diff --git "a/1/1838.json" "b/1/1838.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/1/1838.json" @@ -0,0 +1,1706 @@ +{ + "letter_id": "1838", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/1838", + "dominant_topic": 3, + "topic_dist": [ + 0.049925, + 0.048333, + 0.052692, + 0.060742, + 0.058755, + 0.041469, + 0.054397, + 0.040926, + 0.051324, + 0.048011, + 0.053456, + 0.056075, + 0.039216, + 0.044204, + 0.039149, + 0.041205, + 0.056634, + 0.05378, + 0.057836, + 0.051871 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", + "max_score": 0.695431, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_22_24", + "bdc_text": "Hoc igitur primo testatum esse tibi velim , sicuti sancte affirmo , te adeo hostis loco a me non haberi , ut omnibus fraternae coniunctionis vinculis tibi perpetuo adstrictus manere cupiam , idque fore indubie confisus , quum te non secus ac unanimem et individuum in opere domini socium complectar . Persuasum deinde tibi esse velim , nunquam me vel scripsisse vel loquutum esse , nisi et amanter et honorifice , de eo viro , qui et publice de ecclesia tam praeclare meritus est , et mihi privatim semper amicus fuit . Si qua igitur te eius rei cura pupugit , securus in posterum quiescas licet .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_741", + "psc_text": "Nec omnino arbitror te succensere potuisse, nisi aut hoc dicerem quod non debui, aut non sic dicerem ut debui; quia nec miror minus nos scire invicem, quam scimur a conjunctissimis et familiarissimis nostris. In quorum ego charitatem, fateor, facile me totum projicio, praesertim fatigatum scandalis saeculi; et in ea sine ulla sollicitudine requiesco: Deum quippe illic esse sentio, in quem me securus projicio, et in quo securus requiesco. Nec in hac mea securitate crastinum illud humanae fragilitatis incertum, de quo superius ingemui, omnino formido. Cum enim hominem christiana charitate flagrantem, eaque mihi fidelem amicum factum esse sentio; quidquid ei consiliorum meorum cogitationumque committo, non homini committo, sed illi in quo manet, ut talis sit. Deus enim charitas est; et qui manet in charitate, in Deo manet, et Deus in eo (I Joan. IV, 16): quam si deseruerit, tantum faciat necesse est dolorem, quantum manens fecerat gaudium. Verumtamen ex amico intimo", + "candidate_score": 0.695431, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_22_24", + "bdc_text": "Hoc igitur primo testatum esse tibi velim , sicuti sancte affirmo , te adeo hostis loco a me non haberi , ut omnibus fraternae coniunctionis vinculis tibi perpetuo adstrictus manere cupiam , idque fore indubie confisus , quum te non secus ac unanimem et individuum in opere domini socium complectar . Persuasum deinde tibi esse velim , nunquam me vel scripsisse vel loquutum esse , nisi et amanter et honorifice , de eo viro , qui et publice de ecclesia tam praeclare meritus est , et mihi privatim semper amicus fuit . Si qua igitur te eius rei cura pupugit , securus in posterum quiescas licet .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1714", + "psc_text": "imponimus, ratumque nos habituros quod egerint pollicemur, subscriptiones omnium nostrum non solum habeas factas, verum etiam cum fiunt ipse perspicias; admonituri quoque, Domino adjuvante, populum christianum, ut a collationis loco, quietis et tranquillitatis gratia, suum abstineat omnino conventum, et ea quae aguntur, non cum aguntur, audire festinet, sed conscripta ut cognoscat, exspectet, sicut ea te prolaturum omnibus promisisti. 2. Illo etiam, veritate confisi, nos vinculo conditionis obstringimus, ut si nobis ii cum quibus agimus demonstrare potuerint, cum secundum Dei promissa populi christiani usquequaque crescendo jam magnam partem orbis implerent, et in caeteram dilatarentur implendam, subito Ecclesiam Christi, nescio quorum, quos isti accusant, peccatorum periisse contagio, et in sola remansisse parte Donati; si hoc, ut dictum est, demonstrare potuerint, nullos apud eos honores episcopalis muneris requiremus, sed eorum sequemur, pro sola aeterna salute, consilium, quibus tanti gratiam beneficii pro cognita veritate debebimus. Si autem nos potius valuerimus ostendere Ecclesiam Christi, omnium", + "candidate_score": 0.678517, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_21_23", + "bdc_text": "Quod tamen silentio apud alios tegere soleo , apud Ulmium et paucos tacendum non putavi . Hoc igitur primo testatum esse tibi velim , sicuti sancte affirmo , te adeo hostis loco a me non haberi , ut omnibus fraternae coniunctionis vinculis tibi perpetuo adstrictus manere cupiam , idque fore indubie confisus , quum te non secus ac unanimem et individuum in opere domini socium complectar . Persuasum deinde tibi esse velim , nunquam me vel scripsisse vel loquutum esse , nisi et amanter et honorifice , de eo viro , qui et publice de ecclesia tam praeclare meritus est , et mihi privatim semper amicus fuit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_231", + "psc_text": "Domino fratri sancto et unanimo AUGUSTINO, PAULINUS et THERASIA peccatores. 1. Jamdudum, frater in Christo Domino mi unanime, ut te in sanctis et piis laboribus tuis nescientem agnovi, absentemque vidi, tota mente complexus, alloquio quoque familiari atque fraterno per litteras audire properavi. Et credo in manu, et in gratia Domini sermonem meum ad te fuisse perlatum; sed morante adhuc puero quem ad te aliosque dilectos aeque Deo salutandos, ante hiemem miseramus, non potuimus ultra et officium nostrum suspendere, et desiderium sermonis tui cupidissimum temperare. Scripsimus itaque iterato nunc, si priores ad te litterae nostrae pervenire meruerunt; aut primo, si illis in manus tuas perveniendi felicitas non fuit. 2. Sed tu, frater spiritualis omnia judicans, amorem in te nostrum ne pendas officio solo, aut tempore litterarum. Dominus enim testis est, qui unus atque idem operatur in suis ubique charitatem suam, jam abinde nobis, ex quo te beneficio venerabilium episcoporum Aurelii et", + "candidate_score": 0.677497, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_22_24", + "bdc_text": "Hoc igitur primo testatum esse tibi velim , sicuti sancte affirmo , te adeo hostis loco a me non haberi , ut omnibus fraternae coniunctionis vinculis tibi perpetuo adstrictus manere cupiam , idque fore indubie confisus , quum te non secus ac unanimem et individuum in opere domini socium complectar . Persuasum deinde tibi esse velim , nunquam me vel scripsisse vel loquutum esse , nisi et amanter et honorifice , de eo viro , qui et publice de ecclesia tam praeclare meritus est , et mihi privatim semper amicus fuit . Si qua igitur te eius rei cura pupugit , securus in posterum quiescas licet .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3574", + "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbe sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis; quam sit domus tua requies solatiumque", + "candidate_score": 0.676542, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_14_16", + "bdc_text": "quum certum a vobis subsidium mihi promitterem , spei meae non respondisse successum , tamen fraternam inter nos amicitiam constare illaesam , nec certe ullum alienationis signum a vobis fuisse datum . Quin etiam addidi , me ac symmystas boni consulere , quod non tam prolixe , ut erat in votis , fuissemus vestro suffragio adiuti : solum Bibliandrum minaciter iactare , librum quendam sibi esse in manibus doctrinae meae adversum , et nescio quo impetu id promiscue effutire apud omnes .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_662", + "psc_text": "salutem. 1. Cum Subsanam venissemus, et quae illic nobis absentibus contra nostram voluntatem gesta fuerant, quaereremus; quaedam sicut audieramus, quaedam vero aliter facta, omnia tamen dolenda et toleranda, quantum Dominus adjuvit, partim objurgando, partim monendo, partim orando correximus. Illud sane quod post tuae Sanctitatis profectionem nos plurimum contristavit, quod inde fratres sine itineris duce dimissi sunt, petimus ignoscas, et timidius quam malitiosius factum scias. Cum enim putarent eos a filio nostro Timotheo propterea mitti, ut in nos maxime Charitatem tuam ad iracundiam provocarent, vellent autem ipsi nostro adventui, quem tecum futurum sperabant, omnia integra reservare, putaverunt non eos profecturos, si ducem itineris non acciperent. Sed tamen peccatum esse, quis dubitet? Hinc etiam factum est ut et Fossori diceretur, jam Timotheum cum ipsis fratribus fuisse profectum; quod utique falsum erat: non tamen a presbytero dictum; et haec omnia fratrem Carcedonium penitus ignorasse, nobis manifestissime declaratum est, quantum ista manifestari solent. 2.", + "candidate_score": 0.675971, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_4_6", + "bdc_text": "Nec minus gratae fuerunt tuae literae , quas triduo ante accepi sanitatis tuae testes . Quanquam , ut verum fatear , pleniore gaudio perfusus essem ex earum lectione , nisi legissem eo consilio scriptas esse , ne quid de te hostile suspicarer . Mihi vero ea suspicio nunquam in mentem venit , neque Ulmio datam a me occasionem fuisse arbitror , cur tale aliquid referret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3318", + "psc_text": "Quod autem quibus simul scripsisti, tunc non eramus simul, ideo factum est ut singulorum singulas, non unam amborum epistolam sumeres. A me quippe digressus est perlator hujus per venerabilem fratrem et coepiscopum meum Alypium, qui tuae Sanctitati aliam rescriberet, transiturus; ad quem etiam ipsas, quas ego jam legerem, litteras tuas ipse portavit. Quae nos quanta laetitia perfuderint, quid homo nitatur loqui quod non potest eloqui? nec teipsum satis nosse arbitror, sed nobis crede, quantum boni feceris talia nobis scripta mittendo. Sicut enim tu testis es animi tui, ita nos nostri, quemadmodum sit affectus illarum sinceritate luculentissima litterarum. Si enim brevissimam epistolam tuam, quam de hac ipsa re ad beatissimum senem Aurelium per Leonem acolythum direxisti, exsultanti alacritate descripsimus, et quibus poteramus magno studio legebamus, ubi nobis exposuisti quid de illo perniciosissimo dogmate, vel quid contra de gratia Dei, quam pusillis magnisque largitur, cui est illud inimicissimum, sentias: quanta nos putas", + "candidate_score": 0.675105, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_21_23", + "bdc_text": "Quod tamen silentio apud alios tegere soleo , apud Ulmium et paucos tacendum non putavi . Hoc igitur primo testatum esse tibi velim , sicuti sancte affirmo , te adeo hostis loco a me non haberi , ut omnibus fraternae coniunctionis vinculis tibi perpetuo adstrictus manere cupiam , idque fore indubie confisus , quum te non secus ac unanimem et individuum in opere domini socium complectar . Persuasum deinde tibi esse velim , nunquam me vel scripsisse vel loquutum esse , nisi et amanter et honorifice , de eo viro , qui et publice de ecclesia tam praeclare meritus est , et mihi privatim semper amicus fuit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_197", + "psc_text": "de suscepto hinc patrocinio mendacii officiosi. Domino dilectissimo, et cultu sincerissimo charitatis obsequendo atque amplectendo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS. CAPUT PRIMUM. 1. Nunquam aeque quisquam tam facie cuilibet innotuit, quam mihi tuorum in Domino studiorum quieta, laeta, et vere exercitatio liberalis. Quanquam ergo percupiam omnino te nosse; tamen exiguum quiddam tui minus habeo, praesentiam videlicet corporis: quam ipsam etiam posteaquam te beatissimus nunc episcopus, tum vero jam episcopatu dignus, frater Alypius vidit, remeansque a me visus est, negare non possum magna ex parte mihi esse relatu ejus impressam; et ante reditum, cum te ille ibi videbat, ego videbam, sed oculis ejus. Non enim animo me atque illum, sed corpore duos, qui noverit, dixerit, concordia duntaxat et familiaritate fidissima, non meritis quibus ille antecellit. Quia ergo me primitus communione spiritus quo in unum nectimur, deinde illius ex ore jam diligis; nequaquam impudenter quasi aliquis ignotus commendo Germanitati tuae fratrem Profuturum,", + "candidate_score": 0.672221, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_22_24", + "bdc_text": "Hoc igitur primo testatum esse tibi velim , sicuti sancte affirmo , te adeo hostis loco a me non haberi , ut omnibus fraternae coniunctionis vinculis tibi perpetuo adstrictus manere cupiam , idque fore indubie confisus , quum te non secus ac unanimem et individuum in opere domini socium complectar . Persuasum deinde tibi esse velim , nunquam me vel scripsisse vel loquutum esse , nisi et amanter et honorifice , de eo viro , qui et publice de ecclesia tam praeclare meritus est , et mihi privatim semper amicus fuit . Si qua igitur te eius rei cura pupugit , securus in posterum quiescas licet .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4183", + "psc_text": "Dominum Christum dicat genus humanum: Te duce si qua manent sceleris vestigia nostri, Irrita perpetua solvent formidine terras. (Virg. Eclog. 4.) Quod ex Cumaeo, id est, ex Sibyllino carmine se fassus est transtulisse Virgilius; quoniam fortassis etiam illa vates aliquid de unico Salvatore in spiritu audierat, quod necesse habuit confiteri. Haec tibi, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater, sive pauca, sive forsitan multa sint, utcumque occupatissimus scripsi: tua sumere rescripta desidero, et te nomen dedisse inter competentes, vel daturum esse, jamjamque cognoscere. Dominus Deus noster, in quem credidisti, et hic et in futuro saeculo te conservet, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater. EPISTOLA CCLIX. Augustinus Cornelio scortis dedito, admonens illum ut Cyprianae uxoris defunctae pudicitiam imitetur, si velit illius impetrare laudes. Domino dilectissimo, et honorabili fratri CORNELIO, AUGUSTINUS. 1. Scripsisti mihi ut ad te aliquam prolixam epistolam consolatoriam darem, quod graviter optimae", + "candidate_score": 0.672179, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_21_23", + "bdc_text": "Quod tamen silentio apud alios tegere soleo , apud Ulmium et paucos tacendum non putavi . Hoc igitur primo testatum esse tibi velim , sicuti sancte affirmo , te adeo hostis loco a me non haberi , ut omnibus fraternae coniunctionis vinculis tibi perpetuo adstrictus manere cupiam , idque fore indubie confisus , quum te non secus ac unanimem et individuum in opere domini socium complectar . Persuasum deinde tibi esse velim , nunquam me vel scripsisse vel loquutum esse , nisi et amanter et honorifice , de eo viro , qui et publice de ecclesia tam praeclare meritus est , et mihi privatim semper amicus fuit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4151", + "psc_text": "XXIV, 13): conjungere Domino, ut crescat in novissimis vita tua. Scio enim non deesse recreationem cordis de fratribus bonis. Huc adjunge promissiones Dei fideles, magnas, certas, sempiternas, ipsiusque tolerantiae imperturbabilem ineffabilemque mercedem: et vide quam verum Domino cantes, Secundum multitudinem dolorum meorum in corde meo, consolationes tuae jucundaverunt animam meam (Psal. XCIII, 19). Mitte fratri Firmo litteras nostras. Sanctitatem tuam et familiam Dei, quae tuo ministerio gubernatur, fratres et sorores quae apud nos sunt nobiscum, in Domino resalutant. ( Et alia manu: ) Incolumes pro nobis oretis, dilectissimi et sancti fratres. Ego Alypius impensissime saluto Sinceritatem tuam, omnesque tibi in Domino conjunctos; atque ut hanc tanquam meam epistolam deputes, peto: etsi enim aliam propriam mittere potuissem, tamen malui huic suscribere, ut unanimitatem nostram una etiam pagina testaretur. EPISTOLA CCXLIX. Augustinus Restituto, quatenus mali tolerandi in Ecclesia. Domino desiderantissimo, et honorifica sinceritate charissimo fratri, et condiacono RESTITUTO, AUGUSTINUS, in Domino salutem.", + "candidate_score": 0.670997, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_14_16", + "bdc_text": "quum certum a vobis subsidium mihi promitterem , spei meae non respondisse successum , tamen fraternam inter nos amicitiam constare illaesam , nec certe ullum alienationis signum a vobis fuisse datum . Quin etiam addidi , me ac symmystas boni consulere , quod non tam prolixe , ut erat in votis , fuissemus vestro suffragio adiuti : solum Bibliandrum minaciter iactare , librum quendam sibi esse in manibus doctrinae meae adversum , et nescio quo impetu id promiscue effutire apud omnes .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1664", + "psc_text": "etsi verbis ejus non satis comprehendi potuit, usque adeo tamen in promptu est quid ab illo exspectaverint, ut quod nunc post jurationem absens est, neminem moveat eorum qui audire potuerunt, certa eum causa profecturum esse, cum voluntate redeundi. Ac per hoc perjurus nec erit, nec ab eis putabitur, nisi eorum exspectationem deceperit: non autem decipiet, nisi aut voluntatem mutaverit apud eos habitandi, aut aliquando discesserit sine dispositione redeundi; quod absit ab ejus moribus et fide, quam Christo et Ecclesiae debitam servat. Nam, ut omittam quod mecum nosti, quam sit tremendum de perjurio divinum judicium; illud certe scio, nulli nos deinceps succensere debere qui nobis jurantibus non crediderit, si talis viri perjurium non modo aequo animo ferendum, verum etiam defendendum putabimus. Quod et a nobis et ab illo avertat illius misericordia, qui eruit a tentatione sperantes in se. Sicut ergo in commonitorio rescripsisti, impleat promissum quo ita se promisit ab Hippone", + "candidate_score": 0.670842, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_14_16", + "bdc_text": "quum certum a vobis subsidium mihi promitterem , spei meae non respondisse successum , tamen fraternam inter nos amicitiam constare illaesam , nec certe ullum alienationis signum a vobis fuisse datum . Quin etiam addidi , me ac symmystas boni consulere , quod non tam prolixe , ut erat in votis , fuissemus vestro suffragio adiuti : solum Bibliandrum minaciter iactare , librum quendam sibi esse in manibus doctrinae meae adversum , et nescio quo impetu id promiscue effutire apud omnes .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2696", + "psc_text": "volui, et sponsionem creberrimam studiosis lectoribus reddere; sed in ipso dictandi exordio ita animus meus occidentalium provinciarum, et maxime urbis Romae vastatione confusus est, ut juxta vulgare proverbium, proprium quoque ignorarem vocabulum: diuque tacui, sciens tempus esse lacrymarum. Hoc autem anno cum tres explicassem libros, subitus impetus barbarorum, de quibus tuus dicit Virgilius, « Lateque vagantes Barcaei » (Virg. Aeneid. IV), et sancta Scriptura de Ismael, « Contra faciem omnium fratrum suorum habitabit » (Gen. XVI, 12), sic Aegypti limitem, Palaestinae, Phoenices, Syriae percurrit, ad instar torrentis cuncta secum trahens, ut vix manus eorum misericordia Christi potuerimus evadere. Quod si, juxta inclytum oratorem, « silent inter arma leges » (Cic. pro Milone); quanto magis studia Scripturarum, quae et librorum multitudine, et silentio, ac librariorum sedulitate, quodque proprium est, securitate et otio dictantium indigent! Duos itaque libros misi sanctae filiae meae Fabiolae, quorum exempla si volueris, ab ipsa poteris mutuari. Pro", + "candidate_score": 0.670305, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_21_23", + "bdc_text": "Quod tamen silentio apud alios tegere soleo , apud Ulmium et paucos tacendum non putavi . Hoc igitur primo testatum esse tibi velim , sicuti sancte affirmo , te adeo hostis loco a me non haberi , ut omnibus fraternae coniunctionis vinculis tibi perpetuo adstrictus manere cupiam , idque fore indubie confisus , quum te non secus ac unanimem et individuum in opere domini socium complectar . Persuasum deinde tibi esse velim , nunquam me vel scripsisse vel loquutum esse , nisi et amanter et honorifice , de eo viro , qui et publice de ecclesia tam praeclare meritus est , et mihi privatim semper amicus fuit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3574", + "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbe sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis; quam sit domus tua requies solatiumque", + "candidate_score": 0.668649, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_22_24", + "bdc_text": "Hoc igitur primo testatum esse tibi velim , sicuti sancte affirmo , te adeo hostis loco a me non haberi , ut omnibus fraternae coniunctionis vinculis tibi perpetuo adstrictus manere cupiam , idque fore indubie confisus , quum te non secus ac unanimem et individuum in opere domini socium complectar . Persuasum deinde tibi esse velim , nunquam me vel scripsisse vel loquutum esse , nisi et amanter et honorifice , de eo viro , qui et publice de ecclesia tam praeclare meritus est , et mihi privatim semper amicus fuit . Si qua igitur te eius rei cura pupugit , securus in posterum quiescas licet .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_197", + "psc_text": "de suscepto hinc patrocinio mendacii officiosi. Domino dilectissimo, et cultu sincerissimo charitatis obsequendo atque amplectendo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS. CAPUT PRIMUM. 1. Nunquam aeque quisquam tam facie cuilibet innotuit, quam mihi tuorum in Domino studiorum quieta, laeta, et vere exercitatio liberalis. Quanquam ergo percupiam omnino te nosse; tamen exiguum quiddam tui minus habeo, praesentiam videlicet corporis: quam ipsam etiam posteaquam te beatissimus nunc episcopus, tum vero jam episcopatu dignus, frater Alypius vidit, remeansque a me visus est, negare non possum magna ex parte mihi esse relatu ejus impressam; et ante reditum, cum te ille ibi videbat, ego videbam, sed oculis ejus. Non enim animo me atque illum, sed corpore duos, qui noverit, dixerit, concordia duntaxat et familiaritate fidissima, non meritis quibus ille antecellit. Quia ergo me primitus communione spiritus quo in unum nectimur, deinde illius ex ore jam diligis; nequaquam impudenter quasi aliquis ignotus commendo Germanitati tuae fratrem Profuturum,", + "candidate_score": 0.668415, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_14_16", + "bdc_text": "quum certum a vobis subsidium mihi promitterem , spei meae non respondisse successum , tamen fraternam inter nos amicitiam constare illaesam , nec certe ullum alienationis signum a vobis fuisse datum . Quin etiam addidi , me ac symmystas boni consulere , quod non tam prolixe , ut erat in votis , fuissemus vestro suffragio adiuti : solum Bibliandrum minaciter iactare , librum quendam sibi esse in manibus doctrinae meae adversum , et nescio quo impetu id promiscue effutire apud omnes .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1670", + "psc_text": "me fuisse facturum, ut aliquid ei de suscipiendo presbyterio suaderem: quod si persuadere potuissem, non jam ordinaretur invitus. Servavi utriusque promissionis fidem, non solum illius quam jam populo patefeceram; verum etiam illius in qua uno teste, quantum ad homines attinet, detinebar. Servavi, inquam, fidem promissionis, non jurationis, in tanto periculo; quod licet falso, sicut postea comperimus, metuebatur, omnibus tamen, si quod esset, communiter impendebat: et erat metus ipse communis, ac propter ecclesiam in qua eramus maxime metuens, abscedere cogitabam. Sed metuendum fuit ne magis me absente tale aliquid faceret et reverentia minor, et dolor ardentior. Deinde si cum fratre Alypio discederem per populum constipatum, cavendum fuit ne quisquam in eum manum mittere auderet: si autem sine illo, quae frons esset existimationis, si quid ei fortassis accideret, et viderer eum propterea deseruisse, ut furenti populo traderetur? 3. Inter hos aestus meos gravemque moerorem, et nullius consilii respirationem, ecce repente atque inopinate", + "candidate_score": 0.668409, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_23", + "bdc_text": "Persuasum deinde tibi esse velim , nunquam me vel scripsisse vel loquutum esse , nisi et amanter et honorifice , de eo viro , qui et publice de ecclesia tam praeclare meritus est , et mihi privatim semper amicus fuit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3574", + "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbe sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis; quam sit domus tua requies solatiumque", + "candidate_score": 0.66762, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_2_4", + "bdc_text": "Eo tempore desperata erat Farelli nostri vita , ut inde reversus mortuum ubique praedicaverim . Nunc ex animo gratiae domino agendae sunt , qui nobis utrumque et ecclesiae suae restituit . Nec minus gratae fuerunt tuae literae , quas triduo ante accepi sanitatis tuae testes .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3878", + "psc_text": "Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me et ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse", + "candidate_score": 0.666997, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_2_4", + "bdc_text": "Eo tempore desperata erat Farelli nostri vita , ut inde reversus mortuum ubique praedicaverim . Nunc ex animo gratiae domino agendae sunt , qui nobis utrumque et ecclesiae suae restituit . Nec minus gratae fuerunt tuae literae , quas triduo ante accepi sanitatis tuae testes .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3768", + "psc_text": "nota per Dei gratiam. Nam ad librum dulcissimum Sanctitatis tuae ita sumus alacriter jucundati, ut sicut Apostoli Dominum post resurrectionem prandentem secum non audebant interrogare quis esset; sciebant enim quia Jesus est (Joan. XXI, 12): ita et nos nec voluimus, nec ausi sumus interrogare de libro, utrum tuae Sanctitatis esset; cum ipsa fidelium gratia quae in eo liberaliter commendatur, nobis tuum, domine sancte papa, eloquiis vivasissimis contestetur. 2. Incipiamus autem, domine beatissime papa, ipsius ordinem perturbationis exponere. Charissimus frater noster Florus servus Paternitatis tuae, cum ad Uzalensem patriam fuisset suadente charitate profectus, eulogias monasterii inter suae civitatis moras, de opusculis nobis tuae attulit Sanctitatis, uno fratre Felice, qui ad tuam Sanctitatem tarde post comites suos venisse dignoscitur, eumdem librum devote dictante; ventum est ad monasterium cum eodem libello, fratre Floro ad Carthaginem de Uzalensi civitate profecto. Mihi non monstrato libro, imperitis fratribus recitare coeperunt; qui quorumdam non intelligentium corda commovit,", + "candidate_score": 0.666739, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_22", + "bdc_text": "Hoc igitur primo testatum esse tibi velim , sicuti sancte affirmo , te adeo hostis loco a me non haberi , ut omnibus fraternae coniunctionis vinculis tibi perpetuo adstrictus manere cupiam , idque fore indubie confisus , quum te non secus ac unanimem et individuum in opere domini socium complectar .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1714", + "psc_text": "imponimus, ratumque nos habituros quod egerint pollicemur, subscriptiones omnium nostrum non solum habeas factas, verum etiam cum fiunt ipse perspicias; admonituri quoque, Domino adjuvante, populum christianum, ut a collationis loco, quietis et tranquillitatis gratia, suum abstineat omnino conventum, et ea quae aguntur, non cum aguntur, audire festinet, sed conscripta ut cognoscat, exspectet, sicut ea te prolaturum omnibus promisisti. 2. Illo etiam, veritate confisi, nos vinculo conditionis obstringimus, ut si nobis ii cum quibus agimus demonstrare potuerint, cum secundum Dei promissa populi christiani usquequaque crescendo jam magnam partem orbis implerent, et in caeteram dilatarentur implendam, subito Ecclesiam Christi, nescio quorum, quos isti accusant, peccatorum periisse contagio, et in sola remansisse parte Donati; si hoc, ut dictum est, demonstrare potuerint, nullos apud eos honores episcopalis muneris requiremus, sed eorum sequemur, pro sola aeterna salute, consilium, quibus tanti gratiam beneficii pro cognita veritate debebimus. Si autem nos potius valuerimus ostendere Ecclesiam Christi, omnium", + "candidate_score": 0.66673, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_3_5", + "bdc_text": "Nunc ex animo gratiae domino agendae sunt , qui nobis utrumque et ecclesiae suae restituit . Nec minus gratae fuerunt tuae literae , quas triduo ante accepi sanitatis tuae testes . Quanquam , ut verum fatear , pleniore gaudio perfusus essem ex earum lectione , nisi legissem eo consilio scriptas esse , ne quid de te hostile suspicarer .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_96", + "psc_text": "Quapropter fertilius tecum fortasse colloquor, quam si coram adessem, cum et epistolam meam legis, et eum audis in cujus pectore me habitare optime nosti. Cum magno gaudio litteras Sanctitatis tuae consideravi atque digessi, quod et christianum animum tuum sine ullo fuco iniqui temporis, et in nos amicissimum prae se gerunt. 