diff --git "a/1/1855.json" "b/1/1855.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/1/1855.json" @@ -0,0 +1,1738 @@ +{ + "letter_id": "1855", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/1855", + "dominant_topic": 2, + "topic_dist": [ + 0.048177, + 0.045801, + 0.066661, + 0.048789, + 0.052484, + 0.04392, + 0.055661, + 0.044364, + 0.048228, + 0.051203, + 0.05656, + 0.055398, + 0.045741, + 0.047852, + 0.042181, + 0.040031, + 0.053741, + 0.051502, + 0.047242, + 0.054465 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "077_Gregorius-I_Epistolae", + "max_score": 0.699343, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_5_7", + "bdc_text": "Curabo tamen , si ulla ratione fieri potest , ut liber tam necessarius atque tantopere a doctissimis hinc inde viris desideratus ad proximas nundinas Francfordianas apud nos excudatur in quarto , quo multo viliori precio a quovis comparari possit . Libros , quos tuo nomine per Petrum Mechlingensem ante menses permultos ex Argentina vocari curaveram , nescio qua hominis ossitantia nondum habere potui , qui nunc hoc nunc aliud praetendit , quo moram excuset , cum tamen pro[m]pta pecunia omnia solvam . Tuas praeterea ad Myconium piae memoriae epistolas sexies ab herede Iacobo petii , qui non quidem denegavit , sed nihil dedit tamen hactenus ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_766", + "psc_text": "In hac tamen causa mitescere 760 minime debuisti, etiamsi tibi quilibet saecularis judex adversarius potuisset existere. Possessiones praeterea Archelai medici dilectio tua rationabiliter tueatur, ut ab aliquibus injuste eum minime gravari permittat. EPISTOLA XXXIII. AD GAUDENTIUM EPISCOPUM. Capuanis clericis Neapoli ministrantibus quartam distribuat. Archidiacono inopi restituat solidos decem. Gregorius Gaudentio episcopo Nolano. Qui ecclesiasticis famulantur obsequiis, ecclesiastica, ut possibilitas exigit, debent adipisci subsidia. Proinde fraternitatem tuam praesentibus hortamur affatibus ut clericis Capuanae Ecclesiae, qui in civitate Neapolitana consistunt, quartam in presbyterium eorum de hoc quod ante dictae Ecclesiae singulis annis accesserit juxta antiquam consuetudinem distribuere secundum personarum studeat qualitatem, quatenus aliquod stipendiorum habentes solatium, ministerium officiumque suum circa eamdem Ecclesiam devotiori mente provocentur impendere. Praeterea decem solidos, quos Rustico archidiacono suo Fuscus quondam episcopus suprascriptae Ecclesiae abstulit, fraternitas tua omni cessante ambiguitate restituat, quia in tantam dicitur eum pauperiem pervenisse, ut conferendum illi potius esset quam aliquid ab eo auferendum.", + "candidate_score": 0.699343, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_6_8", + "bdc_text": "Libros , quos tuo nomine per Petrum Mechlingensem ante menses permultos ex Argentina vocari curaveram , nescio qua hominis ossitantia nondum habere potui , qui nunc hoc nunc aliud praetendit , quo moram excuset , cum tamen pro[m]pta pecunia omnia solvam . Tuas praeterea ad Myconium piae memoriae epistolas sexies ab herede Iacobo petii , qui non quidem denegavit , sed nihil dedit tamen hactenus ; attamen cum iam abitum in Galliam paret , antequam discedat , fasciculum ad me missurum sancte est pollicitus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_768", + "psc_text": "qui pro suis excessibus a dilectissimo filio nostro diacono 761 Petro, tunc autem subdiacono et rectore patrimonii nostri, est in poenitentia deputatus, juris Ecclesiae suae famulum esse perhibet, eumque sibi cum rebus suis postulat debere restitui. Necesse est ergo ut dilectio tua studiose perquirat. Et si ita verum esse constiterit, suprascriptum Ciceronem cum rebus suis, quae apud Fantinum defensorem dicuntur esse depositae, dominio Misenatis Ecclesiae sine aliqua dilatione restitue, ut postquam a monachica conversatione culpae lapsu se abripuit, jugum dominii, quod evadere in conversatione permanens poterat, recognoscat. Mense Maio, indictione 13. EPISTOLA XXXV. AD CYPRIANUM DIACONUM. Monachos tres ad monasterium sancti Martini cogat redire; faveat ejusdem monasterii procuratoribus; eidem reddat mancipia. Gregorius Cypriano diacono. Pervenit ad nos, insinuante Theodosio abbate monasterii sancti Martini, tres se illic in Sicilia monachos, quos pro utilitate monasterii sui transmiserat, retinuisse, et petiit a nobis ut cum tuo eos solatio in suum debeat monasterium revocare.", + "candidate_score": 0.680834, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_6_8", + "bdc_text": "Libros , quos tuo nomine per Petrum Mechlingensem ante menses permultos ex Argentina vocari curaveram , nescio qua hominis ossitantia nondum habere potui , qui nunc hoc nunc aliud praetendit , quo moram excuset , cum tamen pro[m]pta pecunia omnia solvam . Tuas praeterea ad Myconium piae memoriae epistolas sexies ab herede Iacobo petii , qui non quidem denegavit , sed nihil dedit tamen hactenus ; attamen cum iam abitum in Galliam paret , antequam discedat , fasciculum ad me missurum sancte est pollicitus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_966", + "psc_text": "erga nos sinceritas fraternitatis vestrae sit, satisfactione non egemus, quia eam ex mentis nostrae, quae circa vos est, dilectione cognoscimus. Suprascripto autem latori, quem nobis epistolariter commendastis, scripta ad rectorem patrimonii Siciliae dedimus, ut adversam partem facere quae justa sunt urgeat, quatenus, frustratoria excusatione postposita, ad finem citius perducatur totius causae contentio. Indicamus itaque sanctitati vestrae venisse ad nos quemdam hominem, Petrum nomine, qui se 822 asserit fuisse episcopum, atque causae suae a nobis remedium postulasse. Et prius quidem retulit quae digna esse miseratione potuissent; sed requirentes, postea multo aliter quam indicavit invenimus, et vehementer nos ejus actio contristavit. Sed quia causae ipsius interna subtiliter nequaquam addiscere tam longo itineris intervallo disjuncti potuimus, eam, incerti quippe, definire nequivimus. Nunc vero quoniam remeans supradictus diaconus secum eum relaxari poposcit, et ipse ad vos se petiit debere transmitti, scientes sanctitatem vestram, zelum, sicut decet, fidei, et amorem habere justitiae, nobis gratum fuit,", + "candidate_score": 0.677256, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_6_8", + "bdc_text": "Libros , quos tuo nomine per Petrum Mechlingensem ante menses permultos ex Argentina vocari curaveram , nescio qua hominis ossitantia nondum habere potui , qui nunc hoc nunc aliud praetendit , quo moram excuset , cum tamen pro[m]pta pecunia omnia solvam . Tuas praeterea ad Myconium piae memoriae epistolas sexies ab herede Iacobo petii , qui non quidem denegavit , sed nihil dedit tamen hactenus ; attamen cum iam abitum in Galliam paret , antequam discedat , fasciculum ad me missurum sancte est pollicitus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_766", + "psc_text": "In hac tamen causa mitescere 760 minime debuisti, etiamsi tibi quilibet saecularis judex adversarius potuisset existere. Possessiones praeterea Archelai medici dilectio tua rationabiliter tueatur, ut ab aliquibus injuste eum minime gravari permittat. EPISTOLA XXXIII. AD GAUDENTIUM EPISCOPUM. Capuanis clericis Neapoli ministrantibus quartam distribuat. Archidiacono inopi restituat solidos decem. Gregorius Gaudentio episcopo Nolano. Qui ecclesiasticis famulantur obsequiis, ecclesiastica, ut possibilitas exigit, debent adipisci subsidia. Proinde fraternitatem tuam praesentibus hortamur affatibus ut clericis Capuanae Ecclesiae, qui in civitate Neapolitana consistunt, quartam in presbyterium eorum de hoc quod ante dictae Ecclesiae singulis annis accesserit juxta antiquam consuetudinem distribuere secundum personarum studeat qualitatem, quatenus aliquod stipendiorum habentes solatium, ministerium officiumque suum circa eamdem Ecclesiam devotiori mente provocentur impendere. Praeterea decem solidos, quos Rustico archidiacono suo Fuscus quondam episcopus suprascriptae Ecclesiae abstulit, fraternitas tua omni cessante ambiguitate restituat, quia in tantam dicitur eum pauperiem pervenisse, ut conferendum illi potius esset quam aliquid ab eo auferendum.", + "candidate_score": 0.676614, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_5_7", + "bdc_text": "Curabo tamen , si ulla ratione fieri potest , ut liber tam necessarius atque tantopere a doctissimis hinc inde viris desideratus ad proximas nundinas Francfordianas apud nos excudatur in quarto , quo multo viliori precio a quovis comparari possit . Libros , quos tuo nomine per Petrum Mechlingensem ante menses permultos ex Argentina vocari curaveram , nescio qua hominis ossitantia nondum habere potui , qui nunc hoc nunc aliud praetendit , quo moram excuset , cum tamen pro[m]pta pecunia omnia solvam . Tuas praeterea ad Myconium piae memoriae epistolas sexies ab herede Iacobo petii , qui non quidem denegavit , sed nihil dedit tamen hactenus ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_966", + "psc_text": "erga nos sinceritas fraternitatis vestrae sit, satisfactione non egemus, quia eam ex mentis nostrae, quae circa vos est, dilectione cognoscimus. Suprascripto autem latori, quem nobis epistolariter commendastis, scripta ad rectorem patrimonii Siciliae dedimus, ut adversam partem facere quae justa sunt urgeat, quatenus, frustratoria excusatione postposita, ad finem citius perducatur totius causae contentio. Indicamus itaque sanctitati vestrae venisse ad nos quemdam hominem, Petrum nomine, qui se 822 asserit fuisse episcopum, atque causae suae a nobis remedium postulasse. Et prius quidem retulit quae digna esse miseratione potuissent; sed requirentes, postea multo aliter quam indicavit invenimus, et vehementer nos ejus actio contristavit. Sed quia causae ipsius interna subtiliter nequaquam addiscere tam longo itineris intervallo disjuncti potuimus, eam, incerti quippe, definire nequivimus. Nunc vero quoniam remeans supradictus diaconus secum eum relaxari poposcit, et ipse ad vos se petiit debere transmitti, scientes sanctitatem vestram, zelum, sicut decet, fidei, et amorem habere justitiae, nobis gratum fuit,", + "candidate_score": 0.671133, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_6_8", + "bdc_text": "Libros , quos tuo nomine per Petrum Mechlingensem ante menses permultos ex Argentina vocari curaveram , nescio qua hominis ossitantia nondum habere potui , qui nunc hoc nunc aliud praetendit , quo moram excuset , cum tamen pro[m]pta pecunia omnia solvam . Tuas praeterea ad Myconium piae memoriae epistolas sexies ab herede Iacobo petii , qui non quidem denegavit , sed nihil dedit tamen hactenus ; attamen cum iam abitum in Galliam paret , antequam discedat , fasciculum ad me missurum sancte est pollicitus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_82", + "psc_text": "Conqueritur de onere pastorali. Gregorius Anastasio patriarchae Antiocheno. Scripta vestrae beatitudinis, uti fessus requiem, salutem aeger, fontem sitiens, umbram aestuans inveni. Neque enim illa verba per linguam carnis videbantur expressa, quia sic spiritalem amorem suum quem gestabat aperuit, ac si mens per semetipsam loqueretur. Sed durum valde fuit quod secutum est, quia amor vester terrena me portare onera praecepit, et quem prius spiritaliter diligebatis, postea, ut aestimo, temporaliter amantes, usque ad terram me superposito onere depressistis; ita ut omnem mentis rectitudinem funditus perdens, contemplationisque aciem amittens, non per prophetiae spiritum, sed per experimentum dicam: Incurvatus sum, et humiliatus sum usquequaque (Psal. CXVIII, 107) . Tanta me quippe occupationum onera deprimunt, ut ad superna animus nullatenus erigatur. Multis causarum fluctibus quatior, et post illa quietis otia, tumultuosae vitae tempestatibus affligor, ita ut recte dicam: Veni in altitudinem maris, et tempestus demersit me (Psal. LXVIII, 3) . Periclitanti igitur mihi manum orationis", + "candidate_score": 0.668382, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_6_8", + "bdc_text": "Libros , quos tuo nomine per Petrum Mechlingensem ante menses permultos ex Argentina vocari curaveram , nescio qua hominis ossitantia nondum habere potui , qui nunc hoc nunc aliud praetendit , quo moram excuset , cum tamen pro[m]pta pecunia omnia solvam . Tuas praeterea ad Myconium piae memoriae epistolas sexies ab herede Iacobo petii , qui non quidem denegavit , sed nihil dedit tamen hactenus ; attamen cum iam abitum in Galliam paret , antequam discedat , fasciculum ad me missurum sancte est pollicitus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1014", + "psc_text": "Sed hoc scio, et per memetipsum cognovi, quia ante tempora Joannis quondam episcopi Ravennas episcopus, praesente apocrisiario sedis apostolicae illo atque illo, illis atque illis diebus, consuetudinem utendi pallio habuit, et non cognovi quia hoc latenter, vel absente apocrisiario usurpasset. (Cf. Joan. Diac. t. IV, n. 6.) EPISTOLA LXII. AD PETRUM EPISCOPUM. Opportuno abbati sancti Leontii reliquias concedat. Gregorius Petro episcopo Hydruntino. Opportunus abbas monasterii sancti Leontii, quod in quinto Romanae urbis milliario situm est, sanctuaria ejusdem martyris quae de Ecclesia nomini ipsius dicata, ut astruit, furto ablata sunt, sibi denuo postulat debere concedi, ut in loco eodem recondantur. Et ideo, frater charissime, quia ejusdem beatissimi martyris corpus in Brundusii Ecclesia, cui visitationis impendis officium, esse dignoscitur, praefati viri desideriis ex nostra te praeceptione convenit obedire, ut in devotione quam postulat sortiatur effectum. EPISTOLA LXIII. AD GENNADIUM PATRICIUM. Queritur impeditum Paulum episcopum ne Romam veniret. Se, ubi primum ex morbo", + "candidate_score": 0.667268, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_7_9", + "bdc_text": "Tuas praeterea ad Myconium piae memoriae epistolas sexies ab herede Iacobo petii , qui non quidem denegavit , sed nihil dedit tamen hactenus ; attamen cum iam abitum in Galliam paret , antequam discedat , fasciculum ad me missurum sancte est pollicitus . Novarum rerum nihil audio quam marchionem Brandenburgensem cum mille equitibus foeliciter cum octo episcopi Herbipolensis signis conflixisse atque multos nobiles captivos abduxisse , cuius rei famam ad vos etiam iam dudum pervenisse non dubito .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_768", + "psc_text": "qui pro suis excessibus a dilectissimo filio nostro diacono 761 Petro, tunc autem subdiacono et rectore patrimonii nostri, est in poenitentia deputatus, juris Ecclesiae suae famulum esse perhibet, eumque sibi cum rebus suis postulat debere restitui. Necesse est ergo ut dilectio tua studiose perquirat. Et si ita verum esse constiterit, suprascriptum Ciceronem cum rebus suis, quae apud Fantinum defensorem dicuntur esse depositae, dominio Misenatis Ecclesiae sine aliqua dilatione restitue, ut postquam a monachica conversatione culpae lapsu se abripuit, jugum dominii, quod evadere in conversatione permanens poterat, recognoscat. Mense Maio, indictione 13. EPISTOLA XXXV. AD CYPRIANUM DIACONUM. Monachos tres ad monasterium sancti Martini cogat redire; faveat ejusdem monasterii procuratoribus; eidem reddat mancipia. Gregorius Cypriano diacono. Pervenit ad nos, insinuante Theodosio abbate monasterii sancti Martini, tres se illic in Sicilia monachos, quos pro utilitate monasterii sui transmiserat, retinuisse, et petiit a nobis ut cum tuo eos solatio in suum debeat monasterium revocare.", + "candidate_score": 0.667216, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_6_8", + "bdc_text": "Libros , quos tuo nomine per Petrum Mechlingensem ante menses permultos ex Argentina vocari curaveram , nescio qua hominis ossitantia nondum habere potui , qui nunc hoc nunc aliud praetendit , quo moram excuset , cum tamen pro[m]pta pecunia omnia solvam . Tuas praeterea ad Myconium piae memoriae epistolas sexies ab herede Iacobo petii , qui non quidem denegavit , sed nihil dedit tamen hactenus ; attamen cum iam abitum in Galliam paret , antequam discedat , fasciculum ad me missurum sancte est pollicitus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_767", + "psc_text": "aliquod stipendiorum habentes solatium, ministerium officiumque suum circa eamdem Ecclesiam devotiori mente provocentur impendere. Praeterea decem solidos, quos Rustico archidiacono suo Fuscus quondam episcopus suprascriptae Ecclesiae abstulit, fraternitas tua omni cessante ambiguitate restituat, quia in tantam dicitur eum pauperiem pervenisse, ut conferendum illi potius esset quam aliquid ab eo auferendum. Durum enim est et procul a sacerdotis officio et personam positam sub necessitate negligere, et studio congregandi indecenter inhiare pecuniis. (Vide l. II, ep. 32.) EPISTOLA XXXIV. AD CYPRIANUM DIACONUM. Ciceronem monachum lapsum Misenati Ecclesiae, cujus fuerat famulus, restituat. Gregorius Cypriano diacono. Benenatus frater et coepiscopus noster Ciceronem quemdam monachum, qui pro suis excessibus a dilectissimo filio nostro diacono 761 Petro, tunc autem subdiacono et rectore patrimonii nostri, est in poenitentia deputatus, juris Ecclesiae suae famulum esse perhibet, eumque sibi cum rebus suis postulat debere restitui. Necesse est ergo ut dilectio tua studiose perquirat. Et si ita verum esse constiterit,", + "candidate_score": 0.666239, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_5_7", + "bdc_text": "Curabo tamen , si ulla ratione fieri potest , ut liber tam necessarius atque tantopere a doctissimis hinc inde viris desideratus ad proximas nundinas Francfordianas apud nos excudatur in quarto , quo multo viliori precio a quovis comparari possit . Libros , quos tuo nomine per Petrum Mechlingensem ante menses permultos ex Argentina vocari curaveram , nescio qua hominis ossitantia nondum habere potui , qui nunc hoc nunc aliud praetendit , quo moram excuset , cum tamen pro[m]pta pecunia omnia solvam . Tuas praeterea ad Myconium piae memoriae epistolas sexies ab herede Iacobo petii , qui non quidem denegavit , sed nihil dedit tamen hactenus ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1917", + "psc_text": "et susceptiones possint exhibere, quive monasteriis custodiendis praeesse, tua fraternitas ad me ante aestivum tempus debeat venire, ut aegritudinis tuae ego specialiter, in quantum valeo, curam geram, quietem tuam custodiam, quia huic aegritudini aestivum tempus medici vehementer dicunt periculosum. Et valde pertimesco ne si curas aliquas cum adversitate temporis habueris, amplius ex eadem molestia pericliteris. Ego etiam ipse valde sum debilis, et omnino est utile ut cum Dei gratia sanus ad tuam redeas Ecclesiam; aut certe si vocandus es, inter tuorum manus voceris; et ego qui me proximum morti video, si me omnipotens Deus ante te vocare voluerit, inter tuas manus transire debeam. 1117 Si autem qualitas temporis ad veniendum praepedierit, aliquo parvo exenio dato, apud agonem agi potest ut ipse vobiscum hominem suum usque Romam transmittat. Si igitur eadem aegritudine gravari te sentis, et venire disponis, cum paucis tibi veniendum est, quia mecum in episcopio manens, quotidiana obsequia de", + "candidate_score": 0.664295, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_6_8", + "bdc_text": "Libros , quos tuo nomine per Petrum Mechlingensem ante menses permultos ex Argentina vocari curaveram , nescio qua hominis ossitantia nondum habere potui , qui nunc hoc nunc aliud praetendit , quo moram excuset , cum tamen pro[m]pta pecunia omnia solvam . Tuas praeterea ad Myconium piae memoriae epistolas sexies ab herede Iacobo petii , qui non quidem denegavit , sed nihil dedit tamen hactenus ; attamen cum iam abitum in Galliam paret , antequam discedat , fasciculum ad me missurum sancte est pollicitus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_970", + "psc_text": "ubi causa poposcerit, ope tuae sollicitudinis potiatur, ut nullus se in afflictione oppressioneque ipsius te illic coram posito tentet aliquatenus occupare. EPISTOLA XXXIX. AD CYPRIANUM DIACONUM. Reversum a schismate Joannem commendat, cui det annuos octo solidos. Gregorius Cypriano diacono. Joannem religiosum praesentium latorem, qui ex Histricorum schismate ad sinum sanctae Ecclesiae, Deo revelante, accepta ratione reversus est, dilectionem tuam, aequitate servata, habere necesse est in omnibus commendatum, atque ei in quibus causa poposcerit ecclesiasticam tuitionem impendere. Cui etiam pro stipendiorum suorum subsidio, ab hac quarta decima indictione, annis singulis tot solidos dare te volumus, quos tuis per omnia noveris rationibus imputandos. EPISTOLA XL. AD DONUM EPISCOPUM. Georgii, si rectius ille vixerit, sustentationi subveniat. Gregorius Dono episcopo Messanensi. Georgius praesentium portitor degere, ut ait, in civitate vestra desiderans, apud fraternitatem vestram nostra se petiit epistola commendari. Cui quoniam a prava se promisit actione compescere, quod petebat praevidimus non negandum. Et ideo", + "candidate_score": 0.663933, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_6_8", + "bdc_text": "Libros , quos tuo nomine per Petrum Mechlingensem ante menses permultos ex Argentina vocari curaveram , nescio qua hominis ossitantia nondum habere potui , qui nunc hoc nunc aliud praetendit , quo moram excuset , cum tamen pro[m]pta pecunia omnia solvam . Tuas praeterea ad Myconium piae memoriae epistolas sexies ab herede Iacobo petii , qui non quidem denegavit , sed nihil dedit tamen hactenus ; attamen cum iam abitum in Galliam paret , antequam discedat , fasciculum ad me missurum sancte est pollicitus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1638", + "psc_text": "memoriae Justiniani principis tempore, ita subripiente subito flamma incensum est, ut omnino ex ejus temporibus pene nulla charta remaneret. Alia autem, quia, quod nulli dicendum est, ea quae contra te sunt apud temetipsum debes documenta requirere, atque haec pro me in medium proferre. Ex qua re hortor ut vestra excellentia suis moribus congrua disponat, et quaeque ad pacem pertinent studiose peragat, ut regni vestri tempora per longa sint annorum curricula in magna laude memoranda. Praeterea transmisimus clavem aliam a sacratissimo beati Petri apostoli corpore, quae, cum digno honore reposita, quaeque apud vos invenerit benedicendo multiplicet. EPISTOLA CXXIII. AD VENANTIUM ET ITALICAM. Morbis afflictum ex suis ipsius molestiis atque ex generali totius orbis percussione, quae mundi finem proximum indicat, consolatur. Gregorius Domno Venantio patricio et Italicae jugalibus. Quosdam de Sicilia venientes, affectu quo debui, de sospitate vestrae excellentiae requirere 1032 curavi. Sed de assiduitate aegritudinum mihi tristia responderunt. Haec autem dicens,", + "candidate_score": 0.663871, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_7_9", + "bdc_text": "Tuas praeterea ad Myconium piae memoriae epistolas sexies ab herede Iacobo petii , qui non quidem denegavit , sed nihil dedit tamen hactenus ; attamen cum iam abitum in Galliam paret , antequam discedat , fasciculum ad me missurum sancte est pollicitus . Novarum rerum nihil audio quam marchionem Brandenburgensem cum mille equitibus foeliciter cum octo episcopi Herbipolensis signis conflixisse atque multos nobiles captivos abduxisse , cuius rei famam ad vos etiam iam dudum pervenisse non dubito .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_90", + "psc_text": "verbum ex verbo, sed sensum ex sensu transferte, quia plerumque dum proprietas verborum attenditur, sensuum virtus amittitur. EPISTOLA XXX. AD ANDREAM ILLUSTREM. De sua ad episcopatum assumptione dolet; clavem a corpore sancti Petri transmittit. Gregorius Andreae illustri. Omnipotens Deus dulcissimo cordi vestro indicet quia et absens corpore, a charitate vestra animo non recessi. Bona enim vestra, etiam si volo, oblivisci non valeo. Hoc autem quod me ad episcopatus ordinem cognoscitis pervenisse, si me diligitis, plangite, quia hic hujus mundi tantae occupationes sunt, ut per episcopatus ordinem pene ab amore Dei me videam esse separatum. Quod incessanter defleo, atque ut pro me Dominum exoretis rogo. Praeterea sacratissimam clavem a sancti Petri apostoli corpore vobis 520 transmisi, quae super aegros multis solet miraculis coruscare; nam etiam de ejus catenis interius habetur. Eaedem igitur catenae, quae illa sancta colla tenuerunt, suspensae colla vestra sanctificent. (Cf. Joan. Diac. l. I, c. 50.) EPISTOLA XXXI.", + "candidate_score": 0.663629, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_6_8", + "bdc_text": "Libros , quos tuo nomine per Petrum Mechlingensem ante menses permultos ex Argentina vocari curaveram , nescio qua hominis ossitantia nondum habere potui , qui nunc hoc nunc aliud praetendit , quo moram excuset , cum tamen pro[m]pta pecunia omnia solvam . Tuas praeterea ad Myconium piae memoriae epistolas sexies ab herede Iacobo petii , qui non quidem denegavit , sed nihil dedit tamen hactenus ; attamen cum iam abitum in Galliam paret , antequam discedat , fasciculum ad me missurum sancte est pollicitus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_355", + "psc_text": "valde esse debitorem novi. EPISTOLA LIII. AD HONORATUM DIACONUM. Ut Venantio chartas exconsulatus, oblatis XXX auri libris, postulanti apud impp. faveat. Gregorius Honorato diacono. Filius meus Dominus Venantius nepos quondam Opilionis patricii ad beatum Petrum apostolum venit, hoc a me summopere petiturus, ut causam ejus tuae dilectioni commendare debuissem. Honores enim non habet, et chartas exconsulatus petiit, pro quibus triginta auri libras transmisit, ut ei debeant comparari. In qua re volo ut dilectio tua se summopere impendat, quia talis vir est, cui etiam honor sine pretio debeatur. Et quia easdem chartas emere paratus est, ut dixi, non valde necesse est ut ex me aliquid serenissimis principibus dicatur, sed magis ex se agat dilectio tua, quatenus, oblatis in sacello consuetudinibus, honores mereatur accipere. Si quid tamen potueris de eo mitius agere, maximam mercedem habebis. Sed ita fac ut labor ejus quo hic ad nos fatigatus est, vacuus non sit. Si vero", + "candidate_score": 0.663439, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_7_9", + "bdc_text": "Tuas praeterea ad Myconium piae memoriae epistolas sexies ab herede Iacobo petii , qui non quidem denegavit , sed nihil dedit tamen hactenus ; attamen cum iam abitum in Galliam paret , antequam discedat , fasciculum ad me missurum sancte est pollicitus . Novarum rerum nihil audio quam marchionem Brandenburgensem cum mille equitibus foeliciter cum octo episcopi Herbipolensis signis conflixisse atque multos nobiles captivos abduxisse , cuius rei famam ad vos etiam iam dudum pervenisse non dubito .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_577", + "psc_text": "quatenus transmittens per omnia Siciliae loca, sicubi vasa sacra resque Ecclesiarum positas incaute repereris, eas cum summa districtione recolligi facias, atque adunatas sub notitia atque desuscepto apud singularum Ecclesiarum episcopos deponas, apud quos usque dum pacis tempus expoposcerit, juvante Domino, debeant tutissime conservari. Omnium autem rerum ipsarum non solum desusceptum eos qui eas tradunt percipere volumus, sed etiam a te notitias earum subtiliter retineri, ut, dum necesse fuerit, ex hac cautela, juvante Domino, possint ab iis quibus traduntur sine imminutione restitui. Mense Novembri, indictione 12. EPISTOLA XVII. AD FELICEM EPISCOPUM Solidos duodecim, quibus Tribunus clericus redemptus fuit, redemptori restituat ex Ecclesiae pecuniis. Gregorius Felici episcopo Sipontino. Qualiter succurrendum sit redemptionibus captivorum, et sanctorum canonum et mundanarum legum sanctio evidenter edocuit. Quod cum omnibus notum sit, mirati sumus ut fraternitas tua in redemptionem Tribuni clerici tui praesentium latoris nulla mota misericordia subveniret. Quod ergo sponte facere distulisti, nostra saltem facere festina", + "candidate_score": 0.662606, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_5_7", + "bdc_text": "Curabo tamen , si ulla ratione fieri potest , ut liber tam necessarius atque tantopere a doctissimis hinc inde viris desideratus ad proximas nundinas Francfordianas apud nos excudatur in quarto , quo multo viliori precio a quovis comparari possit . Libros , quos tuo nomine per Petrum Mechlingensem ante menses permultos ex Argentina vocari curaveram , nescio qua hominis ossitantia nondum habere potui , qui nunc hoc nunc aliud praetendit , quo moram excuset , cum tamen pro[m]pta pecunia omnia solvam . Tuas praeterea ad Myconium piae memoriae epistolas sexies ab herede Iacobo petii , qui non quidem denegavit , sed nihil dedit tamen hactenus ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_698", + "psc_text": "patior, epistolari brevitate prohibeor. Sed communis filius Sabinianus diaconus vestrae dulcissimae sanctitati curanda vulnera nostra aperiet; sed ex opere supernae gratiae subsequente salute cognoscat quia medicus est qui vulnus videt. Pueros vero episcopo similes non transmitto, nisi prius cum omnipotentis Dei et Beatitudinis vestrae solatio a terrenis implicationibus exutus ipse episcopus fuero. Quando enim me apud meipsum invenero, tunc foris mei similes videlicet deformes quaero. Data X Kal. Januarii. EPISTOLA XVII. AD CYPRIANUM DIACONUM. Dolet de Maximiani episcopi obitu. Joannem Catanensem archidiaconum in successorem indicat. Gregorius Cypriano diacono. Amarissimas tuae dilectionis epistolas de domni Maximiani obitu mense Novembris suscepi. 741 Et quidem ille ad praemia desiderata pervenit, sed infelix populus Syracusanae civitatis lugendus est, qui pastorem talem diu habere non meruit. Proinde dilectio tua sollicitudinem gerat, ut in eadem Ecclesia talis debeat ad ordinandum eligi, qui post domnum Maximianum ejusdem regiminis locum non videatur immerito sortiri. Et quidem credo quod", + "candidate_score": 0.6615, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_5_7", + "bdc_text": "Curabo tamen , si ulla ratione fieri potest , ut liber tam necessarius atque tantopere a doctissimis hinc inde viris desideratus ad proximas nundinas Francfordianas apud nos excudatur in quarto , quo multo viliori precio a quovis comparari possit . Libros , quos tuo nomine per Petrum Mechlingensem ante menses permultos ex Argentina vocari curaveram , nescio qua hominis ossitantia nondum habere potui , qui nunc hoc nunc aliud praetendit , quo moram excuset , cum tamen pro[m]pta pecunia omnia solvam . Tuas praeterea ad Myconium piae memoriae epistolas sexies ab herede Iacobo petii , qui non quidem denegavit , sed nihil dedit tamen hactenus ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1651", + "psc_text": "pro eo quod vobis nescientibus inde discessit, vestros se aestimat animos offendisse, fraternitas vestra ei dulcedinem suae charitatis ostendat, ut cognoscat se longe aliter quam debuit de sacerdote credidisse. Sed quoniam et sanctorum apostolorum se saepe liminibus, ut ait, praesentare desiderat, quoties venire voluerit, nullius impedimentum, sed vestrum magis habeat in hac parte solatium. Indicavit praeterea supra scriptus portitor quod collecta facta inter alios civitatis Januensis habitatores, et ipse dare pariter compellatur. Et miramur quod qui magis misericordia dignus est, vobis praesentibus praegravetur. Quod si ita est, denuo ab eo per quemlibet exigi vestra sanctitas non permittat, quia eum quem caecitas sua gravat, inhumanum nimis est in collatione affligere, cui si esset magna necessitas, debuit ex collatione misereri. Quia vero ab Ecclesia Dertonensi puerum suum injuste queritur detineri, fraternitas tua praedictae civitatis episcopo curet scribere, ut si ita est, sine aliqua illum contentione restituat. Qui si aliter esse forte responderit,", + "candidate_score": 0.661226, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_6_8", + "bdc_text": "Libros , quos tuo nomine per Petrum Mechlingensem ante menses permultos ex Argentina vocari curaveram , nescio qua hominis ossitantia nondum habere potui , qui nunc hoc nunc aliud praetendit , quo moram excuset , cum tamen pro[m]pta pecunia omnia solvam . Tuas praeterea ad Myconium piae memoriae epistolas sexies ab herede Iacobo petii , qui non quidem denegavit , sed nihil dedit tamen hactenus ; attamen cum iam abitum in Galliam paret , antequam discedat , fasciculum ad me missurum sancte est pollicitus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_191", + "psc_text": "vero huc veniunt, qui terras aliquas, vel insulas in jure Ecclesiae nostrae, in emphyteosim sibi postulant dari, et aliquibus quidem negamus, 558 aliquibus vero jam concessimus. Sed tua experientia sanctae Ecclesiae utilitatem conspiciat, memor quod ante sacratissimum beati Petri apostoli corpus potestatem patrimonii ejus acceperit. Et licet hinc scripta decurrant, quod utilitatem patrimonii impedit, fieri nullo modo permittat, quia nec nos sine ratione aliquid dedisse reminiscimur, vel dare disponimus. (Cf. Joan. Diac. l. II, c. 60.) EPISTOLA LXXIII. AD PETRUM SUBDIACONUM. De restituendis Taurominitanae Ecclesiae possessionibus atque pecuniis. Gregorius Petro subdiacono. Quanto apostolicae sedi ab Ecclesiis reverentia caeteris exhibetur, tanto eam in earum decet esse tuitione sollicitam. Et quia domus vel fines atque possessiones Taurominitanae juri Ecclesiae pertinentes ab actionariis dicuntur nostrae Ecclesiae contra rationis ordinem occupatae, experientiae tuae praesentis hujus praecepti pagina deputamus, quatenus, cognita veritate, si ita est, cuncta quae occupata didiceris in ante fatae Ecclesiae pristina jura", + "candidate_score": 0.66098, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_16_18", + "bdc_text": "Anno 1553 . T[uus ] Lycosthenes . Clarissimo ecclesiae Tigurinae pastori d. Henrico Bullingero , domino atque amico incomparabili .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_237", + "psc_text": "mihi Theodorus vir consularis nunc indicavit. Et ideo postquam tibi adhaerere et ecclesiasticis eum utilitatibus tua testificatione studere cognovi, nullius debet adversitatem vel inimicitias formidare; sed quanto sibi alios invidere perpendit, tanto vigilantius, ut ei nihil nocere valeant, in utilitatibus Ecclesiae, et Dei servitio perseveret. Fraternitas autem tua pro ejus persona post hoc non debet esse suspecta, quia apud me nulla subreptio locum inveniet. EPISTOLA XVI AD MAXIMIANUM EPISCOPUM SYRACUSANUM. Paulinum Taurianensem episcopum Ecclesiae Liparitanae praeficit. Gregorius Maximiano episcopo Syracusano. Locis munitis Ecclesia constituta pastoris vacare non debet officio. Quia igitur Ecclesia 580 Liparitana sacerdote privata dignoscitur, ideo Paulinum Taurianensis Ecclesiae episcopum in praedicta Ecclesia Liparitana fraternitas tua sine mora praeesse constituat, ut officii sui administrationem in eadem Ecclesia vigilanter exhibeat, et quaeque ejus utilitatibus convenire didicerit, ordinare non desinat. Cunctumque clerum ut in omnibus canonice ei obedire debeat admoneas, quatenus praefatae Ecclesiae in cunctis utilitas, praedicto fratre et coepiscopo", + "candidate_score": 0.660306, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_6_8", + "bdc_text": "Libros , quos tuo nomine per Petrum Mechlingensem ante menses permultos ex Argentina vocari curaveram , nescio qua hominis ossitantia nondum habere potui , qui nunc hoc nunc aliud praetendit , quo moram excuset , cum tamen pro[m]pta pecunia omnia solvam . Tuas praeterea ad Myconium piae memoriae epistolas sexies ab herede Iacobo petii , qui non quidem denegavit , sed nihil dedit tamen hactenus ; attamen cum iam abitum in Galliam paret , antequam discedat , fasciculum ad me missurum sancte est pollicitus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_508", + "psc_text": "privilegia quae sanctae Ravennati Ecclesiae a praedecessoribus vestris indulta sunt, pro majori satisfactione subjeci ea in scriniis venerabilibus secundum consecrationis decessorum meorum tempora, fidem nihilominus reperientes, nunc vero in Dei et in vestra est potestate quidquid veritate cognita fieri jusseritis, quoniam ego jussionibus apostolatus domini mei parere desiderans, quamvis antiqua consuetudo obtinuit, usque ad secundam jussionem abstinere curavi. EPISTOLA LVIII. AD CYPRIANUM DIACONUM. Si non habet Cosmas unde solvat, cum illius creditoribus paciscatur; atque ejusdem filios, pactam summam persolvens, liberet. Gregorius Cypriano diacono. Cosmas ex variis periculorum necessitatibus multis se dicit debitis obligatum, ita ut pro eis a creditoribus suis suos dicat filios detineri. Quae res si ita est, nos omnino commovit. Quamobrem hortamur dilectionem tuam, ut quia de rebus pauperum dandis agitur, causam ejus cum summa subtilitate perquiras; et si inveneris eum praedictis debitis veraciter involutum, ut non sit substantia unde possit haec ipsa persolvere, praedictos creditores ejus adeas,", + "candidate_score": 0.659157, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_7_9", + "bdc_text": "Tuas praeterea ad Myconium piae memoriae epistolas sexies ab herede Iacobo petii , qui non quidem denegavit , sed nihil dedit tamen hactenus ; attamen cum iam abitum in Galliam paret , antequam discedat , fasciculum ad me missurum sancte est pollicitus . Novarum rerum nihil audio quam marchionem Brandenburgensem cum mille equitibus foeliciter cum octo episcopi Herbipolensis signis conflixisse atque multos nobiles captivos abduxisse , cuius rei famam ad vos etiam iam dudum pervenisse non dubito .