam in superbiam tollitur, eosque quos loquentes audit quasi infirmos conspicit. Cumque os corporis claudit, quantum se vitiis superbiendo aperiat non agnoscit. Linguam etenim premit, cogitationem erigit; et cum se per negligentiam minime considerat, tanto apud se cunctos liberius, quanto et secretius accusat. [ Vet. XXVI. ] Plerumque autem nimis taciti cum nonnulla injusta patiuntur, eo in acriorem dolorem prodeunt, quo ea quae sustinent non loquuntur. Nam si illatas molestias lingua tranquille diceret, a conscientia dolor emanaret. Vulnera enim clausa plus cruciant, quia cum putredo, quae intrinsecus fervet, ejicitur, ad salutem dolor aperitur. Plerumque nimis taciti dum quorumdam mala", |
| "candidate_score": 0.648908, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_17_19", |
| "bdc_text": "Hospinianum tertium vix novi . Omnes puto bonos et pios , propterea , quod ne de tertino quidem quicquam rescire potui , quod scire nollem . Hospinianus ita est elegans , studiosus , pius , modestus et doctus quoque adolescens , ut nullius ingenio ac moribus iam diu perinde sim delectatus .", |
| "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_849", |
| "psc_text": "sed non bibit, quia ingenium quidem intelligentiae accipit, sed tamen veritatis sententias cognoscere legendo contemnit; scit quia intelligere studendo praevaleat, sed ab omni doctrinae studio fastidiosus cessat. Divitiae quoque mentis, sunt verba sacrae locutionis; sed has divitias stultus oculis aspicit, et in ornamenti sui usum minime assumit, quia verba legis audiens, magna quidem esse considerat, sed ad comprehendenda haec nullo studio amoris elaborat. At contra alius sitim habet, ingenium non habet; amor ad meditandum pertrahit, sensus hebetudo contradicit; et saepe hoc in divinae legis eruditione quandoque studendo intelligit, quod per negligentiam ingeniosus nescit. Hujus ergo stulti divitias sitientes bibunt, dum praecepta Dei, quae ingeniosi fastidientes nesciunt, hebetes amantes assequuntur. In his nimirum tenebras hebetudinis illustrat oculus amoris; nam hoc tardioribus sitis aperit, quod velocioribus fastidium claudit. Qui et idcirco ad intelligentiae alta perveniunt, quia agere quae intellexerunt, vel minima nulla contemnunt; et dum sensum manibus adjuvant, sese ultra altitudinem ingeniosorum", |
| "candidate_score": 0.647628, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_2_4", |
| "bdc_text": "atque optime d. Bullingere , nihil admodum haberem , quod ad vos scriberem . Etenim videntur iam omnia silere et plerique clam loquere , quod iam pridem machinati sunt . Spes est nihilominus fore , ut in suis consiliis deprehensi pudefiant .", |
| "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1102", |
| "psc_text": "linguae vitia incaute fugimus, occulte deterioribus implicamur. Nam saepe dum ab eloquio immoderate compescimur, grave multiloquium in corde toleramus, ut eo plus cogitationes in mente ferveant, quo illas violenta custodia indiscreti silentii angustat; et plerumque tanto latius diffluunt, quanto se esse securiores aestimant, quia foris a reprehensoribus non videntur. Unde mens nonnunquam in superbiam tollitur, eosque quos loquentes audit quasi infirmos conspicit. Cumque os corporis claudit, quantum se vitiis superbiendo aperiat non agnoscit. Linguam etenim premit, cogitationem erigit; et cum se per negligentiam minime considerat, tanto apud se cunctos liberius, quanto et secretius accusat. [ Vet. XXVI. ] Plerumque autem nimis taciti cum nonnulla injusta patiuntur, eo in acriorem dolorem prodeunt, quo ea quae sustinent non loquuntur. Nam si illatas molestias lingua tranquille diceret, a conscientia dolor emanaret. Vulnera enim clausa plus cruciant, quia cum putredo, quae intrinsecus fervet, ejicitur, ad salutem dolor aperitur. Plerumque nimis taciti dum quorumdam mala", |
| "candidate_score": 0.646919, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_3_5", |
| "bdc_text": "Etenim videntur iam omnia silere et plerique clam loquere , quod iam pridem machinati sunt . Spes est nihilominus fore , ut in suis consiliis deprehensi pudefiant . Belginae res ita habent , ut necesse est habere , ubi Hispani in poenis perfidiores anteantur .", |
| "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_370", |
| "psc_text": "nescimus ubi posuerunt eum (Joan. XX, 2) . Solum quippe corpus Domini quaesitura venerat, et quasi totum simul Dominum tultum deplorat. An ergo et hoc in loco totum pro parte dicatur incertum est. 23. Nec sermo sit praeceps, nec post debitum silentium indiscretus. --Sed tamen hoc, quod diu tacuerunt, et quandoque loquendo reprobati sunt, neglecte praetereundum non est. Sunt namque nonnulli qui et loqui praecipitanter incipiunt, et effrenate coepta effrenatius exsequuntur. Et sunt nonnulli qui tarde quidem loqui inchoant, sed semel inchoantes, habere modum locutionis ignorant. Amici igitur beati Job dolorem videntes, diu tacuerunt; sed tarde inchoantes, indiscrete locuti sunt, quia parcere dolenti noluerunt. Tenuerunt linguam, ne praepropere inciperet; sed incipientem semel nequaquam moderati sunt, ne se ex consolatione usque ad contumelias effrenaret. Et bona quidem intentione ad consolandum venerant; sed hoc, quod pia mens mundum Deo obtulit, locutio praecipitata vitiavit. Scriptum quippe est: Si recte offeras, non recte autem", |
| "candidate_score": 0.646632, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_16_18", |
| "bdc_text": "Duos priores habeo familiariter notor , priusertim . Hospinianum tertium vix novi . Omnes puto bonos et pios , propterea , quod ne de tertino quidem quicquam rescire potui , quod scire nollem .", |
| "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1060", |
| "psc_text": "eos discretionis arte et convenienter diligere, et salubriter odio habere, quatenus sic sciat per amorem odium surgere, ut valeamus eos verius per odium amare. Hinc rursum per Moysen dicitur: Qui dixerit patri suo et matri suae, Nescio vos, et fratribus suis, Ignoro illos, et nescierunt filios suos, hi custodierunt eloquium tuum et pactum tuum, et servaverunt judicia tua (Deut. XXXIII, 9) . Ille enim scire Deum familiarius appetit, qui prae amore pietatis nescire desiderat quos carnaliter scivit. 232 Gravi etenim damno scientia divina minuitur, si cum carnis notitia partitur. Extra cognatos ergo quisque ac proximos debet fieri, si vult parenti omnium verius jungi, quatenus eosdem quos propter Deum utiliter negligit tanto solidius diligat, quanto in eis affectum solubilem copulae carnalis ignorat. 42. Propinquis plus caeteris prodesse debemus, modo hinc noster ad Deum progressus nil retardetur. Qui debemus erga eos benigne affici, nec tamen ab itinere quod ad Deum ducit declinare.", |
| "candidate_score": 0.643803, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_2_4", |
| "bdc_text": "atque optime d. Bullingere , nihil admodum haberem , quod ad vos scriberem . Etenim videntur iam omnia silere et plerique clam loquere , quod iam pridem machinati sunt . Spes est nihilominus fore , ut in suis consiliis deprehensi pudefiant .", |
| "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_664", |
| "psc_text": "alios quia elevant, funditus ab omni spe conversionis eradicant. Cunctos autem vitia ad ima pertrahunt: sed tamen quidam eo ab his facilius redeunt, quo se in eis corruisse altius erubescunt. Et semper virtutes ad superna sublevant; sed nonnunquam quidam dum tumorem de virtute concipiunt, per ipsum tramitem ascensionis cadunt. Quia ergo potestas divinae irae minime cognoscitur, in cunctis necesse est ut sine cessatione timeatur. Sequitur: CAPUT XI [ Rec. VIII ]. VERS. 26.-- Nonne dissimulavi? nonne silui? nonne quievi? et venit super me indignatio. 17. Quae cogitando, loquendo, agendo peccare soleant in potestate constituti. --Quamvis quolibet in loco positi, cogitando, loquendo, agendo peccemus, tunc tamen per tria haec animus effrenatius rapitur, cum mundi hujus prosperitate sublevatur. Nam cum praeire se potestate caeteros conspicit, alta de se elate cogitans sentit. Et cum auctoritati vocis a nullo resistitur, lingua licentius per abrupta diffrenatur. Cumque facere quod libet, licet, juste sibi omne aestimat", |
| "candidate_score": 0.642562, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_23", |
| "bdc_text": "Etsi vero Lysemano quoque ex animo propter bonitatem modestiam et diligentiam cupio , nescio tamen , quo affectu animus feratur praecipue in Hospinianum , cuius mihi mores et vita supra modum volata hic sunt .", |
| "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_153", |
| "psc_text": "Ne forte peccaverint filii mei, et benedixerint Deo in cordibus suis. Ac si aperte diceretur: Nullum est bonum, quod foris agitur, si non pro eo intus ante Dei oculos innocentiae victima in ara cordis immolatur. [ Vet. XXXIX ]. Tota itaque virtute perspiciendus est fluvius operis, si purus emanat ex fonte cogitationis. Omni cura servandus est a malitiae pulvere oculus cordis; ne hoc, quod in actione rectum hominibus ostentat, apud semetipsum per vitium pravae intentionis intorqueat. 54. Ideo curandum, ne bona opera nostra pauca sint, aut indiscussa. --Curandum itaque est ne bona nostra pauca sint; curandum ne indiscussa; ne aut pauca agentes, inveniamur steriles; aut indiscussa relinquentes, vecordes. Neque enim unaquaeque vere virtus est, si mista aliis virtutibus non est. Unde recte ad Moysen dicitur: Sume tibi aromata, stacten et onycha, galbanum boni odoris, et thus lucidissimum; aequalis ponderis erunt omnia, faciesque thymiama compositum opere unguentarii, mistum diligenter et purum", |
| "candidate_score": 0.642211, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_23", |
| "bdc_text": "Etsi vero Lysemano quoque ex animo propter bonitatem modestiam et diligentiam cupio , nescio tamen , quo affectu animus feratur praecipue in Hospinianum , cuius mihi mores et vita supra modum volata hic sunt .", |
| "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_146", |
| "psc_text": "se ex latere ad vitium derivetur; quatenus quod inchoans aliter proposuerat, in actione longe aliter quam coeperat percurrat. Saepe enim bono operi dum laus humana obviat, mentem operantis immutat: quae quamvis quaesita non fuerat, tamen oblata delectat. Cujus 35 delectatione cum mens bene operantis resolvitur, ab omni intentionis intimae vigore dissipatur. Saepe se bene inchoatae nostrae justitiae, ex latere ira subjungit; et dum zelo rectitudinis immoderatius mentem turbat, cunctam quietis intimae salutem sauciat. Saepe gravitatem cordis, quasi ex latere subjuncta tristitia sequitur; atque omne opus quod mens bona intentione inchoat, haec velamine moeroris obumbrat. Quae et nonnunquam tanto tardius repellitur, quanto et pressae menti quasi serior famulatur. Saepe se bono operi laetitia immoderata subjungit; cumque plus mentem quam decet, hilarescere exigit, ab actione bona omne pondus gravitatis repellit. Quia enim bene etiam inchoantibus subesse in itinere laqueos Psalmista conspexerat, recte prophetico plenus spiritu dicebat: In via hac, qua ambulabam, absconderunt", |
| "candidate_score": 0.6393, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_23", |
| "bdc_text": "Etsi vero Lysemano quoque ex animo propter bonitatem modestiam et diligentiam cupio , nescio tamen , quo affectu animus feratur praecipue in Hospinianum , cuius mihi mores et vita supra modum volata hic sunt .", |
| "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_142", |
| "psc_text": "agere aestimat, subintrantia vitia nescientem necant. Tota itaque virtute muniendus est aditus mentis, ne quando eam insidiantes hostes penetrent foramine neglectae cogitationis. Hinc Salomon ait: Omni custodia serva cor tuum, quoniam ex ipso vita procedit (Prov. IV, 23) . Virtutes ergo quas a mus dignum est ut summopere ab intentionis origine pensemus, ne ex malo ortu prodeant, etiam si recta sunt quae ostentant. Unde hic quoque recte subjungitur: CAPUT XXXVI [ Vet. XXXVII, Rec. XIX ]. IBID.-- Dicebat enim: Ne forte peccaverint filii mei, et benedixerint Deo in cordibus suis. 50. Variae hostis insidiae; ut bona opera vitiet, in operis initio, in progressu, in fine. --Filii in cordibus maledicunt, cum recta nostra opera a non rectis cogitationibus prodeunt; cum bona in aperto exerunt, sed in occulto noxia moliuntur. Deo quippe maledicunt, cum mentes nostrae se de se aestimant habere quod sunt. Deo maledicunt, cum se et ab illo accepisse vires", |
| "candidate_score": 0.638745, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_23", |
| "bdc_text": "Etsi vero Lysemano quoque ex animo propter bonitatem modestiam et diligentiam cupio , nescio tamen , quo affectu animus feratur praecipue in Hospinianum , cuius mihi mores et vita supra modum volata hic sunt .", |
| "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_949", |
| "psc_text": "ut quietem funditus deserens, ignem in se superni amoris exstinguat. Quisquis ergo semetipsum Deo jam sacrificium obtulit, si perfecta desiderat, curet necesse est, ut non solum ad operationis se latitudinem, verum etiam ad culmina contemplationis extendat. [ Vet. XXVI. ] 57. Vita activa aliis, aliis contemplativa magis congruit. Alterutra cuique pro ingenio colenda. --Sed inter haec magnopere sciendum est, quia valde inter se diversae sunt conspersiones animorum. Nonnulli namque hominum ita otiosae mentis sunt, ut si eos labor occupationis excipiat, in ipsa operis inchoatione succumbant; et nonnulli ita inquieti sunt, ut si vacationem laboris habuerint, gravius laborent, quia tanto deteriores cordis tumultus tolerant, quanto eis licentius ad cogitationes vacat. Unde necesse est ut nec quieta mens ad exercitationem se immoderati operis 208 dilatet, nec inquieta ad studium contemplationis angustet. Saepe enim qui contemplari Deum quieti poterant, occupationibus pressi ceciderunt; et saepe qui occupati bene humanis usibus viverent, gladio suae quietis", |
| "candidate_score": 0.638212, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_3_5", |
| "bdc_text": "Etenim videntur iam omnia silere et plerique clam loquere , quod iam pridem machinati sunt . Spes est nihilominus fore , ut in suis consiliis deprehensi pudefiant . Belginae res ita habent , ut necesse est habere , ubi Hispani in poenis perfidiores anteantur .", |
| "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_665", |
| "psc_text": "loquendo, agendo peccemus, tunc tamen per tria haec animus effrenatius rapitur, cum mundi hujus prosperitate sublevatur. Nam cum praeire se potestate caeteros conspicit, alta de se elate cogitans sentit. Et cum auctoritati vocis a nullo resistitur, lingua licentius per abrupta diffrenatur. Cumque facere quod libet, licet, juste sibi omne aestimat licere, quod libet. Sed sancti viri cum mundi hujus potestate fulciuntur, tanto sub majore mentis disciplina se redigunt, quanto sibi per impatientiam potestatis suaderi illicita quasi licentius sciunt. Cor namque a consideranda sua gloria reprimunt, linguam ab immoderata 146 locutione restringunt, opus ab inquietudinis vagatione custodiunt. [ Vet. VI. ] Saepe enim qui in potestate sunt, ea quae recte faciunt, quia elate cogitant, amittunt; dumque se ad cuncta utiles aestimant, etiam impensae utilitatis sibi meritum damnant. Ut enim cujuslibet facta digniora sint, necesse est ut ei apud se semper indigna videantur, ne eadem bona actio agentis cor sublevet, et sublevando", |
| "candidate_score": 0.638157, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_23", |
| "bdc_text": "Etsi vero Lysemano quoque ex animo propter bonitatem modestiam et diligentiam cupio , nescio tamen , quo affectu animus feratur praecipue in Hospinianum , cuius mihi mores et vita supra modum volata hic sunt .", |
| "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_217", |
| "psc_text": "inter illatas miserias subsistendi constantiam perdunt. [ Vet XVII.] 29. Job utrumque cavit. Mos nutriendi vel abscidendi capillos tempore afflictionis. --Beatus itaque Job, quia verae philosophiae regulam tenuit, contra utraque mira se aequitatis arte servavit; ut nec dolorem non sentiens, flagella sperneret; nec rursum ultra modum dolorem sentiens, contra judicium flagellantis insaniret. Cunctis enim rebus perditis, cunctis liberis amissis, surrexit, scidit vestimenta sua, et tonso capite corruens in terram, adoravit. Quod vestimenta scidit, quod tonso capite in terram corruit, monstrat nimirum quia flagelli dolorem sensit. Quod vero adjicitur, adoravit, aperte ostenditur, quia et in dolore positus contra flagellantis judicium non excessit. Nec omnino ergo non motus est, ne Deum ipsa insensibilitate contemneret; nec rursum omnino motus est, ne nimis dolendo peccaret. Sed quia duo sunt praecepta charitatis, Dei videlicet amor, et proximi; ut dilectionem proximi exsolveret, impendit filiis luctum; ne dilectionem Dei desereret, explevit inter gemitus orationem. Solent nonnulli in", |
| "candidate_score": 0.637133, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_23", |
| "bdc_text": "Etsi vero Lysemano quoque ex animo propter bonitatem modestiam et diligentiam cupio , nescio tamen , quo affectu animus feratur praecipue in Hospinianum , cuius mihi mores et vita supra modum volata hic sunt .", |
| "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_118", |
| "psc_text": "ergo dolens videt, quam sit aeternum quod perdidit, invenit salubre consilium, temporale hoc despicere quod percurrit; et quo magis crescit consilii scientia, ut peritura 29 deserat, eo augetur dolor, quod necdum ad mansura pertingat. Unde bene per Salomonem dicitur: Qui apponit scientiam, apponit dolorem (Eccles. I, 18) . Qui enim scit jam summa quae adhuc non habet, magis de infimis in quibus retinetur dolet. 35. In terra Hus, id est, in consilio habitant. --Recte ergo in terra Hus habitare Job dicitur, quia in scientiae consilio electi uniuscujusque dolens animus tenetur. Intuendum quoque est quam nullus dolor mentis sit in actione praecipitationis. Qui enim sine consiliis vivunt, qui se ipsos rerum eventibus praecipites deserunt, nullo interim cogitationum dolore fatigantur. Nam qui solerter in vitae consilio figit mentem, caute sese in omni actione circumspiciendo considerat; et ne ex re quae agitur repentinus finis adversusque subripiat, hunc prius molliter posito pede cogitationis palpat;", |
| "candidate_score": 0.636277, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_23", |
| "bdc_text": "Etsi vero Lysemano quoque ex animo propter bonitatem modestiam et diligentiam cupio , nescio tamen , quo affectu animus feratur praecipue in Hospinianum , cuius mihi mores et vita supra modum volata hic sunt .", |
| "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1511", |
| "psc_text": "in aliis cernimus, valde necesse est ut et exsultationem nostrae formidini, et formidinem nostrae exsultationi misceamus, quatenus et de alienis provectibus charitas gaudeat, et de suis infirmitatibus conscientia contremiscat. Sed cum fraterno proveatu reficimur, cum districtionem super nos interni judicis ex ipso nostro torpore pensamus, quid restat nisi ut ad discutiendum se animus redeat, et quidquid in se reprobum, quidquid pravum deprehendit, affligat? Unde et apte subjungitur: Et poenae militant in me. Consideratis quippe Dei testibus, poenae in nobis militant, quia dum miranda illorum facta conspicimus, vitam nostram, quae ex eorum nobis comparatione displicet, studiosa afflictione cruciamus; ut quidquid in nobis polluerunt opera, diluant lamenta; et si quid adhuc culpa delectationis inquinat, poena moeroris tergat. Beatus igitur Job, 330 quia vitam patrum praecedentium conspicit, quid in se gemere debeat subtilius agnoscit. Sed magni doloris magisterio, dum sua plangit, ad lamenta nos instruit: ut quo virtutes in aliis cernimus, eo apud", |
| "candidate_score": 0.635377, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_23", |
| "bdc_text": "Etsi vero Lysemano quoque ex animo propter bonitatem modestiam et diligentiam cupio , nescio tamen , quo affectu animus feratur praecipue in Hospinianum , cuius mihi mores et vita supra modum volata hic sunt .", |
| "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1866", |
