diff --git "a/11/11077.json" "b/11/11077.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/11/11077.json" @@ -0,0 +1,3810 @@ +{ + "letter_id": "11077", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/11077", + "dominant_topic": 18, + "topic_dist": [ + 0.059949, + 0.064814, + 0.047583, + 0.057027, + 0.05023, + 0.04264, + 0.04403, + 0.049853, + 0.042452, + 0.04583, + 0.043553, + 0.045729, + 0.043259, + 0.043312, + 0.048982, + 0.054301, + 0.051792, + 0.049355, + 0.067119, + 0.048188 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate", + "max_score": 0.772121, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_43_45", + "bdc_text": "Christum autem docemus filium Dei praedicari , non ut fideles adoptione duntaxat et gratia , sed naturalem et verum ideoque unicum , ut a caeteris discernatur : Dominum etiam nostrum esse , non tantum secundum divinitatem , quam cum patre unam ab aeterno habuit , sed in ea carne in qua exhibitus nobis fuit . Suntne haec Arianorum verba ?", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_439", + "psc_text": "Dei filium esse doceamus: ut natura in eo divinitatis, per quod filius est, absoluta sit. Id enim maxime haeresis, de qua nunc agitur, elaborat, ne Dominus noster 148 Jesus Christus vere Dei filius Deus verus sit. Vere Dei filium unigenitum Deum Dominum nostrum Jesum Christum esse ac doceri, multis modis cognitum est, dum de eo testatur Pater, dum de se ipse profitetur, dum apostoli praedicant, dum religiosi credunt, dum daemones confitentur, dum Judaei negant, dum gentes in passione cognoscunt. Neque enim ex communione nuncupationis est, quod de proprietatis fide dicitur. Et cum omnia, quae Christus Dominus aut egit aut docuit, ultra omnia eorum sint qui filii nuncupantur; et in iis omnibus, quae praecipua sint Christi, hoc vel potissimum doceatur esse, quod Dei filius est: non est in eo filii ex generali familiaritate cognomen. 23. Non adoptivum, sed proprium esse Pater testatur. --Non contamino veritatis fidem, ut hoc verbis meis adstruam.", + "candidate_score": 0.772121, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_43", + "bdc_text": "Christum autem docemus filium Dei praedicari , non ut fideles adoptione duntaxat et gratia , sed naturalem et verum ideoque unicum , ut a caeteris discernatur :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_439", + "psc_text": "Dei filium esse doceamus: ut natura in eo divinitatis, per quod filius est, absoluta sit. Id enim maxime haeresis, de qua nunc agitur, elaborat, ne Dominus noster 148 Jesus Christus vere Dei filius Deus verus sit. Vere Dei filium unigenitum Deum Dominum nostrum Jesum Christum esse ac doceri, multis modis cognitum est, dum de eo testatur Pater, dum de se ipse profitetur, dum apostoli praedicant, dum religiosi credunt, dum daemones confitentur, dum Judaei negant, dum gentes in passione cognoscunt. Neque enim ex communione nuncupationis est, quod de proprietatis fide dicitur. Et cum omnia, quae Christus Dominus aut egit aut docuit, ultra omnia eorum sint qui filii nuncupantur; et in iis omnibus, quae praecipua sint Christi, hoc vel potissimum doceatur esse, quod Dei filius est: non est in eo filii ex generali familiaritate cognomen. 23. Non adoptivum, sed proprium esse Pater testatur. --Non contamino veritatis fidem, ut hoc verbis meis adstruam.", + "candidate_score": 0.763946, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_42_44", + "bdc_text": "Verum ne Farelli causam desereret , cuius integritas non minus quam sua illi compertum erat , protulit locum ex Catechismo quo ecclesia nostra utitur , ubi disertis verbis asseveramus unam esse patris filii et spiritus divinitatem , gloriam , essentiam : Christum autem docemus filium Dei praedicari , non ut fideles adoptione duntaxat et gratia , sed naturalem et verum ideoque unicum , ut a caeteris discernatur : Dominum etiam nostrum esse , non tantum secundum divinitatem , quam cum patre unam ab aeterno habuit , sed in ea carne in qua exhibitus nobis fuit .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_439", + "psc_text": "Dei filium esse doceamus: ut natura in eo divinitatis, per quod filius est, absoluta sit. Id enim maxime haeresis, de qua nunc agitur, elaborat, ne Dominus noster 148 Jesus Christus vere Dei filius Deus verus sit. Vere Dei filium unigenitum Deum Dominum nostrum Jesum Christum esse ac doceri, multis modis cognitum est, dum de eo testatur Pater, dum de se ipse profitetur, dum apostoli praedicant, dum religiosi credunt, dum daemones confitentur, dum Judaei negant, dum gentes in passione cognoscunt. Neque enim ex communione nuncupationis est, quod de proprietatis fide dicitur. Et cum omnia, quae Christus Dominus aut egit aut docuit, ultra omnia eorum sint qui filii nuncupantur; et in iis omnibus, quae praecipua sint Christi, hoc vel potissimum doceatur esse, quod Dei filius est: non est in eo filii ex generali familiaritate cognomen. 23. Non adoptivum, sed proprium esse Pater testatur. --Non contamino veritatis fidem, ut hoc verbis meis adstruam.", + "candidate_score": 0.749998, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_43_45", + "bdc_text": "Christum autem docemus filium Dei praedicari , non ut fideles adoptione duntaxat et gratia , sed naturalem et verum ideoque unicum , ut a caeteris discernatur : Dominum etiam nostrum esse , non tantum secundum divinitatem , quam cum patre unam ab aeterno habuit , sed in ea carne in qua exhibitus nobis fuit . Suntne haec Arianorum verba ?", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_726", + "psc_text": "non divisio; et filius est, non adoptio; et Deus est, non creatio. Neque alterius generis Deus est, sed Pater et Filius unum sunt: non enim innovata est natura nascendo, ut ab originis suae proprietate esset aliena. Tenet hanc itaque manentis in Patre Filii et Patris in Filio fidem, unum Deum patrem et unum Dominum Christum sibi esse Apostolus praedicans: cum in Domino Christo et Deus esset, et in Deo patre esset et Dominus; et unum esset uterque quod Deus est, et unum esset uterque quod Dominus est: quia imperfectum et Deo, nisi Dominus sit, et Domino intelligatur esse, nisi Deus sit. Atque ita cum uterque unus est, et unus significatur in utroque, et non est uterque sine uno; non excedit evangelicam praedicationem Apostolus docens, nec loquens in Paulo Christus diversus ab his est ( post adscensionem in coelum ) quae corporeus in mundo manens locutus est. 42. Filius hominis vitam", + "candidate_score": 0.745411, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_43_45", + "bdc_text": "Christum autem docemus filium Dei praedicari , non ut fideles adoptione duntaxat et gratia , sed naturalem et verum ideoque unicum , ut a caeteris discernatur : Dominum etiam nostrum esse , non tantum secundum divinitatem , quam cum patre unam ab aeterno habuit , sed in ea carne in qua exhibitus nobis fuit . Suntne haec Arianorum verba ?", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_766", + "psc_text": "2. Scripturae quibus abutuntur Ariani. Cur earum sensum non assequantur. --Et haec quidem quamvis ita se ut sunt habeant, quia naturalis ex Deo Deus non potest nisi in ea nativitatis suae natura esse qua Deus est, et viventis naturae indifferens unitas inseparabilis a se est sub viventis nativitate naturae: tamen per fidei evangelicae salutarem confessionem subrepunt haeretici ad veritatis excidium, ut naturalem Filio detrahant unitatem, dum aliter atque ad aliud dicta, aliter atque in aliud intelligenda componunt. Negantes itaque Dei filium, utuntur ea auctoritate qua dixerit: Quid me dicis bonum? Nemo est bonus nisi unus Deus (Marc. X, 18) : ut quia unum Deum professio ejus locuta sit, quidquid illud exinde in Dei nomine erit, jam non in natura Dei maneat, quia Deus unus est. Atque ut id, quod ipse Deus dicitur, nuncupatione potius quam veritate sit; hinc confirmare nituntur, quia dixerit: Haec est autem vita aeterna, ut cognoscant te", + "candidate_score": 0.741711, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_43_45", + "bdc_text": "Christum autem docemus filium Dei praedicari , non ut fideles adoptione duntaxat et gratia , sed naturalem et verum ideoque unicum , ut a caeteris discernatur : Dominum etiam nostrum esse , non tantum secundum divinitatem , quam cum patre unam ab aeterno habuit , sed in ea carne in qua exhibitus nobis fuit . Suntne haec Arianorum verba ?", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_697", + "psc_text": "Dei, sed est in nobis Spiritus Christi: et cum Spiritus Christi inest, inest Spiritus Dei. Ita cum quod Dei est, et Christi est; et cum quod Christi est, Dei est: non potest aliud quid diversum Christus esse, quam Deus est. Deus igitur Christus est unus cum Deo Spiritus. 28. Ariani a Spiritu sancto alieni Christum Deum negant, et tamen colunt. --Et illud evangelicum: Ego et Pater unum sumus (Joan., X, 30) , docet Apostolus unitatem esse naturae, non solitudinem unionis, scribens Corinthiis: Propter quod notum facio vobis, quia nemo in Spiritu Dei dicit anathema Jesum. Scisne nunc, haeretice, in quo spiritu dicas Christum creaturam (I Cor., XII, 3)? Cum enim in anathemate sint, qui servierunt creaturae 233 potius quam Creatori (Rom., I, 25); Christum creaturam confitens, quid sis intellige, qui non ignores quin in maledicto sit religio creaturae. Et quid sequatur adverte: Et nemo potest dicere Dominum Jesum, nisi in", + "candidate_score": 0.741164, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_43_45", + "bdc_text": "Christum autem docemus filium Dei praedicari , non ut fideles adoptione duntaxat et gratia , sed naturalem et verum ideoque unicum , ut a caeteris discernatur : Dominum etiam nostrum esse , non tantum secundum divinitatem , quam cum patre unam ab aeterno habuit , sed in ea carne in qua exhibitus nobis fuit . Suntne haec Arianorum verba ?", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_717", + "psc_text": "unionem, ut Deus singularis sit: nec tamen dividis spiritum, ut uterque non unus sit. Neque in uno Deo et in uno Domino discernere poteris potestatem: ne qui Dominus est, non sit et Deus; vel qui Deus est, non sit et Dominus. Cavit enim Apostolus, per eloquia nominum, duos vel deos praedicare vel dominos. Et idcirco usus est eo genere doctrinae, ut in uno Domino Christo unum significaret et Deum, et in uno Deo patre unum significaret et Dominum; nec tamen impiam nobis ad perimendam unigeniti Dei nativitatem inveheret unionem, et Patrem professus et Christum. 37. Christum non modo Dominum, sed et Deum docuit Paulus. --Nisi forte eo usque ultimae desperationis furor audebit erumpere, ut quia Christum Dominum Apostolus dixerit, nemo aliud eum praeter quam Dominum debeat confiteri, et habens Domini proprietatem, non habeat Dei veritatem. Sed non ignorat Paulus Christum Deum, dicens: Quorum patres, et ex quibus Christus, qui est", + "candidate_score": 0.737445, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_43_45", + "bdc_text": "Christum autem docemus filium Dei praedicari , non ut fideles adoptione duntaxat et gratia , sed naturalem et verum ideoque unicum , ut a caeteris discernatur : Dominum etiam nostrum esse , non tantum secundum divinitatem , quam cum patre unam ab aeterno habuit , sed in ea carne in qua exhibitus nobis fuit . Suntne haec Arianorum verba ?", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_1102", + "psc_text": "in his omnibus virtutis suae dispensatio est. Caeterum fide nostra talis, qualis est, praedicandus est; ut non nomine, sed confessione, in unius baptismi fide una, unus nobis Dominus sit: quia secundum unum Dominum Christum, unus Deus pater est. 4. Ariani alium Christum, ut alium Patrem praedicant. Patrem subdole extollunt, quo Filium dejiciant. --Sed nunc hi novi Christi praedicatores, cuncta negando quae Christi sunt, alium Dominum Christum sicuti alium Deum patrem praedicant: quia neque hic genuerit, sed creaverit; neque ille natus sit, sed creatus sit, et per id extra veritatem Deus Christus sit, cui non sit ex nativitate quod Deus est; et extra fidei conscientiam Deus pater sit, cui non sit in generatione quod pater est. Laudantes quidem merito ita, ut dignum est, Deum patrem, naturae scilicet eum esse inaccessae, inconspicabilis, inviolabilis, inenarrabilis, infinitae, providae, potentis, benignae, mobilis, transcurrentis, manentis intra extraque, et omnia in omnibus sentientis: sed cum adjiciunt ad", + "candidate_score": 0.736826, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_43_45", + "bdc_text": "Christum autem docemus filium Dei praedicari , non ut fideles adoptione duntaxat et gratia , sed naturalem et verum ideoque unicum , ut a caeteris discernatur : Dominum etiam nostrum esse , non tantum secundum divinitatem , quam cum patre unam ab aeterno habuit , sed in ea carne in qua exhibitus nobis fuit . Suntne haec Arianorum verba ?", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_762", + "psc_text": "indifferenti natura Dei patris et Dei filii, et id quod dictum est, Ego et Pater unum sumus (Joan. X, 38) , demonstrantes non ad solitarium Deum proficere, sed ad unitatem indiscretae secundum generationem divinitatis; dum neque aliunde quam ex Deo Deus natus est, et ex Deo Deus non potest non id esse quod Deus est: percursisque, etsi non omnibus, tamen ad intelligentiam sufficientibus dictorum divinorum atque apostolicorum testimoniis, quibus inseparabilis natura ac potestas Patris ac Filii docebatur, usque ad hunc apostolicae fidei locum venimus, quo ait: Videte ne quis vos seducat per philosophiam et inanem deceptionem secundum traditionem hominum, secundum elementa mundi, et non secundum Christum: quia in ipso inhabitat omnis plenitudo divinitatis corporaliter (Coloss. II, 8, 9) . In quo, per corporaliter habitantem in eo divinitatis plenitudinem, verum et perfectum et paternae naturae Deum demonstrari docuimus: ita ut habitans plenitudo nec diversum intelligeretur significare, neque unicum: cum et incorporalis", + "candidate_score": 0.735618, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_31_33", + "bdc_text": "Idem docet ( lib. 10 Thesauri ) , si ineffabili naturae proprium est ut a se ipsa sit , in filium id iure competere . Quin etiam ratiocinatur patrem nihil a se ipso habere , nisi filius etiam a se ipso habeat . Sed quid tam anxie hic immoramur , quum nihil plus verba illa nostra exprimant , quam in se nomen Ieho vah complectitur , quo Christum scripturae insigniunt :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_623", + "psc_text": "me (Ibid., 10) ? Inseparabiles esse per naturalem similitudinem Patrem et Filium, non possumus verbis aliis docere, nisi Filii. Non enim hic per demutationem nominum atque specierum Filius, qui via est et veritas et vita, mimis theatralibus ludit: ut in assumpto homine 207 se filium Dei nuncupet, in natura vero Deum patrem, et unus ac solus personali demutatione se nunc in alio mentiatur. Non itaque ipse solitarius, nunc sibi filius est, nunc se sibi profitetur in patrem, et naturae nomina infert cessante natura. Alia hic verborum simplicitas est: nam et Pater pater est, et Filius filius est. Sed in his nominibus ac rebus nihil in se novum, nihil diversum, nihilque peregrinum est. Tenet enim naturae veritas proprietatem; ut quod ex Deo est, Deus sit, et nec deminutio sit nativitas, nec diversitas: dum et Filius non in naturam externam ac dissimilem patri Deo subsistit, nec Pater alienum quid sit a se", + "candidate_score": 0.734027, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_42_44", + "bdc_text": "Verum ne Farelli causam desereret , cuius integritas non minus quam sua illi compertum erat , protulit locum ex Catechismo quo ecclesia nostra utitur , ubi disertis verbis asseveramus unam esse patris filii et spiritus divinitatem , gloriam , essentiam : Christum autem docemus filium Dei praedicari , non ut fideles adoptione duntaxat et gratia , sed naturalem et verum ideoque unicum , ut a caeteris discernatur : Dominum etiam nostrum esse , non tantum secundum divinitatem , quam cum patre unam ab aeterno habuit , sed in ea carne in qua exhibitus nobis fuit .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_737", + "psc_text": "utrumne in natura Dei, quae significatur in gloria, Christus Spiritus fuerit; cum in gloria Dei patris Christus Jesus, id est, homo natus exstabit? 47. Deus unus, non unicus. --Tenet in omnibus beatus Apostolus fidei evangelicae indemutabilem praedicationem, 247 ita Dominum Jesum Christum Deum praedicans, ut neque per alterius generis Deum in deos duos fides apostolica depereat, neque inseparabilis a Patre Filius Deus unici ac singularis Dei praedicandi occasionem impiam praebeat. Dicens enim, in forma Dei, et in gloria Dei patris, neque differre docuit, neque non exsistentem nos existimare permisit. Nam qui in forma Dei est, neque in alterum Deum proficit, neque etiam ipse non Deus est: quia nec separari potest a Dei forma, cum in ea sit; nec qui in Dei est forma, non Deus est. Sicut qui in gloria Dei est, non potest aliud esse quam Deus est; et dum in gloria Dei Deus est, alterius Dei atque a", + "candidate_score": 0.733573, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_43_45", + "bdc_text": "Christum autem docemus filium Dei praedicari , non ut fideles adoptione duntaxat et gratia , sed naturalem et verum ideoque unicum , ut a caeteris discernatur : Dominum etiam nostrum esse , non tantum secundum divinitatem , quam cum patre unam ab aeterno habuit , sed in ea carne in qua exhibitus nobis fuit . Suntne haec Arianorum verba ?", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_758", + "psc_text": "his verbis non boni aut magistri nomen respuere, sed ejus reprehendere fidem, qui ipsum Deum non credens, sic tamen nuncuparet; imo sese Deum ac magistrum testari, cum se sequenti coelestem thesaurum pollicetur. Tum pluribus demonstrat Christum, ubicumque Deum unum praedicat, se alium quidem a Patre, non tamen alterius naturae significare. Objectum alterum, ut sciant te solum verum Deum, et quem misisti Jesum Christum, ex superioribus ac continuatis huicce loco verbis diluit. Ubi enim Christus (Joan. XIV) docuit Patrem in se esse, in se loquente loqui, in se operante operari, in se viso videri (Joan. XVI). laudat fidem Apostolorum se exitionis nomine vere ex Deo natum credentium, ac tandem (Joan. XVII) , honorem ita a Patre postulat, ut vicissim honoraturus sit honorantem; ita potestatem accipit, ut et possit omni carni vitam aeternam largiri, nec habeat quidquam minus a Patre: his omnibus indicans se ex Patre natum, et cum eo natura unum.", + "candidate_score": 0.732211, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_42_44", + "bdc_text": "Verum ne Farelli causam desereret , cuius integritas non minus quam sua illi compertum erat , protulit locum ex Catechismo quo ecclesia nostra utitur , ubi disertis verbis asseveramus unam esse patris filii et spiritus divinitatem , gloriam , essentiam : Christum autem docemus filium Dei praedicari , non ut fideles adoptione duntaxat et gratia , sed naturalem et verum ideoque unicum , ut a caeteris discernatur : Dominum etiam nostrum esse , non tantum secundum divinitatem , quam cum patre unam ab aeterno habuit , sed in ea carne in qua exhibitus nobis fuit .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_691", + "psc_text": "Dominus Jesus Christus professus sit, propter quod eum ungat, et mittat ad evangelizandum. Paternae enim naturae virtus in eo manifestatur; naturae suae communionem in Filio etiam in carne nato per sacramentum spiritalis hujus unctionis ostendens (Matth., III, 17), cum post consummati baptismi nativitatem tum haec quoque proprietatis significatio audita est, voce testante de coelo: Filius meus es tu, ego hodie genui te (Ps. II, 7) . Non enim vel ipse super se esse, vel sibi de coelis adesse, vel ipsum se 231 cognominasse sibi filium intelligendus est: sed omnis haec fidei nostrae fuit demonstratio, ut sub perfectae ac verae nativitatis sacramento, unitatem naturae manentis in Filio, qui etiam homo esse coeperat, nosceremus. Et Patrem quidem in Dei Spiritu ita significari repertum est. Filium vero hoc modo demonstratum intelligimus, cum dicit: Quod si in Spiritu Dei ego ejicio daemones, utique appropiavit in vobis regnum Dei: se scilicet, id est, naturae suae", + "candidate_score": 0.731055, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_42_44", + "bdc_text": "Verum ne Farelli causam desereret , cuius integritas non minus quam sua illi compertum erat , protulit locum ex Catechismo quo ecclesia nostra utitur , ubi disertis verbis asseveramus unam esse patris filii et spiritus divinitatem , gloriam , essentiam : Christum autem docemus filium Dei praedicari , non ut fideles adoptione duntaxat et gratia , sed naturalem et verum ideoque unicum , ut a caeteris discernatur : Dominum etiam nostrum esse , non tantum secundum divinitatem , quam cum patre unam ab aeterno habuit , sed in ea carne in qua exhibitus nobis fuit .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_692", + "psc_text": "sacramento, unitatem naturae manentis in Filio, qui etiam homo esse coeperat, nosceremus. Et Patrem quidem in Dei Spiritu ita significari repertum est. Filium vero hoc modo demonstratum intelligimus, cum dicit: Quod si in Spiritu Dei ego ejicio daemones, utique appropiavit in vobis regnum Dei: se scilicet, id est, naturae suae potestate daemones ejicere demonstrans, qui non nisi Dei Spiritu ejici possint. Est autem et in Spiritu Dei Spiritus paracleti significatio; neque solum prophetica, sed apostolica auctoritate, cum dicitur: Sed hoc est, quod dictum est per prophetam, Erit in novissimis diebus, dicit Dominus, effundam de Spiritu meo in omnem carnem, et prophetabunt filii eorum et filiae eorum (Act. II, 16, seqq.) Et consummatum hoc totum fuisse in Apostolis docetur, cum misso Spiritu sancto omnes linguis gentium sunt locuti. 26. In nobis est Deus, cum Christus; cum Spiritus Christi, Spiritus Dei. Filii et Patris natura una. --Haec autem idcirco sunt demonstrata necessario,", + "candidate_score": 0.730808, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_42_44", + "bdc_text": "Verum ne Farelli causam desereret , cuius integritas non minus quam sua illi compertum erat , protulit locum ex Catechismo quo ecclesia nostra utitur , ubi disertis verbis asseveramus unam esse patris filii et spiritus divinitatem , gloriam , essentiam : Christum autem docemus filium Dei praedicari , non ut fideles adoptione duntaxat et gratia , sed naturalem et verum ideoque unicum , ut a caeteris discernatur : Dominum etiam nostrum esse , non tantum secundum divinitatem , quam cum patre unam ab aeterno habuit , sed in ea carne in qua exhibitus nobis fuit .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_818", + "psc_text": "per Lazarum. Numquid ambigitur, in gloria filii Dei esse gloriam Dei; cum mors Lazari, quae Deo sit gloriosa, gloriam sit Dei filio paritura? Atque ita et naturalis per nativitatem unitas Dei patris in Christo docetur, cum infirmitas Lazari pro Dei gloria est; et sacramentum fidei retinetur, cum per Lazarum glorificandus est Dei filius: Deo per id Dei filio intelligendo, neque ita Deo intelligendo, ut non etiam Dei filio confitendo; cum glorificando per Lazarum Deo, Dei sit filius gloriosus. 24. Christus ibi se Deum, ubi nonnisi unum esse profitetur. Deus unus. Scriba assentitur. --Inseparabilis sacramento divinae naturae est viventis a vivente nativitas, nec demutationem generis accipit filius Dei, ne non in eo paternae naturae veritas maneat. Nam et his ipsis significationibus, quibus confesso uno tantum Deo, abnegasse in se Dei naturam videtur sub solius demonstratione, in unitate se tamen paternae naturae, unius Dei fidem non convellens, locavit. Interrogatus enim ab Scriba,", + "candidate_score": 0.729983, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_42_44", + "bdc_text": "Verum ne Farelli causam desereret , cuius integritas non minus quam sua illi compertum erat , protulit locum ex Catechismo quo ecclesia nostra utitur , ubi disertis verbis asseveramus unam esse patris filii et spiritus divinitatem , gloriam , essentiam : Christum autem docemus filium Dei praedicari , non ut fideles adoptione duntaxat et gratia , sed naturalem et verum ideoque unicum , ut a caeteris discernatur : Dominum etiam nostrum esse , non tantum secundum divinitatem , quam cum patre unam ab aeterno habuit , sed in ea carne in qua exhibitus nobis fuit .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_852", + "psc_text": "Id enim homini acquirebatur, ut Deus esset. Sed manere in Dei unitate assumptus homo nullo modo poterat, nisi per unitatem Dei in unitatem Dei naturalis evaderet: ut per 287 hoc, quod in natura Dei erat Deus Verbum, Verbum quoque caro factum rursum in natura Dei inesset: atque ita homo Jesus Christus maneret in gloria Dei patris, si in Verbi gloriam caro esset unita: rediretque tunc in naturae paternae etiam secundum hominem unitatem Verbum caro factum, cum gloriam Verbi caro assumpta tenuisset. Reddenda igitur apud se ipsum Patri erat unitas sua, ut naturae suae nativitas in se rursum glorificanda resideret: quia dispensationis novitas offensionem unitatis intulerat; et unitas ut perfecta antea fuerat, nulla esse nunc poterat, nisi glorificata apud se fuisset carnis assumptio. 39. Gloria Patris gloria Filii, idque sonat apud te. Haec homini assumpto non concessa, peracta dispensatione rogatur. --Et idcirco tanto antea praeparato ad fidei hujus intelligentiam sensu, cum", + "candidate_score": 0.728252, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_42_44", + "bdc_text": "Verum ne Farelli causam desereret , cuius integritas non minus quam sua illi compertum erat , protulit locum ex Catechismo quo ecclesia nostra utitur , ubi disertis verbis asseveramus unam esse patris filii et spiritus divinitatem , gloriam , essentiam : Christum autem docemus filium Dei praedicari , non ut fideles adoptione duntaxat et gratia , sed naturalem et verum ideoque unicum , ut a caeteris discernatur : Dominum etiam nostrum esse , non tantum secundum divinitatem , quam cum patre unam ab aeterno habuit , sed in ea carne in qua exhibitus nobis fuit .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_626", + "psc_text": "Deum ex Deo quod in similitudine generis unum sint negare blasphemum est. 40. Nec aliud sunt, nec unus: dum et loquitur Filius, sed non a se: dum Pater agit, sed per Filium in quo et maneat. --Ac ne dubium hoc atque ambiguum sacramentum fides evangelica susciperet, hunc doctrinae suae Dominus ordinem tenuit: Non creditis mihi, quoniam ego in Patre, et Pater in me? Verba quae ego loquor vobis, non a me loquor; sed Pater, qui in me manet, ipse facit opera sua (Joan. XIV, 10) . Quibus, rogo, aliis in Patre et Filio naturae proprietas demonstrari, quam his ipsis verbis, potuit et potest, nativitatis tamen in omnibus significatione praelata? Cum enim 208 ait: Verba quae ego loquor vobis, non a me loquor; non exemit personam, neque se filium denegavit, nec naturam in se paternae virtutis abscondit. Nam dum loquitur ipse (signatus pronomine ego ), in substantia manens loquitur: dum autem", + "candidate_score": 0.725731, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_42_44", + "bdc_text": "Verum ne Farelli causam desereret , cuius integritas non minus quam sua illi compertum erat , protulit locum ex Catechismo quo ecclesia nostra utitur , ubi disertis verbis asseveramus unam esse patris filii et spiritus divinitatem , gloriam , essentiam : Christum autem docemus filium Dei praedicari , non ut fideles adoptione duntaxat et gratia , sed naturalem et verum ideoque unicum , ut a caeteris discernatur : Dominum etiam nostrum esse , non tantum secundum divinitatem , quam cum patre unam ab aeterno habuit , sed in ea carne in qua exhibitus nobis fuit .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_762", + "psc_text": "indifferenti natura Dei patris et Dei filii, et id quod dictum est, Ego et Pater unum sumus (Joan. X, 38) , demonstrantes non ad solitarium Deum proficere, sed ad unitatem indiscretae secundum generationem divinitatis; dum neque aliunde quam ex Deo Deus natus est, et ex Deo Deus non potest non id esse quod Deus est: percursisque, etsi non omnibus, tamen ad intelligentiam sufficientibus dictorum divinorum atque apostolicorum testimoniis, quibus inseparabilis natura ac potestas Patris ac Filii docebatur, usque ad hunc apostolicae fidei locum venimus, quo ait: Videte ne quis vos seducat per philosophiam et inanem deceptionem secundum traditionem hominum, secundum elementa mundi, et non secundum Christum: quia in ipso inhabitat omnis plenitudo divinitatis corporaliter (Coloss. II, 8, 9) . In quo, per corporaliter habitantem in eo divinitatis plenitudinem, verum et perfectum et paternae naturae Deum demonstrari docuimus: ita ut habitans plenitudo nec diversum intelligeretur significare, neque unicum: cum et incorporalis", + "candidate_score": 0.724292, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_42_44", + "bdc_text": "Verum ne Farelli causam desereret , cuius integritas non minus quam sua illi compertum erat , protulit locum ex Catechismo quo ecclesia nostra utitur , ubi disertis verbis asseveramus unam esse patris filii et spiritus divinitatem , gloriam , essentiam : Christum autem docemus filium Dei praedicari , non ut fideles adoptione duntaxat et gratia , sed naturalem et verum ideoque unicum , ut a caeteris discernatur : Dominum etiam nostrum esse , non tantum secundum divinitatem , quam cum patre unam ab aeterno habuit , sed in ea carne in qua exhibitus nobis fuit .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_713", + "psc_text": "Cor. VIII, 6) : ut qui Deus est, et pater crederetur. Dehinc quia nudum hoc, in unum Deum patrem credere, non proficeret ad salutem; subjecit: Et unus Dominus noster 239 Jesus Christus per quem omnia, et nos per ipsum; sinceritatem fidei salutaris in unius Dei et in unius Domini praedicatione demonstrans: ut nobis et unus Deus pater, et unus Dominus Jesus Christus in fide esset. Non enim dictum ignorabat a Domino: Haec est enim voluntas patris mei, ut omnis qui videt Filium, et credit in eum, habeat vitam aeternam (Joan. VI, 40) . Sed fidei ecclesiasticae ordinem ponens, et fidem nostram in Patre et Filio statuens, inseparabilis illius atque indissolubilis unitatis et fidei sacramentum locutus est, dicens: Unus Deus, et unus Dominus. 35. Si Christus negatur Deus, quia unus Deus Pater; nec Pater Dominus, quia unus Dominus Christus. --Ac primum extra apostolicum spiritum vivens, stultitiam tuam, haeretice, intellige. Si enim", + "candidate_score": 0.722543, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_31_33", + "bdc_text": "Idem docet ( lib. 10 Thesauri ) , si ineffabili naturae proprium est ut a se ipsa sit , in filium id iure competere . Quin etiam ratiocinatur patrem nihil a se ipso habere , nisi filius etiam a se ipso habeat . Sed quid tam anxie hic immoramur , quum nihil plus verba illa nostra exprimant , quam in se nomen Ieho vah complectitur , quo Christum scripturae insigniunt :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_545", + "psc_text": "solet, internae potestatis aut sensus efficax motus: sed natura tenens per nativitatem substantiae veritatem, his internarum rerum significata nominibus est. Non enim id, quod nascendo subsistit, potest id ipsum videri esse, quod unicuique semper internum est. Sed ex aeterno Deo patre unigenitus filius in subsistentem Deum natus, ut non alienus esse a natura paternae divinitatis posset intelligi, per haec proprietatum nomina subsistens ostensus est, quibus ex quo substiterat non carebat. Deus igitur qui est, non est aliud quam Deus. Nam cum audio, Et Deus erat Verbum; non dictum solum audio Verbum Deum, sed demonstratum intelligo esse quod Deus est: quia sicut superius in Moyse deo et in cognominatis diis per appellationem nomen adjectum sit; hic autem res significata substantiae est, cum dicitur, Deus erat. Esse enim non est accidens nomen, sed subsistens veritas, et manens causa, et naturalis generis proprietas. 12. Thomas eum confitetur Deum, illaesa Dei unius fide. Thomas", + "candidate_score": 0.722151, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_42_44", + "bdc_text": "Verum ne Farelli causam desereret , cuius integritas non minus quam sua illi compertum erat , protulit locum ex Catechismo quo ecclesia nostra utitur , ubi disertis verbis asseveramus unam esse patris filii et spiritus divinitatem , gloriam , essentiam : Christum autem docemus filium Dei praedicari , non ut fideles adoptione duntaxat et gratia , sed naturalem et verum ideoque unicum , ut a caeteris discernatur : Dominum etiam nostrum esse , non tantum secundum divinitatem , quam cum patre unam ab aeterno habuit , sed in ea carne in qua exhibitus nobis fuit .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_717", + "psc_text": "unionem, ut Deus singularis sit: nec tamen dividis spiritum, ut uterque non unus sit. Neque in uno Deo et in uno Domino discernere poteris potestatem: ne qui Dominus est, non sit et Deus; vel qui Deus est, non sit et Dominus. Cavit enim Apostolus, per eloquia nominum, duos vel deos praedicare vel dominos. Et idcirco usus est eo genere doctrinae, ut in uno Domino Christo unum significaret et Deum, et in uno Deo patre unum significaret et Dominum; nec tamen impiam nobis ad perimendam unigeniti Dei nativitatem inveheret unionem, et Patrem professus et Christum. 37. Christum non modo Dominum, sed et Deum docuit Paulus. --Nisi forte eo usque ultimae desperationis furor audebit erumpere, ut quia Christum Dominum Apostolus dixerit, nemo aliud eum praeter quam Dominum debeat confiteri, et habens Domini proprietatem, non habeat Dei veritatem. Sed non ignorat Paulus Christum Deum, dicens: Quorum patres, et ex quibus Christus, qui est", + "candidate_score": 0.721572, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_42_44", + "bdc_text": "Verum ne Farelli causam desereret , cuius integritas non minus quam sua illi compertum erat , protulit locum ex Catechismo quo ecclesia nostra utitur , ubi disertis verbis asseveramus unam esse patris filii et spiritus divinitatem , gloriam , essentiam : Christum autem docemus filium Dei praedicari , non ut fideles adoptione duntaxat et gratia , sed naturalem et verum ideoque unicum , ut a caeteris discernatur : Dominum etiam nostrum esse , non tantum secundum divinitatem , quam cum patre unam ab aeterno habuit , sed in ea carne in qua exhibitus nobis fuit .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_664", + "psc_text": "Filius in Patre est, ita per hujus unitatis formam, in Patre et Filio unum omnes essent. 12. Honor a Patre acceptus, et a Filio datus credentibus, praestat ut unum sint. --Sed quia soli Patri et Filio ex natura proprium est ut unum sint, quia Deus ex Deo, et unigenitus ex innascibili non potest nisi in originis suae esse natura; ita ut et in substantia nativitatis suae qui genitus est exsistat, neque aliam ac diversam divinitatis nativitas habeat, quam ex qua profecta 221 est, veritatem: nihil nobis ambiguum Dominus ad fidem relinquens, absolutae unitatis hujus toto consequenti sermone docuit naturam. Id enim sequitur: Ut et mundus credat, quoniam tu me misisti (Joan. XVII, 21) . Per id ergo mundus crediturus est Filium a Patre missum esse, quod omnes, qui credituri in eum sunt, unum in Patre et Filio erunt. Et quomodo erunt, mox docemur: Et ego honorem, quem dedisti mihi, dedi", + "candidate_score": 0.720342, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_43", + "bdc_text": "Christum autem docemus filium Dei praedicari , non ut fideles adoptione duntaxat et gratia , sed naturalem et verum ideoque unicum , ut a caeteris discernatur :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_539", + "psc_text": "esse profitentem, quisquam aut in duum deorum, aut contra in unici ac solitarii Dei teneret errore; cum quando neque unio in praedicato Deo patre et Deo filio reperiretur, neque sub indiscretae naturae demonstratione deorum diversitas conveniret. Nunc quia negantibus Dei filium a Deo ex nativitatis veritate subsistere, libro superiore secundum Evangelia responsum est: demonstrandum est eum, qui vere ex natura filius Dei est, vere quoque per naturam Deum esse: ita tamen, ut neque ad singularem, neque ad alterum Deum fides nostra depereat; cum neque unum Deum sit sic praedicatura quasi solum, neque quasi non unum sit confessura non solum. 9. Quibus modis Christum novimus Deum. Nomen Dei simpliciter ei datum index est naturae. --Deum igitur Dominum nostrum Jesum Christum his modis novimus, nomine, nativitate, natura, potestate, professione. Et de nomine nihil puto ambiguitatis. Legimus enim, In principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum (Joan. I,", + "candidate_score": 0.720141, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_43", + "bdc_text": "Christum autem docemus filium Dei praedicari , non ut fideles adoptione duntaxat et gratia , sed naturalem et verum ideoque unicum , ut a caeteris discernatur :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_726", + "psc_text": "non divisio; et filius est, non adoptio; et Deus est, non creatio. Neque alterius generis Deus est, sed Pater et Filius unum sunt: non enim innovata est natura nascendo, ut ab originis suae proprietate esset aliena. Tenet hanc itaque manentis in Patre Filii et Patris in Filio fidem, unum Deum patrem et unum Dominum Christum sibi esse Apostolus praedicans: cum in Domino Christo et Deus esset, et in Deo patre esset et Dominus; et unum esset uterque quod Deus est, et unum esset uterque quod Dominus est: quia imperfectum et Deo, nisi Dominus sit, et Domino intelligatur esse, nisi Deus sit. Atque ita cum uterque unus est, et unus significatur in utroque, et non est uterque sine uno; non excedit evangelicam praedicationem Apostolus docens, nec loquens in Paulo Christus diversus ab his est ( post adscensionem in coelum ) quae corporeus in mundo manens locutus est. 42. Filius hominis vitam", + "candidate_score": 0.718094, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_31_33", + "bdc_text": "Idem docet ( lib. 10 Thesauri ) , si ineffabili naturae proprium est ut a se ipsa sit , in filium id iure competere . Quin etiam ratiocinatur patrem nihil a se ipso habere , nisi filius etiam a se ipso habeat . Sed quid tam anxie hic immoramur , quum nihil plus verba illa nostra exprimant , quam in se nomen Ieho vah complectitur , quo Christum scripturae insigniunt :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_500", + "psc_text": "Nam cum omni, quem habuit ad Ecclesiae doctrinam, sermone numquam Patrem sine Filii confessione loqueretur; tamen ut veritatem nominis hujus quanta posset humani sermonis significatione monstraret: ait, Quid ad haec? Si Deus pro nobis, quis contra nos? Qui filio proprio non pepercit, sed tradidit eum pro nobis (Ib. 31 et 32) . Num quidnam etiam nunc adoptionis in eo erit nuncupatio, in quo proprietatis est nomen? Apostolus enim volens charitatem erga nos Dei ostendere, ut magnificentia Dei dilectionis ex comparationis genere nosceretur, non pepercisse Deum proprio filio suo docuit: non utique pro adoptandis adoptato, neque pro creatis creaturae, sed pro alienis suo, pro connuncupandis proprio. Quaere virtutem dicti; ut magnitudinem charitatis intelligas. Quid sit proprium expende; ne ignores veritatem. Nunc enim Apostolus proprium ait filium, cum in multis vel suum, vel ejus saepe dixisset. Et quamvis multi codices, per translatorum simplicem intelligentiam, in hoc loco pro proprio filio, suo filio", + "candidate_score": 0.717549, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_30_32", + "bdc_text": "Hunc in modum Cyrillus qui saepe filii principium patrem vocare solet , pro ingenti tamen absurdo alibi ducit , nisi filius vitam a se ipso et immortalitatem habere credatur . Idem docet ( lib. 10 Thesauri ) , si ineffabili naturae proprium est ut a se ipsa sit , in filium id iure competere . Quin etiam ratiocinatur patrem nihil a se ipso habere , nisi filius etiam a se ipso habeat .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_623", + "psc_text": "me (Ibid., 10) ? Inseparabiles esse per naturalem similitudinem Patrem et Filium, non possumus verbis aliis docere, nisi Filii. Non enim hic per demutationem nominum atque specierum Filius, qui via est et veritas et vita, mimis theatralibus ludit: ut in assumpto homine 207 se filium Dei nuncupet, in natura vero Deum patrem, et unus ac solus personali demutatione se nunc in alio mentiatur. Non itaque ipse solitarius, nunc sibi filius est, nunc se sibi profitetur in patrem, et naturae nomina infert cessante natura. Alia hic verborum simplicitas est: nam et Pater pater est, et Filius filius est. Sed in his nominibus ac rebus nihil in se novum, nihil diversum, nihilque peregrinum est. Tenet enim naturae veritas proprietatem; ut quod ex Deo est, Deus sit, et nec deminutio sit nativitas, nec diversitas: dum et Filius non in naturam externam ac dissimilem patri Deo subsistit, nec Pater alienum quid sit a se", + "candidate_score": 0.714736, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_41_43", + "bdc_text": "Respondit , satis firmum innocentiae suae praesidium se habere in suo libello . Verum ne Farelli causam desereret , cuius integritas non minus quam sua illi compertum erat , protulit locum ex Catechismo quo ecclesia nostra utitur , ubi disertis verbis asseveramus unam esse patris filii et spiritus divinitatem , gloriam , essentiam : Christum autem docemus filium Dei praedicari , non ut fideles adoptione duntaxat et gratia , sed naturalem et verum ideoque unicum , ut a caeteris discernatur :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_439", + "psc_text": "Dei filium esse doceamus: ut natura in eo divinitatis, per quod filius est, absoluta sit. Id enim maxime haeresis, de qua nunc agitur, elaborat, ne Dominus noster 148 Jesus Christus vere Dei filius Deus verus sit. Vere Dei filium unigenitum Deum Dominum nostrum Jesum Christum esse ac doceri, multis modis cognitum est, dum de eo testatur Pater, dum de se ipse profitetur, dum apostoli praedicant, dum religiosi credunt, dum daemones confitentur, dum Judaei negant, dum gentes in passione cognoscunt. Neque enim ex communione nuncupationis est, quod de proprietatis fide dicitur. Et cum omnia, quae Christus Dominus aut egit aut docuit, ultra omnia eorum sint qui filii nuncupantur; et in iis omnibus, quae praecipua sint Christi, hoc vel potissimum doceatur esse, quod Dei filius est: non est in eo filii ex generali familiaritate cognomen. 23. Non adoptivum, sed proprium esse Pater testatur. --Non contamino veritatis fidem, ut hoc verbis meis adstruam.", + "candidate_score": 0.714674, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_31_33", + "bdc_text": "Idem docet ( lib. 10 Thesauri ) , si ineffabili naturae proprium est ut a se ipsa sit , in filium id iure competere . Quin etiam ratiocinatur patrem nihil a se ipso habere , nisi filius etiam a se ipso habeat . Sed quid tam anxie hic immoramur , quum nihil plus verba illa nostra exprimant , quam in se nomen Ieho vah complectitur , quo Christum scripturae insigniunt :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_517", + "psc_text": "meus et Deus meus, ut hae appellationes etiam ex adjunctis, veram in eo Dei naturam exprimant. Cui vero, non secus ac Patri, naturae divinae proprium nomen, unius est cum ipso naturae: ac proinde ipse cum Patre non duo Dii, sed unus est. Leviter hic attingit Verbi, Sapientiae ac Virtutis cognomina, eaque Filio aptata esse declarat, ut in Patre absque ulla ipsius divisione aut demutatione subsistere ostendatur. Subjicit deinde non minus per se esse notum, nato eam inesse naturam ex qua subsistit: nec dubitari posse, quin ex Deo natus sit Christus, quem ob hoc maxime interficere volebant Judaei, quia proprium sibi patrem dicebat Deum, aequalem se faciens Deo. Nativitas autem, sicut et aequalitas, nec solum patitur, nec diversum. Ex eo ipso sermone, quem tunc Christus ad Judaeos habuit, illius ex Deo nativitatem simul et paternae naturae unitatem demonstrari pluribus evincit: naturae quidem unitatem, dum operatur quod Pater. dum omnia eademque facit,", + "candidate_score": 0.713912, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_29_31", + "bdc_text": "Verum nos genitum non intelligimus diffluxu quodam , ut pars sit essentiae patris , sed totus sit in patre , totum illum vicissim in se habens . Hunc in modum Cyrillus qui saepe filii principium patrem vocare solet , pro ingenti tamen absurdo alibi ducit , nisi filius vitam a se ipso et immortalitatem habere credatur . Idem docet ( lib. 10 Thesauri ) , si ineffabili naturae proprium est ut a se ipsa sit , in filium id iure competere .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_623", + "psc_text": "me (Ibid., 10) ? Inseparabiles esse per naturalem similitudinem Patrem et Filium, non possumus verbis aliis docere, nisi Filii. Non enim hic per demutationem nominum atque specierum Filius, qui via est et veritas et vita, mimis theatralibus ludit: ut in assumpto homine 207 se filium Dei nuncupet, in natura vero Deum patrem, et unus ac solus personali demutatione se nunc in alio mentiatur. Non itaque ipse solitarius, nunc sibi filius est, nunc se sibi profitetur in patrem, et naturae nomina infert cessante natura. Alia hic verborum simplicitas est: nam et Pater pater est, et Filius filius est. Sed in his nominibus ac rebus nihil in se novum, nihil diversum, nihilque peregrinum est. Tenet enim naturae veritas proprietatem; ut quod ex Deo est, Deus sit, et nec deminutio sit nativitas, nec diversitas: dum et Filius non in naturam externam ac dissimilem patri Deo subsistit, nec Pater alienum quid sit a se", + "candidate_score": 0.712831, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_43", + "bdc_text": "Christum autem docemus filium Dei praedicari , non ut fideles adoptione duntaxat et gratia , sed naturalem et verum ideoque unicum , ut a caeteris discernatur :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_737", + "psc_text": "utrumne in natura Dei, quae significatur in gloria, Christus Spiritus fuerit; cum in gloria Dei patris Christus Jesus, id est, homo natus exstabit? 47. Deus unus, non unicus. --Tenet in omnibus beatus Apostolus fidei evangelicae indemutabilem praedicationem, 247 ita Dominum Jesum Christum Deum praedicans, ut neque per alterius generis Deum in deos duos fides apostolica depereat, neque inseparabilis a Patre Filius Deus unici ac singularis Dei praedicandi occasionem impiam praebeat. Dicens enim, in forma Dei, et in gloria Dei patris, neque differre docuit, neque non exsistentem nos existimare permisit. Nam qui in forma Dei est, neque in alterum Deum proficit, neque etiam ipse non Deus est: quia nec separari potest a Dei forma, cum in ea sit; nec qui in Dei est forma, non Deus est. Sicut qui in gloria Dei est, non potest aliud esse quam Deus est; et dum in gloria Dei Deus est, alterius Dei atque a", + "candidate_score": 0.711691, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_41_43", + "bdc_text": "Respondit , satis firmum innocentiae suae praesidium se habere in suo libello . Verum ne Farelli causam desereret , cuius integritas non minus quam sua illi compertum erat , protulit locum ex Catechismo quo ecclesia nostra utitur , ubi disertis verbis asseveramus unam esse patris filii et spiritus divinitatem , gloriam , essentiam : Christum autem docemus filium Dei praedicari , non ut fideles adoptione duntaxat et gratia , sed naturalem et verum ideoque unicum , ut a caeteris discernatur :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_522", + "psc_text": "blasphemiae editionem pertractantes, animadverterent non aliud laborari, quam ut Dominus noster Jesus Christus neque Dei filius neque Deus esse credatur, dum ei concessis tantum ex quadam adoptione nominibus, et Dei natura negatur et filii: cum et indemutabilis atque incorporeus Deus, sicuti et est, idcirco affirmatur, ne Filius natus ex Deo sit; et Deus pater ob id tantum in confessione Deus unus sit, ne in fide nostra Deus Christus sit: quia nec nativitatis intelligentiam natura incorporalis admittat, et Dei ex Deo fidem unus tantum nobis Deus in confessione dissolvat. Sed superioribus jam libellis fallacem hanc eorum atque inutilem praedicationem ex lege ac prophetis docentes, eam responsionis formam tenuimus, quae in Deo ex Deo praedicato, et uno Deo ac vero professo, neque in unius veri Dei unione deficeret, neque ad fidem Dei alterius excederet; dum neque solitarius nobis Deus in confessione, neque duo sunt. Et inter haec, unum neque negando neque confitendo,", + "candidate_score": 0.711641, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_31_33", + "bdc_text": "Idem docet ( lib. 10 Thesauri ) , si ineffabili naturae proprium est ut a se ipsa sit , in filium id iure competere . Quin etiam ratiocinatur patrem nihil a se ipso habere , nisi filius etiam a se ipso habeat . Sed quid tam anxie hic immoramur , quum nihil plus verba illa nostra exprimant , quam in se nomen Ieho vah complectitur , quo Christum scripturae insigniunt :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_626", + "psc_text": "Deum ex Deo quod in similitudine generis unum sint negare blasphemum est. 40. Nec aliud sunt, nec unus: dum et loquitur Filius, sed non a se: dum Pater agit, sed per Filium in quo et maneat. --Ac ne dubium hoc atque ambiguum sacramentum fides evangelica susciperet, hunc doctrinae suae Dominus ordinem tenuit: Non creditis mihi, quoniam ego in Patre, et Pater in me? Verba quae ego loquor vobis, non a me loquor; sed Pater, qui in me manet, ipse facit opera sua (Joan. XIV, 10) . Quibus, rogo, aliis in Patre et Filio naturae proprietas demonstrari, quam his ipsis verbis, potuit et potest, nativitatis tamen in omnibus significatione praelata? Cum enim 208 ait: Verba quae ego loquor vobis, non a me loquor; non exemit personam, neque se filium denegavit, nec naturam in se paternae virtutis abscondit. Nam dum loquitur ipse (signatus pronomine ego ), in substantia manens loquitur: dum autem", + "candidate_score": 0.711242, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_31_33", + "bdc_text": "Idem docet ( lib. 10 Thesauri ) , si ineffabili naturae proprium est ut a se ipsa sit , in filium id iure competere . Quin etiam ratiocinatur patrem nihil a se ipso habere , nisi filius etiam a se ipso habeat . Sed quid tam anxie hic immoramur , quum nihil plus verba illa nostra exprimant , quam in se nomen Ieho vah complectitur , quo Christum scripturae insigniunt :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_861", + "psc_text": "in sese. Quod autem glorificat in sese, licet non se glorificet, tamen in naturae suae gloriam naturam glorificans assumit. Et cum glorificans Deum Deus, quia glorificatus in homine sit, glorificet in sese; eum quem glorificavit Deum in se inesse demonstrat, cum eum glorificet in sese. Affer nunc quisquis es, haeretice, flexuosae 290 doctrinae tuae inevolubiles quaestiones: quae cum se nodis suis illigent, in nullo tamen agmine haerendi molestiam continebunt. Filius enim hominis glorificatur, et glorificatur in eo Deus: et Deus glorificatum eum in homine glorificavit in sese. Non enim idipsum est glorificari filium hominis, quod et glorificari in filio hominis Deum, vel glorificare in sese glorificatum in homine Deum. Loquere hoc secundum impietatis tuae sensum verbis tuis, quid velis esse glorificari in filio hominis Deum. Utique aut Christum necesse est esse qui glorificatur in carne, aut Patrem qui glorificetur in Christo. Si Christus est; Deus certe Christus est, qui glorificatur", + "candidate_score": 0.70908, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_41_43", + "bdc_text": "Respondit , satis firmum innocentiae suae praesidium se habere in suo libello . Verum ne Farelli causam desereret , cuius integritas non minus quam sua illi compertum erat , protulit locum ex Catechismo quo ecclesia nostra utitur , ubi disertis verbis asseveramus unam esse patris filii et spiritus divinitatem , gloriam , essentiam : Christum autem docemus filium Dei praedicari , non ut fideles adoptione duntaxat et gratia , sed naturalem et verum ideoque unicum , ut a caeteris discernatur :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_469", + "psc_text": "plures et maximae adhuc unigeniti de se Dei exstent professiones, quibus generationis suae veritatem sine levi saltem ementiendae licet calumniae occasione testetur: tamen 157 quia neque legentium onerandus est sensus coacervatis ad copiam dictis, et cum jam nonnulla de proprietate nativitatis ostensa sint, caetera omnia aliis erunt quaestionibus reservanda. Nunc vero quia hic sermonis nostri ordo institutus est, ut post Patris contestationem, post Filii professionem, fide quoque Apostolorum de vero et secundum nativitatem confitendo Dei filio doceremur; videndum est, an in eo quod ait Dominus, Ex Deo exivi, aliud in eo aliquid potius quam naturam intellexerint nativitatis. 33. Quid sit quod primum credant eum a Deo exisse. --Post multas namque proverbiorum obscuritates, quibus in parabolis locutus esset, quem jam antea Christum sciebant annuntiatum a Moyse et prophetis, confessum quoque a Nathanael et Dei filium et regem Israel (Joan. I, 49), objurgato etiam Philippo, cum de Patre quaereret, cur per operum", + "candidate_score": 0.708801, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_31_33", + "bdc_text": "Idem docet ( lib. 10 Thesauri ) , si ineffabili naturae proprium est ut a se ipsa sit , in filium id iure competere . Quin etiam ratiocinatur patrem nihil a se ipso habere , nisi filius etiam a se ipso habeat . Sed quid tam anxie hic immoramur , quum nihil plus verba illa nostra exprimant , quam in se nomen Ieho vah complectitur , quo Christum scripturae insigniunt :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_439", + "psc_text": "Dei filium esse doceamus: ut natura in eo divinitatis, per quod filius est, absoluta sit. Id enim maxime haeresis, de qua nunc agitur, elaborat, ne Dominus noster 148 Jesus Christus vere Dei filius Deus verus sit. Vere Dei filium unigenitum Deum Dominum nostrum Jesum Christum esse ac doceri, multis modis cognitum est, dum de eo testatur Pater, dum de se ipse profitetur, dum apostoli praedicant, dum religiosi credunt, dum daemones confitentur, dum Judaei negant, dum gentes in passione cognoscunt. Neque enim ex communione nuncupationis est, quod de proprietatis fide dicitur. Et cum omnia, quae Christus Dominus aut egit aut docuit, ultra omnia eorum sint qui filii nuncupantur; et in iis omnibus, quae praecipua sint Christi, hoc vel potissimum doceatur esse, quod Dei filius est: non est in eo filii ex generali familiaritate cognomen. 23. Non adoptivum, sed proprium esse Pater testatur. --Non contamino veritatis fidem, ut hoc verbis meis adstruam.", + "candidate_score": 0.707974, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_31_33", + "bdc_text": "Idem docet ( lib. 10 Thesauri ) , si ineffabili naturae proprium est ut a se ipsa sit , in filium id iure competere . Quin etiam ratiocinatur patrem nihil a se ipso habere , nisi filius etiam a se ipso habeat . Sed quid tam anxie hic immoramur , quum nihil plus verba illa nostra exprimant , quam in se nomen Ieho vah complectitur , quo Christum scripturae insigniunt :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_941", + "psc_text": "scire existimaretur: sed intelligentiam nostram naturae nostrae esse significationibus instruendam, quae demonstrari aliquid nisi per loquentem non intelligeret, et non nesciri aliquid nisi sciendo non existimaret. Filius itaque diem idcirco, quia tacet, nescit: et Patrem solum idcirco scire ait, quia solus uni sibi non tacet. Sed non exspectat, ut dixi, 315 has naturae difficultates, ut tunc sciat cum ignorare destiterit, ut tunc audiat cum loqui Pater coeperit. Naturae suae cum eo, tamquam unigeniti, unitatem non ambigue docuit dicens: Omnia, quae Patris sunt, mea sunt. Non enim ille nunc de obtinendo locutus est; quia aliud est extrinsecus subsistentia sua esse, aliud est in suis atque ipsum se esse: quorum unum est possidere coelum, terras, mundumque totum, aliud est se ipsum in his significare quae sua sunt, sua autem ita, non tamquam externa subjaceant, sed quod ex suis ipse subsistat. Nunc ergo cum omnia, quae Patris sunt, sua sunt; divinitatis significat naturam,", + "candidate_score": 0.707483, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_43", + "bdc_text": "Christum autem docemus filium Dei praedicari , non ut fideles adoptione duntaxat et gratia , sed naturalem et verum ideoque unicum , ut a caeteris discernatur :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_774", + "psc_text": "Dei credi doceret, et hominis filium praedicari admoneret: locutus et gerens homo universa quae Dei sunt, loquens deinde et gerens Deus universa quae hominis sunt; ita tamen, ut ipso illo utriusque generis sermone numquam nisi cum significatione et hominis locutus et Dei sit; uno tamen Deo patre semper ostenso, et se in natura unius Dei per nativitatis veritatem professo; nec tamen se Deo patri non et filii honore et hominis conditione subdente: cum et nativitas omnis se referat ad auctorem, et caro se universa secundum Deum profiteatur infirmam. Hinc itaque fallendi simplices atque ignorantes haereticis occasio est, ut quae ab eo secundum hominem dicta sunt, dicta esse secundum naturae divinae infirmitatem mentiantur: et quia unus atque idem est loquens omnia quae loquatur, de se ipso omnia eum locutum esse contendant. 262 6. Alia sunt dicta Christi nondum nati, alia nati et morituri, alia aeterni. --Nec sane negamus, totum illum, qui", + "candidate_score": 0.706835, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_43", + "bdc_text": "Christum autem docemus filium Dei praedicari , non ut fideles adoptione duntaxat et gratia , sed naturalem et verum ideoque unicum , ut a caeteris discernatur :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_387", + "psc_text": "unigenitum esse Deum ita docuit, dicens: Hic Deus noster est, et non deputabitur alter ad eum. Qui invenit omnem vitam scientiae, et dedit eam Jacob puero suo, et Israel dilecto suo. Post haec supra terram visus est, et inter homines conversatus est (Baruc. III, 36) . Quid alium Deum in filio Dei Deo haeretice supponis? Disce unum Deum verum intelligere et confiteri. Non alius Deus ad Christum deputatur ut Deus sit. Deus est ex natura, ex nativitate, ex Deo. Quod enim Deus est, ex Deo est, non etiam Deus alius est. Alius enim ad eum non deputatur; quia non est in eo alia praeter quam quae Dei est veritas. Quid verum et non verum, quid degenerem et nobilem, quid diversum et diversum sub unius Dei ementita religione componis? Deus est pater, Deus est et filius. In Deo Deus est; praeter eum Deus non est, non alter ad eum deputatur ut", + "candidate_score": 0.706516, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_43", + "bdc_text": "Christum autem docemus filium Dei praedicari , non ut fideles adoptione duntaxat et gratia , sed naturalem et verum ideoque unicum , ut a caeteris discernatur :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_758", + "psc_text": "his verbis non boni aut magistri nomen respuere, sed ejus reprehendere fidem, qui ipsum Deum non credens, sic tamen nuncuparet; imo sese Deum ac magistrum testari, cum se sequenti coelestem thesaurum pollicetur. Tum pluribus demonstrat Christum, ubicumque Deum unum praedicat, se alium quidem a Patre, non tamen alterius naturae significare. Objectum alterum, ut sciant te solum verum Deum, et quem misisti Jesum Christum, ex superioribus ac continuatis huicce loco verbis diluit. Ubi enim Christus (Joan. XIV) docuit Patrem in se esse, in se loquente loqui, in se operante operari, in se viso videri (Joan. XVI). laudat fidem Apostolorum se exitionis nomine vere ex Deo natum credentium, ac tandem (Joan. XVII) , honorem ita a Patre postulat, ut vicissim honoraturus sit honorantem; ita potestatem accipit, ut et possit omni carni vitam aeternam largiri, nec habeat quidquam minus a Patre: his omnibus indicans se ex Patre natum, et cum eo natura unum.", + "candidate_score": 0.705854, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_43", + "bdc_text": "Christum autem docemus filium Dei praedicari , non ut fideles adoptione duntaxat et gratia , sed naturalem et verum ideoque unicum , ut a caeteris discernatur :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_237", + "psc_text": "minus per id Filius Deus, quia Pater Deus unus sit; est enim unigenitus filius Dei: non innascibilis, ut Patri adimat quod Deus unus sit; neque aliud ipse quam Deus, quia ex Deo natus est. De quo quamvis ambigi non oporteat, quin nascendo ex Deo Deus 83 sit, per quod fidei nostrae Deus unus est; tamen videamus an Moyses, qui ad Israel dixerit, Dominus Deus tuus unus est, Dei filium Deum praedicaverit. Uti enim nos ad confitendam Domini nostri Jesu Christi divinitatem testimonio illius oportebit, cujus auctoritate haeretici unum tantum Deum confitentes Filio putent negandum esse quod Deus sit. 16. In historia creationis Deum non solitarium docet. Alius dicens, alius faciens; uterque Deus. Filius est Deus faciens. --Igitur cum absoluta haec de Deo et perfecta confessio sit, secundum Apostolum ita loqui, Unus Deus pater ex quo omnia, et unus Dominus noster Jesus Christus per quem omnia (I Cor. VIII, 6) ,", + "candidate_score": 0.705609, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_43", + "bdc_text": "Christum autem docemus filium Dei praedicari , non ut fideles adoptione duntaxat et gratia , sed naturalem et verum ideoque unicum , ut a caeteris discernatur :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_829", + "psc_text": "fidei demonstret esse doctrinam. Neque enim alius Christus, quam qui est praedicatus, Deus scilicet verus, et in Dei unius veri gloria manens: et sicut se Dominum ex lege, dum negare videretur, professus; ita et in Evangeliis verum se Deum, dum non confiteri existimatur ostendens. Hoc enim se dicto ejus, ne eum verum Deum esse haeretici confiteantur, excusant: Haec est autem vita aeterna, ut sciant te solum verum Deum, et quem misisti Jesum Christum (Joan. XVII, 3) . In eo namque quod ait, te solum verum Deum, separare se a veritate Dei per exceptionem solitarii existimatur; cum solus verus Deus nisi se tantum solitarium Deum non patiatur intelligi. Et vere istud fides apostolica non patitur, duos veros deos credi; quia naturae unius Dei nihil alienum naturae ejusdem exaequandum sit veritati. Non erit enim in Dei unius veritate Deus unus, si extra naturam unius Dei veri, alterius generis et non secundum nativitatem", + "candidate_score": 0.704798, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_43", + "bdc_text": "Christum autem docemus filium Dei praedicari , non ut fideles adoptione duntaxat et gratia , sed naturalem et verum ideoque unicum , ut a caeteris discernatur :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_378", + "psc_text": "quod in Deum alterum Deus unigenitus non refertur. Tenuimus enim omni hoc sermonis nostri libello eum ordinem, ut in quibus superiore libro Deum filium docueramus, in ipsis nunc Deum verum ostenderemus. Et, ut spero, ea dictorum omnium absolutio fuit, ut Deus verus intelligeretur, qui Deus esse non negabatur. Reliquus autem nunc omnis sermo ad id proficiet, ut qui Deus verus esse intelligitur, non in Deum alterum deputetur; et quod ad alterum non proficit, ad unum intelligatur: unum autem illud non subsistentem naturam perimat in Filio, sed in Deo et Deo naturam Dei conservet unius. 36. Quod ex Moyse Filius cum Patre unus sit Deus. --Veritatis ratio postulat, ab eo initium intelligentiae istius sumi, per quem manifestari saeculo Deus coeptus est, Moyse namque, cujus ore haec de se unigenitus Deus professus est: Videte, videte, quoniam ego sum Deus, et non est Deus praeter me (Deut. XXXII, 39). Ac ne forte dicti", + "candidate_score": 0.704626, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_26_28", + "bdc_text": "Nam ubi de Christi divinitate seorsum sermo habetur , quaecunque in unum verum aeternumque Deum competunt illi iure tribuuntur : distinctionis autem notatio locum habet ubi cum patre comparatur , quae a nobis quoque diligenter observata fuit . Neque enim infitiamur quin sermo ille aeternus sit a Deo patre genitus .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_626", + "psc_text": "Deum ex Deo quod in similitudine generis unum sint negare blasphemum est. 40. Nec aliud sunt, nec unus: dum et loquitur Filius, sed non a se: dum Pater agit, sed per Filium in quo et maneat. --Ac ne dubium hoc atque ambiguum sacramentum fides evangelica susciperet, hunc doctrinae suae Dominus ordinem tenuit: Non creditis mihi, quoniam ego in Patre, et Pater in me? Verba quae ego loquor vobis, non a me loquor; sed Pater, qui in me manet, ipse facit opera sua (Joan. XIV, 10) . Quibus, rogo, aliis in Patre et Filio naturae proprietas demonstrari, quam his ipsis verbis, potuit et potest, nativitatis tamen in omnibus significatione praelata? Cum enim 208 ait: Verba quae ego loquor vobis, non a me loquor; non exemit personam, neque se filium denegavit, nec naturam in se paternae virtutis abscondit. Nam dum loquitur ipse (signatus pronomine ego ), in substantia manens loquitur: dum autem", + "candidate_score": 0.703636, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_41_43", + "bdc_text": "Respondit , satis firmum innocentiae suae praesidium se habere in suo libello . Verum ne Farelli causam desereret , cuius integritas non minus quam sua illi compertum erat , protulit locum ex Catechismo quo ecclesia nostra utitur , ubi disertis verbis asseveramus unam esse patris filii et spiritus divinitatem , gloriam , essentiam : Christum autem docemus filium Dei praedicari , non ut fideles adoptione duntaxat et gratia , sed naturalem et verum ideoque unicum , ut a caeteris discernatur :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_523", + "psc_text": "ac prophetis docentes, eam responsionis formam tenuimus, quae in Deo ex Deo praedicato, et uno Deo ac vero professo, neque in unius veri Dei unione deficeret, neque ad fidem Dei alterius excederet; dum neque solitarius nobis Deus in confessione, neque duo sunt. Et inter haec, unum neque negando neque confitendo, fidei conservata perfectio est, dum et quod unum sunt refertur ad utrumque, et uterque non unus est. Hoc igitur perfectae fidei indissolubile sacramentum evangelicis atque apostolicis doctrinis absoluturi, non aliud primum debuimus, quam Dei filium verae nativitatis subsistentem 176 naturam cognitioni audientium intimare; neque aliunde aut ex nihilo, sed ex Deo esse filium manifestare. Quod quia secundum ea, quae anteriore libro edita sunt, ambigi non potest, quin cessante adoptionis nomine, verus filius ex veritate nativitatis sit: ea nunc quoque ex Evangeliis proferimus, ut quia filius verus est, verus quoque Deus esse noscatur: quia neque verus filius erit, nisi verus et", + "candidate_score": 0.703095, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_41_43", + "bdc_text": "Respondit , satis firmum innocentiae suae praesidium se habere in suo libello . Verum ne Farelli causam desereret , cuius integritas non minus quam sua illi compertum erat , protulit locum ex Catechismo quo ecclesia nostra utitur , ubi disertis verbis asseveramus unam esse patris filii et spiritus divinitatem , gloriam , essentiam : Christum autem docemus filium Dei praedicari , non ut fideles adoptione duntaxat et gratia , sed naturalem et verum ideoque unicum , ut a caeteris discernatur :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_691", + "psc_text": "Dominus Jesus Christus professus sit, propter quod eum ungat, et mittat ad evangelizandum. Paternae enim naturae virtus in eo manifestatur; naturae suae communionem in Filio etiam in carne nato per sacramentum spiritalis hujus unctionis ostendens (Matth., III, 17), cum post consummati baptismi nativitatem tum haec quoque proprietatis significatio audita est, voce testante de coelo: Filius meus es tu, ego hodie genui te (Ps. II, 7) . Non enim vel ipse super se esse, vel sibi de coelis adesse, vel ipsum se 231 cognominasse sibi filium intelligendus est: sed omnis haec fidei nostrae fuit demonstratio, ut sub perfectae ac verae nativitatis sacramento, unitatem naturae manentis in Filio, qui etiam homo esse coeperat, nosceremus. Et Patrem quidem in Dei Spiritu ita significari repertum est. Filium vero hoc modo demonstratum intelligimus, cum dicit: Quod si in Spiritu Dei ego ejicio daemones, utique appropiavit in vobis regnum Dei: se scilicet, id est, naturae suae", + "candidate_score": 0.70296, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_31_33", + "bdc_text": "Idem docet ( lib. 10 Thesauri ) , si ineffabili naturae proprium est ut a se ipsa sit , in filium id iure competere . Quin etiam ratiocinatur patrem nihil a se ipso habere , nisi filius etiam a se ipso habeat . Sed quid tam anxie hic immoramur , quum nihil plus verba illa nostra exprimant , quam in se nomen Ieho vah complectitur , quo Christum scripturae insigniunt :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_286", + "psc_text": "--Et hoc ipsum promptum est ex persona ipsius discere. Ait enim ad Osee prophetam, Non apponam adhuc ut miserear domui Israel, sed enim adversans adversabor illis: filiorum autem Juda miserebor, et salvos eos faciam in Domino Deo ipsorum (Oseae I, 6, 7). Ergo absolute Pater Deum Filium nuncupat, in quo et elegit nos ante tempora saecularia (Ephes. I, 4). Ipsorum idcirco ait, quia Deus innascibilis a nullo est, nosque Filio in haereditatem a Deo patre donamur. Legimus namque, Posce a me, et dabo tibi gentes haereditatem tuam (Psal. II, 8) . Deo enim ex quo omnia sunt Deus nullus est, qui sine initio aeternus est. Filio autem Deus Pater est; ex eo enim Deus natus est. Nobis autem et Pater Deus est, et Filius Deus est: Patre de Filio confitente quod Deus noster sit, Filio de Patre docente quod Deus nobis sit: Deo tamen Filio a Patre, id est, ipso", + "candidate_score": 0.702956, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_31_33", + "bdc_text": "Idem docet ( lib. 10 Thesauri ) , si ineffabili naturae proprium est ut a se ipsa sit , in filium id iure competere . Quin etiam ratiocinatur patrem nihil a se ipso habere , nisi filius etiam a se ipso habeat . Sed quid tam anxie hic immoramur , quum nihil plus verba illa nostra exprimant , quam in se nomen Ieho vah complectitur , quo Christum scripturae insigniunt :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_502", + "psc_text": "ὅς γε τοῦ ἱδίου υἱοῦ οὐκ ἐφείσατο, qui proprio filio non pepercit, naturae viritatem significanter expressit: ut qui superius filios plures per spiritum adoptionis demonstrasset, nunc unigenitum Deum filium proprietatis ostenderet. 46. Inexcusabilis est qui Christum filium Dei negat. Antichristum pro Christo est suscepturus. --Non est humanus hic error, neque in negando Dei filio vitium ignorantiae est, ubi ignorari non licet quod negatur. Creatura ex nihilo subsistens Dei filius dicitur. Hoc si nec Pater locutus est, nec Filius testatus 168 est, nec Apostolus praedicavit, tamen audere eloqui, hoc est Christum non ignorare tantummodo, sed odisse. Cum enim pater de filio suo dicat, Hic est (Matth. III, 17) ; et Filius de se dicat, Qui tecum loquitur, ipse est (Joan. IX, 37) ; et Petrus confiteatur, Tu es (Matth. XVI, 16) ; et Joannes testetur, Hic verus est (I Joan. V, 21) ; et Paulus non desistat praedicare de proprio: non", + "candidate_score": 0.702671, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_26_28", + "bdc_text": "Nam ubi de Christi divinitate seorsum sermo habetur , quaecunque in unum verum aeternumque Deum competunt illi iure tribuuntur : distinctionis autem notatio locum habet ubi cum patre comparatur , quae a nobis quoque diligenter observata fuit . Neque enim infitiamur quin sermo ille aeternus sit a Deo patre genitus .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_964", + "psc_text": "de se locutus sit, unum sumus. 6. Quid hactenus dictum de aeterna Filii generatione. --Sed nos nativitatem subsistentem sine tempore protestantes, praedicavimus Deum filium non alienae a Deo patre naturae Deum: neque ex innascibilitate Innascibili coaequalem, sed ex generatione Unigeniti non disparem: neque unum eos esse ex geminatis nominibus unionis, sed ex nativitate naturae: neque duos deos per diversitatem generis in fide esse, neque rursum singularem quia solum Deum, ubi sacramentum Dei unigeniti est confitendum; sed in Patre significari atque esse Filium, dum in eo et natura Patris et nomen ( scil. naturae) est, in Filio vero Patrem intelligi ac manere, dum filius neque dici potest nisi ex patre, neque esse: viventis quoque naturae esse viventem imaginem, et consignatam naturaliter Dei in Deo formam usque adeo indifferentis potestatis et generis, ut in eo nec opus, nec sermo, nec visus alienus a Patre sit: sed cum naturaliter in se habeat auctoris", + "candidate_score": 0.701944, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_31_33", + "bdc_text": "Idem docet ( lib. 10 Thesauri ) , si ineffabili naturae proprium est ut a se ipsa sit , in filium id iure competere . Quin etiam ratiocinatur patrem nihil a se ipso habere , nisi filius etiam a se ipso habeat . Sed quid tam anxie hic immoramur , quum nihil plus verba illa nostra exprimant , quam in se nomen Ieho vah complectitur , quo Christum scripturae insigniunt :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_556", + "psc_text": "proprietas naturalis ostensa sit: Patrem suum dicebat Deum, aequalem se faciens Deo. Anne naturalis nativitas non est, ubi per nomen patris proprii, naturae aequalitas demonstratur? Non enim ambigitur, quin aequalitas nihil differat. Quis porro dubitabit, quin indifferentem naturam nativitas consequatur? Hinc enim est sola illa quae vere esse possit aequalitas: quia naturae aequalitatem sola possit praestare nativitas. Aequalitas vero numquam ibi esse credetur, ubi unio est: nec tamen illic reperietur, ubi differt. Ita similitudinis aequalitas nec solitudinem habet, nec diversitatem: quia omnis aequalitas nec diversa, nec sola sit. 16. Filii nativitas et cum Patre aequalitas ex ipsius dictis. Divinitatis Christi diversa argumenta simul pertractantur. --Quamquam igitur hujus intelligentiae nostrae judicia cum humani sensus opinione communia sint, ut et nativitas naturae habeat aequalitatem, et ubi aequalitas est, neque 187 alienum aliquid a se possit esse, nec solum; tamen ex ipsis dictis dominicis hujus quoque sermonis nostri fides affirmanda est, ne temeritas", + "candidate_score": 0.701787, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_26_28", + "bdc_text": "Nam ubi de Christi divinitate seorsum sermo habetur , quaecunque in unum verum aeternumque Deum competunt illi iure tribuuntur : distinctionis autem notatio locum habet ubi cum patre comparatur , quae a nobis quoque diligenter observata fuit . Neque enim infitiamur quin sermo ille aeternus sit a Deo patre genitus .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_803", + "psc_text": "patri se aequavit. --Tenuit autem hunc semper Dominus fidei ecclesiasticae modum, ut patrem Deum unum praedicans, a sacramento se Dei non separaret unius, dum per naturam nativitatis neque alium se Deum profiteretur esse, neque ipsum: quia eum nec diversi generis Deum esse natura in eo unius Dei patitur, neque nativitas admittit non perfectum 272 ei esse quod filius est. Ita nec separabilis a Deo potest esse, neque ipse est. Per quod ita omnem sermonis sui significationem temperat, ut quidquid Deo patri honoris protestaretur, id modestissima confessione etiam sibi proprium esse monstraret. Cum enim ait, Credite in Deum, et in me credite (Joan. XIV, 1) , quaero in quo se in natura discreverit, qui non discrevit in honore? Dicens enim, Et in me credite, cum dixisset, Et in Deum credite: anne per id quod ait, in me, non et suam intelligitur significasse naturam? Naturam plane separa, si fidem separas. Si credidisse", + "candidate_score": 0.701458, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_43", + "bdc_text": "Christum autem docemus filium Dei praedicari , non ut fideles adoptione duntaxat et gratia , sed naturalem et verum ideoque unicum , ut a caeteris discernatur :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_607", + "psc_text": "sine uno: aut singularem Deum doceat, qui possit negare et unum 202 uni per naturae virtutem et per sacramentum generationis et nativitatis non inesse. Naturam quoque diversam deputet ad utrumque, qui nesciat Patrem et Filium quod unum sint praedicatos. Deleant haeretici evangelicam Filii de se professionem, Ego in Patre, et Pater in me: ut possint vel duos deos praedicare, vel solum. Non sunt naturarum significationes in naturae unius proprietate: nec duos deos Dei ex Deo veritas perficit, nec singularem Deum Dei patitur nativitas, nec non unum sunt qui invicem sunt. Invicem autem sunt, cum unus ex uno est: quia neque unus uni aliud per generationem quam quod suum est dedit, neque unus ab uno aliud per nativitatem obtinet quam unius. Apostolica igitur fides, sive Patrem praedicabit, praedicabit Deum unum; sive Filium confitebitur, confitebitur Deum unum: quia et eadem atque indissimilis Dei natura sit in utroque, et quod dum et Pater", + "candidate_score": 0.700884, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_43", + "bdc_text": "Christum autem docemus filium Dei praedicari , non ut fideles adoptione duntaxat et gratia , sed naturalem et verum ideoque unicum , ut a caeteris discernatur :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_608", + "psc_text": "unus uni aliud per generationem quam quod suum est dedit, neque unus ab uno aliud per nativitatem obtinet quam unius. Apostolica igitur fides, sive Patrem praedicabit, praedicabit Deum unum; sive Filium confitebitur, confitebitur Deum unum: quia et eadem atque indissimilis Dei natura sit in utroque, et quod dum et Pater Deus et Filius Deus est, et unum sit naturae nomen utriusque, unus utrumque significat. Nam ex Deo Deus, vel in Deo Deus, nec deos duos perficit, cum unus ex uno in natura et nomine maneat unius; nec in solitarium Deum deficit, cum unus et unus in significatione non solus sit. 33. Iter ad Patrem per Filium: qui hoc intelligatur. --Non incertam aut dubiam Dominus tanti sacramenti doctrinam reliquit, nec nos in ambiguae intelligentiae deseruit errore. Et audiamus eum omnem fidei hujus cognitionem Apostolis revelantem: ait enim (Joan. XIV, 6, et seqq.): Ego sum via et veritas et vita: nemo venit", + "candidate_score": 0.699946, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_26_28", + "bdc_text": "Nam ubi de Christi divinitate seorsum sermo habetur , quaecunque in unum verum aeternumque Deum competunt illi iure tribuuntur : distinctionis autem notatio locum habet ubi cum patre comparatur , quae a nobis quoque diligenter observata fuit . Neque enim infitiamur quin sermo ille aeternus sit a Deo patre genitus .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_556", + "psc_text": "proprietas naturalis ostensa sit: Patrem suum dicebat Deum, aequalem se faciens Deo. Anne naturalis nativitas non est, ubi per nomen patris proprii, naturae aequalitas demonstratur? Non enim ambigitur, quin aequalitas nihil differat. Quis porro dubitabit, quin indifferentem naturam nativitas consequatur? Hinc enim est sola illa quae vere esse possit aequalitas: quia naturae aequalitatem sola possit praestare nativitas. Aequalitas vero numquam ibi esse credetur, ubi unio est: nec tamen illic reperietur, ubi differt. Ita similitudinis aequalitas nec solitudinem habet, nec diversitatem: quia omnis aequalitas nec diversa, nec sola sit. 16. Filii nativitas et cum Patre aequalitas ex ipsius dictis. Divinitatis Christi diversa argumenta simul pertractantur. --Quamquam igitur hujus intelligentiae nostrae judicia cum humani sensus opinione communia sint, ut et nativitas naturae habeat aequalitatem, et ubi aequalitas est, neque 187 alienum aliquid a se possit esse, nec solum; tamen ex ipsis dictis dominicis hujus quoque sermonis nostri fides affirmanda est, ne temeritas", + "candidate_score": 0.699697, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_28_30", + "bdc_text": "Neque enim infitiamur quin sermo ille aeternus sit a Deo patre genitus . Verum nos genitum non intelligimus diffluxu quodam , ut pars sit essentiae patris , sed totus sit in patre , totum illum vicissim in se habens . Hunc in modum Cyrillus qui saepe filii principium patrem vocare solet , pro ingenti tamen absurdo alibi ducit , nisi filius vitam a se ipso et immortalitatem habere credatur .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_1256", + "psc_text": "Pater, semper et Filius: quia quantum Filio temporis, ne semper filius fuerit, abnegabitur; tantum Patri deest, ne pater semper sit: ut licet semper Deus, non tamen 427 et pater in ea fuerit infinitate, qua Deus est. 33. Deus Arianis non semper pater. --Etiam in id se professio impietatis extendit, ut non Filio tempora nativitatis, sed Patri generationem adscribat: quia generationis modus intra nativitatis sit tempora constitutus. 