2. Gratulor tibi, et gratias ago Deo et Domino nostro de spe et fide et charitate tua tibique apud eum, quod de nobis tam bene existimas ut fideles Dei servos esse credas, idque ipsum in nobis corde purissimo diligas: quanquam hinc etiam gratulandum benevolentiae tuae potius, quam gratiae tibi agendae sint. Tibi enim prodest ipsam diligere bonitatem, quam profecto diligit qui eum diligit quem credit bonum, sive ille se ita, sive aliter quam creditur habeat. Unus tantum in hac re cavendus est error, ne quisquam non de homine, sed de ipso hominis bono aliter sentiat, quam veritas postulat. Tu vero,", + "candidate_score": 0.666609, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_15_17", + "bdc_text": "Quin etiam addidi , me ac symmystas boni consulere , quod non tam prolixe , ut erat in votis , fuissemus vestro suffragio adiuti : solum Bibliandrum minaciter iactare , librum quendam sibi esse in manibus doctrinae meae adversum , et nescio quo impetu id promiscue effutire apud omnes . Clausula tandem sermonis fuit :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_202", + "psc_text": "Mihi enim videtur exitiosissime credi, aliquod in Libris sanctis haberi mendacium; id est eos homines, per quos nobis illa Scriptura ministrata est atque conscripta, aliquid in libris suis fuisse mentitos. Alia quippe quaestio est, sitne aliquando mentiri viri boni; et alia quaestio est, utrum scriptorem sanctarum Scripturarum mentiri oportuerit: imo vero non alia, sed nulla quaestio est. Admisso enim semel in tantum auctoritatis fastigium officioso aliquo mendacio, nulla illorum librorum particula remanebit, quae non ut cuique videbitur vel ad mores difficilis vel ad fidem incredibilis, eadem perniciosissima regula ad mentientis auctoris consilium officiumque referatur. 4. Si enim mentiebatur apostolus Paulus cum apostolum Petrum objurgans diceret, Si tu cum sis Judaeus, gentiliter et non judaice vivis, quemadmodum gentes cogis judaizare? et recte illi videbatur Petrus fecisse, quem non recte fecisse et dixit et scripsit, ut quasi animos tumultuantium deliniret (Gal. II, 11-14); quid respondebimus, cum exsurrexerint perversi homines, prohibentes nuptias, quos", + "candidate_score": 0.66658, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_2_4", + "bdc_text": "Eo tempore desperata erat Farelli nostri vita , ut inde reversus mortuum ubique praedicaverim . Nunc ex animo gratiae domino agendae sunt , qui nobis utrumque et ecclesiae suae restituit . Nec minus gratae fuerunt tuae literae , quas triduo ante accepi sanitatis tuae testes .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4151", + "psc_text": "XXIV, 13): conjungere Domino, ut crescat in novissimis vita tua. Scio enim non deesse recreationem cordis de fratribus bonis. Huc adjunge promissiones Dei fideles, magnas, certas, sempiternas, ipsiusque tolerantiae imperturbabilem ineffabilemque mercedem: et vide quam verum Domino cantes, Secundum multitudinem dolorum meorum in corde meo, consolationes tuae jucundaverunt animam meam (Psal. XCIII, 19). Mitte fratri Firmo litteras nostras. Sanctitatem tuam et familiam Dei, quae tuo ministerio gubernatur, fratres et sorores quae apud nos sunt nobiscum, in Domino resalutant. ( Et alia manu: ) Incolumes pro nobis oretis, dilectissimi et sancti fratres. Ego Alypius impensissime saluto Sinceritatem tuam, omnesque tibi in Domino conjunctos; atque ut hanc tanquam meam epistolam deputes, peto: etsi enim aliam propriam mittere potuissem, tamen malui huic suscribere, ut unanimitatem nostram una etiam pagina testaretur. EPISTOLA CCXLIX. Augustinus Restituto, quatenus mali tolerandi in Ecclesia. Domino desiderantissimo, et honorifica sinceritate charissimo fratri, et condiacono RESTITUTO, AUGUSTINUS, in Domino salutem.", + "candidate_score": 0.665593, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_22", + "bdc_text": "Hoc igitur primo testatum esse tibi velim , sicuti sancte affirmo , te adeo hostis loco a me non haberi , ut omnibus fraternae coniunctionis vinculis tibi perpetuo adstrictus manere cupiam , idque fore indubie confisus , quum te non secus ac unanimem et individuum in opere domini socium complectar .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_231", + "psc_text": "Domino fratri sancto et unanimo AUGUSTINO, PAULINUS et THERASIA peccatores. 1. Jamdudum, frater in Christo Domino mi unanime, ut te in sanctis et piis laboribus tuis nescientem agnovi, absentemque vidi, tota mente complexus, alloquio quoque familiari atque fraterno per litteras audire properavi. Et credo in manu, et in gratia Domini sermonem meum ad te fuisse perlatum; sed morante adhuc puero quem ad te aliosque dilectos aeque Deo salutandos, ante hiemem miseramus, non potuimus ultra et officium nostrum suspendere, et desiderium sermonis tui cupidissimum temperare. Scripsimus itaque iterato nunc, si priores ad te litterae nostrae pervenire meruerunt; aut primo, si illis in manus tuas perveniendi felicitas non fuit. 2. Sed tu, frater spiritualis omnia judicans, amorem in te nostrum ne pendas officio solo, aut tempore litterarum. Dominus enim testis est, qui unus atque idem operatur in suis ubique charitatem suam, jam abinde nobis, ex quo te beneficio venerabilium episcoporum Aurelii et", + "candidate_score": 0.663429, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_13_15", + "bdc_text": "nos hic ab homine improbo et perfido fuisse vexatos : quum certum a vobis subsidium mihi promitterem , spei meae non respondisse successum , tamen fraternam inter nos amicitiam constare illaesam , nec certe ullum alienationis signum a vobis fuisse datum . Quin etiam addidi , me ac symmystas boni consulere , quod non tam prolixe , ut erat in votis , fuissemus vestro suffragio adiuti :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", + "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", + "candidate_score": 0.663377, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_3_5", + "bdc_text": "Nunc ex animo gratiae domino agendae sunt , qui nobis utrumque et ecclesiae suae restituit . Nec minus gratae fuerunt tuae literae , quas triduo ante accepi sanitatis tuae testes . Quanquam , ut verum fatear , pleniore gaudio perfusus essem ex earum lectione , nisi legissem eo consilio scriptas esse , ne quid de te hostile suspicarer .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3771", + "psc_text": "rogavimus, et ipsius Sanctitas librum cum liquidis interpretationibus legit; nec sic anima sauciata curata est. Quibus propter ipsam pietatem sumptus dedimus, ne vulnera ipsorum cumularemus, quae posset sanare libri hujus gratia, in qua refulget tua sancta praesentia. Quibus profectis, quies et pax per omnes fratres exsultavit in Domino. Quinque enim, vel amplius fratrum animositate ista est innata contentio. 4. Sed quia interdum, domine papa, provenit gaudium ex tristitia, non adeo maestificamur, quia per ignaros et curiosos suavissimis monitionibus tuae Sanctitatis illuminari meruimus. Nam et dubitatio beati Thomae apostoli foramina clavorum quaerentis (Idem. XX, 25), confirmatio fuit Ecclesiae universalis. Accepimus igitur, domine papa, medicamentum pie curantium tuarum cum gratia litterarum, et contudimus pectora nostra, ut saltem sic sanetur conscientia nostra, quam per liberum arbitrium nostrum, quod donat misericordia, curat et vivificat gratia; sed in hoc tempore, quando adhuc misericordiam cum dilatione cantamus. Nam cum coeperimus judicium cantare Domino, reportaturi sumus mercedem", + "candidate_score": 0.663355, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_13_15", + "bdc_text": "nos hic ab homine improbo et perfido fuisse vexatos : quum certum a vobis subsidium mihi promitterem , spei meae non respondisse successum , tamen fraternam inter nos amicitiam constare illaesam , nec certe ullum alienationis signum a vobis fuisse datum . Quin etiam addidi , me ac symmystas boni consulere , quod non tam prolixe , ut erat in votis , fuissemus vestro suffragio adiuti :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1656", + "psc_text": "salutem. 1. Dolemus quidem graviter, nec fieri potest ut parvipendamus quod in injurias Sanctitatis tuae populus Hipponensis tanta clamavit; sed multo gravius dolendum est, frater bone, talia de nobis existimari, quam illa clamari. Quando enim nos credimur cupiditate pecuniae, non dilectione justitiae servos Dei velle retinere, nonne optandum est ut qui hoc credunt, occultum cordis sui voce testentur, ac sic aliqua, si fieri potest, tanto majora remedia requirantur, quam ut taciti pereant perniciosis suspicionibus venenati? Quapropter magis satagendum est, unde etiam priusquam hoc fieret locuti sumus, quomodo persuadeatur hominibus, quibus nos ad exemplum bonorum operum praebere praecipimur, falsum esse quod suspicantur, quam quomodo arguendi sint, qui suspiciones suas vocibus verbisque declarant. 2. Proinde ego sanctae Albinae non succenseo, nec arguendam judico, sed a tali suspicione sanandam. Quae, quia non in meam personam eadem verba direxit, sed tanquam de Hipponensibus questa est, quod aperuerint cupiditatem suam, se non clericatus, sed pecuniae", + "candidate_score": 0.662741, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_3_5", + "bdc_text": "Nunc ex animo gratiae domino agendae sunt , qui nobis utrumque et ecclesiae suae restituit . Nec minus gratae fuerunt tuae literae , quas triduo ante accepi sanitatis tuae testes . Quanquam , ut verum fatear , pleniore gaudio perfusus essem ex earum lectione , nisi legissem eo consilio scriptas esse , ne quid de te hostile suspicarer .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_187", + "psc_text": "secularis. 3. Haec atque hujusmodi suavissima et sacratissima spectacula litterae tuae praebent legentibus; litterae illae, litterae fidei non fictae, litterae spei bonae, litterae purae charitatis. Quomodo nobis anhelant sitim tuam, et desiderium defectumque animae tuae in atria Domini! quid amoris sanctissimi spirant! quantam opulentiam sinceri cordis exaestuant! quas agunt gratias Deo! quas impetrant a Deo! Blandiores sunt, an ardentiores; luminosiores, an fecundiores? Quid enim est, quod ita nos mulcent, ita accendunt, ita compluunt et ita serenae sunt? quid est, quaeso te, aut quid tibi pro eis rependam, nisi quia totus sum tuus in eo cujus totus es? Si parum est, plus certe non habeo. Tu autem fecisti ut non mihi parum videatur, qui me in illa epistola tantis laudibus honorare dignatus es, ut cum tibi me refundo, si parum hoc putem, tibi non credidisse convincar. Pudet me quidem tantum boni de me credere, sed plus piget tibi non credere. Est", + "candidate_score": 0.66009, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_23", + "bdc_text": "Persuasum deinde tibi esse velim , nunquam me vel scripsisse vel loquutum esse , nisi et amanter et honorifice , de eo viro , qui et publice de ecclesia tam praeclare meritus est , et mihi privatim semper amicus fuit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_741", + "psc_text": "Nec omnino arbitror te succensere potuisse, nisi aut hoc dicerem quod non debui, aut non sic dicerem ut debui; quia nec miror minus nos scire invicem, quam scimur a conjunctissimis et familiarissimis nostris. In quorum ego charitatem, fateor, facile me totum projicio, praesertim fatigatum scandalis saeculi; et in ea sine ulla sollicitudine requiesco: Deum quippe illic esse sentio, in quem me securus projicio, et in quo securus requiesco. Nec in hac mea securitate crastinum illud humanae fragilitatis incertum, de quo superius ingemui, omnino formido. Cum enim hominem christiana charitate flagrantem, eaque mihi fidelem amicum factum esse sentio; quidquid ei consiliorum meorum cogitationumque committo, non homini committo, sed illi in quo manet, ut talis sit. Deus enim charitas est; et qui manet in charitate, in Deo manet, et Deus in eo (I Joan. IV, 16): quam si deseruerit, tantum faciat necesse est dolorem, quantum manens fecerat gaudium. Verumtamen ex amico intimo", + "candidate_score": 0.657267, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_1_3", + "bdc_text": "Quum nuper essem apud Farellum , ostensae mihi fuerunt tuae ad ipsum literae , quibus te ex gravissimo et prope lethali morbo paulatim convalescere scribebas . Eo tempore desperata erat Farelli nostri vita , ut inde reversus mortuum ubique praedicaverim . Nunc ex animo gratiae domino agendae sunt , qui nobis utrumque et ecclesiae suae restituit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3163", + "psc_text": "caetera quae de hac miseria multa connectis ingemiscendo, exspectans redemptionem corporis tui, et nondum re, sed spe salvum te esse cognoscens (Rom. VIII, 23, 24). 41. Sed fortassis tu alium in te transfigurasti, cum haec diceres, nec aliquas de carne concupiscente adversus spiritum, quamvis ei non consentias, molestias importunas pateris et odiosas: verumtamen et tu, et quisquis haec patitur, et gratiam Christi per quam de corpore mortis hujus liberetur exspectat, nondum quidem evidenter in seipso, sed in illo homine latenter ibi erat, quando cibus vetitus tangebatur, et concipiebatur longe lateque per cunctos itura perditio. De orando autem, et gemitibus flagitando proficiendi ac recte vivendi adjutorio, quae tua non fervet epistola? quid est tui quantumcumque sermonis, ubi non sit sparsum gemebunda pietate quod in oratione dicimus, Ne nos inferas in tentationem (Matth. VI, 13). Invicem itaque nos et consolemur in his omnibus, et exhortemur, et quantum dat Dominus adjuvemus. Quae autem,", + "candidate_score": 0.657262, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_1_3", + "bdc_text": "Quum nuper essem apud Farellum , ostensae mihi fuerunt tuae ad ipsum literae , quibus te ex gravissimo et prope lethali morbo paulatim convalescere scribebas . Eo tempore desperata erat Farelli nostri vita , ut inde reversus mortuum ubique praedicaverim . Nunc ex animo gratiae domino agendae sunt , qui nobis utrumque et ecclesiae suae restituit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_231", + "psc_text": "Domino fratri sancto et unanimo AUGUSTINO, PAULINUS et THERASIA peccatores. 1. Jamdudum, frater in Christo Domino mi unanime, ut te in sanctis et piis laboribus tuis nescientem agnovi, absentemque vidi, tota mente complexus, alloquio quoque familiari atque fraterno per litteras audire properavi. Et credo in manu, et in gratia Domini sermonem meum ad te fuisse perlatum; sed morante adhuc puero quem ad te aliosque dilectos aeque Deo salutandos, ante hiemem miseramus, non potuimus ultra et officium nostrum suspendere, et desiderium sermonis tui cupidissimum temperare. Scripsimus itaque iterato nunc, si priores ad te litterae nostrae pervenire meruerunt; aut primo, si illis in manus tuas perveniendi felicitas non fuit. 2. Sed tu, frater spiritualis omnia judicans, amorem in te nostrum ne pendas officio solo, aut tempore litterarum. Dominus enim testis est, qui unus atque idem operatur in suis ubique charitatem suam, jam abinde nobis, ex quo te beneficio venerabilium episcoporum Aurelii et", + "candidate_score": 0.656772, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_1_3", + "bdc_text": "Quum nuper essem apud Farellum , ostensae mihi fuerunt tuae ad ipsum literae , quibus te ex gravissimo et prope lethali morbo paulatim convalescere scribebas . Eo tempore desperata erat Farelli nostri vita , ut inde reversus mortuum ubique praedicaverim . Nunc ex animo gratiae domino agendae sunt , qui nobis utrumque et ecclesiae suae restituit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4151", + "psc_text": "XXIV, 13): conjungere Domino, ut crescat in novissimis vita tua. Scio enim non deesse recreationem cordis de fratribus bonis. Huc adjunge promissiones Dei fideles, magnas, certas, sempiternas, ipsiusque tolerantiae imperturbabilem ineffabilemque mercedem: et vide quam verum Domino cantes, Secundum multitudinem dolorum meorum in corde meo, consolationes tuae jucundaverunt animam meam (Psal. XCIII, 19). Mitte fratri Firmo litteras nostras. Sanctitatem tuam et familiam Dei, quae tuo ministerio gubernatur, fratres et sorores quae apud nos sunt nobiscum, in Domino resalutant. ( Et alia manu: ) Incolumes pro nobis oretis, dilectissimi et sancti fratres. Ego Alypius impensissime saluto Sinceritatem tuam, omnesque tibi in Domino conjunctos; atque ut hanc tanquam meam epistolam deputes, peto: etsi enim aliam propriam mittere potuissem, tamen malui huic suscribere, ut unanimitatem nostram una etiam pagina testaretur. EPISTOLA CCXLIX. Augustinus Restituto, quatenus mali tolerandi in Ecclesia. Domino desiderantissimo, et honorifica sinceritate charissimo fratri, et condiacono RESTITUTO, AUGUSTINUS, in Domino salutem.", + "candidate_score": 0.65573, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_20_22", + "bdc_text": "Res enim plus quam nota est ac vulgata . Quod tamen silentio apud alios tegere soleo , apud Ulmium et paucos tacendum non putavi . Hoc igitur primo testatum esse tibi velim , sicuti sancte affirmo , te adeo hostis loco a me non haberi , ut omnibus fraternae coniunctionis vinculis tibi perpetuo adstrictus manere cupiam , idque fore indubie confisus , quum te non secus ac unanimem et individuum in opere domini socium complectar .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1364", + "psc_text": "Ubi agnovimus Christum in eo quod scriptum est, Sicut ovis ad immolandum ductus est, et sicut agnus coram tondente se fuit sine voce, sic non aperuit os suum, et caetera quae illic de ejus passione dicuntur; ibi agnovimus et Ecclesiam in eo quod illic dicitur, Laetare sterilis, quae non paris; erumpe et exclama, quae non parturis; quoniam multi filii desertae, magis quam ejus quae habet virum. Dixit enim Dominus: Dilata locum tabernaculi tui, et aulaeas tuas confige, non est quod parcas. Porrige longius funiculos, et palos validos confirma; etiam atque etiam in dexteram atque sinistram extende. Semen enim tuum haereditabit gentes, et civitates, quae desertae erant, inhabitabis. Non est quod metuas, praevalebis enim; nec erubescas quod detestabilis fueris. Confusionem enim in perpetuum oblivisceris, ignominiae viduitatis tuae non eris memor; quoniam ego sum Dominus, qui feci te, Dominus nomen ei: et qui eruit te, ipse Deus Israel universae terrae vocabitur (Isai.", + "candidate_score": 0.65555, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_3", + "bdc_text": "Nunc ex animo gratiae domino agendae sunt , qui nobis utrumque et ecclesiae suae restituit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_384", + "psc_text": "in Domino salutem. 1. Impletum est gaudio os nostrum, et lingua nostra exsultatione (Psal. CXXV, 2), nuntiantibus litteris tuis sanctam cogitationem tuam, adjuvante Domino qui eam inspiravit, ad effectum esse perductam, de omnibus ordinatis fratribus nostris, et praecipue de sermone presbyterorum, qui te praesente populo infunditur; per quorum linguas clamat charitas tua majore voce in cordibus hominum, quam illi in auribus: Deo gratias. Nam quid melius et animo geramus, et ore promamus, et calamo exprimamus quam, Deo gratias? Hoc nec dici brevius, nec audiri laetius, nec intelligi grandius, nec agi fructuosius potest. Deo gratias, qui te et tam fideli pectore ditavit erga filios tuos, et id quod in intimo animae habebas, quo humanus oculus non penetrat, eduxit in lucem, donando tibi, non solum ut bene velles, verum etiam in quibus posset apparere quod velles. Ita plane fiat, fiat: luceant haec opera coram hominibus, ut videant, gaudeant, glorificent Patrem qui in", + "candidate_score": 0.653227, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_23", + "bdc_text": "Persuasum deinde tibi esse velim , nunquam me vel scripsisse vel loquutum esse , nisi et amanter et honorifice , de eo viro , qui et publice de ecclesia tam praeclare meritus est , et mihi privatim semper amicus fuit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.652573, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_1_3", + "bdc_text": "Quum nuper essem apud Farellum , ostensae mihi fuerunt tuae ad ipsum literae , quibus te ex gravissimo et prope lethali morbo paulatim convalescere scribebas . Eo tempore desperata erat Farelli nostri vita , ut inde reversus mortuum ubique praedicaverim . Nunc ex animo gratiae domino agendae sunt , qui nobis utrumque et ecclesiae suae restituit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_669", + "psc_text": "simul locuti fuerimus, propter infirmorum scandalum, pro quibus Christus mortuus est et propter Ecclesiae disciplinam, quam periculose negligunt, quoniam hic jam lector esse coeperat, nolles eum esse tecum; jam liber a vinculo jurationis, aequissimo animo Deo serviret, cui sumus rationem nostrorum actuum reddituri. Ipsum quoque fratrem Carcedonium, quantum potuimus, monendo ad hoc perduxeramus, ut etiam ipse patientissime acciperet quidquid de illo fieri, conservandae ecclesiasticae disciplinae provisio et necessitas cogeret Orando autem correxeramus nos ipsos, ut et gubernationes et exitus nostrorum consiliorum misericordiae Dei commendaremus, et si quid indignationis nos momorderat, sub illius medicinalem dexteram confugiendo sanaremur. Ecce quam multa, partim objurgando, partim monendo, partim orando correxeramus. 3. Et nunc considerantes vinculum charitatis, ut non possideamur a satana, non enim ignoramus mentes ejus, quid aliud facere debuimus nisi obtemperare voluntati tuae, qui non putasti quod factum est corrigi potuisse, nisi ipse, in quo tibi injuriam factam esse conquereris, juri tuo redderetur?", + "candidate_score": 0.651936, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_1_3", + "bdc_text": "Quum nuper essem apud Farellum , ostensae mihi fuerunt tuae ad ipsum literae , quibus te ex gravissimo et prope lethali morbo paulatim convalescere scribebas . Eo tempore desperata erat Farelli nostri vita , ut inde reversus mortuum ubique praedicaverim . Nunc ex animo gratiae domino agendae sunt , qui nobis utrumque et ecclesiae suae restituit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3768", + "psc_text": "nota per Dei gratiam. Nam ad librum dulcissimum Sanctitatis tuae ita sumus alacriter jucundati, ut sicut Apostoli Dominum post resurrectionem prandentem secum non audebant interrogare quis esset; sciebant enim quia Jesus est (Joan. XXI, 12): ita et nos nec voluimus, nec ausi sumus interrogare de libro, utrum tuae Sanctitatis esset; cum ipsa fidelium gratia quae in eo liberaliter commendatur, nobis tuum, domine sancte papa, eloquiis vivasissimis contestetur. 2. Incipiamus autem, domine beatissime papa, ipsius ordinem perturbationis exponere. Charissimus frater noster Florus servus Paternitatis tuae, cum ad Uzalensem patriam fuisset suadente charitate profectus, eulogias monasterii inter suae civitatis moras, de opusculis nobis tuae attulit Sanctitatis, uno fratre Felice, qui ad tuam Sanctitatem tarde post comites suos venisse dignoscitur, eumdem librum devote dictante; ventum est ad monasterium cum eodem libello, fratre Floro ad Carthaginem de Uzalensi civitate profecto. Mihi non monstrato libro, imperitis fratribus recitare coeperunt; qui quorumdam non intelligentium corda commovit,", + "candidate_score": 0.651394, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_4_6", + "bdc_text": "Nec minus gratae fuerunt tuae literae , quas triduo ante accepi sanitatis tuae testes . Quanquam , ut verum fatear , pleniore gaudio perfusus essem ex earum lectione , nisi legissem eo consilio scriptas esse , ne quid de te hostile suspicarer . Mihi vero ea suspicio nunquam in mentem venit , neque Ulmio datam a me occasionem fuisse arbitror , cur tale aliquid referret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", + "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", + "candidate_score": 0.650933, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_5_7", + "bdc_text": "Quanquam , ut verum fatear , pleniore gaudio perfusus essem ex earum lectione , nisi legissem eo consilio scriptas esse , ne quid de te hostile suspicarer . Mihi vero ea suspicio nunquam in mentem venit , neque Ulmio datam a me occasionem fuisse arbitror , cur tale aliquid referret . Bis ad me accessit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3318", + "psc_text": "Quod autem quibus simul scripsisti, tunc non eramus simul, ideo factum est ut singulorum singulas, non unam amborum epistolam sumeres. A me quippe digressus est perlator hujus per venerabilem fratrem et coepiscopum meum Alypium, qui tuae Sanctitati aliam rescriberet, transiturus; ad quem etiam ipsas, quas ego jam legerem, litteras tuas ipse portavit. Quae nos quanta laetitia perfuderint, quid homo nitatur loqui quod non potest eloqui? nec teipsum satis nosse arbitror, sed nobis crede, quantum boni feceris talia nobis scripta mittendo. Sicut enim tu testis es animi tui, ita nos nostri, quemadmodum sit affectus illarum sinceritate luculentissima litterarum. Si enim brevissimam epistolam tuam, quam de hac ipsa re ad beatissimum senem Aurelium per Leonem acolythum direxisti, exsultanti alacritate descripsimus, et quibus poteramus magno studio legebamus, ubi nobis exposuisti quid de illo perniciosissimo dogmate, vel quid contra de gratia Dei, quam pusillis magnisque largitur, cui est illud inimicissimum, sentias: quanta nos putas", + "candidate_score": 0.649785, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_23", + "bdc_text": "Persuasum deinde tibi esse velim , nunquam me vel scripsisse vel loquutum esse , nisi et amanter et honorifice , de eo viro , qui et publice de ecclesia tam praeclare meritus est , et mihi privatim semper amicus fuit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180", + "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,", + "candidate_score": 0.647732, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_4_6", + "bdc_text": "Nec minus gratae fuerunt tuae literae , quas triduo ante accepi sanitatis tuae testes . Quanquam , ut verum fatear , pleniore gaudio perfusus essem ex earum lectione , nisi legissem eo consilio scriptas esse , ne quid de te hostile suspicarer . Mihi vero ea suspicio nunquam in mentem venit , neque Ulmio datam a me occasionem fuisse arbitror , cur tale aliquid referret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3924", + "psc_text": "confidimus, mereamur accipere. Nolo autem Sanctitas tua sic me arbitretur haec scribere, quasi de iis quae nunc edidisti, ego dubitem. Sufficiat mihi poena mea, quod a praesentiae tuae deliciis exsulatus, ubi salubribus tuis uberibus nutriebar, non solum absentia tua crucior, verum etiam pervicacia quorumdam, qui non tantum manifesta respuunt, sed etiam non intellecta reprehendunt. Caeterum hac suspicione in tantum careo, ut potius infirmitatem meam, qua tales parum patienter fero, notabilem putem. Qualiter autem ad haec consulendum judices, ut dixi, tuae sapientiae derelinquo. Nam ad me hoc pertinere credidi, pro ea quam Christo vel tibi debeo charitate, ut quae in quaestionem veniunt, non tacerem. Quidquid pro ea gratia quam in te pusilli cum magnis miramur, volueris aut valueris, gratissime accipiemus, tanquam a nobis charissima et reverendissima auctoritate decretum. Sane quia, urgente perlatore, timui ne vel non omnia, vel haec ipsa minus digne, conscius mearum virium, possem dirigere; egi cum viro, tum", + "candidate_score": 0.644837, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_5_7", + "bdc_text": "Quanquam , ut verum fatear , pleniore gaudio perfusus essem ex earum lectione , nisi legissem eo consilio scriptas esse , ne quid de te hostile suspicarer . Mihi vero ea suspicio nunquam in mentem venit , neque Ulmio datam a me occasionem fuisse arbitror , cur tale aliquid referret . Bis ad me accessit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", + "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", + "candidate_score": 0.644444, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_4_6", + "bdc_text": "Nec minus gratae fuerunt tuae literae , quas triduo ante accepi sanitatis tuae testes . Quanquam , ut verum fatear , pleniore gaudio perfusus essem ex earum lectione , nisi legissem eo consilio scriptas esse , ne quid de te hostile suspicarer . Mihi vero ea suspicio nunquam in mentem venit , neque Ulmio datam a me occasionem fuisse arbitror , cur tale aliquid referret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3979", + "psc_text": "credidi? Quis enim esses jam quidem acceperam, sed qualis erga me esses, nondum tenebam. Ex hac amicitia tua etiam laudes meas, quae me quo fine delectent satis dixi, multo uberius Ecclesiae Christi non dubito profuturas; quandoquidem etiam labores meos in defensione Evangelii adversus reliquias impiorum daemonicolarum sic habes, sic legis, sic amas, sic praedicas, ut in eis tanto fiam notior, quanto es ipse nobilior: eos enim latenter illustris illustras, clarusque declaras, et ubi prodesse posse perspicies, ignorari omnino non sines. Si unde id sciam quaeris: talis mihi apparuisti in litteris tuis. Hinc jam vide quantum me illae litterae delectare potuerint: si bene de me existimas, cogitas quantum me Christi lucra delectent. Jamvero quod te ipsum, qui, ut scribis, a parentibus, ab avis, et postrema usque gentis prole Christi jura percipere potuisti, tamen adversus gentiles ritus, ut nunquam alias, eisdem laboribus meis adjutum esse significas; parumne cogito quantum boni aliis, et", + "candidate_score": 0.64437, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_23", + "bdc_text": "Persuasum deinde tibi esse velim , nunquam me vel scripsisse vel loquutum esse , nisi et amanter et honorifice , de eo viro , qui et publice de ecclesia tam praeclare meritus est , et mihi privatim semper amicus fuit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_995", + "psc_text": "apud eos quidquam valuisse tuas litteras. Cur autem non valuerint, non opus est scribere; sed mitte aliquem tuorum, vel domesticorum, vel amicorum, cujus hoc fidei possis injungere, qui non ad ea loca, sed ad nos primitus veniat illis omnino nescientibus, et nobiscum primitus consilio pertractato, quod agendum Domino adjuvante visum fuerit, agat. Neque enim tantum pro eis agimus cum hoc agimus, sed etiam pro nostris jam factis catholicis, quibus illorum vicinitas sic infesta est, ut contemni a nobis nullo modo possit. Et hoc quidem breviter scribere poteram; sed volui te habere aliquid litterarum nostrarum, quo rationem curae meae non solum ipse cognosceres, sed etiam cuicumque dissuadenti ne tuorum correctioni operam instanter impendas, nobisque detrahenti quod talia velimus, habeas quod respondeas. Quod si superfluo feci, quod jam ista vel didiceras, vel ipse cogitaveras, aut onerosus fui quod curis publicis tam occupato prolixam epistolam ingessi, peto des veniam, dum tamen quod suggessi", + "candidate_score": 0.639103, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_23", + "bdc_text": "Persuasum deinde tibi esse velim , nunquam me vel scripsisse vel loquutum esse , nisi et amanter et honorifice , de eo viro , qui et publice de ecclesia tam praeclare meritus est , et mihi privatim semper amicus fuit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_197", + "psc_text": "de suscepto hinc patrocinio mendacii officiosi. Domino dilectissimo, et cultu sincerissimo charitatis obsequendo atque amplectendo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS. CAPUT PRIMUM. 