1/1023.json

{
  "letter_id": "1023",
  "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/1023",
  "dominant_topic": 16,
  "topic_dist": [
    0.050497,
    0.04658,
    0.051381,
    0.050492,
    0.054725,
    0.048141,
    0.052284,
    0.044894,
    0.051578,
    0.049622,
    0.052965,
    0.053656,
    0.048238,
    0.045246,
    0.044399,
    0.047381,
    0.056591,
    0.050861,
    0.050724,
    0.049744
  ],
  "citations": [
    {
      "rank": 1,
      "cf_id": "cf052",
      "work_id": "045_Prosper-Aquitanus_Contra-Collatorem",
      "max_score": 0.716686,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_1_3",
          "bdc_text": "adeo mihi tua est explorata et certo comperta fides et candor , gravitas et constantia , et ipse Philippus suis moribus et ingenio talem hactenus se comprobavit ac ostendit , qualem esse tuis suavissimis asseruisti literis . Quod autem a me tua petit humanitas , ut ipsi re et opera adesse velim , id promptissimo sum ego facturus animo et feci usque adhuc , quantum opus fuit , uti ipsemet , ni fallor , fatebitur ingenue . Faxit dominus , ut tuis filiis ac domini Bibliandri aliquando detur talis occasio mihi gratificandi ;",
          "psc_chunk_id": "045_Prosper-Aquitanus_Contra-Collatorem_window_124",
          "psc_text": "Apostolus gratias Deo agere non cessat, sciens a Patre luminum haec dona venisse; a quo se etiam petere protestatur, ut quibus dedit fidem, quae per dilectionem operatur, det Spiritum sapientiae et intellectus: et inde se Ephesii noverint accepisse quod habent, a quo discunt sperare quod non habent. Pro Philippensibus quoque similes Deo gratias agit, et meritum eorum laudemque non supprimit, dicens: Gratias ago Deo meo in omni memoria vestri, semper in cunctis orationibus meis pro omnibus vobis cum gaudio deprecationem faciens super communicatione vestra in Evangelio, a prima die usque nunc; confidens hoc ipsum, quia qui coepit in vobis opus bonum, perficiet usque in diem Jesu Christi (Philipp. I, 3 6) . Cujus hic humanae laudis ac meriti nunc in Deo causa suspensa est? quid virtutis aut pietatis exceptum est, quod non ex gratiae fonte profluxerit, ubi ab initio usque ad finem et inchoatio et perfectio boni operis Domino deputatur?",
          "candidate_score": 0.716686,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_1_3",
          "bdc_text": "adeo mihi tua est explorata et certo comperta fides et candor , gravitas et constantia , et ipse Philippus suis moribus et ingenio talem hactenus se comprobavit ac ostendit , qualem esse tuis suavissimis asseruisti literis . Quod autem a me tua petit humanitas , ut ipsi re et opera adesse velim , id promptissimo sum ego facturus animo et feci usque adhuc , quantum opus fuit , uti ipsemet , ni fallor , fatebitur ingenue . Faxit dominus , ut tuis filiis ac domini Bibliandri aliquando detur talis occasio mihi gratificandi ;",
          "psc_chunk_id": "045_Prosper-Aquitanus_Contra-Collatorem_window_123",
          "psc_text": "scientia (I Cor. I, 4, 5) . Numquid agendo gratias Deo, credentibus sustulit laudem? aut laudando credentes, meritis negavit auctorem? De Ephesiorum etiam fide quid sentiat, audiamus: Propterea, inquit, et ego audiens fidem vestram, quae est in Domino Jesu, et dilectionem in omnes sanctos, non cesso gratias agens pro vobis, memoriam vestri faciens in orationibus meis, ut Deus Domini nostri Jesu Christi Pater gloriae, det vobis Spiritum sapientiae et revelationis, in agnitione ejus illuminatos oculos cordis vestri (Ephes. I, 15-18) . Habebant ergo isti fidem, habebant et opera charitatis, quae nec laude poterant carere, nec merito: sed pro his virtutibus Apostolus gratias Deo agere non cessat, sciens a Patre luminum haec dona venisse; a quo se etiam petere protestatur, ut quibus dedit fidem, quae per dilectionem operatur, det Spiritum sapientiae et intellectus: et inde se Ephesii noverint accepisse quod habent, a quo discunt sperare quod non habent. Pro Philippensibus quoque",
          "candidate_score": 0.680754,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_3",
          "bdc_text": "Faxit dominus , ut tuis filiis ac domini Bibliandri aliquando detur talis occasio mihi gratificandi ;",
          "psc_chunk_id": "045_Prosper-Aquitanus_Contra-Collatorem_window_122",
          "psc_text": "Dominus dederit non habentur. 50. Sic autem putasti de testimonio laudatae fidei praejudicium donis gratiae posse generari, quasi fides, ubi ostenderetur laudata, non doceretur esse donata. Laudat Apostolus Romanorum fidem, et pro hoc bono eorum agit gratias Deo, dicens: Primum quidem gratias ago Deo meo per Jesum Christum pro omnibus vobis, quia fides vestra annuntiatur in universo mundo (Rom. I, 8) . Ad Corinthios quoque simili scribit affectu, dicens: Gratias ago Deo meo semper pro vobis, in gratia Dei, quae data est vobis in Christo Jesu; quia in omnibus divites facti estis in illo, in omni verbo, et in omni scientia (I Cor. I, 4, 5) . Numquid agendo gratias Deo, credentibus sustulit laudem? aut laudando credentes, meritis negavit auctorem? De Ephesiorum etiam fide quid sentiat, audiamus: Propterea, inquit, et ego audiens fidem vestram, quae est in Domino Jesu, et dilectionem in omnes sanctos, non cesso gratias agens pro vobis,",
          "candidate_score": 0.660668,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_1",
          "bdc_text": "adeo mihi tua est explorata et certo comperta fides et candor , gravitas et constantia , et ipse Philippus suis moribus et ingenio talem hactenus se comprobavit ac ostendit , qualem esse tuis suavissimis asseruisti literis .",
          "psc_chunk_id": "045_Prosper-Aquitanus_Contra-Collatorem_window_124",
          "psc_text": "Apostolus gratias Deo agere non cessat, sciens a Patre luminum haec dona venisse; a quo se etiam petere protestatur, ut quibus dedit fidem, quae per dilectionem operatur, det Spiritum sapientiae et intellectus: et inde se Ephesii noverint accepisse quod habent, a quo discunt sperare quod non habent. Pro Philippensibus quoque similes Deo gratias agit, et meritum eorum laudemque non supprimit, dicens: Gratias ago Deo meo in omni memoria vestri, semper in cunctis orationibus meis pro omnibus vobis cum gaudio deprecationem faciens super communicatione vestra in Evangelio, a prima die usque nunc; confidens hoc ipsum, quia qui coepit in vobis opus bonum, perficiet usque in diem Jesu Christi (Philipp. I, 3 6) . Cujus hic humanae laudis ac meriti nunc in Deo causa suspensa est? quid virtutis aut pietatis exceptum est, quod non ex gratiae fonte profluxerit, ubi ab initio usque ad finem et inchoatio et perfectio boni operis Domino deputatur?",
          "candidate_score": 0.636392,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_1",
          "bdc_text": "adeo mihi tua est explorata et certo comperta fides et candor , gravitas et constantia , et ipse Philippus suis moribus et ingenio talem hactenus se comprobavit ac ostendit , qualem esse tuis suavissimis asseruisti literis .",
          "psc_chunk_id": "045_Prosper-Aquitanus_Contra-Collatorem_window_123",
          "psc_text": "scientia (I Cor. I, 4, 5) . Numquid agendo gratias Deo, credentibus sustulit laudem? aut laudando credentes, meritis negavit auctorem? De Ephesiorum etiam fide quid sentiat, audiamus: Propterea, inquit, et ego audiens fidem vestram, quae est in Domino Jesu, et dilectionem in omnes sanctos, non cesso gratias agens pro vobis, memoriam vestri faciens in orationibus meis, ut Deus Domini nostri Jesu Christi Pater gloriae, det vobis Spiritum sapientiae et revelationis, in agnitione ejus illuminatos oculos cordis vestri (Ephes. I, 15-18) . Habebant ergo isti fidem, habebant et opera charitatis, quae nec laude poterant carere, nec merito: sed pro his virtutibus Apostolus gratias Deo agere non cessat, sciens a Patre luminum haec dona venisse; a quo se etiam petere protestatur, ut quibus dedit fidem, quae per dilectionem operatur, det Spiritum sapientiae et intellectus: et inde se Ephesii noverint accepisse quod habent, a quo discunt sperare quod non habent. Pro Philippensibus quoque",
          "candidate_score": 0.629018,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 2,
      "cf_id": "cf021",
      "work_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1",
      "max_score": 0.70496,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_1_3",
          "bdc_text": "adeo mihi tua est explorata et certo comperta fides et candor , gravitas et constantia , et ipse Philippus suis moribus et ingenio talem hactenus se comprobavit ac ostendit , qualem esse tuis suavissimis asseruisti literis . Quod autem a me tua petit humanitas , ut ipsi re et opera adesse velim , id promptissimo sum ego facturus animo et feci usque adhuc , quantum opus fuit , uti ipsemet , ni fallor , fatebitur ingenue . Faxit dominus , ut tuis filiis ac domini Bibliandri aliquando detur talis occasio mihi gratificandi ;",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_146",
          "psc_text": "dicat: 'beatus Ambrosius episcopus, in cuius praecipue libris Romana elucet fides, qui scriptorum inter Latinos flos quidam speciosus enituit, cuius fidem et purissimum in scripturis sensum ne inimicus quidem ausus est reprehendere'. paeniteat ergo eum quod sensit aduersus Ambrosium, ne paeniteat eum quod sic laudauit Ambrosium. habes librum et molestia longitudinis et difficultate quaestionis quam mihi fuit ad dictandum, tam tibi ad legendum negotiosum, quibus particulis temporum te inuenire potuit aut potuerit otiosum. quem profecto, quantum me dominus adiuuare dignatus est, elaboratum inter ecclesiasticas curas meas non tibi ingererem inter publicas tuas, nisi ab homine dei, qui te familiarius nouit, audissem, quod tam libenter legas, ut etiam nocturnas aliquas horas lectioni uigilanter inpendas. 2 cf. p. 159, 25 4 flos] lucet tios T 6 esset B peneteat m. 1 K ergo om. T quod-eum om. T 7 ne-Ambrosium om. B peneteat m. 1 K 9 fuit om. P dictandum laboriosus",
          "candidate_score": 0.70496,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_3_5",
          "bdc_text": "Faxit dominus , ut tuis filiis ac domini Bibliandri aliquando detur talis occasio mihi gratificandi ; quod si fiat , ut spero , polliceor vobis me facturum , quae fidi et constantis erunt amici vestri . Ad famam adversariorum apud vos sparsam de nostr( is? ) , ut scribis , quid respondeam , incertus sum , sive proditi sunt a suis , sive decepti ab hostibus ita delusi spe per cunctationem fatigandi et pellendi hostis vana , sive alter alteri parere noluit , quando fuit opportunum et necesse , et id genus alia praetendant alii .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_3",
          "psc_text": "R 18 carissimi K ditmeilf 20 delectationes m. 1 R 21 possit KRVP 23 audimus KRN XXXXII Aug. Sect. VIII para II. 14 futurorum, quae dei fratrumque dilectio, quam non superbe sapias in excelsis honoribus nec speres in incerto diuitiarum, sed in deo uiuo et diues sis in operibus bonis, quam sit domus tua requies solaciumque sanctorum et terror impiorum, quantae tibi curae sit, ne quis insidietur membris Christi, coopertus uelamine nominis Christi, siue in ueteribus eius siue in recentioribus inimicis, quamque sis eorundem inimicOlJIminimicorum saluti prouidus, infestus errori. haec atque huius modi, ut dixi, et ab aliis solemus audire; sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono,",
          "candidate_score": 0.676246,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_16",
          "bdc_text": "Clarissimo et doctissimo viro domino Huldricho Bullingero , ecclesiae Tygurinae antistiti dignissimo , domino suo reverendo .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0",
          "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et",
          "candidate_score": 0.644118,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_6_8",
          "bdc_text": "Ego persuasum habeo neutrum vacare culpa et praestitisse , quod facturi esse putabantur ; quocirca excęcavit ipsos dominus , ut in manus hostium inciderint . Vulgo dicitur :",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_31",
          "psc_text": "in membris et inoboedientiae suae malum sensit, quando sibi dignissime retributam inoboedientiam suae carnis inuenit. talem quippe etiam serpens oculorum apertionem seducendo promiserat, ad aliquid uidelicet sciendum, quod melius nesciretur. tunc in se quippe sensit homo quod fecit, tunc a bono malum non carendo, sed perpetiendo discreuit. iniustum enim erat, ut obtemperaretur a seruo suo, id est a corpore suo ei qui non obtemperarat domino suo. nam quid est, quod oculi, labia, lingua, manus, pedes, inflexiones dorsi, ceruicis et laterum ut ad opera sibi congrua moueantur positum in potestate est, quando ab inpedimentis corpus liberum habemus et sanum, ubi autem 1 Gen. 2, 23 5 cf. Gen. 3, 6 7 Gen. 3, 1 13 cf. Rom. 7, 23 15 c. Iul. Pel. V 8 16 cf. Gen. 3, 5 20 c. Iul. Pel. V 8. 16 (iniustum -domino suo) 22 Op. imp. III 187 (nam-219, 4 nolente) 23 cf. c.",
          "candidate_score": 0.634968,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 3,
      "cf_id": "cf010",
      "work_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2",
      "max_score": 0.692497,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_10_12",
          "bdc_text": "nostri enim , si sequi voluissent sana et honesta magnorum virorum et bonorum potius quam suorum adulatorum , et a quibus proditi sunt , consilia , nunquam eo devenissent calamitatis . Dommodo nobis salva religio et verbi dei ministerium maneat , haud usque adeo retulerit nos nostrae insolentiae etc. poenas dedisse . Bene vale .",
          "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_199",
          "psc_text": "Quid enim magis aut in pace tam aptum aut in bello persecutionis tam necessarium quam debitam severitatem divini vigoris tenere? quam qui remiserit, instabili rerum cursu erret semper necesse est, et huc atque illuc variis et incertis negotiorum tempestatibus dissipetur, et, quasi extorto de manibus consiliorum gubernaculo, navim ecclesiasticae salutis illidat in scopulos; ut appareat non aliter saluti ecclesiasticae consuli posse nisi si qui et contra ipsam faciunt, quasi quidam adversi fluctus repellantur, et disciplinae ipsius semper custodita ratio quasi salutare aliquod gubernaculum in tempestate servetur. Nec hoc nobis nunc nuper consilium cogitatum est, nec haec apud nos adversus improbos modo supervenerunt repentina subsidia; sed antiqua haec apud nos severitas, antiqua fides, disciplina legitur antiqua: quoniam nec tantas de nobis laudes Apostolus protulisset dicendo, Quia fides vestra praedicatur in toto mundo (Rom. I, 8) , nisi jam exinde vigor iste radices fidei de temporibus illis mutuatus fuisset; quarum laudum et",
          "candidate_score": 0.692497,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_14_16",
          "bdc_text": "septembris anno 50 . Tuae celsitudini addictissimus Wigandus Happelius . Clarissimo et doctissimo viro domino Huldricho Bullingero , ecclesiae Tygurinae antistiti dignissimo , domino suo reverendo .",
          "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_331",
          "psc_text": "Quamquam sciam, frater charissime, episcopos plurimos, ecclesiis Dominicis in toto mundo divina dignatione praepositos, evangelicae verita tis ac Dominicae traditionis tenere rationem, nec ab eo quod Christus magister et praecepit et gessit humana et novella institutione decedere; tamen, quoniam quidam, vel ignoranter vel simpliciter, in calice Dominico sanctificando et plebi ministrando non hoc faciunt quod Jesus Christus Dominus et Deus noster, sacrificii hujus auctor et doctor fecit et docuit, religiosum pariter ac necessarium duxi has ad vos litteras facere; ut, si quis in isto errore adhuc tenetur, veritatis luce perspecta, ad radicem atque originem traditionis Dominicae revertatur. Nec nos putes, frater charissime, nostra et humana conscribere aut ultronea voluntate hoc nobis audacter assumere, cum mediocritatem nostram semper humili et verecunda moderatione teneamus. Sed quando aliquid Deo inspirante et mandante praecipitur, necesse est Domino servus fidelis obtemperet, excusatus apud omnes quod nihil sibi arroganter assumat, qui offensam Domini timere compellitur, nisi",
          "candidate_score": 0.65156,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_9_11",
          "bdc_text": "Wo kein rhat ist , da ist auch kein hilff , et vere iactatur ; nostri enim , si sequi voluissent sana et honesta magnorum virorum et bonorum potius quam suorum adulatorum , et a quibus proditi sunt , consilia , nunquam eo devenissent calamitatis . Dommodo nobis salva religio et verbi dei ministerium maneat , haud usque adeo retulerit nos nostrae insolentiae etc. poenas dedisse .",
          "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_51",
          "psc_text": "et consummetur in vobis quod jam rudimentis felicibus esse coepistis. Parum est adipisci aliquid potuisse; plus est quod adeptus es posse servare; sicut et fides ipsa et nativitas salutaris, non accepta, sed custodita, vivificat. Nec statim consecutio, sed consummatio hominem Deo servat. Dominus hoc magisterio suo docuit dicens: Ecce sanus factus es, jam noli peccare, ne quid tibi deterius fiat (Joan. V, 14) . Puta hoc illum et confessori suo dicere: « Ecce confessor factus es, jam noli peccare, ne quid tibi deterius fiat. » Salomon denique et Saul et caeteri multi, quamdiu in viis Domini ambulaverunt, datam sibi gratiam tenere potuerunt. Recedente ab iis disciplina Dominica, recessit et gratia. III. Perseverandum nobis est in arcto et in angusto itinere laudis et gloriae; et cum quies et humilitas et bonorum morum tranquillitas Christianis omnibus congruat, secundum Domini vocem, qui neminem alium respicit nisi humilem et quietum et trementem sermones suos",
          "candidate_score": 0.646604,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_16",
          "bdc_text": "Clarissimo et doctissimo viro domino Huldricho Bullingero , ecclesiae Tygurinae antistiti dignissimo , domino suo reverendo .",
          "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_331",
          "psc_text": "Quamquam sciam, frater charissime, episcopos plurimos, ecclesiis Dominicis in toto mundo divina dignatione praepositos, evangelicae verita tis ac Dominicae traditionis tenere rationem, nec ab eo quod Christus magister et praecepit et gessit humana et novella institutione decedere; tamen, quoniam quidam, vel ignoranter vel simpliciter, in calice Dominico sanctificando et plebi ministrando non hoc faciunt quod Jesus Christus Dominus et Deus noster, sacrificii hujus auctor et doctor fecit et docuit, religiosum pariter ac necessarium duxi has ad vos litteras facere; ut, si quis in isto errore adhuc tenetur, veritatis luce perspecta, ad radicem atque originem traditionis Dominicae revertatur. Nec nos putes, frater charissime, nostra et humana conscribere aut ultronea voluntate hoc nobis audacter assumere, cum mediocritatem nostram semper humili et verecunda moderatione teneamus. Sed quando aliquid Deo inspirante et mandante praecipitur, necesse est Domino servus fidelis obtemperet, excusatus apud omnes quod nihil sibi arroganter assumat, qui offensam Domini timere compellitur, nisi",
          "candidate_score": 0.640175,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_11",
          "bdc_text": "Dommodo nobis salva religio et verbi dei ministerium maneat , haud usque adeo retulerit nos nostrae insolentiae etc. poenas dedisse .",
          "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_199",
          "psc_text": "Quid enim magis aut in pace tam aptum aut in bello persecutionis tam necessarium quam debitam severitatem divini vigoris tenere? quam qui remiserit, instabili rerum cursu erret semper necesse est, et huc atque illuc variis et incertis negotiorum tempestatibus dissipetur, et, quasi extorto de manibus consiliorum gubernaculo, navim ecclesiasticae salutis illidat in scopulos; ut appareat non aliter saluti ecclesiasticae consuli posse nisi si qui et contra ipsam faciunt, quasi quidam adversi fluctus repellantur, et disciplinae ipsius semper custodita ratio quasi salutare aliquod gubernaculum in tempestate servetur. Nec hoc nobis nunc nuper consilium cogitatum est, nec haec apud nos adversus improbos modo supervenerunt repentina subsidia; sed antiqua haec apud nos severitas, antiqua fides, disciplina legitur antiqua: quoniam nec tantas de nobis laudes Apostolus protulisset dicendo, Quia fides vestra praedicatur in toto mundo (Rom. I, 8) , nisi jam exinde vigor iste radices fidei de temporibus illis mutuatus fuisset; quarum laudum et",
          "candidate_score": 0.639575,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_7_9",
          "bdc_text": "quocirca excęcavit ipsos dominus , ut in manus hostium inciderint . Vulgo dicitur : Wo kein rhat ist , da ist auch kein hilff , et vere iactatur ;",
          "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_367",
          "psc_text": "Sacrificans diis eradicabitur, nisi Domino soli (Exod. XXII, 19) . Item Dominus denuo loquitur et dicit: Adoraverunt eos quos fecerunt digiti eorum, et curvatus est homo et humiliatus est vir, et non laxabo illis (Isa. II, 8, 9) . In Apocalypsi quoque legimus iram Domini comminantis et dicentis: Si quis adorat bestiam et imaginem ejus, et accipit notam in fronte sua et in manu, bibet et ipse de vino irae Dei mixto in poculo irae ejus, et punietur igne et sulphure sub oculis sanctorum Angelorum et sub oculis Agni, et fumus de tormentis eorum in saecula saeculorum ascendet, nec habebunt requiem die ac nocte qui adorant bestiam et imaginem ejus (Apoc. XIV, 9-11) . II. Cum ergo haec tormenta, haec supplicia in die judicii Dominus comminetur iis qui diabolo obtemperant et idolis sacrificant, quomodo se putat posse agere pro Dei sacerdote qui obtemperavit et servivit diaboli sacerdotibus? aut quomodo putat",
          "candidate_score": 0.620239,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 4,
      "cf_id": "cf021",
      "work_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-diversis",
      "max_score": 0.687331,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_10_12",
          "bdc_text": "nostri enim , si sequi voluissent sana et honesta magnorum virorum et bonorum potius quam suorum adulatorum , et a quibus proditi sunt , consilia , nunquam eo devenissent calamitatis . Dommodo nobis salva religio et verbi dei ministerium maneat , haud usque adeo retulerit nos nostrae insolentiae etc. poenas dedisse . Bene vale .",
          "psc_chunk_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-diversis_window_233",
          "psc_text": "Non est enim hoc sanitatis certum consilium, sed malevolentiae vanum solatium. An forte attendunt multos etiam in ipsis honoribus ecclesiasticis praepositorum et ministrorum non congruenter vivere sermonibus et Sacramentis, quae per eos populis ministrantur? O miseros homines, qui hos intuendo Christum obliviscuntur! qui et tanto ante praedixit, ut legi Dei potius obtemperetur, quam imitandi videantur illi, qui ea quae dicunt non faciunt (Matth. XXIII, 3): et traditorem suum tolerans usque in finem, etiam ad evangelizandum cum caeteris misit. Tam sunt autem isti absurdi et praeposteri et miseri, qui praepositorum suorum malos mores imitari eligunt, quam per eos praedicata Domini praecepta servare; quam si quisquam viator remanendum sibi esse existimet in itinere, cum viderit milliaria lapidea litteris plena viam docere, et non ambulare. Cur enim non potius, si pervenire desiderat, tales comites intuetur et consequitur, qui et viam bene demonstrant, et in ea perseveranter atque alacriter ambulant? Quod si isti desint,",