34. Refelluntur. Tempora secundum Arianos. --Pium tibi ac religiosum, haeretice, existimas, Deum semper quidem, sed non semper patrem confiteri? Quod si ita sentire te pium est, Paulum impietatis necesse est, Filium ante tempora aeterna esse dicentem (Tit. I, 2), condemnes: etiam ipsam testantem de se Sapientiam, quod ante saecula fundata sit, crimineris: quae Patri aderat tum, cum coelum praepararet. Sed tu, ut Deo initium tribuas quo pater est, prius temporibus initium decerne quo coepta erunt: quae si coepta sunt, mendax est Apostolus, qui ea", + "candidate_score": 0.699246, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_43", + "bdc_text": "Christum autem docemus filium Dei praedicari , non ut fideles adoptione duntaxat et gratia , sed naturalem et verum ideoque unicum , ut a caeteris discernatur :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_717", + "psc_text": "unionem, ut Deus singularis sit: nec tamen dividis spiritum, ut uterque non unus sit. Neque in uno Deo et in uno Domino discernere poteris potestatem: ne qui Dominus est, non sit et Deus; vel qui Deus est, non sit et Dominus. Cavit enim Apostolus, per eloquia nominum, duos vel deos praedicare vel dominos. Et idcirco usus est eo genere doctrinae, ut in uno Domino Christo unum significaret et Deum, et in uno Deo patre unum significaret et Dominum; nec tamen impiam nobis ad perimendam unigeniti Dei nativitatem inveheret unionem, et Patrem professus et Christum. 37. Christum non modo Dominum, sed et Deum docuit Paulus. --Nisi forte eo usque ultimae desperationis furor audebit erumpere, ut quia Christum Dominum Apostolus dixerit, nemo aliud eum praeter quam Dominum debeat confiteri, et habens Domini proprietatem, non habeat Dei veritatem. Sed non ignorat Paulus Christum Deum, dicens: Quorum patres, et ex quibus Christus, qui est", + "candidate_score": 0.698965, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_41_43", + "bdc_text": "Respondit , satis firmum innocentiae suae praesidium se habere in suo libello . Verum ne Farelli causam desereret , cuius integritas non minus quam sua illi compertum erat , protulit locum ex Catechismo quo ecclesia nostra utitur , ubi disertis verbis asseveramus unam esse patris filii et spiritus divinitatem , gloriam , essentiam : Christum autem docemus filium Dei praedicari , non ut fideles adoptione duntaxat et gratia , sed naturalem et verum ideoque unicum , ut a caeteris discernatur :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_626", + "psc_text": "Deum ex Deo quod in similitudine generis unum sint negare blasphemum est. 40. Nec aliud sunt, nec unus: dum et loquitur Filius, sed non a se: dum Pater agit, sed per Filium in quo et maneat. --Ac ne dubium hoc atque ambiguum sacramentum fides evangelica susciperet, hunc doctrinae suae Dominus ordinem tenuit: Non creditis mihi, quoniam ego in Patre, et Pater in me? Verba quae ego loquor vobis, non a me loquor; sed Pater, qui in me manet, ipse facit opera sua (Joan. XIV, 10) . Quibus, rogo, aliis in Patre et Filio naturae proprietas demonstrari, quam his ipsis verbis, potuit et potest, nativitatis tamen in omnibus significatione praelata? Cum enim 208 ait: Verba quae ego loquor vobis, non a me loquor; non exemit personam, neque se filium denegavit, nec naturam in se paternae virtutis abscondit. Nam dum loquitur ipse (signatus pronomine ego ), in substantia manens loquitur: dum autem", + "candidate_score": 0.698744, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_28_30", + "bdc_text": "Neque enim infitiamur quin sermo ille aeternus sit a Deo patre genitus . Verum nos genitum non intelligimus diffluxu quodam , ut pars sit essentiae patris , sed totus sit in patre , totum illum vicissim in se habens . Hunc in modum Cyrillus qui saepe filii principium patrem vocare solet , pro ingenti tamen absurdo alibi ducit , nisi filius vitam a se ipso et immortalitatem habere credatur .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_231", + "psc_text": "solitarius: Filius autem sine tempore editus a Patre, et ante saecula creatus et fundatus, non erat antequam nasceretur: sed sine tempore ante omnia natus, solus a solo Patre substitit. Nec enim est aeternus, aut coaeternus, aut simul non factus cum Patre, nec simul cum Patre habet esse, sicuti quidam dicunt, aut aliqui duo non nata principia introducentes: sed sicut unio et principium omnium, sic et Deus ante omnia est. Propter quod et ante Filium est, sicut et a te didicimus media in ecclesia praedicante. Secundum quod itaque a Deo esse habet, et glorias, et vivere, et omnia ei sunt tradita; secundum hoc, principium ejus est Deus. Principatur autem ei, utpote Deus ejus, cum sit ante ipsum. Si enim quod ex ipso, et quod ex utero, et quod ex patre exivi et veni, velut partem ejus unius substantiae et quasi prolationem extendens intelligitur; compositus erit Pater, et divisibilis, et convertibilis, et", + "candidate_score": 0.698503, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_31", + "bdc_text": "Idem docet ( lib. 10 Thesauri ) , si ineffabili naturae proprium est ut a se ipsa sit , in filium id iure competere .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_623", + "psc_text": "me (Ibid., 10) ? Inseparabiles esse per naturalem similitudinem Patrem et Filium, non possumus verbis aliis docere, nisi Filii. Non enim hic per demutationem nominum atque specierum Filius, qui via est et veritas et vita, mimis theatralibus ludit: ut in assumpto homine 207 se filium Dei nuncupet, in natura vero Deum patrem, et unus ac solus personali demutatione se nunc in alio mentiatur. Non itaque ipse solitarius, nunc sibi filius est, nunc se sibi profitetur in patrem, et naturae nomina infert cessante natura. Alia hic verborum simplicitas est: nam et Pater pater est, et Filius filius est. Sed in his nominibus ac rebus nihil in se novum, nihil diversum, nihilque peregrinum est. Tenet enim naturae veritas proprietatem; ut quod ex Deo est, Deus sit, et nec deminutio sit nativitas, nec diversitas: dum et Filius non in naturam externam ac dissimilem patri Deo subsistit, nec Pater alienum quid sit a se", + "candidate_score": 0.69833, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_27_29", + "bdc_text": "distinctionis autem notatio locum habet ubi cum patre comparatur , quae a nobis quoque diligenter observata fuit . Neque enim infitiamur quin sermo ille aeternus sit a Deo patre genitus . Verum nos genitum non intelligimus diffluxu quodam , ut pars sit essentiae patris , sed totus sit in patre , totum illum vicissim in se habens .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_142", + "psc_text": "--Affert plerisque obscuritatem sermo Domini, cum dicit: Ego in Patre, et Pater in me (Joan. XIV, 11) , et non immerito; natura enim intelligentiae humanae rationem dicti istius non capit. Videtur namque non posse effici, ut quod in altero sit, aeque id ipsum extra alterum sit; et cum necesse sit ea, de quibus agitur, non solitaria sibi esse, numerum ac statum tamen suum, in quo sint, conservantia, non posse se invicem continere, ut qui aliquid aliud intra se habeat, atque ita maneat manensque semper exterior, ei vicissim, quem intra se habeat, maneat aeque semper interior. Haec quidem sensus hominum non consequetur, nec exemplum aliquod rebus divinis comparatio humana praestabit: sed quod inintelligibile est homini, Deo esse possibile est. Hoc non a me ita dictum sit, ut ad rationem dicti ea tantum sufficiat auctoritas, quod a Deo dictum sit. Cognoscendum itaque atque intelligendum est quid 50 sit illud: Ego in Patre,", + "candidate_score": 0.698268, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_41_43", + "bdc_text": "Respondit , satis firmum innocentiae suae praesidium se habere in suo libello . Verum ne Farelli causam desereret , cuius integritas non minus quam sua illi compertum erat , protulit locum ex Catechismo quo ecclesia nostra utitur , ubi disertis verbis asseveramus unam esse patris filii et spiritus divinitatem , gloriam , essentiam : Christum autem docemus filium Dei praedicari , non ut fideles adoptione duntaxat et gratia , sed naturalem et verum ideoque unicum , ut a caeteris discernatur :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_818", + "psc_text": "per Lazarum. Numquid ambigitur, in gloria filii Dei esse gloriam Dei; cum mors Lazari, quae Deo sit gloriosa, gloriam sit Dei filio paritura? Atque ita et naturalis per nativitatem unitas Dei patris in Christo docetur, cum infirmitas Lazari pro Dei gloria est; et sacramentum fidei retinetur, cum per Lazarum glorificandus est Dei filius: Deo per id Dei filio intelligendo, neque ita Deo intelligendo, ut non etiam Dei filio confitendo; cum glorificando per Lazarum Deo, Dei sit filius gloriosus. 24. Christus ibi se Deum, ubi nonnisi unum esse profitetur. Deus unus. Scriba assentitur. --Inseparabilis sacramento divinae naturae est viventis a vivente nativitas, nec demutationem generis accipit filius Dei, ne non in eo paternae naturae veritas maneat. Nam et his ipsis significationibus, quibus confesso uno tantum Deo, abnegasse in se Dei naturam videtur sub solius demonstratione, in unitate se tamen paternae naturae, unius Dei fidem non convellens, locavit. Interrogatus enim ab Scriba,", + "candidate_score": 0.698142, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_41_43", + "bdc_text": "Respondit , satis firmum innocentiae suae praesidium se habere in suo libello . Verum ne Farelli causam desereret , cuius integritas non minus quam sua illi compertum erat , protulit locum ex Catechismo quo ecclesia nostra utitur , ubi disertis verbis asseveramus unam esse patris filii et spiritus divinitatem , gloriam , essentiam : Christum autem docemus filium Dei praedicari , non ut fideles adoptione duntaxat et gratia , sed naturalem et verum ideoque unicum , ut a caeteris discernatur :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_852", + "psc_text": "Id enim homini acquirebatur, ut Deus esset. Sed manere in Dei unitate assumptus homo nullo modo poterat, nisi per unitatem Dei in unitatem Dei naturalis evaderet: ut per 287 hoc, quod in natura Dei erat Deus Verbum, Verbum quoque caro factum rursum in natura Dei inesset: atque ita homo Jesus Christus maneret in gloria Dei patris, si in Verbi gloriam caro esset unita: rediretque tunc in naturae paternae etiam secundum hominem unitatem Verbum caro factum, cum gloriam Verbi caro assumpta tenuisset. Reddenda igitur apud se ipsum Patri erat unitas sua, ut naturae suae nativitas in se rursum glorificanda resideret: quia dispensationis novitas offensionem unitatis intulerat; et unitas ut perfecta antea fuerat, nulla esse nunc poterat, nisi glorificata apud se fuisset carnis assumptio. 39. Gloria Patris gloria Filii, idque sonat apud te. Haec homini assumpto non concessa, peracta dispensatione rogatur. --Et idcirco tanto antea praeparato ad fidei hujus intelligentiam sensu, cum", + "candidate_score": 0.697938, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_29_31", + "bdc_text": "Verum nos genitum non intelligimus diffluxu quodam , ut pars sit essentiae patris , sed totus sit in patre , totum illum vicissim in se habens . Hunc in modum Cyrillus qui saepe filii principium patrem vocare solet , pro ingenti tamen absurdo alibi ducit , nisi filius vitam a se ipso et immortalitatem habere credatur . Idem docet ( lib. 10 Thesauri ) , si ineffabili naturae proprium est ut a se ipsa sit , in filium id iure competere .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_915", + "psc_text": "vivens, et unum totus Deus est, dum non ex portione compositus est, sed ex simplicitate perfectus est: necesse est, ut secundum quod est pater, ipse sit omnium suorum ei quem ex se genuit pater totus, dum eum patrem ex suis omnibus nativitas filii perfecta consummat. Si igitur proprius Filio Pater est; in ea necesse est Filium manere proprietate qua Pater est. Manere autem quomodo existimabitur, si extra praescientiae naturam sit, et aliquid nativitati ejus ex auctore defuerit? deerit enim prope totum, si quod proprium Deo est, non habeat. Proprium autem Deo quid aliud, quam cognitio futurorum est; ut res nondum manentes, mansurasque posterius, invisibilium ac nondum exstantium generum capax natura contineat? 62. Nil latet eum in quo omnes scientiae thesauri, quamvis tamen latentes. --Non patitur autem in nobis doctor gentium Paulus hanc impii erroris professionem, ut ignorasse aliquid unigenitus Deus existimetur; ait enim: Instituti in dilectione, in omnes divitias adimpletionis", + "candidate_score": 0.697902, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_41_43", + "bdc_text": "Respondit , satis firmum innocentiae suae praesidium se habere in suo libello . Verum ne Farelli causam desereret , cuius integritas non minus quam sua illi compertum erat , protulit locum ex Catechismo quo ecclesia nostra utitur , ubi disertis verbis asseveramus unam esse patris filii et spiritus divinitatem , gloriam , essentiam : Christum autem docemus filium Dei praedicari , non ut fideles adoptione duntaxat et gratia , sed naturalem et verum ideoque unicum , ut a caeteris discernatur :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_692", + "psc_text": "sacramento, unitatem naturae manentis in Filio, qui etiam homo esse coeperat, nosceremus. Et Patrem quidem in Dei Spiritu ita significari repertum est. Filium vero hoc modo demonstratum intelligimus, cum dicit: Quod si in Spiritu Dei ego ejicio daemones, utique appropiavit in vobis regnum Dei: se scilicet, id est, naturae suae potestate daemones ejicere demonstrans, qui non nisi Dei Spiritu ejici possint. Est autem et in Spiritu Dei Spiritus paracleti significatio; neque solum prophetica, sed apostolica auctoritate, cum dicitur: Sed hoc est, quod dictum est per prophetam, Erit in novissimis diebus, dicit Dominus, effundam de Spiritu meo in omnem carnem, et prophetabunt filii eorum et filiae eorum (Act. II, 16, seqq.) Et consummatum hoc totum fuisse in Apostolis docetur, cum misso Spiritu sancto omnes linguis gentium sunt locuti. 26. In nobis est Deus, cum Christus; cum Spiritus Christi, Spiritus Dei. Filii et Patris natura una. --Haec autem idcirco sunt demonstrata necessario,", + "candidate_score": 0.697271, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_29_31", + "bdc_text": "Verum nos genitum non intelligimus diffluxu quodam , ut pars sit essentiae patris , sed totus sit in patre , totum illum vicissim in se habens . Hunc in modum Cyrillus qui saepe filii principium patrem vocare solet , pro ingenti tamen absurdo alibi ducit , nisi filius vitam a se ipso et immortalitatem habere credatur . Idem docet ( lib. 10 Thesauri ) , si ineffabili naturae proprium est ut a se ipsa sit , in filium id iure competere .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_1240", + "psc_text": "filium esse qui genitus est. Quod si semper Patri proprium est quod semper est pater; necesse est semper Filio proprium esse quod semper est Filius. Et quomodo in sermonem nostrum atque intelligentiam cadet, ut non fuerit ante quam nasceretur, cui proprium est semper esse quod natus est? 24. Filius ut omnia cum Patre habet communia, ita et semper esse. Patri proprium est esse. Filio proprium est et esse. --Formam itaque atque imaginem invisibilis Dei unigenitus in se Deus continens, in omnibus his quae propria Deo patri sunt, per plenitudinem verae in se divinitatis aequatur. Nam, ut superioribus libris docuimus, per virtutem et venerationem, sicut Pater, et honorandus et potens est: ita et in eo quod Pater semper est, ei quoque, in eo quod filius est, Filio semper esse commune est. Nam secundum ad Moysen dictum, 422 Misit me ad vos is qui est (Exod. III, 14) , Deo proprium esse", + "candidate_score": 0.696024, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_27_29", + "bdc_text": "distinctionis autem notatio locum habet ubi cum patre comparatur , quae a nobis quoque diligenter observata fuit . Neque enim infitiamur quin sermo ille aeternus sit a Deo patre genitus . Verum nos genitum non intelligimus diffluxu quodam , ut pars sit essentiae patris , sed totus sit in patre , totum illum vicissim in se habens .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_598", + "psc_text": "vivente vivat, et in se habeat vitam viventem. 28. Qui in Patre sit. Humanae nativitatis comparatio. Nativitatis utriusque discrimen. --Admonuisse nos in exordio sermonis (Lib. I, n. 19; lib. IV, n. 2; et lib. VI, n. 9) 199 nostri meminimus, humanas comparationes divinis non satisfacere exemplis; tamen pro parte intelligentiae nostrae sensum formis corporalibus erudiri. Humanae nativitatis conscientiam consulo, utrum non intra patres maneat origo nascentium. Nam tametsi elementa illa inanima ac turpia, quibus nascendi causae inchoantur, in hominem alterum effluant, naturae tamen virtute intra se invicem manent: dum et per datam naturae ejusdem originem, nascentem sequitur ille qui gignit; et per acceptam nativitatem, cujus virtus etsi derivetur, non tamen aufertur, in gignente se manet ille qui nascitur. Et hoc quidem tantum ad humanae nativitatis intelligentiam commemoratum a nobis sit, non etiam ad perfectum in unigenito Deo nativitatis exemplum: quia naturae humanae infirmitas ex disparibus comparatur, et ex inanimis continetur", + "candidate_score": 0.695594, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_31", + "bdc_text": "Idem docet ( lib. 10 Thesauri ) , si ineffabili naturae proprium est ut a se ipsa sit , in filium id iure competere .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_881", + "psc_text": "48. Filius qui per se, qui non ab se agat. --Sed naturae, qui contradicis, haec unitas est, ut ita per se agat, ne a se agat; et ita non ab se agat, ut per se agat. Intellige agentem Filium, et per eum agentem Patrem. Non ab se agit, cum Pater in eo manere monstrandus est. Per se agit, cum secundum Filii nativitatem agit ipse quae placita sunt. Infirmis sit non a se agendo, nisi adeo ipse agit, ut quae agit placeant. Non sit vero in unitate naturae, si non quae ipse 296 agit, et in quibus placet, non per se agit, sed manens in eo ad agendum Pater edocet. Ita et manendo docet Pater, et Filius agendo non ab se agit, et non ab se agens Filius, cum quae placita sunt facit, ipse agit. Ac sic unitas naturae retinetur in agendo: dum et ipse operans non operatur ab se, et", + "candidate_score": 0.695108, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_42", + "bdc_text": "Verum ne Farelli causam desereret , cuius integritas non minus quam sua illi compertum erat , protulit locum ex Catechismo quo ecclesia nostra utitur , ubi disertis verbis asseveramus unam esse patris filii et spiritus divinitatem , gloriam , essentiam :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_692", + "psc_text": "sacramento, unitatem naturae manentis in Filio, qui etiam homo esse coeperat, nosceremus. Et Patrem quidem in Dei Spiritu ita significari repertum est. Filium vero hoc modo demonstratum intelligimus, cum dicit: Quod si in Spiritu Dei ego ejicio daemones, utique appropiavit in vobis regnum Dei: se scilicet, id est, naturae suae potestate daemones ejicere demonstrans, qui non nisi Dei Spiritu ejici possint. Est autem et in Spiritu Dei Spiritus paracleti significatio; neque solum prophetica, sed apostolica auctoritate, cum dicitur: Sed hoc est, quod dictum est per prophetam, Erit in novissimis diebus, dicit Dominus, effundam de Spiritu meo in omnem carnem, et prophetabunt filii eorum et filiae eorum (Act. II, 16, seqq.) Et consummatum hoc totum fuisse in Apostolis docetur, cum misso Spiritu sancto omnes linguis gentium sunt locuti. 26. In nobis est Deus, cum Christus; cum Spiritus Christi, Spiritus Dei. Filii et Patris natura una. --Haec autem idcirco sunt demonstrata necessario,", + "candidate_score": 0.692819, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_26", + "bdc_text": "Nam ubi de Christi divinitate seorsum sermo habetur , quaecunque in unum verum aeternumque Deum competunt illi iure tribuuntur :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_716", + "psc_text": "unum sumus (Joan, X, 30), dum utrumque unum profitetur, unum utrumque sic significat, non ad solitudinem singularis, sed ad spiritus unitatem: quia unus Deus Pater et unus Christus Dominus, cum uterque et Dominus et Deus sit, 240 duos tamen in fide nostra nec deos patiuntur esse nec dominos. Unus igitur uterque est: et unus cum sit uterque non solus est. Nec loqui sacramentum fidei nisi apostolica voce poterimus. Unus est enim Deus, et unus est Dominus: et per id, quod unus est Deus et unus est Dominus, in Deo demonstratur et Dominus, sicut et Deus demonstratur in Domino. Non tenes unionem, ut Deus singularis sit: nec tamen dividis spiritum, ut uterque non unus sit. Neque in uno Deo et in uno Domino discernere poteris potestatem: ne qui Dominus est, non sit et Deus; vel qui Deus est, non sit et Dominus. Cavit enim Apostolus, per eloquia nominum, duos vel deos", + "candidate_score": 0.692134, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_28_30", + "bdc_text": "Neque enim infitiamur quin sermo ille aeternus sit a Deo patre genitus . Verum nos genitum non intelligimus diffluxu quodam , ut pars sit essentiae patris , sed totus sit in patre , totum illum vicissim in se habens . Hunc in modum Cyrillus qui saepe filii principium patrem vocare solet , pro ingenti tamen absurdo alibi ducit , nisi filius vitam a se ipso et immortalitatem habere credatur .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_401", + "psc_text": "a solo Patre substitit. Nec enim est aeternus aut coaeternus, aut simul non factus cum Patre, nec simul cum Patre habet esse, sicuti quidam dicunt, aut aliqui, duo non nata principia introducentes: sed sicut unio et principium omnium, sic et Deus ante omnia est. Propter quod et ante Filium est, sicut et a te didicimus media in ecclesia praedicante. Secundum quod itaque a Deo esse habet, et glorias, et vivere, et omnia ei sunt tradita; secundum hoc, principium ejus est Deus. Principatur autem ei, utpote Deus ejus, cum sit ante ipsum. Si enim quod ex ipso, et quod ex utero, et quod ex Patre exivi et veni, velut partem ejus unius substantiae et quasi prolationem extendens intelligitur; compositus erit Pater, et divisibilis, et convertibilis, et corpus secundum illos, et, quantum in ipsis est, consequentia corporis sustinens sine corpore Deus. » 7. Venenum in hac epistola latens. --Quis non his sentiat", + "candidate_score": 0.691933, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_29_31", + "bdc_text": "Verum nos genitum non intelligimus diffluxu quodam , ut pars sit essentiae patris , sed totus sit in patre , totum illum vicissim in se habens . Hunc in modum Cyrillus qui saepe filii principium patrem vocare solet , pro ingenti tamen absurdo alibi ducit , nisi filius vitam a se ipso et immortalitatem habere credatur . Idem docet ( lib. 10 Thesauri ) , si ineffabili naturae proprium est ut a se ipsa sit , in filium id iure competere .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_622", + "psc_text": "unici intelligentia. Et quid reliquum est, nisi ut per naturae unitam similitudinem Pater per Filium visus sit? Et ne hoc incertum nobis ad fidem relinqueretur; Dominus subjecit: Quomodo tu dicis, Ostende nobis Patrem? Quae enim ignorandi Patrem aut ostendendi ignorantibus necessitas relinquebatur, cum Pater in Filio visus esset? 39. Pater in Filio visus ex proprietate naturae. Contra Sabellium. Contra Arium. Qui in se invicem Pater et Filius. --Visus autem adeo est ex proprietate naturae, dum ex indifferentia atque in genere veritatis unum sunt natus et generans, ut hic Domini sermo sequeretur: Non creditis, quoniam ego in Patre, et Pater in me (Ibid., 10) ? Inseparabiles esse per naturalem similitudinem Patrem et Filium, non possumus verbis aliis docere, nisi Filii. Non enim hic per demutationem nominum atque specierum Filius, qui via est et veritas et vita, mimis theatralibus ludit: ut in assumpto homine 207 se filium Dei nuncupet, in natura vero", + "candidate_score": 0.690953, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_30_32", + "bdc_text": "Hunc in modum Cyrillus qui saepe filii principium patrem vocare solet , pro ingenti tamen absurdo alibi ducit , nisi filius vitam a se ipso et immortalitatem habere credatur . Idem docet ( lib. 10 Thesauri ) , si ineffabili naturae proprium est ut a se ipsa sit , in filium id iure competere . Quin etiam ratiocinatur patrem nihil a se ipso habere , nisi filius etiam a se ipso habeat .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_500", + "psc_text": "Nam cum omni, quem habuit ad Ecclesiae doctrinam, sermone numquam Patrem sine Filii confessione loqueretur; tamen ut veritatem nominis hujus quanta posset humani sermonis significatione monstraret: ait, Quid ad haec? Si Deus pro nobis, quis contra nos? Qui filio proprio non pepercit, sed tradidit eum pro nobis (Ib. 31 et 32) . Num quidnam etiam nunc adoptionis in eo erit nuncupatio, in quo proprietatis est nomen? Apostolus enim volens charitatem erga nos Dei ostendere, ut magnificentia Dei dilectionis ex comparationis genere nosceretur, non pepercisse Deum proprio filio suo docuit: non utique pro adoptandis adoptato, neque pro creatis creaturae, sed pro alienis suo, pro connuncupandis proprio. Quaere virtutem dicti; ut magnitudinem charitatis intelligas. Quid sit proprium expende; ne ignores veritatem. Nunc enim Apostolus proprium ait filium, cum in multis vel suum, vel ejus saepe dixisset. Et quamvis multi codices, per translatorum simplicem intelligentiam, in hoc loco pro proprio filio, suo filio", + "candidate_score": 0.690822, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_30_32", + "bdc_text": "Hunc in modum Cyrillus qui saepe filii principium patrem vocare solet , pro ingenti tamen absurdo alibi ducit , nisi filius vitam a se ipso et immortalitatem habere credatur . Idem docet ( lib. 10 Thesauri ) , si ineffabili naturae proprium est ut a se ipsa sit , in filium id iure competere . Quin etiam ratiocinatur patrem nihil a se ipso habere , nisi filius etiam a se ipso habeat .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_622", + "psc_text": "unici intelligentia. Et quid reliquum est, nisi ut per naturae unitam similitudinem Pater per Filium visus sit? Et ne hoc incertum nobis ad fidem relinqueretur; Dominus subjecit: Quomodo tu dicis, Ostende nobis Patrem? Quae enim ignorandi Patrem aut ostendendi ignorantibus necessitas relinquebatur, cum Pater in Filio visus esset? 39. Pater in Filio visus ex proprietate naturae. Contra Sabellium. Contra Arium. Qui in se invicem Pater et Filius. --Visus autem adeo est ex proprietate naturae, dum ex indifferentia atque in genere veritatis unum sunt natus et generans, ut hic Domini sermo sequeretur: Non creditis, quoniam ego in Patre, et Pater in me (Ibid., 10) ? Inseparabiles esse per naturalem similitudinem Patrem et Filium, non possumus verbis aliis docere, nisi Filii. Non enim hic per demutationem nominum atque specierum Filius, qui via est et veritas et vita, mimis theatralibus ludit: ut in assumpto homine 207 se filium Dei nuncupet, in natura vero", + "candidate_score": 0.690386, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_44", + "bdc_text": "Dominum etiam nostrum esse , non tantum secundum divinitatem , quam cum patre unam ab aeterno habuit , sed in ea carne in qua exhibitus nobis fuit .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_713", + "psc_text": "Cor. VIII, 6) : ut qui Deus est, et pater crederetur. Dehinc quia nudum hoc, in unum Deum patrem credere, non proficeret ad salutem; subjecit: Et unus Dominus noster 239 Jesus Christus per quem omnia, et nos per ipsum; sinceritatem fidei salutaris in unius Dei et in unius Domini praedicatione demonstrans: ut nobis et unus Deus pater, et unus Dominus Jesus Christus in fide esset. Non enim dictum ignorabat a Domino: Haec est enim voluntas patris mei, ut omnis qui videt Filium, et credit in eum, habeat vitam aeternam (Joan. VI, 40) . Sed fidei ecclesiasticae ordinem ponens, et fidem nostram in Patre et Filio statuens, inseparabilis illius atque indissolubilis unitatis et fidei sacramentum locutus est, dicens: Unus Deus, et unus Dominus. 35. Si Christus negatur Deus, quia unus Deus Pater; nec Pater Dominus, quia unus Dominus Christus. --Ac primum extra apostolicum spiritum vivens, stultitiam tuam, haeretice, intellige. Si enim", + "candidate_score": 0.689708, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_64", + "bdc_text": "Ornatissimis viris et observandis in Christo fratribus Tigurinae ecclesiae ministris Tiguri", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_291", + "psc_text": "adducent, et dabitur ei de auro Arabiae (Psal. LXXI, 9, 10). In Magis itaque 99 et muneribus, labor Aegypti et mercatus Aethiopum et Sabain ostenditur, scilicet mundi error Magis adorantibus, et electa gentium munera adorato ab his Domino oblata. 39. Apostoli viri excelsi. --Excelsi autem viri, qui ad eum transituri sunt, atque eum vincti sequentur, qui tandem isti sunt, non in obscuro est. Respice ad Evangelia; Petrus Dominum suum secuturus praecingitur (Joan. XXI, 7). Intuere Apostolos: servus Christi Paulus in vinculis gloriatur (Philem. I). Et videamus an vinctus Christi Jesu ea, quae Deus de filio suo Deo fuerat locutus, impleverit. Precabuntur, inquit, quoniam in te est Deus (Esai. XLV, 14) . Dictum itaque ab Apostolo recognosce, et recognitum intellige: Deus in Christo erat mundum reconcilians sibi (II Cor. V, 19). Dehinc sequitur, Et non est Deus praeter te. Quibus continuo idem Apostolus ait, unus est enim Dominus noster Jesus Christus", + "candidate_score": 0.689466, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_30_32", + "bdc_text": "Hunc in modum Cyrillus qui saepe filii principium patrem vocare solet , pro ingenti tamen absurdo alibi ducit , nisi filius vitam a se ipso et immortalitatem habere credatur . Idem docet ( lib. 10 Thesauri ) , si ineffabili naturae proprium est ut a se ipsa sit , in filium id iure competere . Quin etiam ratiocinatur patrem nihil a se ipso habere , nisi filius etiam a se ipso habeat .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_1240", + "psc_text": "filium esse qui genitus est. Quod si semper Patri proprium est quod semper est pater; necesse est semper Filio proprium esse quod semper est Filius. Et quomodo in sermonem nostrum atque intelligentiam cadet, ut non fuerit ante quam nasceretur, cui proprium est semper esse quod natus est? 24. Filius ut omnia cum Patre habet communia, ita et semper esse. Patri proprium est esse. Filio proprium est et esse. --Formam itaque atque imaginem invisibilis Dei unigenitus in se Deus continens, in omnibus his quae propria Deo patri sunt, per plenitudinem verae in se divinitatis aequatur. Nam, ut superioribus libris docuimus, per virtutem et venerationem, sicut Pater, et honorandus et potens est: ita et in eo quod Pater semper est, ei quoque, in eo quod filius est, Filio semper esse commune est. Nam secundum ad Moysen dictum, 422 Misit me ad vos is qui est (Exod. III, 14) , Deo proprium esse", + "candidate_score": 0.688337, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_42", + "bdc_text": "Verum ne Farelli causam desereret , cuius integritas non minus quam sua illi compertum erat , protulit locum ex Catechismo quo ecclesia nostra utitur , ubi disertis verbis asseveramus unam esse patris filii et spiritus divinitatem , gloriam , essentiam :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_626", + "psc_text": "Deum ex Deo quod in similitudine generis unum sint negare blasphemum est. 40. Nec aliud sunt, nec unus: dum et loquitur Filius, sed non a se: dum Pater agit, sed per Filium in quo et maneat. --Ac ne dubium hoc atque ambiguum sacramentum fides evangelica susciperet, hunc doctrinae suae Dominus ordinem tenuit: Non creditis mihi, quoniam ego in Patre, et Pater in me? Verba quae ego loquor vobis, non a me loquor; sed Pater, qui in me manet, ipse facit opera sua (Joan. XIV, 10) . Quibus, rogo, aliis in Patre et Filio naturae proprietas demonstrari, quam his ipsis verbis, potuit et potest, nativitatis tamen in omnibus significatione praelata? Cum enim 208 ait: Verba quae ego loquor vobis, non a me loquor; non exemit personam, neque se filium denegavit, nec naturam in se paternae virtutis abscondit. Nam dum loquitur ipse (signatus pronomine ego ), in substantia manens loquitur: dum autem", + "candidate_score": 0.68805, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_28_30", + "bdc_text": "Neque enim infitiamur quin sermo ille aeternus sit a Deo patre genitus . Verum nos genitum non intelligimus diffluxu quodam , ut pars sit essentiae patris , sed totus sit in patre , totum illum vicissim in se habens . Hunc in modum Cyrillus qui saepe filii principium patrem vocare solet , pro ingenti tamen absurdo alibi ducit , nisi filius vitam a se ipso et immortalitatem habere credatur .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_85", + "psc_text": "notio. --Pater est, ex quo omne quod est constitit. Ipse in Christo et per Christum origo omnium. Caeterum ejus esse in sese est, non aliunde quod est sumens, sed id quod est, ex se atque in se obtinens. Infinitus, quia non ipse in aliquo, sed intra eum omnia; semper extra locum, quia non continetur; semper ante aevum, quia tempus ab eo est. Curre sensu si quid ei putas ultimum esse, eum semper invenies: quia cum semper intendas, semper est quod intendas. Semper autem locum ejus intendere ita tibi est, ut ei esse sine fine est. Sermo in eo deficiet, non natura claudetur. Iterum revolve tempora, esse semper invenies: et cum calculi numerus in sermone defecerit, Deo tamen semper esse non deficit. Intelligentiam commove, et totum mente complectere; nihil tenes. Totum hoc habet reliquum, reliquum autem hoc semper in toto est. Ergo neque totum, cui reliquum est; neque reliquum est omne,", + "candidate_score": 0.687428, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_25_27", + "bdc_text": "Iam vero locus ille , cui horrendam inesse haeresim Carolus vociferatur , vix ulla excusatione videtur indigere . Nam ubi de Christi divinitate seorsum sermo habetur , quaecunque in unum verum aeternumque Deum competunt illi iure tribuuntur : distinctionis autem notatio locum habet ubi cum patre comparatur , quae a nobis quoque diligenter observata fuit .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_697", + "psc_text": "Dei, sed est in nobis Spiritus Christi: et cum Spiritus Christi inest, inest Spiritus Dei. Ita cum quod Dei est, et Christi est; et cum quod Christi est, Dei est: non potest aliud quid diversum Christus esse, quam Deus est. Deus igitur Christus est unus cum Deo Spiritus. 28. Ariani a Spiritu sancto alieni Christum Deum negant, et tamen colunt. --Et illud evangelicum: Ego et Pater unum sumus (Joan., X, 30) , docet Apostolus unitatem esse naturae, non solitudinem unionis, scribens Corinthiis: Propter quod notum facio vobis, quia nemo in Spiritu Dei dicit anathema Jesum. Scisne nunc, haeretice, in quo spiritu dicas Christum creaturam (I Cor., XII, 3)? Cum enim in anathemate sint, qui servierunt creaturae 233 potius quam Creatori (Rom., I, 25); Christum creaturam confitens, quid sis intellige, qui non ignores quin in maledicto sit religio creaturae. Et quid sequatur adverte: Et nemo potest dicere Dominum Jesum, nisi in", + "candidate_score": 0.686902, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_30_32", + "bdc_text": "Hunc in modum Cyrillus qui saepe filii principium patrem vocare solet , pro ingenti tamen absurdo alibi ducit , nisi filius vitam a se ipso et immortalitatem habere credatur . Idem docet ( lib. 10 Thesauri ) , si ineffabili naturae proprium est ut a se ipsa sit , in filium id iure competere . Quin etiam ratiocinatur patrem nihil a se ipso habere , nisi filius etiam a se ipso habeat .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_501", + "psc_text": "alienis suo, pro connuncupandis proprio. Quaere virtutem dicti; ut magnitudinem charitatis intelligas. Quid sit proprium expende; ne ignores veritatem. Nunc enim Apostolus proprium ait filium, cum in multis vel suum, vel ejus saepe dixisset. Et quamvis multi codices, per translatorum simplicem intelligentiam, in hoc loco pro proprio filio, suo filio conscriptum habeant: tamen graecitas, qua lingua Apostolus est locutus, proprium nunc magis quam suum nuncupat. Et licet communis intelligentiae sensu non satis inter proprium et suum differat; verum Apostolus, cum in caeteris aliis dictis suum filium commemorasset, quod est graece, τὸν ἑαυτοῦ υἱὸν, tamen in hoc loco secundum quod ait, ὅς γε τοῦ ἱδίου υἱοῦ οὐκ ἐφείσατο, qui proprio filio non pepercit, naturae viritatem significanter expressit: ut qui superius filios plures per spiritum adoptionis demonstrasset, nunc unigenitum Deum filium proprietatis ostenderet. 46. Inexcusabilis est qui Christum filium Dei negat. Antichristum pro Christo est suscepturus. --Non est humanus hic error, neque", + "candidate_score": 0.686228, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_44", + "bdc_text": "Dominum etiam nostrum esse , non tantum secundum divinitatem , quam cum patre unam ab aeterno habuit , sed in ea carne in qua exhibitus nobis fuit .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_717", + "psc_text": "unionem, ut Deus singularis sit: nec tamen dividis spiritum, ut uterque non unus sit. Neque in uno Deo et in uno Domino discernere poteris potestatem: ne qui Dominus est, non sit et Deus; vel qui Deus est, non sit et Dominus. Cavit enim Apostolus, per eloquia nominum, duos vel deos praedicare vel dominos. Et idcirco usus est eo genere doctrinae, ut in uno Domino Christo unum significaret et Deum, et in uno Deo patre unum significaret et Dominum; nec tamen impiam nobis ad perimendam unigeniti Dei nativitatem inveheret unionem, et Patrem professus et Christum. 37. Christum non modo Dominum, sed et Deum docuit Paulus. --Nisi forte eo usque ultimae desperationis furor audebit erumpere, ut quia Christum Dominum Apostolus dixerit, nemo aliud eum praeter quam Dominum debeat confiteri, et habens Domini proprietatem, non habeat Dei veritatem. Sed non ignorat Paulus Christum Deum, dicens: Quorum patres, et ex quibus Christus, qui est", + "candidate_score": 0.686205, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_64", + "bdc_text": "Ornatissimis viris et observandis in Christo fratribus Tigurinae ecclesiae ministris Tiguri", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_290", + "psc_text": "viri excelsi ad cum transibunt. Et qui tandem existimandus labor Aegypti, et mercatus Aethiopum et Sabain? Recordemur Orientis Magos adorantes Dominum et munerantes, et laborem veniendi usque in Bethlehem Judae tanti itineris metiamur. In principum enim labore totius Aegypti labor demonstratus est. Magis namque divinae virtutis operationes falsa rerum specie mentientibus, potissimus impiae religionis honor a saeculo omni deferebatur. Iisdem Magis et mercatu Aethiopum et Sabain, auri, et thuris, et myrrhae munera deferentibus: quod quidem idipsum et alius propheta praemonuit, dicens: In conspectu ejus procident Aethiopes, et inimici ejus limum lingent. Reges Tharsis munera offerent, reges Arabum et Sabain munera adducent, et dabitur ei de auro Arabiae (Psal. LXXI, 9, 10). In Magis itaque 99 et muneribus, labor Aegypti et mercatus Aethiopum et Sabain ostenditur, scilicet mundi error Magis adorantibus, et electa gentium munera adorato ab his Domino oblata. 39. Apostoli viri excelsi. --Excelsi autem viri, qui ad eum transituri", + "candidate_score": 0.685772, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_44", + "bdc_text": "Dominum etiam nostrum esse , non tantum secundum divinitatem , quam cum patre unam ab aeterno habuit , sed in ea carne in qua exhibitus nobis fuit .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_1128", + "psc_text": "Deus et propria et communi ratione Christi est pater. --Ipse autem, universitatis nostrae in se continens ex carnis assumptione naturam, erat quod nos sumus, neque amiserat esse quod manserat; habens ex nativitate tunc, et ex constitutione nunc, Deum patrem. Secundum constitutionem nunc, quia ex patre Deo omnia. Omnibus enim Deus pater est, dum ex eo et in eo omnia sunt. Sed unigenito Deo, quia Verbum caro factum est, non hinc tantum pater est: pater enim est ad id, quod in principio apud Deum erat Deus Verbum. Sed cum Verbum caro factum est; manet et in Verbi Dei nativitate, et in carnis constitutione quod pater est. Pater enim omnis carnis est Deus; sed non secundum quod Verbo Deo pater est. Verbum autem Deus, neque Verbum esse desiit, neque caro non fuit. Nam Verbum, quod caro factum est et habitavit in nobis, neque dum habitat non vere Verbum est, neque dum Verbum", + "candidate_score": 0.685255, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_16_18", + "bdc_text": "Ab eiusmodi enim vocibus quam non abhorreamus , hinc liquet , quod liberum earum usum in ecclesia constare semper voluimus , et confessionem helveticam Basileae editam nobis piam sanctamque videri pronunciavimus , quae tamen personarum mentionem continet . Tantum nolebamus hoc tyrannidis exemplum in ecclesiam induci , ut is haereticus haberetur qui non ad alterius praescriptum loqueretur : quum ille contra strenue contenderet neminem sine tribus symbolis esse christianum .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_206", + "psc_text": "prope eadem vis argumentorum, quae ex illis Hilarius conficit. 1. Tria in haereticos praemittenda veritatis assertioni. --Quamquam anterioribus libellis, quos jam pridem conscripsimus, absolute cognitum existimemus, fidem nos et confessionem Patris et Filii et Spiritus sancti ex evangelicis atque apostolicis institutis obtinere, neque quidquam nobis cum haereticis posse esse commune, quippe illis divinitatem Domini nostri Jesu Christi sine modo et ratione et metu abnegantibus: tamen etiam his libellis quaedam necessario fuerunt comprehendenda, ut omnibus fallaciis eorum et impietatibus editis, absolutior fieret cognitio veritatis. Et primum cognoscendum est, quae doctrinae eorum temeritas sit, quodve irreligiositas periculum: dehinc quid adversum fidem apostolicam, cui nos congruimus, habeant sententiae, quidve dicere soleant e contrario, quave verborum ambiguitate simplicitati audientium illudant: postremo qua intepretationum suarum arte veritatem divinorum dictorum virtutemque corrumpant. 2. Verbis humanis res divinas non bene explicari. --Non ignoramus autem, ad res divinas explicandas, neque hominum elocutionem, neque naturae humanae comparationem posse sufficere.", + "candidate_score": 0.685189, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_38_40", + "bdc_text": "Nos enim rabidam illam beluam , tametsi nocendi cupidine exsultantem ultro et ferocientem , nostra modestia ad menses aliquot continuimus ne suum virus effunderet , donec pro publica concione eos omnes conviciose est insectatus , qui mortuos precibus non esse iuvandos docuissent . Viretus , eius collega , qui recte supra aetatem sapit , ne contendendo maius etiam incendium concitaret , id publice dissimulabat , et perinde plebem instituebat ac si nihil esset inter eos controversiae , donec illius factione ad senatum Lausannensem protractus cui verbum Dei exsecrabile erat , non obscure nec figurate sed apertis verbis Arianismi est insimulatus . Calvinus quoque , quum ecclesiae nostrae rogatu illuc accurrisset , coram legatis Bernensibus , qui ad res provinciae constituendas sub id temporis missi fuerant , Arianismi una cum Farello a sacrilego illo ore notatus fuit .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_392", + "psc_text": "testimonio Patris, Filii ipsius, apostolorum in unum conspirantium, ac seorsim Petri, Pauli, Joannis; nec non Marthae, caeci nati, daemonum, Judaeorum, quorumdam in mari periclitantium, gentium denique confessione. 1. Haeresis Ariana late serpens aegre depelli potest. --Non sum nescius, difficillimo me asperrimoque tempore scribere haec adversum vesanam impiorum haeresim, Dei filium creaturam esse affirmantem, aggressum fuisse; multis jam per omnes ferme Romani imperii provincias ecclesiis morbo pestiferae hujus praedicationis infectis, et velut ad piae fidei hujus male usurpatam persuasionem, longo doctrinae usu, et ementito nomine verae religionis imbutis, non ignorans difficilem esse ad emendationis profectum voluntatem, quam in erroris sui studio per plurimorum assensum auctoritas publicae jam sententiae contineret. Gravis enim et periculosus est error in plurimis: et multorum lapsus, etiamsi se intelligat, tamen exsurgendi pudore auctoritatem sibi praesumit, ex numero habens hoc impudentiae, ut quod errat, prudentiam velit existimari; et quod cum multis errat, intelligentiam esse asserat veritatis, dum minus", + "candidate_score": 0.684138, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_16_18", + "bdc_text": "Ab eiusmodi enim vocibus quam non abhorreamus , hinc liquet , quod liberum earum usum in ecclesia constare semper voluimus , et confessionem helveticam Basileae editam nobis piam sanctamque videri pronunciavimus , quae tamen personarum mentionem continet . Tantum nolebamus hoc tyrannidis exemplum in ecclesiam induci , ut is haereticus haberetur qui non ad alterius praescriptum loqueretur : quum ille contra strenue contenderet neminem sine tribus symbolis esse christianum .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_60", + "psc_text": "Et cum non conveniat trepidationi et libertati, festinationi et excusationi, querelae et adhortationi, diffidentiae et intercessioni, divinae professionis naturaeque immemores, ad argumentum impietatis suae, dispensationis gesta et dicta tenuerunt. Itaque nos demonstratis omnibus, quae in sacramento et animae et corporis Domini Jesu Christi sunt,nihil inexploratum, nihil tacitum dereliquimus: sed dictorum omnium pacificam intelligentiam singulis quibusque causarum generibus coaptantes, nec trepidare fiduciam, nec evitare voluntatem, nec conqueri securitatem, nec commendationem sui orantem, aliis veniam desiderasse monstravimus: fidem dictorum universorum absoluta evangelici mysterii praedicatione firmantes. 33. Liber XI alia haereticorum argumenta refellit. --Igitur quia desperatissimos homines ne ipsa quidem resurrectionis gloria intra religionis intelligentiam edoctos cohibuit, sed aut per dignationis professionem, impietatis suae arma sumpserunt, aut sacramenti revelationem ad Dei contumeliam transtulerunt: ut per id quod dictum est, Adscendo ad patrem meum et ad patrem vestrum, ad Deum meum et ad Deum vestrum (Joan. XX, 17) , dum communis nobis atque ipsi", + "candidate_score": 0.683926, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_32_34", + "bdc_text": "Quin etiam ratiocinatur patrem nihil a se ipso habere , nisi filius etiam a se ipso habeat . Sed quid tam anxie hic immoramur , quum nihil plus verba illa nostra exprimant , quam in se nomen Ieho vah complectitur , quo Christum scripturae insigniunt : et proinde non videmus quid in nobis desiderent Aristarchi illi qui nos astute nimis agere cavillantur .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_495", + "psc_text": "O infelix intelligentia, et Dei spiritu carens, et in antichristi spiritum ac nomen proficiens, et nesciens ad sacramentum salutis nostrae Dei filium venisse (per hoc indigna optimae hujus intelligentiae sensu), creaturae potius adoptivum nomen quam verum filium Dei Jesum Christum esse confessa, quibusnam hoc arcanorum mysteriorum secretis edocta es? vel quis hodie novus hujus scientiae tuae auctor est? An ne secreto tibi hoc per familiaritatem amoris recumbenti in pectus suum Dominus ostendit (Joan. XIII, 23)? Aut solus ad crucem sequens, inter caetera suscipiendae tibi in matrem Mariae praecepta, haec quoque in illa specialis in te amoris contestatione didicisti (Joan. XIX, 27)? Vel ad sepulcrum prior quoque Petro currens adeptus es (Joan. XX, 4)? Vel intra consessus angelorum 166 et signatorum librorum insolubiles nexus, et signorum coelestium multiformes potestates, et novarum atque incomprehensibilium cantionum hymnos sempiternes, tam pia tibi haec per Agnum ducem revelata doctrina est, ne Pater pater sit, ne", + "candidate_score": 0.683236, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_37_39", + "bdc_text": "Si calumnias suas colore aliquo praetextas esso volebant , oportuerat paulo verecundius mentiri . Nos enim rabidam illam beluam , tametsi nocendi cupidine exsultantem ultro et ferocientem , nostra modestia ad menses aliquot continuimus ne suum virus effunderet , donec pro publica concione eos omnes conviciose est insectatus , qui mortuos precibus non esse iuvandos docuissent . Viretus , eius collega , qui recte supra aetatem sapit , ne contendendo maius etiam incendium concitaret , id publice dissimulabat , et perinde plebem instituebat ac si nihil esset inter eos controversiae , donec illius factione ad senatum Lausannensem protractus cui verbum Dei exsecrabile erat , non obscure nec figurate sed apertis verbis Arianismi est insimulatus .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_962", + "psc_text": "ut secundum desideria sua coacervet sibi magistros, relegat: exsilio nostro laetantes et exsultantes in Domino, constitisse in nobis plenitudinem apostolicae prophetiae. 5. Quam caute se gesserit superioribus libris. Solemnes Arianorum calumniae in Catholicos. --Superioribus igitur libellis sincerae, ut arbitror, fidei et incontaminatae veritatis professionem tenentes, quamquam secundum humanae naturae consuetudinem nullus sermo non sit obnoxius contradictioni, eam tamen nos arbitror totius responsionis nostrae moderatos esse rationem, ut contradicere quisquam nisi cum impietatis professione non possit. Eorum enim dictorum, quae secundum falsiloquii sui artem ex Evangeliis haeretici praesumunt, ita demonstrata veritas est, ut jam in contradictione ignorantiam 324 excusare non liceat, sed irreligiositatem necesse sit confiteri. Eam quoque nunc, secundum sancti Spiritus donum, temperavimus totius fidei demonstrationem, ut ne quid ementiri saltem adversum nos criminis possent. Solent enim ita de nobis implere aures ignorantium, ut nos asserant negare nativitatem, cum unitatem divinitatis praedicamus: et dicant solitarium a nobis per hoc, Ego", + "candidate_score": 0.682576, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_15_17", + "bdc_text": "Sed quid priore illo cavillo dilutius ? Ab eiusmodi enim vocibus quam non abhorreamus , hinc liquet , quod liberum earum usum in ecclesia constare semper voluimus , et confessionem helveticam Basileae editam nobis piam sanctamque videri pronunciavimus , quae tamen personarum mentionem continet . Tantum nolebamus hoc tyrannidis exemplum in ecclesiam induci , ut is haereticus haberetur qui non ad alterius praescriptum loqueretur :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_60", + "psc_text": "Et cum non conveniat trepidationi et libertati, festinationi et excusationi, querelae et adhortationi, diffidentiae et intercessioni, divinae professionis naturaeque immemores, ad argumentum impietatis suae, dispensationis gesta et dicta tenuerunt. Itaque nos demonstratis omnibus, quae in sacramento et animae et corporis Domini Jesu Christi sunt,nihil inexploratum, nihil tacitum dereliquimus: sed dictorum omnium pacificam intelligentiam singulis quibusque causarum generibus coaptantes, nec trepidare fiduciam, nec evitare voluntatem, nec conqueri securitatem, nec commendationem sui orantem, aliis veniam desiderasse monstravimus: fidem dictorum universorum absoluta evangelici mysterii praedicatione firmantes. 33. Liber XI alia haereticorum argumenta refellit. --Igitur quia desperatissimos homines ne ipsa quidem resurrectionis gloria intra religionis intelligentiam edoctos cohibuit, sed aut per dignationis professionem, impietatis suae arma sumpserunt, aut sacramenti revelationem ad Dei contumeliam transtulerunt: ut per id quod dictum est, Adscendo ad patrem meum et ad patrem vestrum, ad Deum meum et ad Deum vestrum (Joan. XX, 17) , dum communis nobis atque ipsi", + "candidate_score": 0.682136, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_27_29", + "bdc_text": "distinctionis autem notatio locum habet ubi cum patre comparatur , quae a nobis quoque diligenter observata fuit . Neque enim infitiamur quin sermo ille aeternus sit a Deo patre genitus . Verum nos genitum non intelligimus diffluxu quodam , ut pars sit essentiae patris , sed totus sit in patre , totum illum vicissim in se habens .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_85", + "psc_text": "notio. --Pater est, ex quo omne quod est constitit. Ipse in Christo et per Christum origo omnium. Caeterum ejus esse in sese est, non aliunde quod est sumens, sed id quod est, ex se atque in se obtinens. Infinitus, quia non ipse in aliquo, sed intra eum omnia; semper extra locum, quia non continetur; semper ante aevum, quia tempus ab eo est. Curre sensu si quid ei putas ultimum esse, eum semper invenies: quia cum semper intendas, semper est quod intendas. Semper autem locum ejus intendere ita tibi est, ut ei esse sine fine est. Sermo in eo deficiet, non natura claudetur. Iterum revolve tempora, esse semper invenies: et cum calculi numerus in sermone defecerit, Deo tamen semper esse non deficit. Intelligentiam commove, et totum mente complectere; nihil tenes. Totum hoc habet reliquum, reliquum autem hoc semper in toto est. Ergo neque totum, cui reliquum est; neque reliquum est omne,", + "candidate_score": 0.681808, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_25_27", + "bdc_text": "Iam vero locus ille , cui horrendam inesse haeresim Carolus vociferatur , vix ulla excusatione videtur indigere . Nam ubi de Christi divinitate seorsum sermo habetur , quaecunque in unum verum aeternumque Deum competunt illi iure tribuuntur : distinctionis autem notatio locum habet ubi cum patre comparatur , quae a nobis quoque diligenter observata fuit .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_717", + "psc_text": "unionem, ut Deus singularis sit: nec tamen dividis spiritum, ut uterque non unus sit. Neque in uno Deo et in uno Domino discernere poteris potestatem: ne qui Dominus est, non sit et Deus; vel qui Deus est, non sit et Dominus. Cavit enim Apostolus, per eloquia nominum, duos vel deos praedicare vel dominos. Et idcirco usus est eo genere doctrinae, ut in uno Domino Christo unum significaret et Deum, et in uno Deo patre unum significaret et Dominum; nec tamen impiam nobis ad perimendam unigeniti Dei nativitatem inveheret unionem, et Patrem professus et Christum. 37. Christum non modo Dominum, sed et Deum docuit Paulus. --Nisi forte eo usque ultimae desperationis furor audebit erumpere, ut quia Christum Dominum Apostolus dixerit, nemo aliud eum praeter quam Dominum debeat confiteri, et habens Domini proprietatem, non habeat Dei veritatem. Sed non ignorat Paulus Christum Deum, dicens: Quorum patres, et ex quibus Christus, qui est", + "candidate_score": 0.681635, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_27_29", + "bdc_text": "distinctionis autem notatio locum habet ubi cum patre comparatur , quae a nobis quoque diligenter observata fuit . Neque enim infitiamur quin sermo ille aeternus sit a Deo patre genitus . Verum nos genitum non intelligimus diffluxu quodam , ut pars sit essentiae patris , sed totus sit in patre , totum illum vicissim in se habens .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_401", + "psc_text": "a solo Patre substitit. Nec enim est aeternus aut coaeternus, aut simul non factus cum Patre, nec simul cum Patre habet esse, sicuti quidam dicunt, aut aliqui, duo non nata principia introducentes: sed sicut unio et principium omnium, sic et Deus ante omnia est. Propter quod et ante Filium est, sicut et a te didicimus media in ecclesia praedicante. Secundum quod itaque a Deo esse habet, et glorias, et vivere, et omnia ei sunt tradita; secundum hoc, principium ejus est Deus. Principatur autem ei, utpote Deus ejus, cum sit ante ipsum. Si enim quod ex ipso, et quod ex utero, et quod ex Patre exivi et veni, velut partem ejus unius substantiae et quasi prolationem extendens intelligitur; compositus erit Pater, et divisibilis, et convertibilis, et corpus secundum illos, et, quantum in ipsis est, consequentia corporis sustinens sine corpore Deus. » 7. Venenum in hac epistola latens. --Quis non his sentiat", + "candidate_score": 0.681174, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_30_32", + "bdc_text": "Hunc in modum Cyrillus qui saepe filii principium patrem vocare solet , pro ingenti tamen absurdo alibi ducit , nisi filius vitam a se ipso et immortalitatem habere credatur . Idem docet ( lib. 10 Thesauri ) , si ineffabili naturae proprium est ut a se ipsa sit , in filium id iure competere . Quin etiam ratiocinatur patrem nihil a se ipso habere , nisi filius etiam a se ipso habeat .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_502", + "psc_text": "ὅς γε τοῦ ἱδίου υἱοῦ οὐκ ἐφείσατο, qui proprio filio non pepercit, naturae viritatem significanter expressit: ut qui superius filios plures per spiritum adoptionis demonstrasset, nunc unigenitum Deum filium proprietatis ostenderet. 46. Inexcusabilis est qui Christum filium Dei negat. Antichristum pro Christo est suscepturus. --Non est humanus hic error, neque in negando Dei filio vitium ignorantiae est, ubi ignorari non licet quod negatur. Creatura ex nihilo subsistens Dei filius dicitur. Hoc si nec Pater locutus est, nec Filius testatus 168 est, nec Apostolus praedicavit, tamen audere eloqui, hoc est Christum non ignorare tantummodo, sed odisse. Cum enim pater de filio suo dicat, Hic est (Matth. III, 17) ; et Filius de se dicat, Qui tecum loquitur, ipse est (Joan. IX, 37) ; et Petrus confiteatur, Tu es (Matth. XVI, 16) ; et Joannes testetur, Hic verus est (I Joan. V, 21) ; et Paulus non desistat praedicare de proprio: non", + "candidate_score": 0.680106, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_25_27", + "bdc_text": "Iam vero locus ille , cui horrendam inesse haeresim Carolus vociferatur , vix ulla excusatione videtur indigere . Nam ubi de Christi divinitate seorsum sermo habetur , quaecunque in unum verum aeternumque Deum competunt illi iure tribuuntur : distinctionis autem notatio locum habet ubi cum patre comparatur , quae a nobis quoque diligenter observata fuit .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_713", + "psc_text": "Cor. VIII, 6) : ut qui Deus est, et pater crederetur. Dehinc quia nudum hoc, in unum Deum patrem credere, non proficeret ad salutem; subjecit: Et unus Dominus noster 239 Jesus Christus per quem omnia, et nos per ipsum; sinceritatem fidei salutaris in unius Dei et in unius Domini praedicatione demonstrans: ut nobis et unus Deus pater, et unus Dominus Jesus Christus in fide esset. Non enim dictum ignorabat a Domino: Haec est enim voluntas patris mei, ut omnis qui videt Filium, et credit in eum, habeat vitam aeternam (Joan. VI, 40) . Sed fidei ecclesiasticae ordinem ponens, et fidem nostram in Patre et Filio statuens, inseparabilis illius atque indissolubilis unitatis et fidei sacramentum locutus est, dicens: Unus Deus, et unus Dominus. 35. Si Christus negatur Deus, quia unus Deus Pater; nec Pater Dominus, quia unus Dominus Christus. --Ac primum extra apostolicum spiritum vivens, stultitiam tuam, haeretice, intellige. Si enim", + "candidate_score": 0.679676, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_44_46", + "bdc_text": "Dominum etiam nostrum esse , non tantum secundum divinitatem , quam cum patre unam ab aeterno habuit , sed in ea carne in qua exhibitus nobis fuit . Suntne haec Arianorum verba ? Verum quum scelestus ille finem rixandi et contendendi nullum faceret , cognitio ad senatum Bernensem delata fuit , quo profectus est Calvinus ad postulandam publico ecclesiae nostrae nomine synodum , ubi mendacia illa quibus nos impudentissimus calumniator asperserat , ampliori purgatione abstergerentur .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_962", + "psc_text": "ut secundum desideria sua coacervet sibi magistros, relegat: exsilio nostro laetantes et exsultantes in Domino, constitisse in nobis plenitudinem apostolicae prophetiae. 5. Quam caute se gesserit superioribus libris. Solemnes Arianorum calumniae in Catholicos. --Superioribus igitur libellis sincerae, ut arbitror, fidei et incontaminatae veritatis professionem tenentes, quamquam secundum humanae naturae consuetudinem nullus sermo non sit obnoxius contradictioni, eam tamen nos arbitror totius responsionis nostrae moderatos esse rationem, ut contradicere quisquam nisi cum impietatis professione non possit. Eorum enim dictorum, quae secundum falsiloquii sui artem ex Evangeliis haeretici praesumunt, ita demonstrata veritas est, ut jam in contradictione ignorantiam 324 excusare non liceat, sed irreligiositatem necesse sit confiteri. Eam quoque nunc, secundum sancti Spiritus donum, temperavimus totius fidei demonstrationem, ut ne quid ementiri saltem adversum nos criminis possent. Solent enim ita de nobis implere aures ignorantium, ut nos asserant negare nativitatem, cum unitatem divinitatis praedicamus: et dicant solitarium a nobis per hoc, Ego", + "candidate_score": 0.679145, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_25_27", + "bdc_text": "Iam vero locus ille , cui horrendam inesse haeresim Carolus vociferatur , vix ulla excusatione videtur indigere . Nam ubi de Christi divinitate seorsum sermo habetur , quaecunque in unum verum aeternumque Deum competunt illi iure tribuuntur : distinctionis autem notatio locum habet ubi cum patre comparatur , quae a nobis quoque diligenter observata fuit .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_718", + "psc_text": "et Deum docuit Paulus. --Nisi forte eo usque ultimae desperationis furor audebit erumpere, ut quia Christum Dominum Apostolus dixerit, nemo aliud eum praeter quam Dominum debeat confiteri, et habens Domini proprietatem, non habeat Dei veritatem. Sed non ignorat Paulus Christum Deum, dicens: Quorum patres, et ex quibus Christus, qui est super omnia Deus (Rom. IX, 5) . Non hic creatura in Deum deputatur: sed creaturarum Deus est, qui super omnia Deus est. 38. Distinxit illum a Patre, non divisit. --Quam vero super omnia Deus et inseparabilis sit a Patre Spiritus, disce etiam hoc ipso de quo nunc agitur Apostoli dicto. Confessus enim unum Deum patrem ex quo omnia sunt, et unum Dominum Jesum Christum per quem omnia: quaero quid diversitatis attulerit, dicens ex 241 Deo omnia, et per Christum omnia (I Cor. VIII, 6)? Anne possit separabilis a se naturae et spiritus intelligi ex quo, et per quem omnia? Omnia", + "candidate_score": 0.6783, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_31", + "bdc_text": "Idem docet ( lib. 10 Thesauri ) , si ineffabili naturae proprium est ut a se ipsa sit , in filium id iure competere .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_622", + "psc_text": "unici intelligentia. Et quid reliquum est, nisi ut per naturae unitam similitudinem Pater per Filium visus sit? Et ne hoc incertum nobis ad fidem relinqueretur; Dominus subjecit: Quomodo tu dicis, Ostende nobis Patrem? Quae enim ignorandi Patrem aut ostendendi ignorantibus necessitas relinquebatur, cum Pater in Filio visus esset? 39. Pater in Filio visus ex proprietate naturae. Contra Sabellium. Contra Arium. Qui in se invicem Pater et Filius. --Visus autem adeo est ex proprietate naturae, dum ex indifferentia atque in genere veritatis unum sunt natus et generans, ut hic Domini sermo sequeretur: Non creditis, quoniam ego in Patre, et Pater in me (Ibid., 10) ? Inseparabiles esse per naturalem similitudinem Patrem et Filium, non possumus verbis aliis docere, nisi Filii. Non enim hic per demutationem nominum atque specierum Filius, qui via est et veritas et vita, mimis theatralibus ludit: ut in assumpto homine 207 se filium Dei nuncupet, in natura vero", + "candidate_score": 0.678169, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_25_27", + "bdc_text": "Iam vero locus ille , cui horrendam inesse haeresim Carolus vociferatur , vix ulla excusatione videtur indigere . Nam ubi de Christi divinitate seorsum sermo habetur , quaecunque in unum verum aeternumque Deum competunt illi iure tribuuntur : distinctionis autem notatio locum habet ubi cum patre comparatur , quae a nobis quoque diligenter observata fuit .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_518", + "psc_text": "patrem dicebat Deum, aequalem se faciens Deo. Nativitas autem, sicut et aequalitas, nec solum patitur, nec diversum. Ex eo ipso sermone, quem tunc Christus ad Judaeos habuit, illius ex Deo nativitatem simul et paternae naturae unitatem demonstrari pluribus evincit: naturae quidem unitatem, dum operatur quod Pater. dum omnia eademque facit, dum una utriusque in mortuis vivificandis potestas, unus honor, una injuria, dum denique omne judicium habet; nativitatem vero, dum filium sese vocitare non desinit, dum ita agit quod Pater, ut tamen non ab se, ita eadem, ut tamen similiter, ita judicium omne habet, ut tamen a Patre sit acceptum. Quod quidem confirmatur tum ex Judaeorum intelligentia, qui Christum his dictis se vere Dei filium vereque Deum praedicare intellexerunt, tum ex ipsius Christi responsis, quibus non se male intellectum retulit, sed inique non creditum, cum dictorum fidem opera facerent. Postremo ex iis, quae Christus a Philippo ut Patrem sibi ostenderet rogatus", + "candidate_score": 0.677774, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_10_12", + "bdc_text": "sed unde vel minimum eius vafritiei argumentum colligunt ? Siquidem in nostra confessione nihil omissum nobis esse videtur quod tollendae suspicioni conveniret , nihil ita obscure aut perplexe positum , quod tergiversationis speciem praebeat . Carolus initio , qua mordendi libidine aestuabat , decem circiter locis eam impugnare conabatur , et sane iure suo id sibi sumere videbatur , quando Sorbonistis satis est , ubi damnatum aliquid volunt , plenis buccis haereses et schismata crepare .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_60", + "psc_text": "Et cum non conveniat trepidationi et libertati, festinationi et excusationi, querelae et adhortationi, diffidentiae et intercessioni, divinae professionis naturaeque immemores, ad argumentum impietatis suae, dispensationis gesta et dicta tenuerunt. Itaque nos demonstratis omnibus, quae in sacramento et animae et corporis Domini Jesu Christi sunt,nihil inexploratum, nihil tacitum dereliquimus: sed dictorum omnium pacificam intelligentiam singulis quibusque causarum generibus coaptantes, nec trepidare fiduciam, nec evitare voluntatem, nec conqueri securitatem, nec commendationem sui orantem, aliis veniam desiderasse monstravimus: fidem dictorum universorum absoluta evangelici mysterii praedicatione firmantes. 33. Liber XI alia haereticorum argumenta refellit. --Igitur quia desperatissimos homines ne ipsa quidem resurrectionis gloria intra religionis intelligentiam edoctos cohibuit, sed aut per dignationis professionem, impietatis suae arma sumpserunt, aut sacramenti revelationem ad Dei contumeliam transtulerunt: ut per id quod dictum est, Adscendo ad patrem meum et ad patrem vestrum, ad Deum meum et ad Deum vestrum (Joan. XX, 17) , dum communis nobis atque ipsi", + "candidate_score": 0.67688, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_31", + "bdc_text": "Idem docet ( lib. 10 Thesauri ) , si ineffabili naturae proprium est ut a se ipsa sit , in filium id iure competere .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_941", + "psc_text": "scire existimaretur: sed intelligentiam nostram naturae nostrae esse significationibus instruendam, quae demonstrari aliquid nisi per loquentem non intelligeret, et non nesciri aliquid nisi sciendo non existimaret. Filius itaque diem idcirco, quia tacet, nescit: et Patrem solum idcirco scire ait, quia solus uni sibi non tacet. Sed non exspectat, ut dixi, 315 has naturae difficultates, ut tunc sciat cum ignorare destiterit, ut tunc audiat cum loqui Pater coeperit. Naturae suae cum eo, tamquam unigeniti, unitatem non ambigue docuit dicens: Omnia, quae Patris sunt, mea sunt. Non enim ille nunc de obtinendo locutus est; quia aliud est extrinsecus subsistentia sua esse, aliud est in suis atque ipsum se esse: quorum unum est possidere coelum, terras, mundumque totum, aliud est se ipsum in his significare quae sua sunt, sua autem ita, non tamquam externa subjaceant, sed quod ex suis ipse subsistat. Nunc ergo cum omnia, quae Patris sunt, sua sunt; divinitatis significat naturam,", + "candidate_score": 0.674116, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_24_26", + "bdc_text": "Id sane officii nostri esse putavimus . Iam vero locus ille , cui horrendam inesse haeresim Carolus vociferatur , vix ulla excusatione videtur indigere . Nam ubi de Christi divinitate seorsum sermo habetur , quaecunque in unum verum aeternumque Deum competunt illi iure tribuuntur :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_697", + "psc_text": "Dei, sed est in nobis Spiritus Christi: et cum Spiritus Christi inest, inest Spiritus Dei. Ita cum quod Dei est, et Christi est; et cum quod Christi est, Dei est: non potest aliud quid diversum Christus esse, quam Deus est. Deus igitur Christus est unus cum Deo Spiritus. 28. Ariani a Spiritu sancto alieni Christum Deum negant, et tamen colunt. --Et illud evangelicum: Ego et Pater unum sumus (Joan., X, 30) , docet Apostolus unitatem esse naturae, non solitudinem unionis, scribens Corinthiis: Propter quod notum facio vobis, quia nemo in Spiritu Dei dicit anathema Jesum. Scisne nunc, haeretice, in quo spiritu dicas Christum creaturam (I Cor., XII, 3)? Cum enim in anathemate sint, qui servierunt creaturae 233 potius quam Creatori (Rom., I, 25); Christum creaturam confitens, quid sis intellige, qui non ignores quin in maledicto sit religio creaturae. Et quid sequatur adverte: Et nemo potest dicere Dominum Jesum, nisi in", + "candidate_score": 0.674003, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_44_46", + "bdc_text": "Dominum etiam nostrum esse , non tantum secundum divinitatem , quam cum patre unam ab aeterno habuit , sed in ea carne in qua exhibitus nobis fuit . Suntne haec Arianorum verba ? Verum quum scelestus ille finem rixandi et contendendi nullum faceret , cognitio ad senatum Bernensem delata fuit , quo profectus est Calvinus ad postulandam publico ecclesiae nostrae nomine synodum , ubi mendacia illa quibus nos impudentissimus calumniator asperserat , ampliori purgatione abstergerentur .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_75", + "psc_text": "1. Quod sufficiat Trinitatis notitia in baptismo tradita. --Sufficiebat credentibus Dei sermo, qui in aures nostras Evangelistae testimonio cum ipsa veritatis suae virtute transfusus est, cum dicit Dominus: Euntes nunc docete omnes gentes, baptizantes eos in nomine Patris et Filii et Spiritus Sancti, docentes eos servare omnia quaecumque mando vobis: et ecce ego vobiscum sum omnibus diebus usque in consummationem saeculi (Matth. XXVIII, 19, 20) . Quid enim in eo de sacramento salutis humanae non continetur? aut quid est, quod sit reliquum aut obscurum? Plena sunt omnia ut a pleno, et a perfecto perfecta. Nam et verborum significationem, et efficientiam rerum, et negotiorum ordinem, et naturae intelligentiam comprehendunt. Baptizare jussit in nomine Patris et Filii et Spiritus sancti, id est, in confessione et auctoris, et unigeniti, et doni. Auctor unus est omnium. Unus est enim Deus Pater, ex quo omnia; et unus Unigenitus Dominus noster Jesus Christus, per quem omnia;", + "candidate_score": 0.672875, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_44_46", + "bdc_text": "Dominum etiam nostrum esse , non tantum secundum divinitatem , quam cum patre unam ab aeterno habuit , sed in ea carne in qua exhibitus nobis fuit . Suntne haec Arianorum verba ? Verum quum scelestus ille finem rixandi et contendendi nullum faceret , cognitio ad senatum Bernensem delata fuit , quo profectus est Calvinus ad postulandam publico ecclesiae nostrae nomine synodum , ubi mendacia illa quibus nos impudentissimus calumniator asperserat , ampliori purgatione abstergerentur .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_717", + "psc_text": "unionem, ut Deus singularis sit: nec tamen dividis spiritum, ut uterque non unus sit. Neque in uno Deo et in uno Domino discernere poteris potestatem: ne qui Dominus est, non sit et Deus; vel qui Deus est, non sit et Dominus. Cavit enim Apostolus, per eloquia nominum, duos vel deos praedicare vel dominos. Et idcirco usus est eo genere doctrinae, ut in uno Domino Christo unum significaret et Deum, et in uno Deo patre unum significaret et Dominum; nec tamen impiam nobis ad perimendam unigeniti Dei nativitatem inveheret unionem, et Patrem professus et Christum. 37. Christum non modo Dominum, sed et Deum docuit Paulus. --Nisi forte eo usque ultimae desperationis furor audebit erumpere, ut quia Christum Dominum Apostolus dixerit, nemo aliud eum praeter quam Dominum debeat confiteri, et habens Domini proprietatem, non habeat Dei veritatem. Sed non ignorat Paulus Christum Deum, dicens: Quorum patres, et ex quibus Christus, qui est", + "candidate_score": 0.67284, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_31", + "bdc_text": "Idem docet ( lib. 10 Thesauri ) , si ineffabili naturae proprium est ut a se ipsa sit , in filium id iure competere .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_885", + "psc_text": "Patrem docere, et in conspecto Filio Patrem, qui a nemine sit visus, audiri; quia naturae paternae proprietatem nativitas Filii in se perfecta contineat. Volens igitur unigenitus Deus auctoritatem paternam, salva in se naturae unitate, testari, et datos sibi a Patre non apellit, et voluntatem non suam, sed ejus qui se misit, efficit, non quod non velit, quae agit, aut quod non ipse audiatur qui docet: sed ut et cum qui se mittat, et se qui missus est, sub proprietate naturae indifferentis ostenderet: cum quae vult, agit, et loquitur, ea et voluntatem et opera et dicta Patris esse significet. 297 50. Christo libera voluntas. Nec a Patris voluntate dissidens. --Quod autem sit liberae voluntatis, non ambigue ostendit cum ait: Sicut enim Pater suscitat mortuos et vivificat, sic et Filius quos vult vivificat (Joan. V, 21). Cum aequalis in Patre et Filio et virtutis potestas et honoris dignitas manifestatur, ibi et libertas", + "candidate_score": 0.671772, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_31", + "bdc_text": "Idem docet ( lib. 10 Thesauri ) , si ineffabili naturae proprium est ut a se ipsa sit , in filium id iure competere .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_500", + "psc_text": "Nam cum omni, quem habuit ad Ecclesiae doctrinam, sermone numquam Patrem sine Filii confessione loqueretur; tamen ut veritatem nominis hujus quanta posset humani sermonis significatione monstraret: ait, Quid ad haec? Si Deus pro nobis, quis contra nos? Qui filio proprio non pepercit, sed tradidit eum pro nobis (Ib. 31 et 32) . Num quidnam etiam nunc adoptionis in eo erit nuncupatio, in quo proprietatis est nomen? Apostolus enim volens charitatem erga nos Dei ostendere, ut magnificentia Dei dilectionis ex comparationis genere nosceretur, non pepercisse Deum proprio filio suo docuit: non utique pro adoptandis adoptato, neque pro creatis creaturae, sed pro alienis suo, pro connuncupandis proprio. Quaere virtutem dicti; ut magnitudinem charitatis intelligas. Quid sit proprium expende; ne ignores veritatem. Nunc enim Apostolus proprium ait filium, cum in multis vel suum, vel ejus saepe dixisset. Et quamvis multi codices, per translatorum simplicem intelligentiam, in hoc loco pro proprio filio, suo filio", + "candidate_score": 0.670841, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_24_26", + "bdc_text": "Id sane officii nostri esse putavimus . Iam vero locus ille , cui horrendam inesse haeresim Carolus vociferatur , vix ulla excusatione videtur indigere . Nam ubi de Christi divinitate seorsum sermo habetur , quaecunque in unum verum aeternumque Deum competunt illi iure tribuuntur :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_714", + "psc_text": "nostram in Patre et Filio statuens, inseparabilis illius atque indissolubilis unitatis et fidei sacramentum locutus est, dicens: Unus Deus, et unus Dominus. 35. Si Christus negatur Deus, quia unus Deus Pater; nec Pater Dominus, quia unus Dominus Christus. --Ac primum extra apostolicum spiritum vivens, stultitiam tuam, haeretice, intellige. Si enim professionem unius Dei ad id usurpas, ne Christus Deus sit; quia ubi unus est, solitarius sit intelligendus, et id, quod unus est, proprium ei sit ac singulare qui unus est: quid de eo profiteberis, quod Jesus Christus unus est Dominus? Si enim secundum te, quod unus Pater Deus est, Christo non reliquit ut Deus sit: necesse est, ut etiam secundum te unus Dominus Christus Deo non relinquat ut Dominus sit; quia quod unus est, proprium ei velis esse qui unus est. Si itaque unum Dominum Christum esse etiam Deum negabis, unum quoque Deum patrem esse negabis et Dominum: et quid", + "candidate_score": 0.669818, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_56_58", + "bdc_text": "Quantum ad nos attinet , sic erga vos affecti sumus , ut rationem nullam omissam velimus , quae ad confirmandam ecclesiae nostrae cum vestra coniunctionem valeat . Plus satis hactenus inter Christi ecclesias odiis et contentionibus certatum fuit , quibus malis nunquam ita laboratum fuisset , si mutuo se candore certatim omnes excepissent . Iam vos per sacrosanctum Christi nomen obtestamur , ut si quid ulla in re a nobis peccari existimetis , eius nos ne gravemini admonere .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_60", + "psc_text": "Et cum non conveniat trepidationi et libertati, festinationi et excusationi, querelae et adhortationi, diffidentiae et intercessioni, divinae professionis naturaeque immemores, ad argumentum impietatis suae, dispensationis gesta et dicta tenuerunt. Itaque nos demonstratis omnibus, quae in sacramento et animae et corporis Domini Jesu Christi sunt,nihil inexploratum, nihil tacitum dereliquimus: sed dictorum omnium pacificam intelligentiam singulis quibusque causarum generibus coaptantes, nec trepidare fiduciam, nec evitare voluntatem, nec conqueri securitatem, nec commendationem sui orantem, aliis veniam desiderasse monstravimus: fidem dictorum universorum absoluta evangelici mysterii praedicatione firmantes. 33. Liber XI alia haereticorum argumenta refellit. --Igitur quia desperatissimos homines ne ipsa quidem resurrectionis gloria intra religionis intelligentiam edoctos cohibuit, sed aut per dignationis professionem, impietatis suae arma sumpserunt, aut sacramenti revelationem ad Dei contumeliam transtulerunt: ut per id quod dictum est, Adscendo ad patrem meum et ad patrem vestrum, ad Deum meum et ad Deum vestrum (Joan. XX, 17) , dum communis nobis atque ipsi", + "candidate_score": 0.668983, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_24_26", + "bdc_text": "Id sane officii nostri esse putavimus . Iam vero locus ille , cui horrendam inesse haeresim Carolus vociferatur , vix ulla excusatione videtur indigere . Nam ubi de Christi divinitate seorsum sermo habetur , quaecunque in unum verum aeternumque Deum competunt illi iure tribuuntur :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_713", + "psc_text": "Cor. VIII, 6) : ut qui Deus est, et pater crederetur. Dehinc quia nudum hoc, in unum Deum patrem credere, non proficeret ad salutem; subjecit: Et unus Dominus noster 239 Jesus Christus per quem omnia, et nos per ipsum; sinceritatem fidei salutaris in unius Dei et in unius Domini praedicatione demonstrans: ut nobis et unus Deus pater, et unus Dominus Jesus Christus in fide esset. Non enim dictum ignorabat a Domino: Haec est enim voluntas patris mei, ut omnis qui videt Filium, et credit in eum, habeat vitam aeternam (Joan. VI, 40) . Sed fidei ecclesiasticae ordinem ponens, et fidem nostram in Patre et Filio statuens, inseparabilis illius atque indissolubilis unitatis et fidei sacramentum locutus est, dicens: Unus Deus, et unus Dominus. 35. Si Christus negatur Deus, quia unus Deus Pater; nec Pater Dominus, quia unus Dominus Christus. --Ac primum extra apostolicum spiritum vivens, stultitiam tuam, haeretice, intellige. Si enim", + "candidate_score": 0.668451, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_31", + "bdc_text": "Idem docet ( lib. 10 Thesauri ) , si ineffabili naturae proprium est ut a se ipsa sit , in filium id iure competere .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_591", + "psc_text": "Si non opera Patris facit, non credendum ei est, profitenti Dei esse se filium. Non habet ergo nativitas novam externamque naturam; quia per id filius esse credendus est, quod opera patris efficiat. Quid hic adoptio, quid indulgentia nominis loci invenit, ne ex natura Dei filius sit; cum Dei filius ex naturae paternae operibus credendus sit? Non exaequatur aut similis 197 est Deo creatura, neque ei naturae alienae potestas comparatur: sola ei nativitas filii non impie per similitudinem creditur aequalis. Nam quidquid extra eum est, cum contumelia ei honoratae virtutis aequabitur. Si enim aliquid, quod non ex ipso est, reperiri potest simile ei ac virtutis ejusdem; amisit privilegium Dei sub consortio coaequalis; jamque non erit Deus unus, a quo indifferens sit deus alius. At vero non habet contumeliam, proprietatis aequalitas: quia suum est, quod sui simile est; et ex se est, quod sibi ad similitudinem comparatur; nec extra se est, quod", + "candidate_score": 0.665957, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_31", + "bdc_text": "Idem docet ( lib. 10 Thesauri ) , si ineffabili naturae proprium est ut a se ipsa sit , in filium id iure competere .