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_766", + "psc_text": "In hac tamen causa mitescere 760 minime debuisti, etiamsi tibi quilibet saecularis judex adversarius potuisset existere. Possessiones praeterea Archelai medici dilectio tua rationabiliter tueatur, ut ab aliquibus injuste eum minime gravari permittat. EPISTOLA XXXIII. AD GAUDENTIUM EPISCOPUM. Capuanis clericis Neapoli ministrantibus quartam distribuat. Archidiacono inopi restituat solidos decem. Gregorius Gaudentio episcopo Nolano. Qui ecclesiasticis famulantur obsequiis, ecclesiastica, ut possibilitas exigit, debent adipisci subsidia. Proinde fraternitatem tuam praesentibus hortamur affatibus ut clericis Capuanae Ecclesiae, qui in civitate Neapolitana consistunt, quartam in presbyterium eorum de hoc quod ante dictae Ecclesiae singulis annis accesserit juxta antiquam consuetudinem distribuere secundum personarum studeat qualitatem, quatenus aliquod stipendiorum habentes solatium, ministerium officiumque suum circa eamdem Ecclesiam devotiori mente provocentur impendere. Praeterea decem solidos, quos Rustico archidiacono suo Fuscus quondam episcopus suprascriptae Ecclesiae abstulit, fraternitas tua omni cessante ambiguitate restituat, quia in tantam dicitur eum pauperiem pervenisse, ut conferendum illi potius esset quam aliquid ab eo auferendum.", + "candidate_score": 0.658668, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_7_9", + "bdc_text": "Tuas praeterea ad Myconium piae memoriae epistolas sexies ab herede Iacobo petii , qui non quidem denegavit , sed nihil dedit tamen hactenus ; attamen cum iam abitum in Galliam paret , antequam discedat , fasciculum ad me missurum sancte est pollicitus . Novarum rerum nihil audio quam marchionem Brandenburgensem cum mille equitibus foeliciter cum octo episcopi Herbipolensis signis conflixisse atque multos nobiles captivos abduxisse , cuius rei famam ad vos etiam iam dudum pervenisse non dubito .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_457", + "psc_text": "ei sit quoquomodo egrediendi licentia, nisi hoc nostra permiserit fortasse praeceptio. Praeterea quia supradictus diaconus de hostibus se redemptum, ac propterea debitum habere commemorat, ideo si talem ejus substantiam non esse cognoveris quae ad reddendum debitum ipsum possit sufficere, Felici fratri et coepiscopo nostro te imminere praecipimus, ut ejus pretium de Ecclesia dare non differat, quatenus suprascriptus Evangelus diaconus sine tarditate aliqua a debiti possit necessitate cui est suppositus liberari. EPISTOLA XLII. AD FELICEM EPISCOPUM. Ecclesiarum ministeria, pecuniae, etc., Ecclesiae Sipontinae describantur, quorum index Romam mittatur. Gregorius Felici episcopo Sipontino. Propositi nostri sollicitudo nos vehementer astringit ut ita rerum ecclesiasticarum, Deo auxiliante, debeamus providere cautelam, quatenus in eis nulla possit ex neglectu evenire jactura. Proinde fraternitas tua una cum Bonifacio, necnon et Pantaleone latore praesentium, sedis nostrae notariis, res Ecclesiarum, quae apud Sipontinam noscuntur esse Ecclesiam, curet subtiliter singulas quasque describere, ut tam ministeria Ecclesiarum, 655 quam etiam usuale argentum,", + "candidate_score": 0.658634, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_6_8", + "bdc_text": "Libros , quos tuo nomine per Petrum Mechlingensem ante menses permultos ex Argentina vocari curaveram , nescio qua hominis ossitantia nondum habere potui , qui nunc hoc nunc aliud praetendit , quo moram excuset , cum tamen pro[m]pta pecunia omnia solvam . Tuas praeterea ad Myconium piae memoriae epistolas sexies ab herede Iacobo petii , qui non quidem denegavit , sed nihil dedit tamen hactenus ; attamen cum iam abitum in Galliam paret , antequam discedat , fasciculum ad me missurum sancte est pollicitus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_457", + "psc_text": "ei sit quoquomodo egrediendi licentia, nisi hoc nostra permiserit fortasse praeceptio. Praeterea quia supradictus diaconus de hostibus se redemptum, ac propterea debitum habere commemorat, ideo si talem ejus substantiam non esse cognoveris quae ad reddendum debitum ipsum possit sufficere, Felici fratri et coepiscopo nostro te imminere praecipimus, ut ejus pretium de Ecclesia dare non differat, quatenus suprascriptus Evangelus diaconus sine tarditate aliqua a debiti possit necessitate cui est suppositus liberari. EPISTOLA XLII. AD FELICEM EPISCOPUM. Ecclesiarum ministeria, pecuniae, etc., Ecclesiae Sipontinae describantur, quorum index Romam mittatur. Gregorius Felici episcopo Sipontino. Propositi nostri sollicitudo nos vehementer astringit ut ita rerum ecclesiasticarum, Deo auxiliante, debeamus providere cautelam, quatenus in eis nulla possit ex neglectu evenire jactura. Proinde fraternitas tua una cum Bonifacio, necnon et Pantaleone latore praesentium, sedis nostrae notariis, res Ecclesiarum, quae apud Sipontinam noscuntur esse Ecclesiam, curet subtiliter singulas quasque describere, ut tam ministeria Ecclesiarum, 655 quam etiam usuale argentum,", + "candidate_score": 0.657761, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_7_9", + "bdc_text": "Tuas praeterea ad Myconium piae memoriae epistolas sexies ab herede Iacobo petii , qui non quidem denegavit , sed nihil dedit tamen hactenus ; attamen cum iam abitum in Galliam paret , antequam discedat , fasciculum ad me missurum sancte est pollicitus . Novarum rerum nihil audio quam marchionem Brandenburgensem cum mille equitibus foeliciter cum octo episcopi Herbipolensis signis conflixisse atque multos nobiles captivos abduxisse , cuius rei famam ad vos etiam iam dudum pervenisse non dubito .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1329", + "psc_text": "AD BRUNICHILDEM REGINAM. Pallium Syagrio episcopo concedit. De sacris ordinibus praemio vel gratia non conferendis eam admonet, et ne ex laicis repente fiant episcopi. Laudat ejus erga Augustinum charitatem, hortaturque ut schismaticos ad concordiam revocare atque idololatriae reliquias, et alia in regno suo vitia coercere studeat. De codice ad eam transmisso agit. Gregorius Brunichildae reginae Francorum. Quanta in omnipotentis Dei timore excellentiae vestrae mens soliditate firmata sit, inter alia bona quae agitis etiam in sacerdotum ejus laudabiliter dilectione monstratis; et magna nobis fit de Christianitate vestra laetitia, quoniam quos venerantes ut famulos revera Christi diligitis, augere honoribus studetis. Decet enim vos, excellentissima filia, decet tales existere, ut subjectae possitis esse dominatori. In eo enim regnum potestatis vestrae et subjectis gentibus confirmatis, in quo timori omnipotentis Domini mentis colla subjicitis; et unde vosmetipsas servitio Creatoris subditis, unde vobis vestros subditos ad servitium devotius obligatis. Susceptis itaque epistolis vestris, valde nobis excellentiae", + "candidate_score": 0.657189, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_7_9", + "bdc_text": "Tuas praeterea ad Myconium piae memoriae epistolas sexies ab herede Iacobo petii , qui non quidem denegavit , sed nihil dedit tamen hactenus ; attamen cum iam abitum in Galliam paret , antequam discedat , fasciculum ad me missurum sancte est pollicitus . Novarum rerum nihil audio quam marchionem Brandenburgensem cum mille equitibus foeliciter cum octo episcopi Herbipolensis signis conflixisse atque multos nobiles captivos abduxisse , cuius rei famam ad vos etiam iam dudum pervenisse non dubito .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1275", + "psc_text": "Deo auctore debuissem. Qui data a me licentia, a Germaniarum episcopis episcopus factus, cum eorum quoque solatiis ad praedictam gentem in finem mundi perductus est, et jam nunc de ejus salute et opere ad nos scripta pervenerunt, quia tantis miraculis vel ipse, vel hi qui cum eo transmissi sunt, in gente eadem coruscant, ut apostolorum virtutes in signis quae exhibent imitari videantur. In solemnitate autem dominicae nativitatis, quae hac prima indictione transacta est, plus quam decem millia Angli ab eodem nuntiati sunt fratre et coepiscopo nostro baptizati. Quod idcirco narravi, ut cognoscatis quid in Alexandrino populo loquendo 919 et quid in mundi finibus agitis orando. Vestrae enim orationes sunt in eo loco ubi non estis, quorum operationes sanctae monstrantur in eo loco in quo estis. (Cf. Joan. Diac. l. II, c. 39.) Praeterea de Eudoxii haeretici persona, de cujus errore in Latina lingua nihil reperi, mihi a vestra beatitudine largissime", + "candidate_score": 0.656551, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_7_9", + "bdc_text": "Tuas praeterea ad Myconium piae memoriae epistolas sexies ab herede Iacobo petii , qui non quidem denegavit , sed nihil dedit tamen hactenus ; attamen cum iam abitum in Galliam paret , antequam discedat , fasciculum ad me missurum sancte est pollicitus . Novarum rerum nihil audio quam marchionem Brandenburgensem cum mille equitibus foeliciter cum octo episcopi Herbipolensis signis conflixisse atque multos nobiles captivos abduxisse , cuius rei famam ad vos etiam iam dudum pervenisse non dubito .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_927", + "psc_text": "nec pars quaelibet contra justitiam praegravetur. Spatam vero quam apud decessorem vestrum dilectissimus filius noster Petrus diaconus tunc illic defensor reliquerat nobis, per Secundinum servum Dei atque Castorium notarium, praesentium portitores, transmittite. EPISTOLA XXV. AD MAXIMUM SALONITANUM. Obediat tandem, ac post triginta dies, omni excusatione omissa, Romam veniat, ubi illius causae juxta canones finis imponatur. Interim sacra communione ob superbiam privatus maneat, nec Paulino episcopo, nec Honorato archidiacono sit molestus. Gregorius Maximo arreptori Ecclesiae Salonitanae. Dum scriptis nostris, quaesitis quibusdam excusationibus, differs obedientiam exhibere, dum pro veritatis satisfactione toties a nobis admonitus venire postponis, iis quae adversum te dicta sunt 811 fidem ex hoc magis accommodas; et vel si qua alia deesse videbantur, quae gravent aut noceant, id agis ut sola dilatio faciat et accuset te esse culpabilem. Humiliare tandem, et obedientiae te submitte, atque ad nos sine excusatione aliqua venire festina, ut, requisita et cognita veritate, secundum Dei timorem,", + "candidate_score": 0.655796, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_7_9", + "bdc_text": "Tuas praeterea ad Myconium piae memoriae epistolas sexies ab herede Iacobo petii , qui non quidem denegavit , sed nihil dedit tamen hactenus ; attamen cum iam abitum in Galliam paret , antequam discedat , fasciculum ad me missurum sancte est pollicitus . Novarum rerum nihil audio quam marchionem Brandenburgensem cum mille equitibus foeliciter cum octo episcopi Herbipolensis signis conflixisse atque multos nobiles captivos abduxisse , cuius rei famam ad vos etiam iam dudum pervenisse non dubito .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1740", + "psc_text": "rebus Ecclesiae suae fuisse testatum, sed de propriis ac magis quae in praedicto monasterio fidelium oblatione collata sunt elogium condidisse, atque sex uncias Ecclesiae et sex eidem monasterio jure haereditario reliquisse, necesse est ut si ita etiam non ex opinione, sed absolute in veritate esse recolitis, nullam praedicto monasterio sinatis molestiam irrogari, praecipue dum eamdem causam jam temporibus reverendae memoriae Maximiani episcopi vos atque fratrem et coepiscopum nostrum Ruffinum ex ejus deputatione ac cessione audisse ac decidisse testemini, adeo ut inter partes ea quae inveniri poterant partirentur, et quod Ecclesiae fuit intrinsecus redderetur. Volumus ergo ut pars utraque conticeat, et ea quae a fraternitate tua una cum praedicto Ruffino quondam episcopo statuta sunt inconvulsa consistant, quatenus nec pars Ecclesiae denuo injuste quaestionem inferre, nec monasterium irrationabiliter videatur post vestram maxime definitionem controversiam sustinere. EPISTOLA XXXIV. AD ECCLESIUM CLUSINUM EPISCOPUM. De Joanne Diacono a Balneoregiensibus in episcopum electo sollicite inquirat. Gregorius", + "candidate_score": 0.655607, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_7_9", + "bdc_text": "Tuas praeterea ad Myconium piae memoriae epistolas sexies ab herede Iacobo petii , qui non quidem denegavit , sed nihil dedit tamen hactenus ; attamen cum iam abitum in Galliam paret , antequam discedat , fasciculum ad me missurum sancte est pollicitus . Novarum rerum nihil audio quam marchionem Brandenburgensem cum mille equitibus foeliciter cum octo episcopi Herbipolensis signis conflixisse atque multos nobiles captivos abduxisse , cuius rei famam ad vos etiam iam dudum pervenisse non dubito .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_508", + "psc_text": "privilegia quae sanctae Ravennati Ecclesiae a praedecessoribus vestris indulta sunt, pro majori satisfactione subjeci ea in scriniis venerabilibus secundum consecrationis decessorum meorum tempora, fidem nihilominus reperientes, nunc vero in Dei et in vestra est potestate quidquid veritate cognita fieri jusseritis, quoniam ego jussionibus apostolatus domini mei parere desiderans, quamvis antiqua consuetudo obtinuit, usque ad secundam jussionem abstinere curavi. EPISTOLA LVIII. AD CYPRIANUM DIACONUM. Si non habet Cosmas unde solvat, cum illius creditoribus paciscatur; atque ejusdem filios, pactam summam persolvens, liberet. Gregorius Cypriano diacono. Cosmas ex variis periculorum necessitatibus multis se dicit debitis obligatum, ita ut pro eis a creditoribus suis suos dicat filios detineri. Quae res si ita est, nos omnino commovit. Quamobrem hortamur dilectionem tuam, ut quia de rebus pauperum dandis agitur, causam ejus cum summa subtilitate perquiras; et si inveneris eum praedictis debitis veraciter involutum, ut non sit substantia unde possit haec ipsa persolvere, praedictos creditores ejus adeas,", + "candidate_score": 0.655429, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_16_18", + "bdc_text": "Anno 1553 . T[uus ] Lycosthenes . Clarissimo ecclesiae Tigurinae pastori d. Henrico Bullingero , domino atque amico incomparabili .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1573", + "psc_text": "valde experta est, nos reddas de omnibus certiores. 1013 EPISTOLA CVIII. AD SYAGRIUM EPISCOPUM. Laudat eum ob operam Augustino navatam; pallii usum concedit; statuit ut Ecclesia Augustodunensis primum in ea provincia post Lugdunensem locum obtineat; de synodo iterum. Gregorius Syagrio episcopo Augustodunensi. Magistra bonorum omnium charitas, quae nil sapit extraneum, nil asperum, nil confusum, ita exercet corda et corroborat, ut nihil grave, nil difficile, sed fiat totum dulce quod agitur. Hujus igitur cum sit proprium nutrire concordia, servare composita, dissociata conjungere, prava dirigere, et virtutes caeteras perfectionis suae munimine solidare, quisquis in ejus radices se inserit, nec a viriditate deficit, nec a fructibus inanescit, quia humorem fecunditatis opus efficax non amittit. Atque ideo multum tibi, dilectissime frater, in Domino condelector atque congaudeo, quod sic eadem charitate te praeditum multorum testificatione comperio, ut et ipse quae sacerdotis sunt decenter exhibeas, et aliis te laudabiliter imitandum ostendas. Quia igitur in praedicationis opere,", + "candidate_score": 0.653175, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_8_10", + "bdc_text": "attamen cum iam abitum in Galliam paret , antequam discedat , fasciculum ad me missurum sancte est pollicitus . Novarum rerum nihil audio quam marchionem Brandenburgensem cum mille equitibus foeliciter cum octo episcopi Herbipolensis signis conflixisse atque multos nobiles captivos abduxisse , cuius rei famam ad vos etiam iam dudum pervenisse non dubito . Ferdinandus imponit suis per Alsatiam novas atque subditis pergraves exactiones , ut Turcarum impetu resistat .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1149", + "psc_text": "ut cognoscatis quam erga vestram beatitudinem habeam voluntatem, dilectis simum filium meum Anatolium diaconum ad piissimorum dominorum vestigia transmisi, qui eorum pietati ac vestrae fraternitati satisfaciat, quia nulli in hac causa nocere appeto, sed humilitatem Deo placitam, et sanctae Ecclesiae concordiam custodire. Et quia hostis omnipotentis Dei Antichristus juxta est, studiose cupio ne proprium quid inveniat non solum in moribus, sed etiam in vocabulo sacerdotum. Ea ergo quae novo modo introducta sunt ipso ordine quo illata sunt auferantur, et pax nobis illibata in Domino permanebit. Nam quae erit inter nos dulcedo, quae charitas, si nosmetipsos voce refovemus, et rebus pungimur? Hoc ergo vestra sanctitas agat, ut bona quae dicitis nos in cordis medulla sentiamus quatenus dum in unanimitate corda fuerint sacerdotum, pro piissimorum dominorum vita deprecantes, tanto citius exaudiri mereamur, quanto et orationes vestras ante Dei oculos pax illuminat, et discordiae macula non obscurat. EPISTOLA XXXII. AD ANASTASIUM PRESBYTERUM. De", + "candidate_score": 0.65202, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_9_11", + "bdc_text": "Novarum rerum nihil audio quam marchionem Brandenburgensem cum mille equitibus foeliciter cum octo episcopi Herbipolensis signis conflixisse atque multos nobiles captivos abduxisse , cuius rei famam ad vos etiam iam dudum pervenisse non dubito . Ferdinandus imponit suis per Alsatiam novas atque subditis pergraves exactiones , ut Turcarum impetu resistat . Tu si quid de evangelio iterum Constantiae praedicando habes , proximis literis intelligere percupio.", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1770", + "psc_text": "sensum de sensu exprimant, sed transferre semper verborum proprietatem volunt, omnem dictorum sensum confundunt. Unde agitur ut ea quae translata fuerint, nisi cum gravi labore intelligere nullo modo valeamus. Benedictionem vero sancti Marci evangelistae et vestrae beatitudinis accepi. Ligna autem transmittere volui; sed quia navis parva fuit, quae venit, ea portare non potuit. Quamvis haec ipsa quae viderunt Alexandrini venientes, parva sunt. Nam alia omnino vobis majora paraveram, quae necdum ad Romanam civitatem tracta sunt, quia exspectavi ut veniente Alexandrina navi trahi debuissent, et in loco ubi incisa fuerunt remanserunt. Omnipotens Deus vitam vestram ad aedificationem sanctae Ecclesiae per longa tempora custodiat, vobisque aspiret ut pro me enixius oretis; ut quem propria peccata deprimunt, vestrae apud omnipotentem Deum preces levent. (Vide ep. 35.) EPISTOLA XL. AD FORTUNATUM NEAPOLITANUM EPISCOPUM. A pueris Petrum de tentatione sceleris accusantibus veritatem accuratius exigat, Petro ipso id postulante. Gregorius Fortunato episcopo Neapolitano. Valde nos vestra", + "candidate_score": 0.651389, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_10_12", + "bdc_text": "Ferdinandus imponit suis per Alsatiam novas atque subditis pergraves exactiones , ut Turcarum impetu resistat . Tu si quid de evangelio iterum Constantiae praedicando habes , proximis literis intelligere percupio. Vale .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1376", + "psc_text": "Deus coelesti vos protectione custodiat, vosque et modo consoletur de largitate donorum, et postmodum de retributione praemiorum. EPISTOLA XXXIV. AD VENANTIUM EPISCOPUM. Presbyteros vel diaconos in Aldionis civitate ordinet, atque ipsos ad infidelium conversionem adhortetur. Gregorius Venantio episcopo. Quoties ea quae hortari nos convenit postulamur, moras ad concedendum facere non debemus; ne differre bona desideria, quae magis fovenda sunt, videamur. Et ideo quia gloriosus Aldio magister militum in civitate ipsius presbyteros vel diaconos omnino, sicut suis nobis epistolis indicavit, desiderat ordinari, eos qui ad consecrandum eliguntur fraternitas vestra diligenter inquirat. Et si nihil est quod canonice eorum ordinationem impediat, Deo illos propitio studeat ordinare. Cum quibus etiam loqui 953 vos convenit, ut adhortationis suae sollicitudine degentem illic populum ab infidelitate revocare, ac contendant a gentilium cultu suspendere, atque eos in omnipotentis Dei doceant timore persistere, et praemia aeternae vitae diligere, quatenus haec consecratio et illis ante Deum ad gloriam, et", + "candidate_score": 0.651113, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_9_11", + "bdc_text": "Novarum rerum nihil audio quam marchionem Brandenburgensem cum mille equitibus foeliciter cum octo episcopi Herbipolensis signis conflixisse atque multos nobiles captivos abduxisse , cuius rei famam ad vos etiam iam dudum pervenisse non dubito . Ferdinandus imponit suis per Alsatiam novas atque subditis pergraves exactiones , ut Turcarum impetu resistat . Tu si quid de evangelio iterum Constantiae praedicando habes , proximis literis intelligere percupio.", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_961", + "psc_text": "Mariniani animos relevemus. EPISTOLA XXXV. AD ANTHEMIUM SUBDIACONUM. Pecuniam mittit in captivorum redemptionem, cui studiose jubet incumbere. Gregorius Anthemio subdiacono nostro Neapolitano. Quantus dolor, quantaque sit nostro cordi afflictio de his quae in partibus Campaniae contigerunt, dicere non possumus, sed ex calamitatis magnitudine potes ipse colligere. Ea de re pro remedio captivorum qui tenti sunt solidos experientiae tuae per horum portitorem Stephanum virum magnificum transmisimus, admonentes ut omnino debeas esse sollicitus, ac strenue peragas, et liberos homines quos ad redemptionem suam sufficere non posse cognoscis, tu eos festines redimere. Qui vero servi fuerint, et dominos eorum ita pauperes esse compereris, ut eos redimere non assurgant, et hos quoque comparare non desinas. Pariter etiam et servos Ecclesiae qui tua negligentia perierunt curabis redimere. Quoscunque autem redemeris, subtiliter notitiam, quae nomina eorum, vel quis ubi maneat, sive quid agat, seu unde sit, contineat, facere modis omnibus studebis, quam tecum possis afferre cum", + "candidate_score": 0.648812, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_16_18", + "bdc_text": "Anno 1553 . T[uus ] Lycosthenes . Clarissimo ecclesiae Tigurinae pastori d. Henrico Bullingero , domino atque amico incomparabili .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1597", + "psc_text": "concedimus, vetera libentissime reparamus. EPISTOLA CXIII. AD SYAGRIUM EPISCOPUM AUGUSTODUNENSEM. Ut Menatem et Theodorum Episcopos in Italiam redire compellat. Gregorius Syagrio episcopo Augustodunensi. Cum sacerdotalis dignitas aliis videatur dignitatibus eminere, ita quisquis ea ornatus est, cunctis se imitandum debet ostendere, ut exemplo suo nulli nocere, sed vitam potius valeat componere subjectorum. Nam si actus dissentiat a nomine, quanto pontificatus ipse plus erigit, tanto magis addicit. Itaque Menatem quemdam episcopum, qui illuc de dioecesi Romanae Ecclesiae nostra ordinatione profectus est, in tanta se levitate didicimus exhibere, ut et nobis de eo major sit verecundia, et illi episcopatus nomen non sit in honore, sed onere. Quod quia pudoris nobis est de eo illa cognoscere, quae in aliarum provinciarum omnino reprehendimus sacerdotibus, fraternitas vestra eum illic immorari amplius non permittat, sed ad nos quantocius reverti compellat, ac magis inventa per omnia occasione transmittat, ut, sub ea qua dignum est observantia refrenatus, saeculares mores", + "candidate_score": 0.638344, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_8", + "bdc_text": "attamen cum iam abitum in Galliam paret , antequam discedat , fasciculum ad me missurum sancte est pollicitus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2047", + "psc_text": "ut quae sunt Creatoris nostri jussioni contraria ab episcoporum moribus compescatis. Ipse autem auctoritate propria episcopos Galliarum judicare non poteris; sed suadendo, blandiendo, bona quoque tua opera eorum imitationi monstrando, pravorum mentes ad sanctitatis studia reformando, quia (Grat. 6, q. 3, c. 1) scriptum est in lege: Per alienam messem transiens falcem mittere non debet; sed manu spicas conterere, et manducare (Deut. XXIII, 25) . Falcem ergo judicii mittere non potes in eam segetem, quae alteri videtur esse commissa; sed per affectum boni operis frumenta dominica vitiorum suorum paleis exspolia, et in Ecclesiae corpus monendo, et persuadendo, quasi mandendo converte. Quidquid vero ex auctoritate agendum est, cum praedicto Arelatensi episcopo agatur, ne praetermitti possit 1157 hoc quod antiqua Patrum institutio invenit. Britannorum vero omnium episcoporum tuae curam fraternitati committimus, ut indocti doceantur, infirmi persuasione roborentur, perversi auctoritate corrigantur. Obsecratio Augustini. Obsecro ut reliquiae sancti Sixti martyris nobis transmittantur. Concessio Gregorii.", + "candidate_score": 0.626226, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf040", + "work_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum", + "max_score": 0.682854, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_4_6", + "bdc_text": "est enim opus in magno folio excusum , parum tamen emendate . Curabo tamen , si ulla ratione fieri potest , ut liber tam necessarius atque tantopere a doctissimis hinc inde viris desideratus ad proximas nundinas Francfordianas apud nos excudatur in quarto , quo multo viliori precio a quovis comparari possit . Libros , quos tuo nomine per Petrum Mechlingensem ante menses permultos ex Argentina vocari curaveram , nescio qua hominis ossitantia nondum habere potui , qui nunc hoc nunc aliud praetendit , quo moram excuset , cum tamen pro[m]pta pecunia omnia solvam .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_258", + "psc_text": "arguebas, ipse inveneris asserere, nunc vero intantum prolaberis, ut sordes nuptiarum, nec martyrii cruore dilui posse confirmes, et illud quod est Manichaeorum dogmatis emendationem tibi habere facile visum est in his libris, quos jam edideras, et describendos plurimis praebueras: quid erat difficultatis, me non meum opus, sed interpretationem alieni operis, si quid forte in eo erratum, non ratio, sed livor suggesserat, emendare? maxime cum adhuc esset in schedulis, quas nondum ad plenum relegeram vel explicueram, quas non editas invenerunt? Nonne perfacile emendari poterant ea, quae adhuc emendata non fuerant? Verum non hinc, ubi quod culparet nihil habebat; sed totum inde mordetur, dum per hoc prodi timuit, unde est omne quod ipse dicit, unde doctus, unde Scripturarum videtur Interpres. 40. Sed idcirco caussam, qua ad interpretandum adductus sum, exposui, ut sciat, me haec non contentione (ut ipse agere solet) vel aemulatione aliqua protulisse, sed necessitate, qua superius edocui, ad boni et", + "candidate_score": 0.682854, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_4_6", + "bdc_text": "est enim opus in magno folio excusum , parum tamen emendate . Curabo tamen , si ulla ratione fieri potest , ut liber tam necessarius atque tantopere a doctissimis hinc inde viris desideratus ad proximas nundinas Francfordianas apud nos excudatur in quarto , quo multo viliori precio a quovis comparari possit . Libros , quos tuo nomine per Petrum Mechlingensem ante menses permultos ex Argentina vocari curaveram , nescio qua hominis ossitantia nondum habere potui , qui nunc hoc nunc aliud praetendit , quo moram excuset , cum tamen pro[m]pta pecunia omnia solvam .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_190", + "psc_text": "Ezechiele, quatuordecim Homiliis, sive Oratiunculis Origenis, scribens cuidam Vincentio: « Magnum est, inquit, mi amice, quod postulas, ut Origenem faciam Latinum, et hominem juxta Didymi videntis sententiam, alterum post Apostolos Ecclesiarum magistrum etiam Romanis auribus donem. » Et post aliquanta: « Et illud, inquit, breviter admonens, ut scias, Origenis opuscula in omnem Scripturam esse triplicia. Primum ejus opuscula Excerpta sunt, quae Graece σχόλια nuncupantur, in quibus ea quae sibi videbantur obscura, aut quae habere aliquid difficultatis, summatim breviterque perstrinxit. Secundum ὁμηλιτικόν genus, de quo et praesens interpretatio est. Tertium quod scripsit ipse τόμους, nos volumina possumus nuncupare, in quo opere tota ingenii sui vela spirantibus ventis dedit: et recedens a terra, in medium pelagus aufugit. Scio te cupere, ut omne genus transferam dictionis: praemisi caussam, cur facere non possem: hoc tamen spondeo, quia si, orante te, Jesus reddiderit sanitatem, non dicam cuncta, quia hoc dixisse temerarium est, sed permulta sim", + "candidate_score": 0.66406, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_3_5", + "bdc_text": "verum quod praesenti nuntio non accipias , in causa est , quod unicum tantum exemplar mihi ab affine meo Oporino sit allatum tribus florenis Francfordiae coemptum ; est enim opus in magno folio excusum , parum tamen emendate . Curabo tamen , si ulla ratione fieri potest , ut liber tam necessarius atque tantopere a doctissimis hinc inde viris desideratus ad proximas nundinas Francfordianas apud nos excudatur in quarto , quo multo viliori precio a quovis comparari possit .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_258", + "psc_text": "arguebas, ipse inveneris asserere, nunc vero intantum prolaberis, ut sordes nuptiarum, nec martyrii cruore dilui posse confirmes, et illud quod est Manichaeorum dogmatis emendationem tibi habere facile visum est in his libris, quos jam edideras, et describendos plurimis praebueras: quid erat difficultatis, me non meum opus, sed interpretationem alieni operis, si quid forte in eo erratum, non ratio, sed livor suggesserat, emendare? maxime cum adhuc esset in schedulis, quas nondum ad plenum relegeram vel explicueram, quas non editas invenerunt? Nonne perfacile emendari poterant ea, quae adhuc emendata non fuerant? Verum non hinc, ubi quod culparet nihil habebat; sed totum inde mordetur, dum per hoc prodi timuit, unde est omne quod ipse dicit, unde doctus, unde Scripturarum videtur Interpres. 40. Sed idcirco caussam, qua ad interpretandum adductus sum, exposui, ut sciat, me haec non contentione (ut ipse agere solet) vel aemulatione aliqua protulisse, sed necessitate, qua superius edocui, ad boni et", + "candidate_score": 0.649763, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_4", + "bdc_text": "est enim opus in magno folio excusum , parum tamen emendate .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_258", + "psc_text": "arguebas, ipse inveneris asserere, nunc vero intantum prolaberis, ut sordes nuptiarum, nec martyrii cruore dilui posse confirmes, et illud quod est Manichaeorum dogmatis emendationem tibi habere facile visum est in his libris, quos jam edideras, et describendos plurimis praebueras: quid erat difficultatis, me non meum opus, sed interpretationem alieni operis, si quid forte in eo erratum, non ratio, sed livor suggesserat, emendare? maxime cum adhuc esset in schedulis, quas nondum ad plenum relegeram vel explicueram, quas non editas invenerunt? Nonne perfacile emendari poterant ea, quae adhuc emendata non fuerant? Verum non hinc, ubi quod culparet nihil habebat; sed totum inde mordetur, dum per hoc prodi timuit, unde est omne quod ipse dicit, unde doctus, unde Scripturarum videtur Interpres. 40. Sed idcirco caussam, qua ad interpretandum adductus sum, exposui, ut sciat, me haec non contentione (ut ipse agere solet) vel aemulatione aliqua protulisse, sed necessitate, qua superius edocui, ad boni et", + "candidate_score": 0.617042, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_5", + "bdc_text": "Curabo tamen , si ulla ratione fieri potest , ut liber tam necessarius atque tantopere a doctissimis hinc inde viris desideratus ad proximas nundinas Francfordianas apud nos excudatur in quarto , quo multo viliori precio a quovis comparari possit .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_258", + "psc_text": "arguebas, ipse inveneris asserere, nunc vero intantum prolaberis, ut sordes nuptiarum, nec martyrii cruore dilui posse confirmes, et illud quod est Manichaeorum dogmatis emendationem tibi habere facile visum est in his libris, quos jam edideras, et describendos plurimis praebueras: quid erat difficultatis, me non meum opus, sed interpretationem alieni operis, si quid forte in eo erratum, non ratio, sed livor suggesserat, emendare? maxime cum adhuc esset in schedulis, quas nondum ad plenum relegeram vel explicueram, quas non editas invenerunt? Nonne perfacile emendari poterant ea, quae adhuc emendata non fuerant? Verum non hinc, ubi quod culparet nihil habebat; sed totum inde mordetur, dum per hoc prodi timuit, unde est omne quod ipse dicit, unde doctus, unde Scripturarum videtur Interpres. 40. Sed idcirco caussam, qua ad interpretandum adductus sum, exposui, ut sciat, me haec non contentione (ut ipse agere solet) vel aemulatione aliqua protulisse, sed necessitate, qua superius edocui, ad boni et", + "candidate_score": 0.615239, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_4", + "bdc_text": "est enim opus in magno folio excusum , parum tamen emendate .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_257", + "psc_text": "exercuimus ingenium, 395 et multa jam nobis opuscula desudata sunt. Ille hoc primum prope opus adiit, et fortasse compulsus: et nihil mirum si fluctuavit in primis. Nec occasio derogandi Christianis captanda est, sed emendationis utilitas requirenda. 39. Haec si ad eum rescripsisses, nonne majorem gratiam et aedificationem vel ipsi initia in timore Dei habenti, vel caeteris legentibus praebuisses, quam nunc istae tuae Invectivae moeroris et confusionis omnibus timentibus Deum praestant, qui et in te foedissimam obtrectandi libidinem, et in me respondendi necessitatem miserabilem [Al. mirabilem] vident? Si enim, ut dixi, de tuis libris contra Jovinianum scriptis, nunc eadem, quibus illum arguebas, ipse inveneris asserere, nunc vero intantum prolaberis, ut sordes nuptiarum, nec martyrii cruore dilui posse confirmes, et illud quod est Manichaeorum dogmatis emendationem tibi habere facile visum est in his libris, quos jam edideras, et describendos plurimis praebueras: quid erat difficultatis, me non meum opus, sed interpretationem alieni operis,", + "candidate_score": 0.612601, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini", + "max_score": 0.681419, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_4_6", + "bdc_text": "est enim opus in magno folio excusum , parum tamen emendate . Curabo tamen , si ulla ratione fieri potest , ut liber tam necessarius atque tantopere a doctissimis hinc inde viris desideratus ad proximas nundinas Francfordianas apud nos excudatur in quarto , quo multo viliori precio a quovis comparari possit . Libros , quos tuo nomine per Petrum Mechlingensem ante menses permultos ex Argentina vocari curaveram , nescio qua hominis ossitantia nondum habere potui , qui nunc hoc nunc aliud praetendit , quo moram excuset , cum tamen pro[m]pta pecunia omnia solvam .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_0", + "psc_text": "IN LIBROS CONTRA RUFINUM ADMONITIO, Dissensionis Hieronymum inter ac Rufinum longe notior historia est, quam nostra explicatione ut indigeat. Causa mali tanti Latina versio librorum Origenis περὶ Ἀρχῶν fuit, quam presbyter Aquileiensis, sublesta utique fide, elaboraverat Romae circa annum 398. Nam ut Origeniani dogmatis venena, subdolae interpretationis fuco oblita, Latinis auribus tutius propinaret, praefationem operi praefixit, in qua Hieronymum figuratis laudibus praedicabat, veluti Adamantii opinionum fautorem, suaeque sententiae socium: ipsum vero librum ab ascriptis erroribus expurgatum opera sua jactabat. Sed cum multa essent adhuc quae christianas aures moverent, et minus catholice dicta existimarentur, Pammachius et Oceanus Hieronymo auctores fuerunt, ut germanam ipse ejus libri interpretationem vulgaret, nequaquam dissimulatis erroribus, quo se manifesto proderent; purgaretque adeo suspicionem favoris in Origenem ab aemulo injectam, ne si criminantem convincere differret, consentire illi videretur. S. Doctor datis primum Rufino litteris, amice conquestus est: deinde anno 400 Origenis ipsum librum ita ad finem vertit, ut", + "candidate_score": 0.681419, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_4_6", + "bdc_text": "est enim opus in magno folio excusum , parum tamen emendate . Curabo tamen , si ulla ratione fieri potest , ut liber tam necessarius atque tantopere a doctissimis hinc inde viris desideratus ad proximas nundinas Francfordianas apud nos excudatur in quarto , quo multo viliori precio a quovis comparari possit . Libros , quos tuo nomine per Petrum Mechlingensem ante menses permultos ex Argentina vocari curaveram , nescio qua hominis ossitantia nondum habere potui , qui nunc hoc nunc aliud praetendit , quo moram excuset , cum tamen pro[m]pta pecunia omnia solvam .