          "candidate_score": 0.687331,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_7",
          "bdc_text": "quocirca excęcavit ipsos dominus , ut in manus hostium inciderint .",
          "psc_chunk_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-diversis_window_55",
          "psc_text": "Dominum non praevaluisset. Ipse autem Dominus noster Jesus Christus per linguas falsorum testium est crucifixus. Sed ipsi quidem falsi testes ad horam praevaluerunt, resurrecturo quid nocuerunt? Exemplo itaque suo Dominus Deus noster in carne sua, in infirmitate sua, et in forma servi, quam suscepit ad liberandum servum, ad quaerendum fugitivum, ad redimendum captivum, solvendum vinctum, faciendum de servo fratrem; ad hoc veniens in forma servi demonstravit servo exemplum, ne falsos testes perhorrescat; et cum creduntur, non timeat. Possunt enim facere malam famam; sed non possunt interficere conscientiam puram. Liberati sunt tres viri de camino ignis ardentis, adfuit Deus eorum, deambulaverunt inter ignes innoxios, circum ardentes et non urentes, et in ipsa deambulatione laudes dixerunt Deo, et illaesi sicut missi fuerant, evaserunt; adfuit ergo Deus eorum (Dan. III): numquid defuit Deus Machabaeorum (II Machab. VII)? Illi evaserunt, illi mox arserunt: utrique tentati, hi carne consumpti, hi carne illaesi; sed utrique coronati.",
          "candidate_score": 0.614517,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 5,
      "cf_id": "cf020",
      "work_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae",
      "max_score": 0.685097,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_3_5",
          "bdc_text": "Faxit dominus , ut tuis filiis ac domini Bibliandri aliquando detur talis occasio mihi gratificandi ; quod si fiat , ut spero , polliceor vobis me facturum , quae fidi et constantis erunt amici vestri . Ad famam adversariorum apud vos sparsam de nostr( is? ) , ut scribis , quid respondeam , incertus sum , sive proditi sunt a suis , sive decepti ab hostibus ita delusi spe per cunctationem fatigandi et pellendi hostis vana , sive alter alteri parere noluit , quando fuit opportunum et necesse , et id genus alia praetendant alii .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126",
          "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque",
          "candidate_score": 0.685097,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_3_5",
          "bdc_text": "Faxit dominus , ut tuis filiis ac domini Bibliandri aliquando detur talis occasio mihi gratificandi ; quod si fiat , ut spero , polliceor vobis me facturum , quae fidi et constantis erunt amici vestri . Ad famam adversariorum apud vos sparsam de nostr( is? ) , ut scribis , quid respondeam , incertus sum , sive proditi sunt a suis , sive decepti ab hostibus ita delusi spe per cunctationem fatigandi et pellendi hostis vana , sive alter alteri parere noluit , quando fuit opportunum et necesse , et id genus alia praetendant alii .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2931",
          "psc_text": "te et memorem mei, Christus dominus noster tueatur omnipotens, domine vere sancte et suscipiende frater. EPISTOLA CXXXIX. AD APRONIUM. APRONIUM, quod in fide contra Pelagianos manserit, laudat, et, ut sancta Jerosolymae loca petat, hortatur. 1. Nescio qua tentatione diaboli factum sit, ut et tuus labor, et sancti Innocentii Presbyteri industria, et nostrum desiderium ad praesens nequaquam videatur habere effectum. Deo gratia, quod te sospitem, et fidei calore ferventem, inter ipsa tentamenta 1048 diaboli cognovi. Hoc meum gaudium est, quando in Christo audio filios meos dimicare; et istum zelum in nos ipse confirmet, cui credimus: ut pro fide ejus sanguinem voluntarie fundamus. Eversam nobilem domum funditus doleo, et tamen quid in causa sit, scire non potui. Neque enim portitor litterarum nosse se dixit. Unde dolere possumus pro amicis communibus, et Christi, qui solus potens et Dominus est, clementiam deprecari: licet ex parte Dei mereamur offensam, qui inimicos Domini foverimus. Optimum autem",
          "candidate_score": 0.682934,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_10_12",
          "bdc_text": "nostri enim , si sequi voluissent sana et honesta magnorum virorum et bonorum potius quam suorum adulatorum , et a quibus proditi sunt , consilia , nunquam eo devenissent calamitatis . Dommodo nobis salva religio et verbi dei ministerium maneat , haud usque adeo retulerit nos nostrae insolentiae etc. poenas dedisse . Bene vale .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3085",
          "psc_text": "Nihil omnino agimus, qui nos per multitudinis exempla defendimus, et ad consolationem nostram, aliena saepe numerantes vitia, deesse nobis dicimus, quos debeamus sequi. Ad illius exemplum mittimur, quem omnes fatemur imitandum. Atque ideo praecipua tibi cura sit, legem nosse divinam: per quam possis, quasi praesentia cernere exempla sanctorum: quid faciendum sit, quidve vitandum, illius consilio disce [al. discere ]. Maximum enim ad justitiam auxilium, est implere divinis eloquiis animum, et quod opere exequi cupias, semper corde meditari. Rudi adhuc populo, et hominibus ad obedientiam insuetis, per Moysen imperatur a Domino, ut in signum memoriae, qua praecepta Domini recordentur: per singulas vestimentorum fimbrias, habeant cum cocco hiacynthini coloris insignia, ut etiam casu huc illucque respicientibus oculis, mandatorum coelestium memoria nascatur. De quibus fimbriis Pharisaei redarguuntur a Domino (Matth. 23. 5), 1103 quod eas perverso usu, non ad commonitionem praeceptorum dei, sed ad ostentationem sui habere coeperint, ut scilicet quasi de majoris",
          "candidate_score": 0.668067,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_0_2",
          "bdc_text": "Haud opus fuit diligenti commendatione Philippi , vir omnium humanissime , eo quod unico verbulo tuo plus adhibeo fidei quam multis multorum rhetorum ; adeo mihi tua est explorata et certo comperta fides et candor , gravitas et constantia , et ipse Philippus suis moribus et ingenio talem hactenus se comprobavit ac ostendit , qualem esse tuis suavissimis asseruisti literis . Quod autem a me tua petit humanitas , ut ipsi re et opera adesse velim , id promptissimo sum ego facturus animo et feci usque adhuc , quantum opus fuit , uti ipsemet , ni fallor , fatebitur ingenue .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_974",
          "psc_text": "praedicante, ex latere subsultabas, et plaudebas manu, et applodebas pedem, et orthodoxum conclamabas. Postquam navigare coepisti, et ad intimum cerebrum tuum sentinae putredo pervenit, tunc nos haereticos recordatus es. Quid tibi faciam? Credidi sancti Presbyteri Paulini epistolis, et illius super nomine tuo non putavi errare judicium. Et licet statim accepta epistola ἀσυμάρτητον sermonem tuum intelligerem: tamen rusticitatem et simplicitatem magis in te arbitrabar, quam vecordiam. Nec reprehendo sanctum virum; maluit enim apud me dissimulare quod noverat, quam portitorem clientulum suis litteris accusare. Sed memetipsum arguo, qui alterius potius acquievi, quam meo judicio: et oculis aliud cernentibus, aliud schedulae credidi quam videbam. 4. Carpit lepide imperitiam Vigilantii. --Quamobrem desine me lacessere, et voluminibus tuis obruere. Parce saltem nummis tuis, quibus notarios librariosque conducens, eisdem et scriptoribus uteris et fautoribus: qui te ideo forsitan laudant, ut lucrum in scribendo [al. scribendis ] faciant. Si libet exercere ingenium, trade te Grammaticis atque Rhetoribus,",
          "candidate_score": 0.666447,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_3_5",
          "bdc_text": "Faxit dominus , ut tuis filiis ac domini Bibliandri aliquando detur talis occasio mihi gratificandi ; quod si fiat , ut spero , polliceor vobis me facturum , quae fidi et constantis erunt amici vestri . Ad famam adversariorum apud vos sparsam de nostr( is? ) , ut scribis , quid respondeam , incertus sum , sive proditi sunt a suis , sive decepti ab hostibus ita delusi spe per cunctationem fatigandi et pellendi hostis vana , sive alter alteri parere noluit , quando fuit opportunum et necesse , et id genus alia praetendant alii .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1729",
          "psc_text": "miserim. Hoc falsum esse noveris: Deum nostrum testor, hoc me non fecisse, sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur, a me scriptum esse, puto te debere cognoscere: aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc dixerim, ut ego non tantum paratissimus sim, si quid te in meis scriptis moverit, fraterne accipere quid contra sentias, aut de correctione mea, aut de ipsa tua benevolentia gavisurus; verum etiam hoc a te postulem, et flagitem. 3. « O si licuisset, et si non cohabitante, saltem vicino te in Domino perfrui ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici; et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, 632 et omnes fratres",
          "candidate_score": 0.665262,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_4_6",
          "bdc_text": "quod si fiat , ut spero , polliceor vobis me facturum , quae fidi et constantis erunt amici vestri . Ad famam adversariorum apud vos sparsam de nostr( is? ) , ut scribis , quid respondeam , incertus sum , sive proditi sunt a suis , sive decepti ab hostibus ita delusi spe per cunctationem fatigandi et pellendi hostis vana , sive alter alteri parere noluit , quando fuit opportunum et necesse , et id genus alia praetendant alii . Ego persuasum habeo neutrum vacare culpa et praestitisse , quod facturi esse putabantur ;",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2081",
          "psc_text": "inter vos exstitisse discordiam, de quorum tanta amicitia, quaquaversum eam fama diffuderat, caritas fraterna gaudebat. Quod non feci reprehendendo in aliquo germanitatem tuam, cujus in ea re aliquam culpam me cognovisse, 762 non ausus sum dicere: sed dolendo humanam miseriam, cujus in amicitiis mutua caritate retinendis, quantalibet illa sit, incerta permansio est. Verum illud malueram tuis nosse rescriptis, utrum mihi veniam, quam poposceram, dederis. Quod apertius mihi intimari cupio, quamvis hilarior quidam vultus litterarum tuarum, etiam hoc me impetrasse significare videatur: si tamen post lectam illam missae sunt; quod in eis minime apparet. » 2. « Petis, vel potius fiducia caritatis jubes, ut in Scripturarum campo sine nostro invicem dolore ludamus. Equidem quantum ad me attinet, serio nos ista, quam ludo agere mallem. Quod si hoc verbum tibi propter facilitatem ponere placuit, ego fateor majus aliquid ex peto a benignitate virium tuarum, prudentiaque tam docta, et otiosa, annosa, studiosa, ingeniosa",
          "candidate_score": 0.649798,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_14_16",
          "bdc_text": "septembris anno 50 . Tuae celsitudini addictissimus Wigandus Happelius . Clarissimo et doctissimo viro domino Huldricho Bullingero , ecclesiae Tygurinae antistiti dignissimo , domino suo reverendo .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1537",
          "psc_text": "continuo laudat, quod ejus opera damnata sit haeresis Origeniana, quam ut persequi ad finem usque non desinat, vehementer hortatur. Domino Beatissimo THEOPHILO DIONYSIUS Liddensis Episcopus. « Bonus Deus noster, qui in conciliis sanctorum glorificatur (Ps. 88. 2), et amicos sibi, ac Prophetas singulis temporibus praeparat, si ordinem nostrae generationis aspicias, te, Domine frater beatissime, aemulatorem rectae fidei suscitavit ut et superstitionem haereticam de Gentilium fonte manantem Apostolico rigore contereres, et humanum genus, quod multis trahitur erroribus, ac dispersum gregem Christi ad suum Pastorem reduceres; qui tempore passionis idcirco pro cunctis dedit animam suam, ut nunc possimus credentes dicere, Vere Deus in nobis est (1. Cor. 14. 25) . Quis enim ita aut stultus, aut impius est, ut non confiteatur, te maximum orbi dedisse munus, deletis sceleratissimis blasphemis [fort. blasphemi ] Origenis discipulis, ne Ecclesia Christi ab his polluatur, quorum cancer, et insanabilis 557 lepra sic multorum corda pervasit, ut et",
          "candidate_score": 0.649549,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_4_6",
          "bdc_text": "quod si fiat , ut spero , polliceor vobis me facturum , quae fidi et constantis erunt amici vestri . Ad famam adversariorum apud vos sparsam de nostr( is? ) , ut scribis , quid respondeam , incertus sum , sive proditi sunt a suis , sive decepti ab hostibus ita delusi spe per cunctationem fatigandi et pellendi hostis vana , sive alter alteri parere noluit , quando fuit opportunum et necesse , et id genus alia praetendant alii . Ego persuasum habeo neutrum vacare culpa et praestitisse , quod facturi esse putabantur ;",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2139",
          "psc_text": "carissimos nostros, qui nostris laboribus sincerissime favent, hoc potius quanta possumus instantia doceamus, quo sciant fieri posse, ut inter carissimos aliquid alterutro sermone contradicatur, nec tamen ipsa caritas minuatur, nec veritas odium pariat, quae debetur amicitiae; sive illud verum sit, quod contradicitur, sive corde veraci qualecumque sit dicitur, non retinendo in mente, quod a labiis distet. Credant igitur fratres nostri, familiares tui, quibus testimonium perhibes, quod sint vasa Christi, me invito factum, nec mediocrem de hac re dolorem inesse cordi meo, quod litterae meae prius in multorum manus venerunt [al. venerint ], quam ad te, ad quem scriptae sunt, pervenire potuerunt. Quo autem modo id acciderit, et longum est enarrare [al. narrare ], et, nisi fallor, superfluum: cum sufficiat si quid mihi in hoc creditur, non eo factum animo, quo putatur; nec omnino meae fuisse voluntatis, aut dispositionis, aut consensionis, aut saltem cogitationis, ut fieret. Hoc si non credunt, quod",
          "candidate_score": 0.648276,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_11_13",
          "bdc_text": "Dommodo nobis salva religio et verbi dei ministerium maneat , haud usque adeo retulerit nos nostrae insolentiae etc. poenas dedisse . Bene vale . Datae Marpurgi 9 .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3085",
          "psc_text": "Nihil omnino agimus, qui nos per multitudinis exempla defendimus, et ad consolationem nostram, aliena saepe numerantes vitia, deesse nobis dicimus, quos debeamus sequi. Ad illius exemplum mittimur, quem omnes fatemur imitandum. Atque ideo praecipua tibi cura sit, legem nosse divinam: per quam possis, quasi praesentia cernere exempla sanctorum: quid faciendum sit, quidve vitandum, illius consilio disce [al. discere ]. Maximum enim ad justitiam auxilium, est implere divinis eloquiis animum, et quod opere exequi cupias, semper corde meditari. Rudi adhuc populo, et hominibus ad obedientiam insuetis, per Moysen imperatur a Domino, ut in signum memoriae, qua praecepta Domini recordentur: per singulas vestimentorum fimbrias, habeant cum cocco hiacynthini coloris insignia, ut etiam casu huc illucque respicientibus oculis, mandatorum coelestium memoria nascatur. De quibus fimbriis Pharisaei redarguuntur a Domino (Matth. 23. 5), 1103 quod eas perverso usu, non ad commonitionem praeceptorum dei, sed ad ostentationem sui habere coeperint, ut scilicet quasi de majoris",
          "candidate_score": 0.647735,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_5_7",
          "bdc_text": "Ad famam adversariorum apud vos sparsam de nostr( is? ) , ut scribis , quid respondeam , incertus sum , sive proditi sunt a suis , sive decepti ab hostibus ita delusi spe per cunctationem fatigandi et pellendi hostis vana , sive alter alteri parere noluit , quando fuit opportunum et necesse , et id genus alia praetendant alii . Ego persuasum habeo neutrum vacare culpa et praestitisse , quod facturi esse putabantur ; quocirca excęcavit ipsos dominus , ut in manus hostium inciderint .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126",
          "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque",
          "candidate_score": 0.639196,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_5",
          "bdc_text": "Ad famam adversariorum apud vos sparsam de nostr( is? ) , ut scribis , quid respondeam , incertus sum , sive proditi sunt a suis , sive decepti ab hostibus ita delusi spe per cunctationem fatigandi et pellendi hostis vana , sive alter alteri parere noluit , quando fuit opportunum et necesse , et id genus alia praetendant alii .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2081",
          "psc_text": "inter vos exstitisse discordiam, de quorum tanta amicitia, quaquaversum eam fama diffuderat, caritas fraterna gaudebat. Quod non feci reprehendendo in aliquo germanitatem tuam, cujus in ea re aliquam culpam me cognovisse, 762 non ausus sum dicere: sed dolendo humanam miseriam, cujus in amicitiis mutua caritate retinendis, quantalibet illa sit, incerta permansio est. Verum illud malueram tuis nosse rescriptis, utrum mihi veniam, quam poposceram, dederis. Quod apertius mihi intimari cupio, quamvis hilarior quidam vultus litterarum tuarum, etiam hoc me impetrasse significare videatur: si tamen post lectam illam missae sunt; quod in eis minime apparet. » 2. « Petis, vel potius fiducia caritatis jubes, ut in Scripturarum campo sine nostro invicem dolore ludamus. Equidem quantum ad me attinet, serio nos ista, quam ludo agere mallem. Quod si hoc verbum tibi propter facilitatem ponere placuit, ego fateor majus aliquid ex peto a benignitate virium tuarum, prudentiaque tam docta, et otiosa, annosa, studiosa, ingeniosa",
          "candidate_score": 0.639149,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_13_15",
          "bdc_text": "Datae Marpurgi 9 . septembris anno 50 . Tuae celsitudini addictissimus Wigandus Happelius .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_794",
          "psc_text": "de Tuenda sanitate ), puerorum et juvenum, ac perfectae aetatis virorum mulierumque corpora insito calore fervere, et noxios esse his aetatibus cibos, qui calorem augeant; sanitatique conducere frigida quaeque in esu et potu sumere. Sicut e contrario senibus, qui pituita laborant et frigore, calidos cibos, et vetera vina prodesse. Unde et Salvator: « Attendite, inquit, vobis, ne forte graventur corda vestra in crapula et ebrietate, et curis hujus vitae » (Luc. 21. 34). Et 288 Apostolus: « Nolite inebriari vino, in quo est luxuria » (Ephes. 5. 18). Nec mirum hoc figulum sensisse de vasculo, quod ipse fabricatus est, cum etiam Comicus, cujus finis est humanos mores nosse atque describere, dixerit: Sine Cerere et Libero friget Venus. (TERENT. in Eunuc. 10. Quid vitandum juvenibus in cibis. --Primum igitur, si tamen stomachi firmitas patitur, donec puellares annos transeas, aquam in potu sume, quae natura frigidissima est. Aut si hoc imbecillitas prohibet,",
          "candidate_score": 0.637703,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_5",
          "bdc_text": "Ad famam adversariorum apud vos sparsam de nostr( is? ) , ut scribis , quid respondeam , incertus sum , sive proditi sunt a suis , sive decepti ab hostibus ita delusi spe per cunctationem fatigandi et pellendi hostis vana , sive alter alteri parere noluit , quando fuit opportunum et necesse , et id genus alia praetendant alii .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_531",
          "psc_text": "putas. Periculosum quippe est de servo alterius judicare (Rom. 14. 4), et non facilis venia, prava dixisse de rectis. Veniet, veniet illa dies in qua et mecum dolebis ardere non paucos. 2. Ego probrosus, ego versipellis et lubricus: ego mendax, et Satanae arte decipiens. Quid enim est tutius, haec vel credidisse, vel finxisse de insontibus, an etiam de noxiis credere noluisse? Osculabantur mihi manus quidam, et ore vipereo detrahebant: dolebant labiis, corde gaudebant. Videbat Dominus et subsannabat illos, et miserum me servum suum futuro cum eis judicio reservabat. Alius incessum meum calumniabatur et risum: ille vultui detrahebat; hic in simplicitate aliud suspicabatur. 196 Pene certe triennium cum eis vixi. Multa me virginum crebro turba circumdedit. Divinos Libros, ut potui, nonnullis saepe disserui. Lectio assiduitatem, assiduitas familiaritatem, familiaritas fiduciam fecerat. Dicant, quid unquam in me aliter senserint, quam Christianum decebat? Pecuniam cujusquam accepi? munera vel parva, vel magna non sprevi? in",
          "candidate_score": 0.636938,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_11",
          "bdc_text": "Dommodo nobis salva religio et verbi dei ministerium maneat , haud usque adeo retulerit nos nostrae insolentiae etc. poenas dedisse .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1594",
          "psc_text": "(Joan. 18. 20) , ait Dominus, iterum atque iterum obsecro vos, fratres carissimi, dominicae passionis festa celebremus, fidem conversatione decorantes, misericordia in pauperes imitemur Deum, cui nulla corporalium naturarum forma consimilis est. Habeamus in cunctis imaginem bonitatis ejus, poenitentia emendemus errores, oremus pro inimicis, pro detractoribus obsecremus, aemulantes Moysen, qui sororis contra se loquentis culpam oratione delevit. Oleo eleemosynae peccatorum sordes lavemus: captivorum vincula 580 nos videantur astringere, et propitium illis imprecemur Deum. Clausos carcere humanitas diurna sustentet, et his quorum corpora morbus Regius occupavit, et jugi tabe membra solvuntur, propter repositam in coelis mercedem, sollicito ministerio serviamus. Si quando potestas judicii nobis data fuerit, et jurgantium ad nos fratrum causa delata, non sit personarum consideratio, sed rerum: corruentibus, et in tribulatione positis, nos quoque ruamus affectu. Leges normam teneant veritatis. Caritas prona sit ad misericordiam, non insultans peccantibus, sed condolens, facilis est enim lapsus ad vitia, et fragilitas conditionis",
          "candidate_score": 0.632577,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_1",
          "bdc_text": "adeo mihi tua est explorata et certo comperta fides et candor , gravitas et constantia , et ipse Philippus suis moribus et ingenio talem hactenus se comprobavit ac ostendit , qualem esse tuis suavissimis asseruisti literis .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_755",
          "psc_text": "dederis homini scienti litteras, ut legat, respondebit tibi: Non possum, signatus est enim. Quanti hodie putant se nosse litteras, et tenent signatum librum; nec aperire possunt, nisi ille reseraverit « qui habet clavem David: qui aperit, et nemo claudit, claudit et nemo aperit? » (Ibid. 3. 7.) In Actis Apostolorum sanctus eunuchus, imo vir (sic enim eum Scriptura cognominat), cum legeret Isaiam, interrogatus a Philippo: « Putasne intelligis quae legis? » respondit, « Quomodo possum, nisi aliquis me docuerit? » (Act. 8.) Ego, ut de me interim loquar, nec sanctior sum hoc eunucho, nec studiosior; qui de Aethiopia, id est, de extremis mundi finibus venit ad Templum, reliquit aulam regiam: et tantus amator Legis, divinaeque scientiae fuit, ut etiam in vehiculo sacras litteras legeret: et tamen cum librum teneret, et verba Domini cogitatione conciperet, lingua volveret, labiis personaret, ignorabat eum, quem in libro nesciens venerabatur. Venit Philippus, ostendit ei Jesum,",