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_875", + "psc_text": "naturae paternae, quae in se operatur operante, ne violasse sabbatum Dominus sabbati crederetur, ait: Non potest filius ab se facere quidquam, nisi quod viderit Patrem facientem (Joan. V, 19) : ut id quod operaretur, ex conscientia naturae in se operantis ostenderet, cum et se sabbato operante, usque modo Pater operaretur in sabbato. Ad alterius vero indignitatis dolorem, consequentis dicti retulit causam: Quaecumque enim Pater facit, eadem et Filius facit similiter (Ibid.) . Exprobra infirmitatem Dei filio, adime quoque naturae aequalitatem, si non quaecumque facit Pater, eadem et Filius facit similiter, si discrimen aliquod paternae virtutis atque operationis admittitur, si, quod aequalitati virtutis naturaeque proprium est, honoris aequalitas non postulatur. Ipse enim in continuis ait: Ut omnes honorificent Filium, sicut honorificant Patrem. Qui non honorificat Filium, non honorificat Patrem qui misit illum (Ibid. 23) . Discerne aequalitatem in honore non dispari: infirma naturam in eadem operatione virtutis. 46. Epilogus. --Quid responsionis", + "candidate_score": 0.665806, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_28", + "bdc_text": "Neque enim infitiamur quin sermo ille aeternus sit a Deo patre genitus .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_1243", + "psc_text": "Deum erat (Joan. I, 1), et cum erat lumen verum (Ibid. 18) et cum unigenitus Deus in sinu Patris est, et cum Jesus Christus super omnia Deus est (Rom. IX, 5). 25. Est aeternus ab aeterno: adeoque non ex nihilo, aut non aliquando fuit. --Erat igitur, atque est: quia ab eo est, qui quod est semper est. Ab eo autem esse, id est, ex patre esse, nativitas est. Esse autem semper ab eo qui est semper, aeternitas est: aeternitas vero non ex se, sed ab aeterno. Ex aeterno autem nihil aliud, quam aeternum. Quod si non aeternum; jam nec pater qui generationis est auctor, aeternus est. Quod cum illi patrem semper esse, atque hujus filium semper esse sit proprium esse, et in eo quod est, significatur aeternitas; per id quoque, cui quod est proprium est, proprium est et aeternum. Nemini autem dubium est, quin generatio significet nativitatem, 423 et nativitas", + "candidate_score": 0.665772, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_31", + "bdc_text": "Idem docet ( lib. 10 Thesauri ) , si ineffabili naturae proprium est ut a se ipsa sit , in filium id iure competere .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_572", + "psc_text": "itaque aut aboletur natura, ne filius sit: nec tamen rursum adimitur natura, ne Deus sit. Nec discernuntur diversitate, ne unum sint: neque quod unum sunt, id potest praestare ne uterque sit. Et primum filium cognosce, cum dicitur: Non potest Filius ab se facere quidquam, nisi quod viderit Patrem facientem (Joan. V, 19) . Habes nativitatem filii, quae ab se nihil possit facere, nisi videat. In eo autem, quod ab se nihil potest, innascibilitatis adimit errorem; ab se enim non potest posse nativitas: quod autem videt, consciae in se naturae significatur agnitio. Et in eo nunc veram Dei cognosce naturam: Quaecumque enim ille facit, eadem et Filius facit similiter (Ibidem). Post naturae autem virtutem, naturae per id indissimilis intellige unitatem: Ut omnes honorificent Filium, sicut honorificant Patrem qui misit illum (Ibid., 23) . Ac ne te naturae unitas in solitarii unione contineat; sacramentum in eo fidei disce: Qui non honorificat Filium,", + "candidate_score": 0.665713, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_14", + "bdc_text": "deinde quod divinam Christi essentiam a se ipsa esse asseramus .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_862", + "psc_text": "Deum, vel glorificare in sese glorificatum in homine Deum. Loquere hoc secundum impietatis tuae sensum verbis tuis, quid velis esse glorificari in filio hominis Deum. Utique aut Christum necesse est esse qui glorificatur in carne, aut Patrem qui glorificetur in Christo. Si Christus est; Deus certe Christus est, qui glorificatur in carne. Si Pater est, sacramentum unitatis est, cum Pater glorificetur in Filio. Aut Christum confitendo, Deum etiam invitus loqueris: aut Patrem Deum intelligendo, naturam Dei patris non negabis in Christo. Atque haec de glorificato filio hominis, et glorificato in eodem Deo dicta sint. De eo vero, quod glorificatum in filio hominis Deum Deus glorificat in sese, in quo tandem tibi relictam facultatem exserendae impietatis existimas, ne secundum naturae veritatem verus Deus Christus sit? Christum enim Deus natum hominem glorificat in sese: numquid extra se est, quod glorificat in sese? Reddit enim in se Christo gloriam, quam apud se habuit:", + "candidate_score": 0.664991, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_30", + "bdc_text": "Hunc in modum Cyrillus qui saepe filii principium patrem vocare solet , pro ingenti tamen absurdo alibi ducit , nisi filius vitam a se ipso et immortalitatem habere credatur .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_1256", + "psc_text": "Pater, semper et Filius: quia quantum Filio temporis, ne semper filius fuerit, abnegabitur; tantum Patri deest, ne pater semper sit: ut licet semper Deus, non tamen 427 et pater in ea fuerit infinitate, qua Deus est. 33. Deus Arianis non semper pater. --Etiam in id se professio impietatis extendit, ut non Filio tempora nativitatis, sed Patri generationem adscribat: quia generationis modus intra nativitatis sit tempora constitutus. 34. Refelluntur. Tempora secundum Arianos. --Pium tibi ac religiosum, haeretice, existimas, Deum semper quidem, sed non semper patrem confiteri? Quod si ita sentire te pium est, Paulum impietatis necesse est, Filium ante tempora aeterna esse dicentem (Tit. I, 2), condemnes: etiam ipsam testantem de se Sapientiam, quod ante saecula fundata sit, crimineris: quae Patri aderat tum, cum coelum praepararet. Sed tu, ut Deo initium tribuas quo pater est, prius temporibus initium decerne quo coepta erunt: quae si coepta sunt, mendax est Apostolus, qui ea", + "candidate_score": 0.664744, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_31", + "bdc_text": "Idem docet ( lib. 10 Thesauri ) , si ineffabili naturae proprium est ut a se ipsa sit , in filium id iure competere .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_142", + "psc_text": "--Affert plerisque obscuritatem sermo Domini, cum dicit: Ego in Patre, et Pater in me (Joan. XIV, 11) , et non immerito; natura enim intelligentiae humanae rationem dicti istius non capit. Videtur namque non posse effici, ut quod in altero sit, aeque id ipsum extra alterum sit; et cum necesse sit ea, de quibus agitur, non solitaria sibi esse, numerum ac statum tamen suum, in quo sint, conservantia, non posse se invicem continere, ut qui aliquid aliud intra se habeat, atque ita maneat manensque semper exterior, ei vicissim, quem intra se habeat, maneat aeque semper interior. Haec quidem sensus hominum non consequetur, nec exemplum aliquod rebus divinis comparatio humana praestabit: sed quod inintelligibile est homini, Deo esse possibile est. Hoc non a me ita dictum sit, ut ad rationem dicti ea tantum sufficiat auctoritas, quod a Deo dictum sit. Cognoscendum itaque atque intelligendum est quid 50 sit illud: Ego in Patre,", + "candidate_score": 0.664327, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_28", + "bdc_text": "Neque enim infitiamur quin sermo ille aeternus sit a Deo patre genitus .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_1244", + "psc_text": "qui generationis est auctor, aeternus est. Quod cum illi patrem semper esse, atque hujus filium semper esse sit proprium esse, et in eo quod est, significatur aeternitas; per id quoque, cui quod est proprium est, proprium est et aeternum. Nemini autem dubium est, quin generatio significet nativitatem, 423 et nativitas manentem doceat ( cum scil. ex quo ortum ducit natus ), non etiam non manentem. Porro autem ambigi non potest, neminem qui erat nasci. Nam nascendi ad cum non proficit causa, qui per se maneat aeternus. Sed unigenitus Deus, qui et Dei Sapientia et Dei Virtus et Verbum est, cum natus sit, patrem testatur auctorem. Cum ex manente natus est, non est natus ex nihilo. Cum ante tempora aeterna natus est, omnem sensum necesse est nascendo praeveniat. Non reliquit in verbis, ut non fuerit ante quam nasceretur. Si enim sensui nostro subjacet, ut non fuerit ante quam natus est; jam", + "candidate_score": 0.663775, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_14", + "bdc_text": "deinde quod divinam Christi essentiam a se ipsa esse asseramus .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_380", + "psc_text": "XVII, 10) , proprium ejus esse demonstravit, subjiciens ad fidem dicti: Et erit radix Iesse, et qui surget regere gentes, in eum gentes sperabunt (Ibid., 12) . Demonstrato igitur per Moysen eo qui dixerat: Non est Deus praeter me, in eo quod ait: Laetamini gentes simul cum eo; et Apostolo id ipsum ad Dominum nostrum Jesum Christum unigenitum Deum intelligente, in quo secundum carnem ex radice Jesse surgente rege 128 gentium spes est, ipsa nunc dicti ratio tractanda est, ut quia dictum non ambigitur, quatenus dictum sit possit intelligi. 37. Qui Deus ex Deo et in eadem natura. --Verum et absolutum et perfectum fidei nostrae sacramentum est, Deum ex Deo, et Deum in Deo confiteri; non corporalibus modis, sed divinis virtutibus; nec naturae in naturam transfusione, sed mysterio et potestate naturae. Non enim per desectionem aut protensionem aut derivationem ex Deo Deus est, sed ex virtute naturae in naturam eamdem", + "candidate_score": 0.663108, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_14", + "bdc_text": "deinde quod divinam Christi essentiam a se ipsa esse asseramus .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_383", + "psc_text": "Deo incorporalis atque indemutabilis Dei perfecta nativitas, per hoc utique subsistentis ex Deo Dei sacramentum. Haec ita unigenitus Deus per sanctum Moysen testatur: Videte, videte, quoniam ego sum Dominus, et non est Deus praeter me (Deut. XXXII, 39) . Non est enim natura divinitatis alia, ut praeter se Deus ullus sit. Nam cum ipse Deus sit, tamen etiam per naturae virtutem in eo Deus est. Et per id, quod ipse Deus est et in eo Deus est, non est Deus praeter eum: cum non exstet aliunde quod Deus est, et 129 in eo Deus sit, habens in se et quod ipse est, et ex quo ipse subsistit. 38. Individua Patris et Filii divinitas ex Esaia. --Confirmat autem fidei nostrae veram et salutarem professionem idem atque unus in plurimis Spiritus prophetiae, per successiones et intervalla temporum non demutans religiosae doctrinae praedicationem. Ut enim per Moysen ex persona unigeniti Dei dicta, pleniore", + "candidate_score": 0.663039, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_14", + "bdc_text": "deinde quod divinam Christi essentiam a se ipsa esse asseramus .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_863", + "psc_text": "filio hominis Deum Deus glorificat in sese, in quo tandem tibi relictam facultatem exserendae impietatis existimas, ne secundum naturae veritatem verus Deus Christus sit? Christum enim Deus natum hominem glorificat in sese: numquid extra se est, quod glorificat in sese? Reddit enim in se Christo gloriam, quam apud se habuit: et cum in formam Dei assumptio formae servilis assumitur, in se glorificatur glorificatus in homine Deus, qui ante vacuitatis dispensationem in sese erat, et per formam servi et per naturam nativitatis unitus. Nativitas enim non novae neque alienae naturae Deum fecerat, sed naturalis filius patri naturali generatione 291 substiterat. Et cum post nativitatem hominis glorificatus in homine, in naturae suae rursum gloriam clarescit; in se eum Deus clarificat, cum in naturae paternae gloriam, ab ea per dispensationem evacuatus, assumitur. 42. Non alia Patris et Filii gloria. Vita non est Deum nosse sine Christo, qui et Deus verus est. --Concludit autem", + "candidate_score": 0.66134, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_28", + "bdc_text": "Neque enim infitiamur quin sermo ille aeternus sit a Deo patre genitus .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_1236", + "psc_text": "et intelligitur et creditur. Nam ipsa sermonum enuntiatione cum natum profitemur, non tamen non natum praedicamus. Neque enim id ipsum est non natum atque nasci: quia illud ab altero, hoc vero a nemine est. Et aliud est sine auctore esse semper aeternum, aliud quod patri, id est, auctori est coaeternum. Ubi enim pater auctor est, ibi et nativitas est; at vero ubi auctor aeternus est, ibi et nativitatis aeternitas est: quia sicut nativitas ab auctore est, ita et ab aeterno auctore aeterna nativitas est. Omne autem, quod semper est, etiam aeternum est. Sed tamen non omne, quod aeternum est, etiam innatum est. Quia quod ab aeterno nascitur, habet aeternum esse quod natum est. Quod autem non natum est, id cum aeternitate non natum est. Quod vero ex aeterno natum est, id si non aeternum natum est, jam non erit et pater auctor aeternus. Si quid igitur ei, qui ab aeterno", + "candidate_score": 0.660185, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_14", + "bdc_text": "deinde quod divinam Christi essentiam a se ipsa esse asseramus .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_860", + "psc_text": "Si Deus glorificatus est in eo, et Deus glorificavit eum in se. Quod istud, rogo, sacramenti mysterium est? Deus in filio hominis glorificato glorificatum Deum glorificat in sese. In filio hominis Dei gloria est, et gloria Dei in gloria filii hominis. Deus glorificat in sese. Homo utique non per se glorificatur. Neque rursum qui in homine glorificatur Deus, licet gloriam accipiat, non tamen aliud ipse quam Deus est. At vero cum, glorificato filio hominis, glorificans Deum Deus glorificet in sese; invenio naturae gloriam in gloriam naturae naturam glorificantis assumi. Non enim se Deus glorificat: sed glorificatum in homine Deum glorificat in sese. Quod autem glorificat in sese, licet non se glorificet, tamen in naturae suae gloriam naturam glorificans assumit. Et cum glorificans Deum Deus, quia glorificatus in homine sit, glorificet in sese; eum quem glorificavit Deum in se inesse demonstrat, cum eum glorificet in sese. Affer nunc quisquis es, haeretice,", + "candidate_score": 0.658256, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_14", + "bdc_text": "deinde quod divinam Christi essentiam a se ipsa esse asseramus .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_1242", + "psc_text": "esse. Sensui nostro retroacto semperque revocato ad intelligentiam ejus qui est de eo id ipsum tantum, quod est, ei semper anterius est: quia id quod infinitum in Deo est, semper se infiniti sensus nostri recursui subtrahat: ut ante id, quod proprium Deo est, semper esse, aliquid aliud intentio retroacta non capiat; quia nihil aliud ultra ad intelligentiam Dei, aeternitate procedendi, quam Deum semper esse semper occurrat. Quod igitur et per Moysen de Deo significatum, et per communem sensum nihil aliud nobis intelligendum permittitur, id ipsum unigenito Deo esse proprium Evangelia testantur: cum in principio erat Verbum, et cum hoc apud Deum erat (Joan. I, 1), et cum erat lumen verum (Ibid. 18) et cum unigenitus Deus in sinu Patris est, et cum Jesus Christus super omnia Deus est (Rom. IX, 5). 25. Est aeternus ab aeterno: adeoque non ex nihilo, aut non aliquando fuit. --Erat igitur, atque est: quia ab", + "candidate_score": 0.658252, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_14", + "bdc_text": "deinde quod divinam Christi essentiam a se ipsa esse asseramus .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_751", + "psc_text": "naturas id tantum possibile existimans, quod aut videret, aut ageret. Elementa enim mundi ex nihilo substiterunt: 252 sed Christus non de non substantibus manet, nec coepit ad originem, sed originem ab origine sumpsit aeternam. Elementa enim mundi aut inanima sunt, aut ad animam profecerunt: sed Christus vita est, ex Deo vivente in viventem Deum natus. Elementa mundi a Deo sunt instituta, non Deus sunt: Christus ex Deo Deus hoc totum est ipse quod Deus est. Elementa mundi cum intra sint, non possunt a se exstare ne intra sint: Deum sub sacramento in se habens Christus in Deo est. Elementa mundi cum ex se sui generis generant ad vitam, per corporales quidem passiones praebent ex se initia nascendi; caeterum non insunt viva ipsa nascentibus: omnis vero corporaliter plenitudo divinitatis in Christo est. 54. Qui divinitatis plenitudo in Christo corporaliter habitet. --Et interrogo, cujus in eo divinitatis plenitudo est? Quae si non", + "candidate_score": 0.658155, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_47_49", + "bdc_text": "Res tandem eo quo videtis , praeter nostram exspectationem , sed non sine admirabili Dei providentia , progressa est . Quid enim non ausus esset rebus dubiis , quem nondum pudet ubique serere , Christi divinitatem a nobis negari ? Actio autem causae talis fuit ut illum plane furere appareret , nos eius furori duntaxat obviam ire :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_1273", + "psc_text": "Sed quamquam hunc impiissimum sensum tuum intelligentia communis exstinguat; quia aliud sit in initium viarum Dei et in opera creari, aliud ante saecula nasci: tamen hic idem locus, ne propter operationem mundi Dominum Christum creatum esse mentireris, occurrit, cum Deum patrem effectorem atque operatorem universitatis ostendit. Tuto id quidem, quia ei qui pararet omnia adesset ipse componens. Sed cum Scriptura omnis creatorem mundi Dominum Jesum Christum esset locutura; nunc tamen Sapientia; ad enecandam impietatis occasionem, et fabricatorem mundi Deum patrem professa est, neque se fabricanti docuit afuisse, quippe cum adesset etiam praeparanti: et cum Pater pararet, et Sapientia cum parante componeret, adessetque etiam praeparanti; per id ipsum in ea quae propter opera creata esse intelligeretur, quia aeternae praeparationi futurorum operum adfuisset, neque Scripturam mendacem 434 constitueret, quia cum parante componeret. 44. Creatam se dicit Sapientia, spectans quae post saeculum gessit. --Sed tandem doctrinae catholicae revelatione, quid sit Christum in initium", + "candidate_score": 0.65635, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_14", + "bdc_text": "deinde quod divinam Christi essentiam a se ipsa esse asseramus .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_777", + "psc_text": "sacramento hominis necesse est sermonem fuisse non nato, alium adhuc morituro, alium jam aeterno. 7. Christus qui hominem, qui Deum se egerit. Cur nasci voluerit, cur pati, cur mori. --Nostri igitur causa haec omnia Jesus Christus manens, et corporis nostri homo natus, secundumconsuetudinem naturae nostrae locutus est: non tamen omittens naturae suae esse quod Deus est. Nam tametsi in partu et passione et morte naturae nostrae res peregerit; res tamen ipsas omnes virtute naturae suae gessit, dum sibi 263 ipse origo nascendi est, dum pati vult quod eum pati non licet, dum moritur qui vivit. Et tamen cum haec Deus per hominem agit, ex se natus, per se passus, et ex se mortuus; non et hominem se non egit, dum et natus, et passus, et mortuus est. Haec autem jam ante conditionem mundi sacramenta sunt coelestium mysteriorum constituta, ut unigenitus Deus homo nasci vellet, mansuro in aeternum in Deo homine:", + "candidate_score": 0.656176, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_48_50", + "bdc_text": "Quid enim non ausus esset rebus dubiis , quem nondum pudet ubique serere , Christi divinitatem a nobis negari ? Actio autem causae talis fuit ut illum plane furere appareret , nos eius furori duntaxat obviam ire : sed haec ab aliis vos intelligere malumus , et literae nobis e manibus paene a festinante tabellario excutiuntur .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_368", + "psc_text": "me, et inventus sum non quaerentibus me. Dixi, Ecce sum genti, qui non invocaverunt nomen meum. Extendi manus meas tota die ad populum diffidentem et contradicentem (Esai. LXV, 1, 2) . Anne impia furtivae praedicationis falsitas in obscuro est, et Deus verus ignorabitur qui haec loquitur? Rogo, quis apparuit non interrogantibus, et quis inventus non quaerentibus? Et quis gentium est 124 quae non invocaverunt antea nomen ejus? Et quis die tota manus ad diffidentem et contradicentem populum extendit? Confer cum his sacrum illud et divinum Deuteronomii Canticum (Deut. XXXII, 21), in quo super non deos Deus exacerbatus, super non gentem et gentem stultam in zelum incitat infideles: et intellige quis manifestus fit ignorantibus, et quis proprius usurpatur alienis, et quis manus suas ante diffidentem contradicentemque populum, configens cruci chirographum edicti anterioris expandit. Hic namque prophetae Spiritus dixit per continentem sibi in ordine connexumque sermonem, Servientibus vero mihi vocabitur nomen novum,", + "candidate_score": 0.653969, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_29", + "bdc_text": "Verum nos genitum non intelligimus diffluxu quodam , ut pars sit essentiae patris , sed totus sit in patre , totum illum vicissim in se habens .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_142", + "psc_text": "--Affert plerisque obscuritatem sermo Domini, cum dicit: Ego in Patre, et Pater in me (Joan. XIV, 11) , et non immerito; natura enim intelligentiae humanae rationem dicti istius non capit. Videtur namque non posse effici, ut quod in altero sit, aeque id ipsum extra alterum sit; et cum necesse sit ea, de quibus agitur, non solitaria sibi esse, numerum ac statum tamen suum, in quo sint, conservantia, non posse se invicem continere, ut qui aliquid aliud intra se habeat, atque ita maneat manensque semper exterior, ei vicissim, quem intra se habeat, maneat aeque semper interior. Haec quidem sensus hominum non consequetur, nec exemplum aliquod rebus divinis comparatio humana praestabit: sed quod inintelligibile est homini, Deo esse possibile est. Hoc non a me ita dictum sit, ut ad rationem dicti ea tantum sufficiat auctoritas, quod a Deo dictum sit. Cognoscendum itaque atque intelligendum est quid 50 sit illud: Ego in Patre,", + "candidate_score": 0.653174, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_28", + "bdc_text": "Neque enim infitiamur quin sermo ille aeternus sit a Deo patre genitus .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_964", + "psc_text": "de se locutus sit, unum sumus. 6. Quid hactenus dictum de aeterna Filii generatione. --Sed nos nativitatem subsistentem sine tempore protestantes, praedicavimus Deum filium non alienae a Deo patre naturae Deum: neque ex innascibilitate Innascibili coaequalem, sed ex generatione Unigeniti non disparem: neque unum eos esse ex geminatis nominibus unionis, sed ex nativitate naturae: neque duos deos per diversitatem generis in fide esse, neque rursum singularem quia solum Deum, ubi sacramentum Dei unigeniti est confitendum; sed in Patre significari atque esse Filium, dum in eo et natura Patris et nomen ( scil. naturae) est, in Filio vero Patrem intelligi ac manere, dum filius neque dici potest nisi ex patre, neque esse: viventis quoque naturae esse viventem imaginem, et consignatam naturaliter Dei in Deo formam usque adeo indifferentis potestatis et generis, ut in eo nec opus, nec sermo, nec visus alienus a Patre sit: sed cum naturaliter in se habeat auctoris", + "candidate_score": 0.651679, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_28", + "bdc_text": "Neque enim infitiamur quin sermo ille aeternus sit a Deo patre genitus .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_88", + "psc_text": "--Atque haec senserim potius de Patre, quam dixerim: nam me non fugit, quod ad ea quae ejus sunt eloquenda, sermo omnis infirmus sit. Sentiendus est invisibilis, incomprehensibilis, aeternus. Caeterum ipsum quod in semetipso et a semetipso sit, et ipse per se sit; quod invisibilis, et incomprehensibilis, et immortalis: in his quidem honoris confessio est, et sensus significatio, et quaedam circumscriptio opinandi, sed naturae sermo succumbit, et rem ut est verba non explicant. Namque quod in semetipso sit cum audias, rationi humanae absolutio non occurrit; habere enim haberique discernitur, et erit alterum quod est, alterum in quo est. Si rursum quod a semetipso sit accipias; nemo sibi ipse et munerator et munus est. Si quod immortalis est; ergo est aliquid non ab eo, cui alter non fiat obnoxius: nec solum id est, quod per enuntiationem verbi hujus vindicatur ab altero. Si quod incomprehensibilis est: nusquam ergo erit, quod negatur attingi. Si", + "candidate_score": 0.650383, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_28", + "bdc_text": "Neque enim infitiamur quin sermo ille aeternus sit a Deo patre genitus .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_85", + "psc_text": "notio. --Pater est, ex quo omne quod est constitit. Ipse in Christo et per Christum origo omnium. Caeterum ejus esse in sese est, non aliunde quod est sumens, sed id quod est, ex se atque in se obtinens. Infinitus, quia non ipse in aliquo, sed intra eum omnia; semper extra locum, quia non continetur; semper ante aevum, quia tempus ab eo est. Curre sensu si quid ei putas ultimum esse, eum semper invenies: quia cum semper intendas, semper est quod intendas. Semper autem locum ejus intendere ita tibi est, ut ei esse sine fine est. Sermo in eo deficiet, non natura claudetur. Iterum revolve tempora, esse semper invenies: et cum calculi numerus in sermone defecerit, Deo tamen semper esse non deficit. Intelligentiam commove, et totum mente complectere; nihil tenes. Totum hoc habet reliquum, reliquum autem hoc semper in toto est. Ergo neque totum, cui reliquum est; neque reliquum est omne,", + "candidate_score": 0.650256, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_33", + "bdc_text": "Sed quid tam anxie hic immoramur , quum nihil plus verba illa nostra exprimant , quam in se nomen Ieho vah complectitur , quo Christum scripturae insigniunt :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_540", + "psc_text": "Quibus modis Christum novimus Deum. Nomen Dei simpliciter ei datum index est naturae. --Deum igitur Dominum nostrum Jesum Christum his modis novimus, nomine, nativitate, natura, potestate, professione. Et de nomine nihil puto ambiguitatis. Legimus enim, In principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum (Joan. I, 1) . Quid calumniae est, cur non sit quod nuncupatur? Aut numquid nomen non naturae significatio est? Et quia contradictio omnis ex causa est, nunc hic negandi Dei quaero causam. 182 Simplex namque nuncupatio est, et caret offendiculo adjectionis alienae. Verbum enim, quod caro factum est, non aliud quam Deus est. Non est hic deputatae aut assumptae nuncupationis relicta suspicio: ut ei, quod Deus est, non ex natura sit nomen. 10. Moysi Dei nomen adjectum. Dii alii ex vocantis voluntate. --Respice ad caeteras aut deputativas, aut assumptivas appellationes. Ad Moysen dictum est, Dedi te deum Pharaoni (Exodi VII, 1). Sed", + "candidate_score": 0.648086, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_30", + "bdc_text": "Hunc in modum Cyrillus qui saepe filii principium patrem vocare solet , pro ingenti tamen absurdo alibi ducit , nisi filius vitam a se ipso et immortalitatem habere credatur .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_501", + "psc_text": "alienis suo, pro connuncupandis proprio. Quaere virtutem dicti; ut magnitudinem charitatis intelligas. Quid sit proprium expende; ne ignores veritatem. Nunc enim Apostolus proprium ait filium, cum in multis vel suum, vel ejus saepe dixisset. Et quamvis multi codices, per translatorum simplicem intelligentiam, in hoc loco pro proprio filio, suo filio conscriptum habeant: tamen graecitas, qua lingua Apostolus est locutus, proprium nunc magis quam suum nuncupat. Et licet communis intelligentiae sensu non satis inter proprium et suum differat; verum Apostolus, cum in caeteris aliis dictis suum filium commemorasset, quod est graece, τὸν ἑαυτοῦ υἱὸν, tamen in hoc loco secundum quod ait, ὅς γε τοῦ ἱδίου υἱοῦ οὐκ ἐφείσατο, qui proprio filio non pepercit, naturae viritatem significanter expressit: ut qui superius filios plures per spiritum adoptionis demonstrasset, nunc unigenitum Deum filium proprietatis ostenderet. 46. Inexcusabilis est qui Christum filium Dei negat. Antichristum pro Christo est suscepturus. --Non est humanus hic error, neque", + "candidate_score": 0.648075, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_48", + "bdc_text": "Quid enim non ausus esset rebus dubiis , quem nondum pudet ubique serere , Christi divinitatem a nobis negari ?", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_34", + "psc_text": "igitur furori respondere animus exarsit: recolens hoc vel praecipue sibi salutare esse, non solum in Deum credidisse, sed etiam in Deum patrem; neque in Christo tantum sperasse, sed in Christo Dei filio; neque in creatura, sed in Deo creatore ex Deo nato. Maxime ergo properamus ex propheticis atque evangelicis praeconiis vesaniam eorum ignorantiamque confundere, qui sub unius Dei, sola sane utili ac religiosa praedicatione, aut Deum natum Christum negant, aut verum Deum non esse contendunt; ut creatio potentis creaturae intra unum Deum fidei sacramentum relinquat; quia nativitas Dei extra unius Dei fidem religionem protrahat confitentum. Sed nos edocti divinitus neque duos deos praedicare neque solum, hanc evangelici ac prophetici praeconii rationem in confessione Dei patris et Dei filii afferemus, ut unum in fide nostra sint uterque, non unus: neque eumdem utrumque, neque inter verum ac falsum aliud confitentes; quia Deo ex Deo nato, neque eumdem nativitas permittit esse, neque aliud.", + "candidate_score": 0.645835, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_48", + "bdc_text": "Quid enim non ausus esset rebus dubiis , quem nondum pudet ubique serere , Christi divinitatem a nobis negari ?", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_718", + "psc_text": "et Deum docuit Paulus. --Nisi forte eo usque ultimae desperationis furor audebit erumpere, ut quia Christum Dominum Apostolus dixerit, nemo aliud eum praeter quam Dominum debeat confiteri, et habens Domini proprietatem, non habeat Dei veritatem. Sed non ignorat Paulus Christum Deum, dicens: Quorum patres, et ex quibus Christus, qui est super omnia Deus (Rom. IX, 5) . Non hic creatura in Deum deputatur: sed creaturarum Deus est, qui super omnia Deus est. 38. Distinxit illum a Patre, non divisit. --Quam vero super omnia Deus et inseparabilis sit a Patre Spiritus, disce etiam hoc ipso de quo nunc agitur Apostoli dicto. Confessus enim unum Deum patrem ex quo omnia sunt, et unum Dominum Jesum Christum per quem omnia: quaero quid diversitatis attulerit, dicens ex 241 Deo omnia, et per Christum omnia (I Cor. VIII, 6)? Anne possit separabilis a se naturae et spiritus intelligi ex quo, et per quem omnia? Omnia", + "candidate_score": 0.644857, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_27", + "bdc_text": "distinctionis autem notatio locum habet ubi cum patre comparatur , quae a nobis quoque diligenter observata fuit .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_598", + "psc_text": "vivente vivat, et in se habeat vitam viventem. 28. Qui in Patre sit. Humanae nativitatis comparatio. Nativitatis utriusque discrimen. --Admonuisse nos in exordio sermonis (Lib. I, n. 19; lib. IV, n. 2; et lib. VI, n. 9) 199 nostri meminimus, humanas comparationes divinis non satisfacere exemplis; tamen pro parte intelligentiae nostrae sensum formis corporalibus erudiri. Humanae nativitatis conscientiam consulo, utrum non intra patres maneat origo nascentium. Nam tametsi elementa illa inanima ac turpia, quibus nascendi causae inchoantur, in hominem alterum effluant, naturae tamen virtute intra se invicem manent: dum et per datam naturae ejusdem originem, nascentem sequitur ille qui gignit; et per acceptam nativitatem, cujus virtus etsi derivetur, non tamen aufertur, in gignente se manet ille qui nascitur. Et hoc quidem tantum ad humanae nativitatis intelligentiam commemoratum a nobis sit, non etiam ad perfectum in unigenito Deo nativitatis exemplum: quia naturae humanae infirmitas ex disparibus comparatur, et ex inanimis continetur", + "candidate_score": 0.644416, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_55", + "bdc_text": "Neque vero prudentiae vestrae diffidemus , sed nulla adhiberi satis magna diligentia potest in praecidendis divisionum occasionibus .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_928", + "psc_text": "autem diei scientia absconsa sit, non in obscuro est. Namque monens nos irremissa fide intentos semper manere, securitatem cognitionis definitae ademit: ut pendulae exspectationis incerto mens sollicita, festinans et adventus diem semper exspectans, semper exspectando speraret; curamque pervigilem incertum ipsum, non ambigendi tamen temporis, detineret. Ita enim Dominus ait: Ideo et vos estote parati, quia nescitis qua hora filius hominis venturus est (Matth. XXIV, 44) . Et rursum: Beatus ille servus quem veniens Dominus ejus invenerit sic facientem (Ibid., 46) . Ignoratio non ad errorem fuit necessaria, sed ad perseverantiam. Nec negatum id ad detrimentum est, quod ignoratum 311 tribuit incrementum, ne scientiae securitas negligentiam fidei dissimulatae excitaret, sed praeparationem irremissam exspectatio indefinita retineret: quae modo furis metuendum semper caveret adventum, illo eligente somni tempus ad furtum: patrefamilias vero domus, damni semper timore, vigilante. 68. Christum, etsi humana penetret ut potior, paterna penetrare nolunt ut inferiorem. --Quamquam igitur non obscurum", + "candidate_score": 0.643306, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_29", + "bdc_text": "Verum nos genitum non intelligimus diffluxu quodam , ut pars sit essentiae patris , sed totus sit in patre , totum illum vicissim in se habens .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_187", + "psc_text": "non natura discernitur. Ut imago, omnia habet quae Pater. --Audis: Ego et Pater unum sumus (Joan. X, 30) . Quid discindis et distrahis Filium a Patre? 65 Unum sunt: scilicet is qui est, nihil habens quod non sit etiam in eo a quo est. Cum audis Filium dicentem: Ego et Pater unum sumus; personis rem accommoda, gignenti et genito professionis suae permitte sententiam. Sint unum, ut sunt qui genuit et qui genitus est. Cur naturam excludis? cur veritatem interimis? Audis: Pater in me, et ego in Patre (Ibid., 38) : et hoc de Patre et Filio Filii opera testantur. Non corpus ( al. ut corpus) per intelligentiam nostram corpori immittimus, neque ut aquam vino infundimus: sed eamdem in utroque et virtutis similitudinem et deitatis plenitudinem confitemur. Omnia enim Filius accepit a Patre, et est Dei forma, et imago substantiae ejus. Eum enim ab eo qui est: imago substantiae tantum ad", + "candidate_score": 0.642639, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_30", + "bdc_text": "Hunc in modum Cyrillus qui saepe filii principium patrem vocare solet , pro ingenti tamen absurdo alibi ducit , nisi filius vitam a se ipso et immortalitatem habere credatur .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_231", + "psc_text": "solitarius: Filius autem sine tempore editus a Patre, et ante saecula creatus et fundatus, non erat antequam nasceretur: sed sine tempore ante omnia natus, solus a solo Patre substitit. Nec enim est aeternus, aut coaeternus, aut simul non factus cum Patre, nec simul cum Patre habet esse, sicuti quidam dicunt, aut aliqui duo non nata principia introducentes: sed sicut unio et principium omnium, sic et Deus ante omnia est. Propter quod et ante Filium est, sicut et a te didicimus media in ecclesia praedicante. Secundum quod itaque a Deo esse habet, et glorias, et vivere, et omnia ei sunt tradita; secundum hoc, principium ejus est Deus. Principatur autem ei, utpote Deus ejus, cum sit ante ipsum. Si enim quod ex ipso, et quod ex utero, et quod ex patre exivi et veni, velut partem ejus unius substantiae et quasi prolationem extendens intelligitur; compositus erit Pater, et divisibilis, et convertibilis, et", + "candidate_score": 0.640321, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_23_25", + "bdc_text": "Quid ergo aliud nobis restabat , quam luculentum doctrinae nostrae specimen edere , quo constaret ipsam immerito fuisse insimulatam ? Id sane officii nostri esse putavimus . Iam vero locus ille , cui horrendam inesse haeresim Carolus vociferatur , vix ulla excusatione videtur indigere .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_962", + "psc_text": "ut secundum desideria sua coacervet sibi magistros, relegat: exsilio nostro laetantes et exsultantes in Domino, constitisse in nobis plenitudinem apostolicae prophetiae. 5. Quam caute se gesserit superioribus libris. Solemnes Arianorum calumniae in Catholicos. --Superioribus igitur libellis sincerae, ut arbitror, fidei et incontaminatae veritatis professionem tenentes, quamquam secundum humanae naturae consuetudinem nullus sermo non sit obnoxius contradictioni, eam tamen nos arbitror totius responsionis nostrae moderatos esse rationem, ut contradicere quisquam nisi cum impietatis professione non possit. Eorum enim dictorum, quae secundum falsiloquii sui artem ex Evangeliis haeretici praesumunt, ita demonstrata veritas est, ut jam in contradictione ignorantiam 324 excusare non liceat, sed irreligiositatem necesse sit confiteri. Eam quoque nunc, secundum sancti Spiritus donum, temperavimus totius fidei demonstrationem, ut ne quid ementiri saltem adversum nos criminis possent. Solent enim ita de nobis implere aures ignorantium, ut nos asserant negare nativitatem, cum unitatem divinitatis praedicamus: et dicant solitarium a nobis per hoc, Ego", + "candidate_score": 0.640142, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_48", + "bdc_text": "Quid enim non ausus esset rebus dubiis , quem nondum pudet ubique serere , Christi divinitatem a nobis negari ?", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_352", + "psc_text": "negare quod verus est? 24. Summa eorum quae hocce libro hactenus probata sunt. --Nunc quia omni hoc sermone nostro demonstratum existimamus, nullam interpositam intelligentiae rationem fuisse, ut Deus verus et Deus falsus in sensum humanae mentis incideret, cum Deum et Deum, et Dominum et Dominum lex locuta sit; neque in nominibus naturisque significatam diversitatem fuisse, ne non secundum 119 nomen naturae et natura nominis posset intelligi; cum virtus Dei, potestas Dei, res Dei, nomen Dei in eo esset, quem Deum lex praedicabat: quae secundum sacramenti evangelici distributionem, ad personae significationem, demonstraret et in creando mundo obedientem dictis Dei Deum, et in figurando homine communis secum et Dei imaginis Deum creatorem, et in judicandis Sodomitis judicem Dominum a Domino, et in largiendis benedictionibus et in decernendis mysteriis legis angelum Dei Deum: ut ad salutarem confessionem in patre Deo et in filio Deo Deus semper ostensus, naturae veritatem ipso naturae nomine edoceret,", + "candidate_score": 0.639539, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_30", + "bdc_text": "Hunc in modum Cyrillus qui saepe filii principium patrem vocare solet , pro ingenti tamen absurdo alibi ducit , nisi filius vitam a se ipso et immortalitatem habere credatur .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_500", + "psc_text": "Nam cum omni, quem habuit ad Ecclesiae doctrinam, sermone numquam Patrem sine Filii confessione loqueretur; tamen ut veritatem nominis hujus quanta posset humani sermonis significatione monstraret: ait, Quid ad haec? Si Deus pro nobis, quis contra nos? Qui filio proprio non pepercit, sed tradidit eum pro nobis (Ib. 31 et 32) . Num quidnam etiam nunc adoptionis in eo erit nuncupatio, in quo proprietatis est nomen? Apostolus enim volens charitatem erga nos Dei ostendere, ut magnificentia Dei dilectionis ex comparationis genere nosceretur, non pepercisse Deum proprio filio suo docuit: non utique pro adoptandis adoptato, neque pro creatis creaturae, sed pro alienis suo, pro connuncupandis proprio. Quaere virtutem dicti; ut magnitudinem charitatis intelligas. Quid sit proprium expende; ne ignores veritatem. Nunc enim Apostolus proprium ait filium, cum in multis vel suum, vel ejus saepe dixisset. Et quamvis multi codices, per translatorum simplicem intelligentiam, in hoc loco pro proprio filio, suo filio", + "candidate_score": 0.639337, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_29", + "bdc_text": "Verum nos genitum non intelligimus diffluxu quodam , ut pars sit essentiae patris , sed totus sit in patre , totum illum vicissim in se habens .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_95", + "psc_text": "X, 30) ; audi: Qui me vidit, vidit et Patrem (Joan. XIV, 9) ; audi: Pater in me est, et ego in Patre (Joan. X, 38) ; audi: Ego de Patre exivi (Joan. XVI, 28) ; et, Qui est in sinu Patris; et, Omnia quae habet Pater, tradidit Filio; et, Vitam Filius in semetipso habet, sicut et Pater habet in semetipso (Joan. V, 26) ; audi Filium imaginem, sapientiam, virtutem, gloriam Dei: et intellige proclamantem Spiritum sanctum: Generationem ejus quis enarrabit (Esa. LIII, 8) ? et objurga Dominum testantem: Nemo novit Filium nisi Pater, neque Patrem quis novit nisi Filius, et cui voluerit Filius revelare (Matth. XI, 27: et insere te in hoc secretum, et inter unum ingenitum Deum, et unum unigenitum Deum, arcano te inopinabilis nativitatis immerge. Incipe, procurre, persiste: etsi non perventurum sciam, tamen gratulabor profecturum. Qui enim pie infinita persequitur, etsi non contingat aliquando, tamen proficiet prodeundo.", + "candidate_score": 0.638841, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_27", + "bdc_text": "distinctionis autem notatio locum habet ubi cum patre comparatur , quae a nobis quoque diligenter observata fuit .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_932", + "psc_text": "et credamus ei qui ait, Qui me vidit, vidit et Patrem (Joan. XIV, 9) . Nec ignoremus eum qui dixit, Vel operibus meis credite, quia Pater in me, et ego in Patre (Joan. X, 38) . Nec ignoremus eum, qui locutus est, 312 Ego et Pater unum sumus (Ibid. 30) . Si enim sensum nostrum rerum nomina secundum humanam intelligentiam commemorata confirmant: non habet ab eo naturae differentiam, in quo per intelligentiam quis videtur; nec differt in genere, qui manentem in se habens, inest in manente; nec diversi sunt, qui unum sunt. Intellige unitatem, dum non dividua natura est. Naturae vero rursum individuae sacramentum apprehende, dum tamquam speculum unus unius est. Speculum autem ita, ut non imaginatam speciem naturae exterioris splendor emittat; sed dum vivens natura naturae viventi indifferens est, quippe quae ex tota tota sit, quae et dum unigenita est Patrem in se habeat, et maneat in Patre dum", + "candidate_score": 0.638016, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_23_25", + "bdc_text": "Quid ergo aliud nobis restabat , quam luculentum doctrinae nostrae specimen edere , quo constaret ipsam immerito fuisse insimulatam ? Id sane officii nostri esse putavimus . Iam vero locus ille , cui horrendam inesse haeresim Carolus vociferatur , vix ulla excusatione videtur indigere .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_233", + "psc_text": "confirmationem corrupto intelligentiae sensu, divinorum dictorum testimonia usurpant, et de his sub occasione humanae ignorantiae mentiuntur. Nemini autem dubium esse oportet, ad divinarum rerum cognitionem divinis utendum esse doctrinis. Neque enim scientiam coelestium per semet humana imbecillitas consequetur, neque invisibilium intelligentiam ipse sibi corporalium sensus assumet. Non enim vel id quod creatum in nobis atque carnale est, vel id quod in usum vitae nostrae ex Deo datum est, suomet judicio naturam Creatoris sui opusque discernit. Non subeunt ingenia nostra in coelestem scientiam, neque incomprehensibilem virtutem sensu aliquo infirmitas nostra concipiet. Ipsi de se Deo credendum est: et iis, quae cognitioni nostrae de se tribuit, obsequendum. Aut enim more gentilium denegandus est, si testimonia ejus improbabuntur: 82 aut si ut est Deus creditur, non potest aliter de eo, quam ut ipse est de se testatus, intelligi. Cessent itaque propriae hominum opiniones, neque se ultra divinam constitutionem humana consilia extendant. Sequimur ergo,", + "candidate_score": 0.635349, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_30", + "bdc_text": "Hunc in modum Cyrillus qui saepe filii principium patrem vocare solet , pro ingenti tamen absurdo alibi ducit , nisi filius vitam a se ipso et immortalitatem habere credatur .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_95", + "psc_text": "X, 30) ; audi: Qui me vidit, vidit et Patrem (Joan. XIV, 9) ; audi: Pater in me est, et ego in Patre (Joan. X, 38) ; audi: Ego de Patre exivi (Joan. XVI, 28) ; et, Qui est in sinu Patris; et, Omnia quae habet Pater, tradidit Filio; et, Vitam Filius in semetipso habet, sicut et Pater habet in semetipso (Joan. V, 26) ; audi Filium imaginem, sapientiam, virtutem, gloriam Dei: et intellige proclamantem Spiritum sanctum: Generationem ejus quis enarrabit (Esa. LIII, 8) ? et objurga Dominum testantem: Nemo novit Filium nisi Pater, neque Patrem quis novit nisi Filius, et cui voluerit Filius revelare (Matth. XI, 27: et insere te in hoc secretum, et inter unum ingenitum Deum, et unum unigenitum Deum, arcano te inopinabilis nativitatis immerge. Incipe, procurre, persiste: etsi non perventurum sciam, tamen gratulabor profecturum. Qui enim pie infinita persequitur, etsi non contingat aliquando, tamen proficiet prodeundo.", + "candidate_score": 0.635319, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_29", + "bdc_text": "Verum nos genitum non intelligimus diffluxu quodam , ut pars sit essentiae patris , sed totus sit in patre , totum illum vicissim in se habens .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_111", + "psc_text": "intelligens. Hoc unigenitus ab ingenito: hoc, Ego et Pater unum sumus (Joan. X, 30) : hoc in confessione Patris et Filii Deus unus: hoc Pater in Filio, et Filius in Patre. Hinc, Qui me vidit, vidit et Patrem (Joan. XIV, 9) . Hinc, Omnia quae habet Pater, dedit Filio (Joan. XVI, 15) . Hinc, Sicut habet Pater vitam in semetipso, ita dedit Filio vitam habere in semetipso (Joan. V, 26). Hinc, Nemo novit Filium nisi Pater, neque Patrem nisi Filius (Matth. XI, 27) . Hinc, In ipso inhabitat omnis plenitudo divinitatis corporaliter (Coloss. II, 9) . 21. Verbi generatio humana ratione non capitur; tenenda igitur fide. --Haec vita lux hominum est, haec lux tenebras illuminans. Et ut impossibilitatem generationis ejus enarrandae secundum prophetam piscator consolaretur (Esa. LIII, 8); adjecit, Et tenebrae eam non comprehenderunt (Joan. I, 4) . Cessit sermo naturae, et non habet quo excurrat; et tamen hoc piscator", + "candidate_score": 0.633883, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_29", + "bdc_text": "Verum nos genitum non intelligimus diffluxu quodam , ut pars sit essentiae patris , sed totus sit in patre , totum illum vicissim in se habens .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_223", + "psc_text": "9. Fraus in praedictis latens retegitur. --Atque haec quis non intelligat plena fraudis esse et plena fallaciae? quae quamquam sint subtiliter confusa atque permixta, tamen absolute artificiosam malitiae et stultitiae calliditatem et ineptiam testantur. Inter caetera enim addiderunt, solum se Patrem innascibilem cognovisse: tamquam hinc quisquam possit ambigere, eum, ex quo ille genitus sit per quem omnia sunt, id quod ipse est a nemine consecutum. In ipso enim, quod pater dicitur, ejus quem genuit auctor ostenditur; id habens nomen quod neque profectum ex alio intelligatur, et ex quo is qui genitus est substitisse doceatur. Igitur id, quod Deo patri proprium est, proprium ei ac secretum relinquamus, confitentes in eo aeternae virtutis innascibilem potestatem. Nemini autem dubium esse existimo, ob eam causam in confessione Dei patris quaedam ejus tamquam peculiaria et privata memorari, ne praeter ipsum eorum quisquam particeps relinquatur. Cum enim dicunt, solum verum, solum justum, solum sapientem, solum invisibilem,", + "candidate_score": 0.633776, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_27", + "bdc_text": "distinctionis autem notatio locum habet ubi cum patre comparatur , quae a nobis quoque diligenter observata fuit .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_570", + "psc_text": "post haec intelligitur nativitatis differre natura, quam non solum operatio, virtus, honor, sed etiam contumelia negati honoris exaequat? Nihil igitur aliud, quam sacramentum nativitatis, sermo nunc divinae responsionis ostendit. Neque aliter potuit aut debuit Filius a Patre distingui, quam ut et natus esse, nec tamen differens doceretur. 21. Tota de Filio fides eruitur ex praedictis Christi verbis. --Pater igitur usque modo operatur, et 191 Filius operatur. Habes naturae nomina, cum et Pater operatur et filius. Intellige et naturam Dei, per quam Deus operatur, operantem. Ac ne forte duas operationes naturarum dissimilium existimes intelligendas; memento de caeco dictum fuisse: Sed ut manifestentur opera Dei in eo: me oportet operari opera ejus qui me misit (Joan. IX, 3) . In eo ergo, quod operatur Filius, opus Patris est: et opus Filii, opus Dei est. Et de operibus sequens adhuc sermo est. Interim nunc nihil aliud studuit responsio, quam ut omne opus referret", + "candidate_score": 0.632435, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_48", + "bdc_text": "Quid enim non ausus esset rebus dubiis , quem nondum pudet ubique serere , Christi divinitatem a nobis negari ?", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_757", + "psc_text": "responsionum semina, primo genuinos Scripturarum sensus, non ex eo quod verba nuda et a caeteris divulsa sonant, sed ex antecedentibus et consequentibus et ex dicendi causis esse expetendos: deinde Christum ex unitis in idipsum neque tamen confusis naturis rem unam et eamdem esse; ita enim illum dicta gestaque sua semper temperasse, ut et Dei et hominis filium sese declararet: postremo distinguenda esse quae dixit aut gessit nondum homo, quae jam homo moriturus, quae immortalis. Hinc duarum in uno Christo naturarum veritas diffuse adstruitur. His positis, ad primum haereticorum objectum, Quid me dicis bonum? Nemo bonus, nisi unus Deus, reponit Christum his verbis non boni aut magistri nomen respuere, sed ejus reprehendere fidem, qui ipsum Deum non credens, sic tamen nuncuparet; imo sese Deum ac magistrum testari, cum se sequenti coelestem thesaurum pollicetur. Tum pluribus demonstrat Christum, ubicumque Deum unum praedicat, se alium quidem a Patre, non tamen alterius naturae significare.", + "candidate_score": 0.632146, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_23", + "bdc_text": "Quid ergo aliud nobis restabat , quam luculentum doctrinae nostrae specimen edere , quo constaret ipsam immerito fuisse insimulatam ?", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_233", + "psc_text": "confirmationem corrupto intelligentiae sensu, divinorum dictorum testimonia usurpant, et de his sub occasione humanae ignorantiae mentiuntur. Nemini autem dubium esse oportet, ad divinarum rerum cognitionem divinis utendum esse doctrinis. Neque enim scientiam coelestium per semet humana imbecillitas consequetur, neque invisibilium intelligentiam ipse sibi corporalium sensus assumet. Non enim vel id quod creatum in nobis atque carnale est, vel id quod in usum vitae nostrae ex Deo datum est, suomet judicio naturam Creatoris sui opusque discernit. Non subeunt ingenia nostra in coelestem scientiam, neque incomprehensibilem virtutem sensu aliquo infirmitas nostra concipiet. Ipsi de se Deo credendum est: et iis, quae cognitioni nostrae de se tribuit, obsequendum. Aut enim more gentilium denegandus est, si testimonia ejus improbabuntur: 82 aut si ut est Deus creditur, non potest aliter de eo, quam ut ipse est de se testatus, intelligi. Cessent itaque propriae hominum opiniones, neque se ultra divinam constitutionem humana consilia extendant. Sequimur ergo,", + "candidate_score": 0.616452, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate", + "max_score": 0.752799, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_43_45", + "bdc_text": "Christum autem docemus filium Dei praedicari , non ut fideles adoptione duntaxat et gratia , sed naturalem et verum ideoque unicum , ut a caeteris discernatur : Dominum etiam nostrum esse , non tantum secundum divinitatem , quam cum patre unam ab aeterno habuit , sed in ea carne in qua exhibitus nobis fuit . Suntne haec Arianorum verba ?", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_493", + "psc_text": "et Spiritum sanctum? Sed quid agimus de illo testimonio Domini? Patri enim dicebat, et Patrem nominaverat ad quem loquebatur, cum ait: Haec est autem vita aeterna, ut cognoscant te unum verum Deum (Joan. XVII, 3) . Quod quidem Ariani sic solent accipere, quasi non sit Filius verus Deus. Quibus exclusis videndum est an intelligere cogamur, cum dictum est Patri, Ut cognoscant te unum verum Deum; tanquam hoc insinuare voluerit, quia et solus Pater Deus verus est, ne non intelligeremus Deum, nisi ipsa tria simul, Patrem et Filium et Spiritum sanctum. Num ergo ex Domini testimonio, et Patrem unum verum Deum dicimus, et Filium unum verum Deum, et Spiritum sanctum unum verum Deum, et simul Patrem et Filium et Spiritum sanctum, id est, simul ipsam Trinitatem, non tres veros deos, sed unum verum Deum? An quoniam addidit, Et quem misisti Jesum Christum; subaudiendum est, unum verum Deum; et ordo verborum est,", + "candidate_score": 0.752799, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_42_44", + "bdc_text": "Verum ne Farelli causam desereret , cuius integritas non minus quam sua illi compertum erat , protulit locum ex Catechismo quo ecclesia nostra utitur , ubi disertis verbis asseveramus unam esse patris filii et spiritus divinitatem , gloriam , essentiam : Christum autem docemus filium Dei praedicari , non ut fideles adoptione duntaxat et gratia , sed naturalem et verum ideoque unicum , ut a caeteris discernatur : Dominum etiam nostrum esse , non tantum secundum divinitatem , quam cum patre unam ab aeterno habuit , sed in ea carne in qua exhibitus nobis fuit .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_441", + "psc_text": "Dominus unus est (Deut. VI, 4) , non utique excepto Filio, aut excepto Spiritu sancto oportet intelligi, quem unum Dominum Deum nostrum recte dicimus etiam patrem nostrum per gratiam suam nos regenerantem. Trinitas autem Filius nullo modo dici potest. Spiritus vero sanctus secundum id quod scriptum est, Quoniam Deus spiritus est (Joan. IV, 24) , potest quidem universaliter dici, quia et Pater spiritus et Filius spiritus, et Pater sanctus et Filius sanctus. Itaque Pater, et Filius, et Spiritus sanctus, quoniam unus Deus, et utique Deus sanctus est, et Deus spiritus est, potest appellari Trinitas et Spiritus sanctus. Sed tamen ille Spiritus sanctus qui non Trinitas, sed in Trinitate intelligitur, in eo quod proprie dicitur Spiritus sanctus, relative dicitur, cum et ad Patrem et ad Filium refertur, quia Spiritus sanctus et Patris et Filii Spiritus est. Sed ipsa relatio non apparet in hoc nomine; apparet autem cum dicitur donum Dei (Act.", + "candidate_score": 0.729482, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_42_44", + "bdc_text": "Verum ne Farelli causam desereret , cuius integritas non minus quam sua illi compertum erat , protulit locum ex Catechismo quo ecclesia nostra utitur , ubi disertis verbis asseveramus unam esse patris filii et spiritus divinitatem , gloriam , essentiam : Christum autem docemus filium Dei praedicari , non ut fideles adoptione duntaxat et gratia , sed naturalem et verum ideoque unicum , ut a caeteris discernatur : Dominum etiam nostrum esse , non tantum secundum divinitatem , quam cum patre unam ab aeterno habuit , sed in ea carne in qua exhibitus nobis fuit .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_493", + "psc_text": "et Spiritum sanctum? Sed quid agimus de illo testimonio Domini? Patri enim dicebat, et Patrem nominaverat ad quem loquebatur, cum ait: Haec est autem vita aeterna, ut cognoscant te unum verum Deum (Joan. XVII, 3) . Quod quidem Ariani sic solent accipere, quasi non sit Filius verus Deus. Quibus exclusis videndum est an intelligere cogamur, cum dictum est Patri, Ut cognoscant te unum verum Deum; tanquam hoc insinuare voluerit, quia et solus Pater Deus verus est, ne non intelligeremus Deum, nisi ipsa tria simul, Patrem et Filium et Spiritum sanctum. Num ergo ex Domini testimonio, et Patrem unum verum Deum dicimus, et Filium unum verum Deum, et Spiritum sanctum unum verum Deum, et simul Patrem et Filium et Spiritum sanctum, id est, simul ipsam Trinitatem, non tres veros deos, sed unum verum Deum? An quoniam addidit, Et quem misisti Jesum Christum; subaudiendum est, unum verum Deum; et ordo verborum est,", + "candidate_score": 0.72261, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_26_28", + "bdc_text": "Nam ubi de Christi divinitate seorsum sermo habetur , quaecunque in unum verum aeternumque Deum competunt illi iure tribuuntur : distinctionis autem notatio locum habet ubi cum patre comparatur , quae a nobis quoque diligenter observata fuit . Neque enim infitiamur quin sermo ille aeternus sit a Deo patre genitus .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_1143", + "psc_text": "Verbum Dei per omnia aequale Patri de quo est. Verbum ergo Dei Patris unigenitus Filius, per omnia Patri similis et aequalis, Deus de Deo, lumen de lumine, sapientia de sapientia, essentia de essentia; est hoc omnino quod Pater, non tamen Pater; quia iste Filius, ille Pater. Ac per hoc novit omnia quae novit Pater: sed ei nosse de Patre est, sicut esse. Nosse enim et esse ibi unum est. Et ideo Patri sicut esse non est a Filio, ita nec nosse. Proinde tanquam se ipsum dicens Pater genuit Verbum sibi aequale per omnia. Non enim se ipsum integre perfecteque dixisset, si aliquid minus aut amplius esset in ejus Verbo quam in ipso. Ibi summe illud agnoscitur, Est, est; Non, non (Matth. V, 37) . Et ideo Verbum hoc vere veritas est: quoniam quidquid est in ea scientia de qua genitum est, et in ipso est; quod autem in ea non", + "candidate_score": 0.706785, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_29_31", + "bdc_text": "Verum nos genitum non intelligimus diffluxu quodam , ut pars sit essentiae patris , sed totus sit in patre , totum illum vicissim in se habens . Hunc in modum Cyrillus qui saepe filii principium patrem vocare solet , pro ingenti tamen absurdo alibi ducit , nisi filius vitam a se ipso et immortalitatem habere credatur . Idem docet ( lib. 10 Thesauri ) , si ineffabili naturae proprium est ut a se ipsa sit , in filium id iure competere .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_512", + "psc_text": "est, nec omnino est ad se ipsum, sed etiam esse ad Filium illi est? At enim multo magis unius ejusdemque essentiae, quia una eademque essentia Pater et Filius; quandoquidem Patri non ad se ipsum est ipsum esse, sed ad Filium, quam essentiam genuit, et qua essentia est quidquid est. Neuter ergo ad se est, et uterque ad invicem relative dicitur: an Pater solus non solum quod Pater dicitur, sed omnino quidquid dicitur relative ad Filium dicitur; ille autem dicitur et ad se? et si ita est, quid dicitur ad se? an ipsa essentia? sed Patris essentia est Filius, sicut Patris virtus et sapientia, sicut Verbum Patris et imago Patris: aut si essentia dicitur ad se Filius, Pater autem non est essentia, sed genitor essentiae, non est autem ad se ipsum, sed hac ipsa essentia quam genuit, sicut hac ipsa magnitudine magnus quam genuit; ergo et magnitudo dicitur ad se Filius,", + "candidate_score": 0.698525, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_29_31", + "bdc_text": "Verum nos genitum non intelligimus diffluxu quodam , ut pars sit essentiae patris , sed totus sit in patre , totum illum vicissim in se habens . Hunc in modum Cyrillus qui saepe filii principium patrem vocare solet , pro ingenti tamen absurdo alibi ducit , nisi filius vitam a se ipso et immortalitatem habere credatur . Idem docet ( lib. 10 Thesauri ) , si ineffabili naturae proprium est ut a se ipsa sit , in filium id iure competere .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_422", + "psc_text": "quod diligentius pertractandum sit, quia nec ideo quisque pater quia ingenitus, nec ingenitus ideo quia pater, et propterea non ad aliquid, sed ad se dici putatur ingenitus: genitum vero mira caecitate non advertunt dici non posse, nisi ad aliquid. Ideo quippe filius quia genitus, et quia filius utique genitus. Sicut autem filius ad patrem, sic genitus ad genitorem refertur; et sicut pater ad filium, ita genitor ad genitum. Ideoque alia notio est qua intelligitur genitor, alia qua ingenitus. Nam quamvis de Patre Deo utrumque dicatur, illud tamen ad genitum, id est, ad Filium dicitur; quod nec illi negant: hoc autem quod ingenitus dicitur, ad se ipsum dici perhibent. Dicunt ergo: Si aliquid ad se ipsum dicitur Pater, quod ad se ipsum dici non potest Filius, et quidquid ad se ipsum dicitur, secundum substantiam dicitur, et ad se ipsum dicitur ingenitus, quod dici non potest Filius; ergo secundum substantiam dicitur ingenitus,", + "candidate_score": 0.690471, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_27_29", + "bdc_text": "distinctionis autem notatio locum habet ubi cum patre comparatur , quae a nobis quoque diligenter observata fuit . Neque enim infitiamur quin sermo ille aeternus sit a Deo patre genitus . Verum nos genitum non intelligimus diffluxu quodam , ut pars sit essentiae patris , sed totus sit in patre , totum illum vicissim in se habens .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_1143", + "psc_text": "Verbum Dei per omnia aequale Patri de quo est. Verbum ergo Dei Patris unigenitus Filius, per omnia Patri similis et aequalis, Deus de Deo, lumen de lumine, sapientia de sapientia, essentia de essentia; est hoc omnino quod Pater, non tamen Pater; quia iste Filius, ille Pater. Ac per hoc novit omnia quae novit Pater: sed ei nosse de Patre est, sicut esse. Nosse enim et esse ibi unum est. Et ideo Patri sicut esse non est a Filio, ita nec nosse. Proinde tanquam se ipsum dicens Pater genuit Verbum sibi aequale per omnia. Non enim se ipsum integre perfecteque dixisset, si aliquid minus aut amplius esset in ejus Verbo quam in ipso. Ibi summe illud agnoscitur, Est, est; Non, non (Matth. V, 37) . Et ideo Verbum hoc vere veritas est: quoniam quidquid est in ea scientia de qua genitum est, et in ipso est; quod autem in ea non", + "candidate_score": 0.688877, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_30_32", + "bdc_text": "Hunc in modum Cyrillus qui saepe filii principium patrem vocare solet , pro ingenti tamen absurdo alibi ducit , nisi filius vitam a se ipso et immortalitatem habere credatur . Idem docet ( lib. 10 Thesauri ) , si ineffabili naturae proprium est ut a se ipsa sit , in filium id iure competere . Quin etiam ratiocinatur patrem nihil a se ipso habere , nisi filius etiam a se ipso habeat .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_512", + "psc_text": "est, nec omnino est ad se ipsum, sed etiam esse ad Filium illi est? At enim multo magis unius ejusdemque essentiae, quia una eademque essentia Pater et Filius; quandoquidem Patri non ad se ipsum est ipsum esse, sed ad Filium, quam essentiam genuit, et qua essentia est quidquid est. Neuter ergo ad se est, et uterque ad invicem relative dicitur: an Pater solus non solum quod Pater dicitur, sed omnino quidquid dicitur relative ad Filium dicitur; ille autem dicitur et ad se? et si ita est, quid dicitur ad se? an ipsa essentia? sed Patris essentia est Filius, sicut Patris virtus et sapientia, sicut Verbum Patris et imago Patris: aut si essentia dicitur ad se Filius, Pater autem non est essentia, sed genitor essentiae, non est autem ad se ipsum, sed hac ipsa essentia quam genuit, sicut hac ipsa magnitudine magnus quam genuit; ergo et magnitudo dicitur ad se Filius,", + "candidate_score": 0.688418, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_42", + "bdc_text": "Verum ne Farelli causam desereret , cuius integritas non minus quam sua illi compertum erat , protulit locum ex Catechismo quo ecclesia nostra utitur , ubi disertis verbis asseveramus unam esse patris filii et spiritus divinitatem , gloriam , essentiam :", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_441", + "psc_text": "Dominus unus est (Deut. VI, 4) , non utique excepto Filio, aut excepto Spiritu sancto oportet intelligi, quem unum Dominum Deum nostrum recte dicimus etiam patrem nostrum per gratiam suam nos regenerantem. Trinitas autem Filius nullo modo dici potest. Spiritus vero sanctus secundum id quod scriptum est, Quoniam Deus spiritus est (Joan. IV, 24) , potest quidem universaliter dici, quia et Pater spiritus et Filius spiritus, et Pater sanctus et Filius sanctus. Itaque Pater, et Filius, et Spiritus sanctus, quoniam unus Deus, et utique Deus sanctus est, et Deus spiritus est, potest appellari Trinitas et Spiritus sanctus. Sed tamen ille Spiritus sanctus qui non Trinitas, sed in Trinitate intelligitur, in eo quod proprie dicitur Spiritus sanctus, relative dicitur, cum et ad Patrem et ad Filium refertur, quia Spiritus sanctus et Patris et Filii Spiritus est. Sed ipsa relatio non apparet in hoc nomine; apparet autem cum dicitur donum Dei (Act.", + "candidate_score": 0.687493, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_44", + "bdc_text": "Dominum etiam nostrum esse , non tantum secundum divinitatem , quam cum patre unam ab aeterno habuit , sed in ea carne in qua exhibitus nobis fuit .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_441", + "psc_text": "Dominus unus est (Deut. VI, 4) , non utique excepto Filio, aut excepto Spiritu sancto oportet intelligi, quem unum Dominum Deum nostrum recte dicimus etiam patrem nostrum per gratiam suam nos regenerantem. Trinitas autem Filius nullo modo dici potest. Spiritus vero sanctus secundum id quod scriptum est, Quoniam Deus spiritus est (Joan. IV, 24) , potest quidem universaliter dici, quia et Pater spiritus et Filius spiritus, et Pater sanctus et Filius sanctus. Itaque Pater, et Filius, et Spiritus sanctus, quoniam unus Deus, et utique Deus sanctus est, et Deus spiritus est, potest appellari Trinitas et Spiritus sanctus. Sed tamen ille Spiritus sanctus qui non Trinitas, sed in Trinitate intelligitur, in eo quod proprie dicitur Spiritus sanctus, relative dicitur, cum et ad Patrem et ad Filium refertur, quia Spiritus sanctus et Patris et Filii Spiritus est. Sed ipsa relatio non apparet in hoc nomine; apparet autem cum dicitur donum Dei (Act.", + "candidate_score": 0.683554, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_30_32", + "bdc_text": "Hunc in modum Cyrillus qui saepe filii principium patrem vocare solet , pro ingenti tamen absurdo alibi ducit , nisi filius vitam a se ipso et immortalitatem habere credatur . Idem docet ( lib. 10 Thesauri ) , si ineffabili naturae proprium est ut a se ipsa sit , in filium id iure competere . Quin etiam ratiocinatur patrem nihil a se ipso habere , nisi filius etiam a se ipso habeat .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_446", + "psc_text": "forte aliud: sed Pater ad Filium dicitur, principium vero ad omnia quae ab ipso sunt. Item dicitur relative Filius, relative dicitur et Verbum et Imago; et in omnibus his vocabulis ad Patrem refertur: nihil autem horum Pater dicitur. Et principium dicitur Filius: cum enim diceretur ei, Tu quis es? respondit, Principium, qui et loquor vobis (Joan. VIII, 25) . Sed numquid Patris principium? Creatorem se quippe ostendere voluit, cum se dixit esse principium; sicut et Pater principium est creaturae, eo quod ab ipso sunt omnia. Nam et creator relative dicitur ad creaturam, sicut dominus ad servum. Et ideo cum dicimus, et Patrem principium, et Filium principium, non duo principia creaturae dicimus; quia et Pater et Filius simul ad creaturam unum principium est, sicut unus creator, sicut unus Deus. Si autem quidquid in se manet et gignit aliquid vel operatur, principium est ei rei quam gignit, vel ei quam operatur; non", + "candidate_score": 0.683418, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_14_16", + "bdc_text": "deinde quod divinam Christi essentiam a se ipsa esse asseramus . Sed quid priore illo cavillo dilutius ? Ab eiusmodi enim vocibus quam non abhorreamus , hinc liquet , quod liberum earum usum in ecclesia constare semper voluimus , et confessionem helveticam Basileae editam nobis piam sanctamque videri pronunciavimus , quae tamen personarum mentionem continet .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_436", + "psc_text": "tres substantias. CAPUT IX. Personae tres non proprie dictae. Sed quia nostra loquendi consuetudo jam obtinuit, ut hoc intelligatur cum dicimus essentiam, quod intelligitur cum dicimus substantiam: non audemus dicere unam essentiam tres substantias; sed unam essentiam vel substantiam, tres autem personas; quemadmodum multi Latini ista tractantes et digni auctoritate dixerunt, cum alium modum aptiorem non invenirent, quo enuntiarent verbis quod sine verbis intelligebant. Revera enim cum Pater non sit Filius, et Filius non sit Pater, et Spiritus sanctus ille qui etiam donum Dei vocatur, nec Pater sit nec Filius, tres utique sunt. Ideoque pluraliter dictum est, Ego et Pater unum sumus (Joan. X, 30) . Non enim dixit, Unum est, quod Sabelliani dicunt; sed, unum sumus. Tamen cum quaeritur quid tres, magna prorsus inopia humanum laborat eloquium. Dictum est tamen, Tres personae, non ut illud diceretur, sed ne taceretur. CAPUT X. 11. Quae Deo absolute conveniunt ut essentia, de", + "candidate_score": 0.677723, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_40_42", + "bdc_text": "Calvinus quoque , quum ecclesiae nostrae rogatu illuc accurrisset , coram legatis Bernensibus , qui ad res provinciae constituendas sub id temporis missi fuerant , Arianismi una cum Farello a sacrilego illo ore notatus fuit . Respondit , satis firmum innocentiae suae praesidium se habere in suo libello . Verum ne Farelli causam desereret , cuius integritas non minus quam sua illi compertum erat , protulit locum ex Catechismo quo ecclesia nostra utitur , ubi disertis verbis asseveramus unam esse patris filii et spiritus divinitatem , gloriam , essentiam :", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_493", + "psc_text": "et Spiritum sanctum? Sed quid agimus de illo testimonio Domini? Patri enim dicebat, et Patrem nominaverat ad quem loquebatur, cum ait: Haec est autem vita aeterna, ut cognoscant te unum verum Deum (Joan. XVII, 3) . Quod quidem Ariani sic solent accipere, quasi non sit Filius verus Deus. Quibus exclusis videndum est an intelligere cogamur, cum dictum est Patri, Ut cognoscant te unum verum Deum; tanquam hoc insinuare voluerit, quia et solus Pater Deus verus est, ne non intelligeremus Deum, nisi ipsa tria simul, Patrem et Filium et Spiritum sanctum. Num ergo ex Domini testimonio, et Patrem unum verum Deum dicimus, et Filium unum verum Deum, et Spiritum sanctum unum verum Deum, et simul Patrem et Filium et Spiritum sanctum, id est, simul ipsam Trinitatem, non tres veros deos, sed unum verum Deum? An quoniam addidit, Et quem misisti Jesum Christum; subaudiendum est, unum verum Deum; et ordo verborum est,", + "candidate_score": 0.677014, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_14_16", + "bdc_text": "deinde quod divinam Christi essentiam a se ipsa esse asseramus . Sed quid priore illo cavillo dilutius ? Ab eiusmodi enim vocibus quam non abhorreamus , hinc liquet , quod liberum earum usum in ecclesia constare semper voluimus , et confessionem helveticam Basileae editam nobis piam sanctamque videri pronunciavimus , quae tamen personarum mentionem continet .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_552", + "psc_text": "cum ait, Ego sum qui sum; et, dices ad eos: Qui est, misit me ad vos (Exod. III, 14) . Sed tamen sive essentia dicatur quod proprie dicitur, sive substantia quod abusive; utrumque ad se dicitur, non relative ad aliquid. Unde hoc est Deo esse quod subsistere, et ideo si una essentia Trinitas, una etiam substantia. Fortassis igitur commodius dicuntur tres personae, quam tres substantiae. CAPUT VI. 11. Cur in Trinitate non dicatur una persona, et tres essentiae. De Trinitate quid credere debet qui supra dicta non capit. Homo et ad imaginem et imago Dei. Sed ne nobis videar suffragari, hoc quoque requiramus. Quanquam et illi, si vellent, sicut dicunt tres substantias, tres hypostases, possent dicere tres personas tria prosopa. Illud autem maluerunt, quod forte secundum linguae suae consuetudinem aptius diceretur. Nam et in personis eadem ratio est: non enim aliud est Deo esse, aliud personam esse, sed omnino idem.", + "candidate_score": 0.673169, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_30", + "bdc_text": "Hunc in modum Cyrillus qui saepe filii principium patrem vocare solet , pro ingenti tamen absurdo alibi ducit , nisi filius vitam a se ipso et immortalitatem habere credatur .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_446", + "psc_text": "forte aliud: sed Pater ad Filium dicitur, principium vero ad omnia quae ab ipso sunt. Item dicitur relative Filius, relative dicitur et Verbum et Imago; et in omnibus his vocabulis ad Patrem refertur: nihil autem horum Pater dicitur. Et principium dicitur Filius: cum enim diceretur ei, Tu quis es? respondit, Principium, qui et loquor vobis (Joan. VIII, 25) . Sed numquid Patris principium? Creatorem se quippe ostendere voluit, cum se dixit esse principium; sicut et Pater principium est creaturae, eo quod ab ipso sunt omnia. Nam et creator relative dicitur ad creaturam, sicut dominus ad servum. Et ideo cum dicimus, et Patrem principium, et Filium principium, non duo principia creaturae dicimus; quia et Pater et Filius simul ad creaturam unum principium est, sicut unus creator, sicut unus Deus. Si autem quidquid in se manet et gignit aliquid vel operatur, principium est ei rei quam gignit, vel ei quam operatur; non", + "candidate_score": 0.645132, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_29", + "bdc_text": "Verum nos genitum non intelligimus diffluxu quodam , ut pars sit essentiae patris , sed totus sit in patre , totum illum vicissim in se habens .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_1143", + "psc_text": "Verbum Dei per omnia aequale Patri de quo est. Verbum ergo Dei Patris unigenitus Filius, per omnia Patri similis et aequalis, Deus de Deo, lumen de lumine, sapientia de sapientia, essentia de essentia; est hoc omnino quod Pater, non tamen Pater; quia iste Filius, ille Pater. Ac per hoc novit omnia quae novit Pater: sed ei nosse de Patre est, sicut esse. Nosse enim et esse ibi unum est. Et ideo Patri sicut esse non est a Filio, ita nec nosse. Proinde tanquam se ipsum dicens Pater genuit Verbum sibi aequale per omnia. Non enim se ipsum integre perfecteque dixisset, si aliquid minus aut amplius esset in ejus Verbo quam in ipso. Ibi summe illud agnoscitur, Est, est; Non, non (Matth. V, 37) . Et ideo Verbum hoc vere veritas est: quoniam quidquid est in ea scientia de qua genitum est, et in ipso est; quod autem in ea non", + "candidate_score": 0.63325, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_52", + "bdc_text": "Scimus enim quae sint delatorum artes et quantum proficiant , ubi nullae pro veritate eduntur voces .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_689", + "psc_text": "perfici studet, quantum potest, quisquis vocum significantium quaecumque ignorat, inquirit. Aliud est enim quod eam in veritatis luce conspicit, aliud quod in sua facultate concupiscit. Conspicit namque in luce veritatis quam magnum et quam bonum sit omnes omnium gentium linguas intelligere ac loqui, nullamque ut alienigena audire, et a nullo ita audiri. Cujus notitiae decus cogitatione jam cernitur, amaturque res nota; quae ita conspicitur, atque inflammat studia discentium, ut circa eam moveantur, eique inhient in omni opera quam impendunt consequendae tali facultati, ut etiam usu amplectantur quod ratione praenoscunt: atque ita quisque, cui facultati spe propinquat, ei ferventius amore inardescit. Eis doctrinis quippe studetur vehementius, quae capi posse non desperantur. Nam cujus rei adipiscendae spem quisque non gerit, aut tepide amat, aut omnino non amat, quamvis quam pulchra sit videat. Quocirca, quia omnium linguarum scientia fere ab omnibus desperatur, suae gentis quisque maxime studet, ut noverit. Quod si et illi", + "candidate_score": 0.632405, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf036", + "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei", + "max_score": 0.74988, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_43_45", + "bdc_text": "Christum autem docemus filium Dei praedicari , non ut fideles adoptione duntaxat et gratia , sed naturalem et verum ideoque unicum , ut a caeteris discernatur : Dominum etiam nostrum esse , non tantum secundum divinitatem , quam cum patre unam ab aeterno habuit , sed in ea carne in qua exhibitus nobis fuit . Suntne haec Arianorum verba ?", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_246", + "psc_text": "secundum vero utramque nativitatem solius Dei Patris est Filius: quia idem solus Unigenitus Deus est temporaliter verus homo de Virgine procreatus, qui de solo Patre sine initio verus Deus est natus. FRAGMENTUM XXXIII. Jesus Christus non est solius hominis vocabulum, sea etiam Dei: et in Scripturis interdum secundum divinam naturam solam, interdum secundum humanam solam, nonnunquam secundum utramque accipitur. De uno et eodem Spiritu sancto, et Dei Filius dignatus est Filius hominis fieri, et nobis donatum est in Dei filios adoptari. Ariani non sunt cultores unius Dei, sed plurium. Ac primum quod ex mea mendaciter persona dixisti, « Jesus Christus vocabulum est hominis, » Paulus doctor gentium in fide et veritate, sicut contrarium veritati, contrarium convincit et fidei, qui Jesum Christum et Deum demonstrat et hominem. Ita ut uno eodemque nomine Jesu Christi, in una duntaxat eademque persona, nonnunquam solam divinam, plerumque solam humanam, vel utramque simul intelligi velit aliquando", + "candidate_score": 0.74988, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_43_45", + "bdc_text": "Christum autem docemus filium Dei praedicari , non ut fideles adoptione duntaxat et gratia , sed naturalem et verum ideoque unicum , ut a caeteris discernatur : Dominum etiam nostrum esse , non tantum secundum divinitatem , quam cum patre unam ab aeterno habuit , sed in ea carne in qua exhibitus nobis fuit . Suntne haec Arianorum verba ?", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_353", + "psc_text": "fuisset: demonstranda erat etiam vera generatio nomine paternitatis, ut Patris et Filii vere significaretur natura communis. Et quia Deo competit naturaliter Dominum esse omnium rerum; in eo quod tenor Symboli Christum dixit Dominum, veraciter insinuavit et Deum. Proprium quippe est ac naturale vero Deo, non aliud esse quam Dominum; et vero Domino, non aliud esse quam Deum. Inde est quod et beatus Paulus apostolus sic ait: Nobis tamen unus est Deus Pater, ex quo omnia, et nos in ipso; et unus Dominus Jesus Christus, per quem omnia, et nos per ipsum (I Cor. VIII, 6) . Ut sicut Deo Patri non ademit jura verae dominationis, sic nec Domino Filio agnosceretur unitatem subtrahere deitatis. Unum enim nobis licet Deum unumque Dominum confiteri. Una est enim dominatio unius divinitatis, et una divinitas unius dominationis, et sic praeter unum Dominum non est alius Dominus, sicut praeter unum Deum non est alius Deus. Unius", + "candidate_score": 0.731455, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_43", + "bdc_text": "Christum autem docemus filium Dei praedicari , non ut fideles adoptione duntaxat et gratia , sed naturalem et verum ideoque unicum , ut a caeteris discernatur :", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_144", + "psc_text": "Filio habet naturalem locutionem, unde naturaliter 612 procedens habet originis veritatem. Ad hoc utique pertinet quod ait: Ille me clarificabit, quia de meo accipiet, et annuntiabit vobis (Joan. XVI, 14) . Nunquid enim sicut ( forte sic) dictum est, accipiet, tanquam illa quae docturus apostolos fuerat, necdum Spiritus sanctus accepisset? Quod utique quam sit absurdum atque impium superius demonstravi. Dictum est itaque quia de meo accipiet, tanquam si diceretur: Cum vos sicut Deus docere coeperit, omnia quae vos docebit, de meo se habere monstrabit. Quid est enim proprium docere Dei, nisi et intelligentiam ignaris tribuere, et fortitudinem ac fiduciam timidis inspirare? quod utique ille Spiritus vere facit, qui est naturaliter Spiritus sapientiae et intellectus, consilii et fortitudinis. Unde etiam in libro Actuum apostolorum de credentibus dictum est, quia repleti sunt omnes Spiritu sancto, et loquebantur verbum Dei cum fiducia (Act. IV, 31) . Quia vero Pater est naturalis origo Filii", + "candidate_score": 0.715549, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_43", + "bdc_text": "Christum autem docemus filium Dei praedicari , non ut fideles adoptione duntaxat et gratia , sed naturalem et verum ideoque unicum , ut a caeteris discernatur :", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_134", + "psc_text": "unum est sanctae Trinitatis officium); sed hoc fecit Deus Filius, ad ostendendam sanctae Trinitatis unam naturam, unamque virtutem; ut eum a quo doceri apostolos in omnem veritatem, ipso praedicante Salvatore, constaret, nemo minorem Patre et Filio aliquatenus aestimaret. Non est hic igitur aliquod indicium subjectionis, ubi manifestatur unitas naturalis; sed Christus, qui est vera Sapientia, illius adventui plenam veritatis invenitur reservasse doctrinam, cujus unam secum et cum Patre volebat demonstrare substantiam. Quod subsequentibus verbis ostendit, dicens: Non enim loquetur a semetipso, sed quaecunque audiet loquetur, et quae ventura sunt annuntiabit vobis. Ille me clarificabit, quia de meo accipiet, et annuntiabit vobis (Joan. XVI, 13, 14) . Ecce primum ostendit non esse alia Spiritus sancti quam quae sunt 610 Filii. Deinde ut ostenderet omnia sua esse quae Patris sunt, adjecit (v. 15): Omnia quaecunque habet Pater, mea sunt: propterea dixi quia de meo accipiet, et annuntiabit vobis. Illud igitur primitus attendamus,", + "candidate_score": 0.714046, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_26", + "bdc_text": "Nam ubi de Christi divinitate seorsum sermo habetur , quaecunque in unum verum aeternumque Deum competunt illi iure tribuuntur :", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_354", + "psc_text": "non ademit jura verae dominationis, sic nec Domino Filio agnosceretur unitatem subtrahere deitatis. Unum enim nobis licet Deum unumque Dominum confiteri. Una est enim dominatio unius divinitatis, et una divinitas unius dominationis, et sic praeter unum Dominum non est alius Dominus, sicut praeter unum Deum non est alius Deus. Unius ergo Dei una dominatio in una ejus divinitate cognoscitur; et unius Domini una divinitas in una ejus dominatione naturaliter invenitur. Praeter unum Deum Patrem non est alius Deus, et praeter unum Dominum Jesum Christum non est Dominus alius. Sed nec Deus Pater sine Deo Filio unus est Deus, nec Dominus Christus sine Domino Patre unus est Dominus. Quia Deus Pater et Dominus Jesus Christus naturaliter unus est Dominus Deus: plenitudinem deitatis naturaliter habens in plenitudine dominationis, et plenitudinem dominationis habens in plenitudine deitatis. Inde est quod beatus David dicit: Quis Deus praeter Dominum, aut quis Deus praeter Deum nostrum (Psal.", + "candidate_score": 0.709971, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_43", + "bdc_text": "Christum autem docemus filium Dei praedicari , non ut fideles adoptione duntaxat et gratia , sed naturalem et verum ideoque unicum , ut a caeteris discernatur :", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_148", + "psc_text": "ista processionis solius esse demonstretur essentiae naturalis. Legimus enim Filium de Patre genitum, et quamvis in eo quod Unigenitus dicitur, in solo naturalis generatio demonstretur, tamen propter gratiam adoptionis nos quoque Deus Pater voluntarie genuit verbo veritatis (Jac. I, 18) . Unigenitus igitur, unus et solus est de Patris essentia Filius natus: sed et nos per adoptionem et Filii Dei dicimur et de Deo nati, beato Evangelista dicente: Quotquot autem receperunt eum, dedit eis potestatem filios Dei fieri, his qui credunt in nomine ejus, qui non ex sanguinibus, neque ex voluntate carnis, neque ex voluntate viri, sed ex Deo nati sunt (Joan. I, 12, 13) . Cum ergo nos et Dei filios, et de Deo genitos, et de Deo natos, divinis ostendatur eloquiis, processionis tamen de Deo vocabulum nemo potest creaturae cuiquam docere concessum. 