| "psc_text": "Ezechias quoque rex cum, molestia corporis afflictus, ad extremitatem pervenisset vitae, in oratione compunctus dixit: Obsecro, Domine, memento, quaeso, quomodo ambulaverim coram te in veritate et in corde perfecto (Isai. XXXVIII, 3) . Nec tamen Dominus 406 hanc confessionem perfectionis ejus despexit, aut renuit, quem mox in suis precibus exaudivit. Ecce Pharisaeus se justificavit in opere, et Ezechias justum se esse asseruit etiam in cogitatione, atque unde ille offendit, inde iste Dominum placavit. Cur itaque hoc, nisi quia omnipotens Deus singulorum verba a cogitationibus pensat, et in ejus auribus superba non sunt quae humili corde proferuntur? Unde beatus Job, cum sua opera protulit, contra Deum nullo modo tumuit, quia ea quae veraciter fecerat humiliter dixit. Sed solent haeretici errorum suorum dictis vera aliqua permiscere, et amici beati Job quamvis in reprehensione ejus omnimodo fallantur, possunt tamen et quaedam vera dicere, quae ex illius assiduitate didicerunt. Quorum dicta si omnia refutanda", |
| "candidate_score": 0.634748, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_3_5", |
| "bdc_text": "Etenim videntur iam omnia silere et plerique clam loquere , quod iam pridem machinati sunt . Spes est nihilominus fore , ut in suis consiliis deprehensi pudefiant . Belginae res ita habent , ut necesse est habere , ubi Hispani in poenis perfidiores anteantur .", |
| "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1426", |
| "psc_text": "hominis lapsum qui refrenandae. Menti etsi justa, tamen dura caecitas. --Sed cum haec ante mentis oculos continua cogitatione revolvimus, duris taciti quaestionibus urgemur, cur omnipotens Deus condidit quem periturum esse praescivit? cur is qui summe potens et summe bonus est nequaquam voluit hominem talem facere qui perire non posset? Cum vero haec tacita mens interrogat, pavet ne ipso interrogationis ausu in superbiam erumpat, seque humiliter comprimit, et cogitationes restringit. Sed eo gravius affligitur, quo inter mala quae sustinet etiam de conditionis suae abscondito intellectu cruciatur. Unde hic quoque apte subjungitur: Cum dixero, Nequaquam ita loquar, commuto faciem meam, et dolore torqueor. Nequaquam quippe ita nos debere loqui dicimus cum, nostrae infirmitatis modum ex inquisitione transeuntes, nosmetipsos pavore reprehendimus, et supernae reverentiae consideratione refrenamus. In qua refrenatione scilicet mentis nostrae facies commutatur, quia quae prius non capiens audenter summa requirebat, infirmitatem suam postmodum agnoscens, venerari inchoat quod ignorat. Sed in ipsa", |
| "candidate_score": 0.634667, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_3_5", |
| "bdc_text": "Etenim videntur iam omnia silere et plerique clam loquere , quod iam pridem machinati sunt . Spes est nihilominus fore , ut in suis consiliis deprehensi pudefiant . Belginae res ita habent , ut necesse est habere , ubi Hispani in poenis perfidiores anteantur .", |
| "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_691", |
| "psc_text": "longius duximus, ipsa jam eorum verba subtiliter pensemus. Sequitur: CAPUT XII [ Vet. XII, Rec. XI ]. CAP. IV. VERS. 1, 2.-- Respondens autem Eliphaz Themanites, dixit: Si coeperimus loqui tibi, forsitan moleste accipies. 29. Haereticorum verba blanda primum, post aspera. --Jam superius dicta sunt quae his vocabulorum interpretationibus exprimantur. Quia ergo festine ad indiscussa tendimus, prolata replicare devitamus. Hoc itaque est solerter intuendum, quod ii qui haereticorum speciem tenent, loqui molliter inchoant, dicentes: Si coeperimus loqui tibi, forsitan moleste accipies. Exasperare quippe haeretici auditores suos in exordio locutionis suae metuunt, ne vigilanter audiantur, eorumque valde tristitiam declinant, ut negligentiam capiant. Et pene semper blanda sunt quae proponunt; sed aspera quae prosequendo subinferunt. Unde et nunc amici Job a reverentia mansuetae locutionis incipiunt, sed usque ad jacula asperrimae invectionis erumpunt; quia et radices spinarum molles sunt, sed tamen ex ipsa sua mollitie proferunt unde pungunt. Sequitur: CAPUT XIII. VERS. 2.--", |
| "candidate_score": 0.634596, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_23", |
| "bdc_text": "Etsi vero Lysemano quoque ex animo propter bonitatem modestiam et diligentiam cupio , nescio tamen , quo affectu animus feratur praecipue in Hospinianum , cuius mihi mores et vita supra modum volata hic sunt .", |
| "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1757", |
| "psc_text": "per opera insinuat, animam suam in manibus portat. Sed cum justus quisque nec se dijudicando, nec bona opera ostendendo, utilitati proximorum proficit, per hoc quod egerit, ad verba doloris redit. Unde recte nunc dicitur: Quare lacero carnes meas dentibus meis, et animam meam porto in manibus meis? Id est, cur me vel districte coram hominibus dijudico, vel quid appetam in opere ostendo, si utilitati proximorum nec mala dijudicando, nec bona ostendendo proficio? Sed tamen justi etiam, cum haec dicunt, nunquam a praebendo proximis bono exemplo deficiunt. Unde adhuc coram amicis suis beatus Job virtutem patientiae exhibens et ostendens ait: CAPUT XXXIV [ Rec. XVII. ] VERS. 15.-- Etiamsi occiderit me, in ipso sperabo. 47. Justus Deum etiam in adversis laudat. --Nunquam est patientiae virtus in prosperis. Ille autem vere est patiens, qui et adversis atteritur, et tamen a spei suae rectitudine non curvatur. De reprobi namque sensu scriptum est: Et", |
| "candidate_score": 0.633037, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_23", |
| "bdc_text": "Etsi vero Lysemano quoque ex animo propter bonitatem modestiam et diligentiam cupio , nescio tamen , quo affectu animus feratur praecipue in Hospinianum , cuius mihi mores et vita supra modum volata hic sunt .", |
| "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_591", |
| "psc_text": "in domo sit, ne despectus in publico. Exquirit quid sibi sufficiat, quid necessitas subjectorum petat; atque ut sufficienter jura patronatus subditis expleat, patronos quaerit quibus ipse famuletur; sed his dum familiariter jungitur, eorum procul dubio causis implicatur, quibus saepe consentit in illicitis, et mala quae propter semetipsum non appetit, committit propter alia quae non derelinquit. Nam saepe dum honorem suum in hoc mundo imminui trepidat, ea apud majores personas approbat, quae jam per proprium judicium damnat. Is dum sollicite cogitat, quid patronis debeat, quid subjectis; quid sibi augeat, quid affectibus prosit, quasi tanta frequentia turbarum premitur, quanta curarum importunitate laceratur. [ Vet. XXXIV.] 58. Soli secum sunt qui vitia subegerunt. --At contra sancti viri, quia nihil hujus mundi appetunt, nullis procul dubio in corde tumultibus premuntur; omnes quippe inordinatos desideriorum motus a cubili cordis, manu sanctae considerationis ejiciunt, et quia transitoria cuncta despiciunt, ex his nascentes cogitationum insolentias non patiuntur.", |
| "candidate_score": 0.632778, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_23", |
| "bdc_text": "Etsi vero Lysemano quoque ex animo propter bonitatem modestiam et diligentiam cupio , nescio tamen , quo affectu animus feratur praecipue in Hospinianum , cuius mihi mores et vita supra modum volata hic sunt .", |
| "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_959", |
| "psc_text": "35). Hinc est enim quod is quem legio daemonum Domino jubente dereliquit, ad Salvatoris sui pedes residet, verba doctrinae percipit, et de regione sua simul discedere cum salutis auctore concupiscit; sed tamen ei ipsa quae salutem contulit Veritas dicit: Revertere primum in domum 210 tuam, et narra quanta tibi fecerit Dominus. Cum enim quamlibet parum de divina cognitione percipimus, redire ad humana jam nolumus, et proximorum necessitatibus onerari recusamus; quietem contemplationis quaerimus, nihilque aliud, nisi hoc quod sine labore reficit, amamus. Sed sanatos nos Veritas ad domum mittit, narrare quae nobiscum acta sunt praecipit, ut videlicet prius mens exsudet in opere, et postmodum refici debeat per contemplationem. [ Rec. XVIII. ] 61. Contemplationis et actionis figurae Rachel et Lia, Maria et Martha. Vitae activae magna merita, contemplativae potiora. --Hinc est quod Jacob pro Rachel servit, et Liam accipit, eique dicitur Non est consuetudinis in terra nostra ut minores ante tradamus", |
| "candidate_score": 0.631843, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_19", |
| "bdc_text": "Hospinianus ita est elegans , studiosus , pius , modestus et doctus quoque adolescens , ut nullius ingenio ac moribus iam diu perinde sim delectatus .", |
| "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_848", |
| "psc_text": "conatur. Sed armatus venit, quando bona alia intacta deserens, latenter alia corrumpit. Nam saepe quosdam in intellectu non tentat, eisque in sacri eloquii meditatione non obviat; sed tamen eorum vitam in operatione supplantat, qui dum de scientiae virtute laudantur, nequaquam suorum operum damna respiciunt; cumque in favoris delectationem animus ducitur, vitae suae vulneribus non medetur. Hunc ergo armatus hostis rapuit, quem fraude tectus in alia deserens, ex alia parte superavit. Sequitur: CAPUT X. IBID.-- Et bibent sitientes divitias ejus. 12. Saepe hebes hoc in divinae legis eruditione studendo intelligit, quod per negligentiam ingeniosus nescit. --Saepe stultus habet interni liquoris fontem, sed non bibit, quia ingenium quidem intelligentiae accipit, sed tamen veritatis sententias cognoscere legendo contemnit; scit quia intelligere studendo praevaleat, sed ab omni doctrinae studio fastidiosus cessat. Divitiae quoque mentis, sunt verba sacrae locutionis; sed has divitias stultus oculis aspicit, et in ornamenti sui usum minime assumit, quia verba legis", |
| "candidate_score": 0.628818, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_4", |
| "bdc_text": "Spes est nihilominus fore , ut in suis consiliis deprehensi pudefiant .", |
| "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1695", |
| "psc_text": "Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum (Joan. I, 1) . Habet autem Deus consilium et intelligentiam: consilium videlicet, quia disponit sua; intelligentiam, quia cognoscit nostra. [ Vet. V. ] Potest quoque consilii nomine ipsa occulti judicii mora signari, ut quod aliquando tardius delinquentes percutit, non quia iniquorum culpa non conspicitur, sed ut damnationis eorum sententia, quae pro agenda poenitentia differtur, quasi tarda ex consilio prodire videatur. Quod ergo foris quandoque aperta sententia indicat, hoc apud omnipotentem Dominum ante saecula in consilio latebat. Sequitur: CAPUT IX [ Rec. V ]. VERS. 14.-- Si destruxerit, nemo est qui aedificet; si incluserit hominem, nullus est qui aperiat. 12. Deus humanam mentem destruit ab ea recedendo. Qui male agit conscientiam sibi carcerem facit. --Omnipotens Deus humanum cor destruit cum relinquit, aedificat dum replet. Neque enim humanam mentem debellando destruit, sed recedendo, quia ad perditionem suam sufficit sibi dimissa. Unde plerumque fit ut", |
| "candidate_score": 0.624365, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_4", |
| "bdc_text": "Spes est nihilominus fore , ut in suis consiliis deprehensi pudefiant .", |
| "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_651", |
| "psc_text": "mens mundo mortua quiescit. --Sicut enim sepulcrum locus est quo absconditur corpus, ita divina contemplatio quoddam sepulcrum mentis est, quo absconditur anima. Quasi enim huic adhuc mundo vivimus, cum mente in eum foras vagamur; sed mortui in sepulcro abscondimur, cum mortificati exterius, in secreto internae contemplationis celamur. Sancti igitur viri ab importunitate desideriorum temporalium, a tumultu inutilium curarum, a clamore perstrepentium perturbationum, semetipsos sacri verbi gladio mortificare non desinunt, atque intus ante Dei faciem in sinu mentis abscondunt. Unde bene per Psalmistam dicitur: Abscondes eos in abscondito vultus tui, a conturbatione hominum (Psal. XXX, 21) . Quod quamvis perfecte postmodum fiat, etiam nunc ex magna parte agitur, cum a temporalium desideriorum tumultibus delectatione in interiora rapiuntur; 143 ut mens eorum dum in amorem Dei tota tenditur, nulla inutili perturbatione laceretur. Hinc est quod Paulus per contemplationem mortuos et quasi in sepulcro absconditos discipulos viderat, quibus dicebat: Mortui enim estis, et", |
| "candidate_score": 0.620159, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_13", |
| "bdc_text": "omnia huc tendunt , ut in extremis et animi redigantur , cui populi .", |
| "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1197", |
| "psc_text": "Quid vero hoc loco somnia vel visiones accipimus, nisi imaginationes ultimi districtique examinis? quod jam utcunque per timorem cernimus, sed tamen ut est veraciter non videmus. Sancti itaque viri, ut diximus, ad cordis semper secreta redeunt, cum ab hoc mundo vel ultra votum prospera, vel ultra vires adversa patiuntur; atque, externis laboribus fessi, quasi stratum vel lectulum, cubilia mentis petunt. Sed dum quibusdam imaginationibus cogitationum quam sint subtilia divina judicia conspiciunt, quasi in ipsa strati sui requie somnii visione turbantur. Contemplantur enim quam districtus judex veniat, qui, dum vi immensae magnitudinis cordium secreta illuminat, omnes ante oculos culpas reducat. Pensant quanta illa sit verecundia, in conspectu tunc totius humani generis, angelorum omnium, archangelorumque confundi. Perpendunt qui post confusionem cruciatus maneat, cum et reatus animum immortaliter morientem et indeficienter deficientem carnem gehenna consumat. Cum itaque tam pavida imaginatione mens quatitur, quid aliud quam in stratu triste somnium videtur? Dicat ergo: Si", |
| "candidate_score": 0.619266, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_4", |
| "bdc_text": "Spes est nihilominus fore , ut in suis consiliis deprehensi pudefiant .", |
| "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_118", |
| "psc_text": "ergo dolens videt, quam sit aeternum quod perdidit, invenit salubre consilium, temporale hoc despicere quod percurrit; et quo magis crescit consilii scientia, ut peritura 29 deserat, eo augetur dolor, quod necdum ad mansura pertingat. Unde bene per Salomonem dicitur: Qui apponit scientiam, apponit dolorem (Eccles. I, 18) . Qui enim scit jam summa quae adhuc non habet, magis de infimis in quibus retinetur dolet. 35. In terra Hus, id est, in consilio habitant. --Recte ergo in terra Hus habitare Job dicitur, quia in scientiae consilio electi uniuscujusque dolens animus tenetur. Intuendum quoque est quam nullus dolor mentis sit in actione praecipitationis. Qui enim sine consiliis vivunt, qui se ipsos rerum eventibus praecipites deserunt, nullo interim cogitationum dolore fatigantur. Nam qui solerter in vitae consilio figit mentem, caute sese in omni actione circumspiciendo considerat; et ne ex re quae agitur repentinus finis adversusque subripiat, hunc prius molliter posito pede cogitationis palpat;", |
| "candidate_score": 0.614971, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_13", |
| "bdc_text": "omnia huc tendunt , ut in extremis et animi redigantur , cui populi .", |
| "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1972", |
| "psc_text": "--Omne quod transit breve est, etiam si tardius terminari videatur. In mortis autem semita, per quam non revertimur, ambulamus, non quod ad vitam carnis minime resurgendo reducimur, sed quod ad labores hujus vitae mortalis, vel ad conquirenda laboribus praemia, iterum non venimus. CAPUT XXVIII [ Vet. XV, Rec. X ]. CAP. XVII, VERS. 1.-- Spiritus meus attenuabitur. 32. Boni brevem vitam, longam vero mali sibi pollicentur. --Attenuatur spiritus timore judicii, quia electorum mentes quo amplius extremo judicio propinquare se sentiunt, eo ad discutiendas semetipsas terribilius contremiscunt, et si quas in se carnales unquam cogitationes inveniunt, poenitentiae ardore consumunt, nec cogitationes suas dilatari carnali voluptate permittunt, quia eo semetipsos dijudicantes subtilius feriunt, quo districtum judicem praestolantur vicinum. Unde fit ut propinquum sibi semper exitum suspicentur. Nam reproborum mentes idcirco multa nequiter agunt, quia hic se vivere diutius arbitrantur. Justorum ergo attenuatur spiritus, sed crassescit iniquorum. Quo enim per elationem tument, eo", |
| "candidate_score": 0.613106, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_4", |
| "bdc_text": "Spes est nihilominus fore , ut in suis consiliis deprehensi pudefiant .", |
| "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_963", |
| "psc_text": "contemplatus ait: Et similitudo manus hominis subtus pennas eorum erat (Ezech. X, 21) . Quid enim per pennas animalium, nisi contemplationes possumus sentire sanctorum, quibus ad summa transvolant, et terrena deserentes, sese in coelestibus librant? Quid per manus, nisi operationes accipimus? Quia cum in proximi amore se dilatant, bona quae praevalent etiam corporaliter administrant. Sed manus eorum sub pennis sunt, quia actionis suae opera virtute contemplationis vincunt. [ Vet. XXIX. ] 62. Sepulcri nomine requies aeterna potest intelligi. --Potest etiam per sepulcrum non solum in hac vita nostra contemplatio, sed requies aeternae et intimae retributionis intelligi; in qua tanto verius quiescitur, quanto in nobis corruptionis vita perfectius necatur. In abundantia ergo sepulcrum 211 ingreditur, qui post congesta vitae praesentis opera, mutabilitati suae plene mortuus, in secreto veri luminis occultatur. Unde et per Psalmistam dicitur: Abscondes eos in abdito vultus tui, a conturbatione hominum (Psal. XXX, 21) . Quod bene etiam", |
| "candidate_score": 0.61131, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_13", |
| "bdc_text": "omnia huc tendunt , ut in extremis et animi redigantur , cui populi .", |
| "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1384", |
| "psc_text": "fervor spiritus Quos alternantes cogitationum motus in animo bene Psalmista intuens, ait: Ascendunt usque ad coelos, et descendunt usque ad abyssos (Psal. CVI, 26) . Usque ad coelos quippe ascendimus cum summa penetramus; sed ad abyssos usque descendimus, cum repente a contemplationis culmine per turpia tentamenta dejicimur. Motus itaque animi dum inter vota et vitia alternant, nimirum sibi certitudinem exauditionis obnubilant. Recte ergo dicitur: Et cum invocantem me exaudierit, non credo quod exaudierit vocem meam, quia mens ex ipsa sua mutabilitate fit trepida; et per hoc quod nolens patitur, repulsam se abjectamque suspicatur. 30. Judicii extremi severitas. Maxime in eos quos diu Dei patientia toleravit. --Libet intueri vir sanctus quanta se subtilitate dijudicat, ne quid in illo divina judicia reprehendant. Infirmitatem namque suam intuens, ait: Quantus ergo sum ego qui respondeam ei, et loquar verbis meis cum eo? [Rec. XII. ] De justitiae suae meritis non confidens, sed ad solam", |
| "candidate_score": 0.607277, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_13", |
| "bdc_text": "omnia huc tendunt , ut in extremis et animi redigantur , cui populi .", |
| "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_586", |
| "psc_text": "terrenas mentes per exhortationis suae consilium ad coelestia pertrahunt. An terrae consul non erat, qui dicebat: De virginibus autem praeceptum Domini non habeo, consilium autem do (I Cor. VII, 25) ? Et iterum: Beatior erit, si sic permanserit, secundum meum consilium (Ibid., 40) . Bene autem subditur: CAPUT XXX [ Rec. XXVIII. ] IBID.-- Qui aedificant sibi solitudines. 57. Turbam tumultuantem in se gestant. Luxuriae deditus, iracundus, avarus, superbus, curis saecularibus deserviens. --Omnes enim, qui vel illicita appetunt, vel in hoc mundo videri aliquid volunt, densis cogitationum tumultibus in corde comprimuntur; dumque desideriorum turbas intra se excitant, prostratam mentem pede miserae frequentationis calcant. Alius namque juri se luxuriae subdidit, atque ante mentis oculos schemata turpium perpetrationum fingit: et cum effectus non tribuitur operis, hoc crebrius agitur intentione cogitationis. Voluptatis perfectio quaeritur, et concussus enerviter animus, hinc inde et sollicitus et caecatus, occasionem nequissimae expletionis rimatur. Mens itaque haec quasi quemdam", |