          "candidate_score": 0.620704,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_12_14",
          "bdc_text": "Bene vale . Datae Marpurgi 9 . septembris anno 50 .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3134",
          "psc_text": "contumacibus denegata est, pervenire mereamur Domino per David dicente: Si intrabunt in requiem meam (Ps. 49. 11) . De quinquagesimo ab altero die Sabbati VII. hebdomadas plenas numerare nobis lege praecipitur usque ad alteram diem expletionis hebdomadae VII. id est quinquagesimum diem in quo primitiae offeruntur, quae denumeratio perfectionis plena per septenarium numerum et quinquedecies et X. quinquies in hoc significare puto, ut per 1118 quinquagenarium, qui remissionem in se continet, per caritatem, quae septiformi spiritu gratiae superveniente diffusa est in cordibus nostris, et quinque nostri corporis sensus legi Dei subditos habeamus. Quae verba Decalogum in se continent et per caritatem, ut dixi, quae caritas operit multitudinem peccatorum (I. Pet. 4. 8) , et sic sacrificium novum Domino ex omnibus habitationibus nostris in usum nostri Sacerdotis cum pacificis nostris victimis cedentes offerimus, si cum Domino pacem fecerimus offerentes spirituales hostias acceptabiles Deo per Jesum Christum, qui panes primitiarum terrae nostrae",
          "candidate_score": 0.616958,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_9",
          "bdc_text": "Wo kein rhat ist , da ist auch kein hilff , et vere iactatur ;",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2858",
          "psc_text": "si verum est, eum qui habet unam, omnes habere virtutes, eum qui unam non habet, nullam habere, nec sic peccata sunt paria, quia ubi virtus nulla est, nihil quidem rectum est, nec tamen ideo non est pravo pravius, distortoque distortius. Si autem quod puto esse verius, sacrisque litteris congruentius, ita sunt animae intentiones, ut corporis membra non quod videantur locis, sed quod sentiantur affectibus, et aliud illuminantur amplius, aliud minus, aliud omnino caret lumine, et tenebroso inumbratur obstaculo, profecto ita ut quisquis illustratione piae caritatis affectus est, 1022 in alio actu magis, in alio minus, in aliquo nihil, sic potest dici habere aliam, et aliam non habere, aliam magis, aliam minus habere virtutem. Nam et major est, in isto caritas, quam in illo, recte possumus dicere; et aliqua in isto, nulla in illo, quantum pertinet ad caritatem quae pietas est, et in ipso uno homine quod majorem habeat pudicitiam, quam",
          "candidate_score": 0.612526,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 6,
      "cf_id": "cf039",
      "work_id": "042_Quodvultdeus_Epistolae",
      "max_score": 0.683161,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_0_2",
          "bdc_text": "Haud opus fuit diligenti commendatione Philippi , vir omnium humanissime , eo quod unico verbulo tuo plus adhibeo fidei quam multis multorum rhetorum ; adeo mihi tua est explorata et certo comperta fides et candor , gravitas et constantia , et ipse Philippus suis moribus et ingenio talem hactenus se comprobavit ac ostendit , qualem esse tuis suavissimis asseruisti literis . Quod autem a me tua petit humanitas , ut ipsi re et opera adesse velim , id promptissimo sum ego facturus animo et feci usque adhuc , quantum opus fuit , uti ipsemet , ni fallor , fatebitur ingenue .",
          "psc_chunk_id": "042_Quodvultdeus_Epistolae_window_10",
          "psc_text": "confido, quoniam qui per Unici sui gratiam humani generis dignatus est delere facinora, nec mea in perniciem cunctorum praevalere permittet, potiusque ubi abundavit peccatum, gratiam faciet redundare (Rom. V, 20), domine merito venerabilis, ac beatissime pater. Difficultatem operis, quod instruendis imperitissimis nobis per tuam beneficentiam praestari suppliciter exoravi, nec ipse ignorans ante praedixi; sed de divini fontis ubertate, quam tibi Dominus tribuit, veraci corde praesumpsi. 2. Nam etsi Philastrius et Epiphanius venerandi episcopi tale aliquid scripsisse memorantur, quod procul dubio me inter caetera, imo sicut omnia, latet; non tamen arbitror eos hanc curam diligentiamque adhibuisse, ut singulis quibusque opinionibus contrarias etiam opiniones adjungerent, ritusque subjicerent; tum denique opus illud utriusque qualecumque sit non habet fortassis eam, quam desidero brevitatem. Frustra etiam homini, qui latina non didicit, graeca facundia delegatur; quia non ego tantummodo consilium, sed et auxilium postulavi. Quid autem Venerationem tuam de interpretum non solum difficultate, sed etiam obscuritate",
          "candidate_score": 0.683161,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 7,
      "cf_id": "cf021",
      "work_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1",
      "max_score": 0.682077,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_3_5",
          "bdc_text": "Faxit dominus , ut tuis filiis ac domini Bibliandri aliquando detur talis occasio mihi gratificandi ; quod si fiat , ut spero , polliceor vobis me facturum , quae fidi et constantis erunt amici vestri . Ad famam adversariorum apud vos sparsam de nostr( is? ) , ut scribis , quid respondeam , incertus sum , sive proditi sunt a suis , sive decepti ab hostibus ita delusi spe per cunctationem fatigandi et pellendi hostis vana , sive alter alteri parere noluit , quando fuit opportunum et necesse , et id genus alia praetendant alii .",
          "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3502",
          "psc_text": "de inimicis meis? Confundantur, et revereantur. Jam facta est talis vindicta de inimicis martyrum. Saulus ille qui Stephanum persecutus est, confusus est et reveritus. Anhelabat caedes, quaerebat quos attraheret et necaret: audita desuper voce, Saule, Saule, quid me persequeris? confusus et prostratus est, et erectus ad obediendum qui inflammatus erat ad persequendum (Act. VII, 57, et IX, 1, 4, 6). Hoc ergo optant martyres inimicis suis: Confundantur, et revereantur. Quamdiu enim non confunduntur et reverentur, necesse est facta sua defendant; gloriosi sibi videntur, quia tenent, quia ligant, quia verberant, quia occidunt, quia saltant, quia insultant: de his omnibus factis aliquando confundantur, et revereantur. Si enim confundentur, et convertentur; quia converti non possunt, nisi confusi fuerint, et reveriti. Optemus ergo haec inimicis nostris; securi optemus. Ecce ego dixi, et vobiscum dixerim: omnes qui adhuc saltant et cantant et insultant Martyribus, confundantur, et revereantur; aliquando in his parietibus tundant confusi pectora sua.",
          "candidate_score": 0.682077,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_11_13",
          "bdc_text": "Dommodo nobis salva religio et verbi dei ministerium maneat , haud usque adeo retulerit nos nostrae insolentiae etc. poenas dedisse . Bene vale . Datae Marpurgi 9 .",
          "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1751",
          "psc_text": "16. [vers. 9.] Ideo sequitur: In die mandavit Dominus misericordiam suam, et nocte declarabit. Nulli vacat audire in tribulatione. Attendite cum vobis bene est; audite cum vobis bene est: discite, cum tranquilli estis, sapientiae disciplinam, et verbum Dei ut cibum colligite. Quando enim quisque in tribulatione est, prodesse illi debet quod securus audivit. Et enim in rebus prosperis mandat tibi Deus misericordiam suam, si ei fideliter servieris; quia liberat te de tribulatione; sed non tibi declarat ipsam misericordiam, quam tibi per diem mandavit, nisi per noctem. Cum venerit ipsa tribulatio, tunc adjutorio te non deserit: ostendit tibi verum fuisse quod tibi per diem mandavit. Etenim scriptum est quodam loco: Speciosa misericordia Domini in tempore tribulationis, sicut nubes pluviae in tempore siccitatis (Eccli. XXXV, 26) . In die mandavit Dominus misericordiam suam, et nocte declarabit. Non tibi ostendit quia subvenit tibi, nisi venerit tibi tribulatio, unde eruaris ab illo qui tibi",
          "candidate_score": 0.674317,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_5",
          "bdc_text": "Ad famam adversariorum apud vos sparsam de nostr( is? ) , ut scribis , quid respondeam , incertus sum , sive proditi sunt a suis , sive decepti ab hostibus ita delusi spe per cunctationem fatigandi et pellendi hostis vana , sive alter alteri parere noluit , quando fuit opportunum et necesse , et id genus alia praetendant alii .",
          "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3502",
          "psc_text": "de inimicis meis? Confundantur, et revereantur. Jam facta est talis vindicta de inimicis martyrum. Saulus ille qui Stephanum persecutus est, confusus est et reveritus. Anhelabat caedes, quaerebat quos attraheret et necaret: audita desuper voce, Saule, Saule, quid me persequeris? confusus et prostratus est, et erectus ad obediendum qui inflammatus erat ad persequendum (Act. VII, 57, et IX, 1, 4, 6). Hoc ergo optant martyres inimicis suis: Confundantur, et revereantur. Quamdiu enim non confunduntur et reverentur, necesse est facta sua defendant; gloriosi sibi videntur, quia tenent, quia ligant, quia verberant, quia occidunt, quia saltant, quia insultant: de his omnibus factis aliquando confundantur, et revereantur. Si enim confundentur, et convertentur; quia converti non possunt, nisi confusi fuerint, et reveriti. Optemus ergo haec inimicis nostris; securi optemus. Ecce ego dixi, et vobiscum dixerim: omnes qui adhuc saltant et cantant et insultant Martyribus, confundantur, et revereantur; aliquando in his parietibus tundant confusi pectora sua.",
          "candidate_score": 0.661024,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_9_11",
          "bdc_text": "Wo kein rhat ist , da ist auch kein hilff , et vere iactatur ; nostri enim , si sequi voluissent sana et honesta magnorum virorum et bonorum potius quam suorum adulatorum , et a quibus proditi sunt , consilia , nunquam eo devenissent calamitatis . Dommodo nobis salva religio et verbi dei ministerium maneat , haud usque adeo retulerit nos nostrae insolentiae etc. poenas dedisse .",
          "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2739",
          "psc_text": "non sanitatis est, sed insaniae. Nam et phreneticis nihil fortius, valentiores sunt sanis: sed quanto majores vires, tanto mors vicinior. Avertat ergo Deus ab imitatione nostra fortes istos. Timendum est enim ne eos quisque velit imitari. Doctor autem humilitatis, particeps nostrae infirmitatis, donans participationem suae divinitatis, ad hoc descendens ut viam doceret et via fieret (Joan. XIV, 6), maxime suam humilitatem nobis commendare dignatus est; et ideo a servo baptizari non dedignatus est (Matth. III, 13), ut nos doceret confiteri peccata nostra, et infirmari ut fortes simus, habere potius Apostoli vocem dicentis, Quando infirmor, tunc potens sum (II Cor. XII, 10) . Quomodo ergo noluit esse fortis. Isti autem qui fortes esse voluerunt, id est, qui de sua virtute praesumere voluerunt tanquam justi, offenderunt in lapidem offensionis (Rom. IX, 32): et haedus visus est eis Agnus, et quia veluti haedum occiderunt, ab Agno redimi non meruerunt. Ipsi sunt ergo fortes,",
          "candidate_score": 0.647735,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_6_8",
          "bdc_text": "Ego persuasum habeo neutrum vacare culpa et praestitisse , quod facturi esse putabantur ; quocirca excęcavit ipsos dominus , ut in manus hostium inciderint . Vulgo dicitur :",
          "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2678",
          "psc_text": "quod maledixisset genti Judaeorum, eam tributariam faciendo. Ex peccato enim tributum reddebant humiliati, sicut illis in Lege praedictum erat. Tenemus illum, aiunt, maledictorem gentis nostrae, si nos jusserit tributum persolvere: si autem dixerit, Nolite solvere, tenemus eum quod contradixerit nobis devotos esse Caesari. Talem bicipitem laqueum quasi capiendo Domino posuerunt. Sed ad quem venerant? Qui noverat conterere dentes eorum in ore ipsorum. Ostendite mihi nummum, inquit. Quid me tentatis, hypocritae? De tributo solvendo cogitatis? justitiam facere vultis? consilium justitiae quaeritis? Si vere justitiam loquimini, recta judicate, filii hominum. Nunc autem quia alia loquimini, alia judicatis, hypocritae estis: quid me tentatis? Nunc conteram dentes vestros in ore vestro: ostendite mihi nummum. Et demonstraverunt ei. Et ille non dicit, Caesaris est; sed interrogat, Cujus est? ut eorum dentes in ore ipsorum conterantur. Quaerente quippe illo cujus haberet imaginem et inscriptionem, illi Caesaris dixerunt. Jam nunc Dominus conteret dentes eorum in ore ipsorum.",
          "candidate_score": 0.631817,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_8_10",
          "bdc_text": "Vulgo dicitur : Wo kein rhat ist , da ist auch kein hilff , et vere iactatur ; nostri enim , si sequi voluissent sana et honesta magnorum virorum et bonorum potius quam suorum adulatorum , et a quibus proditi sunt , consilia , nunquam eo devenissent calamitatis .",
          "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2737",
          "psc_text": "diceret: Habes multa bona, anima; epulare, jucundare, satiare (Luc. XII, 16-19). Qualem fortem vides? Ecce homo qui non posuit Deum adjutorem suum, sed speravit in multitudine divitiarum suarum. Vide quam fortis sit: Et praevaluit, inquit, in vanitate sua (Psal. LI, 9) . 7. Sunt et alii fortes, non de divitiis, non de viribus corporis, non de aliqua in tempore praecellenti potentia dignitatis, sed praesumentes de justitia sua. Hoc genus fortium cavendum, metuendum, aversandum, non imitandum: praesumentium, inquam, non de corpore, non de opibus, non de genere, non de honore; omnia enim ista quis non videat temporalia, fluxa, caduca, volatica? sed praesumentium de justitia sua. Talis fortitudo impedivit Judaeos ne per foramen acus intrarent (Matth. XIX, 24). Cum enim de se praesumunt quod justi sint, et tanquam sani sibi videntur, medicinam recusaverunt, et ipsum medicum necaverunt. Tales ergo fortes, non infirmos, non venit vocare qui dixit: Non est opus sanis medicus,",
          "candidate_score": 0.621424,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_8_10",
          "bdc_text": "Vulgo dicitur : Wo kein rhat ist , da ist auch kein hilff , et vere iactatur ; nostri enim , si sequi voluissent sana et honesta magnorum virorum et bonorum potius quam suorum adulatorum , et a quibus proditi sunt , consilia , nunquam eo devenissent calamitatis .",
          "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2739",
          "psc_text": "non sanitatis est, sed insaniae. Nam et phreneticis nihil fortius, valentiores sunt sanis: sed quanto majores vires, tanto mors vicinior. Avertat ergo Deus ab imitatione nostra fortes istos. Timendum est enim ne eos quisque velit imitari. Doctor autem humilitatis, particeps nostrae infirmitatis, donans participationem suae divinitatis, ad hoc descendens ut viam doceret et via fieret (Joan. XIV, 6), maxime suam humilitatem nobis commendare dignatus est; et ideo a servo baptizari non dedignatus est (Matth. III, 13), ut nos doceret confiteri peccata nostra, et infirmari ut fortes simus, habere potius Apostoli vocem dicentis, Quando infirmor, tunc potens sum (II Cor. XII, 10) . Quomodo ergo noluit esse fortis. Isti autem qui fortes esse voluerunt, id est, qui de sua virtute praesumere voluerunt tanquam justi, offenderunt in lapidem offensionis (Rom. IX, 32): et haedus visus est eis Agnus, et quia veluti haedum occiderunt, ab Agno redimi non meruerunt. Ipsi sunt ergo fortes,",
          "candidate_score": 0.619874,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_1",
          "bdc_text": "adeo mihi tua est explorata et certo comperta fides et candor , gravitas et constantia , et ipse Philippus suis moribus et ingenio talem hactenus se comprobavit ac ostendit , qualem esse tuis suavissimis asseruisti literis .",
          "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1240",
          "psc_text": "Deus noverat et ante illam probationem. Nam illa probatio ideo facta est, ut nos nossemus quod Deus jam noverat, et propter nos docendos conscriberetur, quod ante documentum ille noverat: et fortasse et ipse Abraham nondum noverat quas vires haberet fides ejus: unusquisque enim se tentatione tanquam interrogatus agnoscit: sicut Petrus quas vires haberet fides ejus utique nesciebat, quando dixit Domino: Tecum sum usque ad mortem. Dominus autem qui noverat eum, praedixit ubi deficeret, praenuntians illi infirmitatem ejus, tanquam tacta vena cordis ejus (Luc. XXII, 33, 34). Proinde Petrus, qui ante tentationem praesumpsit de se, in tentatione didicit se. Sic ergo non absurde sentimus et patrem nostrum Abraham cognovisse vires fidei suae, ubi jussus immolare unicum filium suum, non dubitavit nec trepidavit ei offerre qui dederat; quia quemadmodum nescivit unde daturus erat nondum natum, sic credidit posse reparare immolatum. Dixit ergo Deus, Nunc cognovi: quod intelligimus. Nunc cognoscere te feci: secundum",
          "candidate_score": 0.619465,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_10",
          "bdc_text": "nostri enim , si sequi voluissent sana et honesta magnorum virorum et bonorum potius quam suorum adulatorum , et a quibus proditi sunt , consilia , nunquam eo devenissent calamitatis .",
          "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2737",
          "psc_text": "diceret: Habes multa bona, anima; epulare, jucundare, satiare (Luc. XII, 16-19). Qualem fortem vides? Ecce homo qui non posuit Deum adjutorem suum, sed speravit in multitudine divitiarum suarum. Vide quam fortis sit: Et praevaluit, inquit, in vanitate sua (Psal. LI, 9) . 7. Sunt et alii fortes, non de divitiis, non de viribus corporis, non de aliqua in tempore praecellenti potentia dignitatis, sed praesumentes de justitia sua. Hoc genus fortium cavendum, metuendum, aversandum, non imitandum: praesumentium, inquam, non de corpore, non de opibus, non de genere, non de honore; omnia enim ista quis non videat temporalia, fluxa, caduca, volatica? sed praesumentium de justitia sua. Talis fortitudo impedivit Judaeos ne per foramen acus intrarent (Matth. XIX, 24). Cum enim de se praesumunt quod justi sint, et tanquam sani sibi videntur, medicinam recusaverunt, et ipsum medicum necaverunt. Tales ergo fortes, non infirmos, non venit vocare qui dixit: Non est opus sanis medicus,",
          "candidate_score": 0.618952,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 8,
      "cf_id": "cf020",
      "work_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Epistola-Pauli-ad-Philippenses",
      "max_score": 0.681468,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_1_3",
          "bdc_text": "adeo mihi tua est explorata et certo comperta fides et candor , gravitas et constantia , et ipse Philippus suis moribus et ingenio talem hactenus se comprobavit ac ostendit , qualem esse tuis suavissimis asseruisti literis . Quod autem a me tua petit humanitas , ut ipsi re et opera adesse velim , id promptissimo sum ego facturus animo et feci usque adhuc , quantum opus fuit , uti ipsemet , ni fallor , fatebitur ingenue . Faxit dominus , ut tuis filiis ac domini Bibliandri aliquando detur talis occasio mihi gratificandi ;",
          "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Epistola-Pauli-ad-Philippenses_window_0",
          "psc_text": "Epistola Pauli ad Philippenses [ Cap. I.] Paulus et Timotheus, servi Jesu Christi, omnibus sanctis in Christo Jesu, qui sunt Philippis, cum episcopis, et diaconibus. Gratia vobis et pax a Deo Patre nostro, et Domino Jesu Christo. Gratias ago Deo meo in omni memoria vestri, semper in cunctis orationibus meis pro omnibus vobis, cum gaudio deprecationem faciens super communicatione vestra in Evangelio Christi a prima die usque nunc. Confidens hoc ipsum, quia qui coepit in vobis opus bonum, perficiet usque in diem Christi Jesu. Sicut est mihi justum hoc sentire pro omnibus vobis: eo quod habeam vos in corde, et in vinculis meis, et in defensione, et confirmatione Evangelii, socios gaudii mei omnes vos esse. Testis enim mihi est Deus, quomodo cupiam omnes vos in visceribus Jesu Christi. Et hoc oro, ut charitas vestra magis ac magis abundet in [ Ms. add. omni] scientia, et in omni sensu: ut probetis",
          "candidate_score": 0.681468,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_2_4",
          "bdc_text": "Quod autem a me tua petit humanitas , ut ipsi re et opera adesse velim , id promptissimo sum ego facturus animo et feci usque adhuc , quantum opus fuit , uti ipsemet , ni fallor , fatebitur ingenue . Faxit dominus , ut tuis filiis ac domini Bibliandri aliquando detur talis occasio mihi gratificandi ; quod si fiat , ut spero , polliceor vobis me facturum , quae fidi et constantis erunt amici vestri .",
          "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Epistola-Pauli-ad-Philippenses_window_7",
          "psc_text": "Christi, quia non in vacuum cucurri, neque in vacuum laboravi. Sed et si immolor supra sacrificium et obsequium fidei vestrae, gaudeo, et congratulor omnibus vobis. Idipsum autem et vos gaudete, et congratulamini mihi. Spero autem in Domino Jesu, Timotheum me cito mittere ad vos: ut et ego bono animo sim, cognitis quae circa vos sunt. Neminem enim habeo tam unanimem, qui sincera affectione pro vobis sollicitus sit. Omnes enim quae sua sunt, quaerunt, non quae sunt Jesu Christi. Experimentum autem ejus cognoscite, quia sicut patri filius, mecum servivit in Evangelio. Hunc igitur spero me mittere ad vos, mox ut videro quae circa me sunt. Confido autem in Domino, quoniam et ipse veniam ad vos cito. Necessarium autem existimavi Epaphroditum fratrem, et cooperatorem, et commilitonem meum, vestrum autem apostolum, et ministrum necessitatis meae, mittere ad vos: quoniam quidem omnes vos desiderabat: et moestus erat, propterea quod audieratis illum infirmatum. Nam et",
          "candidate_score": 0.666473,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_1",
          "bdc_text": "adeo mihi tua est explorata et certo comperta fides et candor , gravitas et constantia , et ipse Philippus suis moribus et ingenio talem hactenus se comprobavit ac ostendit , qualem esse tuis suavissimis asseruisti literis .",
          "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Epistola-Pauli-ad-Philippenses_window_0",
          "psc_text": "Epistola Pauli ad Philippenses [ Cap. I.] Paulus et Timotheus, servi Jesu Christi, omnibus sanctis in Christo Jesu, qui sunt Philippis, cum episcopis, et diaconibus. Gratia vobis et pax a Deo Patre nostro, et Domino Jesu Christo. Gratias ago Deo meo in omni memoria vestri, semper in cunctis orationibus meis pro omnibus vobis, cum gaudio deprecationem faciens super communicatione vestra in Evangelio Christi a prima die usque nunc. Confidens hoc ipsum, quia qui coepit in vobis opus bonum, perficiet usque in diem Christi Jesu. Sicut est mihi justum hoc sentire pro omnibus vobis: eo quod habeam vos in corde, et in vinculis meis, et in defensione, et confirmatione Evangelii, socios gaudii mei omnes vos esse. Testis enim mihi est Deus, quomodo cupiam omnes vos in visceribus Jesu Christi. Et hoc oro, ut charitas vestra magis ac magis abundet in [ Ms. add. omni] scientia, et in omni sensu: ut probetis",
          "candidate_score": 0.627394,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 9,