613 Quid ita, nisi quia unigenitum Filium posset naturalis nativitas verum Deum ostendere; eumque non adoptivum,", + "candidate_score": 0.708523, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_26_28", + "bdc_text": "Nam ubi de Christi divinitate seorsum sermo habetur , quaecunque in unum verum aeternumque Deum competunt illi iure tribuuntur : distinctionis autem notatio locum habet ubi cum patre comparatur , quae a nobis quoque diligenter observata fuit . Neque enim infitiamur quin sermo ille aeternus sit a Deo patre genitus .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_355", + "psc_text": "Christus sine Domino Patre unus est Dominus. Quia Deus Pater et Dominus Jesus Christus naturaliter unus est Dominus Deus: plenitudinem deitatis naturaliter habens in plenitudine dominationis, et plenitudinem dominationis habens in plenitudine deitatis. Inde est quod beatus David dicit: Quis Deus praeter Dominum, aut quis Deus praeter Deum nostrum (Psal. XVII, 32) ? Tenor igitur Symboli in Patre et Filio unitatem deitatis ac dominationis ostendit, quando et Patrem, quem Deum dixit, non aliud quam Dominum; et Christum, quem Dominum dixit, non aliud quam Deum recte credentibus intimavit. De uno enim Deo 658 Patre natus unus Deus Jesus Christus, non aliud potuit nasci quam Deus: qui tamen unus Dominus naturaliter non esset, si natus de Domino non fuisset. Pater itaque Deus, qui Dominum genuit, verus cognoscitur Dominus; et Christus Dominus de Deo genitus, verus cognoscitur Deus; et Spiritus sanctus, unus idemque Patris et Filii Spiritus, quia unius naturae est cum Patre", + "candidate_score": 0.707454, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_43", + "bdc_text": "Christum autem docemus filium Dei praedicari , non ut fideles adoptione duntaxat et gratia , sed naturalem et verum ideoque unicum , ut a caeteris discernatur :", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_53", + "psc_text": "Filio suo, cui Pater est per naturam, esset Deus per gratiam; et nobis, quibus Deus est per naturam, dignaretur Pater esse per gratiam. FRAGMENTUM XI. Christus vere Deus noster. Aestimatio in Scripturis duplex, incertae cognitionis et certae scientiae. Christus non est Deus Manichaeorum. Judaeorum, Arianorum. Beati Cypriani accipiamus et amplectamur utique sententiam, qui scribens ad Quirinum, in libro secundo, capitulo sexto, sub titulo: QUOD DEUS SIT CHRISTUS, inter alia testimonia etiam hoc protulit: Hic Deus noster, et non deputabitur alius absque illo: qui invenit omnem viam prudentiae, et dedit eam Jacob puero suo, et Israel dilecto sibi. Post haec in terris visus est, et cum hominibus conversatus est (Baruch III, 36, 37, 38). Agnosce testimonio tanti martyris, de Christo dictum: Hic Deus noster, et non aestimabitur alius absque illo; et disce ut divina dicta recte intelligas, et non adversus Dei Filium rebellis existas. Mysterium enim divinae incarnationis beatus propheta volebat", + "candidate_score": 0.707045, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_28_30", + "bdc_text": "Neque enim infitiamur quin sermo ille aeternus sit a Deo patre genitus . Verum nos genitum non intelligimus diffluxu quodam , ut pars sit essentiae patris , sed totus sit in patre , totum illum vicissim in se habens . Hunc in modum Cyrillus qui saepe filii principium patrem vocare solet , pro ingenti tamen absurdo alibi ducit , nisi filius vitam a se ipso et immortalitatem habere credatur .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_125", + "psc_text": "Pater fuit ante generationem, nec Filius ante nativitatem. Semper natum Filium dico, et Patrem sine initio genuisse confiteor. Quomodo igitur Filius antequam nasceretur esse potuit, cujus nativitas initium habere non potuit? Nec enim poterat natus esse sua nativitate prior, qua nativitate sic est aeternus, ut naturaliter non sit Patre posterior. Non ergo Filius nativitatem suam praecessit, quem genitori coaeternum nativitas ipsa naturalis ostendit. Patrem quoque generasse confirmo, quem tamen antequam generasset, esse potuisse non praedico; non enim erat ante nativitatem Filii, quia Dei Patris sicut est aeterna divinitas, sic est aeterna paternitas; et ubi aeternitas paternitatis in genitore cognoscitur, etiam in Filio aeterna nativitas invenitur. Non ergo e quo genuit, esse coepit, quia nec essentia Patris nec generatio aliquatenus coepit. Una est enim aeternitas essentiae 608 simul et generationis in Patre: in qua aeternitate sic essentia illa generatioque permanet, ut nefas sit aut divinitate Patris posteriorem putare generationem, aut generatione", + "candidate_score": 0.706343, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_0", + "bdc_text": "Gratia vobis et pax a Deo patre et Domino Iesu Christo .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_291", + "psc_text": "Patri, gratias agendas Patri et Filio noverimus. Quia vero una gratia nobis est a sancta Trinitate collata, communiter est a nobis Patri, Filio et Spiritui sancto una gratiarum actio persolvenda. Sicut enim ab Apostolo fidelibus dicitur, Gratia vobis et pax a Deo Patre nostro, et Domino Jesu Christo (Rom. I, 7) : sic in Actibus apostolorum (Cap. X, 4) scriptum est: Quia et in gentibus gratia sancti Spiritus effusa est. Unam ergo gratiam sanctae Trinitatis accepimus. unde dignum est ut unam gratiarum actionem Patri et Filio et Spiritui sancto, in veritate fidei et cordis simplicitate solvamus. Unam quoque gloriam decantandam Patri et Filio et Spiritui sancto, sicut sancta Scriptura non desinit admonere, sic et omnis et nosse debet et persolvere Christianus. In apostolicis quippe litteris, non solum Patri, verum etiam Domino Jesu Christo, dictam gloriam nihilominus invenimus. Scimus quidem beatum Judam apostolum in Epistola sua dixisse: Ei autem qui potens", + "candidate_score": 0.701939, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_26", + "bdc_text": "Nam ubi de Christi divinitate seorsum sermo habetur , quaecunque in unum verum aeternumque Deum competunt illi iure tribuuntur :", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_355", + "psc_text": "Christus sine Domino Patre unus est Dominus. Quia Deus Pater et Dominus Jesus Christus naturaliter unus est Dominus Deus: plenitudinem deitatis naturaliter habens in plenitudine dominationis, et plenitudinem dominationis habens in plenitudine deitatis. Inde est quod beatus David dicit: Quis Deus praeter Dominum, aut quis Deus praeter Deum nostrum (Psal. XVII, 32) ? Tenor igitur Symboli in Patre et Filio unitatem deitatis ac dominationis ostendit, quando et Patrem, quem Deum dixit, non aliud quam Dominum; et Christum, quem Dominum dixit, non aliud quam Deum recte credentibus intimavit. De uno enim Deo 658 Patre natus unus Deus Jesus Christus, non aliud potuit nasci quam Deus: qui tamen unus Dominus naturaliter non esset, si natus de Domino non fuisset. Pater itaque Deus, qui Dominum genuit, verus cognoscitur Dominus; et Christus Dominus de Deo genitus, verus cognoscitur Deus; et Spiritus sanctus, unus idemque Patris et Filii Spiritus, quia unius naturae est cum Patre", + "candidate_score": 0.700279, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_26_28", + "bdc_text": "Nam ubi de Christi divinitate seorsum sermo habetur , quaecunque in unum verum aeternumque Deum competunt illi iure tribuuntur : distinctionis autem notatio locum habet ubi cum patre comparatur , quae a nobis quoque diligenter observata fuit . Neque enim infitiamur quin sermo ille aeternus sit a Deo patre genitus .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_374", + "psc_text": "quia quod est, non habet aliunde, sed de Patre: nec est de nihilo, sed de genitore subsistit 662 aeterno. Servavit ergo quod suum est natura Patris in Filio, quia nihil ex se potuit proferre diversae divinitatis illa generatio naturalis. Dedit autem omnia Pater Filio, nec ei aliquid negavit, in quo totam naturam suam ineffabiliter genuit. Quod ergo dedit Pater omnipotentiam Filio, in sola est origine, non in diversitate ipsius omnipotentiae vel naturae. Illic dedisse qui quaerit, non aliud quam genuisse reperiet. Generatio autem illa, quae naturaliter divina est et aeterna, in quo plenitudinem omnium quae habet ostendit Filio dedisse Patrem, in eo Patri Filium naturaliter demonstrat aequalem. Sic ergo habet omnia Filius, sicut Pater: quia ubi generatio naturalis agnoscitur, ibi genitoris et geniti nulla naturalis diversitas invenitur. FRAGMENTUM XXXIX Spiritus sanctus unus est naturaliter cum Patre et Filio Dominus Deus. Memento itaque omnibus tuis objectionibus nos Domino adjuvante dedisse responsum:", + "candidate_score": 0.699959, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_44", + "bdc_text": "Dominum etiam nostrum esse , non tantum secundum divinitatem , quam cum patre unam ab aeterno habuit , sed in ea carne in qua exhibitus nobis fuit .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_355", + "psc_text": "Christus sine Domino Patre unus est Dominus. Quia Deus Pater et Dominus Jesus Christus naturaliter unus est Dominus Deus: plenitudinem deitatis naturaliter habens in plenitudine dominationis, et plenitudinem dominationis habens in plenitudine deitatis. Inde est quod beatus David dicit: Quis Deus praeter Dominum, aut quis Deus praeter Deum nostrum (Psal. XVII, 32) ? Tenor igitur Symboli in Patre et Filio unitatem deitatis ac dominationis ostendit, quando et Patrem, quem Deum dixit, non aliud quam Dominum; et Christum, quem Dominum dixit, non aliud quam Deum recte credentibus intimavit. De uno enim Deo 658 Patre natus unus Deus Jesus Christus, non aliud potuit nasci quam Deus: qui tamen unus Dominus naturaliter non esset, si natus de Domino non fuisset. Pater itaque Deus, qui Dominum genuit, verus cognoscitur Dominus; et Christus Dominus de Deo genitus, verus cognoscitur Deus; et Spiritus sanctus, unus idemque Patris et Filii Spiritus, quia unius naturae est cum Patre", + "candidate_score": 0.699868, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_28_30", + "bdc_text": "Neque enim infitiamur quin sermo ille aeternus sit a Deo patre genitus . Verum nos genitum non intelligimus diffluxu quodam , ut pars sit essentiae patris , sed totus sit in patre , totum illum vicissim in se habens . Hunc in modum Cyrillus qui saepe filii principium patrem vocare solet , pro ingenti tamen absurdo alibi ducit , nisi filius vitam a se ipso et immortalitatem habere credatur .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_111", + "psc_text": "principium, semper inveniemus quia in principio erat Verbum: ne aliquando coepisse esse dicamus, quod in principio erat semper audimus. Erat ergo apud Patrem Filius, sicut apud 604 Deum Deus, sicut apud immensum immensus, sicut apud aeternum naturaliter coaeternus. FRAGMENTUM XX. Aeternus Pater potuit sine initio generare. Ipsa contra te utique vocabula protestantur, quia Pater sine dubio potuit Filium generare, et quia potuit genuit. Proinde, quia Deus Pater omnipotens est, sicut potuit generare, sic potuit sine initio generare; imo sicut genuit, sic sine initio genuit. Quia natura ejus, quae sine initio est, sicut non habet initium existendi, sic initium non potuit habere gignendi. Natura quippe illa semper est; et ideo quod de illa naturaliter natum est, aequaliter semper est. Unitas enim naturalis generatione mutari non potuit, quando naturalis nativitas, sicut in se naturam, sic aeternitatem naturalem Dei generantis agnovit. Proinde proprietati vocabulorum cede tandem, et crede; et in eo, quem proprium", + "candidate_score": 0.699615, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_41_43", + "bdc_text": "Respondit , satis firmum innocentiae suae praesidium se habere in suo libello . Verum ne Farelli causam desereret , cuius integritas non minus quam sua illi compertum erat , protulit locum ex Catechismo quo ecclesia nostra utitur , ubi disertis verbis asseveramus unam esse patris filii et spiritus divinitatem , gloriam , essentiam : Christum autem docemus filium Dei praedicari , non ut fideles adoptione duntaxat et gratia , sed naturalem et verum ideoque unicum , ut a caeteris discernatur :", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_144", + "psc_text": "Filio habet naturalem locutionem, unde naturaliter 612 procedens habet originis veritatem. Ad hoc utique pertinet quod ait: Ille me clarificabit, quia de meo accipiet, et annuntiabit vobis (Joan. XVI, 14) . Nunquid enim sicut ( forte sic) dictum est, accipiet, tanquam illa quae docturus apostolos fuerat, necdum Spiritus sanctus accepisset? Quod utique quam sit absurdum atque impium superius demonstravi. Dictum est itaque quia de meo accipiet, tanquam si diceretur: Cum vos sicut Deus docere coeperit, omnia quae vos docebit, de meo se habere monstrabit. Quid est enim proprium docere Dei, nisi et intelligentiam ignaris tribuere, et fortitudinem ac fiduciam timidis inspirare? quod utique ille Spiritus vere facit, qui est naturaliter Spiritus sapientiae et intellectus, consilii et fortitudinis. Unde etiam in libro Actuum apostolorum de credentibus dictum est, quia repleti sunt omnes Spiritu sancto, et loquebantur verbum Dei cum fiducia (Act. IV, 31) . Quia vero Pater est naturalis origo Filii", + "candidate_score": 0.699389, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_26_28", + "bdc_text": "Nam ubi de Christi divinitate seorsum sermo habetur , quaecunque in unum verum aeternumque Deum competunt illi iure tribuuntur : distinctionis autem notatio locum habet ubi cum patre comparatur , quae a nobis quoque diligenter observata fuit . Neque enim infitiamur quin sermo ille aeternus sit a Deo patre genitus .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_352", + "psc_text": "universorum creator, de Rege saeculorum Rex saeculorum, de immortali immortalis, de invisibili invisibilis, quid reliquum est nisi ut Patri Filius per omnia credatur aequalis? FRAGMENTUM XXXVII. Pater vere Dominus est, et Christus vere Deus, et tota Trinitas vere Dominus Deus. Quomodo baptizamur in nomine Patris et Filii et Spiritus sancti, et tamen in solo Christi nomine salvamur. An bonus baptismus in nomine Jesu Christi. Neque enim Symboli tenor soli Patri tribuit deitatem, sed in Deo Patre naturalem Filii et Spiritus sancti ostendit originem: in quo utique demonstranda erat divinitas vera per omnipotentiae nomen, quia Deus non esset, si omnipotens non fuisset: demonstranda erat etiam vera generatio nomine paternitatis, ut Patris et Filii vere significaretur natura communis. Et quia Deo competit naturaliter Dominum esse omnium rerum; in eo quod tenor Symboli Christum dixit Dominum, veraciter insinuavit et Deum. Proprium quippe est ac naturale vero Deo, non aliud esse quam Dominum; et", + "candidate_score": 0.698642, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_43", + "bdc_text": "Christum autem docemus filium Dei praedicari , non ut fideles adoptione duntaxat et gratia , sed naturalem et verum ideoque unicum , ut a caeteris discernatur :", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_20", + "psc_text": "portare modo. Cum autem venerit ille Spiritus veritatis, docebit vos omnem veritatem (Joan. XVI, 12) . Ubi ex ipsa similitudine operis ostensa est communio deitatis. Docet enim nos Pater, Domino dicente: Est scriptum in prophetis: Et erunt omnes docibiles Dei. Omnis qui audivit a Patre et didicit, venit ad me (Isa. LIV, 13) . Docet et Filius de quo scriptum est, quia accesserunt ad eum discipuli ejus, et aperiens os suum docebat eos (Matth. V, 1, 2) . Docet nos etiam Spiritus sanctus, sicut superius ex verbis ipsius Filii Dei docuimus. Inde est quod etiam beatus Paulus doctrinae sancti Spiritus omne opus suae praedicationis assignat, dicens: Quis enim scit hominum quae sunt hominis, nisi spiritus hominis qui in ipso est? Ita et quae Dei sunt nemo cognovit, nisi Spiritus Dei. Nos autem non spiritum mundi accepimus, sed Spiritum qui ex Deo est, ut sciamus quae a Deo donata sunt nobis.", + "candidate_score": 0.69832, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_44", + "bdc_text": "Dominum etiam nostrum esse , non tantum secundum divinitatem , quam cum patre unam ab aeterno habuit , sed in ea carne in qua exhibitus nobis fuit .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_353", + "psc_text": "fuisset: demonstranda erat etiam vera generatio nomine paternitatis, ut Patris et Filii vere significaretur natura communis. Et quia Deo competit naturaliter Dominum esse omnium rerum; in eo quod tenor Symboli Christum dixit Dominum, veraciter insinuavit et Deum. Proprium quippe est ac naturale vero Deo, non aliud esse quam Dominum; et vero Domino, non aliud esse quam Deum. Inde est quod et beatus Paulus apostolus sic ait: Nobis tamen unus est Deus Pater, ex quo omnia, et nos in ipso; et unus Dominus Jesus Christus, per quem omnia, et nos per ipsum (I Cor. VIII, 6) . Ut sicut Deo Patri non ademit jura verae dominationis, sic nec Domino Filio agnosceretur unitatem subtrahere deitatis. Unum enim nobis licet Deum unumque Dominum confiteri. Una est enim dominatio unius divinitatis, et una divinitas unius dominationis, et sic praeter unum Dominum non est alius Dominus, sicut praeter unum Deum non est alius Deus. Unius", + "candidate_score": 0.698308, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_28_30", + "bdc_text": "Neque enim infitiamur quin sermo ille aeternus sit a Deo patre genitus . Verum nos genitum non intelligimus diffluxu quodam , ut pars sit essentiae patris , sed totus sit in patre , totum illum vicissim in se habens . Hunc in modum Cyrillus qui saepe filii principium patrem vocare solet , pro ingenti tamen absurdo alibi ducit , nisi filius vitam a se ipso et immortalitatem habere credatur .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_126", + "psc_text": "in Filio aeterna nativitas invenitur. Non ergo e quo genuit, esse coepit, quia nec essentia Patris nec generatio aliquatenus coepit. Una est enim aeternitas essentiae 608 simul et generationis in Patre: in qua aeternitate sic essentia illa generatioque permanet, ut nefas sit aut divinitate Patris posteriorem putare generationem, aut generatione priorem credere deitatem. Sine initio igitur Deus Pater genuit, qui esse non coepit; et sine initio est Filii nativitas, quia hoc habet paternae generationis aeternitas. Audisti Filium semper esse, et sine initio natum esse, nec posse dici ante ejus nativitatem aliquid fuisse, cujus et divinitas et nativitas naturaliter agnoscitur non coepisse. Nam require in Scripturis sanctis, et invenies, in tantum non esse Filio aliquod divinae nativitatis initium, ut ubicunque divina nativitas ejus ponitur, ante semper dicatur. Sicut in Psalmo scriptum est: Ante luciferum genui te (Psal. CIX, 3) . Ubi etiam Pater se suumque Filium unum dicit esse principium, quoniam", + "candidate_score": 0.695591, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_27_29", + "bdc_text": "distinctionis autem notatio locum habet ubi cum patre comparatur , quae a nobis quoque diligenter observata fuit . Neque enim infitiamur quin sermo ille aeternus sit a Deo patre genitus . Verum nos genitum non intelligimus diffluxu quodam , ut pars sit essentiae patris , sed totus sit in patre , totum illum vicissim in se habens .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_374", + "psc_text": "quia quod est, non habet aliunde, sed de Patre: nec est de nihilo, sed de genitore subsistit 662 aeterno. Servavit ergo quod suum est natura Patris in Filio, quia nihil ex se potuit proferre diversae divinitatis illa generatio naturalis. Dedit autem omnia Pater Filio, nec ei aliquid negavit, in quo totam naturam suam ineffabiliter genuit. Quod ergo dedit Pater omnipotentiam Filio, in sola est origine, non in diversitate ipsius omnipotentiae vel naturae. Illic dedisse qui quaerit, non aliud quam genuisse reperiet. Generatio autem illa, quae naturaliter divina est et aeterna, in quo plenitudinem omnium quae habet ostendit Filio dedisse Patrem, in eo Patri Filium naturaliter demonstrat aequalem. Sic ergo habet omnia Filius, sicut Pater: quia ubi generatio naturalis agnoscitur, ibi genitoris et geniti nulla naturalis diversitas invenitur. FRAGMENTUM XXXIX Spiritus sanctus unus est naturaliter cum Patre et Filio Dominus Deus. Memento itaque omnibus tuis objectionibus nos Domino adjuvante dedisse responsum:", + "candidate_score": 0.690676, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_28_30", + "bdc_text": "Neque enim infitiamur quin sermo ille aeternus sit a Deo patre genitus . Verum nos genitum non intelligimus diffluxu quodam , ut pars sit essentiae patris , sed totus sit in patre , totum illum vicissim in se habens . Hunc in modum Cyrillus qui saepe filii principium patrem vocare solet , pro ingenti tamen absurdo alibi ducit , nisi filius vitam a se ipso et immortalitatem habere credatur .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_333", + "psc_text": "quod in Deum Patrem dicit, sicut in eo veritatem naturalis divinitatis, ita veritatem naturalis quoque paternitatis, et ex hac veritatem naturalis etiam generationis ostendit. Nec enim Deus Pater naturaliter Deus est, et Pater naturaliter non est, cum utique naturalis in eo sit, et divina paternitas et paterna divinitas. Totum igitur in se habet illa generatio divina, quidquid in se habet Dei Patris aeterna substantia. Proinde sufficiebat ut diceretur de Patre solo quidquid aequaliter intelligendum esset in Filio. Pater enim sic omnipotentem Filium genuit, sicut est ipse Pater omnipotens; sic universorum creatorem, sicut ipse universorum creator est; sic Regem saeculorum, sicut ipse Rex saeculorum est; sic immortalem et invisibilem, sicut ipse immortalis est et invisibilis. Omnia igitur quae Deo Patri dantur in Symbolo, ipso uno Filii nomine naturaliter tribuuntur et Filio. Nam universorum creator est Pater, sed omnia per Verbum facta sunt, et sine ipso factum est nihil (Joan. I, 3)", + "candidate_score": 0.68989, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_0", + "bdc_text": "Gratia vobis et pax a Deo patre et Domino Iesu Christo .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_287", + "psc_text": "ait: Infelix ego homo, quis me liberabit de corpore mortis hujus? Gratia Dei per Jesum Christum Dominum nostrum (Rom. VII, 24, 25) . Sed idem apostolus, in omnibus suarum prooemiis litterarum, gratiam nobis a Deo Patre et Domino Jesu Christo postulare non desinit. Nam si apostolicarum Epistolarum velis recensere principia, pene hoc in cunctis invenies, in quibus duntaxat nomen ipsius Apostoli continetur, Gratia vobis, et pax a Deo Patre nostro, et Domino Jesu Christo (Rom. I, 7) . Proinde, sic nos necesse est gratias agere, sicut nos gratiam certum est accepisse. Nam quoniam accepimus gratiam a Deo per Jesum Christum Dominum nostrum, ex ista regula veritatis agimus gratias Patri per Filium: quia vero accepimus gratiam et pacem a Deo Patre et Christo Jesu Domino nostro, ex ista rursus regula veritatis, agimus gratias Patri simul et Filio. Sicut enim non solum a Patre per Filium, verum etiam a Patre et Filio", + "candidate_score": 0.689115, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_42", + "bdc_text": "Verum ne Farelli causam desereret , cuius integritas non minus quam sua illi compertum erat , protulit locum ex Catechismo quo ecclesia nostra utitur , ubi disertis verbis asseveramus unam esse patris filii et spiritus divinitatem , gloriam , essentiam :", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_80", + "psc_text": "Patrem Spiritum, et Filium Spiritum, et Patrem sanctum, et Filium sanctum: una est enim natura Trinitatis, et una est ejus sanctitas naturalis. Sed tamen quod attinet ad proprietatem personae, nusquam sic invenitur positus Spiritus sanctus; ut eodem nomine aut Pater intelligatur aut Filius: nisi ille proprie Paracletus Spiritus, qui non est utique Pater aut Filius, sed unus idemque Patris et Filii Spiritus. 597 FRAGMENTUM XVI. Spiritus sancti ut Patris et Filii templum sumus, et sacrificium, et sacerdotes. Nihil tamen praejudicat divinitati Spiritus sancti, quem certissime beatus Paulus esse Deum ostendit, quando corpora nostra templum esse dixit Spiritus sancti, quem habetis a Deo (I Cor. VI, 19) . Ubi nullatenus potes personam Patris ostendere; quoniam beatus Apostolus a Deo dixit nos habere Spiritum sanctum. Sed neque personam Filii demonstrare ullatenus potes in nomine Spiritus sancti, quam superius discrevit Apostolus, dicens: Nescitis quia corpora vestra membra Christi sunt (Ibid., 15) ? In", + "candidate_score": 0.688733, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_29_31", + "bdc_text": "Verum nos genitum non intelligimus diffluxu quodam , ut pars sit essentiae patris , sed totus sit in patre , totum illum vicissim in se habens . Hunc in modum Cyrillus qui saepe filii principium patrem vocare solet , pro ingenti tamen absurdo alibi ducit , nisi filius vitam a se ipso et immortalitatem habere credatur . Idem docet ( lib. 10 Thesauri ) , si ineffabili naturae proprium est ut a se ipsa sit , in filium id iure competere .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_374", + "psc_text": "quia quod est, non habet aliunde, sed de Patre: nec est de nihilo, sed de genitore subsistit 662 aeterno. Servavit ergo quod suum est natura Patris in Filio, quia nihil ex se potuit proferre diversae divinitatis illa generatio naturalis. Dedit autem omnia Pater Filio, nec ei aliquid negavit, in quo totam naturam suam ineffabiliter genuit. Quod ergo dedit Pater omnipotentiam Filio, in sola est origine, non in diversitate ipsius omnipotentiae vel naturae. Illic dedisse qui quaerit, non aliud quam genuisse reperiet. Generatio autem illa, quae naturaliter divina est et aeterna, in quo plenitudinem omnium quae habet ostendit Filio dedisse Patrem, in eo Patri Filium naturaliter demonstrat aequalem. Sic ergo habet omnia Filius, sicut Pater: quia ubi generatio naturalis agnoscitur, ibi genitoris et geniti nulla naturalis diversitas invenitur. FRAGMENTUM XXXIX Spiritus sanctus unus est naturaliter cum Patre et Filio Dominus Deus. Memento itaque omnibus tuis objectionibus nos Domino adjuvante dedisse responsum:", + "candidate_score": 0.688408, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_28_30", + "bdc_text": "Neque enim infitiamur quin sermo ille aeternus sit a Deo patre genitus . Verum nos genitum non intelligimus diffluxu quodam , ut pars sit essentiae patris , sed totus sit in patre , totum illum vicissim in se habens . Hunc in modum Cyrillus qui saepe filii principium patrem vocare solet , pro ingenti tamen absurdo alibi ducit , nisi filius vitam a se ipso et immortalitatem habere credatur .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_374", + "psc_text": "quia quod est, non habet aliunde, sed de Patre: nec est de nihilo, sed de genitore subsistit 662 aeterno. Servavit ergo quod suum est natura Patris in Filio, quia nihil ex se potuit proferre diversae divinitatis illa generatio naturalis. Dedit autem omnia Pater Filio, nec ei aliquid negavit, in quo totam naturam suam ineffabiliter genuit. Quod ergo dedit Pater omnipotentiam Filio, in sola est origine, non in diversitate ipsius omnipotentiae vel naturae. Illic dedisse qui quaerit, non aliud quam genuisse reperiet. Generatio autem illa, quae naturaliter divina est et aeterna, in quo plenitudinem omnium quae habet ostendit Filio dedisse Patrem, in eo Patri Filium naturaliter demonstrat aequalem. Sic ergo habet omnia Filius, sicut Pater: quia ubi generatio naturalis agnoscitur, ibi genitoris et geniti nulla naturalis diversitas invenitur. FRAGMENTUM XXXIX Spiritus sanctus unus est naturaliter cum Patre et Filio Dominus Deus. Memento itaque omnibus tuis objectionibus nos Domino adjuvante dedisse responsum:", + "candidate_score": 0.688249, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_42", + "bdc_text": "Verum ne Farelli causam desereret , cuius integritas non minus quam sua illi compertum erat , protulit locum ex Catechismo quo ecclesia nostra utitur , ubi disertis verbis asseveramus unam esse patris filii et spiritus divinitatem , gloriam , essentiam :", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_74", + "psc_text": "XV. Nec Spiritus sine adjuncto, nec Spiritus sanctus appellatur in Scripturis Pater aut Filius. Idem est Spiritus Dei, Spiritus sanctus, qui Paracletus. Saltem nunc agnosce apostolos et prophetas Spiritum Paracletum, hoc est Spiritum sanctum, ipsum Dei Spiritum praedicasse. Illud ergo quod Apostolus posuit: Qui Spiritui Dei servimus (Philip. III, 3) , non alio quam Spiritui sancto, id est Paracleto, docuit serviendum. Hunc autem locum non possumus, sicut tu putas, de Deo Patre, sive de Deo Filio accipere. Quoniam licet et Pater Spiritus sit, nunquam tamen Pater aut Filius absolute, id est sine aliqua adjectione nominis invenitur Spiritus nuncupatus. Nam et in eo quod dictum est: Spiritus est Deus (Joan. IV, 24) ; additum est illic Deus; et in eo quod Filius dicitur Spiritus, invenimus Jeremiam dixisse: Spiritus ante faciem nostram Christus Dominus (Thren. IV, 20) . Non autem absolute Pater et Filius invenitur nuncupari Spiritus, quod invenimus in Spiritu sancto.", + "candidate_score": 0.686821, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_27_29", + "bdc_text": "distinctionis autem notatio locum habet ubi cum patre comparatur , quae a nobis quoque diligenter observata fuit . Neque enim infitiamur quin sermo ille aeternus sit a Deo patre genitus . Verum nos genitum non intelligimus diffluxu quodam , ut pars sit essentiae patris , sed totus sit in patre , totum illum vicissim in se habens .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_125", + "psc_text": "Pater fuit ante generationem, nec Filius ante nativitatem. Semper natum Filium dico, et Patrem sine initio genuisse confiteor. Quomodo igitur Filius antequam nasceretur esse potuit, cujus nativitas initium habere non potuit? Nec enim poterat natus esse sua nativitate prior, qua nativitate sic est aeternus, ut naturaliter non sit Patre posterior. Non ergo Filius nativitatem suam praecessit, quem genitori coaeternum nativitas ipsa naturalis ostendit. Patrem quoque generasse confirmo, quem tamen antequam generasset, esse potuisse non praedico; non enim erat ante nativitatem Filii, quia Dei Patris sicut est aeterna divinitas, sic est aeterna paternitas; et ubi aeternitas paternitatis in genitore cognoscitur, etiam in Filio aeterna nativitas invenitur. Non ergo e quo genuit, esse coepit, quia nec essentia Patris nec generatio aliquatenus coepit. Una est enim aeternitas essentiae 608 simul et generationis in Patre: in qua aeternitate sic essentia illa generatioque permanet, ut nefas sit aut divinitate Patris posteriorem putare generationem, aut generatione", + "candidate_score": 0.685711, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_42", + "bdc_text": "Verum ne Farelli causam desereret , cuius integritas non minus quam sua illi compertum erat , protulit locum ex Catechismo quo ecclesia nostra utitur , ubi disertis verbis asseveramus unam esse patris filii et spiritus divinitatem , gloriam , essentiam :", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_81", + "psc_text": "a Deo (I Cor. VI, 19) . Ubi nullatenus potes personam Patris ostendere; quoniam beatus Apostolus a Deo dixit nos habere Spiritum sanctum. Sed neque personam Filii demonstrare ullatenus potes in nomine Spiritus sancti, quam superius discrevit Apostolus, dicens: Nescitis quia corpora vestra membra Christi sunt (Ibid., 15) ? In hoc ergo sanctam Trinitatem evidenter ostendit Apostolus, nominans Christum, id est Dei Filium, nominans et Spiritum sanctum, nominans nihilominus et Deum, id est Patrem, a quo habemus ipsum Spiritum sanctum (quod inaniter tuis mendaciis indidisti, sed habemus eum a Deo ): in quo utique ideo veram deitatem cognoscimus, quia templum ei non de lapidibus et lignis facimus, sed templum ejus nos sumus. Et utique qui in templo non manufacto habitat, Deus est excelsus, beato Stephano dicente, quia Excelsus non in manufactis habitat (Act. VII, 48) . Unde cum hoc dixisset, et illud testimonium idem martyr beatissimus subdidisset, quod ( al.", + "candidate_score": 0.685614, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_26", + "bdc_text": "Nam ubi de Christi divinitate seorsum sermo habetur , quaecunque in unum verum aeternumque Deum competunt illi iure tribuuntur :", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_353", + "psc_text": "fuisset: demonstranda erat etiam vera generatio nomine paternitatis, ut Patris et Filii vere significaretur natura communis. Et quia Deo competit naturaliter Dominum esse omnium rerum; in eo quod tenor Symboli Christum dixit Dominum, veraciter insinuavit et Deum. Proprium quippe est ac naturale vero Deo, non aliud esse quam Dominum; et vero Domino, non aliud esse quam Deum. Inde est quod et beatus Paulus apostolus sic ait: Nobis tamen unus est Deus Pater, ex quo omnia, et nos in ipso; et unus Dominus Jesus Christus, per quem omnia, et nos per ipsum (I Cor. VIII, 6) . Ut sicut Deo Patri non ademit jura verae dominationis, sic nec Domino Filio agnosceretur unitatem subtrahere deitatis. Unum enim nobis licet Deum unumque Dominum confiteri. Una est enim dominatio unius divinitatis, et una divinitas unius dominationis, et sic praeter unum Dominum non est alius Dominus, sicut praeter unum Deum non est alius Deus. Unius", + "candidate_score": 0.684204, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_26", + "bdc_text": "Nam ubi de Christi divinitate seorsum sermo habetur , quaecunque in unum verum aeternumque Deum competunt illi iure tribuuntur :", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_356", + "psc_text": "potuit nasci quam Deus: qui tamen unus Dominus naturaliter non esset, si natus de Domino non fuisset. Pater itaque Deus, qui Dominum genuit, verus cognoscitur Dominus; et Christus Dominus de Deo genitus, verus cognoscitur Deus; et Spiritus sanctus, unus idemque Patris et Filii Spiritus, quia unius naturae est cum Patre et Filio, verus est Dominus Deus. Una quippe illi est naturaliter cum Domino Deo Patre, et Domino Deo Filio, et deitas verae dominationis, et verae dominatio deitatis. Hinc est quod unusquisque catholicus Christianus, cum fuerit interrogatus, utrum Deus Pater Dominus sit, et utrum Dominus Jesus Christus Deus sit, utrumque sine dubio confitetur; nec tamen duorum deorum, aut duorum dominorum, sed unius Domini Dei praedicator veridicus invenitur. Quid enim restat illi cui duos deos, aut duos dominos praedicare non licet, nisi ut interrogatus, Deum Patrem et Dominum Christum unum Dominum confiteatur intrepidus? nec aliud utique respondeat de Spiritu sancto, quia unus", + "candidate_score": 0.683461, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_44", + "bdc_text": "Dominum etiam nostrum esse , non tantum secundum divinitatem , quam cum patre unam ab aeterno habuit , sed in ea carne in qua exhibitus nobis fuit .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_354", + "psc_text": "non ademit jura verae dominationis, sic nec Domino Filio agnosceretur unitatem subtrahere deitatis. Unum enim nobis licet Deum unumque Dominum confiteri. Una est enim dominatio unius divinitatis, et una divinitas unius dominationis, et sic praeter unum Dominum non est alius Dominus, sicut praeter unum Deum non est alius Deus. Unius ergo Dei una dominatio in una ejus divinitate cognoscitur; et unius Domini una divinitas in una ejus dominatione naturaliter invenitur. Praeter unum Deum Patrem non est alius Deus, et praeter unum Dominum Jesum Christum non est Dominus alius. Sed nec Deus Pater sine Deo Filio unus est Deus, nec Dominus Christus sine Domino Patre unus est Dominus. Quia Deus Pater et Dominus Jesus Christus naturaliter unus est Dominus Deus: plenitudinem deitatis naturaliter habens in plenitudine dominationis, et plenitudinem dominationis habens in plenitudine deitatis. Inde est quod beatus David dicit: Quis Deus praeter Dominum, aut quis Deus praeter Deum nostrum (Psal.", + "candidate_score": 0.683208, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_30_32", + "bdc_text": "Hunc in modum Cyrillus qui saepe filii principium patrem vocare solet , pro ingenti tamen absurdo alibi ducit , nisi filius vitam a se ipso et immortalitatem habere credatur . Idem docet ( lib. 10 Thesauri ) , si ineffabili naturae proprium est ut a se ipsa sit , in filium id iure competere . Quin etiam ratiocinatur patrem nihil a se ipso habere , nisi filius etiam a se ipso habeat .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_111", + "psc_text": "principium, semper inveniemus quia in principio erat Verbum: ne aliquando coepisse esse dicamus, quod in principio erat semper audimus. Erat ergo apud Patrem Filius, sicut apud 604 Deum Deus, sicut apud immensum immensus, sicut apud aeternum naturaliter coaeternus. FRAGMENTUM XX. Aeternus Pater potuit sine initio generare. Ipsa contra te utique vocabula protestantur, quia Pater sine dubio potuit Filium generare, et quia potuit genuit. Proinde, quia Deus Pater omnipotens est, sicut potuit generare, sic potuit sine initio generare; imo sicut genuit, sic sine initio genuit. Quia natura ejus, quae sine initio est, sicut non habet initium existendi, sic initium non potuit habere gignendi. Natura quippe illa semper est; et ideo quod de illa naturaliter natum est, aequaliter semper est. Unitas enim naturalis generatione mutari non potuit, quando naturalis nativitas, sicut in se naturam, sic aeternitatem naturalem Dei generantis agnovit. Proinde proprietati vocabulorum cede tandem, et crede; et in eo, quem proprium", + "candidate_score": 0.680526, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_0", + "bdc_text": "Gratia vobis et pax a Deo patre et Domino Iesu Christo .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_288", + "psc_text": "Dominum nostrum, ex ista regula veritatis agimus gratias Patri per Filium: quia vero accepimus gratiam et pacem a Deo Patre et Christo Jesu Domino nostro, ex ista rursus regula veritatis, agimus gratias Patri simul et Filio. Sicut enim non solum a Patre per Filium, verum etiam a Patre et Filio gratiam accepimus, ita non solum Patri per Filium, verum etiam Patri et Filio gratiarum actionem debitae necesse est servitutis humilitate solvamus. Hoc enim quod agimus gratias Patri per Filium, ad incarnationis pertinet sacramentum; in eo autem quod agimus gratias Patri et Filio, unius claret divinitatis agnitio. Sicut enim Filius ita nostram suscepit carnem, ut paternae unitatis naturalem non amitteret veritatem, sic nobis utrumque donavit, ut et per Filium gratias agamus Patri, et gratias Filio simul agamus et Patri. Gratiam enim quam nobis donavit Pater per Filium, simul nobis donante Patre donavit et Filius. Necesse est igitur ut sicut per ipsum", + "candidate_score": 0.673277, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_0", + "bdc_text": "Gratia vobis et pax a Deo patre et Domino Iesu Christo .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_355", + "psc_text": "Christus sine Domino Patre unus est Dominus. Quia Deus Pater et Dominus Jesus Christus naturaliter unus est Dominus Deus: plenitudinem deitatis naturaliter habens in plenitudine dominationis, et plenitudinem dominationis habens in plenitudine deitatis. Inde est quod beatus David dicit: Quis Deus praeter Dominum, aut quis Deus praeter Deum nostrum (Psal. XVII, 32) ? Tenor igitur Symboli in Patre et Filio unitatem deitatis ac dominationis ostendit, quando et Patrem, quem Deum dixit, non aliud quam Dominum; et Christum, quem Dominum dixit, non aliud quam Deum recte credentibus intimavit. De uno enim Deo 658 Patre natus unus Deus Jesus Christus, non aliud potuit nasci quam Deus: qui tamen unus Dominus naturaliter non esset, si natus de Domino non fuisset. Pater itaque Deus, qui Dominum genuit, verus cognoscitur Dominus; et Christus Dominus de Deo genitus, verus cognoscitur Deus; et Spiritus sanctus, unus idemque Patris et Filii Spiritus, quia unius naturae est cum Patre", + "candidate_score": 0.672839, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_24_26", + "bdc_text": "Id sane officii nostri esse putavimus . Iam vero locus ille , cui horrendam inesse haeresim Carolus vociferatur , vix ulla excusatione videtur indigere . Nam ubi de Christi divinitate seorsum sermo habetur , quaecunque in unum verum aeternumque Deum competunt illi iure tribuuntur :", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_64", + "psc_text": "sumus corporis Christi. Templum autem sumus Patris, et Filii, et Spiritus sancti. Non tribus dispar, Patri, et Filio, et creaturae Spiritui sancto; sed ipsi Trinitati uni Deo, cujus sumus templum, illi exhibentes servitutis obsequium. Quam nobis non licet, nec uni Deo, cujus templum sumus, aliquatenus denegare; nec Deo cujus templum non sumus exhibere. Illud omnimodis observantes, quod dictum est: Dominum 593 Deum tuum adorabis, et illi soli servies (Deut. VI, 13) . Ipsa servitus Graece λατρέια dicitur, quae soli vero Deo jure ac legitime, non a perfidis, sed a catholicis fidelibus exhibetur. Unde quosdam culpat Apostolus, qui commutaverunt veritatem Dei in mendacium, et coluerunt, et servierunt creaturae potius quam Creatori (Rom. I, 25) . Sic autem iste locus in Graeco habetur eloquio, καὶ ἐσεβάσθησαν, καὶ ἐλάτρευσον τῇ κτίσει παρὰ τὸν κτίσαντα. Cernis nempe illos ab Apostolo graviter denotari, qui λατρείαν soli Creatori debitam cuiquam exhibuerint ( al. exhibuerunt) creaturae. Istam", + "candidate_score": 0.669043, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_28", + "bdc_text": "Neque enim infitiamur quin sermo ille aeternus sit a Deo patre genitus .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_111", + "psc_text": "principium, semper inveniemus quia in principio erat Verbum: ne aliquando coepisse esse dicamus, quod in principio erat semper audimus. Erat ergo apud Patrem Filius, sicut apud 604 Deum Deus, sicut apud immensum immensus, sicut apud aeternum naturaliter coaeternus. FRAGMENTUM XX. Aeternus Pater potuit sine initio generare. Ipsa contra te utique vocabula protestantur, quia Pater sine dubio potuit Filium generare, et quia potuit genuit. Proinde, quia Deus Pater omnipotens est, sicut potuit generare, sic potuit sine initio generare; imo sicut genuit, sic sine initio genuit. Quia natura ejus, quae sine initio est, sicut non habet initium existendi, sic initium non potuit habere gignendi. Natura quippe illa semper est; et ideo quod de illa naturaliter natum est, aequaliter semper est. Unitas enim naturalis generatione mutari non potuit, quando naturalis nativitas, sicut in se naturam, sic aeternitatem naturalem Dei generantis agnovit. Proinde proprietati vocabulorum cede tandem, et crede; et in eo, quem proprium", + "candidate_score": 0.668535, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_28", + "bdc_text": "Neque enim infitiamur quin sermo ille aeternus sit a Deo patre genitus .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_125", + "psc_text": "Pater fuit ante generationem, nec Filius ante nativitatem. Semper natum Filium dico, et Patrem sine initio genuisse confiteor. Quomodo igitur Filius antequam nasceretur esse potuit, cujus nativitas initium habere non potuit? Nec enim poterat natus esse sua nativitate prior, qua nativitate sic est aeternus, ut naturaliter non sit Patre posterior. Non ergo Filius nativitatem suam praecessit, quem genitori coaeternum nativitas ipsa naturalis ostendit. Patrem quoque generasse confirmo, quem tamen antequam generasset, esse potuisse non praedico; non enim erat ante nativitatem Filii, quia Dei Patris sicut est aeterna divinitas, sic est aeterna paternitas; et ubi aeternitas paternitatis in genitore cognoscitur, etiam in Filio aeterna nativitas invenitur. Non ergo e quo genuit, esse coepit, quia nec essentia Patris nec generatio aliquatenus coepit. Una est enim aeternitas essentiae 608 simul et generationis in Patre: in qua aeternitate sic essentia illa generatioque permanet, ut nefas sit aut divinitate Patris posteriorem putare generationem, aut generatione", + "candidate_score": 0.662992, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_28", + "bdc_text": "Neque enim infitiamur quin sermo ille aeternus sit a Deo patre genitus .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_333", + "psc_text": "quod in Deum Patrem dicit, sicut in eo veritatem naturalis divinitatis, ita veritatem naturalis quoque paternitatis, et ex hac veritatem naturalis etiam generationis ostendit. Nec enim Deus Pater naturaliter Deus est, et Pater naturaliter non est, cum utique naturalis in eo sit, et divina paternitas et paterna divinitas. Totum igitur in se habet illa generatio divina, quidquid in se habet Dei Patris aeterna substantia. Proinde sufficiebat ut diceretur de Patre solo quidquid aequaliter intelligendum esset in Filio. Pater enim sic omnipotentem Filium genuit, sicut est ipse Pater omnipotens; sic universorum creatorem, sicut ipse universorum creator est; sic Regem saeculorum, sicut ipse Rex saeculorum est; sic immortalem et invisibilem, sicut ipse immortalis est et invisibilis. Omnia igitur quae Deo Patri dantur in Symbolo, ipso uno Filii nomine naturaliter tribuuntur et Filio. Nam universorum creator est Pater, sed omnia per Verbum facta sunt, et sine ipso factum est nihil (Joan. I, 3)", + "candidate_score": 0.652634, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_58", + "bdc_text": "Iam vos per sacrosanctum Christi nomen obtestamur , ut si quid ulla in re a nobis peccari existimetis , eius nos ne gravemini admonere .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_360", + "psc_text": "reprobatus est a vobis aedificantibus, qui factus est in caput anguli, et non est in alio aliquo salus. Nec enim nomen est aliud sub coelo datum hominibus in quo oporteat nos salvos fieri (Act. IV, 8 et seq) . Ecce Petrus repletus Spiritu sancto dicit, sic nos in nomine Christi salvari, ut non sit aliud nomen sub coelo datum hominibus, in quo oporteat nos salvos fieri. Confer nunc illud praeceptum Christi quo praecepit baptizari gentes in nomine Patris et Filii et Spiritus sancti, cum isto beati Petri sermone, quo sic in solo nomine Christi 659 salutem humanam commendat, ut omnino neget nomen aliud esse sub coelo datum hominibus in quo oporteat nos salvos fieri. Confer itaque nunc sermones Christi cum sermonibus Petri; confer doctrinam magistri cum doctrina discipuli; confer quod Petrus audivit a Christo, et quod dixit repletus Spiritu sancto. Christus praecepit in nomine Patris et Filii et Spiritus sancti", + "candidate_score": 0.645169, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_48", + "bdc_text": "Quid enim non ausus esset rebus dubiis , quem nondum pudet ubique serere , Christi divinitatem a nobis negari ?", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_356", + "psc_text": "potuit nasci quam Deus: qui tamen unus Dominus naturaliter non esset, si natus de Domino non fuisset. Pater itaque Deus, qui Dominum genuit, verus cognoscitur Dominus; et Christus Dominus de Deo genitus, verus cognoscitur Deus; et Spiritus sanctus, unus idemque Patris et Filii Spiritus, quia unius naturae est cum Patre et Filio, verus est Dominus Deus. Una quippe illi est naturaliter cum Domino Deo Patre, et Domino Deo Filio, et deitas verae dominationis, et verae dominatio deitatis. Hinc est quod unusquisque catholicus Christianus, cum fuerit interrogatus, utrum Deus Pater Dominus sit, et utrum Dominus Jesus Christus Deus sit, utrumque sine dubio confitetur; nec tamen duorum deorum, aut duorum dominorum, sed unius Domini Dei praedicator veridicus invenitur. Quid enim restat illi cui duos deos, aut duos dominos praedicare non licet, nisi ut interrogatus, Deum Patrem et Dominum Christum unum Dominum confiteatur intrepidus? nec aliud utique respondeat de Spiritu sancto, quia unus", + "candidate_score": 0.642179, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_29", + "bdc_text": "Verum nos genitum non intelligimus diffluxu quodam , ut pars sit essentiae patris , sed totus sit in patre , totum illum vicissim in se habens .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_379", + "psc_text": "manet ut procedat, sic procedit ut maneat. Unde naturaliter hanc habet cum Patre ac Filio unitatis plenitudinem, et plenitudinis unitatem, ut totus a Patre, totus habeatur a Filio. Non ergo accepit Spiritum sanctum divinitas Filii, cum qua unius est naturae Spiritus sanctus, et ex qua habet quidquid habet, imo de qua est hoc quod est, quia quod naturaliter habet, hoc est.", + "candidate_score": 0.639416, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_48", + "bdc_text": "Quid enim non ausus esset rebus dubiis , quem nondum pudet ubique serere , Christi divinitatem a nobis negari ?", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_354", + "psc_text": "non ademit jura verae dominationis, sic nec Domino Filio agnosceretur unitatem subtrahere deitatis. Unum enim nobis licet Deum unumque Dominum confiteri. Una est enim dominatio unius divinitatis, et una divinitas unius dominationis, et sic praeter unum Dominum non est alius Dominus, sicut praeter unum Deum non est alius Deus. Unius ergo Dei una dominatio in una ejus divinitate cognoscitur; et unius Domini una divinitas in una ejus dominatione naturaliter invenitur. Praeter unum Deum Patrem non est alius Deus, et praeter unum Dominum Jesum Christum non est Dominus alius. Sed nec Deus Pater sine Deo Filio unus est Deus, nec Dominus Christus sine Domino Patre unus est Dominus. Quia Deus Pater et Dominus Jesus Christus naturaliter unus est Dominus Deus: plenitudinem deitatis naturaliter habens in plenitudine dominationis, et plenitudinem dominationis habens in plenitudine deitatis. Inde est quod beatus David dicit: Quis Deus praeter Dominum, aut quis Deus praeter Deum nostrum (Psal.", + "candidate_score": 0.633369, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_48", + "bdc_text": "Quid enim non ausus esset rebus dubiis , quem nondum pudet ubique serere , Christi divinitatem a nobis negari ?", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_357", + "psc_text": "dubio confitetur; nec tamen duorum deorum, aut duorum dominorum, sed unius Domini Dei praedicator veridicus invenitur. Quid enim restat illi cui duos deos, aut duos dominos praedicare non licet, nisi ut interrogatus, Deum Patrem et Dominum Christum unum Dominum confiteatur intrepidus? nec aliud utique respondeat de Spiritu sancto, quia unus est Dominus Deus cum Patre et Filio, qui unus est Spiritus Patris et Filii? Quod quisquis verum esse aut negat aut dubitat, necesse est ut aut solum dicat colendum Deum Patrem, aut seipsum profiteatur creatoris creaturaeque cultorem. Sed fides Christiana ideo unum Dominum Deum praedicat Patrem et Filium et Spiritum sanctum, quia nec duos vel tres dominos aut deos fas est credere, nec creaturam cum Creatore licet cuiquam colere, nec sine cultura Filii aut Spiritus sancti potest fides Christiana constare. Unus est igitur Deus, et Dominus omnium rerum, Pater et Filius et Spiritus sanctus. Deus enim non solius vocabulum Patris,", + "candidate_score": 0.632882, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Ephesios", + "max_score": 0.738318, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_43_45", + "bdc_text": "Christum autem docemus filium Dei praedicari , non ut fideles adoptione duntaxat et gratia , sed naturalem et verum ideoque unicum , ut a caeteris discernatur : Dominum etiam nostrum esse , non tantum secundum divinitatem , quam cum patre unam ab aeterno habuit , sed in ea carne in qua exhibitus nobis fuit . Suntne haec Arianorum verba ?", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Ephesios_window_213", + "psc_text": "noster Jesus Christus, per quem omnia, et nos per ipsum (I Cor. VIII, 6) . Sicut enim 610 Deo Patri non adimit Filius ne Dominus sit, cum Dominus solus ipse dicatur: ita et Filio non aufert Pater ut Deus sit, quia Pater Deus tantummodo nominatur. Legimus et in alio loco: Et scitote quoniam Dominus ipse est Deus (Ps. XCIX, 2) ; et alibi: Dominus Deus tuus, Deus unus est (Deut. VI, 4) . Si enim, ut existimant Ariani, Deus Pater solus est Deus, eadem consequentia, solus erit Dominus Jesus Christus, et nec Pater erit Dominus, nec Filius Deus. Sed absit, ut non sit, vel in dominatione deitas, vel in deitate dominatio. Unus est Dominus, et unus est Deus, quia Patris et Filii dominatio, una divinitas est. Propterea et fides una dicitur, quia similiter in Patrem, et in Filium, et in Spiritum sanctum credimus. Et baptisma unum, eodem enim modo, et", + "candidate_score": 0.738318, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_0", + "bdc_text": "Gratia vobis et pax a Deo patre et Domino Iesu Christo .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Ephesios_window_17", + "psc_text": "Jesu. (Vers. 2.) Gratia vobis et pax a Deo Patre nostro, et Domino Jesu Christo. Sive ambo ad utrumque, hoc est, et gratia et 546 pax, tam ad Deum Patrem, quam ad Dominum nostrum Jesum Christum: sive ad singulos referenda sunt singula, ut gratia ad Deum Patrem, pax vero referatur ad Christum. Siquidem statim sequitur: In laudem gloriae gratiae suae: in qua glorificavit nos in dilecto; ut gratia Patris in eo sit, quod Filium pro salute nostra dignatus est mittere: Pax vero Filii in eo, quod per ipsum Patri reconciliati sumus, et destructo medio pariete, inimicitias in carne sua evacuans, fecerit utrumque unum. (Vers. 3.) Benedictus Deus et Pater Domini nostri Jesu Christi, qui benedixit nos in omni benedictione spirituali in coelestibus, in Christo. Quomodo secundum substantiam atque naturam Deus bonus, nos communione sui effecit bonos, et loquitur ad Israel: Sancti estote, quoniam ego sanctus sum (Levit. XX, 7) :", + "candidate_score": 0.721797, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_31_33", + "bdc_text": "Idem docet ( lib. 10 Thesauri ) , si ineffabili naturae proprium est ut a se ipsa sit , in filium id iure competere . Quin etiam ratiocinatur patrem nihil a se ipso habere , nisi filius etiam a se ipso habeat . Sed quid tam anxie hic immoramur , quum nihil plus verba illa nostra exprimant , quam in se nomen Ieho vah complectitur , quo Christum scripturae insigniunt :", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Ephesios_window_213", + "psc_text": "noster Jesus Christus, per quem omnia, et nos per ipsum (I Cor. VIII, 6) . Sicut enim 610 Deo Patri non adimit Filius ne Dominus sit, cum Dominus solus ipse dicatur: ita et Filio non aufert Pater ut Deus sit, quia Pater Deus tantummodo nominatur. Legimus et in alio loco: Et scitote quoniam Dominus ipse est Deus (Ps. XCIX, 2) ; et alibi: Dominus Deus tuus, Deus unus est (Deut. VI, 4) . Si enim, ut existimant Ariani, Deus Pater solus est Deus, eadem consequentia, solus erit Dominus Jesus Christus, et nec Pater erit Dominus, nec Filius Deus. Sed absit, ut non sit, vel in dominatione deitas, vel in deitate dominatio. Unus est Dominus, et unus est Deus, quia Patris et Filii dominatio, una divinitas est. Propterea et fides una dicitur, quia similiter in Patrem, et in Filium, et in Spiritum sanctum credimus. Et baptisma unum, eodem enim modo, et", + "candidate_score": 0.706156, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_32_34", + "bdc_text": "Quin etiam ratiocinatur patrem nihil a se ipso habere , nisi filius etiam a se ipso habeat . Sed quid tam anxie hic immoramur , quum nihil plus verba illa nostra exprimant , quam in se nomen Ieho vah complectitur , quo Christum scripturae insigniunt : et proinde non videmus quid in nobis desiderent Aristarchi illi qui nos astute nimis agere cavillantur .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Ephesios_window_213", + "psc_text": "noster Jesus Christus, per quem omnia, et nos per ipsum (I Cor. VIII, 6) . Sicut enim 610 Deo Patri non adimit Filius ne Dominus sit, cum Dominus solus ipse dicatur: ita et Filio non aufert Pater ut Deus sit, quia Pater Deus tantummodo nominatur. Legimus et in alio loco: Et scitote quoniam Dominus ipse est Deus (Ps. XCIX, 2) ; et alibi: Dominus Deus tuus, Deus unus est (Deut. VI, 4) . Si enim, ut existimant Ariani, Deus Pater solus est Deus, eadem consequentia, solus erit Dominus Jesus Christus, et nec Pater erit Dominus, nec Filius Deus. Sed absit, ut non sit, vel in dominatione deitas, vel in deitate dominatio. Unus est Dominus, et unus est Deus, quia Patris et Filii dominatio, una divinitas est. Propterea et fides una dicitur, quia similiter in Patrem, et in Filium, et in Spiritum sanctum credimus. Et baptisma unum, eodem enim modo, et", + "candidate_score": 0.68325, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_14", + "bdc_text": "deinde quod divinam Christi essentiam a se ipsa esse asseramus .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Ephesios_window_213", + "psc_text": "noster Jesus Christus, per quem omnia, et nos per ipsum (I Cor. VIII, 6) . Sicut enim 610 Deo Patri non adimit Filius ne Dominus sit, cum Dominus solus ipse dicatur: ita et Filio non aufert Pater ut Deus sit, quia Pater Deus tantummodo nominatur. Legimus et in alio loco: Et scitote quoniam Dominus ipse est Deus (Ps. XCIX, 2) ; et alibi: Dominus Deus tuus, Deus unus est (Deut. VI, 4) . Si enim, ut existimant Ariani, Deus Pater solus est Deus, eadem consequentia, solus erit Dominus Jesus Christus, et nec Pater erit Dominus, nec Filius Deus. Sed absit, ut non sit, vel in dominatione deitas, vel in deitate dominatio. Unus est Dominus, et unus est Deus, quia Patris et Filii dominatio, una divinitas est. Propterea et fides una dicitur, quia similiter in Patrem, et in Filium, et in Spiritum sanctum credimus. Et baptisma unum, eodem enim modo, et", + "candidate_score": 0.661819, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_49", + "bdc_text": "Actio autem causae talis fuit ut illum plane furere appareret , nos eius furori duntaxat obviam ire :", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Ephesios_window_272", + "psc_text": "desiderat ultionem. Arbitror itaque de priori ira nunc dictum, et nobis quasi hominibus esse concessum, ut ad indignae alicujus rei faciem moveamur, tranquillitatemque mentis, velut lenis quaedam aura conturbet: nequaquam tamen in tumentes gurgites furoris impetu sublevemur. Firmianus noster librum de Ira Dei docto pariter et eloquenti sermone conscripsit, quem qui legerit, puto ei ad irae intellectum 629 satis abundeque posse sufficere. Sol non occidat super iracundiam vestram. Si simpliciter hunc solem intelligimus, qui oculis carnis aspicitur, peccamus, quando irascimur, et occidente sole, iracundia perseverat. Non peccamus autem, quando (verbi gratia) a prima hora usque ad undecimam irascentes, facimus quod indignatio, furor, ira suggesserint. Quo sensu nihil mihi videtur absurdius, quasi non queat quispiam ab ortu solis usque ad occasum, in tanta scelera debacchari, quanta tota vita sua non possit lacrymis expiare? Aut non magis ira locum in die habeat, cum utique nox requies sit furoris, et succedente somno, etiam", + "candidate_score": 0.612699, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf036", + "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae", + "max_score": 0.737462, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_43_45", + "bdc_text": "Christum autem docemus filium Dei praedicari , non ut fideles adoptione duntaxat et gratia , sed naturalem et verum ideoque unicum , ut a caeteris discernatur : Dominum etiam nostrum esse , non tantum secundum divinitatem , quam cum patre unam ab aeterno habuit , sed in ea carne in qua exhibitus nobis fuit . Suntne haec Arianorum verba ?", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_516", + "psc_text": "Christus, verus Dei et hominis Filius, quia ille Unigenitus Dominus, qui personam propriam semper habuit, in ipsam personam suam veritatem naturae servilis accepit. Proinde Christus inseparabilis permanet, quia cum altera sit in eo natura divinitatis, altera vero natura servilis, in uno tamen eodemque Christo illa persona divinitatis aeternae, ipsa est etiam humanitatis assumptae. Propterea idem atque unus est Christus, quem et paulo minorem ab angelis ostendit acceptio formae servilis, et aequalem Patri demonstrat unitas naturalis. In quo sacramento sic offenderunt Ariani, ut attendentes in eo officium sacerdotis, nollent celsitudinem suscipere deitatis. Inde est quod etiam sic dicunt: Gloria Patri per Filium, ut nolint dicere, Gloria Patri et Filio. Quoniam ergo sunt haeretici qui Filium cum Patre unius deitatis esse non credunt, item sunt alii qui veritatem carnis in Dei Filio negare non metuant; hunc locum congrue atque utiliter Patres sanctissimi posuerunt. Nam cum nos ostendimus per aeternum Sacerdotem Dominum Christum", + "candidate_score": 0.737462, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_43_45", + "bdc_text": "Christum autem docemus filium Dei praedicari , non ut fideles adoptione duntaxat et gratia , sed naturalem et verum ideoque unicum , ut a caeteris discernatur : Dominum etiam nostrum esse , non tantum secundum divinitatem , quam cum patre unam ab aeterno habuit , sed in ea carne in qua exhibitus nobis fuit . Suntne haec Arianorum verba ?", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_674", + "psc_text": "Vera fides unum eumdemque Christum, verum Deum et verum hominem credit. Romana Ecclesia mundi cacumen. --19. Quae est autem vera fides, nisi unum eumdemque Christum verum Deum verumque hominem sine aliqua haesitatione credere; unum eumdemque de Patre Deo secundum divinitatem, et de Virgine Maria secundum carnem, genitum praedicare? Apostolica quippe testatur auctoritas quia unus idemque est Christus ex patribus secundum carnem, qui est super omnia Deus benedictus in saecula (Rom. IX, 5) ; unus idemque crucifixus ex infirmitate, sed vivens ex virtute Dei (II Cor. XIII, 4) ; unus idemque et ( al. est) faciens in hominibus virtutes, et sustinens pro hominibus passiones: quia cum miracula secundum divinitatem faceret Christus Dei Filius, in eodem Deo fuit passibilis humanitas sua; et cum pateretur secundum carnem idem Christus Dei Filius, in eodem homine fuit impassibilis divinitas sua. Quia igitur in Christo Dei unigenito Filio personam non dividunt propria naturarum, neque unitas personae", + "candidate_score": 0.732915, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_42_44", + "bdc_text": "Verum ne Farelli causam desereret , cuius integritas non minus quam sua illi compertum erat , protulit locum ex Catechismo quo ecclesia nostra utitur , ubi disertis verbis asseveramus unam esse patris filii et spiritus divinitatem , gloriam , essentiam : Christum autem docemus filium Dei praedicari , non ut fideles adoptione duntaxat et gratia , sed naturalem et verum ideoque unicum , ut a caeteris discernatur : Dominum etiam nostrum esse , non tantum secundum divinitatem , quam cum patre unam ab aeterno habuit , sed in ea carne in qua exhibitus nobis fuit .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_517", + "psc_text": "Filium, ut nolint dicere, Gloria Patri et Filio. Quoniam ergo sunt haeretici qui Filium cum Patre unius deitatis esse non credunt, item sunt alii qui veritatem carnis in Dei Filio negare non metuant; hunc locum congrue atque utiliter Patres sanctissimi posuerunt. Nam cum nos ostendimus per aeternum Sacerdotem Dominum Christum nostras orationes offerri, veram in eo carnem nostri generis confitemur; secundum illud quod Apostolus dicit: Omnis enim pontifex ex hominibus assumptus, pro hominibus constituitur in his quae sunt ad Deum, ut offerat dona et sacrificia pro peccatis (Hebr. V, 1) . Cum vero dicimus Filium tuum, et adjicimus, qui tecum vivit et regnat in unitate Spiritus sancti, illam utique unitatem commemoramus, quam naturaliter habet Pater et Filius et Spiritus sanctus: ubi ostenditur idem ipse Christus pro nobis sacerdotali functus officio, cui naturalis est unitas cum Patre et Spiritu sancto. Vide, quaeso, quanti ex hoc convincantur haeretici. Principaliter enim nostra fides", + "candidate_score": 0.723703, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_26", + "bdc_text": "Nam ubi de Christi divinitate seorsum sermo habetur , quaecunque in unum verum aeternumque Deum competunt illi iure tribuuntur :", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_246", + "psc_text": "(Ibid., 19, 21) . In illa ergo Trinitatis natura, sic totum unum est, ut nihil ibi possit vel separari vel dividi: sic totum aequale est, ut nihil ibi majus aut minus valeat inveniri. Istum nobis unum Deum Novi et Veteris Testamenti veridica demonstrat auctoritas; de hoc enim uno Deo beatus Moyses dicit: Audi, Israel: Dominus Deus tuus Deus (al. Dominus) unus est; et: Dominum Deum tuum adorabis, et illi soli servies (Deut. VI, 4) . Et ipse Dominus dicit de se: Videte quod ego sum Deus et non est alius praeter me (Deut. XXXII, 39) . De hoc et beatus David dicit: Quis Deus praeter Dominum, aut quis Deus praeter Deum nostrum (Psal. XVII, 32) ? Sanctus quoque Jacobus apostolus, istum unum Deum praedicans, ait, Tu credis quia unus est Deus, bene facis; et daemones credunt, et contremiscunt (Jac. II, 19) . 5. Verumtamen non ignoramus ista testimonia, et si", + "candidate_score": 0.69697, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_26", + "bdc_text": "Nam ubi de Christi divinitate seorsum sermo habetur , quaecunque in unum verum aeternumque Deum competunt illi iure tribuuntur :", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_254", + "psc_text": "sanctus Moyses ait: Audi, Israel: Dominus Deus tuus Deus (al. Dominus) unus est (Deut. VI, 4) . Et quia ( al. et quod) ipse Deus sibi soli praecipiens tantummodo serviendum, seque jubens a fidelibus adorandum, prorsus interdixit ne quis auderet ( al. audeat) creaturam adorare, creaturaeque servire; propterea 201 in fine illius primi praecepti, de omnibus quae creavit ita loquitur: Non adorabis ea, nec servies eis: ego enim sum Dominus Deus tuus (Exod. XX, 5) . 10. Quod utique sciens beatus Apostolus, iram Dei revelari pronuntiat super omnem impietatem et injustitiam eorum qui commutaverunt veritatem Dei in mendacium, et coluerunt et servierunt creaturae potius quam creatori, qui est benedictus in saecula (Rom. I, 18, 25) . Veritatem Dei tenere est unum Deum colere; veritatem Dei in mendacium convertere est creaturae servire. Vera enim religio in unius constat veri Dei servitio. Ipsa namque veritas unus est Deus; et sicut excepta una", + "candidate_score": 0.694687, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_24_26", + "bdc_text": "Id sane officii nostri esse putavimus . Iam vero locus ille , cui horrendam inesse haeresim Carolus vociferatur , vix ulla excusatione videtur indigere . Nam ubi de Christi divinitate seorsum sermo habetur , quaecunque in unum verum aeternumque Deum competunt illi iure tribuuntur :", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_516", + "psc_text": "Christus, verus Dei et hominis Filius, quia ille Unigenitus Dominus, qui personam propriam semper habuit, in ipsam personam suam veritatem naturae servilis accepit. Proinde Christus inseparabilis permanet, quia cum altera sit in eo natura divinitatis, altera vero natura servilis, in uno tamen eodemque Christo illa persona divinitatis aeternae, ipsa est etiam humanitatis assumptae. Propterea idem atque unus est Christus, quem et paulo minorem ab angelis ostendit acceptio formae servilis, et aequalem Patri demonstrat unitas naturalis. In quo sacramento sic offenderunt Ariani, ut attendentes in eo officium sacerdotis, nollent celsitudinem suscipere deitatis. Inde est quod etiam sic dicunt: Gloria Patri per Filium, ut nolint dicere, Gloria Patri et Filio. Quoniam ergo sunt haeretici qui Filium cum Patre unius deitatis esse non credunt, item sunt alii qui veritatem carnis in Dei Filio negare non metuant; hunc locum congrue atque utiliter Patres sanctissimi posuerunt. Nam cum nos ostendimus per aeternum Sacerdotem Dominum Christum", + "candidate_score": 0.687916, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_42", + "bdc_text": "Verum ne Farelli causam desereret , cuius integritas non minus quam sua illi compertum erat , protulit locum ex Catechismo quo ecclesia nostra utitur , ubi disertis verbis asseveramus unam esse patris filii et spiritus divinitatem , gloriam , essentiam :", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_525", + "psc_text": "Augustinus non dubitavit, sicut caritatem et sanctitatem, sic etiam unitatem Patris et Filii Spiritum sanctum dicere; nec solum commune aliquid eorum, sed etiam communionem consubstantialem coaeternamque fiducialiter praedicare. Quod utique ideo a catholicis dicitur, ut ex ipso unitatis nomine una essentia, et ex hoc unum 261 regnum, et in eodem uno regno una Trinitatis potestas, unaque majestas a fidelibus agnoscatur: ne putetur aut Filius, aut Spiritus sanctus secundum divinam naturam ita cum Patre regnare, quemadmodum cum potiore regnat inferior; sed illa unitas Spiritus sancti, quae est communio Patris et Filii, dum illo regno unitatem divinitatis monstrat, unam esse regnandi aeternitatem, unam potestatem, unam majestatem, unamque dominationem summae Trinitatis edoceat. QUAESTIO QUINTA. 39. Quintam vero, id est novissimam, continet his verbis epistola quaestionem. Quid sit quod Lucas evangelista coenam Domini narraturus, prius eum dicit calicem accepisse, et discipulis dividendum inter se continuo tradidisse; et tum deinde accepto pane dixisse; « Hoc", + "candidate_score": 0.687007, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_40_42", + "bdc_text": "Calvinus quoque , quum ecclesiae nostrae rogatu illuc accurrisset , coram legatis Bernensibus , qui ad res provinciae constituendas sub id temporis missi fuerant , Arianismi una cum Farello a sacrilego illo ore notatus fuit . Respondit , satis firmum innocentiae suae praesidium se habere in suo libello . Verum ne Farelli causam desereret , cuius integritas non minus quam sua illi compertum erat , protulit locum ex Catechismo quo ecclesia nostra utitur , ubi disertis verbis asseveramus unam esse patris filii et spiritus divinitatem , gloriam , essentiam :", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_525", + "psc_text": "Augustinus non dubitavit, sicut caritatem et sanctitatem, sic etiam unitatem Patris et Filii Spiritum sanctum dicere; nec solum commune aliquid eorum, sed etiam communionem consubstantialem coaeternamque fiducialiter praedicare. Quod utique ideo a catholicis dicitur, ut ex ipso unitatis nomine una essentia, et ex hoc unum 261 regnum, et in eodem uno regno una Trinitatis potestas, unaque majestas a fidelibus agnoscatur: ne putetur aut Filius, aut Spiritus sanctus secundum divinam naturam ita cum Patre regnare, quemadmodum cum potiore regnat inferior; sed illa unitas Spiritus sancti, quae est communio Patris et Filii, dum illo regno unitatem divinitatis monstrat, unam esse regnandi aeternitatem, unam potestatem, unam majestatem, unamque dominationem summae Trinitatis edoceat. QUAESTIO QUINTA. 39. Quintam vero, id est novissimam, continet his verbis epistola quaestionem. Quid sit quod Lucas evangelista coenam Domini narraturus, prius eum dicit calicem accepisse, et discipulis dividendum inter se continuo tradidisse; et tum deinde accepto pane dixisse; « Hoc", + "candidate_score": 0.684253, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_26", + "bdc_text": "Nam ubi de Christi divinitate seorsum sermo habetur , quaecunque in unum verum aeternumque Deum competunt illi iure tribuuntur :", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_635", + "psc_text": "Verbum igitur Dei, idemque Verbum Deus, humanam carnem de carne matris accipiens, sic utique formam servi accepit, ut permanens in forma Dei, aeternus atque incommutabilis Deus per unitatem personae, in qua servi formam accepit, fieri dignaretur ipse quod fecit. In similitudinem quippe hominum factus, habitu est inventus ut homo, et incommutabilem habens de natura Patris per omnia deitatem, creari dignatus est non creatus, et fieri voluit ex muliere, non factus a Patre, sed genitus; atque ita, Verbum caro factum est, ut esset unus mediator Dei et hominum homo Christus Jesus, qui est super omnia Deus benedictus in saecula, unus et verus Dei atque hominis Filius, unus idemque de Patre sine initio Deus semper genitus, de matre homo verus secundum carnem temporaliter conceptus et natus. 289 Quam carnem non conceptam accepit Unigenitus Deus, sed in ea est Deus ipse altissima humilitate conceptus. Idem quippe Deus creatus est in virgine et de", + "candidate_score": 0.682054, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_24_26", + "bdc_text": "Id sane officii nostri esse putavimus . Iam vero locus ille , cui horrendam inesse haeresim Carolus vociferatur , vix ulla excusatione videtur indigere . Nam ubi de Christi divinitate seorsum sermo habetur , quaecunque in unum verum aeternumque Deum competunt illi iure tribuuntur :", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_246", + "psc_text": "(Ibid., 19, 21) . In illa ergo Trinitatis natura, sic totum unum est, ut nihil ibi possit vel separari vel dividi: sic totum aequale est, ut nihil ibi majus aut minus valeat inveniri. Istum nobis unum Deum Novi et Veteris Testamenti veridica demonstrat auctoritas; de hoc enim uno Deo beatus Moyses dicit: Audi, Israel: Dominus Deus tuus Deus (al. Dominus) unus est; et: Dominum Deum tuum adorabis, et illi soli servies (Deut. VI, 4) . Et ipse Dominus dicit de se: Videte quod ego sum Deus et non est alius praeter me (Deut. XXXII, 39) . De hoc et beatus David dicit: Quis Deus praeter Dominum, aut quis Deus praeter Deum nostrum (Psal. XVII, 32) ? Sanctus quoque Jacobus apostolus, istum unum Deum praedicans, ait, Tu credis quia unus est Deus, bene facis; et daemones credunt, et contremiscunt (Jac. II, 19) . 5. Verumtamen non ignoramus ista testimonia, et si", + "candidate_score": 0.673629, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_44_46", + "bdc_text": "Dominum etiam nostrum esse , non tantum secundum divinitatem , quam cum patre unam ab aeterno habuit , sed in ea carne in qua exhibitus nobis fuit . Suntne haec Arianorum verba ? Verum quum scelestus ille finem rixandi et contendendi nullum faceret , cognitio ad senatum Bernensem delata fuit , quo profectus est Calvinus ad postulandam publico ecclesiae nostrae nomine synodum , ubi mendacia illa quibus nos impudentissimus calumniator asperserat , ampliori purgatione abstergerentur .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_453", + "psc_text": "continuo magnitudinem hujus sacramenti commendans, haec verba subjunxit: Hoc sacramentum longe est a cordibus sapientum superborum, et ideo non Christianorum, ac per hoc nec vere sapientium. 21. His omnibus sanctorum Patrum sententiis ostenditur, quod dicitur de Unigenito Deo, etiam de ejus divinitate non incongrue praedicari. Scimus autem in hac assertione catholicae veritatis, aut haereticos perversitati deditos, aut catholicos minus mysterio rectae credulitatis instructos; cum audiunt quod de Deo Filio dicitur, de ejus quoque divinitate dici; et tamen unam a nobis Patris et Filii et Spiritus sancti divinitatem noverunt praedicari; aliquatenus permovendos, quod communio divinitatis, communionem faciat humanae susceptionis; ac perinde ex carnis communione putetur in Patre et Filio et Spiritu sancto communio humanae nativitatis, passionis et mortis. Ut ergo nec illi maligne insidientur, nec isti forsitan incaute fallantur, debent utrique cogitare, sic a nobis unam Trinitatis praedicari substantiam, ut non tamen dicamus unam ejusdem Trinitatis esse personam. Unde sic totum,", + "candidate_score": 0.670925, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_24_26", + "bdc_text": "Id sane officii nostri esse putavimus . Iam vero locus ille , cui horrendam inesse haeresim Carolus vociferatur , vix ulla excusatione videtur indigere . Nam ubi de Christi divinitate seorsum sermo habetur , quaecunque in unum verum aeternumque Deum competunt illi iure tribuuntur :", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_517", + "psc_text": "Filium, ut nolint dicere, Gloria Patri et Filio. Quoniam ergo sunt haeretici qui Filium cum Patre unius deitatis esse non credunt, item sunt alii qui veritatem carnis in Dei Filio negare non metuant; hunc locum congrue atque utiliter Patres sanctissimi posuerunt. Nam cum nos ostendimus per aeternum Sacerdotem Dominum Christum nostras orationes offerri, veram in eo carnem nostri generis confitemur; secundum illud quod Apostolus dicit: Omnis enim pontifex ex hominibus assumptus, pro hominibus constituitur in his quae sunt ad Deum, ut offerat dona et sacrificia pro peccatis (Hebr. V, 1) . Cum vero dicimus Filium tuum, et adjicimus, qui tecum vivit et regnat in unitate Spiritus sancti, illam utique unitatem commemoramus, quam naturaliter habet Pater et Filius et Spiritus sanctus: ubi ostenditur idem ipse Christus pro nobis sacerdotali functus officio, cui naturalis est unitas cum Patre et Spiritu sancto. Vide, quaeso, quanti ex hoc convincantur haeretici. Principaliter enim nostra fides", + "candidate_score": 0.66971, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_39", + "bdc_text": "Viretus , eius collega , qui recte supra aetatem sapit , ne contendendo maius etiam incendium concitaret , id publice dissimulabat , et perinde plebem instituebat ac si nihil esset inter eos controversiae , donec illius factione ad senatum Lausannensem protractus cui verbum Dei exsecrabile erat , non obscure nec figurate sed apertis verbis Arianismi est insimulatus .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_558", + "psc_text": "Nonne cor nostrum ardens erat in nobis dum loqueretur in via et aperiret nobis Scripturas (Ibid., 32) ? Hoc denuo fecit dicens: Haec sunt verba quae locutus sum ad vos cum adhuc essem vobiscum; quoniam necesse est impleri omnia quae scripta sunt in lege Moysi, et prophetis, et Psalmis de me. Tunc aperuit illis sensum ut intelligerent Scripturas (Luc. XXIV, 44) . Ita fecit vinum novum cum suavitate veterescere, dum promissiones Novi Testamenti indubitanter ostendit in lectione Testamenti Veteris apparere: ne sic teneatur amicus novus, ut antiquus relinquatur; quia novus permanet fide similis, quamvis videatur sacramentorum celebratione dissimilis. Quippe una est fides Novi et Veteris Testamenti. Haec in antiquis patribus credebat promissa, quae in nobis jam credit impleta. Quae autem fuit in patribus nostris fides promissa, ipsa in nobis est fides exhibitae veritatis impleta: unde quia indissolubiliter amicus iste antiquus novusque conjungitur, et unus sine altero salubriter non tenetur, veterescere", + "candidate_score": 0.652485, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_3", + "bdc_text": "ne quis tamen scrupus bonorum virorum animis insideret , operam quam licuerat dederamus , ut innocentia nostra vicinis ecclesiis testata foret .