diff --git "a/11/11132.json" "b/11/11132.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/11/11132.json" @@ -0,0 +1,1434 @@ +{ + "letter_id": "11132", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/11132", + "dominant_topic": 13, + "topic_dist": [ + 0.059335, + 0.058487, + 0.047273, + 0.054414, + 0.048295, + 0.042294, + 0.052567, + 0.052239, + 0.047511, + 0.044184, + 0.04946, + 0.051474, + 0.046181, + 0.060236, + 0.050916, + 0.048536, + 0.046937, + 0.046687, + 0.045349, + 0.047625 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate", + "max_score": 0.686871, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_21", + "bdc_text": "„Nolumus mutatum institutum , tametsi nonunquam ad immutandum [ ? ] simus faciles , nec eciam novum hic quicquam esse strenue adserimus . “ Faxit deus , ut omnium nostrorum mutentur animi omniaque in domini gloriam cedant , quę agimus .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_1192", + "psc_text": "Manet itaque ut est semper Deus, nec profectu eget qui ad id quod est, ex se ac sibi semper est. 48. Filius indemutabilis. Exinaniens se non est demulatus. Deum esse omnia in omnibus profectus noster est. --Sed ne in unigenitum quidem Deum demutandae naturae cadit necessitas. Deus enim est, quod plenae ac perfectae divinitatis est nomen. Nam ut superius docuimus, et repetitae gloriae significatio, et subjectionis causa est, ut sit Deus omnia in omnibus; esse autem Deum omnia in omnibus, sacramentum est, non necessitas. In forma enim Dei manens formam servi assumpsit, non demutatus, sed se ipsum exinaniens, et intra se latens, et intra suam ipse vacuefactus potestatem: dum se usque ad formam temperat habitus humani, ne potentem immensamque naturam assumptae humilitatis non ferret infirmitas; sed in tantum se virtus incircumscripta moderaretur, in quantum oporteret eam usque ad patientiam connexi sibi corporis obedire. Quod autem se ipsum intra se vacuefaciens", + "candidate_score": 0.686871, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_21_23", + "bdc_text": "„Nolumus mutatum institutum , tametsi nonunquam ad immutandum [ ? ] simus faciles , nec eciam novum hic quicquam esse strenue adserimus . “ Faxit deus , ut omnium nostrorum mutentur animi omniaque in domini gloriam cedant , quę agimus . Ego indies anxie et sollicitein der Vorlage sollicte . nuncium expecto de conductis ędibus .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_938", + "psc_text": "necesse est, ideo diem Pater solus ostendatur scire, quia non tacet. 72. Deus simplex, et humano modo minime cogitandus. Non mutatur. Omnia potest. --Absit autem corporalium demutationum novitates in Patre et Filio existimari, ut aliquando Pater Filio aut loquatur, aut taceat. Nobis quidem nonnunquam missam vocem de coelo meminimus; ut sacramentum apud nos Filii, paterni dicti significatio firmaret, sicut Dominus ait: Non propter me vox haec venit de coelo, sed propter vos (Joan. XII, 30). Caeterum natura Dei non eget compositis humani officii necessitatibus, linguae 314 motu, temperamento oris, spiritus nisu, aeris pulsu. Deus simplex est, religione nostra intelligendus est, pietate profitendus est: sensu vero non persequendus est, sed adorandus; quia natura moderata et infirmis, naturae infinitae et potentis sacramentum intelligentiae opinione non occupet. Non est itaque diversus compositae divinitatis partibus: ut sit in eo aut post stuporem voluntas, aut post silentium sermo, aut post otium opus: ut aut velle", + "candidate_score": 0.679786, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_21_23", + "bdc_text": "„Nolumus mutatum institutum , tametsi nonunquam ad immutandum [ ? ] simus faciles , nec eciam novum hic quicquam esse strenue adserimus . “ Faxit deus , ut omnium nostrorum mutentur animi omniaque in domini gloriam cedant , quę agimus . Ego indies anxie et sollicitein der Vorlage sollicte . nuncium expecto de conductis ędibus .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_1192", + "psc_text": "Manet itaque ut est semper Deus, nec profectu eget qui ad id quod est, ex se ac sibi semper est. 48. Filius indemutabilis. Exinaniens se non est demulatus. Deum esse omnia in omnibus profectus noster est. --Sed ne in unigenitum quidem Deum demutandae naturae cadit necessitas. Deus enim est, quod plenae ac perfectae divinitatis est nomen. Nam ut superius docuimus, et repetitae gloriae significatio, et subjectionis causa est, ut sit Deus omnia in omnibus; esse autem Deum omnia in omnibus, sacramentum est, non necessitas. In forma enim Dei manens formam servi assumpsit, non demutatus, sed se ipsum exinaniens, et intra se latens, et intra suam ipse vacuefactus potestatem: dum se usque ad formam temperat habitus humani, ne potentem immensamque naturam assumptae humilitatis non ferret infirmitas; sed in tantum se virtus incircumscripta moderaretur, in quantum oporteret eam usque ad patientiam connexi sibi corporis obedire. Quod autem se ipsum intra se vacuefaciens", + "candidate_score": 0.678068, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_21", + "bdc_text": "„Nolumus mutatum institutum , tametsi nonunquam ad immutandum [ ? ] simus faciles , nec eciam novum hic quicquam esse strenue adserimus . “ Faxit deus , ut omnium nostrorum mutentur animi omniaque in domini gloriam cedant , quę agimus .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_938", + "psc_text": "necesse est, ideo diem Pater solus ostendatur scire, quia non tacet. 72. Deus simplex, et humano modo minime cogitandus. Non mutatur. Omnia potest. --Absit autem corporalium demutationum novitates in Patre et Filio existimari, ut aliquando Pater Filio aut loquatur, aut taceat. Nobis quidem nonnunquam missam vocem de coelo meminimus; ut sacramentum apud nos Filii, paterni dicti significatio firmaret, sicut Dominus ait: Non propter me vox haec venit de coelo, sed propter vos (Joan. XII, 30). Caeterum natura Dei non eget compositis humani officii necessitatibus, linguae 314 motu, temperamento oris, spiritus nisu, aeris pulsu. Deus simplex est, religione nostra intelligendus est, pietate profitendus est: sensu vero non persequendus est, sed adorandus; quia natura moderata et infirmis, naturae infinitae et potentis sacramentum intelligentiae opinione non occupet. Non est itaque diversus compositae divinitatis partibus: ut sit in eo aut post stuporem voluntas, aut post silentium sermo, aut post otium opus: ut aut velle", + "candidate_score": 0.674198, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_19_21", + "bdc_text": "Bern StA , A III 24 , 572-574 ; vgl . die diesbezüglichen Notizen im Ratsmanual , Bern StA , A II 132 , 25f). : „Nolumus mutatum institutum , tametsi nonunquam ad immutandum [ ? ] simus faciles , nec eciam novum hic quicquam esse strenue adserimus . “ Faxit deus , ut omnium nostrorum mutentur animi omniaque in domini gloriam cedant , quę agimus .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_938", + "psc_text": "necesse est, ideo diem Pater solus ostendatur scire, quia non tacet. 72. Deus simplex, et humano modo minime cogitandus. Non mutatur. Omnia potest. --Absit autem corporalium demutationum novitates in Patre et Filio existimari, ut aliquando Pater Filio aut loquatur, aut taceat. Nobis quidem nonnunquam missam vocem de coelo meminimus; ut sacramentum apud nos Filii, paterni dicti significatio firmaret, sicut Dominus ait: Non propter me vox haec venit de coelo, sed propter vos (Joan. XII, 30). Caeterum natura Dei non eget compositis humani officii necessitatibus, linguae 314 motu, temperamento oris, spiritus nisu, aeris pulsu. Deus simplex est, religione nostra intelligendus est, pietate profitendus est: sensu vero non persequendus est, sed adorandus; quia natura moderata et infirmis, naturae infinitae et potentis sacramentum intelligentiae opinione non occupet. Non est itaque diversus compositae divinitatis partibus: ut sit in eo aut post stuporem voluntas, aut post silentium sermo, aut post otium opus: ut aut velle", + "candidate_score": 0.669731, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_20_22", + "bdc_text": "vgl . die diesbezüglichen Notizen im Ratsmanual , Bern StA , A II 132 , 25f). : „Nolumus mutatum institutum , tametsi nonunquam ad immutandum [ ? ] simus faciles , nec eciam novum hic quicquam esse strenue adserimus . “ Faxit deus , ut omnium nostrorum mutentur animi omniaque in domini gloriam cedant , quę agimus . Ego indies anxie et sollicitein der Vorlage sollicte .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_938", + "psc_text": "necesse est, ideo diem Pater solus ostendatur scire, quia non tacet. 72. Deus simplex, et humano modo minime cogitandus. Non mutatur. Omnia potest. --Absit autem corporalium demutationum novitates in Patre et Filio existimari, ut aliquando Pater Filio aut loquatur, aut taceat. Nobis quidem nonnunquam missam vocem de coelo meminimus; ut sacramentum apud nos Filii, paterni dicti significatio firmaret, sicut Dominus ait: Non propter me vox haec venit de coelo, sed propter vos (Joan. XII, 30). Caeterum natura Dei non eget compositis humani officii necessitatibus, linguae 314 motu, temperamento oris, spiritus nisu, aeris pulsu. Deus simplex est, religione nostra intelligendus est, pietate profitendus est: sensu vero non persequendus est, sed adorandus; quia natura moderata et infirmis, naturae infinitae et potentis sacramentum intelligentiae opinione non occupet. Non est itaque diversus compositae divinitatis partibus: ut sit in eo aut post stuporem voluntas, aut post silentium sermo, aut post otium opus: ut aut velle", + "candidate_score": 0.666765, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_21", + "bdc_text": "„Nolumus mutatum institutum , tametsi nonunquam ad immutandum [ ? ] simus faciles , nec eciam novum hic quicquam esse strenue adserimus . “ Faxit deus , ut omnium nostrorum mutentur animi omniaque in domini gloriam cedant , quę agimus .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_1194", + "psc_text": "Dei patris: ut non ambigue in ejus forma manens intelligatur, in cujus erit gloria confitendus. Dispensatio itaque tantum est, non demutatio: in eo enim est, in quo erat. Sed cum medium est quod esse coepit, id est, homo natus; totum ei naturae, quae antea Deus non fuit, acquiritur, cum Deus esse omnia in omnibus post sacramentum dispensationis ostenditur. Nostra haec itaque lucra sunt, et nostri profectus, nos scilicet conformes efficiendi gloriae corporis Dei. Caeterum unigenitus Deus, licet et homo natus sit, non tamen aliud quam Deus omnia in omnibus est. Subjectio enim illa corporis, per quam quod carnale ei est, in naturam spiritus devoratur, esse Deum omnia in omnibus eum, qui praeter Deum et homo est, constituet: noster autem ille homo in id proficit. Caeterum nos in hominis nostri conformem gloriam proficiemus, et in agnitionem Dei renovati, ad Creatoris imaginem reformabimur, secundum Apostoli dictum: Exuti veterem hominem cum actibus suis,", + "candidate_score": 0.663267, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_19_21", + "bdc_text": "Bern StA , A III 24 , 572-574 ; vgl . die diesbezüglichen Notizen im Ratsmanual , Bern StA , A II 132 , 25f). : „Nolumus mutatum institutum , tametsi nonunquam ad immutandum [ ? ] simus faciles , nec eciam novum hic quicquam esse strenue adserimus . “ Faxit deus , ut omnium nostrorum mutentur animi omniaque in domini gloriam cedant , quę agimus .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_1192", + "psc_text": "Manet itaque ut est semper Deus, nec profectu eget qui ad id quod est, ex se ac sibi semper est. 48. Filius indemutabilis. Exinaniens se non est demulatus. Deum esse omnia in omnibus profectus noster est. --Sed ne in unigenitum quidem Deum demutandae naturae cadit necessitas. Deus enim est, quod plenae ac perfectae divinitatis est nomen. Nam ut superius docuimus, et repetitae gloriae significatio, et subjectionis causa est, ut sit Deus omnia in omnibus; esse autem Deum omnia in omnibus, sacramentum est, non necessitas. In forma enim Dei manens formam servi assumpsit, non demutatus, sed se ipsum exinaniens, et intra se latens, et intra suam ipse vacuefactus potestatem: dum se usque ad formam temperat habitus humani, ne potentem immensamque naturam assumptae humilitatis non ferret infirmitas; sed in tantum se virtus incircumscripta moderaretur, in quantum oporteret eam usque ad patientiam connexi sibi corporis obedire. Quod autem se ipsum intra se vacuefaciens", + "candidate_score": 0.663214, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_20_22", + "bdc_text": "vgl . die diesbezüglichen Notizen im Ratsmanual , Bern StA , A II 132 , 25f). : „Nolumus mutatum institutum , tametsi nonunquam ad immutandum [ ? ] simus faciles , nec eciam novum hic quicquam esse strenue adserimus . “ Faxit deus , ut omnium nostrorum mutentur animi omniaque in domini gloriam cedant , quę agimus . Ego indies anxie et sollicitein der Vorlage sollicte .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_1192", + "psc_text": "Manet itaque ut est semper Deus, nec profectu eget qui ad id quod est, ex se ac sibi semper est. 48. Filius indemutabilis. Exinaniens se non est demulatus. Deum esse omnia in omnibus profectus noster est. --Sed ne in unigenitum quidem Deum demutandae naturae cadit necessitas. Deus enim est, quod plenae ac perfectae divinitatis est nomen. Nam ut superius docuimus, et repetitae gloriae significatio, et subjectionis causa est, ut sit Deus omnia in omnibus; esse autem Deum omnia in omnibus, sacramentum est, non necessitas. In forma enim Dei manens formam servi assumpsit, non demutatus, sed se ipsum exinaniens, et intra se latens, et intra suam ipse vacuefactus potestatem: dum se usque ad formam temperat habitus humani, ne potentem immensamque naturam assumptae humilitatis non ferret infirmitas; sed in tantum se virtus incircumscripta moderaretur, in quantum oporteret eam usque ad patientiam connexi sibi corporis obedire. Quod autem se ipsum intra se vacuefaciens", + "candidate_score": 0.659898, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_20_22", + "bdc_text": "vgl . die diesbezüglichen Notizen im Ratsmanual , Bern StA , A II 132 , 25f). : „Nolumus mutatum institutum , tametsi nonunquam ad immutandum [ ? ] simus faciles , nec eciam novum hic quicquam esse strenue adserimus . “ Faxit deus , ut omnium nostrorum mutentur animi omniaque in domini gloriam cedant , quę agimus . Ego indies anxie et sollicitein der Vorlage sollicte .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_179", + "psc_text": "in homine cognoscimus. 20. Sed te, quisquis es, investigabilia sectantem, et divinorum secretorum atque virtutum gravem arbitrum consulo, ut mihi imperito, et tantum de omnibus Deo ut sunt ab eo dicta credenti, rationem saltem facti istius afferas. Dominum audio, et quia his credo quae scripta sunt, scio jam post resurrectionem frequenter videndum se in corpore praebuisse multis non credentibus; certe Thomae, non nisi contrectatis ejus vulneribus credituro, sicut ait: Nisi videro in manibus ejus fixuram clavorum, et misero digitum meum in locum clavorum, et mittam manum meam in latus ejus, non credam (Joan., XX, 25) . Dominus ad omnem se intelligentiae nostrae imbecillitatem accommodat, et dubitationi infidelium satisfacturus, arcanum invisibilis virtutis operatur: facti rationem, quisquis eris coelestium rerum scrutator, expone. Erant discipuli in clauso, et secreto post passionem Domini congregati consederant. Dominus 62 Thomae fidem propositis conditionibus confirmaturus assistit, palpandi corporis et contrectandi vulneris obtulit facultatem: et utique qui compunctus", + "candidate_score": 0.652285, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_12_14", + "bdc_text": "in summaDie Antwort Berns vom 31 . Dezember ist gedruckt in : Karl Schweizer , Die Berner Katechismen im 16 .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_692", + "psc_text": "sacramento, unitatem naturae manentis in Filio, qui etiam homo esse coeperat, nosceremus. Et Patrem quidem in Dei Spiritu ita significari repertum est. Filium vero hoc modo demonstratum intelligimus, cum dicit: Quod si in Spiritu Dei ego ejicio daemones, utique appropiavit in vobis regnum Dei: se scilicet, id est, naturae suae potestate daemones ejicere demonstrans, qui non nisi Dei Spiritu ejici possint. Est autem et in Spiritu Dei Spiritus paracleti significatio; neque solum prophetica, sed apostolica auctoritate, cum dicitur: Sed hoc est, quod dictum est per prophetam, Erit in novissimis diebus, dicit Dominus, effundam de Spiritu meo in omnem carnem, et prophetabunt filii eorum et filiae eorum (Act. II, 16, seqq.) Et consummatum hoc totum fuisse in Apostolis docetur, cum misso Spiritu sancto omnes linguis gentium sunt locuti. 26. In nobis est Deus, cum Christus; cum Spiritus Christi, Spiritus Dei. Filii et Patris natura una. --Haec autem idcirco sunt demonstrata necessario,", + "candidate_score": 0.619864, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1", + "max_score": 0.683634, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_21", + "bdc_text": "„Nolumus mutatum institutum , tametsi nonunquam ad immutandum [ ? ] simus faciles , nec eciam novum hic quicquam esse strenue adserimus . “ Faxit deus , ut omnium nostrorum mutentur animi omniaque in domini gloriam cedant , quę agimus .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_447", + "psc_text": "efferimur, dum dolore stimulamur, dum iudicio dissidemus, dum aetate mutamur. his ergo subditi natureenaturae infirmis motibus aequales esse non possumus, dum et adfectu demutabiles sumus et tempore. et idcirco perfecta bonitas in nullo est, quia eam naturalium perturbationum incentiua demutent. sed tamen cum in bonitatis sumus uel uoluntate uel gestis, non possumus uel tunc non hoc esse, quod sumus. et quamuis inperfecti ad id simus, ne semper id simus, quod tamen sumus in tempore, licet per natursenaturae infirmitatem demutationi bonitatis obnoxiis non adimitur nobis, bonos nos uel tum esse, cum sumus. § 12 Bonus autem solus per naturam indemutabilem suam semper deus non praedurus huius demutationis nostrae arbiter fuit, indulgentiam infirmitati nostrae, qua non semper boni permanemus, ex merito uoluntatis inpertiens, qua bonos nos esse delectat: magisque his, quae uellemus, propitiatus est quam his, qusequae non possemus. iratus ostest. namque cum Moysi. fideli utique amico suo, et quem in deum", + "candidate_score": 0.683634, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_21_23", + "bdc_text": "„Nolumus mutatum institutum , tametsi nonunquam ad immutandum [ ? ] simus faciles , nec eciam novum hic quicquam esse strenue adserimus . “ Faxit deus , ut omnium nostrorum mutentur animi omniaque in domini gloriam cedant , quę agimus . Ego indies anxie et sollicitein der Vorlage sollicte . nuncium expecto de conductis ędibus .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_549", + "psc_text": "iram commouetur neque ad ultionem eiacerbaturexacerbatur. sequitur enim: cor meum conturbatum est in me. pati omnia in se ipse constituit. dummodo humanae salutis sacramenta perficeret. difficillimum autem hominis infirmitati est, intra se ipsum perturbationes mentis commotionesque cohibere, ut non etiam usque ad ipsam unltusuultus demutationem, tacito licet motu, significatio anxietatis uel indignationis erumpat. uerum unigenito deo, quamuis infirmitas nostra suscepta sit, tamen diuinitatis suae non est abolita natura, ut non his omnibus, quae infirma sunt, salua maiestatis suae dignitate perfunctus sit, dum uniuersa, qUID mortis nostrae sunt ac timoris, ita pertulit, ut in eum inciderent haec potius quam inessent. dum infirmitas nostra magis est, quam naturalis in deo est. denique idipsum sequens sermo conexuit, cum dixit: et formido mortis cecidit super me. timor et tremor uenit super me et contexerunt me tenebrsetenebrae. et hsechaec quidem in eum omnia, quae nostrae necessitatis sunt, inruerunt; sed ab eo naturae suae uirtute suscepta", + "candidate_score": 0.675641, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_21_23", + "bdc_text": "„Nolumus mutatum institutum , tametsi nonunquam ad immutandum [ ? ] simus faciles , nec eciam novum hic quicquam esse strenue adserimus . “ Faxit deus , ut omnium nostrorum mutentur animi omniaque in domini gloriam cedant , quę agimus . Ego indies anxie et sollicitein der Vorlage sollicte . nuncium expecto de conductis ędibus .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_447", + "psc_text": "efferimur, dum dolore stimulamur, dum iudicio dissidemus, dum aetate mutamur. his ergo subditi natureenaturae infirmis motibus aequales esse non possumus, dum et adfectu demutabiles sumus et tempore. et idcirco perfecta bonitas in nullo est, quia eam naturalium perturbationum incentiua demutent. sed tamen cum in bonitatis sumus uel uoluntate uel gestis, non possumus uel tunc non hoc esse, quod sumus. et quamuis inperfecti ad id simus, ne semper id simus, quod tamen sumus in tempore, licet per natursenaturae infirmitatem demutationi bonitatis obnoxiis non adimitur nobis, bonos nos uel tum esse, cum sumus. § 12 Bonus autem solus per naturam indemutabilem suam semper deus non praedurus huius demutationis nostrae arbiter fuit, indulgentiam infirmitati nostrae, qua non semper boni permanemus, ex merito uoluntatis inpertiens, qua bonos nos esse delectat: magisque his, quae uellemus, propitiatus est quam his, qusequae non possemus. iratus ostest. namque cum Moysi. fideli utique amico suo, et quem in deum", + "candidate_score": 0.673968, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_21", + "bdc_text": "„Nolumus mutatum institutum , tametsi nonunquam ad immutandum [ ? ] simus faciles , nec eciam novum hic quicquam esse strenue adserimus . “ Faxit deus , ut omnium nostrorum mutentur animi omniaque in domini gloriam cedant , quę agimus .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_448", + "psc_text": "semper deus non praedurus huius demutationis nostrae arbiter fuit, indulgentiam infirmitati nostrae, qua non semper boni permanemus, ex merito uoluntatis inpertiens, qua bonos nos esse delectat: magisque his, quae uellemus, propitiatus est quam his, qusequae non possemus. iratus ostest. namque cum Moysi. fideli utique amico suo, et quem in deum pharaoni constituerat, dixisset: quia non glorificasti me in aquae contradictione, ascende in montem et morere, hunc sibi postea, 87 Deut. XXXII, 49. 1 nemo sit E bonitaa ex bonitatis m. 2 V 2 ea om. RPT eat ea e 4 demutatione V ó natura ex matura m. 2 V fiat VP 8 damno mouemur dam sup. lin. a m. 2 V 9 dum amore — efferimur om. V 11 infirmea V 12 et sup. lin. a m. 2 V 18 ea VP 15 vel uoluntate — possumus supr. add. m. 2 V 16 hoc om. P 18 demutatione P obnoxii", + "candidate_score": 0.672289, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_19_21", + "bdc_text": "Bern StA , A III 24 , 572-574 ; vgl . die diesbezüglichen Notizen im Ratsmanual , Bern StA , A II 132 , 25f). : „Nolumus mutatum institutum , tametsi nonunquam ad immutandum [ ? ] simus faciles , nec eciam novum hic quicquam esse strenue adserimus . “ Faxit deus , ut omnium nostrorum mutentur animi omniaque in domini gloriam cedant , quę agimus .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_448", + "psc_text": "semper deus non praedurus huius demutationis nostrae arbiter fuit, indulgentiam infirmitati nostrae, qua non semper boni permanemus, ex merito uoluntatis inpertiens, qua bonos nos esse delectat: magisque his, quae uellemus, propitiatus est quam his, qusequae non possemus. iratus ostest. namque cum Moysi. fideli utique amico suo, et quem in deum pharaoni constituerat, dixisset: quia non glorificasti me in aquae contradictione, ascende in montem et morere, hunc sibi postea, 87 Deut. XXXII, 49. 1 nemo sit E bonitaa ex bonitatis m. 2 V 2 ea om. RPT eat ea e 4 demutatione V ó natura ex matura m. 2 V fiat VP 8 damno mouemur dam sup. lin. a m. 2 V 9 dum amore — efferimur om. V 11 infirmea V 12 et sup. lin. a m. 2 V 18 ea VP 15 vel uoluntate — possumus supr. add. m. 2 V 16 hoc om. P 18 demutatione P obnoxii", + "candidate_score": 0.668722, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_20_22", + "bdc_text": "vgl . die diesbezüglichen Notizen im Ratsmanual , Bern StA , A II 132 , 25f). : „Nolumus mutatum institutum , tametsi nonunquam ad immutandum [ ? ] simus faciles , nec eciam novum hic quicquam esse strenue adserimus . “ Faxit deus , ut omnium nostrorum mutentur animi omniaque in domini gloriam cedant , quę agimus . Ego indies anxie et sollicitein der Vorlage sollicte .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_448", + "psc_text": "semper deus non praedurus huius demutationis nostrae arbiter fuit, indulgentiam infirmitati nostrae, qua non semper boni permanemus, ex merito uoluntatis inpertiens, qua bonos nos esse delectat: magisque his, quae uellemus, propitiatus est quam his, qusequae non possemus. iratus ostest. namque cum Moysi. fideli utique amico suo, et quem in deum pharaoni constituerat, dixisset: quia non glorificasti me in aquae contradictione, ascende in montem et morere, hunc sibi postea, 87 Deut. XXXII, 49. 1 nemo sit E bonitaa ex bonitatis m. 2 V 2 ea om. RPT eat ea e 4 demutatione V ó natura ex matura m. 2 V fiat VP 8 damno mouemur dam sup. lin. a m. 2 V 9 dum amore — efferimur om. V 11 infirmea V 12 et sup. lin. a m. 2 V 18 ea VP 15 vel uoluntate — possumus supr. add. m. 2 V 16 hoc om. P 18 demutatione P obnoxii", + "candidate_score": 0.663954, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_20_22", + "bdc_text": "vgl . die diesbezüglichen Notizen im Ratsmanual , Bern StA , A II 132 , 25f). : „Nolumus mutatum institutum , tametsi nonunquam ad immutandum [ ? ] simus faciles , nec eciam novum hic quicquam esse strenue adserimus . “ Faxit deus , ut omnium nostrorum mutentur animi omniaque in domini gloriam cedant , quę agimus . Ego indies anxie et sollicitein der Vorlage sollicte .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_447", + "psc_text": "efferimur, dum dolore stimulamur, dum iudicio dissidemus, dum aetate mutamur. his ergo subditi natureenaturae infirmis motibus aequales esse non possumus, dum et adfectu demutabiles sumus et tempore. et idcirco perfecta bonitas in nullo est, quia eam naturalium perturbationum incentiua demutent. sed tamen cum in bonitatis sumus uel uoluntate uel gestis, non possumus uel tunc non hoc esse, quod sumus. et quamuis inperfecti ad id simus, ne semper id simus, quod tamen sumus in tempore, licet per natursenaturae infirmitatem demutationi bonitatis obnoxiis non adimitur nobis, bonos nos uel tum esse, cum sumus. § 12 Bonus autem solus per naturam indemutabilem suam semper deus non praedurus huius demutationis nostrae arbiter fuit, indulgentiam infirmitati nostrae, qua non semper boni permanemus, ex merito uoluntatis inpertiens, qua bonos nos esse delectat: magisque his, quae uellemus, propitiatus est quam his, qusequae non possemus. iratus ostest. namque cum Moysi. fideli utique amico suo, et quem in deum", + "candidate_score": 0.663002, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_21_23", + "bdc_text": "„Nolumus mutatum institutum , tametsi nonunquam ad immutandum [ ? ] simus faciles , nec eciam novum hic quicquam esse strenue adserimus . “ Faxit deus , ut omnium nostrorum mutentur animi omniaque in domini gloriam cedant , quę agimus . Ego indies anxie et sollicitein der Vorlage sollicte . nuncium expecto de conductis ędibus .