      "cf_id": "cf012",
      "work_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate",
      "max_score": 0.678237,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_1_3",
          "bdc_text": "adeo mihi tua est explorata et certo comperta fides et candor , gravitas et constantia , et ipse Philippus suis moribus et ingenio talem hactenus se comprobavit ac ostendit , qualem esse tuis suavissimis asseruisti literis . Quod autem a me tua petit humanitas , ut ipsi re et opera adesse velim , id promptissimo sum ego facturus animo et feci usque adhuc , quantum opus fuit , uti ipsemet , ni fallor , fatebitur ingenue . Faxit dominus , ut tuis filiis ac domini Bibliandri aliquando detur talis occasio mihi gratificandi ;",
          "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_609",
          "psc_text": "33. Iter ad Patrem per Filium: qui hoc intelligatur. --Non incertam aut dubiam Dominus tanti sacramenti doctrinam reliquit, nec nos in ambiguae intelligentiae deseruit errore. Et audiamus eum omnem fidei hujus cognitionem Apostolis revelantem: ait enim (Joan. XIV, 6, et seqq.): Ego sum via et veritas et vita: nemo venit ad Patrem, nisi per me. Si scitis me, et Patrem meum scitis: et a modo scietis eum, et vidistis eum. Ait illi Philippus: Domine, ostende nobis Patrem, et sufficit nobis. Dicit ei Jesus: Tanto tempore vobiscum sum, et non nostis me? Philippe, qui vidit me, vidit et Patrem. Quomodo tu dicis, ostende nobis Patrem? Non credis mihi, quoniam ego in Patre, et Pater 203 in me est? Verba, quae ego loquor vobis, non a me loquor; sed Pater, qui in me manet, ipse facit opera sua. Credite mihi, quoniam ego in Patre, et Pater in me. Sin autem, vel propter",
          "candidate_score": 0.678237,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_1_3",
          "bdc_text": "adeo mihi tua est explorata et certo comperta fides et candor , gravitas et constantia , et ipse Philippus suis moribus et ingenio talem hactenus se comprobavit ac ostendit , qualem esse tuis suavissimis asseruisti literis . Quod autem a me tua petit humanitas , ut ipsi re et opera adesse velim , id promptissimo sum ego facturus animo et feci usque adhuc , quantum opus fuit , uti ipsemet , ni fallor , fatebitur ingenue . Faxit dominus , ut tuis filiis ac domini Bibliandri aliquando detur talis occasio mihi gratificandi ;",
          "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_612",
          "psc_text": "Christus cernitur: et quomodo si ipse cognitus sit, erit cognitus Pater; cum naturae suae, id est, hominis in eo habitum Apostoli recognoscant, et liber a corporali Deus carne, non in hac corporalis carnis infirmitate noscendus sit? Sed in sacramento assumpti corporis divinitatis paternae naturam in se Dominus confirmans, hunc ordinem tenuit: Si scitis me, et patrem meum scitis: et a modo scietis eum, et vidistis eum. Tempus visionis separavit a tempore cognitionis. Nam quem cognoscendum ait, eumdem jam dixit et visum ut naturae jam pridem in se conspectae scientiam ex tempore nunc hujus revelationis acciperent. 35. Philippus hoc non capit; cur. Qui salva fide Patrem sibi ostendi rogat. --Sed commovit apostolum Philippum novitas dictorum. Homo cernitur, Dei se filium confitetur, cognito se cognoscendum Patrem fatetur. Patrem visum esse dicit, et per id cognoscendum esse quia visus sit. Humani istud animi infirmitas non capit, 204 nec fidem sumit tam diversarum rerum",
          "candidate_score": 0.67235,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_10_12",
          "bdc_text": "nostri enim , si sequi voluissent sana et honesta magnorum virorum et bonorum potius quam suorum adulatorum , et a quibus proditi sunt , consilia , nunquam eo devenissent calamitatis . Dommodo nobis salva religio et verbi dei ministerium maneat , haud usque adeo retulerit nos nostrae insolentiae etc. poenas dedisse . Bene vale .",
          "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_961",
          "psc_text": "in exsilio liber ac laetus. --Sed licet nunc a multis, coacervantibus sibi secundum desideria sua magistros, sana doctrina exsulet; non tamen a sanctis quibusque praedicationis veritas exsulabit. Loquemur enim exsules per hos libros, et sermo Dei, qui vinciri non potest, liber excurret, de hoc eodem apostolicae prophetiae admonens tempore: ut cum auditus veritatis impatiens deprehenditur, et secundum desideria humana coacervati magistri reperiuntur, jam de tempore non ambigatur; sed in eo coexsulare, exsultantibus sanae fidei praedicatoribus, veritas intelligatur. Ac de temporibus non queremur: quin etiam gaudebimus, quia iniquitas se per hoc exsilii nostri tempus ostenderit, quo veritatis impatiens sanae doctrinae praedicatores, ut secundum desideria sua coacervet sibi magistros, relegat: exsilio nostro laetantes et exsultantes in Domino, constitisse in nobis plenitudinem apostolicae prophetiae. 5. Quam caute se gesserit superioribus libris. Solemnes Arianorum calumniae in Catholicos. --Superioribus igitur libellis sincerae, ut arbitror, fidei et incontaminatae veritatis professionem tenentes, quamquam secundum humanae naturae consuetudinem",
          "candidate_score": 0.669948,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_0_2",
          "bdc_text": "Haud opus fuit diligenti commendatione Philippi , vir omnium humanissime , eo quod unico verbulo tuo plus adhibeo fidei quam multis multorum rhetorum ; adeo mihi tua est explorata et certo comperta fides et candor , gravitas et constantia , et ipse Philippus suis moribus et ingenio talem hactenus se comprobavit ac ostendit , qualem esse tuis suavissimis asseruisti literis . Quod autem a me tua petit humanitas , ut ipsi re et opera adesse velim , id promptissimo sum ego facturus animo et feci usque adhuc , quantum opus fuit , uti ipsemet , ni fallor , fatebitur ingenue .",
          "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_612",
          "psc_text": "Christus cernitur: et quomodo si ipse cognitus sit, erit cognitus Pater; cum naturae suae, id est, hominis in eo habitum Apostoli recognoscant, et liber a corporali Deus carne, non in hac corporalis carnis infirmitate noscendus sit? Sed in sacramento assumpti corporis divinitatis paternae naturam in se Dominus confirmans, hunc ordinem tenuit: Si scitis me, et patrem meum scitis: et a modo scietis eum, et vidistis eum. Tempus visionis separavit a tempore cognitionis. Nam quem cognoscendum ait, eumdem jam dixit et visum ut naturae jam pridem in se conspectae scientiam ex tempore nunc hujus revelationis acciperent. 35. Philippus hoc non capit; cur. Qui salva fide Patrem sibi ostendi rogat. --Sed commovit apostolum Philippum novitas dictorum. Homo cernitur, Dei se filium confitetur, cognito se cognoscendum Patrem fatetur. Patrem visum esse dicit, et per id cognoscendum esse quia visus sit. Humani istud animi infirmitas non capit, 204 nec fidem sumit tam diversarum rerum",
          "candidate_score": 0.661043,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_0",
          "bdc_text": "Haud opus fuit diligenti commendatione Philippi , vir omnium humanissime , eo quod unico verbulo tuo plus adhibeo fidei quam multis multorum rhetorum ;",
          "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_216",
          "psc_text": "Patri Filium non de commemoratis superius vitiis causisque a sanctis et doctrina Dei calentibus viris esse memoratum; ne quis forte existimaret adimi per usiam nativitatem unigeniti Filii, quod Patri homousios diceretur. 7. Vox HOMOUSION qua necessitate suscepta. --Sed ut suscepti hujus utriusque verbi necessitatem, et contra debacchantes tum haereticos ad maximam fidei securitatem usurpati, rationem intelligamus: respondendum esse existimo haereticorum perversitati, et omnes eorum stultas ac mortiferas institutiones evangelicis atque apostolicis testimoniis coarguendas. Videntur enim sibi de singulis, quae asserunt, praestare rationem: quia singulis assertionibus suis quaedam ex divinis voluminibus testimonia subdiderunt, quae corrupto intelligentiae sensu solis tantum ignorantibus blandiantur, speciem veritatis secundum pravitatem interpretantium praestatura. 8. Scripturae quibus simplices decipiunt Ariani. --Conantur enim, sola Dei Patris divinitate celebrata, Filio auferre quod Deus est; quia scriptum sit: Audi, Israel, Dominus Deus tuus unus est est (Deut. VI, 4) . Et id ipsum ad legis doctorem, interrogantem quod praeceptum maximum esset",
          "candidate_score": 0.648108,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_2",
          "bdc_text": "Quod autem a me tua petit humanitas , ut ipsi re et opera adesse velim , id promptissimo sum ego facturus animo et feci usque adhuc , quantum opus fuit , uti ipsemet , ni fallor , fatebitur ingenue .",
          "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_870",
          "psc_text": "ego loquor; sed Pater, qui in me manet, ipse facit opera sua (Joan. XIV, 10) . Videsne quid hoc sit: Pater meus usque modo operatur? Hoc enim ideo ait, ut paternae in se naturae intelligeretur potestas, in sabbati opere potestatis suae usa natura. Cum enim in se operetur operante Pater, ipse necesse est Patre operante operetur: atque ideo ait: Pater meus usque modo operatur (Joan. V, 17) , ut ipsum illud hoc praesens dictorum atque gestorum per se opus, paternae in se naturae 293 existimaretur operatio. Id enim, quod usque modo operatur, unum atque idem dicti temporisque momentum est; ut non aliud aliquod opus esse Patris, quam suum hoc quod agit, crederetur: cum per id, quod usque modo Pater operatur, haec ipsa esset Patris sub eodem tempore sermonis operatio. Ac ne fides, intra cognitionem tantum Patris relicta, a vitae aeternae spe abesset; continuo subjecit: Et ego operor: ut hoc ipsum,",
          "candidate_score": 0.64729,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_2",
          "bdc_text": "Quod autem a me tua petit humanitas , ut ipsi re et opera adesse velim , id promptissimo sum ego facturus animo et feci usque adhuc , quantum opus fuit , uti ipsemet , ni fallor , fatebitur ingenue .",
          "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_249",
          "psc_text": "ignoravit utique verbi proprietatem, si sibi ipse loqueretur, ut diceret, Feci ad imaginem meam. Dixerat enim ad demonstrandam naturae unitatem, Faciamus ad nostram. Neque rursum confudit de solitario ac non solitario intelligentiam: cum hominem Deus faciens, ad imaginem Dei fecerit. 20. Patrem non sibi ut solitario FACIAMUS locutum esse. --Quod si Deum patrem solitarium sibi haec locutum fuisse affirmare voles, tamquam concedi tibi possit, ut unus secum velut cum altero sit locutus, credaturque in eo, quod ad imaginem Dei feci hominem, ita voluisse intelligi, tamquam, Ad imaginem meam feci hominem; primum ipse testimonio tuo redargueris. Dixisti enim, Ex Patre omnia, sed per Filium omnia. Namque per id quod dictum est. Faciamus hominem, ex eo origo est ex quo coepit et sermo: in eo vero quod Deus ad imaginem Dei fecit, significatur etiam is per quem consummatur operatio. 21. Sed Sapientiam, quae haereticis annuentibus Christus est, ei adfuisse. --Tum deinde, ne",
          "candidate_score": 0.639202,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_1",
          "bdc_text": "adeo mihi tua est explorata et certo comperta fides et candor , gravitas et constantia , et ipse Philippus suis moribus et ingenio talem hactenus se comprobavit ac ostendit , qualem esse tuis suavissimis asseruisti literis .",
          "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_609",
          "psc_text": "33. Iter ad Patrem per Filium: qui hoc intelligatur. --Non incertam aut dubiam Dominus tanti sacramenti doctrinam reliquit, nec nos in ambiguae intelligentiae deseruit errore. Et audiamus eum omnem fidei hujus cognitionem Apostolis revelantem: ait enim (Joan. XIV, 6, et seqq.): Ego sum via et veritas et vita: nemo venit ad Patrem, nisi per me. Si scitis me, et Patrem meum scitis: et a modo scietis eum, et vidistis eum. Ait illi Philippus: Domine, ostende nobis Patrem, et sufficit nobis. Dicit ei Jesus: Tanto tempore vobiscum sum, et non nostis me? Philippe, qui vidit me, vidit et Patrem. Quomodo tu dicis, ostende nobis Patrem? Non credis mihi, quoniam ego in Patre, et Pater 203 in me est? Verba, quae ego loquor vobis, non a me loquor; sed Pater, qui in me manet, ipse facit opera sua. Credite mihi, quoniam ego in Patre, et Pater in me. Sin autem, vel propter",
          "candidate_score": 0.637367,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_1",
          "bdc_text": "adeo mihi tua est explorata et certo comperta fides et candor , gravitas et constantia , et ipse Philippus suis moribus et ingenio talem hactenus se comprobavit ac ostendit , qualem esse tuis suavissimis asseruisti literis .",
          "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_612",
          "psc_text": "Christus cernitur: et quomodo si ipse cognitus sit, erit cognitus Pater; cum naturae suae, id est, hominis in eo habitum Apostoli recognoscant, et liber a corporali Deus carne, non in hac corporalis carnis infirmitate noscendus sit? Sed in sacramento assumpti corporis divinitatis paternae naturam in se Dominus confirmans, hunc ordinem tenuit: Si scitis me, et patrem meum scitis: et a modo scietis eum, et vidistis eum. Tempus visionis separavit a tempore cognitionis. Nam quem cognoscendum ait, eumdem jam dixit et visum ut naturae jam pridem in se conspectae scientiam ex tempore nunc hujus revelationis acciperent. 35. Philippus hoc non capit; cur. Qui salva fide Patrem sibi ostendi rogat. --Sed commovit apostolum Philippum novitas dictorum. Homo cernitur, Dei se filium confitetur, cognito se cognoscendum Patrem fatetur. Patrem visum esse dicit, et per id cognoscendum esse quia visus sit. Humani istud animi infirmitas non capit, 204 nec fidem sumit tam diversarum rerum",
          "candidate_score": 0.626103,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_1",
          "bdc_text": "adeo mihi tua est explorata et certo comperta fides et candor , gravitas et constantia , et ipse Philippus suis moribus et ingenio talem hactenus se comprobavit ac ostendit , qualem esse tuis suavissimis asseruisti literis .",
          "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_613",
          "psc_text": "cur. Qui salva fide Patrem sibi ostendi rogat. --Sed commovit apostolum Philippum novitas dictorum. Homo cernitur, Dei se filium confitetur, cognito se cognoscendum Patrem fatetur. Patrem visum esse dicit, et per id cognoscendum esse quia visus sit. Humani istud animi infirmitas non capit, 204 nec fidem sumit tam diversarum rerum professio; ut qui tunc visus sit, nunc cognoscendus sit, cum vidisse cognitio sit; ut si Filius cognitus sit, et Pater cognitus sit: cum cognitionem Filii ipse secundum hominem corporalis et visus et tactus ingesserit, cognitionem autem ex eo Patris, ipsa illa differens ab eo conspecti hominis natura non praestet, et frequenter Filius Patrem a nemine visum esse testatus sit. Prorupit igitur apostolica familia ritate et constantia Dominum interrogans Philippus: Domine, ostende nobis Patrem, et sufficit nobis. Non fides nunc periclitatur: sed ignorationis hic error est. Visum enim jam, et a modo cognoscendum Dominus Patrem dixerat: sed visum esse Apostolus non",
          "candidate_score": 0.620288,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 10,
      "cf_id": "cf052",
      "work_id": "044_Prosper-Aquitanus_Epistola-CCXXV",
      "max_score": 0.677837,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_10_12",
          "bdc_text": "nostri enim , si sequi voluissent sana et honesta magnorum virorum et bonorum potius quam suorum adulatorum , et a quibus proditi sunt , consilia , nunquam eo devenissent calamitatis . Dommodo nobis salva religio et verbi dei ministerium maneat , haud usque adeo retulerit nos nostrae insolentiae etc. poenas dedisse . Bene vale .",
          "psc_chunk_id": "044_Prosper-Aquitanus_Epistola-CCXXV_window_16",
          "psc_text": "Dei misericordia, et instruente nos tua Beatitudine noverimus; possumus quidem ad non credendum esse constantes, sed ad auctoritatem talia sentientium non sumus pares: quia multum nos et vitae meritis antecellunt, et aliqui eorum, adepto nuper summo sacerdotii honore, supereminent; nec facile quisquam, praeter paucos perfectae gratiae intrepidos amatores, tanto superiorum disputationibus ausus est contraire. Ex quo non solum his qui eos audiunt, verum etiam ipsis qui audiuntur, cum dignitatibus crevit periculum; dum et multos reverentia eorum aut inutili cohibet silentio, aut incurioso ducit assensu; et saluberrimum ipsis videtur, quod pene nullius contradictione reprehenditur. Unde, quia in istis Pelagianae pravitatis reliquiis non mediocris virulentiae fibra nutritur, si principium salutis male in homine collocatur; si divinae voluntati impie voluntas humana praefertur, ut ideo quis adjuvetur quia voluit, non ideo quia adjuvatur, velit; si originaliter malus receptionem boni non a summo bono, sed a semetipso inchoare male creditur; si aliunde Deo placetur, nisi",
          "candidate_score": 0.677837,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 11,
      "cf_id": "cf040",
      "work_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_De-benedictionibus-patriarcharum",
      "max_score": 0.677687,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_3_5",
          "bdc_text": "Faxit dominus , ut tuis filiis ac domini Bibliandri aliquando detur talis occasio mihi gratificandi ; quod si fiat , ut spero , polliceor vobis me facturum , quae fidi et constantis erunt amici vestri . Ad famam adversariorum apud vos sparsam de nostr( is? ) , ut scribis , quid respondeam , incertus sum , sive proditi sunt a suis , sive decepti ab hostibus ita delusi spe per cunctationem fatigandi et pellendi hostis vana , sive alter alteri parere noluit , quando fuit opportunum et necesse , et id genus alia praetendant alii .",
          "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_De-benedictionibus-patriarcharum_window_8",
          "psc_text": "hoc ipsum indicio fuit, advenisse eum, cui repositum est, idest Christum. Quaedam referuntur ad Judam; sicut in complurimis caeteris, etiam in hoc capitulo sentiendum est, ut alterno intellectu expositio dirigatur, et interruptio Historialis intelligentiae Mystici sensus prodat arcanum. LIBER PRIMUS. BENEDICTIO JUDAE. 7 1. Ait ergo: JUDA, te collaudent fratres tui. Manus tuae super dorsum inimicorum tuorum (Gen. 49. 8.) . Potest hoc vel ad ipsum Judam, vel ad eos qui ex ipso videntur esse progeniti Reges, referri: qui regnum gentis illius ministrantes, inimicorum terga domuerunt. Sed et in Christo competenter accipitur, qui a fratribus suis, id est, ab Apostolis, quos ipse fratres in Evangeliis nominavit (Matth. 28.), merito collaudatur. Inimici vero ejus, super quorum dorsa manus ejus est, illi intelliguntur, quos Pater promittit se sub pedes ejus positurum dicens, Donec ponam inimicos tuos sub pedibus tuis (Psal. 109.) . Sunt ergo inimici, donec increduli sunt et infideles, et ideo",
          "candidate_score": 0.677687,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_3",
          "bdc_text": "Faxit dominus , ut tuis filiis ac domini Bibliandri aliquando detur talis occasio mihi gratificandi ;",
          "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_De-benedictionibus-patriarcharum_window_2",
          "psc_text": "famelici cordis ore colligere. III. In tempore sane, quo scripta haec scribebantur, cecidit sub oculis, incidens proposita lectione, capitulum illud ex Genesi, quo Judas a Jacob benedicitur. Et quia Dominus opportunissimam hanc occasionem dederat, pulsare post tempus fores cordis tui placuit. Ergo si me amas, imo quia multum amas, rogo ut scribas mihi, ut intelligis ipsam Patriarcharum benedictionem. Et si qua ipse scis in eis ardua sensu et digna cognitione, scire me velis: specialiter tamen de Capitulo illo in quo ait: Alligans ad vitem pullum suum, et ad cilicium pullum asinae suae (Gen. 49. 11.): quis suus sit pullus, vel quis asinae pullus; et cur suus ad vitem, asinae vero pullus ad cilicium alligetur? IN LIBRUM DE BENEDICTIONIBUS JUDAE RUFINI AQUILEIENSIS PRESBYTERI AD PAULINUM PRESBYTERUM Praefatio. 3-4 I. Quanto magis ego me tibi excuso, et minus idoneum ad responsionem eorum quae sciscitaris, adfirmo, tanto tu instantius percontaris, et difficiliora perquiris,",
          "candidate_score": 0.648774,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_12_14",
          "bdc_text": "Bene vale . Datae Marpurgi 9 . septembris anno 50 .",
          "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_De-benedictionibus-patriarcharum_window_70",
          "psc_text": "tunc vidit bonam esse requiem, quando jam dicere ei poterat Jesus, Venite paululum, et requiescite. Sed et terram vidit, quia bona est. Quando vidit terram bonam? quando carnem suam a vitiis et concupiscentiis expurgavit, tunc eam vidit terram esse bonam et pinguem sine dubio, quae adfert fructus justitiae in operibus bonis. Hoc enim videns, supposuit humerum suum ad laborandum, et factus est vir agricola. Agricola terrae suae putandus est ille, qui campos animae suae, cordisque sui novalia indesinenter verbi Dei aratro et Scripturarum vomere scindit et sulcat, qui plantaria fidei et caritatis ac spei et justitiae de Israel fontibus rigat, et omnem agriculturae disciplinam in animae suae rure deprehendit. BENEDICTIO DAN. 33 1. DAN judicabit populum suum tanquam si una Tribus in Israel. Et fiat Dan serpens in via, adsidens super semitam, mordens calcaneum equi et cadet eques retrorsum. Salutem exspectans a Domino. Hujus loci Historia, quoniam in Scripturis sanctis,",
          "candidate_score": 0.620539,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 12,
      "cf_id": "cf021",
      "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae",
      "max_score": 0.677422,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_0_2",
          "bdc_text": "Haud opus fuit diligenti commendatione Philippi , vir omnium humanissime , eo quod unico verbulo tuo plus adhibeo fidei quam multis multorum rhetorum ; adeo mihi tua est explorata et certo comperta fides et candor , gravitas et constantia , et ipse Philippus suis moribus et ingenio talem hactenus se comprobavit ac ostendit , qualem esse tuis suavissimis asseruisti literis . Quod autem a me tua petit humanitas , ut ipsi re et opera adesse velim , id promptissimo sum ego facturus animo et feci usque adhuc , quantum opus fuit , uti ipsemet , ni fallor , fatebitur ingenue .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821",
          "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,",
          "candidate_score": 0.677422,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_3_5",
          "bdc_text": "Faxit dominus , ut tuis filiis ac domini Bibliandri aliquando detur talis occasio mihi gratificandi ; quod si fiat , ut spero , polliceor vobis me facturum , quae fidi et constantis erunt amici vestri . Ad famam adversariorum apud vos sparsam de nostr( is? ) , ut scribis , quid respondeam , incertus sum , sive proditi sunt a suis , sive decepti ab hostibus ita delusi spe per cunctationem fatigandi et pellendi hostis vana , sive alter alteri parere noluit , quando fuit opportunum et necesse , et id genus alia praetendant alii .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_688",