1. Nunquam aeque quisquam tam facie cuilibet innotuit, quam mihi tuorum in Domino studiorum quieta, laeta, et vere exercitatio liberalis. Quanquam ergo percupiam omnino te nosse; tamen exiguum quiddam tui minus habeo, praesentiam videlicet corporis: quam ipsam etiam posteaquam te beatissimus nunc episcopus, tum vero jam episcopatu dignus, frater Alypius vidit, remeansque a me visus est, negare non possum magna ex parte mihi esse relatu ejus impressam; et ante reditum, cum te ille ibi videbat, ego videbam, sed oculis ejus. Non enim animo me atque illum, sed corpore duos, qui noverit, dixerit, concordia duntaxat et familiaritate fidissima, non meritis quibus ille antecellit. Quia ergo me primitus communione spiritus quo in unum nectimur, deinde illius ex ore jam diligis; nequaquam impudenter quasi aliquis ignotus commendo Germanitati tuae fratrem Profuturum,", + "candidate_score": 0.639072, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_23", + "bdc_text": "Persuasum deinde tibi esse velim , nunquam me vel scripsisse vel loquutum esse , nisi et amanter et honorifice , de eo viro , qui et publice de ecclesia tam praeclare meritus est , et mihi privatim semper amicus fuit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", + "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", + "candidate_score": 0.638153, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_23", + "bdc_text": "Persuasum deinde tibi esse velim , nunquam me vel scripsisse vel loquutum esse , nisi et amanter et honorifice , de eo viro , qui et publice de ecclesia tam praeclare meritus est , et mihi privatim semper amicus fuit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3978", + "psc_text": "abs te illa ac meipsum diligi propter illa: quae autem non agnosco, non solum ut ipse habeam, desidero consequi, verum etiam ne semper in mea laude fallantur, qui me sinceriter diligunt. 5. Ecce quam multa dixi, et quid sit illud quod me longe amplius eloquio tuo, longe amplius laudibus meis in tuis litteris delectavit, non adhuc dixi. Quid autem putas esse, o bone homo, nisi quod te talem virum, et non visum feci amicum; si tamen non visum dicere debeo, cujus non corpus, sed animam in ipsis tuis litteris vidi, ubi de te, non sicut antea fratribus meis, sed mihi credidi? Quis enim esses jam quidem acceperam, sed qualis erga me esses, nondum tenebam. Ex hac amicitia tua etiam laudes meas, quae me quo fine delectent satis dixi, multo uberius Ecclesiae Christi non dubito profuturas; quandoquidem etiam labores meos in defensione Evangelii adversus reliquias impiorum daemonicolarum sic habes, sic legis,", + "candidate_score": 0.638021, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_23", + "bdc_text": "Persuasum deinde tibi esse velim , nunquam me vel scripsisse vel loquutum esse , nisi et amanter et honorifice , de eo viro , qui et publice de ecclesia tam praeclare meritus est , et mihi privatim semper amicus fuit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2390", + "psc_text": "ventitabas, quanto saepius cum solo colloquebaris, tanto magis curaret existimationem tuam; ne his qui tui dicebantur inimici talem exitum daret, ut nihil cum illo aliud egisse putareris. Quod quidem nec ego credo, nec fratres mei qui te in loquelis audierunt, et auditu atque omni nutu viderunt signa benigni pectoris tui. Sed, obsecro te, ignosce credentibus: homines enim sunt, et in animis hominum tantae latebrae sunt, et tanti recessus, ut omnes suspiciosi cum merito culpentur, etiam laudari arbitrentur se debere, quod cauti sint. Causae stabant; ab uno eorum quos teneri ille repente praeceperat, gravissimam te passum fuisse injuriam noveramus. Frater quoque ejus, in quo Ecclesiam maxime persecutus est, nescio quid duriter quasi praeferens tibi respondisse dicebatur. Putabantur tibi ambo esse suspecti. Postulati cum abiissent, te illic remanente, et cum illo secretius, ut ferebatur, loquente, subito jussi sunt detineri. Amicitiam vestram non recentem, sed veterem, homines loquebantur. Famam confirmabat tanta conjunctio, et", + "candidate_score": 0.636618, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Quum nuper essem apud Farellum , ostensae mihi fuerunt tuae ad ipsum literae , quibus te ex gravissimo et prope lethali morbo paulatim convalescere scribebas . Eo tempore desperata erat Farelli nostri vita , ut inde reversus mortuum ubique praedicaverim .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3163", + "psc_text": "caetera quae de hac miseria multa connectis ingemiscendo, exspectans redemptionem corporis tui, et nondum re, sed spe salvum te esse cognoscens (Rom. VIII, 23, 24). 41. Sed fortassis tu alium in te transfigurasti, cum haec diceres, nec aliquas de carne concupiscente adversus spiritum, quamvis ei non consentias, molestias importunas pateris et odiosas: verumtamen et tu, et quisquis haec patitur, et gratiam Christi per quam de corpore mortis hujus liberetur exspectat, nondum quidem evidenter in seipso, sed in illo homine latenter ibi erat, quando cibus vetitus tangebatur, et concipiebatur longe lateque per cunctos itura perditio. De orando autem, et gemitibus flagitando proficiendi ac recte vivendi adjutorio, quae tua non fervet epistola? quid est tui quantumcumque sermonis, ubi non sit sparsum gemebunda pietate quod in oratione dicimus, Ne nos inferas in tentationem (Matth. VI, 13). Invicem itaque nos et consolemur in his omnibus, et exhortemur, et quantum dat Dominus adjuvemus. Quae autem,", + "candidate_score": 0.630238, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Quum nuper essem apud Farellum , ostensae mihi fuerunt tuae ad ipsum literae , quibus te ex gravissimo et prope lethali morbo paulatim convalescere scribebas . Eo tempore desperata erat Farelli nostri vita , ut inde reversus mortuum ubique praedicaverim .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3845", + "psc_text": "ne pereat anima tua, non facile tibi quisquam consulit; non quia desunt qui hoc faciant, sed quia difficile est invenire quando tecum ista possunt loqui. Nam et ego semper desideravi, et nunquam inveni locum vel tempus, ut agerem tecum quod me agere oportebat cum homine quem multum diligo in Christo. Scis autem qualem me apud Hipponem videris, quando ad me venire dignatus es, quia vix loquebar, imbecillitate corporis fatigatus. Nunc ergo, fili, audi me, saltem per litteras tibi sermocinantem, quas in periculis tuis nunquam tibi mittere potui, periculum cogitans perlatoris, et cavens ne ad eos ad quos nollem, mea epistola perveniret. Unde peto ut ignoscas, si me putas plus timuisse quam debui: tamen dixi quod timui. 3. Audi ergo me, imo Dominum Deum nostrum per ministerium infirmitatis meae. Recole qualis fueris, adhuc in corpore constituta religiosae memoriae priore conjuge tua, et recenti ejus obitu quomodo tibi vanitas saeculi hujus horruerit,", + "candidate_score": 0.628883, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_5", + "bdc_text": "Quanquam , ut verum fatear , pleniore gaudio perfusus essem ex earum lectione , nisi legissem eo consilio scriptas esse , ne quid de te hostile suspicarer .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", + "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", + "candidate_score": 0.627949, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_14", + "bdc_text": "quum certum a vobis subsidium mihi promitterem , spei meae non respondisse successum , tamen fraternam inter nos amicitiam constare illaesam , nec certe ullum alienationis signum a vobis fuisse datum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4259", + "psc_text": "quos in causam ejus continuo dedi, promittente illo quod ad certum diem cum eis reddendis posset occurrere; et consentiente ut si non posset occurrere, sermo de illo fieret ad vestram misericordiam, quam fraternam fratribus exhibere consuestis. 2. Nunc ergo quoniam absens est, restat ut subveniatis, non illi, quem nemo compellat absentem, sed pollicitationi meae, cujus existimatio vobis semper est praesens. Jam enim dies ad quem se promiserat occursurum, transactus est; et ego ei qui solidos suos fidei meae commisit, quid respondeam non invenio, nisi ut faciam quod me facturum esse promisi. Sed quoniam non sum de hac re commonitus, ut die sancto Pentecostes, quando aderat major vestra frequentia, sermonem inde facerem; peto ut has litteras pro lingua mea praesente habere dignemini, admonente vos et exhortante in cordibus vestris Deo et Domino nostro cui credidistis, qui nunquam discedit a vobis timentibus et honorantibus nomen suum. In quo vobis et nos semper", + "candidate_score": 0.627914, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_9_11", + "bdc_text": "Tui ac omnium vestrum facta est mentio . Nulla syllaba , quod sciam , mihi excidit quae sinistram opinionem iniiceret . Tantum in discessu , rogans ut vobis salutem diceret , meo nomine Bibliandrum excepi quia palam se hostem nostrum profitebatur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2482", + "psc_text": "Et ideo dextera eorum, dextera iniquitatis, quia haec praeposuerunt quae fuerant postponenda, sicut sinistrae praeponitur dextera. Si enim habentur, non in eis beata vita ponenda est: subdita esse debent non praedita; sequentia, non ducentia. Huic autem qui sic orabat, et a filiis alienis qui beatum dixerunt populum cui haec sunt, eximi discernique cupiebat, tanquam diceremus, Ipse quid sentis? quem beatum populum dicis? non ait, Beatus populus, cujus est virtus animi ejus. Quod si dixisset, discrevisset quidem etiam istum populum ab illo qui beatam vitam in ista visibili et corporali felicitate constituit; sed nondum transcendisset omnes vanitates et insanias mendaces: Maledictus enim omnis, sicut alibi eaedem Litterae docent, qui spem suam ponit in homine (Jerem. XVII, 5); ergo nec in seipso quisquam debet, quia et ipse homo est. Proinde ut transiret omnium vanitatum et insaniarum mendacium limites, atque ibi beatam vitam poneret, ubi vere est, Beatus, inquit, populus, cujus Dominus Deus", + "candidate_score": 0.626694, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Quum nuper essem apud Farellum , ostensae mihi fuerunt tuae ad ipsum literae , quibus te ex gravissimo et prope lethali morbo paulatim convalescere scribebas . Eo tempore desperata erat Farelli nostri vita , ut inde reversus mortuum ubique praedicaverim .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1736", + "psc_text": "1. Et petisse te et promisisse me recolens, ut de orando Deo ad te aliquid scriberem, ubi tribuente ipso quem oramus, tempus facultasque concessa est, oportuit ut debitum meum jam jamque persolverem, et pio studio tuo in Christi charitate servirem. Quam me autem laetificaverit ipsa petitio tua, in qua cognovi quantam rei tantae curam geris, verbis explicare non possum. Quod enim majus oportuit esse negotium viduitatis tuae, quam persistere in oratione nocte ac die, secundum Apostoli admonitionem? ille quippe ait: Quae autem vere vidua est et desolata speravit in Domino, et persistit in oratione nocte ac die (I Tim. V, 5). Unde mirum videri potest, cum sis secundum hoc saeculum nobilis, dives, tantaeque familiae mater, et in eo licet vidua, non tamen desolata, quomodo occupaverit cor tuum praecipueque sibi vindicaverit orandi cura; nisi quia prudenter intelligis quod in hoc mundo et in hac vita nulla anima possit esse secura. 2.", + "candidate_score": 0.625998, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_7_9", + "bdc_text": "Bis ad me accessit . Diu inter nos et libere familiariterque de rebus variis sumus loquuti . Tui ac omnium vestrum facta est mentio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4047", + "psc_text": "tua tibi usitatissima retinere, quando nunquam ea repetere valuisse videbamus, cum non aliquid maxime necessarium parares; quanto minus posse illos qui nos audirent, ita nostrorum meminisse verborum, ut si quid forte vel tu de meis, vel ego de tuis verbis vellem retractare atque discutere, valerent seu dictum seu non dictum liquido recordari; in qua nobis difficultate facile notariorum recitatio subveniret. Tunc indignanter dixisti melius fuisse ut meam famam semper audires, eo quod longe inferiorem me expertus esses, quam tibi illa jactasset. Tunc ego commemoravi, cum te ante prandium salutaremus, et eam famam nobis praedicasses, hoc me dixisse, quod de me illa mentita sit: hic sane aisti verum me dixisse. Proinde cum duo tibi de me diversa locuti sint, aliud fama mea, et aliud ego; magis utique gaudere debeo, me potius quam illam repertum esse veracem. Sed quia scriptum est, Solus Deus verax, omnis autem homo mendax (Rom. III, 4); vereor", + "candidate_score": 0.623676, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_14", + "bdc_text": "quum certum a vobis subsidium mihi promitterem , spei meae non respondisse successum , tamen fraternam inter nos amicitiam constare illaesam , nec certe ullum alienationis signum a vobis fuisse datum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_706", + "psc_text": "nec alacritas in perferendis, nec fides in reddendis: tantum si aliquo modo merear, adjuvet Dominus, et adsit cordi tuo et desiderio meo, ut fraternam voluntatem nulla major voluntas impediat. 2. Quia ergo duas jam epistolas misi, nullam autem tuam postea recepi, easdem ipsas rursus mittere volui, credens eas non pervenisse. Quae etsi pervenerunt, ac fortasse tuae potius ad me pervenire minime potuerunt, ea ipsa scripta quae jam misisti, iterum mitte, si forte reservata sunt; sin minus, rursus dicta quod legam, dum tamen his respondere ne graveris, quod jam diu est ut exspecto. Primas etiam quas ad te adhuc presbyter litteras praeparaveram mittendas per quemdam fratrem nostrum Profuturum, qui postea collega nobis factus, jam ex hac vita migravit, nec eas tunc ipse perferre potuit, quia continuo dum proficisci disponit, episcopatus sarcina detentus, ac deinde in brevi defunctus est, etiam nunc mittere volui; ut scias in tua colloquia quam olim inardescam, et", + "candidate_score": 0.622379, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_1", + "bdc_text": "Quum nuper essem apud Farellum , ostensae mihi fuerunt tuae ad ipsum literae , quibus te ex gravissimo et prope lethali morbo paulatim convalescere scribebas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2319", + "psc_text": "nostri Ruffini quae proxima occurrit, nunc rescripta persolvo: de littore namque Hipponensi profectus est. Et approbo misericordiae consilium quod tibi Dominus inspiravit, mihique insinuare dignatus es. Ipse et hoc adjuvet, ipse prosperet, qui jam curam nostram ex magna parte lenivit, quia pervectus et commendatus est charissimus homo, non solum bonis operibus, sed etiam sanctis orationibus tuis. 2. Litterae sane Venerationis tuae, ubi multa quaesiisti, et quaerenda admonuisti, et quaerendo docuisti, ad me pervenerunt. Sed quas ipse continuo rescripsi per homines eorumdem sanctorum solatiorum nostrorum, sicut his tuis recentioribus comperi, non sunt redditae Venerationi tuae. In quibus quidem, quatenus ad interrogata responderim, recolere non valui; nec earum exemplum cum requisiissem, ubi hoc possem recognoscere, inveni. Ad nonnulla tamen me respondisse certus omnino sum, et ideo non ad omnia, quia ut cito finirem, festinatio perlatoris urgebat. Simul etiam miseram, sicut jusseras, et illius epistolae exemplum, quam tuae Charitati apud Carthaginem de corporum", + "candidate_score": 0.621798, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_1", + "bdc_text": "Quum nuper essem apud Farellum , ostensae mihi fuerunt tuae ad ipsum literae , quibus te ex gravissimo et prope lethali morbo paulatim convalescere scribebas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3845", + "psc_text": "ne pereat anima tua, non facile tibi quisquam consulit; non quia desunt qui hoc faciant, sed quia difficile est invenire quando tecum ista possunt loqui. Nam et ego semper desideravi, et nunquam inveni locum vel tempus, ut agerem tecum quod me agere oportebat cum homine quem multum diligo in Christo. Scis autem qualem me apud Hipponem videris, quando ad me venire dignatus es, quia vix loquebar, imbecillitate corporis fatigatus. Nunc ergo, fili, audi me, saltem per litteras tibi sermocinantem, quas in periculis tuis nunquam tibi mittere potui, periculum cogitans perlatoris, et cavens ne ad eos ad quos nollem, mea epistola perveniret. Unde peto ut ignoscas, si me putas plus timuisse quam debui: tamen dixi quod timui. 3. Audi ergo me, imo Dominum Deum nostrum per ministerium infirmitatis meae. Recole qualis fueris, adhuc in corpore constituta religiosae memoriae priore conjuge tua, et recenti ejus obitu quomodo tibi vanitas saeculi hujus horruerit,", + "candidate_score": 0.619964, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_14", + "bdc_text": "quum certum a vobis subsidium mihi promitterem , spei meae non respondisse successum , tamen fraternam inter nos amicitiam constare illaesam , nec certe ullum alienationis signum a vobis fuisse datum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1670", + "psc_text": "me fuisse facturum, ut aliquid ei de suscipiendo presbyterio suaderem: quod si persuadere potuissem, non jam ordinaretur invitus. Servavi utriusque promissionis fidem, non solum illius quam jam populo patefeceram; verum etiam illius in qua uno teste, quantum ad homines attinet, detinebar. Servavi, inquam, fidem promissionis, non jurationis, in tanto periculo; quod licet falso, sicut postea comperimus, metuebatur, omnibus tamen, si quod esset, communiter impendebat: et erat metus ipse communis, ac propter ecclesiam in qua eramus maxime metuens, abscedere cogitabam. Sed metuendum fuit ne magis me absente tale aliquid faceret et reverentia minor, et dolor ardentior. Deinde si cum fratre Alypio discederem per populum constipatum, cavendum fuit ne quisquam in eum manum mittere auderet: si autem sine illo, quae frons esset existimationis, si quid ei fortassis accideret, et viderer eum propterea deseruisse, ut furenti populo traderetur? 3. Inter hos aestus meos gravemque moerorem, et nullius consilii respirationem, ecce repente atque inopinate", + "candidate_score": 0.619495, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_8_10", + "bdc_text": "Diu inter nos et libere familiariterque de rebus variis sumus loquuti . Tui ac omnium vestrum facta est mentio . Nulla syllaba , quod sciam , mihi excidit quae sinistram opinionem iniiceret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4047", + "psc_text": "tua tibi usitatissima retinere, quando nunquam ea repetere valuisse videbamus, cum non aliquid maxime necessarium parares; quanto minus posse illos qui nos audirent, ita nostrorum meminisse verborum, ut si quid forte vel tu de meis, vel ego de tuis verbis vellem retractare atque discutere, valerent seu dictum seu non dictum liquido recordari; in qua nobis difficultate facile notariorum recitatio subveniret. Tunc indignanter dixisti melius fuisse ut meam famam semper audires, eo quod longe inferiorem me expertus esses, quam tibi illa jactasset. Tunc ego commemoravi, cum te ante prandium salutaremus, et eam famam nobis praedicasses, hoc me dixisse, quod de me illa mentita sit: hic sane aisti verum me dixisse. Proinde cum duo tibi de me diversa locuti sint, aliud fama mea, et aliud ego; magis utique gaudere debeo, me potius quam illam repertum esse veracem. Sed quia scriptum est, Solus Deus verax, omnis autem homo mendax (Rom. III, 4); vereor", + "candidate_score": 0.61623, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_14", + "bdc_text": "quum certum a vobis subsidium mihi promitterem , spei meae non respondisse successum , tamen fraternam inter nos amicitiam constare illaesam , nec certe ullum alienationis signum a vobis fuisse datum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_197", + "psc_text": "de suscepto hinc patrocinio mendacii officiosi. Domino dilectissimo, et cultu sincerissimo charitatis obsequendo atque amplectendo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS. CAPUT PRIMUM. 1. Nunquam aeque quisquam tam facie cuilibet innotuit, quam mihi tuorum in Domino studiorum quieta, laeta, et vere exercitatio liberalis. Quanquam ergo percupiam omnino te nosse; tamen exiguum quiddam tui minus habeo, praesentiam videlicet corporis: quam ipsam etiam posteaquam te beatissimus nunc episcopus, tum vero jam episcopatu dignus, frater Alypius vidit, remeansque a me visus est, negare non possum magna ex parte mihi esse relatu ejus impressam; et ante reditum, cum te ille ibi videbat, ego videbam, sed oculis ejus. Non enim animo me atque illum, sed corpore duos, qui noverit, dixerit, concordia duntaxat et familiaritate fidissima, non meritis quibus ille antecellit. Quia ergo me primitus communione spiritus quo in unum nectimur, deinde illius ex ore jam diligis; nequaquam impudenter quasi aliquis ignotus commendo Germanitati tuae fratrem Profuturum,", + "candidate_score": 0.616138, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_4", + "bdc_text": "Nec minus gratae fuerunt tuae literae , quas triduo ante accepi sanitatis tuae testes .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3318", + "psc_text": "Quod autem quibus simul scripsisti, tunc non eramus simul, ideo factum est ut singulorum singulas, non unam amborum epistolam sumeres. A me quippe digressus est perlator hujus per venerabilem fratrem et coepiscopum meum Alypium, qui tuae Sanctitati aliam rescriberet, transiturus; ad quem etiam ipsas, quas ego jam legerem, litteras tuas ipse portavit. Quae nos quanta laetitia perfuderint, quid homo nitatur loqui quod non potest eloqui? nec teipsum satis nosse arbitror, sed nobis crede, quantum boni feceris talia nobis scripta mittendo. Sicut enim tu testis es animi tui, ita nos nostri, quemadmodum sit affectus illarum sinceritate luculentissima litterarum. Si enim brevissimam epistolam tuam, quam de hac ipsa re ad beatissimum senem Aurelium per Leonem acolythum direxisti, exsultanti alacritate descripsimus, et quibus poteramus magno studio legebamus, ubi nobis exposuisti quid de illo perniciosissimo dogmate, vel quid contra de gratia Dei, quam pusillis magnisque largitur, cui est illud inimicissimum, sentias: quanta nos putas", + "candidate_score": 0.61593, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_5", + "bdc_text": "Quanquam , ut verum fatear , pleniore gaudio perfusus essem ex earum lectione , nisi legissem eo consilio scriptas esse , ne quid de te hostile suspicarer .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3318", + "psc_text": "Quod autem quibus simul scripsisti, tunc non eramus simul, ideo factum est ut singulorum singulas, non unam amborum epistolam sumeres. A me quippe digressus est perlator hujus per venerabilem fratrem et coepiscopum meum Alypium, qui tuae Sanctitati aliam rescriberet, transiturus; ad quem etiam ipsas, quas ego jam legerem, litteras tuas ipse portavit. Quae nos quanta laetitia perfuderint, quid homo nitatur loqui quod non potest eloqui? nec teipsum satis nosse arbitror, sed nobis crede, quantum boni feceris talia nobis scripta mittendo. Sicut enim tu testis es animi tui, ita nos nostri, quemadmodum sit affectus illarum sinceritate luculentissima litterarum. Si enim brevissimam epistolam tuam, quam de hac ipsa re ad beatissimum senem Aurelium per Leonem acolythum direxisti, exsultanti alacritate descripsimus, et quibus poteramus magno studio legebamus, ubi nobis exposuisti quid de illo perniciosissimo dogmate, vel quid contra de gratia Dei, quam pusillis magnisque largitur, cui est illud inimicissimum, sentias: quanta nos putas", + "candidate_score": 0.613654, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_5", + "bdc_text": "Quanquam , ut verum fatear , pleniore gaudio perfusus essem ex earum lectione , nisi legissem eo consilio scriptas esse , ne quid de te hostile suspicarer .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_854", + "psc_text": "offendero Litteris, quod videatur contrarium veritati; nihil aliud, quam vel mendosum esse codicem, vel interpretem non assecutum esse quod dictum est, vel me minime intellexisse, non ambigam. Alios autem ita lego, ut quantalibet sanctitate doctrinaque praepolleant, non ideo verum putem, quia ipsi ita senserunt; sed quia mihi vel per illos auctores canonicos, vel probabili ratione, quod a vero non abhorreat, persuadere potuerunt. Nec te, mi frater, sentire aliud existimo: prorsus, inquam, non te arbitror sic legi tuos libros velle, tanquam Prophetarum, vel Apostolorum; de quorum scriptis, quod omni errore careant, dubitare nefarium est. Absit hoc a pia humilitate et veraci de temetipso cogitatione; qua nisi esses praeditus, non utique diceres: Utinam mereremur complexus tuos, et collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus. CAPUT II. 4. Quod si teipsum, consideratione vitae ac morum tuorum, non simulate nec fallaciter dixisse credo; quanto magis aequum est me credere; apostolum Paulum non aliud sensisse", + "candidate_score": 0.613648, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_1", + "bdc_text": "Quum nuper essem apud Farellum , ostensae mihi fuerunt tuae ad ipsum literae , quibus te ex gravissimo et prope lethali morbo paulatim convalescere scribebas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_184", + "psc_text": "me non sedatus, sed consideratus consolatur dolor. Ne reprehendas, quaeso, sanctiore gravitate qua praevales, et dicas non recte me dolere, quod adhuc te non noverim, cum animum mihi tuum, hoc est teipsum interiorem aspiciendum patefeceris. Quid enim si uspiam te vel in terrena tua civitate didicissem fratrem et dilectorem meum, et tantum in Domino ac talem virum, nullumne me dolorem sensurum fuisse arbitrareris, si non sinerer nosse domum tuam? Quomodo ergo non doleam, quod nondum faciem tuam novi, hoc est domum animae tuae, quam sicut meam novi? 2. Legi enim litteras tuas fluentes lac et mel, praeferentes simplicitatem cordis tui, in qua quaeris Dominum sentiens de illo in bonitate, et afferentes ei claritatem et honorem. Legerunt fratres, et gaudent infatigabiliter et ineffabiliter, tam uberibus et tam excellentibus donis Dei, bonis tuis. Quotquot eas legerunt, rapiunt, quia rapiuntur cum legunt. Quam suavis odor Christi, et quam fragrat ex eis, dici non", + "candidate_score": 0.613237, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_7_9", + "bdc_text": "Bis ad me accessit . Diu inter nos et libere familiariterque de rebus variis sumus loquuti . Tui ac omnium vestrum facta est mentio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_445", + "psc_text": "ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non desistentibus, et ut cuique facultas dabatur, multa dicentibus. Ex quibus omnibus verbis nostris, quantum recordari potui, causae totius actionem, Dilectionem vestram fraudare nolui. Potestis enim ei litteras meas legere, ut vel approbet vera me scripsisse; vel ipse vobis, si quid melius recolit, incunctanter insinuet. CAPUT II. 3. Primo enim vitam nostram, quam vobis benevolentius fortasse quam verius narrantibus, se comperisse dicebat, praedicare dignatus est: adjungens se dixisse vobis, nos omnia, quae de nobis insinuaveratis, bene facere potuisse, si in Ecclesia faceremus. Deinde quaerere coepimus quaenam illa esset Ecclesia, ubi vivere sic oporteret; utrum illa quae, sicut sancta tanto ante Scriptura", + "candidate_score": 0.610376, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_8", + "bdc_text": "Diu inter nos et libere familiariterque de rebus variis sumus loquuti .