| "candidate_score": 0.607103, |
| "ce_score": null |
| } |
| ] |
| }, |
| { |
| "rank": 12, |
| "cf_id": "cf025", |
| "work_id": "077_Gregorius-I_Epistolae", |
| "max_score": 0.671578, |
| "ce_confirmed": false, |
| "evidence": [ |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_21_23", |
| "bdc_text": "promovissem eum quibiscunque potuissem modis , non sine prospe , fuisse me praeclare de republica meriturum . Rogo ergo , ut , quantisper officium fecerit , faciet autem uti confido semper eum vel mea causa quam commenda possimum omnes habeati . Etsi vero Lysemano quoque ex animo propter bonitatem modestiam et diligentiam cupio , nescio tamen , quo affectu animus feratur praecipue in Hospinianum , cuius mihi mores et vita supra modum volata hic sunt .", |
| "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1926", |
| "psc_text": "ipsius apta detur occasio. Nam hoc cognito, quid facturi sunt qui, nulla existente causa, jam sigillum in substantia ipsius, quantum dicitur, nitebantur imponere. Nunquid non illos videtur ratio ad faciem adjuvare, et ad hoc illis justam quasi praebere materiam? Si dixerint: Domno imperatori commendatae sunt, negligere non possumus, periculi nostri interest, res in tutum facimus, quousque domnus imperator Constantinopolim duci praeceperit. Dic, rogo, quid ad haec facturus sum, quando homini habenti potestatem paterna videtur commendatio concordare? Me enim conjurat ut ita eas ordinari provideam, quatenus aut in Romana civitate sint, aut de Sicilia non tollantur, et ille id agit ut eas nulla nec huc deducendi, nec illis sit ratio retinendi. Vos autem, in quantum potestis, malis hominibus obviate. Earum substantiam propter Deum omnipotentem, velut propriam, defendite; et si adhuc licet, quomodo omnis occasio removeatur violentiae in praedicti viri domni Venantii testamento providete. Si autem ita placet ut palatio commendentur, mihi", |
| "candidate_score": 0.671578, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_22_24", |
| "bdc_text": "Rogo ergo , ut , quantisper officium fecerit , faciet autem uti confido semper eum vel mea causa quam commenda possimum omnes habeati . Etsi vero Lysemano quoque ex animo propter bonitatem modestiam et diligentiam cupio , nescio tamen , quo affectu animus feratur praecipue in Hospinianum , cuius mihi mores et vita supra modum volata hic sunt . Spero etiam eum nihil simulavisse , ut nec alios receperit .", |
| "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1791", |
| "psc_text": "Commissam eidem ac Joanni episcopo Theodori episcopi causam. Gregorius Domitiano episcopo metropolitano. Quam magnae charitatis sit in mente vestra sinceritas, etiam res ipsa testatur, quod dilectionis affectum 1078 quem coram positis exhibetis servare absentibus non cessatis. Proinde multum nos ad diligendum gloriosum Leontium communem filium epistolarum vestrarum testificatio provocavit, quia dum illum sanctitati vestrae in amicitiis indicastis esse conjunctum, qualis jam sit ostenditur, scilicet quia bono viro nisi bonus homo placere non potuit. Et ideo non immerito diligendus est, qui vobis invenitur familiariter conjunctus. Idem autem gloriosus vir in Sicilia se retinuit, et ad Romanam urbem necdum venit. In his tamen quae ei pro publica utilitate serenissimorum dominorum jussione mandata sunt, in quantum ratio sinit, minime suffragari distulimus. Gloriosum enim Gregorium expraefectum, vel alios qui in septis ecclesiasticis residebant, hortari studiose curavimus, ut exire et rationes suas exponere debuissent. Qui egredientes cum Marco viro magnifico Scribone, qui ad exhibitionem eorum", |
| "candidate_score": 0.668595, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_21_23", |
| "bdc_text": "promovissem eum quibiscunque potuissem modis , non sine prospe , fuisse me praeclare de republica meriturum . Rogo ergo , ut , quantisper officium fecerit , faciet autem uti confido semper eum vel mea causa quam commenda possimum omnes habeati . Etsi vero Lysemano quoque ex animo propter bonitatem modestiam et diligentiam cupio , nescio tamen , quo affectu animus feratur praecipue in Hospinianum , cuius mihi mores et vita supra modum volata hic sunt .", |
| "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_48", |
| "psc_text": "quantae hoc audaciae est, quod apud Deum pro populo locum intercessoris obtineo, cui familiarem me esse per vitae meritum non agnosco? Qua in re est mihi adhuc aliud gravius formidandum, quia sicut cuncti liquido novimus, cum is qui displicet, ad intercedendum mittitur, irati ad deteriora animus provocatur. Et valde pertimesco ne commissa mihi plebs fidelium reatus mei additamento depereat, cujus nunc usque delicta Dominus aequanimiter tolerabat. Cum vero utcunque hunc timorem supprimo, et consolatam mentem ad pontificalis operis studia accingo, considerata ipsa rei immensitate deterreor. (Cf. Joan. Diac. l. II, c. 3.) 508 Perpendo quippe quod omni cura vigilandum est ut rector cogitatione sit mundus, operatione praecipuus, discretus in silentio, utilis in verbo, singulis compassione proximus, prae cunctis contemplatione suspensus, bene agentibus per humilitatem socius, contra delinquentium vitia per zelum justitiae erectus. Quae videlicet cuncta dum subtili studeo inquisitione perscrutari, ipsa me in singulis latitudo considerationis angustat. Nam sicut praedixi,", |
| "candidate_score": 0.667791, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_21_23", |
| "bdc_text": "promovissem eum quibiscunque potuissem modis , non sine prospe , fuisse me praeclare de republica meriturum . Rogo ergo , ut , quantisper officium fecerit , faciet autem uti confido semper eum vel mea causa quam commenda possimum omnes habeati . Etsi vero Lysemano quoque ex animo propter bonitatem modestiam et diligentiam cupio , nescio tamen , quo affectu animus feratur praecipue in Hospinianum , cuius mihi mores et vita supra modum volata hic sunt .", |
| "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1613", |
| "psc_text": "PATRICIUM. Hilarium commendat, ut ejus patrocinium suscipiat. Gregorius Asclepiadoto patricio in Galliis. Qui terrenis regibus adhaerent, quantum eis praestandi locus conceditur, tanto debent in causis mercedis proniores existere, ut fructu boni operis et hic eorum quibus serviunt gratia perfruantur, et coelestis regni aulam introire postea mereantur. Unde licet hoc diligere, et in hoc vos esse confidamus intentos; verumtamen quia paternum alloquium aliquid bonis mentibus semper addit, hortamur ut quoties congruum juvandi tempus astiterit, nequaquam quod operandum vobis est differatis. Nam qui fratrem luctu relevat, oppressum erigit, moerentem consolatur, ab illo sibi retribui, cui totum impendit, non dubitet, qui ait: Quod uni ex minimis istis fecistis, mihi fecistis (Matth. XXV, 40) . Quia igitur Hilarius praesentium portitor, pro eo quod frustra contra se quorumdam perhibet inimicitias exarsisse, vestrae se tuitioni nostra petiit epistola commendari, certus quod, patrocinantibus vobis, cujusquam contra rationem adversitas ei nocere non valeat, idcirco paterno gloriam vestram salutantes", |
| "candidate_score": 0.664842, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_21_23", |
| "bdc_text": "promovissem eum quibiscunque potuissem modis , non sine prospe , fuisse me praeclare de republica meriturum . Rogo ergo , ut , quantisper officium fecerit , faciet autem uti confido semper eum vel mea causa quam commenda possimum omnes habeati . Etsi vero Lysemano quoque ex animo propter bonitatem modestiam et diligentiam cupio , nescio tamen , quo affectu animus feratur praecipue in Hospinianum , cuius mihi mores et vita supra modum volata hic sunt .", |
| "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1813", |
| "psc_text": "si, quod non credimus, gravari frustra in aliquo senseritis, apud praedictum gloriosum virum agere vos, episcopali modestia servata, necesse est, ut verbum quod ei per Azimarchum virum magnificum scribonem praebuit, custodire debeat ac servare, atque illum irrationabiliter affligi vel sustinere dispendium minime patiatur. Ita ergo fraternitas vestra se erga eum sollicitam curet ostendere, et in ejus se causis secundum Deum studeat exhibere, ut et sacerdotale in vobis subsidium et paternam inveniat charitatem. EPISTOLA LVIII. AD BONIFACIUM REGIENSEM EPISCOPUM. Gregorii cum Ecclesia sua causam absque dilatione finiat ipsiusve homines habeat commendatos. Gregorius Bonifacio episcopo Regiensi. Sacerdotali procul dubio convenit gravitati ut si quas Ecclesiae suae causas habuerit, aut pacifica eas ordinatione, si fieri potest, aut certe judicio interveniente sine mora definiat, ut, sublata e medio contentionis materia, sola illi cum filiis suis pacis possit concordia permanere. Indicavit itaque nobis gloriosus filius noster Gregorius expraefecto, quod inter se et Ecclesiam vestram de", |
| "candidate_score": 0.664331, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_21_23", |
| "bdc_text": "promovissem eum quibiscunque potuissem modis , non sine prospe , fuisse me praeclare de republica meriturum . Rogo ergo , ut , quantisper officium fecerit , faciet autem uti confido semper eum vel mea causa quam commenda possimum omnes habeati . Etsi vero Lysemano quoque ex animo propter bonitatem modestiam et diligentiam cupio , nescio tamen , quo affectu animus feratur praecipue in Hospinianum , cuius mihi mores et vita supra modum volata hic sunt .", |
| "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1795", |
| "psc_text": "Sed debet gloria vestra meminisse quia nunquam epistolas meas pro commendatione alicujus accepit, nisi ut protectionem vestram, favente justitia, praestaretis. Et quia de eodem Libertino tota simul provincia gratias referebat, indicavi. Nam vel quis esset, vel quales causas habuerit, neque unquam professus sum, nec hactenus subtiliter scio. Nam si in ista causa cautionis culpabilis invenitur, et de aliis causis quid pro se alleget nescio, unum hoc tamen bene atque constanter novi, quia et si quam in rebus publicis fraudem fecit, substantia ejus caedi debuit, non libertas. Nam in hoc quod liberi caeduntur, ut taceam quod omnipotens Deus offenditur, ut taceam quod vestra opinio vehementer gravatur, piissimi tamen imperatoris nostri omnino tempora fuscantur. Hoc enim inter reges gentium et imperatores Romanorum distat, quia reges gentium domini servorum sunt, imperator vero Romanorum dominus liberorum. Unde et vos quidquid agitis, prius quidem servata justitia, deinde custodita per omnia libertate agere debetis. Scriptum est:", |
| "candidate_score": 0.664087, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_21_23", |
| "bdc_text": "promovissem eum quibiscunque potuissem modis , non sine prospe , fuisse me praeclare de republica meriturum . Rogo ergo , ut , quantisper officium fecerit , faciet autem uti confido semper eum vel mea causa quam commenda possimum omnes habeati . Etsi vero Lysemano quoque ex animo propter bonitatem modestiam et diligentiam cupio , nescio tamen , quo affectu animus feratur praecipue in Hospinianum , cuius mihi mores et vita supra modum volata hic sunt .", |
| "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1364", |
| "psc_text": "omnibus indiscrete impendenda. Gregorius Romano defensori. Pervenit ad nos quia quidam homines minorem omnimodo discretionem tenentes, in suis nos periculis implicari desiderant, atque ita volunt ab ecclesiasticis personis defendi, ut ipsae quoque personae ecclesiasticae ex eorum culpa teneantur. Idcirco praesenti te praeceptione admoneo, et per te fratrem et coepiscopum nostrum domnum Joannem, vel caeteros qui interesse possunt; ut patrocinia ecclesiastica, sive mea suscipiatis scripta, sive etiam minime fuerint directa, sub tanto moderamine debeatis impendere, quatenus (Grat. 14, q. 6, c. 3) si qui in furtis publicis implicati sunt, a nobis non videantur injuste defendi ne opinionem male agentium ex indiscretae defensionis ausu in nos ullo modo transferamus; sed quantum decet Ecclesiam, admonendo, verbum intercessionis adhibendo, quibus valetis succurrite, ut et illis opem feratis, et opinionem sanctae Ecclesiae non inquinetis. (Cf. Joan. Diac. l. IV, c. 56.) 949 EPISTOLA XXVIII. AD ANTONIUM SUBDIACONUM, ET DOMETIUM ABBATEM. Concordiae reconciliationem xenodochium inter et", |
| "candidate_score": 0.663842, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_21_23", |
| "bdc_text": "promovissem eum quibiscunque potuissem modis , non sine prospe , fuisse me praeclare de republica meriturum . Rogo ergo , ut , quantisper officium fecerit , faciet autem uti confido semper eum vel mea causa quam commenda possimum omnes habeati . Etsi vero Lysemano quoque ex animo propter bonitatem modestiam et diligentiam cupio , nescio tamen , quo affectu animus feratur praecipue in Hospinianum , cuius mihi mores et vita supra modum volata hic sunt .", |
| "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_356", |
| "psc_text": "ut ex me aliquid serenissimis principibus dicatur, sed magis ex se agat dilectio tua, quatenus, oblatis in sacello consuetudinibus, honores mereatur accipere. Si quid tamen potueris de eo mitius agere, maximam mercedem habebis. Sed ita fac ut labor ejus quo hic ad nos fatigatus est, vacuus non sit. Si vero in eadem causa difficile aliquid esse perspexeris, etiam quia per me hoc postulet, indicare 620 debes, et cujus bonitatis, cujus modestiae sit atque sapientiae serenissimis Dominis intimare. EPISTOLA LIV. INCIPIT EPISTOLA SANCTI LICINIANI EPISCOPI DE LIBRO REGULARUM, AD SANCTUM GREGORIUM PAPAM URBIS ROMAE DIRECTA. Librum Regulae pastoralis laudat: objicit tamen non fore qui sacra mysteria celebrent, nisi ordinentur nonnunquam minus periti. Libros in Job, aliosve morales a Gregorio conscriptos postulat. Domino beatissimo papae Gregorio Licinianus episcopus. Librum Regularum a sanctitate tua editum, et ad nos divina gratia opitulante perlatum, tanto libentius legimus, quanto in eo spiritales regulas inesse cognoscimus. Quis", |
| "candidate_score": 0.662585, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_22_24", |
| "bdc_text": "Rogo ergo , ut , quantisper officium fecerit , faciet autem uti confido semper eum vel mea causa quam commenda possimum omnes habeati . Etsi vero Lysemano quoque ex animo propter bonitatem modestiam et diligentiam cupio , nescio tamen , quo affectu animus feratur praecipue in Hospinianum , cuius mihi mores et vita supra modum volata hic sunt . Spero etiam eum nihil simulavisse , ut nec alios receperit .", |
| "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1282", |
| "psc_text": "et tremisses duos quos a memorato diacono accepisse dictus est meritus sit, addere ei quod justum videris debeas, sciens tuis rationibus imputandum. EPISTOLA XXXIII. AD DOMINICUM. Modestiam illius, charitatem, atque apostolicae sedis reverentiam laudat. Gregorius Dominico episcopo Carthaginensi. Scripta sanctitatis vestrae, quae latore praesentium deferente suscepimus, ita sacerdotalem modestiam loquebantur, ut auctoris sui corporalem nobis quodammodo praesentiam blandirentur. Nec enim sermo rarus aliquid officit, ubi manet in animis continuus dilectionis affectus. 921 Magna autem charitatis virtus est, dilecte frater, quae sinceritatis suae vinculo alterna mutuo affectu corda constringit, et ea a gratiae non sinit compage dissolvi: disjuncta conjungit, unita custodit, et ignotos sibi imagine reddit cognitos per amorem. Quisquis igitur in hujus cardine mentem figit, eum de supernae patriae habitaculo cujuslibet adversitatis impulsio non evellit, quoniam quocunque se verterit, a mandatorum limine non excedit. Unde et in ejusdem charitatis laude per egregium praedicatorem dicitur: Quae est vinculum perfectionis (Coloss. III,", |
| "candidate_score": 0.659004, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_20_22", |
| "bdc_text": "Nisi obligatus vobis esset , quamvis potius egissem , quam eum vobis eripi passus fuissem . promovissem eum quibiscunque potuissem modis , non sine prospe , fuisse me praeclare de republica meriturum . Rogo ergo , ut , quantisper officium fecerit , faciet autem uti confido semper eum vel mea causa quam commenda possimum omnes habeati .", |
| "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1795", |
| "psc_text": "Sed debet gloria vestra meminisse quia nunquam epistolas meas pro commendatione alicujus accepit, nisi ut protectionem vestram, favente justitia, praestaretis. Et quia de eodem Libertino tota simul provincia gratias referebat, indicavi. Nam vel quis esset, vel quales causas habuerit, neque unquam professus sum, nec hactenus subtiliter scio. Nam si in ista causa cautionis culpabilis invenitur, et de aliis causis quid pro se alleget nescio, unum hoc tamen bene atque constanter novi, quia et si quam in rebus publicis fraudem fecit, substantia ejus caedi debuit, non libertas. Nam in hoc quod liberi caeduntur, ut taceam quod omnipotens Deus offenditur, ut taceam quod vestra opinio vehementer gravatur, piissimi tamen imperatoris nostri omnino tempora fuscantur. Hoc enim inter reges gentium et imperatores Romanorum distat, quia reges gentium domini servorum sunt, imperator vero Romanorum dominus liberorum. Unde et vos quidquid agitis, prius quidem servata justitia, deinde custodita per omnia libertate agere debetis. Scriptum est:", |
| "candidate_score": 0.658755, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_22_24", |
| "bdc_text": "Rogo ergo , ut , quantisper officium fecerit , faciet autem uti confido semper eum vel mea causa quam commenda possimum omnes habeati . Etsi vero Lysemano quoque ex animo propter bonitatem modestiam et diligentiam cupio , nescio tamen , quo affectu animus feratur praecipue in Hospinianum , cuius mihi mores et vita supra modum volata hic sunt . Spero etiam eum nihil simulavisse , ut nec alios receperit .", |
| "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1420", |
| "psc_text": "in hac vita volentes nolentesque sustinemus. Quis contra haec quaerendus est, nisi adjutor in opportunitatibus in tribulatione? Valde autem libenter accepi quod tua me charitas de sua dubitatione requisivit, an Orientis Ecclesiae fidem atque doctrinam sanctae memoriae Leonis papae sequantur, ne fortasse earum sensus inter semetipsas pro trium capitulorum defensione divisus sit. Unde certam dilectionem tuam esse desidero, quia praedictae sanctissimae Orientis Ecclesiae uno sensu, una doctrina fidem ejusdem sanctae memoriae Leonis tenent, sanctamque Chalcedonensem synodum ita nobiscum custodiunt atque venerantur, ut nullus esse episcopus reputetur, qui ejusdem synodi defensor sectatorque non fuerit. Hinc est enim ut quoties in quatuor praecipuis sedibus antistites ordinantur, synodales sibi epistolas vicissim mittant, in quibus se sanctam Chalcedonensem synodum cum aliis 967 generalibus synodis custodire fateantur; sicut et nos aversamur, atque anathemate plectendos ducimus, si qui de fide ejusdem synodi aliquid imminuere, vel aliquid in ea addere praesumunt. Nam synodus quae post eam generaliter", |
| "candidate_score": 0.658086, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_20_22", |
| "bdc_text": "Nisi obligatus vobis esset , quamvis potius egissem , quam eum vobis eripi passus fuissem . promovissem eum quibiscunque potuissem modis , non sine prospe , fuisse me praeclare de republica meriturum . Rogo ergo , ut , quantisper officium fecerit , faciet autem uti confido semper eum vel mea causa quam commenda possimum omnes habeati .", |
| "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_786", |
| "psc_text": "ipse confiteor. Nam si hoc vestra pietas taceat, causae clamant. Ego enim si fatuus non fuissem, ad ista toleranda quae inter Langobardorum gladios hoc in loco patior minime venissem. In ea autem re quam de Ariulpho perhibui, quia toto corde venire ad rempublicam paratus fuit, dum mihi non creditur, etiam mentitus esse reprehendor. Sed etsi sacerdos non sum, scio gravem esse hanc injuriam sacerdoti, ut veritati serviens, fallax credatur. Et dudum novi quoniam Nordulpho plus est creditum quam mihi, Leoni amplius quam mihi, et nunc eis qui esse ad medium videntur plus quam meis assertionibus credulitas impenditur. Et quidem si terrae meae captivitas per quotidiana momenta non excresceret, de despectione mea atque irrisione laetus tacerem. Sed et hoc me vehementer affligit, quia ego unde crimen falsitatis tolero, inde Italia quotidie ducitur sub Langobardorum jugo captiva. Dumque meis suggestionibus in nullo creditur, vires hostium immaniter excrescunt. Hoc tamen piissimo domino suggero,", |