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_144", + "psc_text": "Cujus diversitatis causam plenius tibi in Apologetico, quem Pamphilus in libris suis scripsit, edidimus brevissimo libello superaddito, in quo evidentibus, ut arbitror, probamentis, corruptos esse in quamplurimis ab haereticis et malevolis libros ejus ostendimus, et praecipue istos, quos nunc exigis ut interpreter, id est, περὶ Ἀρχῶν. » Non tibi suffecerat Eusebii, vel certe ut tu vis, Pamphili pro Origene defensio, nisi quod ab illis minus dictum putabas, tu quasi sapientior et doctior adderes? Longum est, si velim totum librum tuum huic operi inserere, et propositis capitulis ad singula respondere, quid in his vitiorum sermo habeat, quid mendaciorum assertio, quid inconsequens textus ipse verborum. Unde laciniosae disputationis fastidia fugiens, et in arctum verba compingens, tantum sensibus respondebo. Statim de portu egrediens, navem impegit. Referens enim de Apologia Pamphili martyris (quam nos Eusebii, Arianorum principis, probavimus) de qua dixerat, Prout potuimus, 506 vel res poposcit, Latino sermone digessimus, intulit: « Illud est,", + "candidate_score": 0.661469, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_6_8", + "bdc_text": "Libros , quos tuo nomine per Petrum Mechlingensem ante menses permultos ex Argentina vocari curaveram , nescio qua hominis ossitantia nondum habere potui , qui nunc hoc nunc aliud praetendit , quo moram excuset , cum tamen pro[m]pta pecunia omnia solvam . Tuas praeterea ad Myconium piae memoriae epistolas sexies ab herede Iacobo petii , qui non quidem denegavit , sed nihil dedit tamen hactenus ; attamen cum iam abitum in Galliam paret , antequam discedat , fasciculum ad me missurum sancte est pollicitus .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_169", + "psc_text": "enim potest, ut etiam si a me verum audisti, alius qui hujus rei ignarus est, dicat a te esse compositum: et quasi mimum Philistionis, vel Lentuli, ac Marulli stropham eleganti sermone confictam. 21. De S. Epiphanio querela. --Quo non perveniat semel effrenata temeritas? Post excommunicationem Hilarii, post Cypriani ψευδεπίγραφον haereseos librum, post Athanasii, me dormitante, lituram, simul et inscriptionem, erupit aliquando contra Papam Epiphanium, et dolorem pectoris sui, quod eum in epistola quam ad Joannem episcopum scripserat, haereticum arguit, in Apologia pro Origine digerit, et his se sermonibus consolatur: « Quin potius aperienda est hoc in loco veritas latens. Non enim possibile est, tam iniquo judicio uti quemquam hominum, ut de causa aequali non aequaliter sentiat. Sed quod auctores obtrectatorum ejus hi sunt, qui vel in Ecclesia disputare latius solent, vel etiam libros scribere, qui totum de Origene vel loquuntur, vel scribunt. Ne ergo plures ipsorum furta cognoscant, quae utique", + "candidate_score": 0.660909, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_6_8", + "bdc_text": "Libros , quos tuo nomine per Petrum Mechlingensem ante menses permultos ex Argentina vocari curaveram , nescio qua hominis ossitantia nondum habere potui , qui nunc hoc nunc aliud praetendit , quo moram excuset , cum tamen pro[m]pta pecunia omnia solvam . Tuas praeterea ad Myconium piae memoriae epistolas sexies ab herede Iacobo petii , qui non quidem denegavit , sed nihil dedit tamen hactenus ; attamen cum iam abitum in Galliam paret , antequam discedat , fasciculum ad me missurum sancte est pollicitus .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_269", + "psc_text": "et solidissimo constringas reti. Si autem Romani episcopi est, stulte facis ab eo exemplar epistolae petere, cui missa non est, et non ab illo qui miserit, de oriente exspectare testimonium; cujus auctorem et testem habeas in vicino. Vade potius Romam, et praesens apud eum expostula, cur tibi et absenti et innocenti fecerit contumeliam. Primum, ut non reciperet expositionem fidei tuae, quam omnis, ut scribis, Italia comprobavit, et baculo tuarum uti noluerit litterarum contra canes tuos. Deinde, ut epistolas contra te ad Orientem mitteret et cauterium tibi haereseos, dum nescis inureret, diceretque libros Origenis περὶ Ἀρχῶν a te translatos, et simplici Romanae Ecclesiae traditos, ut fidei veritatem quam ab Apostolo didicerant, per te perderent, et quo tibi majorem faceret invidiam, ausus sit criminari hos ipsos, Praefationis tuae testimonio roboratos. Non est leve quod 550 tibi impingit tantae urbis pontifex, vel ab alio objectum temere suscepit. Vociferare et clamita per compita, per", + "candidate_score": 0.657759, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_3_5", + "bdc_text": "verum quod praesenti nuntio non accipias , in causa est , quod unicum tantum exemplar mihi ab affine meo Oporino sit allatum tribus florenis Francfordiae coemptum ; est enim opus in magno folio excusum , parum tamen emendate . Curabo tamen , si ulla ratione fieri potest , ut liber tam necessarius atque tantopere a doctissimis hinc inde viris desideratus ad proximas nundinas Francfordianas apud nos excudatur in quarto , quo multo viliori precio a quovis comparari possit .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_0", + "psc_text": "IN LIBROS CONTRA RUFINUM ADMONITIO, Dissensionis Hieronymum inter ac Rufinum longe notior historia est, quam nostra explicatione ut indigeat. Causa mali tanti Latina versio librorum Origenis περὶ Ἀρχῶν fuit, quam presbyter Aquileiensis, sublesta utique fide, elaboraverat Romae circa annum 398. Nam ut Origeniani dogmatis venena, subdolae interpretationis fuco oblita, Latinis auribus tutius propinaret, praefationem operi praefixit, in qua Hieronymum figuratis laudibus praedicabat, veluti Adamantii opinionum fautorem, suaeque sententiae socium: ipsum vero librum ab ascriptis erroribus expurgatum opera sua jactabat. Sed cum multa essent adhuc quae christianas aures moverent, et minus catholice dicta existimarentur, Pammachius et Oceanus Hieronymo auctores fuerunt, ut germanam ipse ejus libri interpretationem vulgaret, nequaquam dissimulatis erroribus, quo se manifesto proderent; purgaretque adeo suspicionem favoris in Origenem ab aemulo injectam, ne si criminantem convincere differret, consentire illi videretur. S. Doctor datis primum Rufino litteris, amice conquestus est: deinde anno 400 Origenis ipsum librum ita ad finem vertit, ut", + "candidate_score": 0.652855, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_2_4", + "bdc_text": "maximopere desiderare ; verum quod praesenti nuntio non accipias , in causa est , quod unicum tantum exemplar mihi ab affine meo Oporino sit allatum tribus florenis Francfordiae coemptum ; est enim opus in magno folio excusum , parum tamen emendate .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_9", + "psc_text": "Unde et Tullius in Commentariis causarum pro Gabinio: « Ego, inquit, cum omnes amicitias tuendas semper putavi summa religione et fide, tum eas maxime quae essent ex inimicitiis revocatae in gratiam: propterea quod integris amicitiis officium praetermissum, imprudentiae, vel (ut gravius interpretemur) negligentiae excusatione defenditur; post reditum in gratiam, si quid est commissum, id non neglectum, sed violatum putatur: nec imprudentiae, sed perfidiae assignari solet. » Flaccus Horatius quoque in Epistola quam scribit ad Florum: Male, ait, sarta Gratia nequidquam coit, et rescinditur. 2. Hilarius, Origenis interpres, et Ambrosius et Victorinus. Tres libri Rufini. --Quid mihi nunc prodest, quod simpliciter errasse se jurat? Ecce objiciuntur mihi laudes ejus, et crimini datur simplicissimi amici, non simplex, nec pura laudatio. Si auctoritatem suo operi praestruebat, volens quos sequeretur ostendere, habuit in promptu Hilarium Confessorem, qui quadraginta ferme millia versuum Origenis in Job et Psalmos transtulit. Habuit Ambrosium, cujus pene omnes libri hujus", + "candidate_score": 0.649764, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_0_2", + "bdc_text": "Quas nuper per studiosos Tigurinos ad me misisti literas longe iucundissimas , Bullingere clarissime , accepi . Quibus intellexi te Funccii Chronicon noviter in Prussia excusum Johannes Funck , Chronologia . . . , Königsberg ( Hans Lufft) 1552 ( VD 16 F 3382 ) . maximopere desiderare ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_72", + "psc_text": "quorum in Latinam linguam sententias transferebam. « Sed, dixi, qui diligens lector est, statim requiret, et dicet. Et rursus in fine, Alius vero hoc quod ait, ut ostenderet in saeculis supervenientibus abundantes divitias gratiae suae, ad illam intelligentiam transfert. » Ecce, inquies, sub diligentis lectoris persona, Origenis sententias explicasti. Fateor errorem, non debui diligentem dicere, sed blasphemum: quod si fecissem, et aliquo scissem vaticinio te istiusmodi naenias sectaturum, etiam calumniae verba vitassem. Grande crimen si Origenem diligentem dixi esse lectorem, cujus septuaginta libros interpretatus sum, quem in coelum laudibus tuli; pro quo compulsus sum ante biennium brevi libello tuis contra me praeconiis respondere ( Epistola ad Pammach. ante biennium scripta ). Ecclesiarum magistrum a me dictum esse Origenem, in tuis laudibus objicis: et putas quod pertimescere debeam, si diligentem lectorem me illum dixisse inimicus accuses. Solemus et negotiatores parcissimos, et frugi servos, et molestos paedagogos, et argutissimos fures, diligentes vocare.", + "candidate_score": 0.642495, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_0_2", + "bdc_text": "Quas nuper per studiosos Tigurinos ad me misisti literas longe iucundissimas , Bullingere clarissime , accepi . Quibus intellexi te Funccii Chronicon noviter in Prussia excusum Johannes Funck , Chronologia . . . , Königsberg ( Hans Lufft) 1552 ( VD 16 F 3382 ) . maximopere desiderare ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_193", + "psc_text": "Septuaginta nescierunt; cur me non suscipiant Latini mei, qui inviolata editione veteri, ita novam condidi, ut laborem meum Hebraeis, et (quod his majus est) Apostolis auctoribus probem? Scripsi nuper librum de Optimo genere interpretandi, ostendens illa de Evangelio: Ex Aegypto vocavi filium meum (Ose. XI, 1) ; et: Quoniam Nazaraeus vocabitur (Matth. II, 15, 23) ; et: Videbunt in quem compunxerunt (Zach. XII, 10) ; et illud Apostoli: quae oculus non vidit, nec auris audivit, nec in cor hominis ascenderunt, quae praeparavit Dominus diligentibus se (Cor. I, 19) ; caeteraque his similia, in Hebraeorum libris inveniri. Certe Apostolus et Evangelistae, Septuaginta interpretes noverant. Et unde eis hoc dicere, quod in Septuaginta non habetur? Et Christus Dominus noster, utriusque Testamenti conditor, in Evangelio secundum Joannem: Qui credit, 523 inquit, in me sicut dicit Scriptura, flumina de ventre ejus fluent aquae vivae (Joan. VII, 38) . Utique scriptum est, quod Salvator scriptum", + "candidate_score": 0.641738, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_2_4", + "bdc_text": "maximopere desiderare ; verum quod praesenti nuntio non accipias , in causa est , quod unicum tantum exemplar mihi ab affine meo Oporino sit allatum tribus florenis Francfordiae coemptum ; est enim opus in magno folio excusum , parum tamen emendate .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_245", + "psc_text": "De tuo codice quasi Pamphili exemplar accepimus. Credidi Christiano, et credidi monacho: non putavi tantum sceleris a te posse confingi. Postea vero per interpretationem tuam, quaestione contra Origenem toto orbe commota, in quaerendis exemplaribus diligentior fui, et in Caesariensi Bibliotheca Eusebii sex volumina reperi Ἀπολογίας ὑπὲρ Ὠριγένους. Quae cum legissem, primum eum librum deprehendi, quem tu solus sub nomine martyris edidisti, de Filio et Spiritu Sancto, in bonam partem plerisque blasphemiis commutatis. Et hoc vel Didymum, vel te, vel alium fecisse nescio quem, quod tu apertissime in libris περὶ Ἀρχῶν, fecisse convinceris: maxime cum idem Eusebius (ut jam duobus ( superioribus ) libris docui) scribat Pamphilum, nihil proprii operis edidisse. Dic ergo et tu, a quo exemplar acceperis, nec mihi ad subterfugiendum 542 crimen, mortuos aliquos nomines: ut cum auctorem ostendere non potueris, illum [ Al. alium] proferas, qui non possit respondere. Sin autem rivulus ille in tuis scriniis fontem", + "candidate_score": 0.636174, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf039", + "work_id": "042_Quodvultdeus_Epistolae", + "max_score": 0.67926, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_4_6", + "bdc_text": "est enim opus in magno folio excusum , parum tamen emendate . Curabo tamen , si ulla ratione fieri potest , ut liber tam necessarius atque tantopere a doctissimis hinc inde viris desideratus ad proximas nundinas Francfordianas apud nos excudatur in quarto , quo multo viliori precio a quovis comparari possit . Libros , quos tuo nomine per Petrum Mechlingensem ante menses permultos ex Argentina vocari curaveram , nescio qua hominis ossitantia nondum habere potui , qui nunc hoc nunc aliud praetendit , quo moram excuset , cum tamen pro[m]pta pecunia omnia solvam .", + "psc_chunk_id": "042_Quodvultdeus_Epistolae_window_15", + "psc_text": "Quando ergo id explicavero, quintoque respondero, si tres non supervenerint, dispono (si Deus voluerit) et quod poscis incipere, simul agens utrumque, et hoc scilicet, et illud de retractatione opusculorum meorum, nocturnis et diurnis temporibus in singula distributis. 3. Hoc ideo insinuavi Sanctitati tuae, ut quantum tibi desiderium est sumendi quod poscis, tanto flagrantius a Domino mihi poscas a adjutorium, quo serviam laudabili studio tuo, atque utilitati eorum quibus id existimas profuturum, domine sinceriter dilectissime frater. Commendo iterum perlatorem, et negotium propter quod eo perrexit; si cognoveris apud quem agendum sit, peto ne pigeat adjuvare. Non enim possumus necessitates hominum ejusmodi deserere, qui nostri non coloni, sed, quod majus est, fratres sunt, et in charitate Christi ad curam pertinent nostram. Deo vivas.", + "candidate_score": 0.67926, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_7_9", + "bdc_text": "Tuas praeterea ad Myconium piae memoriae epistolas sexies ab herede Iacobo petii , qui non quidem denegavit , sed nihil dedit tamen hactenus ; attamen cum iam abitum in Galliam paret , antequam discedat , fasciculum ad me missurum sancte est pollicitus . Novarum rerum nihil audio quam marchionem Brandenburgensem cum mille equitibus foeliciter cum octo episcopi Herbipolensis signis conflixisse atque multos nobiles captivos abduxisse , cuius rei famam ad vos etiam iam dudum pervenisse non dubito .", + "psc_chunk_id": "042_Quodvultdeus_Epistolae_window_5", + "psc_text": "non mihi soli laboravi, sed omnibus exquirentibus veritatem (Eccli. XXIV, 47, et XXXIII, 18) . Potui adhuc offerre supplices et multiplices preces, et mecum imperitorum classes adsciscere: sed malui jam audire dictantem, quam occupare legentem. EPISTOLA CCXXII. Dilectissimo filio et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Acceptis litteris Charitatis tuae, ubi a me ardentissimo studio postulasti, ut de omnibus haeresibus, quae post Domini Salvatoris adventum adversus ejus doctrinam pullulaverunt, aliquid breviter scriberem; quam sit hoc difficile, continuo reperta occasione rescripsi per filium meum Hipponensium primarium Philocalum: mox autem etiam ista oblata est, qua nunc rescribo, et breviter difficultatem operis ejus ostendo. 2. Philastrius quidam Brixiensis episcopus, quem cum sancto Ambrosio Mediolani etiam ipse vidi, scripsit hinc librum; nec illas haereses praetermittens, quae in populo Judaeo fuerunt ante adventum Domini, easque viginti octo commemoravit: et post Domini adventum centum viginti octo. Scripsit hinc etiam graece episcopus Cyprius Epiphanius, in doctrina catholicae fidei", + "candidate_score": 0.656556, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae", + "max_score": 0.677616, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_4_6", + "bdc_text": "est enim opus in magno folio excusum , parum tamen emendate . Curabo tamen , si ulla ratione fieri potest , ut liber tam necessarius atque tantopere a doctissimis hinc inde viris desideratus ad proximas nundinas Francfordianas apud nos excudatur in quarto , quo multo viliori precio a quovis comparari possit . Libros , quos tuo nomine per Petrum Mechlingensem ante menses permultos ex Argentina vocari curaveram , nescio qua hominis ossitantia nondum habere potui , qui nunc hoc nunc aliud praetendit , quo moram excuset , cum tamen pro[m]pta pecunia omnia solvam .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_434", + "psc_text": "scribendum transvolarem: quod quidem usque ad praesens facio. Verum quia heri diacono ad me misso, ut tu putas Epistolam, ut ego sentio, Commentarium te expectare dixisti, brevem responsionem ad ea desiderans, quae singula magnorum voluminum prolixitate indigent, ταῦτὰ σοι ἐσχεδίασα, duabus tantum Quaestiunculis praetermissis: non quo non potuerim ad illas aliquid respondere, sed quod ab eloquentissimis viris, Tertulliano nostro scilicet, et Novatiano, latino sermone sint editae; et si nova voluerimus afferre, sit latius disputandum. 161 Certe exspecto quid placeat: utrumne epistolari brevitate sententias tibi velis digeri aut singulorum libros confici. Nam et Origenes in quarto Pauli ad Romanos ἐξηγήσεων tomo de circumcisione magnifice disputavit: et de mundis atque immundis animalibus in Levitico plura disseruit: ut si ipse invenire nihil possem, de ejus tamen fontibus mutuarer. Et ut verius loquar, Didymi de Spiritu sancto librum in manibus habeo, quem translatum tibi cupio dedicare: ne me existimes tantummodo dormitare, qui lectionem sine", + "candidate_score": 0.677616, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_5_7", + "bdc_text": "Curabo tamen , si ulla ratione fieri potest , ut liber tam necessarius atque tantopere a doctissimis hinc inde viris desideratus ad proximas nundinas Francfordianas apud nos excudatur in quarto , quo multo viliori precio a quovis comparari possit . Libros , quos tuo nomine per Petrum Mechlingensem ante menses permultos ex Argentina vocari curaveram , nescio qua hominis ossitantia nondum habere potui , qui nunc hoc nunc aliud praetendit , quo moram excuset , cum tamen pro[m]pta pecunia omnia solvam . Tuas praeterea ad Myconium piae memoriae epistolas sexies ab herede Iacobo petii , qui non quidem denegavit , sed nihil dedit tamen hactenus ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_434", + "psc_text": "scribendum transvolarem: quod quidem usque ad praesens facio. Verum quia heri diacono ad me misso, ut tu putas Epistolam, ut ego sentio, Commentarium te expectare dixisti, brevem responsionem ad ea desiderans, quae singula magnorum voluminum prolixitate indigent, ταῦτὰ σοι ἐσχεδίασα, duabus tantum Quaestiunculis praetermissis: non quo non potuerim ad illas aliquid respondere, sed quod ab eloquentissimis viris, Tertulliano nostro scilicet, et Novatiano, latino sermone sint editae; et si nova voluerimus afferre, sit latius disputandum. 161 Certe exspecto quid placeat: utrumne epistolari brevitate sententias tibi velis digeri aut singulorum libros confici. Nam et Origenes in quarto Pauli ad Romanos ἐξηγήσεων tomo de circumcisione magnifice disputavit: et de mundis atque immundis animalibus in Levitico plura disseruit: ut si ipse invenire nihil possem, de ejus tamen fontibus mutuarer. Et ut verius loquar, Didymi de Spiritu sancto librum in manibus habeo, quem translatum tibi cupio dedicare: ne me existimes tantummodo dormitare, qui lectionem sine", + "candidate_score": 0.665052, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_5_7", + "bdc_text": "Curabo tamen , si ulla ratione fieri potest , ut liber tam necessarius atque tantopere a doctissimis hinc inde viris desideratus ad proximas nundinas Francfordianas apud nos excudatur in quarto , quo multo viliori precio a quovis comparari possit . Libros , quos tuo nomine per Petrum Mechlingensem ante menses permultos ex Argentina vocari curaveram , nescio qua hominis ossitantia nondum habere potui , qui nunc hoc nunc aliud praetendit , quo moram excuset , cum tamen pro[m]pta pecunia omnia solvam . Tuas praeterea ad Myconium piae memoriae epistolas sexies ab herede Iacobo petii , qui non quidem denegavit , sed nihil dedit tamen hactenus ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2988", + "psc_text": "habeo, sine altero, quod nondum habeo, cuiquam debere me jam mittere, vel edere non videtur, ne ille, qui mihi fortasse, ut desidero responsurus est, interrogationem meam disputatione operosissima elaboratam, sine sua responsione, quae adhuc desperanda non est, per manus hominum notitiamque diffundi jure succenseat, idque jactantius, quam utilius fecisse me judicet, quasi ego potuerim quaerere, quod ille non potuerit enodare, cum forsitan possit, idque dum faciat, exspectandum sit. Magis enim scio quod aliis occupatur, quae minime differenda sunt, plurisque pendenda. Quod ut tua quoque Sanctitas noverit, attende paulisper, quod mihi alio anno per latorem per quem scripseram remeantem scripserit. Nam hoc ex ejus epistola in istam transtuli. » Incidit, inquit, tempus difficillimum, quando mihi tacere melius fuit quam loqui; ita ut nostra studia cessarent ne, juxta Appium, canina exerceretur facundia. Itaque duobus libellis tuis, quos meo nomini dedicasti, eruditissimis et omni eloquentiae splendore fulgentibus, ad tempus respondere non potui. Non", + "candidate_score": 0.664104, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_4_6", + "bdc_text": "est enim opus in magno folio excusum , parum tamen emendate . Curabo tamen , si ulla ratione fieri potest , ut liber tam necessarius atque tantopere a doctissimis hinc inde viris desideratus ad proximas nundinas Francfordianas apud nos excudatur in quarto , quo multo viliori precio a quovis comparari possit . Libros , quos tuo nomine per Petrum Mechlingensem ante menses permultos ex Argentina vocari curaveram , nescio qua hominis ossitantia nondum habere potui , qui nunc hoc nunc aliud praetendit , quo moram excuset , cum tamen pro[m]pta pecunia omnia solvam .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2642", + "psc_text": "suae fidei, imo perfidiae illusit: quos libros reor sanctum parentem vestrum habere Oceanum. Olim enim editi sunt, multis Ruffini libris adversus calumnias respondentes. Certe habes ibi virum sanctum et eruditum Augustinum Episcopum, qui viva, ut aiunt, voce docere te poterit et suam, imo per se nostram explicare sententiam. 2. Ezechielis volumen olim aggredi volui, et sponsionem creberrimam studiosis lectoribus reddere; sed in ipso dictandi exordio ita animus meus Occidentalium provinciarum, et maxime urbis Romae [al. Romanae ] vastatione confusus est, ut, juxta vulgare proverbium, proprium quoque ignorarem vocabulum: diuque tacui, sciens tempus esse lacrymarum. Hoc autem anno cum tres explicassem libros, subitus impetus barbarorum, de quibus tuus dicit Virgilius, lateque vagantes Barcaei (Aeneid. 4) , et sancta Scriptura de Ismahel, Contra faciem omnium fratrum suorum habitabit (Gen. 16. 12) , sic Aegypti limitem, Palaestinae, Phoenicis, Syriae percurrit ad instar torrentis cuncta secum trahens, ut vix manus eorum misericordia Christi potuerimus", + "candidate_score": 0.663925, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_5_7", + "bdc_text": "Curabo tamen , si ulla ratione fieri potest , ut liber tam necessarius atque tantopere a doctissimis hinc inde viris desideratus ad proximas nundinas Francfordianas apud nos excudatur in quarto , quo multo viliori precio a quovis comparari possit . Libros , quos tuo nomine per Petrum Mechlingensem ante menses permultos ex Argentina vocari curaveram , nescio qua hominis ossitantia nondum habere potui , qui nunc hoc nunc aliud praetendit , quo moram excuset , cum tamen pro[m]pta pecunia omnia solvam . Tuas praeterea ad Myconium piae memoriae epistolas sexies ab herede Iacobo petii , qui non quidem denegavit , sed nihil dedit tamen hactenus ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_848", + "psc_text": "miserat Joanni Episcopo supradictus Papa Epiphanius litteras, arguens eum in quibusdam dogmatibus, et postea clementer ad poenitentiam provocans. Harum exemplaria 306 certatim Palaestinae rapiebantur, vel ob auctoris meritum, vel ob elegantiam scriptionis. Erat in monasterio nostro vir apud suos haud ignobilis, Eusebius Cremonensis, qui cum haec Epistola per multorum ora volitaret, et mirarentur eam pro doctrina et puritate sermonis, docti pariter et indocti, coepit a me obnixe petere, ut sibi eam in Latinum verterem, et propter intelligendi facilitatem apertius explicarem: Graeci enim eloquii penitus ignarus erat. Feci quod voluit; accitoque Notario, raptim celeriterque dictavi: ex latere in pagina breviter adnotans, quem intrinsecus sensum singula capitula continerent. Siquidem et hoc ut sibi soli facerem, oppido flagitarat; postulavique ab eo mutuo, ut domi haberet exemplar: nec facile in vulgus proderet. Res ita anno et sex mensibus transiit: donec supradicta interpretatio de scriniis ejus novo praestigio Jerosolymam commigravit. Nam quidem Pseudomonachus, vel accepta", + "candidate_score": 0.662685, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_3_5", + "bdc_text": "verum quod praesenti nuntio non accipias , in causa est , quod unicum tantum exemplar mihi ab affine meo Oporino sit allatum tribus florenis Francfordiae coemptum ; est enim opus in magno folio excusum , parum tamen emendate . Curabo tamen , si ulla ratione fieri potest , ut liber tam necessarius atque tantopere a doctissimis hinc inde viris desideratus ad proximas nundinas Francfordianas apud nos excudatur in quarto , quo multo viliori precio a quovis comparari possit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_434", + "psc_text": "scribendum transvolarem: quod quidem usque ad praesens facio. Verum quia heri diacono ad me misso, ut tu putas Epistolam, ut ego sentio, Commentarium te expectare dixisti, brevem responsionem ad ea desiderans, quae singula magnorum voluminum prolixitate indigent, ταῦτὰ σοι ἐσχεδίασα, duabus tantum Quaestiunculis praetermissis: non quo non potuerim ad illas aliquid respondere, sed quod ab eloquentissimis viris, Tertulliano nostro scilicet, et Novatiano, latino sermone sint editae; et si nova voluerimus afferre, sit latius disputandum. 161 Certe exspecto quid placeat: utrumne epistolari brevitate sententias tibi velis digeri aut singulorum libros confici. Nam et Origenes in quarto Pauli ad Romanos ἐξηγήσεων tomo de circumcisione magnifice disputavit: et de mundis atque immundis animalibus in Levitico plura disseruit: ut si ipse invenire nihil possem, de ejus tamen fontibus mutuarer. Et ut verius loquar, Didymi de Spiritu sancto librum in manibus habeo, quem translatum tibi cupio dedicare: ne me existimes tantummodo dormitare, qui lectionem sine", + "candidate_score": 0.662288, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_5_7", + "bdc_text": "Curabo tamen , si ulla ratione fieri potest , ut liber tam necessarius atque tantopere a doctissimis hinc inde viris desideratus ad proximas nundinas Francfordianas apud nos excudatur in quarto , quo multo viliori precio a quovis comparari possit . Libros , quos tuo nomine per Petrum Mechlingensem ante menses permultos ex Argentina vocari curaveram , nescio qua hominis ossitantia nondum habere potui , qui nunc hoc nunc aliud praetendit , quo moram excuset , cum tamen pro[m]pta pecunia omnia solvam . Tuas praeterea ad Myconium piae memoriae epistolas sexies ab herede Iacobo petii , qui non quidem denegavit , sed nihil dedit tamen hactenus ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_573", + "psc_text": "autem operiens praesentiam tuam, aut totum tibi dabo cum affueris, aut si hoc aliquae impedierint difficultates, quaecumque praeceperis, libens mittam. Scripsi librum de Illustribus Viris, ab Apostolis usque ad nostram aetatem, imitatus Tranquillum, Graecumque Apollonium: et post catalogum plurimorum, me quoque in calce voluminis quasi abortivum et minimum omnium Christianorum posui; ubi mihi necesse fuit usque ad decimum quartum annum Theodosii Principis [al. Imperatoris et Principis ] quae scripserim breviter annotare: quem librum cum a supradictis sumpseris, quidquid de indice minus habueris, paulatim scribi faciam, si volueris. EPISTOLA XLVIII, SEU LIBER APOLOGETICUS, AD PAMMACHIUM, PRO LIBRIS CONTRA JOVINIANUM. Defendit suos contra Jovinianum libros, quos acceperat a Pammachio, eo nomine invidiose traduci ab obtrectatoribus suis, quod nimius in laudem virginitatis videretur, atque e contra iniquior in matrimonium. 1. Quod ad te hucusque non scripsi, causa fuit silentium tuum. Verebar enim, ne si tacenti scriberem, molestum 212 me magis quam officiosum putares.", + "candidate_score": 0.662004, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_4_6", + "bdc_text": "est enim opus in magno folio excusum , parum tamen emendate . Curabo tamen , si ulla ratione fieri potest , ut liber tam necessarius atque tantopere a doctissimis hinc inde viris desideratus ad proximas nundinas Francfordianas apud nos excudatur in quarto , quo multo viliori precio a quovis comparari possit . Libros , quos tuo nomine per Petrum Mechlingensem ante menses permultos ex Argentina vocari curaveram , nescio qua hominis ossitantia nondum habere potui , qui nunc hoc nunc aliud praetendit , quo moram excuset , cum tamen pro[m]pta pecunia omnia solvam .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2024", + "psc_text": "omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum, interdum nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant; et non placeant inter extrancos, quae placent inter suos). » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere, utrum ea quae scripsimus, haberentur in Graecis, ut si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares: praesertim cum libere in Praefatione confessus sim, Origenis Commentarios me esse secutum, et vel mea, vel aliena dictasse; et in fine ejusdem 740 capituli, quod reprehendis, scripserim: « (Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem, debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat, quod ipse commisit). » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in Graecis legerem: sed ea expressisse quae legeram, ut", + "candidate_score": 0.661728, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_5_7", + "bdc_text": "Curabo tamen , si ulla ratione fieri potest , ut liber tam necessarius atque tantopere a doctissimis hinc inde viris desideratus ad proximas nundinas Francfordianas apud nos excudatur in quarto , quo multo viliori precio a quovis comparari possit . Libros , quos tuo nomine per Petrum Mechlingensem ante menses permultos ex Argentina vocari curaveram , nescio qua hominis ossitantia nondum habere potui , qui nunc hoc nunc aliud praetendit , quo moram excuset , cum tamen pro[m]pta pecunia omnia solvam . Tuas praeterea ad Myconium piae memoriae epistolas sexies ab herede Iacobo petii , qui non quidem denegavit , sed nihil dedit tamen hactenus ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_847", + "psc_text": "Unde et ego beatum me in hoc duntaxat negotio judico, quod apud eruditas aures imperitae linguae responsurus sum: quae objicit mihi vel ignorantiam, vel mendacium; si aut nescivi alienas litteras vere interpretari, aut nolui: quorum alterum error, alterum crimen est. Ac ne forsitan accusator meus facilitate, qua cuncta loquitur, et impunitate, qua sibi licere omnia putat, me quoque apud vos argueret, ut Papam Epiphanium criminatus est, hanc epistolam misi, quae te, et per te alios, qui nos amare dignantur, rei ordinem doceat. 2. Epiphanii litterae ad Joannem Episcopum. Eusebius Cremonensis Graeci sermonis ignarus. Pseudomonachus quid egerit. --Ante hoc ferme biennium miserat Joanni Episcopo supradictus Papa Epiphanius litteras, arguens eum in quibusdam dogmatibus, et postea clementer ad poenitentiam provocans. Harum exemplaria 306 certatim Palaestinae rapiebantur, vel ob auctoris meritum, vel ob elegantiam scriptionis. Erat in monasterio nostro vir apud suos haud ignobilis, Eusebius Cremonensis, qui cum haec Epistola per multorum ora", + "candidate_score": 0.661511, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_4_6", + "bdc_text": "est enim opus in magno folio excusum , parum tamen emendate . Curabo tamen , si ulla ratione fieri potest , ut liber tam necessarius atque tantopere a doctissimis hinc inde viris desideratus ad proximas nundinas Francfordianas apud nos excudatur in quarto , quo multo viliori precio a quovis comparari possit . Libros , quos tuo nomine per Petrum Mechlingensem ante menses permultos ex Argentina vocari curaveram , nescio qua hominis ossitantia nondum habere potui , qui nunc hoc nunc aliud praetendit , quo moram excuset , cum tamen pro[m]pta pecunia omnia solvam .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1460", + "psc_text": "ad excusationem Auctoris, multa de libris ejus esse subtracta, quae apertam impietatem ejusdem monstrare potuissent, quaesumus 522 Praestantiam tuam, ut in hoc specialiter, non tam nobis, quam universis qui in Urbe habitant, profuturum opus digneris impendere, ut supra dictum librum Origenis ad fidem, quemadmodum ab ipso Auctore editus est, tuo sermone manifestes; et quae a defensore ejus interpolata sunt, prodas. Et quae etiam in his schedulis, quas ad Sanctitatem tuam direximus, vel contra catholicam regulam vel imperite edita sunt, redarguas atque convincas. Sane subtiliter in Praefatione operis sui mentionem, tacito nomine tuae Sanctitatis, expressit, quod a te promissum opus ipse compleverit: illud oblique agens, etiam te simili ratione sentire. Purga ergo suspiciones hominum, et convince criminantem, ne si dissimulaveris, consentire videaris. EPISTOLA LXXXIV. Respondens superiori Epistolae, exponit, quo animo legerit, laudaritque Origenem, quem ab omnibus legi cupiat, si fieri possit absque periculo pietatis: et aemulorum calumnias refellit, ac suspiciones hominum", + "candidate_score": 0.661421, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_3_5", + "bdc_text": "verum quod praesenti nuntio non accipias , in causa est , quod unicum tantum exemplar mihi ab affine meo Oporino sit allatum tribus florenis Francfordiae coemptum ; est enim opus in magno folio excusum , parum tamen emendate . Curabo tamen , si ulla ratione fieri potest , ut liber tam necessarius atque tantopere a doctissimis hinc inde viris desideratus ad proximas nundinas Francfordianas apud nos excudatur in quarto , quo multo viliori precio a quovis comparari possit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1211", + "psc_text": "prae frequentia commeantium et peregrinorum turbis relegere non potui, et ut ipsi probavere praesentes, 434 longo tentus incommodo, vix diebus Quadragesimae, quibus ipsi proficiscebantur, respirare coepi. Unde si paragrammata repereris, vel minus aliqua descripta sunt, quae sensum legentis impediant, non mihi debes imputare, sed tuis, et imperitiae notariorum librariorumque incuriae, qui scribunt non quod inveniunt, sed quod intelligunt; et dum alienos errores emendare nituntur, ostendunt suos. Porro Josephi libros, et sanctorum Papiae et Polycarpi volumina, falsus ad te rumor pertulit a me esse translata: quia nec otii mei, nec virium est, tantas res eadem in alteram linguam exprimere venustate. Origenis et Didymi pauca transtulimus, volentes nostris ex parte ostendere, quid Graeca doctrina retineret. Canonem Hebraicae Veritatis, excepto Octateucho, quem nunc in manibus habeo, pueris tuis et notariis dedi describendum. Septuaginta interpretum editionem et te habere non dubito; et ante annos plurimos diligentissime emendatam, studiosis tradidi. Novum Testamentum Graecae reddidi auctoritati.", + "candidate_score": 0.656298, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_8_10", + "bdc_text": "attamen cum iam abitum in Galliam paret , antequam discedat , fasciculum ad me missurum sancte est pollicitus . Novarum rerum nihil audio quam marchionem Brandenburgensem cum mille equitibus foeliciter cum octo episcopi Herbipolensis signis conflixisse atque multos nobiles captivos abduxisse , cuius rei famam ad vos etiam iam dudum pervenisse non dubito . Ferdinandus imponit suis per Alsatiam novas atque subditis pergraves exactiones , ut Turcarum impetu resistat .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2198", + "psc_text": "quae vere secuta Christum, peregrinationis molestias sustinet, et sit tibi tanti dux femina facti (Aeneid. l. 1) . EPISTOLA CXIX. AD MINERVIUM ET ALEXANDRUM MONACHOS. Minervio, et Alexandro, qui per Sisinnium monachum, filium Sancti Exuperii Episcopi Tolosani de verbis Apostoli, Omnes quidem dormiemus, etc., interrogaverant, respondet: alias id genus quaestiones, quae simul proponebantur, in aliud differens tempus. 