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1778", + "psc_text": "Et si per omnia precationum sanctarum verba discurras, quantum existimo, nihil invenies quod in ista dominica non contineatur et concludatur oratione. Unde liberum est aliis atque aliis verbis, eadem tamen in orando dicere; sed non debet esse liberum alia dicere. 23. Haec et pro nobis, et pro nostris, et pro alienis, atque pro ipsis inimicis sine fluctu dubitationis oranda sunt: quamvis alius pro isto, alius pro illo, sicut se habent propinquitates vel longinquitates necessitudinum, in corde orantis oriatur aut excellat affectus. Qui autem dicit in oratione, verbi gratia, Domine, multiplica divitas meas; aut, Da mihi tantas quantas illi vel illi dedisti; aut, Honores meos auge, fac me in hoc saeculo praepotentem atque clarentem, vel si quid hujusmodi est; et haec dicit, eorum habens concupiscentiam, non id attendens, ut ex his secundum Deum prosit hominibus: puto eum non invenire in oratione dominica quo possit haec vota coaptare. Quamobrem pudeat saltem petere", + "candidate_score": 0.610155, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_18", + "bdc_text": "scribat Bibliander ut libuerit , ego responsione non dignabor .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2900", + "psc_text": "exhortatione spem quam habebant in saeculo reliquerunt, et nunc continentes Deo serviunt. Qui cum eodem errore tandem aliquando per qualemcumque operam nostram Domino inspirante caruissent, protulerunt eumdem librum, Pelagii esse dicentes, et ut ei responderetur impendio rogaverunt. Factum est; ad eosdem rescripta est ipsa responsio: agentes gratias rescripserunt. Utrumque misimus, et cui responsum est, et quod responsum est: et ne nimium essemus onerosi, signa fecimus his locis ubi petimus inspicere non graveris, quemadmodum sibi objecta quaestione quod gratiam Dei negaret, ita respondit, ut eam esse non diceret nisi naturam in qua nos condidit Deus. 7. Si autem hunc esse suum librum negat, aut eadem in libro loca, non contendimus; anathemet ea, et illam confiteatur apertissime gratiam quam doctrina christiana demonstrat et praedicat esse propriam Christianorum, quae non est natura, sed qua salvatur natura: quae naturam non auribus sonante doctrina vel aliquo adjumento visibili fovet, sicut plantator quodammodo et irrigator extrinsecus;", + "candidate_score": 0.609345, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_1", + "bdc_text": "Quum nuper essem apud Farellum , ostensae mihi fuerunt tuae ad ipsum literae , quibus te ex gravissimo et prope lethali morbo paulatim convalescere scribebas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_731", + "psc_text": "collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus! Ego autem dico: Utinam saltem propinquis terrarum locis habitaremus; ut, si non possent misceri nostra colloquia, litterae possent esse crebriores! Nunc vero tanto locorum intervallo absumus a sensibus nostris, ut de illis verbis Apostoli ad Galatas, juvenem me ad tuam Sanctitatem scripsisse meminerim, et ecce jam senex, necdum rescripta meruerim, faciliusque ad te exemplaria epistolae meae pervenerint, nescio qua occasione praeveniente, quam ipsa epistola me curante. Homo enim qui eam tunc acceperat, nec ad te pertulerit, nec ad me retulerit. Tantae autem mihi in litteris tuis, quae in manus nostras venire potuerunt, apparent res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum", + "candidate_score": 0.609204, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_18", + "bdc_text": "scribat Bibliander ut libuerit , ego responsione non dignabor .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2942", + "psc_text": "ab initio priorem vitam dixit peccatricem; posteriorem vero posse esse sine peccato. Ait enim non se dixisse, quoniam inveniatur quis ab infantia usque ad senectutem, qui non peccaverit; sed quoniam a peccatis conversus labore proprio, et gratia Dei adjutus potest absque peccato esse. Cum enim dicit, a peccatis conversus, ostendit priorem vitam in peccatis agi. Fateatur ergo quod peccaverit Abel, cujus prima vita fuit in saeculo, quam fatetur non carere peccatis, et respiciat librum suum, ubi eum dixisse constat, quod ait in hac defensione, Non diximus. 10. Si autem et hunc librum, vel hunc in eo libro locum esse negaverit suum; ego quidem idoneos testes habeo honestos et fideles viros, et ejus sine dubio dilectores, quibus attestantibus purgare me possum, quod eumdem librum ipsi mihi dederint, et ibi hoc legatur, eumque Pelagii esse dixerint, ut saltem hoc mihi sufficiat, ne dicat a me fuisse sive conscriptum, sive falsatum. Jam inter", + "candidate_score": 0.607008, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_8_10", + "bdc_text": "Diu inter nos et libere familiariterque de rebus variis sumus loquuti . Tui ac omnium vestrum facta est mentio . Nulla syllaba , quod sciam , mihi excidit quae sinistram opinionem iniiceret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_445", + "psc_text": "ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non desistentibus, et ut cuique facultas dabatur, multa dicentibus. Ex quibus omnibus verbis nostris, quantum recordari potui, causae totius actionem, Dilectionem vestram fraudare nolui. Potestis enim ei litteras meas legere, ut vel approbet vera me scripsisse; vel ipse vobis, si quid melius recolit, incunctanter insinuet. CAPUT II. 3. Primo enim vitam nostram, quam vobis benevolentius fortasse quam verius narrantibus, se comperisse dicebat, praedicare dignatus est: adjungens se dixisse vobis, nos omnia, quae de nobis insinuaveratis, bene facere potuisse, si in Ecclesia faceremus. Deinde quaerere coepimus quaenam illa esset Ecclesia, ubi vivere sic oporteret; utrum illa quae, sicut sancta tanto ante Scriptura", + "candidate_score": 0.605747, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_8", + "bdc_text": "Diu inter nos et libere familiariterque de rebus variis sumus loquuti .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1777", + "psc_text": "quotidianum da nobis hodie? Qui dicit, Memento, Domine, David, et omnis mansuetudinis ejus (Psal. CXXXI, 1): aut, Domine, si feci istud, si est iniquitas in manibus meis, si reddidi retribuentibus mihi mala (Psal. VII, 4); quid aliud dicit quam, Dimitte nobis debita nostra, sicut et nos dimittimus debitoribus nostris? Qui dicit, Aufer a me concupiscentias ventris, et desiderium concubitus ne apprehendat me (Eccli. XXIII, 6); quid aliud dicit quam, Ne nos inferas in tentationem? Qui dicit, Erue me ab inimicis meis, Deus, et ab insurgentibus super me libera me (Psal. LVIII, 2); quid aliud dicit quam, Libera nos a malo? Et si per omnia precationum sanctarum verba discurras, quantum existimo, nihil invenies quod in ista dominica non contineatur et concludatur oratione. Unde liberum est aliis atque aliis verbis, eadem tamen in orando dicere; sed non debet esse liberum alia dicere. 23. Haec et pro nobis, et pro nostris, et pro", + "candidate_score": 0.605321, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_8", + "bdc_text": "Diu inter nos et libere familiariterque de rebus variis sumus loquuti .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4066", + "psc_text": "Nam etsi sunt qui dicuntur dii, sive in coelo, sive in terra, sicut sunt dii multi et domini multi; nobis tamen unus Deus Pater, ex quo omnia, et nos in ipso; et unus Dominus noster Jesus Christus, per quem omnia, et nos per ipsum (I Cor. VIII, 5, 6)? Porro si quod de uno Deo Patre dicitur, cogit inde Filium separare, dicant qui audent, non posse jam intelligi Dominum Patrem, quia unus, inquit, Dominus noster Jesus Christus. Nam si unus, utique solus: si solus, quomodo et Pater; nisi quia et ipse et Pater, unus Deus et solus Deus, non separato Spiritu sancto? Unus ergo Deus Pater, et cum illo Filius unus Deus, quamvis non cum illo unus Pater. Itemque unus Dominus Jesus Christus, et cum illo unus Dominus Pater, quamvis non cum illo unus Jesus Christus tanquam et Pater sit Jesus Christus. Hoc enim nomen ex dispensatione misericordiae susceptaeque humanitatis", + "candidate_score": 0.60115, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_10", + "bdc_text": "Nulla syllaba , quod sciam , mihi excidit quae sinistram opinionem iniiceret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3760", + "psc_text": "est enim propter quod addidit, Averte autem pedem tuum a via mala, hoc est a sinistra: quod manifestat in consequentibus, dicens, Vias enim quae a dextris sunt, novit Dominus: perversae vero sunt quae a sinistris sunt. Eas utique vias ambulare debemus, quas novit Dominus: de quibus in Psalmo legitur, Novit Dominus viam justorum, et via impiorum peribit (Psal. I, 6). Hanc enim non novit Dominus, quia sinistra est: sicut dicturus est etiam illis ad sinistram constitutis, Non novi vos (Matth. XXV, 12, et Luc. XIII, 27). Quid est autem quod ille non novit, qui utique novit omnia sive bona hominum, sive mala? Sed quid est, Non vos novi, nisi tales vos ego non feci? Quemadmodum illud quod dictum est de ipso Domino Jesu Christo, quia non noverat peccatum (II Cor. V, 21); quid est non noverat, nisi quia non fecerat? Ac per hoc quod dictum est, Vias quae a dextris", + "candidate_score": 0.599955, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_18", + "bdc_text": "scribat Bibliander ut libuerit , ego responsione non dignabor .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4094", + "psc_text": "coepiscopis tuis puro ac pacifico animo et spiritu, et conferres de iis quae sunt Dei, et quae ad gloriam et gratiam spiritualem pertinent. Unde, quid opus est scribere et rescribere quod nos non aedificat? EPISTOLA CCXLI. Augustinus Deum unum profitetur, triformem negat, conflictum non detrectat, si excipiantur quae dicuntur. 1. Litterae tuae nec ad reddenda convicia me provocare, nec a reddendis litteris revocare potuerunt. Ea quippe quae scripsisti, moverent me, si a veritate Dei non a potestate hominis dicerentur. Dixisti consilium meum arborem curvam et nodosam, quae nihil in se rectum habet, et aciem pervertit oculorum. Quid in me diceres, si a placito quod inter nos mane statueramus, ego recessissem, et in refacillima quae recte placuerat, curvam refragationem et nodos difficultatis posuissem? Neque enim aqua coenosa ingurgitatum me judicares, sed perfidiae, quod multo pejus est, ebrietate submersum, si non talis post prandium rediissem, qualis ante prandium recessissem. Sed ecce numquid", + "candidate_score": 0.597981, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_2", + "bdc_text": "Eo tempore desperata erat Farelli nostri vita , ut inde reversus mortuum ubique praedicaverim .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1962", + "psc_text": "filiorum hominum; quia mors ad hominem pertinebat, resurrectio ad filium hominis: sicut enim in Adam omnes moriuntur, sic et in Christo omnes vivificabuntur. Ut igitur exemplo suae carnis exhortaretur fideles suos temporalem pro aeterna felicitatem contemnere, usque ad mortem pertulit persequentes atque saevientes, et quasi victo et oppresso superbe illudentes. Quod autem carnem suam resuscitavit, et discipulorum conspectibus et contactibus reddidit, eisque videntibus ascendit in coelum, ipsos aedificavit, et quid exspectare, quid praedicare deberent, evidentissima veritate demonstravit. Illos autem a quibus tanta mala usque ad mortem pertulerat, quasi de illo superato et exstincto gloriantes, in ea opinione dereliquit, ut quisquis eorum salute aeterna salvus fieri vellet, hoc de illius mortui resurrectione crederet, quod ii qui viderunt, signis contestantibus praedicaverunt, et pro ea praedicatione similia perpeti non dubitaverunt. CAPUT X. 26. Quapropter etiam Jacobus unus ex Apostolis ejus, in Epistola sua, cum hortaretur fideles qui post passionem et resurrectionem Christi adhuc", + "candidate_score": 0.592929, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II", + "max_score": 0.692533, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_15_17", + "bdc_text": "Quin etiam addidi , me ac symmystas boni consulere , quod non tam prolixe , ut erat in votis , fuissemus vestro suffragio adiuti : solum Bibliandrum minaciter iactare , librum quendam sibi esse in manibus doctrinae meae adversum , et nescio quo impetu id promiscue effutire apud omnes . Clausula tandem sermonis fuit :", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2090", + "psc_text": "Linguam tuam adhaerere faciam palato tuo, et eris mutus, nec quasi vir objurgans, quia domus exasperans est (Ezech. III, 26) . 83. Aliquando pro doctoris et auditorum merito vel culpa, datur aut negatur. De accepto nemo extollatur. Spem comitetur timor.---Aliquando autem sermo praedicationis propter utrosque datur, aliquando propter utrosque subtrahitur. Propter utrosque enim datur, sicut divina voce Paulo apud Corinthios dicitur: Noli timere, sed loquere (Act. XVIII, 9) . Et paulo post: Quia populus multus est mihi in hac civitate (Ibid. 10) . Propter utrosque vero subtrahitur, sicut Heli sacerdos et pravam filiorum cognovit actionem, et dignam increpationis non exercuit vocem; cum profecto futurum esset ut in mortis supplicio et istos reatus flagitii, et illum silentii poena multaret (I Reg. III, 12, seq.) . Inter haec igitur cum vel pro quo sermo detur, vel propter quem subtrahatur, ignoramus, unum est salubre remedium, nec de his quae aliis magis accepimus, nosmetipsos", + "candidate_score": 0.692533, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_15_17", + "bdc_text": "Quin etiam addidi , me ac symmystas boni consulere , quod non tam prolixe , ut erat in votis , fuissemus vestro suffragio adiuti : solum Bibliandrum minaciter iactare , librum quendam sibi esse in manibus doctrinae meae adversum , et nescio quo impetu id promiscue effutire apud omnes . Clausula tandem sermonis fuit :", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2089", + "psc_text": "doctori. In his ergo quae ubertim praedicat doctor, nulla elatione se efferat, ne fortasse 994 non pro sua, sed pro auditoris gratia ejus repleatur lingua; et in his quae doctor steriliter dicit, auditor non succenseat, ne fortasse doctoris lingua non pro sua, sed pro auditoris reprobatione torpescat. Pro auditoris namque gratia boni, datur etiam malis sermo doctoribus, sicut potuerunt Pharisaeis suppetere verba praedicationis, de quibus scriptum est: Omnia ergo quaecunque dixerint vobis, servate et facite; secundum vero opera eorum nolite facere (Matth. XXIII, 3) . Propter auditorum vero reprobationem bonis etiam doctoribus sermo subtrahitur, sicut ad Ezechielem contra Israel dicitur: Linguam tuam adhaerere faciam palato tuo, et eris mutus, nec quasi vir objurgans, quia domus exasperans est (Ezech. III, 26) . 83. Aliquando pro doctoris et auditorum merito vel culpa, datur aut negatur. De accepto nemo extollatur. Spem comitetur timor.---Aliquando autem sermo praedicationis propter utrosque datur, aliquando propter utrosque subtrahitur.", + "candidate_score": 0.668948, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_20_22", + "bdc_text": "Res enim plus quam nota est ac vulgata . Quod tamen silentio apud alios tegere soleo , apud Ulmium et paucos tacendum non putavi . Hoc igitur primo testatum esse tibi velim , sicuti sancte affirmo , te adeo hostis loco a me non haberi , ut omnibus fraternae coniunctionis vinculis tibi perpetuo adstrictus manere cupiam , idque fore indubie confisus , quum te non secus ac unanimem et individuum in opere domini socium complectar .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1354", + "psc_text": "haec est, testimonium conscientiae nostrae (II Cor. I, 12) . Arrogantes autem, quia coram Deo conscientiae suae testimonium non habent, quaerunt coram hominibus testimonium vocis alienae; quam cum tarde reperiunt, ipsi etiam in impudentiam sui favoris erumpunt. Si enim non inveniunt voces hominum, quas inhianter exspectant, ipsi scientiam suam laudantes praedicant. Unde et Eliu subdit dicens: CAPUT XXV. IBID.---Et perfecta scientia probabitur tibi. 43. Cordis elatio licet occulta, inexcusabilis; quanto magis quae verbis foras erumpit.---Nimirum sensit se magna dicturum, sed tumenti corde hoc quod de semetipso sublimiter aestimavit tacere non potuit: et idcirco quod rectum sensit laudando praecucurrit: quia jam quidem divino judicio reus esset, si magna de se saltem silendo sensisset. Ante subtile enim veritatis examen securi omnino non sumus, etiam si humano 832 judicio quod in nobis reprehendi debeat non habemus. Nam plerumque negligentius cogitantes elatione pulsamur, quam tamen tacentes premimus. Sed nisi retractatione concita tumor occultus in", + "candidate_score": 0.656481, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_12", + "bdc_text": "Quum exciperet Ulmius , incredibile id sibi videri , et pro sua pietate quasi infaustum omen aversaretur , breviter causam exposui :", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2759", + "psc_text": "Immundus est apud Deum omnis qui exaltat cor suum (Prov. XVI, 5, juxta text. Hebr. et LXX) . Audiant omnes: Quid superbis, terra et cinis (Eccli. X, 9) ? Contra hujus languoris pestem audiamus cuncti quod magistra Veritas docet dicens: Discite a me, quia mitis sum et humilis corde (Matth. XI, 29) . [Vet. XXII.] 54. Hominem superbum non esse, docet Deus humilis.---Ad hoc namque unigenitus Dei Filius formam infirmitatis nostrae suscepit, ad hoc invisibilis, non solum visibilis, sed etiam despectus apparuit, ad hoc contumeliarum ludibria, irrisionum opprobria, passionumque tormenta toleravit, ut superbum non esse hominem doceret humilis Deus. Quanta ergo humilitatis virtus est, propter quam solam veraciter edocendam is qui sine aestimatione 1141 magnus est, usque ad passionem factus est parvus? Quia enim originem perditioni nostrae superbia praebuit diaboli, instrumentum redemptionis nostrae inventa est humilitas Dei. Hostis quippe noster magnus inter omnia conditus, videri super omnia voluit elatus. Redemptor", + "candidate_score": 0.647267, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_16_18", + "bdc_text": "solum Bibliandrum minaciter iactare , librum quendam sibi esse in manibus doctrinae meae adversum , et nescio quo impetu id promiscue effutire apud omnes . Clausula tandem sermonis fuit : scribat Bibliander ut libuerit , ego responsione non dignabor .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2327", + "psc_text": "aperit, eo justas indicat, quo se eas facere qui summe justus est demonstrat. Vir ergo sanctus, et prius de locutione, et post de silentio reprehensus, quid de semetipso sentiat innotescat. Ait enim: CAPUT II. CAP. XXXIX, VERS. 34.---Qui leviter locutus sum, respondere quid possum? 2. De verbo otioso ne sancti quidem excusari possunt. Sed linguae culpas vitae meritis tegere curant.---Ac si dicat: Sermonem meum defenderem, si hunc cum rationis pondere protulissem. At postquam lingua levitate usa convincitur, quid restat nisi ut conticendo refrenetur? Sequitur: IBID.---Manum meam ponam super os meum. Usu sacri eloquii in manu operatio, in ore locutio solet intelligi. Manum ergo super os ponere est virtute boni operis culpas tegere incautae locutionis. Quis vero inveniri potest qui, quamlibet perfectus sit, de otioso tamen sermone non peccet? Jacobo attestante, qui ait: Nolite plures magistri fieri, in multis enim offendimus omnes (Jacob. III, 1) . Et rursum: Linguam nullus hominum", + "candidate_score": 0.643382, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_6_8", + "bdc_text": "Mihi vero ea suspicio nunquam in mentem venit , neque Ulmio datam a me occasionem fuisse arbitror , cur tale aliquid referret . Bis ad me accessit . Diu inter nos et libere familiariterque de rebus variis sumus loquuti .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1658", + "psc_text": "Hac enim interrogatione Paulus probatus est, qui post perceptam internam sapientiam, post aperta claustra paradisi, post ascensum tertii coeli, post supernae locutionis mysteria, adhuc dicit: Ego me non arbitror comprehendisse (Philip. III, 13) . Et rursum: Ego sum minimus apostolorum, qui non sum dignus vocari apostolus (I Cor. XV, 9) . Et rursum: Non quia sufficientes sumus aliquid cogitare a nobis, quasi ex nobis; sed sufficientia nostra ex Deo est (II Cor. III, 5) . Apertis ergo palpebris Dei interrogatus Paulus recte respondit, qui et superna secreta attigit, et tamen in humilitate cordis sublimiter stetit. Qui rursum cum secreta Dei judicia de repulsione Judaeorum et gentium vocatione discuteret, atque ad ea pervenire non posset, quasi clausis Dei palpebris interrogatus est. Sed rectum valde responsum 899 reddidit, qui Deo se in ipsa sua ignorantia scienter inclinavit, dicens: O altitudo divitiarum sapientiae et scientiae Dei, quam incomprehensibilia sunt judicia ejus, et investigabiles", + "candidate_score": 0.627771, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_21", + "bdc_text": "Quod tamen silentio apud alios tegere soleo , apud Ulmium et paucos tacendum non putavi .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_130", + "psc_text": "narraret (II Cor. XI, 13, seq.) , dum tot se pericula tolerasse coacervata persecutione describeret, et post haec usque ad tertium coelum, rursumque in paradisum raptum se esse memoraret, ubi tanta cognoscere potuisset, quanta loqui omnino non posset (Ibid. XII, 2) , erat de se adhuc fortasse admirabiliora locuturus, sed ab humana laude alta se consideratione temperans, subdit: Parco autem, ne quis me existimet supra id quod videt in me, aut audit aliquid ex me (Ibid. XII, 6) . Habebat ergo adhuc dicendum de se aliquid, qui parcit dicere; sed egit utrumque doctor egregius, ut et loquendo quae egerat discipulos instrueret, et tacendo sese intra humilitatis limitem custodiret. Nimis namque esset ingratus, si de se discipulis tota reticeret, et fortasse nimis incautus, si de se tota vel discipulis proderet. Sed mirabiliter, ut dictum est, egit utrumque, ut loquendo erudiret vitam audientium, et tacendo custodiret suam. 14. Sancti aliquando se laudant", + "candidate_score": 0.60878, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_10", + "bdc_text": "Nulla syllaba , quod sciam , mihi excidit quae sinistram opinionem iniiceret .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_581", + "psc_text": "locutionis usu pro dextro habere dicimus quod pro magno pensamus, pro sinistro vero id quod despicimus; quod Zacharias aperte insinuat, dicens: Et ostendit mihi Jesum sacerdotem magnum, stantem coram angelo Domini, et Satan stabat a dextris ejus, ut adversaretur ei (Zach. III, 1) . Qui ut patentius hoc quod praemisit ostenderet, secutus adjunxit: Et dixit Dominus ad Satan: Increpet Dominus in te, Satan, qui elegit Jerusalem. Nunquid non est iste torris erutus de igne? Et Jesus indutus erat vestibus sordidis (Ibid., 2) . Sordidis enim vestibus Jesus indutus erat, quia quamvis alienus ab omni peccato, tamen in similitudinem venit carnis peccati. Cui venienti Satan a dextris stetit. Pro magno namque Dominus Judaicum populum, et pro nihilo gentes habere videbatur. Sed postquam incarnatus apparuit, gentilitas quae pro sinistro habita fuerat credidit; Judaicus vero populus ad perfidiam declinavit. Satan ergo illi a dextris stetit, quia illum ei populum rapuit, qui dudum dilectus", + "candidate_score": 0.606514, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_21", + "bdc_text": "Quod tamen silentio apud alios tegere soleo , apud Ulmium et paucos tacendum non putavi .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_937", + "psc_text": "quod clari hominibus ostendantur. Nam saepe contingit ut sapientes viri cum se non audiri considerant, ori suo silentium indicant; sed plerumque dum conspiciunt quod iniquorum facinora ipsis tacentibus et non corripientibus crescunt, vim quamdam spiritus sui sustinent, ut in locutionem apertae correptionis erumpant. Unde propheta Jeremias cum praedicationis sibi silentium indixisset, dicens: Non recordabor ejus, neque loquar ultra in nomine illius; illico adjunxit: Et factus est in corde meo quasi ignis exaestuans, claususque in ossibus meis, et defeci, ferre non sustinens; audivi enim contumelias multorum (Jerem. XX, 9) . Pro eo enim quod se minime audiri conspexit, silentium appetiit; sed cum crescentia mala cerneret, in eodem silentio non permansit. Quia enim foris tacuit, ex taedio locutionis intus ignem pertulit de zelo charitatis. Inflammantur quippe corda justorum, cum non correpta crescere conspiciunt acta malorum, eorumque culpae se participes credunt quos in iniquitate crescere silendo permittunt. David propheta postquam sibi silentium indixerat,", + "candidate_score": 0.603345, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf010", + "work_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_De-laude-martyrii", + "max_score": 0.691276, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_22", + "bdc_text": "Hoc igitur primo testatum esse tibi velim , sicuti sancte affirmo , te adeo hostis loco a me non haberi , ut omnibus fraternae coniunctionis vinculis tibi perpetuo adstrictus manere cupiam , idque fore indubie confisus , quum te non secus ac unanimem et individuum in opere domini socium complectar .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_De-laude-martyrii_window_15", + "psc_text": "Meminisse enim debes velut quadam te foederis pactione constrictum, ex qua aut capessendae salutis sit justa conditio, aut poenae merita formidolositas, inter adversa pariter ac prospera, arma inter et tela; hincque te saecularis ambitio, inde coelestis admonet magnitudo. XI. Si salutem times perdere, scito te mori posse. Porro autem contemnenda tibi mors est, cui Christus occisus est. Ante oculos tibi, quaeso, concurrant Dominicae passionis exempla, concurrant oblata et praemia et parata discrimina, et quantam inter se habeant difficultatem res utrasque conspicito. Nec enim poteris confiteri, nisi scias quantum noceas si negaveris. Coelo martyres gaudent, veritatis inimicos ignis absumet. Paradisus Dei testibus floret, negatores gehenna complexa aeternus ignis inardescet. Et, ut de caeteris taceam, hoc nos utique magis debet hortari, quod confessio vocis unius Christi perpetua confessione servetur, sicut scriptum est: Qui me confessus fuerit in terris coram hominibus, et ego confitebor eum coram Patre meo et coram Angelis ejus (Luc.", + "candidate_score": 0.691276, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf010", + "work_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2", + "max_score": 0.690569, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_22_24", + "bdc_text": "Hoc igitur primo testatum esse tibi velim , sicuti sancte affirmo , te adeo hostis loco a me non haberi , ut omnibus fraternae coniunctionis vinculis tibi perpetuo adstrictus manere cupiam , idque fore indubie confisus , quum te non secus ac unanimem et individuum in opere domini socium complectar . Persuasum deinde tibi esse velim , nunquam me vel scripsisse vel loquutum esse , nisi et amanter et honorifice , de eo viro , qui et publice de ecclesia tam praeclare meritus est , et mihi privatim semper amicus fuit . Si qua igitur te eius rei cura pupugit , securus in posterum quiescas licet .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_465", + "psc_text": "Vos autem, fratres charissimi, pro disciplina quam de mandatis Dominicis a me semper accepistis, et secundum quod me tractante saepissime didicistis, quietem et tranquillitatem tenete, nec quisquam vestrum aliquem tumultum fratribus moveat, aut ultro se gentilibus offerat. Apprehensus enim et traditus loqui debet; siquidem in nobis Dominus positus illa hora loquatur, qui nos confiteri magis voluit quam profiteri. Quid autem de caetero nos observare conveniat antequam in me super confessione nominis Dei proconsul sententiam ferat, instruente Domino in commune disponemus. Incolumes vos, fratres charissimi, Dominus noster in Ecclesia sua permanere faciat et conservare dignetur. Ita fiat per suam misericordiam. 