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_78", + "psc_text": "exsultatione sic memorat: Eram aliquando ignotus facie Ecclesiis Judaeae, quae erant in Christo; tantum autem auditum habebant, quia qui persequebatur nos aliquando, nunc evangelizat fidem quam aliquando expugnabat; et in me glorificabant Deum (Gal. I, 22, 23) . Proinde manus quidem ab opere bono non desinat, nec tamen animus ita operetur, ut merces boni operis, humanae laudis intentione cassetur. Apostolus enim, sicut ipse testatur, vult ut simus sinceri et sine offensa in diem Christi, repleti fructu justitiae, per Jesum Christum, in gloriam et laudem Dei (Philip. I, 10, 11) . CAP. XX. Bonum opus non virtuti propriae, sed gratiae Dei attribuendum. --36. In studio ergo bonorum operum et laudis humanae contemptu, cave ne bonum quod facis, non gratiae Dei, sed tuae velis assignare virtuti; imo firmiter tene nullam tibi facultatem inesse posse bonae voluntatis aut operis, nisi id gratuito munere divinae miserationis acceperis. Scito ergo Deum in te operari et", + "candidate_score": 0.638303, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_56", + "bdc_text": "Quantum ad nos attinet , sic erga vos affecti sumus , ut rationem nullam omissam velimus , quae ad confirmandam ecclesiae nostrae cum vestra coniunctionem valeat .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_241", + "psc_text": "te vero, propter divinarum ignorantiam litterarum, quibus minus instructus es, non invenisse quid eis in defensionem verae fidei responderes. Hoc in te itaque primitus in nomine Domini laudo, quia si tibi non fuit tanta respondendi ( al. respondenti) facultas, permansit tamen in corde tuo veritatis firma ( al. firmissima) credulitas. Non enim omnes qui Christi participes sunt, etiam respondendo possunt defensare quod credunt; sed etiam illa pars est profecto victoriae, ut quandiu quis sermone non potest defendere veritatem, fideli tamen corde devitet errorem. Expedit autem ut saluberrima Petri apostoli verba sectemur, praecipientis ut simus parati semper ad respondendum omni poscenti nos rationem de fide et spe quae in nobis est (I Pet. III, 15) . Volens ergo ad respondendum paratior inveniri, petis ut nostro instructus sermone agnoscas quemadmodum haereticis, fidem nostram impugnare volentibus, divinis valeas armatus eloquiis obviare. 3. Proinde illud admoneo ( al. commoneo) principaliter teneas: sanctam Trinitatem, id", + "candidate_score": 0.637913, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Collatio-cum-Maximino-episcopo-Arianorum", + "max_score": 0.73699, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_42_44", + "bdc_text": "Verum ne Farelli causam desereret , cuius integritas non minus quam sua illi compertum erat , protulit locum ex Catechismo quo ecclesia nostra utitur , ubi disertis verbis asseveramus unam esse patris filii et spiritus divinitatem , gloriam , essentiam : Christum autem docemus filium Dei praedicari , non ut fideles adoptione duntaxat et gratia , sed naturalem et verum ideoque unicum , ut a caeteris discernatur : Dominum etiam nostrum esse , non tantum secundum divinitatem , quam cum patre unam ab aeterno habuit , sed in ea carne in qua exhibitus nobis fuit .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Collatio-cum-Maximino-episcopo-Arianorum_window_36", + "psc_text": "Iste est ergo unus Deus, ut jam recitavimus testimoniis, quem Christus et Spiritus sanctus adorant, et omnis creatura veneratur et colit: hac ratione unum profitemur. Non tamen quod copulatio vel permistio Filii cum Patre, aut vel certe Spiritus sancti cum Filio vel cum Patre, faciat unum Deum. Sed quia ille solus unus perfectus est Deus, qui, ut ipse prosecutus es, vitam a nemine accepit, qui Filio dedit suo exemplo habere vitam in semetipso: copulatos quidem dicimus in charitate et in concordia. Jam ut superius reddidimus rationem, alterum esse Patrem, et non ipsum Filium, ipse nos instruit Salvator, dicendo: Si ego testimonium dico de me, testimonium meum non est verum; alius est qui testificatur de me. Et ne praesumptorio spiritu quidam putarent, quod aut de Joanne Baptista dixerit alium, aut forte de Petro apostolo vel Paulo; ipse prosecutus est: Vos misistis ad Joannem, et testimonium reddidit veritati. Ego autem testimonium ab", + "candidate_score": 0.73699, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_43_45", + "bdc_text": "Christum autem docemus filium Dei praedicari , non ut fideles adoptione duntaxat et gratia , sed naturalem et verum ideoque unicum , ut a caeteris discernatur : Dominum etiam nostrum esse , non tantum secundum divinitatem , quam cum patre unam ab aeterno habuit , sed in ea carne in qua exhibitus nobis fuit . Suntne haec Arianorum verba ?", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Collatio-cum-Maximino-episcopo-Arianorum_window_36", + "psc_text": "Iste est ergo unus Deus, ut jam recitavimus testimoniis, quem Christus et Spiritus sanctus adorant, et omnis creatura veneratur et colit: hac ratione unum profitemur. Non tamen quod copulatio vel permistio Filii cum Patre, aut vel certe Spiritus sancti cum Filio vel cum Patre, faciat unum Deum. Sed quia ille solus unus perfectus est Deus, qui, ut ipse prosecutus es, vitam a nemine accepit, qui Filio dedit suo exemplo habere vitam in semetipso: copulatos quidem dicimus in charitate et in concordia. Jam ut superius reddidimus rationem, alterum esse Patrem, et non ipsum Filium, ipse nos instruit Salvator, dicendo: Si ego testimonium dico de me, testimonium meum non est verum; alius est qui testificatur de me. Et ne praesumptorio spiritu quidam putarent, quod aut de Joanne Baptista dixerit alium, aut forte de Petro apostolo vel Paulo; ipse prosecutus est: Vos misistis ad Joannem, et testimonium reddidit veritati. Ego autem testimonium ab", + "candidate_score": 0.73296, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_43", + "bdc_text": "Christum autem docemus filium Dei praedicari , non ut fideles adoptione duntaxat et gratia , sed naturalem et verum ideoque unicum , ut a caeteris discernatur :", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Collatio-cum-Maximino-episcopo-Arianorum_window_36", + "psc_text": "Iste est ergo unus Deus, ut jam recitavimus testimoniis, quem Christus et Spiritus sanctus adorant, et omnis creatura veneratur et colit: hac ratione unum profitemur. Non tamen quod copulatio vel permistio Filii cum Patre, aut vel certe Spiritus sancti cum Filio vel cum Patre, faciat unum Deum. Sed quia ille solus unus perfectus est Deus, qui, ut ipse prosecutus es, vitam a nemine accepit, qui Filio dedit suo exemplo habere vitam in semetipso: copulatos quidem dicimus in charitate et in concordia. Jam ut superius reddidimus rationem, alterum esse Patrem, et non ipsum Filium, ipse nos instruit Salvator, dicendo: Si ego testimonium dico de me, testimonium meum non est verum; alius est qui testificatur de me. Et ne praesumptorio spiritu quidam putarent, quod aut de Joanne Baptista dixerit alium, aut forte de Petro apostolo vel Paulo; ipse prosecutus est: Vos misistis ad Joannem, et testimonium reddidit veritati. Ego autem testimonium ab", + "candidate_score": 0.707216, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_41_43", + "bdc_text": "Respondit , satis firmum innocentiae suae praesidium se habere in suo libello . Verum ne Farelli causam desereret , cuius integritas non minus quam sua illi compertum erat , protulit locum ex Catechismo quo ecclesia nostra utitur , ubi disertis verbis asseveramus unam esse patris filii et spiritus divinitatem , gloriam , essentiam : Christum autem docemus filium Dei praedicari , non ut fideles adoptione duntaxat et gratia , sed naturalem et verum ideoque unicum , ut a caeteris discernatur :", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Collatio-cum-Maximino-episcopo-Arianorum_window_36", + "psc_text": "Iste est ergo unus Deus, ut jam recitavimus testimoniis, quem Christus et Spiritus sanctus adorant, et omnis creatura veneratur et colit: hac ratione unum profitemur. Non tamen quod copulatio vel permistio Filii cum Patre, aut vel certe Spiritus sancti cum Filio vel cum Patre, faciat unum Deum. Sed quia ille solus unus perfectus est Deus, qui, ut ipse prosecutus es, vitam a nemine accepit, qui Filio dedit suo exemplo habere vitam in semetipso: copulatos quidem dicimus in charitate et in concordia. Jam ut superius reddidimus rationem, alterum esse Patrem, et non ipsum Filium, ipse nos instruit Salvator, dicendo: Si ego testimonium dico de me, testimonium meum non est verum; alius est qui testificatur de me. Et ne praesumptorio spiritu quidam putarent, quod aut de Joanne Baptista dixerit alium, aut forte de Petro apostolo vel Paulo; ipse prosecutus est: Vos misistis ad Joannem, et testimonium reddidit veritati. Ego autem testimonium ab", + "candidate_score": 0.704736, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_30_32", + "bdc_text": "Hunc in modum Cyrillus qui saepe filii principium patrem vocare solet , pro ingenti tamen absurdo alibi ducit , nisi filius vitam a se ipso et immortalitatem habere credatur . Idem docet ( lib. 10 Thesauri ) , si ineffabili naturae proprium est ut a se ipsa sit , in filium id iure competere . Quin etiam ratiocinatur patrem nihil a se ipso habere , nisi filius etiam a se ipso habeat .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Collatio-cum-Maximino-episcopo-Arianorum_window_96", + "psc_text": "sed accipientes per Filium, quia omnia per illum sunt. Pater autem vere solus habet immortalitatem, qui ipsam immortalitatem aliunde non est consecutus, qui genitorem non habet, qui originem non habet. Filius autem, ut ipse prosecutus es, quod ex Patre sit genitus. Saepius aequalem Filium asseris Patri: cum ipse unigenitus Deus semper et in omnibus auctorem suum praedicet Patrem, a quo, ut paulo ante dixi, et vitam se consecutum hoc modo professus est, dicens, Sicut Pater habet vitam in semetipso, sic dedit et Filio vitam habere in semetipso (Id. V, 26) . Intuere igitur, quoniam et immortalitatem et incorruptibilitatem et inaccessibilitatem utique a Patre cum vita accepit. Pater autem habet in se vitam, non ab aliquo accipiens: et ideo vere beatus et solus potens. Quis semetipsum exinanivit (Philipp. II, 7) ? Pater aut Filius? Quis cui per obedientiam festinavit placere, quam qui dicebat: Ego quae placita sunt ei facio semper (Joan.", + "candidate_score": 0.686158, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_26", + "bdc_text": "Nam ubi de Christi divinitate seorsum sermo habetur , quaecunque in unum verum aeternumque Deum competunt illi iure tribuuntur :", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Collatio-cum-Maximino-episcopo-Arianorum_window_36", + "psc_text": "Iste est ergo unus Deus, ut jam recitavimus testimoniis, quem Christus et Spiritus sanctus adorant, et omnis creatura veneratur et colit: hac ratione unum profitemur. Non tamen quod copulatio vel permistio Filii cum Patre, aut vel certe Spiritus sancti cum Filio vel cum Patre, faciat unum Deum. Sed quia ille solus unus perfectus est Deus, qui, ut ipse prosecutus es, vitam a nemine accepit, qui Filio dedit suo exemplo habere vitam in semetipso: copulatos quidem dicimus in charitate et in concordia. Jam ut superius reddidimus rationem, alterum esse Patrem, et non ipsum Filium, ipse nos instruit Salvator, dicendo: Si ego testimonium dico de me, testimonium meum non est verum; alius est qui testificatur de me. Et ne praesumptorio spiritu quidam putarent, quod aut de Joanne Baptista dixerit alium, aut forte de Petro apostolo vel Paulo; ipse prosecutus est: Vos misistis ad Joannem, et testimonium reddidit veritati. Ego autem testimonium ab", + "candidate_score": 0.683227, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_24_26", + "bdc_text": "Id sane officii nostri esse putavimus . Iam vero locus ille , cui horrendam inesse haeresim Carolus vociferatur , vix ulla excusatione videtur indigere . Nam ubi de Christi divinitate seorsum sermo habetur , quaecunque in unum verum aeternumque Deum competunt illi iure tribuuntur :", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Collatio-cum-Maximino-episcopo-Arianorum_window_19", + "psc_text": "non justificabitur omnis caro (Rom. III, 20) ; nihil est aliud quam, Omnis homo. Propter quod ergo Verbum caro factum est, et ille semetipsum exinanivit, formam servi accipiens (Philipp. II, 7) , ex ipsa forma servi dixit, Spiritus Domini super me. Nam par potestas est, una substantia est, eadem divinitas. Ideo quamvis Trinitatem colamus, quia Pater non est Filius, nec Filius est Pater, nec Spiritus sanctus aut Pater aut Filius: tamen unum Deum colimus, quia ipsa Trinitatis ineffabilis et excelsa conjunctio unum Deum ostendit, unum Dominum. Ideoque dictum est: Audi, Israel; Dominus Deus tuus, Dominus unus est (Deut. VI, 4) . Quid nobis vultis facere duos deos et duos dominos? Dicitis Dominum Patrem et Deum Patrem, dicitis Dominum Christum et Deum Christum: interrogo, utrum ambo simul unus sit. Respondetis, Duo dii. Superest ut eis et templa et idola faciatis. MAX. respondit: Religionis auctores nunquam in calumniam vertuntur. Interrogasti testimonia, ut", + "candidate_score": 0.668809, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_30", + "bdc_text": "Hunc in modum Cyrillus qui saepe filii principium patrem vocare solet , pro ingenti tamen absurdo alibi ducit , nisi filius vitam a se ipso et immortalitatem habere credatur .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Collatio-cum-Maximino-episcopo-Arianorum_window_96", + "psc_text": "sed accipientes per Filium, quia omnia per illum sunt. Pater autem vere solus habet immortalitatem, qui ipsam immortalitatem aliunde non est consecutus, qui genitorem non habet, qui originem non habet. Filius autem, ut ipse prosecutus es, quod ex Patre sit genitus. Saepius aequalem Filium asseris Patri: cum ipse unigenitus Deus semper et in omnibus auctorem suum praedicet Patrem, a quo, ut paulo ante dixi, et vitam se consecutum hoc modo professus est, dicens, Sicut Pater habet vitam in semetipso, sic dedit et Filio vitam habere in semetipso (Id. V, 26) . Intuere igitur, quoniam et immortalitatem et incorruptibilitatem et inaccessibilitatem utique a Patre cum vita accepit. Pater autem habet in se vitam, non ab aliquo accipiens: et ideo vere beatus et solus potens. Quis semetipsum exinanivit (Philipp. II, 7) ? Pater aut Filius? Quis cui per obedientiam festinavit placere, quam qui dicebat: Ego quae placita sunt ei facio semper (Joan.", + "candidate_score": 0.640416, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf022", + "work_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-pro-XII-capitibus", + "max_score": 0.732759, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_43_45", + "bdc_text": "Christum autem docemus filium Dei praedicari , non ut fideles adoptione duntaxat et gratia , sed naturalem et verum ideoque unicum , ut a caeteris discernatur : Dominum etiam nostrum esse , non tantum secundum divinitatem , quam cum patre unam ab aeterno habuit , sed in ea carne in qua exhibitus nobis fuit . Suntne haec Arianorum verba ?", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-pro-XII-capitibus_window_43", + "psc_text": "ratione, et omnibus modis. Servata igitur unitate, unoque et Filio et Christo et Domino demonstrato, uni eidemque Filio, ea quae dicuntur, oportet aptare. Non dividere autem voces evangelicas, vel quae ab ipso Domino de seipso dicuntur, vel quae in litteris apostolicis positae sunt furoris ingentis est. Nam si voces non dividamus, quibus oculis inspiciamus Eunomianos, vel Arianos, qui omnia, quae dicuntur, in unam solent conferre naturam, et humiles humanitatis voces ad divinitatis referre fastigium? Vel quomodo intelligamus Domini voces, qui propter carnis naturam visibilem dixit: Non veni meam voluntatem facere (Joan. VI, 38) . Et illud: Mandatum accepi, quid dicam, et quid loquar (Joan. XII, 49) . Et: Ego ex me nihil facio (Joan. VIII, 28) . Et: Ascendo ad Patrem meum, et Patrem vestrum, et Deum meum, et Deum vestrum (Joan. XX, 17) , et caetera hujusmodi? Nam si individuae sint voces, sicut et naturae, erit ipsius per se", + "candidate_score": 0.732759, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_14_16", + "bdc_text": "deinde quod divinam Christi essentiam a se ipsa esse asseramus . Sed quid priore illo cavillo dilutius ? Ab eiusmodi enim vocibus quam non abhorreamus , hinc liquet , quod liberum earum usum in ecclesia constare semper voluimus , et confessionem helveticam Basileae editam nobis piam sanctamque videri pronunciavimus , quae tamen personarum mentionem continet .", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-pro-XII-capitibus_window_112", + "psc_text": "confitetur, carnem Domini vivificam esse, et ipsius Dei Verbi propriam, et non alterius cujuspiam, praeter ipsum; conjuncti tamen cum ipso, sive per dignitatem, sive per solam divinam habitationem; ac non magis esse vivificam, ut ante dixi, eo quod fuerit propria Verbi, quod omnia vivificare potest; anathema sit. REPREHENSIO HAERETICORUM. Propriam fuisse Verbi carnem Dominicam, per ἕνωσιν, confitendum est; sciendum tamen, ex nobis eam fuisse assumptam. Supervacuum est autem inferre: Et non alterius cujuspiam praeter ipsum; nisi forte neget, eam ex nobis fuisse assumptam: tam enim frequenter propriam dicere, negantis est, Dominicam carnem esse nostrae naturae. Et ubi gloriatio nostra? Per quem dicit Paulus: Conressuscitavit nos simul, et consedere fecit (Eph. II, 6) ? Cui enim homini sua caro alterius est? Nonne unusquisque nostrum communem quidem cum altero quocumque [ Baluz. om. cum altero quocumque] habet carnem, similis substantiae ratione; propriam vero eo quod uniuscujusque caro non sit alterius, sed illius,", + "candidate_score": 0.683252, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_14_16", + "bdc_text": "deinde quod divinam Christi essentiam a se ipsa esse asseramus . Sed quid priore illo cavillo dilutius ? Ab eiusmodi enim vocibus quam non abhorreamus , hinc liquet , quod liberum earum usum in ecclesia constare semper voluimus , et confessionem helveticam Basileae editam nobis piam sanctamque videri pronunciavimus , quae tamen personarum mentionem continet .", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-pro-XII-capitibus_window_115", + "psc_text": "cujus superiorum? Neque solum Dominicam carnem dicimus, non fuisse cujuspiam alterius superiorum hominum, sed ipsius magis Domini propriam, atque inconfuse, et inseparabiliter cum Deo Verbo conjunctam. Verum nec uniuscujusque nostrum caro facta est umquam, ut supra diximus, cujuspiam alterius, nisi ejus cujus fit caro. Cum hoc igitur Ecclesiae traditione comprobetur, quare tam crebro propriam dicit, nisi forte neget, esse eam nostrae naturae. Quare autem vetat id proferre: Conjunctam ipsi secundum dignitatem et auctoritatem; cum ipse in secundo [ Baluz. primo] tomo (Hom. 17) dicat: Ita enim paupertate ipsius divites facti sumus, cum natura humana in ipso sublata [Baluz. sublevata] sit in divinam naturam [Baluz. dignitatem ]? At nos etiam contraria sibi ponenti dicamus. Si naturae manent inconfusae, manet autem ἕνωσις; dicimus vero, et venerationem, et virtutem, et dignitatem, et auctoritatem uni Filio offerri debere, naturis ἐν τῇ ἑνώσει manentibus inconfusis: ostende, quid aliud desit, quod possit ἕνωσιν comprobare, et assentiemus,", + "candidate_score": 0.674422, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_14_16", + "bdc_text": "deinde quod divinam Christi essentiam a se ipsa esse asseramus . Sed quid priore illo cavillo dilutius ? Ab eiusmodi enim vocibus quam non abhorreamus , hinc liquet , quod liberum earum usum in ecclesia constare semper voluimus , et confessionem helveticam Basileae editam nobis piam sanctamque videri pronunciavimus , quae tamen personarum mentionem continet .", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-pro-XII-capitibus_window_52", + "psc_text": "confiteantur esse Emmanuel? Voces quidem singulas, quae sunt dictae, vel de Christo, vel ab ipso, prudenter sapienterque accipiendas, et ipse laudans assentio, et omnes qui solent recta sentire: aliae enim divinae sunt, aliae carnis dispensationi magis convenientes. Sed quoniam unus idemque est Deus simul et homo, propterea nunc divine loquitur, nunc humane: unius tamen Jesu Christi, et hos et illos affirmamus esse sermones, neque divinitate nudantes templum, quod est natum ex virgine; nec sine carne dicentes esse Verbum Dei et Patris, post arcanam et ineffabilem unitatem. Illud autem admiror, quod cum videantur mea curiose rimari, et quemadmodum ipsi existimant, subtiliter meas scrutentur epistolas; illa quidem, quae sunt in ipsis utilia et necessaria, et ad probationem rectorum dogmatum pertinentia, consulto praetereunt. Invadunt vero satis agiliter et impigre, si quid illis visum fuerit, vel tenuissimam habere suspicionem, per quam possent [ Baluz. possint] calumniam nobis inferre. Meminero autem meorum dictorum; scripsi enim", + "candidate_score": 0.674336, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_14_16", + "bdc_text": "deinde quod divinam Christi essentiam a se ipsa esse asseramus . Sed quid priore illo cavillo dilutius ? Ab eiusmodi enim vocibus quam non abhorreamus , hinc liquet , quod liberum earum usum in ecclesia constare semper voluimus , et confessionem helveticam Basileae editam nobis piam sanctamque videri pronunciavimus , quae tamen personarum mentionem continet .", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-pro-XII-capitibus_window_126", + "psc_text": "libro de sancta Trinitate: Et ostendebatur, quod non per phantasiam, sed vere habeat corpus: decuerat autem Dominum induentem carnem humanam, totam cum passionibus suis induere; ut quemadmodum ipsius proprium fuisse dicimus corpus, sic etiam corporis passiones propriae ipsius esse dicantur, et propter deitatem ipsum non tangerent passiones. Et rursus: Haec necessario ante tractavimus, ut si videamus ipsum, per suum corpus tamquam per instrumentum, divine facientem, vel dicentem, cognoscamus, quod, ut Deus, haec operetur. Et haec quidem beatus Pater noster Athanasius. Caeterum etsi proprium corpus Verbi dicatur, attamen est ex muliere, eo quod esse intelligitur caro. Beatus quidem Paulus: Primus homo, inquit, de terra, de limo; secundus de coelo (I Cor. XV, 47) . Ipse autem Christus: Nemo ascendit in coelum, inquit, nisi qui de coelo descendit Filius hominis (Joan. III, 13) . Dicimus autem, quod non de coelo corpus conjunctum sibi deferens Verbum haec dicat, sed quod desursum existens et", + "candidate_score": 0.673439, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_30", + "bdc_text": "Hunc in modum Cyrillus qui saepe filii principium patrem vocare solet , pro ingenti tamen absurdo alibi ducit , nisi filius vitam a se ipso et immortalitatem habere credatur .", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-pro-XII-capitibus_window_47", + "psc_text": "antea (Joan. VI, 63); nonne ex appellatione filii hominis, et illum, qui inconfuse et inseparabiliter est ei conjunctus, accipimus? nam et si filium hominis se dixerit, propter assumptae et visibilis carnis naturam, Deum se tamen factis ostendebat, et porro Jesus Christus per quem omnia (Heb. II, 10) , et porro, Jesus Christus heri et hodie, idem ipse et in saecula (Heb. XIII, 8) . Si heri et hodie, quomodo per ipsum omnia? Et si per ipsum omnia, quomodo heri et hodie? Sed et quod omnia per ipsum verum est; et quod heri et hodie, credendum est; et quod idem et in saecula, certissimum est, si secundum diversitatem naturarum inconfuse et inseparabiliter conjunctarum, voces aptaverimus, intelligentes, secundum quod visibile est, heri et hodie, secundum intelligibile, in saecula; secundum vero filietatis conjunctionem, unum eumdemque. RESPONSIO ORTHODOXI. Videlicet haec intentio eis est, qui inconsiderate et temere objurgari contendunt anathematismos, quos tam utiliter, et", + "candidate_score": 0.64548, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-contra-Arianos-vel-Auxentium", + "max_score": 0.732735, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_43_45", + "bdc_text": "Christum autem docemus filium Dei praedicari , non ut fideles adoptione duntaxat et gratia , sed naturalem et verum ideoque unicum , ut a caeteris discernatur : Dominum etiam nostrum esse , non tantum secundum divinitatem , quam cum patre unam ab aeterno habuit , sed in ea carne in qua exhibitus nobis fuit . Suntne haec Arianorum verba ?", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-contra-Arianos-vel-Auxentium_window_12", + "psc_text": "ab omnibus est religiose dissoluta, nihil dicamus: tantum diaboli commenta pandenda sunt. Cum placuisset igitur scribi Deum verum esse Christum, et unius cum patre divinitatis atque substantiae esse: ponitur talis ab eo, ut a callidissimo diabolo, sententia, quae significaret Christum ante omnia tempora natum Deum verum filium: ut secundum Arianos veritas ad filium, non ad Deum referretur. Et ut longe major differentia hujus significationis exsisteret, subjicitur, Ex vero Deo Patre: ut in Patre veritas Dei esset, in Christo veritas tantum filii scriberetur. Dehinc procedente sermone, una ab Auxentio divinitas praedicatur, et in ea non confitetur et Filium: ut in solo Patre, non etiam in Filio, esset sola una divinitas. 9. Quasi recte sentiens divulgatur. Hilarius fraudem retegens jubetur exire. --Spargitur vero per populos Auxentium verum Deum Christum, et unius cum Patre divinitatis ac substantiae scripsisse, neque ab expositae per me fidei dissidere sententia: post quae ad communionem ejus rex pro", + "candidate_score": 0.732735, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_44_46", + "bdc_text": "Dominum etiam nostrum esse , non tantum secundum divinitatem , quam cum patre unam ab aeterno habuit , sed in ea carne in qua exhibitus nobis fuit . Suntne haec Arianorum verba ? Verum quum scelestus ille finem rixandi et contendendi nullum faceret , cognitio ad senatum Bernensem delata fuit , quo profectus est Calvinus ad postulandam publico ecclesiae nostrae nomine synodum , ubi mendacia illa quibus nos impudentissimus calumniator asperserat , ampliori purgatione abstergerentur .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-contra-Arianos-vel-Auxentium_window_12", + "psc_text": "ab omnibus est religiose dissoluta, nihil dicamus: tantum diaboli commenta pandenda sunt. Cum placuisset igitur scribi Deum verum esse Christum, et unius cum patre divinitatis atque substantiae esse: ponitur talis ab eo, ut a callidissimo diabolo, sententia, quae significaret Christum ante omnia tempora natum Deum verum filium: ut secundum Arianos veritas ad filium, non ad Deum referretur. Et ut longe major differentia hujus significationis exsisteret, subjicitur, Ex vero Deo Patre: ut in Patre veritas Dei esset, in Christo veritas tantum filii scriberetur. Dehinc procedente sermone, una ab Auxentio divinitas praedicatur, et in ea non confitetur et Filium: ut in solo Patre, non etiam in Filio, esset sola una divinitas. 9. Quasi recte sentiens divulgatur. Hilarius fraudem retegens jubetur exire. --Spargitur vero per populos Auxentium verum Deum Christum, et unius cum Patre divinitatis ac substantiae scripsisse, neque ab expositae per me fidei dissidere sententia: post quae ad communionem ejus rex pro", + "candidate_score": 0.686363, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_40_42", + "bdc_text": "Calvinus quoque , quum ecclesiae nostrae rogatu illuc accurrisset , coram legatis Bernensibus , qui ad res provinciae constituendas sub id temporis missi fuerant , Arianismi una cum Farello a sacrilego illo ore notatus fuit . Respondit , satis firmum innocentiae suae praesidium se habere in suo libello . Verum ne Farelli causam desereret , cuius integritas non minus quam sua illi compertum erat , protulit locum ex Catechismo quo ecclesia nostra utitur , ubi disertis verbis asseveramus unam esse patris filii et spiritus divinitatem , gloriam , essentiam :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-contra-Arianos-vel-Auxentium_window_20", + "psc_text": "Eusebio, perturbantes quosdam, haereticum me vocaverunt: jussit vero pietas vestra cognoscere de his viros laudabiles, Quaestorem et Magistrum: et sicut praedixi, non eos personam habere accusatorum aut judicare qui semel depositi sunt (dico autem Hilarium et qui ei consentiunt): tamen obediens Serenitati vestrae, 601 processi manifestare falsa dicentibus, et blasphemantibus, et vocantibus me Arianum, et quasi non confitentem Christum filium Dei Deum esse. 14. Fidem suam exponit. -- « Exposui amicis pietatis vestrae meam confessionem, primum satisfaciens, quia numquam scivi Arium, non vidi oculis, non cognovi ejus doctrinam: sed ex infantia, quemadmodum doctus sum, sicut accepi de sanctis Scripturis, credidi, et credo in unum solum verum Deum patrem omnipotentem, invisibilem, impassibilem, immortalem: et in filium ejus unigenitum Dominum nostrum Jesum Christum, ante omnia saecula et ante omne principium natum ex Patre DEUM VERUM FILIUM ex vero Deo patre, secundum quod scriptum est in Evangelio: Haec est autem vita aeterna, ut", + "candidate_score": 0.683626, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_44_46", + "bdc_text": "Dominum etiam nostrum esse , non tantum secundum divinitatem , quam cum patre unam ab aeterno habuit , sed in ea carne in qua exhibitus nobis fuit . Suntne haec Arianorum verba ? Verum quum scelestus ille finem rixandi et contendendi nullum faceret , cognitio ad senatum Bernensem delata fuit , quo profectus est Calvinus ad postulandam publico ecclesiae nostrae nomine synodum , ubi mendacia illa quibus nos impudentissimus calumniator asperserat , ampliori purgatione abstergerentur .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-contra-Arianos-vel-Auxentium_window_9", + "psc_text": "plebis, quam corda sunt sacerdotum. Si Deum verum Ariani praedicant Christum, Deum sine fraude confessi sunt: quod si Deum dicunt, et negant verum; tribuunt nomen, et adimunt veritatem. 7. Hilarii cum Auxentio Mediolani gesta. Auxentius consubstantialitatem confitetur. --Quamquam igitur impiissimis eorum blasphemiis plenae omnes ecclesiarum chartae, plenique jam libri sint: quid proxime tamen acciderit, non tacendum est. Cum edicto gravi sanctus ( Carn. ms. sanctissimus) rex perturbari ecclesiam Mediolanensium, quae Deum verum Christum et unius cum Patre divinitatis et substantiae confitetur, sub unitatis specie et voluntate jussisset; etiam importuna interpellatione suggessi, Auxentium blasphemum esse, et omnino hostem Christi habendum: idque adjeci, eum aliter credere, quam rex ipse, aut alii omnes haberent. Quibus rex permotus; audiri nos a Quaestore et Magistro praecepit, considentibus una nobiscum episcopis fere decem. Primumque, ut in foro solet, de persona calumniatus est, damnatum quondam me a Saturnino, audiri ut episcopum non oportere. Non est nunc temporis,", + "candidate_score": 0.6768, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_12_14", + "bdc_text": "Carolus initio , qua mordendi libidine aestuabat , decem circiter locis eam impugnare conabatur , et sane iure suo id sibi sumere videbatur , quando Sorbonistis satis est , ubi damnatum aliquid volunt , plenis buccis haereses et schismata crepare . Nostra tamen responsione deiectus et tot calumniarum convictus quod adversum nos verba fecerat , turpiter pedem reduxit nec aliud in tota criminatione vitio tandem nobis vertere ausus est , quam quod nomina trinitatis et personarum nimium pertinaciter illio tacerentur : deinde quod divinam Christi essentiam a se ipsa esse asseramus .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-contra-Arianos-vel-Auxentium_window_10", + "psc_text": "adjeci, eum aliter credere, quam rex ipse, aut alii omnes haberent. Quibus rex permotus; audiri nos a Quaestore et Magistro praecepit, considentibus una nobiscum episcopis fere decem. Primumque, ut in foro solet, de persona calumniatus est, damnatum quondam me a Saturnino, audiri ut episcopum non oportere. Non est nunc temporis, quid ad haec responsum sit, enarrare: sed qui tum audiebant, de fide potius, ut regi placuerat, agitandum esse decernunt. Cumque jam in arcto esset negandi periculum; credere se Auxentius Christum Deum verum, et unius cum Deo patre divinitatis et substantiae est professus. Placuit igitur hoc scribi, et ne memoriis audientium quae dicta essent elaberentur, continuo libellum regi per Quaestorem offero, quo quid convenisset, contineretur: et ne quid mentiri arguar, ejusdem exempla subjeci. Placet omnibus Auxentium haec ipsa profiteri frequenter: qui ut ipsum scriberet, est coactus. Qui diu consilia sua versans, callidissime fidem regis eludit: dat scripturam stylo antichristi compositam. 8.", + "candidate_score": 0.676667, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_11_13", + "bdc_text": "Siquidem in nostra confessione nihil omissum nobis esse videtur quod tollendae suspicioni conveniret , nihil ita obscure aut perplexe positum , quod tergiversationis speciem praebeat . Carolus initio , qua mordendi libidine aestuabat , decem circiter locis eam impugnare conabatur , et sane iure suo id sibi sumere videbatur , quando Sorbonistis satis est , ubi damnatum aliquid volunt , plenis buccis haereses et schismata crepare . Nostra tamen responsione deiectus et tot calumniarum convictus quod adversum nos verba fecerat , turpiter pedem reduxit nec aliud in tota criminatione vitio tandem nobis vertere ausus est , quam quod nomina trinitatis et personarum nimium pertinaciter illio tacerentur :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-contra-Arianos-vel-Auxentium_window_10", + "psc_text": "adjeci, eum aliter credere, quam rex ipse, aut alii omnes haberent. Quibus rex permotus; audiri nos a Quaestore et Magistro praecepit, considentibus una nobiscum episcopis fere decem. Primumque, ut in foro solet, de persona calumniatus est, damnatum quondam me a Saturnino, audiri ut episcopum non oportere. Non est nunc temporis, quid ad haec responsum sit, enarrare: sed qui tum audiebant, de fide potius, ut regi placuerat, agitandum esse decernunt. Cumque jam in arcto esset negandi periculum; credere se Auxentius Christum Deum verum, et unius cum Deo patre divinitatis et substantiae est professus. Placuit igitur hoc scribi, et ne memoriis audientium quae dicta essent elaberentur, continuo libellum regi per Quaestorem offero, quo quid convenisset, contineretur: et ne quid mentiri arguar, ejusdem exempla subjeci. Placet omnibus Auxentium haec ipsa profiteri frequenter: qui ut ipsum scriberet, est coactus. Qui diu consilia sua versans, callidissime fidem regis eludit: dat scripturam stylo antichristi compositam. 8.", + "candidate_score": 0.670867, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_24_26", + "bdc_text": "Id sane officii nostri esse putavimus . Iam vero locus ille , cui horrendam inesse haeresim Carolus vociferatur , vix ulla excusatione videtur indigere . Nam ubi de Christi divinitate seorsum sermo habetur , quaecunque in unum verum aeternumque Deum competunt illi iure tribuuntur :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-contra-Arianos-vel-Auxentium_window_23", + "psc_text": "Deo, sicut scriptum est: Unus Pater Deus ex quo omnia, et unus Dominus Jesus Christus per quem omnia (I Cor. VIII, 6) : propter quod et unam deitatem praedicamus. Omnes ergo haereses, quae adversus catholicam fidem veniunt, semper quidem congregati episcopi catholici condemnaverunt et anathematizaverunt, specialiter autem convenientes Arimino, et inde condemnavimus. Catholicam autem et Evangeliorum, quam tradiderunt Apostoli, hanc fideliter custodivimus. Ut autem pietas vestra verius cognosceret ea, quae gesta sunt in concilio Ariminensi, transmisi, et peto ut ea libenter legi praecipiatis: sic enim cognoscet Serenitas vestra, quia qui jam dudum depositi sunt, hoc est, Hilarius et Eusebius, contendunt ubique schismata facere. Quae enim bene de sanctis Scripturis catholicae fidei exposita sunt, pietas vestra pervidet haec retractari non oportere. »", + "candidate_score": 0.669317, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_12_14", + "bdc_text": "Carolus initio , qua mordendi libidine aestuabat , decem circiter locis eam impugnare conabatur , et sane iure suo id sibi sumere videbatur , quando Sorbonistis satis est , ubi damnatum aliquid volunt , plenis buccis haereses et schismata crepare . Nostra tamen responsione deiectus et tot calumniarum convictus quod adversum nos verba fecerat , turpiter pedem reduxit nec aliud in tota criminatione vitio tandem nobis vertere ausus est , quam quod nomina trinitatis et personarum nimium pertinaciter illio tacerentur : deinde quod divinam Christi essentiam a se ipsa esse asseramus .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-contra-Arianos-vel-Auxentium_window_9", + "psc_text": "plebis, quam corda sunt sacerdotum. Si Deum verum Ariani praedicant Christum, Deum sine fraude confessi sunt: quod si Deum dicunt, et negant verum; tribuunt nomen, et adimunt veritatem. 7. Hilarii cum Auxentio Mediolani gesta. Auxentius consubstantialitatem confitetur. --Quamquam igitur impiissimis eorum blasphemiis plenae omnes ecclesiarum chartae, plenique jam libri sint: quid proxime tamen acciderit, non tacendum est. Cum edicto gravi sanctus ( Carn. ms. sanctissimus) rex perturbari ecclesiam Mediolanensium, quae Deum verum Christum et unius cum Patre divinitatis et substantiae confitetur, sub unitatis specie et voluntate jussisset; etiam importuna interpellatione suggessi, Auxentium blasphemum esse, et omnino hostem Christi habendum: idque adjeci, eum aliter credere, quam rex ipse, aut alii omnes haberent. Quibus rex permotus; audiri nos a Quaestore et Magistro praecepit, considentibus una nobiscum episcopis fere decem. Primumque, ut in foro solet, de persona calumniatus est, damnatum quondam me a Saturnino, audiri ut episcopum non oportere. Non est nunc temporis,", + "candidate_score": 0.663739, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf036", + "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Responsio-contra-Arianos", + "max_score": 0.730918, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_43_45", + "bdc_text": "Christum autem docemus filium Dei praedicari , non ut fideles adoptione duntaxat et gratia , sed naturalem et verum ideoque unicum , ut a caeteris discernatur : Dominum etiam nostrum esse , non tantum secundum divinitatem , quam cum patre unam ab aeterno habuit , sed in ea carne in qua exhibitus nobis fuit . Suntne haec Arianorum verba ?", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Responsio-contra-Arianos_window_0", + "psc_text": "Responsio contra Arianos Dictum est Patrem de seipso, hoc est de hoc quod ipse est, ineffabiliter Filium genuisse. Adauctum est quod non extrinsecus, sed ex Deo natum esse. Haec responsione non indigent, quia fidei nostrae concordant. Objectio prima. Quid ad hoc dicitur. Si ex Deo natus est, est de intra Deum, sed si non est de intra, nec ex ipso est; si modo vocabula diversa ponuntur, quid prodest, si ipsa veritas non profiteatur? Responsio. Equidem dum nominantur Pater et Filius, in his duobus nominibus vocabulorum diversitas agnoscitur; quin potius per haec duo diversa vocabula significatur una utriusque natura: quoniam istorum nominum diversitas non naturas dividit, sed veritatem generationis ostendit, ut ex uno vero Patre unum verum agnoscamus Filium exstitisse; ac sic, dum vera Patris generatio et vera Filii nativitas praedicatur, in uno genitore 52 et uno genito non solum unitas substantiae, verum etiam in uno quoque proprietas possit agnosci personae,", + "candidate_score": 0.730918, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_42_44", + "bdc_text": "Verum ne Farelli causam desereret , cuius integritas non minus quam sua illi compertum erat , protulit locum ex Catechismo quo ecclesia nostra utitur , ubi disertis verbis asseveramus unam esse patris filii et spiritus divinitatem , gloriam , essentiam : Christum autem docemus filium Dei praedicari , non ut fideles adoptione duntaxat et gratia , sed naturalem et verum ideoque unicum , ut a caeteris discernatur : Dominum etiam nostrum esse , non tantum secundum divinitatem , quam cum patre unam ab aeterno habuit , sed in ea carne in qua exhibitus nobis fuit .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Responsio-contra-Arianos_window_10", + "psc_text": "Nam ignorationem Dei non aliud esse quam daemonum servitutem Paulus demonstrat apostolus, dicens: Sed tunc quidem ignorantes Deum his qui natura non sunt dii, serviebatis (Gal. IV, 9) . Sicut ergo Christi divinitatem ignorare non debemus, licet enarrare non possimus, ita nativitatis ejus quamvis nulli suppetat enarratio, non est tamen fidelibus adempta cognitio. Quis enim natum praedicet, cujus nativitatem ignoraret? Quis Filium dicat, et genitum nesciat? Quis Patrem valeat credere quem non consideret genuisse? Genuit vere Pater, et vere natus est Filius. Veram ergo Filii nativitatem datum nobis est agnoscere, licet datum non sit qualiter natus fuerit enarrare. Quoniam et propheta non dixit: Generationem autem ejus quis agnovit, sed quis enarravit (Isai. LIII, 8) ? Quocirca divinam generationem, quantum homini fas est, in eo digne cognoscimus, cum et veram generationem dicimus, et ipsam generationem, quae vera est, inenarrabilem praedicamus. Filius ergo vere de Patris substantia natus agnoscitur, dum nativitas 54", + "candidate_score": 0.722407, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_42_44", + "bdc_text": "Verum ne Farelli causam desereret , cuius integritas non minus quam sua illi compertum erat , protulit locum ex Catechismo quo ecclesia nostra utitur , ubi disertis verbis asseveramus unam esse patris filii et spiritus divinitatem , gloriam , essentiam : Christum autem docemus filium Dei praedicari , non ut fideles adoptione duntaxat et gratia , sed naturalem et verum ideoque unicum , ut a caeteris discernatur : Dominum etiam nostrum esse , non tantum secundum divinitatem , quam cum patre unam ab aeterno habuit , sed in ea carne in qua exhibitus nobis fuit .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Responsio-contra-Arianos_window_38", + "psc_text": "Patre noverat honorandum, ipso Domino dicente: Ut omnes honorificent Filium, sicut honorificant Patrem (Joan. V, 23) . Quem verum Deum Joannes apostolus, ipso in se Domino loquente, testatur dicens: Ut simus in vero Filio ejus Jesu Christo; hic est verus Deus et vita aeterna (I Joan. V, 20) . Quocirca verae fidei tenenda est regula, qua Dei Filius de Patris substantia, hoc est, de eo quod ipse est, ineffabiliter sine initio natus creditur, et verus Deus cum Patre colitur, et tenetur ( al. timetur). Quia nec Christianis licitum est, ei qui natura non est Deus, sicut vero Deo servire; nec cuiquam fas est, Christo unigenito Dei Filio, non sicut vero Deo servire. Nam eum qui servit Christo, placere Deo beatus Paulus, qui diis ( al. his), qui natura non sunt dii, serviendum interdixerat, evidentissime manifestat, dicens: Non est Dei regnum esca, et potus, sed justitia et pax, et gaudium in", + "candidate_score": 0.720051, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_43", + "bdc_text": "Christum autem docemus filium Dei praedicari , non ut fideles adoptione duntaxat et gratia , sed naturalem et verum ideoque unicum , ut a caeteris discernatur :", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Responsio-contra-Arianos_window_38", + "psc_text": "Patre noverat honorandum, ipso Domino dicente: Ut omnes honorificent Filium, sicut honorificant Patrem (Joan. V, 23) . Quem verum Deum Joannes apostolus, ipso in se Domino loquente, testatur dicens: Ut simus in vero Filio ejus Jesu Christo; hic est verus Deus et vita aeterna (I Joan. V, 20) . Quocirca verae fidei tenenda est regula, qua Dei Filius de Patris substantia, hoc est, de eo quod ipse est, ineffabiliter sine initio natus creditur, et verus Deus cum Patre colitur, et tenetur ( al. timetur). Quia nec Christianis licitum est, ei qui natura non est Deus, sicut vero Deo servire; nec cuiquam fas est, Christo unigenito Dei Filio, non sicut vero Deo servire. Nam eum qui servit Christo, placere Deo beatus Paulus, qui diis ( al. his), qui natura non sunt dii, serviendum interdixerat, evidentissime manifestat, dicens: Non est Dei regnum esca, et potus, sed justitia et pax, et gaudium in", + "candidate_score": 0.708019, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_41_43", + "bdc_text": "Respondit , satis firmum innocentiae suae praesidium se habere in suo libello . Verum ne Farelli causam desereret , cuius integritas non minus quam sua illi compertum erat , protulit locum ex Catechismo quo ecclesia nostra utitur , ubi disertis verbis asseveramus unam esse patris filii et spiritus divinitatem , gloriam , essentiam : Christum autem docemus filium Dei praedicari , non ut fideles adoptione duntaxat et gratia , sed naturalem et verum ideoque unicum , ut a caeteris discernatur :", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Responsio-contra-Arianos_window_10", + "psc_text": "Nam ignorationem Dei non aliud esse quam daemonum servitutem Paulus demonstrat apostolus, dicens: Sed tunc quidem ignorantes Deum his qui natura non sunt dii, serviebatis (Gal. IV, 9) . Sicut ergo Christi divinitatem ignorare non debemus, licet enarrare non possimus, ita nativitatis ejus quamvis nulli suppetat enarratio, non est tamen fidelibus adempta cognitio. Quis enim natum praedicet, cujus nativitatem ignoraret? Quis Filium dicat, et genitum nesciat? Quis Patrem valeat credere quem non consideret genuisse? Genuit vere Pater, et vere natus est Filius. Veram ergo Filii nativitatem datum nobis est agnoscere, licet datum non sit qualiter natus fuerit enarrare. Quoniam et propheta non dixit: Generationem autem ejus quis agnovit, sed quis enarravit (Isai. LIII, 8) ? Quocirca divinam generationem, quantum homini fas est, in eo digne cognoscimus, cum et veram generationem dicimus, et ipsam generationem, quae vera est, inenarrabilem praedicamus. Filius ergo vere de Patris substantia natus agnoscitur, dum nativitas 54", + "candidate_score": 0.707649, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_31_33", + "bdc_text": "Idem docet ( lib. 10 Thesauri ) , si ineffabili naturae proprium est ut a se ipsa sit , in filium id iure competere . Quin etiam ratiocinatur patrem nihil a se ipso habere , nisi filius etiam a se ipso habeat . Sed quid tam anxie hic immoramur , quum nihil plus verba illa nostra exprimant , quam in se nomen Ieho vah complectitur , quo Christum scripturae insigniunt :", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Responsio-contra-Arianos_window_0", + "psc_text": "Responsio contra Arianos Dictum est Patrem de seipso, hoc est de hoc quod ipse est, ineffabiliter Filium genuisse. Adauctum est quod non extrinsecus, sed ex Deo natum esse. Haec responsione non indigent, quia fidei nostrae concordant. Objectio prima. Quid ad hoc dicitur. Si ex Deo natus est, est de intra Deum, sed si non est de intra, nec ex ipso est; si modo vocabula diversa ponuntur, quid prodest, si ipsa veritas non profiteatur? Responsio. Equidem dum nominantur Pater et Filius, in his duobus nominibus vocabulorum diversitas agnoscitur; quin potius per haec duo diversa vocabula significatur una utriusque natura: quoniam istorum nominum diversitas non naturas dividit, sed veritatem generationis ostendit, ut ex uno vero Patre unum verum agnoscamus Filium exstitisse; ac sic, dum vera Patris generatio et vera Filii nativitas praedicatur, in uno genitore 52 et uno genito non solum unitas substantiae, verum etiam in uno quoque proprietas possit agnosci personae,", + "candidate_score": 0.703102, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_41_43", + "bdc_text": "Respondit , satis firmum innocentiae suae praesidium se habere in suo libello . Verum ne Farelli causam desereret , cuius integritas non minus quam sua illi compertum erat , protulit locum ex Catechismo quo ecclesia nostra utitur , ubi disertis verbis asseveramus unam esse patris filii et spiritus divinitatem , gloriam , essentiam : Christum autem docemus filium Dei praedicari , non ut fideles adoptione duntaxat et gratia , sed naturalem et verum ideoque unicum , ut a caeteris discernatur :", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Responsio-contra-Arianos_window_33", + "psc_text": "Cor. VIII, 6) , de Spiritu sancto quoque diceret: Nolite contristare Spiritum sanctum Dei, in quo signati estis in diem redemptionis (Ephes. IV, 30) . Cum se dixisse meminisset ex Patre per Filium in Spiritu sancto, ut hanc Trinitatem unum Deum esse monstraret, alio loco ait: Quoniam ex ipso, et per ipsum, et in ipso sunt omnia. Et quod singulariter intulit: ipsi gloria in saecula saeculorum (Rom. XI, 36) . Ex substantia Patris natum Filium, et fides Christiana recte praedicat, et sancta Scriptura commemorat. Paulus apostolus de Filio Dei dicit, Qui cum sit splendor gloriae, et figura substantiae ejus (Hebr. I, 3) . Dominus denuo dicit ad Jeremiam: Super montes accipe planctum, et homines non audierunt vocem substantiae meae, a volatilibus coeli usque ad pecora (Jerem. IX, 10) . Filium autem Patris esse substantiam, Sapientiae liber evidenter ostendit, dicens: Esca angelorum nutristi populum tuum, praeparatum panem de coelo praestitisti eis,", + "candidate_score": 0.697799, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_41_43", + "bdc_text": "Respondit , satis firmum innocentiae suae praesidium se habere in suo libello . Verum ne Farelli causam desereret , cuius integritas non minus quam sua illi compertum erat , protulit locum ex Catechismo quo ecclesia nostra utitur , ubi disertis verbis asseveramus unam esse patris filii et spiritus divinitatem , gloriam , essentiam : Christum autem docemus filium Dei praedicari , non ut fideles adoptione duntaxat et gratia , sed naturalem et verum ideoque unicum , ut a caeteris discernatur :", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Responsio-contra-Arianos_window_38", + "psc_text": "Patre noverat honorandum, ipso Domino dicente: Ut omnes honorificent Filium, sicut honorificant Patrem (Joan. V, 23) . Quem verum Deum Joannes apostolus, ipso in se Domino loquente, testatur dicens: Ut simus in vero Filio ejus Jesu Christo; hic est verus Deus et vita aeterna (I Joan. V, 20) . Quocirca verae fidei tenenda est regula, qua Dei Filius de Patris substantia, hoc est, de eo quod ipse est, ineffabiliter sine initio natus creditur, et verus Deus cum Patre colitur, et tenetur ( al. timetur). Quia nec Christianis licitum est, ei qui natura non est Deus, sicut vero Deo servire; nec cuiquam fas est, Christo unigenito Dei Filio, non sicut vero Deo servire. Nam eum qui servit Christo, placere Deo beatus Paulus, qui diis ( al. his), qui natura non sunt dii, serviendum interdixerat, evidentissime manifestat, dicens: Non est Dei regnum esca, et potus, sed justitia et pax, et gaudium in", + "candidate_score": 0.696788, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_29_31", + "bdc_text": "Verum nos genitum non intelligimus diffluxu quodam , ut pars sit essentiae patris , sed totus sit in patre , totum illum vicissim in se habens . Hunc in modum Cyrillus qui saepe filii principium patrem vocare solet , pro ingenti tamen absurdo alibi ducit , nisi filius vitam a se ipso et immortalitatem habere credatur . Idem docet ( lib. 10 Thesauri ) , si ineffabili naturae proprium est ut a se ipsa sit , in filium id iure competere .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Responsio-contra-Arianos_window_2", + "psc_text": "immensus, de omnipotente omnipotens, de aeterno Patre natus est Filius coaeternus, eadem veritate dicente: Omnia quae habet Pater, mea sunt (Joan. XVII, 10) . Pater ergo et filius relativa sunt nomina, quae naturam gignentis genitique non separant, sed unam sine dubitatione significant. Relativum vero illud dicimus, quod ad alium agnoscendum referimus, ut dum unum nominamus, alium demonstremus: sicut inter homines haec relativa saepius nominantur pater et filius, filius et pater, socer et gener, gener et socer; nam ideo pater dicitur, ut filium genuisse noscatur, et filius ideo dicitur, ut de patre genitus demonstretur. Nec in hac diversitate nominum invenitur diversitas naturarum, quoniam uterque similiter homo dicitur, quamvis unus pater et alius filius nuncupetur. Non ergo patris et filii posset una cognosci natura, si haec non essent diversa vocabula, quoniam si ambo vocarentur patres, essent profecto natura dissimiles: unusquisque enim ex semetipso constaret et communem substantiam cum altero non haberet, nec", + "candidate_score": 0.6965, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_27_29", + "bdc_text": "distinctionis autem notatio locum habet ubi cum patre comparatur , quae a nobis quoque diligenter observata fuit . Neque enim infitiamur quin sermo ille aeternus sit a Deo patre genitus . Verum nos genitum non intelligimus diffluxu quodam , ut pars sit essentiae patris , sed totus sit in patre , totum illum vicissim in se habens .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Responsio-contra-Arianos_window_54", + "psc_text": "Quod si vera est paternitas Patris, vera est etiam nativitas prolis; et si est Filii vera nativitas, inter Patrem Filiumque substantialis non potest esse diversitas. Vera enim et aeterna subtantia, de qua vera nativitas exstitit, sicut generando minui dividique non potuit, ita in se tota permanens totam se coaeternae veritati nativitatis indulsit, ut scilicet gignentis genitique non solum aequalitas absque diversitate consisteret, sed etiam sine confusione detrimentoque naturalis unitas permaneret. Divinae quippe nativitatis, et nomen, et veritas sicut discretam monstrat gignentis genitique personam, sic diversam non sinit putari substantiam. Alius ergo propterea dictus est Pater, ut generationis veritas monstraretur, non ut putaretur aut prior aut potior: nam si potiorem accipere debemus quem audimus alium dici, compellimur etiam Paracletum Spiritum, pro eo quod alius dictus est, potiorem Filio confiteri: sicut enim Patrem alium Filius dixit, ita Paracletum alium nuncupavit. Si placet igitur, et hoc fidei veritas exigit, ut melior putetur qui", + "candidate_score": 0.694307, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_42", + "bdc_text": "Verum ne Farelli causam desereret , cuius integritas non minus quam sua illi compertum erat , protulit locum ex Catechismo quo ecclesia nostra utitur , ubi disertis verbis asseveramus unam esse patris filii et spiritus divinitatem , gloriam , essentiam :", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Responsio-contra-Arianos_window_33", + "psc_text": "Cor. VIII, 6) , de Spiritu sancto quoque diceret: Nolite contristare Spiritum sanctum Dei, in quo signati estis in diem redemptionis (Ephes. IV, 30) . Cum se dixisse meminisset ex Patre per Filium in Spiritu sancto, ut hanc Trinitatem unum Deum esse monstraret, alio loco ait: Quoniam ex ipso, et per ipsum, et in ipso sunt omnia. Et quod singulariter intulit: ipsi gloria in saecula saeculorum (Rom. XI, 36) . Ex substantia Patris natum Filium, et fides Christiana recte praedicat, et sancta Scriptura commemorat. Paulus apostolus de Filio Dei dicit, Qui cum sit splendor gloriae, et figura substantiae ejus (Hebr. I, 3) . Dominus denuo dicit ad Jeremiam: Super montes accipe planctum, et homines non audierunt vocem substantiae meae, a volatilibus coeli usque ad pecora (Jerem. IX, 10) . Filium autem Patris esse substantiam, Sapientiae liber evidenter ostendit, dicens: Esca angelorum nutristi populum tuum, praeparatum panem de coelo praestitisti eis,", + "candidate_score": 0.69398, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_27_29", + "bdc_text": "distinctionis autem notatio locum habet ubi cum patre comparatur , quae a nobis quoque diligenter observata fuit . Neque enim infitiamur quin sermo ille aeternus sit a Deo patre genitus . Verum nos genitum non intelligimus diffluxu quodam , ut pars sit essentiae patris , sed totus sit in patre , totum illum vicissim in se habens .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Responsio-contra-Arianos_window_2", + "psc_text": "immensus, de omnipotente omnipotens, de aeterno Patre natus est Filius coaeternus, eadem veritate dicente: Omnia quae habet Pater, mea sunt (Joan. XVII, 10) . Pater ergo et filius relativa sunt nomina, quae naturam gignentis genitique non separant, sed unam sine dubitatione significant. Relativum vero illud dicimus, quod ad alium agnoscendum referimus, ut dum unum nominamus, alium demonstremus: sicut inter homines haec relativa saepius nominantur pater et filius, filius et pater, socer et gener, gener et socer; nam ideo pater dicitur, ut filium genuisse noscatur, et filius ideo dicitur, ut de patre genitus demonstretur. Nec in hac diversitate nominum invenitur diversitas naturarum, quoniam uterque similiter homo dicitur, quamvis unus pater et alius filius nuncupetur. Non ergo patris et filii posset una cognosci natura, si haec non essent diversa vocabula, quoniam si ambo vocarentur patres, essent profecto natura dissimiles: unusquisque enim ex semetipso constaret et communem substantiam cum altero non haberet, nec", + "candidate_score": 0.686573, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_26", + "bdc_text": "Nam ubi de Christi divinitate seorsum sermo habetur , quaecunque in unum verum aeternumque Deum competunt illi iure tribuuntur :", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Responsio-contra-Arianos_window_32", + "psc_text": "et det tibi pacem (Num. VI, 23-26) . Ter Dominus dicitur, et unus semper Dominus nominatur, ut in Trinitate, quae verus est Deus, nec confundatur proprietas personarum, nec substantialis unitas denegetur. David quoque Deo per omnia placitus, sub hac credulitate populo fideli divinae benedictionis gratiam his verbis exoptat infundi: Benedicat nos Deus, Deus noster, benedicat nos Deus, et metuant eum omnes fines terrae (Psal. LXVI, 8) . Cui sententiae beatus concordat Apostolus, qui cum quodam loco dixisset: Unus Deus Pater, ex quo omnia, et nos in ipso; et unus Dominus Jesus Christus, per quem omnia, et nos per ipsum (I Cor. VIII, 6) , de Spiritu sancto quoque diceret: Nolite contristare Spiritum sanctum Dei, in quo signati estis in diem redemptionis (Ephes. IV, 30) . Cum se dixisse meminisset ex Patre per Filium in Spiritu sancto, ut hanc Trinitatem unum Deum esse monstraret, alio loco ait: Quoniam ex ipso, et", + "candidate_score": 0.684686, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_27_29", + "bdc_text": "distinctionis autem notatio locum habet ubi cum patre comparatur , quae a nobis quoque diligenter observata fuit . Neque enim infitiamur quin sermo ille aeternus sit a Deo patre genitus . Verum nos genitum non intelligimus diffluxu quodam , ut pars sit essentiae patris , sed totus sit in patre , totum illum vicissim in se habens .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Responsio-contra-Arianos_window_1", + "psc_text": "nominum diversitas non naturas dividit, sed veritatem generationis ostendit, ut ex uno vero Patre unum verum agnoscamus Filium exstitisse; ac sic, dum vera Patris generatio et vera Filii nativitas praedicatur, in uno genitore 52 et uno genito non solum unitas substantiae, verum etiam in uno quoque proprietas possit agnosci personae, ne aut ipse putetur natus esse qui genuit, aut aliud putetur esse qui natus est quam est ille qui genuit. Non enim ipse est Pater qui Filius, quoniam in utroque personarum proprietas reservatur. Sed quod Pater est, hoc est et Filius, quia de Deo Deus, de perfecto perfectus, de immenso immensus, de omnipotente omnipotens, de aeterno Patre natus est Filius coaeternus, eadem veritate dicente: Omnia quae habet Pater, mea sunt (Joan. XVII, 10) . Pater ergo et filius relativa sunt nomina, quae naturam gignentis genitique non separant, sed unam sine dubitatione significant. Relativum vero illud dicimus, quod ad alium agnoscendum", + "candidate_score": 0.683362, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_30_32", + "bdc_text": "Hunc in modum Cyrillus qui saepe filii principium patrem vocare solet , pro ingenti tamen absurdo alibi ducit , nisi filius vitam a se ipso et immortalitatem habere credatur . Idem docet ( lib. 10 Thesauri ) , si ineffabili naturae proprium est ut a se ipsa sit , in filium id iure competere . Quin etiam ratiocinatur patrem nihil a se ipso habere , nisi filius etiam a se ipso habeat .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Responsio-contra-Arianos_window_2", + "psc_text": "immensus, de omnipotente omnipotens, de aeterno Patre natus est Filius coaeternus, eadem veritate dicente: Omnia quae habet Pater, mea sunt (Joan. XVII, 10) . Pater ergo et filius relativa sunt nomina, quae naturam gignentis genitique non separant, sed unam sine dubitatione significant. Relativum vero illud dicimus, quod ad alium agnoscendum referimus, ut dum unum nominamus, alium demonstremus: sicut inter homines haec relativa saepius nominantur pater et filius, filius et pater, socer et gener, gener et socer; nam ideo pater dicitur, ut filium genuisse noscatur, et filius ideo dicitur, ut de patre genitus demonstretur. Nec in hac diversitate nominum invenitur diversitas naturarum, quoniam uterque similiter homo dicitur, quamvis unus pater et alius filius nuncupetur. Non ergo patris et filii posset una cognosci natura, si haec non essent diversa vocabula, quoniam si ambo vocarentur patres, essent profecto natura dissimiles: unusquisque enim ex semetipso constaret et communem substantiam cum altero non haberet, nec", + "candidate_score": 0.681324, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_40_42", + "bdc_text": "Calvinus quoque , quum ecclesiae nostrae rogatu illuc accurrisset , coram legatis Bernensibus , qui ad res provinciae constituendas sub id temporis missi fuerant , Arianismi una cum Farello a sacrilego illo ore notatus fuit . Respondit , satis firmum innocentiae suae praesidium se habere in suo libello . Verum ne Farelli causam desereret , cuius integritas non minus quam sua illi compertum erat , protulit locum ex Catechismo quo ecclesia nostra utitur , ubi disertis verbis asseveramus unam esse patris filii et spiritus divinitatem , gloriam , essentiam :", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Responsio-contra-Arianos_window_10", + "psc_text": "Nam ignorationem Dei non aliud esse quam daemonum servitutem Paulus demonstrat apostolus, dicens: Sed tunc quidem ignorantes Deum his qui natura non sunt dii, serviebatis (Gal. IV, 9) . Sicut ergo Christi divinitatem ignorare non debemus, licet enarrare non possimus, ita nativitatis ejus quamvis nulli suppetat enarratio, non est tamen fidelibus adempta cognitio. Quis enim natum praedicet, cujus nativitatem ignoraret? Quis Filium dicat, et genitum nesciat? Quis Patrem valeat credere quem non consideret genuisse? Genuit vere Pater, et vere natus est Filius. Veram ergo Filii nativitatem datum nobis est agnoscere, licet datum non sit qualiter natus fuerit enarrare. Quoniam et propheta non dixit: Generationem autem ejus quis agnovit, sed quis enarravit (Isai. LIII, 8) ? Quocirca divinam generationem, quantum homini fas est, in eo digne cognoscimus, cum et veram generationem dicimus, et ipsam generationem, quae vera est, inenarrabilem praedicamus. Filius ergo vere de Patris substantia natus agnoscitur, dum nativitas 54", + "candidate_score": 0.678952, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_25_27", + "bdc_text": "Iam vero locus ille , cui horrendam inesse haeresim Carolus vociferatur , vix ulla excusatione videtur indigere . Nam ubi de Christi divinitate seorsum sermo habetur , quaecunque in unum verum aeternumque Deum competunt illi iure tribuuntur : distinctionis autem notatio locum habet ubi cum patre comparatur , quae a nobis quoque diligenter observata fuit .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Responsio-contra-Arianos_window_38", + "psc_text": "Patre noverat honorandum, ipso Domino dicente: Ut omnes honorificent Filium, sicut honorificant Patrem (Joan. V, 23) . Quem verum Deum Joannes apostolus, ipso in se Domino loquente, testatur dicens: Ut simus in vero Filio ejus Jesu Christo; hic est verus Deus et vita aeterna (I Joan. V, 20) . Quocirca verae fidei tenenda est regula, qua Dei Filius de Patris substantia, hoc est, de eo quod ipse est, ineffabiliter sine initio natus creditur, et verus Deus cum Patre colitur, et tenetur ( al. timetur). Quia nec Christianis licitum est, ei qui natura non est Deus, sicut vero Deo servire; nec cuiquam fas est, Christo unigenito Dei Filio, non sicut vero Deo servire. Nam eum qui servit Christo, placere Deo beatus Paulus, qui diis ( al. his), qui natura non sunt dii, serviendum interdixerat, evidentissime manifestat, dicens: Non est Dei regnum esca, et potus, sed justitia et pax, et gaudium in", + "candidate_score": 0.677858, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_24_26", + "bdc_text": "Id sane officii nostri esse putavimus . Iam vero locus ille , cui horrendam inesse haeresim Carolus vociferatur , vix ulla excusatione videtur indigere . Nam ubi de Christi divinitate seorsum sermo habetur , quaecunque in unum verum aeternumque Deum competunt illi iure tribuuntur :", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Responsio-contra-Arianos_window_83", + "psc_text": "officio, unum Deum esse Trinitatem evidenter ostendit. Non ergo ex tribus partibus unum colimus Deum, sed apostolicae fidei regulam retinentes, perfectum et consempiternum Filium, de perfecto et sempiterno Patre, sine initio genitum, et potestate non imparem, et natura fatemur aequalem. Sanctum quoque Spiritum non aliud fatemur esse quam Deum, nec a Filio nec a Patre diversum, nec in Filio nec in Patre confusum. Unus est enim atque idem Patris et Filii Spiritus, totus de Patre procedens, totus in utroque consistens, nec est divisus in singulis, quia inseparabiliter est utrisque communis.", + "candidate_score": 0.677356, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_0", + "bdc_text": "Gratia vobis et pax a Deo patre et Domino Iesu Christo .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Responsio-contra-Arianos_window_32", + "psc_text": "et det tibi pacem (Num. VI, 23-26) . Ter Dominus dicitur, et unus semper Dominus nominatur, ut in Trinitate, quae verus est Deus, nec confundatur proprietas personarum, nec substantialis unitas denegetur. David quoque Deo per omnia placitus, sub hac credulitate populo fideli divinae benedictionis gratiam his verbis exoptat infundi: Benedicat nos Deus, Deus noster, benedicat nos Deus, et metuant eum omnes fines terrae (Psal. LXVI, 8) . Cui sententiae beatus concordat Apostolus, qui cum quodam loco dixisset: Unus Deus Pater, ex quo omnia, et nos in ipso; et unus Dominus Jesus Christus, per quem omnia, et nos per ipsum (I Cor. VIII, 6) , de Spiritu sancto quoque diceret: Nolite contristare Spiritum sanctum Dei, in quo signati estis in diem redemptionis (Ephes. IV, 30) . Cum se dixisse meminisset ex Patre per Filium in Spiritu sancto, ut hanc Trinitatem unum Deum esse monstraret, alio loco ait: Quoniam ex ipso, et", + "candidate_score": 0.672648, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam", + "max_score": 0.73085, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_43_45", + "bdc_text": "Christum autem docemus filium Dei praedicari , non ut fideles adoptione duntaxat et gratia , sed naturalem et verum ideoque unicum , ut a caeteris discernatur : Dominum etiam nostrum esse , non tantum secundum divinitatem , quam cum patre unam ab aeterno habuit , sed in ea carne in qua exhibitus nobis fuit . Suntne haec Arianorum verba ?", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2504", + "psc_text": "Arianorum referimus ad personam tantum Dei Patris, de quo scriptum est: Ut cognoscant te solum verum Deum, et quem misisti Jesum Christum (Joan. XVII, 3) : sed ad Filium, qui et ipse verus Deus est, dicente evangelista Joanne: Venit Filius Dei, et dedit nobis mentem, ut cognoscamus verum, et simus in vero Filio ejus Jesu Christo (Joan. V, 20) . Iste est verus Deus et vita aeterna. Si enim Salvator de se loquitur: Ego sum veritas (Joan. XIV, 6) , consequenter verus Deus a veritate nomen accepit, ut nequaquam secundum falsos deos appelletur Deus, sed secundum verum Deum Patrem, et ipse sit verus Deus. Alioquin si non est verus, erit idolo similis, quod redundat in capita 788 eorum, qui Christum verum Deum negant. Hoc est autem nomen novum, quod ei in Apocalypsi super calculo scribitur (Cap. II), cui in toto orbe benedicitur. (Vers. 17, 18.) Quia oblivioni traditae sunt angustiae", + "candidate_score": 0.73085, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_41_43", + "bdc_text": "Respondit , satis firmum innocentiae suae praesidium se habere in suo libello . Verum ne Farelli causam desereret , cuius integritas non minus quam sua illi compertum erat , protulit locum ex Catechismo quo ecclesia nostra utitur , ubi disertis verbis asseveramus unam esse patris filii et spiritus divinitatem , gloriam , essentiam : Christum autem docemus filium Dei praedicari , non ut fideles adoptione duntaxat et gratia , sed naturalem et verum ideoque unicum , ut a caeteris discernatur :", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2603", + "psc_text": "? Denique ad Scribas dicitur et ad Pharisaeos: Vos estis qui justificatis vosmetipsos coram hominibus: Deus autem cognoscit corda vestra (Luc. XVI, 15) . In quo considerandum, quod non dixerit, Pater, juxta haereticorum blasphemias, ne Filium videretur excludere, sed Deus: quod Patri Filioque commune est. In principio enim erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum: hoc erat in principio apud Deum (Joan. I, 1, 2) . De quo idem Joannes scribit: Ipse autem Jesus non credebat se eis, quia sciebat omnes, et non habebat necesse, ut aliquis testimonium daret ei de homine: ipse enim noverat quid esset in homine (Joan. II, 24, 25) . Cui et illud congruit: Sciens autem Jesus cogitationes eorum (Luc. VI, 8) . Et in alio loco: Sciens autem Jesus malitiam eorum (Matth. XXII, 18) . Ac ne aliqua sit dubitatio, haereticis calumniam facientibus de Verbo Dei, quod noverit omnia, in Epistola", + "candidate_score": 0.697148, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_40_42", + "bdc_text": "Calvinus quoque , quum ecclesiae nostrae rogatu illuc accurrisset , coram legatis Bernensibus , qui ad res provinciae constituendas sub id temporis missi fuerant , Arianismi una cum Farello a sacrilego illo ore notatus fuit . Respondit , satis firmum innocentiae suae praesidium se habere in suo libello . Verum ne Farelli causam desereret , cuius integritas non minus quam sua illi compertum erat , protulit locum ex Catechismo quo ecclesia nostra utitur , ubi disertis verbis asseveramus unam esse patris filii et spiritus divinitatem , gloriam , essentiam :", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2603", + "psc_text": "? Denique ad Scribas dicitur et ad Pharisaeos: Vos estis qui justificatis vosmetipsos coram hominibus: Deus autem cognoscit corda vestra (Luc. XVI, 15) . In quo considerandum, quod non dixerit, Pater, juxta haereticorum blasphemias, ne Filium videretur excludere, sed Deus: quod Patri Filioque commune est. In principio enim erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum: hoc erat in principio apud Deum (Joan. I, 1, 2) . De quo idem Joannes scribit: Ipse autem Jesus non credebat se eis, quia sciebat omnes, et non habebat necesse, ut aliquis testimonium daret ei de homine: ipse enim noverat quid esset in homine (Joan. II, 24, 25) . Cui et illud congruit: Sciens autem Jesus cogitationes eorum (Luc. VI, 8) . Et in alio loco: Sciens autem Jesus malitiam eorum (Matth. XXII, 18) . Ac ne aliqua sit dubitatio, haereticis calumniam facientibus de Verbo Dei, quod noverit omnia, in Epistola", + "candidate_score": 0.675566, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_38", + "bdc_text": "Nos enim rabidam illam beluam , tametsi nocendi cupidine exsultantem ultro et ferocientem , nostra modestia ad menses aliquot continuimus ne suum virus effunderet , donec pro publica concione eos omnes conviciose est insectatus , qui mortuos precibus non esse iuvandos docuissent .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2594", + "psc_text": "immunditia (Matth. XXIII, 25) . Et iterum: Qui estis sepulcra dealbata: intus autem pleni estis ossibus mortuorum, et omni spurcitia (Ibid., 27) : qui ore suo benedicebant, et corde suo maledicebant (Ps. LXI): qui Domino loquebantur pacifica, et molliebant verba sua super oleum, ipsi autem erant jacula, de quibus rectissime dicebatur: Populus hic labiis me honorat: cor vero ejus longe est a me (Isai. XXIX, 13) . Praeceperat autem per Moysen Deus (Num. XIX), ut si quis praeventus fuisset in peccato; vaccae rufae aspersus cinere, et aliis expiationis modis, per sacrificia et victimas rediret ad Templum, quod illi negligentes, in locis deliciarum et voluptatum, hoc est, in hortis amoenissimis, vel baptisteria exstruebant, vel piscinas ad areolas irrigandas: adulteria et omnem libidinum turpitudinem, simplicibus aquis abluere se putantes, quibus rectissime illud aptabitur: Et noctem flumine purgant (Horat. ). Nec alicui videatur incongruum, si quae geruntur turpiter, manifestius explicentur in correctionem eorum,", + "candidate_score": 0.669617, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_33_35", + "bdc_text": "Sed quid tam anxie hic immoramur , quum nihil plus verba illa nostra exprimant , quam in se nomen Ieho vah complectitur , quo Christum scripturae insigniunt : et proinde non videmus quid in nobis desiderent Aristarchi illi qui nos astute nimis agere cavillantur . Nunc ad alterum obtrectationum caput venimus .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_123", + "psc_text": "BAMA. Intelligentes ergo Judaei prophetiam esse de Christo, verbum ambiguum in deteriorem partem interpretati sunt, ut viderentur non laudare Christum, sed nihili pendere. Quae est enim verborum consequentia, et qui ordo rationis ac sensus, ut dicamus: Cum haec ita se habeant, et dies ventura sit Domini, in qua universus Judaeae status subvertendus est, et omnia conterenda: moneo vos atque praecipio, ut quiescatis ab homine, qui ita spirat ac vivit, ut nos homines, quia in nihili computandus est? Quisquam ne hominum ita quempiam laudet, ut dicat: Cavete ne offendatis eum, qui omnino nihili est? Ergo econtrario sic intelligendum: Cum haec universa ventura sint vobis, et prophetali spiritu praedicantur, moneo atque praecipio, ut quiescatis ab eo qui secundum carnem quidem homo est, et habet animam, et ita spirat, et naribus halitum trahit, ut nos homines spiramus, et vivimus: sed secundum divinam majestatem excelsus et est, et reputatur, et creditur. Tacita mecum mente", + "candidate_score": 0.666566, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_33_35", + "bdc_text": "Sed quid tam anxie hic immoramur , quum nihil plus verba illa nostra exprimant , quam in se nomen Ieho vah complectitur , quo Christum scripturae insigniunt : et proinde non videmus quid in nobis desiderent Aristarchi illi qui nos astute nimis agere cavillantur . Nunc ad alterum obtrectationum caput venimus .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_9", + "psc_text": "viae spatia praetervolet: ut non tam Commentarios quam indices capitulorum nos legere credamus. Ex quo animadvertis, quantae difficultatis sit, ut Latini nostri, quorum aures fastidiosae sunt, et ad intelligendas Scripturas sanctas nauseant, plausuque tantum eloquentiae delectantur, mihi ignoscant, si prolixius locutus fuero; cum Isaias duodecim Prophetis juxta numerum versuum, aut aequalis, aut major sit. Sicubi autem praetermissis LXX de Hebraico disputavi, illud in causa est quod aut eadem, aut similia sunt pleraque cum caeteris, et duplici editione proposita, nolui libros explanationis extendere, qui etiam in simplici explanatione modum brevitatis excedunt. Sed jam propositum exsequamur. LIBER PRIMUS. Cap. I 7 (Cap. I.--Vers. 1.) Visio Isaiae, filii Amos, quam vidit super Judam et Jerusalem, in diebus Oziae, Joatham, Achaz et Ezechiae, regum Juda. Pro Juda, in quo significantur duae tribus, LXX et Theodotio posuere, Judaeam, quae totam terram duodecim tribuum ostendit. Et pro eo quod nos ex Hebraeo vertimus, super Judam et", + "candidate_score": 0.665093, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_48_50", + "bdc_text": "Quid enim non ausus esset rebus dubiis , quem nondum pudet ubique serere , Christi divinitatem a nobis negari ? Actio autem causae talis fuit ut illum plane furere appareret , nos eius furori duntaxat obviam ire : sed haec ab aliis vos intelligere malumus , et literae nobis e manibus paene a festinante tabellario excutiuntur .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_254", + "psc_text": "ne in furore tuo arguas me, neque in ira tua corripias me (Ps. VI, 1) . Et Jeremias: Corripe nos, inquit, Domine; verumtamen in judicio, et non in furore (Jerem. X, 24) . Furere autem Dominus dicitur, non quod humanis perturbationibus subjaceat; sed quod nos qui delinquimus, nisi irascentem audierimus, Dominum non timeamus. Unde et Apostolus scribit, (Rom. II), quod bonitas Dei, et patientia provocet nos ad poenitentiam: nos autem secundum duritiam et impoenitens cor nostrum, thesaurizemus nobis iram in die irae, et revelationis justi judicii Dei. Quae sit autem manus quae extenditur, vel elevatur super populum peccatorem, Job loquitur manifestius: Manus enim Domini tetigit me (Job. XIX, 21) . Unde et diabolus sciens potentem manum Domini, et brachium quod universis gentibus revelatum est, dicit ad Dominum: Mitte manum tuam, et tange omnia quae habet: nisi in faciem benedixerit tibi (Job. II, 5) . Quod autem quasi praeteritum dicitur, quod", + "candidate_score": 0.661085, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_13", + "bdc_text": "Nostra tamen responsione deiectus et tot calumniarum convictus quod adversum nos verba fecerat , turpiter pedem reduxit nec aliud in tota criminatione vitio tandem nobis vertere ausus est , quam quod nomina trinitatis et personarum nimium pertinaciter illio tacerentur :", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2250", + "psc_text": "iniqua. Et recessimus a judicio, et justitia longe stetit, quia consumpta est in viis eorum veritas, et per rectum iter transire non poterant. Et veritas sublata est: et transtulerunt mentem ut non intelligerent. Reddit causas quare rugierint quasi ursi, et meditati sunt ut columbae; exspectaverint judicium quod non erat, salutem quae transivit ad gentes: quia multiplicatae sunt, dicentes, iniquitates nostrae in conspectu tuo: a quibus multo tempore averteras faciem, ne eas cerneres, ne ferires. Et peccata nostra responderunt nobis, ut reciperemus quod meruimus. Et scelera nostra nobiscum sunt: iniquitatesque cognovimus, quas multo tempore perpetrantes putabamus esse justitiam. Quae sunt autem iniquitates? Peccare et mentiri contra Deum: sive ut juxta Hebraicum, Aquila transtulit, negare Deum: quod ad Salvatorem refertur. Et reliquimus, inquiunt, Deum nostrum dicentes: Scimus quod Moysi locutus sit Deus: hunc autem nescimus, unde sit (Joan. IX, 29) , ut loqueremur calumniam, Hic si ex Deo esset, non solveret sabbatum", + "candidate_score": 0.660485, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_13", + "bdc_text": "Nostra tamen responsione deiectus et tot calumniarum convictus quod adversum nos verba fecerat , turpiter pedem reduxit nec aliud in tota criminatione vitio tandem nobis vertere ausus est , quam quod nomina trinitatis et personarum nimium pertinaciter illio tacerentur :", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2249", + "psc_text": "ne iremus post tergum Domini nostri, ut loqueremur 709 calumniam, et transgressionem concepimus, et locuti sumus de corde verba mendacii. Et conversum est retrorsum judicium, et justitia longe stetit, quia corruit in platea veritas, et aequitas non potuit ingredi. Et facta est veritas in oblivionem, et qui recessit a malo, praedae patuit. LXX: Multa est enim iniquitas nostra in conspectu tuo, et peccata nostra restiterunt nobis. Iniquitates enim nostrae in nobis sunt, et injustitias nostras cognovimus. Impie egimus, et mentiti sumus, et recessimus a Deo nostro. Locuti sumus iniqua, et inobedientes fuimus. Parturivimus et meditati sumus de cordibus nostris verba iniqua. Et recessimus a judicio, et justitia longe stetit, quia consumpta est in viis eorum veritas, et per rectum iter transire non poterant. Et veritas sublata est: et transtulerunt mentem ut non intelligerent. Reddit causas quare rugierint quasi ursi, et meditati sunt ut columbae; exspectaverint judicium quod non erat, salutem", + "candidate_score": 0.66005, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_60", + "bdc_text": "Dominus Iesus novis spiritus sui incrementis vos subinde locupletet .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2274", + "psc_text": "Hierosolymis commoratur, centesimum vicesimum efficit numerum, qui primi in Christum fuere credentes et cum Apostolis coenaculum fidei conscenderunt (Act. V): descenditque super eos Spiritus sanctus (Galat. I). Postque usque ad septimum decimum numerum ordine gradiens, et Evangelicam possidens dignitatem, praecipiente Domino de dextris partibus, centum quinquaginta tres pisces magnos capit, et in Ecclesia collocat (Joan. XXI). Cui et nunc Isaias propheta loquitur. Cap. LX (Cap. LX.