          "psc_text": "Si autem intelligunt, ambos, ut dixi, audiant, et quod voluerint faciant. Si quae etiam plebes a vobis ad nos transierunt, quas putas a dominis coactas, hoc et ibi fiat; ambos nos audiant, et eligant quod placuerit. Si autem non vis hoc fieri, cui non appareat non vos de veritate praesumere? Sed cavenda est ira Dei, et hic et in futuro saeculo. Adjuro te per Christum, ut ad ista respondeas. EPISTOLA LXVII. Augustinus Hieronymo: negans se scripsisse librum in eum; in hoc falsus, quod aliquis prolixam epistolam librum appellasset. Domino charissimo et desideratissimo, et honorando in Christo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum",
          "candidate_score": 0.676222,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_10_12",
          "bdc_text": "nostri enim , si sequi voluissent sana et honesta magnorum virorum et bonorum potius quam suorum adulatorum , et a quibus proditi sunt , consilia , nunquam eo devenissent calamitatis . Dommodo nobis salva religio et verbi dei ministerium maneat , haud usque adeo retulerit nos nostrae insolentiae etc. poenas dedisse . Bene vale .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_630",
          "psc_text": "et una in his saluberrima regula retinenda sit, ut quae non sunt contra fidem, neque contra bonos mores, et habent aliquid ad exhortationem vitae melioris, ubicumque justini videmus, vel instituta cognoscimus, non solum non improbemus, sed etiam laudando et imitando sectemur, si aliquorum infirmitas non ita impedit, ut amplius detrimentum sit. Si enim eo modo impediat ut majora studiosorum lucra speranda sint, quam calumniatorum detrimenta metuenda, sine dubitatione faciendum est, maxime id quod etiam de Scripturis defendi potest; sicut de hymnis et psalmis canendis, cum et ipsius Domini et Apostolorum habeamus documenta et exempla et praecepta. De hac re tam utili ad movendum pie animum, et accendendum divinae dilectionis affectum, varia consuetudo est, et pleraque in Africa Ecclesiae membra pigriora sunt: ita ut Donatistae nos reprehendant, quod sobrie psallimus in ecclesia divina cantica Prophetarum, cum ipsi ebrietates suas ad canticum psalmorum humano ingenio compositorum, quasi ad tubas exhortationis inflamment. Quando",
          "candidate_score": 0.672457,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_1_3",
          "bdc_text": "adeo mihi tua est explorata et certo comperta fides et candor , gravitas et constantia , et ipse Philippus suis moribus et ingenio talem hactenus se comprobavit ac ostendit , qualem esse tuis suavissimis asseruisti literis . Quod autem a me tua petit humanitas , ut ipsi re et opera adesse velim , id promptissimo sum ego facturus animo et feci usque adhuc , quantum opus fuit , uti ipsemet , ni fallor , fatebitur ingenue . Faxit dominus , ut tuis filiis ac domini Bibliandri aliquando detur talis occasio mihi gratificandi ;",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3780",
          "psc_text": "litteras meas nec aspernanter sumas, et salubriter legas. Si hanc exaudit pro te orationem meam, etiam de te gratiarum actionem donat ut offeram. Quod si impetro, procul dubio non contradices huic ipsi principio epistolae meae. Hoc enim pro te oro, ut sis rectae fidei. Si hoc ergo pro charis nostris non tibi displicet ut oremus, si hanc orationem recognoscis esse christianam, si et tu pro charis tuis talia vel orare te recolis, vel orare te debere cognoscis; quomodo dicis quod te audio dicere, Ut recte credamus in Deum et Evangelio consentiamus, non esse donum Dei, sed hoc nobis esse a nobis, id est ex propria voluntate, quam nobis in nostro corde non operatus est ipse? Et ad hoc, cum audieris, Quid est ergo quod ait Apostolus, Deus in vobis operatur et velle, et perficere (Philipp. II, 13)? respondes, Per legem suam, per Scripturas suas, Deum operari ut velimus, quas vel",
          "candidate_score": 0.672112,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_3_5",
          "bdc_text": "Faxit dominus , ut tuis filiis ac domini Bibliandri aliquando detur talis occasio mihi gratificandi ; quod si fiat , ut spero , polliceor vobis me facturum , quae fidi et constantis erunt amici vestri . Ad famam adversariorum apud vos sparsam de nostr( is? ) , ut scribis , quid respondeam , incertus sum , sive proditi sunt a suis , sive decepti ab hostibus ita delusi spe per cunctationem fatigandi et pellendi hostis vana , sive alter alteri parere noluit , quando fuit opportunum et necesse , et id genus alia praetendant alii .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1440",
          "psc_text": "EPISTOLA CXI. Augustinus Victoriano presbytero, consolans eum ad toleranter accipienda mala quae barbari, in Italiam et Hispaniam incursionem facientes, inferebant sanctis viris et sacris virginibus. Domino dilectissimo et desiderantissimo fratri et compresbytero VICTORIANO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Litterae tuae impleverunt grandi dolore cor nostrum, quibus petisti ut prolixo opere aliqua responderem; cum talibus malis magis prolixi gemitus et fletus, quam prolixi libri debeantur. Totus quippe mundus tantis affligitur cladibus, ut pene pars nulla terrarum sit, ubi non talia, qualia scripsisti, committantur atque plangantur. Nam ante parvum tempus, etiam in illis solitudinibus Aegypti, ubi monasteria separata ab omni strepitu, quasi secura delogerant, a barbaris interfecti sunt fratres. Jamvero quae modo in regionibus Italiae, quae in Galliis nefaria perpetrata sint, etiam vos latere non arbitron; de Hispanis quoque tot provinciis, quae ab his malis diu videbantur intactae, coeperunt jam talia nuntiari. Sed quid longe imus? Ecce in regione nostra Hipponensi, quoniam",
          "candidate_score": 0.671363,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_3_5",
          "bdc_text": "Faxit dominus , ut tuis filiis ac domini Bibliandri aliquando detur talis occasio mihi gratificandi ; quod si fiat , ut spero , polliceor vobis me facturum , quae fidi et constantis erunt amici vestri . Ad famam adversariorum apud vos sparsam de nostr( is? ) , ut scribis , quid respondeam , incertus sum , sive proditi sunt a suis , sive decepti ab hostibus ita delusi spe per cunctationem fatigandi et pellendi hostis vana , sive alter alteri parere noluit , quando fuit opportunum et necesse , et id genus alia praetendant alii .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_812",
          "psc_text": "Dominis dilectissimis meritoque honorandis fratribus FELICI et HILARINO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Non miror satanam fidelium animos perturbantem: cui resistite, permanentes in spe promissorum Dei qui fallere non potest; qui non solum nobis in se credentibus, et sperantibus, et in ejus charitate usque in finem perseverantibus polliceri praemia aeterna dignatus est, verum etiam temporalia scandala non defutura praedixit, quibus fidem nostram exerceri et probari oporteret: ait enim, Quoniam abundabit iniquitas, refrigescet charitas multorum; sed continuo subjecit, Qui autem perseveraverit usque in finem, hic salvus erit (Matth. XXIV, 12, 13). Quid ergo mirum, si homines servis Dei detrahunt, et quia eorum vitam pervertere non possunt, famam decolorare conantur, cum ipsum Deum et Dominum eorum quotidie blasphemare non cessent, cum eis displicet quidquid contra eorum voluntatem justo et occulto judicio facit? Unde exhortor prudentiam vestram, domini dilectissimi meritoque honorandi fratres, ut Scripturam Dei, quae nobis haec omnia futura praenuntiavit, et adversus",
          "candidate_score": 0.669341,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_3_5",
          "bdc_text": "Faxit dominus , ut tuis filiis ac domini Bibliandri aliquando detur talis occasio mihi gratificandi ; quod si fiat , ut spero , polliceor vobis me facturum , quae fidi et constantis erunt amici vestri . Ad famam adversariorum apud vos sparsam de nostr( is? ) , ut scribis , quid respondeam , incertus sum , sive proditi sunt a suis , sive decepti ab hostibus ita delusi spe per cunctationem fatigandi et pellendi hostis vana , sive alter alteri parere noluit , quando fuit opportunum et necesse , et id genus alia praetendant alii .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_690",
          "psc_text": "noveris; Deum nostrum testor, hoc me non fecisse. Sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur a me scriptum esse, puto te debere cognoscere; aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc dixerim, ut ego non tantum paratissimus sim, si quid te in meis scriptis moverit, fraterne accipere quid contra sentias, aut de correctione mea, aut de ipsa tua benevolentia gavisurus; verum etiam hoc a te postulem, et flagitem. 3. O si licuisset, etsi non cohabitante, saltem vicino te in Domino perfrui ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici, et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, et omnes fratres qui tecum ac de te in Domino",
          "candidate_score": 0.669154,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_3_5",
          "bdc_text": "Faxit dominus , ut tuis filiis ac domini Bibliandri aliquando detur talis occasio mihi gratificandi ; quod si fiat , ut spero , polliceor vobis me facturum , quae fidi et constantis erunt amici vestri . Ad famam adversariorum apud vos sparsam de nostr( is? ) , ut scribis , quid respondeam , incertus sum , sive proditi sunt a suis , sive decepti ab hostibus ita delusi spe per cunctationem fatigandi et pellendi hostis vana , sive alter alteri parere noluit , quando fuit opportunum et necesse , et id genus alia praetendant alii .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573",
          "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,",
          "candidate_score": 0.668856,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_4_6",
          "bdc_text": "quod si fiat , ut spero , polliceor vobis me facturum , quae fidi et constantis erunt amici vestri . Ad famam adversariorum apud vos sparsam de nostr( is? ) , ut scribis , quid respondeam , incertus sum , sive proditi sunt a suis , sive decepti ab hostibus ita delusi spe per cunctationem fatigandi et pellendi hostis vana , sive alter alteri parere noluit , quando fuit opportunum et necesse , et id genus alia praetendant alii . Ego persuasum habeo neutrum vacare culpa et praestitisse , quod facturi esse putabantur ;",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_906",
          "psc_text": "relinquendum in ea culpa, in quam me prolapsum existimasti, quam nec te velles, si eo modo prolapsus esses. Unde agens gratias benevolae menti erga me tuae, simul posco, ut etiam mihi non succenseas, quod cum in opusculis tuis aliqua me moverent, motum meum intimavi tibi: hoc erga me ab omnibus servari volens, quod erga te ipse servavi, ut quidquid improbandum putant in scriptis meis, nec laudent subdolo pectore, nec ita reprehendant apud alios, ut taceant apud me; hinc potius existimans laedi amicitiam et necessitudinis jura violari. Nescio enim, utrum christianae amicitiae putandae sint, in quibus magis valet vulgare proverbium, Obsequium amicos, veritas odium parit (Terentius in Andr., act. 1, scena 1), quam ecclesiasticum, Fideliora sunt vulnera amici, quam voluntaria oscula inimici (Prov. XXVII, 6). 32. Proinde charissimos nostros, qui nostris laboribus sincerissime favent, hoc potius quanta possumus instantia doceamus, quo sciant fieri posse ut inter charissimos aliquid alterutro sermone contradicatur,",
          "candidate_score": 0.668656,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_0_2",
          "bdc_text": "Haud opus fuit diligenti commendatione Philippi , vir omnium humanissime , eo quod unico verbulo tuo plus adhibeo fidei quam multis multorum rhetorum ; adeo mihi tua est explorata et certo comperta fides et candor , gravitas et constantia , et ipse Philippus suis moribus et ingenio talem hactenus se comprobavit ac ostendit , qualem esse tuis suavissimis asseruisti literis . Quod autem a me tua petit humanitas , ut ipsi re et opera adesse velim , id promptissimo sum ego facturus animo et feci usque adhuc , quantum opus fuit , uti ipsemet , ni fallor , fatebitur ingenue .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_257",
          "psc_text": "Licenti, ad Christum posse incitari, jam a pueris ad studia veritatis et sapientiae, quod utrumque vere est Christus, et omnis boni summum bonum venerabilis Augustini spiritu et ore flammatum. Qui si parum apud te pro te valuit, quid ego tanto intervallo posterior, et omnium illius opum pauper, efficiam? Sed quia et illius facultatis potentia, et tui ingenii humanitate confisus, pleniora atque majora in te spero elaborata quam elaboranda, ausus sum hiscere duplici gratia, ut et illi viro debita charitate compararer in sollicitudine tui, et inter eos qui salutem tuam diligunt, vel contestato numerarer affectu. Nam effectus in tui perfectione palmam Augustino potissimum destinatam scio. Vereor, fili, ne aures tuas asperitate temerarii sermonis offenderim, et per aures animo etiam tuo taedii mei vulnus intulerim. Sed in mentem venit epistola tua, qua te musicis familiarem modis intellexi: a quo studio ego aevi quondam tui non abhorrui. Itaque mihi ad tuam mentem, si",
          "candidate_score": 0.668653,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_3_5",
          "bdc_text": "Faxit dominus , ut tuis filiis ac domini Bibliandri aliquando detur talis occasio mihi gratificandi ; quod si fiat , ut spero , polliceor vobis me facturum , quae fidi et constantis erunt amici vestri . Ad famam adversariorum apud vos sparsam de nostr( is? ) , ut scribis , quid respondeam , incertus sum , sive proditi sunt a suis , sive decepti ab hostibus ita delusi spe per cunctationem fatigandi et pellendi hostis vana , sive alter alteri parere noluit , quando fuit opportunum et necesse , et id genus alia praetendant alii .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_662",
          "psc_text": "salutem. 1. Cum Subsanam venissemus, et quae illic nobis absentibus contra nostram voluntatem gesta fuerant, quaereremus; quaedam sicut audieramus, quaedam vero aliter facta, omnia tamen dolenda et toleranda, quantum Dominus adjuvit, partim objurgando, partim monendo, partim orando correximus. Illud sane quod post tuae Sanctitatis profectionem nos plurimum contristavit, quod inde fratres sine itineris duce dimissi sunt, petimus ignoscas, et timidius quam malitiosius factum scias. Cum enim putarent eos a filio nostro Timotheo propterea mitti, ut in nos maxime Charitatem tuam ad iracundiam provocarent, vellent autem ipsi nostro adventui, quem tecum futurum sperabant, omnia integra reservare, putaverunt non eos profecturos, si ducem itineris non acciperent. Sed tamen peccatum esse, quis dubitet? Hinc etiam factum est ut et Fossori diceretur, jam Timotheum cum ipsis fratribus fuisse profectum; quod utique falsum erat: non tamen a presbytero dictum; et haec omnia fratrem Carcedonium penitus ignorasse, nobis manifestissime declaratum est, quantum ista manifestari solent. 2.",
          "candidate_score": 0.667219,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_0_2",
          "bdc_text": "Haud opus fuit diligenti commendatione Philippi , vir omnium humanissime , eo quod unico verbulo tuo plus adhibeo fidei quam multis multorum rhetorum ; adeo mihi tua est explorata et certo comperta fides et candor , gravitas et constantia , et ipse Philippus suis moribus et ingenio talem hactenus se comprobavit ac ostendit , qualem esse tuis suavissimis asseruisti literis . Quod autem a me tua petit humanitas , ut ipsi re et opera adesse velim , id promptissimo sum ego facturus animo et feci usque adhuc , quantum opus fuit , uti ipsemet , ni fallor , fatebitur ingenue .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3875",
          "psc_text": "destinare, suscepi. Nam quod prius directum esse Beatitudo tua significavit, per virum honorabilem Philocalum, necdum ad me pervenit. Verum quamvis conscius propriorum semper fuerim peccatorum, nunc tamen evidenter agnovi adipiscendo illi quod exoravi muneri, meam toti Ecclesiae impedimento esse personam. Sed omnino confido quoniam qui per Unici sui gratiam, humani generis dignatus est delere facinora, nec mea in perniciem cunctorum praevalere permittet, potiusque ubi abundavit peccatum, gratiam faciet redundare (Rom. V, 20), domine merito venerabilis, ac beatissime pater. Difficultatem operis quod instruendis imperitissimis nobis per tuam beneficentiam praestari suppliciter exoravi, nec ipse ignorans ante praedixi; sed de divini fontis ubertate quam tibi Dominus tribuit, veraci corde praesumpsi. 2. Nam etsi Philastrius et Epiphanius venerandi episcopi tale aliquid scripsisse memorantur, quod procul dubio me inter caetera, imo sicut omnia, latet; non tamen arbitror eos hanc curam diligentiamque adhibuisse, ut singulis quibusque opinionibus contrarias etiam opiniones adjungerent, ritusque subjicerent; tum denique opus",
          "candidate_score": 0.665566,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_16",
          "bdc_text": "Clarissimo et doctissimo viro domino Huldricho Bullingero , ecclesiae Tygurinae antistiti dignissimo , domino suo reverendo .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573",
          "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,",
          "candidate_score": 0.665245,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_0_2",
          "bdc_text": "Haud opus fuit diligenti commendatione Philippi , vir omnium humanissime , eo quod unico verbulo tuo plus adhibeo fidei quam multis multorum rhetorum ; adeo mihi tua est explorata et certo comperta fides et candor , gravitas et constantia , et ipse Philippus suis moribus et ingenio talem hactenus se comprobavit ac ostendit , qualem esse tuis suavissimis asseruisti literis . Quod autem a me tua petit humanitas , ut ipsi re et opera adesse velim , id promptissimo sum ego facturus animo et feci usque adhuc , quantum opus fuit , uti ipsemet , ni fallor , fatebitur ingenue .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3876",
          "psc_text": "quam tibi Dominus tribuit, veraci corde praesumpsi. 2. Nam etsi Philastrius et Epiphanius venerandi episcopi tale aliquid scripsisse memorantur, quod procul dubio me inter caetera, imo sicut omnia, latet; non tamen arbitror eos hanc curam diligentiamque adhibuisse, ut singulis quibusque opinionibus contrarias etiam opiniones adjungerent, ritusque subjicerent; tum denique opus illud utriusque qualecumque sit, non habet fortassis eam quam desidero brevitatem. Frustra etiam homini qui latina non didicit, graeca facundia delegatur; quia non ego tantummodo consilium, sed et auxilium postulavi. Quid autem Venerationem tuam de interpretum non solum difficultate, sed etiam obscuritate admoneam, cum ipse hoc magis, ac plene dijudices? Accedit ad causam, quod nonnullae etiam post illorum obitum haereses emersisse doceantur, quarum nullam illi fecerint mentionem. 3. Quamobrem ad peculiare patrocinium pietatis tuae confugio, et voce mea, sed universali desiderio, paratum ad misericordiam sacrosanctum pietatis pectus appello; sequestratis saporibus peregrinis, considerato textu prioris epistolae, panem Afrum, quem nostra provincia",
          "candidate_score": 0.662362,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_0_2",
          "bdc_text": "Haud opus fuit diligenti commendatione Philippi , vir omnium humanissime , eo quod unico verbulo tuo plus adhibeo fidei quam multis multorum rhetorum ; adeo mihi tua est explorata et certo comperta fides et candor , gravitas et constantia , et ipse Philippus suis moribus et ingenio talem hactenus se comprobavit ac ostendit , qualem esse tuis suavissimis asseruisti literis . Quod autem a me tua petit humanitas , ut ipsi re et opera adesse velim , id promptissimo sum ego facturus animo et feci usque adhuc , quantum opus fuit , uti ipsemet , ni fallor , fatebitur ingenue .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3663",
          "psc_text": "ista dictarem, perlator jam ventum exspectans, me vehementer, ut navigaret, urgebat. Itaque si quid hic incondite atque inculte dictum legeris, vel si totum ita esse perspexeris, doctrinae da operam, linguae veniam. Et alia manu: Deo vivas, dilectissime fili. EPISTOLA CCVI. Valerio comiti Felicem episcopum commendat. Domino merito illustri et praestantissimo, atque in Christo charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quotiescumque a me petunt homines, ut eos tuae benignitati fideique commendem, si non facio, non mihi recte videor de tua vel erga opis indigos misericordia, vel erga nos benevolentia judicare. Itaque facio, et maxime ministros Christi, qui Ecclesiae curam gerunt, cujus te cohaeredem et filium esse gaudemus, tuae Praestantiae commendare non dubito, domine merito illustris atque praestantissime, atque in Christo charissime fili. Sanctus itaque frater et coepiscopus noster Felix cum hoc me rogasset, utique negare non debui. Commendo ergo tibi episcopum Christi egentem auxilio viri sublimis: fac ergo quod potes;",
          "candidate_score": 0.661873,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_14_16",
          "bdc_text": "septembris anno 50 . Tuae celsitudini addictissimus Wigandus Happelius . Clarissimo et doctissimo viro domino Huldricho Bullingero , ecclesiae Tygurinae antistiti dignissimo , domino suo reverendo .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4152",
          "psc_text": "Domino conjunctos; atque ut hanc tanquam meam epistolam deputes, peto: etsi enim aliam propriam mittere potuissem, tamen malui huic suscribere, ut unanimitatem nostram una etiam pagina testaretur. EPISTOLA CCXLIX. Augustinus Restituto, quatenus mali tolerandi in Ecclesia. Domino desiderantissimo, et honorifica sinceritate charissimo fratri, et condiacono RESTITUTO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Aestus indicantes piam flammam cordis tui, indicavit mihi fidelissimus, ut scis, particeps eorum, frater Deogratias. Lege itaque Tychonium quem bene nosti, non quidem omnia probaturus; nam quae in illo cavenda sint, bene nosti. Hanc tamen quaestionem, quomodo in Ecclesia Dei si qua forte perversa vel etiam scelerata corrigere aut exstinguere non valemus, salvo unitatis vinculo toleranda sint, strenue videtur mihi tractavisse atque solvisse. Quanquam in ejus litteris tantummodo intentione correcta, ad ipsos divinarum Scripturarum fontes recurrere nos oportet, ut ibi videamus quam pauca de hac re testimonia sententiarum, vel exempla gestorum posuit, et quam nemo possit omnia ponere, nisi qui",
          "candidate_score": 0.661591,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_0_2",
          "bdc_text": "Haud opus fuit diligenti commendatione Philippi , vir omnium humanissime , eo quod unico verbulo tuo plus adhibeo fidei quam multis multorum rhetorum ; adeo mihi tua est explorata et certo comperta fides et candor , gravitas et constantia , et ipse Philippus suis moribus et ingenio talem hactenus se comprobavit ac ostendit , qualem esse tuis suavissimis asseruisti literis . Quod autem a me tua petit humanitas , ut ipsi re et opera adesse velim , id promptissimo sum ego facturus animo et feci usque adhuc , quantum opus fuit , uti ipsemet , ni fallor , fatebitur ingenue .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_382",