167 Tres epistolae quae sequuntur inter epistolas Cypriani reperiuntur in quibusdam libris antiquis. EPISTOLA CORNELII PAPAE AD CYPRIANUM. Dilectionis tuae non delectabilia et contra fidei regulam scripta suscepi, in quibus nauseas recognovi, et venena sermonum adversus catholicam per totum orbem diffusam Ecclesiam horribilibus a te superseri zizaniis non laudavi. Quae peto", + "candidate_score": 0.690569, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_22_24", + "bdc_text": "Hoc igitur primo testatum esse tibi velim , sicuti sancte affirmo , te adeo hostis loco a me non haberi , ut omnibus fraternae coniunctionis vinculis tibi perpetuo adstrictus manere cupiam , idque fore indubie confisus , quum te non secus ac unanimem et individuum in opere domini socium complectar . Persuasum deinde tibi esse velim , nunquam me vel scripsisse vel loquutum esse , nisi et amanter et honorifice , de eo viro , qui et publice de ecclesia tam praeclare meritus est , et mihi privatim semper amicus fuit . Si qua igitur te eius rei cura pupugit , securus in posterum quiescas licet .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_331", + "psc_text": "Quamquam sciam, frater charissime, episcopos plurimos, ecclesiis Dominicis in toto mundo divina dignatione praepositos, evangelicae verita tis ac Dominicae traditionis tenere rationem, nec ab eo quod Christus magister et praecepit et gessit humana et novella institutione decedere; tamen, quoniam quidam, vel ignoranter vel simpliciter, in calice Dominico sanctificando et plebi ministrando non hoc faciunt quod Jesus Christus Dominus et Deus noster, sacrificii hujus auctor et doctor fecit et docuit, religiosum pariter ac necessarium duxi has ad vos litteras facere; ut, si quis in isto errore adhuc tenetur, veritatis luce perspecta, ad radicem atque originem traditionis Dominicae revertatur. Nec nos putes, frater charissime, nostra et humana conscribere aut ultronea voluntate hoc nobis audacter assumere, cum mediocritatem nostram semper humili et verecunda moderatione teneamus. Sed quando aliquid Deo inspirante et mandante praecipitur, necesse est Domino servus fidelis obtemperet, excusatus apud omnes quod nihil sibi arroganter assumat, qui offensam Domini timere compellitur, nisi", + "candidate_score": 0.679252, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_22", + "bdc_text": "Hoc igitur primo testatum esse tibi velim , sicuti sancte affirmo , te adeo hostis loco a me non haberi , ut omnibus fraternae coniunctionis vinculis tibi perpetuo adstrictus manere cupiam , idque fore indubie confisus , quum te non secus ac unanimem et individuum in opere domini socium complectar .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_465", + "psc_text": "Vos autem, fratres charissimi, pro disciplina quam de mandatis Dominicis a me semper accepistis, et secundum quod me tractante saepissime didicistis, quietem et tranquillitatem tenete, nec quisquam vestrum aliquem tumultum fratribus moveat, aut ultro se gentilibus offerat. Apprehensus enim et traditus loqui debet; siquidem in nobis Dominus positus illa hora loquatur, qui nos confiteri magis voluit quam profiteri. Quid autem de caetero nos observare conveniat antequam in me super confessione nominis Dei proconsul sententiam ferat, instruente Domino in commune disponemus. Incolumes vos, fratres charissimi, Dominus noster in Ecclesia sua permanere faciat et conservare dignetur. Ita fiat per suam misericordiam. 167 Tres epistolae quae sequuntur inter epistolas Cypriani reperiuntur in quibusdam libris antiquis. EPISTOLA CORNELII PAPAE AD CYPRIANUM. Dilectionis tuae non delectabilia et contra fidei regulam scripta suscepi, in quibus nauseas recognovi, et venena sermonum adversus catholicam per totum orbem diffusam Ecclesiam horribilibus a te superseri zizaniis non laudavi. Quae peto", + "candidate_score": 0.672804, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_22_24", + "bdc_text": "Hoc igitur primo testatum esse tibi velim , sicuti sancte affirmo , te adeo hostis loco a me non haberi , ut omnibus fraternae coniunctionis vinculis tibi perpetuo adstrictus manere cupiam , idque fore indubie confisus , quum te non secus ac unanimem et individuum in opere domini socium complectar . Persuasum deinde tibi esse velim , nunquam me vel scripsisse vel loquutum esse , nisi et amanter et honorifice , de eo viro , qui et publice de ecclesia tam praeclare meritus est , et mihi privatim semper amicus fuit . Si qua igitur te eius rei cura pupugit , securus in posterum quiescas licet .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_405", + "psc_text": "si Christum, qui arbitrio et nutu ac praesentia sua et praepositos ipsos et Ecclesiam cum praepositis gubernat, aliquando respexeris, si de innocentia sacerdotum, non humano odio, sed divino judicio credideris, si temeritatis et superbiae atque insolentiae tuae agere vel sero poenitentiam coeperis, si Deo et Christo ejus, quibus servio et quibus puro atque immaculato ore sacrificia et in persecutione pariter et in pace indesinenter offero, plenissime satisfeceris, communicationis tuae poterimus habere rationem, manente tamen apud nos divinae censurae respectu et metu, ut prius Dominum meum consulam an tibi pacem dari et te ad communicationem Ecclesiae suae admitti sua ostensione et admonitione permittat. X. Memini enim quid jam mihi sit ostensum, immo quid sit servo obsequenti et timenti de Dominica et Divina auctoritate praeceptum; qui, inter caetera quae ostendere et revelare dignatus est, et hoc addidit: « Itaque qui Christo non credit sacerdotem facienti, et postea credere incipiet sacerdotem vindicanti. »", + "candidate_score": 0.671044, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_21_23", + "bdc_text": "Quod tamen silentio apud alios tegere soleo , apud Ulmium et paucos tacendum non putavi . Hoc igitur primo testatum esse tibi velim , sicuti sancte affirmo , te adeo hostis loco a me non haberi , ut omnibus fraternae coniunctionis vinculis tibi perpetuo adstrictus manere cupiam , idque fore indubie confisus , quum te non secus ac unanimem et individuum in opere domini socium complectar . Persuasum deinde tibi esse velim , nunquam me vel scripsisse vel loquutum esse , nisi et amanter et honorifice , de eo viro , qui et publice de ecclesia tam praeclare meritus est , et mihi privatim semper amicus fuit .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_465", + "psc_text": "Vos autem, fratres charissimi, pro disciplina quam de mandatis Dominicis a me semper accepistis, et secundum quod me tractante saepissime didicistis, quietem et tranquillitatem tenete, nec quisquam vestrum aliquem tumultum fratribus moveat, aut ultro se gentilibus offerat. Apprehensus enim et traditus loqui debet; siquidem in nobis Dominus positus illa hora loquatur, qui nos confiteri magis voluit quam profiteri. Quid autem de caetero nos observare conveniat antequam in me super confessione nominis Dei proconsul sententiam ferat, instruente Domino in commune disponemus. Incolumes vos, fratres charissimi, Dominus noster in Ecclesia sua permanere faciat et conservare dignetur. Ita fiat per suam misericordiam. 167 Tres epistolae quae sequuntur inter epistolas Cypriani reperiuntur in quibusdam libris antiquis. EPISTOLA CORNELII PAPAE AD CYPRIANUM. Dilectionis tuae non delectabilia et contra fidei regulam scripta suscepi, in quibus nauseas recognovi, et venena sermonum adversus catholicam per totum orbem diffusam Ecclesiam horribilibus a te superseri zizaniis non laudavi. Quae peto", + "candidate_score": 0.670313, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_22", + "bdc_text": "Hoc igitur primo testatum esse tibi velim , sicuti sancte affirmo , te adeo hostis loco a me non haberi , ut omnibus fraternae coniunctionis vinculis tibi perpetuo adstrictus manere cupiam , idque fore indubie confisus , quum te non secus ac unanimem et individuum in opere domini socium complectar .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_331", + "psc_text": "Quamquam sciam, frater charissime, episcopos plurimos, ecclesiis Dominicis in toto mundo divina dignatione praepositos, evangelicae verita tis ac Dominicae traditionis tenere rationem, nec ab eo quod Christus magister et praecepit et gessit humana et novella institutione decedere; tamen, quoniam quidam, vel ignoranter vel simpliciter, in calice Dominico sanctificando et plebi ministrando non hoc faciunt quod Jesus Christus Dominus et Deus noster, sacrificii hujus auctor et doctor fecit et docuit, religiosum pariter ac necessarium duxi has ad vos litteras facere; ut, si quis in isto errore adhuc tenetur, veritatis luce perspecta, ad radicem atque originem traditionis Dominicae revertatur. Nec nos putes, frater charissime, nostra et humana conscribere aut ultronea voluntate hoc nobis audacter assumere, cum mediocritatem nostram semper humili et verecunda moderatione teneamus. Sed quando aliquid Deo inspirante et mandante praecipitur, necesse est Domino servus fidelis obtemperet, excusatus apud omnes quod nihil sibi arroganter assumat, qui offensam Domini timere compellitur, nisi", + "candidate_score": 0.669431, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_15_17", + "bdc_text": "Quin etiam addidi , me ac symmystas boni consulere , quod non tam prolixe , ut erat in votis , fuissemus vestro suffragio adiuti : solum Bibliandrum minaciter iactare , librum quendam sibi esse in manibus doctrinae meae adversum , et nescio quo impetu id promiscue effutire apud omnes . Clausula tandem sermonis fuit :", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_114", + "psc_text": "Item, cum comperissem eos qui sacrilegis contactibus manus suas atque ora maculassent, vel nefandis libellis nihilominus conscientiam polluissent, exambire ad martyres passim, confessores quoque importuna et gratiosa deprecatione corrumpere, ut sine ullo discrimine atque examine singulorum darentur quotidie libellorum millia contra Evangelii legem, litteras feci quibus martyres et confessores consilio meo quantum possem ad Dominica praecepta revocarem. Item presbyteris et diaconibus non defuit sacerdotii vigor, ut quidam, minus disciplinae memores et temeraria festinatione praecipites, qui cum lapsis communicare jam coeperant, comprimerentur, intercedentibus nobis. Plebi quoque ipsi quantum potuimus animum composuimus, et ut ecclesiastica disciplina servaretur instruximus. III. Postmodum vero, cum quidam de lapsis, sive sua sponte, sive aliquo incitatore, audaci flagitatione proruerent ut pacem sibi a martyribus et confessoribus promissam extorquere violento impetu niterentur, de hoc etiam bis ad clerum litteras feci et legi eis mandavi, ut ad illorum violentiam interim quoquo genere mitigandam, si qui libello a martyribus accepto", + "candidate_score": 0.668904, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_1_3", + "bdc_text": "Quum nuper essem apud Farellum , ostensae mihi fuerunt tuae ad ipsum literae , quibus te ex gravissimo et prope lethali morbo paulatim convalescere scribebas . Eo tempore desperata erat Farelli nostri vita , ut inde reversus mortuum ubique praedicaverim . Nunc ex animo gratiae domino agendae sunt , qui nobis utrumque et ecclesiae suae restituit .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_205", + "psc_text": "debemus et reddimus quod illorum carceris tenebras litteris tuis illuminasti, quod ad illos venisti, quomodo introire potuisti, quod illorum animos sua fide et confessione robustos tuis allocutionibus litterisque recreasti, quod, felicitates eorum condignis laudibus prosecutus, accendisti ad multo ardentiorem coelestis gloriae cupiditatem, quod pronos impulisti, quod, ut credimus et optamus, victores futuros viribus tui sermonis animasti; ut, quamquam hoc totum de fide confitentium et de divina indulgentia venire videatur, tamen in martyrio suo tibi ex aliquo debitores facti esse videantur. Sed, ut ad id unde digressus sermo videbatur esse rursus revertatur, quales litteras in Siciliam quoque miserimus subjectas habebis: quamquam nobis differendae hujus rei necessitas major incumbat, quibus, post excessum nobilissimae memoriae viri Fabiani, nondum est episcopus propter rerum et temporum difficultates constitutus, qui omnia ista moderetur et eorum qui lapsi sunt possit cum auctoritate et consilio habere rationem: quamquam nobis in tam ingenti negotio placeat quod et tu ipse", + "candidate_score": 0.657662, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Quum nuper essem apud Farellum , ostensae mihi fuerunt tuae ad ipsum literae , quibus te ex gravissimo et prope lethali morbo paulatim convalescere scribebas . Eo tempore desperata erat Farelli nostri vita , ut inde reversus mortuum ubique praedicaverim .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_205", + "psc_text": "debemus et reddimus quod illorum carceris tenebras litteris tuis illuminasti, quod ad illos venisti, quomodo introire potuisti, quod illorum animos sua fide et confessione robustos tuis allocutionibus litterisque recreasti, quod, felicitates eorum condignis laudibus prosecutus, accendisti ad multo ardentiorem coelestis gloriae cupiditatem, quod pronos impulisti, quod, ut credimus et optamus, victores futuros viribus tui sermonis animasti; ut, quamquam hoc totum de fide confitentium et de divina indulgentia venire videatur, tamen in martyrio suo tibi ex aliquo debitores facti esse videantur. Sed, ut ad id unde digressus sermo videbatur esse rursus revertatur, quales litteras in Siciliam quoque miserimus subjectas habebis: quamquam nobis differendae hujus rei necessitas major incumbat, quibus, post excessum nobilissimae memoriae viri Fabiani, nondum est episcopus propter rerum et temporum difficultates constitutus, qui omnia ista moderetur et eorum qui lapsi sunt possit cum auctoritate et consilio habere rationem: quamquam nobis in tam ingenti negotio placeat quod et tu ipse", + "candidate_score": 0.625717, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Quum nuper essem apud Farellum , ostensae mihi fuerunt tuae ad ipsum literae , quibus te ex gravissimo et prope lethali morbo paulatim convalescere scribebas . Eo tempore desperata erat Farelli nostri vita , ut inde reversus mortuum ubique praedicaverim .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_475", + "psc_text": "lacrymas ejus pugnant lacrymae tuae, et amor tuus amori ejus non convenit. Fletus ejus non habet parem. Ille nolebat reddere laboribus quem dilexerat, et tu amare te credis cui laborum volebas adhuc restare tormenta? Caeterum, si putas eum mortuum Lazarum doluisse, ante non permisisset exire qui repellere poterat mortem, aut certe non fleret qui mortuum resuscitandi postmodum habuerat potestatem. Unde apparet eum sola ea causa fuisse commotum, quod ad hostilem vitam charissimum suum revocare denuo propter credituros aliquos vel confundendos incredulos urgebatur. Denique sic subsecutus est Dominus dicens: Ergo, Pater, ut credant quia tu me misisti, ait clara voce: Lazare, prodi foras (Joan. XI, 43) . Et factum est. Gaudere ergo debes unde ille coactus est flere, ne videaris dormientis felicitatibus invidere. Ab alieno mundo ad proprium transivit, transivit ad Dominum, et de hostili patria ad paternam patriam migravit ad coelum, dicente Apostolo: Scimus, inquit, quoniam, si terrena domus nostra", + "candidate_score": 0.623268, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_1", + "bdc_text": "Quum nuper essem apud Farellum , ostensae mihi fuerunt tuae ad ipsum literae , quibus te ex gravissimo et prope lethali morbo paulatim convalescere scribebas .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_134", + "psc_text": "abs te de carcere ad me esse venturum sciebas, de salute tua vel quid penes te agatur mihi non significaveris. Sed hoc solet contingere servis Dei, maxime eis qui in confessione Christi sunt constituti. Scio enim quoniam unusquisque jam quae sunt saeculi non attendit, quoniam coronam coelestem sperat. Ego enim dixi fortasse oblitum te esse mihi scribere. Nam, ut tibi quoque de infimo tuus vel frater dicar, si fuero dignus Celerinus audire, tamen cum essem et ego in tam florida confessione, fratres meos vetustissimos memorabam, et eos litteris meis memoravi charitatem pristinam eorum penes me meosque nunc esse. Peto tamen, charissime, a Domino ut, si ante cruore illo sancto laveris, si prius passus fueris pro nomine Domini nostri Jesu Christi quam litterae meae te in hoc mundo apprehendant, 29 vel nunc si apprehenderint, mihi ad haec rescribas. Sic coronet te cujus nomen confessus es. Credo enim quoniam, etsi in hoc", + "candidate_score": 0.615137, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "034_Augustinus-Hipponensis_Speculum-de-Scriptura-sacra", + "max_score": 0.689064, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_22", + "bdc_text": "Hoc igitur primo testatum esse tibi velim , sicuti sancte affirmo , te adeo hostis loco a me non haberi , ut omnibus fraternae coniunctionis vinculis tibi perpetuo adstrictus manere cupiam , idque fore indubie confisus , quum te non secus ac unanimem et individuum in opere domini socium complectar .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_Speculum-de-Scriptura-sacra_window_534", + "psc_text": "Scitis enim quae praecepta dederimus vobis per Dominum Jesum. Haec est enim voluntas Dei, sanctificatio vestra, ut abstineatis vos a fornicatione; ut sciat unusquisque vestrum suum vas possidere in sanctificatione et honore, non in passione desiderii, sicut et gentes quae ignorant Deum; et ne quis supergrediatur, neque circumveniat in negotio fratrem suum: quoniam vindex est Deus de his omnibus, sicut praediximus vobis, et testificati sumus. Non enim vocavit nos Deus in immunditiam, sed in sanctificationem. Itaque qui haec spernit, non hominem spernit, sed Deum: qui etiam dedit Spiritum suum sanctum in vobis. De charitate autem fraternitatis non necesse habemus scribere vobis: ipsi enim vos a Deo didicistis ut diligatis invicem. Etenim facitis illud in omnes fratres in universa Macedonia. Rogamus autem vos, fratres, ut abundetis magis; et operam detis, ut quieti sitis; et ut vestrum negotium agatis, et operemini manibus vestris, sicut praecepimus vobis: ut honeste ambuletis ad eos qui", + "candidate_score": 0.689064, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_22_24", + "bdc_text": "Hoc igitur primo testatum esse tibi velim , sicuti sancte affirmo , te adeo hostis loco a me non haberi , ut omnibus fraternae coniunctionis vinculis tibi perpetuo adstrictus manere cupiam , idque fore indubie confisus , quum te non secus ac unanimem et individuum in opere domini socium complectar . Persuasum deinde tibi esse velim , nunquam me vel scripsisse vel loquutum esse , nisi et amanter et honorifice , de eo viro , qui et publice de ecclesia tam praeclare meritus est , et mihi privatim semper amicus fuit . Si qua igitur te eius rei cura pupugit , securus in posterum quiescas licet .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_Speculum-de-Scriptura-sacra_window_534", + "psc_text": "Scitis enim quae praecepta dederimus vobis per Dominum Jesum. Haec est enim voluntas Dei, sanctificatio vestra, ut abstineatis vos a fornicatione; ut sciat unusquisque vestrum suum vas possidere in sanctificatione et honore, non in passione desiderii, sicut et gentes quae ignorant Deum; et ne quis supergrediatur, neque circumveniat in negotio fratrem suum: quoniam vindex est Deus de his omnibus, sicut praediximus vobis, et testificati sumus. Non enim vocavit nos Deus in immunditiam, sed in sanctificationem. Itaque qui haec spernit, non hominem spernit, sed Deum: qui etiam dedit Spiritum suum sanctum in vobis. De charitate autem fraternitatis non necesse habemus scribere vobis: ipsi enim vos a Deo didicistis ut diligatis invicem. Etenim facitis illud in omnes fratres in universa Macedonia. Rogamus autem vos, fratres, ut abundetis magis; et operam detis, ut quieti sitis; et ut vestrum negotium agatis, et operemini manibus vestris, sicut praecepimus vobis: ut honeste ambuletis ad eos qui", + "candidate_score": 0.686965, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_22", + "bdc_text": "Hoc igitur primo testatum esse tibi velim , sicuti sancte affirmo , te adeo hostis loco a me non haberi , ut omnibus fraternae coniunctionis vinculis tibi perpetuo adstrictus manere cupiam , idque fore indubie confisus , quum te non secus ac unanimem et individuum in opere domini socium complectar .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_Speculum-de-Scriptura-sacra_window_449", + "psc_text": "Non enim est distinctio Judaei et Graeci. Nam idem Dominus omnium, dives in omnes qui invocant illum. Omnis enim quicumque invocaverit nomen Domini, salvus erit. Et alio loco [XI.]: Tu autem fide sta: noli altum sapere, sed time. Si enim Deus naturalibus ramis non pepercit, ne forte nec tibi parcat. Vide ergo bonitatem et severitatem Dei: in eos quidem qui ceciderunt, severitatem; in te autem bonitatem, si permanseris in bonitate. Et paulo post [XII.]: Obsecro itaque vos, fratres, per misericordiam Dei, ut exhibeatis corpora vestra hostiam viventem, sanctam, Deo placentem, rationabile obsequium vestrum. Et nolite conformari huic saeculo; sed reformamini in novitate sensus vestri: ut probetis quae sit voluntas Dei bona, et placens, et perfecta. Dico enim per gratiam quae data est mihi, omnibus qui sunt inter vos, non plus sapere quam oportet sapere, sed sapere ad sobrietatem, unicuique sicut Deus divisit mensuram fidei. Sicut enim in uno corpore multa", + "candidate_score": 0.660356, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_22", + "bdc_text": "Hoc igitur primo testatum esse tibi velim , sicuti sancte affirmo , te adeo hostis loco a me non haberi , ut omnibus fraternae coniunctionis vinculis tibi perpetuo adstrictus manere cupiam , idque fore indubie confisus , quum te non secus ac unanimem et individuum in opere domini socium complectar .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_Speculum-de-Scriptura-sacra_window_459", + "psc_text": "Deus autem patientiae et solatii det vobis idipsum sapere in alterutrum secundum Jesum Christum, ut unanimes uno ore honorificetis Deum et Patrem Domini nostri Jesu Christi. Propter quod suscipite invicem, sicut et Christus suscepit vos in honorem Dei. Et aliquanto post: Probaverunt enim Macedonia et Achaia collationem aliquam facere in pauperes sanctorum, qui sunt in Jerusalem. Placuit enim eis, et debitores sunt eorum. Nam si spiritualium eorum participes facti sunt Gentiles, debent et in carnalibus ministrare eis. Et post paucos versus: Obsecro igitur vos, fratres, per Dominum nostrum Jesum Christum, et per charitatem Spiritus, ut ad juvetis me in orationibus pro me ad Deum. Et paulo post [XVI.]: Rogo autem vos, fratres, ut observetis eos qui dissensiones et offendicula, praeter doctrinam quam vos didicistis, faciunt; et declinate ab eis. Hujusmodi enim Christo Domino nostro non serviunt, sed suo ventri, et per dulces sermones et benedictiones seducunt corda innocentium. Vestra enim", + "candidate_score": 0.658406, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_14", + "bdc_text": "quum certum a vobis subsidium mihi promitterem , spei meae non respondisse successum , tamen fraternam inter nos amicitiam constare illaesam , nec certe ullum alienationis signum a vobis fuisse datum .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_Speculum-de-Scriptura-sacra_window_534", + "psc_text": "Scitis enim quae praecepta dederimus vobis per Dominum Jesum. Haec est enim voluntas Dei, sanctificatio vestra, ut abstineatis vos a fornicatione; ut sciat unusquisque vestrum suum vas possidere in sanctificatione et honore, non in passione desiderii, sicut et gentes quae ignorant Deum; et ne quis supergrediatur, neque circumveniat in negotio fratrem suum: quoniam vindex est Deus de his omnibus, sicut praediximus vobis, et testificati sumus. Non enim vocavit nos Deus in immunditiam, sed in sanctificationem. Itaque qui haec spernit, non hominem spernit, sed Deum: qui etiam dedit Spiritum suum sanctum in vobis. De charitate autem fraternitatis non necesse habemus scribere vobis: ipsi enim vos a Deo didicistis ut diligatis invicem. Etenim facitis illud in omnes fratres in universa Macedonia. Rogamus autem vos, fratres, ut abundetis magis; et operam detis, ut quieti sitis; et ut vestrum negotium agatis, et operemini manibus vestris, sicut praecepimus vobis: ut honeste ambuletis ad eos qui", + "candidate_score": 0.617453, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "054_Leo-I_Epistolae", + "max_score": 0.681792, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_22_24", + "bdc_text": "Hoc igitur primo testatum esse tibi velim , sicuti sancte affirmo , te adeo hostis loco a me non haberi , ut omnibus fraternae coniunctionis vinculis tibi perpetuo adstrictus manere cupiam , idque fore indubie confisus , quum te non secus ac unanimem et individuum in opere domini socium complectar . Persuasum deinde tibi esse velim , nunquam me vel scripsisse vel loquutum esse , nisi et amanter et honorifice , de eo viro , qui et publice de ecclesia tam praeclare meritus est , et mihi privatim semper amicus fuit . Si qua igitur te eius rei cura pupugit , securus in posterum quiescas licet .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1147", + "psc_text": "Domino esse reparatum. Ac si quid adversum tanti operis consummationem de contrario spiritu sentitur oboriri, necesse est ut ad vestrae revocetur pietatis auxilium, quod ad custodiam catholicae veritatis divina providentia praeparavit: ut cum potestatis vestrae sit scandala etiam in longinquo nata resecare, multo magis ea quae sub vestris audent oculis surgere, non sinatis accrescere. Anatolii episcopi ordinationem, sicut scientia Dei testis est, suspectam (quod fatendum est) mihi fecerant consecrationis ejus auctores, nec dissimilem ab eligentibus arbitrabar electum; secutumque est ut cum communionem apostolicae sedis expeteret, diu dandis ad eum pacis epistolis abstinerem. Sed cum illi pietatis vestrae testimonium 1186 suffragaretur, et de fide atque unanimitate ejus optanda quaeque et placitura promitteret, professionem ejus ita credidi esse sinceram, ut tamen, qua observantia se agere deberet, non desinerem commonere, sedulo ipsi ac diligenter inculcans, ut de persecutoribus beatae memoriae Flaviani neminem auderet in suo habere consortio, et Eutychis haeretici sectatores tamquam inimicos", + "candidate_score": 0.681792, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_3_5", + "bdc_text": "Nunc ex animo gratiae domino agendae sunt , qui nobis utrumque et ecclesiae suae restituit . Nec minus gratae fuerunt tuae literae , quas triduo ante accepi sanitatis tuae testes . Quanquam , ut verum fatear , pleniore gaudio perfusus essem ex earum lectione , nisi legissem eo consilio scriptas esse , ne quid de te hostile suspicarer .