1. In ipso jam profectionis articulo sancti fratris nostri Sisinnii, qui vestra mihi scripta detulerat, haec, qualiacumque sunt, dictare compellor, nec possum vestram celare prudentiam, sed obsecro ne hoc dictum referatis ad gloriam, quin potius ad plenam necessitudinem, dum ita vobis, quasi mihi loquor. Multas sanctorum fratrum, ac sororum de vestra provincia ad me detulit quaestiones, ad quas usque ad diem Epiphaniorum, largissimo spatio me responsurum putabam. Cumque furtivis noctium lucubratiunculis ad plerasque dictarem; et expletis aliis, me ad vestram quasi ad difficillimam reservarem, subito supervenit, asserens se illico profecturum. Cumque eum rogarem", + "candidate_score": 0.653929, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_3_5", + "bdc_text": "verum quod praesenti nuntio non accipias , in causa est , quod unicum tantum exemplar mihi ab affine meo Oporino sit allatum tribus florenis Francfordiae coemptum ; est enim opus in magno folio excusum , parum tamen emendate . Curabo tamen , si ulla ratione fieri potest , ut liber tam necessarius atque tantopere a doctissimis hinc inde viris desideratus ad proximas nundinas Francfordianas apud nos excudatur in quarto , quo multo viliori precio a quovis comparari possit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_572", + "psc_text": "Paula me est deprecata, ut facerem, 211 sponte facio: hortorque vos et precor per Domini caritatem, ut nobis vestros tribuatis aspectus, et per occasionem sanctorum Locorum, tanto nos ditetis munere. Certe si consortia nostra displicuerint; adorasse ubi steterunt pedes Domini, pars fidei est; et quasi recentia nativitatis et crucis ac passionis vidisse vestigia. 3. Opusculorum meorum, quia plurima evolaverunt de nidulo suo, et temerario editionis honore vulgata sunt, nihil misi; ne eadem forsitan mitterem quae habebas. Quod si exemplaria libuerit mutuari, vel a sancta Marcella, quae manet in Aventino, vel a Lot temporis nostri, Domnione, viro sanctissimo accipere poteris. Ego autem operiens praesentiam tuam, aut totum tibi dabo cum affueris, aut si hoc aliquae impedierint difficultates, quaecumque praeceperis, libens mittam. Scripsi librum de Illustribus Viris, ab Apostolis usque ad nostram aetatem, imitatus Tranquillum, Graecumque Apollonium: et post catalogum plurimorum, me quoque in calce voluminis quasi abortivum et minimum omnium Christianorum", + "candidate_score": 0.653764, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_10_12", + "bdc_text": "Ferdinandus imponit suis per Alsatiam novas atque subditis pergraves exactiones , ut Turcarum impetu resistat . Tu si quid de evangelio iterum Constantiae praedicando habes , proximis literis intelligere percupio. Vale .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3085", + "psc_text": "Nihil omnino agimus, qui nos per multitudinis exempla defendimus, et ad consolationem nostram, aliena saepe numerantes vitia, deesse nobis dicimus, quos debeamus sequi. Ad illius exemplum mittimur, quem omnes fatemur imitandum. Atque ideo praecipua tibi cura sit, legem nosse divinam: per quam possis, quasi praesentia cernere exempla sanctorum: quid faciendum sit, quidve vitandum, illius consilio disce [al. discere ]. Maximum enim ad justitiam auxilium, est implere divinis eloquiis animum, et quod opere exequi cupias, semper corde meditari. Rudi adhuc populo, et hominibus ad obedientiam insuetis, per Moysen imperatur a Domino, ut in signum memoriae, qua praecepta Domini recordentur: per singulas vestimentorum fimbrias, habeant cum cocco hiacynthini coloris insignia, ut etiam casu huc illucque respicientibus oculis, mandatorum coelestium memoria nascatur. De quibus fimbriis Pharisaei redarguuntur a Domino (Matth. 23. 5), 1103 quod eas perverso usu, non ad commonitionem praeceptorum dei, sed ad ostentationem sui habere coeperint, ut scilicet quasi de majoris", + "candidate_score": 0.652404, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_3_5", + "bdc_text": "verum quod praesenti nuntio non accipias , in causa est , quod unicum tantum exemplar mihi ab affine meo Oporino sit allatum tribus florenis Francfordiae coemptum ; est enim opus in magno folio excusum , parum tamen emendate . Curabo tamen , si ulla ratione fieri potest , ut liber tam necessarius atque tantopere a doctissimis hinc inde viris desideratus ad proximas nundinas Francfordianas apud nos excudatur in quarto , quo multo viliori precio a quovis comparari possit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_967", + "psc_text": "ejus in fine acriter coarguens. 1. Justum quidem fuerat, nequaquam tibi litteris satisfacere, qui tuis auribus non credidisti: neque enim schedulae poteris acquiescere, qui vivo sermoni non accommodasti fidem. Sed quia Christus perfectae nobis humilitatis exemplar in se tribuit, dans osculum proditori, et latronis poenitentiam in patibulo suscipiens, eadem absenti significo, quae prasenti quoque locutus sum, me ita Origenem legisse vel legere, ut Apollinarium [al. Apollinarem ], vel caeteros Tractatores, quorum, in quibusdam, libros Ecclesia non recipit. Non quo omnia dicam esse damnanda, quae in illorum voluminibus continentur: sed quod quaedam reprehendenda confitear. Verum quia operis mei est et studii, multos legere, ut ex plurimis diversos flores carpam, non tam probaturus omnia, quam quae bona sunt electurus, assumo multos in manus meas, ut a multis multa cognoscam, secundum illud quod scriptum est: Omnia legentes: 348 quae bona sunt retinentes (1. Thess. 5. 21) . Unde satis miror te voluisse Origenis", + "candidate_score": 0.651626, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_3_5", + "bdc_text": "verum quod praesenti nuntio non accipias , in causa est , quod unicum tantum exemplar mihi ab affine meo Oporino sit allatum tribus florenis Francfordiae coemptum ; est enim opus in magno folio excusum , parum tamen emendate . Curabo tamen , si ulla ratione fieri potest , ut liber tam necessarius atque tantopere a doctissimis hinc inde viris desideratus ad proximas nundinas Francfordianas apud nos excudatur in quarto , quo multo viliori precio a quovis comparari possit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_34", + "psc_text": "volui. Ob hoc et ego obsecro, et tu, ut petas, plurimum quaeso, ut tibi beati Rhetitii Augustodunensis Episcopi Commentarios ad describendum largiatur, in quibus Canticum Canticorum sublimi ore disseruit. Scripsit et mihi quidam de patria supradicti fratris Ruffini, Paulus senex, Tertulliani suum codicem apud eum esse, quem vehementer reposcit. Et ex hoc quaeso, ut eos libros, quos me non habere Brevis subditus edocebit, librarii manu in charta scribi jubeas. Interpretationem quoque Psalmorum Davidicorum, et prolixum valde de Synodis librum sancti Hilarii, quem ei apud Treviros manu mea ipse descripseram, ut mihi transferas peto. Nosti hoc esse animae Christianae pabulum, si in lege Domini meditetur die ac nocte (Psal. 1). Caeteros hospitio recipis, solatio foves, sumptibus juvas. Mihi si rogata praestiteris, cuncta largitus es. Et quoniam, largiente Domino, multis sacrae Bibliothecae codicibus abundamus, impera vicissim, quodcumque vis mittam. Nec putes mihi grave esse, si jubeas. Habeo alumnos, qui Antiquariae arti serviant.", + "candidate_score": 0.650018, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_0_2", + "bdc_text": "Quas nuper per studiosos Tigurinos ad me misisti literas longe iucundissimas , Bullingere clarissime , accepi . Quibus intellexi te Funccii Chronicon noviter in Prussia excusum Johannes Funck , Chronologia . . . , Königsberg ( Hans Lufft) 1552 ( VD 16 F 3382 ) . maximopere desiderare ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1211", + "psc_text": "prae frequentia commeantium et peregrinorum turbis relegere non potui, et ut ipsi probavere praesentes, 434 longo tentus incommodo, vix diebus Quadragesimae, quibus ipsi proficiscebantur, respirare coepi. Unde si paragrammata repereris, vel minus aliqua descripta sunt, quae sensum legentis impediant, non mihi debes imputare, sed tuis, et imperitiae notariorum librariorumque incuriae, qui scribunt non quod inveniunt, sed quod intelligunt; et dum alienos errores emendare nituntur, ostendunt suos. Porro Josephi libros, et sanctorum Papiae et Polycarpi volumina, falsus ad te rumor pertulit a me esse translata: quia nec otii mei, nec virium est, tantas res eadem in alteram linguam exprimere venustate. Origenis et Didymi pauca transtulimus, volentes nostris ex parte ostendere, quid Graeca doctrina retineret. Canonem Hebraicae Veritatis, excepto Octateucho, quem nunc in manibus habeo, pueris tuis et notariis dedi describendum. Septuaginta interpretum editionem et te habere non dubito; et ante annos plurimos diligentissime emendatam, studiosis tradidi. Novum Testamentum Graecae reddidi auctoritati.", + "candidate_score": 0.650015, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_10_12", + "bdc_text": "Ferdinandus imponit suis per Alsatiam novas atque subditis pergraves exactiones , ut Turcarum impetu resistat . Tu si quid de evangelio iterum Constantiae praedicando habes , proximis literis intelligere percupio. Vale .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1842", + "psc_text": "In eodem, Cogitavi vias meas (Ibid. 59) . In Graeco, vias tuas, legisse vos dicitis; sed hoc superfluum est, et rectius, vias meas, legitur. In eodem: Et averti pedes meos in testimonia tua (Ibidem). In Graeco legisse vos dicitis, et avertisti. Sed et hoc superfluum est. In eodem: Ego autem in toto corde scrutabor mandata tua (Ibid. 69) . In Graeco, in toto corde meo, legisse vos dicitis: sed hic, meo, superfluum est. In eodem: Anima mea in manibus meis semper; et legem tuam non sum oblitus (Ibid. 109) . Pro quo in Graeco legisse vos dicitis, Anima mea in manibus tuis semper. Sed sciendum, et apud Hebraeos, et apud Septuaginta, et omnes alios Interpretes 674 scriptum esse in manibus meis, et non, in manibus tuis. Quod Hebraice dicitur BACHAFFI; et omnes apud Graecos Ecclesiastici Interpretes istum locum sic edisserunt: et est breviter hic sensus: Quotidie periclitor, et quasi in", + "candidate_score": 0.646939, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_0_2", + "bdc_text": "Quas nuper per studiosos Tigurinos ad me misisti literas longe iucundissimas , Bullingere clarissime , accepi . Quibus intellexi te Funccii Chronicon noviter in Prussia excusum Johannes Funck , Chronologia . . . , Königsberg ( Hans Lufft) 1552 ( VD 16 F 3382 ) . maximopere desiderare ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_845", + "psc_text": "sed aut timidior recto, aut cupidior. Video etiam interdum vitia mea; sed ea malo audire a melioribus: ne cum me recte fortasse reprehendero, rursus mihi blandiar: et meticulosam mihi videar in me potius, quam justam tulisse sententiam. » 305 EPISTOLA LVII. AD PAMMACHIUM. De optimo genere interpretandi. Cum, quod Epiphanii superiorem epistolam 51 ad Joannem Episcopum Jerosolymitanum non recte transtulisset Hieronymus, cavillaretur Ruffinus, post querelas, quod, se inscio, e scriniis suffuratus epistolam nondum plene emendatam, aliquis sit, tam veterum omnium eruditorum, quam sacrarum Scripturarum testimoniis docet, quodnam sit optimum genus interpretandi, illud scilicet esse ostendens, quo ipse in vertenda illa epistola usus est, hoc est, quo sensus e sensu, non verbum e verbo transfertur. 1. Paulus Apostolus, praesente Agrippa rege, de criminibus responsurus, quod posset intelligere qui auditurus erat, securus de causae victoria statim in principio sibi gratulatur, dicens: « De omnibus quibus accusor a Judaeis, o rex Agrippa, existimo", + "candidate_score": 0.643766, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_2_4", + "bdc_text": "maximopere desiderare ; verum quod praesenti nuntio non accipias , in causa est , quod unicum tantum exemplar mihi ab affine meo Oporino sit allatum tribus florenis Francfordiae coemptum ; est enim opus in magno folio excusum , parum tamen emendate .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_967", + "psc_text": "ejus in fine acriter coarguens. 1. Justum quidem fuerat, nequaquam tibi litteris satisfacere, qui tuis auribus non credidisti: neque enim schedulae poteris acquiescere, qui vivo sermoni non accommodasti fidem. Sed quia Christus perfectae nobis humilitatis exemplar in se tribuit, dans osculum proditori, et latronis poenitentiam in patibulo suscipiens, eadem absenti significo, quae prasenti quoque locutus sum, me ita Origenem legisse vel legere, ut Apollinarium [al. Apollinarem ], vel caeteros Tractatores, quorum, in quibusdam, libros Ecclesia non recipit. Non quo omnia dicam esse damnanda, quae in illorum voluminibus continentur: sed quod quaedam reprehendenda confitear. Verum quia operis mei est et studii, multos legere, ut ex plurimis diversos flores carpam, non tam probaturus omnia, quam quae bona sunt electurus, assumo multos in manus meas, ut a multis multa cognoscam, secundum illud quod scriptum est: Omnia legentes: 348 quae bona sunt retinentes (1. Thess. 5. 21) . Unde satis miror te voluisse Origenis", + "candidate_score": 0.641862, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_0_2", + "bdc_text": "Quas nuper per studiosos Tigurinos ad me misisti literas longe iucundissimas , Bullingere clarissime , accepi . Quibus intellexi te Funccii Chronicon noviter in Prussia excusum Johannes Funck , Chronologia . . . , Königsberg ( Hans Lufft) 1552 ( VD 16 F 3382 ) . maximopere desiderare ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_34", + "psc_text": "volui. Ob hoc et ego obsecro, et tu, ut petas, plurimum quaeso, ut tibi beati Rhetitii Augustodunensis Episcopi Commentarios ad describendum largiatur, in quibus Canticum Canticorum sublimi ore disseruit. Scripsit et mihi quidam de patria supradicti fratris Ruffini, Paulus senex, Tertulliani suum codicem apud eum esse, quem vehementer reposcit. Et ex hoc quaeso, ut eos libros, quos me non habere Brevis subditus edocebit, librarii manu in charta scribi jubeas. Interpretationem quoque Psalmorum Davidicorum, et prolixum valde de Synodis librum sancti Hilarii, quem ei apud Treviros manu mea ipse descripseram, ut mihi transferas peto. Nosti hoc esse animae Christianae pabulum, si in lege Domini meditetur die ac nocte (Psal. 1). Caeteros hospitio recipis, solatio foves, sumptibus juvas. Mihi si rogata praestiteris, cuncta largitus es. Et quoniam, largiente Domino, multis sacrae Bibliothecae codicibus abundamus, impera vicissim, quodcumque vis mittam. Nec putes mihi grave esse, si jubeas. Habeo alumnos, qui Antiquariae arti serviant.", + "candidate_score": 0.641781, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_17_19", + "bdc_text": "T[uus ] Lycosthenes . Clarissimo ecclesiae Tigurinae pastori d. Henrico Bullingero , domino atque amico incomparabili . Tigurum .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2014", + "psc_text": "EPISTOLA CXI AUGUSTINI AD PRAESIDIUM. Praesidium rogat Augustinus, ut superiorem epistolam curet Hieronymo reddendam, utque sibi eumdem suis etiam litteris placet. Domino beatissimo, et merito venerando fratri, et consacerdoti PRAESIDIO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Sicut praesens rogavi sinceritatem tuam, nunc quoque commoneo, ut litteras meas sancto fratri et compresbytero nostro Hieronymo mittere non graveris. Ut autem noverit caritas tua, quemadmodum etiam tu illi pro mea causa scribere debeas, misi exemplaria litterarum et mearum ad ipsum, et ad me ipsius. Quibus lectis pro tua sancta prudentia facile videas [al. videbis ] et modum meum, quem servandum putavi, et motum ejus, quem non frustra timui. Aut si ego quod non debui, aut quomodo non debui, aliquid scripsi, non ad illum de me, sed ad meipsum potius fraterna dilectione mitte sermonem; quo correctus petam, ut ignoscat, si meam culpam ipse cognovero. » EPISTOLA CXII HIERONYMI AD AUGUSTINUM. Respondet tandem Hieronymus ad", + "candidate_score": 0.636049, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_2_4", + "bdc_text": "maximopere desiderare ; verum quod praesenti nuntio non accipias , in causa est , quod unicum tantum exemplar mihi ab affine meo Oporino sit allatum tribus florenis Francfordiae coemptum ; est enim opus in magno folio excusum , parum tamen emendate .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_572", + "psc_text": "Paula me est deprecata, ut facerem, 211 sponte facio: hortorque vos et precor per Domini caritatem, ut nobis vestros tribuatis aspectus, et per occasionem sanctorum Locorum, tanto nos ditetis munere. Certe si consortia nostra displicuerint; adorasse ubi steterunt pedes Domini, pars fidei est; et quasi recentia nativitatis et crucis ac passionis vidisse vestigia. 3. Opusculorum meorum, quia plurima evolaverunt de nidulo suo, et temerario editionis honore vulgata sunt, nihil misi; ne eadem forsitan mitterem quae habebas. Quod si exemplaria libuerit mutuari, vel a sancta Marcella, quae manet in Aventino, vel a Lot temporis nostri, Domnione, viro sanctissimo accipere poteris. Ego autem operiens praesentiam tuam, aut totum tibi dabo cum affueris, aut si hoc aliquae impedierint difficultates, quaecumque praeceperis, libens mittam. Scripsi librum de Illustribus Viris, ab Apostolis usque ad nostram aetatem, imitatus Tranquillum, Graecumque Apollonium: et post catalogum plurimorum, me quoque in calce voluminis quasi abortivum et minimum omnium Christianorum", + "candidate_score": 0.632437, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_6", + "bdc_text": "Libros , quos tuo nomine per Petrum Mechlingensem ante menses permultos ex Argentina vocari curaveram , nescio qua hominis ossitantia nondum habere potui , qui nunc hoc nunc aliud praetendit , quo moram excuset , cum tamen pro[m]pta pecunia omnia solvam .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1210", + "psc_text": "animas credentium, quam opes. Legimus: Redemptio animae viri, propriae divitiae (Prov. 13. 8. sec. LXX) . Possumus quidem divitias proprias intelligere, quae non de alieno, non de rapinis sunt, juxta illud: « Honora Deum de tuis justis laboribus » (Ibid. 3. 9): sed melior est illa intelligentia, ut divitias proprias cognoscamus thesauros absconditos, quos nec fur possit suffodere, nec latro violentus eripere (Luc. 12). 5. Opuscula mea, quae non sui merito, sed bonitate tua desiderare te dicis, ad describendum hominibus tuis dedi, et descripta vidi in chartaceis codicibus: ac frequenter admonui, ut conferrent diligentius, et emendarent. Ego enim tanta volumina prae frequentia commeantium et peregrinorum turbis relegere non potui, et ut ipsi probavere praesentes, 434 longo tentus incommodo, vix diebus Quadragesimae, quibus ipsi proficiscebantur, respirare coepi. Unde si paragrammata repereris, vel minus aliqua descripta sunt, quae sensum legentis impediant, non mihi debes imputare, sed tuis, et imperitiae notariorum librariorumque incuriae,", + "candidate_score": 0.630811, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_5", + "bdc_text": "Curabo tamen , si ulla ratione fieri potest , ut liber tam necessarius atque tantopere a doctissimis hinc inde viris desideratus ad proximas nundinas Francfordianas apud nos excudatur in quarto , quo multo viliori precio a quovis comparari possit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_434", + "psc_text": "scribendum transvolarem: quod quidem usque ad praesens facio. Verum quia heri diacono ad me misso, ut tu putas Epistolam, ut ego sentio, Commentarium te expectare dixisti, brevem responsionem ad ea desiderans, quae singula magnorum voluminum prolixitate indigent, ταῦτὰ σοι ἐσχεδίασα, duabus tantum Quaestiunculis praetermissis: non quo non potuerim ad illas aliquid respondere, sed quod ab eloquentissimis viris, Tertulliano nostro scilicet, et Novatiano, latino sermone sint editae; et si nova voluerimus afferre, sit latius disputandum. 161 Certe exspecto quid placeat: utrumne epistolari brevitate sententias tibi velis digeri aut singulorum libros confici. Nam et Origenes in quarto Pauli ad Romanos ἐξηγήσεων tomo de circumcisione magnifice disputavit: et de mundis atque immundis animalibus in Levitico plura disseruit: ut si ipse invenire nihil possem, de ejus tamen fontibus mutuarer. Et ut verius loquar, Didymi de Spiritu sancto librum in manibus habeo, quem translatum tibi cupio dedicare: ne me existimes tantummodo dormitare, qui lectionem sine", + "candidate_score": 0.626264, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_5", + "bdc_text": "Curabo tamen , si ulla ratione fieri potest , ut liber tam necessarius atque tantopere a doctissimis hinc inde viris desideratus ad proximas nundinas Francfordianas apud nos excudatur in quarto , quo multo viliori precio a quovis comparari possit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_34", + "psc_text": "volui. Ob hoc et ego obsecro, et tu, ut petas, plurimum quaeso, ut tibi beati Rhetitii Augustodunensis Episcopi Commentarios ad describendum largiatur, in quibus Canticum Canticorum sublimi ore disseruit. Scripsit et mihi quidam de patria supradicti fratris Ruffini, Paulus senex, Tertulliani suum codicem apud eum esse, quem vehementer reposcit. Et ex hoc quaeso, ut eos libros, quos me non habere Brevis subditus edocebit, librarii manu in charta scribi jubeas. Interpretationem quoque Psalmorum Davidicorum, et prolixum valde de Synodis librum sancti Hilarii, quem ei apud Treviros manu mea ipse descripseram, ut mihi transferas peto. Nosti hoc esse animae Christianae pabulum, si in lege Domini meditetur die ac nocte (Psal. 1). Caeteros hospitio recipis, solatio foves, sumptibus juvas. Mihi si rogata praestiteris, cuncta largitus es. Et quoniam, largiente Domino, multis sacrae Bibliothecae codicibus abundamus, impera vicissim, quodcumque vis mittam. Nec putes mihi grave esse, si jubeas. Habeo alumnos, qui Antiquariae arti serviant.", + "candidate_score": 0.619077, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_10", + "bdc_text": "Ferdinandus imponit suis per Alsatiam novas atque subditis pergraves exactiones , ut Turcarum impetu resistat .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1988", + "psc_text": "invehar. Fatebor tibi dolorem meum. Sacrilegium tantum patienter audire non possum. Legi enim seiromasten Phinees (Num. 25), austeritatem Eliae (3. Reg. 18), zelum Simonis Chananaei, Petri severitatem Ananiam et Sapphiram trucidantis (Act. 5. 5), Paulique constantiam, qui Elymam magum viis Domini resistentem, aeterna caecitate damnavit (Deut. 13. et 11). NON EST crudelitas, pro Deo pietas. Unde et in Lege dicitur: Si frater tuus, et amicus, et uxor, quae est in sinu tuo, depravare te voluerit a veritate, sit manus tua super eos, et effundes sanguinem eorum, et auferes malum de medio Israel (Ibid. 13 et 28) . Iterum dicam: 728 Ergo Martyrum immundae sunt reliquiae? Et quid passi sunt Apostoli, ut immundum Stephani corpus tanta funeris ambitione praecederent, et facerent ei planctum magnum; ut eorum luctus in nostrum gaudium verteretur? Nam quod dicis eum vigilias execrari, facit et hoc contra vocabulum suum, ut velit dormire Vigilantius, et non audiat Salvatorem", + "candidate_score": 0.618178, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_3", + "bdc_text": "verum quod praesenti nuntio non accipias , in causa est , quod unicum tantum exemplar mihi ab affine meo Oporino sit allatum tribus florenis Francfordiae coemptum ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_967", + "psc_text": "ejus in fine acriter coarguens. 1. Justum quidem fuerat, nequaquam tibi litteris satisfacere, qui tuis auribus non credidisti: neque enim schedulae poteris acquiescere, qui vivo sermoni non accommodasti fidem. Sed quia Christus perfectae nobis humilitatis exemplar in se tribuit, dans osculum proditori, et latronis poenitentiam in patibulo suscipiens, eadem absenti significo, quae prasenti quoque locutus sum, me ita Origenem legisse vel legere, ut Apollinarium [al. Apollinarem ], vel caeteros Tractatores, quorum, in quibusdam, libros Ecclesia non recipit. Non quo omnia dicam esse damnanda, quae in illorum voluminibus continentur: sed quod quaedam reprehendenda confitear. Verum quia operis mei est et studii, multos legere, ut ex plurimis diversos flores carpam, non tam probaturus omnia, quam quae bona sunt electurus, assumo multos in manus meas, ut a multis multa cognoscam, secundum illud quod scriptum est: Omnia legentes: 348 quae bona sunt retinentes (1. Thess. 5. 21) . Unde satis miror te voluisse Origenis", + "candidate_score": 0.613407, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_4", + "bdc_text": "est enim opus in magno folio excusum , parum tamen emendate .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2142", + "psc_text": "abs te corrigendum fecisse me noveram. Exceptis autem familiaribus tuis, teipsum obsecro per gratiam, qua redempti sumus, ut quaecumque tua bona, quae Domini bonitate tibi concessa sunt, in litteris meis posui, non me existimes insidioso blandiloquio posuisse. Si quid autem in te peccavi, dimittas mihi. Nec illud, quod de nescio cujus Poetae facto ineptius fortasse, quam litteratius a me commemoratum est, amplius quam dixi, ad te trahas: cum continuo subjecerim, non hoc ideo me dixisse, ut oculos cordis reciperes, quos absit unquam ut amiseris; sed ut adverteres, quos sanos ac vigiles haberes. Propter solam ergo παλινῳδίαν si scripserimus aliquid, quod scripto posteriore destruere debeamus, imitandam, non propter Stesichori caecitatem, quam cordi tuo nec tribui, nec timui, attengendum illud existimavi: atque identidem rogo, ut me fidenter corrigas, ubi mihi hoc opus esse perspexeris. Quanquam enim secundum honorum vocabula, quae jam Ecclesiae usus obtinuit: Episcopatus Presbyterio major sit: tamen in multis rebus", + "candidate_score": 0.610617, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_12_14", + "bdc_text": "Vale . Basileae 4 . calendas maii , quo die Floralia Romae celebrantur .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1039", + "psc_text": "flores ducat ad eum qui dicit in Cantico: Ego flos campi, et lilium convallium (Cant. 2. 1) ; altera ipsa flos Domini tecum mereatur audire: Ut lilium in medio spinarum, sic proxima mea in medio filiarum (Ibid. 2) . Et quia de floribus et liliis loqui coepimus, semperque virginitas floribus comparatur, opportunum mihi videtur, ut ad florem Christi scribens, de multis floribus disputem. 3. Quadragesimum quartum Psalmum legens in titulo reperi: In finem pro his qui commutabuntur, filiorum Core intelligentiae, Canticum pro dilecto: in Hebraico scriptum est, LAMANASSE AL SOSANNIM LABNE CORE MESCHIL SIR IDIDOTH: quod nos in Latinum vertimus; Victori pro liliis filiorum Core, eruditionis Canticum amantissimi. Symmachus more suo manifestius, triumphum pro floribus interpretatus est. Igitur SOSANNIM, vel, pro his qui commutandi sunt, vel in lilia transfertur et flores: MESCHIL quoque et eruditionem et doctissimum sonat: SIR, canticum: IDIDIA antiquum Salomonis est nomen, quia alio sensu pacificus appellatur.", + "candidate_score": 0.60661, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_15", + "bdc_text": "Brisecislaus , decimus octavus Bohemorum rex , et Baldus , praeclarus iureconsultus Papiae , decesserunt e vita .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2407", + "psc_text": "proprie poenitentium est, juxta jubilaeum, et illam in Evangelio parabolam, in qua alteri quingenti, alteri quinquaginta denarii dimittuntur. Secundum autem vocavit populum Judaeorum, qui tritico mandatorum Dei nutritus erat, et debebat ei centenarium numerum, et coegit, ut de centum, octoginta faceret, id est crederet in Domini resurrectione, quae octavae diei numero continetur, et de octo completur decadibus: ut de sabbato Legis transiret ad primam sabbati. Ob hanc causam a Domino praedicatur, quod bene fecerit; et pro salute sua in Evangelii clementiam de Legis austeritate mutatus sit. Quod si quaesieris, quare vocetur villicus iniquitatis, in Lege, quae Dei est; iniquus erat villicus, qui bene quidem offerebat, sed non bene dividebat; credens in Patrem, sed Filium persequens; habens Deum omnipotentem, sed Spiritum Sanctum negans. Prudentior itaque fuit Paulus Apostolus in transgressione Legis filiis quondam lucis, qui in Legis observatione versati, Christum qui Dei patris verum lumen est, perdiderunt. Ambrosius 868 Mediolanensis Episcopus", + "candidate_score": 0.604601, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_12_14", + "bdc_text": "Vale . Basileae 4 . calendas maii , quo die Floralia Romae celebrantur .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1038", + "psc_text": "istiusmodi, σεμνοτάτη filia, perstrinxi breviter, ut nec te poeniteret sexus tui, nec viros nomen suum erigeret: in quorum condemnationem, feminarum in Scripturis sanctis vita laudatur. Gaudeo, et veluti quodam tripudio effertur animus meus, cum in Babylone invenitur Daniel, Ananias, Azarias, Misael. O quam multi sunt 375 senes et Judices Israel, quos rex Babylonius frigit in sartagine sua. Quam multae Susannae, quod interpretatur lilium, quae candore pudicitiae sponso serta componunt, et coronam spineam mutant in gloriam triumphantis. Habes ibi in studio Scripturarum, et in sanctimonia mentis et corporis Marcellam et Asellam: quarum altera te per prata virentia, et varios divinorum Voluminum flores ducat ad eum qui dicit in Cantico: Ego flos campi, et lilium convallium (Cant. 2. 1) ; altera ipsa flos Domini tecum mereatur audire: Ut lilium in medio spinarum, sic proxima mea in medio filiarum (Ibid. 2) . Et quia de floribus et liliis loqui coepimus, semperque virginitas floribus", + "candidate_score": 0.599463, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf009", + "work_id": "025_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-Homiliarum-in-Jeremiam-et-Ezechielem", + "max_score": 0.676192, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_4_6", + "bdc_text": "est enim opus in magno folio excusum , parum tamen emendate . Curabo tamen , si ulla ratione fieri potest , ut liber tam necessarius atque tantopere a doctissimis hinc inde viris desideratus ad proximas nundinas Francfordianas apud nos excudatur in quarto , quo multo viliori precio a quovis comparari possit . Libros , quos tuo nomine per Petrum Mechlingensem ante menses permultos ex Argentina vocari curaveram , nescio qua hominis ossitantia nondum habere potui , qui nunc hoc nunc aliud praetendit , quo moram excuset , cum tamen pro[m]pta pecunia omnia solvam .", + "psc_chunk_id": "025_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-Homiliarum-in-Jeremiam-et-Ezechielem_window_0", + "psc_text": "Prologus. 741-742. Magnum est quidem, amice, quod postulas, ut Origenem faciam Latinum, et hominem juxta Didymi videntis sententiam, alterum post Apostolum [ Al. apostolos], Ecclesiarum magistrum etiam Romanis auribus donem. Sed oculorum, ut ipse nosti, dolore cruciatus, quem nimia impatiens lectione contraxi, et notariorum penuria, quia tenuitas hoc quoque subsidium abstulit, quod recte cupis, tam ardenter ut cupis, implere non valeo. Itaque post quatuordecim homilias in Jeremiam, quas jampridem confuso ordine interpretatus sum, et has quatuordecim in Ezechielem per intervalla dictavi, id magnopere curans, ut idioma supradicti viri a simplicitate sermonis, quae sola Ecclesiis prodest, etiam translatio conservaret, omni rhetoricae artis splendore contempto: res quippe volumus, non verba laudare; et illud breviter admonens, ut scias Origenis opuscula in omnem Scripturam esse triplicia. Primum ejus opus Excerpta, quae Graece σχόλια nuncupantur, in quibus ea quae sibi videbantur obscura, atque habere aliquid difficultatis, summatim breviterque perstrinxit. Secundum homileticum genus, de quo et", + "candidate_score": 0.676192, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_9", + "bdc_text": "Novarum rerum nihil audio quam marchionem Brandenburgensem cum mille equitibus foeliciter cum octo episcopi Herbipolensis signis conflixisse atque multos nobiles captivos abduxisse , cuius rei famam ad vos etiam iam dudum pervenisse non dubito .", + "psc_chunk_id": "025_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-Homiliarum-in-Jeremiam-et-Ezechielem_window_393", + "psc_text": "Semper enim sacramenta Dei propter parvulos auditores velaminibus quibusdam operiuntur. Quam magna multitudo dulcedinis tuae, Domine, quam abscondisti timentibus te. Legis et Prophetarum Deus abscondit multitudinem bonitatis suae non diligentibus, sed timentibus se. Parvuli quippe sunt, nec possunt cum emolumento suo discere quod amentur a Patre, ne dissolvantur, ne despiciant bonitatem Dei. Quapropter cum audieris de populi captivitate, credere quidem vere accidisse eam juxta historiae fidem, sed in signum rei alterius praecessisse, et subsequens significasse mysterium. Nam et tu, qui vocaris fidelis, qui conspicis pacem, Christus quippe pax nostra est, in Jerusalem commoraris. Si autem peccaveris derelinquet te visitatio Dei, et traderis captivus Nabuchodonosor, et traditus duceris in Babylonem. Cum enim confusa fuerit anima tua a vitiis, et perturbationibus, abduceris in Babylonem, quoniam Babylon confusio interpretatur. Etsi rursum poenitentiam egeris, et per conversionem veri cordis misericordiam Dei impetraveris, mittitur tibi Esdras, qui te reducat, et aedificare faciat Jerusalem. Esdras quippe", + "candidate_score": 0.645211, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_9", + "bdc_text": "Novarum rerum nihil audio quam marchionem Brandenburgensem cum mille equitibus foeliciter cum octo episcopi Herbipolensis signis conflixisse atque multos nobiles captivos abduxisse , cuius rei famam ad vos etiam iam dudum pervenisse non dubito .", + "psc_chunk_id": "025_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-Homiliarum-in-Jeremiam-et-Ezechielem_window_687", + "psc_text": "in Babylonem. Plantavit quippe in captivitatem accipiens filios Israel, et de regio semine, 980 et de genere principum in eadem terra constituit. Post hoc autem, et post regiam stirpem, alia quoque multitudo capta est ab eo, et vitis effecta est, non tam robusta quam fuerat cum fuisset in vinea Dei, et in terra sancta, ubi sacrificia Dei celebrantur, sed erat in Babylone translata vitis infirma. His ita gestis, inter Pharaonem regem Aegypti, et Nabuchodonosor regem Babylonis, bellum ortum est. Igitur populus, qui cum regibus suis ac stirpe optimatum ab Assyriis fuerat afflictus, reperta occasione, qua jugum Nabuchodonosor abjiceret, et ejus imperio liberaretur, intulit se ad secundam aquilam grandem, magnarum alarum, id est, Pharaonem (IV Reg. XXV). Deinde, sic ordine currente rerum, quia Deus non Pharaoni tradiderat, sed Nabuchodonosor, et illi non sustinentes judicium et imperium ejus, excusserant jugum Nabuchodonosor de cervicibus suis, et ad Pharaonem transgressi fuerant, ira Dei super", + "candidate_score": 0.617804, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "055_Leo-I_De-haeresi-Pelagiana", + "max_score": 0.676148, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_3_5", + "bdc_text": "verum quod praesenti nuntio non accipias , in causa est , quod unicum tantum exemplar mihi ab affine meo Oporino sit allatum tribus florenis Francfordiae coemptum ; est enim opus in magno folio excusum , parum tamen emendate . Curabo tamen , si ulla ratione fieri potest , ut liber tam necessarius atque tantopere a doctissimis hinc inde viris desideratus ad proximas nundinas Francfordianas apud nos excudatur in quarto , quo multo viliori precio a quovis comparari possit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-Pelagiana_window_23", + "psc_text": "Postremam hanc conjecturam Hieronymi ad Florentium epistola auget, de qua nos ipsi in Eusebii editione disseruimus. Ibi namque annotavimus, maximam fuisse librorum communicationem Hieronymum inter et Rufinum. Quare ille Florentium enixe rogat ut ubi hospitio Rufinum communem amicum exceperit, petat ab eo sibique mittendos curet beati Rheticii Augustodunensis episcopi commentarios in Canticum Canticorum. Praeterea nomine cujusdam Pauli Senis de Rufini patria reddi sibi postulat Tertulliani codicem: Interpretationem insuper Psalmorum Davidicorum et prolixum valde de Synodis librum S. Hilarii, sua Hieronymi ipsius manu apud Treviros exscriptum. Ex qua epistola intelligimus codices Operum a Patribus elucubratorum ita perraros quinto Ecclesiae saeculo fuisse, ut vix eorum exemplaria parandi esset facultas hominibus vel maxime pecuniosis, aut iis qui improbum amanuensium laborem subire non reformidabant. Quamvis igitur hoc ultro demus, quod Prosperi libelli, de quibus Photius disseruit, in Galliis ab auctore fuerint conscripti, quid inde tamen impedimenti erat quominus ad communis causae utilitatem in vulgus", + "candidate_score": 0.676148, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_4_6", + "bdc_text": "est enim opus in magno folio excusum , parum tamen emendate . Curabo tamen , si ulla ratione fieri potest , ut liber tam necessarius atque tantopere a doctissimis hinc inde viris desideratus ad proximas nundinas Francfordianas apud nos excudatur in quarto , quo multo viliori precio a quovis comparari possit . Libros , quos tuo nomine per Petrum Mechlingensem ante menses permultos ex Argentina vocari curaveram , nescio qua hominis ossitantia nondum habere potui , qui nunc hoc nunc aliud praetendit , quo moram excuset , cum tamen pro[m]pta pecunia omnia solvam .