          "psc_text": "nosti, quando ne ipsos quidem praetermittere volueris, subjungeres etiam in quibus cavendi essent: quanquam nonnullos etiam praeterieris; quod scire cuperem quo consilio factum sit. Aut si illud volumen forte onerare noluisti, ut commemoratis haereticis, non adderes in quibus eos catholica damnarit auctoritas; peto ne grave sit litterario labori tuo, quo non mediocriter per Domini Dei nostri gratiam, in latina lingua sanctorum studia et accendisti et adjuvisti, id quod tibi per humilitatem meam fraterna charitas indicit, ut si occupationes tuae sinunt, omnium haereticorum perversa dogmata, qui rectitudinem fidei christianae usque ad hoc tempus vel impudentia vel imperitia vel pervicacia depravare conati sunt, uno libello breviter digesta edas, in notitiam eorum quibus aut non vacat propter alia negotia, aut non valent propter alienam linguam tam multa legere atque cognoscere. Diu te rogarem, nisi hoc soleret esse indicium minus praesumentis de charitate. Hunc interea fratrem nostrum Paulum in Christo multum commendo benignitati tuae,",
          "candidate_score": 0.660494,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_14_16",
          "bdc_text": "septembris anno 50 . Tuae celsitudini addictissimus Wigandus Happelius . Clarissimo et doctissimo viro domino Huldricho Bullingero , ecclesiae Tygurinae antistiti dignissimo , domino suo reverendo .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573",
          "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,",
          "candidate_score": 0.659226,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_11_13",
          "bdc_text": "Dommodo nobis salva religio et verbi dei ministerium maneat , haud usque adeo retulerit nos nostrae insolentiae etc. poenas dedisse . Bene vale . Datae Marpurgi 9 .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1774",
          "psc_text": "Sacramentum fidelium, quod in hoc tempore necessarium est, non tamen ad hujus temporis, sed ad illam aeternam felicitatem assequendam. Cum dicimus, Dimitte nobis debita nostra, sicut nos dimittimus debitoribus nostris, nos admonemus et quid petamus, et quid faciamus, ut accipere mereamur. Cum dicimus, Ne nos inferas in tentationem, nos admonemus hoc petere, ne deserti ejus adjutorio alicui tentationi vel consentiamus decepti, vel cedamus afflicti. Cum dicimus, Libera nos a malo (Matth. VI, 9-13), nos admonemus cogitare, nondum nos esse in eo bono ubi nullum patiemur malum. Et hoc quidem ultimum quod in dominica oratione positum est, tam late patet, ut homo christianus in qualibet tribulatione constitutus in hoc gemitus edat, in hoc lacrymas fundat, hinc exordiatur, in hoc immoretur, ad hoc terminet orationem. His enim verbis res ipsas memoriae nostrae commendari oportebat. CAPUT XII. 22. Nam quaelibet alia verba dicamus, quae affectus orantis vel praecedendo format ut clareat, vel consequendo",
          "candidate_score": 0.657236,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_4_6",
          "bdc_text": "quod si fiat , ut spero , polliceor vobis me facturum , quae fidi et constantis erunt amici vestri . Ad famam adversariorum apud vos sparsam de nostr( is? ) , ut scribis , quid respondeam , incertus sum , sive proditi sunt a suis , sive decepti ab hostibus ita delusi spe per cunctationem fatigandi et pellendi hostis vana , sive alter alteri parere noluit , quando fuit opportunum et necesse , et id genus alia praetendant alii . Ego persuasum habeo neutrum vacare culpa et praestitisse , quod facturi esse putabantur ;",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_516",
          "psc_text": "ex eo numero fuerunt isti, quibus vestrum concilium diem prorogaverat et praefixerat, intra quem nisi ad vestram communionem remeavissent, eadem sententia tenerentur; sed de illo numero isti fuerunt, quos eo die sine dilatione damnastis, quo illis dilationem dedistis. Probabo, si negaveris: concilium vestrum loquitur; proconsularia Gesta habemus in manibus, quibus id non semel allegastis. Aliam ergo defensionem para, si potes, ne dum negas quod convincam, moras faciamus. Felicianus igitur et Praetextatus si innocentes erant, quare sic damnati sunt? Si scelerati, quare sic recepti sunt? Si probaveris innocentes, cur non credamus a multo paucioribus majoribus vestris falso crimine traditionis innocentes potuisse damnari, si a trecentis decem successoribus eorum, ubi etiam pro magno scriptum est, plenarii concilii ore veridico, in falso crimine schismatis innocentes damnari potuerunt? Si autem probaveris recte fuisse damnatos, quae restat defensio cur in eodem episcopatu recepti sint, nisi ut exaggerans utilitatem salubritatemque pacis, ostendas etiam ista pro unitatis",
          "candidate_score": 0.654057,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_4_6",
          "bdc_text": "quod si fiat , ut spero , polliceor vobis me facturum , quae fidi et constantis erunt amici vestri . Ad famam adversariorum apud vos sparsam de nostr( is? ) , ut scribis , quid respondeam , incertus sum , sive proditi sunt a suis , sive decepti ab hostibus ita delusi spe per cunctationem fatigandi et pellendi hostis vana , sive alter alteri parere noluit , quando fuit opportunum et necesse , et id genus alia praetendant alii . Ego persuasum habeo neutrum vacare culpa et praestitisse , quod facturi esse putabantur ;",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2390",
          "psc_text": "ventitabas, quanto saepius cum solo colloquebaris, tanto magis curaret existimationem tuam; ne his qui tui dicebantur inimici talem exitum daret, ut nihil cum illo aliud egisse putareris. Quod quidem nec ego credo, nec fratres mei qui te in loquelis audierunt, et auditu atque omni nutu viderunt signa benigni pectoris tui. Sed, obsecro te, ignosce credentibus: homines enim sunt, et in animis hominum tantae latebrae sunt, et tanti recessus, ut omnes suspiciosi cum merito culpentur, etiam laudari arbitrentur se debere, quod cauti sint. Causae stabant; ab uno eorum quos teneri ille repente praeceperat, gravissimam te passum fuisse injuriam noveramus. Frater quoque ejus, in quo Ecclesiam maxime persecutus est, nescio quid duriter quasi praeferens tibi respondisse dicebatur. Putabantur tibi ambo esse suspecti. Postulati cum abiissent, te illic remanente, et cum illo secretius, ut ferebatur, loquente, subito jussi sunt detineri. Amicitiam vestram non recentem, sed veterem, homines loquebantur. Famam confirmabat tanta conjunctio, et",
          "candidate_score": 0.649357,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_11_13",
          "bdc_text": "Dommodo nobis salva religio et verbi dei ministerium maneat , haud usque adeo retulerit nos nostrae insolentiae etc. poenas dedisse . Bene vale . Datae Marpurgi 9 .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_669",
          "psc_text": "simul locuti fuerimus, propter infirmorum scandalum, pro quibus Christus mortuus est et propter Ecclesiae disciplinam, quam periculose negligunt, quoniam hic jam lector esse coeperat, nolles eum esse tecum; jam liber a vinculo jurationis, aequissimo animo Deo serviret, cui sumus rationem nostrorum actuum reddituri. Ipsum quoque fratrem Carcedonium, quantum potuimus, monendo ad hoc perduxeramus, ut etiam ipse patientissime acciperet quidquid de illo fieri, conservandae ecclesiasticae disciplinae provisio et necessitas cogeret Orando autem correxeramus nos ipsos, ut et gubernationes et exitus nostrorum consiliorum misericordiae Dei commendaremus, et si quid indignationis nos momorderat, sub illius medicinalem dexteram confugiendo sanaremur. Ecce quam multa, partim objurgando, partim monendo, partim orando correxeramus. 3. Et nunc considerantes vinculum charitatis, ut non possideamur a satana, non enim ignoramus mentes ejus, quid aliud facere debuimus nisi obtemperare voluntati tuae, qui non putasti quod factum est corrigi potuisse, nisi ipse, in quo tibi injuriam factam esse conquereris, juri tuo redderetur?",
          "candidate_score": 0.647053,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_4_6",
          "bdc_text": "quod si fiat , ut spero , polliceor vobis me facturum , quae fidi et constantis erunt amici vestri . Ad famam adversariorum apud vos sparsam de nostr( is? ) , ut scribis , quid respondeam , incertus sum , sive proditi sunt a suis , sive decepti ab hostibus ita delusi spe per cunctationem fatigandi et pellendi hostis vana , sive alter alteri parere noluit , quando fuit opportunum et necesse , et id genus alia praetendant alii . Ego persuasum habeo neutrum vacare culpa et praestitisse , quod facturi esse putabantur ;",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2406",
          "psc_text": "absit a vita et moribus tuis! Nec amicitias vestras tales volo, quibus et ille in suum interitum glorietur de malo, et confirmetur humana suspicio; sed tales potius, quibus ad poenitentiam disponatur, et talem ac tantam poenitentiam, qualem quantamque postulant tam horrenda vulnera medicinam: tanto quippe amicior eris, quanto sceleribus ejus inimicior. Curiosum est Praestantiae tuae nosse rescriptis, ubi eo die fueris quo illud admissum est; quomodo acceperis, quid postea egeris, aut cum eum videris quid ei dixeris, quid ab illo audieris. Ego enim ex quo inde postridie repente discessi, nihil quod hanc rem attinet, de te audire potui. 13. Quod vero in epistola tua legi, jam te cogi credere, ne a me videreris, et Carthagini me negatum, tu potius cogis his verbis ut absentiae meae causas non taceam. Quarum est una, quoniam laborem quem in illa urbe perpeti necesse est, et quem si exponere velim, aliud tantum loquendum est, jam",
          "candidate_score": 0.646982,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_4_6",
          "bdc_text": "quod si fiat , ut spero , polliceor vobis me facturum , quae fidi et constantis erunt amici vestri . Ad famam adversariorum apud vos sparsam de nostr( is? ) , ut scribis , quid respondeam , incertus sum , sive proditi sunt a suis , sive decepti ab hostibus ita delusi spe per cunctationem fatigandi et pellendi hostis vana , sive alter alteri parere noluit , quando fuit opportunum et necesse , et id genus alia praetendant alii . Ego persuasum habeo neutrum vacare culpa et praestitisse , quod facturi esse putabantur ;",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_995",
          "psc_text": "apud eos quidquam valuisse tuas litteras. Cur autem non valuerint, non opus est scribere; sed mitte aliquem tuorum, vel domesticorum, vel amicorum, cujus hoc fidei possis injungere, qui non ad ea loca, sed ad nos primitus veniat illis omnino nescientibus, et nobiscum primitus consilio pertractato, quod agendum Domino adjuvante visum fuerit, agat. Neque enim tantum pro eis agimus cum hoc agimus, sed etiam pro nostris jam factis catholicis, quibus illorum vicinitas sic infesta est, ut contemni a nobis nullo modo possit. Et hoc quidem breviter scribere poteram; sed volui te habere aliquid litterarum nostrarum, quo rationem curae meae non solum ipse cognosceres, sed etiam cuicumque dissuadenti ne tuorum correctioni operam instanter impendas, nobisque detrahenti quod talia velimus, habeas quod respondeas. Quod si superfluo feci, quod jam ista vel didiceras, vel ipse cogitaveras, aut onerosus fui quod curis publicis tam occupato prolixam epistolam ingessi, peto des veniam, dum tamen quod suggessi",
          "candidate_score": 0.646847,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_4_6",
          "bdc_text": "quod si fiat , ut spero , polliceor vobis me facturum , quae fidi et constantis erunt amici vestri . Ad famam adversariorum apud vos sparsam de nostr( is? ) , ut scribis , quid respondeam , incertus sum , sive proditi sunt a suis , sive decepti ab hostibus ita delusi spe per cunctationem fatigandi et pellendi hostis vana , sive alter alteri parere noluit , quando fuit opportunum et necesse , et id genus alia praetendant alii . Ego persuasum habeo neutrum vacare culpa et praestitisse , quod facturi esse putabantur ;",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3575",
          "psc_text": "non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbe sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis; quam sit domus tua requies solatiumque sanctorum, et terror impiorum; quanta tibi cura sit ne quis insidietur membris Christi, coopertus velamine nominis Christi sive in veteribus ejus, sive in recentioribus inimicis; quamque sis eorumdem inimicorum providus saluti, infestus errori. Haec atque hujusmodi, ut dixi, et ab aliis solemus audire; sed nunc ea per supra dictum fratrem plura et testatiora cognovimus. 3. Porro autem de pudicitia conjugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, numquid audiremus, nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui vitam tuam, non in superficie, sed penitus nosset? De hoc itaque tuo bono, Dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius",
          "candidate_score": 0.645945,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_4_6",
          "bdc_text": "quod si fiat , ut spero , polliceor vobis me facturum , quae fidi et constantis erunt amici vestri . Ad famam adversariorum apud vos sparsam de nostr( is? ) , ut scribis , quid respondeam , incertus sum , sive proditi sunt a suis , sive decepti ab hostibus ita delusi spe per cunctationem fatigandi et pellendi hostis vana , sive alter alteri parere noluit , quando fuit opportunum et necesse , et id genus alia praetendant alii . Ego persuasum habeo neutrum vacare culpa et praestitisse , quod facturi esse putabantur ;",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_850",
          "psc_text": "pervenire meruerit, adhuc nescio; nisi quod per fratrem sincerissimum Firmum scribis, si ille qui te primum gladio petiit, stilo repulsus est, ut sit humanitatis meae atque justitiae accusantem reprehendere, non respondentem. Hoc solo tenuissimo indicio, utcumque conjicio legisse te illam epistolam meam. In ea quippe deploravi tantam inter vos exstitisse discordiam, de quorum tanta amicitia, quaquaversum eam fama diffuderat, charitas fraterna gaudebat. Quod non feci reprehendendo Germanitatem tuam, cujus in ea re aliquam culpam me cognovisse non ausim dicere; sed dolendo humanam miseriam, cujus in amicitiis mutua charitate retinendis, quantalibet illa sit, incerta permansio est. Verum illud malueram tuis nosse rescriptis, utrum mihi veniam quam poposceram dederis: quod apertius mihi intimari cupio; quamvis hilarior quidam vultus litterarum tuarum, etiam hoc me impetrasse, significare videatur: si tamen post lectam illam missae sunt; quod in eis minime apparet. 2. Petis, vel potius fiducia charitatis jubes, ut in Scripturarum campo sine nostro invicem",
          "candidate_score": 0.645799,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_4_6",
          "bdc_text": "quod si fiat , ut spero , polliceor vobis me facturum , quae fidi et constantis erunt amici vestri . Ad famam adversariorum apud vos sparsam de nostr( is? ) , ut scribis , quid respondeam , incertus sum , sive proditi sunt a suis , sive decepti ab hostibus ita delusi spe per cunctationem fatigandi et pellendi hostis vana , sive alter alteri parere noluit , quando fuit opportunum et necesse , et id genus alia praetendant alii . Ego persuasum habeo neutrum vacare culpa et praestitisse , quod facturi esse putabantur ;",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387",
          "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti",
          "candidate_score": 0.645764,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_4_6",
          "bdc_text": "quod si fiat , ut spero , polliceor vobis me facturum , quae fidi et constantis erunt amici vestri . Ad famam adversariorum apud vos sparsam de nostr( is? ) , ut scribis , quid respondeam , incertus sum , sive proditi sunt a suis , sive decepti ab hostibus ita delusi spe per cunctationem fatigandi et pellendi hostis vana , sive alter alteri parere noluit , quando fuit opportunum et necesse , et id genus alia praetendant alii . Ego persuasum habeo neutrum vacare culpa et praestitisse , quod facturi esse putabantur ;",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_50",
          "psc_text": "sint inseparabiles. NEBRIDIO AUGUSTINUS. 1. Cum me vehementer agitaret quaestio, a te dudum cum quadam etiam familiari objurgatione proposita, quonam pacto una vivere possemus, et de hoc solo statuissem rescribere tibi, et rescripta flagitare, neque ad aliud aliquid, quod ad nostra studia pertinet, stilum avertere, ut inter nos istud ipsum terminaretur, cito me securum fecit recentis epistolae tuae brevissima et verissima ratio: propterea scilicet hinc non esse cogitandum, quia vel nos cum potuerimus ad te, vel tu cum potueris ad nos necessario venturus sis. Hinc ergo, ut dixi, securus effectus consideravi omnes epistolas tuas, ut viderem quarum responsionum debitor sim. In quibus tam multas quaestiones reperi, ut etiamsi facile dissolvi possent, ipso acervo cujusvis ingenium otiumque superarent. Tam vero difficiles sunt, ut etsi una earum mihi esset imposita, non dubitarem me onustissimum confiteri. Hoc autem prooemium ad id valet, ut tantisper desinas nova quaerere, donec toto aere alieno liberemur, et",
          "candidate_score": 0.645577,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_4_6",
          "bdc_text": "quod si fiat , ut spero , polliceor vobis me facturum , quae fidi et constantis erunt amici vestri . Ad famam adversariorum apud vos sparsam de nostr( is? ) , ut scribis , quid respondeam , incertus sum , sive proditi sunt a suis , sive decepti ab hostibus ita delusi spe per cunctationem fatigandi et pellendi hostis vana , sive alter alteri parere noluit , quando fuit opportunum et necesse , et id genus alia praetendant alii . Ego persuasum habeo neutrum vacare culpa et praestitisse , quod facturi esse putabantur ;",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_743",
          "psc_text": "timeant, ipsi nulla committant. Cum enim falsum quid a maledico fingitur; aut omnino non creditur; aut certe integra salute, sola fama vexatur. Cum autem malum perpetratur, hostis est intimus, etiamsi nullius intimi loquacitate aut lite vulgetur. Quapropter quis prudentium non videat, etiam tu quam tolerabiliter feras amicissimi quondam et familiarissimi incredibiles nunc inimicitias, consolante conscientia; et quemadmodum vel quod jactitat, vel quod a quibusdam forsitan creditur, in sinistris armis deputes, quibus non minus quam dextris contra diabolum dimicatur? Verumtamen illum maluerim aliquo modo mitiorem, quam te isto modo armatiorem. Hoc magnum et triste miraculum est, ex amicitiis talibus ad has inimicitias pervenisse; laetum erit, et multo majus ex inimicitiis talibus ad pristinam concordiam revertisse. EPISTOLA LXXIV. Augustinus Praesidium rogat ut superiorem epistolam curet Hieronymo reddendam, utque sibi eumdem suis etiam litteris placet. Domino beatissimo, et merito venerando fratri, et consacerdoti PRAESIDIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Sicut praesens rogavi Sinceritatem",
          "candidate_score": 0.643874,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_11",
          "bdc_text": "Dommodo nobis salva religio et verbi dei ministerium maneat , haud usque adeo retulerit nos nostrae insolentiae etc. poenas dedisse .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_669",
          "psc_text": "simul locuti fuerimus, propter infirmorum scandalum, pro quibus Christus mortuus est et propter Ecclesiae disciplinam, quam periculose negligunt, quoniam hic jam lector esse coeperat, nolles eum esse tecum; jam liber a vinculo jurationis, aequissimo animo Deo serviret, cui sumus rationem nostrorum actuum reddituri. Ipsum quoque fratrem Carcedonium, quantum potuimus, monendo ad hoc perduxeramus, ut etiam ipse patientissime acciperet quidquid de illo fieri, conservandae ecclesiasticae disciplinae provisio et necessitas cogeret Orando autem correxeramus nos ipsos, ut et gubernationes et exitus nostrorum consiliorum misericordiae Dei commendaremus, et si quid indignationis nos momorderat, sub illius medicinalem dexteram confugiendo sanaremur. Ecce quam multa, partim objurgando, partim monendo, partim orando correxeramus. 3. Et nunc considerantes vinculum charitatis, ut non possideamur a satana, non enim ignoramus mentes ejus, quid aliud facere debuimus nisi obtemperare voluntati tuae, qui non putasti quod factum est corrigi potuisse, nisi ipse, in quo tibi injuriam factam esse conquereris, juri tuo redderetur?",
          "candidate_score": 0.638275,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_11",
          "bdc_text": "Dommodo nobis salva religio et verbi dei ministerium maneat , haud usque adeo retulerit nos nostrae insolentiae etc. poenas dedisse .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1774",
          "psc_text": "Sacramentum fidelium, quod in hoc tempore necessarium est, non tamen ad hujus temporis, sed ad illam aeternam felicitatem assequendam. Cum dicimus, Dimitte nobis debita nostra, sicut nos dimittimus debitoribus nostris, nos admonemus et quid petamus, et quid faciamus, ut accipere mereamur. Cum dicimus, Ne nos inferas in tentationem, nos admonemus hoc petere, ne deserti ejus adjutorio alicui tentationi vel consentiamus decepti, vel cedamus afflicti. Cum dicimus, Libera nos a malo (Matth. VI, 9-13), nos admonemus cogitare, nondum nos esse in eo bono ubi nullum patiemur malum. Et hoc quidem ultimum quod in dominica oratione positum est, tam late patet, ut homo christianus in qualibet tribulatione constitutus in hoc gemitus edat, in hoc lacrymas fundat, hinc exordiatur, in hoc immoretur, ad hoc terminet orationem. His enim verbis res ipsas memoriae nostrae commendari oportebat. CAPUT XII. 22. Nam quaelibet alia verba dicamus, quae affectus orantis vel praecedendo format ut clareat, vel consequendo",
          "candidate_score": 0.63802,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_5",
          "bdc_text": "Ad famam adversariorum apud vos sparsam de nostr( is? ) , ut scribis , quid respondeam , incertus sum , sive proditi sunt a suis , sive decepti ab hostibus ita delusi spe per cunctationem fatigandi et pellendi hostis vana , sive alter alteri parere noluit , quando fuit opportunum et necesse , et id genus alia praetendant alii .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_513",
          "psc_text": "epistolam praenotavi; quod in tuam contumeliam fecisse videar, si non ita mihi abs te ut rescribatur exspecto. De Carthaginensi promissione tua vel nostra instantia, quid multa commemorem? Quomodolibet ea gesserimus, transierint, ne quod restat impediant. Nunc excusatio, nisi fallor, nulla est adjuvante Domino; ambo in Numidia sumus, et nobis loco terrarum invicem propinquamus. Rumor ad me detulit, adhuc te velle mecum disputando experiri de quaestione, quae nostram dirimit communionem. Vide quam breviter omnes auferantur ambages, ad hanc epistolam responde, si placet, et fortasse sufficiet, non solum nobis, sed et eis qui nos audire desiderant; aut si non sufficiet, scripta atque rescripta, donec sufficiant, repetantur. Quid enim nobis commodius poterit exhibere urbium, quas incolimus, tanta vicinitas? Ego enim statui nihil de hac re agere vobiscum, nisi per litteras, vel ne cui nostrum de memoria, quod dicitur elabatur, vel ne fraudentur talium studiosi, qui forte interesse non possunt. Soletis de praeteritis rebus",
          "candidate_score": 0.636151,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_16",
          "bdc_text": "Clarissimo et doctissimo viro domino Huldricho Bullingero , ecclesiae Tygurinae antistiti dignissimo , domino suo reverendo .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1798",