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2613", + "psc_text": "est: ego dixi. dii estis et filii excelsi omnes. non dignatur deus corruptibilium et mortuorum deus esse, sed eorum, qui in caelestem gloriam transformandi, exuti uetere homine terreno nouum eum, qui in caelis est, induerunt, qui conformes erunt corpori gloriae dei. et deos hos effici, licet et fidei eorum meritum exigat. tamen ea maxima causa est, quoniam in saecula miserieordiamisericordia eius. non ille eguit deorum deus nuncupari, sed bonitatis et misericordise sugesuae est, ut deos faciat honorem nominis sui ex adfectu misericordiae et bonitatis inpertiens. § 6 Confitemini domino dominorum: quoniam in saecula misericordia eius. deos plures nuncupari sinesiue in caelo, siue in terra apostolus docuit. ut non solum humansehumanae 1 I Cor. 15,9. 6 Eaai. XLIII, 26. 13 Matth. XXU, 82. 14PsLXXXI,6. 1 qui ex quia R 2 dei post eoclesiam om. PT 3 quod GPTe id quod Rb ueri uera PT 6 inquid G peccata G peccata tua", + "candidate_score": 0.661597, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_21_23", + "bdc_text": "„Nolumus mutatum institutum , tametsi nonunquam ad immutandum [ ? ] simus faciles , nec eciam novum hic quicquam esse strenue adserimus . “ Faxit deus , ut omnium nostrorum mutentur animi omniaque in domini gloriam cedant , quę agimus . Ego indies anxie et sollicitein der Vorlage sollicte . nuncium expecto de conductis ędibus .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1690", + "psc_text": "nobis secundum propheticam atque apostolicam doctrinam conmemorata sunt, ut, quamquam in praesentibus dictis futurorum bonorum significari tempus intellegatur, in quo et caelum nouum et terra noua et feliifelix demutandorum corporum gloria et seternaaeterna abolitis terrenorum uitiorum noctibus nostri luminis dies spei et expectationi nostrae prseparanturpraeparantur, tamen et magnificentiam dei omnes huius quoque mundi creationes indemutabili officiorum suorum constitutione testentur, cum ita firmata, fundata statutaque omnia sint, ut perpetuis, quibus manebunt, constitutorum ab exordio temporum cursibus perseuerent. § 10 Sed propheta perseuerare se ut diem postulat seque iam seruum esse domini sui meminit dicens: nisi quod lex tua meditatio mea est, tunc forte perissem in humiliatione mea. frequenter admonuimus humiliationem id significari, cum temptationibus anima subiecta est et infirmitati suaesum derelicta humilis efficitur. lex ergo ei meditatio est: et nisi ei meditatio fuisset, forsitan in humiliatione perisset. non est ergo meditatio legis dei, cum tribulamur et angnstiamurangustiamur. relinquenda, sed cum uariis", + "candidate_score": 0.660432, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_20_22", + "bdc_text": "vgl . die diesbezüglichen Notizen im Ratsmanual , Bern StA , A II 132 , 25f). : „Nolumus mutatum institutum , tametsi nonunquam ad immutandum [ ? ] simus faciles , nec eciam novum hic quicquam esse strenue adserimus . “ Faxit deus , ut omnium nostrorum mutentur animi omniaque in domini gloriam cedant , quę agimus . Ego indies anxie et sollicitein der Vorlage sollicte .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_549", + "psc_text": "iram commouetur neque ad ultionem eiacerbaturexacerbatur. sequitur enim: cor meum conturbatum est in me. pati omnia in se ipse constituit. dummodo humanae salutis sacramenta perficeret. difficillimum autem hominis infirmitati est, intra se ipsum perturbationes mentis commotionesque cohibere, ut non etiam usque ad ipsam unltusuultus demutationem, tacito licet motu, significatio anxietatis uel indignationis erumpat. uerum unigenito deo, quamuis infirmitas nostra suscepta sit, tamen diuinitatis suae non est abolita natura, ut non his omnibus, quae infirma sunt, salua maiestatis suae dignitate perfunctus sit, dum uniuersa, qUID mortis nostrae sunt ac timoris, ita pertulit, ut in eum inciderent haec potius quam inessent. dum infirmitas nostra magis est, quam naturalis in deo est. denique idipsum sequens sermo conexuit, cum dixit: et formido mortis cecidit super me. timor et tremor uenit super me et contexerunt me tenebrsetenebrae. et hsechaec quidem in eum omnia, quae nostrae necessitatis sunt, inruerunt; sed ab eo naturae suae uirtute suscepta", + "candidate_score": 0.659765, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_19_21", + "bdc_text": "Bern StA , A III 24 , 572-574 ; vgl . die diesbezüglichen Notizen im Ratsmanual , Bern StA , A II 132 , 25f). : „Nolumus mutatum institutum , tametsi nonunquam ad immutandum [ ? ] simus faciles , nec eciam novum hic quicquam esse strenue adserimus . “ Faxit deus , ut omnium nostrorum mutentur animi omniaque in domini gloriam cedant , quę agimus .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_447", + "psc_text": "efferimur, dum dolore stimulamur, dum iudicio dissidemus, dum aetate mutamur. his ergo subditi natureenaturae infirmis motibus aequales esse non possumus, dum et adfectu demutabiles sumus et tempore. et idcirco perfecta bonitas in nullo est, quia eam naturalium perturbationum incentiua demutent. sed tamen cum in bonitatis sumus uel uoluntate uel gestis, non possumus uel tunc non hoc esse, quod sumus. et quamuis inperfecti ad id simus, ne semper id simus, quod tamen sumus in tempore, licet per natursenaturae infirmitatem demutationi bonitatis obnoxiis non adimitur nobis, bonos nos uel tum esse, cum sumus. § 12 Bonus autem solus per naturam indemutabilem suam semper deus non praedurus huius demutationis nostrae arbiter fuit, indulgentiam infirmitati nostrae, qua non semper boni permanemus, ex merito uoluntatis inpertiens, qua bonos nos esse delectat: magisque his, quae uellemus, propitiatus est quam his, qusequae non possemus. iratus ostest. namque cum Moysi. fideli utique amico suo, et quem in deum", + "candidate_score": 0.65969, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_21_23", + "bdc_text": "„Nolumus mutatum institutum , tametsi nonunquam ad immutandum [ ? ] simus faciles , nec eciam novum hic quicquam esse strenue adserimus . “ Faxit deus , ut omnium nostrorum mutentur animi omniaque in domini gloriam cedant , quę agimus . Ego indies anxie et sollicitein der Vorlage sollicte . nuncium expecto de conductis ędibus .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1705", + "psc_text": "quod in infinitum cognitionem humanae ignorantiae extendit, sinesiue quod multa sunt, in quibus dei praeceptis obtemperetur atque placeatur secundum diuisiones et munera gratiarum. non enim ab omnibus omnia exspectantur. neque uniuersi uniuersa ad summam placendi inplere possunt. alius ieiunio placet, alius simplicitate fidei promeretur, alius uitia eleemosynis redimit, alius se caritate consummat; sicut alii curationum concessa uirtus est, alii prophetiae scientia contributa est, alii fidei firmitas data est, alii sapientia et cognitio donata est. latum igitur mandatum dei est et in omnia spei nostrae genera diffunditur, ut non difficile sit, si uoluntas adsit. praecepto dei obtemperare, cum latum et diffusum sit ad placendum officiosae religionis uarietate. neque solum latum. sed uehementer latum: latitudinis infinitate hac ipsa super- 35 latiui adiectione monstrata. amen. 2 I Cor. 15, 23. Ibid 51. 1 demutationi V 2 unusquieque eni C in om. VRC 8 motabuntur V* 5 prouehimur VR inexquisita ex quiaita in marg.", + "candidate_score": 0.659113, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_20_22", + "bdc_text": "vgl . die diesbezüglichen Notizen im Ratsmanual , Bern StA , A II 132 , 25f). : „Nolumus mutatum institutum , tametsi nonunquam ad immutandum [ ? ] simus faciles , nec eciam novum hic quicquam esse strenue adserimus . “ Faxit deus , ut omnium nostrorum mutentur animi omniaque in domini gloriam cedant , quę agimus . Ego indies anxie et sollicitein der Vorlage sollicte .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1705", + "psc_text": "quod in infinitum cognitionem humanae ignorantiae extendit, sinesiue quod multa sunt, in quibus dei praeceptis obtemperetur atque placeatur secundum diuisiones et munera gratiarum. non enim ab omnibus omnia exspectantur. neque uniuersi uniuersa ad summam placendi inplere possunt. alius ieiunio placet, alius simplicitate fidei promeretur, alius uitia eleemosynis redimit, alius se caritate consummat; sicut alii curationum concessa uirtus est, alii prophetiae scientia contributa est, alii fidei firmitas data est, alii sapientia et cognitio donata est. latum igitur mandatum dei est et in omnia spei nostrae genera diffunditur, ut non difficile sit, si uoluntas adsit. praecepto dei obtemperare, cum latum et diffusum sit ad placendum officiosae religionis uarietate. neque solum latum. sed uehementer latum: latitudinis infinitate hac ipsa super- 35 latiui adiectione monstrata. amen. 2 I Cor. 15, 23. Ibid 51. 1 demutationi V 2 unusquieque eni C in om. VRC 8 motabuntur V* 5 prouehimur VR inexquisita ex quiaita in marg.", + "candidate_score": 0.653483, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_7_9", + "bdc_text": "ebd. , E I 1 . 2b und E II 338 , 1376r. -1377r. ) . decretum et sentencia . Nec tamen negligencia factum est , quominus hanc receperitis ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_115", + "psc_text": "rn. 1 V 6 ante tenebras tres litt. (qua ?) eras. R 7 neglegentia (sed ia ex corr.) Rb audipntiam Ve et inouriosam neglegentium r 9 ademit iudicio ex ademit non iudioio V 19 ademit V nec in hos ex ergo in hos corr. m. 2 V 18 sibi hoc (om. in) Ve 14 ait ex ad corr. m. 2 V existimatur R est om. R 15 huno om. E 16 lucem E 17 relictus om. R neque fideles E 00 dicit R 21 inquit ex inquid R ex inquoit m. 2 V iudicabitur E 99 existet r 24 nec infideles quidem R 25 quin ex qui m. 2 V 26 dms in iudicii auctores V 27 in quo R neoesse est V aliqui ex aliquid m. 2 V. interpiosimpiosquequi medii sint, ex utroque admixti, neutri tamen proprii, quia in id ipsum constiterint ex utroque: nec fidei admiscendi, quia sit", + "candidate_score": 0.648665, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_11_13", + "bdc_text": "Et quia non dubito iam pridem vobis constare ac notum esse , literę magnificorum dominorum Tigurinorum apud nos quid effecerint ac potuerint , in praesenciarum opus non est multis illud vobis ostendere ; in summaDie Antwort Berns vom 31 . Dezember ist gedruckt in :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2786", + "psc_text": "apostolus tractaret, ita ait: hoc nunc os de ossibus meis etcarodecarne m e a, ad expositionem dicti huius adiecit dicens: hoc mysterium magnum est. ego autem dico in Christo et in ecclesia. quod autem per misericordiam dei patris ecclesiae hsec occulta non fuerint, ipse dominus in euangelio testatus est, cum ait: confiteor tibi, domine patpater e r. do III i nec ae lor u met t err ae, quia abscondisti haBC a sapientibus et prudentibus et reuelasti ea paruulis: ita pater, quia sic fuit plaaitumplacitum ante te. ab eo igitur nobis non occultantur, quaequa facta sunt in occulto. nobis quidem non occultata sunt, sed saeculi huius prudentibus facta sunt in occulto. § 30 Quod autem omnia ecclesiasticseecclesiasticae spei sacramenta in occulto fuerint, testatur et apostolus dicens: prout potestis intellegere intellectum meum in sacramento Christi, quod aliis temporibus non est cognitum filiis hominum, sicut nunc reuelatuttireuelatum est sanctis eius apostolis et", + "candidate_score": 0.647751, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_32", + "bdc_text": "] Tiguri verbi praeconibus Bullingero , Leoni piis ac vigilantissimis , in domino fratribus suis charissimis .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2598", + "psc_text": "P I emortuo e corpora PTb corpore e 21 diatinctionib: ex distionib; P 24 et ante domus Aaron om. T 25 esse om. T 26 chorinthioa P fit in nominibus Tb fit in omnibus P ait in hominibus e. omnibus, qui inuocant nomen domini nostri Iesu Christi, ut aliud uocatos, aliud sanctos, aliud inuocanteeinuocantes nomen domini esse significet. nunc autem primum Israhel nuncupari uidemus, secundo Aaron, tertio Leui. quarto timentes dominum. et in Aaron sacerdotes significari non ambiguum est: sacerdos enim in lege Aaron primus fuit et exinde in successione eius sacerdotum honor mansit. in Leui autem ministros ostendi absolutum est: hsec enim tribus in ministerium electa est. reliquus autem populus, cui non sacerdotii neque ministerii, sed timoris officium est, in his, qui timent dominum. nuncupatur. docet autem nos apostolus, prae omnes hos esse Israhel, cum ait: et quotquot regulae huic obsecundabunt, pax super eos et misericordia, et super Israhel.", + "candidate_score": 0.64554, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_7_9", + "bdc_text": "ebd. , E I 1 . 2b und E II 338 , 1376r. -1377r. ) . decretum et sentencia . Nec tamen negligencia factum est , quominus hanc receperitis ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2895", + "psc_text": "praesentia aduentus sui. per hanc ergo aduentus domini praesentiam euacuabuntur absorpti et absorpti iudicio sanctorum. sequitur enim: audient uerba mea, quia potuerunt. potuerunt uel absorbere uel audiri. in praesentia enim domini absorbentur propheticae ueritatis arguitione et impiseimpiae suae falsitatis obprobrio. 14 I Cor. 10, 4. 17 I Cor. 15, 54 sq. 21 II Thess. 2, 8. 1 eadem Eidem (m in ras. 3) R (Gl) 4 placita sunt sibi E nisi q a 6 sumministrat R quiadhoc corr. m. 1 R 8 uoluptate peccandi G uoluntate peccandi RE 10 istorum G eorum RE quamdiu illis beneplacitum sit non pec*#*** G (if. Draeger hist. Synt. II, 61i, Petsckmig Viclor Vito p. 15, 5) quamdiu illis beneplacitum fuerit peccare (a ri rorr.) R quamdiu beneplacitum illis fuerit peccare E 12 absorpti E 13 nisi xpum G et quia G quia RE 15 cum se hia (?) G cum ei hi e absorbebunt**", + "candidate_score": 0.640964, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_7_9", + "bdc_text": "ebd. , E I 1 . 2b und E II 338 , 1376r. -1377r. ) . decretum et sentencia . Nec tamen negligencia factum est , quominus hanc receperitis ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_114", + "psc_text": "ita esse auditoribus neglegentibus et lectoribus incuriosis uidebuntur: ceterum in se uirtus ipsa uerborum proprietatem dicti et intellegentiam continet. § 22 Qui credit, inquit. non iudicatur. quid enim necesse est iudicare credentem? iudicium enim ex ambiguis rebus existit. et ambiguitate adempta iudicii non desideratur examen. ex quo ne infideles quidem necesse est iudicari, quia ambiguitas, quin infideles sint, non resedit, sed adempto in credentes non credentesque iudicio causam dominus iudicii et auctores, in quos iudicari necesse esset, adiecit. sunt enim aliqui, 3. Ioh. III, 18, 19. 1 perdidisse ordinem E 9 in eauangeliis R 4 est hoc sttp. lin. a rn. 1 V 6 ante tenebras tres litt. (qua ?) eras. R 7 neglegentia (sed ia ex corr.) Rb audipntiam Ve et inouriosam neglegentium r 9 ademit iudicio ex ademit non iudioio V 19 ademit V nec in hos ex ergo in hos corr. m. 2 V 18 sibi hoc", + "candidate_score": 0.638971, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_7_9", + "bdc_text": "ebd. , E I 1 . 2b und E II 338 , 1376r. -1377r. ) . decretum et sentencia . Nec tamen negligencia factum est , quominus hanc receperitis ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_785", + "psc_text": "domino. in semel itaque loquente deo baec duo audiuntur: quia potestas dei est, et tibi, domine, misericordia. ab ipso enim salutare eius est; et filius omnia accepit a patre: et idcirco in eo dei potestas oeluel accepta uel nata est. pater enim non iudicat quemquam, sed omne iudicium dedit filio. retributor ergo uniuscuiusque est ille, qui iudex est. sed potestas eius est, a quo unigenitus deus est natus in iudicem; et potestas eius a deo est, qui iudicium accepit a patre: atque ita nec caret potestate qui iudex est, nec miseratione qui deus est. certe necesse est aeterni iudicii reus maneat in uno utrumque non eonfitensconfitens, cum tamen non unus intellegendus sit esse, qui uterque sit, dicens: pater in me et ego in patre, dominus noster Ieaus Christus, qui est benedictus in saecula saeculorum. amen. 4 Ioh. XVII, 6. 10 I Cor. 8, 6. 16 Ioh. V, 28. 28 Ioh.", + "candidate_score": 0.629918, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_7_9", + "bdc_text": "ebd. , E I 1 . 2b und E II 338 , 1376r. -1377r. ) . decretum et sentencia . Nec tamen negligencia factum est , quominus hanc receperitis ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1952", + "psc_text": "ex dolore dolore m. 2 V non solum perturbet pb 28 se etiam e sed etiam VRpb sed ue etiam his C tabem ex turbem m. 2 V liq.s«*»»s corr. m. 2 V 24 animo V 25 a dei lege pb a lege dei C. conrumpunt. hos habet aestus, has tantum defatigationes sentit propheta, cum dicit: uidi non seruantes pactum et tabescebam: quia eloquia tua non custodieruDtcustodierunt. consignati testamenti Israhel heres nuncupatus est et audita de monte domini uoce respondit: omnia, quaecumque dixit deus, et audiemus et faciemus. at uero ubi diis alienis adorauit, ubi omnium se scelerum uitiis contamioauitcontaminauit, pactum et auditae nuncupationis et professae obseruationis amisit. alllquiaeloquia enim dei non custodierunt, qusequae se facturos auditurosque responderunt. nec noua prophetae huius super praeuaricationenipraeuaricationem populi tabes est; quippe cum et dominum ipsum ad impietatem Hierusalem inlacrimasse noscamus, et ex doctrina eadem super inpsenitentesinpaenitentes apostolus fleat et insuper ipse. si quis", + "candidate_score": 0.629034, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_7_9", + "bdc_text": "ebd. , E I 1 . 2b und E II 338 , 1376r. -1377r. ) . decretum et sentencia . Nec tamen negligencia factum est , quominus hanc receperitis ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1372", + "psc_text": "2 V habyssus ex abyssus m. 1 R iudici R oris tui in ras. R 2 sicut 1. u. ineunte a add. m. 1R iudicia ex iudici m. 2 V 8 adnuntiaui ex adnontiaui C q; C esse om. C 4 et om. VC 6 iudicium scripsi, cf. de hac genet. pl. forma Stud. 1886 p. 340 iudioia VRC iudiciorum pE 7 praedicatione ex praeiudicatione V1 9 testis V ei om. R constientia R constantia V 10 contuentium supr. scr. p iocunda Cp trepidat corr. m. 2 V 11 constientiae R 18 sed non — propheta est om. V 14 in omnibus dinitiia (sic) — sed in diuitiis omnibus sicut (sic pro sunt) in marg. inf. add. m. 2 V 16 in ueste VCp 17 eunt in agris ex in agris m. 2 V ante uitibus C 19 et legaliu ac p institutionem V 20 anteriore Cpb 21 et in", + "candidate_score": 0.625606, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_7_9", + "bdc_text": "ebd. , E I 1 . 2b und E II 338 , 1376r. -1377r. ) . decretum et sentencia . Nec tamen negligencia factum est , quominus hanc receperitis ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1206", + "psc_text": "habenti dabitur, qui autem non habet, etiam quod habet anfereturauferetur ab eo: indigni uidelicet, qui intellegentiseintellegentiae sensum ac lumen acciperent, et ideo euangelicseeuangelicae libertatis scientiam non. adepti perpetuo adhuc legis onere deprimuntur, ut ferant, quod sustinere non possunt. id enim in incuruando dorso per corporalium operum speciem significat. 7 Eaai. LIII, 7. 10 Baruch III, 36 sq. 21 Matth. XXV, 29; Marc. IV, 25. ad 1 uocis V eclesiae V ueris V 9 cum ad sumendae V oum h assumendae R carnis ex canis m. 2 V 8 in homine speciem V ab. abraam V 4 id est expectatio P 7 secundum eseia eseiae F secundum isaiam isaiae T 9 hieremiam P'T 13 aduStum T'1 profetiaru V 14 mensam P uitalis sibi P 17 enim add. m. 2 V e 18 inlaqueati ex inlegati m. 2 V 20 intelligentiam corr. m. 2 V 25 depraemfltur V1 26 in incuruando ex", + "candidate_score": 0.625041, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_20", + "bdc_text": "vgl . die diesbezüglichen Notizen im Ratsmanual , Bern StA , A II 132 , 25f). :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_475", + "psc_text": "m. 2 V 23 de ierusalem R 24 caro sup. lin. add. . a. 2 V hec uerbum oaro corr. m. 2 V 25 nobis add. m. 2 V nonae PTE nostrum om. V hinc ias enim ut V 26 eat lex — salutaris om. V. y* autem ex Sion non fuit salutaris, opere quidem uiuificans, sed non iustificans ex fide. § 19 Hic uero exspectatus salutaris et datus est Israhel, sed non carnali illi Israhel. non enim, qui filii carnis, filii deisunt, sed filii promissionis deputantur in semen. testatur et Iohannes, non esse secundum carnem Abrahae SUos. cum et filii uiperarum sunt, et potens est deus AbrahseAbrahae filios de lapidibus excitare. dominus autem ipse docuit, ex fidei operibus proprietatem successionis existere, nec secundum carnis generationem filiorum originem deputari, cum ait: si filii Abraham essetis, opera Abraham faceretis. sed et Daniel presbyteros condemnans ita dicit: non semen Abraham, sed semen", + "candidate_score": 0.624189, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_11", + "bdc_text": "Et quia non dubito iam pridem vobis constare ac notum esse , literę magnificorum dominorum Tigurinorum apud nos quid effecerint ac potuerint , in praesenciarum opus non est multis illud vobis ostendere ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2786", + "psc_text": "apostolus tractaret, ita ait: hoc nunc os de ossibus meis etcarodecarne m e a, ad expositionem dicti huius adiecit dicens: hoc mysterium magnum est. ego autem dico in Christo et in ecclesia. quod autem per misericordiam dei patris ecclesiae hsec occulta non fuerint, ipse dominus in euangelio testatus est, cum ait: confiteor tibi, domine patpater e r. do III i nec ae lor u met t err ae, quia abscondisti haBC a sapientibus et prudentibus et reuelasti ea paruulis: ita pater, quia sic fuit plaaitumplacitum ante te. ab eo igitur nobis non occultantur, quaequa facta sunt in occulto. nobis quidem non occultata sunt, sed saeculi huius prudentibus facta sunt in occulto. § 30 Quod autem omnia ecclesiasticseecclesiasticae spei sacramenta in occulto fuerint, testatur et apostolus dicens: prout potestis intellegere intellectum meum in sacramento Christi, quod aliis temporibus non est cognitum filiis hominum, sicut nunc reuelatuttireuelatum est sanctis eius apostolis et", + "candidate_score": 0.622755, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_3", + "bdc_text": "Unum postremis ad vos meis deerat , senatus videlicet ac populi nostri super amica Tigurinorum admonicioneDer Zürcher Rat hatte Bern am 27 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_571", + "psc_text": "m. 3 R 28 et om. r ab P hoc om. V 24 carne V carne R praenunciata R dedicerunt V1 25 his bn que V ipsis gestisi V1 ipsius (u eras.) gentis P ipsius gentia T. futura aeritatistractatui aptatum est, cum et hominem Abraham adorauit ec Iacob in homine deum uidit —; portasset utique hsec obprobria gentium, quod, cum essset homo, se deum faceret, quod daemonium habens populum seduceret, quia ignorassent hsec omnia in lege, quae ad Israhel lata est, contineri. uerumtamen eumcum anianimisunianimis et dux et notus hsec faciat — unianimis, cum eiectaselectus ad apostolum est; dux, cum demorante domino ipse ad praedicationem aduentus sui ad castella prsemissuspraemissus est et foturifuturi regni dux ab eo ac princeps est constitutus; notus autem, cum omnes ingressus eius egressusque didicisset cognouissetque in hominis filio et dei filium, qui et particeps in demutando ex aqua uino et dulcificando in populi cibum hordeo", + "candidate_score": 0.620202, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_9", + "bdc_text": "Nec tamen negligencia factum est , quominus hanc receperitis ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1360", + "psc_text": "non habenti, secundum quod neque repellit nisi neglegentem. adeo autem bonitate plenus est, ut habentem abundantia muneretur: adeo uero non uult quemquam non habere, uti non habenti ipsum, quod habet, adimat. § 5 Neminem igitur nisi obnitentem repellit, neminem nisi neglegentem reicit. hanc enim propheta praetulit causam, cur se non repelli a mandatis dei precaretur, quia non ex parte neque per desidiam deum, sed toto corde quaesisset; per quod intellegimus eum a mandatis repelli, qui per multam incuriam fuerit indignus admitti: et extra inhibentis inuidiam est, quod de culpa proficiscitur non merentis. 6 Hierem. XLVIII, 10. 7 Matth. XXV, 99. 1 istnt V existimare pE sensit ex eentit p sentit E 2 diim Cp quaesierit R 8 absolutius V requirendum V 5 scribtum V 6 legimus ex legeimus m. 2 V 8 et abundabit om. V 9 auferetur habeo C non habens — indigebit om. Cp 10 noxius C 12", + "candidate_score": 0.614577, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_9", + "bdc_text": "Nec tamen negligencia factum est , quominus hanc receperitis ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1359", + "psc_text": "existere. propheta enim quid senserit, in promptu est noscere. legimus scriptum in Hieremia: maledictus, qui facit opera domini neglegenter. legimus et in euangeliis scriptum: omni enim habenti dabitur et abundabit; et qui non habet, etiam quod habet auferetur ab eo. ergo habens abundabit; non habens uero ipso illo, quod habet, indigebit. propheta non est obnoxius maledictionis condicioni, quia non neglegenter opera dei egit eum toto corde perquirens. deinde confidenter petit, ne a mandatis dei apellatur, quia eum toto corde perquirat. secundum euangelia enim habenti dabitur, et ei, qui non habet, etiam id, quod habet, auferetur. deus igitur non auferet nisi non habenti, secundum quod neque repellit nisi neglegentem. adeo autem bonitate plenus est, ut habentem abundantia muneretur: adeo uero non uult quemquam non habere, uti non habenti ipsum, quod habet, adimat. § 5 Neminem igitur nisi obnitentem repellit, neminem nisi neglegentem reicit. hanc enim propheta praetulit causam, cur se non", + "candidate_score": 0.610789, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_3", + "bdc_text": "Unum postremis ad vos meis deerat , senatus videlicet ac populi nostri super amica Tigurinorum admonicioneDer Zürcher Rat hatte Bern am 27 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_972", + "psc_text": "amen dico tibi, hodie mecum eris in paradiso. huius igitur similes apostolicse doctrinae eruditio deo offert cum hominibus dinturnsediuturnae frugifereequefrugiferaeque culturae, sub ipsa desseuientis hiemis tempestate progenitos. dicente autem deo: quo mihimultitndinem hostiarum uestrarum? plenus sum, bolocaustaholocausta arietum et adipem agnorum et sangnioemsanguinem taurorum et hircorum nolo. quis enim haec exquisiuit de manibus uestris? superfluum est existimare, in bubus et bircishircis tamquam perfecta sollemniorum notauota placuisse. § 27 Demutat, ut in ceteris, interiectiointerfectio diapsalmae personam atque sensum, doctrinsedoctrinae tamen ordine non dissidente. postea enim quam ex persona apostolorum, euangelistarum, martyrum. prophetarum ostenderat, quibus modis anima eius posita esset in uitam, id est per passionum poenas atque mortis, per quas in locum beatitudinis transisset reddens in holocaustis deo notauota, post hunc ergo sermonem, quem omnem ad deum habnerathabuerat, eos nunc, quos ad holocaustorum sollemnia erudierat, adfatur dicens: uenite et audite, et enarrabo uobis, omnes, qui timetis deum. aduocat non incertos neque", + "candidate_score": 0.608473, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_8_10", + "bdc_text": "decretum et sentencia . Nec tamen negligencia factum est , quominus hanc receperitis ; me enim scribente senatus populusque noster dimissus adhuc erat .