--Vers. 1 seqq.) 717 Surge, illuminare: quia venit lumen tuum, et gloria Domini super te orta est. Quia ecce tenebrae operient terram, et caligo populos: super te autem orietur Dominus, et gloria ejus in te videbitur. Et ambulabunt gentes in lumine tuo, et reges in splendore ortus tui. LXX: Illuminare, illuminare ÷ Jerusalem ** venit enim lumen tuum, et gloria Domini super te orta est. Ecce tenebrae operient terram; et caligo super gentes. Super te autem apparebit Dominus, et gloria illius in te videbitur. Et", + "candidate_score": 0.659502, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_17", + "bdc_text": "Tantum nolebamus hoc tyrannidis exemplum in ecclesiam induci , ut is haereticus haberetur qui non ad alterius praescriptum loqueretur :", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_959", + "psc_text": "transferam, ita apud eos legitur: Omnes primates tui migraverunt simul, ab arcu ligati sunt: quam editionem, et alii interpretes secuti sunt. Migraverunt enim omnes haereticorum principes ad synagogam Satanae 312 a Christi Ecclesia, et transierunt simul discordes in perfidia, in transitu concordes, et ligati sunt ab arcu, de quo in Psalmo scriptum est: Ecce peccatores intenderunt arcum, paraverunt sagittas suas in pharetra, ut sagittent in obscuro rectos corde (Ps. X, 2) , et mittant ignita diaboli jacula quae vulnerent pariter, et ligent. Ideoque dure ligati sunt, quia obturaverunt aures suas sicut aspides surdae, et obturantes aures, quae non exaudient voces incantantium, nec venefici incantantis sapienter. Ob quam causam, et Apostolus Paulus haereticum post unam commonitionem, perversitati suae praecipit relinquendum (Tit. III), quia perversus est, et proprio judicio condemnatus. Et nobis enim exierunt, sed non erant ex nobis: si enim ex nobis fuissent, mansissent utique nobiscum (I Joan. II, 19) .", + "candidate_score": 0.657615, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_13", + "bdc_text": "Nostra tamen responsione deiectus et tot calumniarum convictus quod adversum nos verba fecerat , turpiter pedem reduxit nec aliud in tota criminatione vitio tandem nobis vertere ausus est , quam quod nomina trinitatis et personarum nimium pertinaciter illio tacerentur :", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1999", + "psc_text": "(Ps. XXVIII, 10) . Et iterum: Suavis Dominus exspectantibus se in die tribulationis: et sciens timentes se, in diluvio itineris consummationem facit (Nahum I, 7, secundum LXX) : quod scilicet universa peccata in baptismo deleverit, dicens in alio loco: Ego sum, ego sum, qui deleo iniquitates tuas (Isai. XLIII, 25) . Omnes enim declinaverunt, simul inutiles facti erant (Psal. XIII, 3) . Non erat qui faceret misericordiam, nec veritatem: neque erat scientia Dei super terram. Maledictio, et mendacium, et homicidium, et adulterium, et furtum cuncta occupaverant, et sanguinem sanguini miscuerant. Unde loquitur per Prophetam: Heu mihi! quia periit revertens a terra. Non est qui faciat rectum in hominibus, omnes in sanguine meo judicantur. Unusquisque proximum suum tribulat tribulatione, et ad malum manus suas praeparant (Mich. VII, 2, sec. LXX) : et caetera his similia. E quibus illud est: Nemo mundus 634 a sorde, nec si unius quidem diei fuerit vita", + "candidate_score": 0.656858, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_33", + "bdc_text": "Sed quid tam anxie hic immoramur , quum nihil plus verba illa nostra exprimant , quam in se nomen Ieho vah complectitur , quo Christum scripturae insigniunt :", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_123", + "psc_text": "BAMA. Intelligentes ergo Judaei prophetiam esse de Christo, verbum ambiguum in deteriorem partem interpretati sunt, ut viderentur non laudare Christum, sed nihili pendere. Quae est enim verborum consequentia, et qui ordo rationis ac sensus, ut dicamus: Cum haec ita se habeant, et dies ventura sit Domini, in qua universus Judaeae status subvertendus est, et omnia conterenda: moneo vos atque praecipio, ut quiescatis ab homine, qui ita spirat ac vivit, ut nos homines, quia in nihili computandus est? Quisquam ne hominum ita quempiam laudet, ut dicat: Cavete ne offendatis eum, qui omnino nihili est? Ergo econtrario sic intelligendum: Cum haec universa ventura sint vobis, et prophetali spiritu praedicantur, moneo atque praecipio, ut quiescatis ab eo qui secundum carnem quidem homo est, et habet animam, et ita spirat, et naribus halitum trahit, ut nos homines spiramus, et vivimus: sed secundum divinam majestatem excelsus et est, et reputatur, et creditur. Tacita mecum mente", + "candidate_score": 0.652284, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_48_50", + "bdc_text": "Quid enim non ausus esset rebus dubiis , quem nondum pudet ubique serere , Christi divinitatem a nobis negari ? Actio autem causae talis fuit ut illum plane furere appareret , nos eius furori duntaxat obviam ire : sed haec ab aliis vos intelligere malumus , et literae nobis e manibus paene a festinante tabellario excutiuntur .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_3", + "psc_text": "testatur ipse qui scripsit: Et erit vobis visio omnium, sicut verba libri signati: quem cum dederint scienti litteras, dicent: Lege istum. Et respondebit: Non possum, signatus est enim. Et dabitur liber nescienti litteras: diceturque ei, lege, et respondebit, nescio litteras (Isai. XXIV, 11, 12) . Sive igitur hunc librum dederis nescienti litteras Populo nationum, respondebit: Non possum legere: quia non didici litteras Scripturarum; sive dederis Scribis et Pharisaeis, qui Regis litteras nosse se jactant, respondebunt: Non possumus legere: quia signatus est liber. Quid idcirco eis signatus est? quoniam non receperunt eum quem signavit Pater (Joan VI, 27): qui habet clavem David: Qui aperit, et nemo claudit; qui claudit, et nemo aperit (Apoc. III, 7) . Neque vero, ut Montanus cum insanis feminis somniat, Prophetae in ecstasi sunt locuti, ut nescierint quid loquerentur, et cum alios erudirent, ipsi ignorarent quid dicerent. De quibus Apostolus ait: Nescientes quae loquantur, neque de quibus", + "candidate_score": 0.651178, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_39", + "bdc_text": "Viretus , eius collega , qui recte supra aetatem sapit , ne contendendo maius etiam incendium concitaret , id publice dissimulabat , et perinde plebem instituebat ac si nihil esset inter eos controversiae , donec illius factione ad senatum Lausannensem protractus cui verbum Dei exsecrabile erat , non obscure nec figurate sed apertis verbis Arianismi est insimulatus .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_271", + "psc_text": "Dominus in aurigae modum super Cherubim aperte sedere ostenditur. Seraphim autem praeter hunc locum, in Scripturis Canonicis alibi legisse me nescio, qui stare dicuntur super Templum, vel in circuitu Domini. Ergo errant qui solent in precibus dicere: Qui sedes super Cherubim et Seraphim, quod Scriptura non docuit. Seraphim autem interpretantur ἐμπρησταὶ, quod nos dicere possumus incendentes, sive comburentes, juxta illud quod alibi legimus: Qui facit angelos suos spiritus, et ministros suos ignem urentem (Psal. CIII, 5) . Unde et Paulus Apostolus in Epistolas ad Hebraeos, quam Latina consuetudo non recipit: Nonne omnes, inquit, ministri sunt spiritus, in ministerium missi propter eos qui haereditatem accepturi sunt salutis (Hebr. I, 14) ? Daniel quoque cum in habitu regnantis Dominum descripsisset, adjecit: Millia millium ministrabant ei, et decies millies centena millia assistebant ei. (Dan. VII, 10) . In Cherubim ergo ostenditur Dominus: in Seraphim ex parte ostenditur, ex parte celatur. Faciem enim et", + "candidate_score": 0.650507, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_48_50", + "bdc_text": "Quid enim non ausus esset rebus dubiis , quem nondum pudet ubique serere , Christi divinitatem a nobis negari ? Actio autem causae talis fuit ut illum plane furere appareret , nos eius furori duntaxat obviam ire : sed haec ab aliis vos intelligere malumus , et literae nobis e manibus paene a festinante tabellario excutiuntur .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1302", + "psc_text": "Ipse enim loquitur in Evangelio (Luc. XII, 49): Ignem veni mittere super terram, et quam volo ut ardeat! Rursus in alio psalmo legitur: Vox Domini intercidentis flammam ignis (Ps. XXVIII, 7) , ut quidquid in muodo est foeni, lignorum, et stipulae, rapiens flamma consumat. Unde et Deus ignis dicitur esse consumens (Deut. IV). Quodque infertur: Ira furoris ejus quasi ignis devorabit, plerique nostrorum iram furoris Domini diabolum interpretantur, cui tradimur ad puniendum, qui juxta librum Samuelis commovit David, ut numeraret populum Dei (II Reg. XXIV). Et Apostolus loquitur: tradere hujuscemodi Satanae in interitum carnis, ut spiritus salvus fiat (I Cor. V, 5) . Hic autem ipse furor, et ita furoris Domini nihil suo faciet arbitrio, sed quod sibi fuerit imperatum. Unde sequitur: Eloquium labiorum ejus, eloquium irae plenum. Spiritus quoque ejus quasi aqua in valle, trahens veniet usque ad collum, ut supplicia super peccatores faciat redundare. Qui dividetur pro qualitate", + "candidate_score": 0.650353, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_0_2", + "bdc_text": "Gratia vobis et pax a Deo patre et Domino Iesu Christo . Fratres observandi . Quum nobis eas turbas Carolus excitasset quarum rumor ipse omnes prope Germaniae ecclesias commovit , etsi eas paulo post exstinctum iri sperabamus , ut inanes prorsus erant et ex frivolis duntaxat calumniis natae :", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2565", + "psc_text": "reliquiae ex Israel et Apostolorum credentium fides, masculum Dominum Salvatorem, qui in toto simul orbe generatus est, quod nullus audivit, quod nulla narrat historia, aut alicujus doctrina, ut omnes in brevi tempore crederent nationes. Et de universis gentibus, una gens fieret Christianorum, de qua et Paulus loquitur: Si qua in Christo nova creatura vetera transierunt; ecce facta sunt nova (II Cor. V, 17) : juxta illud quod alibi scriptum est: Et adorabunt in conspectu ejus omnes familiae gentium: quia Domini est regnum, et ipse dominabitur gentium. Omnes enim, ait, gentes quas fecisti, venient, et adorabunt coram te, et glorificabunt nomen tuum (Psal. XXI, 28 et seqq.) . De quo dicit Jacob: Ipse est exspectatio gentium (Gen. XLIX, 10) . Et Psalmista: Spes omnium finium terrae (Ps. LXIV, 6) . Et idem Isaias quem nunc edisserimus: Erit radix Jesse, et qui surget, ut princeps sit gentium, in ipso gentes sperabunt (Isai.", + "candidate_score": 0.649763, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_0_2", + "bdc_text": "Gratia vobis et pax a Deo patre et Domino Iesu Christo . Fratres observandi . Quum nobis eas turbas Carolus excitasset quarum rumor ipse omnes prope Germaniae ecclesias commovit , etsi eas paulo post exstinctum iri sperabamus , ut inanes prorsus erant et ex frivolis duntaxat calumniis natae :", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2022", + "psc_text": "quietum, et trementem verba ejus (Prov. X) ? Porro alius est impiorum tremor, qui ex metu supplicii nascitur. De quo scriptum est: Tremor apprehendit impios (Ps. XLVII, 7) . (Vers. 15.) Ecce accola veniet, qui non erat mecum; advena quondam tuus adjungetur tibi. LXX: Ecce proselyti accedent ad te per me, et coloni erunt tui, et ad te confugient. Et haec Judaei putant ad Jerusalem dici, quod multi de gentibus proselyti sint futuri, et legem Moysi caeremoniasque suscipiant. Quod nos juxta coeptam interpretationem ad Ecclesiam referimus, quae per apostolos ex utroque populo congregata est, quae non habet maculam, neque rugam, quae liber est, et mater omnium credentium (Ephes. V; Galat. IV). Ad quos 641 proselytos et advenas congregandos, misit Dominus discipulos suos, dicens: Docete omnes gentes (Matth. ult., 19) , ut confugiant ad Evangelium, et novam Legem suscipiant, ut habitatores quondam idololatriae, fiant coloni Ecclesiae. De quibus in psalmis dicitur:", + "candidate_score": 0.646642, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_50_52", + "bdc_text": "sed haec ab aliis vos intelligere malumus , et literae nobis e manibus paene a festinante tabellario excutiuntur . Tamen a vobis poscimus ne in aliam partem nostram hanc apud vos apologiam suscipiatis quam quo animo scripta fuit . Scimus enim quae sint delatorum artes et quantum proficiant , ubi nullae pro veritate eduntur voces .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1534", + "psc_text": "DUODECIMUS. Nullus tam imperitus scriptor est, qui lectorem non inveniat similem sui: multoque pars major est Milesias fabellas revolventium, quam Platonis libros. In altero enim ludus et oblectatio est, in altero difficultas et sudor mixtus labori. Denique Timaeum de mundi harmonia 493-494 astrorumque cursu et numeris disputantem, ipse qui interpretatus est Tullius, se non intelligere confitetur. Testamentum autem Grunnii Corocottae Porcelli decantant in scholis puerorum agmina cachinnantium. Igitur et noster Luscius Lanuinus fruatur testibus, immo fautoribus suis; vincatque multitudine, quia forsitan vincit ingenio. Mihi sufficit paucorum testimonium, et amicorum laude contentus sum, qui in expetendis opusculis meis, amore nostri labuntur, et studio Scripturarum; ac nonnullos fore arbitror qui hoc ipsum quod ad te, Eustochium, sermonem facio, obtrectationi patere contendant, non considerantes, Holdam et Annam ac Debboram, viris tacentibus, prophetasse: et in servitute Christi nequaquam differentiam sexuum valere, sed mentium. Duodecimus ergo in Isaiam explanationum liber hoc habebit exordium. 493 (Vers.", + "candidate_score": 0.641502, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_2", + "bdc_text": "Quum nobis eas turbas Carolus excitasset quarum rumor ipse omnes prope Germaniae ecclesias commovit , etsi eas paulo post exstinctum iri sperabamus , ut inanes prorsus erant et ex frivolis duntaxat calumniis natae :", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2022", + "psc_text": "quietum, et trementem verba ejus (Prov. X) ? Porro alius est impiorum tremor, qui ex metu supplicii nascitur. De quo scriptum est: Tremor apprehendit impios (Ps. XLVII, 7) . (Vers. 15.) Ecce accola veniet, qui non erat mecum; advena quondam tuus adjungetur tibi. LXX: Ecce proselyti accedent ad te per me, et coloni erunt tui, et ad te confugient. Et haec Judaei putant ad Jerusalem dici, quod multi de gentibus proselyti sint futuri, et legem Moysi caeremoniasque suscipiant. Quod nos juxta coeptam interpretationem ad Ecclesiam referimus, quae per apostolos ex utroque populo congregata est, quae non habet maculam, neque rugam, quae liber est, et mater omnium credentium (Ephes. V; Galat. IV). Ad quos 641 proselytos et advenas congregandos, misit Dominus discipulos suos, dicens: Docete omnes gentes (Matth. ult., 19) , ut confugiant ad Evangelium, et novam Legem suscipiant, ut habitatores quondam idololatriae, fiant coloni Ecclesiae. De quibus in psalmis dicitur:", + "candidate_score": 0.635228, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_49", + "bdc_text": "Actio autem causae talis fuit ut illum plane furere appareret , nos eius furori duntaxat obviam ire :", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1302", + "psc_text": "Ipse enim loquitur in Evangelio (Luc. XII, 49): Ignem veni mittere super terram, et quam volo ut ardeat! Rursus in alio psalmo legitur: Vox Domini intercidentis flammam ignis (Ps. XXVIII, 7) , ut quidquid in muodo est foeni, lignorum, et stipulae, rapiens flamma consumat. Unde et Deus ignis dicitur esse consumens (Deut. IV). Quodque infertur: Ira furoris ejus quasi ignis devorabit, plerique nostrorum iram furoris Domini diabolum interpretantur, cui tradimur ad puniendum, qui juxta librum Samuelis commovit David, ut numeraret populum Dei (II Reg. XXIV). Et Apostolus loquitur: tradere hujuscemodi Satanae in interitum carnis, ut spiritus salvus fiat (I Cor. V, 5) . Hic autem ipse furor, et ita furoris Domini nihil suo faciet arbitrio, sed quod sibi fuerit imperatum. Unde sequitur: Eloquium labiorum ejus, eloquium irae plenum. Spiritus quoque ejus quasi aqua in valle, trahens veniet usque ad collum, ut supplicia super peccatores faciat redundare. Qui dividetur pro qualitate", + "candidate_score": 0.616834, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_50", + "bdc_text": "sed haec ab aliis vos intelligere malumus , et literae nobis e manibus paene a festinante tabellario excutiuntur .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_3", + "psc_text": "testatur ipse qui scripsit: Et erit vobis visio omnium, sicut verba libri signati: quem cum dederint scienti litteras, dicent: Lege istum. Et respondebit: Non possum, signatus est enim. Et dabitur liber nescienti litteras: diceturque ei, lege, et respondebit, nescio litteras (Isai. XXIV, 11, 12) . Sive igitur hunc librum dederis nescienti litteras Populo nationum, respondebit: Non possum legere: quia non didici litteras Scripturarum; sive dederis Scribis et Pharisaeis, qui Regis litteras nosse se jactant, respondebunt: Non possumus legere: quia signatus est liber. Quid idcirco eis signatus est? quoniam non receperunt eum quem signavit Pater (Joan VI, 27): qui habet clavem David: Qui aperit, et nemo claudit; qui claudit, et nemo aperit (Apoc. III, 7) . Neque vero, ut Montanus cum insanis feminis somniat, Prophetae in ecstasi sunt locuti, ut nescierint quid loquerentur, et cum alios erudirent, ipsi ignorarent quid dicerent. De quibus Apostolus ait: Nescientes quae loquantur, neque de quibus", + "candidate_score": 0.61676, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_49", + "bdc_text": "Actio autem causae talis fuit ut illum plane furere appareret , nos eius furori duntaxat obviam ire :", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_253", + "psc_text": "est (Joan. VIII, 48) ; et: Nonne hic est filius fabri (Matt. XIII, 55) ? Idcirco iratus est furor Domini in populum suum, qui prius iratus fuerat contra principes et potentes, qui sapientes erant in oculis suis, et justificaverunt impium pro muneribus, et devoraverat [ Al. devorat] eos quasi stipulam lingua ignis, et calor flammae exusserat, ut potentes potenter tormenta paterentur. Et extendit manum suam adversum eum, quem vocat populum suum: eo quod fuerit pars haereditatis ejus, et funiculus possessionis illius (Deut. XXXII). Extendit autem manum, ut percutiat, et furor ejus irascatur, de quo et in alio loco legimus: Domine, ne in furore tuo arguas me, neque in ira tua corripias me (Ps. VI, 1) . Et Jeremias: Corripe nos, inquit, Domine; verumtamen in judicio, et non in furore (Jerem. X, 24) . Furere autem Dominus dicitur, non quod humanis perturbationibus subjaceat; sed quod nos qui delinquimus, nisi irascentem audierimus,", + "candidate_score": 0.613307, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_49", + "bdc_text": "Actio autem causae talis fuit ut illum plane furere appareret , nos eius furori duntaxat obviam ire :", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_523", + "psc_text": "Nos generaliter sequentes Symmachum, stellam [Al. stellas ] diximus. Est autem sensus, quod cum dies Domini crudelis advenerit, et furor ejus universa vastarit, prae timoris magnitudine mortalibus cuncta tenebrescant, et sol ipse et luna astraque rutilantia suum videantur negare fulgorem. Unde et coelum sacco induitur, quod scilicet tenebrae cuncta operiant, et prementibus malis, nihil aliud sentiant homines, nisi quod mens videre compellit. (Vers. 11.) Et visitabo super orbis mala, et contra impios iniquitatem eorum: et quiescere faciam superbiam infidelium, et arrogantiam fortium humiliabo. Ex hoc loco et ex superiore, ubi scriptum est, quod obtenebrescat sol in ortu suo, et luna caligine compleatur, et stellae fulgorem retrabant, et totius orbis iniquitas visitetur, quidam putant non de Babylonis ruina, sed de mundi consummatione praedici: cum utique secundum superiora et orbis, qui Hebraice dicitur THEBEL ( ), et Graece οἰκουμένη, Babylon intelligenda sit. Οἰκουμένη enim lingua nostra habitatam sonat; et habitata propter ingentem", + "candidate_score": 0.608729, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_49", + "bdc_text": "Actio autem causae talis fuit ut illum plane furere appareret , nos eius furori duntaxat obviam ire :", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_721", + "psc_text": "Dominus exercituum praecepit militiae belli, venientibus de terra procul a summitate coeli: Dominus, et vasa furoris ejus, ut disperdat omnem terram. LXX: Dominus Sabaoth praecepit genti bellicosissimae, ut veniat de terra longinqua a summo ÷ fundamento * coeli Dominus, et bellatores ejus, ut disperdant universum orbem. Fundamentum obelo praenotandum est. In Regum, et Paralipomenon volumine legimus (II Reg. XXIV; I Par. XXI). quod ira Dei accensa sit super Israel quando David numeravit populum, et offendit Dominum. In Psalmis quoque scribitur: Domine, ne in furore tuo arguas me, neque in ira tua corripias me, et caetera his similia, pro quo legi in cujusdam ( Basilium intelligit ) Commentariis, iram Dei posse intelligi contrariam fortitudinem, cui tradimur ad puniendum, de quo et in octavo psalmo cantatur: Ut destruas inimicum, et ultorem (Psal. VIII, 3) . Possunt bellatores dici qui de terra procul veniunt 238 et a summo coeli, etiam ministri Angeli, qui", + "candidate_score": 0.606333, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-fide", + "max_score": 0.729468, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_43_45", + "bdc_text": "Christum autem docemus filium Dei praedicari , non ut fideles adoptione duntaxat et gratia , sed naturalem et verum ideoque unicum , ut a caeteris discernatur : Dominum etiam nostrum esse , non tantum secundum divinitatem , quam cum patre unam ab aeterno habuit , sed in ea carne in qua exhibitus nobis fuit . Suntne haec Arianorum verba ?", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-fide_window_323", + "psc_text": "te: sed tu in me, et ego in te; ut se a creaturis separaret. Et addidit: Et isti in nobis (Ibid.) , ut etiam hic suam potentiam et Patris a nobis 528 secerneret, ut quod nos in Patre et Filio unum sumus, non naturae videatur esse, sed gratiae: quod autem Filius et Pater unum sunt, non hoc Filius accepisse per gratiam, sed naturaliter ut Filius possidere credatur. CAPUT IV. Objectum ab haereticis locum illum: Non potest Filius facere a se quidquam, etc., primo e subsequentibus verbis exponit: deinde singulas integri textus voces expendens, eas Ariana interpretatione sumi sine impietate aut absurditate haudquaquam posse, potissimum creationis mundi et quorumdam Christi miraculorum exemplis docet. 38. [Alias cap. III.] Aliud rursus objiciunt, asserentes unam atque eamdem potestatem Filii et Patris esse non posse, quia ipse dixit: Amen, amen, dico vobis, non potest Filius facere a se quidquam, nisi quod viderit Patrem facientem (Joan.", + "candidate_score": 0.729468, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_26_28", + "bdc_text": "Nam ubi de Christi divinitate seorsum sermo habetur , quaecunque in unum verum aeternumque Deum competunt illi iure tribuuntur : distinctionis autem notatio locum habet ubi cum patre comparatur , quae a nobis quoque diligenter observata fuit . Neque enim infitiamur quin sermo ille aeternus sit a Deo patre genitus .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-fide_window_360", + "psc_text": "Dixit enim Filius: Omnia quae Pater habet, mea sunt (Joan. XVI, 15) . Adeo generatio in paterna proprietate non in jure est potestatis. 91. Est quaedam indistincta distinctae incomprehensibilis et inenarrabilis substantia Trinitatis. Distinctionem etenim accepimus Patris et Filii et Spiritus sancti, non confusionem: distinctionem, non separationem: distinctionem, non pluralitatem. Divino itaque admirandoque mysterio manentem semper accipimus Patrem, semper Filium, semper Spiritum sanctum: non duos Patres, non duos Filios, non duos Spiritus. Unus enim Deus Pater, ex quo omnia, et nos in ipso: et unus Dominus Jesus, per quem omnia, et nos per ipsum (I Cor. VIII, 6) . Unus natus ex Patre Dominus Jesus, et ideo unigenitus. Unus et Spiritus sanctus (I Cor. XII, 11) , ut idem Apostolus dixit: Sic accipimus, sic legimus, sic tenemus. Distinctionem scimus, secreta nescimus: causas non discutimus, sacramenta servamus. 92. Facinus indignum, ut qui generationis suae facultatem non habent, divinae generationis examen sibi", + "candidate_score": 0.713207, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_31_33", + "bdc_text": "Idem docet ( lib. 10 Thesauri ) , si ineffabili naturae proprium est ut a se ipsa sit , in filium id iure competere . Quin etiam ratiocinatur patrem nihil a se ipso habere , nisi filius etiam a se ipso habeat . Sed quid tam anxie hic immoramur , quum nihil plus verba illa nostra exprimant , quam in se nomen Ieho vah complectitur , quo Christum scripturae insigniunt :", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-fide_window_323", + "psc_text": "te: sed tu in me, et ego in te; ut se a creaturis separaret. Et addidit: Et isti in nobis (Ibid.) , ut etiam hic suam potentiam et Patris a nobis 528 secerneret, ut quod nos in Patre et Filio unum sumus, non naturae videatur esse, sed gratiae: quod autem Filius et Pater unum sunt, non hoc Filius accepisse per gratiam, sed naturaliter ut Filius possidere credatur. CAPUT IV. Objectum ab haereticis locum illum: Non potest Filius facere a se quidquam, etc., primo e subsequentibus verbis exponit: deinde singulas integri textus voces expendens, eas Ariana interpretatione sumi sine impietate aut absurditate haudquaquam posse, potissimum creationis mundi et quorumdam Christi miraculorum exemplis docet. 38. [Alias cap. III.] Aliud rursus objiciunt, asserentes unam atque eamdem potestatem Filii et Patris esse non posse, quia ipse dixit: Amen, amen, dico vobis, non potest Filius facere a se quidquam, nisi quod viderit Patrem facientem (Joan.", + "candidate_score": 0.704925, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_27_29", + "bdc_text": "distinctionis autem notatio locum habet ubi cum patre comparatur , quae a nobis quoque diligenter observata fuit . Neque enim infitiamur quin sermo ille aeternus sit a Deo patre genitus . Verum nos genitum non intelligimus diffluxu quodam , ut pars sit essentiae patris , sed totus sit in patre , totum illum vicissim in se habens .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-fide_window_360", + "psc_text": "Dixit enim Filius: Omnia quae Pater habet, mea sunt (Joan. XVI, 15) . Adeo generatio in paterna proprietate non in jure est potestatis. 91. Est quaedam indistincta distinctae incomprehensibilis et inenarrabilis substantia Trinitatis. Distinctionem etenim accepimus Patris et Filii et Spiritus sancti, non confusionem: distinctionem, non separationem: distinctionem, non pluralitatem. Divino itaque admirandoque mysterio manentem semper accipimus Patrem, semper Filium, semper Spiritum sanctum: non duos Patres, non duos Filios, non duos Spiritus. Unus enim Deus Pater, ex quo omnia, et nos in ipso: et unus Dominus Jesus, per quem omnia, et nos per ipsum (I Cor. VIII, 6) . Unus natus ex Patre Dominus Jesus, et ideo unigenitus. Unus et Spiritus sanctus (I Cor. XII, 11) , ut idem Apostolus dixit: Sic accipimus, sic legimus, sic tenemus. Distinctionem scimus, secreta nescimus: causas non discutimus, sacramenta servamus. 92. Facinus indignum, ut qui generationis suae facultatem non habent, divinae generationis examen sibi", + "candidate_score": 0.704044, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_41_43", + "bdc_text": "Respondit , satis firmum innocentiae suae praesidium se habere in suo libello . Verum ne Farelli causam desereret , cuius integritas non minus quam sua illi compertum erat , protulit locum ex Catechismo quo ecclesia nostra utitur , ubi disertis verbis asseveramus unam esse patris filii et spiritus divinitatem , gloriam , essentiam : Christum autem docemus filium Dei praedicari , non ut fideles adoptione duntaxat et gratia , sed naturalem et verum ideoque unicum , ut a caeteris discernatur :", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-fide_window_360", + "psc_text": "Dixit enim Filius: Omnia quae Pater habet, mea sunt (Joan. XVI, 15) . Adeo generatio in paterna proprietate non in jure est potestatis. 91. Est quaedam indistincta distinctae incomprehensibilis et inenarrabilis substantia Trinitatis. Distinctionem etenim accepimus Patris et Filii et Spiritus sancti, non confusionem: distinctionem, non separationem: distinctionem, non pluralitatem. Divino itaque admirandoque mysterio manentem semper accipimus Patrem, semper Filium, semper Spiritum sanctum: non duos Patres, non duos Filios, non duos Spiritus. Unus enim Deus Pater, ex quo omnia, et nos in ipso: et unus Dominus Jesus, per quem omnia, et nos per ipsum (I Cor. VIII, 6) . Unus natus ex Patre Dominus Jesus, et ideo unigenitus. Unus et Spiritus sanctus (I Cor. XII, 11) , ut idem Apostolus dixit: Sic accipimus, sic legimus, sic tenemus. Distinctionem scimus, secreta nescimus: causas non discutimus, sacramenta servamus. 92. Facinus indignum, ut qui generationis suae facultatem non habent, divinae generationis examen sibi", + "candidate_score": 0.700296, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_28_30", + "bdc_text": "Neque enim infitiamur quin sermo ille aeternus sit a Deo patre genitus . Verum nos genitum non intelligimus diffluxu quodam , ut pars sit essentiae patris , sed totus sit in patre , totum illum vicissim in se habens . Hunc in modum Cyrillus qui saepe filii principium patrem vocare solet , pro ingenti tamen absurdo alibi ducit , nisi filius vitam a se ipso et immortalitatem habere credatur .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-fide_window_360", + "psc_text": "Dixit enim Filius: Omnia quae Pater habet, mea sunt (Joan. XVI, 15) . Adeo generatio in paterna proprietate non in jure est potestatis. 91. Est quaedam indistincta distinctae incomprehensibilis et inenarrabilis substantia Trinitatis. Distinctionem etenim accepimus Patris et Filii et Spiritus sancti, non confusionem: distinctionem, non separationem: distinctionem, non pluralitatem. Divino itaque admirandoque mysterio manentem semper accipimus Patrem, semper Filium, semper Spiritum sanctum: non duos Patres, non duos Filios, non duos Spiritus. Unus enim Deus Pater, ex quo omnia, et nos in ipso: et unus Dominus Jesus, per quem omnia, et nos per ipsum (I Cor. VIII, 6) . Unus natus ex Patre Dominus Jesus, et ideo unigenitus. Unus et Spiritus sanctus (I Cor. XII, 11) , ut idem Apostolus dixit: Sic accipimus, sic legimus, sic tenemus. Distinctionem scimus, secreta nescimus: causas non discutimus, sacramenta servamus. 92. Facinus indignum, ut qui generationis suae facultatem non habent, divinae generationis examen sibi", + "candidate_score": 0.699493, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_25_27", + "bdc_text": "Iam vero locus ille , cui horrendam inesse haeresim Carolus vociferatur , vix ulla excusatione videtur indigere . Nam ubi de Christi divinitate seorsum sermo habetur , quaecunque in unum verum aeternumque Deum competunt illi iure tribuuntur : distinctionis autem notatio locum habet ubi cum patre comparatur , quae a nobis quoque diligenter observata fuit .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-fide_window_274", + "psc_text": ". Unum igitur Patris et Filii regnum evidenter est declaratum, sicut et apostolus Paulus asseruit dicens: Hoc enim scitote quod omnis impudicus, aut immundus, aut avarus, quod est idololatria, non habet haereditatem in regno Christi et Dei (Ephes. V, 5). Ergo unum regnum, et una divinitas. 102. Unam divinitatem lex probavit, quae dicit unum Deum (Deut. VI, 4). Probavit et Apostolus, dicendo de Christo: In quo habitat omnis plenitudo divinitatis corporaliter (Coloss. II, 9) . Si enim juxta Apostolum plenitudo omnis corporaliter divinitatis in Christo est, aut unius divinitatis Patrem et Filium fatebuntur: aut si Patris et Filii divinitatem cupiunt separare, cum omnem plenitudinem divinitatis corporaliter Filius habeat; quid est quod existimant amplius reservandum, cum amplius nihil sit plenitudine perfectionis? Ergo una divinitas. CAPUT XIII. Filio majestatem suam esse, ac paternae aequalem: cujus socii non sint angeli, sed spectatores. 103. [Alias cap. VI.] Imaginem autem unam, et similitudinem unam supra", + "candidate_score": 0.696016, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_30_32", + "bdc_text": "Hunc in modum Cyrillus qui saepe filii principium patrem vocare solet , pro ingenti tamen absurdo alibi ducit , nisi filius vitam a se ipso et immortalitatem habere credatur . Idem docet ( lib. 10 Thesauri ) , si ineffabili naturae proprium est ut a se ipsa sit , in filium id iure competere . Quin etiam ratiocinatur patrem nihil a se ipso habere , nisi filius etiam a se ipso habeat .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-fide_window_364", + "psc_text": "habentibus filios aequales esse non possunt. Si autem habent filios, non putent sibi meritum, sed filiorum juri deferri. 95. Non consistit igitur haec quaestio, quia aequalis Filius Patri ideo esse non possit, quia Pater generaverit Filium, Filius nullum ex se ipse generaverit. Nam et fons fluvium generat, et fluvius fontem ex se ipse non generat: et lux splendorem generat, non splendor lucem; et una natura est splendoris et lucis. CAPUT IX. Varias Arianorum captiunculas, queis Filium coepisse argutabantur, profert et explodit. Nam praeter quam quod eos aut contra se, aut nihil efficere constat; cum rerum omnium principio non possit esse principium, in humanis etiam eorum argumentatio vitiosa est. Tempus igitur non praecessisse auctorem suum: qui si aliquando non fuit, tunc Pater fuit sine sua virtute ac sapientia. Denique ubi humanis exemplis ostensum est aliquem priusquam nascatur, esse dici, haereticorum temeritatem detestatur. 96. Unde cum inaequalitatem ex generationis objectu probare non", + "candidate_score": 0.69205, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_32_34", + "bdc_text": "Quin etiam ratiocinatur patrem nihil a se ipso habere , nisi filius etiam a se ipso habeat . Sed quid tam anxie hic immoramur , quum nihil plus verba illa nostra exprimant , quam in se nomen Ieho vah complectitur , quo Christum scripturae insigniunt : et proinde non videmus quid in nobis desiderent Aristarchi illi qui nos astute nimis agere cavillantur .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-fide_window_279", + "psc_text": "Nam nos qui unam divinitatem Patris et Filii confitemur, diversum, ut Ariani, ordinem non putamus. CAPUT XIV. Unius substantiae cum Patre Filium esse; hanc autem etiam secundum divinitatem sumi debere in multis Scripturarum testimoniis, tametsi in aliis nonnullis hoc verbum aut de possessionibus aut de incarnatione intelligatur. 108. De substantia autem, Imperator auguste, quid loquar unius Filium cum Patre esse substantiae; cum imaginem Paternae substantiae Filium legerimus (Sap. VII, 26); ut in nullo secundum divinitatem a Patre intelligas discrepare? 109. Juxta hanc imaginem dixit: Omnia quae Pater habet, mea sunt (Joan. XVI, 15) . Ergo nec substantiam in Deo possumus denegare; neque enim insubstantivus est, qui aliis dedit habere substantiam: licet alia sit substantia Dei, alia creaturae. Nec posset insubstantivus Filius Dei esse, per quem cuncta subsistunt. 110. Et ideo ait: Non est occultatum os meum quod fecisti in abscondito, et substantia mea in inferioribus terrae (Psal. CXXXVIII, 15) .", + "candidate_score": 0.689571, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_29_31", + "bdc_text": "Verum nos genitum non intelligimus diffluxu quodam , ut pars sit essentiae patris , sed totus sit in patre , totum illum vicissim in se habens . Hunc in modum Cyrillus qui saepe filii principium patrem vocare solet , pro ingenti tamen absurdo alibi ducit , nisi filius vitam a se ipso et immortalitatem habere credatur . Idem docet ( lib. 10 Thesauri ) , si ineffabili naturae proprium est ut a se ipsa sit , in filium id iure competere .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-fide_window_360", + "psc_text": "Dixit enim Filius: Omnia quae Pater habet, mea sunt (Joan. XVI, 15) . Adeo generatio in paterna proprietate non in jure est potestatis. 91. Est quaedam indistincta distinctae incomprehensibilis et inenarrabilis substantia Trinitatis. Distinctionem etenim accepimus Patris et Filii et Spiritus sancti, non confusionem: distinctionem, non separationem: distinctionem, non pluralitatem. Divino itaque admirandoque mysterio manentem semper accipimus Patrem, semper Filium, semper Spiritum sanctum: non duos Patres, non duos Filios, non duos Spiritus. Unus enim Deus Pater, ex quo omnia, et nos in ipso: et unus Dominus Jesus, per quem omnia, et nos per ipsum (I Cor. VIII, 6) . Unus natus ex Patre Dominus Jesus, et ideo unigenitus. Unus et Spiritus sanctus (I Cor. XII, 11) , ut idem Apostolus dixit: Sic accipimus, sic legimus, sic tenemus. Distinctionem scimus, secreta nescimus: causas non discutimus, sacramenta servamus. 92. Facinus indignum, ut qui generationis suae facultatem non habent, divinae generationis examen sibi", + "candidate_score": 0.689397, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_44", + "bdc_text": "Dominum etiam nostrum esse , non tantum secundum divinitatem , quam cum patre unam ab aeterno habuit , sed in ea carne in qua exhibitus nobis fuit .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-fide_window_18", + "psc_text": "Judaicae impietatis incurreremus errorem, providens Apostolus, quid sequi deberemus ostendit dicens: Unus Deus Pater, ex quo omnia, et nos in ipso: et unus Dominus Jesus Christus, per quem omnia, et nos per ipsum (I Cor. VIII, 6) . Sicut enim unum dicendo Dominum Jesum Christum, Patrem Dominum non negavit; ita unum dicendo Deum Patrem, aeque a deitatis veritate nec Filium separavit. Unde nec pluralitatem divinitatis, sed unitatem potestatis ostendit; quia et in dominatione divinitas, et in divinitate dominatus est; sicut scriptum est: Scitote quoniam 449 Dominus ipse est Deus; ipse fecit nos, et non ipsi nos (Psal. XCIX, 3) . 27. In te igitur est Deus, per unitatem naturae: et non est Deus praeter te, per proprietatem substantiae, repulsa differentia. 28. In Hieremiae quoque libro unum Deum Scriptura dicit, et tamen et Patrem et Filium confitetur. Itaque sic habes: Hic Deus noster, et non reputabitur alius ad eum. Hic adinvenit", + "candidate_score": 0.687439, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_14_16", + "bdc_text": "deinde quod divinam Christi essentiam a se ipsa esse asseramus . Sed quid priore illo cavillo dilutius ? Ab eiusmodi enim vocibus quam non abhorreamus , hinc liquet , quod liberum earum usum in ecclesia constare semper voluimus , et confessionem helveticam Basileae editam nobis piam sanctamque videri pronunciavimus , quae tamen personarum mentionem continet .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-fide_window_290", + "psc_text": "ουσία dicitur divina substantia. Propterea ἐπιούσιος panis, quod ex Verbi substantia substantiam virtutis manentis cordi et animae subministret; scriptum est enim: Et panis confirmat cor hominis (Psal. CIII, 15) . 128. Servemus igitur praecepta majorum, nec haereditaria signacula ausi rudis temeritate violemus. Librum signatum illum propheti cum non Seniores, non Potestates, non Angeli, non Archangeli aperire ausi sunt: soli Christo explanandi ejus praerogativa est servata. Librum sacerdotalem quis nostrum resignare audeat, signatum a confessoribus, et multorum jam martyrio consecratum? Quem qui resignare coacti sunt, postea tamen damnata fraude, signarunt: qui violare non ausi sunt, confessores et martyres exstiterunt. Quomodo fidem eorum possumus denegare, quorum victoriam praedicamus? CAPUT XVI. Ut Catholici contra fraudes Arianorum praemuniantur, subdolas quasdam eorum confessiones exponit: nec sufficere quod Filium nonnumquam Deum vocitent, nisi eum admittant Patri aequalem, collectis argumentis probat. 129. Nemo metuat, nemo formidet: plus confert fidelibus, qui minatur. Venenatae sunt blanditiae perfidorum, tunc cavendae", + "candidate_score": 0.683462, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_42", + "bdc_text": "Verum ne Farelli causam desereret , cuius integritas non minus quam sua illi compertum erat , protulit locum ex Catechismo quo ecclesia nostra utitur , ubi disertis verbis asseveramus unam esse patris filii et spiritus divinitatem , gloriam , essentiam :", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-fide_window_159", + "psc_text": "Dominus Jesus Christus in gloria est Dei Patris (Philip. II, 11) . Ita igitur secundum divinitatem Dei Filius suam gloriam habet, ut Patris et Filii una sit gloria. Non est ergo minor in claritate, quia una gloria: non minor divinitate, quia plenitudo divinitatis in Christo est. 83. Et quomodo, inquis, scriptum est: Pater, venit hora, clarifica Filium tuum (Joan. XVII, 1) ? Qui hoc dicit, clarificatione, inquis, indiget. Hucusque oculos habes: quod reliquum est non legisti; sequitur enim: Ut Filius tuus clarificet te (Ibid.) . Numquid et Pater indiget, qui clarificandus a Filio est? CAPUT X. Objectionem a Filii obedientia desumptam solvit, ostensoque Trinitatis unam potentiam, divinitatem atque operationem esse, addit Christum etiam matri, qua minor dici neutiquam potest, obedientiam exhibuisse. 84. Pari modo obedientiam Filii objicere solent, quia scriptum est: Et specie inventus 487 ut homo, humiliavit semetipsum, factus obediens usque ad mortem (Phil. II, 7, 8) . Et", + "candidate_score": 0.683272, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_26", + "bdc_text": "Nam ubi de Christi divinitate seorsum sermo habetur , quaecunque in unum verum aeternumque Deum competunt illi iure tribuuntur :", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-fide_window_274", + "psc_text": ". Unum igitur Patris et Filii regnum evidenter est declaratum, sicut et apostolus Paulus asseruit dicens: Hoc enim scitote quod omnis impudicus, aut immundus, aut avarus, quod est idololatria, non habet haereditatem in regno Christi et Dei (Ephes. V, 5). Ergo unum regnum, et una divinitas. 102. Unam divinitatem lex probavit, quae dicit unum Deum (Deut. VI, 4). Probavit et Apostolus, dicendo de Christo: In quo habitat omnis plenitudo divinitatis corporaliter (Coloss. II, 9) . Si enim juxta Apostolum plenitudo omnis corporaliter divinitatis in Christo est, aut unius divinitatis Patrem et Filium fatebuntur: aut si Patris et Filii divinitatem cupiunt separare, cum omnem plenitudinem divinitatis corporaliter Filius habeat; quid est quod existimant amplius reservandum, cum amplius nihil sit plenitudine perfectionis? Ergo una divinitas. CAPUT XIII. Filio majestatem suam esse, ac paternae aequalem: cujus socii non sint angeli, sed spectatores. 103. [Alias cap. VI.] Imaginem autem unam, et similitudinem unam supra", + "candidate_score": 0.681698, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_25_27", + "bdc_text": "Iam vero locus ille , cui horrendam inesse haeresim Carolus vociferatur , vix ulla excusatione videtur indigere . Nam ubi de Christi divinitate seorsum sermo habetur , quaecunque in unum verum aeternumque Deum competunt illi iure tribuuntur : distinctionis autem notatio locum habet ubi cum patre comparatur , quae a nobis quoque diligenter observata fuit .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-fide_window_393", + "psc_text": "sensus: Ego opinionem de te hominibus hujusmodi infudi, ut cognoscant te Deum verum; et tu hanc de me confirma illis opinionem, ut credant me tuum Filium et Deum verum. 546 CAPUT XI. Discrimen quod conflare Ariani moliebantur e verbis Apostoli ex Patre omnia, et per Filium omnia esse docentis, irridetur. Ostenditur enim illic eamdem Patris ac Filii omnipotentiam exprimi: quod cum ex aliis locis, tum ex ipsius Pauli textu confirmatur. Hunc absurde ad Patrem referri ab haereticis, ac pertinere ad Filium ex ejusdem serie demonstrari: nec tamen quidquam Filii derogari potentiae, si de Patre intelligatur. Postremo in istis, ex quo, per quem, et in quo aliquid, nullam intercedere differentiam, et haec omnia de tribus personis dici, evincit. 138. Jam illud ridiculum est, quod quidam ex illo Apostolico discretionem inter Patrem et Filium faciunt potestatis, quia scriptum est: Nobis tamen unus Deus Pater, ex quo omnia, et nos in ipso: et", + "candidate_score": 0.681424, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_40_42", + "bdc_text": "Calvinus quoque , quum ecclesiae nostrae rogatu illuc accurrisset , coram legatis Bernensibus , qui ad res provinciae constituendas sub id temporis missi fuerant , Arianismi una cum Farello a sacrilego illo ore notatus fuit . Respondit , satis firmum innocentiae suae praesidium se habere in suo libello . Verum ne Farelli causam desereret , cuius integritas non minus quam sua illi compertum erat , protulit locum ex Catechismo quo ecclesia nostra utitur , ubi disertis verbis asseveramus unam esse patris filii et spiritus divinitatem , gloriam , essentiam :", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-fide_window_279", + "psc_text": "Nam nos qui unam divinitatem Patris et Filii confitemur, diversum, ut Ariani, ordinem non putamus. CAPUT XIV. Unius substantiae cum Patre Filium esse; hanc autem etiam secundum divinitatem sumi debere in multis Scripturarum testimoniis, tametsi in aliis nonnullis hoc verbum aut de possessionibus aut de incarnatione intelligatur. 108. De substantia autem, Imperator auguste, quid loquar unius Filium cum Patre esse substantiae; cum imaginem Paternae substantiae Filium legerimus (Sap. VII, 26); ut in nullo secundum divinitatem a Patre intelligas discrepare? 109. Juxta hanc imaginem dixit: Omnia quae Pater habet, mea sunt (Joan. XVI, 15) . Ergo nec substantiam in Deo possumus denegare; neque enim insubstantivus est, qui aliis dedit habere substantiam: licet alia sit substantia Dei, alia creaturae. Nec posset insubstantivus Filius Dei esse, per quem cuncta subsistunt. 110. Et ideo ait: Non est occultatum os meum quod fecisti in abscondito, et substantia mea in inferioribus terrae (Psal. CXXXVIII, 15) .", + "candidate_score": 0.680563, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_32_34", + "bdc_text": "Quin etiam ratiocinatur patrem nihil a se ipso habere , nisi filius etiam a se ipso habeat . Sed quid tam anxie hic immoramur , quum nihil plus verba illa nostra exprimant , quam in se nomen Ieho vah complectitur , quo Christum scripturae insigniunt : et proinde non videmus quid in nobis desiderent Aristarchi illi qui nos astute nimis agere cavillantur .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-fide_window_323", + "psc_text": "te: sed tu in me, et ego in te; ut se a creaturis separaret. Et addidit: Et isti in nobis (Ibid.) , ut etiam hic suam potentiam et Patris a nobis 528 secerneret, ut quod nos in Patre et Filio unum sumus, non naturae videatur esse, sed gratiae: quod autem Filius et Pater unum sunt, non hoc Filius accepisse per gratiam, sed naturaliter ut Filius possidere credatur. CAPUT IV. Objectum ab haereticis locum illum: Non potest Filius facere a se quidquam, etc., primo e subsequentibus verbis exponit: deinde singulas integri textus voces expendens, eas Ariana interpretatione sumi sine impietate aut absurditate haudquaquam posse, potissimum creationis mundi et quorumdam Christi miraculorum exemplis docet. 38. [Alias cap. III.] Aliud rursus objiciunt, asserentes unam atque eamdem potestatem Filii et Patris esse non posse, quia ipse dixit: Amen, amen, dico vobis, non potest Filius facere a se quidquam, nisi quod viderit Patrem facientem (Joan.", + "candidate_score": 0.680261, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_24_26", + "bdc_text": "Id sane officii nostri esse putavimus . Iam vero locus ille , cui horrendam inesse haeresim Carolus vociferatur , vix ulla excusatione videtur indigere . Nam ubi de Christi divinitate seorsum sermo habetur , quaecunque in unum verum aeternumque Deum competunt illi iure tribuuntur :", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-fide_window_274", + "psc_text": ". Unum igitur Patris et Filii regnum evidenter est declaratum, sicut et apostolus Paulus asseruit dicens: Hoc enim scitote quod omnis impudicus, aut immundus, aut avarus, quod est idololatria, non habet haereditatem in regno Christi et Dei (Ephes. V, 5). Ergo unum regnum, et una divinitas. 102. Unam divinitatem lex probavit, quae dicit unum Deum (Deut. VI, 4). Probavit et Apostolus, dicendo de Christo: In quo habitat omnis plenitudo divinitatis corporaliter (Coloss. II, 9) . Si enim juxta Apostolum plenitudo omnis corporaliter divinitatis in Christo est, aut unius divinitatis Patrem et Filium fatebuntur: aut si Patris et Filii divinitatem cupiunt separare, cum omnem plenitudinem divinitatis corporaliter Filius habeat; quid est quod existimant amplius reservandum, cum amplius nihil sit plenitudine perfectionis? Ergo una divinitas. CAPUT XIII. Filio majestatem suam esse, ac paternae aequalem: cujus socii non sint angeli, sed spectatores. 103. [Alias cap. VI.] Imaginem autem unam, et similitudinem unam supra", + "candidate_score": 0.679564, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_25_27", + "bdc_text": "Iam vero locus ille , cui horrendam inesse haeresim Carolus vociferatur , vix ulla excusatione videtur indigere . Nam ubi de Christi divinitate seorsum sermo habetur , quaecunque in unum verum aeternumque Deum competunt illi iure tribuuntur : distinctionis autem notatio locum habet ubi cum patre comparatur , quae a nobis quoque diligenter observata fuit .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-fide_window_360", + "psc_text": "Dixit enim Filius: Omnia quae Pater habet, mea sunt (Joan. XVI, 15) . Adeo generatio in paterna proprietate non in jure est potestatis. 91. Est quaedam indistincta distinctae incomprehensibilis et inenarrabilis substantia Trinitatis. Distinctionem etenim accepimus Patris et Filii et Spiritus sancti, non confusionem: distinctionem, non separationem: distinctionem, non pluralitatem. Divino itaque admirandoque mysterio manentem semper accipimus Patrem, semper Filium, semper Spiritum sanctum: non duos Patres, non duos Filios, non duos Spiritus. Unus enim Deus Pater, ex quo omnia, et nos in ipso: et unus Dominus Jesus, per quem omnia, et nos per ipsum (I Cor. VIII, 6) . Unus natus ex Patre Dominus Jesus, et ideo unigenitus. Unus et Spiritus sanctus (I Cor. XII, 11) , ut idem Apostolus dixit: Sic accipimus, sic legimus, sic tenemus. Distinctionem scimus, secreta nescimus: causas non discutimus, sacramenta servamus. 92. Facinus indignum, ut qui generationis suae facultatem non habent, divinae generationis examen sibi", + "candidate_score": 0.678828, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_40_42", + "bdc_text": "Calvinus quoque , quum ecclesiae nostrae rogatu illuc accurrisset , coram legatis Bernensibus , qui ad res provinciae constituendas sub id temporis missi fuerant , Arianismi una cum Farello a sacrilego illo ore notatus fuit . Respondit , satis firmum innocentiae suae praesidium se habere in suo libello . Verum ne Farelli causam desereret , cuius integritas non minus quam sua illi compertum erat , protulit locum ex Catechismo quo ecclesia nostra utitur , ubi disertis verbis asseveramus unam esse patris filii et spiritus divinitatem , gloriam , essentiam :", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-fide_window_393", + "psc_text": "sensus: Ego opinionem de te hominibus hujusmodi infudi, ut cognoscant te Deum verum; et tu hanc de me confirma illis opinionem, ut credant me tuum Filium et Deum verum. 546 CAPUT XI. Discrimen quod conflare Ariani moliebantur e verbis Apostoli ex Patre omnia, et per Filium omnia esse docentis, irridetur. Ostenditur enim illic eamdem Patris ac Filii omnipotentiam exprimi: quod cum ex aliis locis, tum ex ipsius Pauli textu confirmatur. Hunc absurde ad Patrem referri ab haereticis, ac pertinere ad Filium ex ejusdem serie demonstrari: nec tamen quidquam Filii derogari potentiae, si de Patre intelligatur. Postremo in istis, ex quo, per quem, et in quo aliquid, nullam intercedere differentiam, et haec omnia de tribus personis dici, evincit. 138. Jam illud ridiculum est, quod quidam ex illo Apostolico discretionem inter Patrem et Filium faciunt potestatis, quia scriptum est: Nobis tamen unus Deus Pater, ex quo omnia, et nos in ipso: et", + "candidate_score": 0.674756, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_14", + "bdc_text": "deinde quod divinam Christi essentiam a se ipsa esse asseramus .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-fide_window_18", + "psc_text": "Judaicae impietatis incurreremus errorem, providens Apostolus, quid sequi deberemus ostendit dicens: Unus Deus Pater, ex quo omnia, et nos in ipso: et unus Dominus Jesus Christus, per quem omnia, et nos per ipsum (I Cor. VIII, 6) . Sicut enim unum dicendo Dominum Jesum Christum, Patrem Dominum non negavit; ita unum dicendo Deum Patrem, aeque a deitatis veritate nec Filium separavit. Unde nec pluralitatem divinitatis, sed unitatem potestatis ostendit; quia et in dominatione divinitas, et in divinitate dominatus est; sicut scriptum est: Scitote quoniam 449 Dominus ipse est Deus; ipse fecit nos, et non ipsi nos (Psal. XCIX, 3) . 27. In te igitur est Deus, per unitatem naturae: et non est Deus praeter te, per proprietatem substantiae, repulsa differentia. 28. In Hieremiae quoque libro unum Deum Scriptura dicit, et tamen et Patrem et Filium confitetur. Itaque sic habes: Hic Deus noster, et non reputabitur alius ad eum. Hic adinvenit", + "candidate_score": 0.659293, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_14", + "bdc_text": "deinde quod divinam Christi essentiam a se ipsa esse asseramus .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-fide_window_80", + "psc_text": "Christum Deum verum esse ex eo probat, quod sit proprius Dei Filius; praemissaque difficultatis suborientis solutione, eamdem rem inde confirmat, quod sit genitus, quodque ex Deo exierit. His subdit Patris ac Filii unitatem operationis ac voluntatis. Tum apostolis et Centurione quem cum Arianis contendit, in testimonium adductis Esaiam jungit ac Joannem. 108. Unde non solum Deus, sed etiam verus Deus, verus e vero, et adeo verus, ut ipse sit veritas. Itaque si nomen quaerimus, veritas est: si majestatem quaerimus naturalem, eo usque Filius Dei verus est, ut et proprius. Scriptum est enim: Qui proprio Filio non pepercit, sed pro nobis tradidit eum (Rom. VIII, 32) : tradidit utique secundum carnem. Proprietas divinitatis est, veritas proprietatis, misericordia pietatis, oblatio securitatis. 109. Sed ne calumniarentur, quia scriptum est: Tradidit eum Pater; ipse Apostolus alibi dixit: Pax a Deo Patre, et Domino nostro Jesu Christo, qui se dedit pro peccatis nostris (Galat. I,", + "candidate_score": 0.655975, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_30", + "bdc_text": "Hunc in modum Cyrillus qui saepe filii principium patrem vocare solet , pro ingenti tamen absurdo alibi ducit , nisi filius vitam a se ipso et immortalitatem habere credatur .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-fide_window_388", + "psc_text": "Filius propter Patrem vivat, sicut nos propter Filium Dei vivimus. Sed Filius Dei vitam largitur aeternam, nos autem largiri nequimus; ergo nostri comparatione nec ille largitur. Habeant igitur Ariani fidei suae praemium, ne vitam aeternam adipiscantur a Filio. 131. Libet jam ulterius progredi; nam si illis placet hunc locum ad divinae perpetuitatem referre substantiae, accipiant etiam tertiam expositionem. 545 Nonne evidenter videtur dicere quod sicut vivus Pater est, ita vivit et Filius? Quod utique quis non advertat ad unitatem vitae, quod eadem Patris et Filii vita sit, esse referendum? Sicut enim Pater vitam habet in semetipso, sic dedit et Filio vitam habere in semetipso (Joan. V, 26) . Dedit per unitatem: dedit, non ut auferat, sed ut clarificetur in Filio: dedit, ut complaceat: dedit non ut Pater custodiret, sed ut Filius possideret. 132. Sed objiciendum putant quia dixerat: Ego vivo propter Patrem (Joan. VI, 58) . Utique si ad divinitatem", + "candidate_score": 0.652459, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_29", + "bdc_text": "Verum nos genitum non intelligimus diffluxu quodam , ut pars sit essentiae patris , sed totus sit in patre , totum illum vicissim in se habens .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-fide_window_360", + "psc_text": "Dixit enim Filius: Omnia quae Pater habet, mea sunt (Joan. XVI, 15) . Adeo generatio in paterna proprietate non in jure est potestatis. 91. Est quaedam indistincta distinctae incomprehensibilis et inenarrabilis substantia Trinitatis. Distinctionem etenim accepimus Patris et Filii et Spiritus sancti, non confusionem: distinctionem, non separationem: distinctionem, non pluralitatem. Divino itaque admirandoque mysterio manentem semper accipimus Patrem, semper Filium, semper Spiritum sanctum: non duos Patres, non duos Filios, non duos Spiritus. Unus enim Deus Pater, ex quo omnia, et nos in ipso: et unus Dominus Jesus, per quem omnia, et nos per ipsum (I Cor. VIII, 6) . Unus natus ex Patre Dominus Jesus, et ideo unigenitus. Unus et Spiritus sanctus (I Cor. XII, 11) , ut idem Apostolus dixit: Sic accipimus, sic legimus, sic tenemus. Distinctionem scimus, secreta nescimus: causas non discutimus, sacramenta servamus. 92. Facinus indignum, ut qui generationis suae facultatem non habent, divinae generationis examen sibi", + "candidate_score": 0.650596, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_30", + "bdc_text": "Hunc in modum Cyrillus qui saepe filii principium patrem vocare solet , pro ingenti tamen absurdo alibi ducit , nisi filius vitam a se ipso et immortalitatem habere credatur .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-fide_window_35", + "psc_text": "esse non possis. CAPUT VIII. Ex probata Filii cum Patre similitudine, eumdem aeternum etiam esse haud aegre demonstrari, quod nihilominus astruitur e prophetia Esaiae, ac Joannis Evangelio; cujus ultimi auctoritate obrui haeresiarchae declarantur. 54. [Alias cap. V.] Claret igitur non esse dissimilem, et ideo proclivior via est, ut etiam sempiternum esse fateamur, cum similis sempiterni utique sempiternus sit. Si autem Patrem sempiternum dicimus, et hoc idem Filium denegamus, dicimus esse dissimilem; sempiterno enim temporale dissimile est. Clamat Propheta sempiternum, clamat et Apostolus sempiternum: plenum est vetus Testamentum testimoniis Filii sempiterni, plenum est novum. 55. Ordinem ergo teneamus. Scriptum est in veteri Testamento, ut vel unum de pluribus dicam: Ante me non fuit alius Deus, et post me non erit (Esai. XLIII, 10) . Nihil ergo argumentabor, teipsum interrogo. Quis hoc dicit, Pater, an Filius? Utrum dixeris, eo te convinci intelliges: vel si credas, doceri? Quis ergo hoc dicit, Pater, an", + "candidate_score": 0.646645, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_30", + "bdc_text": "Hunc in modum Cyrillus qui saepe filii principium patrem vocare solet , pro ingenti tamen absurdo alibi ducit , nisi filius vitam a se ipso et immortalitatem habere credatur .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-fide_window_442", + "psc_text": "confitemur. Nam utique cum Paulus diceret: Qui servierunt creaturae potius quam Creatori (Rom. I, 25) ; nec Patrem creatorem negavit, ex quo omnia haec; nec Filium, per quem omnia. 36. A quo alienum utique non videtur, quia scriptum est: Qui solus habet immortalitatem (I Tim. VI, 16) . Quomodo enim immortalitatem non habet, qui vitam habet in semetipso? Habet utique in natura, habet in substantia; et habet non per gratiam temporalem, sed per sempiternam divinitatem: habet non ex dono quasi servus, sed ex generationis proprietate quasi Filius coaeternus; et habet sicut Pater: Sicut enim Pater habet vitam in semetipso, ita et Filio dedit vitam habere in semetipso (Joan. V, 16) ; sicut habet, inquit, sic dedit. Didicisti supra (Lib. IV, cap. 6), quemadmodum dederit; ne putares esse gratiae largitatem, ubi generationis arcanum est. Cum ergo inter Patrem et Filium vitae nulla distantia sit, quemadmodum quod immortalitatem solus habeat Pater, Filius", + "candidate_score": 0.642172, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_29", + "bdc_text": "Verum nos genitum non intelligimus diffluxu quodam , ut pars sit essentiae patris , sed totus sit in patre , totum illum vicissim in se habens .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-fide_window_279", + "psc_text": "Nam nos qui unam divinitatem Patris et Filii confitemur, diversum, ut Ariani, ordinem non putamus. CAPUT XIV. Unius substantiae cum Patre Filium esse; hanc autem etiam secundum divinitatem sumi debere in multis Scripturarum testimoniis, tametsi in aliis nonnullis hoc verbum aut de possessionibus aut de incarnatione intelligatur. 108. De substantia autem, Imperator auguste, quid loquar unius Filium cum Patre esse substantiae; cum imaginem Paternae substantiae Filium legerimus (Sap. VII, 26); ut in nullo secundum divinitatem a Patre intelligas discrepare? 109. Juxta hanc imaginem dixit: Omnia quae Pater habet, mea sunt (Joan. XVI, 15) . Ergo nec substantiam in Deo possumus denegare; neque enim insubstantivus est, qui aliis dedit habere substantiam: licet alia sit substantia Dei, alia creaturae. Nec posset insubstantivus Filius Dei esse, per quem cuncta subsistunt. 110. Et ideo ait: Non est occultatum os meum quod fecisti in abscondito, et substantia mea in inferioribus terrae (Psal. CXXXVIII, 15) .", + "candidate_score": 0.633523, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_36", + "bdc_text": "Coactum importuna nostra procacitate fuisse Carolum obiectant , antequam tumultus istos excitarit .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-fide_window_575", + "psc_text": "De signo quoque interrogatus ab Apostolis respondit: Videte ne seducamini. Multi enim venient in nomine meo, dicentes quia ego sum Christus (Luc. XXI, 8) ; et infra: Terrae motus, inquit, magni erunt per loca singula, et fames, et pestilentia, terroresque de coelo, et signa magna erunt (Ibid., 11) . Itaque et personas expressit et signa. 208. Quo autem modo, vel circumdaturos exercitus Jerusalem dicat, vel implenda tempora gentium, et quo ordine, Evangelicae utique lectionis attestatione reseratur. Scivit ergo omnia. 589 CAPUT XVII. Quod Christus diem judicii revelare noluerit, in hoc nostrae utilitati consultum esse. Illud alia Domini sententia declaratur; nec non et Pauli loco plane simili. Urgentibus vero cur ita responderit discipulis ac si nescisset, alii loci quibus Patri eadem tribui videtur ignoratio, opponuntur: ex quibus si ignorantiam impotentiamve in Patre illi admittant, hinc in Filio eamdem quae in Patre substantiam admittendam esse contra ipsos arguit Ambrosius; nisi tamen malint", + "candidate_score": 0.604693, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf026", + "work_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-ecclesiasticis-officiis", + "max_score": 0.723485, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_42_44", + "bdc_text": "Verum ne Farelli causam desereret , cuius integritas non minus quam sua illi compertum erat , protulit locum ex Catechismo quo ecclesia nostra utitur , ubi disertis verbis asseveramus unam esse patris filii et spiritus divinitatem , gloriam , essentiam : Christum autem docemus filium Dei praedicari , non ut fideles adoptione duntaxat et gratia , sed naturalem et verum ideoque unicum , ut a caeteris discernatur : Dominum etiam nostrum esse , non tantum secundum divinitatem , quam cum patre unam ab aeterno habuit , sed in ea carne in qua exhibitus nobis fuit .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-ecclesiasticis-officiis_window_207", + "psc_text": "De regula fidei. 1. Haec est autem post Symbolum apostolorum certissima fides, quam doctores nostri tradiderunt. Ut profiteamur Patrem, et Filium, et Spiritum sanctum unius essentiae, ejusdemque potestatis et sempiternitatis unum Deum invisibilem; ita ut in singulis, personarum proprietate servata, nec substantialiter Trinitas dividi, nec personaliter debeat omnino confundi. Patrem quoque confiteri ingenitum, Filium genitum, Spiritum sanctum vero nec genitum, 462 nec ingenitum, sed de Patre et Filio procedentem. Filium a Patre nascendo procedere, Spiritum vero sanctum procedendo non nasci. Ipsum quoque Filium perfectum ex Virgine sine peccato hominem suscepisse, ut quem sola bonitate creaverat, sponte lapsum misericorditer repararet; quem veraciter crucifixum, et tertia die resurrexisse, et cum eadem ipsa carne glorificata ascendisse in coelum, in qua et ad judicium vivorum et mortuorum exspectatur venturus. 2. Et quod divinam humanamque substantiam in utroque perfectus una Christus persona gestaverit, quia nec geminavit utriusque substantiae integritate personam, nec confundit geminam unitate personae", + "candidate_score": 0.723485, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_42", + "bdc_text": "Verum ne Farelli causam desereret , cuius integritas non minus quam sua illi compertum erat , protulit locum ex Catechismo quo ecclesia nostra utitur , ubi disertis verbis asseveramus unam esse patris filii et spiritus divinitatem , gloriam , essentiam :", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-ecclesiasticis-officiis_window_207", + "psc_text": "De regula fidei. 1. Haec est autem post Symbolum apostolorum certissima fides, quam doctores nostri tradiderunt. Ut profiteamur Patrem, et Filium, et Spiritum sanctum unius essentiae, ejusdemque potestatis et sempiternitatis unum Deum invisibilem; ita ut in singulis, personarum proprietate servata, nec substantialiter Trinitas dividi, nec personaliter debeat omnino confundi. Patrem quoque confiteri ingenitum, Filium genitum, Spiritum sanctum vero nec genitum, 462 nec ingenitum, sed de Patre et Filio procedentem. Filium a Patre nascendo procedere, Spiritum vero sanctum procedendo non nasci. Ipsum quoque Filium perfectum ex Virgine sine peccato hominem suscepisse, ut quem sola bonitate creaverat, sponte lapsum misericorditer repararet; quem veraciter crucifixum, et tertia die resurrexisse, et cum eadem ipsa carne glorificata ascendisse in coelum, in qua et ad judicium vivorum et mortuorum exspectatur venturus. 2. Et quod divinam humanamque substantiam in utroque perfectus una Christus persona gestaverit, quia nec geminavit utriusque substantiae integritate personam, nec confundit geminam unitate personae", + "candidate_score": 0.688149, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_64", + "bdc_text": "Ornatissimis viris et observandis in Christo fratribus Tigurinae ecclesiae ministris Tiguri", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-ecclesiasticis-officiis_window_105", + "psc_text": "tonsura. 1. Tonsurae ecclesiasticae usus a Nazaraeis, nisi fallor, exortus est (Num. VI), prius crine servato, denuo post vitae magnae continentiam devotione completam, caput radebant, et capillos in igne sacrificii ponere jubebantur, scilicet, ut perfectionem devotionis suae Domino consecrarent. Horum ergo exemplo usus ab apostolis introductus est, 416 ut hi qui, divinis cultibus mancipati, Domino consecrantur, quasi Nazaraei, id est, sancti Dei, crine praeciso, innoventur. 2. Hoc quippe et Ezechieli prophetae jubetur, dicente Domino: Tu fili hominis, sume tibi gladium acutum, et duces per caput tuum, et barbam (Ezech. V) ; videlicet quia et ipse sacerdotali genere Deo in ministerium sanctificationis deserviebat. Hoc et Nazareos illos Priscillam et Aquilam in Actibus apostolorum primum fecisse legimus (Act. XVIII), Paulum quoque apostolum, et quosdam discipulorum Christi, qui in hujusmodi cultu imitandi exstiterunt. 3. Est autem in clericis tonsura signum quoddam, quod in corpore figuratur, sed in animo agitur, scilicet, ut hoc signo", + "candidate_score": 0.667475, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_60_62", + "bdc_text": "Dominus Iesus novis spiritus sui incrementis vos subinde locupletet . Genevae , 3 . Calendas Septembr .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-ecclesiasticis-officiis_window_70", + "psc_text": "novum hominem, quem jubemur induere, et exuere veterem, expurgantes vetus fermentum, ut simus nova conspersio, quoniam pascha nostrum immolatus est Christus; propter hanc ergo vitae novitatem primus mensis in anni mensibus celebrationi huic attributus est, nam et ipse dicitur mensis novorum. Quia vero in toto tempore saeculi nunc tertium tempus apparuit, ideo resurrectio Domini triduana est. 5. Primum enim tempus est ante legem, secundum sub lege, tertium sub gratia, ubi jam manifestum est sacramentum quod erat ante in prophetico aenigmate occultum. Hoc ergo et in lunari numero significatur. Quia enim septenarius numerus solet in Scripturis ad quamdam perfectionem mysticus apparere, in tertia hebdomada lunae pascha celebratur, id est, qui dies occurrerit a quarta decima in vicesimam primam. 6. Sed et non solum propter tempus tertium, quia inde incipit hebdomada tertia, sed etiam propter ipsam conversionem lunae. Tunc enim illa ab inferioribus ad superiora convertitur, et haec nobis de luna similitudo", + "candidate_score": 0.663197, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_61_63", + "bdc_text": "Genevae , 3 . Calendas Septembr . Fratres amantissimi et observantissimi vestri ministri ecclesiae Genevensis .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-ecclesiasticis-officiis_window_70", + "psc_text": "novum hominem, quem jubemur induere, et exuere veterem, expurgantes vetus fermentum, ut simus nova conspersio, quoniam pascha nostrum immolatus est Christus; propter hanc ergo vitae novitatem primus mensis in anni mensibus celebrationi huic attributus est, nam et ipse dicitur mensis novorum. Quia vero in toto tempore saeculi nunc tertium tempus apparuit, ideo resurrectio Domini triduana est. 5. Primum enim tempus est ante legem, secundum sub lege, tertium sub gratia, ubi jam manifestum est sacramentum quod erat ante in prophetico aenigmate occultum. Hoc ergo et in lunari numero significatur. Quia enim septenarius numerus solet in Scripturis ad quamdam perfectionem mysticus apparere, in tertia hebdomada lunae pascha celebratur, id est, qui dies occurrerit a quarta decima in vicesimam primam. 6. Sed et non solum propter tempus tertium, quia inde incipit hebdomada tertia, sed etiam propter ipsam conversionem lunae. Tunc enim illa ab inferioribus ad superiora convertitur, et haec nobis de luna similitudo", + "candidate_score": 0.646906, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_61_63", + "bdc_text": "Genevae , 3 . Calendas Septembr . Fratres amantissimi et observantissimi vestri ministri ecclesiae Genevensis .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-ecclesiasticis-officiis_window_89", + "psc_text": "advolans ad coelos, praesentia corporali recessit, indictum jejunium est, ut per cordis humilitatem et abstinentiam carnis mereamur e coelis promissum accipere Spiritum sanctum (Act. I). CAPUT XXXIX. De jejunio septimi mensis. 1. Tertium jejunium est quod a Judaeis agebatur post Tabernaculorum solemnitatem, quod decimo die septembris mensis ecclesia celebrat. Hoc enim primum in lege a Domino institutum est, dicente ad Moysen: « Loquere filiis Israel, dicens: Decimo die mensis septimi dies exorationis vocabitur. Sanctus erit vobis, et humiliabitis animas vestras in jejunio. Omnis anima, quaecunque se non 408 humiliaverit in ipso die jejunii, exterminabitur de populo suo, et omnis anima quae fecerit opus in ipso die, peribit anima illa de populo suo (Levit. XXIII). » 2. Quo quidem jejunio usos fuisse antiquos, Esdrae liber meminit. « Postquam enim redierunt, » inquit, « filii Israel Jerusalem, et fecerunt sibi tabernaculorum laetitiam magnam, dehinc convenerunt in jejunio, et in saccis, et humus", + "candidate_score": 0.645674, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-secundus-ad-Constantium", + "max_score": 0.722304, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_42_44", + "bdc_text": "Verum ne Farelli causam desereret , cuius integritas non minus quam sua illi compertum erat , protulit locum ex Catechismo quo ecclesia nostra utitur , ubi disertis verbis asseveramus unam esse patris filii et spiritus divinitatem , gloriam , essentiam : Christum autem docemus filium Dei praedicari , non ut fideles adoptione duntaxat et gratia , sed naturalem et verum ideoque unicum , ut a caeteris discernatur : Dominum etiam nostrum esse , non tantum secundum divinitatem , quam cum patre unam ab aeterno habuit , sed in ea carne in qua exhibitus nobis fuit .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-secundus-ad-Constantium_window_16", + "psc_text": "Non aliqua ad scandalum, neque quae extra Evangelium sunt, defendam: sed intelliges a me in sacramento solius Dei veri, et quem misit Jesum Christum (Joan. XVII, 3), praedicari unum Deum patrem ex quo omnia, et unum Dominum Jesum Christum per quem omnia (I Cor. VIII, 6), natum ex Deo, qui est ante tempora aeterna (II Tim. I, 9), et erat in principio apud Deum Deus Verbum (Joan. I, 1): qui est imago Dei invisibilis (Coloss. I, 15), in quo habitat omnis plenitudo divinitatis corporaliter (Col. II, 9) qui cum 550 in forma Dei esset, humilians se salutis nostrae causa, formam servi ex conceptu Spiritus sancti de virgine accepit, factus obediens usque ad mortem, mortem autem crucis (Philip. II, 6): et post resurrectionem mortis deinde in coelestibus sedens (Ephes. I, 20), aderit judex vivorum et mortuorum (Act. X, 42), et rex omnium aeternorum saeculorum. Est enim unigenitus Deus (Joan. I, 18),", + "candidate_score": 0.722304, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_26", + "bdc_text": "Nam ubi de Christi divinitate seorsum sermo habetur , quaecunque in unum verum aeternumque Deum competunt illi iure tribuuntur :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-secundus-ad-Constantium_window_16", + "psc_text": "Non aliqua ad scandalum, neque quae extra Evangelium sunt, defendam: sed intelliges a me in sacramento solius Dei veri, et quem misit Jesum Christum (Joan. XVII, 3), praedicari unum Deum patrem ex quo omnia, et unum Dominum Jesum Christum per quem omnia (I Cor. VIII, 6), natum ex Deo, qui est ante tempora aeterna (II Tim. I, 9), et erat in principio apud Deum Deus Verbum (Joan. I, 1): qui est imago Dei invisibilis (Coloss. I, 15), in quo habitat omnis plenitudo divinitatis corporaliter (Col. II, 9) qui cum 550 in forma Dei esset, humilians se salutis nostrae causa, formam servi ex conceptu Spiritus sancti de virgine accepit, factus obediens usque ad mortem, mortem autem crucis (Philip. II, 6): et post resurrectionem mortis deinde in coelestibus sedens (Ephes. I, 20), aderit judex vivorum et mortuorum (Act. X, 42), et rex omnium aeternorum saeculorum. Est enim unigenitus Deus (Joan. I, 18),", + "candidate_score": 0.702483, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_24_26", + "bdc_text": "Id sane officii nostri esse putavimus . Iam vero locus ille , cui horrendam inesse haeresim Carolus vociferatur , vix ulla excusatione videtur indigere . Nam ubi de Christi divinitate seorsum sermo habetur , quaecunque in unum verum aeternumque Deum competunt illi iure tribuuntur :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-secundus-ad-Constantium_window_16", + "psc_text": "Non aliqua ad scandalum, neque quae extra Evangelium sunt, defendam: sed intelliges a me in sacramento solius Dei veri, et quem misit Jesum Christum (Joan. XVII, 3), praedicari unum Deum patrem ex quo omnia, et unum Dominum Jesum Christum per quem omnia (I Cor. VIII, 6), natum ex Deo, qui est ante tempora aeterna (II Tim. I, 9), et erat in principio apud Deum Deus Verbum (Joan. I, 1): qui est imago Dei invisibilis (Coloss. I, 15), in quo habitat omnis plenitudo divinitatis corporaliter (Col. II, 9) qui cum 550 in forma Dei esset, humilians se salutis nostrae causa, formam servi ex conceptu Spiritus sancti de virgine accepit, factus obediens usque ad mortem, mortem autem crucis (Philip. II, 6): et post resurrectionem mortis deinde in coelestibus sedens (Ephes. I, 20), aderit judex vivorum et mortuorum (Act. X, 42), et rex omnium aeternorum saeculorum. Est enim unigenitus Deus (Joan. I, 18),", + "candidate_score": 0.698583, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_44", + "bdc_text": "Dominum etiam nostrum esse , non tantum secundum divinitatem , quam cum patre unam ab aeterno habuit , sed in ea carne in qua exhibitus nobis fuit .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-secundus-ad-Constantium_window_16", + "psc_text": "Non aliqua ad scandalum, neque quae extra Evangelium sunt, defendam: sed intelliges a me in sacramento solius Dei veri, et quem misit Jesum Christum (Joan. XVII, 3), praedicari unum Deum patrem ex quo omnia, et unum Dominum Jesum Christum per quem omnia (I Cor. VIII, 6), natum ex Deo, qui est ante tempora aeterna (II Tim. I, 9), et erat in principio apud Deum Deus Verbum (Joan. I, 1): qui est imago Dei invisibilis (Coloss. I, 15), in quo habitat omnis plenitudo divinitatis corporaliter (Col. II, 9) qui cum 550 in forma Dei esset, humilians se salutis nostrae causa, formam servi ex conceptu Spiritus sancti de virgine accepit, factus obediens usque ad mortem, mortem autem crucis (Philip. II, 6): et post resurrectionem mortis deinde in coelestibus sedens (Ephes. I, 20), aderit judex vivorum et mortuorum (Act. X, 42), et rex omnium aeternorum saeculorum. Est enim unigenitus Deus (Joan. I, 18),", + "candidate_score": 0.693102, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_25_27", + "bdc_text": "Iam vero locus ille , cui horrendam inesse haeresim Carolus vociferatur , vix ulla excusatione videtur indigere . Nam ubi de Christi divinitate seorsum sermo habetur , quaecunque in unum verum aeternumque Deum competunt illi iure tribuuntur : distinctionis autem notatio locum habet ubi cum patre comparatur , quae a nobis quoque diligenter observata fuit .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-secundus-ad-Constantium_window_16", + "psc_text": "Non aliqua ad scandalum, neque quae extra Evangelium sunt, defendam: sed intelliges a me in sacramento solius Dei veri, et quem misit Jesum Christum (Joan. XVII, 3), praedicari unum Deum patrem ex quo omnia, et unum Dominum Jesum Christum per quem omnia (I Cor. VIII, 6), natum ex Deo, qui est ante tempora aeterna (II Tim. I, 9), et erat in principio apud Deum Deus Verbum (Joan. I, 1): qui est imago Dei invisibilis (Coloss. I, 15), in quo habitat omnis plenitudo divinitatis corporaliter (Col. II, 9) qui cum 550 in forma Dei esset, humilians se salutis nostrae causa, formam servi ex conceptu Spiritus sancti de virgine accepit, factus obediens usque ad mortem, mortem autem crucis (Philip. II, 6): et post resurrectionem mortis deinde in coelestibus sedens (Ephes. I, 20), aderit judex vivorum et mortuorum (Act. X, 42), et rex omnium aeternorum saeculorum. Est enim unigenitus Deus (Joan. I, 18),", + "candidate_score": 0.682186, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_40_42", + "bdc_text": "Calvinus quoque , quum ecclesiae nostrae rogatu illuc accurrisset , coram legatis Bernensibus , qui ad res provinciae constituendas sub id temporis missi fuerant , Arianismi una cum Farello a sacrilego illo ore notatus fuit . Respondit , satis firmum innocentiae suae praesidium se habere in suo libello . Verum ne Farelli causam desereret , cuius integritas non minus quam sua illi compertum erat , protulit locum ex Catechismo quo ecclesia nostra utitur , ubi disertis verbis asseveramus unam esse patris filii et spiritus divinitatem , gloriam , essentiam :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-secundus-ad-Constantium_window_16", + "psc_text": "Non aliqua ad scandalum, neque quae extra Evangelium sunt, defendam: sed intelliges a me in sacramento solius Dei veri, et quem misit Jesum Christum (Joan. XVII, 3), praedicari unum Deum patrem ex quo omnia, et unum Dominum Jesum Christum per quem omnia (I Cor. VIII, 6), natum ex Deo, qui est ante tempora aeterna (II Tim. I, 9), et erat in principio apud Deum Deus Verbum (Joan. I, 1): qui est imago Dei invisibilis (Coloss. I, 15), in quo habitat omnis plenitudo divinitatis corporaliter (Col. II, 9) qui cum 550 in forma Dei esset, humilians se salutis nostrae causa, formam servi ex conceptu Spiritus sancti de virgine accepit, factus obediens usque ad mortem, mortem autem crucis (Philip. II, 6): et post resurrectionem mortis deinde in coelestibus sedens (Ephes. I, 20), aderit judex vivorum et mortuorum (Act. X, 42), et rex omnium aeternorum saeculorum. Est enim unigenitus Deus (Joan. I, 18),", + "candidate_score": 0.677869, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium", + "max_score": 0.72096, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_42_44", + "bdc_text": "Verum ne Farelli causam desereret , cuius integritas non minus quam sua illi compertum erat , protulit locum ex Catechismo quo ecclesia nostra utitur , ubi disertis verbis asseveramus unam esse patris filii et spiritus divinitatem , gloriam , essentiam : Christum autem docemus filium Dei praedicari , non ut fideles adoptione duntaxat et gratia , sed naturalem et verum ideoque unicum , ut a caeteris discernatur : Dominum etiam nostrum esse , non tantum secundum divinitatem , quam cum patre unam ab aeterno habuit , sed in ea carne in qua exhibitus nobis fuit .