          "psc_text": "ne capiamur, alia sic ferimus ne frangamur, et secundum praecepta divina in omnibus gratias agimus ei, de quo dicimus: Benedicam Dominum in omni tempore; semper laus ejus in ore meo (Psal. XXXIII, 2); et, Bonum est mihi quod humiliasti me, ut discam justificationes tuas (Psal. CXVIII, 71). Neque enim revera, si fallacis prosperitatis semper hic tranquillitas arrideret, anima humana portum illum verae certaeque securitatis appeteret, domina insignis et merito illustris, et praestantissima filia. Reddens itaque debitum Praestantiae tuae salutationis obsequium, agensque gratias quod salutis nostrae religiosissimam curam geris, posco tibi a Domino futurae vitae praemia, praesentisque solaria; omniumque vestrum, in quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis",
          "candidate_score": 0.634242,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_16",
          "bdc_text": "Clarissimo et doctissimo viro domino Huldricho Bullingero , ecclesiae Tygurinae antistiti dignissimo , domino suo reverendo .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180",
          "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,",
          "candidate_score": 0.630968,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_16",
          "bdc_text": "Clarissimo et doctissimo viro domino Huldricho Bullingero , ecclesiae Tygurinae antistiti dignissimo , domino suo reverendo .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4152",
          "psc_text": "Domino conjunctos; atque ut hanc tanquam meam epistolam deputes, peto: etsi enim aliam propriam mittere potuissem, tamen malui huic suscribere, ut unanimitatem nostram una etiam pagina testaretur. EPISTOLA CCXLIX. Augustinus Restituto, quatenus mali tolerandi in Ecclesia. Domino desiderantissimo, et honorifica sinceritate charissimo fratri, et condiacono RESTITUTO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Aestus indicantes piam flammam cordis tui, indicavit mihi fidelissimus, ut scis, particeps eorum, frater Deogratias. Lege itaque Tychonium quem bene nosti, non quidem omnia probaturus; nam quae in illo cavenda sint, bene nosti. Hanc tamen quaestionem, quomodo in Ecclesia Dei si qua forte perversa vel etiam scelerata corrigere aut exstinguere non valemus, salvo unitatis vinculo toleranda sint, strenue videtur mihi tractavisse atque solvisse. Quanquam in ejus litteris tantummodo intentione correcta, ad ipsos divinarum Scripturarum fontes recurrere nos oportet, ut ibi videamus quam pauca de hac re testimonia sententiarum, vel exempla gestorum posuit, et quam nemo possit omnia ponere, nisi qui",
          "candidate_score": 0.630246,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_8_10",
          "bdc_text": "Vulgo dicitur : Wo kein rhat ist , da ist auch kein hilff , et vere iactatur ; nostri enim , si sequi voluissent sana et honesta magnorum virorum et bonorum potius quam suorum adulatorum , et a quibus proditi sunt , consilia , nunquam eo devenissent calamitatis .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2510",
          "psc_text": "et Rom. X, 13): non utique salute corporis, quam multi habent et qui non invocant nomen Domini; sed illa salute de qua ipse dicit, Non est opus sanis medicus, sed aegrotantibus; et quid dixerit, consequenter exponens, Non veni, inquit, vocare justos, sed peccatores (Matth. IX, 12, 13). Justos ergo sanos, peccatores autem dixit aegrotos. Non itaque de suis viribus praesumat aegrotus; quia in multitudine virtutis suae non erit salvus. Nam si inde praesumit, videat ne vires istae non sint quales solent esse sanorum, sed quales solent esse phreneticorum: qui cum sint insani, adeo se sanos putant, ut nec medicum quaerant, et tanquam importunum insuper caedant; sicut isti Christum insana superbia quodammodo caedunt, cujus gratiae tam benignum adjutorium ad faciendam justitiam dato legis praecepto necessarium non esse contendunt. Desinant ergo sic insanire, et ad hoc se intelligant habere, quantum possunt, liberum arbitrium, non ut superba voluntate respuant adjutorium, sed ut pia",
          "candidate_score": 0.622605,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_8_10",
          "bdc_text": "Vulgo dicitur : Wo kein rhat ist , da ist auch kein hilff , et vere iactatur ; nostri enim , si sequi voluissent sana et honesta magnorum virorum et bonorum potius quam suorum adulatorum , et a quibus proditi sunt , consilia , nunquam eo devenissent calamitatis .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2783",
          "psc_text": "in aliquo nihil; sic potest dici habere aliam, et aliam non habere, aliam magis, aliam minus habere virtutem. Nam et, Major est in isto charitas, quam in illo, recte possumus dicere; et, Aliqua in isto, nulla in illo, quantum pertinet ad charitatem quae pietas est: et in ipso uno homine quod majorem habeat pudicitiam quam patientiam, et majorem hodie quam heri, si proficit; et adhuc non habeat continentiam, et habeat non parvam misericordiam. 15. Et ut generaliter breviterque complectar quam de virtute habeam notionem, quod ad recte vivendum attinet, virtus est charitas, qua id quod diligendum est diligitur. Haec in aliis major, in aliis minor, in aliis nulla est, plenissima vero quae jam non possit augeri, quamdiu hic homo vivit, est in nemine; quamdiu autem augeri potest, profecto illud quod minus est quam debet, ex vitio est. Ex quo vitio non est justus in terra, qui faciat bonum, et non",
          "candidate_score": 0.61956,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 13,
      "cf_id": "cf020",
      "work_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Dialogus-contra-Pelagianos",
      "max_score": 0.676805,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_1_3",
          "bdc_text": "adeo mihi tua est explorata et certo comperta fides et candor , gravitas et constantia , et ipse Philippus suis moribus et ingenio talem hactenus se comprobavit ac ostendit , qualem esse tuis suavissimis asseruisti literis . Quod autem a me tua petit humanitas , ut ipsi re et opera adesse velim , id promptissimo sum ego facturus animo et feci usque adhuc , quantum opus fuit , uti ipsemet , ni fallor , fatebitur ingenue . Faxit dominus , ut tuis filiis ac domini Bibliandri aliquando detur talis occasio mihi gratificandi ;",
          "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Dialogus-contra-Pelagianos_window_122",
          "psc_text": "Respondet stultae interrogationi tuae liber Sapientiae: Altiora te ne quaesieris, et fortiora te ne scrutatus fueris (Eccli. III, 22) . Et alibi: Noli esse sapiens multum, et noli argumentari plus quam oporteat (Eccles. VII, 17) . Et in eodem loco: In sapientia et in simplicitate cordis quaerite Deum (Sap. I, 1) . Ac ne forte huic volumini contradicas, audi Apostolum, Evangelica clangentem tuba: O altitudo divitiarum sapientiae et scientiae Dei, quam inscrutabilia sunt judicia ejus, et investigabiles viae ejus! Quis enim cognovit sensum Domini? aut quis consiliarius ejus fuit (Rom. XI, 33, 34) ? Istae sunt quaestiones, de quibus et in alio loco scribit: Stultas autem et ineruditas quaestiones devita, sciens quoniam lites generant (II Tim. II, 2, 3) . Et Ecclesiastes (de quo certe libro nulla est ambiguitas), Dixi, inquit, sapiens efficiar, et ipsa longe facta est a me. Profunda profunditas, quis eam inveniet (Eccles. VII, 24, 25) ?",
          "candidate_score": 0.676805,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_1",
          "bdc_text": "adeo mihi tua est explorata et certo comperta fides et candor , gravitas et constantia , et ipse Philippus suis moribus et ingenio talem hactenus se comprobavit ac ostendit , qualem esse tuis suavissimis asseruisti literis .",
          "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Dialogus-contra-Pelagianos_window_122",
          "psc_text": "Respondet stultae interrogationi tuae liber Sapientiae: Altiora te ne quaesieris, et fortiora te ne scrutatus fueris (Eccli. III, 22) . Et alibi: Noli esse sapiens multum, et noli argumentari plus quam oporteat (Eccles. VII, 17) . Et in eodem loco: In sapientia et in simplicitate cordis quaerite Deum (Sap. I, 1) . Ac ne forte huic volumini contradicas, audi Apostolum, Evangelica clangentem tuba: O altitudo divitiarum sapientiae et scientiae Dei, quam inscrutabilia sunt judicia ejus, et investigabiles viae ejus! Quis enim cognovit sensum Domini? aut quis consiliarius ejus fuit (Rom. XI, 33, 34) ? Istae sunt quaestiones, de quibus et in alio loco scribit: Stultas autem et ineruditas quaestiones devita, sciens quoniam lites generant (II Tim. II, 2, 3) . Et Ecclesiastes (de quo certe libro nulla est ambiguitas), Dixi, inquit, sapiens efficiar, et ipsa longe facta est a me. Profunda profunditas, quis eam inveniet (Eccles. VII, 24, 25) ?",
          "candidate_score": 0.641012,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_6",
          "bdc_text": "Ego persuasum habeo neutrum vacare culpa et praestitisse , quod facturi esse putabantur ;",
          "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Dialogus-contra-Pelagianos_window_153",
          "psc_text": "Scripturis sanctis memoriter copioseque dixisti, et quasi quibusdam nubibus clarum nisus es veritatis lumen operire, sed quid ad rem? His enim cunctis testimoniis videris hominum accusare naturam, ac per hoc invidiam referre in Deum, si tales homines condidit, ut oblivione et ignorantiae peccato carere non possint. Ex quo perspicuum est, hominem posse, si voluerit, non peccare. Id enim fecit, quod vitare non potuit. Ubi autem aufertur possibilitas, aufertur et vitium, nemo enim in eo condemnatur, quod facere non potuit. ATTIC. Saepe dixi te non intelligere conatus meos, nec considerare quid argumenteris; sed quid Deus jusserit. Pro oblivione, errore et ignorantia, quasi pro peccato offeruntur sacrificia: sive hoc male juxta te, sive bene juxta me, Deus praecepit. Meum est observare quod jussit; tuum Dei jussa reprehendere. C. Quoniam vim facis perspicuae veritati, et me trahis ad blasphemiam, concedam tibi hoc in veteri Lege praeceptum, de qua scriptum est: Vetera transierunt: ecce",
          "candidate_score": 0.615432,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 14,
      "cf_id": "cf036",
      "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae",
      "max_score": 0.676619,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_1_3",
          "bdc_text": "adeo mihi tua est explorata et certo comperta fides et candor , gravitas et constantia , et ipse Philippus suis moribus et ingenio talem hactenus se comprobavit ac ostendit , qualem esse tuis suavissimis asseruisti literis . Quod autem a me tua petit humanitas , ut ipsi re et opera adesse velim , id promptissimo sum ego facturus animo et feci usque adhuc , quantum opus fuit , uti ipsemet , ni fallor , fatebitur ingenue . Faxit dominus , ut tuis filiis ac domini Bibliandri aliquando detur talis occasio mihi gratificandi ;",
          "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_411",
          "psc_text": "Patrem meum utique cognovissetis (Joan. XIV, 7) : Philippus vero cum Patrem sibi postularet ostendi, sic Dominus ipse respondit: Tanto tempore vobiscum sum, et non cognovistis me? Philippe, qui me vidit, vidit et Patrem. Quomodo tu dicis, ostende nobis Patrem? Non credis quia ego in Patre, et Pater in me est? Verba quae ego loquor vobis, non a me ipso loquor; Pater autem in me manens, ipse facit opera. Non creditis quia ego in Patre, et Pater in me est? Alioquin propter opera ipsa credite (Ibid., 9 et seq.) . Ex eo igitur quod inseparabiles sunt Pater, et Filius, et Spiritus sanctus, consequens est ut inseparabiliter operentur. Quod si Trinitas illa separabiles posset habere personas, essent et aliqua separata opera Trinitatis. Nam si attendamus illud quod Scriptura sancta dicit de sapientia: Splendor est enim lucis aeternae (Sap. VII, 26) , sicut splendorem luci videmus inseparabiliter inhaerere, sic agnoscamus Filium a",
          "candidate_score": 0.676619,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_1_3",
          "bdc_text": "adeo mihi tua est explorata et certo comperta fides et candor , gravitas et constantia , et ipse Philippus suis moribus et ingenio talem hactenus se comprobavit ac ostendit , qualem esse tuis suavissimis asseruisti literis . Quod autem a me tua petit humanitas , ut ipsi re et opera adesse velim , id promptissimo sum ego facturus animo et feci usque adhuc , quantum opus fuit , uti ipsemet , ni fallor , fatebitur ingenue . Faxit dominus , ut tuis filiis ac domini Bibliandri aliquando detur talis occasio mihi gratificandi ;",
          "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_562",
          "psc_text": "Ubi primum, dilectissimi fratres, debetis agnoscere, imo vos 270 non ambigimus agnovisse, ad hoc divinitus ista permitti, ut hinc divinae gratiae virtus documento possit judicii manifestioris intelligi. Quandoquidem ipsa gratia nullatenus agnoscitur nisi detur: quae quandiu non est in homine, tandiu necesse est ut ei aut sermone repugnet, aut opere. Nam sermone repugnat gratiae Dei, qui sensum gerit fidei Christianae contrarium; repugnat autem opere, qui in moribus suis Christianae vitae non retinet institutum. Hoc quippe in homine agit gratia divinitus data, ut animus, dono fidei caritatisque percepto ( al. praecepto), et sermonem bonum proferat, et studio bonae operationis insistat. Quod fidelibus divinitus dari, beatus et ostendit et poposcit Apostolus dicens: Ipse autem Dominus noster Jesus Christus, et Deus et Pater noster, qui dilexit nos, et dedit consolationem aeternam, et spem bonam in gratia, exhortetur corda vestra, et confirmet in omni opere bono et sermone (II Thess. II, 16, 17) .",
          "candidate_score": 0.675641,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_1_3",
          "bdc_text": "adeo mihi tua est explorata et certo comperta fides et candor , gravitas et constantia , et ipse Philippus suis moribus et ingenio talem hactenus se comprobavit ac ostendit , qualem esse tuis suavissimis asseruisti literis . Quod autem a me tua petit humanitas , ut ipsi re et opera adesse velim , id promptissimo sum ego facturus animo et feci usque adhuc , quantum opus fuit , uti ipsemet , ni fallor , fatebitur ingenue . Faxit dominus , ut tuis filiis ac domini Bibliandri aliquando detur talis occasio mihi gratificandi ;",
          "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_200",
          "psc_text": "Ipsa namque incipit infundi, ut incipiat posci; ipsa quoque amplius infunditur, cum poscentibus datur. Quis vero potest gratiam poscere, nisi velit? sed nisi in eo Deus ipsam voluntatem operetur, velle nullatenus poterit. Propter quod beatus Apostolus, non solum bona opera hominum, sed etiam bonam voluntatem Deum in nobis operari testatur dicens: Deus est enim qui operatur in vobis et velle et perficere pro bona voluntate (Philip. II, 13) . Hoc est, quod sollicitudinem fidelibus humilitatemque 189 commendans, praemisit ( al. praecipit), dicens: Cum timore et tremore vestram salutem operamini; et ibi adjecit: Deus est enim qui operatur in vobis et velle et perficere pro bona voluntate. Ut ad eum quoque veniamus, currimus; et ideo currimus, quia currere volumus. CAP. VIII.--Sed ne vel voluntatem, vel ipsum cursum assignemus viribus nostris, idem nos informat Apostolus dicens: Non volentis, neque currentis, sed miserentis est Dei (Rom. IX, 16) . 11. Quocirca, ut in",
          "candidate_score": 0.674316,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_1_3",
          "bdc_text": "adeo mihi tua est explorata et certo comperta fides et candor , gravitas et constantia , et ipse Philippus suis moribus et ingenio talem hactenus se comprobavit ac ostendit , qualem esse tuis suavissimis asseruisti literis . Quod autem a me tua petit humanitas , ut ipsi re et opera adesse velim , id promptissimo sum ego facturus animo et feci usque adhuc , quantum opus fuit , uti ipsemet , ni fallor , fatebitur ingenue . Faxit dominus , ut tuis filiis ac domini Bibliandri aliquando detur talis occasio mihi gratificandi ;",
          "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_78",
          "psc_text": "exsultatione sic memorat: Eram aliquando ignotus facie Ecclesiis Judaeae, quae erant in Christo; tantum autem auditum habebant, quia qui persequebatur nos aliquando, nunc evangelizat fidem quam aliquando expugnabat; et in me glorificabant Deum (Gal. I, 22, 23) . Proinde manus quidem ab opere bono non desinat, nec tamen animus ita operetur, ut merces boni operis, humanae laudis intentione cassetur. Apostolus enim, sicut ipse testatur, vult ut simus sinceri et sine offensa in diem Christi, repleti fructu justitiae, per Jesum Christum, in gloriam et laudem Dei (Philip. I, 10, 11) . CAP. XX. Bonum opus non virtuti propriae, sed gratiae Dei attribuendum. --36. In studio ergo bonorum operum et laudis humanae contemptu, cave ne bonum quod facis, non gratiae Dei, sed tuae velis assignare virtuti; imo firmiter tene nullam tibi facultatem inesse posse bonae voluntatis aut operis, nisi id gratuito munere divinae miserationis acceperis. Scito ergo Deum in te operari et",
          "candidate_score": 0.668549,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_10_12",
          "bdc_text": "nostri enim , si sequi voluissent sana et honesta magnorum virorum et bonorum potius quam suorum adulatorum , et a quibus proditi sunt , consilia , nunquam eo devenissent calamitatis . Dommodo nobis salva religio et verbi dei ministerium maneat , haud usque adeo retulerit nos nostrae insolentiae etc. poenas dedisse . Bene vale .",
          "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_11",
          "psc_text": "Quoniam qui talia agunt regnum Dei non consequentur (Galat. V, 21) . Praemonet etiam ne lugeat multos ex his qui ante peccaverunt, et non egerunt poenitentiam super immunditia, et fornicatione, et impudicitia, quam gesserunt (II Cor. XII, 21) . CAP. V. Vota Deo reddenda absque excusatione. --11. Igitur quia de qualitate conjugii, quod Dominus donavit, diximus, illud est consequenter tota sollicitudine pertractandum, quidnam vestrae voluntatis praefixerit (si qua tunc potuit esse) devotio. Neque enim quia in rebus ( al. rebus) a Deo concessis usus hominibus non interdicitur, ideo debet homo quod voverit Deo non reddere, cum scriptum sit: Reddam tibi vota mea, quae distinxerunt labia mea (Psal. LXV, 13) . Et ne quisquam sibi vellet excusationem tribulationis ad frustrandae licentiam promissionis assumere, nec se putaret voti reum, si se dixisset ad aliquid vovendum non voluntate sed tribulatione compulsum, docens beatus David omnia esse Deo reddenda, quae fuerint legitime duntaxat etiam",
          "candidate_score": 0.664671,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_2_4",
          "bdc_text": "Quod autem a me tua petit humanitas , ut ipsi re et opera adesse velim , id promptissimo sum ego facturus animo et feci usque adhuc , quantum opus fuit , uti ipsemet , ni fallor , fatebitur ingenue . Faxit dominus , ut tuis filiis ac domini Bibliandri aliquando detur talis occasio mihi gratificandi ; quod si fiat , ut spero , polliceor vobis me facturum , quae fidi et constantis erunt amici vestri .",
          "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_47",
          "psc_text": "Noli ergo negligere gratiam quae in te est: et tu enim nosti quanto melius sit jugiter a concubitu continere, quam vel pro conjugali necessitate concumbere. Maritus qui tibi datus fuerat ad tempus, discessit in tempore: datus enim tibi fuerat, non ad patriae beatitudinem, sed ad itineris consolationem. 12. Alia quippe sunt Dei dona, quae Deus ita suis largitur fidelibus in praesenti tempore, ut eorum usus in hac tantum vita necessarius habeatur, quo futurae vitae meritum comparetur; sicut est credulitas rectam 155 fidem tenens, et operatio justitiam misericordiamque custodiens: ut fides recta non deseratur caritatis auxilio, quae in operatione cognoscitur: propter quod Apostolus eam fidem probat quae per dilectionem operatur (Galat. V, 6) . CAP. VIII. Fides et operatio misericors in hac vita necessaria sunt, in patria non erunt. --13. Recta igitur fides et misericors operatio post hanc vitam desinent, cum per speciem videbitur, quod nunc cum creditur non videtur; nec",
          "candidate_score": 0.664295,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_0_2",
          "bdc_text": "Haud opus fuit diligenti commendatione Philippi , vir omnium humanissime , eo quod unico verbulo tuo plus adhibeo fidei quam multis multorum rhetorum ; adeo mihi tua est explorata et certo comperta fides et candor , gravitas et constantia , et ipse Philippus suis moribus et ingenio talem hactenus se comprobavit ac ostendit , qualem esse tuis suavissimis asseruisti literis . Quod autem a me tua petit humanitas , ut ipsi re et opera adesse velim , id promptissimo sum ego facturus animo et feci usque adhuc , quantum opus fuit , uti ipsemet , ni fallor , fatebitur ingenue .",
          "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_411",
          "psc_text": "Patrem meum utique cognovissetis (Joan. XIV, 7) : Philippus vero cum Patrem sibi postularet ostendi, sic Dominus ipse respondit: Tanto tempore vobiscum sum, et non cognovistis me? Philippe, qui me vidit, vidit et Patrem. Quomodo tu dicis, ostende nobis Patrem? Non credis quia ego in Patre, et Pater in me est? Verba quae ego loquor vobis, non a me ipso loquor; Pater autem in me manens, ipse facit opera. Non creditis quia ego in Patre, et Pater in me est? Alioquin propter opera ipsa credite (Ibid., 9 et seq.) . Ex eo igitur quod inseparabiles sunt Pater, et Filius, et Spiritus sanctus, consequens est ut inseparabiliter operentur. Quod si Trinitas illa separabiles posset habere personas, essent et aliqua separata opera Trinitatis. Nam si attendamus illud quod Scriptura sancta dicit de sapientia: Splendor est enim lucis aeternae (Sap. VII, 26) , sicut splendorem luci videmus inseparabiliter inhaerere, sic agnoscamus Filium a",
          "candidate_score": 0.661963,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_9_11",
          "bdc_text": "Wo kein rhat ist , da ist auch kein hilff , et vere iactatur ; nostri enim , si sequi voluissent sana et honesta magnorum virorum et bonorum potius quam suorum adulatorum , et a quibus proditi sunt , consilia , nunquam eo devenissent calamitatis . Dommodo nobis salva religio et verbi dei ministerium maneat , haud usque adeo retulerit nos nostrae insolentiae etc. poenas dedisse .",
          "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_626",
          "psc_text": "gratia divina salvatos Apostolica testatur auctoritas, dicens: Gratia salvi facti estis per fidem, et hoc non ex vobis: Dei enim donum est, non ex operibus, ut ne quis extollatur (Ephes. II, 8) . Et quia caritas rectae fidei debet jugiter adhaerere, quae studio atque efficacia bonorum operum cooperit multitudinem peccatorum, ideo Doctor gentium in fide et veritate, ne quid sibi humani tumoris auderet arrogantia vindicare, post commendationem fidei, per quam gratis salvi facti sumus, operum quoque bonorum gratiam muneribus divinae benignitatis assignans, subsequenter adjunxit: Ipsius enim sumus factura, creati in Christo Jesu in operibus bonis, quae praeparavit 287 Deus, ut in illis ambulemus (Ibid., 10) . In eis vos Deo dirigento ambulare, ipso rerum gaudemus effectu. Sollicitudine quippe non pigri, et Spiritu ferventes (Rom. XII, 11) , quo devotione laudabiliore Domino servitis, eo caritas de corde puro, et conscientia bona, et fide non ficta, nos instigat pro fidei communione plenius",