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1291", + "psc_text": "honore ecclesiastico nobis est restitutus: omne quod episcopi nostri est modeste faciens ipse responsum. Andreas autem, qui non provectus a nobis, sed gradu faciente archidiaconi dignitate fuerat honoratus, ab Ecclesia separatus est, cum his qui contra sanctae memoriae patrem nostrum atque episcopum fuerant Flavianum; qui etiam partis antea perfidissimi fuerant Eutychetis; quamvis excusationibus plurimis et subscriptionibus propriis, quas epistolae 1263 sanctitatis vestrae subdiderant, jam viderentur satisfecisse praeteritis, eo usque quamdiu quod vobis placitum super istis fuerit ordinatum. CAP. III. Considerans ergo beatitudo vestra quam nostrae conjunctio charitatis ipsi Domino Christo, qui pax nostra consistit, grata futura sit, et quantum fidelissimi principis animus exsultabit, et quam pariter universa plebs Dei et Ecclesiae Christi procul ab omni discordia liberae permanebunt, litteris suis nos laetificare dignetur, quibus illo perfici valeamus affectu, quem prudentissimis vestris insitum copiose jam novimus vigere praecordiis: ut perceptis alacriter vestrae sanctitatis epistolis, et gratias agamus Domino Deo nostro Christo,", + "candidate_score": 0.67151, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_13_15", + "bdc_text": "nos hic ab homine improbo et perfido fuisse vexatos : quum certum a vobis subsidium mihi promitterem , spei meae non respondisse successum , tamen fraternam inter nos amicitiam constare illaesam , nec certe ullum alienationis signum a vobis fuisse datum . Quin etiam addidi , me ac symmystas boni consulere , quod non tam prolixe , ut erat in votis , fuissemus vestro suffragio adiuti :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_530", + "psc_text": "μὴ Εὐτυχὴς ὀρθῶς, ἤτ ὀὖν ἀνεκτῶς ὑπολάβῃ ῥηθέν· ἐπειδήπερ ἐξ οὐδεμίας ἡμῶν ἐπεστόμισται ψήφου, τὴν τῆν σῆς ἀγάπης ὑπομιυνήσκομεν ἀκρίβειαν, ἀδελφὲ τιμιώτατε, ἵνα, εἰ διὰ τῶν τοῦ Θεοῦ οἰκτιρμῶν εἰς ἀπολογίαν περιΐσταται τὰ τοῦ πράγματος, ἡ ἀγνωσία τοῦ ἀμαθοῦς ἀνθρώπου καὶ ἀπὸ ταύτης τῆς φθορᾶς κατὰ τὴν οἰκείαν 836 διάνοιαν καθαρθῇ. Ὅς τις μὲν οὖν, ὡς ἡ τάκις τῶν πεπραγμένων δηλοῖ, καλῶς ἀναχωρεῖν ἦν ἀρξάμενος ἀπὸ τῆς ἰδίας ἐνστάσεως, ὁπηνίκα τῇ ὑμῶν ἀποφάσει συνεχόμενος, ὡμολόγει λέγειν ἑαυτὸν, ὃ πρότερον οὐκ εἰρήκει, καὶ ταύτῃ ἐφησυχάζειν τῇ πίστει, ἧς ἐτύγχανε πρώην ἀλλότριος. Ἀλλ' ὁπότε ἐν τῷ ἀναθεματιστέῳ ἀσεβεῖ δόγματι συναινεῖν οὐκ ἠβούλετο, ἔγνω αὐτὸν ἡ ὑμῶν ἀδελφότης, ἐν τῇ οἰκείᾳ διαμένοντα κακοδοξίᾳ. καὶ ἄξιον εἶναι τοῦ δέχεσθαι τὴν κρίσιν τῆς καθαιρέσεως· ἐφ' ᾧπερ, εἰ πιστῶς, καὶ συμφερόντως ἀλγεῖ, καὶ εἰ βράδιον γοῦν, ὅμως ἐπιγινώσκει, ὅπως εἰς δέον ἡ τῶν ἐπισκόπων ἐπ' αὐτῷ αὐθεντία κεκίνηται· ἢ εἰ πρὸς τὸ τέλειον τῆς ἀπολογίας ἴδοι,", + "candidate_score": 0.659367, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_14", + "bdc_text": "quum certum a vobis subsidium mihi promitterem , spei meae non respondisse successum , tamen fraternam inter nos amicitiam constare illaesam , nec certe ullum alienationis signum a vobis fuisse datum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1268", + "psc_text": "statu Ecclesiarum et pace omnium sacerdotum, spiritu tam Christiano quam regio in tantum videmus esse sollicitos, ut interventionum vestrarum pro his quos deviare cognoscitis commodetis adhortando me vestris epistolis, ut coepiscopo meo Anatolio animi mei gratiam fraterna charitate restituam, quam illi et amabiliter, ut meministis, impendi, et praebere semper opto; si tamen, ut hortatus ante sum, ab ea quae illum praegravavit ambitione descisceret, et eos qui ipsum obfuscabant in suo consortio non haberet. Sed ad epistolas meas pia affectione transmissas hactenus respondere nihil voluit, et cum de persona Aetii, vel Andreae, qui illi fuerat substitutus, ea secuta sint quae debeant improbari, non otiosum est quod de his quae maxime fuerant curanda reticetur. Praeceptioni itaque pietatis vestrae parere volueram, et litteras dare ad episcopum supradictum, si priores, quas ad illum direxi, vel effectu rerum, vel scriptis ipsius proficere aliquid probavissem. At cum nihil de ambitionis poenitudine voluerit profiteri, nihilque ad haec", + "candidate_score": 0.623243, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae", + "max_score": 0.679105, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_22_24", + "bdc_text": "Hoc igitur primo testatum esse tibi velim , sicuti sancte affirmo , te adeo hostis loco a me non haberi , ut omnibus fraternae coniunctionis vinculis tibi perpetuo adstrictus manere cupiam , idque fore indubie confisus , quum te non secus ac unanimem et individuum in opere domini socium complectar . Persuasum deinde tibi esse velim , nunquam me vel scripsisse vel loquutum esse , nisi et amanter et honorifice , de eo viro , qui et publice de ecclesia tam praeclare meritus est , et mihi privatim semper amicus fuit . Si qua igitur te eius rei cura pupugit , securus in posterum quiescas licet .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.679105, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_14_16", + "bdc_text": "quum certum a vobis subsidium mihi promitterem , spei meae non respondisse successum , tamen fraternam inter nos amicitiam constare illaesam , nec certe ullum alienationis signum a vobis fuisse datum . Quin etiam addidi , me ac symmystas boni consulere , quod non tam prolixe , ut erat in votis , fuissemus vestro suffragio adiuti : solum Bibliandrum minaciter iactare , librum quendam sibi esse in manibus doctrinae meae adversum , et nescio quo impetu id promiscue effutire apud omnes .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2987", + "psc_text": "religiosum Presbyterum Saturninum tuae venerationis litteras sumpsi 1069 hoc a me magno studio quod nondum habeo flagitantis. Sed eur hoc leceris causam mihi aperuisti, quod scilicet eredas de hac re mihi consulenti jam fuisse responsum. Utinam ita esset! Absit ut te, cujus exspectationem avidissimam noverim, hujus muneris communicationem fraudarem; sed si quid credis, frater carissime, quinque ferme anni ecce evoluti sunt, ex quo in Orientem misi Librum non praesumptionis, sed consultationis meae, et adhuc rescripta non merui, quibus mihi enodaretur haec quaestio, in qua me cupis ad te certam ferre sententiam. Utrumque ego misissem, si utrumque haberem. Hoc autem quod habeo, sine altero, quod nondum habeo, cuiquam debere me jam mittere, vel edere non videtur, ne ille, qui mihi fortasse, ut desidero responsurus est, interrogationem meam disputatione operosissima elaboratam, sine sua responsione, quae adhuc desperanda non est, per manus hominum notitiamque diffundi jure succenseat, idque jactantius, quam utilius fecisse me", + "candidate_score": 0.678591, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_14_16", + "bdc_text": "quum certum a vobis subsidium mihi promitterem , spei meae non respondisse successum , tamen fraternam inter nos amicitiam constare illaesam , nec certe ullum alienationis signum a vobis fuisse datum . Quin etiam addidi , me ac symmystas boni consulere , quod non tam prolixe , ut erat in votis , fuissemus vestro suffragio adiuti : solum Bibliandrum minaciter iactare , librum quendam sibi esse in manibus doctrinae meae adversum , et nescio quo impetu id promiscue effutire apud omnes .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1521", + "psc_text": "regulam. Neque enim inimici ejus sumus, nec in aliqua re tam illum, quam paucos servos atque fugitivos, qui ejus negotii socii sunt, laesimus; sed Dei timorem et normam rigoris Evangelici familiaritati pristinae et necessitudini praetulimus [Ms. pertulimus ]. Qui cum accersitus esset ad quaestionem coram Episcopis, et omni clero negotium dicere [Ms. diceret ], et crebrius vocaretur ad causam, coepit subterfugere, et differre diem ex die: illa videlicet spe, ut multorum sermo narrabat, quod paulatim mulieris silentium redimeret. Et hoc faciens, sanctorum fratrum animos vulnerabat. Quis enim ambigit [Ms. abigit ], fiduciam bonae esse conscientiae; fugam autem, et dissimulationem, ut parcius loquar, et aperte proferam quod sentio, apud plerosque genus confessionis judicari? Praesertim cum grave ei mulier datis libellis crimen impingeret, et hoc per populos jactaretur, illum magnopere agere, ut quolibet potius genere, quam Episcoporum judicio res finem acciperet. Quae mulier, ignorante me, amicorum ejus studio, et in albo [Ms.", + "candidate_score": 0.675785, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_15_17", + "bdc_text": "Quin etiam addidi , me ac symmystas boni consulere , quod non tam prolixe , ut erat in votis , fuissemus vestro suffragio adiuti : solum Bibliandrum minaciter iactare , librum quendam sibi esse in manibus doctrinae meae adversum , et nescio quo impetu id promiscue effutire apud omnes . Clausula tandem sermonis fuit :", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1466", + "psc_text": "mentionem. Certe Apollinarii et Didymi inter se dogma contrarium est. Rapiat me ergo utraque turma diversum altrinsecus, quia magistrum utrumque confiteor. Si expedit odisse homines, et gentem aliquam detestari, miro odio adversor circumcisos. Usque hodie enim persequuntur Dominum nostrum Jesum Christum in synagogis Satanae. Objiciat mihi quispiam, cur hominem Judaeum habuerim praeceptorem? Et audet quidam proferre litteras meas ad Didymum, quasi ad Magistrum? Grande crimen discipuli, si hominem eruditum et senem magistrum dixerim. Et tamen volo inspicere ipsam Epistolam, quae tanto tempore in calumniam reservata est. Nihil praeter honorem et salutationem continet. Inepta sunt haec et frivola. Arguite potius ubi haeresim defenderim, ubi pravum Origenis dogma laudaverim. In lectione Isaiae (Cap. 6), in qua duo Seraphim clamantia describuntur, illo interpretante Filium et Spiritum Sanctum, nonne ego detestandam expositionem in duo Testamenta mutavi? Habetur liber in manibus, ante viginti annos editus. Tot opuscula mea, et maxime Commentarii, juxta opportunitatem locorum gentilem", + "candidate_score": 0.671483, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_14_16", + "bdc_text": "quum certum a vobis subsidium mihi promitterem , spei meae non respondisse successum , tamen fraternam inter nos amicitiam constare illaesam , nec certe ullum alienationis signum a vobis fuisse datum . Quin etiam addidi , me ac symmystas boni consulere , quod non tam prolixe , ut erat in votis , fuissemus vestro suffragio adiuti : solum Bibliandrum minaciter iactare , librum quendam sibi esse in manibus doctrinae meae adversum , et nescio quo impetu id promiscue effutire apud omnes .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2643", + "psc_text": "libros, subitus impetus barbarorum, de quibus tuus dicit Virgilius, lateque vagantes Barcaei (Aeneid. 4) , et sancta Scriptura de Ismahel, Contra faciem omnium fratrum suorum habitabit (Gen. 16. 12) , sic Aegypti limitem, Palaestinae, Phoenicis, Syriae percurrit ad instar torrentis cuncta secum trahens, ut vix manus eorum misericordia Christi potuerimus evadere. Quod si, juxta inclytum oratorem, silent inter arma leges (Cicero pro Milone ), quanto magis studia Scripturarum? quae et librorum multitudine, et silentio, ac librariorum sedulitate, quodque proprium 950 est, securitate et otio dictantium indigent. Duos itaque libros misi sanctae filiae meae Fabiolae, quorum exempla [al. exemplaria ] si volueris, ab ipsa poteris mutuari. Pro angustia quippe temporis alios describere non potui: quos cum legeris et vestibula videris, facilis conjectura erit, qualis ipsa sit futura domus. Sed credo in Dei misericordia, qui nos adjuvit in difficillimo principio supradicti operis, quod ipse adjuvet et in penultimis Prophetae partibus, in quibus", + "candidate_score": 0.670497, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_21_23", + "bdc_text": "Quod tamen silentio apud alios tegere soleo , apud Ulmium et paucos tacendum non putavi . Hoc igitur primo testatum esse tibi velim , sicuti sancte affirmo , te adeo hostis loco a me non haberi , ut omnibus fraternae coniunctionis vinculis tibi perpetuo adstrictus manere cupiam , idque fore indubie confisus , quum te non secus ac unanimem et individuum in opere domini socium complectar . Persuasum deinde tibi esse velim , nunquam me vel scripsisse vel loquutum esse , nisi et amanter et honorifice , de eo viro , qui et publice de ecclesia tam praeclare meritus est , et mihi privatim semper amicus fuit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.669339, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_14_16", + "bdc_text": "quum certum a vobis subsidium mihi promitterem , spei meae non respondisse successum , tamen fraternam inter nos amicitiam constare illaesam , nec certe ullum alienationis signum a vobis fuisse datum . Quin etiam addidi , me ac symmystas boni consulere , quod non tam prolixe , ut erat in votis , fuissemus vestro suffragio adiuti : solum Bibliandrum minaciter iactare , librum quendam sibi esse in manibus doctrinae meae adversum , et nescio quo impetu id promiscue effutire apud omnes .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2928", + "psc_text": "diaboli in te atque in tuos potestate admissa? in te, inquam, prorsus enim Sacerdotis gravitatem condemnat tantum nefas in ecclesia fuisse completum. Ubi provisiones tuae? ubi certe, si casus evenerant, auxilia, vel consolationes, cum plus se adhuc metuere dicant, quam conqueruntur esse perpessas? Altius censerem, si essent aliquid de hac re mecum apertius collocutae. Vide, frater, antiqui hostis insidias, et spiritu boni rectoris pervigila, ut haec, quae ad nos opinione magis quam accusatione manifesta delata sunt, vel corrigantur, vel retundantur; ne jus ecclesiasticum de labefactatis causas, eum, qui non defenderit, praestare compellat. EPISTOLA CXXXVIII. AD RIPARIUM. Riparium presbyterum, quomodo Pelagiana dogmata rejecta, illorumque disseminator veluti alter Catilina expulsus sit, et quid ei illa contigerit in re docet. 1. Christi te adversum hostes Catholicae fidei bella bellare, et tuis litteris, et multorum relatione cognovi, ventosque esse contrarios, et in perditionem mutuam fautores esse perditionis, qui defensores saeculi esse deberent: tamen scias", + "candidate_score": 0.667384, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_13_15", + "bdc_text": "nos hic ab homine improbo et perfido fuisse vexatos : quum certum a vobis subsidium mihi promitterem , spei meae non respondisse successum , tamen fraternam inter nos amicitiam constare illaesam , nec certe ullum alienationis signum a vobis fuisse datum . Quin etiam addidi , me ac symmystas boni consulere , quod non tam prolixe , ut erat in votis , fuissemus vestro suffragio adiuti :", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_66", + "psc_text": "tuum (Matth. 5. 23) . Vae mihi misero, ne dicam et tibi, qui tanto tempore, aut non obtulimus munus ad altare, aut, ira permanente sine causa, obtulimus. Quomodo in quotidiana prece unquam diximus: Dimitte nobis debita nostra, sicut et nos dimittimus debitoribus nostris (Matth. 6. 12) , animo discrepante cum verbis, oratione dissidente cum factis? Precor itaque, quod et ante annum prioribus litteris rogaveram, ut pacem, quam nobis reliquit Dominus, habeamus (Joan. 14); et meum desiderium, et tuam mentem Christus intueatur. In brevi ante tribunal ejus reconciliata, seu scissa concordia, aut praemium recuperabit, aut poenam. Quod si tu, quod procul absit, nolueris: ego liber ero. Epistola me haec mea, cum lecta fuerit, absolvet. EPISTOLA XIV. AD HELIODORUM MONACHUM. Heliodorum peregrinationis suae comitem, quem frustra conatus erat apud se in Eremo detinere propositi socium, datis litteris, quemadmodum discedenti promiserat, ad se invitat, et vitae eremiticae beatitudinem praedicat. 1. Quanto amore et", + "candidate_score": 0.664311, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_1_3", + "bdc_text": "Quum nuper essem apud Farellum , ostensae mihi fuerunt tuae ad ipsum literae , quibus te ex gravissimo et prope lethali morbo paulatim convalescere scribebas . Eo tempore desperata erat Farelli nostri vita , ut inde reversus mortuum ubique praedicaverim . Nunc ex animo gratiae domino agendae sunt , qui nobis utrumque et ecclesiae suae restituit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2151", + "psc_text": "te, ne me tanto itinere vexatum, frustra venisse patiaris. Scit enim Dominus, quod post visionem sanctorum Locorum, hanc vel maxime causam habui, ut cum tuis litteris sorori mederer ac matri. Et ego: Jamjam, inquam, quod vis faciam: nam et epistolae transmarinae sunt, et specialiter sermo dictatus, raro potest invenire quos mordeat. Te autem obsecro, ut clam sermonem hunc habeas. Cumque portaveris eum pro viatico, si auditus fuerit, laetemur pariter, si autem contemptus fuerit, quod et magis reor, ego verba perdiderim, tu itineris longitudinem. Explicit Praefatio. 2. Primum vos scire cupio soror et filia, me non idcirco scribere, quia aliquid de vobis sinistrum suspicer; sed ne caeteri suspicentur vestram me orare concordiam. Alioquin (quod absit) si peccatorum vos existimarem glutino cohaesisse, nunquam scriberem; sciremque me surdis narrare fabulam. Deinde hoc obsecro, ut si mordacius quippiam scripsero, non tam meae putetis austeritatis [al. auctoritatis ] esse, quam morbi. Putridae carnes ferro curantur", + "candidate_score": 0.653655, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_16", + "bdc_text": "solum Bibliandrum minaciter iactare , librum quendam sibi esse in manibus doctrinae meae adversum , et nescio quo impetu id promiscue effutire apud omnes .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1479", + "psc_text": "nec venena jam timebo, cum antidotum praebibero. Non mihi nocebit, si dixero: Origenes, cum in caeteris libris omnes vicerit, in Cantico canticorum ipse se vicit; nec formidabo sententiam, qua illum doctorem Ecclesiarum quondam adolescentulus nominavi. Nisi forte accusare debui, cujus rogatu [al. rogatus ] opuscula transferebam, et dicere in prologo: Hic cujus interpretor libros haereticus est, cave lector, ne legas: fuge viperam: aut si legere volueris, scito a malis hominibus et haereticis corrupta esse, quae transtuli; quanquam timere non debeas; ego enim omnia, quae vitiata fuerant, correxi. Hoc est aliis verbis dicere: ego, qui interpretor, catholicus sum; hic, quem interpretor, haereticus est. Denique et vos satis simpliciter, et ingenue, et non malitiose, parvi scilicet pendentes praecepta rhetorica, et praestigias oratorum, dum libros ejus περὶ Ἀρχῶν haereticos confitemini, et in alios crimen transferre vultis, injecistis legentibus scrupulum, ut totam auctoris vitam discuterent, et ex caeteris libris ejus conjecturam praesentis facerent quaestionis.", + "candidate_score": 0.644474, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_4_6", + "bdc_text": "Nec minus gratae fuerunt tuae literae , quas triduo ante accepi sanitatis tuae testes . Quanquam , ut verum fatear , pleniore gaudio perfusus essem ex earum lectione , nisi legissem eo consilio scriptas esse , ne quid de te hostile suspicarer . Mihi vero ea suspicio nunquam in mentem venit , neque Ulmio datam a me occasionem fuisse arbitror , cur tale aliquid referret .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2084", + "psc_text": "disputemus, ut quidquid dixerit, necesse sit approbare; nec quaerendi saltem causa, liceat aliquantulum reluctari. » 3. « Tum vero sine ullo timore offensionis tanquam in campo luditur; sed mirum si nobis non illuditur. Ego enim fateor caritati tuae solis eis Scripturarum libris, qui jam Canonici appellantur, didici hunc timorem honoremque deferre, ut nullum eorum auctorem scribendo aliquid errasse firmissime credam. At si aliquid in eis offendero 763 litteris, quod videatur contrarium veritati, nihil aliud quam vel mendosum esse codicem, vel interpretem non assecutum esse quod dictum est, vel me minime intellexisse, non ambigam. Alios autem ita lego, ut quantalibet sanctitate doctrinaque praepolleant, non ideo verum putem, quia ipsi ita senserunt; sed quia mihi vel per illos auctores Canonicos, vel probabili ratione, quod a vero non abhorreat, persuadere potuerunt. Nec te, mi frater, sentire aliquid aliter existimo: prorsus, inquam, non te arbitror, sic legi tuos libros velle, tanquam Prophetarum et [al.", + "candidate_score": 0.640642, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_10_12", + "bdc_text": "Nulla syllaba , quod sciam , mihi excidit quae sinistram opinionem iniiceret . Tantum in discessu , rogans ut vobis salutem diceret , meo nomine Bibliandrum excepi quia palam se hostem nostrum profitebatur . Quum exciperet Ulmius , incredibile id sibi videri , et pro sua pietate quasi infaustum omen aversaretur , breviter causam exposui :", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1462", + "psc_text": "homines super meo nomine jactare consueverunt; et tantum me diligunt, ut sine me haeretici esse non possint, omittam personas: rebus tantum et criminibus respondebo. Neque enim causae prodest maledicentibus remaledicere, et adversarios talione mordere, cui praecipitur malum pro malo non reddere, sed vincere in bono malum (Rom. 12; et 1. Thes. 5): saturari opprobriis, et alteram verberanti praebere maxillam (Matth. 5). 2. Quare Origenem laudaverit. --Objiciunt mihi, quare Origenem aliquando laudaverim. Ni fallor duo loca sunt, in quibus eum laudavi: Praefatiuncula ad Damasum in Homilias 523 Cantici Canticorum, et Prologus in librum Hebraicorum Nominum. Quid ibi de dogmatibus Ecclesiae dicitur? quid de Patre et Filio et Spiritu Sancto? quid de carnis resurrectione? quid de animae statu atque substantia? Simplex interpretatio, atque doctrina, simplici voce laudata est. Nihil ibi de fide, nihil de dogmatibus comprehensum est. Moralis tantum tractatur locus, et allegoriae nubilum, serena expositione discutitur. Laudavi interpretem, non dogmatisten: ingenium,", + "candidate_score": 0.638992, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_10_12", + "bdc_text": "Nulla syllaba , quod sciam , mihi excidit quae sinistram opinionem iniiceret . Tantum in discessu , rogans ut vobis salutem diceret , meo nomine Bibliandrum excepi quia palam se hostem nostrum profitebatur . Quum exciperet Ulmius , incredibile id sibi videri , et pro sua pietate quasi infaustum omen aversaretur , breviter causam exposui :", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_365", + "psc_text": "Scripturis respersa memorasti. 2. Ad quod nos, quia dictandi angustia coarctamur, breviter respondemus, sive Septuaginta Interpretes, sive Apostolos id curasse, ut quoniam prima Ecclesia ex Judaeis fuerat congregata, nihil ad credentium scandalum innovarent: sed ita ut a parvo imbiberant, traderent. Postea vero quam in universas gentes, Evangelii dilatatus est sermo, non potuisse semel suscepta mutari. Licet et illud in libris suis, quos ἐξηγητικοὺς vocant, Origenes asserat, propter vernaculum linguae uniuscujusque idioma, non posse ita apud alios sonare, ut apud suos dicta sunt; et multo melius esse non interpretata ponere, quam vim eorum interpretatione tenuare. 3. Igitur ALLELUIA exprimitur, Laudate Dominum, JA quippe apud hebraeos unum de decem Dei nominibus est. Et in illo Psalmo ubi legimus: « Laudate Dominum, quoniam bonus est Psalmus (Ps. 146. 1); apud Hebraeos legitur, ALLELUIA CHI TOB ZAMMER. 4. AMEN vero Aquila πεπιστωμένως exprimit, quod nos, fideliter, possumus dicere, ductum adverbium ex nomine fidei Amen", + "candidate_score": 0.638924, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_5_7", + "bdc_text": "Quanquam , ut verum fatear , pleniore gaudio perfusus essem ex earum lectione , nisi legissem eo consilio scriptas esse , ne quid de te hostile suspicarer . Mihi vero ea suspicio nunquam in mentem venit , neque Ulmio datam a me occasionem fuisse arbitror , cur tale aliquid referret . Bis ad me accessit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2084", + "psc_text": "disputemus, ut quidquid dixerit, necesse sit approbare; nec quaerendi saltem causa, liceat aliquantulum reluctari. » 3. « Tum vero sine ullo timore offensionis tanquam in campo luditur; sed mirum si nobis non illuditur. Ego enim fateor caritati tuae solis eis Scripturarum libris, qui jam Canonici appellantur, didici hunc timorem honoremque deferre, ut nullum eorum auctorem scribendo aliquid errasse firmissime credam. At si aliquid in eis offendero 763 litteris, quod videatur contrarium veritati, nihil aliud quam vel mendosum esse codicem, vel interpretem non assecutum esse quod dictum est, vel me minime intellexisse, non ambigam. Alios autem ita lego, ut quantalibet sanctitate doctrinaque praepolleant, non ideo verum putem, quia ipsi ita senserunt; sed quia mihi vel per illos auctores Canonicos, vel probabili ratione, quod a vero non abhorreat, persuadere potuerunt. Nec te, mi frater, sentire aliquid aliter existimo: prorsus, inquam, non te arbitror, sic legi tuos libros velle, tanquam Prophetarum et [al.", + "candidate_score": 0.638284, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Quum nuper essem apud Farellum , ostensae mihi fuerunt tuae ad ipsum literae , quibus te ex gravissimo et prope lethali morbo paulatim convalescere scribebas . Eo tempore desperata erat Farelli nostri vita , ut inde reversus mortuum ubique praedicaverim .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2151", + "psc_text": "te, ne me tanto itinere vexatum, frustra venisse patiaris. Scit enim Dominus, quod post visionem sanctorum Locorum, hanc vel maxime causam habui, ut cum tuis litteris sorori mederer ac matri. Et ego: Jamjam, inquam, quod vis faciam: nam et epistolae transmarinae sunt, et specialiter sermo dictatus, raro potest invenire quos mordeat. Te autem obsecro, ut clam sermonem hunc habeas. Cumque portaveris eum pro viatico, si auditus fuerit, laetemur pariter, si autem contemptus fuerit, quod et magis reor, ego verba perdiderim, tu itineris longitudinem. Explicit Praefatio. 2. Primum vos scire cupio soror et filia, me non idcirco scribere, quia aliquid de vobis sinistrum suspicer; sed ne caeteri suspicentur vestram me orare concordiam. Alioquin (quod absit) si peccatorum vos existimarem glutino cohaesisse, nunquam scriberem; sciremque me surdis narrare fabulam. Deinde hoc obsecro, ut si mordacius quippiam scripsero, non tam meae putetis austeritatis [al. auctoritatis ] esse, quam morbi. Putridae carnes ferro curantur", + "candidate_score": 0.635265, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_1", + "bdc_text": "Quum nuper essem apud Farellum , ostensae mihi fuerunt tuae ad ipsum literae , quibus te ex gravissimo et prope lethali morbo paulatim convalescere scribebas .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2151", + "psc_text": "te, ne me tanto itinere vexatum, frustra venisse patiaris. Scit enim Dominus, quod post visionem sanctorum Locorum, hanc vel maxime causam habui, ut cum tuis litteris sorori mederer ac matri. Et ego: Jamjam, inquam, quod vis faciam: nam et epistolae transmarinae sunt, et specialiter sermo dictatus, raro potest invenire quos mordeat. Te autem obsecro, ut clam sermonem hunc habeas. Cumque portaveris eum pro viatico, si auditus fuerit, laetemur pariter, si autem contemptus fuerit, quod et magis reor, ego verba perdiderim, tu itineris longitudinem. Explicit Praefatio. 2. Primum vos scire cupio soror et filia, me non idcirco scribere, quia aliquid de vobis sinistrum suspicer; sed ne caeteri suspicentur vestram me orare concordiam. Alioquin (quod absit) si peccatorum vos existimarem glutino cohaesisse, nunquam scriberem; sciremque me surdis narrare fabulam. Deinde hoc obsecro, ut si mordacius quippiam scripsero, non tam meae putetis austeritatis [al. auctoritatis ] esse, quam morbi. Putridae carnes ferro curantur", + "candidate_score": 0.632515, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Quum nuper essem apud Farellum , ostensae mihi fuerunt tuae ad ipsum literae , quibus te ex gravissimo et prope lethali morbo paulatim convalescere scribebas . Eo tempore desperata erat Farelli nostri vita , ut inde reversus mortuum ubique praedicaverim .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_470", + "psc_text": "67. 28) caecatur ut videat, et repentino tenebrarum horrore circumdatus, Dominum vocat, quem dudum ut hominem persequebatur. 2. Ita et nunc, mi Marcella, Blaesillam nostram vidimus ardore febrium per triginta ferme dies jugiter aestuasse: ut sciret rejiciendas delicias corporis, quod paulo post vermibus exarandum sit. Venit et ad hanc Dominus Jesus, tetigitque manum ejus, et ecce surgens ministrat ei. Redolebat aliquid negligentiae, et divitiarum fasciis colligata, in saeculi jacebat sepulcro. Sed infremuit Jesus, et conturbatus in spiritu, clamavit dicens: Blaesilla, veni foras (Joan. 11. 43 de Lazaro). Quae vocata surrexit, et egressa cum Domino vescitur. Judaei minentur [al. mirentur ], et tumeant, quaerant occidere suscitatam: soli Apostoli glorientur. Scit se vitam suam ei debere, qui reddidit. Scit se ejus amplexari pedes, cujus paulo ante judicium pertimescebat. Corpus pene jacebat exanime, et anhelos artus mors vicina quatiebat. Ubi tunc erant auxilia propinquorum? ubi verba omni inaniora fumo? Nihil tibi debet, o", + "candidate_score": 0.62483, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_11", + "bdc_text": "Tantum in discessu , rogans ut vobis salutem diceret , meo nomine Bibliandrum excepi quia palam se hostem nostrum profitebatur .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1954", + "psc_text": "O beata rerum commutatio: flevit, ut semper rideret. Despexit lacus contritos, ut fontem Dominum reperiret. Vestita cilicio est, ut nunc albis vestimentis uteretur, et diceret: Scidisti saccum meum, et induisti me laetitia (Psal. 29. 12) . Cinerem sicut panem manducabat, et potionem suam cum fletu miscebat (Psal. 101. 10), dicens: Fuerunt mihi lacrymae meae panes die ac nocte (Psal. 41. 4) , ut in aeternum pane Angelorum vesceretur et caneret: Gustate et videte, quoniam suavis est Dominus (Psal. 33. 9) . Et, Eructavit cor meum verbum bonum: dico ego opera mea Regi (Psal. 44. 1) . Et Isaiae, imo Domini per Isaiam in se cerneret verba compleri. Ecce qui serviunt mihi, manducabunt, vos autem esurietis. Ecce qui serviunt mihi, bibent, vos, autem sitietis. Ecce qui serviunt mihi, laetabuntur, vos autem confundemini. Ecce qui serviunt mihi, exultabunt in gaudio, vos autem clamabitis ob dolorem cordis, et propter contritionem spiritus ululabitis (Isai.", + "candidate_score": 0.624287, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_1", + "bdc_text": "Quum nuper essem apud Farellum , ostensae mihi fuerunt tuae ad ipsum literae , quibus te ex gravissimo et prope lethali morbo paulatim convalescere scribebas .