| "candidate_score": 0.64324, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_20_22", |
| "bdc_text": "Nisi obligatus vobis esset , quamvis potius egissem , quam eum vobis eripi passus fuissem . promovissem eum quibiscunque potuissem modis , non sine prospe , fuisse me praeclare de republica meriturum . Rogo ergo , ut , quantisper officium fecerit , faciet autem uti confido semper eum vel mea causa quam commenda possimum omnes habeati .", |
| "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_196", |
| "psc_text": "velut mucronem gladii vibrantis exacuat. EPISTOLA LXXV. AD GENNADIUM, PATRICIUM, ET EXARCHUM PER AFRICAM. Gennadium impense laudat, quod non terreno consilio, sed ut Christiana religio propagetur, Gentes expugnet. De datis Romanae Ecclesiae patrimonio incolis gratias agit. Hilarium ejusdem patrimonii rectorem commendat. Gregorius Gennadio patricio et exarcho per Africam. Si non ex fidei merito (Grat. 23, q. 4), et Christianae religionis gratia tanta excellentiae vestrae bellicorum actuum prosperitas eveniret, non summopere miranda fuerant, cum sciamus etiam haec antiquis bellorum ducibus fuisse concessa. Sed cum futuras, 560 Deo largiente, victorias, non carnali providentia, sed magis orationibus praevenitis, fit ut hoc in stuporem veniat, quod gloria vestra non terreno consilio, sed Deo desuper largiente, descendat. Ubi enim meritorum vestrorum loquax non discurrit opinio? Quae et bella vos frequenter appetere, non desiderio fundendi sanguinis, sed dilatandae causa reipublicae, in qua Deum coli conspicimus, loquitur, quatenus Christi nomen per subditas gentes fidei praedicatione circumquaque discurrat.", |
| "candidate_score": 0.642331, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_20_22", |
| "bdc_text": "Nisi obligatus vobis esset , quamvis potius egissem , quam eum vobis eripi passus fuissem . promovissem eum quibiscunque potuissem modis , non sine prospe , fuisse me praeclare de republica meriturum . Rogo ergo , ut , quantisper officium fecerit , faciet autem uti confido semper eum vel mea causa quam commenda possimum omnes habeati .", |
| "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_759", |
| "psc_text": "fideli summae illius distributione, tum de rogis militum liberali manu factis. Gregorius Mauricio Augusto. Dominorum pietas, quae suos consuevit misericorditer famulos continere, ita benigna hic subventione resplenduit, ut cunctorum debilium inopia largitatis ejus sit consolatione sublevata. Pro qua re lacrymabili prece omnes deposcimus ut omnipotens Deus qui clementiae vestrae ad hoc corda compunxit, incolume in amoris sui constantia dominorum servet imperium, ut victorias eorum in cunctis gentibus auxilio suae majestatis extendat. Triginta itaque libras auri, quas confamulus meus Busa detulit Scribo, sacerdotibus, egenisque, et aliis fideliter erogavit. Et quia quaedam in hanc urbem sanctimoniales feminae ex diversis provinciis venerunt, post captivitatem fugientes, ex quibus, quantum locorum possibilitas recipit, aliquae in monasteriis datae sunt, quae vero in eis minime capi potuerunt, singulariter degentes inopem vitam ducunt, placuit ut hoc quod caecis, truncis, aliisque debilibus superesse posset, eis erogari debuisset, dummodo non solum dominorum misericordiam indigentes indigenae, sed advenientes etiam peregrini susciperent.", |
| "candidate_score": 0.641922, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_3_5", |
| "bdc_text": "Etenim videntur iam omnia silere et plerique clam loquere , quod iam pridem machinati sunt . Spes est nihilominus fore , ut in suis consiliis deprehensi pudefiant . Belginae res ita habent , ut necesse est habere , ubi Hispani in poenis perfidiores anteantur .", |
| "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1173", |
| "psc_text": "VII, 8; Luc. XI, 12) . Hac itaque fulti certitudine, de ejusdem Redemptoris nostri misericordia nihil ambigere, sed spe debemus indubitata praesumere. Nec enim muneris sui largitate frustrabitur, sed vires obtinendi prorsus indulget, qui velle concessit. Nam jam hoc ipsum desideranter appetere donum est. Quia tamen ita de gratia debemus superna praesumere, ut non simus negligentes in oratione vel opere, voce ejusdem Veritatis exprimitur: Oportet semper orare, et non deficere (Luc. XVIII, 1) . Petamus igitur orando, quaeramus legendo, pulsemus operando. Sit igitur mens vigilans, sit undique suspecta, sit ubique sollicita, ut insidiantis possit semper laqueos praecavere. Sed quia quanto hostis noster cautum contra se unumquemque cognoscit, tanto corda sibi resistentium subtili molitur arte subvertere, omnipotentem Dommum assiduis lacrymis et deprecatione poscamus, ut nos veneni ejus non sinat infectione corrumpi; sed contra certamina et latentes suggestiones quas ingerit potentiae suae nos scuto circumtegat; in quo jacula illius illisa frangantur, et", |
| "candidate_score": 0.636075, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_5_7", |
| "bdc_text": "Belginae res ita habent , ut necesse est habere , ubi Hispani in poenis perfidiores anteantur . Albanus scribitur novisse ad convivium Egmundanum , Hornium , Megensem atque detinavi nominisse captivos . Putantur in Hispaniam mittendi .", |
| "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_961", |
| "psc_text": "Mariniani animos relevemus. EPISTOLA XXXV. AD ANTHEMIUM SUBDIACONUM. Pecuniam mittit in captivorum redemptionem, cui studiose jubet incumbere. Gregorius Anthemio subdiacono nostro Neapolitano. Quantus dolor, quantaque sit nostro cordi afflictio de his quae in partibus Campaniae contigerunt, dicere non possumus, sed ex calamitatis magnitudine potes ipse colligere. Ea de re pro remedio captivorum qui tenti sunt solidos experientiae tuae per horum portitorem Stephanum virum magnificum transmisimus, admonentes ut omnino debeas esse sollicitus, ac strenue peragas, et liberos homines quos ad redemptionem suam sufficere non posse cognoscis, tu eos festines redimere. Qui vero servi fuerint, et dominos eorum ita pauperes esse compereris, ut eos redimere non assurgant, et hos quoque comparare non desinas. Pariter etiam et servos Ecclesiae qui tua negligentia perierunt curabis redimere. Quoscunque autem redemeris, subtiliter notitiam, quae nomina eorum, vel quis ubi maneat, sive quid agat, seu unde sit, contineat, facere modis omnibus studebis, quam tecum possis afferre cum", |
| "candidate_score": 0.629067, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_7_9", |
| "bdc_text": "Putantur in Hispaniam mittendi . Captus etiam scribitur Antverpianus consul . Omnes dicti tres principes tertius egregie papismum defenderunt , primus etiam pro re festo .", |
| "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_540", |
| "psc_text": "De episcopis vero qui se suspendere visi sunt, aliam epistolam feci, quam cum eis ostendi feceris, eos non ambigo de superstitione suae superbiae apud fraternitatem tuam poenitentiam acturos. Subtiliter autem mihi et breviter indicastis, vel de Agone rege, vel de Francorum regibus quae gesta sunt. Peto ut fraternitas vestra quae adhuc recognoverit, mihi modis omnibus innotescat. Si autem videritis quia cum patricio nihil facit Ago Langobardorum rex, de nobis ei promittite, quia paratus sum in causa ejus impendere, si ipse utiliter aliquid cum republica voluerit ordinare. EPISTOLA III. AD CONSTANTIUM EPISCOPUM. Nullam a Constantio datam de tribus capitulis cautionem. Chalcedonensis synodi fidem in Romana Ecclesia integram servari. Divisis proinde episcopis ad unitatem redeundum. Gregorius Constantio episcopo Mediolanensi. Pervenit ad nos quod quidam episcopi vestrae dioecesis exquirentes occasionem potius quam invenientes, sese scindere a fraternitatis vestrae unitate tentaverint, dicentes te apud Romanam urbem in trium capitulorum damnationem cautionem fecisse. Quod videlicet", |
| "candidate_score": 0.626192, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_15_17", |
| "bdc_text": "Redeunt ad vos nunc Rodolphus Hospinianus , Lemannus et Groningerus puto . Duos priores habeo familiariter notor , priusertim . Hospinianum tertium vix novi .", |
| "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_828", |
| "psc_text": "mihi de te dictavit charitas feci; ut librum Regulae Pastoralis, quem in episcopatus mei exordio scripsi, et libros quos in expositionem beati Job jamdudum me fecisse cognovisti, sanctitati tuae communi filio Probino presbytero veniente transmitterem. Et tuae quidem caritati in eo opere tertiae et quartae partis 778 Codices non transmisi, quia eos solummodo ex eisdem partibus Codices jam monasteriis dedi. Hos itaque sanctitas tua studiose percurrat, et peccata mea studiosius defleat, ne mihi culpae gravioris sit quod quasi scire videor quod agere praetermitto. In hac vero Ecclesia quantis causarum tumultibus premor, ipsa charitati tuae epistolae meae brevitas innotescit, quando ei parum loquor, quem magis omnibus diligo. EPISTOLA L. AD JOANNEM ABBATEM. Ad monasterium sancti Andreae proficiscatur, vitiosos coerciturus ac puniturus. Gregorius Joanni abbati de Regio. Ea quae ad correptionem religiosarum pertinent personarum nos praeterire nec decet, nec convenit. Pervenit itaque ad nos in monasterio sancti Andreae, quod juxta Vulcanum est", |
| "candidate_score": 0.617994, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_13", |
| "bdc_text": "omnia huc tendunt , ut in extremis et animi redigantur , cui populi .", |
| "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1022", |
| "psc_text": "Euntes ibant et flebant, mittentes semina sua (Psal. CXXV, 6) . Ad cujus rei fructum nos provocans, subdidit: Venientes autem venient in exsultatione, portantes manipulos suos. Vigilemus itaque, et relinquentes terrena negotia, coelestibus anhelemus. Et quae retro sunt obliviscentes, in ea quae ante sunt nosmetipsos enixius extendamus (Philip. III, 13). Mens nostra in saeculari varietate non diffluat; sed tota in unum currat atque confluat finem, quem mira suavitate David respexerat, cum dicebat: Unam petii a Domino, hanc requiram: ut inhabitem in domo Domini omnibus diebus vitae meae (Psal. XXVI, 4) . Hoc amore liquefiant boni corda rectoris. In his se mens tota suspendat. Dum adhuc in terris sumus positi, frequens a nobis lacrymarum imber in coelo compunctionis nube fructificet. Tunc enim bene atque vere, dilecte mi frater, ad proximorum dilectionem descendimus, si in dilectione Dei ex toto corde, ex tota anima et mente, atque ex totis viribus persistimus. 841 Xenia", |
| "candidate_score": 0.616809, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_21", |
| "bdc_text": "promovissem eum quibiscunque potuissem modis , non sine prospe , fuisse me praeclare de republica meriturum .", |
| "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_198", |
| "psc_text": "largitis Datitiorum habitatoribus, restaurasset. Quaecunque igitur illi Christiana mente confertis, horum retributionem per spem in futuro judicio sustinetis. Quamobrem praesentium quoque latorem Hilarum eminentiae judicavimus commendandum vestrae, ut in his quae sibi necessaria, justitia tamen praeeunte, suggesserit, solitum ei impendatis affectum. Persolventes autem paternae charitatis alloquium, petimus Dominum Salvatoremque nostrum, qui eminentiam vestram pro solatio sanctae reipublicae misericorditer protegat, et ad dilatandum per finitimas gentes nomen ejus magis magisque brachii sui firmitate confortet. EPISTOLA LXXVI. AD GAUDIOSUM MAGISTRUM MILITUM AFRICAE. Post officiosa verba, commendat Hilarium Gregorius Gaudioso magistro militum Africae. Sicut lucernae lumen per collimitantia quaeque quo lucet loca diffunditur, ita cujuslibet personae bonorum actuum probitas non solum quo degit, sed per diversas provincias, fama loquente, cognoscitur, ut quoniam praesentiae nulla potest esse notitia, hoc discursus opinionis efficiat, quod rei veritas per praesentiam poterat exhibere. Didicimus enim diversos judices, qui ad ministrandam Africanam Provinciam diriguntur, summa gloriam vestram familiaritate diligere.", |
| "candidate_score": 0.614884, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_21", |
| "bdc_text": "promovissem eum quibiscunque potuissem modis , non sine prospe , fuisse me praeclare de republica meriturum .", |
| "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_196", |
| "psc_text": "velut mucronem gladii vibrantis exacuat. EPISTOLA LXXV. AD GENNADIUM, PATRICIUM, ET EXARCHUM PER AFRICAM. Gennadium impense laudat, quod non terreno consilio, sed ut Christiana religio propagetur, Gentes expugnet. De datis Romanae Ecclesiae patrimonio incolis gratias agit. Hilarium ejusdem patrimonii rectorem commendat. Gregorius Gennadio patricio et exarcho per Africam. Si non ex fidei merito (Grat. 23, q. 4), et Christianae religionis gratia tanta excellentiae vestrae bellicorum actuum prosperitas eveniret, non summopere miranda fuerant, cum sciamus etiam haec antiquis bellorum ducibus fuisse concessa. Sed cum futuras, 560 Deo largiente, victorias, non carnali providentia, sed magis orationibus praevenitis, fit ut hoc in stuporem veniat, quod gloria vestra non terreno consilio, sed Deo desuper largiente, descendat. Ubi enim meritorum vestrorum loquax non discurrit opinio? Quae et bella vos frequenter appetere, non desiderio fundendi sanguinis, sed dilatandae causa reipublicae, in qua Deum coli conspicimus, loquitur, quatenus Christi nomen per subditas gentes fidei praedicatione circumquaque discurrat.", |
| "candidate_score": 0.60853, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_21", |
| "bdc_text": "promovissem eum quibiscunque potuissem modis , non sine prospe , fuisse me praeclare de republica meriturum .", |
| "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_879", |
| "psc_text": "plantastis. Unde non immerito contigit ut cuncta gentium regna praecelleret, quippe qui earumdem gentium creatorem et pure colit, et veraciter confitetur. Sed ut laudabilius in eo fides cum operibus enitescat, adhortationis vestrae eum verba succendant, quatenus sicut sublimem illum inter homines potentia regalis ostendit, ita ante Deum magnum faciat bonitas actionis. Quia vero multarum rerum experimenta nos admonent de excellentiae vestrae christianitate confidere, idcirco paterno salutantes affectu, quaesumus ut propter amorem beati Petri apostolorum principis, quem toto vos scimus corde diligere, dilectissimum filium nostrum Candidum presbyterum, praesentium portitorem, una cum patrimoniolo ad cujus eum gubernationem transmisimus, auxilio vestri patrocinii foveatis, quatenus, potestatis vestrae gratia roboratus, patrimoniolum ipsum, quod pauperum constat expensis proficere, et salubriter regere, et, si qua exinde ablata sunt, ad jus ipsius patrimonioli valeat reformare. Nam non sine laudis vestrae incremento est quod post tot tempora ad ejusdem patrimonii regimen 795 proprius Ecclesiae homo transmissus est. Excellentia ergo", |
| "candidate_score": 0.601552, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_15", |
| "bdc_text": "Redeunt ad vos nunc Rodolphus Hospinianus , Lemannus et Groningerus puto .", |
| "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1881", |
| "psc_text": "usum et fructus ad liberaliorem hospitalitatem concedat. Gregorius Romano defensori. Quia praesentium portitorem Argentium colonum Ecclesiae nostrae curam hospitalitatis habere cognovimus, necesse est ut in parte aliqua ejus studium adjuvemus. Idcirco hujus tibi praeceptionis auctoritate mandamus ut terrulam 1106 modiorum plus minus, sicut asserit, decem, possessionis Disterianae, quam tenuit, reddere ei sine mora aliqua vel excusatione festines, ut eam diebus vitae suae habeat, atque ex ipsa rationibus ecclesiasticis nihil impendat, sed in ea ille quam exhibet hospitalitate proficiat. Quia dignum est ut bono laudandoque operi concurrere ac ferre consultum modis omnibus debeamus. EPISTOLA XXII. AD SPESINDEO SARDINIAE PRAESIDEM. Victori episcopo in Sardis convertendis ac baptizandis concurrat. Gregorius Spesindeo praesidi Sardiniae. Particeps procul dubio mercedis existit, qui bonorum se operum exhibet adjutorem. Quia ergo multi de barbaris et provincialibus Sardiniae ad Christianam fidem dicuntur Deo propitio devotissime festinare, magnitudo vestra studium suum hac in causa decenter accommodet, et fratri coepiscopoque nostro", |
| "candidate_score": 0.599889, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_15", |
| "bdc_text": "Redeunt ad vos nunc Rodolphus Hospinianus , Lemannus et Groningerus puto .", |
| "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1109", |
| "psc_text": "Et si revera ita est, atque manifesta tibi veritate constiterit quia neque ipsi unde se redimant, neque suprascriptus portitor habet, eos studii tui sit redimere, sciens quia quidquid in eis dederis, tuis sine dubio rationibus imputabitur. Mense Junio, indictione 15. (Cf. Joan. Diac. l. VI, n. 44.) EPISTOLA XXV. AD GREGORIAM. Peccata sua confessam, at de illorum remissione anxiam, consolatur, allato peccatricis, quam Marthae sororem putat, exemplo. Divinam veniae revelationem frustra postulari ostendit. Gregorius Gregoriae cubiculariae Augustae. Desiderata dulcedinis vestrae scripta suscepi, in quibus vos omnino de peccatorum multitudine studuistis accusare; sed scio quia omnipotentem 869 Dominum ferventer diligitis, atque in ejus misericordia confido quia illa de vobis sententia ex ore Veritatis procedit, quae de quadam sancta muliere dicta est: Dimissa sunt ei peccata multa, quoniam dilexit multum (Luc. VII, 47) . Quomodo autem fuerint dimissa, in hoc etiam monstratum est quod postmodum est secutum, quia ad pedes Domini sedebat,", |
| "candidate_score": 0.594311, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_15", |
| "bdc_text": "Redeunt ad vos nunc Rodolphus Hospinianus , Lemannus et Groningerus puto .", |
| "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_827", |
| "psc_text": "et ad exteriora gerenda gratiae suae pietate confortabit. Sed quia post longa quietis otia, ejus, ut praediximus, novitas procul dubio perturbatur, peto, ut cum venerit tempestatum saecularium procellas fugiens, semper apud vestram mentem portum quietis inveniat, et de vestrae bono charitatis hilarescat. Quantum vero vobis cum illo convenire valeat, citius cognoscetis, quia ad episcopatum venit invitus. EPISTOLA XLIX. AD LEANDRUM EPISCOPUM. Libros in expositionem beati Job, et librum Regulae Pastoralis transmittit. Gregorius Leandro episcopo Hispalensi. Quanto ardore videre te sitiam, quia valde me diligis, in tui tabulis cordis legis. Sed quia longo terrarum spatio disjunctum te videre nequeo, unum quod mihi de te dictavit charitas feci; ut librum Regulae Pastoralis, quem in episcopatus mei exordio scripsi, et libros quos in expositionem beati Job jamdudum me fecisse cognovisti, sanctitati tuae communi filio Probino presbytero veniente transmitterem. Et tuae quidem caritati in eo opere tertiae et quartae partis 778 Codices non transmisi,", |
| "candidate_score": 0.592019, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_15", |
| "bdc_text": "Redeunt ad vos nunc Rodolphus Hospinianus , Lemannus et Groningerus puto .", |
| "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1440", |
| "psc_text": "cunctum mundum dignatus est redimere Jesus Christus Dominus noster, qui vivit et regnat in saecula saeculorum. Amen. EPISTOLA LIII. AD CONSTANTIUM MEDIOLANENS. EPISCOPUM. Clericis Comanis, si ad Ecclesiae unitatem redeant, se controversam possessionem concedere paratum. Gregorius Constantio episcopo Mediolanensi. Latore praesentium communi filio Eventio diacono, qui fraternitatis vestrae nobis scripta detulit, referente, cognovimus clericos Ecclesiae Comensis, quos sacerdotali studio reverti ad unitatem Ecclesiae monuistis, respondisse non sibi talem a nobis affectum impendi, ut ad hoc redire charitate suadente praevaleant: asserentes res diversas suas injuste ab aliis, inter quos et a nostra Ecclesia possessionem quae villa Mauriana dicitur, detineri. Nos quidem sanctitatis vestrae sollicitudinem omnino laudavimus, quia quod vos oportuit facere, minime neglexistis. Sed nec nos praedictam possessionem, si eis jure competit, etiamsi ad communionem forte reverti distulerint, contra rationis ordinem patimur detineri; sed eam cognita volumus veritate restitui. Si vero ad unitatem Ecclesiae, quod optamus, Deo se inspirante converterint, etiamsi", |