          "candidate_score": 0.65289,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_9_11",
          "bdc_text": "Wo kein rhat ist , da ist auch kein hilff , et vere iactatur ; nostri enim , si sequi voluissent sana et honesta magnorum virorum et bonorum potius quam suorum adulatorum , et a quibus proditi sunt , consilia , nunquam eo devenissent calamitatis . Dommodo nobis salva religio et verbi dei ministerium maneat , haud usque adeo retulerit nos nostrae insolentiae etc. poenas dedisse .",
          "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_562",
          "psc_text": "Ubi primum, dilectissimi fratres, debetis agnoscere, imo vos 270 non ambigimus agnovisse, ad hoc divinitus ista permitti, ut hinc divinae gratiae virtus documento possit judicii manifestioris intelligi. Quandoquidem ipsa gratia nullatenus agnoscitur nisi detur: quae quandiu non est in homine, tandiu necesse est ut ei aut sermone repugnet, aut opere. Nam sermone repugnat gratiae Dei, qui sensum gerit fidei Christianae contrarium; repugnat autem opere, qui in moribus suis Christianae vitae non retinet institutum. Hoc quippe in homine agit gratia divinitus data, ut animus, dono fidei caritatisque percepto ( al. praecepto), et sermonem bonum proferat, et studio bonae operationis insistat. Quod fidelibus divinitus dari, beatus et ostendit et poposcit Apostolus dicens: Ipse autem Dominus noster Jesus Christus, et Deus et Pater noster, qui dilexit nos, et dedit consolationem aeternam, et spem bonam in gratia, exhortetur corda vestra, et confirmet in omni opere bono et sermone (II Thess. II, 16, 17) .",
          "candidate_score": 0.647286,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 15,
      "cf_id": "cf036",
      "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-veritate-praedestinationis",
      "max_score": 0.675719,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_1_3",
          "bdc_text": "adeo mihi tua est explorata et certo comperta fides et candor , gravitas et constantia , et ipse Philippus suis moribus et ingenio talem hactenus se comprobavit ac ostendit , qualem esse tuis suavissimis asseruisti literis . Quod autem a me tua petit humanitas , ut ipsi re et opera adesse velim , id promptissimo sum ego facturus animo et feci usque adhuc , quantum opus fuit , uti ipsemet , ni fallor , fatebitur ingenue . Faxit dominus , ut tuis filiis ac domini Bibliandri aliquando detur talis occasio mihi gratificandi ;",
          "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-veritate-praedestinationis_window_249",
          "psc_text": "operamini; Deus est enim qui operatur in vobis et velle et perficere, pro bona voluntate (Philip. II, 12, 13) . Nec solum initium bonae voluntatis et operis Deo assignat Apostolus, verum etiam ab ipso utrumque testatur impleri, dicens: Ut dignetur vos vocatione sua Deus noster: ut impleat omnem voluntatem bonitatis, et opus fidei in virtute (II Thess. I, 11) . Et ut ostenderet hoc per gratiam fieri, secutus adjunxit (v. 12): Ut clarificetur nomen Domini nostri Jesu Christi in vobis, et vos in illo, secundum gratiam Dei nostri et Domini Jesu Christi. In illis ergo qui voluntarie salvantur gratia divina operatur ut velint; in illis autem qui nolunt, humana duritia perseverat ut nolint. Quam tamen duritiam homo non habebit, cum eam Deus auferre voluerit. Sine difficultate quippe Deus potest implere quodcunque voluerit, qui ait de quibusdam: Auferam ab eis cor lapideum, et dabo eis cor carneum (Ezech. XXXVI, 26) .",
          "candidate_score": 0.675719,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_10_12",
          "bdc_text": "nostri enim , si sequi voluissent sana et honesta magnorum virorum et bonorum potius quam suorum adulatorum , et a quibus proditi sunt , consilia , nunquam eo devenissent calamitatis . Dommodo nobis salva religio et verbi dei ministerium maneat , haud usque adeo retulerit nos nostrae insolentiae etc. poenas dedisse . Bene vale .",
          "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-veritate-praedestinationis_window_88",
          "psc_text": "dicitur: Verbis non emendabitur servus durus; sed etsi intellexerit, non obediet (Prov. XXIX, 19). Quid est autem, Verbis non emendabitur, nisi: solo mandato legis, si gratia desit, non convertetur? Deus enim convertens vivificat nos, ut plebs ejus laetetur in eo (Psal. LXXXIV, 7). Ipse nobis ostendit misericordiam suam, et salutare suum ipse dat nobis (Ibid., 8). Ut ergo non credat in Deum homo, ex seipso habet infidelitatis vitium; ut autem credat et diligat eum, divinae largitatis est donum. Si enim quaeratur quales homines invenit gratia, tales invenit utique quales designat Apostolus, id est, insipientes et incredulos, errantes, servientes desideriis et voluptatibus variis, in malitia et invidia agentes, odibiles, odientes invicem (Tit. III, 3). Ex quibus vitiis omnibus non possibilitate naturae et agnitione legis, sed benignitate Salvatoris nostri Dei nos praedicat esse salvatos (Ibid., 4). Cujus ope fit ut, abnegantes impietatem et saecularia desideria, sobrie, et juste, et pie vivamus in",
          "candidate_score": 0.672872,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_2_4",
          "bdc_text": "Quod autem a me tua petit humanitas , ut ipsi re et opera adesse velim , id promptissimo sum ego facturus animo et feci usque adhuc , quantum opus fuit , uti ipsemet , ni fallor , fatebitur ingenue . Faxit dominus , ut tuis filiis ac domini Bibliandri aliquando detur talis occasio mihi gratificandi ; quod si fiat , ut spero , polliceor vobis me facturum , quae fidi et constantis erunt amici vestri .",
          "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-veritate-praedestinationis_window_44",
          "psc_text": "22. Deo igitur in hominibus misericorditer operante, providentur etiam adjutoria personarum atque opportunitatum, et ipsa facultas operis tunc invenitur ad baptizandum parvulum, quando in eo Dominus 445 statuit opus sanctae ablutionis implendum. Deus enim, qui parvulum non volentem, neque currentem, fidei nescium, suaeque salutis atque utilitatis ignarum, in quo nulla regenerationis petitio, nulla fidei potest inesse confessio, gratuita sacramenti virtute mundat; ipse pro redemptione parvuli animos parentum, sive quorumlibet fidelium voluntates excitat, ut etiam illis cum timore et tremore salutem suam operantibus proficiat ad bonae retributionis mercedem, per quorum piam curam infans perducitur ad salutem. Si enim mercedem suam non perdet qui calicem aquae frigidae uni ex minimis Christi in nomine discipuli dederit (Matth. X, 42), quo sola in homine caro pascitur, quomodo mercedem non habebit, qui pia sollicitudine currit ac satagit ut caro infantis animaque salvetur? CAP. XI.--23. Quocirca etiam haec bona voluntas divinitus dari credenda est parentibus piis,",
          "candidate_score": 0.670411,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 16,
      "cf_id": "cf025",
      "work_id": "077_Gregorius-I_Dialogi",
      "max_score": 0.674578,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_0_2",
          "bdc_text": "Haud opus fuit diligenti commendatione Philippi , vir omnium humanissime , eo quod unico verbulo tuo plus adhibeo fidei quam multis multorum rhetorum ; adeo mihi tua est explorata et certo comperta fides et candor , gravitas et constantia , et ipse Philippus suis moribus et ingenio talem hactenus se comprobavit ac ostendit , qualem esse tuis suavissimis asseruisti literis . Quod autem a me tua petit humanitas , ut ipsi re et opera adesse velim , id promptissimo sum ego facturus animo et feci usque adhuc , quantum opus fuit , uti ipsemet , ni fallor , fatebitur ingenue .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Dialogi_window_63",
          "psc_text": "juvenis astitit, atque in lingua mea medicinale ferramentum, id est phlebotomum posuit, dicens: Ecce posui verba mea in ore tuo; egredere ad praedicandum. Atque ex illo die etiam cum voluero, de Deo tacere non possum. PETR. Vellem etiam Patris hujus opus agnoscere, qui fertur talia dona percepisse. GREGOR. Opus, Petre, ex dono est, non donum ex opere, alioquin gratia jam non est gratia. Omne quippe opus dona praeveniunt, quamvis ex subsequenti opere ipsa etiam dona succrescunt; ne tamen vitae ejus cognitione frauderis, bene hunc reverentissimus vir Albinus Reatinae antistes Ecclesiae cognovit, et adhuc supersunt multi qui scire potuerunt. Sed quid plus quaeris operis, quando concordabat vitae munditia cum studio praedicationis? Tantus quippe illum fervor ad colligendas Deo animas accenderat, ut sic monasteriis praesset, quatenus per ecclesias, per castra, per vicos, per singulorum quoque fidelium domos circumquaque discurreret, et corda audientium ad amorem patriae coelestis excitaret. Erat vero valde vilis in",
          "candidate_score": 0.674578,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 17,
      "cf_id": "cf021",
      "work_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-quaestionibus-Dulcitii",
      "max_score": 0.673928,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_1_3",
          "bdc_text": "adeo mihi tua est explorata et certo comperta fides et candor , gravitas et constantia , et ipse Philippus suis moribus et ingenio talem hactenus se comprobavit ac ostendit , qualem esse tuis suavissimis asseruisti literis . Quod autem a me tua petit humanitas , ut ipsi re et opera adesse velim , id promptissimo sum ego facturus animo et feci usque adhuc , quantum opus fuit , uti ipsemet , ni fallor , fatebitur ingenue . Faxit dominus , ut tuis filiis ac domini Bibliandri aliquando detur talis occasio mihi gratificandi ;",
          "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-quaestionibus-Dulcitii_window_4",
          "psc_text": "Cui respondeo ex libro meo, qui inscribitur, de Fide et Operibus, ubi de hac re ita locutus sum: « Jacobus, inquam, tam vehementer infestus est eis qui sapiunt fidem sine operibus valere ad salutem, ut illos etiam daemonibus comparet, dicens, Tu credis, quoniam unus est Deus: bene facis; et daemones credunt, et contremiscunt. Quid brevius, verius, vehementius dici potuit, cum et in Evangelio legamus hoc dixisse daemonia, cum Christum Filium Dei confiterentur, et ab illo corriperentur (Marc. I, 24, 25), quod in Petri confessione laudatum est (Matth. XVI, 16, 17)? Quid proderit, ait Jacobus, fratres mei, si fidem dicat se quis habere, opera autem non habeat? Numquid poterit fides salvare eum? Dicit etiam, quia fides sine operibus mortua est (Jacobi II, 19, 14, 20) . Quousque ergo falluntur, qui de fide mortua sibi vitam perpetuam pollicentur? 3. « Quapropter diligenter oportet attendere quomodo accipienda sit apostoli Pauli illa sententia, plane",
          "candidate_score": 0.673928,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 18,
      "cf_id": "cf021",
      "work_id": "045_Augustinus-Hipponensis_De-dono-perseverantiae",
      "max_score": 0.672807,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_1_3",
          "bdc_text": "adeo mihi tua est explorata et certo comperta fides et candor , gravitas et constantia , et ipse Philippus suis moribus et ingenio talem hactenus se comprobavit ac ostendit , qualem esse tuis suavissimis asseruisti literis . Quod autem a me tua petit humanitas , ut ipsi re et opera adesse velim , id promptissimo sum ego facturus animo et feci usque adhuc , quantum opus fuit , uti ipsemet , ni fallor , fatebitur ingenue . Faxit dominus , ut tuis filiis ac domini Bibliandri aliquando detur talis occasio mihi gratificandi ;",
          "psc_chunk_id": "045_Augustinus-Hipponensis_De-dono-perseverantiae_window_174",
          "psc_text": "praecessura merita nostra, sed opera sua futura praescivit. 68. Qui legunt haec, si intelligunt, agant Deo gratias: qui autem non intelligunt, orent ut eorum ille sit doctor interior, a cujus facie est scientia et intellectus (Prov. II, sec. LXX). Qui vero errare me existimant, etiam atque etiam diligenter quae sunt dicta considerent, ne fortassis ipsi errent. Ego autem cum per eos qui meos labores legunt, non solum doctior, verum etiam emendatior fio, propitium mihi Deum agnosco: et hoc per Ecclesiae doctores maxime exspecto; si et in ipsorum manus venit, dignanturque nosse quod scribo. FULGENTIUS in fine libri de Incarnatione et Gratia D. N. J. Deus qui hominem condidit, ipse praedestinatione sua et donum illuminationis ad credendum, et donum perseverantiae ad proficiendum atque permanendum, et donum glorificationis ad regnandum, quibus dare voluit, praeparavit: quippe non aliter perficit in opere, quam in sua sempiterna atque incommutabili habet dispositum voluntate. Cujus praedestinationis veritatem,",
          "candidate_score": 0.672807,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_10",
          "bdc_text": "nostri enim , si sequi voluissent sana et honesta magnorum virorum et bonorum potius quam suorum adulatorum , et a quibus proditi sunt , consilia , nunquam eo devenissent calamitatis .",
          "psc_chunk_id": "045_Augustinus-Hipponensis_De-dono-perseverantiae_window_177",
          "psc_text": "Malis vero non praeparavit voluntates malas, aut opera mala, sed praeparavit eis justa et aeterna supplicia. Haec est aeterna praedestinatio futurorum operum Dei, quam sicut nobis apostolica doctrina semper insinuari cognoscimus, sic etiam fiducialiter praedicamus, etc. Teneatur ergo praedestinationis veritas a fidelibus cunctis: quia quisquis divinum non credit in hac praedestinatione consilium, non perveniet ad gloriosum ejusdem praedestinationis effectum.",
          "candidate_score": 0.632148,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 19,
      "cf_id": "cf025",
      "work_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem",
      "max_score": 0.671859,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_2_4",
          "bdc_text": "Quod autem a me tua petit humanitas , ut ipsi re et opera adesse velim , id promptissimo sum ego facturus animo et feci usque adhuc , quantum opus fuit , uti ipsemet , ni fallor , fatebitur ingenue . Faxit dominus , ut tuis filiis ac domini Bibliandri aliquando detur talis occasio mihi gratificandi ; quod si fiat , ut spero , polliceor vobis me facturum , quae fidi et constantis erunt amici vestri .",
          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_333",
          "psc_text": "Sic Paulus cum discipulos admoneret, dicens, Cum metu et tremore vestram ipsorum salutem operamini (Philip. II, 12) , illico quis in eis haec ipsa bona operaretur adjunxit, dicens: Deus est enim qui operatur in vobis et velle et perficere pro bona voluntate (Ibid., 13) . Hinc est quod ipsa Veritas discipulis dicit: Sine me nihil potestis facere (Joan. XV, 5) . Sed in his considerandum quia sic bona nostra si omnipotentis Dei dona sunt ut in eis aliquid nostrum non sit, cur nos quasi pro meritis aeternam retributionem quaerimus? Si autem ita nostra sunt ut dona Dei omnipotentis non sint, cur ex eis omnipotenti Deo gratias agimus? Sed sciendum est quia mala nostra solummodo nostra sunt; bona autem nostra, et omnipotentis Dei sunt, et nostra, quia ipse aspirando nos praevenit ut velimus, qui adjuvando subsequitur ne inaniter velimus, sed possimus implere quae volumus. Praeveniente ergo gratia, et bona voluntate subsequente,",
          "candidate_score": 0.671859,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_5",
          "bdc_text": "Ad famam adversariorum apud vos sparsam de nostr( is? ) , ut scribis , quid respondeam , incertus sum , sive proditi sunt a suis , sive decepti ab hostibus ita delusi spe per cunctationem fatigandi et pellendi hostis vana , sive alter alteri parere noluit , quando fuit opportunum et necesse , et id genus alia praetendant alii .",
          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_573",
          "psc_text": "28. Sciendum quoque est quia saepe nonnulla vitia ad mentem non simul veniunt, sed supponuntur, 1304 ut unum alteri in tentatione succedat. Et aliud contra faciem venit, aliud vero in tentationem se ex latere subjicit, quatenus dum alteri resistitur, ab altero mens decepta capiatur. Ipsa enim quae superius diximus vitia plerumque se alia pro aliis furtive supponunt, sicut nonnunquam dum iram vincere in nobismetipsis conamur, plus quam necesse est lenitas mentem occupat, ut asperitatem peccantibus quam oportet minime proponat. Saepe vero dum nobis inesse incauta lenitas displicet, zelus se in furorem trahit, atque extra patientiae limitem animum captivum rapit. Quia ergo permista simul vitia atque adunata contra mentem veniunt, recte in praedicatoris ore contra descriptam Jerusalem castra proponuntur. Et quia aliquando singula hinc inde sensum feriunt, in gyro arietes ordinantur. Ponit ergo praedicator arietes in gyro, dum caute denuntiat quam blande luxuria percutit, quam aspere impatientia occidit, quam laboriose avaritia",
          "candidate_score": 0.640544,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_12_14",
          "bdc_text": "Bene vale . Datae Marpurgi 9 . septembris anno 50 .",
          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_737",
          "psc_text": "a conditione ut diximus octavo, jam corpore a morte resurgimus, et in gloria animae etiam cum carne gaudebimus. Quod ergo mire Salvator noster fecit in se, hoc veraciter signavit in nobis, ut nos et dolor in sexta, et requies in septima, et gloria excipiat in octava. Hinc per Salomonem dicitur: Da partem septem, necnon et octo, quia ignoras quid mali futurum sit super terram (Eccle. XI, 2) . Partem etenim septem simul et octo damus, quando sic ea quae septem diebus evolvuntur disponimus, ut per haec ad bona aeterna veniamus; ut dum modo caute agitur, postmodum venientis tremendi judicii ira devitetur. Octo itaque cubitis vestibulum mensuratur intrinsecus, quia per lucem quae post septem dies sequitur, latitudo nobis aeternitatis aperitur. 3. Sed nemo ad illam venit, nisi qui hic dilectionem Dei ac proximi devota mente tenuerit. Unde et subditur: Et frontem ejus duobus cubitis. Frons etenim portae est bonum meritum vitae",
          "candidate_score": 0.616767,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 20,
      "cf_id": "cf036",
      "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Monimum",
      "max_score": 0.671654,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_2_4",
          "bdc_text": "Quod autem a me tua petit humanitas , ut ipsi re et opera adesse velim , id promptissimo sum ego facturus animo et feci usque adhuc , quantum opus fuit , uti ipsemet , ni fallor , fatebitur ingenue . Faxit dominus , ut tuis filiis ac domini Bibliandri aliquando detur talis occasio mihi gratificandi ; quod si fiat , ut spero , polliceor vobis me facturum , quae fidi et constantis erunt amici vestri .",
          "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Monimum_window_55",
          "psc_text": "Gratias ago Deo meo per Jesum Christum pro omnibus vobis, quia fides vestra annuntiatur in universo mundo (Ephes. I, 4) . Opera quoque nostra Dominus ipse testatur dicens: Sic luceat lux vestra coram hominibus, ut videntes vestra bona opera, glorificent Patrem vestrum qui in coelis est (Matth. V, 16) . Tamen quia ista cum habemus non habemus ex nobis nata, sed a Deo donata, sicut Apostolus dicit: Nos autem non spiritum mundi accepimus, sed spiritum qui ex Deo est, ut sciamus 13 quae a Deo donata sunt nobis (I Cor. II, 12) ; et quia quaecunque nobis facienda donat, sicut habere non possumus, nisi ipse nobis largiatur, sic facere non possumus, nisi ipse nobis quae largitus est operetur, CAPUT XV. Non debemus nobis aliquid boni operis tanquam nostrum ascribere. In hac vita nemo perfectus nisi spe futurae gloriae. Paulus perfectus et imperfectus. Propterea nullatenus sinimur, imo salubriter prohibemur, tam in",
          "candidate_score": 0.671654,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_2_4",
          "bdc_text": "Quod autem a me tua petit humanitas , ut ipsi re et opera adesse velim , id promptissimo sum ego facturus animo et feci usque adhuc , quantum opus fuit , uti ipsemet , ni fallor , fatebitur ingenue . Faxit dominus , ut tuis filiis ac domini Bibliandri aliquando detur talis occasio mihi gratificandi ; quod si fiat , ut spero , polliceor vobis me facturum , quae fidi et constantis erunt amici vestri .",
          "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Monimum_window_8",
          "psc_text": "non curaverim celeriter respondere. Sed crede mihi sicut in caritate Christi personam tuam nequaquam in corde meo contemptam, sic responsionem meam, non voluntate, sed occupationum varietate dilatam. Verumtamen inter ipsas occupationes quas invitus tolerare compellor tantum studio tuo congratulor, quantum tua caritate delector. Eo magis amplectens sanctum aviditatis tuae propositum, quod sicut vere spiritalis negotiator, interioris hominis lucra consectans, et coelestium mercium quaestus magis ac magis amplificare desiderans, primum quod a me flagitas debitum, subinde cumulas fenore quaestionum, ut scilicet tuorum commodorum militet incrementis ipsa nostrae necessitas tarditatis. Proinde confido in misericordia Dei nostri, quia si quid mihi hujus inquisitionis ac disputationis opere pro meo merito non conceditur, pro tuo mihi desiderio concedetur. Neque enim inquisitionem tuam Deus inventionis effectu fraudari ullatenus sinet, qui te ad inquirendum spiritaliter inflammavit, cum ipsius fidele promissum nulla ratione cassetur dicentis: Petite, et accipietis; quaerite, et invenietis; pulsate, et aperietur vobis (Luc. XI, 9)",
          "candidate_score": 0.665451,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1023_sent_2",
          "bdc_text": "Quod autem a me tua petit humanitas , ut ipsi re et opera adesse velim , id promptissimo sum ego facturus animo et feci usque adhuc , quantum opus fuit , uti ipsemet , ni fallor , fatebitur ingenue .",
          "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Monimum_window_8",
          "psc_text": "non curaverim celeriter respondere. Sed crede mihi sicut in caritate Christi personam tuam nequaquam in corde meo contemptam, sic responsionem meam, non voluntate, sed occupationum varietate dilatam. Verumtamen inter ipsas occupationes quas invitus tolerare compellor tantum studio tuo congratulor, quantum tua caritate delector. Eo magis amplectens sanctum aviditatis tuae propositum, quod sicut vere spiritalis negotiator, interioris hominis lucra consectans, et coelestium mercium quaestus magis ac magis amplificare desiderans, primum quod a me flagitas debitum, subinde cumulas fenore quaestionum, ut scilicet tuorum commodorum militet incrementis ipsa nostrae necessitas tarditatis. Proinde confido in misericordia Dei nostri, quia si quid mihi hujus inquisitionis ac disputationis opere pro meo merito non conceditur, pro tuo mihi desiderio concedetur. Neque enim inquisitionem tuam Deus inventionis effectu fraudari ullatenus sinet, qui te ad inquirendum spiritaliter inflammavit, cum ipsius fidele promissum nulla ratione cassetur dicentis: Petite, et accipietis; quaerite, et invenietis; pulsate, et aperietur vobis (Luc. XI, 9)",
          "candidate_score": 0.646189,
          "ce_score": null
        }
      ]
    }
  ],
  "biblical_hits": []
}