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_124", + "psc_text": "dederat filium offerendo docimentum, nunc cognoscitur, nunc probatur, nunc dignus est. qui non ignoretur. sic itaque deus et agnoscit et nescit, cum Adam peccator nescitur et Abraham fidelis agnoscitur, dignus scilicet, qui a deo nihil utique ignorante noscatur. cognita ergo est deo iustorum non iudicandorum uia: et idcirco peccatores, qui iudicandi sunt. eorum consilio submouentur. impii autem in iudicium non resurgent, quia deperdita eorum uia iam fuerint iudicati per eum, qui ait: pater non iudicat quemquam, sed omne iudicium dedit filio, domino nostro Iesu Christo, qui est benedictus in saecula saeeulorum. amen. PSALMUS II. Quare fremuerunt gentes, et populi meditati sunt inania? et reliqua. - § 1 Plures nostrum ambiguos facit apostolica auctoritas, utrum psalmum hunc cohaerentem primo et ueluti primi extimum putent esse, an uero subiacentem et secundum potius connumerent. namque in Actibus apostolorum primum hunc haberi atque esse, sub oratione beati Pauli ita docemur: nosque uobis euangelizamus eam,", + "candidate_score": 0.607578, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_9", + "bdc_text": "Nec tamen negligencia factum est , quominus hanc receperitis ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2895", + "psc_text": "praesentia aduentus sui. per hanc ergo aduentus domini praesentiam euacuabuntur absorpti et absorpti iudicio sanctorum. sequitur enim: audient uerba mea, quia potuerunt. potuerunt uel absorbere uel audiri. in praesentia enim domini absorbentur propheticae ueritatis arguitione et impiseimpiae suae falsitatis obprobrio. 14 I Cor. 10, 4. 17 I Cor. 15, 54 sq. 21 II Thess. 2, 8. 1 eadem Eidem (m in ras. 3) R (Gl) 4 placita sunt sibi E nisi q a 6 sumministrat R quiadhoc corr. m. 1 R 8 uoluptate peccandi G uoluntate peccandi RE 10 istorum G eorum RE quamdiu illis beneplacitum sit non pec*#*** G (if. Draeger hist. Synt. II, 61i, Petsckmig Viclor Vito p. 15, 5) quamdiu illis beneplacitum fuerit peccare (a ri rorr.) R quamdiu beneplacitum illis fuerit peccare E 12 absorpti E 13 nisi xpum G et quia G quia RE 15 cum se hia (?) G cum ei hi e absorbebunt**", + "candidate_score": 0.606275, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II", + "max_score": 0.678457, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_21", + "bdc_text": "„Nolumus mutatum institutum , tametsi nonunquam ad immutandum [ ? ] simus faciles , nec eciam novum hic quicquam esse strenue adserimus . “ Faxit deus , ut omnium nostrorum mutentur animi omniaque in domini gloriam cedant , quę agimus .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_617", + "psc_text": "XIII, 9) . Sanctus igitur vir ut hanc eamdem crudelitatem sibi potius assereret congruere posse, quam Deo, ait: Mutatus es mihi in crudelem. Ac si aperte dicat: Qui in teipso crudelitatis nihil habes, mihi quem respirare a percussione non sinis, crudelis videris. Ita enim Deus crudelis esse non potest, sicut nec mutari ullatenus potest. Sed quoniam in Deo nec crudelitas, nec mutabilitas unquam venit, dum mihi dicit, quod in semetipso Deum nec crudelem nec mutabilem sentiat ostendit. Nam dum circa nos quaedam prospera et adversa variantur, in eo quod nos mutamur quasi ejus circa nos mutatum animum suspicamur. Ipse vero in se incommutabilis permanens, aliter atque aliter in cogitatione sentitur hominum, pro qualitate meritorum. Nam et lux solis cum nequaquam est sibimetipsi dissimilis, infirmis aspera, sanis autem oculis lenis videtur, eorum videlicet immutatione, non sua. Unde, ut praediximus, dicens: Mutatus es, adjunxit, Mihi, ut ipsa haec crudelitas atque immutatio non", + "candidate_score": 0.678457, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_19_21", + "bdc_text": "Bern StA , A III 24 , 572-574 ; vgl . die diesbezüglichen Notizen im Ratsmanual , Bern StA , A II 132 , 25f). : „Nolumus mutatum institutum , tametsi nonunquam ad immutandum [ ? ] simus faciles , nec eciam novum hic quicquam esse strenue adserimus . “ Faxit deus , ut omnium nostrorum mutentur animi omniaque in domini gloriam cedant , quę agimus .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_617", + "psc_text": "XIII, 9) . Sanctus igitur vir ut hanc eamdem crudelitatem sibi potius assereret congruere posse, quam Deo, ait: Mutatus es mihi in crudelem. Ac si aperte dicat: Qui in teipso crudelitatis nihil habes, mihi quem respirare a percussione non sinis, crudelis videris. Ita enim Deus crudelis esse non potest, sicut nec mutari ullatenus potest. Sed quoniam in Deo nec crudelitas, nec mutabilitas unquam venit, dum mihi dicit, quod in semetipso Deum nec crudelem nec mutabilem sentiat ostendit. Nam dum circa nos quaedam prospera et adversa variantur, in eo quod nos mutamur quasi ejus circa nos mutatum animum suspicamur. Ipse vero in se incommutabilis permanens, aliter atque aliter in cogitatione sentitur hominum, pro qualitate meritorum. Nam et lux solis cum nequaquam est sibimetipsi dissimilis, infirmis aspera, sanis autem oculis lenis videtur, eorum videlicet immutatione, non sua. Unde, ut praediximus, dicens: Mutatus es, adjunxit, Mihi, ut ipsa haec crudelitas atque immutatio non", + "candidate_score": 0.678452, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_20_22", + "bdc_text": "vgl . die diesbezüglichen Notizen im Ratsmanual , Bern StA , A II 132 , 25f). : „Nolumus mutatum institutum , tametsi nonunquam ad immutandum [ ? ] simus faciles , nec eciam novum hic quicquam esse strenue adserimus . “ Faxit deus , ut omnium nostrorum mutentur animi omniaque in domini gloriam cedant , quę agimus . Ego indies anxie et sollicitein der Vorlage sollicte .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_617", + "psc_text": "XIII, 9) . Sanctus igitur vir ut hanc eamdem crudelitatem sibi potius assereret congruere posse, quam Deo, ait: Mutatus es mihi in crudelem. Ac si aperte dicat: Qui in teipso crudelitatis nihil habes, mihi quem respirare a percussione non sinis, crudelis videris. Ita enim Deus crudelis esse non potest, sicut nec mutari ullatenus potest. Sed quoniam in Deo nec crudelitas, nec mutabilitas unquam venit, dum mihi dicit, quod in semetipso Deum nec crudelem nec mutabilem sentiat ostendit. Nam dum circa nos quaedam prospera et adversa variantur, in eo quod nos mutamur quasi ejus circa nos mutatum animum suspicamur. Ipse vero in se incommutabilis permanens, aliter atque aliter in cogitatione sentitur hominum, pro qualitate meritorum. Nam et lux solis cum nequaquam est sibimetipsi dissimilis, infirmis aspera, sanis autem oculis lenis videtur, eorum videlicet immutatione, non sua. Unde, ut praediximus, dicens: Mutatus es, adjunxit, Mihi, ut ipsa haec crudelitas atque immutatio non", + "candidate_score": 0.668236, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_21_23", + "bdc_text": "„Nolumus mutatum institutum , tametsi nonunquam ad immutandum [ ? ] simus faciles , nec eciam novum hic quicquam esse strenue adserimus . “ Faxit deus , ut omnium nostrorum mutentur animi omniaque in domini gloriam cedant , quę agimus . Ego indies anxie et sollicitein der Vorlage sollicte . nuncium expecto de conductis ędibus .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1437", + "psc_text": "sunt, ut una semper mentis stabilitate perfruantur. 850 Nulla eos tunc mutabilitas dissipat, quia scilicet eorum cogitatio sibimetipsi semper indissimilis perseverat. Hoc ergo cum labore nunc conantes imitantur, quod post in munere gaudentes accipiunt. Cui se Propheta immutabilitati virtute amoris astrinxerat, cum dicebat: Unam petii a Domino, hanc requiram, ut inhabitem in domo Domini (Psal. XXVI, 4) . Huic Paulus unitati intentione adhaeserat, dicens: Unum autem, quae retro sunt oblitus, ad ea quae ante sunt extentus, sequor ad palmam supernae vocationis Dei in Christo (Philip. III, 13) . Nam si quid in eorum corde humanitus diffluit, mox hoc discussio severa restringit; et cum quasi pueriliter cogitatio labitur, juvenili mox coercitione refrenatur. Unde fit ut sparsam mentem continuo colligant, et in una quantum praevalent cogitatione componant. Quia igitur status mentis cogitationum mutabilitate curvatur, recte ab Eliu dicitur: Nec multitudo locorum inclinet te. 81. Deo ita vacantibus cavenda elatio.---Sed saepe dum viri", + "candidate_score": 0.663769, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_21_23", + "bdc_text": "„Nolumus mutatum institutum , tametsi nonunquam ad immutandum [ ? ] simus faciles , nec eciam novum hic quicquam esse strenue adserimus . “ Faxit deus , ut omnium nostrorum mutentur animi omniaque in domini gloriam cedant , quę agimus . Ego indies anxie et sollicitein der Vorlage sollicte . nuncium expecto de conductis ędibus .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_617", + "psc_text": "XIII, 9) . Sanctus igitur vir ut hanc eamdem crudelitatem sibi potius assereret congruere posse, quam Deo, ait: Mutatus es mihi in crudelem. Ac si aperte dicat: Qui in teipso crudelitatis nihil habes, mihi quem respirare a percussione non sinis, crudelis videris. Ita enim Deus crudelis esse non potest, sicut nec mutari ullatenus potest. Sed quoniam in Deo nec crudelitas, nec mutabilitas unquam venit, dum mihi dicit, quod in semetipso Deum nec crudelem nec mutabilem sentiat ostendit. Nam dum circa nos quaedam prospera et adversa variantur, in eo quod nos mutamur quasi ejus circa nos mutatum animum suspicamur. Ipse vero in se incommutabilis permanens, aliter atque aliter in cogitatione sentitur hominum, pro qualitate meritorum. Nam et lux solis cum nequaquam est sibimetipsi dissimilis, infirmis aspera, sanis autem oculis lenis videtur, eorum videlicet immutatione, non sua. Unde, ut praediximus, dicens: Mutatus es, adjunxit, Mihi, ut ipsa haec crudelitas atque immutatio non", + "candidate_score": 0.66337, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_21_23", + "bdc_text": "„Nolumus mutatum institutum , tametsi nonunquam ad immutandum [ ? ] simus faciles , nec eciam novum hic quicquam esse strenue adserimus . “ Faxit deus , ut omnium nostrorum mutentur animi omniaque in domini gloriam cedant , quę agimus . Ego indies anxie et sollicitein der Vorlage sollicte . nuncium expecto de conductis ędibus .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1436", + "psc_text": "facta est, omne autem quod infra appetit minus est, jure ei non sufficit quod Deus non est. Hinc est quod huc illucque spargitur, et ab unaquaque re, ut diximus, fastidio impellente removetur. Delectationis videlicet avida, quaerit quo pauset, unum vero quem sufficienter habere poterat amisit. Unde nunc per multa ducitur, ut quia qualitate rerum non potest, saltem varietate satietur. [Vet. XXXVII.] 80. Sancti adhaerendo Deo, huic anxietati medentur.--- Sancti autem viri causa se observatione custodiunt, ne ab intentione sua mutabiliter dissolvantur, et quia idem esse appetunt, ad cogitationem qua Deum diligunt se solerter astringunt. In contemplatione namque creatoris hoc accepturi sunt, ut una semper mentis stabilitate perfruantur. 850 Nulla eos tunc mutabilitas dissipat, quia scilicet eorum cogitatio sibimetipsi semper indissimilis perseverat. Hoc ergo cum labore nunc conantes imitantur, quod post in munere gaudentes accipiunt. Cui se Propheta immutabilitati virtute amoris astrinxerat, cum dicebat: Unam petii a Domino, hanc requiram, ut", + "candidate_score": 0.661546, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_28_30", + "bdc_text": "obstetrice occupatas . Curate , obsecro , ut domum habeam idque brevi rescire . Bernę , quinta ianuarii anno 38 .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2007", + "psc_text": "dicitur: Nunquid nosti tempus partus ibicum in petris? Ac si aperte dicat. Ut ego, qui idcirco electorum fetus vivaces facio, quia praescito in tempore produco. Bene autem expleto fetu auditorum subditur: Vel parturientes cervas observasti? Parturientes enim cervas observare est illos labores patrum qui spiritales filios generant cauta consideratione pensare. 42. Praedicatorum animas parturientium qui dolores, quae dotes.---Solerter quippe intuendum est quod hic sermo tam vigilanter imprimitur, ut dicatur, observasti, quia utique perpaucorum est pensare quis labor sit in praedicationibus patrum; quantis doloribus, quasi quibusdam conatibus animas in fide et conversatione parturiunt; quam cauta se observatione circumspiciunt, ut sint fortes in praeceptis, 976 compatientes in infirmitatibus, in minis terribiles, in exhortationibus blandi, in ostendendo magisterio humiles, in rerum temporalium contemptu dominantes, in tolerandis adversitatibus rigidi, et tamen dum vires suas sibimet non tribuunt, infirmi; quantus sit eis dolor de cadentibus, quantus de stantibus timor; quo fervore alia adipisti appetunt, quo", + "candidate_score": 0.66004, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_19_21", + "bdc_text": "Bern StA , A III 24 , 572-574 ; vgl . die diesbezüglichen Notizen im Ratsmanual , Bern StA , A II 132 , 25f). : „Nolumus mutatum institutum , tametsi nonunquam ad immutandum [ ? ] simus faciles , nec eciam novum hic quicquam esse strenue adserimus . “ Faxit deus , ut omnium nostrorum mutentur animi omniaque in domini gloriam cedant , quę agimus .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_609", + "psc_text": "memoratur. Sed tamen quia haec nova translatio ex Hebraeo nobis Arabicoque eloquio cuncta verius transfudisse perhibetur, credendum est quidquid in ea dicitur, et oportet ut verba illius nostra expositio subtiliter rimetur. Ait ergo: Mutatus es mihi in crudelem, et in duritia manus tuae adversaris mihi. 666 In Scriptura sancta cum de Deo aliquid indignum dicitur, movetur legentis animus, velut si aliquando de Deo aliquid dignum dicatur. Pene omne quippe quod de Deo dicitur, eo ipso jam indignum est, quo potuit dici. Nam cujus laudi non sufficit obstupescens conscientia, quando sufficiet loquens lingua? Sanctus autem Spiritus hoc ipsum hominibus intelligentibus insinuans, quam sint ineffabilia summa et divina, his etiam verbis nonnunquam de Deo utitur quae apud homines habentur in vitio, ut ex his quae indigna videntur hominibus, et tamen dicuntur de Deo, admoneantur scire homines quod nec illa jam Deo digna sint quae, dum digna habentur apud homines, digna putantur Deo.", + "candidate_score": 0.659056, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_20_22", + "bdc_text": "vgl . die diesbezüglichen Notizen im Ratsmanual , Bern StA , A II 132 , 25f). : „Nolumus mutatum institutum , tametsi nonunquam ad immutandum [ ? ] simus faciles , nec eciam novum hic quicquam esse strenue adserimus . “ Faxit deus , ut omnium nostrorum mutentur animi omniaque in domini gloriam cedant , quę agimus . Ego indies anxie et sollicitein der Vorlage sollicte .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_608", + "psc_text": "tarde percipiunt, ut ex dilatione crescat desiderium, ex desiderio intellectus augeatur. Intellectus vero cum intenditur, ejus in Deum ardentior affectus aperitur. Affectus autem ad promerenda coelestia tanto fit capax, quanto fuerit exspectando longanimis. Sed tamen inter haec sanctorum patientiam dolor urget ad vocem, et cum dilati proficiunt, metuunt ne deficientibus viribus despecti reprobentur. Sequitur: CAPUT XXXII [Rec. XXIII]. VERS. 21.---Mutatus es mihi in crudelem, et in duritia manus tuae adversaris mihi. 62. De Deo nihil dignum dicere aut cogitare possumus.---Longe ab hac sententia vetus translatio dissonat, quia quod in hac de Deo dicitur, hoc in illa de adversariis ac persecutoribus memoratur. Sed tamen quia haec nova translatio ex Hebraeo nobis Arabicoque eloquio cuncta verius transfudisse perhibetur, credendum est quidquid in ea dicitur, et oportet ut verba illius nostra expositio subtiliter rimetur. Ait ergo: Mutatus es mihi in crudelem, et in duritia manus tuae adversaris mihi. 666 In Scriptura sancta cum", + "candidate_score": 0.658489, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_20_22", + "bdc_text": "vgl . die diesbezüglichen Notizen im Ratsmanual , Bern StA , A II 132 , 25f). : „Nolumus mutatum institutum , tametsi nonunquam ad immutandum [ ? ] simus faciles , nec eciam novum hic quicquam esse strenue adserimus . “ Faxit deus , ut omnium nostrorum mutentur animi omniaque in domini gloriam cedant , quę agimus . Ego indies anxie et sollicitein der Vorlage sollicte .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1436", + "psc_text": "facta est, omne autem quod infra appetit minus est, jure ei non sufficit quod Deus non est. Hinc est quod huc illucque spargitur, et ab unaquaque re, ut diximus, fastidio impellente removetur. Delectationis videlicet avida, quaerit quo pauset, unum vero quem sufficienter habere poterat amisit. Unde nunc per multa ducitur, ut quia qualitate rerum non potest, saltem varietate satietur. [Vet. XXXVII.] 80. Sancti adhaerendo Deo, huic anxietati medentur.--- Sancti autem viri causa se observatione custodiunt, ne ab intentione sua mutabiliter dissolvantur, et quia idem esse appetunt, ad cogitationem qua Deum diligunt se solerter astringunt. In contemplatione namque creatoris hoc accepturi sunt, ut una semper mentis stabilitate perfruantur. 850 Nulla eos tunc mutabilitas dissipat, quia scilicet eorum cogitatio sibimetipsi semper indissimilis perseverat. Hoc ergo cum labore nunc conantes imitantur, quod post in munere gaudentes accipiunt. Cui se Propheta immutabilitati virtute amoris astrinxerat, cum dicebat: Unam petii a Domino, hanc requiram, ut", + "candidate_score": 0.655934, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_21", + "bdc_text": "„Nolumus mutatum institutum , tametsi nonunquam ad immutandum [ ? ] simus faciles , nec eciam novum hic quicquam esse strenue adserimus . “ Faxit deus , ut omnium nostrorum mutentur animi omniaque in domini gloriam cedant , quę agimus .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1437", + "psc_text": "sunt, ut una semper mentis stabilitate perfruantur. 850 Nulla eos tunc mutabilitas dissipat, quia scilicet eorum cogitatio sibimetipsi semper indissimilis perseverat. Hoc ergo cum labore nunc conantes imitantur, quod post in munere gaudentes accipiunt. Cui se Propheta immutabilitati virtute amoris astrinxerat, cum dicebat: Unam petii a Domino, hanc requiram, ut inhabitem in domo Domini (Psal. XXVI, 4) . Huic Paulus unitati intentione adhaeserat, dicens: Unum autem, quae retro sunt oblitus, ad ea quae ante sunt extentus, sequor ad palmam supernae vocationis Dei in Christo (Philip. III, 13) . Nam si quid in eorum corde humanitus diffluit, mox hoc discussio severa restringit; et cum quasi pueriliter cogitatio labitur, juvenili mox coercitione refrenatur. Unde fit ut sparsam mentem continuo colligant, et in una quantum praevalent cogitatione componant. Quia igitur status mentis cogitationum mutabilitate curvatur, recte ab Eliu dicitur: Nec multitudo locorum inclinet te. 81. Deo ita vacantibus cavenda elatio.---Sed saepe dum viri", + "candidate_score": 0.655866, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_32", + "bdc_text": "] Tiguri verbi praeconibus Bullingero , Leoni piis ac vigilantissimis , in domino fratribus suis charissimis .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2366", + "psc_text": "Dominus potentiam suae magnitudinis intulit, nunc in subsequentibus nequitiam antiqui hostis ostendit, ut bonus famulus et, auditis prius virtutibus Domini, sciret quantum diligeret, et, cognita post calliditate diaboli, disceret quantum timeret. Unde bene per prophetam dicitur: Leo rugiet, quis non timebit? Dominus Deus (ocutus est, quis non prophetabit (Amos III, 8) ? Postquam enim virtus ei sui conditoris innotuit, nequaquam illum vires adversarii latere debuerunt, ut eo magis defensori suo se humilius subderet quo hostis sui nequitias subtilius agnovisset, protectoremque suum tanto ardentius quaereret, quanto terribiliorem hostem cognosceret quem vitaret. Certum quippe est quia minus diligit ereptorem suum qui minus intelligit periculum quod evasit, et vile solatium deputat defensoris qui virtutem adversarii debilem putat. Unde bene ereptionem suam Domino tribuens propheta dicebat: Diligam te, Domine, virtus mea (Psal. XVII, 1) , aperte videlicet dicens: Eo te magis diligo, quo infirmitatem 1055 propriam sentiens, virtutem meam te esse cognosco. Hinc rursum", + "candidate_score": 0.652959, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_28_30", + "bdc_text": "obstetrice occupatas . Curate , obsecro , ut domum habeam idque brevi rescire . Bernę , quinta ianuarii anno 38 .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2006", + "psc_text": "tenera, plerumque humana lingua, dum jam quasi fortia laudat, exstinguit. Tanto enim celerius occidunt, quanto ad favoris notitiam intempestive prorumpunt. Nonnunquam vero imperfecta nostra cogitatio necdum roborata, dum citius hominibus ostenditur, resistentium adversitate dissipatur; et cum conatur ante tempus videri quia sit, agit ut non sit. Sancti autem viri, quia cuncta quae bene cogitant student ut occulte convalescant, et quasi processuros fetus prius intra uterum mentis formant, recte beatus Job de partus tempore discutitur, quod videlicet unicuique quando sit congruum nisi a creatore nescitur. Qui dum penetralia cordis aspicit, quando ad humanam notitiam bona nostra congrue nascantur, apprehendit. Bene itaque dicitur: Nunquid nosti tempus partus ibicum in petris? Ac si aperte dicat. Ut ego, qui idcirco electorum fetus vivaces facio, quia praescito in tempore produco. Bene autem expleto fetu auditorum subditur: Vel parturientes cervas observasti? Parturientes enim cervas observare est illos labores patrum qui spiritales filios generant cauta consideratione pensare.", + "candidate_score": 0.648479, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_22_24", + "bdc_text": "Ego indies anxie et sollicitein der Vorlage sollicte . nuncium expecto de conductis ędibus . Hoc enim accepto primo quoque die hinc solvam .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1813", + "psc_text": "Rursumque quia aliquando sortes quae coeperint non mutantur, et latronem novimus alium pervenisse ad supplicium, et apostolos scimus percepisse propositum quod desideraverant regnum. Quis ergo discutiat in qua via habitet lux, et tenebrarum quis locus sit, ut ducat unumquodque ad terminos suos, et intelligat semitas domus ejus? Video Paulum ex illa persecutionis saevitia ad gratiam apostolatus vocatum (Act. IX, 1, seq.) , et tamen sic inter judicia occulta formidat, ut reprobari se, etiam postquam vocatus est, timeat. Ait enim: Castigo corpus meum, et in servitutem redigo, ne forte aliis praedicans, ipse reprobus efficiar (I Cor. IX, 27) . Et rursum: Ego me non arbitror comprehendisse; unum autem, quae quidem retro sunt oblitus, ad ea quae sunt priora extendens meipsum, ad destinatum sequor, ad palmam supernae vocationis Dei, in Christo Jesu. Sequor autem si comprehendam, in quo et comprehensus sum (Philip. III, 13) . Et certe jam de illo voce dominica", + "candidate_score": 0.63907, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf036", + "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae", + "max_score": 0.675026, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_21", + "bdc_text": "„Nolumus mutatum institutum , tametsi nonunquam ad immutandum [ ? ] simus faciles , nec eciam novum hic quicquam esse strenue adserimus . “ Faxit deus , ut omnium nostrorum mutentur animi omniaque in domini gloriam cedant , quę agimus .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_163", + "psc_text": "Per Dei ergo gratiam sumus jam Deo ex parte subjecti, per culpam vero nostram sumus adhuc ex parte non subditi. Propter quod ad Hebraeos dicitur necdum omnia Christo esse subjecta; sic enim ait: In eo enim quod ei subjecit omnia, nihil dimisit non subjectum ei. Nunc autem necdum videmus omnia subjecta ei (Hebr. II, 8) . Subjecti sumus igitur Deo, ex eo quod, ipso in nobis operante, condelectamur legi Dei secundum interiorem hominem. Necdum autem sumus subjecti ex eo quod videmus aliam legem in membris nostris repugnantem legi mentis nostrae, et captivantem nos in lege peccati, quae est in membris nostris (Rom. VII, 22, 23). Subjecti sumus Deo, quia. ipsius miseratione eripimur a tentatione; ipsi enim cantamus: A te eripiar a tentatione (Psal. XVII, 30) ; sed necdum sumus omnino subjecti, quia Tentatio est vita hominis super terram (Job. VII, 1) . Subjecti sumus Deo, in quo gressus nostros dirigit", + "candidate_score": 0.675026, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_19_21", + "bdc_text": "Bern StA , A III 24 , 572-574 ; vgl . die diesbezüglichen Notizen im Ratsmanual , Bern StA , A II 132 , 25f). : „Nolumus mutatum institutum , tametsi nonunquam ad immutandum [ ? ] simus faciles , nec eciam novum hic quicquam esse strenue adserimus . “ Faxit deus , ut omnium nostrorum mutentur animi omniaque in domini gloriam cedant , quę agimus .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_192", + "psc_text": "contemptu festinat? 4. Conversio Dei opus est. Immutabilis Deus, et quae possidentium eum futura beatitudo. --Vere in te illud quod propheta cecinit opere videmus impleri: Haec est mutatio dexterae Excelsi (Psal. LXXVI, 11) . Quis enim in te hoc operari potuit, nisi ille qui ordinem mutabilium rerum secundum incommutabile novit regere ac dispensare consilium? Quia, ut singula pro opportunitate temporum, pro varietate causarum, vel in deterius, vel in melius commutentur, illius incommutabili consilio fit qui nec melioribus rebus, nec deterioribus commutatur. Neque enim habet ubi proficiat ipse in melius, aut unde in deterius deficiat. Ille quod est, semper est, et sicut est, ita est, non in se habet non esse posse quod est, quia nec in se habet esse posse quod non est. Et hoc quod sic est, non initio praevenitur, non fine concluditur, non temporibus volvitur, non locis continetur, non aetatibus variatur. Nihil ibi deest, quia totum in illo", + "candidate_score": 0.661758, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_22_24", + "bdc_text": "Ego indies anxie et sollicitein der Vorlage sollicte . nuncium expecto de conductis ędibus . Hoc enim accepto primo quoque die hinc solvam .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA PRIMA. De conjugali debito, et voto continentiae a conjugibus emisso. Domino et merito venerabili filio FULGENTIUS, servorum Christi famulus, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. Excusatio dilatae responsionis. --1. Epistolam tuam, sanctae sollicitudinis indicem, ante aliquot menses accipiens, cum persolvere cuperem sine dilatione responsum, sic sum repentina corporis aegritudine correptus, ut febrium violenta nimietas commeatum mihi vitae praesentis auferret; nisi verus animarum corporumque medicus, qui sanat omnes languores nostros, et redimit ( al. redimet) de interitu vitam nostram, ad removendum tantae infirmitatis flagellum, dignaretur medicinae suae largiri subsidium. Recepta quoque sospitate, non defuit quidem rescribendi ( al. scribendi) voluntas, sed ad dirigendum obstitit hiemalis asperitas. Nunc itaque, quia creator et moderator temporum temperiem dignatus est donare ventorum, consultationi ( al. consolationi) tuae, quod miseratione atque inspiratione superni largitoris accepi, redhibere non destiti. CAP. II. Tenor interrogationis super continentia uxoris. Commixtio conjugalis in se mala non est, sed excessus. Debitum conjugale.", + "candidate_score": 0.634927, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae", + "max_score": 0.673589, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_0_2", + "bdc_text": "Gratiam a domino . Nihil est , quod scribam , charissimi fratres ; novissime enim quam potui paucis ecclesię nostrę faciem vobis ostendi et apperuiSiehe HBBW VII , Nr. 1086. .