| "candidate_score": 0.591621, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_15", |
| "bdc_text": "Redeunt ad vos nunc Rodolphus Hospinianus , Lemannus et Groningerus puto .", |
| "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1108", |
| "psc_text": "negotii merito, aliter cogatur, aequitate suadente, restituere quod facere propria sponte honestatis consideratione contemnit. Latorem vero praesentium fraternitati tuae commendantes, hortamur ut eum illic moras pati hac pro causa diutius non permittas. EPISTOLA XXIV. AD CANDIDUM PRESBYTERUM. Christianos quatuor redimat, qui in Judaeorum servitio Narbonae detinebantur. Gregorius Candido presbytero nostro per Gallias. Dominicus praesentium portitor lacrymabiliter nobis innotuit quatuor fratres suos de captivitate a Judaeis redemptos esse, atque eos nunc Narbonae in eorumdem Judaeorum servitio detineri. Et quia omnino grave exsecrandumque est Christianos esse in servitio Judaeorum, dilectionem tuam scriptis praesentibus adhortamur, ut cum omni subtilitate et sollicitudine studeat perscrutari. Et si revera ita est, atque manifesta tibi veritate constiterit quia neque ipsi unde se redimant, neque suprascriptus portitor habet, eos studii tui sit redimere, sciens quia quidquid in eis dederis, tuis sine dubio rationibus imputabitur. Mense Junio, indictione 15. (Cf. Joan. Diac. l. VI, n. 44.) EPISTOLA XXV. AD", |
| "candidate_score": 0.591556, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_15", |
| "bdc_text": "Redeunt ad vos nunc Rodolphus Hospinianus , Lemannus et Groningerus puto .", |
| "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2191", |
| "psc_text": "laborandum est ut tecum possis et alios revocare, quatenus damna quae tuae aversionis exemplo commiseras non solum reversionis bono resarcias, sed etiam lucrum exhibeas, ut et ad promerendam praeteritorum veniam, et futurorum praemia capessenda plus Domino tuo videaris revocasse quam tuleras. Nobis ergo omnino curae erit de fraternitatis tuae quiete, ut dignum est, cogitare, quia postquam nobiscum jam Deo protegente unus es, non aliter utilitates tuas quam nostras attendimus. Aliqua vero nobis de necessitatibus vestris Joannes subdiaconus scripsit; sed credimus de Dei nostri potentia quia sanctus Petrus ad quem reversi estis vos deserere non habet. Modo autem de benedictione ejusdem sancti Petri transmisimus fraternitati vestrae paraturam unam, quam vos necesse est cum ea charitate qua a nobis est transmissa suscipere. Mense Maio, indict. 5. EPISTOLA XXXIV. AD CIRIDANUM. Cum pro sitonico id praestitum sit quod ipse jusserat, non perferendum jam ab Ecclesia illius detrimentum. Gregorius Ciridano. Gloriae vestrae dudum scripta", |
| "candidate_score": 0.590628, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_15", |
| "bdc_text": "Redeunt ad vos nunc Rodolphus Hospinianus , Lemannus et Groningerus puto .", |
| "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1446", |
| "psc_text": "EPISTOLA LVI. AD FANTINUM. Candidum defensorem, Jamni Judaei ex navis pretio debiti soluti chirographum restituere compellat. Gregorius Fantino defensori. Indicavit nobis Jamnus Judaeus praesentium portitor, navem suam atque res suas Candidum defensorem nostrum cum aliis creditoribus occupasse, atque eas pro credita quam dederant pecunia venundedisse, et cunctis debitis cautionibus restitutis, solum apud se praefatum defensorem obligationis chirographum tenuisse, et saepius se supplicantem ideo reddere contempsisse, quia, ut ait, sors est debiti satisfacta. Experientiae ergo tuae praecipimus, ut cum omni subtilitate curet addiscere? et si ita repererit, districta compulsione perurge, quatenus omni mora postposita, cautionem praedicti portitoris restituat. Ita ergo sollicitudo tua studeat, ut denuo ad nos hac de causa querefa non redeat. EPISTOLA LVII. AD PRAEJECTAM ILLUSTREM. Gesta inter ipsam et Fantinum defensorem approbat. Gregorius Praejectae illustri. Quoties in conventionibus quibusdam noster exspectatur assensus, ne in dubium veniant quae geruntur, ratio ea pro securitate partium debet habita solidare. Proinde cognoscentes", |
| "candidate_score": 0.589878, |
| "ce_score": null |
| } |
| ] |
| }, |
| { |
| "rank": 13, |
| "cf_id": "cf020", |
| "work_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Praefationes-aliae", |
| "max_score": 0.671416, |
| "ce_confirmed": false, |
| "evidence": [ |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_22_24", |
| "bdc_text": "Rogo ergo , ut , quantisper officium fecerit , faciet autem uti confido semper eum vel mea causa quam commenda possimum omnes habeati . Etsi vero Lysemano quoque ex animo propter bonitatem modestiam et diligentiam cupio , nescio tamen , quo affectu animus feratur praecipue in Hospinianum , cuius mihi mores et vita supra modum volata hic sunt . Spero etiam eum nihil simulavisse , ut nec alios receperit .", |
| "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Praefationes-aliae_window_7", |
| "psc_text": "Rogatiano suis in Jesu salutem. Quomodo Graecorum historias magis intelligunt, qui Athenas viderint, et tertium Virgilii librum, qui a Troade per Leucaten, et Acroceraunia ad Siciliam, et inde ad ostia Tiberis navigarint: ita sanctam Scripturam lucidius intuebitur, qui Judaeam oculis contemplatus est [ Al. sit], et antiquarum urbium memorias, locorumque vel eadem vocabula, vel mutata cognoverit [ Al. cognoverunt]. Unde et nobis curae fuit, cum eruditissimis Hebraeorum hunc laborem subire, ut circumiremus provinciam, quam universae Christi Ecclesiae sonant. Fateor enim, mi Domnion, et Rogatiane charissimi, numquam me in divinis voluminibus, propriis viribus credidisse, nec habuisse magistrum [ Al. tac. magistrum] opinionem meam, sed ea etiam de quibus scire me arbitrabar, interrogare me solitum: quanto magis de his super quibus anceps eram? Denique cum a me nuper litteris flagitassetis, ut vobis librum Paralipomenon Latino sermone transferrem, de Tiberiade Legis quondam doctorem, qui apud Hebraeos admirationi habebatur, assumpsi: et contuli cum eo", |
| "candidate_score": 0.671416, |
| "ce_score": null |
| } |
| ] |
| }, |
| { |
| "rank": 14, |
| "cf_id": "cf010", |
| "work_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2", |
| "max_score": 0.670555, |
| "ce_confirmed": false, |
| "evidence": [ |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_21_23", |
| "bdc_text": "promovissem eum quibiscunque potuissem modis , non sine prospe , fuisse me praeclare de republica meriturum . Rogo ergo , ut , quantisper officium fecerit , faciet autem uti confido semper eum vel mea causa quam commenda possimum omnes habeati . Etsi vero Lysemano quoque ex animo propter bonitatem modestiam et diligentiam cupio , nescio tamen , quo affectu animus feratur praecipue in Hospinianum , cuius mihi mores et vita supra modum volata hic sunt .", |
| "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_233", |
| "psc_text": "sciam vos, fratres charissimi, litteris meis frequenter admonitos esse ut gloriosa voce Dominum confessis et in carcere constitutis omnis diligentia praebeatur, tamen identidem vobis incumbo, ne quid ad curam desit iis quibus ad gloriam nihil deest. Atque utinam loci et gradus mei conditio permitteret ut ipse nunc praesens esse possem! promptus et libens solemni ministerio cuncta circa fortissimos fratres nostros dilectionis obsequia complerem. Sed officium meum vestra, quaeso, diligentia representet, et faciat omnia quae fieri oportet circa eos quos in talibus meritis fidei ac virtutis suae illustravit divina dignatio. Corporibus etiam omnium qui, etsi torti non sunt in carcere, tamen glorioso exitu mortis excedunt, impertiatur et vigilantia et cura propensior. Neque enim virtus eorum aut honor minor est quo minus ipsi quoque inter beatos martyres aggregentur: quod in illis est, toleraverunt quicquid tolerare parati et prompti fuerunt. Qui se tormentis et morti sub oculis Dei obtulit, passus est quicquid pati", |
| "candidate_score": 0.670555, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_13_15", |
| "bdc_text": "omnia huc tendunt , ut in extremis et animi redigantur , cui populi . Quod metuitur impius , et cuius causa deo illudere studet , hoc ipsum ei solet severire . Redeunt ad vos nunc Rodolphus Hospinianus , Lemannus et Groningerus puto .", |
| "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_367", |
| "psc_text": "Sacrificans diis eradicabitur, nisi Domino soli (Exod. XXII, 19) . Item Dominus denuo loquitur et dicit: Adoraverunt eos quos fecerunt digiti eorum, et curvatus est homo et humiliatus est vir, et non laxabo illis (Isa. II, 8, 9) . In Apocalypsi quoque legimus iram Domini comminantis et dicentis: Si quis adorat bestiam et imaginem ejus, et accipit notam in fronte sua et in manu, bibet et ipse de vino irae Dei mixto in poculo irae ejus, et punietur igne et sulphure sub oculis sanctorum Angelorum et sub oculis Agni, et fumus de tormentis eorum in saecula saeculorum ascendet, nec habebunt requiem die ac nocte qui adorant bestiam et imaginem ejus (Apoc. XIV, 9-11) . II. Cum ergo haec tormenta, haec supplicia in die judicii Dominus comminetur iis qui diabolo obtemperant et idolis sacrificant, quomodo se putat posse agere pro Dei sacerdote qui obtemperavit et servivit diaboli sacerdotibus? aut quomodo putat", |
| "candidate_score": 0.663752, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_22_24", |
| "bdc_text": "Rogo ergo , ut , quantisper officium fecerit , faciet autem uti confido semper eum vel mea causa quam commenda possimum omnes habeati . Etsi vero Lysemano quoque ex animo propter bonitatem modestiam et diligentiam cupio , nescio tamen , quo affectu animus feratur praecipue in Hospinianum , cuius mihi mores et vita supra modum volata hic sunt . Spero etiam eum nihil simulavisse , ut nec alios receperit .", |
| "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_233", |
| "psc_text": "sciam vos, fratres charissimi, litteris meis frequenter admonitos esse ut gloriosa voce Dominum confessis et in carcere constitutis omnis diligentia praebeatur, tamen identidem vobis incumbo, ne quid ad curam desit iis quibus ad gloriam nihil deest. Atque utinam loci et gradus mei conditio permitteret ut ipse nunc praesens esse possem! promptus et libens solemni ministerio cuncta circa fortissimos fratres nostros dilectionis obsequia complerem. Sed officium meum vestra, quaeso, diligentia representet, et faciat omnia quae fieri oportet circa eos quos in talibus meritis fidei ac virtutis suae illustravit divina dignatio. Corporibus etiam omnium qui, etsi torti non sunt in carcere, tamen glorioso exitu mortis excedunt, impertiatur et vigilantia et cura propensior. Neque enim virtus eorum aut honor minor est quo minus ipsi quoque inter beatos martyres aggregentur: quod in illis est, toleraverunt quicquid tolerare parati et prompti fuerunt. Qui se tormentis et morti sub oculis Dei obtulit, passus est quicquid pati", |
| "candidate_score": 0.662613, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_6", |
| "bdc_text": "Albanus scribitur novisse ad convivium Egmundanum , Hornium , Megensem atque detinavi nominisse captivos .", |
| "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_311", |
| "psc_text": "III. Quae omnia istic, secundum litteras vestras, fraternitas nostra cogitans et dolenter examinans, prompte omnes et libenter ac largiter subsidia nummaria fratribus contulerunt, semper quidem secundum fidei suae firmitatem ad opus Dei proni, nunc tamen magis ad opera salutaria contemplatione tanti doloris accensi. Nam, cum Dominus in Evangelio suo dicat, Infirmus fui, et visitastis me, quanto nunc quoque cum majore operis nostri mercede dicturus est: Captivus fui, et redemistis me (Matth. XXV, 36) . Et cum denuo dicat, In carcere fui, et venistis ad me, quanto plus est cum coeperit dicere: « In carcere captivitatis fui, et clausus et vinctus apud barbaros jacui, et de carcere illo servitutis liberastis me, » cum judicii dies venerit praemium de Domino recepturi? Denique maximas vobis gratias agimus quod nos vestrae sollicitudinis et tam bonae ac necessariae operationis participes esse voluistis, ut offerretis nobis agros uberes, in quibus spei nostrae semina mitteremus, expectaturi messem", |
| "candidate_score": 0.639786, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_4_6", |
| "bdc_text": "Spes est nihilominus fore , ut in suis consiliis deprehensi pudefiant . Belginae res ita habent , ut necesse est habere , ubi Hispani in poenis perfidiores anteantur . Albanus scribitur novisse ad convivium Egmundanum , Hornium , Megensem atque detinavi nominisse captivos .", |
| "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_465", |
| "psc_text": "Vos autem, fratres charissimi, pro disciplina quam de mandatis Dominicis a me semper accepistis, et secundum quod me tractante saepissime didicistis, quietem et tranquillitatem tenete, nec quisquam vestrum aliquem tumultum fratribus moveat, aut ultro se gentilibus offerat. Apprehensus enim et traditus loqui debet; siquidem in nobis Dominus positus illa hora loquatur, qui nos confiteri magis voluit quam profiteri. Quid autem de caetero nos observare conveniat antequam in me super confessione nominis Dei proconsul sententiam ferat, instruente Domino in commune disponemus. Incolumes vos, fratres charissimi, Dominus noster in Ecclesia sua permanere faciat et conservare dignetur. Ita fiat per suam misericordiam. 167 Tres epistolae quae sequuntur inter epistolas Cypriani reperiuntur in quibusdam libris antiquis. EPISTOLA CORNELII PAPAE AD CYPRIANUM. Dilectionis tuae non delectabilia et contra fidei regulam scripta suscepi, in quibus nauseas recognovi, et venena sermonum adversus catholicam per totum orbem diffusam Ecclesiam horribilibus a te superseri zizaniis non laudavi. Quae peto", |
| "candidate_score": 0.63845, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_5_7", |
| "bdc_text": "Belginae res ita habent , ut necesse est habere , ubi Hispani in poenis perfidiores anteantur . Albanus scribitur novisse ad convivium Egmundanum , Hornium , Megensem atque detinavi nominisse captivos . Putantur in Hispaniam mittendi .", |
| "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_310", |
| "psc_text": "altero quod pro se fieri vellet, si apud barbaros teneretur ipse captivus. Quis enim, non humanitatis memor et mutuae dilectionis admonitus, si pater est, illic esse nunc filios suos computet, si maritus est, uxorem suam illic captivam teneri cum dolore pariter ac pudore vinculi maritalis existimet? Quantus vero communis omnibus nobis moeror atque cruciatus est de periculo virginum quae illic tenentur! pro quibus non tantum libertatis, sed et pudoris jactura plangenda est, nec tam vincula barbarorum quam lenonum et lupanarium stupra deflenda sunt, ne membra Christo dicata et in aeternum continentiae honore pudica virtute devota insultantium libidine et contagione foedentur. III. Quae omnia istic, secundum litteras vestras, fraternitas nostra cogitans et dolenter examinans, prompte omnes et libenter ac largiter subsidia nummaria fratribus contulerunt, semper quidem secundum fidei suae firmitatem ad opus Dei proni, nunc tamen magis ad opera salutaria contemplatione tanti doloris accensi. Nam, cum Dominus in Evangelio suo dicat,", |
| "candidate_score": 0.627385, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_1", |
| "bdc_text": "Nisi ad vos nunc redirent vestri adolescentes , vir ornatissime d. S .", |
| "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_437", |
| "psc_text": "pueris quoque virtus major aetate annos suos confessionis laude transcendit, ut martyrii vestri beatum gregem et sexus et aetas omnis ornaret. VII. Qui nunc vobis, dilectissimi fratres, conscientiae victricis vigor, quae sublimitas animi, quae in sensu exultantia, qui triumphus in pectore, unumquemque vestrum stare ad promissum Dei praemium, de judicio Dei esse securum, ambulare in metallis, captivo quidem corpore, sed corde regnante, scire Christum secum esse praesentem, gaudentem tolerantia servorum suorum per vestigia et vias suas ad regna aeterna gradientium? Exspectatis quotidie laeti profectionis vestrae salutarem diem, et jam jamque de saeculo recessuri, ad martyrum munera et domicilia divina properatis, post has mundi tenebras visuri candidissimam lucem, et accepturi majorem passionibus omnibus et conflictationibus claritatem, Apostolo contestante et dicente: Non sunt condignae passiones hujus temporis ad superventuram claritatem quae revelabitur in nobis (Rom. VIII, 18) . Plane, quia nunc vobis in precibus efficacior sermo est, et ad impetrandum quod in", |
| "candidate_score": 0.617459, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_15", |
| "bdc_text": "Redeunt ad vos nunc Rodolphus Hospinianus , Lemannus et Groningerus puto .", |
| "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_448", |
| "psc_text": "Felix, Jader, Polianus, una cum presbyteris et omnibus nobiscum commorantibus apud metallum Siguense, aeternam in Domino salutem. Resalutamus te, frater charissime, per Herennianum hypodiaconum, Lucianum et Maximum fratres nostros fortes et incolumes adjuvantibus orationibus tuis; a quibus accepimus oblationis nomine non minimam quantitatem una cum litteris tuis quas scripsisti, in quibus dignatus es de verbis coelestibus nos tamquam filios confortare. Et Deo Patri omnipotenti per Christum ejus gratias egimus et agimus quod sic confortati et corroborati sumus per tuam allocutionem, petentes de animi tui candore ut nos assiduis orationibus tuis in mente habere digneris, ut confessionem vestram et nostram, quam Dominus in nobis conferre dignatus est, suppleat. Saluta omnes qui tecum commorantur. Optamus te, frater charissime, in Deo semper bene valere. Felix scripsi. Jader subscripsi. Polianus legi. Dominum meum Eutychianum saluto. EPISTOLA LXXXI.(Erasm., IV, 1. Pamel., Rigalt., Baluz., LXXXI. Paris., LXXX. Oxon., Lips., VI.) CYPRIANI AD SERGIUM ET ROGATIANUM ET", |
| "candidate_score": 0.593391, |
| "ce_score": null |
| } |
| ] |
| }, |
| { |
| "rank": 15, |
| "cf_id": "cf016", |
| "work_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos", |
| "max_score": 0.670089, |
| "ce_confirmed": false, |
| "evidence": [ |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_14", |
| "bdc_text": "Quod metuitur impius , et cuius causa deo illudere studet , hoc ipsum ei solet severire .", |
| "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_214", |
| "psc_text": "do vobis (Joan. XIV, 27) ? Dedit pacem, qui animorum bella sedavit. 23. (Vers. 12, 13.) Sequitur: Observabit peccator justum, et fremet super eum dentibus suis. Dominus autem irridebit eum; quoniam prospicit quod veniat dies ejus. Indignantis quidem et effervescentis in iracundiam consuetudo est, dentibus fremere: sed habet etiam cor maligni dentes suos, qui non resonare, sed lacerare consueverunt. Insidiae, commenta, nequitiae, dentes sunt peccatoris. Insidiatur ergo peccator justo, quia invidet; justi enim vita redarguit peccatorem, quem tacita majore auctoritate condemnat, quam si clara voce loqueretur. Sed justus timere non debet fremitum peccatoris, quia improbitas non potest esse perpetua. Insidiae temporales sunt; munimenta autem virtutis aeterna. Mors peccatoris omnem ejus potentiam fraudemque dissolvit. 24. (Vers. 14.) Plus adjicit: Ecce, inquit, gladium evaginaverunt peccatores, extenderunt arcum suum, ut dejiciant pauperem et inopem. Quis est gladius peccatoris, nisi contrarius gladio Spiritus sancti? Docuit hunc Scriptura me gladium; docuit Apostolus dicens, quia habemus", |
| "candidate_score": 0.670089, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_14_16", |