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_106", + "psc_text": "et pater Deus sit, et filius Dei Deus sit), quia innascibilitas sola penes unum sit. Filius autem idcirco Deus, quia ex innascibili essentia natus exsistat. Respuit ergo innascibilem Filium praedicari fides sancta; ut per unum innascibilem Deum, unum Deum praedicet: ut naturam unigenitam, ex innascibili genitam essentia, in uno innascibilis Dei nomine complectatur. Caput enim omnium Filius est, sed caput Filii Deus est. Et ad unum Deum omnia hoc gradu atque hac confessione referuntur: cum ab eo sumant universa principium, cui ipse principium sit ( scil. Deus pater). XXVII. « Et iterum confirmantes Christianismi inintellectum, dicimus, Quoniam si quis Christum Deum, filium Dei ante saecula 497 subsistentem, et ministrantem Patri ad omnium perfectionem non dicat; sed ex quo de Maria natus est, ex eo et Christum et filium nominatum esse, et initium accepisse ut sit Deus dicat: anathema sit. » 61. Photini haeresis. Fidei nostrae principale. --Concludi damnatio ejus haeresis,", + "candidate_score": 0.72096, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_31_33", + "bdc_text": "Idem docet ( lib. 10 Thesauri ) , si ineffabili naturae proprium est ut a se ipsa sit , in filium id iure competere . Quin etiam ratiocinatur patrem nihil a se ipso habere , nisi filius etiam a se ipso habeat . Sed quid tam anxie hic immoramur , quum nihil plus verba illa nostra exprimant , quam in se nomen Ieho vah complectitur , quo Christum scripturae insigniunt :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_24", + "psc_text": "in his, quae Patris sunt propria, subsistens Filius per naturam in se genitam consistat, gloriae scilicet, virtutis, potestatis, invisibilitatis, essentiae? Atque ita in his paribus divinitatis bonis intelligitur neque ille minor esse, cum filius sit; neque hic praestare, cum pater sit: cum patri filius et coimaginatus ad speciem sit, nec sit dissimilis in genere; quia diversitatem substantiae geniti ex substantia patris filii similitudo non recipit, et omnem in se divinitatis paternae, qualis et quanta forma est, invisibilis Dei filius et imago complectitur: et hoc vere est esse filium, paternae scilicet formae veritatem coimaginatae in se naturae perfecta similitudine retulisse. IV. « Et si quis audiens hoc, Quomodo enim Pater habet vitam in semetipso, sic et filio dedit vitam habere in semetipso (Joan. V. 26) ; similem non dicat etiam juxta essentiam Filium Patri, testantem quod sic habet quemadmodum 469 dixit: anathema sit. Manifestum est enim, quod quae vita in Patre", + "candidate_score": 0.718605, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_29_31", + "bdc_text": "Verum nos genitum non intelligimus diffluxu quodam , ut pars sit essentiae patris , sed totus sit in patre , totum illum vicissim in se habens . Hunc in modum Cyrillus qui saepe filii principium patrem vocare solet , pro ingenti tamen absurdo alibi ducit , nisi filius vitam a se ipso et immortalitatem habere credatur . Idem docet ( lib. 10 Thesauri ) , si ineffabili naturae proprium est ut a se ipsa sit , in filium id iure competere .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_24", + "psc_text": "in his, quae Patris sunt propria, subsistens Filius per naturam in se genitam consistat, gloriae scilicet, virtutis, potestatis, invisibilitatis, essentiae? Atque ita in his paribus divinitatis bonis intelligitur neque ille minor esse, cum filius sit; neque hic praestare, cum pater sit: cum patri filius et coimaginatus ad speciem sit, nec sit dissimilis in genere; quia diversitatem substantiae geniti ex substantia patris filii similitudo non recipit, et omnem in se divinitatis paternae, qualis et quanta forma est, invisibilis Dei filius et imago complectitur: et hoc vere est esse filium, paternae scilicet formae veritatem coimaginatae in se naturae perfecta similitudine retulisse. IV. « Et si quis audiens hoc, Quomodo enim Pater habet vitam in semetipso, sic et filio dedit vitam habere in semetipso (Joan. V. 26) ; similem non dicat etiam juxta essentiam Filium Patri, testantem quod sic habet quemadmodum 469 dixit: anathema sit. Manifestum est enim, quod quae vita in Patre", + "candidate_score": 0.706984, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_29_31", + "bdc_text": "Verum nos genitum non intelligimus diffluxu quodam , ut pars sit essentiae patris , sed totus sit in patre , totum illum vicissim in se habens . Hunc in modum Cyrillus qui saepe filii principium patrem vocare solet , pro ingenti tamen absurdo alibi ducit , nisi filius vitam a se ipso et immortalitatem habere credatur . Idem docet ( lib. 10 Thesauri ) , si ineffabili naturae proprium est ut a se ipsa sit , in filium id iure competere .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_25", + "psc_text": "« Et si quis audiens hoc, Quomodo enim Pater habet vitam in semetipso, sic et filio dedit vitam habere in semetipso (Joan. V. 26) ; similem non dicat etiam juxta essentiam Filium Patri, testantem quod sic habet quemadmodum 469 dixit: anathema sit. Manifestum est enim, quod quae vita in Patre intelligitur, substantia significata; vita quoque Unigeniti, quae ex Patre generata est, essentia intellecta, ita similitudinem essentiae ad essentiam significat. » 16. Connectitur, tali confessione originis suae, indiscretae naturae perfecta nativitas. Quod enim in utroque vita est, id in utroque significatur essentia. Et in vita quae generatur ex vita, id est, essentia quae de essentia nascitur, dum non dissimilis nascitur, scilicet quia vita ex vita est, tenet in se originis suae indissimilem naturam; quia natae et gignentis essentiae, id est, vitae quae habetur et data est ( nempe a Patre et data est Filio), similitudo non discrepet. Quod enim ex se", + "candidate_score": 0.704504, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_28_30", + "bdc_text": "Neque enim infitiamur quin sermo ille aeternus sit a Deo patre genitus . Verum nos genitum non intelligimus diffluxu quodam , ut pars sit essentiae patris , sed totus sit in patre , totum illum vicissim in se habens . Hunc in modum Cyrillus qui saepe filii principium patrem vocare solet , pro ingenti tamen absurdo alibi ducit , nisi filius vitam a se ipso et immortalitatem habere credatur .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_25", + "psc_text": "« Et si quis audiens hoc, Quomodo enim Pater habet vitam in semetipso, sic et filio dedit vitam habere in semetipso (Joan. V. 26) ; similem non dicat etiam juxta essentiam Filium Patri, testantem quod sic habet quemadmodum 469 dixit: anathema sit. Manifestum est enim, quod quae vita in Patre intelligitur, substantia significata; vita quoque Unigeniti, quae ex Patre generata est, essentia intellecta, ita similitudinem essentiae ad essentiam significat. » 16. Connectitur, tali confessione originis suae, indiscretae naturae perfecta nativitas. Quod enim in utroque vita est, id in utroque significatur essentia. Et in vita quae generatur ex vita, id est, essentia quae de essentia nascitur, dum non dissimilis nascitur, scilicet quia vita ex vita est, tenet in se originis suae indissimilem naturam; quia natae et gignentis essentiae, id est, vitae quae habetur et data est ( nempe a Patre et data est Filio), similitudo non discrepet. Quod enim ex se", + "candidate_score": 0.702601, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_41_43", + "bdc_text": "Respondit , satis firmum innocentiae suae praesidium se habere in suo libello . Verum ne Farelli causam desereret , cuius integritas non minus quam sua illi compertum erat , protulit locum ex Catechismo quo ecclesia nostra utitur , ubi disertis verbis asseveramus unam esse patris filii et spiritus divinitatem , gloriam , essentiam : Christum autem docemus filium Dei praedicari , non ut fideles adoptione duntaxat et gratia , sed naturalem et verum ideoque unicum , ut a caeteris discernatur :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_119", + "psc_text": "Atquin ita una substantia Patris et Filii praedicata, aut unum qui duas nuncupationes habeat subsistentem significat; aut divisam unam substantiam, duas imperfectas fecisse substantias; aut tertiam priorem substantiam, quae a duobus et usurpata sit et assumpta, quae idcirco una dicatur, quia in duas una desecta sit. Et ubi post haec nativitas? Ubi Pater, ubi Filius intelligitur; si Patrem et Filium vel desectio potius, vel anterioris substantiae communio, quam naturae nativitas praedicabit? 69. Homousion quo loco tuto proferatur. --In his igitur tot et tam gravibus fidei periculis, verborum brevitas temperanda est; ne impie dici existimetur, quod pie intelligitur: ne secura atque innocente conscientia, per occasionem haereticam, reus sermo sit. Dicturus unam catholicus substantiam Patris et Filii, non inde incipiat: neque hoc quasi maximum teneat, tamquam sine hoc vera fides nulla sit. Tuto unam substantiam dicet, cum ante dixerit, Pater ingenitus est; Filius natus est, subsistit ex Patre, Patri similis est virtute,", + "candidate_score": 0.702345, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_38_40", + "bdc_text": "Nos enim rabidam illam beluam , tametsi nocendi cupidine exsultantem ultro et ferocientem , nostra modestia ad menses aliquot continuimus ne suum virus effunderet , donec pro publica concione eos omnes conviciose est insectatus , qui mortuos precibus non esse iuvandos docuissent . Viretus , eius collega , qui recte supra aetatem sapit , ne contendendo maius etiam incendium concitaret , id publice dissimulabat , et perinde plebem instituebat ac si nihil esset inter eos controversiae , donec illius factione ad senatum Lausannensem protractus cui verbum Dei exsecrabile erat , non obscure nec figurate sed apertis verbis Arianismi est insimulatus . Calvinus quoque , quum ecclesiae nostrae rogatu illuc accurrisset , coram legatis Bernensibus , qui ad res provinciae constituendas sub id temporis missi fuerant , Arianismi una cum Farello a sacrilego illo ore notatus fuit .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_110", + "psc_text": "auctae sunt profanorum. Non peregrina loquor, neque ignorata scribo: audivi ac vidi vitia praesentium; non laicorum, sed episcoporum. Nam absque episcopo Eleusio et paucis cum eo, ex majori parte Asianae decem provinciae, intra quas consisto, vere Deum nesciunt. Atque utinam penitus nescirent; cum procliviore enim venia ignorarent, quam obtrectarent. Sed horum episcoporum dolor se intra silentium non continens, unitatem fidei hujus quaerit, quam jam pridem per alios amisit. Nam illa in primo collatae expositionis fides hanc habuit necessitatem: quia apud Sirmium per immemorem gestorum suorum dictorumque Osium novae et tamen suppuratae jam diu impietatis doctrina proruperat. Sed de eo nil loquor, qui idcirco est reservatus, ne judicio humano ignoraretur qualis ante vixisset. Ubique autem scandala, ubique schismata, ubique perfidiae sunt. Hinc illud est, ut ad professionem subscribendae fidei aliqui eorum, qui ante aliud scripserant, cogerentur. Nec queror de patientissimis viris Orientalibus episcopis, quibus suffecit post blasphemiae voluntatem coactae saltem fidei", + "candidate_score": 0.701364, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_27_29", + "bdc_text": "distinctionis autem notatio locum habet ubi cum patre comparatur , quae a nobis quoque diligenter observata fuit . Neque enim infitiamur quin sermo ille aeternus sit a Deo patre genitus . Verum nos genitum non intelligimus diffluxu quodam , ut pars sit essentiae patris , sed totus sit in patre , totum illum vicissim in se habens .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_25", + "psc_text": "« Et si quis audiens hoc, Quomodo enim Pater habet vitam in semetipso, sic et filio dedit vitam habere in semetipso (Joan. V. 26) ; similem non dicat etiam juxta essentiam Filium Patri, testantem quod sic habet quemadmodum 469 dixit: anathema sit. Manifestum est enim, quod quae vita in Patre intelligitur, substantia significata; vita quoque Unigeniti, quae ex Patre generata est, essentia intellecta, ita similitudinem essentiae ad essentiam significat. » 16. Connectitur, tali confessione originis suae, indiscretae naturae perfecta nativitas. Quod enim in utroque vita est, id in utroque significatur essentia. Et in vita quae generatur ex vita, id est, essentia quae de essentia nascitur, dum non dissimilis nascitur, scilicet quia vita ex vita est, tenet in se originis suae indissimilem naturam; quia natae et gignentis essentiae, id est, vitae quae habetur et data est ( nempe a Patre et data est Filio), similitudo non discrepet. Quod enim ex se", + "candidate_score": 0.699197, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_30_32", + "bdc_text": "Hunc in modum Cyrillus qui saepe filii principium patrem vocare solet , pro ingenti tamen absurdo alibi ducit , nisi filius vitam a se ipso et immortalitatem habere credatur . Idem docet ( lib. 10 Thesauri ) , si ineffabili naturae proprium est ut a se ipsa sit , in filium id iure competere . Quin etiam ratiocinatur patrem nihil a se ipso habere , nisi filius etiam a se ipso habeat .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_31", + "psc_text": "alterum in proprietate naturae est. Fitque utrumque unum, et unum utrumque perfectum: dum et Filius, ex Deo ac sine demutatione Dei natus, sic ex Patre nascitur, ut creetur; et indemutabilis ex se ac naturalis Filio Pater sic Filium condit, ut generet. Haeresis ergo creaturam esse Dei filium profiteri ausa, damnatur: quia impiam creaturae ex nihilo opinionem, impassibili per eam divinitatis perfectione monstrata, consequens professio naturalis generationis exstinguat. VI. « Et si quis in Filio, Patris similitudinem secundum essentiam quidem ipso Filio revelante per haec quae dicit: Sicut enim Pater habet vitam in semetipso, sic et Filio dedit habere vitam in semetipso (Joan. V, 26) ; juxta efficaciam autem per ea quae docet: Quae enim Pater facit, eadem et Filius similiter facit (Ibid., 19) , solam secundum efficaciam similitudinem concedens, juxta essentiam vero, quod est principalissimum fidei nostrae, Filium fraudet: quasi semetipsum fraudans cognitione vitae perpetuae, quae est in Patre et", + "candidate_score": 0.696987, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_41_43", + "bdc_text": "Respondit , satis firmum innocentiae suae praesidium se habere in suo libello . Verum ne Farelli causam desereret , cuius integritas non minus quam sua illi compertum erat , protulit locum ex Catechismo quo ecclesia nostra utitur , ubi disertis verbis asseveramus unam esse patris filii et spiritus divinitatem , gloriam , essentiam : Christum autem docemus filium Dei praedicari , non ut fideles adoptione duntaxat et gratia , sed naturalem et verum ideoque unicum , ut a caeteris discernatur :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_106", + "psc_text": "et pater Deus sit, et filius Dei Deus sit), quia innascibilitas sola penes unum sit. Filius autem idcirco Deus, quia ex innascibili essentia natus exsistat. Respuit ergo innascibilem Filium praedicari fides sancta; ut per unum innascibilem Deum, unum Deum praedicet: ut naturam unigenitam, ex innascibili genitam essentia, in uno innascibilis Dei nomine complectatur. Caput enim omnium Filius est, sed caput Filii Deus est. Et ad unum Deum omnia hoc gradu atque hac confessione referuntur: cum ab eo sumant universa principium, cui ipse principium sit ( scil. Deus pater). XXVII. « Et iterum confirmantes Christianismi inintellectum, dicimus, Quoniam si quis Christum Deum, filium Dei ante saecula 497 subsistentem, et ministrantem Patri ad omnium perfectionem non dicat; sed ex quo de Maria natus est, ex eo et Christum et filium nominatum esse, et initium accepisse ut sit Deus dicat: anathema sit. » 61. Photini haeresis. Fidei nostrae principale. --Concludi damnatio ejus haeresis,", + "candidate_score": 0.696755, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_42", + "bdc_text": "Verum ne Farelli causam desereret , cuius integritas non minus quam sua illi compertum erat , protulit locum ex Catechismo quo ecclesia nostra utitur , ubi disertis verbis asseveramus unam esse patris filii et spiritus divinitatem , gloriam , essentiam :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_119", + "psc_text": "Atquin ita una substantia Patris et Filii praedicata, aut unum qui duas nuncupationes habeat subsistentem significat; aut divisam unam substantiam, duas imperfectas fecisse substantias; aut tertiam priorem substantiam, quae a duobus et usurpata sit et assumpta, quae idcirco una dicatur, quia in duas una desecta sit. Et ubi post haec nativitas? Ubi Pater, ubi Filius intelligitur; si Patrem et Filium vel desectio potius, vel anterioris substantiae communio, quam naturae nativitas praedicabit? 69. Homousion quo loco tuto proferatur. --In his igitur tot et tam gravibus fidei periculis, verborum brevitas temperanda est; ne impie dici existimetur, quod pie intelligitur: ne secura atque innocente conscientia, per occasionem haereticam, reus sermo sit. Dicturus unam catholicus substantiam Patris et Filii, non inde incipiat: neque hoc quasi maximum teneat, tamquam sine hoc vera fides nulla sit. Tuto unam substantiam dicet, cum ante dixerit, Pater ingenitus est; Filius natus est, subsistit ex Patre, Patri similis est virtute,", + "candidate_score": 0.6952, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_30_32", + "bdc_text": "Hunc in modum Cyrillus qui saepe filii principium patrem vocare solet , pro ingenti tamen absurdo alibi ducit , nisi filius vitam a se ipso et immortalitatem habere credatur . Idem docet ( lib. 10 Thesauri ) , si ineffabili naturae proprium est ut a se ipsa sit , in filium id iure competere . Quin etiam ratiocinatur patrem nihil a se ipso habere , nisi filius etiam a se ipso habeat .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_24", + "psc_text": "in his, quae Patris sunt propria, subsistens Filius per naturam in se genitam consistat, gloriae scilicet, virtutis, potestatis, invisibilitatis, essentiae? Atque ita in his paribus divinitatis bonis intelligitur neque ille minor esse, cum filius sit; neque hic praestare, cum pater sit: cum patri filius et coimaginatus ad speciem sit, nec sit dissimilis in genere; quia diversitatem substantiae geniti ex substantia patris filii similitudo non recipit, et omnem in se divinitatis paternae, qualis et quanta forma est, invisibilis Dei filius et imago complectitur: et hoc vere est esse filium, paternae scilicet formae veritatem coimaginatae in se naturae perfecta similitudine retulisse. IV. « Et si quis audiens hoc, Quomodo enim Pater habet vitam in semetipso, sic et filio dedit vitam habere in semetipso (Joan. V. 26) ; similem non dicat etiam juxta essentiam Filium Patri, testantem quod sic habet quemadmodum 469 dixit: anathema sit. Manifestum est enim, quod quae vita in Patre", + "candidate_score": 0.694458, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_30_32", + "bdc_text": "Hunc in modum Cyrillus qui saepe filii principium patrem vocare solet , pro ingenti tamen absurdo alibi ducit , nisi filius vitam a se ipso et immortalitatem habere credatur . Idem docet ( lib. 10 Thesauri ) , si ineffabili naturae proprium est ut a se ipsa sit , in filium id iure competere . Quin etiam ratiocinatur patrem nihil a se ipso habere , nisi filius etiam a se ipso habeat .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_25", + "psc_text": "« Et si quis audiens hoc, Quomodo enim Pater habet vitam in semetipso, sic et filio dedit vitam habere in semetipso (Joan. V. 26) ; similem non dicat etiam juxta essentiam Filium Patri, testantem quod sic habet quemadmodum 469 dixit: anathema sit. Manifestum est enim, quod quae vita in Patre intelligitur, substantia significata; vita quoque Unigeniti, quae ex Patre generata est, essentia intellecta, ita similitudinem essentiae ad essentiam significat. » 16. Connectitur, tali confessione originis suae, indiscretae naturae perfecta nativitas. Quod enim in utroque vita est, id in utroque significatur essentia. Et in vita quae generatur ex vita, id est, essentia quae de essentia nascitur, dum non dissimilis nascitur, scilicet quia vita ex vita est, tenet in se originis suae indissimilem naturam; quia natae et gignentis essentiae, id est, vitae quae habetur et data est ( nempe a Patre et data est Filio), similitudo non discrepet. Quod enim ex se", + "candidate_score": 0.694113, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_42", + "bdc_text": "Verum ne Farelli causam desereret , cuius integritas non minus quam sua illi compertum erat , protulit locum ex Catechismo quo ecclesia nostra utitur , ubi disertis verbis asseveramus unam esse patris filii et spiritus divinitatem , gloriam , essentiam :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_58", + "psc_text": "sub falsitate nominum unionem, et Pater solus atque unus idem atque ipse haberet et Spiritus sancti nomen et Filii: idcirco tres substantias esse dixerunt, subsistentium personas per substantias edocentes, non substantiam Patris et Filii diversitate dissimilis essentiae separantes. Quod autem dictum est: Ut sint quidem per substantiam tria, per consonantiam vero unum, non habet calumniam: quia connominato Spiritu, id est paracleto, consonantiae potius, quam essentiae 481 per similitudinem substantiae praedicari convenit unitatem. 33. Hac formula eamdem Patris ac Filii essentiam praedicari. Nativitatis et innascibilitatis discrimen. Filius immutabilis. --Caeterum omnis superior sermo in nullo Patrem et Filium essentiae ac naturae diversitate discrevit. Ubi enim dicitur, Deum de Deo, totum ex toto; non ambigitur totum Deum ex toto Deo natum. Nam et Dei de Deo natura non differt: et totus ex toto in iis est ipse, quibus Pater est. Unus ex uno passiones humani partus et conceptionis excludit: ut dum unus ex", + "candidate_score": 0.69349, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_29_31", + "bdc_text": "Verum nos genitum non intelligimus diffluxu quodam , ut pars sit essentiae patris , sed totus sit in patre , totum illum vicissim in se habens . Hunc in modum Cyrillus qui saepe filii principium patrem vocare solet , pro ingenti tamen absurdo alibi ducit , nisi filius vitam a se ipso et immortalitatem habere credatur . Idem docet ( lib. 10 Thesauri ) , si ineffabili naturae proprium est ut a se ipsa sit , in filium id iure competere .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_23", + "psc_text": "atque eumdem nemo profitebitur, qui vita utatur, et per quem sit causa vivendi. III. « Et si quis audiens unigenitum filium invisibilis Dei similem, non dixerit essentia Filium, qui est imago Dei invisibilis, cujus imago et juxta essentiam intelligitur: quasi non vere dicens filium, anathema sit. » 15. Item eo quod sicut Pater, ita ipse vitam habet in semetipso. Vita Patris et Filii, ipsa utriusque essentia. --Indiscreta confirmatur indissimilisque natura. Cum enim unigenitus filius Dei, et imago invisibilis Dei sit; necesse est per speciem atque naturam similis essentiae sit. Aut quomodo inter Filium atque Patrem natura discernitur generis indifferentis; cum in his, quae Patris sunt propria, subsistens Filius per naturam in se genitam consistat, gloriae scilicet, virtutis, potestatis, invisibilitatis, essentiae? Atque ita in his paribus divinitatis bonis intelligitur neque ille minor esse, cum filius sit; neque hic praestare, cum pater sit: cum patri filius et coimaginatus ad speciem sit, nec", + "candidate_score": 0.693042, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_29_31", + "bdc_text": "Verum nos genitum non intelligimus diffluxu quodam , ut pars sit essentiae patris , sed totus sit in patre , totum illum vicissim in se habens . Hunc in modum Cyrillus qui saepe filii principium patrem vocare solet , pro ingenti tamen absurdo alibi ducit , nisi filius vitam a se ipso et immortalitatem habere credatur . Idem docet ( lib. 10 Thesauri ) , si ineffabili naturae proprium est ut a se ipsa sit , in filium id iure competere .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_39", + "psc_text": "natus et generans. Anathema ergo est, qui in Patre et Filio naturae similitudinem ad abolendam Filii personalem significantiam praedicabit: quia cum in nullo differat res a re per mutuam similitudinem; similitudo tamen ipsa, non recipiens unionem, Patrem et Filium per id, quod Filius indemutabilis similitudo Patris est, confitetur. Non enim aut pars est Filius Patris, ut unus dici possit et natus et generans. Neque emanatio est, ut continenti fluxu per corporalem et individuum procursum idem ipse fluxus retentus in origine, ipsum sibi sit serie atque tractu cohaerenti origo quod fluxus. Sed perfecta nativitas est, et cum naturae similitudine manens: non conceptu et partu corporali corporaliter incohata, sed secundum ejusdem naturae similitudinem incorporalis 474 Filius ex incorporali Patre subsistens. IX. « Et si quis, propterea quod numquam Pater Filius intelligitur, et quod Filius numquam Pater intelligitur, alium dicens Filium praeter Patrem, propterea quod alius sit Pater, alius sit Filius, secundum quod", + "candidate_score": 0.68884, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_28_30", + "bdc_text": "Neque enim infitiamur quin sermo ille aeternus sit a Deo patre genitus . Verum nos genitum non intelligimus diffluxu quodam , ut pars sit essentiae patris , sed totus sit in patre , totum illum vicissim in se habens . Hunc in modum Cyrillus qui saepe filii principium patrem vocare solet , pro ingenti tamen absurdo alibi ducit , nisi filius vitam a se ipso et immortalitatem habere credatur .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_44", + "psc_text": "temporum quidem intercapedinem de Patre et Filio adspernata est, fideliter autem nos docuit, quod in principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum (Joan., I, 1) : anathema sit. » 24. Pater non intra tempora. Filium magis jam esse quam nasci docet Evangelium. --Pia professio est, Patrem non intra tempora contineri: omnem enim intelligentiae sensum excedit intemporalis paterni nominis veritas. Etsi ipsa paterni nominis, per quod impassibilis origo nascentis est, religiosa confessio est: non tamen tenetur in tempore; quia non potest aeternus et infinitus Deus pater intelligi temporalis, et secundum evangelicam praedicationem cognoscitur unigenitus Deus Verbum magis jam in principio apud Deum esse, quam nasci. XI. « Et si quis seniorem tempore Patrem dicat Filio ex se unigenito, juniorem autem Filium Patre: anathema sit. » 25. Filius ut Patris imago, non est eo junior. Ex eo quod Deus semel pater, semper fuit pater, semper et Filius.", + "candidate_score": 0.68773, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_30_32", + "bdc_text": "Hunc in modum Cyrillus qui saepe filii principium patrem vocare solet , pro ingenti tamen absurdo alibi ducit , nisi filius vitam a se ipso et immortalitatem habere credatur . Idem docet ( lib. 10 Thesauri ) , si ineffabili naturae proprium est ut a se ipsa sit , in filium id iure competere . Quin etiam ratiocinatur patrem nihil a se ipso habere , nisi filius etiam a se ipso habeat .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_23", + "psc_text": "atque eumdem nemo profitebitur, qui vita utatur, et per quem sit causa vivendi. III. « Et si quis audiens unigenitum filium invisibilis Dei similem, non dixerit essentia Filium, qui est imago Dei invisibilis, cujus imago et juxta essentiam intelligitur: quasi non vere dicens filium, anathema sit. » 15. Item eo quod sicut Pater, ita ipse vitam habet in semetipso. Vita Patris et Filii, ipsa utriusque essentia. --Indiscreta confirmatur indissimilisque natura. Cum enim unigenitus filius Dei, et imago invisibilis Dei sit; necesse est per speciem atque naturam similis essentiae sit. Aut quomodo inter Filium atque Patrem natura discernitur generis indifferentis; cum in his, quae Patris sunt propria, subsistens Filius per naturam in se genitam consistat, gloriae scilicet, virtutis, potestatis, invisibilitatis, essentiae? Atque ita in his paribus divinitatis bonis intelligitur neque ille minor esse, cum filius sit; neque hic praestare, cum pater sit: cum patri filius et coimaginatus ad speciem sit, nec", + "candidate_score": 0.686411, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_44_46", + "bdc_text": "Dominum etiam nostrum esse , non tantum secundum divinitatem , quam cum patre unam ab aeterno habuit , sed in ea carne in qua exhibitus nobis fuit . Suntne haec Arianorum verba ? Verum quum scelestus ille finem rixandi et contendendi nullum faceret , cognitio ad senatum Bernensem delata fuit , quo profectus est Calvinus ad postulandam publico ecclesiae nostrae nomine synodum , ubi mendacia illa quibus nos impudentissimus calumniator asperserat , ampliori purgatione abstergerentur .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_57", + "psc_text": "--Et primum sciendum est, non adversum haeresim, quae dissimilis substantiae Patrem et Filium ausa est praedicare, in Antiochia fuisse conventum; sed adversus eam, quae post sanctam synodum Nicaenam in id proruperat, ut tria nomina Patri vellet adscribere, de qua suo loco tractabimus. Memini enim me in exordio sermonis patientiam et aequanimitatem legentium atque audientium usque ad absolutionem omnium dictorum meorum poposcisse; ne temerarius quisquam in me judex ante cognitionem perfecti sermonis exsisteret. Volens igitur congregata sanctorum synodus impietatem eam perimere, quae veritatem Patris et Filii et Spiritus sancti nominum numero eluderet: ut non subsistente causa uniuscujusque nominis, triplex nuncupatio obtineret sub falsitate nominum unionem, et Pater solus atque unus idem atque ipse haberet et Spiritus sancti nomen et Filii: idcirco tres substantias esse dixerunt, subsistentium personas per substantias edocentes, non substantiam Patris et Filii diversitate dissimilis essentiae separantes. Quod autem dictum est: Ut sint quidem per substantiam tria, per consonantiam", + "candidate_score": 0.684452, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_42", + "bdc_text": "Verum ne Farelli causam desereret , cuius integritas non minus quam sua illi compertum erat , protulit locum ex Catechismo quo ecclesia nostra utitur , ubi disertis verbis asseveramus unam esse patris filii et spiritus divinitatem , gloriam , essentiam :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_117", + "psc_text": "si; unum autem, in quo par significatur, non ad unicum vendicetur. Una igitur substantia, si non personam subsistentem perimat, nec unam substantiam partitam in duos dividat, religiose praedicabitur: quae ex nativitatis proprietate, et ex naturae similitudine ita indifferens sit, ut una dicatur. 68. Vocis ejusdem triplex sensus pravus. --At vero si idcirco unius substantiae Pater et Filius dicatur, ut hic subsistens, sub significatione licet duum nominum, unus ac solus sit: confessum nomine Filium conscientia non tenemus, si unam substantiam confitentes ipsum sibi unicum ac singularem et Patrem esse dicimus et Filium. Quin etiam et hujus statim erroris occurrit occasio, ut divisus a sese Pater intelligatur, et partem exsecuisse quae esset sibi filius. Id enim haeretici unam substantiam praedicantes contendunt: et his multum piae confessionis nostrae sermo blanditur, ut dum hoc verbum indefinita brevitate dubium est, proficiat ad errorem. Est praeterea error hic 501 tertius, ut cum unius substantiae Pater et", + "candidate_score": 0.682989, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_30_32", + "bdc_text": "Hunc in modum Cyrillus qui saepe filii principium patrem vocare solet , pro ingenti tamen absurdo alibi ducit , nisi filius vitam a se ipso et immortalitatem habere credatur . Idem docet ( lib. 10 Thesauri ) , si ineffabili naturae proprium est ut a se ipsa sit , in filium id iure competere . Quin etiam ratiocinatur patrem nihil a se ipso habere , nisi filius etiam a se ipso habeat .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_46", + "psc_text": "Si enim tempore junior praedicatur, amisit et imaginis et similitudinis veritatem: quia similitudo jam non sit, quae dissimilis reperiatur in tempore. Quia ipsum illud, quod Deus pater est, tempus aliquod non potest habere ne Pater sit: ex quo nec in Filio tempus potest esse ne filius sit. Atque ob id, nec Pater Filio senior, nec Filius Patre junior esse dicendus est: quia utriusque nominis veritas non potest esse sine altero. 476 XII. « Et si quis intemporalem unigeniti filii de Patre substantiam ad innascibilem Dei essentiam referat, quasi Filium Patrem dicens: anathema sit. » 26. Filius etsi intemporalis, non tamen innascibilis. --Dedisse superior definitio occasionem haereticis videbatur, cum tempus nativitatis Filii negaretur (quia nefas esset, si Pater esset in tempore: in tempore autem esset, si Filius tempori subderetur): ut per hanc opportunitatem temporis abnegati, sub Filii nuncupatione, Pater, qui innascibilis esset, singularis atque unicus ipse sibi et pater et filius", + "candidate_score": 0.681614, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_31", + "bdc_text": "Idem docet ( lib. 10 Thesauri ) , si ineffabili naturae proprium est ut a se ipsa sit , in filium id iure competere .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_24", + "psc_text": "in his, quae Patris sunt propria, subsistens Filius per naturam in se genitam consistat, gloriae scilicet, virtutis, potestatis, invisibilitatis, essentiae? Atque ita in his paribus divinitatis bonis intelligitur neque ille minor esse, cum filius sit; neque hic praestare, cum pater sit: cum patri filius et coimaginatus ad speciem sit, nec sit dissimilis in genere; quia diversitatem substantiae geniti ex substantia patris filii similitudo non recipit, et omnem in se divinitatis paternae, qualis et quanta forma est, invisibilis Dei filius et imago complectitur: et hoc vere est esse filium, paternae scilicet formae veritatem coimaginatae in se naturae perfecta similitudine retulisse. IV. « Et si quis audiens hoc, Quomodo enim Pater habet vitam in semetipso, sic et filio dedit vitam habere in semetipso (Joan. V. 26) ; similem non dicat etiam juxta essentiam Filium Patri, testantem quod sic habet quemadmodum 469 dixit: anathema sit. Manifestum est enim, quod quae vita in Patre", + "candidate_score": 0.680768, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_3_5", + "bdc_text": "ne quis tamen scrupus bonorum virorum animis insideret , operam quam licuerat dederamus , ut innocentia nostra vicinis ecclesiis testata foret . Neque dubium nobis est quin confessionem ad vos nostram adiuncta brevi epistola Grynaeus , ut rogatus erat , ad vos miserit , unde perspicere facile fuit quam iuste ab illa belua essemus impetiti . Verum quum esse isthic quosdam audimus , qui non dissimulanter adliuc obmurmurent , ac nos moliri clancularium nescio quid fremant , alios vero qui nostra improbitate et petulantia impulsum fuisse Carolum causentur , non pessimum alioqui hominem ut tanta intemperie Christi ecclesias perturbaret , utrumque , ut res se habeat , paucis perstringere visum fuit .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_10", + "psc_text": "ambigit non interpretantis in eo esse gloriam, sed auctoris. Ego tamen quae gesta sunt, fideliter transmisi: vos an catholica, an haeretica sint, fidei vestrae judicio comprobate. 8. Quis scopus. Orientalium et Gallorum mutuae suspiciones. --Quamquam enim responderi litteris vestris necessarium fuerit, quibus communionem mihi dominicam fidei vestrae scriptis miseratis; et quidam etiam ex vobis ad synodum quae in Bithynia futura videbatur 463 acciti, firmissima fidei constantia intra communionem se meam continentes, a caeteris extra Gallias abstinerent: et dignum sane erat episcopali ministerio ac voce, in tanto haereticorum furore, aliqua vobiscum per litteras piae fidei consilia conferre. Non enim cum corporibus nostris exsulans, vinctum ac detentum esse potuit Dei verbum, ut non communicari vobiscum posset ubicumque (Vid. l. X de Trinitate, n. 4). Sed maxime cum comperissem synodos in Ancyra atque Arimino congregandas, et a singulis provinciis Gallicanis binos vel singulos eo esse venturos; ea, quae inter nos atque Orientales episcopos", + "candidate_score": 0.678807, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_14_16", + "bdc_text": "deinde quod divinam Christi essentiam a se ipsa esse asseramus . Sed quid priore illo cavillo dilutius ? Ab eiusmodi enim vocibus quam non abhorreamus , hinc liquet , quod liberum earum usum in ecclesia constare semper voluimus , et confessionem helveticam Basileae editam nobis piam sanctamque videri pronunciavimus , quae tamen personarum mentionem continet .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_123", + "psc_text": "ad suspicionem audientium et ad occasionem blasphemantium proferamus. Ante nativitas Filii, ante subjectio, ante similitudo naturae praedicanda est: ut non impie unius esse et Pater et Filius substantiae praedicetur. Et non intelligo, cur ante caetera tamquam maximum et potissimum et solitarium praedicandum sit, quod nec pie possit ante caetera praedicari, et jam impie necesse sit post caetera denegari. 71. Et pie dici potest, et pie taceri. --Non est, Fratres charissimi, una Patris et Filii neganda substantia: sed nec irrationabiliter praedicanda. Sit una substantia ex naturae genitae proprietate; non sit aut ex portione, aut ex unione, aut ex communione. Potest una substantia pie dici, et pie taceri. Habes nativitatem, habes similitudinem. Quid verbi calumniam suspiciose tenemus, rei intelligentia non dissidentes? Credamus, et dicamus esse unam substantiam; sed per naturae proprietatem, non ad significationem impiae unionis. Una sit ex similitudine, non ex solitudine. 72. Vox homoeusion an minus propria. --Sed forte parum", + "candidate_score": 0.673875, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_3_5", + "bdc_text": "ne quis tamen scrupus bonorum virorum animis insideret , operam quam licuerat dederamus , ut innocentia nostra vicinis ecclesiis testata foret . Neque dubium nobis est quin confessionem ad vos nostram adiuncta brevi epistola Grynaeus , ut rogatus erat , ad vos miserit , unde perspicere facile fuit quam iuste ab illa belua essemus impetiti . Verum quum esse isthic quosdam audimus , qui non dissimulanter adliuc obmurmurent , ac nos moliri clancularium nescio quid fremant , alios vero qui nostra improbitate et petulantia impulsum fuisse Carolum causentur , non pessimum alioqui hominem ut tanta intemperie Christi ecclesias perturbaret , utrumque , ut res se habeat , paucis perstringere visum fuit .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_110", + "psc_text": "auctae sunt profanorum. Non peregrina loquor, neque ignorata scribo: audivi ac vidi vitia praesentium; non laicorum, sed episcoporum. Nam absque episcopo Eleusio et paucis cum eo, ex majori parte Asianae decem provinciae, intra quas consisto, vere Deum nesciunt. Atque utinam penitus nescirent; cum procliviore enim venia ignorarent, quam obtrectarent. Sed horum episcoporum dolor se intra silentium non continens, unitatem fidei hujus quaerit, quam jam pridem per alios amisit. Nam illa in primo collatae expositionis fides hanc habuit necessitatem: quia apud Sirmium per immemorem gestorum suorum dictorumque Osium novae et tamen suppuratae jam diu impietatis doctrina proruperat. Sed de eo nil loquor, qui idcirco est reservatus, ne judicio humano ignoraretur qualis ante vixisset. Ubique autem scandala, ubique schismata, ubique perfidiae sunt. Hinc illud est, ut ad professionem subscribendae fidei aliqui eorum, qui ante aliud scripserant, cogerentur. Nec queror de patientissimis viris Orientalibus episcopis, quibus suffecit post blasphemiae voluntatem coactae saltem fidei", + "candidate_score": 0.673272, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_3_5", + "bdc_text": "ne quis tamen scrupus bonorum virorum animis insideret , operam quam licuerat dederamus , ut innocentia nostra vicinis ecclesiis testata foret . Neque dubium nobis est quin confessionem ad vos nostram adiuncta brevi epistola Grynaeus , ut rogatus erat , ad vos miserit , unde perspicere facile fuit quam iuste ab illa belua essemus impetiti . Verum quum esse isthic quosdam audimus , qui non dissimulanter adliuc obmurmurent , ac nos moliri clancularium nescio quid fremant , alios vero qui nostra improbitate et petulantia impulsum fuisse Carolum causentur , non pessimum alioqui hominem ut tanta intemperie Christi ecclesias perturbaret , utrumque , ut res se habeat , paucis perstringere visum fuit .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_6", + "psc_text": "dolorem, ex eo intra nos tantum communio dominica continetur, ex quo his perturbationibus vexari Ecclesia coepta est, ut exsulent episcopi, demutentur sacerdotes, plebes terreantur, fides periclitetur, humano arbitrio ac potestate doctrinae dominicae decreta statuantur. Hoc fides illaesa vestra neque nescire se simulat, neque pati posse profitetur, non se extra conscientiae crimen futuram intelligens ex ipso dissimulationis assensu. 5. Epistolae hujus occasio. Operis difficultas. --Et quidem quamvis in omnibus, quae gessistis et geritis, constantem fidei vestrae libertatem et securitatem testemini; tamen etiam in eo ferventis spiritus ardorem probatis, quod nonnulli ex vobis, quorum ad me potuerunt scripta deferri, quae exinde Orientales in fidei professionibus gerant et gesserunt, significari vobis humilitatis meae litteris desiderastis: etiam hoc mihi onus imperitissimo atque indoctissimo omnium ex affectu charitatis addentes, ut quid ipse super omnibus dictis eorum sentiam indicem; cum difficillimum sit sensum ipsum propriae meae fidei, secundum intelligentiae interioris affectum loquendo proferre, nedum modo facile", + "candidate_score": 0.672019, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_10_12", + "bdc_text": "sed unde vel minimum eius vafritiei argumentum colligunt ? Siquidem in nostra confessione nihil omissum nobis esse videtur quod tollendae suspicioni conveniret , nihil ita obscure aut perplexe positum , quod tergiversationis speciem praebeat . Carolus initio , qua mordendi libidine aestuabat , decem circiter locis eam impugnare conabatur , et sane iure suo id sibi sumere videbatur , quando Sorbonistis satis est , ubi damnatum aliquid volunt , plenis buccis haereses et schismata crepare .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_110", + "psc_text": "auctae sunt profanorum. Non peregrina loquor, neque ignorata scribo: audivi ac vidi vitia praesentium; non laicorum, sed episcoporum. Nam absque episcopo Eleusio et paucis cum eo, ex majori parte Asianae decem provinciae, intra quas consisto, vere Deum nesciunt. Atque utinam penitus nescirent; cum procliviore enim venia ignorarent, quam obtrectarent. Sed horum episcoporum dolor se intra silentium non continens, unitatem fidei hujus quaerit, quam jam pridem per alios amisit. Nam illa in primo collatae expositionis fides hanc habuit necessitatem: quia apud Sirmium per immemorem gestorum suorum dictorumque Osium novae et tamen suppuratae jam diu impietatis doctrina proruperat. Sed de eo nil loquor, qui idcirco est reservatus, ne judicio humano ignoraretur qualis ante vixisset. Ubique autem scandala, ubique schismata, ubique perfidiae sunt. Hinc illud est, ut ad professionem subscribendae fidei aliqui eorum, qui ante aliud scripserant, cogerentur. Nec queror de patientissimis viris Orientalibus episcopis, quibus suffecit post blasphemiae voluntatem coactae saltem fidei", + "candidate_score": 0.669643, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_31", + "bdc_text": "Idem docet ( lib. 10 Thesauri ) , si ineffabili naturae proprium est ut a se ipsa sit , in filium id iure competere .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_23", + "psc_text": "atque eumdem nemo profitebitur, qui vita utatur, et per quem sit causa vivendi. III. « Et si quis audiens unigenitum filium invisibilis Dei similem, non dixerit essentia Filium, qui est imago Dei invisibilis, cujus imago et juxta essentiam intelligitur: quasi non vere dicens filium, anathema sit. » 15. Item eo quod sicut Pater, ita ipse vitam habet in semetipso. Vita Patris et Filii, ipsa utriusque essentia. --Indiscreta confirmatur indissimilisque natura. Cum enim unigenitus filius Dei, et imago invisibilis Dei sit; necesse est per speciem atque naturam similis essentiae sit. Aut quomodo inter Filium atque Patrem natura discernitur generis indifferentis; cum in his, quae Patris sunt propria, subsistens Filius per naturam in se genitam consistat, gloriae scilicet, virtutis, potestatis, invisibilitatis, essentiae? Atque ita in his paribus divinitatis bonis intelligitur neque ille minor esse, cum filius sit; neque hic praestare, cum pater sit: cum patri filius et coimaginatus ad speciem sit, nec", + "candidate_score": 0.667294, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_29", + "bdc_text": "Verum nos genitum non intelligimus diffluxu quodam , ut pars sit essentiae patris , sed totus sit in patre , totum illum vicissim in se habens .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_25", + "psc_text": "« Et si quis audiens hoc, Quomodo enim Pater habet vitam in semetipso, sic et filio dedit vitam habere in semetipso (Joan. V. 26) ; similem non dicat etiam juxta essentiam Filium Patri, testantem quod sic habet quemadmodum 469 dixit: anathema sit. Manifestum est enim, quod quae vita in Patre intelligitur, substantia significata; vita quoque Unigeniti, quae ex Patre generata est, essentia intellecta, ita similitudinem essentiae ad essentiam significat. » 16. Connectitur, tali confessione originis suae, indiscretae naturae perfecta nativitas. Quod enim in utroque vita est, id in utroque significatur essentia. Et in vita quae generatur ex vita, id est, essentia quae de essentia nascitur, dum non dissimilis nascitur, scilicet quia vita ex vita est, tenet in se originis suae indissimilem naturam; quia natae et gignentis essentiae, id est, vitae quae habetur et data est ( nempe a Patre et data est Filio), similitudo non discrepet. Quod enim ex se", + "candidate_score": 0.660294, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf006", + "work_id": "stoa0275.stoa007.opp-lat2", + "max_score": 0.716874, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_26_28", + "bdc_text": "Nam ubi de Christi divinitate seorsum sermo habetur , quaecunque in unum verum aeternumque Deum competunt illi iure tribuuntur : distinctionis autem notatio locum habet ubi cum patre comparatur , quae a nobis quoque diligenter observata fuit . Neque enim infitiamur quin sermo ille aeternus sit a Deo patre genitus .", + "psc_chunk_id": "stoa0275.stoa007.opp-lat2_window_128", + "psc_text": "23 erat uerbum P {erasit R et superscripsit sermo) principio, alius apud quem fuit, alius sermo dei, alius deus, — licet et sermo deus, sed qua dei filius, non qua pater — alius per quem omnia, alius a quo omnia. alium autem quomodo dicamus, saepe iam edidimus: quo alium dicamus necesse est non eundem, — (non eundem) autem non quasi separatum —: dispositione alium, non diuisione. hic ergo caro factus est, non ipse, cuius erat sermo. huius gloria uisa est tamquam unici a patre, non tamquam patris. hic unicus sinum patris disseruit. non sinum suum pater. praecedit enim: deum nemo uidit umquam. idem et agnus dei ab Iohanne designatur, non ipse, cuius est dictus. certe filius dei semper, sed non ipse, cuius est filius. hoc eum Nathanahel statim sensit, sicut et alibi Petrus: tu es filius dei. hoc et ipse recte sensisse illos confirmat, Nathanaheli quidem respondens: quia dixi: uide", + "candidate_score": 0.716874, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_26_28", + "bdc_text": "Nam ubi de Christi divinitate seorsum sermo habetur , quaecunque in unum verum aeternumque Deum competunt illi iure tribuuntur : distinctionis autem notatio locum habet ubi cum patre comparatur , quae a nobis quoque diligenter observata fuit . Neque enim infitiamur quin sermo ille aeternus sit a Deo patre genitus .", + "psc_chunk_id": "stoa0275.stoa007.opp-lat2_window_94", + "psc_text": "patre, apud patrem. et uidimus gloriam eius, tamquam unigeniti a patre. utique filii, scilicet uisibilis, glorificatiglorificari a patre inuisibili. et ideo, quoniam sermonem dei deum dixerat, ne adiuuaret aduersariorum praesumptionem, quasi patrem ipsum uidisset. ad distinguendum inter inuisibilem patrem et filium uisibilem superdicit ex abundanti: deum nemouidit umquam. quem deum? sermonem? atquin: uidimus et audiuimus et contrectauimus de sermone uitae praedictum est. sed quem deum? scilicet patrem, apud quem deus erat sermo. unigenitus filius, qui sinum patris ipse disseruit. 8] I loh. 1, 1. 12] cf. Ioh. 1, 1. 14] Ioh. 1, 14. 20] I Ioh. 4. 12. 24] Ioh. 1, 18. 4 quem .. uiaum Urs: qui.. uisus PMF uisibilem plenius F 6 nisi seclusi 10 est scripsi: et PMF; intcllege: sermo vitae is sermo est. qui caro est factus 11 qui ante carnem sermo tantum in primordio uulgo 12 sermo tantum: scilicet nondum sermo uitae deus nddidi 13", + "candidate_score": 0.710202, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_27_29", + "bdc_text": "distinctionis autem notatio locum habet ubi cum patre comparatur , quae a nobis quoque diligenter observata fuit . Neque enim infitiamur quin sermo ille aeternus sit a Deo patre genitus . Verum nos genitum non intelligimus diffluxu quodam , ut pars sit essentiae patris , sed totus sit in patre , totum illum vicissim in se habens .", + "psc_chunk_id": "stoa0275.stoa007.opp-lat2_window_128", + "psc_text": "23 erat uerbum P {erasit R et superscripsit sermo) principio, alius apud quem fuit, alius sermo dei, alius deus, — licet et sermo deus, sed qua dei filius, non qua pater — alius per quem omnia, alius a quo omnia. alium autem quomodo dicamus, saepe iam edidimus: quo alium dicamus necesse est non eundem, — (non eundem) autem non quasi separatum —: dispositione alium, non diuisione. hic ergo caro factus est, non ipse, cuius erat sermo. huius gloria uisa est tamquam unici a patre, non tamquam patris. hic unicus sinum patris disseruit. non sinum suum pater. praecedit enim: deum nemo uidit umquam. idem et agnus dei ab Iohanne designatur, non ipse, cuius est dictus. certe filius dei semper, sed non ipse, cuius est filius. hoc eum Nathanahel statim sensit, sicut et alibi Petrus: tu es filius dei. hoc et ipse recte sensisse illos confirmat, Nathanaheli quidem respondens: quia dixi: uide", + "candidate_score": 0.692389, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_60", + "bdc_text": "Dominus Iesus novis spiritus sui incrementis vos subinde locupletet .", + "psc_chunk_id": "stoa0275.stoa007.opp-lat2_window_176", + "psc_text": "sermonem et domini responsionem ad eum uidemur Iohannis euangelium decucurrisse, ne tot manifeste pronuntiata et ante et postea unus sermo subuertat, secundum omnia potius quam aduersus omnia, etiam aduersus suos sensus, interpretandus. ceterum ut alia euangelia nunc interponam, quae (de) natiuitate dominica fidem confirmant. sufficit eum, qui nasci habebat ex uirgine, ab ipso adnuntiali angelo filium dei determinatum: spiritus dei superueniet in te, et uirtus altissimi obumbrabit te: propterea quod nascetur ex te sanctum uocabitur filius dei. uolent quidem et hic argumentari, sed uentasueritas praeualebit. 'nempe', inquiunt, (filius dei deus est, **« et uirtus altissimi altissimus est), nec pudet illis inicere, quod, si esset, scriptum fuisset. quem enim uerebatur, ut non aperte pronuntiaret: (deus superueniet', et 'altissimus obumbrabit te'? dicens autem (spiritus dei', etsi spiritus dei ♦*, tamen non directo deum nominans, portionem totius intellegi uoluit, quae cessura erat in filii nomen. hic spiritus dei idem erit sermo. sicut 4]", + "candidate_score": 0.674628, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_28", + "bdc_text": "Neque enim infitiamur quin sermo ille aeternus sit a Deo patre genitus .", + "psc_chunk_id": "stoa0275.stoa007.opp-lat2_window_94", + "psc_text": "patre, apud patrem. et uidimus gloriam eius, tamquam unigeniti a patre. utique filii, scilicet uisibilis, glorificatiglorificari a patre inuisibili. et ideo, quoniam sermonem dei deum dixerat, ne adiuuaret aduersariorum praesumptionem, quasi patrem ipsum uidisset. ad distinguendum inter inuisibilem patrem et filium uisibilem superdicit ex abundanti: deum nemouidit umquam. quem deum? sermonem? atquin: uidimus et audiuimus et contrectauimus de sermone uitae praedictum est. sed quem deum? scilicet patrem, apud quem deus erat sermo. unigenitus filius, qui sinum patris ipse disseruit. 8] I loh. 1, 1. 12] cf. Ioh. 1, 1. 14] Ioh. 1, 14. 20] I Ioh. 4. 12. 24] Ioh. 1, 18. 4 quem .. uiaum Urs: qui.. uisus PMF uisibilem plenius F 6 nisi seclusi 10 est scripsi: et PMF; intcllege: sermo vitae is sermo est. qui caro est factus 11 qui ante carnem sermo tantum in primordio uulgo 12 sermo tantum: scilicet nondum sermo uitae deus nddidi 13", + "candidate_score": 0.668179, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_28", + "bdc_text": "Neque enim infitiamur quin sermo ille aeternus sit a Deo patre genitus .", + "psc_chunk_id": "stoa0275.stoa007.opp-lat2_window_162", + "psc_text": "est dei, qui erat in filio hominis, sicut scriptura subiungit: nunc glorificatus est filius hominis, et deus glorificatus est in illo. quis deus? utique non pater, sed sermo patris, qui erat in filio hominis, id est in carne. in qua et(si) glorificatus iam — uirtute uero et sermone — et ante Iesus, et deus, inquit, glorificabit illum in semetipso, id est pater filium, quem in semetipso habens, etsi porrectum ad terram, mox (glorificaturus erat) per resurrectionem morte deuicta. § 24 Erant plane, qui et tunc non intellegerent, quoniam et Thomas aliquamdiu incredulus. domine, enim inquit, non scimus, quo eas. et quomodo uiam nouimus? et Iesus: ego sum uia ueritas et uita: nemo uenit ad patrem nisi per 1] Es. 50, 4. 3] Ioh. 12, 50. 7] Ioh. 13, 1. 3. 15J Ioh. 13, 81. 18] Ioh. 13, 32. 23] loh. 14, 5. 24] Ioh. 14, 6-7. 1 parentheainindicaui 3 sermonem-quaeseripsi:", + "candidate_score": 0.65949, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_28", + "bdc_text": "Neque enim infitiamur quin sermo ille aeternus sit a Deo patre genitus .", + "psc_chunk_id": "stoa0275.stoa007.opp-lat2_window_128", + "psc_text": "23 erat uerbum P {erasit R et superscripsit sermo) principio, alius apud quem fuit, alius sermo dei, alius deus, — licet et sermo deus, sed qua dei filius, non qua pater — alius per quem omnia, alius a quo omnia. alium autem quomodo dicamus, saepe iam edidimus: quo alium dicamus necesse est non eundem, — (non eundem) autem non quasi separatum —: dispositione alium, non diuisione. hic ergo caro factus est, non ipse, cuius erat sermo. huius gloria uisa est tamquam unici a patre, non tamquam patris. hic unicus sinum patris disseruit. non sinum suum pater. praecedit enim: deum nemo uidit umquam. idem et agnus dei ab Iohanne designatur, non ipse, cuius est dictus. certe filius dei semper, sed non ipse, cuius est filius. hoc eum Nathanahel statim sensit, sicut et alibi Petrus: tu es filius dei. hoc et ipse recte sensisse illos confirmat, Nathanaheli quidem respondens: quia dixi: uide", + "candidate_score": 0.656006, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_28", + "bdc_text": "Neque enim infitiamur quin sermo ille aeternus sit a Deo patre genitus .", + "psc_chunk_id": "stoa0275.stoa007.opp-lat2_window_93", + "psc_text": "quomodo et nunc inuisibilis pronuntiatur ab apostolis. nisi quia alius, quem, et retro uisum in aenigmate, plenius uisibilem caro effecit, sermo scilicet, qui et caro factus est. alius, quem numquam quisquam uidit, [nisi] pater scilicet, cuius est sermo? denique inspiciamus, quem apostoli uiderint. quod uidimus, inquit Iohannes, quod audiuimus, oculis nostris uidimus, et manus nostrae contrectauerunt de sermone uitae. sermo enim uitae caro factus est. auditus et uisus et contrectatus, quia caro, qui ante carnem sermo tantum, in primordio apud deum patrem, non (deus) pater. [apud sermonem] nam etsi deus sermo, sed, quia es deo deus, apud deum, quia cum patre, apud patrem. et uidimus gloriam eius, tamquam unigeniti a patre. utique filii, scilicet uisibilis, glorificatiglorificari a patre inuisibili. et ideo, quoniam sermonem dei deum dixerat, ne adiuuaret aduersariorum praesumptionem, quasi patrem ipsum uidisset. ad distinguendum inter inuisibilem patrem et filium uisibilem superdicit ex abundanti: deum nemouidit umquam. quem deum?", + "candidate_score": 0.655616, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_27", + "bdc_text": "distinctionis autem notatio locum habet ubi cum patre comparatur , quae a nobis quoque diligenter observata fuit .", + "psc_chunk_id": "stoa0275.stoa007.opp-lat2_window_128", + "psc_text": "23 erat uerbum P {erasit R et superscripsit sermo) principio, alius apud quem fuit, alius sermo dei, alius deus, — licet et sermo deus, sed qua dei filius, non qua pater — alius per quem omnia, alius a quo omnia. alium autem quomodo dicamus, saepe iam edidimus: quo alium dicamus necesse est non eundem, — (non eundem) autem non quasi separatum —: dispositione alium, non diuisione. hic ergo caro factus est, non ipse, cuius erat sermo. huius gloria uisa est tamquam unici a patre, non tamquam patris. hic unicus sinum patris disseruit. non sinum suum pater. praecedit enim: deum nemo uidit umquam. idem et agnus dei ab Iohanne designatur, non ipse, cuius est dictus. certe filius dei semper, sed non ipse, cuius est filius. hoc eum Nathanahel statim sensit, sicut et alibi Petrus: tu es filius dei. hoc et ipse recte sensisse illos confirmat, Nathanaheli quidem respondens: quia dixi: uide", + "candidate_score": 0.64467, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_27", + "bdc_text": "distinctionis autem notatio locum habet ubi cum patre comparatur , quae a nobis quoque diligenter observata fuit .", + "psc_chunk_id": "stoa0275.stoa007.opp-lat2_window_82", + "psc_text": "iam unlgo' aliquis etiam filium inuisibilem contendere, ut sermonem, ut spiritum, et dum unam condicionem patris et filii uindicat, unum potius atque eundem confirmare patrem et filium. sed diximus scripturam differentiae patrocinari per uisibilis et inuisibilis distinctionem. iam et illud adicient ad argumentatioDemargumentationem, quod, si filius tunc ad Moysen loquebatur, ipse faciem suam nemini uisibilem pronuntiarit, quia scilicet ipse inuisibilis pater fuerit in filii nomine. ac per hoc sic eundem uolunt accipi et uisibilem et inuisibilem, quomodo eundem (et) patrem et filium, quoniam et paulo supra, antequam faciem Moysi neget, scriptum sit dominum ad Moysen locutum coram, uelut si quis loquatur ad amicum suum, non minus quam et Iacob: ego uidi, inquit, deum facie ad faciem. ergo uisibilis et inuisibilis idem; et quia idem utrumque, ideo et ipse pater inuisibilis, qua et filius, uisibilis. quasi uero expositio scripturae, quae fit a nobis, filio competat (a) patre seposito in sua uisibilitate.", + "candidate_score": 0.63916, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_27", + "bdc_text": "distinctionis autem notatio locum habet ubi cum patre comparatur , quae a nobis quoque diligenter observata fuit .", + "psc_chunk_id": "stoa0275.stoa007.opp-lat2_window_146", + "psc_text": "om. P (add. R in mg. ex HirsaugientJi) - et tamen non separamus, licet exisse dixerit, ut quidam arripiunt huius dicti occasionem; exiuit enim a patre ut radius ex sole, ut riuus ex fonte, ut frutex ex semine — (et:) ego daemonium non habeo, sed honoro patrem meum, et: si ego me ipse glorificem, nihil est gloria mea; est qui me glorificet pater, quem nosuos dicitis deum esse uestrum nec nostis illum; at ego noui eum. et si dicam: non noui, ero similis uestri mendax; sed noui illum et sermonem eius seruo. et cum subiungit: Abraham diem meum uidit et laetatus est, nempe demonstrat filium AbrabaeAbrahae retro uisum, non patrem. item super caecum illum patris opera dicit se facere oportere, cui post restitutionem luminum: tu, inquit, credis in filium dei? et interroganti, quis esset iste, ipse se demonstrans utique filium demonstrauit, quem credendum esse dixerat. dehinc cognosci se profitetur a", + "candidate_score": 0.633473, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_27", + "bdc_text": "distinctionis autem notatio locum habet ubi cum patre comparatur , quae a nobis quoque diligenter observata fuit .", + "psc_chunk_id": "stoa0275.stoa007.opp-lat2_window_53", + "psc_text": "pater et filius demonstrantur; distincte, inquam, non diuise. sicut ego 8] cf. I Cor. 11, 19. 2 ideo quoque Oehlerus: ideoque PMF, defendit ideoque (= ideo quoqut ut hodieque = hodie quoque) Eng 3 si uoluisset MFR1 mg (ita d margini cod. Paterniacensis adscripsit Rhenanus: alias fid est in HirsaugiensiJ si uolaisaet), ita saluus sim P, ita salus sim M (in mg. am. 1) 4 hominem M (e ex is in ras.) 7 oportebat-crucifigi seclusi 17 erit alius M, alius erit RP, erit P (sed add. R in mg. alius) qui om. F 21 prodisse quod uulgo etsi scripsi: est. si PFM (si s. u add. m. 2) uulgo 22 non M, quod non P (add. quod s. u. R) FSl 23 sic om. F scriptura « Jtf (add. s m. 3) 24 aut M (corr. in et m. 1) profero dictum a deo: eructuauit cor meum sermonem optimum, aeque", + "candidate_score": 0.63195, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae", + "max_score": 0.712397, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_37_39", + "bdc_text": "Si calumnias suas colore aliquo praetextas esso volebant , oportuerat paulo verecundius mentiri . Nos enim rabidam illam beluam , tametsi nocendi cupidine exsultantem ultro et ferocientem , nostra modestia ad menses aliquot continuimus ne suum virus effunderet , donec pro publica concione eos omnes conviciose est insectatus , qui mortuos precibus non esse iuvandos docuissent . Viretus , eius collega , qui recte supra aetatem sapit , ne contendendo maius etiam incendium concitaret , id publice dissimulabat , et perinde plebem instituebat ac si nihil esset inter eos controversiae , donec illius factione ad senatum Lausannensem protractus cui verbum Dei exsecrabile erat , non obscure nec figurate sed apertis verbis Arianismi est insimulatus .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_823", + "psc_text": "ipso die quondam Babyloniis ingruentibus fuerat incensum, quia erat decimus dies Joma mensis, quem jam dudum inter funestos annumerabant. In superiora quoque se aurarum spiramine ignis attollens, victoribus laetitiam, victis tanta labe dolorem dignum infudit. Clamor quoque universorum exortus, nec multo post nuntius hostilis excidium Caesari manifestum reddidit: qui se proripiens quanta poterat voce, restingui ignes jubebat. Sed neque per tumultum audiendi facultas erat, neque parcendi voluntas, cum Romani milites vindictae studio ferverent, notaque pietas Caesaris inobedientiae metum suis demeret, nulli fraudi suis futurum, cum etiam hostibus ignosceretur. Nutu tamen et manu Titus revocabat, quos poterat, mandabat aliquibus ut inhiberent impetus militum. Sed ira duce adolebat incendium, hostem urgebant desperatione salutis, jam sui prodigum et totum se expendentem periculis. Vulgus maxime ignobile feriebatur, ubicumque occurrerat, quia nullis munitum armis, nec repellendo vulneri, nec retorquendo idoneum erat. CAPUT XLIII. Fatigatus itaque clamoribus Caesar, gradum retulit, cum flamma adhuc conclavia templi depascebatur.", + "candidate_score": 0.712397, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_6_8", + "bdc_text": "Nam ut totam historiam pluribus in praesens persequamur per temporis angustias minimo licet . Sed enim quid morosis illis censoribus respondeamus , qui in re tam plana et expedita suspicionis materiam quaerunt , non habemus . Quid enim sibi volunt ?", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_532", + "psc_text": "Si tenent, vindices prodant: si non tenent qui accusant, et vanis insimulant suspicionibus quas ipsi sibi composuerint, non debent arguere, quod non possunt probare. Sed quia accusare non audent, dissipare per vulgus desiderant: et ideo ad bellum prosiliunt, ne in judicium vocentur. In bello enim contentus furor est, in pace veritatis examinatio. Adsumus: en primis suppliciis nos spontanei offerimus, si tamen aliquis accusator prodeat; aut si in populum invidia torquetur, quaerite diligentius quid consilii fuerit in coetu publico. Nonne ut bello instructa pararentur agmina, aut pro libertate unusquisque patriam juvaret? Adversus ipsos certe latrones quid deliberatum fuerat, nisi ut pax conveniret? Exasperaverat publicam indignationem dolor singulorum, innocentium sanguis, mulierum gemitus, paternorum statutorum praevaricatio: increpuit gemitus universorum, quia unusquisque sibi similia pertimescebat. Ad indignissimos sacerdotia deferebantur, peti coeperunt vocibus; illi lapidibus plebem caedere, telis necare; exarsit publicus dolor: illi in templo latronum receptacula constituerunt. Itaque pacis locus reverendus etiam gentibus, et", + "candidate_score": 0.651637, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_6_8", + "bdc_text": "Nam ut totam historiam pluribus in praesens persequamur per temporis angustias minimo licet . Sed enim quid morosis illis censoribus respondeamus , qui in re tam plana et expedita suspicionis materiam quaerunt , non habemus . Quid enim sibi volunt ?", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_302", + "psc_text": "Nemo enim poterit aestimare, quale sit quod dicitur, nisi audierit prius, cujus ipse futurus arbiter sit: probet ne an respuat, frustra conturbatur, ne audiat: licet enim et post consolationem unicuique sentire, quod sentit: et si discessio placet etiam post sobrios monitus, servare inconsultae voluntatis sententiam. Sed dicet aliquis. Cur frustra audiri velint, si non acquiescant qui audiunt? Quia si nolint acquiescere cum audierint, portio mihi concionis, non omnis populus periclitabitur: si autem audire nolint, etiam cum pars audiri conturbat universo populo eripiatur audiendi profectus. Itaque apud eos mihi orietur sermo, qui audire voluerint, si vel ex parte aliqua mihi silentium deferatur: intercipietur enim sermo omnis et quasi totus desidet, si concionalis fragoris, et inquieti strepitus examinetur impedimento. Duo sunt itaque, quibus primo respondendum arbitror: quae in maximo sunt querelarum pondere: quod plerique vociferantur de injuriis praesidum: et quod plerique periisse sibi libertatem gemunt. Quarum propositionum separanda mihi complexio videtur. Si", + "candidate_score": 0.63917, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_55", + "bdc_text": "Neque vero prudentiae vestrae diffidemus , sed nulla adhiberi satis magna diligentia potest in praecidendis divisionum occasionibus .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_506", + "psc_text": "Etsi spectata virtus praeeminere soleat in bello, solet tamen aliquid licere casibus. Sed prudentis est in adversis lapsum corrigere, in prosperis moderationem tenere. Contra autem rudis cujusdam atque ineruditi ingenii, secundos semper successus praesumere, quasi non adversum viros certamen sit: infirmi autem, lapsu aliquo summae rei diffidere, cum exiguis momentis subito inclinentur omnia quae in bello geruntur. Itaque ille praestantissimus, qui inter adversa sobriis colluctatur casibus, et supplantat superiorem, seque reparare, et corrigere proprias quaerit prolapsiones. At vero incuriosior suis saepe motibus cadit, et dum irruit incautus, impetu suo fusus procumbit. Quod si hoc saepe accidit, ubi nuda virtus; quanto magis in bello, ubi diversi generis conserta decernunt agmina, nec unum consilium, nec consors sententia est? Locus adversus, difficiles asperitates, iniqua in angusto decernendi conditio plurimis adversum paucos: cum et ipsa multitudo sibi oneri sit, et pauci in pluribus minus frustrentur. Sed haec ad momentum saepe obrepunt, quae non ex", + "candidate_score": 0.636357, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1", + "max_score": 0.711416, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_31_33", + "bdc_text": "Idem docet ( lib. 10 Thesauri ) , si ineffabili naturae proprium est ut a se ipsa sit , in filium id iure competere . Quin etiam ratiocinatur patrem nihil a se ipso habere , nisi filius etiam a se ipso habeat . Sed quid tam anxie hic immoramur , quum nihil plus verba illa nostra exprimant , quam in se nomen Ieho vah complectitur , quo Christum scripturae insigniunt :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2124", + "psc_text": "nempe eius, quidixit: pater enim in me, et egoinpatre; etrursutn: ego et pater unum sumus; et de quo dictum est: deus in Christo erat mundum reconcilians sibi: digno et sufficiente filio, in quo pater per eandem naturae habitet uirtutem; patre autem filium, quem ex se genuit, non separante a se differentia diuinitatis. sed non nunc de inseparabili uirtute patris et filii sermo est. deus enim ex deo genitus non abest per naturam ab eo, ex quo genitus confitendus est: et deus innascibilis unigenitum deum gignens manet in illo, quem genuit proprietate generandi. omnis autem spes in eo nostra est, ut unigenitum deum nouerimus. nam de innascibili deo nemo tam amens est, qui caelum contuens deum esse non sentiat. in hoc ergo caelo deus inhabitat, digno maiestatis suae et diuinitatis habitaculo. § 3 Sed est et alia conplacita deo et electa habitatio, eorum scilicet, de quibus dictum est: habitabo in his", + "candidate_score": 0.711416, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_26", + "bdc_text": "Nam ubi de Christi divinitate seorsum sermo habetur , quaecunque in unum verum aeternumque Deum competunt illi iure tribuuntur :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2136", + "psc_text": "deo et in unigenito deo secundum proprietatem atque naturam cum fide et ueritate profitemur. nusquam enim genere plurali nec deos neque dominos sermo propheticus nuncupauit, sed unumquemque suo ordine. Genesis namque ait: et pluit sulphur et ignem dominus a domino; et propheta: unxit te deus, deus tuus; et rursum: dixit dominus domino meo; et euangelia: et uerbum erat apud deum et deus erat uerbum; et apostolus: unus deus, ex quo omnia, et unusdominos Iesus, per quem omnia; etrursum: ex quibus Christus cstest, qui super omnia deus. hoc ergo propter \"dominus\" dictum est, ut intellegeremus per id, quod unus innascibilis deus est, non adimi unigenito deo posse, quod deus est. deus 18 Gen. XIX, 24. 19 Pa. XLIV, 8. 20 Pa. CIX, 1. lob. I, 1. 22 I Cor. 8, 6. 23 Rom. IX, 5. 1 hii G hi ex hiiP nequitiarum GP nequitiarum in caelestibus RE 2 in operam G", + "candidate_score": 0.697953, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_18_20", + "bdc_text": "quum ille contra strenue contenderet neminem sine tribus symbolis esse christianum . Ac ne quis rixandi studio id a nobis factum fuisse arbitretur , scitote nos subinde istud diserte esse testatos , non alia magis ratione nos tum refugere personarum appellationem , quam quod eo postulante recipi a nobis non poterat , quin simul , quod nobis crimen intenderat , agnosceremus . Id enim pro sua versutia apud omnes ordines caverat , ut si suis postulatis concedere visi essemus , fides nostra suspecta redderetur :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2103", + "psc_text": "remissorem falsi peccati reum arguit, emit ad mortem, in crucem sustulit; testes resurreetionisresurrectionis ad silentium corrupit; apostolos morte intercepit. in hoc sceleris sui testimonium tribus domini ascendunt. illi promissum est, hae obtinent. illi testamentum, sed harum hereditas est. hanchunc eius cruciarium deum suum tribus conStenturconfitentur. in hoc itaque testimonio agnoscit Israhel, quem conpunxit, et ab accessu eius inhibetur, quem resurrexisse non credidit. hunc archangeli adorant, huic omnes uirtutes caelestes ministrant, hic tribus suas conformes gloriae corporis sui praestat. confitentur ergo nomini domini, quia deus est, quia filius unigenitus ingeniti est. in hoc itaque testimonium Israhel in domum domini tribus domini conscendunt confitentes nomini domini. § 9 Sed confessio ista iudicium est. iudicatur enim per eos, quibus dictum est: sedebitis super duodecim tribunalia iudicantes duodecim tribus Israhel. non solum hi iudicabunt. sed et regina austri condemnabit et Niniuitse 28 Matth. XIX, 28. 1 in farao GR ablutua RE ablatua PT 4", + "candidate_score": 0.676857, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_20_22", + "bdc_text": "Id enim pro sua versutia apud omnes ordines caverat , ut si suis postulatis concedere visi essemus , fides nostra suspecta redderetur : quod etiam ipse palam prae se ferebat , quum suspectam sibi fore nostram doctrinam assereret , donec symbolorum subscriptione sibi approbata foret . Ita si obtinuisset quod postulabat , non tantum nutabat quidquid hactenus ministerio nostro aedificatum fuerat , sed radicitus corruebat .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2144", + "psc_text": "arbitrum uitae ab unoquoque acteactae recusant. cum resurrectionem adnuntiamus, mortua cum uitiis suis infidelium corpora contradicunt. fidem quoque nostram a lege et prophetis et euangeliis et apostolis susceptam omnes haereticorum falsitates coarguunt. caedimur, maledicimur, fugamur, necamur ferro, flammis, profundo; desaeuitur in nostram u 3 misereatr G 4 decidit GR desinit PE tardet GRb tradat P* 5 debet praestare G praestare debet RE prestare P 7 confessio est G confessio sit RPE 8 quo ad corr. m. 1 R 11 orat GRE erat P 16 secuntur R 16 molestia P 17 inique (?) G inique R iniqUDa P 21 cruciatum scripsi (de uoce cruciatus = crucifixua cf. Lact. mort. t pers. 2) cruciari - (ri ex corr., postea 1 litt. eros.) R orucari P crucifixum E 23 ab unoquoque hactS P 27 hereticorom G R 28 ueria desaeuitur in nostram uerecundiam, quae extant in GR, om. P. uerecuudiam, desseuitur in corpora;", + "candidate_score": 0.668933, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_31", + "bdc_text": "Idem docet ( lib. 10 Thesauri ) , si ineffabili naturae proprium est ut a se ipsa sit , in filium id iure competere .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_58", + "psc_text": "filii non posse intellegi, res ipsa abso- Inte docet: sed in lege domini fuit uoluntas eius, et in lege eius meditabitur die ac nocte. in eo enim psalmo, in quo personam patris designari meminimus, propria et apta memorantur, cum dicitur: ipse inuocabitmeinuocabit: pater mensmeus es tu, deus meus, et susceptor salutis meae. 12 Ps. LXXXVIII, 20 sq. 18 PS. XVII, 45. 19 Pa. XXI, 19. 1 sinat ex sinit R 2 dmi V dni Ra. 3 aperiundi V repperitari R 4 propria et R 6 inc. psalmus I. r duo uertnts uacui R 7 intelligenti = - a R 8 sunt re 9 est eorum E 10 diuisa V 11 persona V 12 octogensimo et octauo V LXXX. VIII. (VIII in ras.) R octogesimo octauo E 14 sancto meo E inuocauit R 16 super reges RE 18 ut in XVII. R i septimo decimo V ut in decimo septimo psalmo", + "candidate_score": 0.665501, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_36_38", + "bdc_text": "Coactum importuna nostra procacitate fuisse Carolum obiectant , antequam tumultus istos excitarit . Si calumnias suas colore aliquo praetextas esso volebant , oportuerat paulo verecundius mentiri . Nos enim rabidam illam beluam , tametsi nocendi cupidine exsultantem ultro et ferocientem , nostra modestia ad menses aliquot continuimus ne suum virus effunderet , donec pro publica concione eos omnes conviciose est insectatus , qui mortuos precibus non esse iuvandos docuissent .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_849", + "psc_text": "noletuolet, cum peccati remissio sacramento nouse natiuitatis indulgeatur? quis non a peccato deflinatdesinat iam renatus et in innocentia nelituelit paruuli permanere, cum talium sciat regnum esse caelorum? haec professio nostra scrutantium ingenia debilitat, hsec doctrinae nostrae spicula, quee per regeneratoram exordium sagittae sunt paruulorum, stultas disputationes et ridicula de deo dogmata uulnerant. his aduersari profansB linguae contradictio non potest, aduersum omnium disputationum et adhortationum nostrarum fidem et trepidatio abnuentium et metus est audientium. § 12 Adnuntiatis enim operibus dei tunc incipient facta eius intellegi, tunc in his laetabitur iustus, tunc eum omnes recti corde laudabunt. et hoc ipsum psalmus ita edocet: accedet homo- et cor altum, et exaltabitur deus. sagittae paruulorum factae sunt plagae eorum, et nihil habuerunt contra ipsos linguae eorum. conturbati sunt omnes, qui uidebant eos, et timuit omnis 9 Matth. XIX, 14. 1 ad cor altum e 2 hominem P 4 doctrinae ex doctrina R post profectus", + "candidate_score": 0.664313, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_38", + "bdc_text": "Nos enim rabidam illam beluam , tametsi nocendi cupidine exsultantem ultro et ferocientem , nostra modestia ad menses aliquot continuimus ne suum virus effunderet , donec pro publica concione eos omnes conviciose est insectatus , qui mortuos precibus non esse iuvandos docuissent .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_805", + "psc_text": "docuimus. in hac igitur uita sua deum,. quia misericordia eius supra uitas sit melior, laudabit. est enim et uita post uitam, qua in AbraheeAbrahae sinibus uiuendum est, in qua et dei nomen in pauperis quiete benedicitur, secundum illud prophetae: non mortui laudabunttelaudabunt, domine, neque omnes, qui descendunt in infernum; sed nos, qui uiuimus, benedicimus dominum. super has igitur uitas misericordia ea est, quae, quod oculus non uidit et auris non audiuit et in cor hominis non ascendit, his, qui dominum diligunt, preeparauitpraeparauit. 4 PB. CXV, 15. 18 Pa. CXHI, 17 aq. 22 I Cor. 2, 9. 1 neaaeternitatis P ne aeternitatis VTe 2 maneret ex manet m. 2 V miserioordiae ex misericordia R 3 dissoluis se V 4 sibi mortis Te praetiosa VRP 6 per eam TE per eum VRP 6 peccati (om. cum) lege reaoluta cum demutationia Tb peccati (om. cum) lege resolutis demutationis V gloriae V 9 profecta", + "candidate_score": 0.661645, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_21_23", + "bdc_text": "quod etiam ipse palam prae se ferebat , quum suspectam sibi fore nostram doctrinam assereret , donec symbolorum subscriptione sibi approbata foret . Ita si obtinuisset quod postulabat , non tantum nutabat quidquid hactenus ministerio nostro aedificatum fuerat , sed radicitus corruebat . Quid ergo aliud nobis restabat , quam luculentum doctrinae nostrae specimen edere , quo constaret ipsam immerito fuisse insimulatam ?", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_412", + "psc_text": "ex acceperint nu 1 R in lege scilicet R 24 euuangelicus VR tamen et propheta E 26 in truncusm corr. m. 1 V in trunco PT 27 instrendo V se inserendo PTm est fidei apostolicseapostolicae praedicator; non ex gentibus radici legis ad fidem euangelicam inserendus, sed etiam in gentium euangelieaeuangelica fide propriae radicis suae ramorumque uirtute totus ipse ex legis pingui conscientia fructuosus. est autem dei domus secundum apostolum Petrum ecclesia et omnes fidei euangelicae sectatores, sicut ait: sedificamini domus spiritalis, regnum sacerdotslesacerdotale. et Paulus: ut scias, quemadmodum oporteat in domo dei deuersari, qusequae est ecclesia dei niuentisuiuentis, columna et firmamentum ueritatis. in hac igitur dei domo iustus et sanctus propheta, tamquam fractiferafructifera oliua consistens, propria sua usus fructuosa pinguique radice sperauit in misericordia dei; non ad tempus, non in huius corporalis tantum uitae breui saeculo, sed in sseculum saeeulisaeculi. extendit enim spes suas ad infinitam perennitatis aetat.em nec concluditur", + "candidate_score": 0.654054, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_20", + "bdc_text": "Id enim pro sua versutia apud omnes ordines caverat , ut si suis postulatis concedere visi essemus , fides nostra suspecta redderetur :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1346", + "psc_text": "directione cordis sui deo se confessurum spopondit ob id, quia iudicia iustitireiustitiae eius didicisset, per doctrinam scilicet directi cordis cognitaeque iustitimiustitia laudem deo reddens. sed iustitiae cognitae hic fructus est, ut iustificationes dei retineantur; et idcirco subiecit: iustificationes tuas custodiam. qui enim didicisse iudicia dei fructus est, nisi cognitionem nostram iustificationum obseruantia consequatur? § 15 Sed meminisse debemus, licet cognitio praestanda a deo sit, tamen esse semper orandum, ut his, quae in custodiendis iustificationibus suis custodire uolumus, faueat: scientes quidem frequenter nos ab eo ob temptationes derelinqui, ut per eas fides nostra probabilis fiat. uerumtamen secundum prophetam, ne nos penitus derelinquat, deprecandus est; ait enim: non 1 tenebimus E 2 derelictis C indeflexis p(A) nitiis p(A) erit om. R in omnes om. (' in omnibus p 3 nulla V aut neglegentiae Cp 4 confideter ex confidetes m. 2 V obseruatione (o sec. I. s. s. m. 1) R 6 mei", + "candidate_score": 0.652842, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_60", + "bdc_text": "Dominus Iesus novis spiritus sui incrementis vos subinde locupletet .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2711", + "psc_text": "monstrato. ut igitur hunc non omittat precatur et sit ei auxiliator assiduus per eum et in eo, qui ait: ecce ego uobiscum sum omnibus diebus usque in consummationem saeculi! dominum nostrum Iesum Christum, qui est benedictus in saecula saeculorum. amen. PSALMUS CXXXVIII. In finem psalmus Dauid. Domine, probasti me et cognouisti me et reliqua. § 1 Omnis quidem propheticus sermo ex diuini spiritus instinctu profectus est. et hoc non in obscuro est, cum legimus: haec dicit dominus; et iterum: audite uerba domini: et rursum: quoniam dominus locutus est; et in eodem: os enim domini locutum est ista. de psalmis autem ipse dominus in euangeliis confirmat, cum ait de se: s i, inquit, Dauid in spiritu uocat eum dominum, quomodo dicitis, quod filius eius est? docens omnia Dauid spiritu prophetico elocutum. locutum autem de se licet in hoc loco eodem ostenderit, cum ait ab eo dominum se esse in spiritu nuncupatum,", + "candidate_score": 0.652809, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_60", + "bdc_text": "Dominus Iesus novis spiritus sui incrementis vos subinde locupletet .