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.673589, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_21", + "bdc_text": "„Nolumus mutatum institutum , tametsi nonunquam ad immutandum [ ? ] simus faciles , nec eciam novum hic quicquam esse strenue adserimus . “ Faxit deus , ut omnium nostrorum mutentur animi omniaque in domini gloriam cedant , quę agimus .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1041", + "psc_text": "sunt, de quibus Apostolus loquitur: Omnes dormiemus, sed non omnes immutabimur (1. Cor. 15. 51) , referuntur ad finem. Et hoc ipsum mysterium lectorem praeparat ad intelligentiam spiritalem. Ubi enim 376 simplex et apertus est sensus, quid necesse est audientem intelligentiae praemoneri, et dici ad eum, Qui habet aures audiendi, audiat? (Matth. 13) Canticum quoque canitur carissimo atque dilecto, quia propter illum veniet sanctis promissa mutatio. Quae quidem et in hac vita intelligi potest, quando exuimur veteri homine, et induimur novo, qui renovatur in cognitione secundum imaginem Creatoris, et gloriam Domini contemplantes, in eamdem imaginem transformamur quasi a gloria in gloriam. Nec est tempus ullum quo non mutetur Sanctus, praeteritorum obliviscens et in futurum se extendens, cum interior noster homo renovetur de die in diem, et immutabilis Deus qui loquitur per prophetam: Ego Deus, et non mutor (Malach. 5. 6) , propter nos mutaverit faciem suam, formamque servi acceperit, et", + "candidate_score": 0.660874, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_21_23", + "bdc_text": "„Nolumus mutatum institutum , tametsi nonunquam ad immutandum [ ? ] simus faciles , nec eciam novum hic quicquam esse strenue adserimus . “ Faxit deus , ut omnium nostrorum mutentur animi omniaque in domini gloriam cedant , quę agimus . Ego indies anxie et sollicitein der Vorlage sollicte . nuncium expecto de conductis ędibus .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1041", + "psc_text": "sunt, de quibus Apostolus loquitur: Omnes dormiemus, sed non omnes immutabimur (1. Cor. 15. 51) , referuntur ad finem. Et hoc ipsum mysterium lectorem praeparat ad intelligentiam spiritalem. Ubi enim 376 simplex et apertus est sensus, quid necesse est audientem intelligentiae praemoneri, et dici ad eum, Qui habet aures audiendi, audiat? (Matth. 13) Canticum quoque canitur carissimo atque dilecto, quia propter illum veniet sanctis promissa mutatio. Quae quidem et in hac vita intelligi potest, quando exuimur veteri homine, et induimur novo, qui renovatur in cognitione secundum imaginem Creatoris, et gloriam Domini contemplantes, in eamdem imaginem transformamur quasi a gloria in gloriam. Nec est tempus ullum quo non mutetur Sanctus, praeteritorum obliviscens et in futurum se extendens, cum interior noster homo renovetur de die in diem, et immutabilis Deus qui loquitur per prophetam: Ego Deus, et non mutor (Malach. 5. 6) , propter nos mutaverit faciem suam, formamque servi acceperit, et", + "candidate_score": 0.659757, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_0_2", + "bdc_text": "Gratiam a domino . Nihil est , quod scribam , charissimi fratres ; novissime enim quam potui paucis ecclesię nostrę faciem vobis ostendi et apperuiSiehe HBBW VII , Nr. 1086. .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1728", + "psc_text": "Christo fratri, et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae. Aliquid proculdubio impedimenti fuit. Unde agnosco, Dominum a me potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi, quod rescripseris. Nam rescribendi jam dedit, quia cum volueris, facillime poteris. 2. « Etiam hoc, quod ad me sane perlatum est, utrum quidem crederem, dubitavi; sed hinc quoque tibi aliquid utrum scriberem, dubitare non debui. Hoc autem brevi, suggestum esse caritati tuae a nescio quibus fratribus, mihi dictum est, quod librum adversus te scripserim, Romamque miserim. Hoc falsum esse noveris: Deum nostrum testor, hoc me non fecisse, sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur, a me scriptum esse, puto te debere cognoscere: aut si cognosci non potest,", + "candidate_score": 0.650215, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_0_2", + "bdc_text": "Gratiam a domino . Nihil est , quod scribam , charissimi fratres ; novissime enim quam potui paucis ecclesię nostrę faciem vobis ostendi et apperuiSiehe HBBW VII , Nr. 1086. .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_433", + "psc_text": "benedixit? » EPISTOLA XXXVI. Seu rescriptum HIERONYMI AD DAMASUM Praemissa excusatione morarum, ac praetermissis tantum duabus Quaestiunculis, secunda et quarta a Tertulliano, Novatiano, ac Origene disputatis, reliquis tribus copiose respondet. Beatissimo Papae Damaso HIERONYMUS. 1. Postquam epistolam tuae Sanctitatis accepi, confestim accito notario, ut exciperet imperavi: quo ad officium praeparato, quod eram voce prompturus, ante mihi cogitatione pingebam. Interim jam et ego linguam, et ille articulum movebamus, cum subito Hebraeus intervenit, deferens non pauca volumina, quae de Synagoga quasi lecturus acceperat. Et illico habes, inquit, quod postulaveras: meque dubium, et quid facerem nescientem, ita festinus exterruit, ut omnibus praetermissis ad scribendum transvolarem: quod quidem usque ad praesens facio. Verum quia heri diacono ad me misso, ut tu putas Epistolam, ut ego sentio, Commentarium te expectare dixisti, brevem responsionem ad ea desiderans, quae singula magnorum voluminum prolixitate indigent, ταῦτὰ σοι ἐσχεδίασα, duabus tantum Quaestiunculis praetermissis: non quo non potuerim ad illas", + "candidate_score": 0.649563, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_32", + "bdc_text": "] Tiguri verbi praeconibus Bullingero , Leoni piis ac vigilantissimis , in domino fratribus suis charissimis .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2740", + "psc_text": "timent illud Propheticum: Periit fuga a me (Ps. 141. 5) . Montes autem excelsi cervis, quorum colubri cibus sunt, quos educit puer parvulus de foramine, quando pardus et hoedus requiescunt simul; et bos et leo comedunt paleas, ut nequaquam bos discat feritatem, sed leo doceatur mansuetudinem. Revertamur ad propositum testimonium. Si spiritus potestatem habentis ascenderit super te, locum tuum ne dimiseris. Post quod sequitur: Quia curatio quiescere facit peccata maxima. Qui versiculus hunc habet sensum: Si in cogitationes tuas coluber ascenderit, omni custodia serva cor tuum, et cum David canito: Ab occultis meis munda me, Domine: et ab alienis parce servo tuo (Ps. 18. 13) , et ad peccatum maximum, quod opere perpetratur, nequaquam parvenies: sed incentiva vitiorum statim in mente jugulabis, et parvulos Babylonis allides ad petram; in qua serpentis vestigia non reperiuntur, cauteque Domino promittes: Si mei non fuerint dominati: tunc immaculatus ero, et emundabor a delicto maximo", + "candidate_score": 0.646138, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_4_6", + "bdc_text": "Dezember in einem ausführlichen Schreiben ersucht , von einer Neufassung des Katechismus abzusehen , da man doch vereinbart habe , bei dem an Luther gesandten Bekenntnis zu bleiben und nichts ohne Absprache zu ändern ( Entwurf : Zürich StA , B IV 8 , 198r. -199v. ; Abschriften :", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2091", + "psc_text": "non potuisse negligere, quam mendaciter aliquid in sua epistola posuisse. Et si hoc non in epistola qualibet, quanto magis in illa, in qua praelocutus ait: Quae autem scribo 765 vobis, ecce coram Deo quia non mentior? » 8. « Ego quidem illud Petrum sic egisse credo, ut gentes cogeret judaizare. Hoc enim lego scripsisse Paulum, quem mentitum esse non credo (Gal. 1. 20): et ideo non recte agebat hoc Petrus. Erat enim contra Evangelii veritatem, ut putarent qui credebant in Christum, sine illis veteribus sacramentis salvos se esse non posse. Hoc enim contendebant Antiochiae, qui ex Circumcisione crediderant. Contra quos Paulus perseveranter acriterque confligit. Ipsum vero Paulum non ad hoc id egisse, quod vel Timotheum circumcidit (Act. 16. 1), vel Cenchreis votum persolvit (Act. 18. 18), vel Jerosolymis a Jacobo admonitus, cum eis qui voverant, legitima illa celebranda suscepit; ut putari videretur per ea sacramenta etiam Christianam salutem dari (Act.", + "candidate_score": 0.639038, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_29", + "bdc_text": "Curate , obsecro , ut domum habeam idque brevi rescire .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3108", + "psc_text": "in portum, quasi ex multa tempestate curarum te recipias, et excitatos foris cogitationum fluctus, secreti tranquillitate componas. Tantum ibi sit divinae lectionis studium, tam crebrae orationum vices, tam firma et pressa de futuris cogitatio, ut omnes reliqui temporis occupationes facile hac vocatione compenses. Nec hoc ideo dicimus, quo te retrahamus a tuis: imo id agimus, ut ibi discas, ibique mediteris, qualem tuis praebere te debeas. 25. 1110 Familiam tuam ita rege et confove, ut te matrem magis tuorum, quam dominam videri velis, a quibus benignitate potius, quam severitate exige reverentiam. Fidelius et gratius semper obsequium est, quod ab amore, quam quod a metu proficiscitur. Praecipue autem in conjugio venerabili atque immaculato Apostolicae regulae ordo teneatur. 26. Servetur in primis viro auctoritas sua, totaque a te discat domus, quantum illi honoris debeat. Tu illum dominum obsequio tuo, tu magnum illum tua humilitate demonstra, tanto ipsa honoratior futura, quanto illum amplius honoraveris.", + "candidate_score": 0.634646, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_29_31", + "bdc_text": "Curate , obsecro , ut domum habeam idque brevi rescire . Bernę , quinta ianuarii anno 38 . Megand. totus vester. [ Adresse auf der Rückseite :", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1265", + "psc_text": "(quia in hac provincia Latini sermonis scriptorum penuria est) describi 455 sibi fecit, quaecumque ab adolescentia usque in praesens tempus dictavimus? Non nos honoravit, qui parvuli et minimi Christianorum omnium sumus, et ob conscientiam peccatorum, Bethleemitici ruris saxa incolimus; sed Christum, qui honoratur in servis suis; et Apostolis repromittit, dicens: « Qui vos recipiunt, me recipiunt. Et qui me recipiunt, recipiunt eum, qui me misit (Matth. 10). 5. Itaque, carissima filia, hanc Epistolam amoris mei in illum habeto Epitaphium: et quidquid posse me scieris in opere spirituali, audacter impera, ut sciant saecula post futura, eum, qui dicit in Isaia: « Posuit me ut sagittam electam, in pharetra sua abcondit me » (Isai 49), duos viros tantis maris atque terrarum inter se spatiis separatos, suo acumine vulnerasse, ut cum mutuo in carne se nesciant, amore spiritus copulentur. Subscriptio. Sanctam te corpore et spiritu servet ille Samarites, id est, Servator et custos,", + "candidate_score": 0.617356, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_10_12", + "bdc_text": "me enim scribente senatus populusque noster dimissus adhuc erat . Et quia non dubito iam pridem vobis constare ac notum esse , literę magnificorum dominorum Tigurinorum apud nos quid effecerint ac potuerint , in praesenciarum opus non est multis illud vobis ostendere ; in summaDie Antwort Berns vom 31 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2067", + "psc_text": "lectorem remittendum puto. Et si me, ut dicis, in novi Testamenti emendatione suscipis, exponisque causam cur suscipias; quia plurimi linguae Graecae habentes scientiam, de 754 meo possint opere judicare: eamdem integritatem debueras etiam in veteri credere Testamento, quod non nostra confinximus; sed ut apud Hebraeos invenimus, divina transtulimus. Sicubi dubitas, Haebraeos interroga. 21. Sed forte dices: quid si Hebraei aut respondere noluerint, aut mentiri voluerint? Tota frequentia Judaeorum in mea interpretatione reticebit? Nullusque inveniri poterit, qui Hebraeae linguae habeat notitiam [al. notionem ]: aut omnes imitabuntur illos Judaeos, quos dicis in Africae repertos oppidulo, in meam conspirasse calumniam? Hujuscemodi enim in epistola tua texis fabulam: « Quidam frater noster Episcopus, cum lectitari instituisset in Ecclesia cui praeest, interpretationem tuam, movit quiddam longe aliter a te positum apud Jonam Prophetam, quam erat omnium sensibus memoriaeque inveteratum, et tot aetatum successionibus decantatum. Factusque est tantus tumultus in plebe, maxime Graecis arguentibus et", + "candidate_score": 0.614386, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf052", + "work_id": "051_Prosper-Aquitanus_Sententiae-delibatae-ex-operibus-S.-Augustini", + "max_score": 0.672305, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_19_21", + "bdc_text": "Bern StA , A III 24 , 572-574 ; vgl . die diesbezüglichen Notizen im Ratsmanual , Bern StA , A II 132 , 25f). : „Nolumus mutatum institutum , tametsi nonunquam ad immutandum [ ? ] simus faciles , nec eciam novum hic quicquam esse strenue adserimus . “ Faxit deus , ut omnium nostrorum mutentur animi omniaque in domini gloriam cedant , quę agimus .", + "psc_chunk_id": "051_Prosper-Aquitanus_Sententiae-delibatae-ex-operibus-S.-Augustini_window_118", + "psc_text": "litt., c. 22). CCLXXXIV [ Alias CCLXXXIII]. Quod in miraculis nihil fiat contra naturam. Naturarum conditor Deus nihil in miraculis contra naturam facit, nec quod novum est consuetudini, repugnans est rationi. Nobis ergo videntur contra naturam insolita, quibus aliter naturae cursus innotuit; non autem Deo, cui hoc est natura quod fecerit (Aug. ibid., c. 13). CCLXXXV [ Alias CCLXXXIV]. De incommutabili ratione operum Dei. Omne corpus in omne corpus posse mutari 585 credibile est: quodlibet autem corpus in animam rationalem posse converti, credere absurdum est. Quoniam Deus sic est omnipotens, ut numquam suae rationis instituta convellat (Aug. lib. VII de Gen. ad lit. c. 12 et 20). CCLXXXVI [ Alias omittebatur ]. Quod naturale sit nobis velle vivere, non autem male vivere. Naturale nobis est velle vivere, male autem vivere jam non est naturae, sed perversae voluntatis, quam juste poena consequitur (Aug. ibid., c. 27). CCLXXXVII [ Alias CCLXXXV]. Qualiter", + "candidate_score": 0.672305, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_20_22", + "bdc_text": "vgl . die diesbezüglichen Notizen im Ratsmanual , Bern StA , A II 132 , 25f). : „Nolumus mutatum institutum , tametsi nonunquam ad immutandum [ ? ] simus faciles , nec eciam novum hic quicquam esse strenue adserimus . “ Faxit deus , ut omnium nostrorum mutentur animi omniaque in domini gloriam cedant , quę agimus . Ego indies anxie et sollicitein der Vorlage sollicte .", + "psc_chunk_id": "051_Prosper-Aquitanus_Sententiae-delibatae-ex-operibus-S.-Augustini_window_118", + "psc_text": "litt., c. 22). CCLXXXIV [ Alias CCLXXXIII]. Quod in miraculis nihil fiat contra naturam. Naturarum conditor Deus nihil in miraculis contra naturam facit, nec quod novum est consuetudini, repugnans est rationi. Nobis ergo videntur contra naturam insolita, quibus aliter naturae cursus innotuit; non autem Deo, cui hoc est natura quod fecerit (Aug. ibid., c. 13). CCLXXXV [ Alias CCLXXXIV]. De incommutabili ratione operum Dei. Omne corpus in omne corpus posse mutari 585 credibile est: quodlibet autem corpus in animam rationalem posse converti, credere absurdum est. Quoniam Deus sic est omnipotens, ut numquam suae rationis instituta convellat (Aug. lib. VII de Gen. ad lit. c. 12 et 20). CCLXXXVI [ Alias omittebatur ]. Quod naturale sit nobis velle vivere, non autem male vivere. Naturale nobis est velle vivere, male autem vivere jam non est naturae, sed perversae voluntatis, quam juste poena consequitur (Aug. ibid., c. 27). CCLXXXVII [ Alias CCLXXXV]. Qualiter", + "candidate_score": 0.652076, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "075_Gregorius-I_Moralia", + "max_score": 0.669147, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_20_22", + "bdc_text": "vgl . die diesbezüglichen Notizen im Ratsmanual , Bern StA , A II 132 , 25f). : „Nolumus mutatum institutum , tametsi nonunquam ad immutandum [ ? ] simus faciles , nec eciam novum hic quicquam esse strenue adserimus . “ Faxit deus , ut omnium nostrorum mutentur animi omniaque in domini gloriam cedant , quę agimus . Ego indies anxie et sollicitein der Vorlage sollicte .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2395", + "psc_text": "[ Rec. XVII.] 46. Deus immutabilis natura et voluntate. --De cujus mox immutabilitate apte subjungitur: Et nemo avertere potest cogitationem ejus. Sicut enim immutabilis natura est, ita immutabilis voluntate. Cogitationem quippe ejus nullus avertit, quia nemo resistere occultis ejus judiciis praevalet. Nam etsi fuerunt quidam qui deprecationibus suis ejus cogitationem avertisse viderentur, ita fuit ejus interna cogitatio, ut sententiam illius avertere deprecando potuissent, et ab eo acciperent quod agerent apud ipsum. Dicat ergo: Et nemo avertere poterit cogitationem ejus, quia semel fixa judicia mutari nequaquam possunt. Unde scriptum est: Praeceptum posuit, et non praeteribit (Psal. CXLVIII, 6) ; et rursum: Coelum et terra transibunt, verba autem mea non transibunt (Marc. XIII, 31) ; et rursum: Non enim cogitationes meae sicut cogitationes vestrae, neque viae meae sicut viae vestrae (Isai. LV, 8) . Cum ergo exterius mutari videtur sententia, interius consilium non mutatur, quia de unaquaque re immutabiliter intus constituitur, quidquid", + "candidate_score": 0.669147, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_21", + "bdc_text": "„Nolumus mutatum institutum , tametsi nonunquam ad immutandum [ ? ] simus faciles , nec eciam novum hic quicquam esse strenue adserimus . “ Faxit deus , ut omnium nostrorum mutentur animi omniaque in domini gloriam cedant , quę agimus .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2395", + "psc_text": "[ Rec. XVII.] 46. Deus immutabilis natura et voluntate. --De cujus mox immutabilitate apte subjungitur: Et nemo avertere potest cogitationem ejus. Sicut enim immutabilis natura est, ita immutabilis voluntate. Cogitationem quippe ejus nullus avertit, quia nemo resistere occultis ejus judiciis praevalet. Nam etsi fuerunt quidam qui deprecationibus suis ejus cogitationem avertisse viderentur, ita fuit ejus interna cogitatio, ut sententiam illius avertere deprecando potuissent, et ab eo acciperent quod agerent apud ipsum. Dicat ergo: Et nemo avertere poterit cogitationem ejus, quia semel fixa judicia mutari nequaquam possunt. Unde scriptum est: Praeceptum posuit, et non praeteribit (Psal. CXLVIII, 6) ; et rursum: Coelum et terra transibunt, verba autem mea non transibunt (Marc. XIII, 31) ; et rursum: Non enim cogitationes meae sicut cogitationes vestrae, neque viae meae sicut viae vestrae (Isai. LV, 8) . Cum ergo exterius mutari videtur sententia, interius consilium non mutatur, quia de unaquaque re immutabiliter intus constituitur, quidquid", + "candidate_score": 0.665718, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_19_21", + "bdc_text": "Bern StA , A III 24 , 572-574 ; vgl . die diesbezüglichen Notizen im Ratsmanual , Bern StA , A II 132 , 25f). : „Nolumus mutatum institutum , tametsi nonunquam ad immutandum [ ? ] simus faciles , nec eciam novum hic quicquam esse strenue adserimus . “ Faxit deus , ut omnium nostrorum mutentur animi omniaque in domini gloriam cedant , quę agimus .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2395", + "psc_text": "[ Rec. XVII.] 46. Deus immutabilis natura et voluntate. --De cujus mox immutabilitate apte subjungitur: Et nemo avertere potest cogitationem ejus. Sicut enim immutabilis natura est, ita immutabilis voluntate. Cogitationem quippe ejus nullus avertit, quia nemo resistere occultis ejus judiciis praevalet. Nam etsi fuerunt quidam qui deprecationibus suis ejus cogitationem avertisse viderentur, ita fuit ejus interna cogitatio, ut sententiam illius avertere deprecando potuissent, et ab eo acciperent quod agerent apud ipsum. Dicat ergo: Et nemo avertere poterit cogitationem ejus, quia semel fixa judicia mutari nequaquam possunt. Unde scriptum est: Praeceptum posuit, et non praeteribit (Psal. CXLVIII, 6) ; et rursum: Coelum et terra transibunt, verba autem mea non transibunt (Marc. XIII, 31) ; et rursum: Non enim cogitationes meae sicut cogitationes vestrae, neque viae meae sicut viae vestrae (Isai. LV, 8) . Cum ergo exterius mutari videtur sententia, interius consilium non mutatur, quia de unaquaque re immutabiliter intus constituitur, quidquid", + "candidate_score": 0.66386, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_28_30", + "bdc_text": "obstetrice occupatas . Curate , obsecro , ut domum habeam idque brevi rescire . Bernę , quinta ianuarii anno 38 .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_959", + "psc_text": "35). Hinc est enim quod is quem legio daemonum Domino jubente dereliquit, ad Salvatoris sui pedes residet, verba doctrinae percipit, et de regione sua simul discedere cum salutis auctore concupiscit; sed tamen ei ipsa quae salutem contulit Veritas dicit: Revertere primum in domum 210 tuam, et narra quanta tibi fecerit Dominus. Cum enim quamlibet parum de divina cognitione percipimus, redire ad humana jam nolumus, et proximorum necessitatibus onerari recusamus; quietem contemplationis quaerimus, nihilque aliud, nisi hoc quod sine labore reficit, amamus. Sed sanatos nos Veritas ad domum mittit, narrare quae nobiscum acta sunt praecipit, ut videlicet prius mens exsudet in opere, et postmodum refici debeat per contemplationem. [ Rec. XVIII. ] 61. Contemplationis et actionis figurae Rachel et Lia, Maria et Martha. Vitae activae magna merita, contemplativae potiora. --Hinc est quod Jacob pro Rachel servit, et Liam accipit, eique dicitur Non est consuetudinis in terra nostra ut minores ante tradamus", + "candidate_score": 0.663121, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_32", + "bdc_text": "] Tiguri verbi praeconibus Bullingero , Leoni piis ac vigilantissimis , in domino fratribus suis charissimis .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_719", + "psc_text": "custodiunt, ne leo circuiens insidiando subripiat, id est, antiquus hostis sub aliqua imagine virtutis occidat; ne leaenae vox auribus obstrepat, id est, ne Babyloniae gloria sensum ab amore patriae coelestis avertat; ne catulorum leonum dentes mordeant, id est, ne reproborum persuasio in corde convalescat. At contra haeretici jam quasi de sanctitate securi sunt, quia vitae suae meritis cuncta se superasse suspicantur. Unde et nunc dicitur: Rugitus leonis, et vox leaenae, et dentes catulorum leonum contriti sunt. Ac si aperte diceretur: Nos ideo nullis flagellis atterimur, quia et virtutem antiqui hostis, et cupiditatem terrenae gloriae, et persuasiones reproborum omnium vitae meritis superando calcamus. Unde adhuc subditur: CAPUT XXII. VERS. 11.-- Tigris periit, eo quod non haberet praedam, et catuli leonum dissipati sunt. 43. Satan et leo recte vocatur, et tigris et myrmicoleon. Haeretici quasi de victo Satana gloriantur. --Hunc vocabulo tigridis repetit quem leonis appellatione signavit. Satan quippe et propter crudelitatem", + "candidate_score": 0.661186, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_32", + "bdc_text": "] Tiguri verbi praeconibus Bullingero , Leoni piis ac vigilantissimis , in domino fratribus suis charissimis .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_684", + "psc_text": "31) . Eisdem rursum per Epistolam dicit: Obsecro vos, fratres, ego vinctus in Domino, ut digne ambuletis vocatione, qua vocati estis (Ephes. IV, 1) . Hinc ergo colligat, si quando aliquid recte sentit, quanta 150 humilitate debeat magistro loqui discipulus; si ipse magister gentium in his quae cum auctoritate praedicat, tam submisse discipulos rogat. Hinc unusquisque colligat, eis a quibus bene vivendi exempla percepit, hoc quod bene intelligit, quam humiliter dicat; si Paulus illis humili se voce subdidit, quos ad vitam ipse suscitavit. 26. Humiliter loqui nesciens consolationis regulam ignorat. --Eliphaz autem, qui primus amicorum loquitur, quamvis ad consolandum pietate veniat, humilitatem tamen locutionis deserens, regulam consolationis ignorat. Qui dum loquendi custodiam negligit, usque ad afflicti contumelias excedit, dicens: Tigris periit eo quod non haberet praedam. Rugitus leonis, et vox leaenae, et dentes catulorum leonum dissipati sunt (Job. IV, 11) . Beatum videlicet Job nomine tigridis, quasi vitio varietatis notans,", + "candidate_score": 0.659831, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_19_21", + "bdc_text": "Bern StA , A III 24 , 572-574 ; vgl . die diesbezüglichen Notizen im Ratsmanual , Bern StA , A II 132 , 25f). : „Nolumus mutatum institutum , tametsi nonunquam ad immutandum [ ? ] simus faciles , nec eciam novum hic quicquam esse strenue adserimus . “ Faxit deus , ut omnium nostrorum mutentur animi omniaque in domini gloriam cedant , quę agimus .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2396", + "psc_text": "Coelum et terra transibunt, verba autem mea non transibunt (Marc. XIII, 31) ; et rursum: Non enim cogitationes meae sicut cogitationes vestrae, neque viae meae sicut viae vestrae (Isai. LV, 8) . Cum ergo exterius mutari videtur sententia, interius consilium non mutatur, quia de unaquaque re immutabiliter intus constituitur, quidquid foris mutabiliter agitur. Sequitur: CAPUT XXXVIII. [ Vet. XIX, Rect. XVIII ]. IBID.-- Et anima ejus quodcunque voluit, hoc fecit. 47. -- Deo nec illa obsistunt quae contra voluntatem illius fieri videntur. --Cum sit cunctis corporibus exterior, cunctis mentibus interior Deus, ea ipsa vis ejus, qua omnia penetrat, cunctaque disponit, anima illius appellatur. Cujus videlicet voluntati nec illa obsistunt, quae contra voluntatem illius fieri videntur, quia ad hoc nonnunquam permittit fieri etiam quod non praecipit, ut per hoc illud certius impleatur quod jubet. Apostatae quippe angeli perversa voluntas est, sed tamen a Deo mirabiliter ordinatur, ut ipsae quoque ejus insidiae", + "candidate_score": 0.658561, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_32", + "bdc_text": "] Tiguri verbi praeconibus Bullingero , Leoni piis ac vigilantissimis , in domino fratribus suis charissimis .