| "bdc_text": "Quod metuitur impius , et cuius causa deo illudere studet , hoc ipsum ei solet severire . Redeunt ad vos nunc Rodolphus Hospinianus , Lemannus et Groningerus puto . Duos priores habeo familiariter notor , priusertim .", |
| "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_214", |
| "psc_text": "do vobis (Joan. XIV, 27) ? Dedit pacem, qui animorum bella sedavit. 23. (Vers. 12, 13.) Sequitur: Observabit peccator justum, et fremet super eum dentibus suis. Dominus autem irridebit eum; quoniam prospicit quod veniat dies ejus. Indignantis quidem et effervescentis in iracundiam consuetudo est, dentibus fremere: sed habet etiam cor maligni dentes suos, qui non resonare, sed lacerare consueverunt. Insidiae, commenta, nequitiae, dentes sunt peccatoris. Insidiatur ergo peccator justo, quia invidet; justi enim vita redarguit peccatorem, quem tacita majore auctoritate condemnat, quam si clara voce loqueretur. Sed justus timere non debet fremitum peccatoris, quia improbitas non potest esse perpetua. Insidiae temporales sunt; munimenta autem virtutis aeterna. Mors peccatoris omnem ejus potentiam fraudemque dissolvit. 24. (Vers. 14.) Plus adjicit: Ecce, inquit, gladium evaginaverunt peccatores, extenderunt arcum suum, ut dejiciant pauperem et inopem. Quis est gladius peccatoris, nisi contrarius gladio Spiritus sancti? Docuit hunc Scriptura me gladium; docuit Apostolus dicens, quia habemus", |
| "candidate_score": 0.668217, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_13_15", |
| "bdc_text": "omnia huc tendunt , ut in extremis et animi redigantur , cui populi . Quod metuitur impius , et cuius causa deo illudere studet , hoc ipsum ei solet severire . Redeunt ad vos nunc Rodolphus Hospinianus , Lemannus et Groningerus puto .", |
| "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_214", |
| "psc_text": "do vobis (Joan. XIV, 27) ? Dedit pacem, qui animorum bella sedavit. 23. (Vers. 12, 13.) Sequitur: Observabit peccator justum, et fremet super eum dentibus suis. Dominus autem irridebit eum; quoniam prospicit quod veniat dies ejus. Indignantis quidem et effervescentis in iracundiam consuetudo est, dentibus fremere: sed habet etiam cor maligni dentes suos, qui non resonare, sed lacerare consueverunt. Insidiae, commenta, nequitiae, dentes sunt peccatoris. Insidiatur ergo peccator justo, quia invidet; justi enim vita redarguit peccatorem, quem tacita majore auctoritate condemnat, quam si clara voce loqueretur. Sed justus timere non debet fremitum peccatoris, quia improbitas non potest esse perpetua. Insidiae temporales sunt; munimenta autem virtutis aeterna. Mors peccatoris omnem ejus potentiam fraudemque dissolvit. 24. (Vers. 14.) Plus adjicit: Ecce, inquit, gladium evaginaverunt peccatores, extenderunt arcum suum, ut dejiciant pauperem et inopem. Quis est gladius peccatoris, nisi contrarius gladio Spiritus sancti? Docuit hunc Scriptura me gladium; docuit Apostolus dicens, quia habemus", |
| "candidate_score": 0.65936, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_16_18", |
| "bdc_text": "Duos priores habeo familiariter notor , priusertim . Hospinianum tertium vix novi . Omnes puto bonos et pios , propterea , quod ne de tertino quidem quicquam rescire potui , quod scire nollem .", |
| "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_406", |
| "psc_text": "alibi habes: Non cognovi verbum nequam; et: Declinantes a me malignos non cognoscebam (Ps. C, 3 et 4) . Denique cum omnia noverit Christus, peccatum non cognovit; cognoscit enim quae sua sunt, id est, quae virtutum sunt, non quae flagitiorum. Ideoque Scriptura tibi dicit: Cognovit Dominus qui sunt ipsius (II Tim. II, 19) . Iniquis autem dicit: Discedite a me, quia non novi vos (Luc. XIII, 27) . Et per Hieremiam locutus est dicens: Sicut agnus ductus sum ad immolandum, et nescivi (Jerem. XI, 19) . Quomodo nesciebat quod futurum ante praedixerat? Sed nescivi, inquit, cogitationes eorum, malitiam eorum. Nolo scire quae sanguinis sunt. Denique non congregabo conventicula eorum de sanguinibus (Ps. XV, 4) ; et: Deleo iniquitates eorum, et memor non sum (Esai., XLIII, 25) . Nolo scire quae remissurus adveni. Non cognovi ligna quae ardeant, nec quae in acervo lignorum sunt posita, vel stipulam, vel fenum, ut citius", |
| "candidate_score": 0.647676, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_16_18", |
| "bdc_text": "Duos priores habeo familiariter notor , priusertim . Hospinianum tertium vix novi . Omnes puto bonos et pios , propterea , quod ne de tertino quidem quicquam rescire potui , quod scire nollem .", |
| "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_229", |
| "psc_text": "ipsi nescire voluistis. Opera vestra me nesciunt, facta vestra me nesciunt; etsi dicatis, quia me scitis, redarguunt vos peccata vestra. Omne peccatum a malo est: qui autem non peccat, in me manet, hoc scripsit Joannes (I Joan. III, 6). Quid de Domino dicam, quia dedignatur impium scire? Paulus dedignatur, qui dixit: Si quis in vobis propheta est, aut spiritalis, cognoscat quae scribo vobis: qui autem ignorat, ignorabitur (I Cor. XIV, 37 et 38) . 792 Et alibi scriptum est: Cognovit Dominus qui sunt ejus (II Tim. II, 19) . Simus ergo Domini, ut cognoscat nos Dominus, et discedat ab iniquitate omnis qui nominat nomen Domini. 32. Graecus habet: Novit Dominus dies immaculatorum. Sunt enim dies Eliae, sunt dies Nabuchodonosor; ideo Evangelium habet: In diebus Eliae, quando clausum est coelum (Luc. IV, 25) . Nox erat perfidis, sed Eliae lumen erat; clausum erat perfidis coelum, sed Eliae patebat; fames erat perfidis,", |
| "candidate_score": 0.64543, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_16_18", |
| "bdc_text": "Duos priores habeo familiariter notor , priusertim . Hospinianum tertium vix novi . Omnes puto bonos et pios , propterea , quod ne de tertino quidem quicquam rescire potui , quod scire nollem .", |
| "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_811", |
| "psc_text": "de bonis esse credamus; quia scriptum est: Cognoscit Dominus qui sunt ipsius (II Tim. II, 19) . Suos ergo cognoscit, et eos cognoscit qui cognoscunt Deum: ignorat autem eos qui ignorant Deum; qui enim ignorat, ignorabitur. Dominus ergo quae bona sunt, recognoscit: ea quae sunt plena cognitionis divinae, ea quae sunt occulta sapientiae, novit Dominus: aversatur autem ea, quae sunt plena iniquitatis atque peccati. 81. Denique si istorum personam consideres, quos nulla divini cultus oblivio separavit, ut alieno Deo expanderent suas manus, atque aperire suas animas noluerint, intelliges quod in occultis suis non flagitia aliqua erant, sed ea quae essent innocentiae, continebant; quandoquidem morte afficiebantur pro Dei cultu, totaque die versabantur in morte: sicut et versabatur Paulus, qui ait: Quotidie morior per vestram gloriam (I Cor. XV, 31) . Et vere quotidie Paulus moriebatur secundum carnem, in jejuniis, in naufragiis, in diversis periculis, in miseriis constitutus: sed non totus moriebatur.", |
| "candidate_score": 0.645277, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_10", |
| "bdc_text": "Secundus verbis se evangelicum est , professus papista fuit , audiens quotidie missas .", |
| "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_880", |
| "psc_text": "resurrectionem primam sabbati nuncupavit. Joannes quoque Evangelista dicit: Prima sabbati venit mane Maria Magdalena; cum adhuc tenebrae essent (Joan. XX, 1) . Tenebrae pro tempore, mane pro gratia. Sed isti expressius secundum Evangelium, quasi recusso velamine. David autem sub Lege positus, et moderationem tenuit debitae cantionis, et mysterium non repressit, ut secunda sabbati diem Dominicam declararet; quo apud Judaeos ordinem numeri putaret esse servatum, et spiritale sacramentum agnosceret revelatum. Audiamus igitur quid dicat, qui in secunda sabbati Deo psallit. 3. (Vers. 2.) Magnus, inquit, Dominus et laudabilis nimis, in civitate Dei nostri, in loco sancto ejus. Non ergo ubique Deus magnus et laudabilis est? Ille quidem ubique magnus et potens est; sed angusta mens non capit magnitudinem divinae ejus potestatis et gratiae. Quanto autem magis appropinquat Deo nostra cognitio, tanto praecellentior ejus nobis videtur esse majestas. Denique Thomas qui ante dicebat: Nisi videro in manibus ejus fixuras clavorum, et mittam", |
| "candidate_score": 0.64397, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_15_17", |
| "bdc_text": "Redeunt ad vos nunc Rodolphus Hospinianus , Lemannus et Groningerus puto . Duos priores habeo familiariter notor , priusertim . Hospinianum tertium vix novi .", |
| "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_406", |
| "psc_text": "alibi habes: Non cognovi verbum nequam; et: Declinantes a me malignos non cognoscebam (Ps. C, 3 et 4) . Denique cum omnia noverit Christus, peccatum non cognovit; cognoscit enim quae sua sunt, id est, quae virtutum sunt, non quae flagitiorum. Ideoque Scriptura tibi dicit: Cognovit Dominus qui sunt ipsius (II Tim. II, 19) . Iniquis autem dicit: Discedite a me, quia non novi vos (Luc. XIII, 27) . Et per Hieremiam locutus est dicens: Sicut agnus ductus sum ad immolandum, et nescivi (Jerem. XI, 19) . Quomodo nesciebat quod futurum ante praedixerat? Sed nescivi, inquit, cogitationes eorum, malitiam eorum. Nolo scire quae sanguinis sunt. Denique non congregabo conventicula eorum de sanguinibus (Ps. XV, 4) ; et: Deleo iniquitates eorum, et memor non sum (Esai., XLIII, 25) . Nolo scire quae remissurus adveni. Non cognovi ligna quae ardeant, nec quae in acervo lignorum sunt posita, vel stipulam, vel fenum, ut citius", |
| "candidate_score": 0.617914, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_3", |
| "bdc_text": "Etenim videntur iam omnia silere et plerique clam loquere , quod iam pridem machinati sunt .", |
| "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_470", |
| "psc_text": "tacentes loquantur; sicut Moyses qui stabat attonitus, et tacebat, cui dixit tacenti Deus: Quid clamas ad me (Exod. XIV, 5) ? Ut Susanna, quae tacuit in periculis suis, et Dominus exaudivit eam. Ergo etiamsi in te verbum Dei sit; et tacebis in Dei verbo, et tacitus clamabis, ut audiaris a Christo. 8. Meditare ergo quae Christi sunt, quae secum meditabatur propheta David, in quo ea quae secum in hoc psalmo meditatum esse se dicit, ante in eo locutus est Christus. Sic enim scriptum est: Ego autem cum in aliquo mihi molesti essent, induebam me cilicio; et humiliabam in jejunio animam meam, et oratio mea in sinu meo convertetur (Psal. XXXIV, 13) . Quid est, in aliquo? Quia tunc maxime aut sermo non opportunus elabitur, aut affectus movetur; quando vel in dolore aliquo et tristitia sumus, vel indignatione animus aegrescit, vel aliquibus sollicitudinibus impeditur, aut disceptationibus occupatur. Qui igitur molesti? Primum", |
| "candidate_score": 0.616412, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_15_17", |
| "bdc_text": "Redeunt ad vos nunc Rodolphus Hospinianus , Lemannus et Groningerus puto . Duos priores habeo familiariter notor , priusertim . Hospinianum tertium vix novi .", |
| "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_229", |
| "psc_text": "ipsi nescire voluistis. Opera vestra me nesciunt, facta vestra me nesciunt; etsi dicatis, quia me scitis, redarguunt vos peccata vestra. Omne peccatum a malo est: qui autem non peccat, in me manet, hoc scripsit Joannes (I Joan. III, 6). Quid de Domino dicam, quia dedignatur impium scire? Paulus dedignatur, qui dixit: Si quis in vobis propheta est, aut spiritalis, cognoscat quae scribo vobis: qui autem ignorat, ignorabitur (I Cor. XIV, 37 et 38) . 792 Et alibi scriptum est: Cognovit Dominus qui sunt ejus (II Tim. II, 19) . Simus ergo Domini, ut cognoscat nos Dominus, et discedat ab iniquitate omnis qui nominat nomen Domini. 32. Graecus habet: Novit Dominus dies immaculatorum. Sunt enim dies Eliae, sunt dies Nabuchodonosor; ideo Evangelium habet: In diebus Eliae, quando clausum est coelum (Luc. IV, 25) . Nox erat perfidis, sed Eliae lumen erat; clausum erat perfidis coelum, sed Eliae patebat; fames erat perfidis,", |
| "candidate_score": 0.613956, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_0_2", |
| "bdc_text": "Is . Nisi ad vos nunc redirent vestri adolescentes , vir ornatissime d. S . atque optime d. Bullingere , nihil admodum haberem , quod ad vos scriberem .", |
| "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_287", |
| "psc_text": "judicabat. Talis ergo juvenis fuit David, qui renovatus esset, et refloruisset, ut ipse dixit (Psal. CII, 5), velut aquilae juventus sua. Sic ergo intelligi oportet: Juvenis fui; sed sanctificatus, sed propheta in gentibus positus, qui jam possem regni coelestis sacramenta cognoscere, et vera praemia considerare justitiae: sed non vidi justum derelictum. Postea quoque alibi et usu roboratus et munere, acquisivi incrementa sapientiae. Eadem circa justum visa est mihi gratia permanere. 60. Explanavimus, ut potuimus, quomodo dixerit: Juvenis fui; sed quomodo addiderit: Etenim senui, consideremus. Bona juventus, sed melior senectus; qui enim usque in finem perseveraverit, hic salvus erit. Unde non perfunctorie de patriarcha Abraham dictum est (Gen. XXV, 8), quod nutritus esset in senectute bona. Et Joannes senex coepit scribere Evangelium, vel Epistolas, qui cum refugeret apostolum se scribere, seniorem scripsit (Epist. II et III); nec minor est aestimatus, cui cygnea quaedam suppeteret gratia senectutis. Ipse Vas electionis dominicae scribens", |
| "candidate_score": 0.607468, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_20", |
| "bdc_text": "Nisi obligatus vobis esset , quamvis potius egissem , quam eum vobis eripi passus fuissem .", |
| "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_259", |
| "psc_text": "798 non ut exstinguerentur; accepisti ut Deus adoraretur, non ut negaretur; accepisti saecularia, cur eripis quae aeterna sunt? accepisti quae mundi sunt, cur vis auferre quae Christi sunt? Da illa cui vis, non invidemus. Cur nobis a te quae nos volumus, invidentur? Tu adorari vis, qui omnibus nequior, ipsa quoque indignus es servitute. 47. (Vers. 23.) A Domino gressus viri corrigentur. Graecus διαβήματα dixit, hoc est, transitus. Et ideo dicitur tibi: Si transeas per aquam, flumina te non concludent (Esai. XLIII, 2) . Transi ergo, noli cessare; sicut bonus viator cum venerit ad aliquod viae signum, non stat, sed pertransit; et tu in via es, quamdiu in hoc cursu es constitutus. Paulus si stetisset, cursum suum non consummasset. Vide ne ideo dicat: Et tu qui stas, vide ne cadas (I Cor. X, 12). Non enim qui transivit, potest timere ne cadat. Vidi, inquit, impium superexaltatum, et elevatum super cedros Libani;", |
| "candidate_score": 0.600401, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_5", |
| "bdc_text": "Belginae res ita habent , ut necesse est habere , ubi Hispani in poenis perfidiores anteantur .", |
| "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_214", |
| "psc_text": "do vobis (Joan. XIV, 27) ? Dedit pacem, qui animorum bella sedavit. 23. (Vers. 12, 13.) Sequitur: Observabit peccator justum, et fremet super eum dentibus suis. Dominus autem irridebit eum; quoniam prospicit quod veniat dies ejus. Indignantis quidem et effervescentis in iracundiam consuetudo est, dentibus fremere: sed habet etiam cor maligni dentes suos, qui non resonare, sed lacerare consueverunt. Insidiae, commenta, nequitiae, dentes sunt peccatoris. Insidiatur ergo peccator justo, quia invidet; justi enim vita redarguit peccatorem, quem tacita majore auctoritate condemnat, quam si clara voce loqueretur. Sed justus timere non debet fremitum peccatoris, quia improbitas non potest esse perpetua. Insidiae temporales sunt; munimenta autem virtutis aeterna. Mors peccatoris omnem ejus potentiam fraudemque dissolvit. 24. (Vers. 14.) Plus adjicit: Ecce, inquit, gladium evaginaverunt peccatores, extenderunt arcum suum, ut dejiciant pauperem et inopem. Quis est gladius peccatoris, nisi contrarius gladio Spiritus sancti? Docuit hunc Scriptura me gladium; docuit Apostolus dicens, quia habemus", |
| "candidate_score": 0.5812, |
| "ce_score": null |
| } |
| ] |
| }, |
| { |
| "rank": 16, |
| "cf_id": "cf020", |
| "work_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini", |
| "max_score": 0.669935, |
| "ce_confirmed": false, |
| "evidence": [ |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_17_19", |
| "bdc_text": "Hospinianum tertium vix novi . Omnes puto bonos et pios , propterea , quod ne de tertino quidem quicquam rescire potui , quod scire nollem . Hospinianus ita est elegans , studiosus , pius , modestus et doctus quoque adolescens , ut nullius ingenio ac moribus iam diu perinde sim delectatus .", |
| "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_27", |
| "psc_text": "reor te ignorasse Eusebii σύνταγμα, et Pamphilum martyrem nihil omnino operis condidisse. Ipse enim Eusebius amator et praeco et contubernalis Pamphili tres libros scripsit elegantissimos, vitam Pamphili continentes: in quibus cum caetera miris laudibus praedicaret, humilitatemque ejus ferret in coelum, etiam hoc in tertio libro addidit: « Quis studiosorum amicus non fuit Pamphili? Si quos videbat ad victum necessariis indigere, praebebat large quae poterat. Scripturas quoque sanctas non ad legendum tantum, sed et ad habendum, tribuebat promptissime. Nec solum viris, sed et feminis, quas vidisset lectioni deditas. Unde et multos codices praeparabat, ut cum necessitas poposcisset, volentibus largiretur. Et ipse quidem proprii operis nihil omnino scripsit, exceptis epistolis, quas ad amicos forte mittebat; intantum se humilitate dejecerat. Veterum autem tractatus Scriptorum legebat studiosissime, et in eorum meditatione jugiter versabatur. » 10. Thophilus et Anastasius Origenem haereticum dicebant. --Defensor Origenis, et laudator Pamphili, dicit Pamphilum nihil omnino scripsisse, nec proprii quidquam", |
| "candidate_score": 0.669935, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_18_20", |
| "bdc_text": "Omnes puto bonos et pios , propterea , quod ne de tertino quidem quicquam rescire potui , quod scire nollem . Hospinianus ita est elegans , studiosus , pius , modestus et doctus quoque adolescens , ut nullius ingenio ac moribus iam diu perinde sim delectatus . Nisi obligatus vobis esset , quamvis potius egissem , quam eum vobis eripi passus fuissem .", |
| "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_27", |
| "psc_text": "reor te ignorasse Eusebii σύνταγμα, et Pamphilum martyrem nihil omnino operis condidisse. Ipse enim Eusebius amator et praeco et contubernalis Pamphili tres libros scripsit elegantissimos, vitam Pamphili continentes: in quibus cum caetera miris laudibus praedicaret, humilitatemque ejus ferret in coelum, etiam hoc in tertio libro addidit: « Quis studiosorum amicus non fuit Pamphili? Si quos videbat ad victum necessariis indigere, praebebat large quae poterat. Scripturas quoque sanctas non ad legendum tantum, sed et ad habendum, tribuebat promptissime. Nec solum viris, sed et feminis, quas vidisset lectioni deditas. Unde et multos codices praeparabat, ut cum necessitas poposcisset, volentibus largiretur. Et ipse quidem proprii operis nihil omnino scripsit, exceptis epistolis, quas ad amicos forte mittebat; intantum se humilitate dejecerat. Veterum autem tractatus Scriptorum legebat studiosissime, et in eorum meditatione jugiter versabatur. » 10. Thophilus et Anastasius Origenem haereticum dicebant. --Defensor Origenis, et laudator Pamphili, dicit Pamphilum nihil omnino scripsisse, nec proprii quidquam", |
| "candidate_score": 0.653739, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_8_10", |
| "bdc_text": "Captus etiam scribitur Antverpianus consul . Omnes dicti tres principes tertius egregie papismum defenderunt , primus etiam pro re festo . Secundus verbis se evangelicum est , professus papista fuit , audiens quotidie missas .", |
| "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_166", |