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-Pelagiana_window_104", + "psc_text": "Neque obest alteram Leonis epistolam ad Januarium eodem anno scriptam fuisse. Quid enim? Repugnatne Romanum pontificem duodecim mensium spatio duas ad eumdem Italiae episcopum, gravissima urgente causa, ut isthaec erat, epistolas mittere potuisse? Nonne postrema conscripta 306 fuit anno 447 exeunte? data quippe est III kalend. Januarii, Alipio et Ardubare viris clarissimis consulibus. Potuit ergo pontifex priorem epistolam ad Januarium scribere vel in exordio, vel circa ejusdem anni medium, praesertim cum tanta non sit ab Urbe ad Aquileiam itineris distantia, ut etiam quinque aut sex mensium spatio plurium eos inter litterarum commercium intercedere non potuerit. Ex quibus constat neque has conjecturas infirmari, etiamsi altera ad Januarium epistola kalend. Julii edita fuisset, ut plerique manuscripti codices habent. In re tamen hac exploratissima diutius haud immorabor. CAPUT VII. De aliis atque aliis scriptorum opinionibus circa praecedentes S. Leonis epistolas. Nostra autem statuitur. 1. Ad graviora igitur nostro sermone converso, quid recentioribus scriptoribus", + "candidate_score": 0.66413, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_4_6", + "bdc_text": "est enim opus in magno folio excusum , parum tamen emendate . Curabo tamen , si ulla ratione fieri potest , ut liber tam necessarius atque tantopere a doctissimis hinc inde viris desideratus ad proximas nundinas Francfordianas apud nos excudatur in quarto , quo multo viliori precio a quovis comparari possit . Libros , quos tuo nomine per Petrum Mechlingensem ante menses permultos ex Argentina vocari curaveram , nescio qua hominis ossitantia nondum habere potui , qui nunc hoc nunc aliud praetendit , quo moram excuset , cum tamen pro[m]pta pecunia omnia solvam .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-Pelagiana_window_23", + "psc_text": "Postremam hanc conjecturam Hieronymi ad Florentium epistola auget, de qua nos ipsi in Eusebii editione disseruimus. Ibi namque annotavimus, maximam fuisse librorum communicationem Hieronymum inter et Rufinum. Quare ille Florentium enixe rogat ut ubi hospitio Rufinum communem amicum exceperit, petat ab eo sibique mittendos curet beati Rheticii Augustodunensis episcopi commentarios in Canticum Canticorum. Praeterea nomine cujusdam Pauli Senis de Rufini patria reddi sibi postulat Tertulliani codicem: Interpretationem insuper Psalmorum Davidicorum et prolixum valde de Synodis librum S. Hilarii, sua Hieronymi ipsius manu apud Treviros exscriptum. Ex qua epistola intelligimus codices Operum a Patribus elucubratorum ita perraros quinto Ecclesiae saeculo fuisse, ut vix eorum exemplaria parandi esset facultas hominibus vel maxime pecuniosis, aut iis qui improbum amanuensium laborem subire non reformidabant. Quamvis igitur hoc ultro demus, quod Prosperi libelli, de quibus Photius disseruit, in Galliis ab auctore fuerint conscripti, quid inde tamen impedimenti erat quominus ad communis causae utilitatem in vulgus", + "candidate_score": 0.662572, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_7_9", + "bdc_text": "Tuas praeterea ad Myconium piae memoriae epistolas sexies ab herede Iacobo petii , qui non quidem denegavit , sed nihil dedit tamen hactenus ; attamen cum iam abitum in Galliam paret , antequam discedat , fasciculum ad me missurum sancte est pollicitus . Novarum rerum nihil audio quam marchionem Brandenburgensem cum mille equitibus foeliciter cum octo episcopi Herbipolensis signis conflixisse atque multos nobiles captivos abduxisse , cuius rei famam ad vos etiam iam dudum pervenisse non dubito .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-Pelagiana_window_23", + "psc_text": "Postremam hanc conjecturam Hieronymi ad Florentium epistola auget, de qua nos ipsi in Eusebii editione disseruimus. Ibi namque annotavimus, maximam fuisse librorum communicationem Hieronymum inter et Rufinum. Quare ille Florentium enixe rogat ut ubi hospitio Rufinum communem amicum exceperit, petat ab eo sibique mittendos curet beati Rheticii Augustodunensis episcopi commentarios in Canticum Canticorum. Praeterea nomine cujusdam Pauli Senis de Rufini patria reddi sibi postulat Tertulliani codicem: Interpretationem insuper Psalmorum Davidicorum et prolixum valde de Synodis librum S. Hilarii, sua Hieronymi ipsius manu apud Treviros exscriptum. Ex qua epistola intelligimus codices Operum a Patribus elucubratorum ita perraros quinto Ecclesiae saeculo fuisse, ut vix eorum exemplaria parandi esset facultas hominibus vel maxime pecuniosis, aut iis qui improbum amanuensium laborem subire non reformidabant. Quamvis igitur hoc ultro demus, quod Prosperi libelli, de quibus Photius disseruit, in Galliis ab auctore fuerint conscripti, quid inde tamen impedimenti erat quominus ad communis causae utilitatem in vulgus", + "candidate_score": 0.657684, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_2_4", + "bdc_text": "maximopere desiderare ; verum quod praesenti nuntio non accipias , in causa est , quod unicum tantum exemplar mihi ab affine meo Oporino sit allatum tribus florenis Francfordiae coemptum ; est enim opus in magno folio excusum , parum tamen emendate .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-Pelagiana_window_23", + "psc_text": "Postremam hanc conjecturam Hieronymi ad Florentium epistola auget, de qua nos ipsi in Eusebii editione disseruimus. Ibi namque annotavimus, maximam fuisse librorum communicationem Hieronymum inter et Rufinum. Quare ille Florentium enixe rogat ut ubi hospitio Rufinum communem amicum exceperit, petat ab eo sibique mittendos curet beati Rheticii Augustodunensis episcopi commentarios in Canticum Canticorum. Praeterea nomine cujusdam Pauli Senis de Rufini patria reddi sibi postulat Tertulliani codicem: Interpretationem insuper Psalmorum Davidicorum et prolixum valde de Synodis librum S. Hilarii, sua Hieronymi ipsius manu apud Treviros exscriptum. Ex qua epistola intelligimus codices Operum a Patribus elucubratorum ita perraros quinto Ecclesiae saeculo fuisse, ut vix eorum exemplaria parandi esset facultas hominibus vel maxime pecuniosis, aut iis qui improbum amanuensium laborem subire non reformidabant. Quamvis igitur hoc ultro demus, quod Prosperi libelli, de quibus Photius disseruit, in Galliis ab auctore fuerint conscripti, quid inde tamen impedimenti erat quominus ad communis causae utilitatem in vulgus", + "candidate_score": 0.653697, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_0_2", + "bdc_text": "Quas nuper per studiosos Tigurinos ad me misisti literas longe iucundissimas , Bullingere clarissime , accepi . Quibus intellexi te Funccii Chronicon noviter in Prussia excusum Johannes Funck , Chronologia . . . , Königsberg ( Hans Lufft) 1552 ( VD 16 F 3382 ) . maximopere desiderare ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-Pelagiana_window_23", + "psc_text": "Postremam hanc conjecturam Hieronymi ad Florentium epistola auget, de qua nos ipsi in Eusebii editione disseruimus. Ibi namque annotavimus, maximam fuisse librorum communicationem Hieronymum inter et Rufinum. Quare ille Florentium enixe rogat ut ubi hospitio Rufinum communem amicum exceperit, petat ab eo sibique mittendos curet beati Rheticii Augustodunensis episcopi commentarios in Canticum Canticorum. Praeterea nomine cujusdam Pauli Senis de Rufini patria reddi sibi postulat Tertulliani codicem: Interpretationem insuper Psalmorum Davidicorum et prolixum valde de Synodis librum S. Hilarii, sua Hieronymi ipsius manu apud Treviros exscriptum. Ex qua epistola intelligimus codices Operum a Patribus elucubratorum ita perraros quinto Ecclesiae saeculo fuisse, ut vix eorum exemplaria parandi esset facultas hominibus vel maxime pecuniosis, aut iis qui improbum amanuensium laborem subire non reformidabant. Quamvis igitur hoc ultro demus, quod Prosperi libelli, de quibus Photius disseruit, in Galliis ab auctore fuerint conscripti, quid inde tamen impedimenti erat quominus ad communis causae utilitatem in vulgus", + "candidate_score": 0.650594, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-officiis-ministrorum", + "max_score": 0.673452, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_3_5", + "bdc_text": "verum quod praesenti nuntio non accipias , in causa est , quod unicum tantum exemplar mihi ab affine meo Oporino sit allatum tribus florenis Francfordiae coemptum ; est enim opus in magno folio excusum , parum tamen emendate . Curabo tamen , si ulla ratione fieri potest , ut liber tam necessarius atque tantopere a doctissimis hinc inde viris desideratus ad proximas nundinas Francfordianas apud nos excudatur in quarto , quo multo viliori precio a quovis comparari possit .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-officiis-ministrorum_window_481", + "psc_text": "Haec apud vos deposui, filii, quae custodiatis in animis vestris: quae utrum aliquid profectus habeant, vos probabitis; interim copiam multam exemplorum offerunt: nam prope omnia Majorum exempla, plurima quoque dicta his tribus inclusa libris tenentur; ut et si sermo nihil deferat gratiae, series tamen vetustatis quodam compendio expressa plurimum instructionis conferat.", + "candidate_score": 0.673452, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_2_4", + "bdc_text": "maximopere desiderare ; verum quod praesenti nuntio non accipias , in causa est , quod unicum tantum exemplar mihi ab affine meo Oporino sit allatum tribus florenis Francfordiae coemptum ; est enim opus in magno folio excusum , parum tamen emendate .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-officiis-ministrorum_window_481", + "psc_text": "Haec apud vos deposui, filii, quae custodiatis in animis vestris: quae utrum aliquid profectus habeant, vos probabitis; interim copiam multam exemplorum offerunt: nam prope omnia Majorum exempla, plurima quoque dicta his tribus inclusa libris tenentur; ut et si sermo nihil deferat gratiae, series tamen vetustatis quodam compendio expressa plurimum instructionis conferat.", + "candidate_score": 0.655359, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_1", + "bdc_text": "Quibus intellexi te Funccii Chronicon noviter in Prussia excusum Johannes Funck , Chronologia . . . , Königsberg ( Hans Lufft) 1552 ( VD 16 F 3382 ) .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-officiis-ministrorum_window_46", + "psc_text": "Dominus, neque intelliget Deus Jacob. Quibus respondet propheta dicens: Intelligite nunc insipientes in populo, et stulti aliquando sapite. Qui plantavit aurem, non audit: et qui finxit oculum, non considerat? Qui corripit gentes, non arguit, qui docet hominem scientiam? Dominus scit cogitationes hominum, quoniam vanae sunt (Ibid. 7 et seq.) . Qui ea quaecumque vana sunt deprehendit, ea quae sancta sunt, nescit, et ignorat quod ipse fecit? Potest opus suum ignorare artifex? Homo est, et in opere suo latentia deprehendit; et Deus opus suum nescit? Altius ergo profundum in opere, quam in auctore. Et fecit aliquid quod supra se esset, cujus meritum ignoraret auctor, cujus affectum nesciret arbiter? Haec illis. 53. Caeterum nobis satis est ipsius testimonium, qui ait: Ego sum scrutans corda et renes (Jerem. XVII, 10) . Et in Evangelio ait Dominus Jesus: Quid cogitatis mala in cordibus vestris (Luc. V, 22) ? Sciebat enim quod cogitarent mala. Denique", + "candidate_score": 0.622339, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf041", + "work_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita", + "max_score": 0.67216, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_8_10", + "bdc_text": "attamen cum iam abitum in Galliam paret , antequam discedat , fasciculum ad me missurum sancte est pollicitus . Novarum rerum nihil audio quam marchionem Brandenburgensem cum mille equitibus foeliciter cum octo episcopi Herbipolensis signis conflixisse atque multos nobiles captivos abduxisse , cuius rei famam ad vos etiam iam dudum pervenisse non dubito . Ferdinandus imponit suis per Alsatiam novas atque subditis pergraves exactiones , ut Turcarum impetu resistat .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_418", + "psc_text": "In libro enim quem de fuga sua scripsit, haec ait: Igitur in Alexandria surrexerunt denuo nos quaerentes occidere. Et facta sunt novissima pejora prioribus (Matth. XII, 45) . Repente namque milites circumdantes ecclesiam, pro orationibus praelia celebrabant. Ingrediente namque Quadragesima Georgius ex Cappadocia ab eis missus, auxit mala quae illorum calliditate didicerat. Post septimanam itaque Paschae, virgines mittebantur in carcerem, episcopi vincti a militibus ducebantur, orphanorum et viduarum domus abripiebantur, et invasiones in domibus agebantur, et noctibus Christiani deponebantur, obsignabantur domus, et fratres clericorum pro fratribus pericula sustinebant. Haec quidem pessima, sed graviora postea sunt praesumpta. Septimana enim quae fuit post sanctam Pentecosten, populus jejunans est egressus ad coemeterium orationis causa, eo quod omnes communionem Georgii declinarent. Sed hoc agnoscens ille nequissimus ipse concitavit Sebastianum ducem Manichaeum, qui cum multitudine militum armatorum, gladios evaginatos, arcus, sagittasque ferentium, facto impetu in ipso die dominico, super populum irruit; et paucos orantes inveniens,", + "candidate_score": 0.67216, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_8_10", + "bdc_text": "attamen cum iam abitum in Galliam paret , antequam discedat , fasciculum ad me missurum sancte est pollicitus . Novarum rerum nihil audio quam marchionem Brandenburgensem cum mille equitibus foeliciter cum octo episcopi Herbipolensis signis conflixisse atque multos nobiles captivos abduxisse , cuius rei famam ad vos etiam iam dudum pervenisse non dubito . Ferdinandus imponit suis per Alsatiam novas atque subditis pergraves exactiones , ut Turcarum impetu resistat .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_495", + "psc_text": "plagas viris et feminis velut tyrannus inferebat; accensus populus pene peremerat eum, nisi vix [ ms. Lyr., vi] ereptus fugisset ad principem. Quo facto, rursus sequaces Athanasii ecclesias multo tempore tenuerunt. Quas iterum veniens dux Aegypti, Georgii noscitur tradidisse fautoribus. Post haec autem exceptore principis veniente, multi Alexandrinorum supplicio traditi sunt. Post quem etiam ipse Georgius terribilior supervenit, et priori tempore magis odibilis, tanquam qui moverit principem ad multorum necem. Cui utique derogabant Aegyptii monachi, quorum gloriam multitudo universa sequebatur, et vera eorum testimonia judicabat: quia in summae philosophiae virtute degebant. SOZOMEN., lib. IV, cap. 9; edit. Christ. Vales. cap. 10, p. 550. Quia igitur expositam fidem in Nicaea Thraciae omnes accusant milites veritatis, et praecipue habitantes Hesperiam, testantur litterae ab eis ad Illyricum destinatae. Quarum litterarum auctor fuit episcopus Ecclesiae Romanae tunc Damasus, qui post Liberium pontificatus jura susceperat, multis virtutum ornatus insignibus. Habuitque in his litteris nonaginta consortes", + "candidate_score": 0.661238, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_8_10", + "bdc_text": "attamen cum iam abitum in Galliam paret , antequam discedat , fasciculum ad me missurum sancte est pollicitus . Novarum rerum nihil audio quam marchionem Brandenburgensem cum mille equitibus foeliciter cum octo episcopi Herbipolensis signis conflixisse atque multos nobiles captivos abduxisse , cuius rei famam ad vos etiam iam dudum pervenisse non dubito . Ferdinandus imponit suis per Alsatiam novas atque subditis pergraves exactiones , ut Turcarum impetu resistat .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_417", + "psc_text": "igitur plurimis, et reliquis subsequentibus, quidam monachi qui ibi nobiscum fuerant, et aliqui clericorum ascendentes traxerunt nos; et ita testis est ipsa veritas. Militibus aliis sacrarium circumdantibus, aliis per ecclesiam discurrentibus, per medium eorum, Domino iter dante atque custodiente, pericula cuncta transivimus, Deum magnifice glorificantes, quoniam neque populum neci tradidimus, sed etiam quatenus salvaretur actum est, et manus quaerentium nos effugere praevaluimus. THEODORETUS, lib. II, cap. 13, p. 87. 260 CAPUT III. Quid Athanasius rursus de gestis Georgii in libro de fuga sua retulerit. Quae etiam Georgius eodem tempore in Alexandria gesserit, ipsius Athanasii, qui haec passus est voce narremus. In libro enim quem de fuga sua scripsit, haec ait: Igitur in Alexandria surrexerunt denuo nos quaerentes occidere. Et facta sunt novissima pejora prioribus (Matth. XII, 45) . Repente namque milites circumdantes ecclesiam, pro orationibus praelia celebrabant. Ingrediente namque Quadragesima Georgius ex Cappadocia ab eis missus, auxit mala quae illorum", + "candidate_score": 0.660185, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_8_10", + "bdc_text": "attamen cum iam abitum in Galliam paret , antequam discedat , fasciculum ad me missurum sancte est pollicitus . Novarum rerum nihil audio quam marchionem Brandenburgensem cum mille equitibus foeliciter cum octo episcopi Herbipolensis signis conflixisse atque multos nobiles captivos abduxisse , cuius rei famam ad vos etiam iam dudum pervenisse non dubito . Ferdinandus imponit suis per Alsatiam novas atque subditis pergraves exactiones , ut Turcarum impetu resistat .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_329", + "psc_text": "Constantinopolim venit, et Paulum quidem expulit civitate [ ed., urbem damno mulctavit], urbi vero damna concussit, auferens ei frumenti a suo patre collati ultra quadraginta millia modiorum, quae quotidie frangebantur. Nam pene octoginta millia per dies singulos, urbe Alexandria mittente, primo ministrabantur. Hoc itaque facto Macedonium distulit statuere urbis episcopum; irascebatur enim et adversus eum, non solum quia praeter ipsius voluntatem fuerat ordinatus, sed quia propter seditiones inter eum Paulumque factas plurimi perierant, simul et magister militum fuerat interemptus. Dimittens ergo eum missas facere in ecclesia solum in qua fuerat ordinatus, denuo est profectus in Antiochiam. SOCRATES, lib. II, cap. 10; edit. Christ. Vales. cap. 12 et 13, p. 90. CAPUT XIV. Quomodo Gregorius ab Alexandria sit remotus, et Georgius Arianus ibi fuerit evocatus. Ariani praeterea Gregorium removentes ab Alexandria tanquam odibilem, et quia propter eum factum fuisset incendium, nec non et quia minus eorum fovebat errorem, evocaverunt Georgium Cappadocem", + "candidate_score": 0.657898, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_8_10", + "bdc_text": "attamen cum iam abitum in Galliam paret , antequam discedat , fasciculum ad me missurum sancte est pollicitus . Novarum rerum nihil audio quam marchionem Brandenburgensem cum mille equitibus foeliciter cum octo episcopi Herbipolensis signis conflixisse atque multos nobiles captivos abduxisse , cuius rei famam ad vos etiam iam dudum pervenisse non dubito . Ferdinandus imponit suis per Alsatiam novas atque subditis pergraves exactiones , ut Turcarum impetu resistat .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1174", + "psc_text": "inimicitiis cum Arcadii ducibus cogitabat congredi contra eos. Tunc ergo agens cum Honorio, Alaricum regem Gothorum fecit ordinari magistrum militum, et accessit adversus Illyricum, eique Jovium [ ms. Lyr., Jovianum] praefectum constituit, ut arma contra Romanos attolleret, ac provinciales Honorii subderet ditioni. Et cum Alaricus barbaros sub se constitutos et per Dalmatias habitantes congregasset, venit ad Epirum, ubi multo tempore commoratus, reversus est in Italiam: quia cum discedere voluisset, Honorii litteris est detentus, sicut ipse confessus est. SOZOMEN., lib. VIII, cap. 25, p. 793. CAPUT XXV. Quomodo Alexander Antiochenus episcopus discordantem populum ad unitatem revocaverit Ecclesiae. Ea tempestate Cyrillus Theophili consobrinus, Alexandrinum suscepit episcopatum. Hierosolymorum Ecclesiae praesidebat Joannes, vir mirabilis, successor Cyrilli; Antiochiae autem Alexander, vir sermone doctus, et virtutem ostendens magnis operibus. Is enim Porphyrio succedens, qui post Flavianum fuerat ordinatus, multa reliquit monimenta clementiae. Flavianus equidem sapientiae subtilitate florebat. Porro sacratissimus Alexander conversatione summoque philosophiae eloquio, et plurimis", + "candidate_score": 0.656917, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_16_18", + "bdc_text": "Anno 1553 . T[uus ] Lycosthenes . Clarissimo ecclesiae Tigurinae pastori d. Henrico Bullingero , domino atque amico incomparabili .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_88", + "psc_text": ". Hoc itaque tempore Romanae quidem Ecclesiae Sylvestrius retinacula gubernabat, Melchiadi succedens, qui post Marcellinum clarificatum in persecutione gentilium susceperat jura pontificatus. Antiochiae vero post tyrannum Ecclesiae inchoante pace, Vitalis praesul exstabat ( An. Dom. 314). Qui etiam antiquam ex multis temporibus destructam a tyrannis aedificavit ecclesiam. Post quem Philogonius pontificatum sumens, et reliqua aedificii superaddidit, et zelum pietatis Licinii temporibus demonstravit ( An. Dom. 316). In Hierosolymis autem post Hermonem Macarius ordinatus est, vir nomine suo dignus, et omnibus bonis ornatus. Eodemque tempore Constantinopoli Alexander pontificatum sacri ministerii possidebat, apostolicis donationibus valde clarus. Tunc igitur Alexander Alexandrinus, videns Arium amoris judiciarii aculeo stimulari, et multos ad blasphemias deceptos erigere, conciliaque propria celebrare, Ecclesiarum praesulibus ejus blasphemiam suis litteris indicavit. THEODORETUS, lib. I, cap. 2, p. 7. CAPUT XIII. Epistola Alexandri pontificis Alexandrini ad universas Ecclesias adversus Arium. Dilectissimis atque charissimis ubique catholicae Ecclesiae comministris, Alexander in Domino salutem. Dum", + "candidate_score": 0.653946, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_8_10", + "bdc_text": "attamen cum iam abitum in Galliam paret , antequam discedat , fasciculum ad me missurum sancte est pollicitus . Novarum rerum nihil audio quam marchionem Brandenburgensem cum mille equitibus foeliciter cum octo episcopi Herbipolensis signis conflixisse atque multos nobiles captivos abduxisse , cuius rei famam ad vos etiam iam dudum pervenisse non dubito . Ferdinandus imponit suis per Alsatiam novas atque subditis pergraves exactiones , ut Turcarum impetu resistat .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_411", + "psc_text": "in Cucuso Armeniae suffocarunt. Marcello autem denuo projecto, Ecclesiam Ancyranam Basilius rursus invasit. Lucius autem Adrianopoleos ferro vinctus, in carcere moritur. Tantumque valuerunt quae de Athanasio 258 dicebantur, ut in immensum furorem cadens imperator, eum ubicunque reperiretur juberet occidi: cum quo Theodulum et Olympium praesules Ecclesiarum Thracensium. Igitur Athanasium voluntas imperatoris non latuit, sed praesentiens, fuga dilapsus est et minas principis declinavit. Cujus fugam dilataverunt Ariani, praecipue Narcissus Neroniadis episcopus, Georgius Laodiciae, et Leontius tunc Antiochenae praesul Ecclesiae. Is enim cum presbyter esset, dignitate privatus est, quia cum muliere Eustolia nomine degens, et turpem suspicionem celare volens, genitalia sibimet noscitur abscidisse, et de caetero quidem fiducialiter cum muliere vivebat. Postea vero studio imperatoris Constantii in Antiochena Ecclesia ordinatur episcopus post Stephanum, qui primitus successerat Placito. Haec igitur de his dicta sufficiant. SOCRATES, lib. II, cap. 21. Edit. Christ. Vales. cap. 26, p. 116. CAPUT XXXIX. De Macedonio ejusque crudelitate. Eo", + "candidate_score": 0.653776, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_8_10", + "bdc_text": "attamen cum iam abitum in Galliam paret , antequam discedat , fasciculum ad me missurum sancte est pollicitus . Novarum rerum nihil audio quam marchionem Brandenburgensem cum mille equitibus foeliciter cum octo episcopi Herbipolensis signis conflixisse atque multos nobiles captivos abduxisse , cuius rei famam ad vos etiam iam dudum pervenisse non dubito . Ferdinandus imponit suis per Alsatiam novas atque subditis pergraves exactiones , ut Turcarum impetu resistat .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_968", + "psc_text": "Valentis temporibus a suis clericis recessisset, apud semetipsum in Bithynia morabatur, vir callidus et dicendi peritus, multusque populus concurrebat ad eum: alii experiri volentes, alii audire quae diceret. Hujus fama pervenit ad principem; cum quo ipse quoque voluit habere sermonem: sed Augusta Flacilla precibus eum retinuit. Erat enim fidelissima, et Nicaeni dogmatis jura sub integritate servabat, timuitque ne, ut assolet, eloquio viri callidi captus imperator, facile in sectam ejus incurreret. SOZOMEN., lib. VII, cap. 6, p. 710. CAPUT XII. De concilio Constantinopolitano contra Macedonianos. Interea cum episcopi centum et quinquaginta fuissent apud Constantinopolim congregati, 335 praecepit imperator ut nullus proderet quis esset maximus ille Meletius. Volebat enim ex memoria sui somnii virum illum sibimet indicari; cum ergo omnis illa multitudo pontificum regiam introisset domum, relictis omnibus ad magnum currit Meletium, et veluti quidam filius patris amator, post multum tempus paterna visione potitus, amplectebatur eum, et simul osculabatur oculos, labia, pectus,", + "candidate_score": 0.6535, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_8_10", + "bdc_text": "attamen cum iam abitum in Galliam paret , antequam discedat , fasciculum ad me missurum sancte est pollicitus . Novarum rerum nihil audio quam marchionem Brandenburgensem cum mille equitibus foeliciter cum octo episcopi Herbipolensis signis conflixisse atque multos nobiles captivos abduxisse , cuius rei famam ad vos etiam iam dudum pervenisse non dubito . Ferdinandus imponit suis per Alsatiam novas atque subditis pergraves exactiones , ut Turcarum impetu resistat .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_494", + "psc_text": "ut pagani sua ingredi non permitterentur ad templa, neque solemnes superstitiones festivitatesque celebrarent. Tunc ergo festivitas eorum venerabilis generalisque destructa est. SOZOMEN., lib. IV, cap. 9; edit. Christ. Vales. cap. 10, p. 549. CAPUT XXVIII. Quae mala per Georgium in Alexandria gesta sint. Cum igitur frequenter, sicut dictum est, Athanasius pericula declinasset, clerus et populus ei favens tenebat ecclesias, donec praefectus Aegypti et dux militum ejicientes eos et sustinentes, Georgio eas contraderent. Qui non multo post venit, et ecclesias suo jure possedit. Qui dum praeter schema et mores sacerdotii violentus existeret, et maxime circa Athanasii laudatores, quibus utique vincula et plagas viris et feminis velut tyrannus inferebat; accensus populus pene peremerat eum, nisi vix [ ms. Lyr., vi] ereptus fugisset ad principem. Quo facto, rursus sequaces Athanasii ecclesias multo tempore tenuerunt. Quas iterum veniens dux Aegypti, Georgii noscitur tradidisse fautoribus. Post haec autem exceptore principis veniente, multi Alexandrinorum supplicio traditi", + "candidate_score": 0.652816, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_8_10", + "bdc_text": "attamen cum iam abitum in Galliam paret , antequam discedat , fasciculum ad me missurum sancte est pollicitus . Novarum rerum nihil audio quam marchionem Brandenburgensem cum mille equitibus foeliciter cum octo episcopi Herbipolensis signis conflixisse atque multos nobiles captivos abduxisse , cuius rei famam ad vos etiam iam dudum pervenisse non dubito . Ferdinandus imponit suis per Alsatiam novas atque subditis pergraves exactiones , ut Turcarum impetu resistat .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_549", + "psc_text": "157. CAPUT XL. De crudelitate Georgii apud Alexandriam, et qui post Cyrillum Hierosolymorum tenuerunt episcopatum. Interea dum adhuc Athanasius celaretur, Georgius Alexandriae crudeliter paganos afficiebat, et adversantes sibimet Christianos; utrosque enim cogebat ad suam venire sententiam, et respuentes afficiebat. Erat enim apud sapientes odibilis, quasi despiciens eos, et judicibus imperans, apud populum vero quasi tyrannus, et ultra potentes elatus: praecipue tamen paganos opprimebat, quos sacrificare et paternas festivitates agere prohibebat. Tunc enim milites et Aegypti ducem armatos in civitatem introduxit, imagines et ornamenta templorum abstulit, quod ei postea causam necis adduxit. Cyrillo siquidem deposito, sicut praedictum est, apprehendit Hierosolymorum Ecclesiam Herennius, et post illum Heraclius, post quem Hilarius. Hos enim tunc Ecclesiam illam gubernasse percepimus usque ad imperium Theodosii principis, quando rursus Cyrillus ad proprium remeavit episcopatum. SOZOMEN., lib. IV, cap. 29. Edit. Christ. Vales. cap. 30, p. 589. CAPUT XLI. De Macedonio et Macedonianis. Igitur Macedonius Constantinopolitana pulsus Ecclesia,", + "candidate_score": 0.652444, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_16_18", + "bdc_text": "Anno 1553 . T[uus ] Lycosthenes . Clarissimo ecclesiae Tigurinae pastori d. Henrico Bullingero , domino atque amico incomparabili .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1194", + "psc_text": "tanquam transeuntia contemnere persuadet. Sed haec quidem etiam in alio opere crebrius enarravimus. THEODORETUS, lib. V, cap. 38. Edit. Christ. Vales. cap. 39, p. 247. 365 CAPUT XXXIV. De Theodoro Antiocheno episcopo, et Theodoro Mopsuesteno pontifice. Illo quoque tempore quo sacratissimus Theodotus Antiochenam regebat Ecclesiam, Theodorus Mopsuestiae quidem episcopus, sed totius doctor Ecclesiae, dum contra universam cohortem haereticorum fortiter dimicasset, terminum vitae sortitus est. Is enim Diodori quidem magni doctrina potitus est. Joannis vero sacratissimi fuit socius atque cooperator. Communiter enim Diodori pocula spiritalia sunt adepti; qui sex et triginta annis mansit in praesulatu, et contra Arii Eunomiique acies fortissime praeliatus est, insidiasque latronis Apollinaris exstinxit, optimaque pascua divinis ovibus praeparavit. Cujus frater Polychronius Apamienam rexit Ecclesiam, et gratia sermonis et claritate conversationis ornatus. THEODORETUS, lib. V cap. 39. Edit. Christ. Vales. cap. 40, p. 248. CAPUT XXXV. De fine imperatoris Arcadii. Non multo post tempore quam Joannes defunctus est,", + "candidate_score": 0.651587, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_9_11", + "bdc_text": "Novarum rerum nihil audio quam marchionem Brandenburgensem cum mille equitibus foeliciter cum octo episcopi Herbipolensis signis conflixisse atque multos nobiles captivos abduxisse , cuius rei famam ad vos etiam iam dudum pervenisse non dubito . Ferdinandus imponit suis per Alsatiam novas atque subditis pergraves exactiones , ut Turcarum impetu resistat . Tu si quid de evangelio iterum Constantiae praedicando habes , proximis literis intelligere percupio.", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_503", + "psc_text": "cui potius patrocinari conati sunt. Episcopi vero, vere integri Domini servi, recteque credentes, pene ducenti conscripserunt sufficere Nicaenam solummodo fidem, et nihil amplius nihilque minus praeter illam quaerere velle, seu sapere. Haec enim etiam Constantio significaverunt, qui jusserat celebrari concilium. THEODORETUS, lib. II, cap. 23, p. 104. CAPUT XXXI. Quae mala Macedonius in Constantinopolitana urbe commiserit, et quod posthaec offenderit imperatorem. Interea Macedonius vicinas Constantinopolitanae urbi provincias civitatesque turbabat: excitans ministros proprii languoris adversus Ecclesias, et in Cyzico quidem Eleusium fecit episcopum, in Nicomedia Marathonium, qui primum diaconus fuerat, habens studium constituendi monasteria virorum ac feminarum. Is itaque Macedonius episcopatu potitus, affligebat eos qui ipsi consentire fugiebant, et non 271 solum orthodoxos, sed etiam Novatianos: sciens eos quoque consubstantialitatis nomen suscipere. Quorum episcopus Agelius, persecutione faciente, fugit. Plurimi vero insignes viri detenti, nolentesque ei communicare, puniti sunt. Qui post tormenta violenter communionem ore suo suscipere et tenere compellebantur. Ligno namque", + "candidate_score": 0.650665, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_9_11", + "bdc_text": "Novarum rerum nihil audio quam marchionem Brandenburgensem cum mille equitibus foeliciter cum octo episcopi Herbipolensis signis conflixisse atque multos nobiles captivos abduxisse , cuius rei famam ad vos etiam iam dudum pervenisse non dubito . Ferdinandus imponit suis per Alsatiam novas atque subditis pergraves exactiones , ut Turcarum impetu resistat . Tu si quid de evangelio iterum Constantiae praedicando habes , proximis literis intelligere percupio.", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_43", + "psc_text": "7, p. 408. CAPUT IX. De legibus quas Constantinus pro Christianis posuit, et de mutatione rituum paganorum Christianorumque provectu, et de victoriis ejus, et veneratione religionis. Constantinus igitur cum ad eum solum omne Romanum pervenisset imperium, edictis publicis usus est, ut Orientales subjecti impavide religionem colerent Christi, et diligenter Divinitati ministrarent; Divinitatem quippe solam eam crederent quae et revera esset, et sufficienter haberet omni tempore potestatem: et quoniam qui talibus studerent, omnia bona eis uberrime accederent, et quaecunque adversa putarent, cum meliori potius spe fruerentur; qui vero circa Deum delinquerent, communiter et seorsum in bellis et in pace omnia eis difficilia provenirent. Gratiasque referens, non sibimet arrogans, adjecit in eam legem dicens: quia ministrum opportunum eum habere dignatus fuerit Deus sui consilii, et a Britannico mari usque ad loca Orientis adduxerit eum, quatenus augeretur Christiana religio; et qui propter Dei culturam durabiliter permanserunt in confessionibus martyrii, clariores ejus honoribus apparerent.", + "candidate_score": 0.647465, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_16_18", + "bdc_text": "Anno 1553 . T[uus ] Lycosthenes . Clarissimo ecclesiae Tigurinae pastori d. Henrico Bullingero , domino atque amico incomparabili .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_164", + "psc_text": "Hierosolymitanus, Eustathius jam praesidens Antiochenae apud Orontem Ecclesiae, et Alexander Alexandriae, quae est apud stagnum Mariam. Julius autem Romanus episcopus propter senectutem defuit; erantque pro eo praesentes Vitus et Vincentius presbyteri ejusdem Ecclesiae. Super hos autem et alii plurimi boni et optimi ex diversis gentibus convenerunt. Alii quidem ad intelligendum et dicendum nimis idonei, scientiaque sacrorum librorum, et alia eruditione disciplinati, vitaeque virtute praeclari. Alii vero in utroque probatissimi viri, quorum utile judico etiam nomina memorare. SOZOMEN., lib. I, cap. 16, ed. Christoph. Tanquam stigmata Domini Jesu in corpore circumferentium secundum sacrum Apostolum. Erat enim Jacobus Antiochiae Mygdoniae, quam Syri et Assyrii Nisibin appellant, qui mortuos resuscitavit, vivos curavit, et alia innumera probatur operatus esse miracula. Sed haec superfluum arbitror huic operi rursus inserere, quae in Deo amabili historia latius enarravi. Paulus Neocaesareae, quod est castrum positum juxta ripas Euphratis. Is enim Licinii rabie demolitus est. Ambas enim manus ligatas", + "candidate_score": 0.642862, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_16_18", + "bdc_text": "Anno 1553 . T[uus ] Lycosthenes . Clarissimo ecclesiae Tigurinae pastori d. Henrico Bullingero , domino atque amico incomparabili .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_809", + "psc_text": "Romano datus episcopo. Domino fratri et consacerdoti Liberio Eustathius, Theophilus et Sylvanus, in Domino salutem. Propter haereticorum vesanas suspiciones, qui non cessant catholicis Ecclesiis scandala generare, ea gratia omnem occasionem eorum perimentes, profitemur synodum Lampsaco celebratam, et Smyrna, aliisque diversis locis, orthodoxorum episcoporum. Pro qua synodo legatione fungentes apud tuam paternitatem, et universos Italiae, cunctosque Occidentis episcopos, litteras deportamus, catholicam fidem tenere, atque servare quae in sancto Nicaeno concilio sub beatae memoriae Constantino a trecentis decem et octo episcopis confirmata, perfecto, et immobili statu hactenus, et in perpetuum permanebit, in qua consubstantialitas sancte pieque definita est contra Arii pravitatem. Similiterque nos cum praedictis eamdem fidem tenuisse, atque tenere, et usque ad terminum custodire manu propria profitemur: condemnantes Arium impiamque doctrinam ejus cum discipulis suis eique similia sapientibus, nec non omnem haeresim, Sabellianos, Patripassianos, Marcionistas, Photinianos, Marcellianos, simul etiam Paulosamosatenos, eorumque doctrinam, omnesque his similia sapientes, et universas haereses sanctae fidei", + "candidate_score": 0.640344, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_13_15", + "bdc_text": "Basileae 4 . calendas maii , quo die Floralia Romae celebrantur . Brisecislaus , decimus octavus Bohemorum rex , et Baldus , praeclarus iureconsultus Papiae , decesserunt e vita .