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1993", + "psc_text": "tanquam audacem Daretem coepisse pulsari atque versari: nunc tamen eis ipsis respondebo litteris tuis, quas mihi per sanctum filium nostrum Asterium jam [al. abest jam ] mittere dignatus es, in quibus multa in me comperi tuae benevolentissimae caritatis, et rursus quaedam nonnullius a me tuae offensionis indicia. Itaque ubi mulcebar legens, ibi continuo feriebar: hoc sane vel maxime admirans, quod cum te dicas exemplaribus litterarum mearum ideo non temere putavisse credendum, ne forte, te respondente, laesus juste expostularem, quod probare ante debuisses, meum esse sermonem, et sic rescribere; postea jubeas, si mea est epistola, aperte me scribere, aut mittere exemplaria veriora, ut absque ullo rancore stomachi, in Scripturarum disputatione versemur. Quo pacto enim possumus in hac disputatione sine rancore versari, si me laedere paras? aut si non paras, quomodo ego, te non laedente, abs te laesus juste expostularem 730 quod probare ante debuisses meum esse sermonem, et sic rescribere, hoc", + "candidate_score": 0.623169, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_5", + "bdc_text": "Quanquam , ut verum fatear , pleniore gaudio perfusus essem ex earum lectione , nisi legissem eo consilio scriptas esse , ne quid de te hostile suspicarer .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2084", + "psc_text": "disputemus, ut quidquid dixerit, necesse sit approbare; nec quaerendi saltem causa, liceat aliquantulum reluctari. » 3. « Tum vero sine ullo timore offensionis tanquam in campo luditur; sed mirum si nobis non illuditur. Ego enim fateor caritati tuae solis eis Scripturarum libris, qui jam Canonici appellantur, didici hunc timorem honoremque deferre, ut nullum eorum auctorem scribendo aliquid errasse firmissime credam. At si aliquid in eis offendero 763 litteris, quod videatur contrarium veritati, nihil aliud quam vel mendosum esse codicem, vel interpretem non assecutum esse quod dictum est, vel me minime intellexisse, non ambigam. Alios autem ita lego, ut quantalibet sanctitate doctrinaque praepolleant, non ideo verum putem, quia ipsi ita senserunt; sed quia mihi vel per illos auctores Canonicos, vel probabili ratione, quod a vero non abhorreat, persuadere potuerunt. Nec te, mi frater, sentire aliquid aliter existimo: prorsus, inquam, non te arbitror, sic legi tuos libros velle, tanquam Prophetarum et [al.", + "candidate_score": 0.620068, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_1", + "bdc_text": "Quum nuper essem apud Farellum , ostensae mihi fuerunt tuae ad ipsum literae , quibus te ex gravissimo et prope lethali morbo paulatim convalescere scribebas .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1732", + "psc_text": "tuae, licet stylus et ἐπιχειρήματα tua mihi viderentur: tamen non temere exemplaribus litterarum credendum putavi; ne forte me respondente, laesus juste expostulares, quod probare ante debuissem tuum esse sermonem, et sic rescribere. Accessit ad moram sanctae et venerabilis Paulae longa infirmitas. Dum enim languenti multo tempore assideremus [al. assidemus ], pene epistolae tuae, vel ejus qui sub tuo nomine scripserat, obliti sumus, memores illius versiculi: Musica in luctu importuna narratio (Eccli. 22. 6) . Itaque si tua est epistola, aperte scribe, vel mitte exemplaria veriora: ut absque ullo rancore stomachi in Scripturarum disputatione 633 versemur: et vel nostrum emendemus errorem, vel alium frustra reprehendisse doceamus. 2. Absit autem a me, ut quidquam de libris tuae beatitutidinis attingere audeam. Sufficit enim mihi probare mea, et aliena non carpere. Caeterum optime novit prudentia tua, unumquemque in suo sensu abundare, et puerilis esse jactantiae, quod olim adolescentuli facere consueverant, accusando illustres viros, suo", + "candidate_score": 0.619855, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_5", + "bdc_text": "Quanquam , ut verum fatear , pleniore gaudio perfusus essem ex earum lectione , nisi legissem eo consilio scriptas esse , ne quid de te hostile suspicarer .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2024", + "psc_text": "omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum, interdum nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant; et non placeant inter extrancos, quae placent inter suos). » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere, utrum ea quae scripsimus, haberentur in Graecis, ut si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares: praesertim cum libere in Praefatione confessus sim, Origenis Commentarios me esse secutum, et vel mea, vel aliena dictasse; et in fine ejusdem 740 capituli, quod reprehendis, scripserim: « (Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem, debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat, quod ipse commisit). » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in Graecis legerem: sed ea expressisse quae legeram, ut", + "candidate_score": 0.617023, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_4", + "bdc_text": "Nec minus gratae fuerunt tuae literae , quas triduo ante accepi sanitatis tuae testes .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2999", + "psc_text": "aliquid sentiunt: quod pro meritis vitae prioris terrena, atque mortalia contrudantur in corpora, absit, ut sentias; huic quippe opinioni prorsus Apostolica contradicit auctoritas, dicens, Esau, et Jacob, antequam nati fuissent; nihil operatos boni, vel mali. Igitur non ex toto, sed ex parte, nobis est tua de hac re nota sententia; assertio vero ejus, id est unde doceatur verum esse, quod sentis, nos penitus latet. Propterea petiveram prioribus litteris meis, ut libellum Fidei, quem te scripsisse commemoras, eique nescio quem presbyterum fallaciter subscripsisse conquereris, mihi mittere dignareris: quod etiam nunc peto, et quid testimoniorum divinorum huic quaestioni reserandae adhibere potuisti. Dicis enim in epistola ad Caesarienses, Placuisse vobis, ut omnem veritatis approbationem etiam Judices cognoscerent 1073 saeculares, quibus ex communi deprecatione residentibus, et ad fidem universa rimantibus, id Divinitas, ut scribis, misericordiae suae infusione largita est, ut majorem affirmationem pro suis sensibus assertionemque proferrent, quam vestra circa eos mediocritas cum ingentium", + "candidate_score": 0.612589, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_7_9", + "bdc_text": "Bis ad me accessit . Diu inter nos et libere familiariterque de rebus variis sumus loquuti . Tui ac omnium vestrum facta est mentio .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3034", + "psc_text": "Adonai Dominus: Non prolongabuntur amplius omnes sermones mei, quoscumque loquar; quia loquar verbum, et faciam (Ibid. v. 28) . Sanctus David de impiis et de scelestis dicit (quorum tu pars non modica, sed princeps es) quod saeculi felicitate fruerentur et dicerent: Quomodo cognovi Deus, et si est scientia in excelso? Ecce ipsi peccatores et abundantes in saeculo obtinuerunt divitias (Psal. 72. 11. et 12) : pene lapso pede et fluctuanti vestigio causabatur, dicens: Ergo sine causa justificavi cor meum, et lavi inter innocentes manus meas (Ibid. v. 13) . Praemiserat enim, Quia aemulatus sum super iniqua agentes, pacem peccatorum videns: quia non est respectus morti [al. in morte] eorum, et solida plaga in flagella [al. flagello] eorum. In laboribus hominum non sunt, et cum hominibus non flagellabuntur. Propterea tenuit eos superbia, circumdati sunt iniquitate et impietate sua. Egredietur sicut ex adipe iniquitas eorum: transierunt in affectum cordis. Cogitaverunt, et locuti", + "candidate_score": 0.606715, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa021.opp-lat1", + "max_score": 0.678561, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_21_23", + "bdc_text": "Quod tamen silentio apud alios tegere soleo , apud Ulmium et paucos tacendum non putavi . Hoc igitur primo testatum esse tibi velim , sicuti sancte affirmo , te adeo hostis loco a me non haberi , ut omnibus fraternae coniunctionis vinculis tibi perpetuo adstrictus manere cupiam , idque fore indubie confisus , quum te non secus ac unanimem et individuum in opere domini socium complectar . Persuasum deinde tibi esse velim , nunquam me vel scripsisse vel loquutum esse , nisi et amanter et honorifice , de eo viro , qui et publice de ecclesia tam praeclare meritus est , et mihi privatim semper amicus fuit .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa021.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "LIBER PRIMVS. § 1 Noueram te quidem fama celeberrima praedicante et frequentissimis atque uenicissimis nuntiis quanta esscsesses dei gratia plenus acceperam, beatissime atque ucnerandc papa Bonifaci. sed posteaquam te etiam praesentia corporali frater meus uidit Alypius acceptusque a te benignissime ac sinccrissimesincerissime mutua miscuit dictante dilectione conloquia tecumque conuiuens et paruo licet tempore magno tibi iunctus affeetuaffectu se simul et me refudit animo tnotuo teque mihi reportauit in suo, tanto maior in me tuae sanctitatis est facta notitia quanto certior amicitia. neque enim dedignaris, qui uonnon alta sapis, quamuis altius praesidcas, esse amicus humilium et amorem rependere inpensum. quid est enim aliud amicitia, quae non aliunde quam ex amore nomen accepit et nusquam nisi in Christo fidelis est, in quo solo esse etiam sempiterna ac fclixfelix potest ? unde accepta per eumcum fratrem, per quem te familiarius didici, maiore fiducia ausus suntsum aliquid ad tuam beatitudinenibeatitudinem scribere de his rebus,", + "candidate_score": 0.678561, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_23", + "bdc_text": "Persuasum deinde tibi esse velim , nunquam me vel scripsisse vel loquutum esse , nisi et amanter et honorifice , de eo viro , qui et publice de ecclesia tam praeclare meritus est , et mihi privatim semper amicus fuit .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa021.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "LIBER PRIMVS. § 1 Noueram te quidem fama celeberrima praedicante et frequentissimis atque uenicissimis nuntiis quanta esscsesses dei gratia plenus acceperam, beatissime atque ucnerandc papa Bonifaci. sed posteaquam te etiam praesentia corporali frater meus uidit Alypius acceptusque a te benignissime ac sinccrissimesincerissime mutua miscuit dictante dilectione conloquia tecumque conuiuens et paruo licet tempore magno tibi iunctus affeetuaffectu se simul et me refudit animo tnotuo teque mihi reportauit in suo, tanto maior in me tuae sanctitatis est facta notitia quanto certior amicitia. neque enim dedignaris, qui uonnon alta sapis, quamuis altius praesidcas, esse amicus humilium et amorem rependere inpensum. quid est enim aliud amicitia, quae non aliunde quam ex amore nomen accepit et nusquam nisi in Christo fidelis est, in quo solo esse etiam sempiterna ac fclixfelix potest ? unde accepta per eumcum fratrem, per quem te familiarius didici, maiore fiducia ausus suntsum aliquid ad tuam beatitudinenibeatitudinem scribere de his rebus,", + "candidate_score": 0.659297, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_6_8", + "bdc_text": "Mihi vero ea suspicio nunquam in mentem venit , neque Ulmio datam a me occasionem fuisse arbitror , cur tale aliquid referret . Bis ad me accessit . Diu inter nos et libere familiariterque de rebus variis sumus loquuti .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa021.opp-lat1_window_89", + "psc_text": "fideliter orantibus et niisericorditermisericorditer operantibus cotidie remittantur. haec est fidei catholicae sanitas, quam sanctus ubique seminat spiritus, non prauitatis hereticae uanitas et praesumptio spiritus. § 29 Iam de cetero itaque uideamus, quemadmodum, posteaquam nobis calumniose putauit obicienda quae credimus et fingenda quae non credimus, suam ipse uel Pelagianorum fidem profiteatur. contra haec, inquit, nos cotidie disputamus et ideo nolumus praeuaricatoribm adhibere consensum, quia nos dicimus liberum arbitrium in omnibus esse naturaliter necAdae peccato pcrircperire poluissepotuisse, 2 Matth. 6, 12 5 Luc. 6, 37. 38 7 Tit. 1,6 9 I Tim. 3, 10 21 Iulianus 1 solum-uerum] pecca I ueruin 0 peccauerunt L crimiiw om.C peccato Ga.c.L cotidianę O (ę s.l.m2) 2 orationis G (s in ras.) dimitte nobis D dim. nobis deb. nostra EFGbd sicut et Lb sicut et nos dimittimus D 3 elimosinarum OGL elemosinarum B helemosinarum CD quisquam bd si V 4 decipit B 6 possit OCE 7", + "candidate_score": 0.63393, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_6_8", + "bdc_text": "Mihi vero ea suspicio nunquam in mentem venit , neque Ulmio datam a me occasionem fuisse arbitror , cur tale aliquid referret . Bis ad me accessit . Diu inter nos et libere familiariterque de rebus variis sumus loquuti .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa021.opp-lat1_window_504", + "psc_text": "mater mea', dicit is qui iustus praeceteris putabatur. quem igitur iam iustum dixerim nisi horum liberum uinculorum, quem naturae communis uiculanonteneant? ecce uir sanctus, Pelagii quoque testimouio in fide catholica probatissimus, Pelagianos negantes originale peccatum tanta manifestatione redarguit nec tamen cum Manicheis uel deum nascentium conditorem negat uel nuptias, quas deus instituit et benedixit, accusat. § 30 PclagianiPelagiani dicunt ab homine incipere meritum per liberum arbitrium, cui deus subsequens gratiae retribuat adiumentum. etiam hic cos refellat uenerandus Ambrosius dicens in Expositione Esaiae prophetae: quia humana cura sincsine diuina ope inbecilIa est ad medendum, deum auxiliatorem requirit. item in libro qui inscribitur De fuga saeculi: frequens nobis, inquit, de effugiendo saeculo isto sermo atque utinam quam facilis sermo tam cautus et sollicitus affectuslaffectus sed quod peius est, frequcnterfrequenter inrepit terrenarum inlecebra cupiditatum et uanitatum offusio mentem occupat, 4 Ps. 50, 7 9 cf. p. 559, 15 17 Ambr. Expos. Esai. 19", + "candidate_score": 0.631496, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_6", + "bdc_text": "Mihi vero ea suspicio nunquam in mentem venit , neque Ulmio datam a me occasionem fuisse arbitror , cur tale aliquid referret .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa021.opp-lat1_window_504", + "psc_text": "mater mea', dicit is qui iustus praeceteris putabatur. quem igitur iam iustum dixerim nisi horum liberum uinculorum, quem naturae communis uiculanonteneant? ecce uir sanctus, Pelagii quoque testimouio in fide catholica probatissimus, Pelagianos negantes originale peccatum tanta manifestatione redarguit nec tamen cum Manicheis uel deum nascentium conditorem negat uel nuptias, quas deus instituit et benedixit, accusat. § 30 PclagianiPelagiani dicunt ab homine incipere meritum per liberum arbitrium, cui deus subsequens gratiae retribuat adiumentum. etiam hic cos refellat uenerandus Ambrosius dicens in Expositione Esaiae prophetae: quia humana cura sincsine diuina ope inbecilIa est ad medendum, deum auxiliatorem requirit. item in libro qui inscribitur De fuga saeculi: frequens nobis, inquit, de effugiendo saeculo isto sermo atque utinam quam facilis sermo tam cautus et sollicitus affectuslaffectus sed quod peius est, frequcnterfrequenter inrepit terrenarum inlecebra cupiditatum et uanitatum offusio mentem occupat, 4 Ps. 50, 7 9 cf. p. 559, 15 17 Ambr. Expos. Esai. 19", + "candidate_score": 0.61084, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf052", + "work_id": "045_Prosper-Aquitanus_Contra-Collatorem", + "max_score": 0.678239, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_3_5", + "bdc_text": "Nunc ex animo gratiae domino agendae sunt , qui nobis utrumque et ecclesiae suae restituit . Nec minus gratae fuerunt tuae literae , quas triduo ante accepi sanitatis tuae testes . Quanquam , ut verum fatear , pleniore gaudio perfusus essem ex earum lectione , nisi legissem eo consilio scriptas esse , ne quid de te hostile suspicarer .", + "psc_chunk_id": "045_Prosper-Aquitanus_Contra-Collatorem_window_122", + "psc_text": "Dominus dederit non habentur. 50. Sic autem putasti de testimonio laudatae fidei praejudicium donis gratiae posse generari, quasi fides, ubi ostenderetur laudata, non doceretur esse donata. Laudat Apostolus Romanorum fidem, et pro hoc bono eorum agit gratias Deo, dicens: Primum quidem gratias ago Deo meo per Jesum Christum pro omnibus vobis, quia fides vestra annuntiatur in universo mundo (Rom. I, 8) . Ad Corinthios quoque simili scribit affectu, dicens: Gratias ago Deo meo semper pro vobis, in gratia Dei, quae data est vobis in Christo Jesu; quia in omnibus divites facti estis in illo, in omni verbo, et in omni scientia (I Cor. I, 4, 5) . Numquid agendo gratias Deo, credentibus sustulit laudem? aut laudando credentes, meritis negavit auctorem? De Ephesiorum etiam fide quid sentiat, audiamus: Propterea, inquit, et ego audiens fidem vestram, quae est in Domino Jesu, et dilectionem in omnes sanctos, non cesso gratias agens pro vobis,", + "candidate_score": 0.678239, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_8_10", + "bdc_text": "Diu inter nos et libere familiariterque de rebus variis sumus loquuti . Tui ac omnium vestrum facta est mentio . Nulla syllaba , quod sciam , mihi excidit quae sinistram opinionem iniiceret .", + "psc_chunk_id": "045_Prosper-Aquitanus_Contra-Collatorem_window_26", + "psc_text": "confiteri quoniam praeparatur voluntas a Domino; quo dirigendi sumus, ut utrumque vitemus? 14. Si utrumque, inquis, sequamur, nos nulli errori acquiescimus. Tu nos subdis duobus, et geminas, sicut intelligis, pravitates dividendo damnas, miscendo justificas. Hac lege, hac regula poteris praedicare, quod tam errent qui dicunt, semper esse fallendum, quam qui definiunt, nunquam esse fallendum: sed ut in neutro peccatur, utrumque sectandum; quia nec semper declinanda falsitas, nec semper negligenda sit veritas. Fallit te prorsus opinio tua: de duobus malis unum fieri bonum non potest: unam virtutem duo vitia non gignunt: unum verum duo falsa non faciunt. Quae enim merito paria sunt, non minuuntur coeundo, sed crescunt. Non itaque oportuit eos, qui bonarum voluntatum initia ex Dei asserunt inspiratione generari, ea sententia reprehendi, qua arguuntur, qui ad haec liberum arbitrium putant sibi sine ope gratiae posse sufficere. Harum enim definitionum una ab Ecclesia expugnata est, alia defensa: nec eis ullo modo", + "candidate_score": 0.605451, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "stoa0022.stoa032.opp-lat1", + "max_score": 0.677866, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_1_3", + "bdc_text": "Quum nuper essem apud Farellum , ostensae mihi fuerunt tuae ad ipsum literae , quibus te ex gravissimo et prope lethali morbo paulatim convalescere scribebas . Eo tempore desperata erat Farelli nostri vita , ut inde reversus mortuum ubique praedicaverim . Nunc ex animo gratiae domino agendae sunt , qui nobis utrumque et ecclesiae suae restituit .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa032.opp-lat1_window_146", + "psc_text": "D resurgunt cum eo quorum mors pessima, sicut scriptum est: mors peccatorum pessima. qui autem Christo commoritur et consepelitur cum illo non solum reclinatur, sed etiam resuscitatur. de quo pulchre illud conuenit dictum: uniuersum stratum uersasti in infirmitate eius, maxime si martyr sit, cuius infirmitas passione soluitur, mors resurrectione. § 8 Uidimus illum diuitem, qui indutus purpura et bysso in 665 A hoc saeculo recumbebat et epulabatur cottidie splendide, de cuius mensa quae cadebant pauper Lazarus colligebat, quemadmodum in tormentis positus in inferno se reclinare non poterat, sed uix ad Abraham non totum se, sed solos oculos erigebat rogans ut mitteret Lazarum, qui extremum digiti sui in aquam tingueret et linguam eius refrigeraret. ergo morti reclinatio non erat, nec firmamentum in plaga eius. B nihil enim prosunt flagella post mortem. § 9 et ideo Dauid dum esset in istius corporis uita, in flagella se praeparabat, ut eum dominus reciperet castigatum.", + "candidate_score": 0.677866, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_21_23", + "bdc_text": "Quod tamen silentio apud alios tegere soleo , apud Ulmium et paucos tacendum non putavi . Hoc igitur primo testatum esse tibi velim , sicuti sancte affirmo , te adeo hostis loco a me non haberi , ut omnibus fraternae coniunctionis vinculis tibi perpetuo adstrictus manere cupiam , idque fore indubie confisus , quum te non secus ac unanimem et individuum in opere domini socium complectar . Persuasum deinde tibi esse velim , nunquam me vel scripsisse vel loquutum esse , nisi et amanter et honorifice , de eo viro , qui et publice de ecclesia tam praeclare meritus est , et mihi privatim semper amicus fuit .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa032.opp-lat1_window_76", + "psc_text": "hic locus, in quo etiam sancti uix potuerunt uerae opinionis tenere uestigium. denique turbatus est et ipse Dauid, qui in superioribus dixerat: occulta sapientiae tuae manifestasti mihi. uerum tamen confirmauit se ipse C postea et perfectae rationis uiam innestig-auit. lob quoque sanctus cum tribus illis ueteribus amicis, qui ad consolandum uenerant, de ea opinione in sermone luctatus est. utriusque igitur disputationes in medium proferamus. digni sunt enim, qui nobis magisterium uiuendi adferant, quandoquidem in aduersis positi plus deo placere meruerunt. audiamus igitur utrumque suo ordine. § 2 increpuerant uehementer sanctum Iob Eliphas Themanorum rex et Baldad Saucheorum tyrannus et D Sophar Minaeorum rex, eo quod propter peccata sua tantum supplicii sustineret. infirmo etenim ingenio non aduertebant quod dominus eum temptandum dedisset, ut athleta Christi temptationibus eruditus maiore ad coronam gloria perueniret. 11 Psalm. L 8 15 Iob c. 4-87 20 Iob 2, 11 4 inbe*cilla P condicio (sit> a, fort.", + "candidate_score": 0.667133, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_1_3", + "bdc_text": "Quum nuper essem apud Farellum , ostensae mihi fuerunt tuae ad ipsum literae , quibus te ex gravissimo et prope lethali morbo paulatim convalescere scribebas . Eo tempore desperata erat Farelli nostri vita , ut inde reversus mortuum ubique praedicaverim . Nunc ex animo gratiae domino agendae sunt , qui nobis utrumque et ecclesiae suae restituit .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa032.opp-lat1_window_147", + "psc_text": "mitteret Lazarum, qui extremum digiti sui in aquam tingueret et linguam eius refrigeraret. ergo morti reclinatio non erat, nec firmamentum in plaga eius. B nihil enim prosunt flagella post mortem. § 9 et ideo Dauid dum esset in istius corporis uita, in flagella se praeparabat, ut eum dominus reciperet castigatum. considera iterum mihi sanctum Iob, qui perfusus erat ulceribus et concutiebatur omnibus membris et plenus erat totius corporis sui doloribus, glaebusglaebas terrae uulnerum suorum sanie et umore dissoluens, quemadmodum cum se in hoc corpore positus reclinare non C posset, requiem mortis inuenerit. ideoque conscius sui dixit: mors uiro requies. is igitur in plaga non motus est nec nutauit sermonis sui lubrico, qui in omnibus illis nihil peccauit labiis suis, sicut scriptura testatur, sed magis plagae suae repperit firmamentum, per quam confirmatus in 2 Psalm. XXXIII 22 II Cor. 7, 3 Rom. 6, 4 4 Psalm. XXXX 4 8 Luc. 16,", + "candidate_score": 0.666449, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_10_12", + "bdc_text": "Nulla syllaba , quod sciam , mihi excidit quae sinistram opinionem iniiceret . Tantum in discessu , rogans ut vobis salutem diceret , meo nomine Bibliandrum excepi quia palam se hostem nostrum profitebatur . Quum exciperet Ulmius , incredibile id sibi videri , et pro sua pietate quasi infaustum omen aversaretur , breviter causam exposui :", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa032.opp-lat1_window_113", + "psc_text": "mensa micas iustus ille pauper Lazarus colligebat: nonne uidetur tibi diues ille ad deum dicere: discede a me; uias tuas scire nolo. et uere nolunt scire huiusmodi uias domini; si enim uellent, cognoscerent, sed quia plenae sunt laboris, fugiuntur et declinantur a perditis. quasi ebrius itaque non recognoscit salutis auctorem. deinde conuersus ad conpotores suos manducemus inquit D et bibamus. quid prodest, si seruiamus ei? aut quae utilitas, si obaeruemusobseruemus eum? haec itaque dicit saecularium rerum abundantia temulentus, quia non continuo in saeculo scelerum merita rependuntur; supinabatur enim, quia in manibus ei ad uoluptatem omnia suppetebant, et conscius impietatis suae, cuius poena sequestrabatur, putabat 2 I Tim. 5, 11 6 Iob 21, 13 13 Luc. 16, 19-21 16 lob 21, 14 20 Esai. 22, 13 21 Iob 21, 15 4 non pr. (om. in) D 7 qua B 11 adipisti P delinquendi P (in in ras. ex i, u s.", + "candidate_score": 0.636442, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Epistolam-Joannis-ad-Parthos-tractatus-X", + "max_score": 0.67779, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_21_23", + "bdc_text": "Quod tamen silentio apud alios tegere soleo , apud Ulmium et paucos tacendum non putavi . Hoc igitur primo testatum esse tibi velim , sicuti sancte affirmo , te adeo hostis loco a me non haberi , ut omnibus fraternae coniunctionis vinculis tibi perpetuo adstrictus manere cupiam , idque fore indubie confisus , quum te non secus ac unanimem et individuum in opere domini socium complectar . Persuasum deinde tibi esse velim , nunquam me vel scripsisse vel loquutum esse , nisi et amanter et honorifice , de eo viro , qui et publice de ecclesia tam praeclare meritus est , et mihi privatim semper amicus fuit .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Epistolam-Joannis-ad-Parthos-tractatus-X_window_269", + "psc_text": "Ego male, ille bene; et quod ego bene, ab illo bene: nam a me quidquid ago male. Ista confessio firmat cor, et facit dilectionis fundamentum. Nam si opera nostra abscondere debemus bona, ne videantur ab hominibus; ubi est illa sententia Domini in eo sermone quem habuit in monte? Ubi hoc dixit, ibi et illud paulo ante dixit: Luceant opera vestra bona coram hominibus. Et non ibi cessavit, non ibi finem fecit; sed addidit, Et glorificent Patrem vestrum qui in coelis est (Matth. V, 16) . Et Apostolus quid ait? Eram autem ignotus facie Ecclesiis Judaeae, quae in Christo sunt: tantum autem audientes erant quia qui nos aliquando persequebatur, nunc evangelizat fidem quam aliquando vastabat; et in me magnificabant Deum (Galat. I, 22-24) . Videte quemadmodum et ipse, quia sic innotuit, finem non posuerit in laudem suam, sed in laudem Dei. Et quantum ad ipsum pertinet, vastator Ecclesiae, persecutor invidus, malignus,", + "candidate_score": 0.67779, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_22_24", + "bdc_text": "Hoc igitur primo testatum esse tibi velim , sicuti sancte affirmo , te adeo hostis loco a me non haberi , ut omnibus fraternae coniunctionis vinculis tibi perpetuo adstrictus manere cupiam , idque fore indubie confisus , quum te non secus ac unanimem et individuum in opere domini socium complectar . Persuasum deinde tibi esse velim , nunquam me vel scripsisse vel loquutum esse , nisi et amanter et honorifice , de eo viro , qui et publice de ecclesia tam praeclare meritus est , et mihi privatim semper amicus fuit . Si qua igitur te eius rei cura pupugit , securus in posterum quiescas licet .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Epistolam-Joannis-ad-Parthos-tractatus-X_window_269", + "psc_text": "Ego male, ille bene; et quod ego bene, ab illo bene: nam a me quidquid ago male. Ista confessio firmat cor, et facit dilectionis fundamentum. Nam si opera nostra abscondere debemus bona, ne videantur ab hominibus; ubi est illa sententia Domini in eo sermone quem habuit in monte? Ubi hoc dixit, ibi et illud paulo ante dixit: Luceant opera vestra bona coram hominibus. Et non ibi cessavit, non ibi finem fecit; sed addidit, Et glorificent Patrem vestrum qui in coelis est (Matth. V, 16) . Et Apostolus quid ait? Eram autem ignotus facie Ecclesiis Judaeae, quae in Christo sunt: tantum autem audientes erant quia qui nos aliquando persequebatur, nunc evangelizat fidem quam aliquando vastabat; et in me magnificabant Deum (Galat. I, 22-24) . Videte quemadmodum et ipse, quia sic innotuit, finem non posuerit in laudem suam, sed in laudem Dei. Et quantum ad ipsum pertinet, vastator Ecclesiae, persecutor invidus, malignus,", + "candidate_score": 0.669451, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_3_5", + "bdc_text": "Nunc ex animo gratiae domino agendae sunt , qui nobis utrumque et ecclesiae suae restituit . Nec minus gratae fuerunt tuae literae , quas triduo ante accepi sanitatis tuae testes . Quanquam , ut verum fatear , pleniore gaudio perfusus essem ex earum lectione , nisi legissem eo consilio scriptas esse , ne quid de te hostile suspicarer .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Epistolam-Joannis-ad-Parthos-tractatus-X_window_53", + "psc_text": "textum Scripturarum circumplexus est. Quidquid illarum Scripturarum est, Christum sonat; sed si aures inveniat. Et aperuit eis sensum, ut intelligerent Scripturas. Unde et nobis hoc orandum est, ut ipse sensum nostrum aperiat. 