| "psc_text": "confessorem, quod post Ariminensem synodum liber 513 illius falsatus ab haereticis sit. Et ob hanc causam cum in concilio episcoporum ei quaestio moveretur, proferri librum de domo sua jusserit: qui, nesciente se, in scriniis suis haereticus tenebatur. Cumque prolatus fuisset, et ab omnibus haereticus judicatus, auctor libri excommunicatus, de concilii conventione discesserit. Et tantae auctoritatis se putat, ut cum hoc familiaribus suis narrat somnium, nemo ei contra confessorem ista simulanti audeat contradicere. Responde, quaeso; synodus, a qua excommunicatus est, in qua urbe fuit? Dic episcoporum vocabula: profer sententias subscriptionum, vel diversitatem, vel consonantiam. Doce qui eo anno consules fuerint, quis imperator hanc synodum jusserit congregari: Galliaene tantum episcopi fuerint, an et Italiae, et Hispaniae: certe quam ob causam synodus congregata sit. Nihil horum nominas, sed virum eloquentissimum, et contra Arianos Latini sermonis tubam, ut Origenem defendas, excommunicatum a synodo criminaris. Sed confessoris calumnia utcumque toleranda est. Transit ad inclytum martyrem", |
| "candidate_score": 0.644348, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_16_18", |
| "bdc_text": "Duos priores habeo familiariter notor , priusertim . Hospinianum tertium vix novi . Omnes puto bonos et pios , propterea , quod ne de tertino quidem quicquam rescire potui , quod scire nollem .", |
| "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_126", |
| "psc_text": "sed e tribus quas posuit, quae sit illarum sententia vera, nescire se dicit. Vide ne statim tibi objiciatur, idcirco te trium ignorantiam confiteri, ne unum damnare cogaris: et Tertulliano et Lactantio ideo parcere, ne Origenem cum illis jugules. Quantum memoria suggerit, nisi tamen fallor, nescio me legisse Lactantium συσπειρομένην animam dicere. Caeterum qui legisse te scribis, dic in quo libro legeris, ne ut me dormientem, sic illum mortuum calumniatus esse videaris. Sed et in hoc cunctabundus incedis et cautus. Dicis enim: « Puto inter Latinos Tertullianum sensisse, vel Lactantium, fortassis et alios nonnullos. » Non solum de animarum statu dubitas, sed et de auctorum sententiis putas: et tamen aliquid interest. De animabus autem aperte nescis, et inscitiam confiteris: de auctoribus sic nosse te dicis, ut putes potius quam praesumas. In solo Origene non ambigis. Dicis quippe, « Hoc sentit Origenes. » Interrogabo te: bene 500 sentit, an male? Nescio, inquis.", |
| "candidate_score": 0.642711, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_18_20", |
| "bdc_text": "Omnes puto bonos et pios , propterea , quod ne de tertino quidem quicquam rescire potui , quod scire nollem . Hospinianus ita est elegans , studiosus , pius , modestus et doctus quoque adolescens , ut nullius ingenio ac moribus iam diu perinde sim delectatus . Nisi obligatus vobis esset , quamvis potius egissem , quam eum vobis eripi passus fuissem .", |
| "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_242", |
| "psc_text": "voraginibus vitiorum inciditur. Tam apertum temporis mendacium est, ut non dicam respondere, sed legere biduo mea scripta non potueris. Ex quo apparet te illam epistolam, aut pluribus diebus scripsisse, ut styli ipsius elegantia probat: aut si tumultuaria dictio [ Al. dictatio] est, nimirum te esse negligentem, qui cum extemporalis talis sis, meditatus deterior fueris. 11. Commentariorum mos et regula. --Illud autem quod tergiversaris, et dicis, te ea transtulisse de Graeco, quae ego prius Latino sermone transtulerim, non satis intelligo quid velis dicere: nisi forte adhuc Commentarios ad Ephesios criminaris, et quasi nihil tibi super hoc responsum sit, obduras frontis impudentiam; nec auribus obturatis, voces recipis incantantis. Nos in Commentariis, et illis et aliis, et 541 nostram et aliorum sententiam explicavimus, aperte confitentes quae sunt haeretica, quae catholica. Hic est enim Commentariorum mos, et explanantium regula, ut opiniones in expositione varias persequantur, et quod vel sibi, vel aliis videatur, edisserant. Et", |
| "candidate_score": 0.63329, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_16_18", |
| "bdc_text": "Duos priores habeo familiariter notor , priusertim . Hospinianum tertium vix novi . Omnes puto bonos et pios , propterea , quod ne de tertino quidem quicquam rescire potui , quod scire nollem .", |
| "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_296", |
| "psc_text": "Unus, qui nobis scribendo restituis rem. Ergo nisi de oriente venisses, eruditissimus vir haereret adhuc inter mathematicos, et omnes [ Al. homines] christiani quid contra fatum dicerent [ Al. dissererent], ignorarent. Merito a me quaeris de astrologia, et coeli ac siderum cursu, qui tantarum mercium plenam navem detulisti. Fateor paupertatem, non sum ita ut tu in oriente ditatus. Te multo tempore Pharus docuit, quod Roma nescivit [ Al. nesciret]; instruxit Aegyptus, quod Italia hucusque non habuit. 30. Sententiae variae de anima. --Scribis apud Ecclesiasticos tractatores, tres de animabus esse sententias. Unam, quam sequitur Origenes. Alteram, quam Tertullianus et Lactantius (licet de Lactantio apertissime mentiaris); tertiam, quam nos simplices et fatui homines, qui non intelligimus, quod si ita sit, injustus a nobis arguatur Deus. Et post haec juras te nescire quid sit verum. Dic, oro te: putasne, extra haec 559 tria esse aliquid in quo veritas sit? et in tribus istis", |
| "candidate_score": 0.631092, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_15_17", |
| "bdc_text": "Redeunt ad vos nunc Rodolphus Hospinianus , Lemannus et Groningerus puto . Duos priores habeo familiariter notor , priusertim . Hospinianum tertium vix novi .", |
| "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_126", |
| "psc_text": "sed e tribus quas posuit, quae sit illarum sententia vera, nescire se dicit. Vide ne statim tibi objiciatur, idcirco te trium ignorantiam confiteri, ne unum damnare cogaris: et Tertulliano et Lactantio ideo parcere, ne Origenem cum illis jugules. Quantum memoria suggerit, nisi tamen fallor, nescio me legisse Lactantium συσπειρομένην animam dicere. Caeterum qui legisse te scribis, dic in quo libro legeris, ne ut me dormientem, sic illum mortuum calumniatus esse videaris. Sed et in hoc cunctabundus incedis et cautus. Dicis enim: « Puto inter Latinos Tertullianum sensisse, vel Lactantium, fortassis et alios nonnullos. » Non solum de animarum statu dubitas, sed et de auctorum sententiis putas: et tamen aliquid interest. De animabus autem aperte nescis, et inscitiam confiteris: de auctoribus sic nosse te dicis, ut putes potius quam praesumas. In solo Origene non ambigis. Dicis quippe, « Hoc sentit Origenes. » Interrogabo te: bene 500 sentit, an male? Nescio, inquis.", |
| "candidate_score": 0.622962, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_19", |
| "bdc_text": "Hospinianus ita est elegans , studiosus , pius , modestus et doctus quoque adolescens , ut nullius ingenio ac moribus iam diu perinde sim delectatus .", |
| "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_51", |
| "psc_text": "cane rho disceret, tu in me criminaris, quare homo ab homine Hebraeas litteras didicerim. Inde est quod quidam inerudite sapientes remanent, dum nolunt discere quod ignorant. Nec Horatium audiunt commonentem: Cur nescire pudens prave, quam discere malo? Loquitur et Sapientia, quam sub nomine Salomonis legimus: In malevolam animam numquam intrabit sapientia, nec habitabit in corpore subdito peccatis. Spiritus enim sanctus eruditionis fugiet dolum, et recedet a cogitationibus stultis (Sap. I, 4, 5) . Aliud est, si vulgi lectione contenti, doctorum aures despiciunt; et contemnunt illud elogium, quo procax imperitia denotatur: . . . . . . . Non tu in triviis, indocte, solebas, Stridenti miserum stipula disperdere carmen? Quasi non cirratorum turba Milesiarum in scholis figmenta decantet: et testamentum Suis, Bessorum cachinno membra concutiat, atque inter scurrarum epulas, nugae istiusmodi frequententur. Quotidie in plateis fictus hariolus stultorum nates verberat, et obtorto 474 scorpione dentes mordentium quatit: et miramur si imperitorum", |
| "candidate_score": 0.621883, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_15_17", |
| "bdc_text": "Redeunt ad vos nunc Rodolphus Hospinianus , Lemannus et Groningerus puto . Duos priores habeo familiariter notor , priusertim . Hospinianum tertium vix novi .", |
| "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_296", |
| "psc_text": "Unus, qui nobis scribendo restituis rem. Ergo nisi de oriente venisses, eruditissimus vir haereret adhuc inter mathematicos, et omnes [ Al. homines] christiani quid contra fatum dicerent [ Al. dissererent], ignorarent. Merito a me quaeris de astrologia, et coeli ac siderum cursu, qui tantarum mercium plenam navem detulisti. Fateor paupertatem, non sum ita ut tu in oriente ditatus. Te multo tempore Pharus docuit, quod Roma nescivit [ Al. nesciret]; instruxit Aegyptus, quod Italia hucusque non habuit. 30. Sententiae variae de anima. --Scribis apud Ecclesiasticos tractatores, tres de animabus esse sententias. Unam, quam sequitur Origenes. Alteram, quam Tertullianus et Lactantius (licet de Lactantio apertissime mentiaris); tertiam, quam nos simplices et fatui homines, qui non intelligimus, quod si ita sit, injustus a nobis arguatur Deus. Et post haec juras te nescire quid sit verum. Dic, oro te: putasne, extra haec 559 tria esse aliquid in quo veritas sit? et in tribus istis", |
| "candidate_score": 0.620826, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_7_9", |
| "bdc_text": "Putantur in Hispaniam mittendi . Captus etiam scribitur Antverpianus consul . Omnes dicti tres principes tertius egregie papismum defenderunt , primus etiam pro re festo .", |
| "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_167", |
| "psc_text": "imperator hanc synodum jusserit congregari: Galliaene tantum episcopi fuerint, an et Italiae, et Hispaniae: certe quam ob causam synodus congregata sit. Nihil horum nominas, sed virum eloquentissimum, et contra Arianos Latini sermonis tubam, ut Origenem defendas, excommunicatum a synodo criminaris. Sed confessoris calumnia utcumque toleranda est. Transit ad inclytum martyrem Cyprianum, et dicit Tertulliani librum, cui titulus est, de Trinitate, sub nomine ejus Constantinopoli a Macedonianae partis haereticis lectitari. In quo crimine mentitur duo. Nam nec Tertulliani liber est, nec Cypriani dicitur; sed Novatiani, cujus et inscribitur titulo: et auctoris eloquium, styli proprietas demonstrat. 20. Fabella de Hieronymo. --Et superfluum puto apertas ineptias confutare, cum mihi mea ingeratur fabella, a synodo videlicet, et sub nomine cujusdam amici Damasi Romanae urbis episcopi ego petar, cui ille ecclesiasticas epistolas dictandas tradidit, et Apollinariorum versutiae describantur, quod Athanasii librum ubi Dominicus homo scriptus est, ad 514 legendum acceptum, ita corruperint, ut in litura", |
| "candidate_score": 0.618102, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_2", |
| "bdc_text": "atque optime d. Bullingere , nihil admodum haberem , quod ad vos scriberem .", |
| "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_234", |
| "psc_text": "ad me tantum epistolam scribis, ut me commoneas, et emendatum velis, ne caeteris scandalum facias, et aliis furentibus, jugulentur alii: cur libros contra me scribis ad alios, et legendos per satellites tuos toto orbe dispergis? Ubi est syllogismus tuus, quo me irretire conaris, et loqueris? « Quem in hoc, magister optime, emendare cupiebas? si illos, ad quos scribis, nihil deliquerant; si me quem arguis, non ad me scripseras. » Et ego tuis respondebo tibi sermonibus: Quem emendare cupiebas, magister indocte? eosne, qui non peccaverant? an me, ad quem non scripseras? Brutos putas esse lectores, et omnes non intelligere prudentiam tuam, immo malitiam, qua et serpens prudentior fuit cunctis bestiis in paradiso: ut a me secretam admonitionem flagites, quem publica accusatione persequeris; et non te pudet accusationem tuam Apologiam vocare? Quererisque cur opponam clypeum pugioni tuo, et tibi quasi religiosulus et sanctulus personam humilitatis imponis et dicis: « Si erraveram, quare", |
| "candidate_score": 0.609521, |
| "ce_score": null |
| } |
| ] |
| }, |
| { |
| "rank": 17, |
| "cf_id": "cf020", |
| "work_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Amos", |
| "max_score": 0.668554, |
| "ce_confirmed": false, |
| "evidence": [ |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_14_16", |
| "bdc_text": "Quod metuitur impius , et cuius causa deo illudere studet , hoc ipsum ei solet severire . Redeunt ad vos nunc Rodolphus Hospinianus , Lemannus et Groningerus puto . Duos priores habeo familiariter notor , priusertim .", |
| "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Amos_window_318", |
| "psc_text": "obdormis, Domine (Ps. XLIII, 23) ? Econtrario, qui thesaurizaverit sibi iram in die irae, Deum iratum sentiet (Rom. II). Quod si egerit poenitentiam, ira vertetur in misericordiam, et cum perturbationibus nostris atque virtutibus in utramque partem poenarum atque clementiae Dominus commutabitur. (Vers. 4 seqq.) Haec ostendit mihi Dominus Deus, et ecce vocavit judicium ignem Dominus Deus: et devoravit abyssum multam et comedet simul partem. Et dixi: Domine Deus: quiesce, obsecro: quis suscitabit Jacob, qua parvulus est? Misertus est Dominus super hoc: sed et istud non erit, dixit Dominus Deus. LXX: Sic ostendit mihi Dominus Deus, et ecce vocavit 326 judicium in igne Dominus Deus, et devoravit abyssum multam, et comedit partem, et dixi: Domine Deus, desine, quis suscitabit Jacob, quoniam parvulus est? Poeniteat te, Domine, super hoc, et hoc non fiet, dicit Dominus Deus. Primum Dominus ostendit prophetae fictorem locustarum in principio germinantium serotini imbris, et post imbrem serotinum, tonsorem", |
| "candidate_score": 0.668554, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_13_15", |
| "bdc_text": "omnia huc tendunt , ut in extremis et animi redigantur , cui populi . Quod metuitur impius , et cuius causa deo illudere studet , hoc ipsum ei solet severire . Redeunt ad vos nunc Rodolphus Hospinianus , Lemannus et Groningerus puto .", |
| "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Amos_window_318", |
| "psc_text": "obdormis, Domine (Ps. XLIII, 23) ? Econtrario, qui thesaurizaverit sibi iram in die irae, Deum iratum sentiet (Rom. II). Quod si egerit poenitentiam, ira vertetur in misericordiam, et cum perturbationibus nostris atque virtutibus in utramque partem poenarum atque clementiae Dominus commutabitur. (Vers. 4 seqq.) Haec ostendit mihi Dominus Deus, et ecce vocavit judicium ignem Dominus Deus: et devoravit abyssum multam et comedet simul partem. Et dixi: Domine Deus: quiesce, obsecro: quis suscitabit Jacob, qua parvulus est? Misertus est Dominus super hoc: sed et istud non erit, dixit Dominus Deus. LXX: Sic ostendit mihi Dominus Deus, et ecce vocavit 326 judicium in igne Dominus Deus, et devoravit abyssum multam, et comedit partem, et dixi: Domine Deus, desine, quis suscitabit Jacob, quoniam parvulus est? Poeniteat te, Domine, super hoc, et hoc non fiet, dicit Dominus Deus. Primum Dominus ostendit prophetae fictorem locustarum in principio germinantium serotini imbris, et post imbrem serotinum, tonsorem", |
| "candidate_score": 0.65393, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_6", |
| "bdc_text": "Albanus scribitur novisse ad convivium Egmundanum , Hornium , Megensem atque detinavi nominisse captivos .", |
| "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Amos_window_138", |
| "psc_text": "in omni qui sanctus est et appellatur templum Dei, quod adventura sit dies non longe et post multa saecula, sed jam imminens, dies captivitatis et angustiae, in quo vaccae leventur in contis, et reliquiae earum in ollis ferventibus, pro quo et in Hebraico 266 et apud Aquilam scriptum est in lebetibus pisciculorum. Pro contis quoque qui Hebraice dicuntur SANNOTH ( ), Aquila interpretatus est clypeos: Symmachus et LXX, arma; solus Theodotio δόρατα, quem nos secuti, contos vel hastas interpretati sumus. Hoc autem significat, quod capiantur in praelio, et portentur atque auferantur jure victoriae: servans tamen coeptam vaccarum metaphoram, ut quas esse pingues dixerat vaccas, earum carnes narret in contis vel scutis esse portandas. Et sicut lebes ferventissimus minutos pisces pariter involvit: ita et vaccas Basan absque ullo ordine captivitatis miseriis opprimendas. Quodque sequitur: Et per aperturas exibitis altera contra alteram, sic explanari potest: Aperta vobis est captivitatis via, et cum", |
| "candidate_score": 0.632084, |
| "ce_score": null |
| } |
| ] |
| }, |
| { |
| "rank": 18, |
| "cf_id": "cf021", |
| "work_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-adversarium-legis-et-prophetarum", |
| "max_score": 0.668236, |
| "ce_confirmed": false, |
| "evidence": [ |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_14", |
| "bdc_text": "Quod metuitur impius , et cuius causa deo illudere studet , hoc ipsum ei solet severire .", |
| "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-adversarium-legis-et-prophetarum_window_58", |
| "psc_text": "vel unquam facit? Si ergo salubriter, non solum bonitatem, verum etiam severitatem Dei sancta Scriptura commendat, quoniam et amatur Deus utiliter et timetur; unde Apostolus eodem loco utrumque commemorat dicens, Vides ergo bonitatem et severitatem Dei (Rom. XI, 22) : quid est quod iste insanus et praeceps, cum christianum esse se jactet, hoc reprehendit in Deo Prophetarum, quod in Deo invenit Apostolorum; quoniam idem Deus est et illorum, et istorum? 28. Quod autem de illo commemoravi, quem pigrum servum misit in tenebras exteriores severitas Dei, ubi nec futurorum improvidus dicitur quia tali pecuniam suam credidit, nec impotens quia ut bene ageret non ipse rexit, ipse correxit, nec aemulus ac malitiosus quod a luce separatum in tenebras misit: hoc de omnibus poenis hominum, quae leguntur in propheticis Libris inflictae fuisse peccantibus, debet fidelis lector advertere. Hoc ergo etiam de diluvio. Neque enim Dominus Jesus non tale aliquid futurum in suo praenuntiavit", |
| "candidate_score": 0.668236, |
| "ce_score": null |
| } |
| ] |
| }, |
| { |
| "rank": 19, |
| "cf_id": "cf021", |
| "work_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1", |
| "max_score": 0.667363, |
| "ce_confirmed": false, |
| "evidence": [ |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_14", |
| "bdc_text": "Quod metuitur impius , et cuius causa deo illudere studet , hoc ipsum ei solet severire .", |
| "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1192", |
| "psc_text": "Iste est auditus malus. Nam justi ad auditum bonum gaudebunt; sic enim scriptum est: In memoria aeterna erit justus, ab auditu malo non timebit (Psal. CXI, 7) . A quo auditu malo? Quem audituri sunt illi, Ite in ignem aeternum. Deus ergo qui potest supra quam petimus aut intelligimus facere (Ephes. III, 20), occultum gemitum nostrum quaerit, ut in conspectu ejus placeamus, et non nos quasi de justitia nostra ante homines jactemus. Qui enim de justitia sua placere vult hominibus, non eo fine ut homines qui eum vident Deum laudent, sed ea intentione ut ipse laudetur, non claudit ostium contra strepitum: quia patet ostium illo strepitu, et non audit Deus quomodo audire vult. Cubile ergo cor nostrum laboremus mundare, ubi possit nobis bene esse. Novit Charitas Vestra quam multa multi patiuntur in publico, in foro, in jurgiis, in contentionibus, in molestiis negotiorum: quomodo quisque fatigatus negotiis foris, currit ad domum", |
| "candidate_score": 0.667363, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_14", |
| "bdc_text": "Quod metuitur impius , et cuius causa deo illudere studet , hoc ipsum ei solet severire .", |
| "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1280", |
| "psc_text": "12, 13.] Ergo ad Psalmum respicite. Primae partes jam tractatae sunt, sequuntur haec. Observabit peccator justum, et stridet super eum dentibus suis: Dominus autem irridebit eum. Quem? Utique peccatorem stridentem super justum dentibus suis. Unde autem Dominus irridebit eum? Quoniam prospicit quod veniet dies ejus. Acerbus videtur, cum minatur justo nesciens horam sui crastinam: Dominus autem videt, et prospicit diem ejus. Quem diem? Quo reddet unicuique secundum opera sua (Matth. XVI, 27). Thesaurizat enim sibi iram in die irae et revelationis justi judicii Dei (Rom. II, 5). Sed Dominus prospicit, tu autem non prospicis; indicavit tibi qui prospicit. Tu diem injusti quo poenas pensurus est ignorabas: sed qui scit, non te celavit. Non parva pars scientiae est, scienti conjungi. Ille habet oculos cognitionis, tu habeto credulitatis. Quod videt Deus, crede tu. Veniet enim dies injusti, quem prospicit Deus. Qui dies? Cujusque vindictae. Necesse est enim ut vindicetur in impium, vindicetur", |