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1164", + "psc_text": "Romanus antistes, audiens de Joanne, et moleste ferens, volensque generale celebrari concilium, scripsit Joanni et clero Constantinopoleos, quod non oporteret Joanni successorem dari, nec ejus clerum alii parere pontifici, quas prolixitatis causa non transtuli. Aiunt enim Joannem, cum exsilio duceretur, per visionem cognovisse diem qua moriturus esset, ostensam sibi a Basilisco martyre in Comanis: ubi cum esset itinere fatigatus, dolorem capitis non ferens et ardorem solis, vitam languore finivit. SOZOMEN., lib. VIII, cap. 26 et 28, p. 793 et 798. Quarta decima die Septembris mensis, consulatu Honorii septimo et Theodosii secundo ( An. Dom. 407). SOCRATES, lib. VI, cap. 19. Edit. Christ. Vales. cap. 21, p. 329. 361 CAPUT XIX. Quomodo Illyricum et Occidens propter Joannem ab orientalibus se suspenderint episcopis. Hujus igitur injustitiae causas abominati sunt praecipue Europae pontifices; ab eorum namque se suspenderunt communione; pariter omnes Illyrici ejus partis effecti sunt. Orientales autem plurimi quidem injustitiam declinaverunt; corpus", + "candidate_score": 0.626512, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_13_15", + "bdc_text": "Basileae 4 . calendas maii , quo die Floralia Romae celebrantur . Brisecislaus , decimus octavus Bohemorum rex , et Baldus , praeclarus iureconsultus Papiae , decesserunt e vita .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_974", + "psc_text": "8, p. 265. Parvo siquidem tempore transeunte, sanctus quidem Meletius est defunctus, et ab omnibus sapientibus cum praeconiis maximis est sepultus. THEODORETUS, lib. V, cap. 8, p. 206. Aestate vero sequente, rursus plures episcopi ad Constantinopolim pro causis ecclesiasticis sunt reversi, ubi occidentalium episcoporum synodicam susceperunt epistolam, invitantem eos ad Romam, ut illic maximum celebraretur concilium. Sed illi quidem profectionem, quasi nihil habituram lucri, refugerunt; verum litteras direxerunt Damaso caeterisque praesulibus, quas pro clariori notitia subdere necessarium judicavi. THEODORETUS, lib. V, cap. 8, p. 207. CAPUT XIV. Epistola Constantinopolitani concilii ad papam Damasum et occidentales episcopos. Dominis honorabilibus atque venerandis fratribus et comministris Damaso, Ambrosio, Brittonio, Valeriano, Acholio, Basilio et reliquis sanctis episcopis in maxima Roma collectis, sancta synodus orthodoxorum episcoporum congregatorum in maxima civitate Constantinopoli, in Domino salutem. Velut ignoranti vestrae reverentiae insinuare atque narrare multitudinem passionum ab Ariana potentia nobis saepius illatarum, forsitan supervacuum est. Non enim ita", + "candidate_score": 0.625548, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_13_15", + "bdc_text": "Basileae 4 . calendas maii , quo die Floralia Romae celebrantur . Brisecislaus , decimus octavus Bohemorum rex , et Baldus , praeclarus iureconsultus Papiae , decesserunt e vita .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_753", + "psc_text": "inter Galatiam et Bithyniam: quo philosophus Themistius cum aliis senatoribus occurrens, consularem recitavit orationem. Feliciter tunc agi poterant res Romanae publicae et simul ecclesiasticae sub principe benigno dispositae, nisi repentina mors talem virum ab hominibus abstulisset. In praedicto namque praedio hiemis tempore, in phraxis languore constrictus, est mortuus consulatu suo et Varroniani filii, septima decima die Februarii mensis; qui regnavit mensibus septem, vixit annis triginta tribus. SOCRATES, lib. III, cap. 22. Edit. Christ. Vales. cap. 26, p. 205. CAPUT VII. De ortu principis Valentiniani, et quemadmodum fratrem Valentem ipse fecerit imperatorem. Cumque in Nicaeam Bithyniae venisset exercitus, Valentinianum ordinavit imperatorem, virum optimum, et apice principali dignissimum. SOZOMEN., lib. VI, cap. 6, p. 644. Valentinianus igitur ordinatur vicesima quinta die ejusdem Februarii mensis, Pannonius genere, de Cibala civitate; cui tunc erat militum cura commissa, quoniam probatissime militarem noverat disciplinam. Fuit etiam vir magnanimus, et semper praesenti fortuna melior apparebat. SOCRATES, lib.", + "candidate_score": 0.624041, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_13_15", + "bdc_text": "Basileae 4 . calendas maii , quo die Floralia Romae celebrantur . Brisecislaus , decimus octavus Bohemorum rex , et Baldus , praeclarus iureconsultus Papiae , decesserunt e vita .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1066", + "psc_text": "lex Mosaica Judaeis, nobis Evangelia aut apostoli sunt minati; sed solummodo in derogationem Judaeorum, quoniam in festivitatibus homicidium commiserunt, in tempore Azymorum Salvatorem passum in Evangeliis est relatum. Intentio namque fuit apostolorum non de diebus sancire festivitatem, sed conversationem rectam et Dei praedicare culturam. Mihi ergo videtur quia, sicut multa alia per provincias ad consuetudinem venerunt, sic et Paschae festivitas tradita est, eo quod nullus apostolorum aliquid hinc sanxisset. Nam plurimi circa minorem Asiam antiquitus quartumdecimum diem observabant, non respicientes sabbati diem. Et hoc facientes, non tamen segregabantur ab illis qui aliter celebrabant, donec Romanae Ecclesiae Victor episcopus excommunicationem Quartodecimanis misisset in Asiam. Quo facto Irenaeus Lugdunensis, Gallicanus episcopus, Victorem epistola sua culpavit, dicens etiam veteres ita celebrasse; et quia Polycarpus Smyrnae civitatis episcopus, qui postea sub Gordiano principe martyrio coronatus est, Aniceto episcopo Romano communicaverit: nihil discernens de paschali festivitate, cum ipse Quartodecimanus esset, sicut Eusebius in quinto Ecclesiasticae", + "candidate_score": 0.624023, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_15_17", + "bdc_text": "Brisecislaus , decimus octavus Bohemorum rex , et Baldus , praeclarus iureconsultus Papiae , decesserunt e vita . Anno 1553 . T[uus ] Lycosthenes .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1207", + "psc_text": "manibus, Timotheus Origenem, ita ut etiam lingua Hebraica loqueretur. Timotheus dudum Psapthyrianorum fuerat haereseos, Georgium Barbas presbyterum ordinavit. Timotheum itaque ego ipse vidi, et cognovi quemadmodum interrogantibus erat respondere paratus: solvens obscurissimas quaestiones quae in divinis inveniuntur eloquiis, testem vocans veracissimum Origenem. Mihi tamen videtur admirabile esse quomodo tales viri in Arianorum lege manserunt, quorum unus quidem Platonem semper habebat in manibus, alter respiciebat jugiter Origenem: dum nusquam Plato secundam vel tertiam causam, sicut ipse nominare solet, initium subsistentiae asserat percepisse; et Origenes coaeternum ubique fateatur Filium Patri. Qui licet in sua sententia manserint, religionem tamen Arianam perduxerunt latenter ad meliora. Multas namque Arii blasphemias doctrinis propriis expulerunt. SOCRATES, lib. VII, cap. 6, p. 342. 368 CAPUT VII. De ordinatione Cyrilli Alexandrini pontificis. Inter haec defuncto Theophilo passione lethargica consulatu Honorii nono et Theodosii quinto ( An. Dom. 412). facta contentione propter episcopatum inter Timotheum et Cyrillum, die tertia mortis", + "candidate_score": 0.619761, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_15_17", + "bdc_text": "Brisecislaus , decimus octavus Bohemorum rex , et Baldus , praeclarus iureconsultus Papiae , decesserunt e vita . Anno 1553 . T[uus ] Lycosthenes .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_943", + "psc_text": "ad pedestrium venit exercitum; et cum equestres se tradidissent pugnare nolentes, in congressione universos pedestres repente confossos: ubi dicunt ipsum quoque ignoto vulnere fuisse prostratum. Defunctus est autem anno vitae quinquagesimo. Qui cum fratre regnavit annos tredecim, post fratrem vero tres. Talique sorte defunctus est. SOCRATES, lib. IV, cap. 31. Edit. Christ. Vales. cap. 38, p. 255. LIBER NONUS. 331 CAPUT PRIMUM. Quia mortuo Valente Constantinopolim barbari devastabant. Igitur defuncto Valente, denuo barbari, usque ad muros Constantinopoleos venientes, ejus suburbana vastabant. Quapropter cives, quae invenissent arma portantes, hostibus ut poterant resistebant. Uxor enim Valentis imperatoris, nomine Dominica, praemia ex aerario publico bene pugnantibus secundum consuetudinem militum ministrabat. Quibus etiam Saraceni praebuere solatia, quae eorum regina, nomine Mavia, Romanis [ Mss. et ed. V., Romanorum] foederata, direxerat. SOCRATES, lib. V, cap. 1, pag. 259. CAPUT II. De benignitate Gratiani, et fidei rectitudine. Porro Gratianus Valentiniani filius, cum dudum patre defuncto Europae", + "candidate_score": 0.619476, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_15_17", + "bdc_text": "Brisecislaus , decimus octavus Bohemorum rex , et Baldus , praeclarus iureconsultus Papiae , decesserunt e vita . Anno 1553 . T[uus ] Lycosthenes .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1206", + "psc_text": "rusticitate permanserunt. SOCRATES, lib. VII, cap. 5, p. 341. CAPUT VI. De morte Dorothei Arianorum episcopi, et ordinatione Barbae, et quae sub eo sint gesta. Eo tempore Dorotheus Arianorum praesul, quem ab Antiochia Constantinopolim transtulerunt, cum centum et novemdecim vixisset annos, defunctus est consulatu Honorii septimo et Theodosii secundo ( An. Dom. 407), sexto die Novembris mensis. Post quem Arianae superstitionis Barbas ordinatur episcopus. Sub hoc itaque Barba per duos presbyteros eloquentissimos Arianorum religio floruit, quorum alter Timotheus, alter Georgius dicebatur. Sed Georgius doctrina Helladica eruditus erat, Timotheus sacris litteris incumbebat. Et Georgius quidem semper Aristotelem et Platonem habebat in manibus, Timotheus Origenem, ita ut etiam lingua Hebraica loqueretur. Timotheus dudum Psapthyrianorum fuerat haereseos, Georgium Barbas presbyterum ordinavit. Timotheum itaque ego ipse vidi, et cognovi quemadmodum interrogantibus erat respondere paratus: solvens obscurissimas quaestiones quae in divinis inveniuntur eloquiis, testem vocans veracissimum Origenem. Mihi tamen videtur admirabile esse quomodo tales viri", + "candidate_score": 0.619048, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_9", + "bdc_text": "Novarum rerum nihil audio quam marchionem Brandenburgensem cum mille equitibus foeliciter cum octo episcopi Herbipolensis signis conflixisse atque multos nobiles captivos abduxisse , cuius rei famam ad vos etiam iam dudum pervenisse non dubito .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_167", + "psc_text": "Hispanorum valde famosus Osius unus erat, et simul plurimis assidebat. De regia vero civitate praesul Alexander propter senectutem defuit; presbyteri vero praesentes locum ejus implebant. Talem itaque a saeculo solus unus imperator Constantinus Christo coronam vinculo pacis exornans, suo Salvatori de victoria inimicorum et hostium Deo docibilem [ ed. et ms. Santheod., decibilem] dedicavit; gratiarum actionis imaginem secundum nos apostolica plausione constituens. Tunc igitur ille sermo completus est: Collectos ex omnibus gentibus, quae sub coelo sunt, viros religiosos, inter quos erant Parthi, et Medi, et Elamitae, et qui habitant Mesopotamiam, Judaeam et Cappadociam, Pontum et Asiam, Phrygiam et Pamphyliam, Aegyptum et partes 225 Libyae secus Cyrenen, et advenae Romani, Judaei et proselyti, Cretes et Arabes (Act. II, 5, 9, 10, 11) . Verumtamen hoc illis deerat, quod non, sicut isti, omnes ex Dei ministris utique consistebant. In praesenti siquidem choro multitudo erat episcoporum, numerum trecentorum excedens, sequentibus eos presbyteris, ac", + "candidate_score": 0.616539, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_13_15", + "bdc_text": "Basileae 4 . calendas maii , quo die Floralia Romae celebrantur . Brisecislaus , decimus octavus Bohemorum rex , et Baldus , praeclarus iureconsultus Papiae , decesserunt e vita .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_943", + "psc_text": "ad pedestrium venit exercitum; et cum equestres se tradidissent pugnare nolentes, in congressione universos pedestres repente confossos: ubi dicunt ipsum quoque ignoto vulnere fuisse prostratum. Defunctus est autem anno vitae quinquagesimo. Qui cum fratre regnavit annos tredecim, post fratrem vero tres. Talique sorte defunctus est. SOCRATES, lib. IV, cap. 31. Edit. Christ. Vales. cap. 38, p. 255. LIBER NONUS. 331 CAPUT PRIMUM. Quia mortuo Valente Constantinopolim barbari devastabant. Igitur defuncto Valente, denuo barbari, usque ad muros Constantinopoleos venientes, ejus suburbana vastabant. Quapropter cives, quae invenissent arma portantes, hostibus ut poterant resistebant. Uxor enim Valentis imperatoris, nomine Dominica, praemia ex aerario publico bene pugnantibus secundum consuetudinem militum ministrabat. Quibus etiam Saraceni praebuere solatia, quae eorum regina, nomine Mavia, Romanis [ Mss. et ed. V., Romanorum] foederata, direxerat. SOCRATES, lib. V, cap. 1, pag. 259. CAPUT II. De benignitate Gratiani, et fidei rectitudine. Porro Gratianus Valentiniani filius, cum dudum patre defuncto Europae", + "candidate_score": 0.615808, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_15_17", + "bdc_text": "Brisecislaus , decimus octavus Bohemorum rex , et Baldus , praeclarus iureconsultus Papiae , decesserunt e vita . Anno 1553 . T[uus ] Lycosthenes .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_973", + "psc_text": "irent extraneas. Hoc enim primitus propter persecutionis tempus indifferenter agebatur. Distribuerunt itaque Nectario quidem maximam civitatem et Thraciam; Ponticam vero dioecesim Helladio, qui post Basilium fuit; Caesaraeam Cappadociae Gregorio Nysseno, Basilii germano; Troilo quoque Melitenae Armeniae jus patriarchae dederunt; Asianam vero dioecesim Iconii Amphilochius est sortitus; Optimus autem Antiochiae Pisidiae; Aegyptum quoque Timotheo Alexandrino distribuerunt. Porro Ecclesiarum orientalium gubernationem ejus praesulibus commiserunt Pelagio Laodiceno et Diodoro Tarsi, Antiochenae Ecclesiae privilegia reservantes, quae tunc Meletio praesenti dederunt. Definierunt pariter, ut si quid in provincia qualibet emergeret, provinciae concilio finiretur. In his omnibus suum praebuit etiam imperator assensum. SOCRATES, lib. V, cap. 8, p. 265. Parvo siquidem tempore transeunte, sanctus quidem Meletius est defunctus, et ab omnibus sapientibus cum praeconiis maximis est sepultus. THEODORETUS, lib. V, cap. 8, p. 206. Aestate vero sequente, rursus plures episcopi ad Constantinopolim pro causis ecclesiasticis sunt reversi, ubi occidentalium episcoporum synodicam susceperunt epistolam, invitantem eos ad", + "candidate_score": 0.615474, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_15_17", + "bdc_text": "Brisecislaus , decimus octavus Bohemorum rex , et Baldus , praeclarus iureconsultus Papiae , decesserunt e vita . Anno 1553 . T[uus ] Lycosthenes .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_974", + "psc_text": "8, p. 265. Parvo siquidem tempore transeunte, sanctus quidem Meletius est defunctus, et ab omnibus sapientibus cum praeconiis maximis est sepultus. THEODORETUS, lib. V, cap. 8, p. 206. Aestate vero sequente, rursus plures episcopi ad Constantinopolim pro causis ecclesiasticis sunt reversi, ubi occidentalium episcoporum synodicam susceperunt epistolam, invitantem eos ad Romam, ut illic maximum celebraretur concilium. Sed illi quidem profectionem, quasi nihil habituram lucri, refugerunt; verum litteras direxerunt Damaso caeterisque praesulibus, quas pro clariori notitia subdere necessarium judicavi. THEODORETUS, lib. V, cap. 8, p. 207. CAPUT XIV. Epistola Constantinopolitani concilii ad papam Damasum et occidentales episcopos. Dominis honorabilibus atque venerandis fratribus et comministris Damaso, Ambrosio, Brittonio, Valeriano, Acholio, Basilio et reliquis sanctis episcopis in maxima Roma collectis, sancta synodus orthodoxorum episcoporum congregatorum in maxima civitate Constantinopoli, in Domino salutem. Velut ignoranti vestrae reverentiae insinuare atque narrare multitudinem passionum ab Ariana potentia nobis saepius illatarum, forsitan supervacuum est. Non enim ita", + "candidate_score": 0.614878, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1", + "max_score": 0.671168, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_11_13", + "bdc_text": "Tu si quid de evangelio iterum Constantiae praedicando habes , proximis literis intelligere percupio. Vale . Basileae 4 .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1462", + "psc_text": "EXPLICIT. LIBER QUARTUS DE CONSENSU QUATTUOR EUANGELISTARUM DOMNI. EPISC. AGUSTINI. (AUG. EPI. N) AMEN BN, EXPLICIT LIBER QUARTUS. DE CONSENSU EVGLISTARU. QUATTUOR SCI AUGUSTINI EPI. AM. D, EXPL. (add. lib. UII. aureli ag. de cončdia euang. C2) RELEGI. AGUSTINI EPI DE CONCORDIA EUANGELISTA- RUM FINIT LIBER (corr. ex LIBRI) IIII PER GRATIA XPI, C, FINIT LIB. IIII. P, amen AMEN M, AMEN. EXPLICIT LIBER JHL DE CONSENSU. (add. QUATTUOR L) EUANGELISTARUM. DEO GRA- TIAS. (add. AMEN L) HL, Amen ASI, add. AMEN. EXPLICIT LIBER QUARTUS SCI AUGUSTINI EPISCOPI DE CONSENSU QUATUOR EUANGELISTARUM S*. AURELII AUGUSTINI DOCTORIS HYPO- NIENSIS EPl. DE CONSENSU EUANGELISTARUM LIB. QUARTUS EXPLICIT. ES r.", + "candidate_score": 0.671168, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_11_13", + "bdc_text": "Tu si quid de evangelio iterum Constantiae praedicando habes , proximis literis intelligere percupio. Vale . Basileae 4 .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_455", + "psc_text": "17 ostendire C 18 hic est om. B 19 esse Cx, est AELSU g dei] dauid HdEtLU 21 diceretur illis D r aelm meus] dei D r 24 conpiacui alius i. t. c. a. in te om. B alius in te conplacui om. BT r compl. CP S* conplacuit mihi, si quaeris, quid horum in illa uoce sonuerit, quod libet accipiendum, modo intellegas eos qui non eandem locutionem rettulerunt eandem rettulisse sententiam. quae diuersitas locutionum ad hoc etiam utilis est, ne uno modo dictum minus intellegatur et aliter, quam se res habet, interpretetur. quod enim dictum est in quo mihi conplacui, si uelit quis ita intellegere, ut deus in filio sibi conplacuisse uideatur, admonetur ex eo quod dictum est in te conplacui. si rursus ex hoc uno intellegat quisque in filio patrem placuisse hominibus, admonetur ex eo quod dictum est in te conplacuit mihi. ex quo satis apparet, quilibet euangelistarum", + "candidate_score": 0.665937, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_11_13", + "bdc_text": "Tu si quid de evangelio iterum Constantiae praedicando habes , proximis literis intelligere percupio. Vale . Basileae 4 .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_28", + "psc_text": "Hub. Theod. opere CPN* operia afficere B* 18 autem om. EL r uisus NS e l 14 intellegi datur] intelliguntur Hub. Theod. 15 domini facta TV ad om. ElL infirmandos Hub. 17 proeecutos (prosequ. N,) R2D1NS raeI uirtutem om. CPF1 fnisse uersatos uirtutem p 20 insinuarent—conscribentem om. Hub. Theod. intimarent y1 conscribentem in uirtute contemplatiua commendanda suam intentionem praedicationemque tenuisse. § 9 Vnde mihi uidentur qui ex apocalypsi illa quattuor animalia ad intellegendos quattuor euangelistas interpretati sunt probabilius aliquid adtendisse illi, qui leonem in Mattheo, hominem in Marco, uitulum in Luca, aquilam in Iohanne intellexerunt, quam illi, qui hominem Mattheo, aquilam Marco, leonem Iohanni tribuerunt. de principiis enim librorum quandam coniecturam capere nolueruntuoluerunt, non de tota intentione euangelistarum, quae magis fuerat perscrutanda. multo enim congruentius ille qui regiam Christi personam maxime commendauit per leonem significatus accipitur. unde et in apocalypsi cum ipsa tribu regia leo commemoratus est, ubi dictum est:", + "candidate_score": 0.65759, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_11_13", + "bdc_text": "Tu si quid de evangelio iterum Constantiae praedicando habes , proximis literis intelligere percupio. Vale . Basileae 4 .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1373", + "psc_text": "Eug. Exc. non.) AMEN-, EXPLICIT- LIBER QUARTUS DE CONSENSU- EUANGE I LISTARUM B, AMEN' EXPL- LIBER TER- TIUS INCIPIT LIBER QUARTUS R, EXPLICIT LIBR TERCIUS- IN- , CIPIUNT QUAESTIONES LIBRI QUARTI D; AYR- AGUSTINl EPI DE CONCORDIA EUANGELISTARU FIN LIB- III- INCIP- IIII- PRAE- CEDENTIB- KAP- QUAES- C, EXPLIC* LIB- III- INCPIT LIB- IIII- PRAECEDENTIBUS CAP* QUKSTION- P, EXPLICIT LIBER- III- INCIPIT LIBER QUARTUS F, EXPLICIT LIBER TERTIUS ( III- O) INCIPIT LIBER QUARTUS DEO GRATIAS (add. AMEN N) ON, subscr. om. (sed spat. uac. rel.) MQ. EXPL- Llb- III- INCIPIT LIBER QUARTUS ( IIII- H) HAELS LIBER QVARTUS. § 1 Nunc iam quoniam Matthei narrationem contextim considerantes et ei tres alios conferentes usque in finem in nullo eos uel sibi uel inter se repugnare docuimus, Marcum similiter uideamus, ut exceptis his quae cum Mattheo dixit, de quibus iam quod disserendum uidebatur absoluimus, cetera eius inspecta adque conlata nulli eorum", + "candidate_score": 0.655626, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_1_3", + "bdc_text": "Quibus intellexi te Funccii Chronicon noviter in Prussia excusum Johannes Funck , Chronologia . . . , Königsberg ( Hans Lufft) 1552 ( VD 16 F 3382 ) . maximopere desiderare ; verum quod praesenti nuntio non accipias , in causa est , quod unicum tantum exemplar mihi ab affine meo Oporino sit allatum tribus florenis Francfordiae coemptum ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1102", + "psc_text": "obiceretur, desineret quaerere, sed ob hoc tantum nocentem crederet, quod sibi ab eis tradi meruisset. ergo intellegere debemus et hoc dictum esse et illud quod Lucas commemorauit. multa enim dicta et multa responsa sunt, unde cuique eorum quantum uisum est decerpsit et in narratione sua posuit quod satis esse iudicauit. nam etiam ipse Iohannes dicit quaedam quae obiecta sunt, quae suis locis uidebimus. itaque sequitur: dixit ergo eis 2 *Iob. 18, 28 b-30 10 Luc. 23, 2 25 *Ioh. 18, 31-34; cf. in lob. eu. tr. 114 1 iohannen CP (sic infra) 2 gesta V introirunt C1 3 contaminaretur Bx sed manducarent om. Bl manducauerunt M fi hunc hom. B 8 hoc] hic a l contra] contrarium 82 edd. praeter r a 9 sunt AEPL edd. praetergm 12 se om. M 13 uerum CP 14 uidetnr Bx 16 enim] ei AE1L gae 18 qui CP 19 siue jBl 20 deuemus", + "candidate_score": 0.644581, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_11", + "bdc_text": "Tu si quid de evangelio iterum Constantiae praedicando habes , proximis literis intelligere percupio.", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_455", + "psc_text": "17 ostendire C 18 hic est om. B 19 esse Cx, est AELSU g dei] dauid HdEtLU 21 diceretur illis D r aelm meus] dei D r 24 conpiacui alius i. t. c. a. in te om. B alius in te conplacui om. BT r compl. CP S* conplacuit mihi, si quaeris, quid horum in illa uoce sonuerit, quod libet accipiendum, modo intellegas eos qui non eandem locutionem rettulerunt eandem rettulisse sententiam. quae diuersitas locutionum ad hoc etiam utilis est, ne uno modo dictum minus intellegatur et aliter, quam se res habet, interpretetur. quod enim dictum est in quo mihi conplacui, si uelit quis ita intellegere, ut deus in filio sibi conplacuisse uideatur, admonetur ex eo quod dictum est in te conplacui. si rursus ex hoc uno intellegat quisque in filio patrem placuisse hominibus, admonetur ex eo quod dictum est in te conplacuit mihi. ex quo satis apparet, quilibet euangelistarum", + "candidate_score": 0.639682, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_6", + "bdc_text": "Libros , quos tuo nomine per Petrum Mechlingensem ante menses permultos ex Argentina vocari curaveram , nescio qua hominis ossitantia nondum habere potui , qui nunc hoc nunc aliud praetendit , quo moram excuset , cum tamen pro[m]pta pecunia omnia solvam .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_533", + "psc_text": "ClP quid] quem Q moneri B sini Bl 19 uidetur H enotandum PF Nl § 53 XXII. Sequitur ergo Mattheus dicens: uespere autem facto optulerunt ei multos demonia habentes et eiciebat spiritus uerbo et omnes male habentes curauit, ut adimpleretur quod dictum est per Esaiam prophetam dicentem: ipse infirmitates nostras accepit et aegrotationes portauit. hoc ad eiusdem diei tempus pertinere satis indicat, cum coniungit uespere autem facto. sic et Marcus, cum de ipsa socru Petri sanata dixisset et ministrabat eis, hoc idem subiecit: uespere autem facto cum occidisset sol, afferebant ad eum omnes male habentes et demonia habentes, et erat omnis ciuitas congregata ad ianuam. et curauit multos qui uexabantur uariis languoribus et demonia multa eiciebat et non sinebat ea loqui, quoniam sciebant eum et diluculo ualde surgens egressus abiit in desertum locum. uidetur hic ordinem tenuisse Marcus, ut post illud quod dictum est uespere autem facto deinde diceret et", + "candidate_score": 0.631059, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_15", + "bdc_text": "Brisecislaus , decimus octavus Bohemorum rex , et Baldus , praeclarus iureconsultus Papiae , decesserunt e vita .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1349", + "psc_text": "quo BRD, quo cet., edd. dominum, ubi eum primo uidit Thomas, qui eum non uiderat die resurrectionis eius. nam utique si intra eosdem octo dies eum in monte Galilaeae iam illi undecim uiderant, quomodo post octo dies eum primum uidit Thomas, qui in illis undecim fuerat? nisi quis dicat non illos undecim, qui iam tunc apostoli uocabantur, sed discipulos illic undecim fuisse ex multo numero discipulorum. soli quippe adhuc uocabantur apostoli illi undecim, sed non soli erant discipuli. potest ergo fieri, ut non omnes, sed aliqui eorum ibi fuerint, alii uero discipuli cum eis ita, ut undecim conplerentur, ac sic non ibi fuisse Thomam. qui post illos dies octo primo dominum uidit. Marcus quippe, quando illos undecim memorauit, non utcumque undecim, sed illis, inquit, undecim apparuit. Lucas etiam: regressi sunt, inquit, Hierusalem et inuenerunt congregatos undecim et eos qui cum ipsis erant. et iste ostendit illos undecim, hoc est apostolos", + "candidate_score": 0.621205, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_15_17", + "bdc_text": "Brisecislaus , decimus octavus Bohemorum rex , et Baldus , praeclarus iureconsultus Papiae , decesserunt e vita . Anno 1553 . T[uus ] Lycosthenes .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1349", + "psc_text": "quo BRD, quo cet., edd. dominum, ubi eum primo uidit Thomas, qui eum non uiderat die resurrectionis eius. nam utique si intra eosdem octo dies eum in monte Galilaeae iam illi undecim uiderant, quomodo post octo dies eum primum uidit Thomas, qui in illis undecim fuerat? nisi quis dicat non illos undecim, qui iam tunc apostoli uocabantur, sed discipulos illic undecim fuisse ex multo numero discipulorum. soli quippe adhuc uocabantur apostoli illi undecim, sed non soli erant discipuli. potest ergo fieri, ut non omnes, sed aliqui eorum ibi fuerint, alii uero discipuli cum eis ita, ut undecim conplerentur, ac sic non ibi fuisse Thomam. qui post illos dies octo primo dominum uidit. Marcus quippe, quando illos undecim memorauit, non utcumque undecim, sed illis, inquit, undecim apparuit. Lucas etiam: regressi sunt, inquit, Hierusalem et inuenerunt congregatos undecim et eos qui cum ipsis erant. et iste ostendit illos undecim, hoc est apostolos", + "candidate_score": 0.621142, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_8", + "bdc_text": "attamen cum iam abitum in Galliam paret , antequam discedat , fasciculum ad me missurum sancte est pollicitus .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_677", + "psc_text": "Hx cafarnauin CP 0 18 ipsius BRTD, eiusdem ipsius cett., edd. 19 cafarn. CP 0, in c. N1 20 et pr. om. RTD est alt. om. BRTD inferimus 9, inseruimus rael 21 quodmodo Bl 22 indicat p 23 omnem B diabulus T XXXXIII AUIr. Beet. III pars 4. 13 ab eo usque ad tempus. uet regressus est Iesus in uirtute spiritus in Galilaeam, et fama exiit per uniuersam regionem de illo. et ipse docebat in synagogis eorum et magnificabatur ab omnibus. et uenit Nazareth, ubi erat nutritus, et intrauit secundum consuetudinem suam die sabbati in synagogam et surrexit legere. et traditus est illi liber prophetae Esaiae. et ut reuoluit librum, inuenit locum, ubi scriptum erat: spiritus domini super me, propter quod unxit me, euangelizare pauperibus misit me, praedicare captiuis remissionem et caecis uisum, dimittere confractos in remissionem, praedicare annum domini acceptum et diem retributionis. et cum plicasset librum, reddidit ministro", + "candidate_score": 0.617999, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_3", + "bdc_text": "verum quod praesenti nuntio non accipias , in causa est , quod unicum tantum exemplar mihi ab affine meo Oporino sit allatum tribus florenis Francfordiae coemptum ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1077", + "psc_text": "pretium eius r a elm 17 pertinire C 18 dicit om. 0, dixit x m hinc] hic BlR, in hoc p hic] de CP 19 poneret r dicit r a XXX CP EL p 20 dicit r a 21 hieremiae (pranta. libro m. 2) N 20* testimonio de triginta argenteis, inuento tamen agro emto, admoneatur lector utrumque conferre et inde sensum enucleare prophetiae, quomodo pertineat ad hoc quod in domino impletum est. nam illud quod subiecit huic testimonio Mattheus, cum ait: quem adpretiauerunt filii Israhel et dederunt eos in agrum figuli, sicut constituit mihi dominus, nec aput Zachariam nec aput Hieremiam repperitur. unde magis ex persona ipsius euangelistae accipiendum est eleganter et mystice insertum, quia hoc ex domini reuelatione cognouerit ad hanc rem, quae de Christi pretio facta est, huius modi pertinere prophetiam. liber quippe emti agri aput Hieremiam iubetur mitti in uas fictile et emitur hic de pretio domini", + "candidate_score": 0.615891, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_8", + "bdc_text": "attamen cum iam abitum in Galliam paret , antequam discedat , fasciculum ad me missurum sancte est pollicitus .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1216", + "psc_text": "intellegitur eadem Maria Magdalene et a longe stetisse cum aliis mulieribus, sicut Mattheus et Lucas dicunt, et iuxta crucem fuisse, sicut Iohannes dicit, nisi quia in tanto interuallo erant, ut et iuxta dici possent, quia in conspectu eius praesto aderant, et a longe in conparatione turbae propinquius circumstantis cum centurione et militibus? possumus etiam intellegere, quod illae quae simul aderant cum matre domini, postquam eam discipulo commendauit, abire iam coeperant, ut a densitate turbae se exuerent, et cetera quae facta sunt longius intuerentur, ut ceteri euangelistae qui post mortem domini eas commemorauerunt iam longe stantes commemorarent. § 59 XXII. Sequitur Mattheus: cum sero autem factum esset, uenit quidam homo diues ab Arimathia nomine Ioseph, qui et ipse discipulus erat Iesu. hic accessit ad Pilatum et petit corpus Iesu. tunc Pilatus iussit reddi corpus. Marcus sic: et cum iam sero esset factum, quia erat parasceue, quod est ante sabbatum, uenit Ioseph", + "candidate_score": 0.613241, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_8", + "bdc_text": "attamen cum iam abitum in Galliam paret , antequam discedat , fasciculum ad me missurum sancte est pollicitus .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_537", + "psc_text": "ChristurnChristum. facta autem die egressus ibat in desertum locum. et hic uidemus eundem prorsus ordinem temporum custoditum, quem conperimus aput Marcum. Mattheus autem, qui uidetur non ordine, quo gestum est, sed quo praetermissum recolit, hoc de socru Petri commemorasse, posteaquam narrauit, quid ipso die facto etiam uespere gestum sit, iam non subiungit diluculum, sed ita narrat: uidens autem Iesus turbas multas circum se iussit ire trans fretum. iam hoc aliud est, non illud quod Marcus et Lucas contexunt, qui post uesperum diluculum ponunt. quod ergo hic dictum est uidens autem Iesus turbas multas circum se iussit ire trans fretum, aliud eum recordatum interposuisse debemus accipere, quod die quodam, cum uidisset JesusIesus turbas multas circum se, iussit ire trans fretum. § 54 Deindequodsubiungit: et accedens unusscriba ait illi: magister, sequar te, quocumque ieris, usque ad illud ubi ait: dimitte mortuos sepelire mortuos suos, hoc similiter narrat et Lucas. sed ille post", + "candidate_score": 0.612391, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_8", + "bdc_text": "attamen cum iam abitum in Galliam paret , antequam discedat , fasciculum ad me missurum sancte est pollicitus .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1335", + "psc_text": "eiusj add. et petro cL r 18 praecedet RD CsP NA- x'f edd. praeter m 19 dixit B, aicut dixit p. praedixi V HAEL y gael 21 nazareum pg 22 ite] add. et FONQ‹p eius et Petro, quia praecedit uos in Galilaeam; ibi eum uidebitis, sicut dixit uobis? haec uerba ita uidentur sonare, quod Iesus non erat se demonstraturus post resun-ectionem discipulis nisi in Galilaea. quam demonstrationem nec ipse Marcus commemorauit, qui eum dixit mane prima sabbati apparuisse primo ManaeMariae Magdalenae et illam nuntiasse discipulis his qui cum eo fuerant lugentibus et flentibus, illos autem non credidisse, post haec deinde duobus ex his apparuisse euntibus in uillam et illos ceteris nuntiasse, quod factum est, sicut Lucas et Iohannes coattestantur, in Hierusalem eodem ipso die resurrectionis iam noctis initio: deinde uenit ad illam eius manifestationem, quam nouissimam dicit, recumbentibus illis undecim; post hanc dicit eum adsumtum in caelum. quod factum scimus", + "candidate_score": 0.611873, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_3", + "bdc_text": "verum quod praesenti nuntio non accipias , in causa est , quod unicum tantum exemplar mihi ab affine meo Oporino sit allatum tribus florenis Francfordiae coemptum ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1074", + "psc_text": "ostendendam unitatem sanctorum etiam prophetarum. § 31 Est alia causa, quae mihi uidetur alio tempore diligentius pertractanda, ne amplius sermonem protendamus, quam huius operis terminandi necessitas ftagitatflagitat, cur hoc nomen Hieremiae in testimonio Zachariae sic manere permissum uel potius sancti spiritus auctoritate praeceptum sit. est aput Hieremiam, quod emerit agrum a filio fratris sui et dederit ei argentum, non quidem sub hoc nomine pretii, quod positum est aput Zachariam, triginta argenteis, uerum tamen agri emtio non est aput Zachariam; quod autem prophetiam de triginta argenteis ad hoc interpretatus sit euangelista, quod modo de domino conpletum est, ut hoc esset eius pretium, manifestum est; sed ad hoc pertinere etiam illud de agro emto quod Hieremias dicit hinc potuit mystice significari, ut non hic Zachariae nomen poneretur, qui dixit triginta argenteis, sed Hieremiae, qui dixit de agro emto, ut lecto euangelio adque inuento nomine Hieremiae, lecto autem Hieremia et non inuento 10", + "candidate_score": 0.611204, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_8", + "bdc_text": "attamen cum iam abitum in Galliam paret , antequam discedat , fasciculum ad me missurum sancte est pollicitus .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_884", + "psc_text": "in pr. om. B1 22 etiam] et ral 23 commemoret AlLS in] et in E2 y m v (ef. infra 26 et 253,1) 24 praedicare ClPF* Nl euangelium] add. regni HA..EtL g 25 ait] dixit F p 26 et om. ElL ael praedicare C1P1F127 interrogauerunt B HElL g primum in omnes gentes oportet praedicari euangelium, significat utique primum 'antequam ueniat consummatio.' § 149 Item quod Mattheus ait: cum ergo uideritis abominationem desolationis, quae dicta est a Danihele propheta, stantem in loco sancto, qui legit intellegat, hoc Marcus ita dicit: wcumcum autem uideritis abominationem desolationis stantem ubi non debet qui legit intellegat. in qua mutatione uerbi exposuit eandem sententiam; ideo quippe ubi non debet, quia in loco sancto non debet. Lucas autem non ait: cum uideritis abominationem desolationis stantem in loco sancto, aut: ubi non debet, sed ait: cum autem uideritis circumdari ab exercitu Hierusalem, tunc scitote, quia adpropinquauit desolatio eius.", + "candidate_score": 0.610146, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_8", + "bdc_text": "attamen cum iam abitum in Galliam paret , antequam discedat , fasciculum ad me missurum sancte est pollicitus .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_228", + "psc_text": "prolixo, quem secundum Mattheum habuit in monte. Quomodo dicat Mattheus centurionem ad eum aocessisseaccessisse pro puero suo, cum Lucas dicat quod amicos ad eum miserit. De socru Petri, quo ordine narratum sit. De ordine rerum, quas post hoc narrant, utrum nihil inter se dissentiant Mattheus, Marcus et Lucas. De illo qui ait domino: sequar te quocumque ieris, et aliis quae iuxta sunt, quo ordine narrentur a Mattheo et Luca. De transfretatione eius, ubi dormiuit in nauicula, et de expulsis demonibus, quos permisit in porcos, 4 *Ioh. 1, 33 18 Matth. 