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_685", + "psc_text": "veniat, humilitatem tamen locutionis deserens, regulam consolationis ignorat. Qui dum loquendi custodiam negligit, usque ad afflicti contumelias excedit, dicens: Tigris periit eo quod non haberet praedam. Rugitus leonis, et vox leaenae, et dentes catulorum leonum dissipati sunt (Job. IV, 11) . Beatum videlicet Job nomine tigridis, quasi vitio varietatis notans, per leonis rugitum ejusdem viri terrorem, per leaenae vocem loquacitatem conjugis, per dissipatos vero dentes catulorum leonum destructam filiorum edacitatem signans. Unde et bene amicorum sensum, qui in tumida correptione se extulit, sententia divina reprehendit, dicens: Non estis locuti coram me rectum, sicut servus meus Job (Job. XXXII, 7) . [ Vet. XI.] 27. Sententias amicorum Job qua ratione Deus arguat, et Paulus commendet. --Sed quaerendum video cur Paulus illorum sententiis tanta auctoritate utitur, si hae eorum sententiae Dominica reprehensione cassantur? Eliphaz quippe verba sunt, quae Corinthiis intulit dicens, sicut scriptum est: Comprehendam sapientes in astutia eorum (I Cor. III,", + "candidate_score": 0.65854, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_21", + "bdc_text": "„Nolumus mutatum institutum , tametsi nonunquam ad immutandum [ ? ] simus faciles , nec eciam novum hic quicquam esse strenue adserimus . “ Faxit deus , ut omnium nostrorum mutentur animi omniaque in domini gloriam cedant , quę agimus .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1869", + "psc_text": "mundi in conspectu ejus. 38. Solus Deus mutabilitatis expers. --Hoc coelorum nomine repetiit quod sanctorum prius appellatione signavit. Nam de eisdem sanctis scriptum est: Coeli enarrant gloriam Dei (Psal. XVIII, 1) . Qui per naturam omnes in semetipsis propriam mutabilitatem habent; sed dum immutabili veritati studiose semper inhaerere desiderant, inhaerendo agunt, ut immutabiles fiant. Cumque ad hanc toto affectu se tenent, quandoque accipiunt ut super semetipsos ducti vincant hoc quod in semetipsis mutabiles exstiterunt. Quid enim mutabilitas nisi mors quaedam est? Quae dum rem quamlibet in aliam immutat, quasi occidit quod fuerat, ut incipiat esse quod non erat. Et de auctore omnium scriptum est: Qui solus habet immutabilitatem (I Tim. VI, 16) , quia videlicet in semetipso solus immutabilis est. De quo per Jacobum dicitur: Apud quem non est transmutatio, nec vicissitudinis obumbratio (Jac. I, 17) . Ipsa enim mutabilitas umbra est, quae quasi obscuraret lucem, si hanc per aliquas", + "candidate_score": 0.656142, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_27_29", + "bdc_text": "vel vacuas esse vel una solum mulierculaUnbekannt . obstetrice occupatas . Curate , obsecro , ut domum habeam idque brevi rescire .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_669", + "psc_text": "ad utilitatem, et dissimulanda propter tumorem; quatenus is qui ea utitur, et ut prodesse debeat, posse se sciat; et ut extolli non debeat, posse se nesciat. Qualis vero in ore fuerit, adjungat dicens: Nonne silui? Qualis erga illicita opera, adhuc subjiciat: Nonne quievi? Potest autem silere et quiescere, adhuc subtilius perscrutari. Silere namque est mentem a terrenorum desideriorum voce restringere. Vis enim magni clamoris est tumultus cordis. 19. Qui praesunt, occupationes temporales, ut Deo vacent, intermittere debent. --Quiescunt quoque qui bene in potestate sunt, cum terrenarum actionum strepitus pro divino amore intermittendo postponunt; ne dum ima indesinenter occupant, cor funditus a summis cadat. Sciunt enim quia nequaquam mens ad superna attollitur, si curarum tumultibus continue in infimis occupatur. Quid enim de Deo occupata obtineat, quae de illo apprehendere aliquid etiam vacans laborat. Bene autem per Psalmistam dicitur: Vacate et videte, quoniam ego sum Deus (Psal. XLV, 11) ; quia qui", + "candidate_score": 0.655228, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_32", + "bdc_text": "] Tiguri verbi praeconibus Bullingero , Leoni piis ac vigilantissimis , in domino fratribus suis charissimis .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_711", + "psc_text": "38. Dura in Job Eliphaz verba. --Quid enim rugitum leonis appellat, nisi, ut paulo ante praemisimus, severitatem viri? quid vocem leaenae, nisi loquacitatem conjugis? quid dentes catulorum leonum, nisi edacitatem prolis? Quia enim filii convivantes exstincti sunt, dentium expressione signantur. Quae cuncta dum contrita Eliphaz rigidus exsultat, quasi jure damnata denuntiat. Cujus adhuc duritiam increpationis ingeminat, cum subjungit: CAPUT XX [ Vet. et Rect. XVI ]. VERS. 11.-- Tigris periit, eo quod non haberet praedam, et 156 catuli leonum dissipati sunt. 39. Tigris varia ac rapax hypocritas apte significat. --Quem enim nomine tigridis, nisi beatum Job nota varietatis signat, vel aspersum maculis simulationis? Omnis namque simulator in eo quod videri rectus appetit, mundum se per omnia non ostendit; quia dum virtutes quasdam per hypocrisin assumit, et occulte semetipsum vitiis subjicit, quaedam latentia vitia repente in faciem erumpunt, et superductae simulationis, quasi visionis corium, ex admistione sua varium ostendunt; ut plerumque", + "candidate_score": 0.65361, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_28_30", + "bdc_text": "obstetrice occupatas . Curate , obsecro , ut domum habeam idque brevi rescire . Bernę , quinta ianuarii anno 38 .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1513", + "psc_text": "de utero translatus ad tumulum, illic verbis aliis non aliter adjungit, dicens: Sicut abortivum absconditum non subsisterem, vel qui concepti non viderunt lucem (Job. III, 16) . Quia vero haec superius late digessimus (Lib. IV, n. 48 et seq.), pro vitando lectoris fastidio, exposita replicare declinamus. Sequitur: CAPUT LXI [ Vet. XLIV, Rec. XXXVI ]. VERS. 20.-- Nunquid non paucitas dierum meorum finietur brevi? 92. Vitae terminus, potissimum attendendus. --Cautum se ac sollicitum vivere ostendit, qui brevitatem praesentis vitae considerans, non ejus usum, sed terminum conspicit, ut ex fine colligat nihil esse quod transiens delectat. Hinc namque per Salomonem dicitur: Si annis multis vixerit homo, et in his omnibus laetatus fuerit, meminisse debet tenebrosi temporis et dierum multorum; qui cum venerint, vanitatis arguentur praeterita (Eccle. XI, 8) . Hinc rursum scriptum est: In omnibus operibus tuis memorare novissima tua, et in aeternum non peccabis (Eccli. VII, 40) . Igitur cum", + "candidate_score": 0.647661, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_32", + "bdc_text": "] Tiguri verbi praeconibus Bullingero , Leoni piis ac vigilantissimis , in domino fratribus suis charissimis .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_722", + "psc_text": "tolerari nequaquam potest; si autem resistitur, quasi formica atteritur. Aliis ergo leo est, aliis formica; quia crudelitatem illius carnales mentes vix tolerant, spiritales vero infirmitatem illius pede virtutis calcant. Haeretici igitur, quia de sanctitatis praesumptione superbiunt, quasi exsultantes dicunt: Myrmicoleon, vel certe tigris, periit, eo quod non haberet praedam. Ac si aperte dicant: Vetustus adversarius in nobis praedam non habet, quia quantum ad nostra studia jam victus jacet. Idcirco autem myrmicoleontis appellatione vel tigridis repetitur, qui jam contrito leonis rugitu fuerat designatus, quia quidquid per gaudium dicitur, saepe replicatur. Voces quippe ingeminat animus cum exsultat. Unde et veraci laetitia Psalmista crebro repetit hoc, quod se exauditum esse cognovit, dicens: Exaudivit Dominus vocem fletus mei; exaudivit Dominus deprecationem meam, Dominus orationem meam assumpsit (Psal. VI, 9, 10) . [ Vet. XVIII.] 44. Sancti de domitis vitiis cum timore gaudent. Hypocritae vel uno superato se perfectos putant. --Sed sancti viri cum de", + "candidate_score": 0.644935, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_29", + "bdc_text": "Curate , obsecro , ut domum habeam idque brevi rescire .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_959", + "psc_text": "35). Hinc est enim quod is quem legio daemonum Domino jubente dereliquit, ad Salvatoris sui pedes residet, verba doctrinae percipit, et de regione sua simul discedere cum salutis auctore concupiscit; sed tamen ei ipsa quae salutem contulit Veritas dicit: Revertere primum in domum 210 tuam, et narra quanta tibi fecerit Dominus. Cum enim quamlibet parum de divina cognitione percipimus, redire ad humana jam nolumus, et proximorum necessitatibus onerari recusamus; quietem contemplationis quaerimus, nihilque aliud, nisi hoc quod sine labore reficit, amamus. Sed sanatos nos Veritas ad domum mittit, narrare quae nobiscum acta sunt praecipit, ut videlicet prius mens exsudet in opere, et postmodum refici debeat per contemplationem. [ Rec. XVIII. ] 61. Contemplationis et actionis figurae Rachel et Lia, Maria et Martha. Vitae activae magna merita, contemplativae potiora. --Hinc est quod Jacob pro Rachel servit, et Liam accipit, eique dicitur Non est consuetudinis in terra nostra ut minores ante tradamus", + "candidate_score": 0.634241, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf009", + "work_id": "Origenes_De-principiis", + "max_score": 0.668009, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_21", + "bdc_text": "„Nolumus mutatum institutum , tametsi nonunquam ad immutandum [ ? ] simus faciles , nec eciam novum hic quicquam esse strenue adserimus . “ Faxit deus , ut omnium nostrorum mutentur animi omniaque in domini gloriam cedant , quę agimus .", + "psc_chunk_id": "Origenes_De-principiis_window_148", + "psc_text": "«Transit enim habitus hujus mundi.» Sed et David cum dicit: «Cœli peribunt, tu autem permanebis, et omnes sicut vestimentum veterascent, et velut amictum mutabis eos, sicut vestimentum mutabuntur eadem videtur ostendere. Si enim mutabuntur cœli, utique non perit quod mutatur: et si habitus mundi transit, non omnimodo exterminatio vel perditio substantiæ materialis ostenditur, sed immutatio quædam fit qualitatis, atque habitus transformatio. Esaias quoque cum per prophetiam dicit, quia «erit cœlum novum, et terra nova,» similem sine dubio suggerit intellectum. Innovatio namque cœli et terræ et transmutatio habitus hujus mundi, et immutatio cœlorum, his sine dubio præparabitur qui, per illam viam quam supra ostendimus iter agentes, ad illum finem beatitudinis tendunt, cui etiam ipsi inimici subjiciendi dicuntur, in quo fine omnia et in omnibus dicitur esse Deus. In hoc fine si quis materialem naturam, id est corpoream, penitus interituram putet, nullo omnino genere intellectui meo occurrere potest quomodo tot et tantæ", + "candidate_score": 0.668009, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa006.opp-lat1", + "max_score": 0.667887, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_21_23", + "bdc_text": "„Nolumus mutatum institutum , tametsi nonunquam ad immutandum [ ? ] simus faciles , nec eciam novum hic quicquam esse strenue adserimus . “ Faxit deus , ut omnium nostrorum mutentur animi omniaque in domini gloriam cedant , quę agimus . Ego indies anxie et sollicitein der Vorlage sollicte . nuncium expecto de conductis ędibus .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa006.opp-lat1_window_44", + "psc_text": "inmutatio, de qua item dicit apostolus: omnes resurgemus, sed non omnes inmutabimur. quam inmutationem non in deterius, sed in melius fieri docet idem, cum dicit: etnosinmutabimur. sed ubi et quomodo sit in caelo corpus dominicum, curiosissimum et superuacaneum est quaerere; tantummodo in caelo esse credendum est. non enim est fragilitatis nostrae caelorum secreta discutere, sed est nostrae fidei de dominici corporis dignitate sublimia et honesta sentire. § 14 Credimus etiam, quod sedet ad dexteram patris. nec ideo tamen quasi humana forma circumscriptum esse deum patrem arbitrandum est, ut de illo cogitantibus dextrum aut sinistrum latus animo occurrat; aut id ipsum, quod sedere pater dicitur, flexis poplitibus fieri putandum est, ne in illud incidamus sacrilegium, in quo exsecratur apostolus eos, qui commutauerunt gloriam incorruptibilis dei in similitudinem corruptibilis hominis. tale enim simulacrum deo nefas est christiano in templo conlocare; multo magis in corde nefarium est, ubi uere est templum dei, si", + "candidate_score": 0.667887, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_21", + "bdc_text": "„Nolumus mutatum institutum , tametsi nonunquam ad immutandum [ ? ] simus faciles , nec eciam novum hic quicquam esse strenue adserimus . “ Faxit deus , ut omnium nostrorum mutentur animi omniaque in domini gloriam cedant , quę agimus .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa006.opp-lat1_window_44", + "psc_text": "inmutatio, de qua item dicit apostolus: omnes resurgemus, sed non omnes inmutabimur. quam inmutationem non in deterius, sed in melius fieri docet idem, cum dicit: etnosinmutabimur. sed ubi et quomodo sit in caelo corpus dominicum, curiosissimum et superuacaneum est quaerere; tantummodo in caelo esse credendum est. non enim est fragilitatis nostrae caelorum secreta discutere, sed est nostrae fidei de dominici corporis dignitate sublimia et honesta sentire. § 14 Credimus etiam, quod sedet ad dexteram patris. nec ideo tamen quasi humana forma circumscriptum esse deum patrem arbitrandum est, ut de illo cogitantibus dextrum aut sinistrum latus animo occurrat; aut id ipsum, quod sedere pater dicitur, flexis poplitibus fieri putandum est, ne in illud incidamus sacrilegium, in quo exsecratur apostolus eos, qui commutauerunt gloriam incorruptibilis dei in similitudinem corruptibilis hominis. tale enim simulacrum deo nefas est christiano in templo conlocare; multo magis in corde nefarium est, ubi uere est templum dei, si", + "candidate_score": 0.661518, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_19_21", + "bdc_text": "Bern StA , A III 24 , 572-574 ; vgl . die diesbezüglichen Notizen im Ratsmanual , Bern StA , A II 132 , 25f). : „Nolumus mutatum institutum , tametsi nonunquam ad immutandum [ ? ] simus faciles , nec eciam novum hic quicquam esse strenue adserimus . “ Faxit deus , ut omnium nostrorum mutentur animi omniaque in domini gloriam cedant , quę agimus .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa006.opp-lat1_window_44", + "psc_text": "inmutatio, de qua item dicit apostolus: omnes resurgemus, sed non omnes inmutabimur. quam inmutationem non in deterius, sed in melius fieri docet idem, cum dicit: etnosinmutabimur. sed ubi et quomodo sit in caelo corpus dominicum, curiosissimum et superuacaneum est quaerere; tantummodo in caelo esse credendum est. non enim est fragilitatis nostrae caelorum secreta discutere, sed est nostrae fidei de dominici corporis dignitate sublimia et honesta sentire. § 14 Credimus etiam, quod sedet ad dexteram patris. nec ideo tamen quasi humana forma circumscriptum esse deum patrem arbitrandum est, ut de illo cogitantibus dextrum aut sinistrum latus animo occurrat; aut id ipsum, quod sedere pater dicitur, flexis poplitibus fieri putandum est, ne in illud incidamus sacrilegium, in quo exsecratur apostolus eos, qui commutauerunt gloriam incorruptibilis dei in similitudinem corruptibilis hominis. tale enim simulacrum deo nefas est christiano in templo conlocare; multo magis in corde nefarium est, ubi uere est templum dei, si", + "candidate_score": 0.655806, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Dialogus-contra-Pelagianos", + "max_score": 0.665021, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_0_2", + "bdc_text": "Gratiam a domino . Nihil est , quod scribam , charissimi fratres ; novissime enim quam potui paucis ecclesię nostrę faciem vobis ostendi et apperuiSiehe HBBW VII , Nr. 1086. .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Dialogus-contra-Pelagianos_window_186", + "psc_text": "8. Ex Apostoli Epistolis. --Cunctae prope Epistolae Apostoli hoc habent principium: Gratia vobis et pax a Deo Patre et Christo Jesu Domino 751 nostro (I Cor. I, 3) , et simili fine clauduntur. Ad Corinthios quoque scribitur: Ut non indigeatis ulla donatione, exspectantes revelationem Domini nostri Jesu Christi, qui et confirmabit vos usque in finem sine crimine in die Domini nostri Jesu Christi (Ibid., 7, 8) . Licet ergo nulla indigeamus donatione, tamen exspectamus revelationem Domini nostri Jesu Christi, qui tunc nos in omnibus confirmabit, et ostendet sine crimine, cum dies Domini nostri Jesu Christi et mundi finis advenerit, ut non glorietur omnis caro in conspectu ejus. Paulus plantavit, Apollo rigavit (I Cor. II, 6), sed Dominus incrementum dedit: ergo neque qui plantat, neque qui rigat, est aliquid; sed qui incrementum dat, Deus. Ipsius enim agricultura, ipsius aedificatio sumus. Juxta gratiam Dei, quasi sapiens architectus ponit fundamentum. Nolite, inquit, vosmetipsos", + "candidate_score": 0.665021, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf031", + "work_id": "008_Marius-Victorinus_In-epistolam-Pauli-ad-Ephesios", + "max_score": 0.664816, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_21_23", + "bdc_text": "„Nolumus mutatum institutum , tametsi nonunquam ad immutandum [ ? ] simus faciles , nec eciam novum hic quicquam esse strenue adserimus . “ Faxit deus , ut omnium nostrorum mutentur animi omniaque in domini gloriam cedant , quę agimus . Ego indies anxie et sollicitein der Vorlage sollicte . nuncium expecto de conductis ędibus .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_In-epistolam-Pauli-ad-Ephesios_window_46", + "psc_text": "Hic enim contenti esse simplici expositione debemus, metu hoc et religione retinentes, quod Dei voluntas est Christus, quod Dei voluntas est motus, quod Deus omnia operatur, quia Deus motus, et Dei voluntas est motus, et Deus sit. VERS. 12. Ut simus in laudem gloriae ipsius. Si enim in ipsum credimus, atque spiritales efficimur sequendo Christum, erimus in laudem gloriae ipsius Dei qui ante speravimus in Christo. Ordinem dedit. Tunc erimus in laudem gloriae ipsius, cum speraverimus in Christo: vel illi erimus in laudem gloriae ipsius qui ante speravimus in Christo. Prius est ergo sperare in Christo, id est Christum sequi, et credere omnia compleri posse a Christo promissa; et sic erit consequens, ut simus in laudem gloriae Dei: quia, ut saepe dixi, per Christum aeternitas pariter, quae nobis salus est, et Dei gloria est: unde laus erit gloriae ejus. VERS. 13. In quo et vos, audito verbo veritatis evangelii salutis", + "candidate_score": 0.664816, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf036", + "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-remissione-peccatorum", + "max_score": 0.66476, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_21_23", + "bdc_text": "„Nolumus mutatum institutum , tametsi nonunquam ad immutandum [ ? ] simus faciles , nec eciam novum hic quicquam esse strenue adserimus . “ Faxit deus , ut omnium nostrorum mutentur animi omniaque in domini gloriam cedant , quę agimus . Ego indies anxie et sollicitein der Vorlage sollicte . nuncium expecto de conductis ędibus .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-remissione-peccatorum_window_139", + "psc_text": "resurgemus, et immutabimur; sicut omnes creduntur resurrecturi, omnes etiam crederentur similiter immutandi. At cum omnium futuram resurrectionem praedixerit, nec tamen omnes asseveraverit immutandos, admonuit nos sollicite scrutari quinam sint in resurrectione futuri examinis immutandi. Hoc autem nolens relinquere beatus Paulus ambiguum, ne licentius iniqui delinquerent, si commune sibi cum justis munus futurae mutationis audissent, sequenti sermone curavit ostendere illius mutationis donum: In momento, in ictu oculi, in novissima tuba: canet enim tuba, et mortui resurgent incorrupti: et nos immutabimur (Ib., 52) . Cum dicit, nos, ostendit illos secum futurae mutationis potituros dono, quos in hoc tempore cum Paulo sociisque ejus tenet ecclesiastica recteque vivendi communio. Ipsius vero mutationis insinuans qualitatem dicit: Oportet enim corruptibile hoc induere incorruptionem, et mortale hoc induere immortalitatem (Ibid., 53) . Ut ergo in talibus tunc sequatur mutatio justae retributionis, nunc praecedit mutatio gratuitae largitatis. Quam mutationem beatus propheta David ostendens, ait: Dixi, nunc coepi: haec", + "candidate_score": 0.66476, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_20_22", + "bdc_text": "vgl . die diesbezüglichen Notizen im Ratsmanual , Bern StA , A II 132 , 25f). : „Nolumus mutatum institutum , tametsi nonunquam ad immutandum [ ? ] simus faciles , nec eciam novum hic quicquam esse strenue adserimus . “ Faxit deus , ut omnium nostrorum mutentur animi omniaque in domini gloriam cedant , quę agimus . Ego indies anxie et sollicitein der Vorlage sollicte .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-remissione-peccatorum_window_139", + "psc_text": "resurgemus, et immutabimur; sicut omnes creduntur resurrecturi, omnes etiam crederentur similiter immutandi. At cum omnium futuram resurrectionem praedixerit, nec tamen omnes asseveraverit immutandos, admonuit nos sollicite scrutari quinam sint in resurrectione futuri examinis immutandi. Hoc autem nolens relinquere beatus Paulus ambiguum, ne licentius iniqui delinquerent, si commune sibi cum justis munus futurae mutationis audissent, sequenti sermone curavit ostendere illius mutationis donum: In momento, in ictu oculi, in novissima tuba: canet enim tuba, et mortui resurgent incorrupti: et nos immutabimur (Ib., 52) . Cum dicit, nos, ostendit illos secum futurae mutationis potituros dono, quos in hoc tempore cum Paulo sociisque ejus tenet ecclesiastica recteque vivendi communio. Ipsius vero mutationis insinuans qualitatem dicit: Oportet enim corruptibile hoc induere incorruptionem, et mortale hoc induere immortalitatem (Ibid., 53) . Ut ergo in talibus tunc sequatur mutatio justae retributionis, nunc praecedit mutatio gratuitae largitatis. Quam mutationem beatus propheta David ostendens, ait: Dixi, nunc coepi: haec", + "candidate_score": 0.660453, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_21", + "bdc_text": "„Nolumus mutatum institutum , tametsi nonunquam ad immutandum [ ? ] simus faciles , nec eciam novum hic quicquam esse strenue adserimus . “ Faxit deus , ut omnium nostrorum mutentur animi omniaque in domini gloriam cedant , quę agimus .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-remissione-peccatorum_window_139", + "psc_text": "resurgemus, et immutabimur; sicut omnes creduntur resurrecturi, omnes etiam crederentur similiter immutandi. At cum omnium futuram resurrectionem praedixerit, nec tamen omnes asseveraverit immutandos, admonuit nos sollicite scrutari quinam sint in resurrectione futuri examinis immutandi. Hoc autem nolens relinquere beatus Paulus ambiguum, ne licentius iniqui delinquerent, si commune sibi cum justis munus futurae mutationis audissent, sequenti sermone curavit ostendere illius mutationis donum: In momento, in ictu oculi, in novissima tuba: canet enim tuba, et mortui resurgent incorrupti: et nos immutabimur (Ib., 52) . Cum dicit, nos, ostendit illos secum futurae mutationis potituros dono, quos in hoc tempore cum Paulo sociisque ejus tenet ecclesiastica recteque vivendi communio. Ipsius vero mutationis insinuans qualitatem dicit: Oportet enim corruptibile hoc induere incorruptionem, et mortale hoc induere immortalitatem (Ibid., 53) . Ut ergo in talibus tunc sequatur mutatio justae retributionis, nunc praecedit mutatio gratuitae largitatis. Quam mutationem beatus propheta David ostendens, ait: Dixi, nunc coepi: haec", + "candidate_score": 0.660079, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf036", + "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-fide", + "max_score": 0.664506, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_19_21", + "bdc_text": "Bern StA , A III 24 , 572-574 ; vgl . die diesbezüglichen Notizen im Ratsmanual , Bern StA , A II 132 , 25f). : „Nolumus mutatum institutum , tametsi nonunquam ad immutandum [ ? ] simus faciles , nec eciam novum hic quicquam esse strenue adserimus . “ Faxit deus , ut omnium nostrorum mutentur animi omniaque in domini gloriam cedant , quę agimus .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-fide_window_112", + "psc_text": "fecit et ea quae fecit. CAP. XXIII, seu REG. XX. Angeli facti stabiles. --64. Firmissime tene, et nullatenus dubites, omnem creaturam naturaliter mutabilem a Deo incommutabili factam; nec tamen jam posse quemlibet sanctorum angelorum in deterius commutari, quia sic acceperunt aeternam beatitudinem qua Deo stabiliter perfruuntur, ut ea carere non possint. Sed hoc ipsum quod ab illo statu beatitudinis in quo sunt mutari in deterius nullatenus possunt, non est eis naturaliter insitum, sed postquam creati sunt, gratiae divinae largitate collatum. Si enim angeli naturaliter incommutabiles fierent, nunquam de eorum consortio diabolus et ejus angeli cecidissent. CAP. XXIV, seu REG. XXI. Creaturae rationales. --65. Firmissime tene, et nullatenus dubites, in omni creatura, quam spiritalem atque corpoream summa Trinitas fecit, solos spiritus angelicos et humanos intelligendi facultatem divinitus accepisse; caeteros vero spiritus brutorum animalium rationem et intelligentiam non accepisse, et etiam hoc omnino habere non posse. Propter quod dicitur hominibus: 527 Nolite", + "candidate_score": 0.664506, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_20_22", + "bdc_text": "vgl . die diesbezüglichen Notizen im Ratsmanual , Bern StA , A II 132 , 25f). : „Nolumus mutatum institutum , tametsi nonunquam ad immutandum [ ? ] simus faciles , nec eciam novum hic quicquam esse strenue adserimus . “ Faxit deus , ut omnium nostrorum mutentur animi omniaque in domini gloriam cedant , quę agimus . Ego indies anxie et sollicitein der Vorlage sollicte .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-fide_window_112", + "psc_text": "fecit et ea quae fecit. CAP. XXIII, seu REG. XX. Angeli facti stabiles. --64. Firmissime tene, et nullatenus dubites, omnem creaturam naturaliter mutabilem a Deo incommutabili factam; nec tamen jam posse quemlibet sanctorum angelorum in deterius commutari, quia sic acceperunt aeternam beatitudinem qua Deo stabiliter perfruuntur, ut ea carere non possint. Sed hoc ipsum quod ab illo statu beatitudinis in quo sunt mutari in deterius nullatenus possunt, non est eis naturaliter insitum, sed postquam creati sunt, gratiae divinae largitate collatum. Si enim angeli naturaliter incommutabiles fierent, nunquam de eorum consortio diabolus et ejus angeli cecidissent. CAP. XXIV, seu REG. XXI. Creaturae rationales. --65. Firmissime tene, et nullatenus dubites, in omni creatura, quam spiritalem atque corpoream summa Trinitas fecit, solos spiritus angelicos et humanos intelligendi facultatem divinitus accepisse; caeteros vero spiritus brutorum animalium rationem et intelligentiam non accepisse, et etiam hoc omnino habere non posse. Propter quod dicitur hominibus: 527 Nolite", + "candidate_score": 0.65587, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf026", + "work_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Sententiae", + "max_score": 0.663696, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_19_21", + "bdc_text": "Bern StA , A III 24 , 572-574 ; vgl . die diesbezüglichen Notizen im Ratsmanual , Bern StA , A II 132 , 25f). : „Nolumus mutatum institutum , tametsi nonunquam ad immutandum [ ? ] simus faciles , nec eciam novum hic quicquam esse strenue adserimus . “ Faxit deus , ut omnium nostrorum mutentur animi omniaque in domini gloriam cedant , quę agimus .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Sententiae_window_101", + "psc_text": "(Matth. V). 