| "candidate_score": 0.663417, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_14_16", |
| "bdc_text": "Quod metuitur impius , et cuius causa deo illudere studet , hoc ipsum ei solet severire . Redeunt ad vos nunc Rodolphus Hospinianus , Lemannus et Groningerus puto . Duos priores habeo familiariter notor , priusertim .", |
| "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1280", |
| "psc_text": "12, 13.] Ergo ad Psalmum respicite. Primae partes jam tractatae sunt, sequuntur haec. Observabit peccator justum, et stridet super eum dentibus suis: Dominus autem irridebit eum. Quem? Utique peccatorem stridentem super justum dentibus suis. Unde autem Dominus irridebit eum? Quoniam prospicit quod veniet dies ejus. Acerbus videtur, cum minatur justo nesciens horam sui crastinam: Dominus autem videt, et prospicit diem ejus. Quem diem? Quo reddet unicuique secundum opera sua (Matth. XVI, 27). Thesaurizat enim sibi iram in die irae et revelationis justi judicii Dei (Rom. II, 5). Sed Dominus prospicit, tu autem non prospicis; indicavit tibi qui prospicit. Tu diem injusti quo poenas pensurus est ignorabas: sed qui scit, non te celavit. Non parva pars scientiae est, scienti conjungi. Ille habet oculos cognitionis, tu habeto credulitatis. Quod videt Deus, crede tu. Veniet enim dies injusti, quem prospicit Deus. Qui dies? Cujusque vindictae. Necesse est enim ut vindicetur in impium, vindicetur", |
| "candidate_score": 0.660567, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_13_15", |
| "bdc_text": "omnia huc tendunt , ut in extremis et animi redigantur , cui populi . Quod metuitur impius , et cuius causa deo illudere studet , hoc ipsum ei solet severire . Redeunt ad vos nunc Rodolphus Hospinianus , Lemannus et Groningerus puto .", |
| "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_13", |
| "psc_text": "irridebit eos: coelos si animas sanctas accipiamus, per has eos, utique praesciens quid futurum sit, deridebit Deus et subsannabit. 4. [vers. 5.] Tunc loquetur ad eos in ira sua, et in furore suo conturbabit eos: planius enim ostendens quomodo ad eos loquetur, dixit, conturbabit eos; ut in ira sua, hoc sit, in furore suo. Iram autem et furorem Domini Dei non perturbationem mentis oportet intelligi, sed vim qua justissime vindicat, subjecta sibi ad ministerium universa creatura. Praecipue namque pervidendum est et tenendum illud quod scriptum est in Salomone: Tu autem, Domine virtutis, cum tranquillitate judicas, et cum magna reverentia disponis nos (Sap. XII, 18) . Ira ergo Dei est motus qui fit in anima quae legem Dei novit, cum eamdem legem videt a peccatore praeteriri; per hunc enim motum justarum animarum multa vindicantur. Quanquam possit ira Dei recte intelligi etiam ipsa mentis obscuratio, quae consequitur eos qui legem Dei transgrediuntur.", |
| "candidate_score": 0.660492, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_6", |
| "bdc_text": "Albanus scribitur novisse ad convivium Egmundanum , Hornium , Megensem atque detinavi nominisse captivos .", |
| "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3539", |
| "psc_text": "adjecit: Sed quasi servi Christi. Dominus homo non videt; sed Dominus Christus videt. Ex animo, inquit, cum bona voluntate (Ephes. VI, 6, 7) . Talis fuit Jonadab; id est, hoc nomen ipsius interpretatur. Qui sunt ergo qui primi captivi ducti sunt? Ducti sunt filii Israel captivi primi, et secundi, et tertii; sed pro his Psalmus, aut de his Psalmus, qui primi ducti sunt, non hoc sonat: idem ipse psalmus discussus, perscrutatus, interrogatus omnibus versibus suis aliud tibi dicit, non de illis se loqui, qui homines nescio qui, nescio quando, irruentibus hostibus, in Babyloniam captivi ducti sunt ex Jerusalem. Sed dicit Psalmus, quid, nisi quod audistis ab Apostolo? Commendat nobis gratiam Dei; commendat nobis, quia nos per nosmetipsos nihil sumus: commendat nobis, quia quidquid sumus, illius misericordia sumus; quidquid autem ex nobis sumus, mali sumus. Quare ergo, captivi? et quare nomine captivitatis commendatur ipsa gratia liberatoris? Aperit, ipse dicit Apostolus: Condelector", |
| "candidate_score": 0.643188, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_6_8", |
| "bdc_text": "Albanus scribitur novisse ad convivium Egmundanum , Hornium , Megensem atque detinavi nominisse captivos . Putantur in Hispaniam mittendi . Captus etiam scribitur Antverpianus consul .", |
| "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3539", |
| "psc_text": "adjecit: Sed quasi servi Christi. Dominus homo non videt; sed Dominus Christus videt. Ex animo, inquit, cum bona voluntate (Ephes. VI, 6, 7) . Talis fuit Jonadab; id est, hoc nomen ipsius interpretatur. Qui sunt ergo qui primi captivi ducti sunt? Ducti sunt filii Israel captivi primi, et secundi, et tertii; sed pro his Psalmus, aut de his Psalmus, qui primi ducti sunt, non hoc sonat: idem ipse psalmus discussus, perscrutatus, interrogatus omnibus versibus suis aliud tibi dicit, non de illis se loqui, qui homines nescio qui, nescio quando, irruentibus hostibus, in Babyloniam captivi ducti sunt ex Jerusalem. Sed dicit Psalmus, quid, nisi quod audistis ab Apostolo? Commendat nobis gratiam Dei; commendat nobis, quia nos per nosmetipsos nihil sumus: commendat nobis, quia quidquid sumus, illius misericordia sumus; quidquid autem ex nobis sumus, mali sumus. Quare ergo, captivi? et quare nomine captivitatis commendatur ipsa gratia liberatoris? Aperit, ipse dicit Apostolus: Condelector", |
| "candidate_score": 0.624441, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_3", |
| "bdc_text": "Etenim videntur iam omnia silere et plerique clam loquere , quod iam pridem machinati sunt .", |
| "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_948", |
| "psc_text": "vide quid de ipsis coelis alibi dicitur: Coeli enarrant gloriam Dei, et opera manuum ejus annuntiat firmamentum. Quod coeli, hoc firmamentum. Dies diei eructat verbum, et nox nocti annuntiat scientiam. Non cessatur, non tacetur. Sed ubi praedicaverunt, et quousque pervenerunt? Non sunt loquelae, neque sermones, quorum non audiantur voces eorum. Sed hoc pertinet ad id quia omnium linguis locuti sunt in uno loco (Act. II, 4). Omnium linguis locuti, impleverunt quod dictum est, Non sunt loquelae neque sermones, quorum non audiantur voces eorum. Sed quaero, ipsa vox in omnibus linguis quousque pervenerit, quae impleverit. Audi ergo quod sequitur: In omnem terram exiit sonus eorum, et in fines orbis terrae verba eorum (Psal. XVIII, 2-5) . Quorum, nisi coelorum qui enarrant gloriam Dei? Ergo si in omnem terram exiit sonus eorum, et in fines orbis terrae verba eorum, quid praedicaverint nobis, indicet nobis qui illos misit. Indicat plane, fideliter indicat: quia", |
| "candidate_score": 0.623589, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_24", |
| "bdc_text": "Spero etiam eum nihil simulavisse , ut nec alios receperit .", |
| "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3456", |
| "psc_text": "Opprobrium exspectavit cor meum et miseriam: et sustinui qui simul contristaretur, et non fuit. Quid ergo profuit quia exspectavi? hoc est, quid profuit quia praedixi? quid profuit quia dixi ideo me venisse? Ventum est ut impleretur quod dixi: sustinui qui simul contristaretur, et non fuit; et consolantes, et non inveni; hoc est, non fuit. Quod enim superiore versu dixit, Sustinui qui simul contristaretur; hoc sequenti versu, et consolantes. Quod autem superiore versu, et non fuit; hoc sequenti versu, et non inveni. Ergo non altera subjecta, sed superior repetita sententia est. Quam sententiam si retractemus, quaestio nonnulla poterit oboriri. Numquid enim discipuli ejus non sunt contristati, quando ductus est ad passionem, quando ligno suspensus, quando mortuus? Usque adeo contristati, ut illa Maria Magdalene, quae primo eum vidit, gaudens lugentibus nuntiaret quid viderit (Joan. XX, 18, et Marc. XVI, 9). Evangelium ista loquitur; non nostra praesumptio, non nostra suspicio est: constat doluisse,", |
| "candidate_score": 0.621384, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_3", |
| "bdc_text": "Etenim videntur iam omnia silere et plerique clam loquere , quod iam pridem machinati sunt .", |
| "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3197", |
| "psc_text": "Gentes eratis, ad simulacra sine voce quomodo ascendebatis inducti (I Cor. XII, 2) . Dicat nunc Ecclesia, Quanta fecit animae meae. Ad ipsum ore meo clamavi. Homo ad lapidem clamabam, ad lignum surdum clamabam, simulacris surdis mutis loquebar: jam imago Dei conversa est ad Creatorem suum. Qui dicebam ligno, Pater meus es tu; et lapidi, Tu me genuisti (Jerem. II, 27) ; modo dico, Pater noster, qui es in coelis (Matth. VI, 9) . Ad ipsum ore meo clamavi. Ore meo jam. non ore alieno. Quando clamabam ad lapides in vana conversatione paternae traditionis (I Petr. I, 18), ore alieno clamabam: quando clamavi ad Dominum, quod ipse donavit, quod ipse inspiravit, ad ipsum ore meo clamavi, et exaltavi sub lingua mea. Quid est, clamavi ore meo, et exaltavi sub lingua mea. Ipsum publice praedicavi, ipsum in secreto confessus sum. Parum est Deum exaltare lingua; sed et sub lingua, ut quod", |
| "candidate_score": 0.613844, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_4", |
| "bdc_text": "Spes est nihilominus fore , ut in suis consiliis deprehensi pudefiant .", |
| "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1442", |
| "psc_text": "Jam ergo quid opus est ut a me aut a quoquam quaeratis quae non licet homini loqui: si illi non licuit loqui, cui licuit audire? Plangamus tamen et gemamus in confessione, agnoscamus ubi simus, recordemur sabbatum, et patienter exspectemus quod ille promisit, qui nobis et in se ipso exemplum patientiae demonstravit. Infirmatus sum et humiliatus sum usque nimis. 13. Rugiebam a gemitu cordis mei. Attenditis plerumque interpellare gemitibus servos Dei, et quaeritur causa: et non apparet nisi gemitus alicujus servi Dei; si tamen ad aures hominis circa illum positi pervenerit. Est enim gemitus occultus qui ab homine non auditur: tamen si tanta occupaverit cor cogitatio desiderii cujusdam, ut voce clariore exprimatur vulnus interioris hominis, quaeritur causa; et dicit homo apud semetipsum, Forte illud est unde gemit, et forte illud illi factum est. Quis potest intelligere, nisi ille in cujus oculis et auribus gemit? Propterea rugiebam, inquit, a gemitu cordis mei:", |
| "candidate_score": 0.609782, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_13", |
| "bdc_text": "omnia huc tendunt , ut in extremis et animi redigantur , cui populi .", |
| "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_436", |
| "psc_text": "Domini est eructatio saturitatis illius. Vivent corda eorum in saeculum saeculi: nam cibus ille cordis est. 28. [vers. 28.] Commemorabuntur, et convertentur ad Dominum universi fines terrae: commemorabuntur; exciderat enim Deus Gentibus mortaliter natis et in exteriora tendentibus; et tunc convertentur ad Dominum universi fines terrae. Et adorabunt in conspectu ejus universae patriae gentium: et adorabunt in conscientiis suis universae patriae gentium. 29. [vers. 29.] Quoniam Domini est regnum, et ipse dominabitur gentium: quoniam Domini est regnum, non superborum hominum; et ipse dominabitur gentium. 30. [vers. 30.] Manducaverunt et adoraverunt omnes divites terrae: manducaverunt corpus humilitatis Domini sui etiam divites terrae, nec sicut pauperes saturati sunt usque ad imitationem, sed tamen adoraverunt. In conspectu ejus procident universi qui descendunt in terram: solus enim videt quomodo procidant universi, qui coelestem conversationem deserentes, in terra eligunt beati apparere hominibus, non videntibus ruinam eorum. 31. [vers. 31.] Et anima mea ipsi vivet: et", |
| "candidate_score": 0.608125, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_24", |
| "bdc_text": "Spero etiam eum nihil simulavisse , ut nec alios receperit .", |
| "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3992", |
| "psc_text": "Propter peccatum paululum quid contristavi eum, et percussi eum, et averti faciem meam ab illo; et abiit tristis, et ambulavit vias suas. Quid ergo, haec ira Dei semper erit? Non hoc invenit iste in silentio. Quid enim dicit? Non in aeternum repellet Deus; et non apponet ultra ut beneplaceat ei adhuc: id est, ut beneplaceat ei adhuc repellere, et in aeternum repellere non apponet. Necesse est ut revocet ad se servos suos, necesse est ut recipiat fugitivos redeuntes ad Dominum, necesse est ut exaudiat vocem compeditorum: Non in aeternum repellet Deus; et non apponet ultra ut beneplaceat ei adhuc. 11. [vers. 9, 10.] Aut in finem misericordiam abscidet a generatione in generationem? aut obliviscetur misereri Deus? In te, a te, in alterum nulla est misericordia, nisi eam tibi Deus donet: et ipse Deus obliviscetur misericordiam? Rivus currit: fons ipse siccabitur? Aut obliviscetur misereri Deus? aut continebit in ira miserationes suas?", |
| "candidate_score": 0.606375, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_24", |
| "bdc_text": "Spero etiam eum nihil simulavisse , ut nec alios receperit .", |
| "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2168", |
| "psc_text": "Deum non curantes, non in conscientia sua, non in coelo, non in terra: non eum latent haec omnia, et universaliter omnes admonet, et quando aliquos flagellat in terra, admonitio est, nondum damnatio. Silet ergo a judicio, occultus in coelo est, adhuc interpellat pro nobis: patiens est super peccatores, non exercens iram, sed exspectans poenitentiam. Dicit alio loco: Tacui, numquid semper tacebo (Isai. XLII, 14) ? Quando ergo non tacebit, Deus manifestus veniet. Quis Deus? Deus noster. Et ipse Deus, qui Deus noster: non enim Deus est, qui non est noster Deus. Dii enim Gentium daemonia: Deus Christianorum, verus Deus. Ipse veniet, sed manifestus, non adhuc illudendus, non adhuc exalapandus et flagellandus; veniet, sed manifestus, non adhuc calamo in capite percutiendus, non adhuc crucifigendus, occidendus, sepeliendus: quia haec omnia occultus Deus pati voluit. Veniet manifestus, et non silebit. 7. Quia vero ad judicium veniet, sequentia docent. Ignis ante eum praeibit (Psal.", |
| "candidate_score": 0.606038, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_20", |
| "bdc_text": "Nisi obligatus vobis esset , quamvis potius egissem , quam eum vobis eripi passus fuissem .", |
| "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2432", |
| "psc_text": "laudationem. Non enim intelligerem ubi essem, nisi de infirmitate mea admonitus essem. Ex omnibus ergo tribulationibus eripuisti me. Et super inimicos meos respexit oculus meus: super illos Ziphaeos respexit oculus meus. Florem quippe illorum transii altitudine cordis, ad te perveni, et inde respexi super illos, et vidi quia omnis caro fenum, et omnis claritas hominis sicut flos feni (Isai. XL, 6) : sicut quodam loco item dicitur, Vidi impium superexaltari et elevari sicut cedros Libani: transii, et ecce non erat. Quare, non erat? Quia transisti? Quid est, quia transisti. Quia non sine causa, Sursum cor, audisti, quia non in terra ubi putresceres remansisti, quia levasti animam tuam ad Deum, et transcendisti cedros Libani, et de illa celsitudine attendisti: et ecce non erat, et quaesisti eum, et non est inventus locus ejus (Psal. XXXVI, 35, 36) . Jam labor non est ante te; quia intrasti in sanctuarium Dei, et intellexisti in", |
| "candidate_score": 0.603372, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_9", |
| "bdc_text": "Omnes dicti tres principes tertius egregie papismum defenderunt , primus etiam pro re festo .", |
| "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3356", |
| "psc_text": "et Benjamin adolescentior in ecstasi; quibus verbis Paulum significari nemo ambigit; vel nomine principum omnes significentur in Ecclesiis excellentes atque imitatione dignissimi: quid sibi volunt haec nomina tribuum Israeliticarum? Si enim tantum Judae mentio fieret, quoniam ex hac tribu reges fuerant, ex qua et Dominus Christus secundum carnem (Rom. IX, 5); ideo ex hac tribu putaremus figuratos etiam principes Testamenti Novi: cum vero adjungit, principes Zabulon, principes Nephthalim; quisquam forsitan dicat ex his tribubus Apostolos fuisse, ex aliis autem non fuisse. Quod licet unde probari hoc posset non videam; tamen, quia nec unde refellatur invenio, et hoc loco principes Ecclesiarum, ducesque eorum qui in Ecclesiis benedicunt Dominum video commendari, non absurde etiam istum sensum probo; sed plus me delectat quod ex istorum nominum interpretatione clarescit. Hebraea quippe sunt nomina: quorum Juda, Confessio interpretari dicitur; Zabulon, Habitaculum fortitudinis; Nephthalim, Dilatatio mea. Quae omnia verissimos nobis insinuant principes Ecclesiarum, dignos ducatu, dignos", |
| "candidate_score": 0.597278, |
| "ce_score": null |
| }, |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_5", |
| "bdc_text": "Belginae res ita habent , ut necesse est habere , ubi Hispani in poenis perfidiores anteantur .", |
| "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2683", |
| "psc_text": "Non habebant ambo unde redderent; dimisit ambobus. Quis eum plus dilexit? Ad hoc interrogat ille, ut ille respondeat: ad hoc ille respondet, ut dentes ejus in ore ejus conterantur. Respondit confusus, exclusus est: admissa est illa ad percipiendam misericordiam, quae irruperat in habitaculum alienum, sed non accesserat ad Deum alienum (Luc. VII, 39-50): Contrivit Dominus dentes eorum in ore ipsorum. 14. Molas leonum confregit Dominus. Non tantum aspidum. Quid de aspidibus? Aspides insidiosae volunt venena immittere, et spargere, et insibilare. Apertissime saevierunt gentes, et fremuerunt sicut leones. Quare fremuerunt gentes, et populi meditati sunt inania (Psal. II, 1) ? Quando insidiabantur Domino, Licet dare tributum Caesari, an non licet? aspides erant, serpentes erant: contriti sunt dentes eorum in ore ipsorum. Postea clamaverunt, Crucifige, crucifige (Matth. XXVII, 23, et Joan. XIX, 6) : jam non est lingua aspidis, sed fremitus leonis. Sed et molas leonum confregit Dominus. Forte hic non vacat", |
| "candidate_score": 0.591517, |
| "ce_score": null |
| } |
| ] |
| }, |
| { |
| "rank": 20, |
| "cf_id": "cf026", |
| "work_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Quaestiones-in-Veterum-Testamentum", |
| "max_score": 0.667239, |
| "ce_confirmed": false, |
| "evidence": [ |
| { |
| "bdc_chunk_id": "7236_sent_10", |
| "bdc_text": "Secundus verbis se evangelicum est , professus papista fuit , audiens quotidie missas .", |
| "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Quaestiones-in-Veterum-Testamentum_window_298", |
| "psc_text": "Cum enim audimus legem Dei recitari in ecclesia, interrogamus doctores dicentes: Quid est hoc? Hoc autem manna minutum erat, sicut semen coriandri, et suave. Quid verbo Dei minutius? quidve subtilius? aut quid dulcius et suavius eloquiis Dei, quae sunt super mel et favum (Psalm. CXVIII)? 5. Sed quid est quod sexta die duplum colligi jubetur, quod etiam sufficiat in Sabbato? Sexta dies ista est sexta aetas mundi, in quo nunc sumus. In hac ergo duplum colligit, qui propter spem vitae aeternae verbum Dei audit et facit; in hac duplum recondit, qui bene vivit, et aliis misericordiam praebet. 6. Quod et reponebatur pro sabbato, non corrumpebatur. Bona enim opera facta propter futuram requiem in futuro saeculo permanent. Qui vero infideles erant, et praeter causam Sabbati servabant de manna, ebulliebant ex eo vermes, et computrescebat; sic et qui propter praesentem vitam et amorem saeculi thesaurizant, his ille vermis ebullit qui nunquam moritur.", |
| "candidate_score": 0.667239, |
| "ce_score": null |
| } |
| ] |
| } |
| ], |
| "biblical_hits": [] |
| } |