8, 19: Luc. 9, 57 1 quae facta est] factae m (p in tnitio capttis) baptizato B CPV, cbriatum baptixatum r a3 baptizatum cet. 3 quomodo] quod Y 4 iohannis CP non noueram] οὺϰ η̄δειν, nesciebam v 5 eum] esse B 6 temptatione H 7 discipulorum] apoatolorum m 8 eius om. CPV gallikam C 9 quem] quae B, quam R1", + "candidate_score": 0.609042, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_8", + "bdc_text": "attamen cum iam abitum in Galliam paret , antequam discedat , fasciculum ad me missurum sancte est pollicitus .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_526", + "psc_text": "18 et om. Eug. 20 ille B praemebantnr B CP ut] et HAELU T 21 tetigit-eo magis om. HAELU T domino C'P et om. rae praetermittit superfluo pertractantur, cum ex illa regula primituaprimitus commendata nihil inueniantur habere contrarium. § 51 XXI. Sequitur Mattheus et dicit: et cum uemsset IesuaIesus in domum Petri, uidit socrum eius iacentem et febricitantem. et tetigit manum eius, et dimisit eam febris, et surrexit et ministrabat eis. hoc quando factum sit, id est post quid uel ante quid, non expressit Mattheus. non enim post quod narratur, post hoc etiam factum necesse est intellegatur. nimirum tamen iste hoc recoluisse intellegitur quod prius omiserat. nam id Marcus narrat, antequam illud de leproso mundato commemoret, quod post sermonem in monte habitum, de quo ipse tacuit, uidetur interposuisse. itaque et Lucas post hoc factum narrat de socru Petri, post quod et Marcus, ante sermonem etiam ipse, quem prolixum interposuit, qui", + "candidate_score": 0.607883, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_4", + "bdc_text": "est enim opus in magno folio excusum , parum tamen emendate .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1200", + "psc_text": "consummatum est, cum perfectum in illo esset quod de illo prophetatum erat, et tamquam ad hoc expectaret qui utique, cum uellet, moreretur, deinde commendans tradidit spiritum. sed quouis ordine quilibet arbitretur dici potuisse, hoc magno opere cauendumcanendum est, ne cui uideatur quisquam euangelistarum alteri repugnare, si uel tacuit quod alius dixit aut dixit quod alius tacuit. 12 Ioh. 19, 30 1 iesus uoce magna BRD, uoce magna iesus cet., edd., v (o l; ϕωνή μεγάλη cod. Ephr.) 3 quam] cum Bl 4 rettulle! rnnt (fol. 155r, nouetn uersm primi aegre leguntur) B solus lucas RD p solus om. HA..EsL b indicauit] commemorauit r ael nomine] add. auo R 7 magnaediiisse ClP similiter] etiam r 8 uocem om. B1 9 commemoraberunt B dicit D ael 10 illorum] eorum BD trium] add. ait HAEL r g, add. dicit rae dixisse] add. commemorat p 13 et om. CP 14 tradit 01 16 missa", + "candidate_score": 0.607727, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1", + "max_score": 0.671089, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_5_7", + "bdc_text": "Curabo tamen , si ulla ratione fieri potest , ut liber tam necessarius atque tantopere a doctissimis hinc inde viris desideratus ad proximas nundinas Francfordianas apud nos excudatur in quarto , quo multo viliori precio a quovis comparari possit . Libros , quos tuo nomine per Petrum Mechlingensem ante menses permultos ex Argentina vocari curaveram , nescio qua hominis ossitantia nondum habere potui , qui nunc hoc nunc aliud praetendit , quo moram excuset , cum tamen pro[m]pta pecunia omnia solvam . Tuas praeterea ad Myconium piae memoriae epistolas sexies ab herede Iacobo petii , qui non quidem denegavit , sed nihil dedit tamen hactenus ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_715", + "psc_text": "quattuor libros MQ2 reddidit (t ras.) 0 17 pro ad] a Et alium V ad om. E presbiterum OEM, praesbiterum D 18 pro ad] et H habeant GNS, habebat EI 19 aepistula D noluit P, uolui G 20 separare C1D1, separi E1, separari cet. v iis m 13* necessaria disseruntur, defendi de origine animarum, quae singulis hominibus dantur, cunctationem meam et multos errores atque prauitates praesumptionis eius ostendi. quem tamen iuuenem non praepropere detestandum, sed adhuc docendum quanta potui lenitate tractaui et ab eo scripta correctionis eius accepi. § 2 Huius operis liber ad Renatum sic incipit: Sinceritatem tuam erga nos; ad Petrum autem sic: Domino dilectissimo patri et conpresbytero Petro; duorum uero nouissimorum ad Vincentium Victorem primus sic incipit: Quod mihi ad te scribendum putaui. CAPVT LXXXIII. AD POLLENTIVM DE ADVLTERINIS CONIVGIIS LIBRI II. § 1 Scripsi duos libros de coniugiis adulterinis, quantum potui, secundum scripturas cupiens soluere difficillimam", + "candidate_score": 0.671089, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_5_7", + "bdc_text": "Curabo tamen , si ulla ratione fieri potest , ut liber tam necessarius atque tantopere a doctissimis hinc inde viris desideratus ad proximas nundinas Francfordianas apud nos excudatur in quarto , quo multo viliori precio a quovis comparari possit . Libros , quos tuo nomine per Petrum Mechlingensem ante menses permultos ex Argentina vocari curaveram , nescio qua hominis ossitantia nondum habere potui , qui nunc hoc nunc aliud praetendit , quo moram excuset , cum tamen pro[m]pta pecunia omnia solvam . Tuas praeterea ad Myconium piae memoriae epistolas sexies ab herede Iacobo petii , qui non quidem denegavit , sed nihil dedit tamen hactenus ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_716", + "psc_text": "nos; ad Petrum autem sic: Domino dilectissimo patri et conpresbytero Petro; duorum uero nouissimorum ad Vincentium Victorem primus sic incipit: Quod mihi ad te scribendum putaui. CAPVT LXXXIII. AD POLLENTIVM DE ADVLTERINIS CONIVGIIS LIBRI II. § 1 Scripsi duos libros de coniugiis adulterinis, quantum potui, secundum scripturas cupiens soluere difficillimam quaestionem. quod utrum enodatissime fecerim, nescio; immo uero non me peruenisse ad huius rei perfectionem sentio, quamuis multos sinus eius aperuerim, quod iudicare poterit, quisquis intellegenter legit. 1 necessarea El defendi om. H, de*fendi (f ras.) S 2 cunctationem ex contractionem 0, contacionem Dl, at cogitationem a in mg. 3 praesumptionis (pt in ras. m. 2) C 4 iuuene Dl detestandum (st in ras. m. 2) C, detestandē H ad hac E ducendum- Dl 5 quantum B scripta CD', rescribta HPl, rescripta eet. v correctionem H, correptionis GNa in mg. 6 huius H 8 domno BF 9 patri CD', om.", + "candidate_score": 0.665345, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_4", + "bdc_text": "est enim opus in magno folio excusum , parum tamen emendate .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_544", + "psc_text": "postremo etiam mendosum conperi opus ipsum in codicibus nostris, ut emendare non possem nec editum a me dici uellem, nisi quia scio fratres id habere, quod studio non potuit denegari. § 2 Hic liber sic incipit: Et opera magna erant ei super terram. CAPVT XL. DE CATECHIZANDIS RVDIBVS LIBER VNVS. § 1 Est etiam liber unus de catechizandis rudibus hoc ipso titulo praenotatus. in quo libro, ubi dixi: nec angelus, qui cum spiritibus aliis satellitibus suis superbiendo deseruit oboedientiam dei et diabolus factus est, aliquid nocuit deo, sed sibi; 9 cf. Retract. I, 26 16 De catech. rud. 18, 30 1 redigerunt GMlPSV, redigere a 2 cudicis V, codices Dl facilem CIDl suaues (es m. 2) D, suauit Cl 4 descripta (om. sunt) S, descripta sunt v 5 in om. P1 locis om. B ut] uix add. P2 s. l. appareret BFGAPNS 6 breuietatem E sententiam Ql sequuta est E,", + "candidate_score": 0.611946, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium", + "max_score": 0.669833, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_8_10", + "bdc_text": "attamen cum iam abitum in Galliam paret , antequam discedat , fasciculum ad me missurum sancte est pollicitus . Novarum rerum nihil audio quam marchionem Brandenburgensem cum mille equitibus foeliciter cum octo episcopi Herbipolensis signis conflixisse atque multos nobiles captivos abduxisse , cuius rei famam ad vos etiam iam dudum pervenisse non dubito . Ferdinandus imponit suis per Alsatiam novas atque subditis pergraves exactiones , ut Turcarum impetu resistat .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_110", + "psc_text": "auctae sunt profanorum. Non peregrina loquor, neque ignorata scribo: audivi ac vidi vitia praesentium; non laicorum, sed episcoporum. Nam absque episcopo Eleusio et paucis cum eo, ex majori parte Asianae decem provinciae, intra quas consisto, vere Deum nesciunt. Atque utinam penitus nescirent; cum procliviore enim venia ignorarent, quam obtrectarent. Sed horum episcoporum dolor se intra silentium non continens, unitatem fidei hujus quaerit, quam jam pridem per alios amisit. Nam illa in primo collatae expositionis fides hanc habuit necessitatem: quia apud Sirmium per immemorem gestorum suorum dictorumque Osium novae et tamen suppuratae jam diu impietatis doctrina proruperat. Sed de eo nil loquor, qui idcirco est reservatus, ne judicio humano ignoraretur qualis ante vixisset. Ubique autem scandala, ubique schismata, ubique perfidiae sunt. Hinc illud est, ut ad professionem subscribendae fidei aliqui eorum, qui ante aliud scripserant, cogerentur. Nec queror de patientissimis viris Orientalibus episcopis, quibus suffecit post blasphemiae voluntatem coactae saltem fidei", + "candidate_score": 0.669833, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1", + "max_score": 0.668973, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_5_7", + "bdc_text": "Curabo tamen , si ulla ratione fieri potest , ut liber tam necessarius atque tantopere a doctissimis hinc inde viris desideratus ad proximas nundinas Francfordianas apud nos excudatur in quarto , quo multo viliori precio a quovis comparari possit . Libros , quos tuo nomine per Petrum Mechlingensem ante menses permultos ex Argentina vocari curaveram , nescio qua hominis ossitantia nondum habere potui , qui nunc hoc nunc aliud praetendit , quo moram excuset , cum tamen pro[m]pta pecunia omnia solvam . Tuas praeterea ad Myconium piae memoriae epistolas sexies ab herede Iacobo petii , qui non quidem denegavit , sed nihil dedit tamen hactenus ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_811", + "psc_text": "AMEN (om. W). AURELI (AURELII X) AUGUSTINI EXPLICIT LIBER QUARTUS (ini Y) FELICITER DEO GRATIAS (QU..... FELIC..... cet. ewan. X) WXY Explicit liber quartus aurelii augustini episcopi contra cre- Bconium grammaticum et donatistam Z in R reliqua pars folii recisa est AVGVSTINI RETRACTATIONVM LIB. V CAP. LII (XXVI) (PAG. 162, 4 ED. KNOELL). AD CRESCONIUM GRAMMATICUM PARTIS DONATI LIBRI QVATTUOR. GrammaticusDonatista etiam quidam Donatista Cresconius cum inuenisset epistulam meam, quaquae primas partes, quae in manus nostras tunc uenerant, epistulae Petiliani redargui, putauit mihi esse respondendum et hoc ipsum scripsit ad me. cui operi eius libris quattuor respondi, ita sane, ut tribus peragerem, quod uniuersa responsio flagitabat. sed cum uiderem de sola Maximianensium causa, quos suos scismaticos damnauerunt et eorum aliquos rursus in suis honoribus receperunt baptismumque ab eis extra suam communionem datum non repetiuerunt, responderi posse ad cuncta, quae scripsit, etiam quartum librum addidi, in quo id ipsum, quantum potui,", + "candidate_score": 0.668973, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_4", + "bdc_text": "est enim opus in magno folio excusum , parum tamen emendate .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_802", + "psc_text": "emendator es] emendationes Ym2R 23 caloinniam R, 87* aat in ora coartate, sed dico (eorum inpudentiam cohibete sermonemque reprimite). numquid, quoniam uerba mutata sunt et ex translatis facta sunt propria. ideo Maximianensium causa mutata est, cuius conpendio sic superamini, ut nihil uobis restet, si aliquando sapiatis, nisi finita peruicaci animositate pacari? § 82 Si de communione agitur non peccatorum alienorum, sed diuinorum sacramentorum, communicatum est cum damnatis et dictum est de aliis sacrilegis, qui cum damnato Maximiano communicabant, quod eos sacrilegi surculi non polluere plantaria; si de persecutione agitur, damnatos persecuti estis, animosos persecutionibus correiistis; si de baptismo agitur, in sacrilego schismate datum baptismum suscepistis: quid adhuc inaniter, ne ueritas cognoscatur errorque fugiatur, diuina non intellecta testimonia proferuntur? scriptum est: si quis se putat contentiosum esse, nos talem con- . suetudinem non habemus. sed nec Restitutus, qui cum Saluio Membresitano propter cellulas et agellos, ut eum locis expelleret, forensi strepitu", + "candidate_score": 0.607758, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-musica", + "max_score": 0.668142, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_5_7", + "bdc_text": "Curabo tamen , si ulla ratione fieri potest , ut liber tam necessarius atque tantopere a doctissimis hinc inde viris desideratus ad proximas nundinas Francfordianas apud nos excudatur in quarto , quo multo viliori precio a quovis comparari possit . Libros , quos tuo nomine per Petrum Mechlingensem ante menses permultos ex Argentina vocari curaveram , nescio qua hominis ossitantia nondum habere potui , qui nunc hoc nunc aliud praetendit , quo moram excuset , cum tamen pro[m]pta pecunia omnia solvam . Tuas praeterea ad Myconium piae memoriae epistolas sexies ab herede Iacobo petii , qui non quidem denegavit , sed nihil dedit tamen hactenus ;", + "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-musica_window_3", + "psc_text": "per ista quae a nobis desiderasti scripta proludere, quando conscripsi de solo rhythmo sex libros, et de melo scribere alios forsitan sex, fateor, disponebam, cum mihi otium futurum sperabam. Sed posteaquam mihi curarum ecclesiasticarum sarcina imposita est, omnes illae deliciae fugere de manibus, ita ut vix nunc ipsum codicem inveniam, quoniam tuam voluntatem, nec petitionem, sed jussionem, contemnere nequeo. Quod sane opusculum si potuero mittere, non quidem me tibi obtemperasse, verumtamen te hoc a me tantopere flagitasse poenitebit. Difficillime quippe intelliguntur in eo quinque libri, si non adsit qui non solum disputantium possit separare personas, verum etiam pronuntiando ita sonare morulas syllabarum, ut eis exprimantur sensumque aurium feriant genera numerorum: maxime quia in quibusdam etiam silentiorum dimensa intervalla miscentur, quae omnino sentiri nequeunt, nisi auditorem pronuntiator informet. Sextum sane librum quem emendatum reperi, ubi est omnis fructus caeterorum, non distuli mittere Charitati tuae: fortassis ipse tuam non multum refugiet gravitatem.", + "candidate_score": 0.668142, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_4_6", + "bdc_text": "est enim opus in magno folio excusum , parum tamen emendate . Curabo tamen , si ulla ratione fieri potest , ut liber tam necessarius atque tantopere a doctissimis hinc inde viris desideratus ad proximas nundinas Francfordianas apud nos excudatur in quarto , quo multo viliori precio a quovis comparari possit . Libros , quos tuo nomine per Petrum Mechlingensem ante menses permultos ex Argentina vocari curaveram , nescio qua hominis ossitantia nondum habere potui , qui nunc hoc nunc aliud praetendit , quo moram excuset , cum tamen pro[m]pta pecunia omnia solvam .", + "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-musica_window_3", + "psc_text": "per ista quae a nobis desiderasti scripta proludere, quando conscripsi de solo rhythmo sex libros, et de melo scribere alios forsitan sex, fateor, disponebam, cum mihi otium futurum sperabam. Sed posteaquam mihi curarum ecclesiasticarum sarcina imposita est, omnes illae deliciae fugere de manibus, ita ut vix nunc ipsum codicem inveniam, quoniam tuam voluntatem, nec petitionem, sed jussionem, contemnere nequeo. Quod sane opusculum si potuero mittere, non quidem me tibi obtemperasse, verumtamen te hoc a me tantopere flagitasse poenitebit. Difficillime quippe intelliguntur in eo quinque libri, si non adsit qui non solum disputantium possit separare personas, verum etiam pronuntiando ita sonare morulas syllabarum, ut eis exprimantur sensumque aurium feriant genera numerorum: maxime quia in quibusdam etiam silentiorum dimensa intervalla miscentur, quae omnino sentiri nequeunt, nisi auditorem pronuntiator informet. Sextum sane librum quem emendatum reperi, ubi est omnis fructus caeterorum, non distuli mittere Charitati tuae: fortassis ipse tuam non multum refugiet gravitatem.", + "candidate_score": 0.660675, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Contra-Joannem-Hierosolymitanum", + "max_score": 0.667387, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_6_8", + "bdc_text": "Libros , quos tuo nomine per Petrum Mechlingensem ante menses permultos ex Argentina vocari curaveram , nescio qua hominis ossitantia nondum habere potui , qui nunc hoc nunc aliud praetendit , quo moram excuset , cum tamen pro[m]pta pecunia omnia solvam . Tuas praeterea ad Myconium piae memoriae epistolas sexies ab herede Iacobo petii , qui non quidem denegavit , sed nihil dedit tamen hactenus ; attamen cum iam abitum in Galliam paret , antequam discedat , fasciculum ad me missurum sancte est pollicitus .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Contra-Joannem-Hierosolymitanum_window_3", + "psc_text": "noster epistolam 132 in nostra recensione rescribit, in qua pacem ultro se quaerere professus, objecta singillatim diluit, causasque contentionum, et violatae fidei legerit in Joannem. Tum laboranti magis ac magis Ecclesiae succurrere volens Theophilus, Isidorum presbyterum pietatis aliarumque virtutum fama notissimum, sed quem Origeniana labes corripuerat, legatum mittit Hierosolymam cum litteris, quibus componere dissidentes animos studet. Verum malus iste pacis sequester cum advenit Hierosolymam, legationem suam renuntiavit, commissas tamen litteras reddere Hieronymo noluit, cui quaerenti, Si legatus es, redde legationis epistolas, si epistolas non habes, quomodo legatum te probabis? respondit habere se quidem litteras, sed rogatum a Joanne ne redderet: proindeque maluit re infecta discedere, quam favoris in Origenianas partes tolleret suspicionem. Auctor tamen fuit Joanni, ut Apologiam ad Theophilum pro sua causa scriberet, ad eamque scribendam operam suam commodavit, ut, inquit Hieron. idem esset et dictator et bajulus litterarum. Itaque Joannes Epiphanii epistolae respondere dedignatus, Apologiam illam quaquaversus misit,", + "candidate_score": 0.667387, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "stoa0149b.stoa007.opp-lat1", + "max_score": 0.667359, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_11_13", + "bdc_text": "Tu si quid de evangelio iterum Constantiae praedicando habes , proximis literis intelligere percupio. Vale . Basileae 4 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa007.opp-lat1_window_1", + "psc_text": "se causas cognoscere 11 sq. cf. ep. syn. Sardicensis ad lulium 3 (suprap. 128,10 sq.) 13—182,2 cf, cp. syn. Sardirensis ad erclesiam Alexandrinam apud Athanas. apol. c. Arian. 39 1 Oralio seu polius epislula haec el textus sequens narratiuus proprium locum habebant in opere S. Hilarii anno 356 scripto el quidem post textum narratiuum editum supra in Coll. Antiar. Paris. Ser. B II 11 p. 154, 25 ORATIO—IMPE- RATOREM Fed coli. supra p. 154, 24; cf. Wilmart (Rev. Bénédictine XXIV [2907] 198) INC EIVSDEM AD CONSTANTIVM B INCIPIT LIBER EIVSDEM AD CŌSTANTIV̄ C epistola sanrti hylarii episcopi transmissa ad Constantium (eonstantinum augustum M eonstantinum 0) JEMOW ineipit tractatus eiusdem ad eundem cunstantium 0, us dees! in L 3 ET—HILARII perspicuilatis causa add. Fed 1 benefica G el plures alii codd. gallici (non benigna, ul scribit Cou; cj. Studïen 1139sqq.) benifica susp. Wilmart (Rev, Bénéd. XXIV [1907] 161 sq.) augusthe Ca.", + "candidate_score": 0.667359, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", + "max_score": 0.666942, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_5_7", + "bdc_text": "Curabo tamen , si ulla ratione fieri potest , ut liber tam necessarius atque tantopere a doctissimis hinc inde viris desideratus ad proximas nundinas Francfordianas apud nos excudatur in quarto , quo multo viliori precio a quovis comparari possit . Libros , quos tuo nomine per Petrum Mechlingensem ante menses permultos ex Argentina vocari curaveram , nescio qua hominis ossitantia nondum habere potui , qui nunc hoc nunc aliud praetendit , quo moram excuset , cum tamen pro[m]pta pecunia omnia solvam . Tuas praeterea ad Myconium piae memoriae epistolas sexies ab herede Iacobo petii , qui non quidem denegavit , sed nihil dedit tamen hactenus ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1138", + "psc_text": "oculis mentis meae, purius video, ignorantiae nocte depulsa et caligine dubitationis abstersa. Quod cum saepe alias per munera epistolarum tuarum mihi donatum senserim, tum praecipue isto recentium litterarum libello, cujus mihi tam gratus quam dignus portitor fuit vir benedictus Domini frater noster Quintus diaconus: qui longo quidem posteaquam ad Urbem venerat intervallo, cum eo juxta solemnem meum morem post Pascha Domini, pro Apostolorum et martyrum veneratione venissem, benedictionem oris tui reddidit nobis; verumtamen oblitterato, quod nesciente me Romae consumpserat, tempore, recentissimus mihi visus est a conspectu tuo, ita ut tunc statim eum a te mihi venisse vix crederem, cum primum videbam et cum mihi plenum odorem suavitatis tuae in eloquiis tuis coelestis unguenti castitate fragrantibus offerebat. Fateor tamen venerandae Unanimitati tuae, non potuisse me volumen ipsum, statim ut acceperam, Romae legere. Tantae enim illic turbae erant, ut non possem munus tuum diligenter inspicere, et eo ut cupiebam perfrui; scilicet ut", + "candidate_score": 0.666942, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_5_7", + "bdc_text": "Curabo tamen , si ulla ratione fieri potest , ut liber tam necessarius atque tantopere a doctissimis hinc inde viris desideratus ad proximas nundinas Francfordianas apud nos excudatur in quarto , quo multo viliori precio a quovis comparari possit . Libros , quos tuo nomine per Petrum Mechlingensem ante menses permultos ex Argentina vocari curaveram , nescio qua hominis ossitantia nondum habere potui , qui nunc hoc nunc aliud praetendit , quo moram excuset , cum tamen pro[m]pta pecunia omnia solvam . Tuas praeterea ad Myconium piae memoriae epistolas sexies ab herede Iacobo petii , qui non quidem denegavit , sed nihil dedit tamen hactenus ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3845", + "psc_text": "ne pereat anima tua, non facile tibi quisquam consulit; non quia desunt qui hoc faciant, sed quia difficile est invenire quando tecum ista possunt loqui. Nam et ego semper desideravi, et nunquam inveni locum vel tempus, ut agerem tecum quod me agere oportebat cum homine quem multum diligo in Christo. Scis autem qualem me apud Hipponem videris, quando ad me venire dignatus es, quia vix loquebar, imbecillitate corporis fatigatus. Nunc ergo, fili, audi me, saltem per litteras tibi sermocinantem, quas in periculis tuis nunquam tibi mittere potui, periculum cogitans perlatoris, et cavens ne ad eos ad quos nollem, mea epistola perveniret. Unde peto ut ignoscas, si me putas plus timuisse quam debui: tamen dixi quod timui. 3. Audi ergo me, imo Dominum Deum nostrum per ministerium infirmitatis meae. Recole qualis fueris, adhuc in corpore constituta religiosae memoriae priore conjuge tua, et recenti ejus obitu quomodo tibi vanitas saeculi hujus horruerit,", + "candidate_score": 0.666456, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_5_7", + "bdc_text": "Curabo tamen , si ulla ratione fieri potest , ut liber tam necessarius atque tantopere a doctissimis hinc inde viris desideratus ad proximas nundinas Francfordianas apud nos excudatur in quarto , quo multo viliori precio a quovis comparari possit . Libros , quos tuo nomine per Petrum Mechlingensem ante menses permultos ex Argentina vocari curaveram , nescio qua hominis ossitantia nondum habere potui , qui nunc hoc nunc aliud praetendit , quo moram excuset , cum tamen pro[m]pta pecunia omnia solvam . Tuas praeterea ad Myconium piae memoriae epistolas sexies ab herede Iacobo petii , qui non quidem denegavit , sed nihil dedit tamen hactenus ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_123", + "psc_text": "mihi auferre non possum. 9. Haec propterea scripsi, ut si tuae Sanctitati jam non sunt necessaria, sive quod plura hujusmodi ipse cogites atque utiliora, sive quod tuae Sanctitati medicina ista non opus sit, mala tamen mea nota sint tibi, sciasque unde pro mea infirmitate Deum rogare digneris: quod ut impensissime facias, obsecro per humanitatem illius qui praeceptum dedit ut invicem onera nostra portemus. Multa sunt quae de vita nostra et conversatione deflerem, quae nollem per litteras ad te venire, si inter cor meum et cor tuum ulla essent ministeria praeter os meum et aures tuas. Si autem venerabilis nobis omniumque nostrum tota sinceritate charissimus, cujus in te vere fraternam cum praesens essem benignitatem studiumque perspexi, senex Saturninus dignatus fuerit, quando opportunum videbitur, ad nos venire, quidquid cum ejus Sanctitate, et spirituali affectu colloqui potuerimus, aut nihil, aut non multum distabit, ac si cum tua Dignatione id ageremus. Quod ut nobiscum", + "candidate_score": 0.663786, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_4_6", + "bdc_text": "est enim opus in magno folio excusum , parum tamen emendate . Curabo tamen , si ulla ratione fieri potest , ut liber tam necessarius atque tantopere a doctissimis hinc inde viris desideratus ad proximas nundinas Francfordianas apud nos excudatur in quarto , quo multo viliori precio a quovis comparari possit . Libros , quos tuo nomine per Petrum Mechlingensem ante menses permultos ex Argentina vocari curaveram , nescio qua hominis ossitantia nondum habere potui , qui nunc hoc nunc aliud praetendit , quo moram excuset , cum tamen pro[m]pta pecunia omnia solvam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2407", + "psc_text": "vero in epistola tua legi, jam te cogi credere, ne a me videreris, et Carthagini me negatum, tu potius cogis his verbis ut absentiae meae causas non taceam. Quarum est una, quoniam laborem quem in illa urbe perpeti necesse est, et quem si exponere velim, aliud tantum loquendum est, jam sustinere non possum, quod infirmitati meae propriae, quae nota est omnibus qui familiarius me noverunt, accessit etiam senectus, quae generis humani est communis infirmitas. Altera causa est, quod statui, si Dominus velit, quantum mihi ex illis occupationibus, quas Ecclesiae, cui proprio munere servio, necessitas flagitat, datur temporis, id totum impendere labori studiorum ad ecclesiasticas scientias pertinentium; ubi me arbitror, si Dei misericordiae placet, etiam posteris aliquid profuturum. 14. Unum est autem, si verum quaeris audire, quod in te molestissime fero, quod cum sis et hujus jam aetatis, et hujus vitae ac probitatis, adhuc vis esse catechumenus; quasi fideles non possint,", + "candidate_score": 0.66256, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_4_6", + "bdc_text": "est enim opus in magno folio excusum , parum tamen emendate . Curabo tamen , si ulla ratione fieri potest , ut liber tam necessarius atque tantopere a doctissimis hinc inde viris desideratus ad proximas nundinas Francfordianas apud nos excudatur in quarto , quo multo viliori precio a quovis comparari possit . Libros , quos tuo nomine per Petrum Mechlingensem ante menses permultos ex Argentina vocari curaveram , nescio qua hominis ossitantia nondum habere potui , qui nunc hoc nunc aliud praetendit , quo moram excuset , cum tamen pro[m]pta pecunia omnia solvam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_693", + "psc_text": "temere exemplaribus litterarum credendum putavi; ne forte, me respondente laesus, juste expostulares, quod probare ante debuissem tuum esse sermonem, et sic rescribere. Accessit ad moram sanctae et venerabilis Paulae longa infirmitas. Dum enim languenti multo tempore assidemus, pene epistolae tuae, vel ejus qui sub tuo nomine scripserat, obliti sumus, memores illius versiculi: « Musica in luctu, importuna narratio » (Eccli. XXII, 6). Itaque, si tua est epistola, aperte scribe, vel mitte exemplaria veriora; ut absque ullo rancore stomachi in Scripturarum disputatione versemur, et vel nostrum emendemus errorem, vel alium frustra reprehendisse doceamus. 2. Absit autem a me, ut quidquam de libris Beatitudinis tuae attingere audeam. Sufficit enim mihi probare mea, et aliena non carpere. Caeterum optime novit prudentia tua, unumquemque in suo sensu abundare, et puerilis esse jactantiae, quod olim adolescentuli facere consueverant, accusando illustres viros, suo nomini famam quaerere. Nec tam stultus sum, ut diversitate explanationum tuarum me laedi", + "candidate_score": 0.659813, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_6_8", + "bdc_text": "Libros , quos tuo nomine per Petrum Mechlingensem ante menses permultos ex Argentina vocari curaveram , nescio qua hominis ossitantia nondum habere potui , qui nunc hoc nunc aliud praetendit , quo moram excuset , cum tamen pro[m]pta pecunia omnia solvam . Tuas praeterea ad Myconium piae memoriae epistolas sexies ab herede Iacobo petii , qui non quidem denegavit , sed nihil dedit tamen hactenus ; attamen cum iam abitum in Galliam paret , antequam discedat , fasciculum ad me missurum sancte est pollicitus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1138", + "psc_text": "oculis mentis meae, purius video, ignorantiae nocte depulsa et caligine dubitationis abstersa. Quod cum saepe alias per munera epistolarum tuarum mihi donatum senserim, tum praecipue isto recentium litterarum libello, cujus mihi tam gratus quam dignus portitor fuit vir benedictus Domini frater noster Quintus diaconus: qui longo quidem posteaquam ad Urbem venerat intervallo, cum eo juxta solemnem meum morem post Pascha Domini, pro Apostolorum et martyrum veneratione venissem, benedictionem oris tui reddidit nobis; verumtamen oblitterato, quod nesciente me Romae consumpserat, tempore, recentissimus mihi visus est a conspectu tuo, ita ut tunc statim eum a te mihi venisse vix crederem, cum primum videbam et cum mihi plenum odorem suavitatis tuae in eloquiis tuis coelestis unguenti castitate fragrantibus offerebat. Fateor tamen venerandae Unanimitati tuae, non potuisse me volumen ipsum, statim ut acceperam, Romae legere. Tantae enim illic turbae erant, ut non possem munus tuum diligenter inspicere, et eo ut cupiebam perfrui; scilicet ut", + "candidate_score": 0.659577, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_17_19", + "bdc_text": "T[uus ] Lycosthenes . Clarissimo ecclesiae Tigurinae pastori d. Henrico Bullingero , domino atque amico incomparabili . Tigurum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4152", + "psc_text": "Domino conjunctos; atque ut hanc tanquam meam epistolam deputes, peto: etsi enim aliam propriam mittere potuissem, tamen malui huic suscribere, ut unanimitatem nostram una etiam pagina testaretur. EPISTOLA CCXLIX. Augustinus Restituto, quatenus mali tolerandi in Ecclesia. Domino desiderantissimo, et honorifica sinceritate charissimo fratri, et condiacono RESTITUTO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Aestus indicantes piam flammam cordis tui, indicavit mihi fidelissimus, ut scis, particeps eorum, frater Deogratias. Lege itaque Tychonium quem bene nosti, non quidem omnia probaturus; nam quae in illo cavenda sint, bene nosti. Hanc tamen quaestionem, quomodo in Ecclesia Dei si qua forte perversa vel etiam scelerata corrigere aut exstinguere non valemus, salvo unitatis vinculo toleranda sint, strenue videtur mihi tractavisse atque solvisse. Quanquam in ejus litteris tantummodo intentione correcta, ad ipsos divinarum Scripturarum fontes recurrere nos oportet, ut ibi videamus quam pauca de hac re testimonia sententiarum, vel exempla gestorum posuit, et quam nemo possit omnia ponere, nisi qui", + "candidate_score": 0.653926, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_16_18", + "bdc_text": "Anno 1553 . T[uus ] Lycosthenes . Clarissimo ecclesiae Tigurinae pastori d. Henrico Bullingero , domino atque amico incomparabili .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4152", + "psc_text": "Domino conjunctos; atque ut hanc tanquam meam epistolam deputes, peto: etsi enim aliam propriam mittere potuissem, tamen malui huic suscribere, ut unanimitatem nostram una etiam pagina testaretur. EPISTOLA CCXLIX. Augustinus Restituto, quatenus mali tolerandi in Ecclesia. Domino desiderantissimo, et honorifica sinceritate charissimo fratri, et condiacono RESTITUTO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Aestus indicantes piam flammam cordis tui, indicavit mihi fidelissimus, ut scis, particeps eorum, frater Deogratias. Lege itaque Tychonium quem bene nosti, non quidem omnia probaturus; nam quae in illo cavenda sint, bene nosti. Hanc tamen quaestionem, quomodo in Ecclesia Dei si qua forte perversa vel etiam scelerata corrigere aut exstinguere non valemus, salvo unitatis vinculo toleranda sint, strenue videtur mihi tractavisse atque solvisse. Quanquam in ejus litteris tantummodo intentione correcta, ad ipsos divinarum Scripturarum fontes recurrere nos oportet, ut ibi videamus quam pauca de hac re testimonia sententiarum, vel exempla gestorum posuit, et quam nemo possit omnia ponere, nisi qui", + "candidate_score": 0.650544, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_18", + "bdc_text": "Clarissimo ecclesiae Tigurinae pastori d. Henrico Bullingero , domino atque amico incomparabili .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.649314, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_0_2", + "bdc_text": "Quas nuper per studiosos Tigurinos ad me misisti literas longe iucundissimas , Bullingere clarissime , accepi . Quibus intellexi te Funccii Chronicon noviter in Prussia excusum Johannes Funck , Chronologia . . . , Königsberg ( Hans Lufft) 1552 ( VD 16 F 3382 ) . maximopere desiderare ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1138", + "psc_text": "oculis mentis meae, purius video, ignorantiae nocte depulsa et caligine dubitationis abstersa. Quod cum saepe alias per munera epistolarum tuarum mihi donatum senserim, tum praecipue isto recentium litterarum libello, cujus mihi tam gratus quam dignus portitor fuit vir benedictus Domini frater noster Quintus diaconus: qui longo quidem posteaquam ad Urbem venerat intervallo, cum eo juxta solemnem meum morem post Pascha Domini, pro Apostolorum et martyrum veneratione venissem, benedictionem oris tui reddidit nobis; verumtamen oblitterato, quod nesciente me Romae consumpserat, tempore, recentissimus mihi visus est a conspectu tuo, ita ut tunc statim eum a te mihi venisse vix crederem, cum primum videbam et cum mihi plenum odorem suavitatis tuae in eloquiis tuis coelestis unguenti castitate fragrantibus offerebat. Fateor tamen venerandae Unanimitati tuae, non potuisse me volumen ipsum, statim ut acceperam, Romae legere. Tantae enim illic turbae erant, ut non possem munus tuum diligenter inspicere, et eo ut cupiebam perfrui; scilicet ut", + "candidate_score": 0.645572, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_18", + "bdc_text": "Clarissimo ecclesiae Tigurinae pastori d. Henrico Bullingero , domino atque amico incomparabili .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4013", + "psc_text": "Domino salutem. 1. Nihil melius me facere posse arbitratus sum, quam ut tuae Sanctitati potissimum scriberem, ne per negligentiam in vestra provincia Domini nostri Jesu Christi ovile vastet inimicus, qui non desinit insidiari, ut perdat animas tam magno pretio comparatas. Mallianensem quemdam subdiaconum Victorinum, apud nos constitit esse Manichaeum, et in tam sacrilego errore sub nomine clerici latitabat: nam est etiam aetate jam senex. Ita est autem manifestatus, ut etiam ipse a me interrogatus, antequam a testibus coargueretur, negare non posset. Tot enim et tales esse jam sciebat, quibus se incautus effuderat, ut nihil aliud, si negare tentaret, quam, non dico impudentissimus, sed insanissimus appareret. Auditorem sane Manichaeorum, non electum se esse confessus est. 2. Auditores autem qui appellantur apud eos, et carnibus vescuntur, et agros colunt, et, si voluerint, uxores habent; quorum nihil faciunt qui vocantur electi. Sed ipsi auditores ante electos genua figunt, ut eis manus supplicibus imponantur", + "candidate_score": 0.640196, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_18", + "bdc_text": "Clarissimo ecclesiae Tigurinae pastori d. Henrico Bullingero , domino atque amico incomparabili .