2. Sed illa pro tempore fragili populo, ista vero perfecto, utrique tamen pro tempore sua quaeque convenientia commodans. Et tamen pro ista mutatione non est credendus Deus mutabilis, sed potius inde admirabilis praedicandus est, quia manens incommutabilis, quid cuique (ut diximus) tempori commodum fuit, magna cum distributione concessit. 3. Sub Veteri Testamento minoris culpae erant peccata, quia in eo non ipsa veritas, sed umbra veritatis aderat. Nam in Testamento Novo praeceptis altioribus manifesta facta quaedam, quae in illo populo umbrae veritatis deservierant, deserenda nobis praecipiuntur. Illic enim fornicatio et retributio injuriae permissa sunt, nec nocebant; in Testamento autem Novo gravi animadversione damnantur, si admittantur. CAPUT XXI. De symbolo et oratione. 1. Fidei symbolum et dominica oratio pro tota lege parvulis Ecclesiae ad coelorum regna sufficit capessenda. Omnis enim latitudo 174 Scripturarum in eadem oratione dominica et symboli brevitate concluditur. Unde et propheta Isaias dicit: Abbreviationem audivi a Domino", + "candidate_score": 0.663696, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf040", + "work_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_De-benedictionibus-patriarcharum", + "max_score": 0.663217, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_30_32", + "bdc_text": "Bernę , quinta ianuarii anno 38 . Megand. totus vester. [ Adresse auf der Rückseite : ] Tiguri verbi praeconibus Bullingero , Leoni piis ac vigilantissimis , in domino fratribus suis charissimis .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_De-benedictionibus-patriarcharum_window_74", + "psc_text": "serpens in via: et quia serpens frequenter in Scripturis in diaboli persona ponitur, putant hoc non posse Domino convenire. Sed si redeamus ad Scripturas, sicut invenimus leonem dici diabolum, qui circumiens, quaerit quem transvoret (1. Pet. 5).: et tauros dici contrarias virtutes, sicut ibi, Tauri pingues circumdederunt me (Psal. 21.) ; et iterum leonem dici etiam Dominum, paulo ante nobis expositus Judas edocuit: taurum etiam dici ipsum Dominum, invenimus, illum qui occisus est pro salute et reditu filii poenitentis (Luc. 15.). Sed et alia multa in Scripturis similia sunt, quae nunc ad bonam, nunc ad malam partem trahuntur: ita et serpens invenitur aliquotiens etiam in persona Domini scriptus, ut ipse de se dicit in Evangeliis: Sicut enim Moses exaltavit serpentem 35 in deserto: ita exaltari oportet filium hominis (Joan. 3.) . Sed et Apostolus, quum praecipit, prudentes fieri sicut serpentes, nunquid non ad bonam partem, appellationem serpentis aptavit? Potest ergo", + "candidate_score": 0.663217, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf010", + "work_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Testimonia-adversus-Judaeos", + "max_score": 0.663205, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_32", + "bdc_text": "] Tiguri verbi praeconibus Bullingero , Leoni piis ac vigilantissimis , in domino fratribus suis charissimis .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Testimonia-adversus-Judaeos_window_289", + "psc_text": "CAP. LXXIII. - ITEM DOMINOS MITIORES ESSE DEBERE. Item illic: Et vos, domini, eadem facite ad eos, laxantes iracundiam, scientes quia et vester et ipsorum Dominus est in coelis, et exceptio personarum non est in illo (Ephes. VI, 1, 7, 8). CAP. LXXIV. - VIDUAS PROBATAS QUASQUE HONORANDAS. In Epistola Pauli ad Timotheum prima: Viduas honora quae vere sunt viduae. Quae autem delicata est vidua, vivens mortua est (I Tim. V, 3). Et iterum: Juniores autem viduas praeteri. Cum enim delicatae fuerint, in Christo nubere volunt, habentes judicium, quoniam primam fidem reprobaverunt (I Tim. V, 11). CAP. LXXV. - SUORUM, ET MAXIME FIDELIUM, CURAM PLUS UNUMQUEMQUE HABERE DEBERE. Apostolus ad Timotheum prima: Si quis autem suorum, et maxime domesticorum, non agit curam, fidem denegat, et est deterior infideli (I Tim. V, 8). De hoc ipso apud Esaiam: Si videris nudum, vesti, et domesticos seminis tui non despicias (Isa. LVIII, 7).", + "candidate_score": 0.663205, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_2_4", + "bdc_text": "novissime enim quam potui paucis ecclesię nostrę faciem vobis ostendi et apperuiSiehe HBBW VII , Nr. 1086. . Unum postremis ad vos meis deerat , senatus videlicet ac populi nostri super amica Tigurinorum admonicioneDer Zürcher Rat hatte Bern am 27 . Dezember in einem ausführlichen Schreiben ersucht , von einer Neufassung des Katechismus abzusehen , da man doch vereinbart habe , bei dem an Luther gesandten Bekenntnis zu bleiben und nichts ohne Absprache zu ändern ( Entwurf :", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Testimonia-adversus-Judaeos_window_97", + "psc_text": "lapidem ipsum unum septem oculi sunt (Zach. III, 8, 9). Item in Deuteronomio: Et scribes super lapidem omnem legem hanc manifeste nimis (Deut. XXVII, 8). Item apud Jesum Nave: Et accepit lapidem magnum, et statuit eum illic contra Dominum, et ait Jesus ad populum: Ecce lapis iste erit vobis in testimonium quia iste audivit omnia quae dicta sunt a Domino, quanta locutus est ad vos hodie; et erit ipse vobis in testimonium 292 in novissimo dierum, quando recesseritis a Deo vestro (Jos. XXIV, 26, 27). Item in Actibus Apostolorum Petrus: Principes populi et seniores Israël, audite: Ecce nos hodie interrogamur a vobis super benefacto hominis infirmi in quo iste salvatus est. Sit vobis omnibus notum et omni populo Israël quia in nomine Jesu Christi Nazareni, quem vos crucifixistis, quem Deus suscitavit a mortuis in illo iste in conspectu vestro sanus adstat, in alio autem nullo. Hic est lapis qui contemptus", + "candidate_score": 0.651561, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_8_10", + "bdc_text": "decretum et sentencia . Nec tamen negligencia factum est , quominus hanc receperitis ; me enim scribente senatus populusque noster dimissus adhuc erat .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Testimonia-adversus-Judaeos_window_21", + "psc_text": "Joannem prophetaverunt (Matth. XI, 13). CAP. X. - QUOD LEX NOVA DARI HABERET. Apud Michaeam: Quoniam Lex de Sion proficiscetur, et sermo Domini de Hierusalem. Et judicabit inter plurimos populos, et revincet et deteget validas nationes (Mich. IV, 23). Item apud Esaiam: De Sion enim procedet Lex, et verbum Domini de Hierusalem, et judicabit inter gentes (Is. XI, 3, 4). Item in Evangelio cata Matthaeum: Et ecce vox de nube dicens: Hic est Filius meus dilectissimus, in quo bene sensi; ipsum audite (Matth. XVII, 5). CAP. XI. - QUOD DISPOSITIO ALIA ET TESTAMENTUM NOVUM DARI HABERET. Apud Hieremiam: Ecce dies veniunt, dicit Dominus, et consummabo domui Israel et domui Juda testamentum novum, non secundum testamentum quod disposui patribus eorum in die qua apprehendi manus eorum ut educerem eos de terra Aegypti, quia non permanserunt in testamento meo, et ego neglexi eos, dicit Dominus. Quia hoc testamentum quod disponam domui Israel", + "candidate_score": 0.615653, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", + "max_score": 0.661962, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_0_2", + "bdc_text": "Gratiam a domino . Nihil est , quod scribam , charissimi fratres ; novissime enim quam potui paucis ecclesię nostrę faciem vobis ostendi et apperuiSiehe HBBW VII , Nr. 1086. .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_231", + "psc_text": "Domino fratri sancto et unanimo AUGUSTINO, PAULINUS et THERASIA peccatores. 1. Jamdudum, frater in Christo Domino mi unanime, ut te in sanctis et piis laboribus tuis nescientem agnovi, absentemque vidi, tota mente complexus, alloquio quoque familiari atque fraterno per litteras audire properavi. Et credo in manu, et in gratia Domini sermonem meum ad te fuisse perlatum; sed morante adhuc puero quem ad te aliosque dilectos aeque Deo salutandos, ante hiemem miseramus, non potuimus ultra et officium nostrum suspendere, et desiderium sermonis tui cupidissimum temperare. Scripsimus itaque iterato nunc, si priores ad te litterae nostrae pervenire meruerunt; aut primo, si illis in manus tuas perveniendi felicitas non fuit. 2. Sed tu, frater spiritualis omnia judicans, amorem in te nostrum ne pendas officio solo, aut tempore litterarum. Dominus enim testis est, qui unus atque idem operatur in suis ubique charitatem suam, jam abinde nobis, ex quo te beneficio venerabilium episcoporum Aurelii et", + "candidate_score": 0.661962, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_20_22", + "bdc_text": "vgl . die diesbezüglichen Notizen im Ratsmanual , Bern StA , A II 132 , 25f). : „Nolumus mutatum institutum , tametsi nonunquam ad immutandum [ ? ] simus faciles , nec eciam novum hic quicquam esse strenue adserimus . “ Faxit deus , ut omnium nostrorum mutentur animi omniaque in domini gloriam cedant , quę agimus . Ego indies anxie et sollicitein der Vorlage sollicte .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1878", + "psc_text": "novum, non sicut testamentum quod disposui patribus eorum, cum eduxi eos de terra Aegypti (Jer. XXXI, 31, 32). Et alia multa sunt de hac re testimonia, quibus hoc Deum facturum esse praedictum est, quae commemorare nunc longum est. 8. Hic jam si satis constitit, quod recte alio tempore constitutum est, idem recte alio tempore posse mutari, mutantis opere, non dispositione mutata, quam dispositionem intelligibilis ratio continet, ubi sine tempore simul sunt quae in temporibus simul fieri non possunt, quia tempora non simul currunt; quispiam fortassis exspectet causas a nobis ipsius mutationis accipere, quod ipse nosti quam prolixi sit negotii. Verumtamen breviter dici potest, quod homini acuto fortasse suffecerit, aliis sacramentis praenuntiari Christum cum venturus esset, aliis cum venisset annuntiari oportuisse; sicut modo nos idipsum loquentes, diversitas rerum compulit etiam verba mutare. Siquidem aliud est praenuntiari, aliud annuntiari; aliud cum venturus esset, aliud cum venisset. CAPUT II. 9. Nunc deinde videamus", + "candidate_score": 0.660918, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_0_2", + "bdc_text": "Gratiam a domino . Nihil est , quod scribam , charissimi fratres ; novissime enim quam potui paucis ecclesię nostrę faciem vobis ostendi et apperuiSiehe HBBW VII , Nr. 1086. .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_384", + "psc_text": "in Domino salutem. 1. Impletum est gaudio os nostrum, et lingua nostra exsultatione (Psal. CXXV, 2), nuntiantibus litteris tuis sanctam cogitationem tuam, adjuvante Domino qui eam inspiravit, ad effectum esse perductam, de omnibus ordinatis fratribus nostris, et praecipue de sermone presbyterorum, qui te praesente populo infunditur; per quorum linguas clamat charitas tua majore voce in cordibus hominum, quam illi in auribus: Deo gratias. Nam quid melius et animo geramus, et ore promamus, et calamo exprimamus quam, Deo gratias? Hoc nec dici brevius, nec audiri laetius, nec intelligi grandius, nec agi fructuosius potest. Deo gratias, qui te et tam fideli pectore ditavit erga filios tuos, et id quod in intimo animae habebas, quo humanus oculus non penetrat, eduxit in lucem, donando tibi, non solum ut bene velles, verum etiam in quibus posset apparere quod velles. Ita plane fiat, fiat: luceant haec opera coram hominibus, ut videant, gaudeant, glorificent Patrem qui in", + "candidate_score": 0.658021, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_1_3", + "bdc_text": "Nihil est , quod scribam , charissimi fratres ; novissime enim quam potui paucis ecclesię nostrę faciem vobis ostendi et apperuiSiehe HBBW VII , Nr. 1086. . Unum postremis ad vos meis deerat , senatus videlicet ac populi nostri super amica Tigurinorum admonicioneDer Zürcher Rat hatte Bern am 27 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_513", + "psc_text": "epistolam praenotavi; quod in tuam contumeliam fecisse videar, si non ita mihi abs te ut rescribatur exspecto. De Carthaginensi promissione tua vel nostra instantia, quid multa commemorem? Quomodolibet ea gesserimus, transierint, ne quod restat impediant. Nunc excusatio, nisi fallor, nulla est adjuvante Domino; ambo in Numidia sumus, et nobis loco terrarum invicem propinquamus. Rumor ad me detulit, adhuc te velle mecum disputando experiri de quaestione, quae nostram dirimit communionem. Vide quam breviter omnes auferantur ambages, ad hanc epistolam responde, si placet, et fortasse sufficiet, non solum nobis, sed et eis qui nos audire desiderant; aut si non sufficiet, scripta atque rescripta, donec sufficiant, repetantur. Quid enim nobis commodius poterit exhibere urbium, quas incolimus, tanta vicinitas? Ego enim statui nihil de hac re agere vobiscum, nisi per litteras, vel ne cui nostrum de memoria, quod dicitur elabatur, vel ne fraudentur talium studiosi, qui forte interesse non possunt. Soletis de praeteritis rebus", + "candidate_score": 0.657561, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_20_22", + "bdc_text": "vgl . die diesbezüglichen Notizen im Ratsmanual , Bern StA , A II 132 , 25f). : „Nolumus mutatum institutum , tametsi nonunquam ad immutandum [ ? ] simus faciles , nec eciam novum hic quicquam esse strenue adserimus . “ Faxit deus , ut omnium nostrorum mutentur animi omniaque in domini gloriam cedant , quę agimus . Ego indies anxie et sollicitein der Vorlage sollicte .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1868", + "psc_text": "quod peractum fuerit perferatur. Multa enim sunt, a quibus sensus eorum si adhuc abhorret et resilit, vel uberiore vel subtiliore ratione, vel certe auctoritate cui resistere indignum putent, persuaderi aliquando forsitan possint. 2. Ergo in epistola tua posuisti, moveri quosdam, cur hic Deus, qui et veteris Testamenti Deus esse firmatur, spretis veteribus sacrificiis, delectatus sit novis. Nihil enim corrigi posse asserunt, nisi quod ante non recte factum probaretur; vel quod semel recte factum sit, nullatenus immutari debuisse. Recte enim facta dicunt mutari nisi injuste non posse. Haec verba ex litteris tuis in has meas transtuli. Quibus si respondere copiose velim, tempus me citius quam exempla defecerint, quibus rerum ipsa natura et opera humana, certa ratione, pro temporum opportunitate mutentur, nec tamen eadem ratio sit mutabilis qua ista mutantur. Unde pauca commemorem, ut ex his excitata quodammodo jam per plura similia vigil currat intentio. Nonne hiemi aestas, addito sensim calore, succedit?", + "candidate_score": 0.656513, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_19_21", + "bdc_text": "Bern StA , A III 24 , 572-574 ; vgl . die diesbezüglichen Notizen im Ratsmanual , Bern StA , A II 132 , 25f). : „Nolumus mutatum institutum , tametsi nonunquam ad immutandum [ ? ] simus faciles , nec eciam novum hic quicquam esse strenue adserimus . “ Faxit deus , ut omnium nostrorum mutentur animi omniaque in domini gloriam cedant , quę agimus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1878", + "psc_text": "novum, non sicut testamentum quod disposui patribus eorum, cum eduxi eos de terra Aegypti (Jer. XXXI, 31, 32). Et alia multa sunt de hac re testimonia, quibus hoc Deum facturum esse praedictum est, quae commemorare nunc longum est. 8. Hic jam si satis constitit, quod recte alio tempore constitutum est, idem recte alio tempore posse mutari, mutantis opere, non dispositione mutata, quam dispositionem intelligibilis ratio continet, ubi sine tempore simul sunt quae in temporibus simul fieri non possunt, quia tempora non simul currunt; quispiam fortassis exspectet causas a nobis ipsius mutationis accipere, quod ipse nosti quam prolixi sit negotii. Verumtamen breviter dici potest, quod homini acuto fortasse suffecerit, aliis sacramentis praenuntiari Christum cum venturus esset, aliis cum venisset annuntiari oportuisse; sicut modo nos idipsum loquentes, diversitas rerum compulit etiam verba mutare. Siquidem aliud est praenuntiari, aliud annuntiari; aliud cum venturus esset, aliud cum venisset. CAPUT II. 9. Nunc deinde videamus", + "candidate_score": 0.656477, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_2_4", + "bdc_text": "novissime enim quam potui paucis ecclesię nostrę faciem vobis ostendi et apperuiSiehe HBBW VII , Nr. 1086. . Unum postremis ad vos meis deerat , senatus videlicet ac populi nostri super amica Tigurinorum admonicioneDer Zürcher Rat hatte Bern am 27 . Dezember in einem ausführlichen Schreiben ersucht , von einer Neufassung des Katechismus abzusehen , da man doch vereinbart habe , bei dem an Luther gesandten Bekenntnis zu bleiben und nichts ohne Absprache zu ändern ( Entwurf :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1116", + "psc_text": "dixit, et ego paulo ante recolui: Quod volumus sanctum est? Scribit enim ille Tychonius, homo, ut dixi, vestrae communionis, a ducentis et septuaginta episcopis vestris concilium Carthagini celebratum: in quo concilio per septuaginta et quinque dies postpositis omnibus praeteritis, limatam esse sententiam atque decretam, ut traditoribus immensi criminis reis, si baptizari nollent, pro integris communicaretur. Deuterium etiam Macrianensem episcopum communionis vestrae, dicit traditorum plebem congregatam Ecclesiae miscuisse, et secundum statuta illius concilii a ducentis et septuaginta episcopis vestris facti, fecisse cum traditoribus unitatem eique Deuterio post hoc factum jugiter communicasse Donatum; nec solum huic Deuterio, sed etiam universis Maurorum episcopis per quadraginta annos, quos dicit usque ad persecutionem per Macarium factam traditoribus sine Baptismo communicasse. 44. Sed dicis: Quis mihi est iste Tychonius? Ille est Tychonius, quem Parmenianus rescribendo compescit, et eum deterret ne talia scribat: non tamen refellit ea ipsa quae scribit; sed uno, sicut supra dixi, eum premit,", + "candidate_score": 0.655075, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_0_2", + "bdc_text": "Gratiam a domino . Nihil est , quod scribam , charissimi fratres ; novissime enim quam potui paucis ecclesię nostrę faciem vobis ostendi et apperuiSiehe HBBW VII , Nr. 1086. .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3317", + "psc_text": "multo uberius, Deo gratias. Memor nostri, Domino semper vivas, domine beatissime, et sincera dilectione desiderabilis frater. EPISTOLA CXCI. Sixto presbytero (postea pontifici Romano) qui contra Pelagianos, quibus favisse rumor fuerat, defensionem gratiae Dei suscepisset, gratulatur; exhortans ut pergat impudentes cohibere, dissimulantibus mederi. Domino venerabili et in Christi charitate suscipiendo sancto fratri et compresbytero SIXTO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Ex quo Hipponem litterae Benignitatis tuae per sanctum fratrem nostrum Firmum presbyterum directae me absente venerunt, posteaquam illas cum remeassem, quamvis jam inde profecto earum perlatore, legere potui, haec prima eademque gratissima rescribendi occurrit occasio per dilectissimum filium nostrum Albinum acolythum. Quod autem quibus simul scripsisti, tunc non eramus simul, ideo factum est ut singulorum singulas, non unam amborum epistolam sumeres. A me quippe digressus est perlator hujus per venerabilem fratrem et coepiscopum meum Alypium, qui tuae Sanctitati aliam rescriberet, transiturus; ad quem etiam ipsas, quas ego jam legerem, litteras tuas", + "candidate_score": 0.653015, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_0_2", + "bdc_text": "Gratiam a domino . Nihil est , quod scribam , charissimi fratres ; novissime enim quam potui paucis ecclesię nostrę faciem vobis ostendi et apperuiSiehe HBBW VII , Nr. 1086. .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.651397, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_0_2", + "bdc_text": "Gratiam a domino . Nihil est , quod scribam , charissimi fratres ; novissime enim quam potui paucis ecclesię nostrę faciem vobis ostendi et apperuiSiehe HBBW VII , Nr. 1086. .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2839", + "psc_text": "tuae, cito de hac re gaudio explebitur cor nostrum, et lingua nostra exsultatione (Psal. CXXV, 2). EPISTOLA CLXXI Excusat formam superioris epistolae ad Maximum datae. Domino beatissimo, et venerabiliter charissimo fratri et coepiscopo PEREGRINO, ALYPIUS et AUGUSTINUS, in Domino salutem. Ad honorabilem fratrem nostrum Maximum litteras dedimus, credentes eum gratanter eas suscepturum: utrum tamen aliquid profecerimus, proxima occasione, quam reperire potueris, dignare rescribere. Sciat sane prolixas epistolas ad familiarissimos nostros, non solum laicos, verum etiam episcopos, sic quomodo ista scripta est, ad eos scribere nos solere, ut et cito scribantur, et charta teneatur commodius cum leguntur, ne forte istum morem nostrum nesciens, factam sibi arbitretur injuriam. FRAGMENTUM EPISTOLAE HACTENUS INEDITAE AUGUSTINI AD MAXIMUM. In Primasii super Apocalypsim Commentariis repertum, libro secundo ad haec verba: Hos septem quin etiam gradus. .. . idem doctor amplissimus Augustinus multis memorat: ad Maximum denique scribens dicit sic: Praeceptis Dei, quae ut bene agamus accepimus", + "candidate_score": 0.650794, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_0_2", + "bdc_text": "Gratiam a domino . Nihil est , quod scribam , charissimi fratres ; novissime enim quam potui paucis ecclesię nostrę faciem vobis ostendi et apperuiSiehe HBBW VII , Nr. 1086. .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_690", + "psc_text": "noveris; Deum nostrum testor, hoc me non fecisse. Sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur a me scriptum esse, puto te debere cognoscere; aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc dixerim, ut ego non tantum paratissimus sim, si quid te in meis scriptis moverit, fraterne accipere quid contra sentias, aut de correctione mea, aut de ipsa tua benevolentia gavisurus; verum etiam hoc a te postulem, et flagitem. 3. O si licuisset, etsi non cohabitante, saltem vicino te in Domino perfrui ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici, et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, et omnes fratres qui tecum ac de te in Domino", + "candidate_score": 0.648641, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_0_2", + "bdc_text": "Gratiam a domino . Nihil est , quod scribam , charissimi fratres ; novissime enim quam potui paucis ecclesię nostrę faciem vobis ostendi et apperuiSiehe HBBW VII , Nr. 1086. .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_688", + "psc_text": "Si autem intelligunt, ambos, ut dixi, audiant, et quod voluerint faciant. Si quae etiam plebes a vobis ad nos transierunt, quas putas a dominis coactas, hoc et ibi fiat; ambos nos audiant, et eligant quod placuerit. Si autem non vis hoc fieri, cui non appareat non vos de veritate praesumere? Sed cavenda est ira Dei, et hic et in futuro saeculo. Adjuro te per Christum, ut ad ista respondeas. EPISTOLA LXVII. Augustinus Hieronymo: negans se scripsisse librum in eum; in hoc falsus, quod aliquis prolixam epistolam librum appellasset. Domino charissimo et desideratissimo, et honorando in Christo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum", + "candidate_score": 0.64855, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_1_3", + "bdc_text": "Nihil est , quod scribam , charissimi fratres ; novissime enim quam potui paucis ecclesię nostrę faciem vobis ostendi et apperuiSiehe HBBW VII , Nr. 1086. . Unum postremis ad vos meis deerat , senatus videlicet ac populi nostri super amica Tigurinorum admonicioneDer Zürcher Rat hatte Bern am 27 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_841", + "psc_text": "PAULINO et THERASIAE, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Charissimus frater Celsus cum rescripta repeteret, debitum reddere festinavi; sed vere festinavi. Cum enim eum putarem adhuc aliquot dies nobiscum moraturum, repente comperta occasione navigii, mihi pridianam suam profectionem jam nocte suggessit. Quid facerem cum eum tenere non possem, et quia ad vos, cum quibus ei melius esset, properabat, nec si possem, deberem. Proinde pauca illico haec arripui dictanda atque mittenda, prolixioris epistolae me confitens debitorem, cum post reditum venerabilium fratrum nostrorum collegarum meorum Theasii et Evodii, primum vestri ex parte satiatus fuero. Uberius enim ad nos in eorum pectoribus et oribus vos esse venturos jamjamque, in Christi nomine atque adjutorio speramus. Cum haec scriberem, etiam per unanimem filium nostrum Thagastensis Ecclesiae presbyterum Fortunatianum, Romam navigaturum, aliam epistolam paucis ante diebus jam dederam. Nunc ergo quod soleo rogo, ut quod soletis faciatis. Oretis pro nobis, ut videat Deus humilitatem nostram et laborem", + "candidate_score": 0.647259, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_3_5", + "bdc_text": "Unum postremis ad vos meis deerat , senatus videlicet ac populi nostri super amica Tigurinorum admonicioneDer Zürcher Rat hatte Bern am 27 . Dezember in einem ausführlichen Schreiben ersucht , von einer Neufassung des Katechismus abzusehen , da man doch vereinbart habe , bei dem an Luther gesandten Bekenntnis zu bleiben und nichts ohne Absprache zu ändern ( Entwurf : Zürich StA , B IV 8 , 198r. -199v. ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1116", + "psc_text": "dixit, et ego paulo ante recolui: Quod volumus sanctum est? Scribit enim ille Tychonius, homo, ut dixi, vestrae communionis, a ducentis et septuaginta episcopis vestris concilium Carthagini celebratum: in quo concilio per septuaginta et quinque dies postpositis omnibus praeteritis, limatam esse sententiam atque decretam, ut traditoribus immensi criminis reis, si baptizari nollent, pro integris communicaretur. Deuterium etiam Macrianensem episcopum communionis vestrae, dicit traditorum plebem congregatam Ecclesiae miscuisse, et secundum statuta illius concilii a ducentis et septuaginta episcopis vestris facti, fecisse cum traditoribus unitatem eique Deuterio post hoc factum jugiter communicasse Donatum; nec solum huic Deuterio, sed etiam universis Maurorum episcopis per quadraginta annos, quos dicit usque ad persecutionem per Macarium factam traditoribus sine Baptismo communicasse. 44. Sed dicis: Quis mihi est iste Tychonius? Ille est Tychonius, quem Parmenianus rescribendo compescit, et eum deterret ne talia scribat: non tamen refellit ea ipsa quae scribit; sed uno, sicut supra dixi, eum premit,", + "candidate_score": 0.64588, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_32", + "bdc_text": "] Tiguri verbi praeconibus Bullingero , Leoni piis ac vigilantissimis , in domino fratribus suis charissimis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3320", + "psc_text": "Deo debemus agere gratias, quam quod ejus sic defenditur gratia ab eis quibus datur, adversus eos quibus vel non datur, vel ingratum est quod datur; quia ut eis gratum sit, occulto et justo judicio Dei non datur? 