2. Quid autem ostendit Dominus scriptum de se in lege Moysi, et Prophetis, et Psalmis? quid ostendit? Ipse dicat. Breviter hoc Evangelista posuit, ut nos nossemus quid in tanta latitudine Scripturarum credere et intelligere debeamus. Certe multae sunt paginae, et multi libri, hoc habent omnes quod dixit Dominus breviter discipulis suis. Quid est hoc? Quia oportebat pati Christum, et resurgere tertia die. Habes jam de sponso, quia oportebat Christum pati et resurgere. Commendatus est nobis sponsus. De sponsa videamus quid dicat; ut tu cum cognoveris sponsum et sponsam, non sine causa ad nuptias venias. Celebratio enim nuptiarum omnis celebratio: Ecclesiae nuptiae celebrantur. Ducturus est uxorem filius regis, et ipse filius regis rex: et qui frequentant, ipsi sunt sponsa.", + "candidate_score": 0.662986, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_10_12", + "bdc_text": "Nulla syllaba , quod sciam , mihi excidit quae sinistram opinionem iniiceret . Tantum in discessu , rogans ut vobis salutem diceret , meo nomine Bibliandrum excepi quia palam se hostem nostrum profitebatur . Quum exciperet Ulmius , incredibile id sibi videri , et pro sua pietate quasi infaustum omen aversaretur , breviter causam exposui :", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Epistolam-Joannis-ad-Parthos-tractatus-X_window_205", + "psc_text": "Aut quid estis vos? Quid, nisi Ecclesia Dei, quae nota est omnibus? Et si illi placet, in illa sumus; et qui dilectione in illa manemus, ibi perseveremus, si volumus ostendere dilectionem quam habemus. Verumtamen de apostolo Paulo quid mali sensuri sumus? Ipse non diligebat fratres? Apud ipsum non erat testimonium conscientiae ejus in conspectu Dei? Non erat in Paulo radix illa charitatis, unde omnes boni fructus procedebant? Quis hoc demens dixerit? Ubi ergo invenimus petisse Apostolum et non accepisse? Ait ipse: In magnitudine revelationum ne extollar, datus est mihi stimulus carnis meae, angelus satanae, qui me colaphizet: propter quod ter Dominum rogavi ut auferret eum a me; et dixit mihi, Sufficit tibi gratia mea; nam virtus in infirmitate perficitur (II Cor. XII, 7-9) . Ecce non est exauditus, ut auferretur ab illo angelus satanae. Sed quare? Quia non ei proderat. Ergo e auditus est ad salutem, qui non est exauditus", + "candidate_score": 0.644025, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_14", + "bdc_text": "quum certum a vobis subsidium mihi promitterem , spei meae non respondisse successum , tamen fraternam inter nos amicitiam constare illaesam , nec certe ullum alienationis signum a vobis fuisse datum .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Epistolam-Joannis-ad-Parthos-tractatus-X_window_205", + "psc_text": "Aut quid estis vos? Quid, nisi Ecclesia Dei, quae nota est omnibus? Et si illi placet, in illa sumus; et qui dilectione in illa manemus, ibi perseveremus, si volumus ostendere dilectionem quam habemus. Verumtamen de apostolo Paulo quid mali sensuri sumus? Ipse non diligebat fratres? Apud ipsum non erat testimonium conscientiae ejus in conspectu Dei? Non erat in Paulo radix illa charitatis, unde omnes boni fructus procedebant? Quis hoc demens dixerit? Ubi ergo invenimus petisse Apostolum et non accepisse? Ait ipse: In magnitudine revelationum ne extollar, datus est mihi stimulus carnis meae, angelus satanae, qui me colaphizet: propter quod ter Dominum rogavi ut auferret eum a me; et dixit mihi, Sufficit tibi gratia mea; nam virtus in infirmitate perficitur (II Cor. XII, 7-9) . Ecce non est exauditus, ut auferretur ab illo angelus satanae. Sed quare? Quia non ei proderat. Ergo e auditus est ad salutem, qui non est exauditus", + "candidate_score": 0.6223, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_10", + "bdc_text": "Nulla syllaba , quod sciam , mihi excidit quae sinistram opinionem iniiceret .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Epistolam-Joannis-ad-Parthos-tractatus-X_window_196", + "psc_text": "Et quid est, Nesciat sinistra tua quid faciat dextera tua (Matth. VI, 1, 3) : nisi quia dextera, pura conscientia est; sinistra, mundi cupiditas? Multi per cupiditatem mundi multa mira faciunt; sinistra operatur, non dextra. Dextra debet operari, et nesciente sinistra, ut nec misceat se cupiditas saeculi, quando aliquid boni dilectione operamur. Et ubi hoc cognoscimus? Ante Deum es, interroga cor tuum: vide quid fecisti, et quid ibi appetisti; salutem tuam, an laudem hominum ventosam. Intus vide: nam homo judicare non potest quem videre non potest. Si persuademus cordi nostro, coram ipso persuadeamus. Quia si male sentiat cor nostrum, id est, accuset nos intus, quia non eo animo facimus quod faciendum sit; major est Deus corde nostro, et novit omnia. Cor tuum abscondis ab homine; a Deo absconde si potes. Quomodo abscondes ab eo, cui dictum est a peccatore quodam timente et confitente: Quo ibo a spiritu tuo? et a", + "candidate_score": 0.61803, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium", + "max_score": 0.677728, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_22_24", + "bdc_text": "Hoc igitur primo testatum esse tibi velim , sicuti sancte affirmo , te adeo hostis loco a me non haberi , ut omnibus fraternae coniunctionis vinculis tibi perpetuo adstrictus manere cupiam , idque fore indubie confisus , quum te non secus ac unanimem et individuum in opere domini socium complectar . Persuasum deinde tibi esse velim , nunquam me vel scripsisse vel loquutum esse , nisi et amanter et honorifice , de eo viro , qui et publice de ecclesia tam praeclare meritus est , et mihi privatim semper amicus fuit . Si qua igitur te eius rei cura pupugit , securus in posterum quiescas licet .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_1", + "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbae sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis (I Tim. VI, 17, 18); quam", + "candidate_score": 0.677728, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_23", + "bdc_text": "Persuasum deinde tibi esse velim , nunquam me vel scripsisse vel loquutum esse , nisi et amanter et honorifice , de eo viro , qui et publice de ecclesia tam praeclare meritus est , et mihi privatim semper amicus fuit .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_1", + "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbae sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis (I Tim. VI, 17, 18); quam", + "candidate_score": 0.674124, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_21_23", + "bdc_text": "Quod tamen silentio apud alios tegere soleo , apud Ulmium et paucos tacendum non putavi . Hoc igitur primo testatum esse tibi velim , sicuti sancte affirmo , te adeo hostis loco a me non haberi , ut omnibus fraternae coniunctionis vinculis tibi perpetuo adstrictus manere cupiam , idque fore indubie confisus , quum te non secus ac unanimem et individuum in opere domini socium complectar . Persuasum deinde tibi esse velim , nunquam me vel scripsisse vel loquutum esse , nisi et amanter et honorifice , de eo viro , qui et publice de ecclesia tam praeclare meritus est , et mihi privatim semper amicus fuit .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_1", + "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbae sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis (I Tim. VI, 17, 18); quam", + "candidate_score": 0.673427, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_23", + "bdc_text": "Persuasum deinde tibi esse velim , nunquam me vel scripsisse vel loquutum esse , nisi et amanter et honorifice , de eo viro , qui et publice de ecclesia tam praeclare meritus est , et mihi privatim semper amicus fuit .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.654303, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_4_6", + "bdc_text": "Nec minus gratae fuerunt tuae literae , quas triduo ante accepi sanitatis tuae testes . Quanquam , ut verum fatear , pleniore gaudio perfusus essem ex earum lectione , nisi legissem eo consilio scriptas esse , ne quid de te hostile suspicarer . Mihi vero ea suspicio nunquam in mentem venit , neque Ulmio datam a me occasionem fuisse arbitror , cur tale aliquid referret .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.640724, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_4_6", + "bdc_text": "Nec minus gratae fuerunt tuae literae , quas triduo ante accepi sanitatis tuae testes . Quanquam , ut verum fatear , pleniore gaudio perfusus essem ex earum lectione , nisi legissem eo consilio scriptas esse , ne quid de te hostile suspicarer . Mihi vero ea suspicio nunquam in mentem venit , neque Ulmio datam a me occasionem fuisse arbitror , cur tale aliquid referret .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_1", + "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbae sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis (I Tim. VI, 17, 18); quam", + "candidate_score": 0.639501, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_5", + "bdc_text": "Quanquam , ut verum fatear , pleniore gaudio perfusus essem ex earum lectione , nisi legissem eo consilio scriptas esse , ne quid de te hostile suspicarer .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_1", + "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbae sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis (I Tim. VI, 17, 18); quam", + "candidate_score": 0.613074, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1", + "max_score": 0.677608, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_22_24", + "bdc_text": "Hoc igitur primo testatum esse tibi velim , sicuti sancte affirmo , te adeo hostis loco a me non haberi , ut omnibus fraternae coniunctionis vinculis tibi perpetuo adstrictus manere cupiam , idque fore indubie confisus , quum te non secus ac unanimem et individuum in opere domini socium complectar . Persuasum deinde tibi esse velim , nunquam me vel scripsisse vel loquutum esse , nisi et amanter et honorifice , de eo viro , qui et publice de ecclesia tam praeclare meritus est , et mihi privatim semper amicus fuit . Si qua igitur te eius rei cura pupugit , securus in posterum quiescas licet .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_183", + "psc_text": "Et ego quidem in epistola mea, quam protulit, non solum ab eius laudibus temperaui, sed etiam, quantum potui, sine ullius commotione quaestionis de dei gratia recte sapere admonui. dixi eum quippe in salutatione dominum. quod epistolari more etiam non christianisChristianis quibusdam scribere solemus neque id mendaciter, quoniam omnibus ad salutem. quae in Christo est, consequendam debemus quodam modo liberam seruitutem. dixi dilectissimum, quod et nunc dico et si iratus fuerit, adhuc dicam, quoniam nisi erga eum dilectionem tenuero, illo irascente ipse mihi magis nocebo. dixi desiderantissimum, quoniam ualde cupiebam cum praesente aliquid colloqui; iam enim audieram contra gratiam, qua iustificamur, quando hinc aliqua commemoratio fieret, aperta eum contentione conari. denique litterarum ipsarum breuis 1 ubi, cum] ubicumque m. 1 F ubi cum forte m. 1 P dolore FFlVS o 3 uingeat F 4 in hoc] nichil F i h' iudi L in huiusmodi e 8 atque] uel eti§ V 9", + "candidate_score": 0.677608, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_3_5", + "bdc_text": "Nunc ex animo gratiae domino agendae sunt , qui nobis utrumque et ecclesiae suae restituit . Nec minus gratae fuerunt tuae literae , quas triduo ante accepi sanitatis tuae testes . Quanquam , ut verum fatear , pleniore gaudio perfusus essem ex earum lectione , nisi legissem eo consilio scriptas esse , ne quid de te hostile suspicarer .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_182", + "psc_text": "LU 24 literasque nostras V nostras ex uestras F potius aperimus, quam illas, ubi, cum dolorem facere timeremus, tumorem, quod nos paenitet, augebamus. si autem mihi fuerit iratus, quam inique irascatur attendat et, ut uincat iram, tandem aliquando dei postulet gratiam, quam in hoc iudicio confessus est singulis nostris actibus necessariam, ut ueram consequatur illo adiuuante uictoriam. quid enim ei prosunt tantae eius laudes in epistolis epis.coporum, quas pro se commemorandas uel etiam legendas atque allegandas putauit? quasi eum haec peruersa sentire omnes qui uehementes et quodam modo ardentes ad bonam uitam exhortationes eius audiebant facile scire potuerant. § 51 Et ego quidem in epistola mea, quam protulit, non solum ab eius laudibus temperaui, sed etiam, quantum potui, sine ullius commotione quaestionis de dei gratia recte sapere admonui. dixi eum quippe in salutatione dominum. quod epistolari more etiam non christianisChristianis quibusdam scribere solemus neque id mendaciter, quoniam omnibus ad salutem.", + "candidate_score": 0.673645, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_3_5", + "bdc_text": "Nunc ex animo gratiae domino agendae sunt , qui nobis utrumque et ecclesiae suae restituit . Nec minus gratae fuerunt tuae literae , quas triduo ante accepi sanitatis tuae testes . Quanquam , ut verum fatear , pleniore gaudio perfusus essem ex earum lectione , nisi legissem eo consilio scriptas esse , ne quid de te hostile suspicarer .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_183", + "psc_text": "Et ego quidem in epistola mea, quam protulit, non solum ab eius laudibus temperaui, sed etiam, quantum potui, sine ullius commotione quaestionis de dei gratia recte sapere admonui. dixi eum quippe in salutatione dominum. quod epistolari more etiam non christianisChristianis quibusdam scribere solemus neque id mendaciter, quoniam omnibus ad salutem. quae in Christo est, consequendam debemus quodam modo liberam seruitutem. dixi dilectissimum, quod et nunc dico et si iratus fuerit, adhuc dicam, quoniam nisi erga eum dilectionem tenuero, illo irascente ipse mihi magis nocebo. dixi desiderantissimum, quoniam ualde cupiebam cum praesente aliquid colloqui; iam enim audieram contra gratiam, qua iustificamur, quando hinc aliqua commemoratio fieret, aperta eum contentione conari. denique litterarum ipsarum breuis 1 ubi, cum] ubicumque m. 1 F ubi cum forte m. 1 P dolore FFlVS o 3 uingeat F 4 in hoc] nichil F i h' iudi L in huiusmodi e 8 atque] uel eti§ V 9", + "candidate_score": 0.669883, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_4_6", + "bdc_text": "Nec minus gratae fuerunt tuae literae , quas triduo ante accepi sanitatis tuae testes . Quanquam , ut verum fatear , pleniore gaudio perfusus essem ex earum lectione , nisi legissem eo consilio scriptas esse , ne quid de te hostile suspicarer . Mihi vero ea suspicio nunquam in mentem venit , neque Ulmio datam a me occasionem fuisse arbitror , cur tale aliquid referret .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_182", + "psc_text": "LU 24 literasque nostras V nostras ex uestras F potius aperimus, quam illas, ubi, cum dolorem facere timeremus, tumorem, quod nos paenitet, augebamus. si autem mihi fuerit iratus, quam inique irascatur attendat et, ut uincat iram, tandem aliquando dei postulet gratiam, quam in hoc iudicio confessus est singulis nostris actibus necessariam, ut ueram consequatur illo adiuuante uictoriam. quid enim ei prosunt tantae eius laudes in epistolis epis.coporum, quas pro se commemorandas uel etiam legendas atque allegandas putauit? quasi eum haec peruersa sentire omnes qui uehementes et quodam modo ardentes ad bonam uitam exhortationes eius audiebant facile scire potuerant. § 51 Et ego quidem in epistola mea, quam protulit, non solum ab eius laudibus temperaui, sed etiam, quantum potui, sine ullius commotione quaestionis de dei gratia recte sapere admonui. dixi eum quippe in salutatione dominum. quod epistolari more etiam non christianisChristianis quibusdam scribere solemus neque id mendaciter, quoniam omnibus ad salutem.", + "candidate_score": 0.651778, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_5_7", + "bdc_text": "Quanquam , ut verum fatear , pleniore gaudio perfusus essem ex earum lectione , nisi legissem eo consilio scriptas esse , ne quid de te hostile suspicarer . Mihi vero ea suspicio nunquam in mentem venit , neque Ulmio datam a me occasionem fuisse arbitror , cur tale aliquid referret . Bis ad me accessit .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_189", + "psc_text": "ex sciam m. 2 F arbitraris. et alia manu: memor nostri incolumis domino placeas, domine dilectissime et desiderantissime frater'. § 53 In ipsa quoque subscriptione quod posui, ut domino placeat, magis hoc esse significaui in eius gratia quam in sola hominis uoluntate, quando id nec hortatus sum nec praecepi nec docui, sed optaui. quemadmodum uero si hortarer aut praeciperem uel docerem, pertinere hoc et ad liberum arbitrium demonstrarem nec tamen dei gratiae derogarem, ita, quia optaui, dei quidem commendaui gratiam, non tamen arbitrium uoluntatis extinxi. ut quid ergo in hoc iudicio protulit hanc epistolam, secundum quam, si ab initio sapuisset, nullo modo fortassis licet a bonis fratribus, sed tamen peruersitate disputationum eius offensis ad episcopale iudicium uocaretur? porro autem sicut ego rationem de hac mea epistola reddidi, ita de suis, si esset necesse, redderent quorum allegauit dicentes uel quid putauerint uel quid ignorauerint uel qua ratione scripserint. proinde Pelagius, de", + "candidate_score": 0.648146, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_6_8", + "bdc_text": "Mihi vero ea suspicio nunquam in mentem venit , neque Ulmio datam a me occasionem fuisse arbitror , cur tale aliquid referret . Bis ad me accessit . Diu inter nos et libere familiariterque de rebus variis sumus loquuti .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_172", + "psc_text": "uiris Timasio et Iacobo, ubi apertissime Pelagius obiectam sibi a se ipso tamquam ab aduersario, unde iam grandi inuidia laborabat, de dei gratia quaestionem non aliter sibi soluere uisus est, nisi ut naturam cum libero arbitrio conditam dei diceret gratiam, aliquando idque tenuiter nec aperte ei coniungens uel legis adiutorium uel remissionem etiam peccatorum: tum uero sine ulla dubitatione mihi claruit, quam esset christianaeChristianae saluti uenenum illius peruersitatis inimicum. nec sic tamen operi meo, quo eundem librum refelli, Pelagii nomen inserui, facilius me existimans profuturum, si seruata amicitia adhuc eius nerecundiae parcerem, cuius litteris iam parcere non deberem. hinc est, quod nunc moleste fero, in hoc indicio dixisse illamillum quodam loco : (anathematizo illos qui sic tenent aut aliquando tenuerunt'. suffecerat dicere: qui sic tenent. ut eum crederemus esse correctum; cum uero addidit: aut aliquando tenuerunt, primum quam iniuste damnare immeritos ausus est, qui illo. quem siue aliis sine ipso", + "candidate_score": 0.644289, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_5_7", + "bdc_text": "Quanquam , ut verum fatear , pleniore gaudio perfusus essem ex earum lectione , nisi legissem eo consilio scriptas esse , ne quid de te hostile suspicarer . Mihi vero ea suspicio nunquam in mentem venit , neque Ulmio datam a me occasionem fuisse arbitror , cur tale aliquid referret . Bis ad me accessit .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_72", + "psc_text": "audisse dubitari. considerantes itaque optime nobis seruorum dei cognitam fidem de hac re non posse mentiri, restare uidebatur, ut Pelagium potius in episcopali iudicio crederemus fuisse mentitum, nisi fieri potuisse cogitaremus etiam ante annos tam multos aliquid sub eius nomine, non tamen ab illo fuisse conscriptum; neque enim isti eosdem libros ab ipso se accepisse uel quod ipsius essent ab eodem audisse dicebant. nam et mihi quidam fratres nostri nonnulla opuscula sub meo nomine - in Hispaniam uenisse dixerunt, quae quidem ab eis qui alia nostra legissent non agnoscerentur, ab aliis tamen nostra esse crederentur. § 20 Illud sane quod Pelagius suum esse confessus est, adhuc latebrosum est; sed puto quod in istorum gestorum' consequentibus partibus elucebit. ait enim: 'posse quidem hominem esse sine peccato et dei mandata custodire, si uelit. diximus; hanc enim possibilitatem deus illi dedit. non autem diximus quod inueniatur aliquis ab infantia usque ad senectam qui", + "candidate_score": 0.642654, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_5_7", + "bdc_text": "Quanquam , ut verum fatear , pleniore gaudio perfusus essem ex earum lectione , nisi legissem eo consilio scriptas esse , ne quid de te hostile suspicarer . Mihi vero ea suspicio nunquam in mentem venit , neque Ulmio datam a me occasionem fuisse arbitror , cur tale aliquid referret . Bis ad me accessit .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_172", + "psc_text": "uiris Timasio et Iacobo, ubi apertissime Pelagius obiectam sibi a se ipso tamquam ab aduersario, unde iam grandi inuidia laborabat, de dei gratia quaestionem non aliter sibi soluere uisus est, nisi ut naturam cum libero arbitrio conditam dei diceret gratiam, aliquando idque tenuiter nec aperte ei coniungens uel legis adiutorium uel remissionem etiam peccatorum: tum uero sine ulla dubitatione mihi claruit, quam esset christianaeChristianae saluti uenenum illius peruersitatis inimicum. nec sic tamen operi meo, quo eundem librum refelli, Pelagii nomen inserui, facilius me existimans profuturum, si seruata amicitia adhuc eius nerecundiae parcerem, cuius litteris iam parcere non deberem. hinc est, quod nunc moleste fero, in hoc indicio dixisse illamillum quodam loco : (anathematizo illos qui sic tenent aut aliquando tenuerunt'. suffecerat dicere: qui sic tenent. ut eum crederemus esse correctum; cum uero addidit: aut aliquando tenuerunt, primum quam iniuste damnare immeritos ausus est, qui illo. quem siue aliis sine ipso", + "candidate_score": 0.642305, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_4_6", + "bdc_text": "Nec minus gratae fuerunt tuae literae , quas triduo ante accepi sanitatis tuae testes . Quanquam , ut verum fatear , pleniore gaudio perfusus essem ex earum lectione , nisi legissem eo consilio scriptas esse , ne quid de te hostile suspicarer . Mihi vero ea suspicio nunquam in mentem venit , neque Ulmio datam a me occasionem fuisse arbitror , cur tale aliquid referret .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_189", + "psc_text": "ex sciam m. 2 F arbitraris. et alia manu: memor nostri incolumis domino placeas, domine dilectissime et desiderantissime frater'. § 53 In ipsa quoque subscriptione quod posui, ut domino placeat, magis hoc esse significaui in eius gratia quam in sola hominis uoluntate, quando id nec hortatus sum nec praecepi nec docui, sed optaui. quemadmodum uero si hortarer aut praeciperem uel docerem, pertinere hoc et ad liberum arbitrium demonstrarem nec tamen dei gratiae derogarem, ita, quia optaui, dei quidem commendaui gratiam, non tamen arbitrium uoluntatis extinxi. ut quid ergo in hoc iudicio protulit hanc epistolam, secundum quam, si ab initio sapuisset, nullo modo fortassis licet a bonis fratribus, sed tamen peruersitate disputationum eius offensis ad episcopale iudicium uocaretur? porro autem sicut ego rationem de hac mea epistola reddidi, ita de suis, si esset necesse, redderent quorum allegauit dicentes uel quid putauerint uel quid ignorauerint uel qua ratione scripserint. proinde Pelagius, de", + "candidate_score": 0.640049, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_6_8", + "bdc_text": "Mihi vero ea suspicio nunquam in mentem venit , neque Ulmio datam a me occasionem fuisse arbitror , cur tale aliquid referret . Bis ad me accessit . Diu inter nos et libere familiariterque de rebus variis sumus loquuti .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_83", + "psc_text": "condita est cum libero arbitrio' — propter hunc ergo librum ego, plurimi autem fratres propter eius disputationes, quas dicunt sibi esse notissimas, adhuc sumus de istorum uerborum eius ambiguitate solliciti, ne forte quid in ea lateat atque hoc se dixisse sine praeiudicio sui dogmatis exponat postea discipulis suis ita disserens: dixi quidem proprio labore et dei gratia posse hominem esse sine peccato, sed quam dicam gratiam optime nostis et legendo recolere potestis, quod ea sit, in qua creati sumus a deo cum libero arbitrio. atque ita dum eum credunt episcopi eam dixisse gratiam, non qua homines creati sumus, sed qua in nouam creaturam adoptati — hanc enim apertissime gratiam diuina scriptura commendat — ignorantes haereticum tamquam catholicum absoluerunt. suspectum enim me facit etiam illud, quod cum in eodem libro, cui respondi, apertissime dixerit 'Abel iustum numquam omnino peccasse', modo ait: 'non autem diximus quod inueniatur aliquis ab 6 Timasius et", + "candidate_score": 0.636409, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_6_8", + "bdc_text": "Mihi vero ea suspicio nunquam in mentem venit , neque Ulmio datam a me occasionem fuisse arbitror , cur tale aliquid referret . Bis ad me accessit . Diu inter nos et libere familiariterque de rebus variis sumus loquuti .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_82", + "psc_text": "24 huius om. pi 25 gratia II dei om. F § 22 Hanc itaque gratiam quam in catholica ecclesia notissimam nouerant episcopi crediderunt Pelagium confiteri, cum audirent eum dicere 'hominem a peccatis conuersum proprio labore et dei gratia posse esse sine peccato.' ego autem propter illum librum, quem mihi refellendum serui dei dederunt, qui discipuli eius fuerunt et. cum eundem Pelagium ualde diligerent, eius esse dixerunt, ubi hac quaestione sibi proposita, quia hoc in eo iam plurimos offenderat, quod aduersus dei gratiam loqueretur, apertissime expressit (hane se dicere dei gratiam, quod possibilitatem non peccandi natura nostra cum conderetur, accepit, quoniam condita est cum libero arbitrio' — propter hunc ergo librum ego, plurimi autem fratres propter eius disputationes, quas dicunt sibi esse notissimas, adhuc sumus de istorum uerborum eius ambiguitate solliciti, ne forte quid in ea lateat atque hoc se dixisse sine praeiudicio sui dogmatis exponat postea discipulis suis ita disserens:", + "candidate_score": 0.628792, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_6_8", + "bdc_text": "Mihi vero ea suspicio nunquam in mentem venit , neque Ulmio datam a me occasionem fuisse arbitror , cur tale aliquid referret . Bis ad me accessit . Diu inter nos et libere familiariterque de rebus variis sumus loquuti .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_120", + "psc_text": "LF 24 loquamini V loquor U uoluntate propria regi', idque exposuit 'ideo se dixisse propter liberum arbitrium, cui deus adiutor est eligenti bona\\\\ etiam hic per naturam liberi arbitrii et per doctrinam legis adiutorem dixerit. cum enim recte anathematizauerit eos qui dicunt gratiam dei et adiutorium non ad singulos actus dari, sed in libero arbitrio esse uel in lege ac doctrina, profecto dei gratia uel adiutorium ad singulos actus datur excepto libero arbitrio uel lege atque doctrina, ac per hoc per singulos actus a deo regimur, quando recte agimus, nec frustra orantes dicimus: itinera mea dirige secundum uerbum tuum, ne dominetur mihi omnis iniqutas. § 32 Sed quod ista sequitur, me rursus sollicitat. cum enim de quinto capitulo libri Caelestii huic fuisset obiectum, quod affirment unumquemque hominem omnes uirtutes posse habere et gratias et auferant diuersitatem gratiarum, quam apostolus docet, Pelagius respondit: 'dictum est a nobis, sed maligne et imperite", + "candidate_score": 0.627873, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_6", + "bdc_text": "Mihi vero ea suspicio nunquam in mentem venit , neque Ulmio datam a me occasionem fuisse arbitror , cur tale aliquid referret .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_172", + "psc_text": "uiris Timasio et Iacobo, ubi apertissime Pelagius obiectam sibi a se ipso tamquam ab aduersario, unde iam grandi inuidia laborabat, de dei gratia quaestionem non aliter sibi soluere uisus est, nisi ut naturam cum libero arbitrio conditam dei diceret gratiam, aliquando idque tenuiter nec aperte ei coniungens uel legis adiutorium uel remissionem etiam peccatorum: tum uero sine ulla dubitatione mihi claruit, quam esset christianaeChristianae saluti uenenum illius peruersitatis inimicum. nec sic tamen operi meo, quo eundem librum refelli, Pelagii nomen inserui, facilius me existimans profuturum, si seruata amicitia adhuc eius nerecundiae parcerem, cuius litteris iam parcere non deberem. hinc est, quod nunc moleste fero, in hoc indicio dixisse illamillum quodam loco : (anathematizo illos qui sic tenent aut aliquando tenuerunt'. suffecerat dicere: qui sic tenent. ut eum crederemus esse correctum; cum uero addidit: aut aliquando tenuerunt, primum quam iniuste damnare immeritos ausus est, qui illo. quem siue aliis sine ipso", + "candidate_score": 0.625931, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1838_sent_18", + "bdc_text": "scribat Bibliander ut libuerit , ego responsione non dignabor .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_4", + "psc_text": "suis posuerit, sed quid de his in praesenti examinatione responderit. alia est enim causa fidei non sanae, alia locutionis incautae. denique in his, quae de libello, quem dederunt sancti fratres et coepiscopi nostri Galli Heros et Lazarus, qui propter grauem — sicut postea probabilius comperimus — unius eorum aegritudinem praesentes esse minime potuerunt, recitata sunt obiecta Pelagio, illud est primum, quod in libro suo quodam scribit