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1648", + "psc_text": "humanus casus acciderit, gaudeat qui de loco ruinoso emigravit: si autem nihil tale fuerit subsecutum, non contristetur qui quandoque moriturus, immortali Domino, ad quem venturus est, bona propria commendavit. Itaque, fratres mei dilectissimi, ex eo quod quisque habet, secundum suas vires quas ipse novit, facite quod soletis, alacriore animo quam soletis, et inter omnes seculi hujus molestias apostolicam exhortationem corde retinete, ubi ait: Dominus in proximo est; nihil solliciti fueritis (Philipp. IV, 5, 6). Talia mihi de vobis nuntientur, quibus noverim, non propter meam praesentiam, sed propter Dei praeceptum, qui nunquam est absens, vos solere facere quod multis annis me praesente, et aliquando etiam me absente fecistis. Dominus vos in pace conservet; et, dilectissimi fratres, orate pro nobis. EPISTOLA CXXIII. Hieronymus Augustino quaedam per aenigma renuntians. Multi utroque claudicant pede, et ne fractis quidem cervicibus inclinantur, habentes affectum erroris pristini, cum praedicandi eamdem non habeant libertatem. Sancti fratres qui cum", + "candidate_score": 0.639887, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_16_18", + "bdc_text": "Anno 1553 . T[uus ] Lycosthenes . Clarissimo ecclesiae Tigurinae pastori d. Henrico Bullingero , domino atque amico incomparabili .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1648", + "psc_text": "humanus casus acciderit, gaudeat qui de loco ruinoso emigravit: si autem nihil tale fuerit subsecutum, non contristetur qui quandoque moriturus, immortali Domino, ad quem venturus est, bona propria commendavit. Itaque, fratres mei dilectissimi, ex eo quod quisque habet, secundum suas vires quas ipse novit, facite quod soletis, alacriore animo quam soletis, et inter omnes seculi hujus molestias apostolicam exhortationem corde retinete, ubi ait: Dominus in proximo est; nihil solliciti fueritis (Philipp. IV, 5, 6). Talia mihi de vobis nuntientur, quibus noverim, non propter meam praesentiam, sed propter Dei praeceptum, qui nunquam est absens, vos solere facere quod multis annis me praesente, et aliquando etiam me absente fecistis. Dominus vos in pace conservet; et, dilectissimi fratres, orate pro nobis. EPISTOLA CXXIII. Hieronymus Augustino quaedam per aenigma renuntians. Multi utroque claudicant pede, et ne fractis quidem cervicibus inclinantur, habentes affectum erroris pristini, cum praedicandi eamdem non habeant libertatem. Sancti fratres qui cum", + "candidate_score": 0.639318, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_17_19", + "bdc_text": "T[uus ] Lycosthenes . Clarissimo ecclesiae Tigurinae pastori d. Henrico Bullingero , domino atque amico incomparabili . Tigurum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1644", + "psc_text": "Domino Christo unanime, magister meus in fide veritatis, et susceptor meus in visceribus charitatis. EPISTOLA CXXII. Augustinus clero et populo Hipponensi excusat absentiam suam, adhortans ut in sublevandis pauperibus solito sint alacriores, ob afflictiones temporarias. Dilectissimis fratribus conclericis et universae plebi, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. In primis peto charitatem vestram, et per Christum obsecro, ne vos mea contristet absentia corporalis. Nam spiritu et cordis affectu puto vos non dubitare nullo modo me a vobis posse discedere; quamvis me amplius contristet, quam forte vos ipsos, quod infirmitas mea sufficere non potest omnibus curis, quas de me exigunt membra Christi, quibus me et timor ejus et charitas servire compellit. Illud enim noverit Dilectio vestra, nunquam me absentem fuisse licentiosa libertate, sed necessaria servitute, quae saepe sanctos fratres et collegas meos, etiam labores marinos et transmarinos compulit sustinere; a quibus me semper non indevotio mentis, sed minus idonea valetudo corporis excusavit. Proinde,", + "candidate_score": 0.638204, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_16_18", + "bdc_text": "Anno 1553 . T[uus ] Lycosthenes . Clarissimo ecclesiae Tigurinae pastori d. Henrico Bullingero , domino atque amico incomparabili .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.637348, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_18", + "bdc_text": "Clarissimo ecclesiae Tigurinae pastori d. Henrico Bullingero , domino atque amico incomparabili .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180", + "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,", + "candidate_score": 0.637174, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_18", + "bdc_text": "Clarissimo ecclesiae Tigurinae pastori d. Henrico Bullingero , domino atque amico incomparabili .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4152", + "psc_text": "Domino conjunctos; atque ut hanc tanquam meam epistolam deputes, peto: etsi enim aliam propriam mittere potuissem, tamen malui huic suscribere, ut unanimitatem nostram una etiam pagina testaretur. EPISTOLA CCXLIX. Augustinus Restituto, quatenus mali tolerandi in Ecclesia. Domino desiderantissimo, et honorifica sinceritate charissimo fratri, et condiacono RESTITUTO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Aestus indicantes piam flammam cordis tui, indicavit mihi fidelissimus, ut scis, particeps eorum, frater Deogratias. Lege itaque Tychonium quem bene nosti, non quidem omnia probaturus; nam quae in illo cavenda sint, bene nosti. Hanc tamen quaestionem, quomodo in Ecclesia Dei si qua forte perversa vel etiam scelerata corrigere aut exstinguere non valemus, salvo unitatis vinculo toleranda sint, strenue videtur mihi tractavisse atque solvisse. Quanquam in ejus litteris tantummodo intentione correcta, ad ipsos divinarum Scripturarum fontes recurrere nos oportet, ut ibi videamus quam pauca de hac re testimonia sententiarum, vel exempla gestorum posuit, et quam nemo possit omnia ponere, nisi qui", + "candidate_score": 0.636987, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_18", + "bdc_text": "Clarissimo ecclesiae Tigurinae pastori d. Henrico Bullingero , domino atque amico incomparabili .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_232", + "psc_text": "in manus tuas perveniendi felicitas non fuit. 2. Sed tu, frater spiritualis omnia judicans, amorem in te nostrum ne pendas officio solo, aut tempore litterarum. Dominus enim testis est, qui unus atque idem operatur in suis ubique charitatem suam, jam abinde nobis, ex quo te beneficio venerabilium episcoporum Aurelii et Alypii, per tua in Manichaeos opera cognovimus, ita inditam dilectionem tuam, ut nobis non novam aliquam amicitiam sumere, sed quasi veterem charitatem rosumere videremur. Denique nunc etsi sermone, non tamen tanquam et affectu rudes scribimus, teque vicissim spiritu per interiorem hominem, quasi recognoscimus. Nec mirum si et absentes adsumus nobis, et ignoti nosmet novimus; cum unius corporis membra simus, unum habeamus caput, una perfundamur gratia, uno pane vivamus, una incedamus via, eadem habitemus domo. Denique in omne quod sumus, tota spe ac fide, qua stamus in praesenti, nitimur in futurum, tam in spiritu, quam in corpore Domini unum sumus, ne", + "candidate_score": 0.636785, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_18", + "bdc_text": "Clarissimo ecclesiae Tigurinae pastori d. Henrico Bullingero , domino atque amico incomparabili .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1644", + "psc_text": "Domino Christo unanime, magister meus in fide veritatis, et susceptor meus in visceribus charitatis. EPISTOLA CXXII. Augustinus clero et populo Hipponensi excusat absentiam suam, adhortans ut in sublevandis pauperibus solito sint alacriores, ob afflictiones temporarias. Dilectissimis fratribus conclericis et universae plebi, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. In primis peto charitatem vestram, et per Christum obsecro, ne vos mea contristet absentia corporalis. Nam spiritu et cordis affectu puto vos non dubitare nullo modo me a vobis posse discedere; quamvis me amplius contristet, quam forte vos ipsos, quod infirmitas mea sufficere non potest omnibus curis, quas de me exigunt membra Christi, quibus me et timor ejus et charitas servire compellit. Illud enim noverit Dilectio vestra, nunquam me absentem fuisse licentiosa libertate, sed necessaria servitute, quae saepe sanctos fratres et collegas meos, etiam labores marinos et transmarinos compulit sustinere; a quibus me semper non indevotio mentis, sed minus idonea valetudo corporis excusavit. Proinde,", + "candidate_score": 0.636377, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_1", + "bdc_text": "Quibus intellexi te Funccii Chronicon noviter in Prussia excusum Johannes Funck , Chronologia . . . , Königsberg ( Hans Lufft) 1552 ( VD 16 F 3382 ) .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3503", + "psc_text": "illos vel illos decem annos. Quod si ne hoc quidem comprehendi potest, quaero utrum sic saltem possit definiri tempus adventus ejus, ut cum venturum esse dicamus intra istos, verbi gratia, quinquaginta vel centum annos, vel quotlibet seu majoris numeri seu minoris annorum, sed in quo eorum, nos ignorare. Hoc si jam comprehendisti, multum est quod comprehendere potuisti. Idipsum est autem quod rogo ut nobis benignus impertias, adhibens idonea documenta quibus id potueris indagare: si autem neque hoc te comprehendisse praesumis, hoc sentis quod ego. 17. Novissima enim esse ista tempora, multis rerum signis apparentibus, quae Dominum praedixisse legimus, omnes qui ea credimus, cernimus. Sed et mille annorum tempus, si eorum finis esset saeculi finis, posset universum dici novissimum tempus, vel etiam novissimus dies, quia scriptum est, Mille anni ante oculos tuos, tanquam dies unus (Psal. LXXXIX, 4); ut quidquid per eosdem mille annos gereretur, novissimo tempore vel novissimo die diceretur", + "candidate_score": 0.628704, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_1", + "bdc_text": "Quibus intellexi te Funccii Chronicon noviter in Prussia excusum Johannes Funck , Chronologia . . . , Königsberg ( Hans Lufft) 1552 ( VD 16 F 3382 ) .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1878", + "psc_text": "novum, non sicut testamentum quod disposui patribus eorum, cum eduxi eos de terra Aegypti (Jer. XXXI, 31, 32). Et alia multa sunt de hac re testimonia, quibus hoc Deum facturum esse praedictum est, quae commemorare nunc longum est. 8. Hic jam si satis constitit, quod recte alio tempore constitutum est, idem recte alio tempore posse mutari, mutantis opere, non dispositione mutata, quam dispositionem intelligibilis ratio continet, ubi sine tempore simul sunt quae in temporibus simul fieri non possunt, quia tempora non simul currunt; quispiam fortassis exspectet causas a nobis ipsius mutationis accipere, quod ipse nosti quam prolixi sit negotii. Verumtamen breviter dici potest, quod homini acuto fortasse suffecerit, aliis sacramentis praenuntiari Christum cum venturus esset, aliis cum venisset annuntiari oportuisse; sicut modo nos idipsum loquentes, diversitas rerum compulit etiam verba mutare. Siquidem aliud est praenuntiari, aliud annuntiari; aliud cum venturus esset, aliud cum venisset. CAPUT II. 9. Nunc deinde videamus", + "candidate_score": 0.627946, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_1", + "bdc_text": "Quibus intellexi te Funccii Chronicon noviter in Prussia excusum Johannes Funck , Chronologia . . . , Königsberg ( Hans Lufft) 1552 ( VD 16 F 3382 ) .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3508", + "psc_text": "quo esse vel dici coepit hora novissima. CAPUT VII. 19. Quod autem ideo videtur Venerationi tuae comprehendi non posse temporum mensuras, ut definiatur quo anno futurus est finis, quia secundum promissionem Domini breviabuntur dies illi, prorsus non intelligo. Si enim sic breviabuntur, ut fiant ex pluribus pauciores; quaero secundum quam veritatem futuri erant plures, nisi breviarentur? Hebdomades enim sancti Danielis non ad primum Domini adventum, sicut pluribus visum est, sed ad secundum potius existimas pertinere. Itanc ergo breviabuntur, ut vel una in eis hebdomada minus futura sit, et falsa erit prophetia, quae tanta diligentia numerum hebdomadarum definire curavit, ut quiddam diceret etiam dimidio hebdomadis implendum? Miror si per prophetiam Christi destruitur prophetia Danielis. Deinde quale est ut putemus ignorasse Danielem, vel potius angelum, a quo ista dicebat breviaturum Dominum dies illos, et errasse ut hoc diceret; vel scisse quidem, sed ei quem docebat fuisse mentitum? Quod si absurdum est, cur", + "candidate_score": 0.621142, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_1", + "bdc_text": "Quibus intellexi te Funccii Chronicon noviter in Prussia excusum Johannes Funck , Chronologia . . . , Königsberg ( Hans Lufft) 1552 ( VD 16 F 3382 ) .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3488", + "psc_text": "per easdem poterant alii quoque in his gentibus discere, in quibus Apostoli auctoritatem propheticam commendabant. Cur ergo eis dictum est, Non est vestrum scire, vel si ita intelligendum est. Non est vestrum docere tempora, quae Pater posuit in sua potestate; quandoquidem sic ea docebant, cum hi in quorum Litteris discerentur, per illos innotescebant? Unde credibilius est, non Deum noluisse sciri quod voluit praedicari, sed noluisse praedicari quod videbat non utiliter sciri. 6. Cur ergo, inquis, de temporibus cognoscendis ipse Dominus monet, ubi dicit: « Quisnam est fidelis servus et prudens, quem constituit dominus super familiam suam, ut det illis cibum in tempore? » etc. Imo vero monet, non ut bonus servus cognoscat temporum finem; sed ut omni tempore in opere bono vigilet, quia nescit temporum finem. Non monet ut tempora, quae Pater posuit in sua potestate, assequamur super Apostolos; sed monet ut quoniam nescimus quando veniat Dominus, in cordis praeparatione", + "candidate_score": 0.620219, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_5", + "bdc_text": "Curabo tamen , si ulla ratione fieri potest , ut liber tam necessarius atque tantopere a doctissimis hinc inde viris desideratus ad proximas nundinas Francfordianas apud nos excudatur in quarto , quo multo viliori precio a quovis comparari possit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_995", + "psc_text": "apud eos quidquam valuisse tuas litteras. Cur autem non valuerint, non opus est scribere; sed mitte aliquem tuorum, vel domesticorum, vel amicorum, cujus hoc fidei possis injungere, qui non ad ea loca, sed ad nos primitus veniat illis omnino nescientibus, et nobiscum primitus consilio pertractato, quod agendum Domino adjuvante visum fuerit, agat. Neque enim tantum pro eis agimus cum hoc agimus, sed etiam pro nostris jam factis catholicis, quibus illorum vicinitas sic infesta est, ut contemni a nobis nullo modo possit. Et hoc quidem breviter scribere poteram; sed volui te habere aliquid litterarum nostrarum, quo rationem curae meae non solum ipse cognosceres, sed etiam cuicumque dissuadenti ne tuorum correctioni operam instanter impendas, nobisque detrahenti quod talia velimus, habeas quod respondeas. Quod si superfluo feci, quod jam ista vel didiceras, vel ipse cogitaveras, aut onerosus fui quod curis publicis tam occupato prolixam epistolam ingessi, peto des veniam, dum tamen quod suggessi", + "candidate_score": 0.619819, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_3", + "bdc_text": "verum quod praesenti nuntio non accipias , in causa est , quod unicum tantum exemplar mihi ab affine meo Oporino sit allatum tribus florenis Francfordiae coemptum ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3770", + "psc_text": "in tantum conventus illorum murmurantis nescii, ut nisi frater Florus de Carthagine repedans, eorum perturbationes agnoscens, mihi sollicite nuntiasset, furtiva et tanquam servilis erat inter eos de non intelligenda veritate contentio. Proposui ad auferendas impias quaestiones, ut ad dominum sanctum patrem Evodium mitteremus, ut ipse nobis de hoc sacrosancto libro propter ignaros aliquid certius rescripsisset. Nec hoc patientius accipere voluerunt; sed arripuerunt profectionem nobis taliter non optatam: fratre Floro furore illorum propemodum conturbato, in quem saeviebant, quia ipse illis, ut putabant, vulnera libri hujus attulisset; in quo non poterant medicinam infirmi cognoscere. Unde et sanctum presbyterum Sabinum ad majorem auctoritatem rogavimus, et ipsius Sanctitas librum cum liquidis interpretationibus legit; nec sic anima sauciata curata est. Quibus propter ipsam pietatem sumptus dedimus, ne vulnera ipsorum cumularemus, quae posset sanare libri hujus gratia, in qua refulget tua sancta praesentia. Quibus profectis, quies et pax per omnes fratres exsultavit in Domino. Quinque enim,", + "candidate_score": 0.609488, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf037", + "work_id": "022_Gennadius-Massiliensis_Vita-I-S.-Hieronymi", + "max_score": 0.666755, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_8_10", + "bdc_text": "attamen cum iam abitum in Galliam paret , antequam discedat , fasciculum ad me missurum sancte est pollicitus . Novarum rerum nihil audio quam marchionem Brandenburgensem cum mille equitibus foeliciter cum octo episcopi Herbipolensis signis conflixisse atque multos nobiles captivos abduxisse , cuius rei famam ad vos etiam iam dudum pervenisse non dubito . Ferdinandus imponit suis per Alsatiam novas atque subditis pergraves exactiones , ut Turcarum impetu resistat .", + "psc_chunk_id": "022_Gennadius-Massiliensis_Vita-I-S.-Hieronymi_window_6", + "psc_text": "Igitur Hieronymus Roma egressus, ad orientem tendens, profectus est ad Gregorium Nazianzenum Constantinopolitanae urbis Episcopum; ubi ita proficere studuit, ut mira scientia donaretur. Qui ut sanctarum Scripturarum studiis plene erudiretur, supplex docilisque discipulus hunc adiit praeceptorem, eumque Constantinopolitana urbe observabat. Hoc discipulatu Hieronymus peracto, in Syriam perrexit: et dum in possessione Evagrii presbyteri moraretur, Malchum Monachum et aliquando captivum reperit, percunctatusque eum, omnem ejus captivitatis accepit historiam, quam postea edidit scriptam et Romanis fidelibus misit, haec in ejus historiae prologo interserens. Scribere, inquit, disposui, si tamen Deus vitam dederit, et si vituperatores mei saltem fugientem me et clausum persequi desierint. Ad deserta deinde loca, ad quae olim ad agendam inibi poenitentiam properare cupierat, ita laetus accinctusque accessit, ut volasse eum magis quam remeasse crederes. Quomodo vero per quadriennium continuum Christi potius auxilio poenituerit, idem Hieronymus quae sponte (al. pertulit ) pertulerit, ipsius Dei adfuisse gratiam verbis hujusmodi indicavit. Quoties in", + "candidate_score": 0.666755, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_7_9", + "bdc_text": "Tuas praeterea ad Myconium piae memoriae epistolas sexies ab herede Iacobo petii , qui non quidem denegavit , sed nihil dedit tamen hactenus ; attamen cum iam abitum in Galliam paret , antequam discedat , fasciculum ad me missurum sancte est pollicitus . Novarum rerum nihil audio quam marchionem Brandenburgensem cum mille equitibus foeliciter cum octo episcopi Herbipolensis signis conflixisse atque multos nobiles captivos abduxisse , cuius rei famam ad vos etiam iam dudum pervenisse non dubito .", + "psc_chunk_id": "022_Gennadius-Massiliensis_Vita-I-S.-Hieronymi_window_6", + "psc_text": "Igitur Hieronymus Roma egressus, ad orientem tendens, profectus est ad Gregorium Nazianzenum Constantinopolitanae urbis Episcopum; ubi ita proficere studuit, ut mira scientia donaretur. Qui ut sanctarum Scripturarum studiis plene erudiretur, supplex docilisque discipulus hunc adiit praeceptorem, eumque Constantinopolitana urbe observabat. Hoc discipulatu Hieronymus peracto, in Syriam perrexit: et dum in possessione Evagrii presbyteri moraretur, Malchum Monachum et aliquando captivum reperit, percunctatusque eum, omnem ejus captivitatis accepit historiam, quam postea edidit scriptam et Romanis fidelibus misit, haec in ejus historiae prologo interserens. Scribere, inquit, disposui, si tamen Deus vitam dederit, et si vituperatores mei saltem fugientem me et clausum persequi desierint. Ad deserta deinde loca, ad quae olim ad agendam inibi poenitentiam properare cupierat, ita laetus accinctusque accessit, ut volasse eum magis quam remeasse crederes. Quomodo vero per quadriennium continuum Christi potius auxilio poenituerit, idem Hieronymus quae sponte (al. pertulit ) pertulerit, ipsius Dei adfuisse gratiam verbis hujusmodi indicavit. Quoties in", + "candidate_score": 0.659515, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "stoa0022.stoa039.opp-lat1", + "max_score": 0.666479, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_4", + "bdc_text": "est enim opus in magno folio excusum , parum tamen emendate .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa039.opp-lat1_window_165", + "psc_text": "erroris etsi non magnam, aliquam tamen significauit; folium enim sine uirgulto esse non poterat. ergo quasi germinantis correctionis licet non magnum, aliquod D tamen uexit insigne et folium oleae, in qua arbore oliua 11 Gen. 2, 2 14 Gen. 8, 11 Philo Quaest. II 42 2 respexerit D (in mg. con) N (t con s. re) 3 despexerit B 6 et 8. fl. m2 P, fort. set operitur N operit BM opperit C opperitur P (p pr. 8. u. m3) cet. 7 cum fuerit N 10 amoris B 12 ministrata P (a alt. ex v) niinistratur B 14 habens P (h s. u.) 15 ot. ad uesperam B 16 et alt. om. B oliuae T oleae (s. ul oliue) B 17 ramfl T (tl ex ulum) D in TDNM et in PBC et (et eras.) T 22 poseit B 23 breVe P (v m3 8. b) uidebatur T (b eras.)", + "candidate_score": 0.666479, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_4", + "bdc_text": "est enim opus in magno folio excusum , parum tamen emendate .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa039.opp-lat1_window_183", + "psc_text": "magnum si deo 3 Gen. 8. 13 Philo Quaest. H 46 4 cf. sect. 13 sqq. 21 Gen. 8, 13 sq. 23 Exod. 12, 2 25 Philo Quaest. II 47 26 cf. sect. 67 5 denudare T denudari P (de (!3; di m3) ce<. 7 quid T'NM quod cet. 8 cum (exp. m3) accipiamus P JO tecti T tectis P (s eras.) ce<. 12 uiri iasti B 15 erant P (u s. u.) uoloptatis TDN uoluntatis. cet. 19 compraehenderept P 21 exsora .T'JB 25 nec TD 27 solent B inbente uno die quo inmiautainminuta fuerit aqua statim germinauit et terra, cum idem sit fructuum reparator et conditor atque D operis sui usum non fuerit oblitus? denique habes in exordio statim quod iusserit ut terra herbam Fabulipabuli germinaret et lignum fructiferum cum fructu suo — et statim eiecit terra herbam pabuli habentem semen secundum genus et lignum fructiferum — et ille", + "candidate_score": 0.618607, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam", + "max_score": 0.666339, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_11_13", + "bdc_text": "Tu si quid de evangelio iterum Constantiae praedicando habes , proximis literis intelligere percupio. Vale . Basileae 4 .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_14", + "psc_text": "Unum autem tantummodo in quatuor libros digestum ex omnibus arbitrati sunt intelligendum. 2. Et aliud quidem fertur Evangelium, quod duodecim scripsisse dicuntur. Ausus est etiam Basilides Evangelium scribere, quod dicitur secundum Basilidem. Fertur etiam aliud Evangelium, quod scribitur secundum Thomam. Novi aliud scriptum secundum Matthiam. Legimus aliqua (Dist. 37, cap. Legimus aliqua), ne legantur: legimus, ne ignoremus: legimus non ut teneamus, sed ut repudiemus, et ut sciamus qualia sint in quibus magnifici isti cor exaltant suum. Sed Ecclesia, cum quatuor Evangelii libros habeat, per universum mundum Evangelistis redundat: haereses, cum multa habeant, unum non habent. Multi enim conati, sed Dei gratia destituti sunt. Plerique etiam ex quatuor Evangelii libris in unum ea quae venenatis putaverunt assertionibus convenientia, referserunt. 1266 Ita Ecclesia quae unum Evangelium habet, unum Deum docet: illi autem qui alium Deum veteris Testamenti, alium novi asserunt, ex multis Evangeliis non unum Deum, sed plures fecerunt. 3. Quoniam multi,", + "candidate_score": 0.666339, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_11_13", + "bdc_text": "Tu si quid de evangelio iterum Constantiae praedicando habes , proximis literis intelligere percupio. Vale . Basileae 4 .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_29", + "psc_text": "Non enim voluntate tantum humana visum est: sed sicut placuit ei qui in me, inquit, loquitur Christus; qui ut id quod bonum est, nobis quoque bonum videri possit, operatur; quem enim miseratur, et vocat (II Cor. XIII, 3). Et ideo qui Christum sequitur, potest interrogatus cur esse voluerit Christianus, respondere: Visum est mihi. Quod cum dicit, non negat Deo visum; a Deo enim praeparatur voluntas hominum. Ut enim Deus honorificetur a sancto, Dei gratia est. Denique plurimi voluerunt scribere Evangelium: sed quatuor tantummodo, qui divinam meruerunt gratiam, sunt recepti. Visum est, inquit, et mihi assecuto a principio omnia diligenter ex ordine. . 11. Prolixiorem hunc Evangelii librum quam caeteros esse nemo dubitaverit. Non ideo non ea quae falsa sunt, sed quae vera, sibi vindicat. Denique etiam a sancto apostolo Paulo testimonium meruit diligentiae. Sic enim laudat Lucam: Cujus laus, inquit, est in Evangelio per omnes Ecclesias (II Cor. VIII, 18)", + "candidate_score": 0.655822, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_6", + "bdc_text": "Libros , quos tuo nomine per Petrum Mechlingensem ante menses permultos ex Argentina vocari curaveram , nescio qua hominis ossitantia nondum habere potui , qui nunc hoc nunc aliud praetendit , quo moram excuset , cum tamen pro[m]pta pecunia omnia solvam .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_1078", + "psc_text": "Nam etsi propriis vitiis corruamus; per illius tamen misericordiam resumpto mentis spiritu, secundum Hieremiae oracula reformamur. 96. Pretium quoque sanguinis est pretium Dominicae passionis. Ergo pretio sanguinis emitur mundus a Christo; venit enim ut salvetur mundus per ipsum (Joan. III, 17): in quo juxta ut opus auctoris, et jus est. Venit ergo ut consepultos per baptismum, et commortuos Christo ad perpetuitatis gratiam reservaret. Sed non passim omnibus ad sepeliendum est locus; nam etsi omnes mundus includat, 1525 non omnes reservat: et si communis habitatio; tamen legitima sepultura est eorum scilicet qui nunc sunt per fidem domestici Dei, sed fuerunt in lege peregrini. Qui sunt isti nisi de quibus dicitur: Memores estote quod aliquando vos gentes, qui eratis in carne alienati a conversatione Israel, et peregrini promissionis Testamentorum (Ephes. II, 11 et 12) ? Sed hi nunc jam non sunt advenae atque peregrini; quoniam cives sanctorum esse fidei jure meruerunt. 97.", + "candidate_score": 0.644326, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_17_19", + "bdc_text": "T[uus ] Lycosthenes . Clarissimo ecclesiae Tigurinae pastori d. Henrico Bullingero , domino atque amico incomparabili . Tigurum .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_671", + "psc_text": "coelis est (Matth. XVI, 17) . 1427 . 69. (Vers. 25.) Adhaeret his lectio, qua exponuntur hi qui sibi legisperiti videntur, qui verba Legis tenent, vim Legis ignorant: et ex ipso primo Legis capitulo docet esse Legis ignaros, probans quod in principio statim Lex et Patrem et Filium praedicaverit, incarnationis quoque Dominicae annuntiaverit sacramentum, dicens: Diliges Dominum Deum tuum . . . . Et diliges proximum tuum sicut te ipsum (Deut. VI, 5) . 70. (Vers. 28.) Unde Dominus ait ad legisperitum: Hoc fac, et vives. At ille qui nesciret proximum suum; quia non credebat in Christum, respondit: Quis est meus proximus? Itaque qui Christum nescit, nescit et Legem. Quomodo enim potest scire Legem, cum veritatem ignoret, cum Lex annuntiet veritatem? (Vers 30.) Homo quidam ex Hierusalem descendebat in Hiericho, et incidit in latrones. . 71. Ut eum locum qui propositus est nobis, planius possimus absolvere, veterem civitatis Hiericho repetamus", + "candidate_score": 0.636709, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_1", + "bdc_text": "Quibus intellexi te Funccii Chronicon noviter in Prussia excusum Johannes Funck , Chronologia . . . , Königsberg ( Hans Lufft) 1552 ( VD 16 F 3382 ) .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_387", + "psc_text": "vidit. . 11. Magnus Dominus qui aliorum merito ignoscit aliis, et dum alios probat, aliis relaxat errata. Cur apud te homo collega non valeat, cum apud Dominum servus et interveniendi meritum, et jus habeat impetrandi? Disce qui judicas, ignoscere: disce qui aeger es, impetrare. Si gravium peccatorum diffidis veniam, adhibe precatores, adhibe Ecclesiam quae pro te precetur, cujus contemplatione quod tibi Dominus negare posset, ignoscat. 1358 . 12. (Vers. 21, 22.) Et quamvis historiae fidem non debeamus omittere; ut vere paralytici istius corpus credamus esse sanatum: cognosce tamen interioris hominis sanitatem, cui peccata donantur, quae cum Judaei asserunt a solo Domino posse concedi, Deum utique eum confitentur, suoque judicio perfidiam suam produnt; ut opus astruant, personam negent. Itaque ab ipsis et operis sui Dei Filius accipit testimonium, et vocis suffragium non requirit; perfidia enim confiteri potest, credere non potest. Itaque testimonium non deest divinitati, fides deest saluti. Nam et validius", + "candidate_score": 0.635836, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_8", + "bdc_text": "attamen cum iam abitum in Galliam paret , antequam discedat , fasciculum ad me missurum sancte est pollicitus .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_1122", + "psc_text": ": Matthaeus occurrisse Dominum scripsit Mariae Magdalenae, et alteri Mariae, et illas accessisse, et tenuisse pedes ejus, et adorasse evidentissima descriptione digessit (Matth. XXVIII, 9). 148. Quomodo ergo solvendum, nisi quatuor evangelistas de diversis quatuor putes dixisse temporibus; ut et personas alias mulierum, et alias conjicias visiones? Denique aliae cum unguento prima sabbati veniunt: aliae sine unguento, vespere sabbati. Istarum nomen exprimitur, illae de Galilaea secutae Dominum designantur. 149. Quo loco ne quem spinosae interpretationis in fine offendat asperitas, ubi suavia forte praesumpta sunt; aestimate jam nos complendi sermonis vela submittere, quoniam ad portum venimus: et navis quae cursu concito maria transmearit, ubi littori coeperit appropinquare, latentia cautium cursu perstringit infracto. Ergo ne tamquam inerti gubernatori in arenis littoris mihi haereat sermo, tamquam in vada caeca lentandum iter quam praecipitandum arbitror; quo minus rimosa nobis patescat oratio. . 150. Primum igitur illud spectandum est, quod scriptum est: Vespere autem sabbati,", + "candidate_score": 0.617849, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_3", + "bdc_text": "verum quod praesenti nuntio non accipias , in causa est , quod unicum tantum exemplar mihi ab affine meo Oporino sit allatum tribus florenis Francfordiae coemptum ;", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_1055", + "psc_text": "Petro, qui non passus est Christum prophetam aestimari: sed Dei Filium docuit fideli confessione signari. Ergo cum legimus teneri Jesum, caveamus ne ab aliquo audiamus, et putemus eum secundum divinitatem teneri, teneri invitum, teneri quasi infirmum. Tenetur quidem, et ut dixit Joannes (Joan. XVIII, 12), ligatur secundum corporis veritatem: sed vae illis qui ligant Verbum! Ligant enim qui tantummodo Christum hominem putant: ligant qui praescium non putant, qui omnipotentem non confitentur. Mala vincula Judaeorum quibus non Christum ligant, sed seipsos alligant. Ligatur autem in domo non pii alicujus et justi, sed in domo Caiphae (Joan. XI, 50), hoc est, in impia domo; ubi etiam moriturus pro omnibus prophetatur. Quam amentes igitur qui beneficia divina confitentur, et beneficiorum auctorem persequuntur!. 69. Ideo aurem perdunt, quia perdiderunt auditus profectum. Auditum multi non habent, qui habere se credunt. In Ecclesia omnes habent, extra Ecclesiam non habent. Aut fortasse ideo aurem tulit; ne amplius", + "candidate_score": 0.612441, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_12_14", + "bdc_text": "Vale . Basileae 4 . calendas maii , quo die Floralia Romae celebrantur .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_730", + "psc_text": "quod alitur in florem, quadam virtute genitali ex sese atque in se succi semper manentis animatur; ita cum foliorum puberum caulem videas aruisse, floris tamen natura virescit; absconditur enim viriditas, non amittitur. At ubi vernis fuerit provocata blanditiis, indumentum germinis, comam floris, liliive resumit ornatus. Quem locum nunc, quoniam alibi uberius tractatum esse reminiscimur, perstrinxisse satis est; ne in eadem sit recursus. . 128. Illud quoque advertendum est, quia non in asperitatibus montium, incultisque sylvarum lilia, sed in hortorum amoenitate generantur. Sunt enim horti quidam diversarum pomiferi virtutum, juxta quod scriptum est: Hortus clausus, soror mea sponsa, hortus clausus, fons signatus (Cant. IV, 12) ; eo quod ubi integritas, ubi castitas, ubi religio, 1441 ubi fida silentia secretorum, ubi claritas Angelorum est, illic confessorum violae, lilia virginum, rosae martyrum sunt. Nec incongruum quisquam putet quod angelis lilia comparentur, cum lilium se Christus ipse memoraverit dicens: Ego flos campi, et lilium", + "candidate_score": 0.61243, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_8", + "bdc_text": "attamen cum iam abitum in Galliam paret , antequam discedat , fasciculum ad me missurum sancte est pollicitus .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_1153", + "psc_text": "8 et seq.) . Ergo aliam insufflavit ibi operationem, hic aliam pollicetur; ibi enim remittendorum gratia tributa est peccatorum, quod esse videtur augustius: et ideo insufflatur a Christo, 1544 ut credas Spiritum Christi, et credas de Deo Spiritum; Deus enim solus peccata dimittit. Lucas autem linguarum gratiam describit effusam. Denique ibi habes: Accipite Spiritum sanctum: quorum remiseritis peccata, remissa erunt (Joan. loco cit.) . At vero in Actibus apostolorum sic habes: Et repleti sunt omnes Spiritu sancto, et coeperunt loqui variis linguis, quomodo Spiritus sanctus dabat eloqui illis (Act. II, 4) . 181. Diversitas autem visionum, frequentiam famulantium significat angelorum (Matth. XXVIII, 2), juxta quod Dominus ipse promiserat dicens: Et videbitis angelos descendentes et ascendentes ad Filium hominis (Joan. I, 51) . Atque utinam cum Evangelii fine noster quoque sermo claudatur!. 182. Cur secundum Matthaeum et Marcum mandat discipulis: Praecedam vos in Galilaeam (Matth. XXVI, 32) , ibi me videbitis", + "candidate_score": 0.610351, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_7", + "bdc_text": "Tuas praeterea ad Myconium piae memoriae epistolas sexies ab herede Iacobo petii , qui non quidem denegavit , sed nihil dedit tamen hactenus ;", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_270", + "psc_text": "Jezabel (III Reg. XVI, 31): et de Jechonia de quo satis idoneus auctor est Hieremias, maximi reum esse delicti: cui etiam quod habuit nomen, eripuit. Et ideo qui Joachim in Regnorum libris dicitur (IV Reg. XXIV, 1), Jechonias ab Hieremia est nominatus, dicente eo, Abjectus est Jechonias ut vas, non est usus in eo; propter quod 1329 projectus est ipse, et semen ejus. Terra, terra, audi verbum Domini, scribe virum istum abdicatum; quia non exsurget ex semine ejus sedens in throno David, princeps adhuc in Juda (Jerem. XXII, 28-30) . Eo enim regnante, Judaeam Babylonii vastaverunt, neque postea umquam de semine ejus regnum quisquam in Judaea potuit obtinere. Postea enim populus de captivitate dimissus, sub sacerdotibus et tetrarchis fuit. Unde etiam usque ad Christi generationem mansere tetrarchae, ne ipsi quidem, quantum historia docet, regalis dignitatem generis reservantes. 41. Fertur enim ab his, qui sive argumentati, sive simpliciter docentes, sive vere", + "candidate_score": 0.609818, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1855_sent_12_14", + "bdc_text": "Vale . Basileae 4 . calendas maii , quo die Floralia Romae celebrantur .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_731", + "psc_text": "signatus (Cant. IV, 12) ; eo quod ubi integritas, ubi castitas, ubi religio, 1441 ubi fida silentia secretorum, ubi claritas Angelorum est, illic confessorum violae, lilia virginum, rosae martyrum sunt. Nec incongruum quisquam putet quod angelis lilia comparentur, cum lilium se Christus ipse memoraverit dicens: Ego flos campi, et lilium convallium (Cant. II, 1) . Et bene lilium Christus; quia ubi martyrum sanguis, ibi Christus, qui est flos sublimis, immaculatus, innoxius; in quo non spinarum offendat asperitas, sed gratia circumfusa clarescat. Sunt enim spinae rosarum, quia tormenta sunt martyrum. Non habet spinas inoffensa divinitas, quae tormenta non sensit. 129. Ergo si lilia vel angeli supra hominum gloriam vestiuntur, nec in nobis misericordiam Dei desperare debemus, quibus per resurrectionis gratiam Dominus similem angelorum speciem pollicetur (Matth. XXII, 30). Quo loco etiam illam videtur perstringere quaestionem, quam etiam Apostolus non omisit; quia gentes hujus mundi quaerunt, quomodo resurgant mortui, et quali corpore", + "candidate_score": 0.602431, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file