2. Quapropter, domine venerabilis, et in Christi charitate suscipiende sancte frater, quamvis optime facias, cum de hac re scribis ad fratres, apud quos se illi de tua solent efferre amicitia; tamen haec cura major tibi restat, ut non solum salubri severitate plectantur qui errorem illum christiano infestissimum nomini audent garrire liberius, sed etiam ii diligentissime caveantur vigilantia pastorali, propter infirmiores et simpliciores dominicas oves, cui eum pressius quidem ac timidius, sed tamen insusurrare non sant, penetrantes domos, sicut ait Apostolus, et caetera quae sequuntur exercita impietate facientes (II Tim. III, 6, et sqq). Nec illi negligendi sunt, qui usque ad profundum silentium supprimunt timore quod sentiunt, sed tamen eamdem perversitatem sentire non desinunt.", + "candidate_score": 0.645073, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_1_3", + "bdc_text": "Nihil est , quod scribam , charissimi fratres ; novissime enim quam potui paucis ecclesię nostrę faciem vobis ostendi et apperuiSiehe HBBW VII , Nr. 1086. . Unum postremis ad vos meis deerat , senatus videlicet ac populi nostri super amica Tigurinorum admonicioneDer Zürcher Rat hatte Bern am 27 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_995", + "psc_text": "apud eos quidquam valuisse tuas litteras. Cur autem non valuerint, non opus est scribere; sed mitte aliquem tuorum, vel domesticorum, vel amicorum, cujus hoc fidei possis injungere, qui non ad ea loca, sed ad nos primitus veniat illis omnino nescientibus, et nobiscum primitus consilio pertractato, quod agendum Domino adjuvante visum fuerit, agat. Neque enim tantum pro eis agimus cum hoc agimus, sed etiam pro nostris jam factis catholicis, quibus illorum vicinitas sic infesta est, ut contemni a nobis nullo modo possit. Et hoc quidem breviter scribere poteram; sed volui te habere aliquid litterarum nostrarum, quo rationem curae meae non solum ipse cognosceres, sed etiam cuicumque dissuadenti ne tuorum correctioni operam instanter impendas, nobisque detrahenti quod talia velimus, habeas quod respondeas. Quod si superfluo feci, quod jam ista vel didiceras, vel ipse cogitaveras, aut onerosus fui quod curis publicis tam occupato prolixam epistolam ingessi, peto des veniam, dum tamen quod suggessi", + "candidate_score": 0.643437, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_1_3", + "bdc_text": "Nihil est , quod scribam , charissimi fratres ; novissime enim quam potui paucis ecclesię nostrę faciem vobis ostendi et apperuiSiehe HBBW VII , Nr. 1086. . Unum postremis ad vos meis deerat , senatus videlicet ac populi nostri super amica Tigurinorum admonicioneDer Zürcher Rat hatte Bern am 27 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_123", + "psc_text": "mihi auferre non possum. 9. Haec propterea scripsi, ut si tuae Sanctitati jam non sunt necessaria, sive quod plura hujusmodi ipse cogites atque utiliora, sive quod tuae Sanctitati medicina ista non opus sit, mala tamen mea nota sint tibi, sciasque unde pro mea infirmitate Deum rogare digneris: quod ut impensissime facias, obsecro per humanitatem illius qui praeceptum dedit ut invicem onera nostra portemus. Multa sunt quae de vita nostra et conversatione deflerem, quae nollem per litteras ad te venire, si inter cor meum et cor tuum ulla essent ministeria praeter os meum et aures tuas. Si autem venerabilis nobis omniumque nostrum tota sinceritate charissimus, cujus in te vere fraternam cum praesens essem benignitatem studiumque perspexi, senex Saturninus dignatus fuerit, quando opportunum videbitur, ad nos venire, quidquid cum ejus Sanctitate, et spirituali affectu colloqui potuerimus, aut nihil, aut non multum distabit, ac si cum tua Dignatione id ageremus. Quod ut nobiscum", + "candidate_score": 0.643424, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_1_3", + "bdc_text": "Nihil est , quod scribam , charissimi fratres ; novissime enim quam potui paucis ecclesię nostrę faciem vobis ostendi et apperuiSiehe HBBW VII , Nr. 1086. . Unum postremis ad vos meis deerat , senatus videlicet ac populi nostri super amica Tigurinorum admonicioneDer Zürcher Rat hatte Bern am 27 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2839", + "psc_text": "tuae, cito de hac re gaudio explebitur cor nostrum, et lingua nostra exsultatione (Psal. CXXV, 2). EPISTOLA CLXXI Excusat formam superioris epistolae ad Maximum datae. Domino beatissimo, et venerabiliter charissimo fratri et coepiscopo PEREGRINO, ALYPIUS et AUGUSTINUS, in Domino salutem. Ad honorabilem fratrem nostrum Maximum litteras dedimus, credentes eum gratanter eas suscepturum: utrum tamen aliquid profecerimus, proxima occasione, quam reperire potueris, dignare rescribere. Sciat sane prolixas epistolas ad familiarissimos nostros, non solum laicos, verum etiam episcopos, sic quomodo ista scripta est, ad eos scribere nos solere, ut et cito scribantur, et charta teneatur commodius cum leguntur, ne forte istum morem nostrum nesciens, factam sibi arbitretur injuriam. FRAGMENTUM EPISTOLAE HACTENUS INEDITAE AUGUSTINI AD MAXIMUM. In Primasii super Apocalypsim Commentariis repertum, libro secundo ad haec verba: Hos septem quin etiam gradus. .. . idem doctor amplissimus Augustinus multis memorat: ad Maximum denique scribens dicit sic: Praeceptis Dei, quae ut bene agamus accepimus", + "candidate_score": 0.643071, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_27_29", + "bdc_text": "vel vacuas esse vel una solum mulierculaUnbekannt . obstetrice occupatas . Curate , obsecro , ut domum habeam idque brevi rescire .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1818", + "psc_text": "ignorata veritas, postquam praesumptum est quod possit agnosci. 2. Dum in his confabulatio nostra remoratur, unus e multis: Et quis, inquit, est sapientia ad perfectum Christianitatis imbutus, qui ambigua in quibus haereo possit aperire, dubiosque assensus meos vera vel verisimili credulitate firmare? Stupemus tacentes. Tunc in haec sponte prorumpit: Miror utrum mundi Dominus et rector intemeratae feminae corpus impleverit, pertulerit decem mensium longa illa fastidia mater, et tamen virgo enixa sit solemnitate pariendi, et post haec virginitas intacta permanserit. His et alia subnectit: Intra corpusculum vagientis infantiae latet, cui par vix putatur universitas; patitur puerilitatis annos, adolescit, juventute solidatur; tam diu a sedibus suis abest ille regnator, atque ad unum corpusculum totius mundi cura transfertur; deinde in somnos resolvitur, cibo alitur, omnes mortalium sentit affectus; nec ullis competentibus signis tantae majestatis indicia clarescunt, quoniam larvalis illa purgatio, debilium curae, reddita vita defunctis, haec, si et alios cogites, Deo parva sunt.", + "candidate_score": 0.642774, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_4_6", + "bdc_text": "Dezember in einem ausführlichen Schreiben ersucht , von einer Neufassung des Katechismus abzusehen , da man doch vereinbart habe , bei dem an Luther gesandten Bekenntnis zu bleiben und nichts ohne Absprache zu ändern ( Entwurf : Zürich StA , B IV 8 , 198r. -199v. ; Abschriften :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1116", + "psc_text": "dixit, et ego paulo ante recolui: Quod volumus sanctum est? Scribit enim ille Tychonius, homo, ut dixi, vestrae communionis, a ducentis et septuaginta episcopis vestris concilium Carthagini celebratum: in quo concilio per septuaginta et quinque dies postpositis omnibus praeteritis, limatam esse sententiam atque decretam, ut traditoribus immensi criminis reis, si baptizari nollent, pro integris communicaretur. Deuterium etiam Macrianensem episcopum communionis vestrae, dicit traditorum plebem congregatam Ecclesiae miscuisse, et secundum statuta illius concilii a ducentis et septuaginta episcopis vestris facti, fecisse cum traditoribus unitatem eique Deuterio post hoc factum jugiter communicasse Donatum; nec solum huic Deuterio, sed etiam universis Maurorum episcopis per quadraginta annos, quos dicit usque ad persecutionem per Macarium factam traditoribus sine Baptismo communicasse. 44. Sed dicis: Quis mihi est iste Tychonius? Ille est Tychonius, quem Parmenianus rescribendo compescit, et eum deterret ne talia scribat: non tamen refellit ea ipsa quae scribit; sed uno, sicut supra dixi, eum premit,", + "candidate_score": 0.642216, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_23_25", + "bdc_text": "nuncium expecto de conductis ędibus . Hoc enim accepto primo quoque die hinc solvam . Ferunt ędes consulis WyssenDem 1528 verstorbenen Bürgermeister Matthias Wyß gehörte das Haus \"Zum Mond\" an der Storchengasse 2 ( s .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1473", + "psc_text": "miseram, noluit ut eum saltem videret. Alio die misi litteras, petens ut ei concederetur quod jussit in causis talibus Imperator, id est ut Actis municipalibus interrogarentur qui praecepti fuerint exhibendi, utrum velint in ea civitate sub custodia moderata triginta dies agere, ut rem suam ordinent vel praeparent sumptus: id utique existimans quod per dies ipsos possemus fortasse causam ejus amica disceptatione finire. Jam vero cum illo Officiali profectus ductus est: sed metus est ne forte ad Consularis perductus officium, mali aliquid patiatur. Habet enim causam cum homine pecuniosissimo, quamvis judicis integritas fama clarissima praedicetur. Ne quid tamen apud Officium pecunia praevaleat, peto Sanctitatem tuam, domine dilectissime et venerabilis frater, ut honorabili nobisque charissimo Consulari digneris tradere litteras meas, et has ei legere; quia bis eamdem causam insinuare necessarium non esse arbitratus sum; et ejus causae differat audientiam, quoniam nescio utrum in ea nocens an innocens sit. Et quod circa eumdem", + "candidate_score": 0.640727, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_27_29", + "bdc_text": "vel vacuas esse vel una solum mulierculaUnbekannt . obstetrice occupatas . Curate , obsecro , ut domum habeam idque brevi rescire .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1793", + "psc_text": "Quapropter si se omnis anima intelligat in hoc saeculo destitutam atque desolatam, quamdiu peregrinatur a Domino, profecto quamdam viduitatem suam Deo defensori assidua et impensissima precatione commendat. Ora ergo ut vidua Christi, nondum habens ejus conspectum, cujus precaris auxilium. Et licet sis ditissima, sicut pauper ora: nondum enim veras futuri saeculi divitias habes, ubi nulla damna formides. Licet habeas filios et nepotes, numerosamque familiam, quod et supra dictum est, sicut desolata ora: incerta sunt enim omnia temporalia, etiam usque in finem vitae hujus in nostram consolationem mansura. Tu autem si ea quae sursum sunt quaeris et sapis, aeterna et certa desideras, quae quamdiu nondum habes, etiam salvis omnibus atque obsequentibus tuis, tanquam desolatam deputare te debes. Et si tu, profecto etiam tuo exemplo religiosissima nurus tua, et aliae sanctae viduae virginesque sub vestra cura securius constitutae: quanto enim magis domum vestram pie tractatis, tanto impensius orationibus instare debetis, rerum praesentium", + "candidate_score": 0.638171, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_26_28", + "bdc_text": "Vögelin , Das alte Zürich I 486 ) . vel vacuas esse vel una solum mulierculaUnbekannt . obstetrice occupatas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1818", + "psc_text": "ignorata veritas, postquam praesumptum est quod possit agnosci. 2. Dum in his confabulatio nostra remoratur, unus e multis: Et quis, inquit, est sapientia ad perfectum Christianitatis imbutus, qui ambigua in quibus haereo possit aperire, dubiosque assensus meos vera vel verisimili credulitate firmare? Stupemus tacentes. Tunc in haec sponte prorumpit: Miror utrum mundi Dominus et rector intemeratae feminae corpus impleverit, pertulerit decem mensium longa illa fastidia mater, et tamen virgo enixa sit solemnitate pariendi, et post haec virginitas intacta permanserit. His et alia subnectit: Intra corpusculum vagientis infantiae latet, cui par vix putatur universitas; patitur puerilitatis annos, adolescit, juventute solidatur; tam diu a sedibus suis abest ille regnator, atque ad unum corpusculum totius mundi cura transfertur; deinde in somnos resolvitur, cibo alitur, omnes mortalium sentit affectus; nec ullis competentibus signis tantae majestatis indicia clarescunt, quoniam larvalis illa purgatio, debilium curae, reddita vita defunctis, haec, si et alios cogites, Deo parva sunt.", + "candidate_score": 0.638145, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_3_5", + "bdc_text": "Unum postremis ad vos meis deerat , senatus videlicet ac populi nostri super amica Tigurinorum admonicioneDer Zürcher Rat hatte Bern am 27 . Dezember in einem ausführlichen Schreiben ersucht , von einer Neufassung des Katechismus abzusehen , da man doch vereinbart habe , bei dem an Luther gesandten Bekenntnis zu bleiben und nichts ohne Absprache zu ändern ( Entwurf : Zürich StA , B IV 8 , 198r. -199v. ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_513", + "psc_text": "epistolam praenotavi; quod in tuam contumeliam fecisse videar, si non ita mihi abs te ut rescribatur exspecto. De Carthaginensi promissione tua vel nostra instantia, quid multa commemorem? Quomodolibet ea gesserimus, transierint, ne quod restat impediant. Nunc excusatio, nisi fallor, nulla est adjuvante Domino; ambo in Numidia sumus, et nobis loco terrarum invicem propinquamus. Rumor ad me detulit, adhuc te velle mecum disputando experiri de quaestione, quae nostram dirimit communionem. Vide quam breviter omnes auferantur ambages, ad hanc epistolam responde, si placet, et fortasse sufficiet, non solum nobis, sed et eis qui nos audire desiderant; aut si non sufficiet, scripta atque rescripta, donec sufficiant, repetantur. Quid enim nobis commodius poterit exhibere urbium, quas incolimus, tanta vicinitas? Ego enim statui nihil de hac re agere vobiscum, nisi per litteras, vel ne cui nostrum de memoria, quod dicitur elabatur, vel ne fraudentur talium studiosi, qui forte interesse non possunt. Soletis de praeteritis rebus", + "candidate_score": 0.635285, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_23_25", + "bdc_text": "nuncium expecto de conductis ędibus . Hoc enim accepto primo quoque die hinc solvam . Ferunt ędes consulis WyssenDem 1528 verstorbenen Bürgermeister Matthias Wyß gehörte das Haus \"Zum Mond\" an der Storchengasse 2 ( s .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_841", + "psc_text": "PAULINO et THERASIAE, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Charissimus frater Celsus cum rescripta repeteret, debitum reddere festinavi; sed vere festinavi. Cum enim eum putarem adhuc aliquot dies nobiscum moraturum, repente comperta occasione navigii, mihi pridianam suam profectionem jam nocte suggessit. Quid facerem cum eum tenere non possem, et quia ad vos, cum quibus ei melius esset, properabat, nec si possem, deberem. Proinde pauca illico haec arripui dictanda atque mittenda, prolixioris epistolae me confitens debitorem, cum post reditum venerabilium fratrum nostrorum collegarum meorum Theasii et Evodii, primum vestri ex parte satiatus fuero. Uberius enim ad nos in eorum pectoribus et oribus vos esse venturos jamjamque, in Christi nomine atque adjutorio speramus. Cum haec scriberem, etiam per unanimem filium nostrum Thagastensis Ecclesiae presbyterum Fortunatianum, Romam navigaturum, aliam epistolam paucis ante diebus jam dederam. Nunc ergo quod soleo rogo, ut quod soletis faciatis. Oretis pro nobis, ut videat Deus humilitatem nostram et laborem", + "candidate_score": 0.629555, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_23_25", + "bdc_text": "nuncium expecto de conductis ędibus . Hoc enim accepto primo quoque die hinc solvam . Ferunt ędes consulis WyssenDem 1528 verstorbenen Bürgermeister Matthias Wyß gehörte das Haus \"Zum Mond\" an der Storchengasse 2 ( s .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_535", + "psc_text": "capitulatam argenteam, et lucernam argenteam, ita ut ei diceret Victor quidam: Mortuus fueras, si non illas invenisses. Hunc iste Sylvanum; manifestissimum traditorem, pro magno commemorat in epistola quam tibi scribit, a Secundo Tigisitano primae sedis episcopo episcopum tunc ordinatum. Quiescat ergo superba eorum lingua, et cognoscat crimina sua, ne delirans loquatur aliena. Recita illi etiam, si voluerit, Gesta ecclesiastica ejusdem Secundi Tigisitani in domo Urbani Donati habita, ubi confessos traditores judici Deo dimisit, Donatum Masculitanum, Marinum ab Aquis Tibilitanis, Donatum Calamensem, cum quibus confessis traditoribus memoratum traditorem Silvanum eis ordinavit episcopum. Recita illi Gesta apud Zenophilum consularem, ubi Nundinarius quidam diaconus iratus Silvano, quod ab eo fuerit excommunicatus, haec omnia judiciis prodidit, quae certis documentis et responsionibus testium, et recitatione Gestorum et multarum epistolarum, luce clarius constiterunt. 5. Multa sunt alia quae illi recites, si non contentiose agere, sed prudenter audire voluerit: preces Donatistarum ad Constantinum, ut propter ipsam causam", + "candidate_score": 0.629097, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_11_13", + "bdc_text": "Et quia non dubito iam pridem vobis constare ac notum esse , literę magnificorum dominorum Tigurinorum apud nos quid effecerint ac potuerint , in praesenciarum opus non est multis illud vobis ostendere ; in summaDie Antwort Berns vom 31 . Dezember ist gedruckt in :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2234", + "psc_text": "quippe Moyses typum populi Judaeorum, in Christum passum postea credituri; ideo dictum est illi, Cum transiero, posteriora mea videbis: et caetera quae ibi dicuntur, mirabili sacramento praenuntiant Ecclesiam post futuram, unde modo longum est disputare. Quod autem dicere institueram, desiderio ejus etiam illud quod petierat, fuisse concessum, in libro Numerorum postea demonstratum est; ubi Dominus arguit contumaciam sororis ipsius, et dicit aliis Prophetis in visione se apparere et in somno, Moysi autem per speciem, non per aenigmata: ubi etiam addidit dicens: Et gloriam Domini vidit (Num. XII, 6-8). Quid ergo est quod eum sic fecit exceptum, nisi forte quia illa contemplatione dignum etiam tunc habuit populi sui talem rectorem, et ministrum in tota domo sua fidelem, ut quemadmodum concupiverat, videret Deum sicuti est; quae contemplatio cunctis filiis in fine promittitur? CAPUT XIV. 33. Ista credo considerans vir ille sanctus cujus verba tractamus, nec Apostoli, inquit, omnes Christum videbant, quoniam forte", + "candidate_score": 0.626693, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_29", + "bdc_text": "Curate , obsecro , ut domum habeam idque brevi rescire .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3320", + "psc_text": "Deo debemus agere gratias, quam quod ejus sic defenditur gratia ab eis quibus datur, adversus eos quibus vel non datur, vel ingratum est quod datur; quia ut eis gratum sit, occulto et justo judicio Dei non datur? 2. Quapropter, domine venerabilis, et in Christi charitate suscipiende sancte frater, quamvis optime facias, cum de hac re scribis ad fratres, apud quos se illi de tua solent efferre amicitia; tamen haec cura major tibi restat, ut non solum salubri severitate plectantur qui errorem illum christiano infestissimum nomini audent garrire liberius, sed etiam ii diligentissime caveantur vigilantia pastorali, propter infirmiores et simpliciores dominicas oves, cui eum pressius quidem ac timidius, sed tamen insusurrare non sant, penetrantes domos, sicut ait Apostolus, et caetera quae sequuntur exercita impietate facientes (II Tim. III, 6, et sqq). Nec illi negligendi sunt, qui usque ad profundum silentium supprimunt timore quod sentiunt, sed tamen eamdem perversitatem sentire non desinunt.", + "candidate_score": 0.625223, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_10_12", + "bdc_text": "me enim scribente senatus populusque noster dimissus adhuc erat . Et quia non dubito iam pridem vobis constare ac notum esse , literę magnificorum dominorum Tigurinorum apud nos quid effecerint ac potuerint , in praesenciarum opus non est multis illud vobis ostendere ; in summaDie Antwort Berns vom 31 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_403", + "psc_text": "judici dimittamus: aut si aliqui in vobis sunt qui certa istorum crimina ita noverint, ut ea facile valeant edocere, negantesque convincere, et talibus communicare formidant, pergant ad fratres et collegas nostros transmarinarum Ecclesiarum episcopos, et ibi prius de istorum factis et contumacia conquerantur, quod ad judicium collegarum Afrorum male sibi conscii venire noluerunt, ut inde illis denuntietur ut veniant, ibique objectis respondeant. Quod si non fecerint, ibi etiam eorum pravitas et perversitas innotescet, missaque tractatoria super eorum nomine per totum orbem terrarum, quacumque jam Christi Ecclesia dilata est, ab omnibus Ecclesiis eorum communio praecidetur, ne aliquis error in Cathedra Ecclesiae Carthaginis oriatur. Tum demum securi episcopum alium plebi Carthaginis ordinabimus, cum a tota Ecclesia isti fuerint separati: ne forte cum alius modo fuerit ordinatus, non ei communicetur ab Ecclesia transmarina, quia iste ab honore depositus non videbitur, quem jam ordinatum fama celebravit, et ad eum commeare communicatorias litteras fecit; atque", + "candidate_score": 0.62031, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_12_14", + "bdc_text": "in summaDie Antwort Berns vom 31 . Dezember ist gedruckt in : Karl Schweizer , Die Berner Katechismen im 16 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3471", + "psc_text": "credentibus escam hanc retribuere, ut exspectantes diligant adventum ejus, qui dixit, « Haec omnia cum videritis, scitote quoniam prope est in januis. » Signa ergo evangelica et prophetica quae in nobis completa sunt, adventum Domini manifestant. Nam frustra aut qui quaerunt, aut qui calumniantur, dies et annos in computo comprehendere quaerunt, cum scriptum sit, quia « nisi abbreviati fuissent dies illi, non fieret salva omnis caro: sed propter electos breviabuntur dies illi » (Matt. XXIV, 36, 33, 22). Certum est tempus carere computo, quod breviandum est a Domino, qui tempora constituit; appropinquasse autem adventum ejus, cujus signa adventus aliqua videmus ex iis quae facta sunt, esse completa, et iterum dicit: « His autem fieri incipientibus, respirabitis et levabitis capita vestra, quoniam appropinquabit redemptio vestra. » Quae autem signa dixit videnda, manifestum est in Evangelio sancti Lucae: « Et Jerusalem calcabitur a gentibus, donec impleantur tempora gentium. » Hoc factum est,", + "candidate_score": 0.61994, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_10_12", + "bdc_text": "me enim scribente senatus populusque noster dimissus adhuc erat . Et quia non dubito iam pridem vobis constare ac notum esse , literę magnificorum dominorum Tigurinorum apud nos quid effecerint ac potuerint , in praesenciarum opus non est multis illud vobis ostendere ; in summaDie Antwort Berns vom 31 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2793", + "psc_text": "ne homo, qui cum in uno offenderit fit omnium reus, in multis offendendo ( quia in multis offendimus omnes ) propter magnum aggerem reatus sui minutatim collectum, ad tribunal tanti judicis perveniat, et eam quam non fecit, misericordiam non inveniat; sed potius dimittendo atque dando mereatur sibi dimitti peccata, reddique promissa. 21. Multa dixi, quibus tibi taedium fortassis inferrem, qui haec, quae tamen approbas, non exspectas discere, quod ea docere consuevisti. Si quid autem est in eis, quantum ad rem ipsam pertinet; nam quali eloquio explicata sint, non nimis curo; si quid ergo in eis est, quod eruditionem offendat tuam, quaeso ut rescribendo admoneas, et me corrigere non graveris. Infelix est enim qui non tantos et tam sanctos tuorum studiorum labores et digne honorat, et de his Domino Deo nostro cujus munere talis es, gratias agit. Unde cum libentius debeam a quolibet discere quod inutiliter ignoro, quam promptius quoslibet docere", + "candidate_score": 0.619787, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_10_12", + "bdc_text": "me enim scribente senatus populusque noster dimissus adhuc erat . Et quia non dubito iam pridem vobis constare ac notum esse , literę magnificorum dominorum Tigurinorum apud nos quid effecerint ac potuerint , in praesenciarum opus non est multis illud vobis ostendere ; in summaDie Antwort Berns vom 31 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_797", + "psc_text": "editioni nostrae praeposuimus, explicant; ad illasque prudentem lectorem remittendum puto. Et si me, ut dicis in Novi Testamenti emendatione suscipis, exponisque causam cur suscipias; quia plurimi linguae graecae habentes scientiam, de meo possint opere judicare: eamdem integritatem debueras etiam in Veteri credere Testamento, quod non nostra confinximus, sed ut apud Hebraeos invenimus, divina transtulimus. Sicubi dubitas, Hebraeos interroga. 21. Sed forte dices: Quid si Hebraei aut respondere noluerint, aut mentiri voluerint? Tota frequentia Judaeorum in mea interpretatione reticebit, nullusque invenire poterit, qui hebraeae linguae habeat notionem; aut omnes imitabuntur illos Judaeos, quos dicis in Africae repertos oppidulo in meam conspirasse calumniam? Hujuscemodi enim in epistola tua texis fabulam: « Quidam frater noster episcopus, cum lectitari instituisset in Ecclesia cui praeest, interpretationem tuam, movit quiddam longe aliter a te positam apud Jonam prophetam, quam erat omnium sensibus memoriaeque inveteratum, et tot aetatum successionibus decantatum. Factus est tantus tumultus in plebe, maxime", + "candidate_score": 0.617152, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_11", + "bdc_text": "Et quia non dubito iam pridem vobis constare ac notum esse , literę magnificorum dominorum Tigurinorum apud nos quid effecerint ac potuerint , in praesenciarum opus non est multis illud vobis ostendere ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1565", + "psc_text": "libris tuis valde sum tuo delectatus ingenio. Proinde volui ut quaedam nostra opuscula, quae arbitratus sum tibi esse necessaria, non procul a nobis positus, sed potius apud nos legeres, ut ea quae forte minus intellexisses, non difficulter praesens interrogares, atque ex nostra sermocinatione mutuoque colloquio, quantum Dominus et nobis promere, et tibi capere tribuisset, quid in libris tuis emendandum esset, ipse cognosceres, ipse emendares. Ejus quippe es facultatis, ut possis ea quae senseris explicare; ejus porro probitatis et humilitatis, ut merearis vera sentire. Et nunc in eadem sum, quae nec tibi debet displicere, sententia; unde te nuper admonui ut in his quae a nobis elaborata apud te legis, signa facias ad ea loca quae te movent, et cum his ad me venias, et de singulis quaeras. Nondum quae fecisti exhortor ut facias. Recte quippe verecundareris, ac te pigeret id agere, si vel semel voluisses, et me difficilem reperisses. Illud quoque", + "candidate_score": 0.616154, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_11", + "bdc_text": "Et quia non dubito iam pridem vobis constare ac notum esse , literę magnificorum dominorum Tigurinorum apud nos quid effecerint ac potuerint , in praesenciarum opus non est multis illud vobis ostendere ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2793", + "psc_text": "ne homo, qui cum in uno offenderit fit omnium reus, in multis offendendo ( quia in multis offendimus omnes ) propter magnum aggerem reatus sui minutatim collectum, ad tribunal tanti judicis perveniat, et eam quam non fecit, misericordiam non inveniat; sed potius dimittendo atque dando mereatur sibi dimitti peccata, reddique promissa. 