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2712", + "psc_text": "ipse dominus in euangeliis confirmat, cum ait de se: s i, inquit, Dauid in spiritu uocat eum dominum, quomodo dicitis, quod filius eius est? docens omnia Dauid spiritu prophetico elocutum. locutum autem de se licet in hoc loco eodem ostenderit, cum ait ab eo dominum se esse in spiritu nuncupatum, absolutius tamen ostendit, in psalmis sacramentum omne corporei aduentus sui contineri, dicens: haec sunt uerba mea, quae locutus sum ad uos, cum adhuc essem uobiscum, quoniam oportebat omnia 3 Matth. XXVIII, 20. 12 Hierem. XXXI, 2; 10. 13 Esai. XXIIII, 3. 14 Esai. LVIII, 14. 1B Matth. XXII, 45. 21 Luc. XXIIII, 44. -1 in eum RE in eo PT connnmeratione monstrata (sic) RP commemoratione monstrato TE 2 ut igitur hunc R ut hunc igitur PT 3 et in eo RT et in eu P sum uobiscum R 4 usque in R usquae P usque ad TE 5 Qic Re;", + "candidate_score": 0.652387, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_11", + "bdc_text": "Siquidem in nostra confessione nihil omissum nobis esse videtur quod tollendae suspicioni conveniret , nihil ita obscure aut perplexe positum , quod tergiversationis speciem praebeat .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2684", + "psc_text": "temperans maledicus esse persistet? manum quidem homicidam non habebit, gedsed linguam habebit. et quomodo quis ex toto corde poterit confiteri non exigua secum peccati parte residente? detersis itaque omnibus uitiis confessione opus est desinendi et orandum semper ad deum est, ut in cohibendis peccatis extinguendisqua incentiuis eorum pendula uoluntatis nostrae studia confirmet. § 4 Ob quod iam confidens propheta per confessionem ac precem suam in portu se innocentiae conlocatum ait: confitebor tibi, domine, in toto corde meo: quoniam audisti uerba oris mei. duplex intellegentisB huius, ut superius iam diximus, sensus est. nam siue laudem deo confitetur, quia uerba oris eius audita sunt, siue per misericordiam dei, cum diu orasset, adiutus iam omnibus peccatis desinentibus confitetur. fidei nostrae utrumque conueniens, ut et dominum laudemus et confiteamur intellecta peccata. § 5 Dehincsequitur: et in conspectu angelorum psallam tibi. parum sibi existimat propheta esse, ut hominibus tantum praesentibus psallat, quia homines corporalium tantum", + "candidate_score": 0.65116, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_16", + "bdc_text": "Ab eiusmodi enim vocibus quam non abhorreamus , hinc liquet , quod liberum earum usum in ecclesia constare semper voluimus , et confessionem helveticam Basileae editam nobis piam sanctamque videri pronunciavimus , quae tamen personarum mentionem continet .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2610", + "psc_text": "indefessa confessio. docet autem spiritus sanctus semper confitendum, cum ait per prophetam: iustus ipse sibi accusator est in primo sermone suo. iustus non se ex praesentibus, sed ex praeteritis accusat; cui enim adest praesentium accusatio, iusti nomen aufertur. et audiamus se apostolum Paulum ex praeteritis arguentem, cum 22 Prov. XVIII, 17. 1 ab eo indulgenda GRE om. PT 2 quia bonus G quia bonus est RPTE et in cuius G 8 utrumque GR utrumque enim PTe conueniens GR conueniens est PT eum om. G 4 cognitione G et si qui G 5 peccata confiteamur R 6 a deo P ignoret RP ignorat T inter ignoret et ea PT add.: sed proprie hominis est gesseris ex gesseri(T I 7 prof**** G rPfessioDe R confessione PTE 8 aditu P aditu R 9 relioum G reliqum R inreliqutl P locum R 10 ei scilioet P ignoratur RPT 11 iudicio P 19 sententia G", + "candidate_score": 0.650107, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_20", + "bdc_text": "Id enim pro sua versutia apud omnes ordines caverat , ut si suis postulatis concedere visi essemus , fides nostra suspecta redderetur :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1343", + "psc_text": "omnia mandata tua. nisi enim attenti in omnibus mandatis eius erimus ac deuersabimur, eruntque alia praeterita, 1 diuersae ex dimerse m. 2 V 2 quorum ex quodrum corr. m. 1 V infirmi = (i in ras., postea eras. s) R infirmi Ce 3 nostram om. ('p(A) 4 eiusdem p(A) dirigendique om. p(A) praeceptarum ex praeceptorum m. 2 V 6 Hebraeum om. pE sed cf. infr. p. 377, o 7 eclesiae V 11 in iustificatione dei non tenebimur p(A) 18 si om. VR 14 iustificationis ex iustificationes C iustificationes ex iustificationis m. 3 R ordinem om. R 15 nequaquam ph 16 expleuit pb odiop 18 indulgentis C maxime iustificationibus erit V 19 rpmpta R probata pE 20 eoagelicis ex euSgeliis m. 2 V 21 aut altero ex aut in altero m. 2 V 22 dissideat ex desideat p uniuersa C ad uniuersas pb 23 obsernantiam VXC obseruantiae R1 dirigamur Cpb 24", + "candidate_score": 0.649555, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_20", + "bdc_text": "Id enim pro sua versutia apud omnes ordines caverat , ut si suis postulatis concedere visi essemus , fides nostra suspecta redderetur :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1345", + "psc_text": "Sequitur deinde hic septimus uersus: confitebor tibi indirectione cordis mei, in eo, quod didici iudicia iustitiae tuae. iustificationes tuas custodiam. abicienda ergo est omnis animae peruersitas et directo atque in nullam aliam partem deflexo corde est confitendum, ne decidat animus in saeculi curam, ne ex illis doctrinae dei semitis in deuia euagetur. sed directae huius confessionis ea causa est, quae consequenti uersu continetur: in eo, quod didici iudicia ius tit i ae tuae. primum igitur orauit, ut ad custodiendas iustificationes directae uiae ipsius fierent. secundo in nullo confundendum se esse subiecit, cum in omnia dei mandata respiceret. tertio quoque in directione cordis sui deo se confessurum spopondit ob id, quia iudicia iustitireiustitiae eius didicisset, per doctrinam scilicet directi cordis cognitaeque iustitimiustitia laudem deo reddens. sed iustitiae cognitae hic fructus est, ut iustificationes dei retineantur; et idcirco subiecit: iustificationes tuas custodiam. qui enim didicisse iudicia dei fructus est, nisi cognitionem nostram", + "candidate_score": 0.648678, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_21", + "bdc_text": "quod etiam ipse palam prae se ferebat , quum suspectam sibi fore nostram doctrinam assereret , donec symbolorum subscriptione sibi approbata foret .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1430", + "psc_text": "quia ex terra instituti conformatique snmussumus, anima, quae alterius originis est, terreeterrae corporis adhaesisse creditur, maximum ipsa certamen suscipiens, ut se, manens in eo, ab eius societate diuellat, ut tamquam peregrina incolatu eius utatur. § 2 Non ignarus est autem propheta, licet anterior aetate, apostolici tamen dicti, quia, qui adhaerent domino, inunospiritu suntuno. scit etiam a se prsedicatumpraedicatum: adhpesitadhaesit post te anima mea. quin etiam legit in lege: post dominum deum tuum ambulabis et adhaerebis ipsi. adhserereadhaerere igitur huic magis quam illi concupiscit. sed quia meminit ex consortio eius nonnullam se labem contraxisse peccati, orat, ut per uerbum dei, quamuis admixta terrenae mortalique naturae anima eius sit, ipse tamen in uitam uitseuitae caelestis animetur. scit enim 5 Phil. III, 21. 6 Ps. XLIII, 25. 7 Ps. XXI, 16. 15 I Cor. 6, 17. 16 Ps. LXII, 9. 17 Deut. XIII, 4. 1 necessario VR nunc enim R adhaesi pauimento sed", + "candidate_score": 0.647974, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_20", + "bdc_text": "Id enim pro sua versutia apud omnes ordines caverat , ut si suis postulatis concedere visi essemus , fides nostra suspecta redderetur :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_773", + "psc_text": "omnia omnibus Te. 14* neque IudseisIudaeis neque Graecis neque ecclesiae scandalum est, ne habeat aduersarius male de se quid loqui, illo quidem obtrectandi studium uoluntatemque retinente, quamuis se ille liberum ab omni obtrectationis occasione praestaret; quod et in boc sancto in siti currente cognoscimus. sequitur enim: ore suo benedicebant et corde suo maledicebant, cum et conseruantes honorem suum probabilis uitae confessione benedicerent et interioris odii malignitate maledicerent. § 5 Sed id. quod sibi maxime salutare est, sanctus iste etiam diapsalma interueniente congeminat, indefessse in nobis confessionis perseuerantiam oportere esse demonstrans. sequitur enim: uerumtamen deo subiecta est anima mea, quoniam ab ipso est patientia mea. quia ipse est deus meus et saluator meus, adiutor meus, non emigrabo. in deo salutare meum et gloria mea. deus auxilii mei, et spes mea in deo meo. inpellant quidem isti inclinatum parietem maceriamque iam quassam et, benedicente licet ore, corde maledicant, scit tamen subiectam animam", + "candidate_score": 0.647087, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_5", + "bdc_text": "Verum quum esse isthic quosdam audimus , qui non dissimulanter adliuc obmurmurent , ac nos moliri clancularium nescio quid fremant , alios vero qui nostra improbitate et petulantia impulsum fuisse Carolum causentur , non pessimum alioqui hominem ut tanta intemperie Christi ecclesias perturbaret , utrumque , ut res se habeat , paucis perstringere visum fuit .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_884", + "psc_text": "cum fundo maris perturbatur. turbato enim diabolo omnia terroris sui ministeria turbantur: et ipse, in quo gentes pauebant, aduersantium potestatum sonus trepidat. recordemur uatum murmura et inconditos bacchantium fremitus et nonnumquam confuso audientium sensu incertum nescio quid simulacrorum sera sonuisse, omnem denique profano cserimoniorum cantu mundum resultantem; nunc uero domino Christo praedicato silere omnia confutata et trepida, cum hi templorum et gentium dii uirtute fidelium subiciuntur ad poenam, cum credentium uerbis torquentur, laniantur, uruntur et inuisibiles nobis atque inconprehensibiles naturae uerbo continentur, puniuntur, abiguntur, cum uates silent, cum muta sunt templa. per hsechaec itaque iam iudicio praeparantur. et praeparatio ista quid proficit? profecit namque: turbabuntur gentes et timebunt: cernentes scilicet deos suos mutos et tantum ad inpositionem manuum nostrarum poenae suae uocibus ingemescentes. sed post perturbationem gentium alii timebunt; timorem enim -erit inlature turbatio. numquid omnes, qui turbabuntur, et timebunt? nounon utique omnes, qui turbabuntur, et timebunt. § 11 Qui", + "candidate_score": 0.64676, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_39", + "bdc_text": "Viretus , eius collega , qui recte supra aetatem sapit , ne contendendo maius etiam incendium concitaret , id publice dissimulabat , et perinde plebem instituebat ac si nihil esset inter eos controversiae , donec illius factione ad senatum Lausannensem protractus cui verbum Dei exsecrabile erat , non obscure nec figurate sed apertis verbis Arianismi est insimulatus .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1932", + "psc_text": "infundere; deinde, ut nos in diuinitatis suae sinu agere credamus neque eum abesse, cum irascimur, cum csedimuscaedimus, cum contemnimus, cum maledicimus, cum inebriamur, cum libidinamur, cum diuina et humana neglegimus, maiore contumelia eius, intra quem haec agimus, peccantes. § 11 Sed ad id etiam illud accedit, quia mandata sua ueritas est. nihil illic anceps, nihil dubium, totum ueritatis absolutione perfectum est: quae hoc maiore periculo negleguntur, quo magis ueritatis praecepto sunt constituta. § 12 Quatenus autem id propheta cognouerit, subdidit dicens: initiis cognoui de testimoniis tuis, quia in aternum fundasti ea. haec licet propheta de se dicat legem dei ab exordio ipse cognoscens, uniuersseuniuersae aetati tamen congruunt, qu?e ab institutione mundi doctrinis dei sit erudita. qui enim statutam Adae uoluntatis legem meminit, qui ipsam illam Euae creationem didicerit, qui maledictionem serpentis audierit, qui clausum uitseuitae lignum Cherubim flammeo gladio conuertibili legerit, qui occisi Abel clamantem sanguinem sciet, 3 ita ubique", + "candidate_score": 0.645506, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_5", + "bdc_text": "Verum quum esse isthic quosdam audimus , qui non dissimulanter adliuc obmurmurent , ac nos moliri clancularium nescio quid fremant , alios vero qui nostra improbitate et petulantia impulsum fuisse Carolum causentur , non pessimum alioqui hominem ut tanta intemperie Christi ecclesias perturbaret , utrumque , ut res se habeat , paucis perstringere visum fuit .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_155", + "psc_text": "E 20 naq. R namque qui Va: n a n falgos testatus V concinnauerat corr. m. 2 V 22 eis receperat corr. m. 2 V crucefige V clamauerant ex clamauerunt m. 2 V 23 es dei R h sepulcru m. 1 R 24 siletiom ex simletium m. 1 V 26 cruci (ci in rol.) m. 1 R fixerant Ve. sepulchrum obsignauerant. inridetur imrlietasimpietas, dum ad inlicita nititur. dum inconcessa expetit, dum quod obtinuisse se sperat amittit, dum deum esse, quem tamquam hominem eondemnatcondemnat, agnoscit. § 13 Ob quod conpetenter hoc sequitur: tuintum loquetur ad eos in ira sua et in indignatione sua conturbabit eos. postea enim quam resurgente a mortuis deo, in quem mors per speciem corporis, quod adsumpsit, ineideratinciderat, teiueritastemeritas infnietuosu1 inipietatisimpietatis inrisa est, deus ad eos, quos subsannauerat, loquitur eosque in indignatione conturbat. ac priusquam, qui iste me sermo ot qumqua haec indignationis perturbatio sit, ostendimus, admoneri legentes", + "candidate_score": 0.645486, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_22_24", + "bdc_text": "Ita si obtinuisset quod postulabat , non tantum nutabat quidquid hactenus ministerio nostro aedificatum fuerat , sed radicitus corruebat . Quid ergo aliud nobis restabat , quam luculentum doctrinae nostrae specimen edere , quo constaret ipsam immerito fuisse insimulatam ? Id sane officii nostri esse putavimus .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2157", + "psc_text": "est, quid dici ab Israhel oporteret. de Israhel frequenter admonuimus eum existimandum, qui deum mentis oculis contemplatus sit. nunc ergo secundum prophetiam cognito, quid dicere debeat, Israhel loquetur: nisi quod dominus erat in nobis, cum insurgerent homines in nos, forte uiuos degluttissent nos. hoc ergo Israhel exemplum accipiens a propheta dicet, quia audiuit: nisi quoddominus erat in nobis, dicat nunc Israhel. § 2 Non est autem leneleue mandatum illud, quod necesse fuit praeeunte quodam prophetae prseconiopraeconio demonstrari. in his namque rebus, quae difficilia sunt, desideratur exemplum. omnis enim natura hominum insolens ad res secundas est et inbecillitatis susesuae inmemor inconsulte in prosperis laetans est quod ab homine doctrina dei erudito abesse oportet. quis enim relictus est nobis gloriandi locus recordantibus omnia ex deo esse? si nos nobis uitam inseruimus, debeamus et nobis corporum speciem: si ipsi pluuias aestusque moderamur, ex nostro esse prouentus fructuum gloriemur: si non in omnibus 1", + "candidate_score": 0.642913, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_55", + "bdc_text": "Neque vero prudentiae vestrae diffidemus , sed nulla adhiberi satis magna diligentia potest in praecidendis divisionum occasionibus .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1529", + "psc_text": "in testimoniis dei conuenit, sed legis mandata omnia diurna meditatione retinere. neque tantum meditatio utilis est, nisi lex ipsa, quae in meditatione est, diligatur, neque diligere communi dilectione sufficiet, nisi etiam uehementer id, quod diligitur, diligatur. atque ideo hunc omnem perfectae rationis ordinem sermo propheticus percurrit dicens: et raeditabarmeditabar in mandatis tuis, quae dilexi uehementer. § 12 Sed neque meditatio legis neque ipsa dilectio inpensa sufficiet, nisi fructum operum et uoluntatis efficientia consequatur. neque in hoc propheta cessauit; ait enim: et tuli manus meas ad mandata tua, qusequae dilexi ualde. 5 I Cor. 4, 8. 1 terrenorum V 9 cominus C 3 negantes se b 4 negamus C 5 et apostolus VCp fort. regnastis et om. Cp regnaretis VC fort. recte cf. Abh. IV, 85 8 suae R 9 gemina autem intellegentia = (eras. e) lectionS intellegentiae R geminautem intellegentia eleotionem intellegentie C geminam autem intellegentiae lectionem V geminam L.", + "candidate_score": 0.641846, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_22_24", + "bdc_text": "Ita si obtinuisset quod postulabat , non tantum nutabat quidquid hactenus ministerio nostro aedificatum fuerat , sed radicitus corruebat . Quid ergo aliud nobis restabat , quam luculentum doctrinae nostrae specimen edere , quo constaret ipsam immerito fuisse insimulatam ? Id sane officii nostri esse putavimus .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2945", + "psc_text": "et qui putat se scire, nondum scit, quemadmodum oporteat se scire. quod si ne orare quidem adhuc scimitsscimus et loqui desideria nostra non nouimus spiritu potius pro nobis inenarrabilibus gemitibus postulante et inperitiam nostram arcansearcanae scientiae affectu repensante secundum bochoc apostoli dictum: quid enim oremus secundum id, quod oporteat, nescimus; sed ipse spiritus pro nobis postulat gemitibus inenarrabilibus, non incondite propheta creditur orare, ut uoluntatem dei doceatur explere. et conpetens illa humanae uerecundissuerecundiae professio est, ut, quod per spiritum dei in terram rectam deducendus sit, id non meriti esse sui arroget neque per satisfactionem proprii obsequii id sibi postulet, sed totum hoc ad clarificandum in se dei nomen expectet, ut propter honorem dei nominis in terra recta esse statuatur. § 13 Et quia hanc terram rectam scit sibi non in corpore mortis huius posse concedi, quia labes carnis humanae per admixtam in se uitiorum consuetudinem aboleri penitus nisi com naturae", + "candidate_score": 0.641378, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_16", + "bdc_text": "Ab eiusmodi enim vocibus quam non abhorreamus , hinc liquet , quod liberum earum usum in ecclesia constare semper voluimus , et confessionem helveticam Basileae editam nobis piam sanctamque videri pronunciavimus , quae tamen personarum mentionem continet .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2233", + "psc_text": "adhuc in isdem se esse cognoscat. scriptum est enim: iustus in principio sermonis sui ipse sibi accusator est et rursum: confitere primum peccata tua, ut iustificeris, et: beati lugentes, quoniam ipsi consolabuntur. scit quidem propheta se liberum; sed tamquam captus deo subditus est sinesiue per propriae confessionis disciplinam, quia, ubi peccati confessio est, ibi et iustificatio a deo est, quod in publicano et ' pharisaeo dominus testatus est, cum pharisseuspharisaeus iustum se gloriatus 18 Prov. XVIII, 17. 19 Esai. XLIII, 26. 20 Matth. Y, 5. 3 in his oris V exultatione linguae G VRPT linguae exultatione E 5 laetabimur G ao ex hac R 6 ablutoa GR absolutos V nunc ablutos PTE 9 scribturae G V 10 praecem G V 12 consulatus T 13 oaptiuitas G om. VRPT 15 id praeterito G nuntiantis RP*T(G ?) nuntiantes Pl nuntians V de auertendie VRT neo auertendia (?) G = — auertendis P", + "candidate_score": 0.640695, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_55", + "bdc_text": "Neque vero prudentiae vestrae diffidemus , sed nulla adhiberi satis magna diligentia potest in praecidendis divisionum occasionibus .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2272", + "psc_text": "est semper, non etiam desinendum: neque idcirco ad perfectum non contendendum, quia doleamus id, quo tenditur, non posse contingi. sed in ipsa contendendi pertinacia dolendum est non contingere nos posse. quo tendimus. doloris huius dominus meminit dicens: beati lugentes, quoniam ipsi consolabuntur; beatitudinem consolationis ob luetumluctum et dolorem non adeptae consummationis inpertiens. § 14 Propheticam autem uirtutem ipse ille dispositus in tempora uerborum ordo seruauit dicens: surgite, postquam sederitis. quorum alterum in prsesenspraesens est, id est surgite. ne fides tamquam de incertis et dubiis ambigeret, curacum ueluti praesentem efficientiam ueritas propheticse admonitionis adferret et uiuis nobis fiduciam spei non cunctantis insereret. tempus autem huius, quod praesens est, mandati distulit in futurum in eo, quod ait: cum sederitis. in non ambigendis ergo mandatis praesentis est ueritas; in consequjendis autem expectAndi temporis dispensatio reseruatur. 1 Ecclesiastes I, 18. 8 Ps. LXXIX, 6. 14 Matth. V, 5. 4 doloris GRPT ex dolorem m.", + "candidate_score": 0.639988, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_39", + "bdc_text": "Viretus , eius collega , qui recte supra aetatem sapit , ne contendendo maius etiam incendium concitaret , id publice dissimulabat , et perinde plebem instituebat ac si nihil esset inter eos controversiae , donec illius factione ad senatum Lausannensem protractus cui verbum Dei exsecrabile erat , non obscure nec figurate sed apertis verbis Arianismi est insimulatus .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1855", + "psc_text": "V ex animo V. § 2 Sequitur deinde: declaratio sermonum tuorum inluminat et intellectum dat paruulis. et hic quoque sermo forte uidetur a naturae nostrae consuetudine esse diaersusdiuersus. cum enim ante intellegendum sit et sic lumine intellegentiseintellegentiae utendum, quia noctem ignorantiae intellegentiae adeptae lumen apellat, propheta tamen dicit declarationem uerborum dei prius inluminare et post inluminationem intellegentiam praestare. sed qusequae sint dei uerba, ante discendum est; et tunc inluminationis ac postea intellegentiae ratio praestanda est. uerba dei sunt, quaecumque prophetae locuti sunt. curocum enim Moyses uerbis suis populo HebrseoHebraeo legis obseruantiam nuntiauerit, tamen in libro eiusdem legis ita scriptum est: et dixit deus ad Moysen: dic filiis Israhel. usus igitur est his legislator uerbis, quibus ei ut uteretur praeceptum est. ergo uerba dei sunt, quae per officium licet humani oris audita sunt. sed et magnus ille propheta ipso iudicio domini nostri Iesu Christi bene locutus, cum dixisset: audi caelum, et", + "candidate_score": 0.639538, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_55", + "bdc_text": "Neque vero prudentiae vestrae diffidemus , sed nulla adhiberi satis magna diligentia potest in praecidendis divisionum occasionibus .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1472", + "psc_text": "perfectam custodisecustodiae diligentiam in toto esse cordis officio consummauit omnem sermonis sui ordinem dicens: da mihi intellectum et scrutabo legem tuam et seruabo eam in toto corde meo. . 1 Prov. XVII, 28 (LXX). 6 Phil. III, 5. 1 solomonia V inintellegenti sapientiam scripsi ἀνοήτῳ ἐπεϱωτήϭαπι ØOIpls. LXX) inintellegentia pientiam V inintellegendo sapientiam Rb inintellegendum sapientiam C intelligendo sapientiam p ignorando ... int sapientiam e 2 roganti C sapient roganti p(A) sapienter interrogantibus e sapientia deputatur ex sapientiam corr. m. 2 V 8 quod ex quid V 4 sapere credatur in marg. infer. add. C profecit r 6 octaua die E octaui diei VC circumciso C circumcisio V 7 gratii V gratia R 8 et sacramejito Cpe 9 lhs xps V christus R 11 sorutabor RCpE 12 inter ergo et seruat 4-5 litt. eras. R 14 in qua eruditus est V profetat VR 15 ut quisque V non add. m.", + "candidate_score": 0.636166, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_23_25", + "bdc_text": "Quid ergo aliud nobis restabat , quam luculentum doctrinae nostrae specimen edere , quo constaret ipsam immerito fuisse insimulatam ? Id sane officii nostri esse putavimus . Iam vero locus ille , cui horrendam inesse haeresim Carolus vociferatur , vix ulla excusatione videtur indigere .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_323", + "psc_text": "secundum apostoli doctrinam sermonem nostrum saleesseconditum. idcirco nunc spiritosspiritus sanctus falsitatis adiectumadfectum mendacii condicionibus temperauit dicens: qui non egit dolum in lingua sua nec fecit proximo suo malum, ut crimen mendacii in incommodo haberetur alieno. § 11 Sed licet, quae superius diximus, expleantur, et ingrediatur ionocensinnocens opereturque iustitiam, ueritatem corde conplectens, se ipsum in his, quae locutus fuerit, non fallens, malum proximo non inferens, perfectus tamen in his non erit. est adhuc aliquid in nobis edomandum, expuendum, perimendum: et, quid illndillud sit, idem, qui per superiora, confirmat propheta dicens: et obprobrium non accepit aduersus proximos suos. insolentiseinsolentiae scilicet et fiducisefiduciae uitia depellit et commune illud superbisesuperbiae malum tollit. quid enim tam inane, tam miserum quam homo homini superbiens, quam de se aliquid confidens? nonne uidemus plures, per opum insolentiam cum exprobrassent inopibus egestatem, amissis omnibus egere, et aliorum miseriam fastidientes rursum eguisse miserantum? 8 Colose. IV, 6. 1 lioguae ex", + "candidate_score": 0.635879, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_41", + "bdc_text": "Respondit , satis firmum innocentiae suae praesidium se habere in suo libello .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2233", + "psc_text": "adhuc in isdem se esse cognoscat. scriptum est enim: iustus in principio sermonis sui ipse sibi accusator est et rursum: confitere primum peccata tua, ut iustificeris, et: beati lugentes, quoniam ipsi consolabuntur. scit quidem propheta se liberum; sed tamquam captus deo subditus est sinesiue per propriae confessionis disciplinam, quia, ubi peccati confessio est, ibi et iustificatio a deo est, quod in publicano et ' pharisaeo dominus testatus est, cum pharisseuspharisaeus iustum se gloriatus 18 Prov. XVIII, 17. 19 Esai. XLIII, 26. 20 Matth. Y, 5. 3 in his oris V exultatione linguae G VRPT linguae exultatione E 5 laetabimur G ao ex hac R 6 ablutoa GR absolutos V nunc ablutos PTE 9 scribturae G V 10 praecem G V 12 consulatus T 13 oaptiuitas G om. VRPT 15 id praeterito G nuntiantis RP*T(G ?) nuntiantes Pl nuntians V de auertendie VRT neo auertendia (?) G = — auertendis P", + "candidate_score": 0.634818, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_55", + "bdc_text": "Neque vero prudentiae vestrae diffidemus , sed nulla adhiberi satis magna diligentia potest in praecidendis divisionum occasionibus .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1346", + "psc_text": "directione cordis sui deo se confessurum spopondit ob id, quia iudicia iustitireiustitiae eius didicisset, per doctrinam scilicet directi cordis cognitaeque iustitimiustitia laudem deo reddens. sed iustitiae cognitae hic fructus est, ut iustificationes dei retineantur; et idcirco subiecit: iustificationes tuas custodiam. qui enim didicisse iudicia dei fructus est, nisi cognitionem nostram iustificationum obseruantia consequatur? § 15 Sed meminisse debemus, licet cognitio praestanda a deo sit, tamen esse semper orandum, ut his, quae in custodiendis iustificationibus suis custodire uolumus, faueat: scientes quidem frequenter nos ab eo ob temptationes derelinqui, ut per eas fides nostra probabilis fiat. uerumtamen secundum prophetam, ne nos penitus derelinquat, deprecandus est; ait enim: non 1 tenebimus E 2 derelictis C indeflexis p(A) nitiis p(A) erit om. R in omnes om. (' in omnibus p 3 nulla V aut neglegentiae Cp 4 confideter ex confidetes m. 2 V obseruatione (o sec. I. s. s. m. 1) R 6 mei", + "candidate_score": 0.633029, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_11", + "bdc_text": "Siquidem in nostra confessione nihil omissum nobis esse videtur quod tollendae suspicioni conveniret , nihil ita obscure aut perplexe positum , quod tergiversationis speciem praebeat .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2683", + "psc_text": "fort. recte. iam pridem scientia ueniam confessionis amittit. confiteri enim id tamquam recens cognitamcognitum non potest, quod a se cum peccati cognitione sit gestum. desinendum ergo a peccatis est, postquam in confessione est cognitio peccati; et confitendum est, ut propheta docuit, corde toto, non ex parte, neque aliqua adhuc nobiscum cognitorum peccatorum operatione residente. quid enim, si quis de furto psenitenspaenitens iniquis et turpibus lucris pecuniam suam auxerit? non erit quidem fur, sed erit auamsauarus et raptor. aut si quis ex fornicatione desinens uino se nimio corrumpet? corpus quidem suum non polluet, sed animam contaminabit. et si quis a caedibus temperans maledicus esse persistet? manum quidem homicidam non habebit, gedsed linguam habebit. et quomodo quis ex toto corde poterit confiteri non exigua secum peccati parte residente? detersis itaque omnibus uitiis confessione opus est desinendi et orandum semper ad deum est, ut in cohibendis peccatis extinguendisqua incentiuis eorum pendula uoluntatis nostrae", + "candidate_score": 0.632767, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_11", + "bdc_text": "Siquidem in nostra confessione nihil omissum nobis esse videtur quod tollendae suspicioni conveniret , nihil ita obscure aut perplexe positum , quod tergiversationis speciem praebeat .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1502", + "psc_text": "suspicatur habitare. non enim ait: circumcide obprobrium. quod in me est; sed ait: circumcide obprobrium meum, quod suspicatassuspicatus sum, suspicionem obprobrii ex conscientia propriae infirmitatis ostendens. in iudiciis enim multi ad obprobrium resurgent qusequae quia his iucunda sint, in quibus peccati non manebit obprobrium, ipsam illam, quae in se est, suspicionem a se circumcidi orat obprobrii, ut sibi dei sint iucunda iudicia. § 17 Ac ne de admissi peccati conscientia precatus esse existimaretur, orationem omnem, quam sub singulis octonis uersibus defert, hac libertate conclusit: ecce concnpiniconcupiui prfeceptapraecepta tua: in sequitateaequitate tua uiuifica me. superiassuperius orauit, ut in dei timore dei in se statuerentur eloquia; dehinc, ut a se suspicio circumcideretur obprobrii: nunc concupiscentiam ac desiderium suum erga dei praecepta demonstrat et, ut in sequitateaequitate dei uiuificetur, orat; sciens proprium diuinae aequitatis esse munus, ut uiuificet eum, qui et praecepta dei desiderauerit, cui et circumcisa obprobrii suspicione iucunda iudicia sint et", + "candidate_score": 0.631037, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_50_52", + "bdc_text": "sed haec ab aliis vos intelligere malumus , et literae nobis e manibus paene a festinante tabellario excutiuntur . Tamen a vobis poscimus ne in aliam partem nostram hanc apud vos apologiam suscipiatis quam quo animo scripta fuit . Scimus enim quae sint delatorum artes et quantum proficiant , ubi nullae pro veritate eduntur voces .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_267", + "psc_text": "autem sunt. quae abscondita et latentia sunt, quaeque reconditis et inaccessibilibus et inperspicabilibus occulantur sintque ei tantum, qui condiderit, conperta, aut nisi cum aliquibus cognoscenda protulerit. ergo psalmus inscribitur in finem pro occultis. et quia ex natura rerum, quid intellegentiaintellegentiae) in nominibus finis occultorumque sit, uidemus, res ipsas, quae in fine atque occultis sint, conuenit explicari. § 3 Et de his quidem testis est nobis beatus apostolus Paulus ita dicens: prout legentes potestis intellegere intellectum meum in sacramento Christi, quod aliis temporibus non est cognitum filiis hominum, sicut nunc reuelatum est. et rursum: mihi minimo omnium sanctorum haec gratia data est in gentibus, euangelizare inuestigabiles diuitias Christi et inluminare, quae sit distributio sacramentiesacramenti eius, quod abs conditum est a sseculissaeculis in deo. hoc est igitur occultum, de quo et dominus ait: non est absconsum, quod non cognoscatur. neque opertum. quod non reuelabitur. sed psalmus occulta continet, non occultum. recte ita:", + "candidate_score": 0.630825, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_54", + "bdc_text": "Quum ergo non dubitamus Satanam idem quoque apud vos conari , occurrere voluimus ne eiusmodi susurrones falsis obtrectationibus vestros animos a nobis abalienarent .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_323", + "psc_text": "secundum apostoli doctrinam sermonem nostrum saleesseconditum. idcirco nunc spiritosspiritus sanctus falsitatis adiectumadfectum mendacii condicionibus temperauit dicens: qui non egit dolum in lingua sua nec fecit proximo suo malum, ut crimen mendacii in incommodo haberetur alieno. § 11 Sed licet, quae superius diximus, expleantur, et ingrediatur ionocensinnocens opereturque iustitiam, ueritatem corde conplectens, se ipsum in his, quae locutus fuerit, non fallens, malum proximo non inferens, perfectus tamen in his non erit. est adhuc aliquid in nobis edomandum, expuendum, perimendum: et, quid illndillud sit, idem, qui per superiora, confirmat propheta dicens: et obprobrium non accepit aduersus proximos suos. insolentiseinsolentiae scilicet et fiducisefiduciae uitia depellit et commune illud superbisesuperbiae malum tollit. quid enim tam inane, tam miserum quam homo homini superbiens, quam de se aliquid confidens? nonne uidemus plures, per opum insolentiam cum exprobrassent inopibus egestatem, amissis omnibus egere, et aliorum miseriam fastidientes rursum eguisse miserantum? 8 Colose. IV, 6. 1 lioguae ex", + "candidate_score": 0.629094, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_23", + "bdc_text": "Quid ergo aliud nobis restabat , quam luculentum doctrinae nostrae specimen edere , quo constaret ipsam immerito fuisse insimulatam ?", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1750", + "psc_text": "fuit, hoc praecipuum a se doctrinae sumi noluituoluit exemplum, mansuetudinis scilicet et humilitatis, per quae animabus requies inueniretur. § 9 Scit insolentem esse et incapacem rerum secundarum naturae nostrae infirmitatem. alii per opes insolescunt nescientes 18 Matth. XI, 28 sq. 1 lustitia et ratione C cruciamur cp cruciamus m. 2 V 9 quaerellia VR aone V 8 ezaesus ex exaesu m. 2 V 4 omnia ex omni m. 2 V doenmentum pE praemia V 5 proficerunt V 6 semper dei R 8 dooumento pE inprobamus ex erprobamus tn. 2 V 9 et statuerat om. V 10 iudicia ex iudicia tua m. 2 V sacramentu C 12 se statuit ex se statuit se m. 2 V statuit C iratus V quod illut r sit ex ut m. 2 V inter illud et sit eras. 2 litt. R 18 loquetur r 18 nonsecundfl est V ad me add. m. 1 V 20", + "candidate_score": 0.62669, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_23", + "bdc_text": "Quid ergo aliud nobis restabat , quam luculentum doctrinae nostrae specimen edere , quo constaret ipsam immerito fuisse insimulatam ?", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1749", + "psc_text": "se statuit iuratus. et quid illud sit, sequens uersus loquitur. ait enim: humiliatus sum usquequaque. domine: uiuifica me secundum uerbum tuum. unigenitus dei filius naturae nostrae ex uirgine sibi corpus adsumens, cum in se ipso ueram et perfectam humanae prudentiseprudentiae formam praebuisset, quid a se disci tamquam exemplo doctrinae uoluerit, noscendum est. ait enim: uenite admead omnes, qui laboratis et onerati estis, et ego uos reficiam. tollite iugum meum super uos et discite a me, quoniam mitis sum et humilis corde: et inuenietis requiem animabus uestris. ipse utique perfectus et sine peccato solus et unus, in cuius ore delusdolus non fuit, hoc praecipuum a se doctrinae sumi noluituoluit exemplum, mansuetudinis scilicet et humilitatis, per quae animabus requies inueniretur. § 9 Scit insolentem esse et incapacem rerum secundarum naturae nostrae infirmitatem. alii per opes insolescunt nescientes 18 Matth. XI, 28 sq. 1 lustitia et ratione C cruciamur cp cruciamus m. 2", + "candidate_score": 0.624301, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_23", + "bdc_text": "Quid ergo aliud nobis restabat , quam luculentum doctrinae nostrae specimen edere , quo constaret ipsam immerito fuisse insimulatam ?", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2157", + "psc_text": "est, quid dici ab Israhel oporteret. de Israhel frequenter admonuimus eum existimandum, qui deum mentis oculis contemplatus sit. nunc ergo secundum prophetiam cognito, quid dicere debeat, Israhel loquetur: nisi quod dominus erat in nobis, cum insurgerent homines in nos, forte uiuos degluttissent nos. hoc ergo Israhel exemplum accipiens a propheta dicet, quia audiuit: nisi quoddominus erat in nobis, dicat nunc Israhel. § 2 Non est autem leneleue mandatum illud, quod necesse fuit praeeunte quodam prophetae prseconiopraeconio demonstrari. in his namque rebus, quae difficilia sunt, desideratur exemplum. omnis enim natura hominum insolens ad res secundas est et inbecillitatis susesuae inmemor inconsulte in prosperis laetans est quod ab homine doctrina dei erudito abesse oportet. quis enim relictus est nobis gloriandi locus recordantibus omnia ex deo esse? si nos nobis uitam inseruimus, debeamus et nobis corporum speciem: si ipsi pluuias aestusque moderamur, ex nostro esse prouentus fructuum gloriemur: si non in omnibus 1", + "candidate_score": 0.619533, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_49", + "bdc_text": "Actio autem causae talis fuit ut illum plane furere appareret , nos eius furori duntaxat obviam ire :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_877", + "psc_text": "facie eius exardescet, et carbones accensi sunt ab eo. et inclinauit caelum et descendit, et caligo sub pedibus eius. et in consequentibus est: misit sagittas et dissipauit eos; et fulgura multiplicauit et conturbauit eos. et. in his, quantum lectio docet, descensionem domini de caelo per prophetam spiritus sanctus ostendit, metum terrae, montium trepidationem, ob id, quia his dominus iratus sit, fumo de ira eius exorto, igne deinceps de conspectu eius accendendo. in fumo, qui ascendit, praeteriti temporis res est; in igne autem accendendo futuri significatio continetur. dehinc, ne quicquam de natura hebeti et immobili dictum existimaretur, hos montes sagittae missae dispergunt et fulgura multiplicata conturbant. § 9 In hoc igitur montium nomine supereminentem omnem potestatem intellegi oportet, quae se contra deum exaltans atque efferens irae dei subdidit. descendens igitur deus uerbum. adsumptum sibi hominem potentia accingens, primum haec 3 Ps. XVII, 8 sqq. 9 Ibid. 15. 1 facie ex faciae", + "candidate_score": 0.608311, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf015", + "work_id": "tlg2022.tlg009.1st1K-grc1", + "max_score": 0.710806, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_30_32", + "bdc_text": "Hunc in modum Cyrillus qui saepe filii principium patrem vocare solet , pro ingenti tamen absurdo alibi ducit , nisi filius vitam a se ipso et immortalitatem habere credatur . Idem docet ( lib. 10 Thesauri ) , si ineffabili naturae proprium est ut a se ipsa sit , in filium id iure competere . Quin etiam ratiocinatur patrem nihil a se ipso habere , nisi filius etiam a se ipso habeat .", + "psc_chunk_id": "tlg2022.tlg009.1st1K-grc1_window_103", + "psc_text": "The Eunomian syllogism is this: ’The Father is greater than the Son inasmuch as the Son owes His existence to Him. But the giving of existence to the Son belongs to the Father by nature. Therefore the Father is greater than the Son by nature.’ 3. οὐ γὰρ ἁπλῶς κτλ.] The reply is that not everything which is predicated of a particular thing (e.g. of Socrates) is predicated of the nature which underlies that thing (in the example chosen, human nature). Everyone recognises what the statements are intended to apply to, and how they apply. So, what we say of the Father does not necessarily apply to the Divine Essence which belongs to Him; some things apply to Him as Father, not as God. 4. κατὰ τίνος, καὶ τίνα] The words are interrogative; if Gr. had intended the indef. pron., he must have said δ. ὅτι κ. τ. It seems", + "candidate_score": 0.710806, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_30_32", + "bdc_text": "Hunc in modum Cyrillus qui saepe filii principium patrem vocare solet , pro ingenti tamen absurdo alibi ducit , nisi filius vitam a se ipso et immortalitatem habere credatur . Idem docet ( lib. 10 Thesauri ) , si ineffabili naturae proprium est ut a se ipsa sit , in filium id iure competere . Quin etiam ratiocinatur patrem nihil a se ipso habere , nisi filius etiam a se ipso habeat .", + "psc_chunk_id": "tlg2022.tlg009.1st1K-grc1_window_104", + "psc_text": "the Father does not necessarily apply to the Divine Essence which belongs to Him; some things apply to Him as Father, not as God. 4. κατὰ τίνος, καὶ τίνα] The words are interrogative; if Gr. had intended the indef. pron., he must have said δ. ὅτι κ. τ. It seems necessary to understand κατὰ again before τίνα, ’in regard to what ’ — i.e. in regard to nature, or to individuality, or what. To take the example given by Gr. at the end of the section, if I say that Socrates is a dead man, it is plain that I am speaking of Socrates in particular and of no one else, and that I am speaking of Socrates in relation to the bodily life, not about his soul, nor about his influence. 5. τί κωλύει κἀμέ] Two can play at that game, Gr. says. He too can draw that kind", + "candidate_score": 0.681649, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_32", + "bdc_text": "Quin etiam ratiocinatur patrem nihil a se ipso habere , nisi filius etiam a se ipso habeat .", + "psc_chunk_id": "tlg2022.tlg009.1st1K-grc1_window_103", + "psc_text": "The Eunomian syllogism is this: ’The Father is greater than the Son inasmuch as the Son owes His existence to Him. But the giving of existence to the Son belongs to the Father by nature. Therefore the Father is greater than the Son by nature.’ 3. οὐ γὰρ ἁπλῶς κτλ.] The reply is that not everything which is predicated of a particular thing (e.g. of Socrates) is predicated of the nature which underlies that thing (in the example chosen, human nature). Everyone recognises what the statements are intended to apply to, and how they apply. So, what we say of the Father does not necessarily apply to the Divine Essence which belongs to Him; some things apply to Him as Father, not as God. 4. κατὰ τίνος, καὶ τίνα] The words are interrogative; if Gr. had intended the indef. pron., he must have said δ. ὅτι κ. τ. It seems", + "candidate_score": 0.649598, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_32", + "bdc_text": "Quin etiam ratiocinatur patrem nihil a se ipso habere , nisi filius etiam a se ipso habeat .", + "psc_chunk_id": "tlg2022.tlg009.1st1K-grc1_window_106", + "psc_text": "The minor premiss is, ’But he is not by nature necessarily greater, or necessarily ’ So far there is no absurdity. He need never have had a son; there might have been nothing else to compare him with. (Gr., 1 repeat, is not speaking of God.) The right conclusion would be that the ’s ’natural’ superiority over his son consists solely in his fatherhood, and not in his nature, —in his relationship, and not in that which he is when considered apart by himself. But the false conclusion which Gr. draws, to illustrate the false conclusions of the Eunomians, is this: ’Therefore the greater is not necessarily greater, ’ or ‘The father is not necessarily father.’ It will be observed that Gr. says μεῖζον, not 6 μείζων, which makes it clearer that the proposition is intended to be quite general: Ἁ thing which is greater than another need not be", + "candidate_score": 0.641858, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_32", + "bdc_text": "Quin etiam ratiocinatur patrem nihil a se ipso habere , nisi filius etiam a se ipso habeat .", + "psc_chunk_id": "tlg2022.tlg009.1st1K-grc1_window_76", + "psc_text": "τὼ πατρὶ ο ὑίος b: ταὐτὸν φ. ο ὑίος τὼ πατρὶ df || 7 ἀγέννητος bde || 9 om ’δε c || 10 om η c 12.‘If ’the Father is unbegotten,’ they urge, ‘and the Son is what the Father is, then the Son too is unbegotten.’ That would be true if unbegottenness zuere the actual essence of God; but it is ἴοι. If ‘unbegotten’ and ‘God’ were equivalent terms, then we should be able to put the one for the other, and say not only ’ the God of Israel’ but ‘the Unbegotten of Israel? On this theory, the nature of the begotten Son is not only different from that of the unbegotten Father, but is its exact opposite; and indeed it might be argued that since the positive is prior to the negative, the begotten Son is prior to the unbegotten Father. 7. ἔσται τοῦτο] sc. ἀγέννητον Quite", + "candidate_score": 0.636832, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_32", + "bdc_text": "Quin etiam ratiocinatur patrem nihil a se ipso habere , nisi filius etiam a se ipso habeat .", + "psc_chunk_id": "tlg2022.tlg009.1st1K-grc1_window_74", + "psc_text": ". .πρὸς τὸ ποθούμένον. 18. εἰ καἰ μέγα κτλ.] If it is a great thing to be altogether underived, as the Father is, it is no less a thing to be derived from Him in the way the Son is. He shares the nature and glory of the Selfexistent, and has the additional glory of being begotten of Him. Cp. iv 7. ὡρμῆσθαι, οὐκ ἔλαττον τῷ υἱῷ τὸ ἐκ τοιούτου πατρός. τῆς τε γὰρ τοῦ ἀναιτίου δόξης μετέχοι ἄν, ὅτι ἐκ τοῦ ἀναιτίου, καὶ πρόσεστι τὸ τῆς γεννήσεως, πρᾶγμα τοσοῦτον καὶ οὕτω σεβάσμιον τοῖς μὴ πάντῃ χαμαιπετέσι καὶ ὑλικοῖς τὴν διάνοιαν. Ἀλλ’ εἰ ταὐτὸν τῷ πατρί, φασιν, ὁ υἱὸς κατ’ οὐσίαν, ἀγέννητον δὲ ὁ πατήρ, ἔσται τοῦτο καὶ ὁ υἱός. καλῶς, εἴπερ οὐσία θεοῦ τὸ ἀγέννητον, ἵν ᾖ τις καινὴ μίξις, γεννητοαγέννητον. εἰ δὲ περὶ οὐσίαν ἡ διαφορά, τί τοῦτο ὡς ἰσχυρὸν λέγεις; ἢ καὶ σὺ πατὴρ τοῦ πατρός, ἵνα", + "candidate_score": 0.634909, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_32", + "bdc_text": "Quin etiam ratiocinatur patrem nihil a se ipso habere , nisi filius etiam a se ipso habeat .", + "psc_chunk_id": "tlg2022.tlg009.1st1K-grc1_window_24", + "psc_text": "’s question: ‘What father is there who never began to be a father ?’ 17. οὔκουν π. ὕστ.] ‘He did become Father at some subsequent point, because (ace. to the foregoing argument) He never began to be.’ 18. κυρίως] ‘properly, because He is not at the same time Son.’ on the other hand, Gr. goes on to say, are not ‘properly ’ fathers, because we are ἄμφω, sons as much as fathers. The variety of our relationships makes it impossible to consider any one of them an exhaustive description of a human being; but fatherhood expresses all that the person of God the Father is. τόδε μᾶλλον ἢ τόδε· καὶ ἐξ ἀμφοῖν ἡμεῖς, οὐχ ἑνός, ὥστε μερίζεσθαι, καὶ κατ’ ὀλίγον ἄνθρωποι, καὶ ἴσως οὐδὲ ἄνθρωποι, καὶ οἷοι μὴ τεθελήμεθα, καὶ ἀφιέντες καὶ ἀφιέμενοι, ὡς μόνας τὰς σχέσεις λείπεσθαι ὀρφανὰς τῶν πραγμάτων. ἀλλὰ τὸ ἐγέννησε, φησίν, αὐτό, καὶ τὸ γεγέννηται, τί", + "candidate_score": 0.634655, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_32", + "bdc_text": "Quin etiam ratiocinatur patrem nihil a se ipso habere , nisi filius etiam a se ipso habeat .", + "psc_chunk_id": "tlg2022.tlg009.1st1K-grc1_window_72", + "psc_text": "15 ws] + φησιν b || 17 τούτω] τοῦτο g || 18 θαρρήσομεν] -ωμεν adef 2. ἔστω] for argument's sake, he will assume that none but God is unbegotten. That does not preclude the possibility of One who is begotten being God likewise, any more than the fact that Adam alone was directly formed by God precludes others who are not so formed from having the same nature as Adam. 6. ovbt τὸ ἂγ. μόνον θεός] It would not be true to say that only what is unbegotten can be God — though nothing can be God which is not begotten of the Father; you must admit that what is begotten of Him is God likewise. 8. πῶς οὐσίαν θ. λ] How can a merely negative attribute be spoken of as constituting the essence of God? Cp. ii 9. 11. ὂ τὴν φύσιν ἐστι] ‘what He is by nature; nor", + "candidate_score": 0.632821, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_32", + "bdc_text": "Quin etiam ratiocinatur patrem nihil a se ipso habere , nisi filius etiam a se ipso habeat .", + "psc_chunk_id": "tlg2022.tlg009.1st1K-grc1_window_73", + "psc_text": "begotten of the Father; you must admit that what is begotten of Him is God likewise. 8. πῶς οὐσίαν θ. λ] How can a merely negative attribute be spoken of as constituting the essence of God? Cp. ii 9. 11. ὂ τὴν φύσιν ἐστι] ‘what He is by nature; nor what it is that has no generation.’ 12. τοῦτο λέγειν] ’to ash the question.’ Πολυπρ., cp. ii. 9. 15. ὡς ἡ τοῦ ἂψ. vir.] Prob. Gr. refers to 1 Gor. xiii 12; cp. ii Ὁ ἀψευδής, Tit. i 17. τοῖς ἐπὶ τ. καθαιρ] Gp. ii 12 τοῖς ἐνταῦθα κεκ. . . .πρὸς τὸ ποθούμένον. 18. εἰ καἰ μέγα κτλ.] If it is a great thing to be altogether underived, as the Father is, it is no less a thing to be derived from Him in the way the Son is. He shares the nature and glory of the Selfexistent, and", + "candidate_score": 0.632261, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_32", + "bdc_text": "Quin etiam ratiocinatur patrem nihil a se ipso habere , nisi filius etiam a se ipso habeat .", + "psc_chunk_id": "tlg2022.tlg009.1st1K-grc1_window_31", + "psc_text": "owes His being not to the Father only, but also to the Father's will, zvhich thus becomes α kind of motherhood.’ This dilemma is met by a similar one with regard to the ’s οὗκ birth, and by another with regard to creation. Gr. then shews that ἃς a word is not the result of speaking, considered as α separate ajtd sub- stantive thing, but springs direct from the speaker, so the thing willed springs not from will in the abstract, but direct from him who wills. 8. σαθροῖς] Cp. i 3. 11. πῶς οὖν ἐκ τοῦ π.] It certainly seems a strangely captious argument. If it was ever seriously urged by the Eunomians, we must suppose that θέλων is not merely = ἑκών, but ’by willing’; i.e. it was the act of will which produced the Son. Then, as other faculties of the divine being are represented to us", + "candidate_score": 0.627279, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf031", + "work_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium", + "max_score": 0.707555, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_28_30", + "bdc_text": "Neque enim infitiamur quin sermo ille aeternus sit a Deo patre genitus . Verum nos genitum non intelligimus diffluxu quodam , ut pars sit essentiae patris , sed totus sit in patre , totum illum vicissim in se habens . Hunc in modum Cyrillus qui saepe filii principium patrem vocare solet , pro ingenti tamen absurdo alibi ducit , nisi filius vitam a se ipso et immortalitatem habere credatur .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium_window_469", + "psc_text": "Sed vel hoc verbum, vel illud significat et genitum filium, quod est foris esse, tamen cum patre esse, cum dictum est: Qui est in sinu patris. Omnibus lectionibus ita esse diligens et fidelis quaesitor intelliget. Jam vero Spiritum sanctum alio quodam modo ipsum esse Jesum Christum occultum, interiorem, cum animis fabulantem, docentem ista, intelligentiasque tribuentem, et a patre per Christum genitum, et in Christo: quippe cum unigenitus filius Christus sit, multis nos libris exposuimus; et quod exemplis plurimis approbavimus, satis clarum est. Hoc modo atque hac intelligentia ut pater et Deus cum filio ὁμοούσιον, et filius quod ipse vita est cum eo. Quia autem ipse intelligentia est Christus, et Spiritus sanctus ὁμοούσιον intelligitur: unde juncto patri filioque accepto, quod sit idem quod Spiritus sanctus, eo quidem modo, quo filius idem est quod pater; ita tamen, ut quomodo pater et filius unum cum sint, sic tamen Pater sit etiam filius, existentia", + "candidate_score": 0.707555, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_31_33", + "bdc_text": "Idem docet ( lib. 10 Thesauri ) , si ineffabili naturae proprium est ut a se ipsa sit , in filium id iure competere . Quin etiam ratiocinatur patrem nihil a se ipso habere , nisi filius etiam a se ipso habeat . Sed quid tam anxie hic immoramur , quum nihil plus verba illa nostra exprimant , quam in se nomen Ieho vah complectitur , quo Christum scripturae insigniunt :", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium_window_469", + "psc_text": "Sed vel hoc verbum, vel illud significat et genitum filium, quod est foris esse, tamen cum patre esse, cum dictum est: Qui est in sinu patris. Omnibus lectionibus ita esse diligens et fidelis quaesitor intelliget. Jam vero Spiritum sanctum alio quodam modo ipsum esse Jesum Christum occultum, interiorem, cum animis fabulantem, docentem ista, intelligentiasque tribuentem, et a patre per Christum genitum, et in Christo: quippe cum unigenitus filius Christus sit, multis nos libris exposuimus; et quod exemplis plurimis approbavimus, satis clarum est. Hoc modo atque hac intelligentia ut pater et Deus cum filio ὁμοούσιον, et filius quod ipse vita est cum eo. Quia autem ipse intelligentia est Christus, et Spiritus sanctus ὁμοούσιον intelligitur: unde juncto patri filioque accepto, quod sit idem quod Spiritus sanctus, eo quidem modo, quo filius idem est quod pater; ita tamen, ut quomodo pater et filius unum cum sint, sic tamen Pater sit etiam filius, existentia", + "candidate_score": 0.702024, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_29_31", + "bdc_text": "Verum nos genitum non intelligimus diffluxu quodam , ut pars sit essentiae patris , sed totus sit in patre , totum illum vicissim in se habens . Hunc in modum Cyrillus qui saepe filii principium patrem vocare solet , pro ingenti tamen absurdo alibi ducit , nisi filius vitam a se ipso et immortalitatem habere credatur . Idem docet ( lib. 10 Thesauri ) , si ineffabili naturae proprium est ut a se ipsa sit , in filium id iure competere .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium_window_469", + "psc_text": "Sed vel hoc verbum, vel illud significat et genitum filium, quod est foris esse, tamen cum patre esse, cum dictum est: Qui est in sinu patris. Omnibus lectionibus ita esse diligens et fidelis quaesitor intelliget. Jam vero Spiritum sanctum alio quodam modo ipsum esse Jesum Christum occultum, interiorem, cum animis fabulantem, docentem ista, intelligentiasque tribuentem, et a patre per Christum genitum, et in Christo: quippe cum unigenitus filius Christus sit, multis nos libris exposuimus; et quod exemplis plurimis approbavimus, satis clarum est. Hoc modo atque hac intelligentia ut pater et Deus cum filio ὁμοούσιον, et filius quod ipse vita est cum eo. Quia autem ipse intelligentia est Christus, et Spiritus sanctus ὁμοούσιον intelligitur: unde juncto patri filioque accepto, quod sit idem quod Spiritus sanctus, eo quidem modo, quo filius idem est quod pater; ita tamen, ut quomodo pater et filius unum cum sint, sic tamen Pater sit etiam filius, existentia", + "candidate_score": 0.700724, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_0", + "bdc_text": "Gratia vobis et pax a Deo patre et Domino Iesu Christo .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium_window_352", + "psc_text": "omnibus epistolis (Gal. I, 1): Gratia vobis et pax a Deo Patre nostro et Domino nostro Jesu Christo. Item (Joan. X, 30): Non ab hominibus, neque per hominem, sed per Jesum Christum et per Deum Patrem. Item in Evangelio (Joan. XIV, 9): Ego et Pater unum sumus: ego in Patre, et Pater in me. XVIII. Nos quoque patrem et filium religiose semper usurpamus, et recte secundum rationem supradictam: etenim motus, ut supra docuimus, filius, atque ipse motus vita et scientia, vel sapientia. Certe Paulus plenissime expressit quod intelligi voluimus (I Cor. I, 4, 5): Gratias ago, inquit, Deo meo semper pro vobis in Christo Jesu, quod omnes locupletati estis in illo, in omni verbo et in omni scientia. Verbum Christum diximus, id est, vitam, scientiam Spiritum sanctum, ergo unum: In Christo enim, ait, locupletati estis. Quod cum ita sit, si Deus et Christus unum, cum Christus et Spiritus unum, jure", + "candidate_score": 0.697875, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_29_31", + "bdc_text": "Verum nos genitum non intelligimus diffluxu quodam , ut pars sit essentiae patris , sed totus sit in patre , totum illum vicissim in se habens . Hunc in modum Cyrillus qui saepe filii principium patrem vocare solet , pro ingenti tamen absurdo alibi ducit , nisi filius vitam a se ipso et immortalitatem habere credatur . Idem docet ( lib. 10 Thesauri ) , si ineffabili naturae proprium est ut a se ipsa sit , in filium id iure competere .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium_window_458", + "psc_text": "genitus est filius, et omnia habet filius quae pater, et habet a patre. Item quoniam haec omnia sunt per quae creantur omnia: quaecumque enim sunt, accipiunt suum esse, suum vivere, suum intelligere; filius cum haec omnia sit, quippe imago patris, et actu actuoso sit, id est, ut hoc praestet caeteris pro natura existentium, est necessario universis totisque cunctis λόγος, id est, vis et potentia, per quam, quae sunt ut sint esse provenit, per quem Deus fecit et facit omnia, et sine quo nihil fit. Hoc appellant alii motum activum, verbum, rationem operantem. Quoniam tamen cum operatur, inest in illo vis patria, in se operatur, unde multa ita dicuntur, ut cum ipsius sit quod faciat, tamen ipse in patrem refert omnia, ut (Joann. VI, 58): pater me misit. Et (Ibid., 38): Non meam sed patris facio voluntatem: Et mille talia. Attendamus tamen istum locum: inveniemus quasi ipsum per se facere, ut", + "candidate_score": 0.694203, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_29_31", + "bdc_text": "Verum nos genitum non intelligimus diffluxu quodam , ut pars sit essentiae patris , sed totus sit in patre , totum illum vicissim in se habens . Hunc in modum Cyrillus qui saepe filii principium patrem vocare solet , pro ingenti tamen absurdo alibi ducit , nisi filius vitam a se ipso et immortalitatem habere credatur . Idem docet ( lib. 10 Thesauri ) , si ineffabili naturae proprium est ut a se ipsa sit , in filium id iure competere .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium_window_157", + "psc_text": "dicentes filium vitam; quomodo separamus vitam ab eo quod est esse, sive in patre, sive in filio? Etenim pater in seipso habet vitam, et filius, excepto quod filius a patre accepit quod habet. Pater ergo et Filius a se orti, a se potentes ad vitam, sic mihi intellige habere dicere, quomodo Evangelium, et pater enim habet in se vitam. Habere ergo non quasi aliud sed ipsum est, sed in intellectu. XLII. Ista diximus. Si igitur pater in semetipso habet vitam, vita est, et substantia ejus vita est, et sic filius. Dicit enim (Joan. XIV, 6): Ego sum vita: pater ergo vita est, et filius vita. Omnis vita juxta quod vita est, motus est, vivificans quibus posse est vivificari. Et idcirco definitio animae et vitae ista est: quod a se movetur esse. Et ut substantia ejus istud dicitur, multo magis ergo ista in Deo et Λόγῳ. Quid ergo diximus? vita pater", + "candidate_score": 0.689419, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_30_32", + "bdc_text": "Hunc in modum Cyrillus qui saepe filii principium patrem vocare solet , pro ingenti tamen absurdo alibi ducit , nisi filius vitam a se ipso et immortalitatem habere credatur . Idem docet ( lib. 10 Thesauri ) , si ineffabili naturae proprium est ut a se ipsa sit , in filium id iure competere . Quin etiam ratiocinatur patrem nihil a se ipso habere , nisi filius etiam a se ipso habeat .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium_window_157", + "psc_text": "dicentes filium vitam; quomodo separamus vitam ab eo quod est esse, sive in patre, sive in filio? Etenim pater in seipso habet vitam, et filius, excepto quod filius a patre accepit quod habet. Pater ergo et Filius a se orti, a se potentes ad vitam, sic mihi intellige habere dicere, quomodo Evangelium, et pater enim habet in se vitam. Habere ergo non quasi aliud sed ipsum est, sed in intellectu. XLII. Ista diximus. Si igitur pater in semetipso habet vitam, vita est, et substantia ejus vita est, et sic filius. Dicit enim (Joan. XIV, 6): Ego sum vita: pater ergo vita est, et filius vita. Omnis vita juxta quod vita est, motus est, vivificans quibus posse est vivificari. Et idcirco definitio animae et vitae ista est: quod a se movetur esse. Et ut substantia ejus istud dicitur, multo magis ergo ista in Deo et Λόγῳ. Quid ergo diximus? vita pater", + "candidate_score": 0.679914, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_14", + "bdc_text": "deinde quod divinam Christi essentiam a se ipsa esse asseramus .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium_window_51", + "psc_text": "et omnes in alternis existentes: ergo ὁμοούσιοι sunt, unam et eamdem substantiam habentes, et semper simul ὁμοούσιοι divina affectione secundum actionem subsistentiam propriam habentes. XVII. Sed ista rursus sufficiunt nobis quae dicta sunt in Evangeliis. Quod Christus Dei filius ipse Salvator dicit (Matth. XXII, 43, 46): Quomodo dicunt Christum filium David esse, et ipse David dicit in libro Psalmorum: Dixit Dominus Domino meo, sede a dextris meis? David ergo Dominum vocat, et quomodo filius ejus? In isto Christum et antequam esset in carne mea, et spiritum Dei esse, et Deum esse ipse haec demonstrat. Videamus igitur et Apostolum, dicit enim de Christo ad Romanos: Quoniam Deus est Christus (Rom. II, 5) in diem irae et revelationis justi judicii Dei. Sine dubio hoc de Christo: ipse enim judicabit: quoniam apud Deum τὸ μὴ ὂν nihil est. Exemplum de Genesi inducit Paulus (Rom, IV, 17): Quia patrem multarum gentium posui te ante", + "candidate_score": 0.66732, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_14", + "bdc_text": "deinde quod divinam Christi essentiam a se ipsa esse asseramus .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium_window_233", + "psc_text": "dicimus et antequam de Maria nasceretur, fuisse filium confitemur. Nam si (Joan. I, 1-3) in principio fuit λόγος, et λόγος fuit ad Deum, et Deus fuit ipse λόγος, et hoc fuit in principio, qui cum postea λόγος caro factus est, idem est Αόγον esse et Jesum. Si enim in principio erat λόγος, in principio filius, qui postea in carne Jesus, propter mysterium, quod mandato patris implevit. Fatendum est igitur a principio fuisse filium. De patris substantia, an extra dicimus? Sed istud quaerendum. Num Deum non fatemur esse? Fatemur. Qui igitur esse istud ἀνούσιον dicimus, an ἐνούσιον? id est, sine substantia, an substantiam? Ἀνούσιον, inquiunt. Accipio, sed quaero ἀνούσιον, quomodo, qui substantia non sit omnino? an qui supra substantiam sit, id est ὑπερούσιον? Sine substantia quis dicat, Deum qui esse fateatur? esse enim illi substantia sua, non illa nobis nota, sed ipse quod est ipsum esse, est ipse non ex substantia,", + "candidate_score": 0.662921, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_29", + "bdc_text": "Verum nos genitum non intelligimus diffluxu quodam , ut pars sit essentiae patris , sed totus sit in patre , totum illum vicissim in se habens .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium_window_469", + "psc_text": "Sed vel hoc verbum, vel illud significat et genitum filium, quod est foris esse, tamen cum patre esse, cum dictum est: Qui est in sinu patris. Omnibus lectionibus ita esse diligens et fidelis quaesitor intelliget. Jam vero Spiritum sanctum alio quodam modo ipsum esse Jesum Christum occultum, interiorem, cum animis fabulantem, docentem ista, intelligentiasque tribuentem, et a patre per Christum genitum, et in Christo: quippe cum unigenitus filius Christus sit, multis nos libris exposuimus; et quod exemplis plurimis approbavimus, satis clarum est. Hoc modo atque hac intelligentia ut pater et Deus cum filio ὁμοούσιον, et filius quod ipse vita est cum eo. Quia autem ipse intelligentia est Christus, et Spiritus sanctus ὁμοούσιον intelligitur: unde juncto patri filioque accepto, quod sit idem quod Spiritus sanctus, eo quidem modo, quo filius idem est quod pater; ita tamen, ut quomodo pater et filius unum cum sint, sic tamen Pater sit etiam filius, existentia", + "candidate_score": 0.660498, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_14", + "bdc_text": "deinde quod divinam Christi essentiam a se ipsa esse asseramus .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium_window_113", + "psc_text": "intelligit, nihil aliud invenit, nisi istud: Si quis in eo quod Dei est esse steterit, hoc est in substantia, quod in ipsa ὁμοούσιος filius, statim λόγον ejus videt; debemus enim quod ulterius non est, interius aliquid stare facere, τὸν νοῦν insubstantia, substantia Dei, hoc est in substantia, et statim comprehendimus et Deum, et λόγον, ὁμοούσιον enim, et simul ambo unum. XXXI. Sed videris. Supponamus dicere substantiam Dei id illud quod est esse, et τοῦ Ιησοῦ quod est esse, esse Deum, et pietas, et confessio: quae igitur substantia Dei? Si substantia dicitur in mundanis, ut animal, ut homo, necesse est dicere in aeternis substantiam esse Deum, sed vides ipsum Deum juxta illud esse, quod dicimus, aut lumen, aut spiritum, aut ipsum esse, aut potentiam ejus quod est esse, aut intelligentiam universalem, aut potentiam universalis intelligentiae, aut universalis vitae vel actionis, aut aliorum istiusmodi in quo sit, fontem esse omnium eorum quae", + "candidate_score": 0.660192, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_29", + "bdc_text": "Verum nos genitum non intelligimus diffluxu quodam , ut pars sit essentiae patris , sed totus sit in patre , totum illum vicissim in se habens .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium_window_458", + "psc_text": "genitus est filius, et omnia habet filius quae pater, et habet a patre. Item quoniam haec omnia sunt per quae creantur omnia: quaecumque enim sunt, accipiunt suum esse, suum vivere, suum intelligere; filius cum haec omnia sit, quippe imago patris, et actu actuoso sit, id est, ut hoc praestet caeteris pro natura existentium, est necessario universis totisque cunctis λόγος, id est, vis et potentia, per quam, quae sunt ut sint esse provenit, per quem Deus fecit et facit omnia, et sine quo nihil fit. Hoc appellant alii motum activum, verbum, rationem operantem. Quoniam tamen cum operatur, inest in illo vis patria, in se operatur, unde multa ita dicuntur, ut cum ipsius sit quod faciat, tamen ipse in patrem refert omnia, ut (Joann. VI, 58): pater me misit. Et (Ibid., 38): Non meam sed patris facio voluntatem: Et mille talia. Attendamus tamen istum locum: inveniemus quasi ipsum per se facere, ut", + "candidate_score": 0.650872, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_28", + "bdc_text": "Neque enim infitiamur quin sermo ille aeternus sit a Deo patre genitus .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium_window_128", + "psc_text": "semper generante generatione: quod et Alexander dixit. Et dicitur semper pater, semper filius simul existens. Ergo et semper consubstantialis coexistens, unum existens, in patre filius est; cum autem operatur, procedit: cum procedit, in filio est pater. Quomodo autem istud dicimus? Deus et λόγος unum est et unitum, et idcirco ὁμοούσιον, sed quod Deus, juxta quod Deus est, ejus quod et esse potentia est, et omnium quae sunt, ad id quod est esse, causa est λόγος juxta quod est: λόγος paterna est potentia, ad subsistere facere ipsum quod est esse: principale ipsum quod est esse, et principium, et perfectio. Ab eo enim quod est esse universale, et supra universale omne universale esse, et juxta genera, et juxta species esse, et individua, quod est esse illis habet. Si igitur λόγος habet esse, est enim λόγος id ipsum quod est esse ipsi et λόγος, ergo ex illo quod est supra universale esse, esse", + "candidate_score": 0.649533, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_29", + "bdc_text": "Verum nos genitum non intelligimus diffluxu quodam , ut pars sit essentiae patris , sed totus sit in patre , totum illum vicissim in se habens .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium_window_304", + "psc_text": "esse sit vivere: et quid esse quod vita est: conjuncta igitur omnia, et unum omnia et una substantia, et vere ὁμοούσια, vel simul, quod est ὁμοῦ, vel eademque substantia. VII. Pater igitur esse est; hoc enim caeteris principium et primum ad phantasiam secundorum: hic Deus, is cum duobus caeteris Deus, hic unus Deus, quia quod est vivere et intelligere, hoc ipsum est quod est esse; et duobus istis quod vivere atque intelligere, ab eo provenit quod est esse. Nemo igitur separet Spiritum sanctum, et profana blasphemia esse nescio quid suspicetur, quia et ipse de patre est, quia ipse est et filius, qui de patre est: namque post id quod est esse, id est existentia vel substantia, vel in altius metu quodam propter nota nomina conscendas, dicasque vel existentialitatem, vel substantialitatem, est id ὑπαρχότητα, οὐσιότητα, ὀντότητα, omnibus his esse quod dico manens in se, suo a se motu vivificans potentia sua,", + "candidate_score": 0.63693, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_29", + "bdc_text": "Verum nos genitum non intelligimus diffluxu quodam , ut pars sit essentiae patris , sed totus sit in patre , totum illum vicissim in se habens .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium_window_106", + "psc_text": "Deus non intelligitur nec intelligentiam ascendit: non tamen quod non sit, quod est simplex Deus: et non quod ista quasi aliud, quod in se ipso sint, aut ut accidentia, sed istud ipsum Deum esse: et sic esse ὁμοούσιον est quod est esse, et pater quod est esse. Quod autem sic esse filius est, Deus enim quod est esse, sic autem esse λόγος, et hoc significat semper quod dicit: Ego et pater unum sumus (Joan. X, 30) . Et: Pater in me, et ego in patre (Joan. XIV, 10) . Et: si quis me vidit, vidit et patrem, ὁμοούσια enim. (Ibid., 9). Quid ergo dicit, dicens: praeexistit substantia, ὁμοούσιον est? Quid vero si ὁμοούσιον est, non necesse est sic intelligere quod praeexistat substantia, a quo duo ista substantia similia facta sint? et secundum tuam rationem, et tu in idipsum incurris, quod metuis in ὁμοούσιον. An tibi soli licet intelligere ὁμοούσιον, patre", + "candidate_score": 0.636919, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_29", + "bdc_text": "Verum nos genitum non intelligimus diffluxu quodam , ut pars sit essentiae patris , sed totus sit in patre , totum illum vicissim in se habens .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium_window_389", + "psc_text": "quod vita est, ut illud generans ac pater, hoc genitum ac filius, et sit, et esse dicatur. Ergo quia insunt sibi, et licet pater cum sit, filius non sit: rursusque cum filius, qui est ejus cujus est filius, pater non sit; tamen vi rerum et substantiae parilitate, cum vivere vita sit et una sit vivere, merito divina Salvatoris voce pronuntiatum est (Joan. XVI, 10, 11): Et ego in Patre, et Pater in me. Hinc et illud est (Joan. X, 30): Ego et Pater unum sumus: etenim cum rerum vi et natura ipsa duce nihil sint omnia, si non vivant, et motu vitali vacua, nec molem hylicum aut existentiae vel imaginem, vel speciem habere credantur: fluendi enim ac refluendi natura incondite subsistendi, non recipit vis lubrica inconstans, nec formam recipit, ut aliquid esse dicatur. XI. Unde carens eo quod est aliquid esse, etiam esse suum tenet, ut recte nullo modo esse", + "candidate_score": 0.632876, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf050", + "work_id": "073_Joannes-Damascenus_-Billius-Jacobus_Vita-SS.-Barlaam-et-Josaphat", + "max_score": 0.706643, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_38_40", + "bdc_text": "Nos enim rabidam illam beluam , tametsi nocendi cupidine exsultantem ultro et ferocientem , nostra modestia ad menses aliquot continuimus ne suum virus effunderet , donec pro publica concione eos omnes conviciose est insectatus , qui mortuos precibus non esse iuvandos docuissent . Viretus , eius collega , qui recte supra aetatem sapit , ne contendendo maius etiam incendium concitaret , id publice dissimulabat , et perinde plebem instituebat ac si nihil esset inter eos controversiae , donec illius factione ad senatum Lausannensem protractus cui verbum Dei exsecrabile erat , non obscure nec figurate sed apertis verbis Arianismi est insimulatus . Calvinus quoque , quum ecclesiae nostrae rogatu illuc accurrisset , coram legatis Bernensibus , qui ad res provinciae constituendas sub id temporis missi fuerant , Arianismi una cum Farello a sacrilego illo ore notatus fuit .", + "psc_chunk_id": "073_Joannes-Damascenus_-Billius-Jacobus_Vita-SS.-Barlaam-et-Josaphat_window_352", + "psc_text": "Improbus enim quidam ac praestigiator ingressus, de Christianae religionis doctrina ad eum verba fecit. Posteaque regi, quos ad ipsius filium senex sermones habuisset sigillatim exposuit, quantamque ille ex ipsis voluptatem cepisset, quodque prorsus Christo se ad dixisset. Quin etiam senis nomen ipsi indicavit, Barlaam ipsum nuncupari dicens. Nam etiam antea rex de Barlaam, ac summa religiosae ipsius vitae asperitate, multa auditione acceperat, Ut autem haec ad regis aures pervenerunt, tantus ei moeror obortus est, ut totus concuteretur, iracundia aestuaret, atque hoc nuntio pene exanimaretur. Ac statim Arachen quemdam, qui etiam secundum ab eo dignitatis gradum obtinebat, primusque in omnibus arcanis consiliis erat, ac praeterea astrologiae scientiam tenebat, ad se accivit, eique magno cum moerore atque animi consternatione quod acciderat narravit. Ille autem ipsius perturbatione animique confusione conspecta: Moesto, inquit, o rex, ac perturbato animo esse de sine; neque enim me ipsum de sententia deducturum diffido, quin potius illud certissimum habeo,", + "candidate_score": 0.706643, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_39_41", + "bdc_text": "Viretus , eius collega , qui recte supra aetatem sapit , ne contendendo maius etiam incendium concitaret , id publice dissimulabat , et perinde plebem instituebat ac si nihil esset inter eos controversiae , donec illius factione ad senatum Lausannensem protractus cui verbum Dei exsecrabile erat , non obscure nec figurate sed apertis verbis Arianismi est insimulatus . Calvinus quoque , quum ecclesiae nostrae rogatu illuc accurrisset , coram legatis Bernensibus , qui ad res provinciae constituendas sub id temporis missi fuerant , Arianismi una cum Farello a sacrilego illo ore notatus fuit . Respondit , satis firmum innocentiae suae praesidium se habere in suo libello .", + "psc_chunk_id": "073_Joannes-Damascenus_-Billius-Jacobus_Vita-SS.-Barlaam-et-Josaphat_window_352", + "psc_text": "Improbus enim quidam ac praestigiator ingressus, de Christianae religionis doctrina ad eum verba fecit. Posteaque regi, quos ad ipsius filium senex sermones habuisset sigillatim exposuit, quantamque ille ex ipsis voluptatem cepisset, quodque prorsus Christo se ad dixisset. Quin etiam senis nomen ipsi indicavit, Barlaam ipsum nuncupari dicens. Nam etiam antea rex de Barlaam, ac summa religiosae ipsius vitae asperitate, multa auditione acceperat, Ut autem haec ad regis aures pervenerunt, tantus ei moeror obortus est, ut totus concuteretur, iracundia aestuaret, atque hoc nuntio pene exanimaretur. Ac statim Arachen quemdam, qui etiam secundum ab eo dignitatis gradum obtinebat, primusque in omnibus arcanis consiliis erat, ac praeterea astrologiae scientiam tenebat, ad se accivit, eique magno cum moerore atque animi consternatione quod acciderat narravit. Ille autem ipsius perturbatione animique confusione conspecta: Moesto, inquit, o rex, ac perturbato animo esse de sine; neque enim me ipsum de sententia deducturum diffido, quin potius illud certissimum habeo,", + "candidate_score": 0.686204, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_38_40", + "bdc_text": "Nos enim rabidam illam beluam , tametsi nocendi cupidine exsultantem ultro et ferocientem , nostra modestia ad menses aliquot continuimus ne suum virus effunderet , donec pro publica concione eos omnes conviciose est insectatus , qui mortuos precibus non esse iuvandos docuissent . Viretus , eius collega , qui recte supra aetatem sapit , ne contendendo maius etiam incendium concitaret , id publice dissimulabat , et perinde plebem instituebat ac si nihil esset inter eos controversiae , donec illius factione ad senatum Lausannensem protractus cui verbum Dei exsecrabile erat , non obscure nec figurate sed apertis verbis Arianismi est insimulatus . Calvinus quoque , quum ecclesiae nostrae rogatu illuc accurrisset , coram legatis Bernensibus , qui ad res provinciae constituendas sub id temporis missi fuerant , Arianismi una cum Farello a sacrilego illo ore notatus fuit .", + "psc_chunk_id": "073_Joannes-Damascenus_-Billius-Jacobus_Vita-SS.-Barlaam-et-Josaphat_window_463", + "psc_text": "Nachore commemorata sunt, rex iracundia aestuabat; rhetores autem ipsius et sacerdotes muti stabant, ut qui nihil contra, praeter infirmos quosdam ac nullius momenti sermunculos, afferre possent. At vero regis filius spiritu exsultabat, atque hilari vultu Dominum celebrabat, qui iis quorum fiducia in ipso posita est, in rebus perplexis et impeditis exitum dat, quique etiam per inimicum et hostem veritatem confirmabat, efficiebatque ut et qui erroris antesignanus erat, rectae doctrinae patronum se praeberet. Rex porro, quamvis alioqui Nachori vehementer irasceretur, nullo tamen eum malo afficere potuit, propterea quod lege coram omnibus ante promulgata, ei pro Christianis libere verba facere permisisset. Caeterum ipse persaepe sermonibus ipsius obluctans, eum per signa quaedam admonebat, ut illam pugnandi acrimoniam remitteret, atque rhetorum disputationi manus daret. At ille vehementius invalescebat, omnes ipsorum propositiones atque argumenta refutans, errorisque, quo tenebantur, fraudem ac fallaciam detegens. Cum autem pene ad vesperam usque disputatio producta fuisset, rex concionem solvi jussit,", + "candidate_score": 0.685468, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_44_46", + "bdc_text": "Dominum etiam nostrum esse , non tantum secundum divinitatem , quam cum patre unam ab aeterno habuit , sed in ea carne in qua exhibitus nobis fuit . Suntne haec Arianorum verba ? Verum quum scelestus ille finem rixandi et contendendi nullum faceret , cognitio ad senatum Bernensem delata fuit , quo profectus est Calvinus ad postulandam publico ecclesiae nostrae nomine synodum , ubi mendacia illa quibus nos impudentissimus calumniator asperserat , ampliori purgatione abstergerentur .", + "psc_chunk_id": "073_Joannes-Damascenus_-Billius-Jacobus_Vita-SS.-Barlaam-et-Josaphat_window_352", + "psc_text": "Improbus enim quidam ac praestigiator ingressus, de Christianae religionis doctrina ad eum verba fecit. Posteaque regi, quos ad ipsius filium senex sermones habuisset sigillatim exposuit, quantamque ille ex ipsis voluptatem cepisset, quodque prorsus Christo se ad dixisset. Quin etiam senis nomen ipsi indicavit, Barlaam ipsum nuncupari dicens. Nam etiam antea rex de Barlaam, ac summa religiosae ipsius vitae asperitate, multa auditione acceperat, Ut autem haec ad regis aures pervenerunt, tantus ei moeror obortus est, ut totus concuteretur, iracundia aestuaret, atque hoc nuntio pene exanimaretur. Ac statim Arachen quemdam, qui etiam secundum ab eo dignitatis gradum obtinebat, primusque in omnibus arcanis consiliis erat, ac praeterea astrologiae scientiam tenebat, ad se accivit, eique magno cum moerore atque animi consternatione quod acciderat narravit. Ille autem ipsius perturbatione animique confusione conspecta: Moesto, inquit, o rex, ac perturbato animo esse de sine; neque enim me ipsum de sententia deducturum diffido, quin potius illud certissimum habeo,", + "candidate_score": 0.675229, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11077_sent_45_47", + "bdc_text": "Suntne haec Arianorum verba ? Verum quum scelestus ille finem rixandi et contendendi nullum faceret , cognitio ad senatum Bernensem delata fuit , quo profectus est Calvinus ad postulandam publico ecclesiae nostrae nomine synodum , ubi mendacia illa quibus nos impudentissimus calumniator asperserat , ampliori purgatione abstergerentur . Res tandem eo quo videtis , praeter nostram exspectationem , sed non sine admirabili Dei providentia , progressa est .", + "psc_chunk_id": "073_Joannes-Damascenus_-Billius-Jacobus_Vita-SS.-Barlaam-et-Josaphat_window_352", + "psc_text": "Improbus enim quidam ac praestigiator ingressus, de Christianae religionis doctrina ad eum verba fecit. Posteaque regi, quos ad ipsius filium senex sermones habuisset sigillatim exposuit, quantamque ille ex ipsis voluptatem cepisset, quodque prorsus Christo se ad dixisset. Quin etiam senis nomen ipsi indicavit, Barlaam ipsum nuncupari dicens. Nam etiam antea rex de Barlaam, ac summa religiosae ipsius vitae asperitate, multa auditione acceperat, Ut autem haec ad regis aures pervenerunt, tantus ei moeror obortus est, ut totus concuteretur, iracundia aestuaret, atque hoc nuntio pene exanimaretur. Ac statim Arachen quemdam, qui etiam secundum ab eo dignitatis gradum obtinebat, primusque in omnibus arcanis consiliis erat, ac praeterea astrologiae scientiam tenebat, ad se accivit, eique magno cum moerore atque animi consternatione quod acciderat narravit. Ille autem ipsius perturbatione animique confusione conspecta: Moesto, inquit, o rex, ac perturbato animo esse de sine; neque enim me ipsum de sententia deducturum diffido, quin potius illud certissimum habeo,", + "candidate_score": 0.648797, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file