21. Multa dixi, quibus tibi taedium fortassis inferrem, qui haec, quae tamen approbas, non exspectas discere, quod ea docere consuevisti. Si quid autem est in eis, quantum ad rem ipsam pertinet; nam quali eloquio explicata sint, non nimis curo; si quid ergo in eis est, quod eruditionem offendat tuam, quaeso ut rescribendo admoneas, et me corrigere non graveris. Infelix est enim qui non tantos et tam sanctos tuorum studiorum labores et digne honorat, et de his Domino Deo nostro cujus munere talis es, gratias agit. Unde cum libentius debeam a quolibet discere quod inutiliter ignoro, quam promptius quoslibet docere", + "candidate_score": 0.615909, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_9_11", + "bdc_text": "Nec tamen negligencia factum est , quominus hanc receperitis ; me enim scribente senatus populusque noster dimissus adhuc erat . Et quia non dubito iam pridem vobis constare ac notum esse , literę magnificorum dominorum Tigurinorum apud nos quid effecerint ac potuerint , in praesenciarum opus non est multis illud vobis ostendere ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_403", + "psc_text": "judici dimittamus: aut si aliqui in vobis sunt qui certa istorum crimina ita noverint, ut ea facile valeant edocere, negantesque convincere, et talibus communicare formidant, pergant ad fratres et collegas nostros transmarinarum Ecclesiarum episcopos, et ibi prius de istorum factis et contumacia conquerantur, quod ad judicium collegarum Afrorum male sibi conscii venire noluerunt, ut inde illis denuntietur ut veniant, ibique objectis respondeant. Quod si non fecerint, ibi etiam eorum pravitas et perversitas innotescet, missaque tractatoria super eorum nomine per totum orbem terrarum, quacumque jam Christi Ecclesia dilata est, ab omnibus Ecclesiis eorum communio praecidetur, ne aliquis error in Cathedra Ecclesiae Carthaginis oriatur. Tum demum securi episcopum alium plebi Carthaginis ordinabimus, cum a tota Ecclesia isti fuerint separati: ne forte cum alius modo fuerit ordinatus, non ei communicetur ab Ecclesia transmarina, quia iste ab honore depositus non videbitur, quem jam ordinatum fama celebravit, et ad eum commeare communicatorias litteras fecit; atque", + "candidate_score": 0.615513, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_9_11", + "bdc_text": "Nec tamen negligencia factum est , quominus hanc receperitis ; me enim scribente senatus populusque noster dimissus adhuc erat . Et quia non dubito iam pridem vobis constare ac notum esse , literę magnificorum dominorum Tigurinorum apud nos quid effecerint ac potuerint , in praesenciarum opus non est multis illud vobis ostendere ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_513", + "psc_text": "epistolam praenotavi; quod in tuam contumeliam fecisse videar, si non ita mihi abs te ut rescribatur exspecto. De Carthaginensi promissione tua vel nostra instantia, quid multa commemorem? Quomodolibet ea gesserimus, transierint, ne quod restat impediant. Nunc excusatio, nisi fallor, nulla est adjuvante Domino; ambo in Numidia sumus, et nobis loco terrarum invicem propinquamus. Rumor ad me detulit, adhuc te velle mecum disputando experiri de quaestione, quae nostram dirimit communionem. Vide quam breviter omnes auferantur ambages, ad hanc epistolam responde, si placet, et fortasse sufficiet, non solum nobis, sed et eis qui nos audire desiderant; aut si non sufficiet, scripta atque rescripta, donec sufficiant, repetantur. Quid enim nobis commodius poterit exhibere urbium, quas incolimus, tanta vicinitas? Ego enim statui nihil de hac re agere vobiscum, nisi per litteras, vel ne cui nostrum de memoria, quod dicitur elabatur, vel ne fraudentur talium studiosi, qui forte interesse non possunt. Soletis de praeteritis rebus", + "candidate_score": 0.613426, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_25_27", + "bdc_text": "Ferunt ędes consulis WyssenDem 1528 verstorbenen Bürgermeister Matthias Wyß gehörte das Haus \"Zum Mond\" an der Storchengasse 2 ( s . Vögelin , Das alte Zürich I 486 ) . vel vacuas esse vel una solum mulierculaUnbekannt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1787", + "psc_text": "quod non decebit. Ibi quippe est fons vitae, quem sitire nunc oportet in oratione, quamdiu in spe vivimus, et quod speramus nondum videmus, in protectione alarum ejus, ante quem est omne desiderium nostrum, ut inebriemur ab ubertate domus ejus, et torrente voluptatis ejus potemur; quoniam apud eum est fons vitae, et in lumine ejus videbimus lumen (Psal. XXXV, 8-10), quando satiabitur in bonis desiderium nostrum, et nihil erit ultra quod gemendo quaeramus, sed quod gaudendo teneamus. Verumtamen quia ipsa est pax quae praecellit omnem intellectum, etiam ipsam in oratione poscendo, quid oremus, sicut oportet, nescimus. Quod enim sicuti est cogitare non possumus, utique nescimus; sed quidquid cogitanti occurrerit, abjicimus, respuimus, improbamus, non hoc esse quod quaerimus novimus, quamvis illud nondum quale sit noverimus. CAPUT XV. 28. Est ergo in nobis quaedam, ut ita dicam, docta ignorantia, sed docta spiritu Dei qui adjuvat infirmitatem nostram. Nam cum dixisset Apostolus, Si autem", + "candidate_score": 0.607147, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf047", + "work_id": "067_Gregorius-Nyssenus_-Dionysius-Exiguus_De-creatione-hominis", + "max_score": 0.661542, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_19_21", + "bdc_text": "Bern StA , A III 24 , 572-574 ; vgl . die diesbezüglichen Notizen im Ratsmanual , Bern StA , A II 132 , 25f). : „Nolumus mutatum institutum , tametsi nonunquam ad immutandum [ ? ] simus faciles , nec eciam novum hic quicquam esse strenue adserimus . “ Faxit deus , ut omnium nostrorum mutentur animi omniaque in domini gloriam cedant , quę agimus .", + "psc_chunk_id": "067_Gregorius-Nyssenus_-Dionysius-Exiguus_De-creatione-hominis_window_187", + "psc_text": "incrementa detrimentaque mutatur, veluti vestes quasdam per aetates quasdam se induens consequentes; stat autem per omnes has mutationes species inconvertibiliter, in se signa quae sibi semel a natura sunt impressa non deserens, quibus per universas corporis mutationes suam notitiam retinet. Subtrahenda est autem huic rationi illa permutatio quae speciei aliqua occasione conjungitur; nam veluti alienam quamdam personam foeditatem sumit species, quam per languoris incommoda sustinet, qua ratione quadam sublata, sicut a Naaman Syro, vel ab his quos Evangelia referunt, rursus species quae sub passione latebat, in suam notitiam revertitur sospitate. Igitur, juxta id quod Deo est similis, nulla mutatione fluit atque convertitur, sed fixa permanet, idipsum semper existens, secundum quam reformatio nostra divinam similitudinem continet; et quoniam differentias speciei temperamentorum qualitates quae mutantur efficiunt, temperatio vero nihil aliud quam elementorum est habitus, elementa autem dicimus quae universae conditioni subjecta sunt, ex quibus et humanum corpus subsistere profitemur, necessario species veluti", + "candidate_score": 0.661542, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_20_22", + "bdc_text": "vgl . die diesbezüglichen Notizen im Ratsmanual , Bern StA , A II 132 , 25f). : „Nolumus mutatum institutum , tametsi nonunquam ad immutandum [ ? ] simus faciles , nec eciam novum hic quicquam esse strenue adserimus . “ Faxit deus , ut omnium nostrorum mutentur animi omniaque in domini gloriam cedant , quę agimus . Ego indies anxie et sollicitein der Vorlage sollicte .", + "psc_chunk_id": "067_Gregorius-Nyssenus_-Dionysius-Exiguus_De-creatione-hominis_window_187", + "psc_text": "incrementa detrimentaque mutatur, veluti vestes quasdam per aetates quasdam se induens consequentes; stat autem per omnes has mutationes species inconvertibiliter, in se signa quae sibi semel a natura sunt impressa non deserens, quibus per universas corporis mutationes suam notitiam retinet. Subtrahenda est autem huic rationi illa permutatio quae speciei aliqua occasione conjungitur; nam veluti alienam quamdam personam foeditatem sumit species, quam per languoris incommoda sustinet, qua ratione quadam sublata, sicut a Naaman Syro, vel ab his quos Evangelia referunt, rursus species quae sub passione latebat, in suam notitiam revertitur sospitate. Igitur, juxta id quod Deo est similis, nulla mutatione fluit atque convertitur, sed fixa permanet, idipsum semper existens, secundum quam reformatio nostra divinam similitudinem continet; et quoniam differentias speciei temperamentorum qualitates quae mutantur efficiunt, temperatio vero nihil aliud quam elementorum est habitus, elementa autem dicimus quae universae conditioni subjecta sunt, ex quibus et humanum corpus subsistere profitemur, necessario species veluti", + "candidate_score": 0.660432, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_21", + "bdc_text": "„Nolumus mutatum institutum , tametsi nonunquam ad immutandum [ ? ] simus faciles , nec eciam novum hic quicquam esse strenue adserimus . “ Faxit deus , ut omnium nostrorum mutentur animi omniaque in domini gloriam cedant , quę agimus .", + "psc_chunk_id": "067_Gregorius-Nyssenus_-Dionysius-Exiguus_De-creatione-hominis_window_187", + "psc_text": "incrementa detrimentaque mutatur, veluti vestes quasdam per aetates quasdam se induens consequentes; stat autem per omnes has mutationes species inconvertibiliter, in se signa quae sibi semel a natura sunt impressa non deserens, quibus per universas corporis mutationes suam notitiam retinet. Subtrahenda est autem huic rationi illa permutatio quae speciei aliqua occasione conjungitur; nam veluti alienam quamdam personam foeditatem sumit species, quam per languoris incommoda sustinet, qua ratione quadam sublata, sicut a Naaman Syro, vel ab his quos Evangelia referunt, rursus species quae sub passione latebat, in suam notitiam revertitur sospitate. Igitur, juxta id quod Deo est similis, nulla mutatione fluit atque convertitur, sed fixa permanet, idipsum semper existens, secundum quam reformatio nostra divinam similitudinem continet; et quoniam differentias speciei temperamentorum qualitates quae mutantur efficiunt, temperatio vero nihil aliud quam elementorum est habitus, elementa autem dicimus quae universae conditioni subjecta sunt, ex quibus et humanum corpus subsistere profitemur, necessario species veluti", + "candidate_score": 0.659777, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_21_23", + "bdc_text": "„Nolumus mutatum institutum , tametsi nonunquam ad immutandum [ ? ] simus faciles , nec eciam novum hic quicquam esse strenue adserimus . “ Faxit deus , ut omnium nostrorum mutentur animi omniaque in domini gloriam cedant , quę agimus . Ego indies anxie et sollicitein der Vorlage sollicte . nuncium expecto de conductis ędibus .", + "psc_chunk_id": "067_Gregorius-Nyssenus_-Dionysius-Exiguus_De-creatione-hominis_window_187", + "psc_text": "incrementa detrimentaque mutatur, veluti vestes quasdam per aetates quasdam se induens consequentes; stat autem per omnes has mutationes species inconvertibiliter, in se signa quae sibi semel a natura sunt impressa non deserens, quibus per universas corporis mutationes suam notitiam retinet. Subtrahenda est autem huic rationi illa permutatio quae speciei aliqua occasione conjungitur; nam veluti alienam quamdam personam foeditatem sumit species, quam per languoris incommoda sustinet, qua ratione quadam sublata, sicut a Naaman Syro, vel ab his quos Evangelia referunt, rursus species quae sub passione latebat, in suam notitiam revertitur sospitate. Igitur, juxta id quod Deo est similis, nulla mutatione fluit atque convertitur, sed fixa permanet, idipsum semper existens, secundum quam reformatio nostra divinam similitudinem continet; et quoniam differentias speciei temperamentorum qualitates quae mutantur efficiunt, temperatio vero nihil aliud quam elementorum est habitus, elementa autem dicimus quae universae conditioni subjecta sunt, ex quibus et humanum corpus subsistere profitemur, necessario species veluti", + "candidate_score": 0.658395, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1", + "max_score": 0.661356, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_21", + "bdc_text": "„Nolumus mutatum institutum , tametsi nonunquam ad immutandum [ ? ] simus faciles , nec eciam novum hic quicquam esse strenue adserimus . “ Faxit deus , ut omnium nostrorum mutentur animi omniaque in domini gloriam cedant , quę agimus .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_111", + "psc_text": "id est, fac me converti, cum in ipsa sua conversione difficultatem laboremque sentiret? Nam perfecta nostra conversio paratum invenit Deum, sicut Propheta dicit: Tanquam diluculum paratum inveniemus eum (Osee. VI, 3, sec. LXX) . Quoniam ut eum amitteremus, non ejus absentia qui ubique adest, sed nostra fecit aversio: In hoc mundo erat, inquit, et mundus per eum factus est, et mundus eum non cognovit (Joan. I, 10) . Si ergo in hoc mundo erat, et mundus eum non cognovit, nostra immunditia non fert ejus aspectum. Dum autem nos convertimus, id est, mutatione veteris vitae resculpimus spiritum nostrum, durum sentimus et laboriosum ad serenitatem et tranquillitatem divinae lucis a terrenarum cupiditatum caligine retorqueri. Et in tali difficultate dicimus, Convertere, Domine, id est, adjuva nos, ut perficiatur in nobis conversio, quae te paratum invenit, et fruendum te praebentem dilectoribus tuis. Et ideo postquam dixit, Convertere, Domine, addidit, et erue animam meam, tanquam", + "candidate_score": 0.661356, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_21", + "bdc_text": "„Nolumus mutatum institutum , tametsi nonunquam ad immutandum [ ? ] simus faciles , nec eciam novum hic quicquam esse strenue adserimus . “ Faxit deus , ut omnium nostrorum mutentur animi omniaque in domini gloriam cedant , quę agimus .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3089", + "psc_text": "In Sion te decet hymnus, non in Babylonia. Qui cantant in Babylonia, cives Babyloniae, etiam hymnum Dei non decenter cantant. Audi vocem Scripturae: Non est speciosa laus in ore peccatoris (Eccli. XV, 9) . Te decet hymnus, Deus, in Sion. 4. Et tibi reddetur votum in Jerusalem. Hic vovemus, et bonum est ut ibi reddamus. Qui autem hic vovent, et non reddunt? Qui non perseverant usque in finem in eo quod voverunt. Unde dicit alius psalmus, Vovete, et reddite Domino Deo vestro (Psal. LXXV, 12) . Et tibi reddetur votum in Jerusalem. Ibi enim erimus toti, id est integri in resurrectione justorum: ibi reddetur votum totum nostrum; non sola anima, sed ipsa etiam caro jam non corruptibilis, quia jam non in Babylonia, sed jam corpus coeleste immutatum. Qualis mutatio promittitur? Omnes enim resurgemus, ait Apostolus, sed non omnes immutabimur. Qui autem immutabuntur ipse dixit: In ictu oculi, in novissima tuba:", + "candidate_score": 0.655861, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_26_28", + "bdc_text": "Vögelin , Das alte Zürich I 486 ) . vel vacuas esse vel una solum mulierculaUnbekannt . obstetrice occupatas .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2657", + "psc_text": "Major serviet minori. Occultum ibi judicium Dei; sed tamen a vulva, id est, ab ipsa origine alienati sunt peccatores. Unde alienati? A veritate. Unde alienati? A patria beata, a vita beata. An forte alienati ab ipsa vulva? Et qui peccatores alienati sunt a vulva? Qui enim nascerentur, si non ibi tenerentur? Aut qui hodie viverent, ut haec sine causa audirent, nisi nascerentur? Forte ergo a quadam vulva alienati sunt peccatores, in qua dolores patiebatur charitas, per Apostolum dicens, Quos iterum parturio, donec Christus formetur in vobis (Gal. IV, 19) . Exspecta ergo; formare. Noli tibi tribuere judicium quod forte non nosti. Carnalis es adhuc, conceptus es: eo ipso quo accepisti nomen Christi, sacramento quodam natus es in visceribus matris. Non enim ex visceribus tantum homo nascitur, sed et in visceribus. Prius nascitur in visceribus, ut possit nasci de visceribus. Propterea dictum est de Maria: Quod enim natum est in ea,", + "candidate_score": 0.635339, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_29", + "bdc_text": "Curate , obsecro , ut domum habeam idque brevi rescire .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_711", + "psc_text": "quid ei prodesset tamdiu esse, tamdiu vixisse? Ergo celeritas haec quare? Quia transvolant tempora: et quod tibi tardum est, in oculis Dei breve est. Jam hanc celeritatem iste intellexerat in ecstasi. Accelera ut eximas me. Esto mihi in Deum protectorem et in domum refugii, ut salvum me facias. Domus refugii tu mihi esto, Deus protector, domus refugii. Aliquando enim periclitor, et volo fugere: quo fugio? ad quem locum tutus fugio? ad quem montem? ad quam speluncam? ad quae tecta munita? Quam arcem teneam? quibus muris ambiar? Quocumque iero, sequor me. Quidquid enim vis potes fugere, homo, praeter conscientiam tuam. Intra in domum tuam, requiesce in lecto tuo, intra in interiora: interius habere nihil potes, quo fugias a conscientia tua, si rodunt te peccata tua. Quia vero dixit: Accelera ut eximas me, et in tua justitia erue me, ut dimittas peccata mea, et aedifices in me justitiam tuam: tu mihi eris", + "candidate_score": 0.632024, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_29", + "bdc_text": "Curate , obsecro , ut domum habeam idque brevi rescire .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_712", + "psc_text": "in domum tuam, requiesce in lecto tuo, intra in interiora: interius habere nihil potes, quo fugias a conscientia tua, si rodunt te peccata tua. Quia vero dixit: Accelera ut eximas me, et in tua justitia erue me, ut dimittas peccata mea, et aedifices in me justitiam tuam: tu mihi eris domus refugii, ad te confugio. Nam a te quo fugiam? Irascitur tibi Deus, quo fugies? Audi quid dicat in alio psalmo, timens iram Dei: Quo ibo a spiritu tuo, et quo a facie tua fugiam? Si ascendero in coelum, tu ibi es: si descendero in infernum, ades (Psal. CXXXVIII, 7, 8) . Quocumque iero, ibi te invenio. Et si irasceris, ultorem te invenio; si placatus es, adjutorem. Nihil mihi ergo restat, nisi ad te fugere, non a te. Ut evadas hominem dominum quicumque servus es, fugis in ea loca ubi non est dominus tuus: ut evadas Deum, fuge ad Dominum.", + "candidate_score": 0.625777, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_29", + "bdc_text": "Curate , obsecro , ut domum habeam idque brevi rescire .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1737", + "psc_text": "Deum, respondet conturbanti se animae suae, et quasi rationem reddenti perturbationis suae, propter mala quibus abundat hic mundus. Interim habita in spe. Spes enim quae videtur, non est spes: si autem quod non videmus speramus, per patientiam exspectamus (Rom. VIII, 24, 25). 11. Spera in Deum. Quare Spera? Quoniam confitebor illi. Quid ei confiteberis? Salutare vultus mei, Deus meus. A me mihi salus esse non potest; hoc dicam, hoc confitebor: Salutare vultus mei Deus meus. Etenim ut metuat in his, quae utcumque intellecta cognoscit, respexit iterum sollicitus ne obrepat inimicus: nondum dicit, Salvus sum ex omni parte. Etenim primitias habentes Spiritus, in nobismetipsis ingemiscimus, adoptionem exspectantes redemptionem corporis nostri (Ibid., 23). Illa perfecta in nobis salute, erimus in domo Dei viventes sine fine, et sine fine audantes eum cui dictum est: Beati qui habitant in domo tua, in saecula saeculorum laudabunt te (Psal. LXXXIII, 5) . Hoc nondum est, quia", + "candidate_score": 0.625757, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_29", + "bdc_text": "Curate , obsecro , ut domum habeam idque brevi rescire .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1738", + "psc_text": "Spiritus, in nobismetipsis ingemiscimus, adoptionem exspectantes redemptionem corporis nostri (Ibid., 23). Illa perfecta in nobis salute, erimus in domo Dei viventes sine fine, et sine fine audantes eum cui dictum est: Beati qui habitant in domo tua, in saecula saeculorum laudabunt te (Psal. LXXXIII, 5) . Hoc nondum est, quia nondum est salus quae promittitur: sed confiteor Deo meo in spe, et dico illi, Salus vultus mei, Deus meus. Spe enim salvi facti sumus: spes autem quae videtur, non est spes (Rom. VIII, 24). Persevera ergo ut pervenias; persevera donec veniat salus. Audi ipsum Deum tuum de interiore tibi loquentem: Sustine Dominum, viriliter age, et confortetur cor tuum, et sustine Dominum (Psal. XXVI, 14) ; quoniam qui perseveraverit usque in finem, hic salvus erit (Matth. X, 22, et XXIV, 13) . Quare ergo tristis es anima mea, et quare conturbas me? Spera in Deum, quoniam confitebor illi. Haec est confessio", + "candidate_score": 0.622711, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam", + "max_score": 0.661098, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_27_29", + "bdc_text": "vel vacuas esse vel una solum mulierculaUnbekannt . obstetrice occupatas . Curate , obsecro , ut domum habeam idque brevi rescire .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1091", + "psc_text": "viva? Quodque sequitur, Nec medici suscitabunt, sensus perspicuus est, condemnari fabulas poetarum, qui ab Aesculapio jactant Virbium suscitatum. Non solum autem hoc de mortuis, sed de omni infirmitate dicendum est, quod absque Dei misericordia nihil medendi ars valeat. Sed quomodo? Nisi Dominus aedificaverit domum, in vanum laboraverunt qui aedificant eam: Nisi Dominus custodierit civitatem, frustra vigilavit qui custodit eam (Ps. CXXVI, 1, 2) . Sic nisi Dominus languorem curaverit, in vanum laborant medici qui cupiunt sanare languentes. Nisi Dominus custodierit sanitatem, in vanum custodiunt, qui etiam praecepta custodiendae salutis propriis edunt libris: semperque discendum est non solum in corporis, sed etiam in animae sanitate: Benedic, anima mea, Domino, qui sanat omnes languores tuos (Ps. CII, 1, 3) . Porro qui peccato mortui perseverant, 353 et nulla arte medicinae possunt recipere animae sanitatem, isti disperdentur et tollentur a Domino, et quidquid robustum est in eis, quod masculinum vocatur, penitus auferetur. Unde", + "candidate_score": 0.661098, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_32", + "bdc_text": "] Tiguri verbi praeconibus Bullingero , Leoni piis ac vigilantissimis , in domino fratribus suis charissimis .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1316", + "psc_text": "in quorum auxilio confidebant, revertentur [ Al. revertuntur] in Jerusalem, Cyro regnante, captivi. Et per duas similitudines, Domini, qui se fore adjutorem promiserat, fortitudo monstratur. Sicut leo et catulus leonis esuriens, si cernat ovium gregem, nulla pastorum voce terretur, et multitudinem eorum conscius virium suarum despicit: sic Dominus exercituum praeliabitur, non contra montem Sion et collem ejus, super montem Sion contra adversarios illius. Dicamus et aliam comparationem: Quomodo aves ut defendant foetus suos, nidos supervolant, et sive serpentem, sive hominem viderint, avesque alias ad pullos suos accedere, oblitae imbecillitatis, rostro pugnant et unguibus, doloremque pectoris garrula voce congeminant: sic Dominus proteget Jerusalem, et liberabit eam transiens, atque salvabit. Pro transeunte, in Hebraico PHASE: in tribus, praeter LXX, interpretibus ὑπερβαίνων ponitur. Ex quo manifestum est, Pascha, hoc est, Phase Domini, 424 non passionem significare, sed transitum. Quod autem Dominus in similitudinem avium protector fuerit super Jerusalem, in Evangelio ipse testatur: Jerusalem,", + "candidate_score": 0.650494, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_27_29", + "bdc_text": "vel vacuas esse vel una solum mulierculaUnbekannt . obstetrice occupatas . Curate , obsecro , ut domum habeam idque brevi rescire .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1783", + "psc_text": "Ecce in manibus meis descripsi te: muri tui coram oculis meis semper. Venerunt structores tui: et qui te destruxerant et dissipaverant, exibunt a te. Leva in circuitu oculos tuos, et vide, omnes isti congregati sunt, venerunt tibi. Vivo ego, dicit Dominus: quia omnibus his velut ornamento vestieris, et circumdabis tibi eos quasi sponsa, quia deserta tua et solitudines tuae, et terra ruinae tuae nunc angusta erunt prae habitatoribus, et longe fugabuntur qui absorbebant te. Adhuc dicent in auribus tuis, filii [Al. filiis] sterilitatis tuae: Angustus est mihi locus, fac spatium mihi, ut habitem. Et dices in corde tuo: Quis genuit mihi istos? Ego sterilis et non pariens, transmigrata et captiva: et istos quis enutrivit? Ego destituta et sola: et 569 isti ubi hic erant? LXX: Dixit autem Sion: Dereliquit me Dominus, et Deus oblitus est mei. Numquid obliviscetur mulier parvuli sui, ut non misereatur partus uteri sui? Sin autem et", + "candidate_score": 0.64778, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_12_14", + "bdc_text": "in summaDie Antwort Berns vom 31 . Dezember ist gedruckt in : Karl Schweizer , Die Berner Katechismen im 16 .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2324", + "psc_text": "ejus ascendet, et requiescet super eum spiritus Dei, spiritus sapientiae et intellectus, spiritus consilii et fortitudinis, spiritus scientiae et pietatis (Isai. XI, 1, 2) . Unde et Salvator cum venisset in Nazareth, in quo nutritus erat postquam baptizatus est in Jordane, ingressus est juxta consuetudinem in die sabbati synagogam eorum. Cumque surrexisset ad legendum, datus est ei liber Isaiae prophetae, quo aperto, invenit scriptum: Spiritus Domini super me, propter quod unxit me: evangelizare pauperibus misit me: praedicare captivis remissionem, et caecis visum: dimittere fractos in libertatem, praedicare annum Domini acceptum. Quando convolutum librum reddidit ministro, et sedit; et omnium oculi qui erant in synagoga, attendebant eum, coepitque ad eos dicere: Hodie completa est Scriptura haec in auribus vestris, et omnes testimonium prabebant ei, et mirabantur super sermonibus gratiae, qui egrediebantur de ore ejus. Si ergo illo completa est tempore prophetia, quomodo quidam ad consummationis referunt tempora quae dicuntur: nisi forte", + "candidate_score": 0.628514, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11132_sent_13_15", + "bdc_text": "Dezember ist gedruckt in : Karl Schweizer , Die Berner Katechismen im 16 . Jahrhundert , in :", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2324", + "psc_text": "ejus ascendet, et requiescet super eum spiritus Dei, spiritus sapientiae et intellectus, spiritus consilii et fortitudinis, spiritus scientiae et pietatis (Isai. XI, 1, 2) . Unde et Salvator cum venisset in Nazareth, in quo nutritus erat postquam baptizatus est in Jordane, ingressus est juxta consuetudinem in die sabbati synagogam eorum. Cumque surrexisset ad legendum, datus est ei liber Isaiae prophetae, quo aperto, invenit scriptum: Spiritus Domini super me, propter quod unxit me: evangelizare pauperibus misit me: praedicare captivis remissionem, et caecis visum: dimittere fractos in libertatem, praedicare annum Domini acceptum. Quando convolutum librum reddidit ministro, et sedit; et omnium oculi qui erant in synagoga, attendebant eum, coepitque ad eos dicere: Hodie completa est Scriptura haec in auribus vestris, et omnes testimonium prabebant ei, et mirabantur super sermonibus gratiae, qui egrediebantur de ore ejus. Si ergo illo completa est tempore prophetia, quomodo quidam ad consummationis referunt tempora quae dicuntur: nisi forte", + "candidate_score": 0.627103, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file